Archive for the ‘முமுஷுபடி –’ Category

ஸ்ரீ வார்த்தா மாலையில் -ஸ்ரீ சரம ஸ்லோகார்த்த வார்த்தை முத்துக்கள் /அருளிச் செயல் ஸ்ரீ ஸூக்திகளும் திரு ரகஸ்ய த்ரய அர்த்தமும் – – –

June 11, 2018

ஸ்ரீ சரம ஸ்லோகார்த்த வார்த்தைகள்

தர்மத்தையும் -தர்மத்தில் களை யறுப்பையும் —கண்ணனையும் கண்ணன் கருத்தையும் – கதியையும் பற்றும் படியையும் –
பரனையும் பற்றுமவனையும் – பாபத்தையும் பாபத்தில் பற்றுகையும் – சொல்லுகிறது சரம ஸ்லோகம்-
சரம ச்லோகத்தாலே -திரு மார்பில் நாச்சியாரோட்டைச் சேர்த்தியை அநு சந்திப்பான் —

சரமச்லோகத்தில் -மாம் அஹம் என்ற பதங்களால் பரமாத்ம ஸ்வரூபம் சொல்லிற்று –
வ்ரஜ -என்கிற மத்யமனாலும் -த்வா -மாஸூச -என்கிற பதங்களாலும் ஸ்வ ஸ்வரூபம் சொல்லிற்று –
சர்வ பாபேப்யோ மோஷ யிஷ்யாமி -என்கையாலே அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி பூர்வகமான புருஷார்த்தம் சொல்லிற்று
-சர்வ பாபேப்யோ என்று விரோதி ஸ்வரூபம் சொல்லிற்று –
ஏக பதத்தாலே உபாய ஸ்வரூபம் சொல்லிற்று -ஸ்வரூப அநு ரூபமான உபாயத்தை விதிக்கிறது சரம ஸ்லோகம்-
சரண்ய ருசி பரிக்ருஹீதம்-சரம ஸ்லோகம்–உபாய யாதாம்ய பிரதிபாதன பரம்-சரம ஸ்லோகம்-பிராபக பிரதானம் -சரம ஸ்லோகம்

—————————————–

ஸ்ரீய பதியாகிற காளமேகத்தின் நின்றும் -சௌஹார்த்தம் என்கிற ஒரு பாட்டம் மழை விழுந்து -கிருபை யாகிற நிலத்திலே –
ஜீவனாகிற ஔஷதி முளைத்து –ஆசார்யன் ஆகிற இப்பிதாவுக்கு-இரக்கம் என்கிற சங்கத்தாலே-ஜ்ஞானம் என்கிற மாதாவின் பக்கலிலே சேர்ந்து-
ஜீவாத்மா வாகிற பெண் பிள்ளை பிறக்க –ருசி யாகிற ஜீவனத்தை இட்டு வளர்த்துக் கொண்டு போந்து-விவேகம் ஆகிற பக்வம் பிறந்தவாறே –

பரம சேஷிகள் ஆகிற ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் திரளைச் சேர்த்து -எம்பெருமான் ஆகிறவன் கையிலே – ஸ்வரூப ஜ்ஞானம் ஆகிற தாரையை வார்த்துக் கொடுக்க
அவனும் சேஷத்வம் ஆகிற மந்திர வாசஸை உடுத்தி சேஷ வ்ருத்தியாகிற மாங்கல்ய சூத்ரத்தைக் கட்டி-ரூப நாமங்கள் என்கிற ஆபரணங்களைப் பூட்டி
கையைப் பிடித்துக் கொண்டு போந்து-அத்யவசாயம் என்கிற ஆசனத்திலே கொண்டு இருத்தி-பிராபக ஜ்ஞானம் என்பதொரு அக்நியை வளர்த்து
இதர உபாய த்யாகம் என்கிற சமிதைகளை இட்டு-சித்த உபாய ச்வீகாரம் என்கிற பிரதான ஆஹூதியைப் பண்ணி
மூல மந்த்ரத்தாலே ஜயாதி ஹோமங்களைப் பண்ணி-சாஸ்திரங்கள் ஆகிற பொரியைச் சிதறி-
சம்பந்த ஜ்ஞானம் என்கிற பூரண ஆஹூதியாலே ப்ராப்தி பிரதிபந்தங்களை-
நிஸ் சேஷமாக்கி-நிர்ப்பரத்வ அனுசந்தானம் பண்ணி பூர்வாச்சார்யர்கள் ஆகிற பந்துக்களை முன்னிலை யாக்கி –
மாதா பிதாக்கள் இருவரும் சேர இருந்து காட்டிக் கொடுக்க-

ஆழ்வார்கள் ஈரச் சொல் ஆகிற மூப்போடே -அப்போடே -சேரவிட்டு வாத்சல்யாதி குண யுக்தனாய் -அவனும் பர்த்தாவான ஆகாரம் குலையாதபடி –
அணைத்து நோக்கிக் கொண்டு போந்து த்வரை யாகிற பர்வம் விளைந்தவாறே அவனும் தன் பிரதான மஹிஷியும் கூட அந்த புரக் கட்டிலிலே கொடு போய்
அந்தமில் பேரின்பத்து அடியார் யாகிற பந்துக்களோடே சேர்ந்து ஹர்ஷ பிரகர்ஷத்தோடே ஆதரிக்க -ப்ரீதி வெள்ளம் ஆகிற படுக்கையிலே கொண்டேற
விஷய வைலஷண்யம் ஆகிற போக உபகரணங்களோடே சகலவித கைங்கர்யங்கள் ஆகிற அனுபவத்தோடு மூட்ட
ஆநந்தம் ஆகிற பெருக்காற்றிலே ஆழம் கால் பட்டு -நம -எனபது -போற்றி -எனபது -ஜிதம் எனபது -பல்லாண்டு -எனபதாகா நிற்கும் –

அந்தர்யாம்ய ஆராதனம் விளக்கும் வார்த்தை
பகவத் விஷயம் -அப்பொழுதைக்கு அப்பொழுது என் ஆரா வமுதமே -திருவாய்மொழி -2-5-4- என்றார் –
பொங்கைம் புலனும் பொறி ஐந்தும் கருமேந்த்ரியம் ஐம்பூதம் இங்கு இவ் உயிரேய் பிரகிருதி மானாங்கார மனங்கள் -திருவாய்மொழி -10-7-10-என்கிறபடியே
இருபத்து நால்வர் ஏறின ஆகாரத்திலே-
மார்வம் என்பதோர் கோயில் அமைத்து மாதவன் என்னும் தெய்வத்தை நாட்டி –பெரியாழ்வார் திருமொழி -4-5-3-என்கிறபடியே
நடுவில் திரு முற்றத்தில் இருபத்தரறுவர் ஆவானை உகந்தருளப் பண்ணி –
அநந்யார்ஹனாய் -அநந்ய சரண்யனாய் -அநந்ய போகனாய் -ஜ்ஞானாநந்தியான இருபத்தைவரான
ஆத்மா திருவாராதானம் பண்ணும் நம்பியாருக்கும் பரத்வ்சம் எட்டாது –
வ்யூஹம் கால்கடியாருக்கு-அவதாரம் அக்காலத்தில் உள்ளாருக்கு-அர்ச்சாவதாரம் உகந்து அருளின நிலங்களில்
எப்போதும் திருவடிகளைப் பிடித்து இருக்க ஒண்ணாது –
இவனுக்கு எப்போதும் ஒக்கப் பற்றலாவது அந்தர்யாமித்வம் இ றே இவனையே குறித்து நிற்கும் இடம் இ றே அவ்விடம்
அல்லாத இடங்களில் காட்டில் அவன் அதி ப்ராவண்யம் பண்ணா நிற்பதும் இங்கே இ றே எங்கனே என்னில் –

அந்தாமத்து அன்பு செய்து என்னாவி சேர் அம்மான் -திருவாய்மொழி -2-7-1- என்றும் –
பனிக்கடலில் பள்ளிகோளைப் பழகவிட்டு ஓடி வந்து என் மனக்கடலில்
வாழவல்ல மாய மணாளா நம்பி -பெரியாழ்வார் திருமொழி -5-4-9-என்றும் –
வில்லாளன் நெஞ்சத்துளன் -நான்முகன் திருவந்தாதி -85-
கண்ணன் மனத்துள்ளே நிற்கவும் -பெரிய திருமொழி -11-3-7- என்றும் –
திருமால் இரும் சோலைப் பொருப்பே உறைகின்ற பிரான் இன்று வந்து இருப்பேன்
என்று என் நெஞ்சு நிறையப் புகுந்தான் -திருவாய்மொழி -10-8-6-என்றும் –
நிற்பதும் இருப்பதும் கிடப்பதும் என் நெஞ்சுள்ளே -திருச்சந்த விருத்தம் -65-என்றும் –
இங்கு இருக்கும் இடத்தில் தான் ஒருவனுமேயோ -என்னில் –
அரவத்தமளி யினொடும் -அழகிய பாற்கடலோடும் அரவிந்த பாவையும் தானும்அகம்படி வந்து புகுந்து -பெரியாழ்வார் திருமொழி -5-2-10 -என்கிறபடியே
நாய்ச்சிமாரோடும் சர்வ பரிகரதோடும் கூடி இருக்கிற இவனை இந் நம்பியார் திருவாராதனம் பண்ணும்படி –

ப்ராஹ்மே முகூர்த்தே சோத்தாய -என்கிறபடியே -சத்வோத்தர காலத்திலே பிறந்து –
ஆத்மனோ ஹிதம் -என்கிற நன் ஜ்ஞானத் துறை படிந்தாடி -அத்துறையிலே ஒரு குடம் திருமஞ்சனத்தை எடுத்து 
குரு பரம்பர அனுசந்தானத்தாலே கோயிலிலே வந்து அந்ய சேஷத்வ நிவ்ருத்தி பூர்வகமான –
அனன்யார்ஹ சேஷத்வ அனுசந்தனத்தாலே தண்டனிட்டு உய்த்து உணர்வு என்னும் ஒளி கொள் விளக்கேற்றி –
அநந்ய  சரணத்வ அனுசந்தானாம் ஆகிற திருவிளக்கை எழத் தூண்டி –
அநந்ய போகத்வ அனுசந்தானத்தாலே -பிரயோஜநான்தரம் ஆகிற துராலை விரட்டி –
சம்பந்த ஜ்ஞான அனுசந்தானத்தாலே திருவடி விளக்கி –
அன்பினால் ஜ்ஞான நீர் கொண்டாட்டுவன் அடியனேனே -திருக் குறும் தாண்டகம் -15-என்கிறபடியே திருமஞ்சனம் செய்து –
வாசகம் செய் மாலையே வான் பட்டாடையும் அக்தே -திருவாய்மொழி -4-3-2-என்கிறபடியே வாசிக அனுசந்தானத்தாலே திருப் பரியட்டம் சாத்தி –
பூசும் சாந்து என் நெஞ்சமே -திருவாய்மொழி 4-3-2- என்கிறபடியே மானஸ அனுசந்தானத்தாலே சாத்துப்படி சாத்தி –
தேசமான அணி கலனும் என் கை கூப்புச் செய்கையே -திருவாய்மொழி -4-3-2- என்கிறபடியே
புரையற்ற அஞ்சலியாலேதிரு வாபரணம் சாத்தி -நாடாத மலர் -திருவாய்மொழி -1-4-9- என்றும் –
விண்டு வாடா மலர் -திருவாய்மொழி -9-10-3- என்றும் –
இனமலர் எட்டும் இட்டு -பெரிய திருமொழி -1-2-7-என்றும்
கந்த மா மலர் எட்டும் இட்டு –பெரிய திருமொழி -3-5-6- என்றும் சொல்லுகிற
ஆனுகூல்யத்தாலே திருமாலை சாத்தி –
பூவிற் புகையும் விளக்கும் சாந்தமும் நீரும் மலிந்து மேவித் தொழு ம் அடியாரும் பகவரும் மிக்க துலகே -திருவாய்மொழி -5-2-9- என்கிற
அனுசந்தானத்தாலே தூபம் கண்டருளப் பண்ணி
மாடு விடாது என் மனன் -பாடும் என் நா -ஆடும் என் அங்கம் -திருவாய்மொழி -1-6-3–என்கிறபடியே
பக்தி ப்ரேரிதமான ந்ருத்த கீத வாத்யம் கண்டருளப் பண்ணி கர்த்ருத்வ நிவ்ருத்த பூர்வகமான அனுசந்தானத்தாலே –
அஹம் அன்னம் -என்கிறபடியே அவனுக்கு போக்யமாக்கி அஹம் அந்நாத -என்கிறபடியே
தானும் புஜித்து எம்பெருமான் தாள் தொழுவார் எப்பொழுதும் என் மனத்தே யிருக்கின்றாரே -பெரிய திருமொழி -7-4-2-என்கிறபடியே
இப்படி உணர்த்தின ஆசார்யன் விஷயத்திலே க்ருதஞதா  அனுசந்தானத்தோடே தலைக் கட்டுகை .
இருபத்து நாலுபேரில் ஐஞ்சு பேர் க்ராமணிகள் இவ்வைவர் கூடே கூடாதார் ஐஸ்வர்யம் இது
இவ்வைவரோடும் கூடினார் இமையாத கண்-முதல் திருவந்தாதி -32-ஞானக் கண் – பறி யுண்டு விடுவார்கள் –

திருவடிகள் -சேஷியுமாய் -உபாயுமுமாய் -உபேயமுமாய் -பாதகமுமாய் -சர்வ ரஷகமுமாய் இருக்கும் -எங்கனே என்னில் –
துயரறு சுடரடி தொழுது எழு என் மனனே -திருவாய்மொழி -1-1-1- என்கையாலே சேஷித்வம் சொல்லிற்று
ஆறு எனக்கு நின் பாதமே சரணாக தந்து ஒழிந்தாய் -திருவாய்மொழி -6-7-10-என்கையாலே உபாயத்வம் சொல்லிற்று
கோல மாம் என் சென்னிக்கு உன் கமலம் அன்ன குரை கழலே -திருவாய்மொழி -4-3-6- என்கையாலே உபேயத்வம் சொல்லிற்று
அழித்தாய் வுன் திருவடியால் -திருவாய்மொழி -6-2-9- என்கையாலே பாதகத்வம் சொல்லிற்று
ஊர்ந்த சகடம் உதைத்த பாதத்தான் -திருவாய்மொழி -5-3-3- என்கையாலே சர்வ ரஷகத்வம் சொல்லிற்று –
திரு மேனியும் -ருசி ஜனகமுமாய் உபாயமுமாய் -உபேயமுமாய் -சேஷியுமாய் -பாதகமுமாய் இருக்கும்-எங்கனே என்னில் –
காரார் திருமேனி கண்டதுவே காரணமா சிறிய திருமடல் -55 -என்கையாலே -ருசி ஜனகத்வம் சொல்லிற்று –
வண்ண மருள் கொள் -திருவாய்மொழி -6-10-3-என்கையாலே உபாயத்வம் சொலிற்று –
காதல் கடல் புரைய விளைவித்த காரமர் மேனி -திருவாய்மொழி -5-3-4-என்கையாலே உபேயத்வம் சொல்லிற்று
எம் மண்ணல் வண்ணமே யன்றி வாய் உரையாது -பெரிய திருமொழி -7-3-7-என்கையாலே சேஷித்வம் சொல்லிற்று
சிவனோடு பிரமன் வண் திருமடந்தை சேர் திருவாகம் எம்மாவி ஈரும் -திருவாய்மொழி -9-9-6-என்கையாலே பாதகத்வம் சொல்லிற்று

திருவதரமும் –தாரகமுமாய் -சேஷியுமுமாய் -ப்ரப்யமுமாய் -போக்யமுமாய் பாதகமுமாய் இருக்கும் -எங்கனே என்னில் –
அமுத வாயிலூறிய நீர் தான் கொணர்ந்து புலராமே பருக்கி இளைப்பை நீக்கீரே -நாச்சியார் திருமொழி -13-4-என்கையாலே தாரகத்வம் சொல்லிற்று –
பவளவாய் முறுவலும் காண்போம் தோழீ -பெரியாழ்வார் திருமொழி -3-4-6- என்கையாலே ப்ராப்யத்வம் சொல்லிற்று
கனி இருந்தனைய செவ்வாய் -திருமாலை 18 என்கையாலே போக்யத்வம் சொல்லிற்று
முறுவல் எனதாவி யடும் -திருவாய்மொழி -7-7-5- என்கையாலே பாதகத்வம் சொல்லிற்று

திருக்கண்களும் இப்படியே-

பச்சை மா மலை போல் மேனி-திருமாலை -2-  என்றது -ஒருத்தரிட்டு ஆகாது ஒழிகையும் -எல்லாவற்றாலும் பெருத்து இருக்கையும் –
தானே எல்லாவற்றையும் தரித்து இருக்கவற்றாய் இருக்கையும் -இதிலே அன்வயித்தால் எங்கும் தெரியும்படியாய் இருக்கையும் –
ஒருத்தரால் பேர்க்கப் போகாதே இருக்கையும் -இதிலே அன்வயித்தாருக்கு சகல போகங்களும் இதுக்கு உள்ளே உண்டாய் இருக்கையும் –
கத்யாகதி இன்றியிலே இருக்கையும் -அஞ்சினான் புகலிடமாய் இருக்கையும் –

கடலேயும் ஒப்பார் -பெரிய திருமொழி -2-8-8-என்றது -கண்ணுக்கு இலக்காய் இருக்கச் செய்தே ஆழமும் அகலமும் அளவிட-ஒண்ணாதாய் இருக்கையும் –
உயிர் அற்றவற்றை உட்கொள்ளாது ஒழிகையும் –ஸ்வ சக்தியாலே உள்ளுப் போகாது ஒழிகையும் –தான் அள்ளி விநியோகம் கொள்ளாது ஒழிகையும் –
ஒன்றின் வாயாலே விநியோகம் கொள்ளலாய் இருக்கையும் -தர்சநீயமாய் இருக்கையும் –

கார்முகில் -திருவாய்மொழி -2-3-7- என்கிறது -தர்சன மாத்ரத்திலே தாக சாந்தியைப் பண்ணுகையும் -எங்கும் ஒக்க வர்ஷிக்கும் இடத்தில் தான் ஒரு பிரயோஜனத்தை கணிசியாது ஒழிகையும் – கொண்டவன் பிரத்யுபகாரம் தேடாது ஒழிகையும் – ஒரு படிப்பட உபகரிகப் பெறாமையாலே உடம்பு வெளுககையும்

எண்ணும் பொன்னுருவாய் -திருநெடும்தான்டகம் -1- என்றது -நித்தியமாய் இருக்கையாலும் -சகராலும் கௌரவிக்கப்படுவது ஒன்றாகையாலும் –
உரை உண்டாகையாலும்உண்டென்ன உயிர் நிற்கையாலும்-இது கைபட்டவன் நினைத்தபடி பண்ணலாய் இருக்கையாலும் –
அவனுக்கு அபிமதங்கள் எல்லாம் கொடுக்கவற்றாய் இருக்கையாலும் -அலங்காரமாய் இருக்கையாலும் -ஆபத்துக்கு உதவுகையாலும் –
இது கைப்பட்டவனை ஸ்ரீ மான் என்கையாலும் -இதுகைப்பட்டவன் சகலராலும் சேவ்யமானாய் இருக்கையாலும் -சொல்லுகிறது –

அந்தி மூன்றும் அனலோம்பும் -பெரிய திருமொழி -7-5-1-என்றது காமாக்நி -கோபாக்னி -ஜாடராக்னி –
சீதனையே தொழுவார் விண்ணுளாரிலும் சீரியர் -திருவிருத்தம் -79
வெட்டி வாளிலும் -சிரமன் செய்யும் வாள் கனத்து இருக்கும் என்றபடி –

என் பிழைத்தாள் திருவடியின் தகவினுக்கு -என்றது
அணுகதமான பாபம் -விபுகதமான கிருபைக்கு  எதிர் நிற்குமோ –
நம்பிள்ளை ப்ரஹ்ம தேசத்தில் எழுந்தருளி நிற்கச் செய்தே பெரிய கோயில் வள்ளலார்
காண வர -குலம் தரும் -என்கிற பாட்டில் முதல் பதத்துக்கு தாத்பர்யம் அருளிச் செய்ய வேணும் என்று
பிள்ளையைக் கேட்க முரட்டு திருப்பதியானான உன்னை நம்பூர் குலத்துக்கு சேஷமாக்கின-குலம் தரும் -என்று விண்ணப்பம் செய்தார்
என் முடிவு காணாதே என்னுள் கலந்தானே -திருவாய்மொழி -2-5-8-
என்னுடைய சத்தாஹானி காணும்படிக்கு ஈடான கிருபா ஹாநி அவனுக்கு இல்லாமையாலே என்னை அங்கீகரித்தான் –
தொடங்கின உபாயம் முடிவதற்கு முன்னே என்னுள் கலந்தான் வறுத்த பயறு போலே ஆத்ம அனுபவத்தளவிலே  நின்று முடியாதபடி என்னுள் கலந்தான் –
என் அஹங்காரம் பாராதே குலம் கொண்டே பரிக்ரஹித்தான் அபரிச்சேதயனான தன்னை நான் புஜிக்குமா போலே அணு ஸ்வரூபனான என்னை புஜித்தான்
நாநாவித நரகம் புகும் பாவம் நானே செய்தேன் -பெரிய திருமொழி -1-9-2- தேன விநா தருணக் ரம்பி ந சலதி -நீ செய்து என்னைச் சொல்லலாமோ -என்பார் –
அடாப் பழி யிடுகிறார்கள் அத்தனை யன்றோ -நான் செய்தது என் -தேவாங்கு சேற்றிலே விழுமா போலே அவனுக்கு ஸ்ப்ருஹணீயமான வஸ்து இப்படி படுவதே
நானே செய்தேன் -அஹங்காரம் ஒன்றாலும் செய்தேன் –

—————————————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பின்பழகிய பெருமாள் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பூர்வாச்சார்யர்கள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ வார்த்தா மாலையில் -ஸ்ரீ த்வயார்த்த வார்த்தை முத்துக்கள் —

June 11, 2018

ஸ்ரீ த்வயார்த்த வார்த்தைகள் –

பெரிய பிராட்டியாரையும் -பெருமாளையும் – இவர்களுக்கு பிரிவில்லாமையும் -பெருமாளுடைய பொருளையும் –
அருள் சுரக்கும் திருவடியையும் -திருவடிகள் சரணாம் படியையும் – அரணாம் திருவடிகளை அடையும் படியையும் –
அடைந்து ஆரா அனுபவத்தையும் -அருள் உடையவன் ஆக்கத்தையும் – அநுபவத்தில் உகப்பையும் –
அநுபவத்தில் அழுக்கை அறுக்கையும் சொல்லுகிறது -த்வயம் -த்வயத்தாலே திருவடிகளை அநு சந்திப்பான் —

த்வயத்தில் ச விசேஷணமான நாராயண பதத்தாலே பர ஸ்வரூபம் சொல்லிற்று —
பிரபத்யே -என்கிற உத்தமனாலே ஆத்ம ஸ்வரூபம் சொல்லிற்று –
சதுர்த்தி நமஸ் ஸூ க்களாலே புருஷார்த்த ஸ்வரூபம் சொல்லிற்று —
நமஸ் சப்தத்தில் மகாரத்தாலே விரோதி ஸ்வரூபம் சொல்லிற்று –
சரண சப்தத்தாலே உபாய ஸ்வரூபம் சொல்லிற்று –

திருமந்த்ரார்த்த சரம ஸ்லோகார்த்த- இரண்டு அர்த்தத்திலும் ருசி வுடையவனுடைய அநு சந்தான பிரகாரம் -த்வயம் –
ஆச்சார்ய ருசி பரிக்ருஹீதம்-த்வயம்-
உபேய யாதாம்ய பிரதிபாதன பரம்-த்வயம்-
புருஷகார பிரதானம் -த்வயம்-

பிராட்டியை  ஈஸ்வரனோடு  சமானை என்பாரையும் –சேதனரோடு சமானை என்பாரையும் —
வ்யாவர்த்திக்கிறது -ஸ்ரீ -என்கிற சப்தத்தாலே –
ஆஸ்ரயணீயம் ஒரு மிதுனம் அன்று என்பாரை வ்யாவர்த்திக்கிறது மதுப்பாலே –
நிர்க் குணம் என்பாரை வ்யாவர்த்திக்கிறது -நாராயண பதத்தாலே –
நிர் விக்ரஹன் என்பாரை வ்யாவர்த்திக்கிறது -சரணவ் -என்கிற பதத்தாலே –
உபாயாந்தர நிஷ்டரை வ்யாவர்த்திக்கிறது -சரணம் -என்கிற பதத்தாலே –
உபாய ஸ்வீகாரத்தை உபாயம் என்பாரை வ்யாவர்த்திக்கிறது -பிரபத்யே -என்கிற பதத்தாலே –
பிராப்யம் ஒரு மிதுனம் அன்று என்பாரை வ்யாவர்த்திக்கிறது -ஸ்ரீ மதே -என்கிற பதத்தாலே
த்ரிமூர்த்தி சாம்யதையை வ்யாவர்த்திக்கிறது -நாராயண பதத்தாலே –
கைங்கர்யம் புருஷார்த்தம் அன்று என்பாரை வ்யாவர்த்திக்கிறது -சதுர்த்தியாலே –
கைங்கர்யம் ஸ்வயம் பிரயோஜனம் என்பாரை வ்யாவர்த்திக்கிறது நமஸ்ஸாலே –

பட்டர் ஜீயருக்கு த்வயத்தின் அர்த்தத்தை அருளிச் செய்து அருளி –
இதில் உத்தரார்த்தம் அநு சந்திக்கலாவது பரம பதத்தை சென்றாலாய் இருக்கும் –
இங்கே இவ் அர்த்ததம் அநு சந்தித்தவன் ஜீவன் முக்தன் என்று அருளிச் செய்தார் –

நம் ஆசார்யர்கள் திரு மந்த்ரத்திலும் சரம ஸ்லோகத்திலும் அர்த்தத்தை ஒழித்துப் போருவார்கள் –
த்வயத்தில் சப்தமே தொடங்கி ஒழித்துப் போருவார்கள் –
திருமந்தரம் ஆச்சார்ய வாக்கியம் – த்வயம் சிஷ்ய வாக்கியம் –
த்வயத்தில் பூர்வ கண்டத்தில் அர்த்தத்தை அனுசந்தித்தால் ரஷண அர்த்தமாக விலங்கிக் கிடந்த துரும்பு எடுத்து பொகட பிராப்தி இல்லை –
உத்தர கண்டத்தில் அர்த்தத்தை அனுசந்தித்தால் தலை சொரிகைக்கு அவசரம் இல்லை – மடல் எடுத்துக் கொண்டு புறப்படும் இத்தனை –

பாடல் கொட்டையப் பிள்ளை வார்த்தை –
பூர்வ கண்டம் அநந்ய கதித்வம் சொல்லுகிறது–உத்தர கண்டம் அநந்ய பிரயோஜனத்வம் சொல்லுகிறது –
பூர்வ கண்டம் -பகவத் கிருபைக்கு வர்த்தகம்–உத்தர கண்டம் -பகவத் ப்ரீதிக்கு வர்த்தகம்
அநிஷ்ட நிவ்ருத்தியும் -இஷ்ட பிராப்தியும் இரு வருக்கும்-ஈஸ்வரன் -சேதனன் -ஓன்று போலே காணும் –
பூர்வ கண்டம் -அசித் வ்யாவ்ருத்தி–உத்தர கண்டம் -ஈஸ்வர வ்யாவ்ருத்தி –
நான் அடியேன் -பெரிய திருமொழி -7-3-1- என்று நம் பூர்வாச்சார்யர்கள் ரஹஸ்ய த்ரயத்தையும் தங்களுக்கு
தஞ்சம் என்று நினைத்துக் கொண்டு போரா நிற்கச் செய்தேயும் –
ஆச்சார்ய ருசி பரிக்ருஹீதம் ஆகையாலே-த்வயத்தை மிகவும் ஆதரித்து போருவார்கள் –
இதனுடைய அருமையையும் பெருமையையும் சீர்மையையும் பாராதே -வந்தபடி வரச் சொல்லார்கள்–நம் பூர்வாச்சார்யர்கள் என்று –
அதிகாரி துர் லபத்தாலே -இதனுடைய அருமை சொல்லிற்று–
கர்ம ஞான பக்தி நிர்வ்ருத்தி பூர்வகம் ஆகையாலே இதனுடைய பெருமை சொல்லிற்று –
ரஹஸ்ய த்ரய த்தில் வ்யாவ்ருத்தி வுண்டாகையாலே சீர்மை சொல்லிற்று –

த்வயத்தில் அர்த்தம் உபாயாந்தரங்களைப் பொறாது–சப்தம் சாதநாந்தரங்களைப் பொறாது –
பிரபத்தியை சக்ருத் என்பர் ஆழ்வான் -உடனே–சதா என்பர் முதலி யாண்டான்–சக்ருதேவ என்பர் பட்டர்
பக்தியில் காட்டில் பிரபத்திக்கு வாசி -அதி க்ருதாதி அதிகாரம் -சர்வாதிகாரமாகையும் –சாத்தியம் சித்தமாகையும் -கர்ம அவசாநம்
-சரீர அவசநாம ஆகையும் -அந்திம ஸ்ம்ருதியும் -அவனதேயாகையும் –
ஆசார்யன் முன்னிலையாக எம்பெருமான்-திருவடிகளிலே பண்ணின பிரபத்தி யாகையாலே –
பூர்வ கண்டத்தில் அர்த்தம் பலாந்தரங்களுக்கும் பல பிரதமாகையாலே –
இவன் நம்மை உபாயமாக பற்றி பிரயோஜனாந்தரங்களைக் கொண்டு போகிறான் ஆகாதே -என்று ஈஸ்வர ஹிருதயம்
கடல் கலங்கினால் போலே கலங்கும்
-உத்தர கண்டத்தாலே -உன்னையே–உபாயமாகப் பற்றி பிரயோஜனாந்தரன்களைக் கொண்டு போவான் ஒருவன் அல்லன் -என்று
ஈஸ்வரன் மாஸூ ச என்று சேதனன் கண்ணா நீரை துடைத்தால் போலே –
சேதனனும் ஈஸ்வரனை -மாஸூ ச-என்கிறான் –
பிரகிருதி -விசேஷணம்–விக்ருதி -அனுபவம்–ஏதத் விக்ருதி -வ்ருத்தி விசேஷம்–பிரக்ருத்யந்தரமும் விக்ருத்யந்தரமும் -ஆத்ம நாசம் –

பின்பு அழகிய பெருமாள் ஜீயர் சில வைஷ்ணவர்களைக் காட்டி த்வயத்தில் பூர்வ கண்டத்துக்கும் உத்தர கண்டத்துக்கும்
வார்த்தை அருளிச் செய்ய வேணும் என்று விண்ணப்பம் செய்ய -பிள்ளை அருளிச் செய்தபடி –
பெருமாளும் பெரிய பிராட்டியாரும் அபிமதங்களை முடிப்பார் என்று இருக்கை –
அபிமதங்கள் தான் எவை என்னில் -பெருமாளும் பிராட்டியாருமாய் இருக்கிற இருப்பில் எல்லாம் அடிமையும் செய்ய வேணும் என்று இருக்கையும்
-அடிமைக்கு விரோதி கழிய வேணும்  என்று இருக்கையும் -என்று அருளிச் செய்தபடி நினைத்து இருக்கிறார்கள் –

ஸ்ரீ பாதத்தில் அவர்கள் நினைத்து இருப்பது ஏது என்று ஜீயர் கேட்க -இம் மஹோ உபகாரத்தை பண்ணினவன் -த்வயார்த்தத்தை  அருளியது
-என்று நினைத்து இருப்பது -பின்னையும் ஜீயர் புருஷகாரமாய் இருக்கும் இவள் -அகலகில்லேன் -என்று ஆழம் கால் படா நிற்க –
புருஷகார பூதை யாகிறபடி எங்கனே என்னில் -அல்லி மலர் மகள் போக மயக்குகள் ஆகியும் நிற்கும் அம்மான் -திருவாய் மொழி -3-10-8-  என்றும்
-பார் வண்ண மட மங்கை பத்தர் பித்தர் பனி மலர் மேல் பாவைக்கு -திரு நெடும் தாண்டகம் -18- என்றும் 
-நிற்கச் செய்தேயும் ஜகத் நிர்வாகமும் சொல்லுகிறது இல்லையோ -என்று அருளிச் செய்தார் –

நம்பியை கோவர்த்தன தாசர் -அர்ஜுனனைப் போலே யாகிலும் யோக்யதை வேண்டாவோ என்ன –
ஷத்ரியவாதிகளும் வேணுமோ என்றார் –
அதிகாரிக்கு அபராதாநாம் ஆலயத்வமும் – ஆர்த்தியும் -அநந்ய கதித்வமும் -ஸ்வ ஞானமும் -ஸ்வரூப பிரகாசமும் -வேணும் –
பூர்வ அபராதம் பொறுக்கைக்கு புருஷகாரம் வேணும் – கால நியதி பாராமைக்கு மதுப்பு வேணும் –
புருஷகாரம் தான் ஜீவிக்கைக்கு சீலாதி குணங்கள் வேணும் – அது தான் -கார்யகரம் ஆகைக்கு ஞான சக்தியாதி குணங்கள் வேணும் –
சம்சாரிகளுக்கு ருசி ஜநகமுமாய் -முமுஷுக்களுக்கு சுபாஸ்ரயமுமாய் முக்தருக்கு போக்யையும் ஆகைக்கு விலஷண விக்ரகம் வேணும் –
உபாய சௌகுமார்யத்துக்கு நைர பேஷ்யம் வேணும் – அதுதான் பலத்தோடே வ்யாப்தம் ஆகைக்கு ச்வீகாரம் வேணும் –
கீழ் புருஷகாரம் ஆனால் போலே மேலும் பிராப்ய பூதை யாகவேணும் –
கீழ் உபாய பூதன் ஆனால் போலே மேலும் பிராப்ய பூதன் ஆக வேணும் –
சேஷத்வத்து அளவு அன்றிக்கே -சேஷத்வ வருத்தியும் வேண்டும் -ஸ்வ ஸ்வா தந்த்ர்ய நிவ்ருத்தி அன்றிக்கே
ஸ்வ போக்த்ருத்வ நிவ்ருத்தியும் வேண்டும் –

வங்கி புரந்து நம்பி -யதிவர சூடாமணி தாஸ்ர்க்கு -ஒரு சர்வ சக்தியை அசக்தன் பெரும் போது தானும் பிறரும் தஞ்சம் அன்று
-ஆசார்யன் அனுக்ரஹ பூர்வகமாக த்வயத்தில் அர்த்தத்தை அனுசந்தித்து பிழைத்தல் -நித்ய சம்சாரியாய் முடிதல் செய்யுமதுக்கு
மேற்பட்டது இல்லை என்று அருளிச் செய்தார்

எம்பெருமானார் புழுவன் காலத்திலே வெள்ளை சாத்தி மேல் நாட்டுக்கு எழுந்து அருள-
அங்கே நம்பெருமாள் பிரசாதம் கொண்டு காண வந்த
அம்பங்கி அம்மாளுக்கு உடையவர் ஓருரு த்வயத்தை அருளிச் செய்தார் –
பார்ஸ்வச்தர் -இது என் ஜீயா அங்கீகரித்து அருளிற்றே என்ன -இத்தனை தூரம்
பெருமாள் பிரசாதம் கொண்டு வந்த இவருக்கு த்வயம் ஒழிய பிரத்யுபகாரம் உண்டோ -என்று அருளிச் செய்தார் –

ஸ்வீகாரத்தில் உபாய புத்தியும் -பேற்றில் சம்சயமும் காண் ஒருவனுக்கு மோஷ விரோதி –
சாபராதிகளான சம்சாரிகளுக்கு சர்வ ஸ்வாமியான எம்பெருமானைப் பற்றும் இடத்து -தன் அபராத பரம்பரைகளைப் பார்த்து பிற்காலியாதே
-பின் பற்றுகைக்கு புருஷகார பூதையான பிராட்டியை சொல்லுகிறது -ஸ்ரீ -என்கிற பதத்தாலே –

இப்படி புருஷகார பூதையான பிராட்டி அவனோடே சேர இருப்பது ஒரு தேச காலங்களிலேயோ
என்னில் -பிராப்ய பிரபாவான்களைப் போலே பிரியாத நித்ய யோகங்களைச் சொல்லுகிறது -மதுப்பு –

இப் புருஷகாரமும் மிகை என்னும்படியாய் இவள் தானே குறை சொல்லிலும் -செய்தாரேல் நன்று செய்தார் –
பெரியாழ்வார் திருமொழி -4-9-2- என்று பரிந்து நோக்கும் வாத்சல்யாதி குணம் சொல்கிறது -நாராயண -பதத்தாலே –

ஆஸ்ரிதரை கைவிடாதே சௌலப்யம் சொல்லுகிறது -சரணவ் -பதத்தாலே –

அநிஷ்ட நிவ்ருத்திக்கும் இஷ்ட பிராப்திக்கும் தப்பாத உபாயம் என்கிறது சரணம் என்கிற பதத்தாலே –
அவன் திருவடிகளில் இத்தனை நன்மை உண்டாய் இருக்க -இந்நாள் வரை இழந்தது இவன்
பற்றாமை இறே -அக் குறைகள் தீர பற்றும் பற்றுகையைச் சொல்லுகிறது பிரபத்யே -என்கிற பதத்தாலே –

இப்படி பூர்வ கண்டம் சொல்லி நின்றது –
மேல் உத்தர கண்டம்சொல்லுகிறது–இதில்
மதுப்பாலே இவனோடே கூடி இருக்கிற இவளும் உத்தேச்யை யாகையாலே -நாம் ஏதேனும் ஒரு
கிஞ்சித்காரம் செயிலும் -அவனோடே கூடி இருந்து ஒன்றை பத்தாக்கி அவன் திரு உள்ளத்தை உகப்பிக்கும்
ஆகையாலே -அவனோடு கூடி இருந்தவள் என்கிறது -ஸ்ரீ மதே -என்கிற பதத்தாலே –

நம்மோடு நித்ய முக்தரோடு வாசி யற எல்லாரையும் சமமாக ரஷிக்கும் ஸ்வாமித்வம் சொல்லுகிறது -நாராயண பதத்தாலே –

இப்படி ஸ்வாமியான எம்பெருமான் திருவடிகளிலே -சர்வ தேச சர்வ கால சர்வ அவஸ்தை உசிதமான சர்வவித
கைங்கர்யங்களையும் பண்ண வேணும் என்று பிரார்த்திக்கும்படி யைச் சொல்கிறது சதுர்த்தியாலே –

இப்படி இருந்துள்ள அடிமை செய்யும் இடத்து -அவன் உகந்த உகப்பு ஒழிய தான் உகந்த உகப்பை தவிரச் சொல்கிறது -நம -என்கிற பதத்தாலே –

ஸ்ரீ மத என்கிற பதத்தாலே -திரு மார்பில் நாய்ச்சியாரோடே அனுசந்திக்கிறார் –
ஸ்ரீ மன் நாராயண சரணவ் சரணம் பிரபத்யே -என்கிற பதங்களாலே திருவடிகளை அனுசந்திக்கிறார் –
ஸ்ரீ மதே நாராயண -என்கிற பதங்களாலே -அருகு இருந்த நாய்ச்சிமாரோடே -இட்ட தனி மாலையையும் – கவித்த திரு அபிஷேகத்தையும்
-சிவந்த திரு முக மண்டலத்தையும்-அனுசந்திக்கிறார் –
ஆய -நம -என்கிற பதங்களாலே கைங்கர்யத்தை அனுசந்திக்கிறார் –

எம்பெருமானார் தம்முடைய ஸ்ரீ பாதத்திலே ஆஸ்ரித்ததொரு ஸ்ரீ வைஷ்ணவருடைய பிள்ளைக்கு ஏகாயனரோட்டை சம்சர்க்கம் உண்டாக –
நம்மோடு சம்பந்தம் உடையவன்வ்யபசரித்து அநர்த்த பட ஒண்ணாது என்று -பெருமாள் திருவடிகளிலே எழுந்து அருளி இருக்கச் செய்தே
-அவனும் அங்கே சந்நிஹிதனாக -வாராய் உனக்கு பிரமாணங்களால் காட்டலாம்படி ஞான பௌஷ்கல்யமில்லை
-நாம் வேதாந்தங்களில் அறுதி இட்டு இருக்கும் பொருள் -இவ் வாத்மாவுக்கு தஞ்சமாக இருக்கும் அர்த்தம் த்வயம் அல்லது இல்லை
-என்று பெருமாள் திருவடிகளில் ஸ்ரீ சடகோபனை எடுத்து சத்யம் பண்ணிக் கொடுத்து அருளினார் –
அவரும் அன்று தொடங்கி த்வய நிஷ்டர் ஆனார் –

பட்டர் த்வயத்தின் அர்த்தத்தை புத்தி பண்ணி சப்தாந்தரத்தாலே இவ் வர்த்தத்தை அனுசந்திக்க ஒண்ணாதோ -என்று
உடையவருக்கு விண்ணப்பம் செய்ய -அதுக்கு குறை இல்லை –
ஆகிலும் இப் பாசுரத்துக்கு சுரக்கும் அர்த்தம் வேறொரு பாசுரத்துக்கு சுரவாதே -என்று அருளிச் செய்தார் –

நம் ஆசார்யர்கள் திரு மந்த்ரத்திலும் சரம ஸ்லோகத்திலும் அர்த்தத்தை ஒழித்துப் போருவார்கள் –
த்வயத்தில் சப்தமே தொடங்கி ஒழித்துப் போருவார்கள் –
திருமந்தரம் ஆச்சார்ய வாக்கியம் – த்வயம் சிஷ்ய வாக்கியம் –
த்வயத்தில் பூர்வ கண்டத்தில் அர்த்தத்தை அனுசந்தித்தால் ரஷண அர்த்தமாக விலங்கிக் கிடந்ததுரும்பு எடுத்துப் பொகட பிராப்தி இல்லை –
உத்தர கண்டத்தில் அர்த்தத்தை அனுசந்தித்தால் தலை சொரிகைக்கு அவசரம் இல்லை – மடல் எடுத்துக் கொண்டு புறப்படும் இத்தனை –

பகவத் சரணாரவிந்த சரணாகதனாய் -ஞாநினாம் அக்ரேசரனாய் -விலஷண அதிகாரியான -பிரபன்னனுக்கு
உபாயத்தில் பிரவ்ருத்தி ஸ்வரூப விரோதி —உபேயத்தில் நிவ்ருத்தி ருசி விரோதி –
உபாயத்தில் பிரவ்ருத்தி ஸ்வரூப ஹானி —உபேயத்தில் பிரவ்ருத்தி ஸ்வரூப விரோதி –
இவ்விரண்டு அர்த்தத்துக்கும் நிதர்சன பூதர் -ஸ்வ ரஷண ஷமையாய் இருக்கச் செய்தே –
ஸ்வ ஸ்வரூப பாரதந்த்ர்யத்தை அனுசந்தித்து -அசோக வநிகையில் எழுந்து அருளி இருந்த பிராட்டியும் –
பெருமாள் -நில் -என்னச் செய்தேயும் -தம்முடைய செல்லாமையைக் காட்டி -அவருடைய வார்த்தையை அதிக்ரமித்து —
காட்டிலே தொடர்ந்து அடிமை செய்த இளைய பெருமாளும் –

சம்சார சம்பந்தம் அற்று திரு நாட்டிலே போய் இருக்கும் அளவும் -த்வயத்தில் இரண்டு கண்டத்தில் அர்த்தத்தையும் கொண்டு –
பிரபன்னனாவன் கால ஷேபம் பண்ணும்படி -பெரிய பிராட்டியாரை பின் செல்லும் -ஸ்வபாவன் ஆகையாலே -இவள் புருஷகாரமாக கொண்டு
ஆஸ்ரயிக்கிற நம் பெரும் பிழைகள் பாராதனுமாய் -ஆஸ்ரயிப்பாருக்கு மிகவும் எளியனான நாராயணனுடைய திருவடிகள் இரண்டையும்
-எனக்கு அத்யந்தம் அநிஷ்டமாய் அநாதியாக இன்றளவும் வர வடிம்பிட்டு வருகிற சம்சாரத்தை வாசனையோடு போக்கி -எனக்கு இஷ்ட தமமாய்
-நிரதிசய ஆனந்தவஹமாய் -அனந்தமாய் -அபுநாவருத்தி லஷணமான மோஷத்தை பெறுகைக்கு அவ்யஹித சாதனமாகப் பற்றி நின்றேன் –

பெரிய பிராட்டியாரோடு கூடி -சர்வ ஸ்வாமி யான நாராயணன் திருவடிகளிலே -சர்வ தேச சர்வ கால
சர்வ அவஸ்த  உசிதமான சகல சேஷ வ்ருத்திகளையும் பண்ணப் பெறுவேன் ஆகவுமாம் –
அதுக்கு விரோதியான அஹங்கார மமகாரங்கள் தவிருவதாகவும் -இதனுடைய அநுக்ர மணம் -இருக்கும்படி
சாபராதானனான சம்சாரி சேதனனுக்கு சர்வஞ்ஞானான சர்வேஸ்வரனைக் கிட்டும் இடத்தில் -இவனுடைய அபராதம்
அவன் திரு உள்ளத்தில் படாதபடி -அழகாலும் குணங்களாலும் -அவனைத் துவக்கி இவனை திருவடிகளில் சேர விடுகைக்கு –
கண் அழிவு அற்ற புருஷகாரமான பிராட்டி ஸ்வரூபம் சொல்லி -மதுப்பாலே -இவளுக்கு அவனைப் பிரிய
சம்பாவனை இல்லாதா மகா சம்பத்தான நித்ய யோகம் சொல்லி -நாராயண பதத்தாலே -இவள் புருஷகாரமும்
மிகை யாம் படியாக -அவன் ஆஸ்ரித விஷயத்தில் பண்ணும் வாத்சல்யாதி குண யோகம் சொல்லி –
சரணவ் -என்கிற பதத்தாலே -இவன் குற்றங்களை இட்டுக் கை விடும் என்று -வரையாதே மேல் விழுந்து
-சுவீகரிக்கும் திருவடிகளினுடைய சேர்த்தி அழகைச் சொல்லி -சரணம் -என்கிற பதத்தாலே -அவை தான் இவனுக்கு
அநிஷ்ட நிவ்ருதிக்கும் இஷ்ட ப்ராப்திக்கும் -சாதனம் என்னும் இடம் சொல்லி -ப்ரபத்யே என்கிற வர்த்தமானத்தாலே –
சேதனன் நெடும் காலம் பண்ணின பராதி கூல்யம் தவிர்ந்து -இன்று இசைந்து பற்றுகிற பற்றிச் சொல்லி –
உத்தர கண்டத்திலே
ஸ்ரீமத் பதத்தாலே -உபேயத்திலும் பிராட்டி புருஷகார பூதையுமாய் ஸ்வாமிநியுமாய்க் கொண்டு –
அவனோடே நித்யவாசம் பண்ணுகிற படியை சொல்லி –
நாராயண பதத்தாலே அவனுடைய சர்வ ஸ்வாமித்வம் சொல்லி –
ஆய -என்கிற சதுர்த்தியாலே -இவ்விருவருமான சேர்த்தியிலே இப்ப்ரபன்னனான சேதனன் –
ஸ்வரூப அனுரூபமான வருத்தி விசேஷத்தை பிரார்த்தித்து -அத்யா ஹார்யமான ஸ்வ சப்தத்தாலே பெற்றபடி சொல்லி –
நமஸ் ஸாலே அடிமை செய்யும் இடத்து அவன் உகந்த உகப்பைக் கண்டு உகக்கும் அது ஒழிய
தன் உகப்பு தவிர்ந்தபடி சொல்லித் தலைக்கட்டுகிறது-

ஆழ்வான் எம்பெருமானாரை -ப்ரபத்தி என் பட்டு இருக்கும் -என்று கேட்க –
அது கர்மாதிகளை விட்டல்ல தான் இருப்பது –ஒன்றில் ஆயிரம் இல்லை -ஆயிரத்தில் ஓன்று உண்டு
குளப்படியில் கடல் இல்லை கடலில் குளப்படி உண்டு
ஆகையாலே எல்லாம் ப்ரபத்தியிலே உண்டு என்று அருளிச் செய்தார் –
அதில் இவை கண்டபடி  எங்கனே என்னில்
ராஜகுமாரன் கர்ப்பூர நிகரத்தை வாயிலே இட்டு பல்லாலே அசைக்குமா போலே த்வயத்தை உச்சரிக்கை கர்மம்
அவன் அதன் ரசத்தை பானம் பண்ணுமா போலே இடை விடாதே அனுசந்திக்கை -ஜ்ஞானம்
அவன் அந்த ரசத்தாலே தன்னை மறந்து இருக்குமா போலே இவனும்
அதின் அர்த்த அனுசந்தானத்தாலே ரச அதிசயினாய் தன்னை மறந்து இருக்கும் அது -பக்தி
அத்தாலும் பிரபன்னனுடைய அனுஷ்டானம் இருக்கும்படி பிறந்துடையவள் ஒப்பனை போலேயும்
ராஜகுமாரன் கர்ப்பூர நிகரத்தை வாயில் இட்டு நீரை நாக்காலே போக்குமா போலேயும்
பிரபன்னனுக்கு த்வய அர்த்த அனுசந்தானம் ஒழிய தேக யாத்ரை செல்லாது

திருமந்தரம் விலைப்பால் த்வயம் முலைப் பால்

நம்முடைய த்வயம் இருக்கும் படி–
கரை கட்டின காவேரியும் -கரை கட்டாக் காவேரியுமாய் -அப்படி இறங்கும் துறையுமாய் இருக்கும் -அவை எவை என்னில்
பரம பதம் -கரை கட்டாக் காவேரி ராம கிருஷ்ணாதி விபவம் கரை கட்டின காவேரி அப்படி இறங்கும் துறை திருமந்த்ரமும் த்வயமும் –
இங்கன் ஒத்தவனைக் காண்பது எங்கனே என்னில்-
திருவனந்தாழ்வான் மடியிலும் பெரிய திருவடி முதுகிலும் சேனை முதலியார் திருப் பிரம்பின் கீழும்
இருப்பவன் இறே நமக்கு ப்ராப்யன் –

———————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பின்பழகிய பெருமாள் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பூர்வாச்சார்யர்கள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

திருமந்திரச் சுருக்கு –ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகாசார்யர் ஸ்வாமிகள்- –

April 2, 2016

ஸ்ரீ மான் வேங்கட நாதார்ய கவி தார்க்கிக கேசரீ
வேதாந்தா சார்ய வர்யோ மே சந்நிதத்தாம் சதா ஹ்ருதி –

கவி தார்க்கிக சிம்ஹாய கல்யாண குண சாலினே
ஸ்ரீ மதே வேங்கடேசாய வேதாந்த குரவே நம –

சீர் ஓன்று தூப்புல் திரு வேங்கடமுடையான்
பார் ஒன்றச் சொன்ன பழ மொழியுள் ஓர் ஓன்று
தானே யமையாதோ தாரணியில் வாழ்வார்க்கு
வான் ஏறப் போம் அளவும் வாழ்வு

—————————————————————————————————-

நாவலர் மறை நால் ஓன்று நலம் திகழ் மறை ஓன்று ஓராது
ஆவலிப்பு அலைக்கும் மோகத்து அழுந்தி நின்று அலமர்கின்றீர்
தூவலம் புரியாம் ஒன்றில் துவக்கமாம் வண்ணம் ஒன்றால்
காவல் என்று அகரத்து அவ்வாய்க் கருத்து யுறக் காண்மின் நீரே –1-

நாவலர் மறை நால் ஓன்று நலம் திகழ் -நாவிலே மலர்ந்து நிற்கின்ற நான்கு வேதங்களின் சாரமும் பொருந்திய பெருமையுடன் விளங்குகின்ற –
மறை ஓன்று ஓராது -ஒரு ரகஸ்யமாகிய திரு அஷ்டாஷரத்தை அர்த்தத்துடன் ஆராய்ந்து அறியாமல்
ஆவலிப்பு அலைக்கும் மோகத்து -கர்வத்தால் விளைந்த அஜ்ஞானத்தில்
அழுந்தி நின்று அலமர்கின்றீர்-அழுந்திக் கிடந்தது கரை ஏற வழி அறியாது தவிக்கும் சேதனர்களே
தூவலம் புரியாம் ஒன்றில் -பரிசுத்தமான வலம் புரிச் சங்கம் போன்ற உருவம் உடைய பிரணவத்தில்
துவக்கமாம் வண்ணம் ஒன்றால் -முதலில் உள்ள அகாரம் ஆகிய ஓர் எழுத்தினால் உணர்த்தப்படும் பொருள்
காவல் என்று -ரஷிக்கும் தன்மை என்று அதனை
அகரத்து அவ்வாய்க் -அகாரத்தில் அவ் என்ற வினைப்பகுதி அடியாக
கருத்து யுறக் காண்மின் நீரே -நீங்கள் மனத்தில் பதியுமாறு அறிந்து கொள்க –

————————————————————————————————–

இளக்கமில் மயக்கம் தன்னால் எனக்கு யான் உனக்கு உரியன் என்னும் ‘
களக்கருத்து ஒன்றே கொண்டு கடுநரகு அடைந்து நின்றீர்
விளக்கும் அவ்வெழுத்தில் நாலாம் வேற்றுமை ஏற்றி வாங்கித்
துளக்கமில் அடிமை பூண்டு தூயராய் வாழ்மின் நீரே–2-

இளக்கமில் -நெகிழ்ச்சி இல்லாத -அதாவது திண்ணியதான
மயக்கம் தன்னால் எனக்கு யான் உனக்கு உரியன் என்னும் ‘-அஜ்ஞ்ஞானத்தால் நான் ஸ்வ தந்த்ரன் என்ற
களக்கருத்து ஒன்றே கொண்டு -கள்ளத் தன்மையான மதியையே கொண்டு
கடுநரகு அடைந்து நின்றீர் -கொடிய நரகத்திற்கு ஒப்பான சம்சாரத்தை அடைந்து நின்றவர்களே
விளக்கும் அவ்வெழுத்தில் -பகவத் ஸ்வரூபத்தை விளக்கிக் காட்டுக்கிற அந்த அகாரத்தின் மேல்
நாலாம் வேற்றுமை ஏற்றி வாங்கித் -நான்காம் வேற்றுமை உருபை ஏற்றி விலக்கி
துளக்கமில் அடிமை பூண்டு -மாறுபாடு இல்லாத சேஷத்வத்தை ஏற்றுக் கொண்டு
தூயராய் வாழ்மின் நீரே-பரிசுத்தராய் நீங்கள் வாழ்வீர்களாக
அஹங்காரம் குலைந்து உஜ்ஜீவிக்கப் பெறலாம் என்றவாறு –

—————————————————————————————-

அப்பொருள் இகந்து மற்றும் அழித்து அழிந்து எழுவார் தாளில்
இப்பொருள் இகந்த வன்பால் இரங்கினீர் வணங்கி வீழ்ந்தீர்
உப்பொருள் உள்ளி மற்றோர் உயிர் தனக்கு உரிமை மாற்றி
எப்பொருள் பயனும் ஈது என்று எண்ணினீர் எழுமின் நீரே –3–

அப்பொருள் இகந்து -அகாரார்த்தமான எம்பெருமானை சரண் அடையாமல்
மற்றும் அழித்து -அவனை அடைவதால் பெரும் மற்றப் பலன்களையும் -ப்ரீதி காரிய கைங்கர்யங்களையும் – விலக்கி
இப்பொருள்-இந்தப் பலன்களையும்
இகந்த வன்பால் இரங்கினீர்-இழந்த மகா பாபத்தால் மனம் தளர்ந்தவர்களாகி
அழிந்து எழுவார் தாளில் -அழிவதும் பிரப்பதுமே இயற்கையாக உள்ள தேவதாந்த்ரங்களின் பாதங்களிலே
வணங்கி வீழ்ந்தீர் -வணங்கி அதோகதி அடைந்தவர்களே
உப்பொருள் உள்ளி-உகாரத்தின் பொருளை ஆராய்ந்து
அவனைத் தவிர இதர விஷய சம்பந்தம் அறுப்பதே உகாரார்த்தம் -சகல சாஸ்த்தாரத்தங்களின் சாரார்த்தமும் இதுவே
மற்றோர் உயிர் தனக்கு -எம்பெருமானைத் தவிர மற்ற எந்த ஜீவனுக்கும்
உரிமை மாற்றி -அடியனாம் தன்மையை விட்டு
எப்பொருள் பயனும் ஈது என்று -சகல விஷயங்களின் பலனும் இந்த அனுசந்தானமே என்று
எண்ணினீர் எழுமின் நீரே -உறுதியாக நினைத்தவர்களாய்-நீஞ்சல் உஜ்ஜீவியுங்கோள் –

—————————————————————————————————-

என்றும் ஓர் ஏதம் இன்றி இரவியும் ஒளியும் போலே
ஒன்றி நின்று உலகு அளிக்கும் உகம் இகந்து அடிமை வைத்தீர்
ஓன்று மூன்று எழுத்தாய் ஒன்றும் ஒன்றில் ஒன்றுடைய முன்னே
ஒன்றிய இரண்டை யுள்ளி யுளரென யும்மின் நீரே–4-

என்றும் ஓர் ஏதம் இன்றி -எக்காலத்திலும் ஓர் தீங்கும் இல்லாது
இரவியும் ஒளியும் போலே -சூர்யனும் அவனது பிரகாசமும் போலே
ஒன்றி நின்று -கூடியே இருந்து
உலகு அளிக்கும் -சர்வ லோகத்தையும் ரஷித்து அருளும்
உகம் இகந்து அடிமை வைத்தீர் -பிராட்டி எம்பெருமான் ஆகிய மிதுனத்தை விட்டு எம்பெருமான் ஒருவனுக்கே அடிமையை இசைந்தவர்களே
ஓன்று மூன்று எழுத்தாய் ஒன்றும் ஒன்றில் -உச்சரிக்கும் பொது ஒரு பதமாய் -மூன்று அஷரங்களாக சேர்ந்து நிற்கும் -ஒப்பற்ற பிரணவத்தில்
ஒன்றுடைய முன்னே ஒன்றிய -மகாரம் என்னும் ஓர் அஷரத்தின் முன்பே சேர்ந்து நிற்கின்ற
இரண்டை யுள்ளி -அகார உகாரங்கள் ஆகிற இரண்டு அஷரங்களைஅர்த்தத்துடன் ஆராய்ந்து –
உகாரார்த்தம் பிராட்டி யுடன் சேர்ந்த -எம்பெருமான் என்றவாறு –
யுளரென யும்மின் நீரே-பிறந்த பயன் பெற்றவர் என்னும்படி நீங்கள் உஜ்ஜீவியுங்கோள் –

——————————————————————–

தத்துவம் அறு நான்கோடு தனியிறை யன்றி நின்ற
சித்தினை யுணராது என்றும் திரள் தொகையாகி நின்றீர்
மத்தனைத் தனியிடாதே மையிலா விளக்கமாக்கி
உத்தமன் அடிமையான வுயிர் நிலை யுணர்மின் நீரே –5-

தத்துவம் அறு நான்கோடு -இருபத்து நான்கு தத்துவங்களும்
தனியிறை யன்றி நின்ற -அத்விதீயமான சர்வேஸ்வரனும் ஆகிய இவற்றில் வேறுபட்டு நின்ற
சித்தினை யுணராது -ஜீவா ஸ்வரூபத்தை அறியாமல்
என்றும் திரள் தொகையாகி நின்றீர் -எப்பொழுதும் ஒன்றாகத் திரண்ட பல அசேதனப் பொருள்களின் கூட்டமாக நின்ற சேதனர்களே
மத்தனைத் -மகாரத்தின் பொருளாகிய ஜீவனை
தனியிடாதே-பிரித்து விடாமல் –
மையிலா விளக்கமாக்கி -குற்றம் அற்ற ஜ்ஞான ஸ்வரூபனாக உணர்ந்து
உத்தமன் -புருஷோத்தமனான எம்பெருமானுக்கு
அடிமையான வுயிர் நிலை -சேஷம் ஆகும் ஜீவனுடைய ஸ்வரூபத்தை
யுணர்மின் நீரே -நீங்கள் அறிவீர்களாக –
பிரணவ அர்த்தம் உணர்ந்து -சரீரமே ஆத்மா என்கிற மயக்கம் நீங்கி
ஜீவாத்மா ஸ்வ தந்த்ரன் என்கிற அவிவிவேகமமும் ஒளிந்து
எம்பெருமானுக்கே சேஷம் என்று அனுசந்தித்து உஜ்ஜீவிக்கலாம் என்றவாறு –

————————————————————————————————–

தனது இவை யனைத்து மாகத் தான் இறையாகும் மாயன்
உனது எனும் உணர்த்தி தாராது உமக்கு நீர் உரிமை யுற்றீர்
எனதிவை யனைத்தும் யானே யிறை எனும் இரண்டும் தீர
மன எனும் இரண்டில் மாறா வல்வினை மாற்றுவீரே –6-

தனது இவை யனைத்து மாகத் -இந்த சகல வஸ்துக்களும் தனக்கு சேஷமாய் நிற்க
தான் இறையாகும் மாயன் -தான் எல்லாவற்றையும் ஆளும் ஈச்வரனாய் நிற்கின்ற அதிசயச் செய்கை யுடைய
உனது எனும் உணர்த்தி தாராது -எல்லாம் உனக்குச் சேஷம் என்னும் நினைவை செய்யாமல்
உமக்கு நீர் உரிமை யுற்றீர்-உங்களுக்கு நீங்களே உரிமை பூண்டு நிற்கும் சேதனர்களே நீங்கள்
எனதிவை யனைத்தும் யானே யிறை எனும் இரண்டும் தீர -இந்த சகல வஸ்துக்களும்
எனக்குச் சேஷம் -நான் ஸ்வ தந்த்ரன் – என்ற இரண்டு மயக்கமும் ஒழிந்திட
மன எனும் இரண்டில்-நம என்னும் இரண்டு அஷரத்தின் அர்த்தத்தை அனுசந்திப்பதால்
மாறா வல்வினை மாற்றுவீரே-வேறு ஒன்றினாலும் அழியாத வழிய கர்மங்களை ஒழிப்பீர்களாக-

——————————————————————–

அழிவிலா வுயிர் கட்கெல்லாம் அருக்கனாய் அழியா ஈசன்
வழி எல்லா வழி விலக்கும் மதி எழ மாய மூர்த்தி
வழு விலா திவை யனைத்தும் வயிற்றில் வைத்து உமிழ்ந்த மாலை
நழுவிலா நாரவாக்கினான் அடி நீர் நணுகுவீரே –7-

அழிவிலா வுயிர் கட்கெல்லாம் -அழிவு இல்லாமல் நித்தியமாய் உள்ள ஜீவாத்மா எல்லாவற்றுக்கும்
அருக்கனாய் அழியா ஈசன்
வழி எல்லா வழி விலக்கும் மதி எழ -நல் வழி யல்லாத தீய வழியில் புகாமல் விலக்குகின்ற-விவேகம் வ்ருத்தியாகும் படி செய்ய வல்ல
மாய மூர்த்தி -அதிசயமான திருமேனி யுடையவனும்
ந்ரு-என்னும் வினைப்பகுதியில் இருந்து நர ஆகும் பொது எல்லா பிராணிகளையும் நல்ல வழியில் செலுத்துமவன்-என்றவாறு
வழு விலா திவை யனைத்தும் -இவ்வுலகம் அனைத்தும் குறைவு படாது
வயிற்றில் வைத்து-பிரளய காலத்தில் தந் திரு வயிற்றில் அடக்கி
உமிழ்ந்த மாலை -மறுபடியும் சிருஷ்டி காலத்தில் படைத்தவனுமான எம்பெருமானை
நழுவிலா நாரவாக்கினான் -நாராயண சப்தத்தை விட்டுப் பிரியாத நாரம் என்னும் பதத்தால்
நாடி நீர் நணுகுவீரே -அனுசந்தித்து நீங்கள் அவனை அடைவீர்களாக –

————————————————————————————

வயனம் ஓன்று அறிந்து உரைப்பார் வன் கழல் வணங்க வெள்கி
நயனம் உள்ளின்றி நாளும் நள்ளிருள் நண்ணி நின்றீர்
அயனம் இவ்வனைத்துக்கும் தானவனைக் கவனம் என்னப்
பயனுமாய்ப் பதியுமான பரமனைப் பணிமின் நீரே –8–

வயனம் ஓன்று அறிந்து உரைப்பார் -ஒப்பற்ற வேதத்தின் அர்த்தத்தை தாம் நன்கு அறிந்து பிறர்க்கு உபதேசிப்பவர்களான ஆச்சார்யர்களின்
வன் கழல் வணங்க வெள்கி -வழிய திருவடிகளை வணங்குவதற்கு வெட்கம் அடைந்து
நயனம் உள்ளின்றி-உள் நயனம் இன்றி -உட்கண் ஆகிய ஜ்ஞானம் இல்லாமல்
நாளும் நள்ளிருள் நண்ணி நின்றீர் -எப்பொழுதும் அடர்ந்த அஜ்ஞ்ஞானம் ஆகிய இருளை அடைந்து இருந்தவர்களே
தான் இவ்வனைத்துக்கும்-எம்பெருமானாகிய தான் இந்த சகல ஆத்மாக்களுக்கும்
அயனம் -உபாயம் –
அவை -அந்த சகல சேதன அசேதனங்களும்
தனக்கு அயனம் என்னப்-ஈஸ்வரனாகிய தனக்கு பிரவேசிக்கப்படும் வஸ்து என்று கூறும்படி
பயனுமாய்ப் பதியுமான பரமனைப் பணிமின் நீரே -பலனுமாய் -ஆதாரமுமான சர்வேஸ்வரனை நீங்கள் வணங்குமின் –
தத் புருஷ சமாசம் -நாரானாம் அயனம் –வேற்றுமைப் புணர்ச்சி -நாரங்களுக்கு அயனமாய் இருப்பவன் -உபாயமாய் இருப்பவன் -என்றபடி
சேதன அசேதனங்களுக்கு இருப்பிடம் ஆனவன் -என்றவாறு
அயனம் -பலன் -உபாயம் -ஆதாரம் மூன்று பொருள்கள்
ப ஹூ வ்ரீஹி சமாசம் -நாரா அயனம் யஸ்ய –
அவற்றை தனக்கு இருப்பிடமாகக் கொண்டவன் என்றவாறு – அன்மொழித் தொகை –
நாரங்களை அயனமாக யுடையவன் -பிரவேசிக்கப் படும் வஸ்து -என்ற பொருளில்
பஹிர் வ்யாப்தி என்றும் அந்தர்வ்யாப்தி இரண்டும் உண்டே –

———————————————————————————————-

உயர்ந்தவர் உணர்ந்தவாற்றால் உவந்த குற்றேவல் எல்லாம்
அயர்ந்து நீர் ஐம் புலன்கட்கு அடிமை பூண்டு அலமர்கின்றீர்
பயந்து இவை அனைத்தும் ஏந்தும் பரமனார் நாமம் ஒன்றில்
வியந்த பேரடிமை தோற்றும் வேற்றுமை மேவுவீரே –9-

உயர்ந்தவர் -ஜ்ஞானம் முதலியவற்றால் சிறந்து நிற்கும் பெரியோர்
உணர்ந்தவாற்றால் -சாஸ்த்ரங்களை ஆராய்ந்து நிச்சயித்த பிரகாரத்தால் –
உவந்த குற்றேவல் எல்லாம் -ஆச்சார்யர்கள் திரு உள்ளம் உகந்த கைங்கர்யங்களை எல்லாம்
அயர்ந்து-மறந்து
நீர் ஐம் புலன்கட்கு அடிமை பூண்டு அலமர்கின்றீர் -இந்த்ரியங்களுக்கு தொண்டு பட்டு தடுமாறி நிற்கின்றவர்களே
பயந்து இவை அனைத்தும்-சகல வஸ்துக்களையும் சிருஷ்டித்து
ஏந்தும் பரமனார் -ரஷித்து அருளும் சர்வேஸ்வரன் உடைய
நாமம் ஒன்றில் -அத்விதீயமான நாராயணன் என்ற திரு நாமத்தின் மீது நின்று
வியந்த பேரடிமை -விலஷணமான பெரிய கைங்கர்யத்தை
தோற்றும் வேற்றுமை மேவுவீரே -அறிவிக்கும் நான்காம் வேற்றுமை யுருபை இசைவீர்களாக –
நான்காம் வேற்றுமை யுருபு -ஆய -இந்த கைங்கர்யத்தை காட்டும் -அதன் அர்த்தம் ஆராய்ந்து அனுபவிக்க முற்படுங்கள் –

—————————————————————————————————

எண்டிசை பரவும் சீரோர் எங்களுக்கு ஈந்த வெட்டில்
உண்டவாறு உரைப்பார் போல ஒன்பது பொருள் உரைத்தோம்
மண்டு நான்மறையோர் காக்கும் மா நிதி யிவை யனைத்தும்
கண்டவர் விள்ளார் விள்ளக் கருதுவார் காண்கிலாரே –10-

மண்டு நான்மறையோர் -பெருமை மிக்க வேதார்த்தங்களைக் கற்று உணர்ந்த நம் ஆச்சார்யர்கள்
கண்டவர் விள்ளார் -நன்கு உணர்ந்தவர்கள் ஸூ லாபமாய் வெளியிட மாட்டார்கள்
விள்ளக் கருதுவார் காண்கிலாரே -ஸூ லாபமாய் வெளியிடக் கர்துமவர் இவ்வர்த்தங்களை நன்கு உணர்ந்தவர் ஆகமாட்டார்கள்-

———————————————————————————————

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன் திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ முமுஷுப்படி சாரார்தம் – சரம ஸ்லோஹ பிரகரணம்–சூரணை-185-278–ஸ்ரீ P.B.A.ஸ்வாமிகள் —

December 19, 2015

சூரணை -185
கீழே சில உபாய  விசேஷங்களை உபதேசிக்க அவை துச் சகங்கள் என்றும் –
ஸ்வரூப விரோதிகள் என்றும் -நினைத்து சோக விசிஷ்டனான அர்ஜுனனை
குறித்து -அவனுடைய சோக நிவ்ருத்தி அர்த்தமாக -இனி இதுக்கு அவ் அருகு இல்லை –
என்னும் படியான சரம உபாயத்தை அருளி செய்கையாலே -சரம ஸ்லோகம் என்று
இதுக்கு பேராய் இருக்கிறது-
சூரணை-186
இதில் பூர்வ அர்த்தத்தாலே அதிகாரி க்ருத்யத்தை அருளி செய்கிறார் –
சூரணை -187
அதிகாரிக்கு  க்ருத்யமாவது -உபாய பரிக்ரகம் –
சூரணை -188
அத்தை சாங்கமாக விதிக்கிறான் –
-சூரணை -189
ராக ப்ராப்தமான உபாயம் தானே வைதமானால் கடுக்க பரிக்ரகைக்கு உடலாய் இருக்கும் இறே –
சூரணை -190
இதில் பூர்வார்த்தம் ஆறு பதம்
சூரணை -191
சர்வ தரமான்-
சூரணை -192
தர்மம் ஆவது பல சாதனமாய் இருக்குமது –
சூரணை -193
இங்கு சொல்லுகிற -தர்ம -சப்தம் -த்ருஷ்ட பல சாதனங்களை சொல்லுகை அன்றிக்கே
மோஷ பலசாதனங்களை சொல்லுகிறது –
சூரணை -194
அவை தான் சுருதி ஸ்ம்ருதி விஹிதங்களாய் -பலவாய் இருக்கையாலே
பஹு வசனம் பிரயோகம் பண்ணுகிறது -என்கை –
சூரணை -195
அவை யாவன –
கர்ம ஞான பக்தி யோகங்களும் —அவதார ரகஸ்ய ஞானமும் —புருஷோத்தம வித்தையும் –
தேச வாசம்–திரு நாம சங்கீர்த்தனம் —திரு விளக்கு எரிக்கை —திரு மாலை எடுக்கை –தொடக்கமான உபாய புத்தியா செய்யும் அவையும் –
சூரணை-196
சர்வ சப்தத்தாலே அவ்வவ சாதன விசேஷங்களை அனுஷ்டிக்கும் இடத்தில்-அவற்றுக்கு யோக்யதா பாதகங்களான நித்ய கர்மங்களை சொல்லுகிறது –
சூரணை -197
ஆக சுருதி ஸ்ம்ருதி சோதிதங்களாய் -நித்ய நைமித்திகாதி ரூபங்களான கர்ம யோகாத்ய உபாயங்களை -என்ற படி –
சூரணை -198
இவற்றை -தர்மம் -என்கிறது பிரமித்த அர்ஜுனன் கருத்தாலே –

சூரணை -199
பரித்யஜ்ய –
சூரணை-200
த்யாகம் ஆவது –
உகத உபாயங்களை அநு சந்தித்து சுக்திகையிலே ரஜதா புத்தி பண்ணுவாரை போலேயும் –
விபரீத திசா கமனம் பண்ணுவாரை போலேயும் –
அநு பாயங்களிலே உபாய புத்தி பண்ணினோம் என்கிற புத்தி -விசேஷத்தோடே த்யஜிக்கை –
சிப்பியிலே வெள்ளி புத்தி பன்னுவாரைப் போலேயும் ஒரு திக்கை வேறு ஒரு திக்காக பிரமிப்பாரைப் போலேயும்
பகவத் பிராப்திக்கு உபாயம் இல்லாத வற்றிலே உபாய புத்தி பண்ணுவாரையும் போலே -என்றதாயிற்று –
சூரணை -201
பரி -என்கிற உபசர்க்கத்தாலே -பாதகதிகளை விடுமா போலே –
ருசி வாசனைகளோடும்–லஜ்ஜையோடும் கூடே–மறுவலிடாத படி விட வேணும் என்கிறது –
சூரணை -202
ல்யப்பாலே -ஸ்நாத்வா புஞ்சீத-என்னுமா போலே
உபாயந்தரங்களை விட்டே பற்ற வேணும் -என்கிறது-
சூரணை -203
சசால சாபஞ்ச முமோச வீர -என்கிறபடியே இவை அநு பாயங்களான மாதரம் அன்றிக்கே
கால் கட்டு -என்கிறது –
சூரணை-204
சக்கரவர்த்தி போலே இழைக்கைக்கு  உறுப்பு –
ஆபாச தர்மமான சத்ய வசன பரிபாலனம் பற்றி -ராமோ விக்ரஹவான் தர்ம -கிருஷ்ணம் தர்மம் சனாதனம் -சித்த தர்ம பகவத் விஷயத்தை இழந்தான்
சூரணை -205
சர்வ தர்மங்களையும் விட்டு என்று சொல்லுகையாலே -சிலர் -அதர்மங்கள் புகுரும் –
என்றார்கள் –
சூரணை -206
அது கூடாது -அதர்மங்களை செய் -என்று சொல்லாமையாலே –
சூரணை -207
தன் அடையே சொல்லிற்று ஆகாதோ என்னில் –
சூரணை -208
ஆகாது -தர்ம சப்தம் அதர்ம நிவ்ருதியை காட்டாமையாலே –
சூரணை -209
காட்டினாலும் அத்தை ஒழிந்தவற்றை சொல்லிற்றாம் இத்தனை –
சூரணை -210
தன்னையும் -ஈஸ்வரனையும் -பலத்தையும் பார்த்தால் அது புகுர வழி இல்லை –

சூரணை-211
மாம்-சர்வ ரஷகனாய் —உனக்கு கை ஆளாய் –உன் இசைவு பார்த்து –உன் தோஷத்தை போக்யமாக கொண்டு –
உனக்கு புகலாய்–நீர் சுடுமா போலே சேர்ப்பாரே பிரிக்கும் போதும் விடமாட்டாதே ரஷிக்கும்-என்னை –
சூரணை -212
இத்தால் பர வ்யூஹங்களையும்-தேவதஅந்தர்யாமித்வத்தையும்-தவிர்க்கிறது –
சூரணை -213
தர்மம் சமஸ்தானம் பண்ண பிறந்தவன் தானே -சர்வ தர்மங்களையும் விட்டு
என்னை பற்று -என்கையாலே -சாஷாத் தர்மம்தானே என்கிறது –
சூரணை -214
இத்தால் விட்ட ஸ்தானங்களில் ஏற்றம் சொல்லுகிறது –
சூரணை -215
சூரணை -216
மற்றை உபாயங்கள் சாத்தியங்கள் ஆகையாலே –
ஸ்வரூப சித்தியில் சேதனனை அபேஷித்து இருக்கும் –
சூரணை -217
இதில் வாத்சல்ய -ஸ்வாமித்வ-சௌசீல்ய -சௌலப்யங்கள் -ஆகிற
குணா விசேஷங்கள் நேராக பிரகாசிக்கிறது –
சூரணை -218
கையும் உழவு கோலும்–பிடித்த சிறு வாய் கயிறும்–சேநா தூளி தூ சரிதமான திரு குழலும்–தேருக்கு கீழே நாற்றின திரு அடிகளுமாய் நிற்கிற
சாரத்திய வேஷத்தை -மாம்-என்று காட்டுகிறான் –

சூரணை -219
ஏகம்–
சூரணை -220
இதில் -ஏக -சப்தம் ஸ்தான பிரமானத்தாலே அவதாரணத்தை காட்டுகிறது –
சூரணை -221
மாம் ஏவ  யே  ப்ரபத்யந்தே –தமேவ சாத்யம்—த்வமே வோபாய பூதோ மே பவ –ஆறு எனக்கு நின் பாதமே சரணாக தந்து ஒழிந்தாய்-என்றும்
சொல்லுகிறபடியே-
சூரணை -222
இத்தால் -வரஜ-என்கிற ச்வீகாரத்தில்  உபாய பாவத்தை தவிர்க்கிறது –
சூரணை -223
ச்வீகாரம்தானும் அவனாலே வந்தது –
சூரணை -224
ஸ்ருஷ்டி அவதாராதி முகத்தாலே க்ருஷி பலம் –
சூரணை -225
அதுவும் அவனது இன்னருளே –
உணர்வில் உம்பர் ஒருவனை அவனது அருளால் உறல் பொருட்டு என் உணர்வின் உள்ளே இருத்தினேன் —அதுவும் அவனது இன்னருளே
சூரணை -226
இத்தை ஒழியவும் தானே கார்யம் செய்யும் என்று நினைக்க கடவன் –
சூரணை -227
அல்லாத போது உபாய நைர பேஷ்யம் ஜீவியாது –
சூரணை -228
இது சர்வ முக்தி பிரசங்க பரிஹாரார்த்தம்–புத்தி சமாதாநார்த்தம்–சைதன்ய கார்யம்–ராக ப்ராப்தம்-ஸ்வரூபநிஷ்டம்-அப்ரதிஷேதத்யோதகம் –
அப்ரதிஷேத அந்யோதகம் -நெடும் காலம் ஸ்வ ப்ரவர்த்திகளாலே அவன் செய்யும் ரஷணத்தை விலக்கிப் போந்தமை தவிர்ந்தமைக்கு பிரகாசம் இது –
சூரணை -229
கீழ் தானும் பிரருமான நிலையை குலைத்தான் –
இங்கு
தானும் இவனுமான நிலையை குலைக்கிறான்-
கீழே சர்வ தரமான் பரித்யஜ்ய மாம் -என்கையாலே -தானும் உபாயாந்தரங்களுமான நிலையைக் குலைத்தான்
மாம் ஏகம்-ச்வீகாரத்தில் உபாய புத்தி பண்ணி நிற்கும் இவனுடைய நிலையைக் குலைக்கிறான்
-உன்னால் அல்லால் யாவராலும் -அருளிச் செயல் சமாதியாலே உபாயாந்தரங்களை பிறர் என்கிறார் இங்கு
சூரணை-230
அவனை இவன் பற்றும் பற்று அஹங்கார கர்ப்பம் -அவத்யகரம் –
சூரணை -231
அவனுடைய ச்வீகாரமே ரஷகம்-
சூரணை -232
மற்றை உபாயங்களுக்கு நிவ்ருத்தி தோஷம் –இதுக்கு பிரவ்ருத்தி தோஷம் –
சூரணை -233
சிற்ற வேண்டா
சூரணை -234
நிவ்ருத்தி கீழே சொல்லிற்று
சூரணை-235
உபகார ஸ்ம்ருதியும் சைதன்யத்தாலே வந்தது –உபாயத்தில் அந்தர்பவியாது –
என்னைத் தீ மனம் கெடுத்தாய் -மருவித் தொழும் மனமே தந்தாய் -இத்யாதியால் உபகார ஸ்ம்ருதி சைதன்ய பிரயுக்தம் -உபாயத்தில் உட்புகாது

சூரணை -236
சரணம் -உபாயமாக-
சூரணை -237
இந்த சரண சப்தம்–ரஷிதாவையும்–க்ருஹத்தையும்–உபாயத்தையும்-காட்ட கடவதே ஆகிலும் இவ் இடத்தில் உபாயத்தையே காட்டுகிறது –
கீழோடு சேர வேண்டுகையாலே –
சூரணை -238
வ்ரஜ-புத்தி பண்ணு –
சூரணை-239
கத்யர்த்தமாவது புத்த்யர்தமாய் -அத்தியவசி என்ற படி –
சூரணை -241
ஆக -த்யாஜ்யத்தை சொல்லி –த்யாக பிரகாரத்தை சொல்லி —பற்றப்படும் உபாயத்தை சொல்லி –
உபாய நைரபேஷ்யம்  சொல்லி –உபாயத்வம் சொல்லி –உபாய ச்வீகாரம் சொல்லுகிறது –
சூரணை -242
அஹம்-
சூரணை -243
ஸ்வ க்ருத்யத்தை அருளி செய்கிறான் –
சூரணை -244
சர்வஞ்ஞானாய் -சர்வ சக்தியாய் -ப்ராப்தனான -நான் –
சூரணை -245
இவன் கீழ் நின்ற நிலையும்- மேல் போக்கடியும் அறிக்கையும் –அறிந்தபடி செய்து தலை கட்டுகைகும் –
ஏகாந்தமான குண விசேஷங்களையும் –தன் பேறாக செய்து தலை கட்டுகைக்கு ஈடான-பந்த விசேஷத்தையும் காட்டுகிறது –
இச் சேதனனுக்கு அநிஷ்ட நிவ்ருத்தியையும் இஷ்ட பிராப்தியையும் பண்ணும் அளவில் இச் சேதனன் முன்னே நின்ற நிலையையும்
மேல் போகத் தக்க வழியையும் அறிவதற்கு சர்வஜ்ஞத்வம் -அறிந்தபடியே செய்து தலைகட்டுகைக்கு ஈடான சர்வ சக்தித்வம் —
தன் பேறாகச் செய்து தலைக் கட்டுகைக்கு ஈடான சேஷத்வம் -இம் மூன்று குணங்களையும் காட்டும்
சூரணை -246
தனக்காக கொண்ட சாரத்திய வேஷத்தை-அவனை இட்டு பாராதே -தன்னை இட்டு பார்த்து –
அஞ்சின அச்சம் தீர -தானான தன்மையை –அஹம் -என்று காட்டுகிறான் –
மாம் -பாரதந்த்ர்யம் –அஹம் -நிரந்குச ஸ்வா தந்த்ர்யம் –
சூரணை-247
கீழில்  பாரதந்த்ர்யமும் இந்த ஸ்வாதந்த்ர்யத்தின் உடைய எல்லை நிலம் இறே –

சூரணை -248
த்வா -அக்ஞனாய் -அசக்தனாய் -அப்ராப்தனாய்-என்னையே
உபாயமாக பற்றி இருக்கிற  உன்னை –

சூரணை -249
சர்வ பாபேப்யோ -மத் ப்ராப்தி ப்ராபகங்கள் என்று
யாவையாவை சில பாபங்களை குறித்து அஞ்சுகிறாய்-
அவ்வோ பாபங்கள் எல்லாவற்றிலும் நின்று –
சூரணை -250
பொய் நின்ற ஞானமும் -பொல்லா ஒழுக்கும் -அழுக்கு உடம்பும் –
என்கிறபடியே
அவித்யா கர்ம வாஸநா ருசி பிரகிருதி சம்பந்தங்களை சொல்லுகிறது –
சூரணை -251
தருணச் சேத கண்டூ யநாதிகளை போலே –
பிரகிருதி வாசனையாலே -அநு வர்த்திக்கும் அவை என்ன –
சூரணை -252
உன்மத்த பிரவ்ருத்திக்கு கராம ப்ராப்தி போலே -த்யஜித்த உபாயங்களிலே இவை
அன்விதங்கள் ஆமோ -என்று நினைக்க வேண்டா –
சூரணை -253
கலங்கி உபாய புத்த்யா பிரபத்தியும் பாதகத்தோடு ஒக்கும் –

சூரணை -254
மோஷ இஷ்யாமி -முக்தனாம் படி பண்ண கடவன் –
சூரணை -255
ணி-ச்சாலே -நானும் வேண்டா -அவை தன்னடையே விட்டு
போம் காண் -என்கிறான் –
சூரணை -256
என்னுடைய நிக்ரஹ பலமாய் வந்தவை
நான் இரங்கினால் கிடக்குமோ -என்கை –
சூரணை -257
அநாதி காலம் பாபங்களை கண்டு நீ பட்ட பாட்டை
அவை தாம் படும் படி பண்ணுகிறேன் –
சூரணை -258
இனி உன் கையிலும் உன்னை காட்டி தாரேன் -என் உடம்பில் அழுக்கை
நானே போக்கி கொள்ளேனோ –

சூரணை-259
மாசுச -நீ உன் கார்யத்தில் அதிகரியாமையாலும் —நான் உன் கார்யத்தில் அதிகரித்து போருகையலும் –
உனக்கு சோக நிமித்தம் இல்லை காண்-என்று-அவனுடைய சோக நிவ்ருத்தியை பண்ணிகொடுக்கிறான் –
சூரணை -260
நிவர்தக ஸ்வரூபத்தை சொல்லி -நிவர்த்யங்கள் உன்னை வந்து மேலிடாது என்று சொல்லி –
உனக்கு சோக நிமித்தம் இல்லை காண் -என்கிறான் –
சூரணை -261
எத்தினால் இடர் கடல் கிடத்தி ஏழை நெஞ்சமே -என்கிறான்
இத் தலையில் விரோதியை போக்குகைக்கு தான் ஒருப்பட்டு நிற்கிற படியை அறிவித்து –
இவனுடைய சோகத்தை போக்குகிறமையை-அபியுக்த யுக்தியை  நிதர்சனாக்கி கொண்டு
அருளி செய்கிறார் –
சூரணை -262
பாபங்களை நான் பொறுத்து -புண்யம் என்று நினைப்பிடா நிற்க –
நீ சோகிக்க கடவையோ –
சூரணை -263
உய்யக் கொண்டார் விஷயமாக உடையவர் அருளி செய்த வார்த்தையை ஸ்மரிப்பது-
சூரணை -264
இதுக்கு ஈஸ்வர ஸ்வாதந்த்ர்யத்திலே நோக்கு –
சூரணை -265
இது தான் அநுவாத கோடியிலே-என்று வங்கி புரத்து நம்பி -வார்த்தை –
சூரணை -266
அர்ஜுனன்-கிருஷ்ணனுடைய ஆனை தொழில்களாலும் –ருஷிகள் வாக்யங்களாலும் –
கிருஷ்ணன் தன கார்யங்களிலே அதிகரித்து போருகையாலும் –இவனே நமக்கு தஞ்சம் என்று துணிந்த பின்பு –
தன்னை பற்றி சொல்லுகையாலே –அது எத்தாலே -என்ன -அருளி செய்கிறார் –
சூரணை-267-
புறம்பு பிறந்தது எல்லாம் இவன் நெஞ்சை சோதிக்கைக்காக-
சூரணை -268
வேத புருஷன் உபாயாந்தரங்களை விதித்தது -கொண்டிப் பசுவுக்கு தடி கட்டிவிடுவாரை போலே –
அஹங்கார மமகாரங்களால் வந்த களிப்பு அற்ற ஸ்வரூபஞானம் பிறக்கைக்காக–
சூரணை -269
சந்நியாசி முன்பு உள்ளவற்றை விடுமா போலே இவ்வளவு பிறந்தவன்
இவற்றை விட்டால் குற்றம் வாராது
சூரணை -270
இவன் தான் இவை தன்னை நேராக விட்டிலன் –
சூரணை-271-
கர்மம் கைங்கர்யத்திலே புகும்—ஞானம் ஸ்வரூப  பிரகாசத்திலே புகும் –
பிரபத்தி ஸ்வரூப யாதாம்ய ஞானத்திலே புகும் –அது எங்கனே என்ன -அருளி செய்கிறார் –
சூரணை -272
ஒரு பலத்துக்கு அரிய  வழியையும் -எளிய வழியையும் உபதேசிக்கையாலே –
இவை இரண்டும் ஒழிய -பகவத் ப்ரசாதமே உபாயமாக கடவது –
சூரணை -273
பேற்றுக்கு வேண்டுவது விலக்காமையும் இரப்பும்-
சூரணை -274
சக்கரவர்த்தி திரு மகன் பாபத்தோடு வரிலும் அமையும்
இவன் புண்யத்தைப் பொகட்டு வர வேணும் என்றான் –
சூரணை -275
ஆஸ்திகனாய் இவ் அர்த்தத்தில் ருசி விச்வாசங்கள் உடையனாய் உஜ்ஜீவித்தல் –
நாஸ்திகனாய் நசித்தல் ஒழிய நடுவில் நிலை இல்லை -என்று
பட்டருக்கு எம்பார் அருளி செய்த வார்த்தை
சூரணை -276
வ்யவாசாயம் இல்லாதவனுக்கு இதில் அந்வயம் -ஆமத்தில் போஜனம் போலே –
சூரணை -277
விஷ்ணு சித்தர் கேட்டு இருப்பர் -என்கிறபடியே அதிகாரிகள் நியதர் –
சூரணை -278
வார்த்தை அறிபவர் -என்கிற பாட்டும்
அத்தனாகி -என்கிற பாட்டும்
இதுக்கு அர்த்தமாக அநு சந்தேயம் –

———————————————————————————————————

கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
பிள்ளை லோகாசார்யர் திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ முமுஷுப்படி சாரார்தம் – த்வய பிரகரணம்–சூரணை-116-184–ஸ்ரீ P.B.A.ஸ்வாமிகள் —

December 18, 2015

சூரணை-116
புறம்புண்டான பற்றுக்களை அடைய வாசனையோடு விடுகையும் –
எம்பெருமானே தஞ்சம் என்று பற்றுகையும் –
பேறு தப்பாது என்று துணிந்து இருக்கையும் –பேற்றுக்கு த்வ்ரிக்கையும் –
இருக்கும் நாள் உகந்து அருளின நிலங்களிலே பரவணனாய்-குண அனுபவ கைங்கர்யங்களே பொழுது போக்காயும் –
இப்படி இருக்கும் ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் ஏற்றம் அறிந்து உகந்து இருக்கையும் – திரு மந்த்ரத்திலும் த்வ்யத்திலும் நியதனாகையும் –
ஆசார்ய ப்ரேமம் கனத்து இருக்கையும் – ஆச்சார்யன் பக்கலிலும் -எம்பெருமான் பக்கலிலும் க்ருதஜ்ஞனாய் போருகையும் –
ஞானமும் விரக்தியும் சாந்தியும் உடையவனாய் இருக்கும் பரம சாத்விகனோடே சஹ வாசஹம் பண்ணுகையும்- வைஷ்ணவ அதிகாரிக்கு அவசய அபேஷிதம்-
மந்திர ராஜம் -திருமந்தரம் -மந்திர ரத்னம் -த்வயம் -திருமந்த்ரத்திலே பிறந்து -த்வயத்திலே வளர்ந்து -த்வயைக நிஷ்டர் ஆவீர்
மா முனிகள் தினசரியில் -மந்திர ரத்ன அனுசந்தான சந்தத ஸ்ப்ரிதாதரம்-தத் அர்த்ததத்வ நித்யான சன்னத்த புலகோத்கமம் –
தாவி வையம் கொண்ட தடம் தாமரை கட்கே கூவிக் கொள்ளும் காலும் இன்னம் குறுகாதோ –
மாக வைகுந்தம் காண்பதற்கு ஏன் மனம் ஏகம் எண்ணும் – கராம பிராப்தி பற்றாமல் பதறுகை
சூரணை-117
இந்த அதிகாரிக்கு ரகஸ்ய த்ரயமும் அனுசந்தேயம் –
சூரணை-118
எல்லா பிரமாணங்களிலும் தேஹத்தாலே பேறு என்கிறது –
திரு மந்த்ரத்திலே ஆத்மாவால் பேறு என்கிறது-
சரம ஸ்லோகத்திலே ஈச்வரனாலே பேறு என்கிறது –
த்வ்யத்தில் பெரிய பிராட்டியாரால் பேறு என்கிறது –
திருமந்த்ரத்துக்கு சேதனனுடைய நிஷ்க்ருஷ்ட வேஷத்தில் -சுத்த ஆத்மவஸ்துவில் நோக்கு -ஜாதி ஆஸ்ரம விஷயம் ஒன்றுமே சொல்லாதே
என்பதால் நிஷ்க்ருஷ்ட வேஷத்தில் நோக்கு திருமந்த்ரத்தில் –
ஈஸ்வரனுடைய ஸ்வா தந்த்ர்யத்தில் நோக்கு -சரம ச்லோஹத்தில் -இவனுடைய ச்வீகாரமும் மிகையாம் படி தானே கைக் கொண்டு
பிராப்தி பிரதிபந்தகங்களை தள்ளிப் போகட்டுத் தன திருவடிகளிலே சேர்த்து கொள்ளும் ஈச்வரனாலே புருஷார்த்த லாபம்
பேறு பெறுவதற்கு தேகமும் வேணும் ஆத்மாவும் வேணும் ஈஸ்வரனும் வேணும் பிராட்டியும் வேணும் -முக்யமாக வேண்டுவது பிராட்டி யாகையாலே
அவளாலே புருஷார்த்த லாபம் என்று தெரிவிக்கும் த்வயம் மிகச் சிறந்தது என்றதாயிற்று
சூரணை -119
பெரிய பிராட்டியாராலே பேறு ஆகையாவது -இவள் புருஷகாரம் ஆனால் அல்லது
ஈஸ்வரன் கார்யம் செய்யான் என்கை –
சூரணை -120
த்வ்யத்துக்கு அதிகாரி ஆகிஞ்சன்யமும் அநந்ய கதித்வமும் உடையவன்-
ஆகிஞ்சன்யம் -நோற்ற நோன்பிலேன் -இத்யாதி கைம்முதல் இல்லாமை
அநந்ய கதித்வம் -புகல் ஓன்று இல்லா அடியேன் -களை கண் மற்று இலேன் -வேறு ரஷகனை நெஞ்சாலும் நினையாமை –
சூரணை -121
இவை இரண்டும் பிரபந்த பரித்ரானத்திலே சொன்னோம்-
சூரணை -122
அதில் முற் கூற்றால் பெரிய பிராட்டியாரை முன்னிட்டு ஈஸ்வரன் திரு அடிகளை
உபாயமாக பற்றுகிறது –

சூரணை -123
ஸ்ரீ -என்று பெரிய பிராட்டியாருக்கு திரு நாமம்-
ஸ்ரீ ரிதி பிரதமம் நாம லஷ்ம்யா
சூரணை -124
ஸ்ரீ யதே ஸ்ரயதே –
ச்ரீஞ் சேவாயாம்–தாது -ஸ்ரீ யதே இதி ஸ்ரீ -கர்மணி வியுத்பத்தி –ஸ்ரேயதே இதி ஸ்ரீ -கர்த்தரி வியுத்பத்தி
சூரணை-125
இதுக்கு அர்த்தம்-எல்லாருக்கும் இவளை பற்றி ஸ்வரூப லாபமாய் –
இவள் தனக்கும் அவளை பற்றி ஸ்வரூப லாபமாய் இருக்கும் -என்று –
ஸ்ரீ யதே இதி ஸ்ரீ -கர்மணி வியுத்பத்தி –எல்லாராலும் ஆஸ்ரயிக்கப் படுகிறவள்
ஸ்ரேயதே இதி ஸ்ரீ -கர்த்தரி வியுத்பத்தி -இவள் எம்பெருமானை ஆஸ்ரயிக்கிறாள்
சூரணை -126
இப்போது இவளை சொல்லுகிறது  புருஷகாரமாக –
சூரணை -127
நீரிலே நெருப்பு கிளருமா போலே -குளிர்ந்த திரு உள்ளத்திலே -அபராதத்தால் சீற்றம் பிறந்தால்
பொறுப்பது இவளுக்குகாக –
சூரணை -128
இவள் தாயாய் இவள் க்லேசம் பொறுக்க மாட்டாதே -அவனுக்கு பத்நியாய்-இனிய விஷயமாய் இருக்கையாலே
கண் அழிவற்ற புருஷகாரம்-
அகில ஜகன் மாதரம் -நெஞ்சார்ந்த அன்பு உண்டே
பித்தர் பனிமலர் மேல் பாவைக்கு -வால்லப்யமும் உண்டே
சூரணை-129
திருவடியை பொறுப்பிக்கும் அவள் தன் சொல் வழி வருமவனை
பொறுப்பிக்க சொல்ல வேண்டா இறே-
அல்லி மலர் மகள் போக மயக்குகளாகியும் நிற்கும் அம்மான் –
நின்னன்பின் வழி நின்று சிலைபிடித்து எம்பிரான் ஏக -விதேயன் ரசிகன் –
சூரணை -130
மதுப்பாலே இருவர் சேர்த்தியும் நித்யம் என்கிறது –
சூரணை -131
இவளோடு கூடிய வஸ்து வினுடைய உண்மை –
சூரணை -132
ஈஸ்வரனுடைய ஸ்வாதந்த்ர்யத்தையும் -சேதனன் உடைய  அபராதத்தையும்
கண்டு அகல மாட்டாள் –
சூரணை -133
சேதனனுக்கு இவை இரண்டையும் நினைத்து அஞ்ச வேண்டா –
சூரணை -134
இத்தால் ஆஸ்ரயிக்கைக்கு ருசியே வேண்டுவது -காலம் பார்க்க வேண்டா -என்கிறது –
சூரணை -135
இவள் சன்னதியால் காகம் தலை பெற்றது –
அதில்லாமையால் ராவணன் முடிந்தான் –
-சூரணை -136
புருஷ கார பலத்தாலே ஸ்வாதந்த்ர்யம் தலை சாய்ந்தால்-தலை எடுக்கும்
குணங்களை சொல்லுகிறது நாராயண பதம் –
-சூரணை -137
அவை யாவன -வாத்சல்யமும்-ஸ்வாமித்வமும்-சௌசீல்யமும் -சௌலப்யமும் -ஞானமும் சக்தியும் –
சூரணை -138
குற்றம் கண்டு வெருவாமைக்கு வாத்சல்யம் –
கார்யம் செய்யும் என்று துணிகைக்கு ஸ்வாமித்வம் –
ஸ்வாமித்வம் கண்டு அகலாமைக்கு சௌசீல்யம் –
கண்டு பற்றுகைக்கு சௌலப்யம் –
சூரணை -139
இங்கு சொன்ன சௌலப்யதுக்கு எல்லை நிலம் அர்ச்சாவதாரம்
சூரணை -140
இது தான் பாவ்யூஹா விபவங்கள் போல் அன்றிக்கே கண்ணாலே காணலாம் படி இருக்கும் –
சூரணை -141
இவை எல்லாம் நமக்கு நம்பெருமாள் பக்கலிலே காணலாம் –
சூரணை -142
திருக் கையில் பிடித்த திவ்ய ஆயுதங்களும்-வைத்து அஞ்சேல் என்ற கையும் –
கவித்த முடியும்-முகமும் முறுவலும்-ஆசன பத்மத்திலே அழுத்தின திரு அடிகளுமாய் நிற்கிற-நிலையே நமக்கு தஞ்சம் –
சூரணை -143
ரஷகத்வ போக்யத்வங்கள் இரண்டும் திரு மேனியிலே தோற்றும் –
சூரணை -144
சரனௌ-திரு அடிகளை –
சூரணை -145
இத்தால் சேர்த்தி அழகையும் -உபாய பூர்த்தியையும் -சொல்லுகிறது –
இணைத் தாமரை அடிகள் -பூஜாயாம் பஹூ வசனம் -ஆத்ம நி பஹூ வசனம் –இரண்டுக்கு மேல் மற்று ஒன்றை சஹியாத பூர்த்தி அழகு
சூரணை -146
பிராட்டியும் அவனும் விடிலும் திரு அடிகள் விடாது -திண் கழலாய் இருக்கும் –
சூரணை -147
சேஷி பக்கல் சேஷ பூதன் இழியும் துறை –
சூரணை -148
இத்தால் பிராட்டிக்கு இருப்பிடமாய் –குண பிரகாசமுமாய் –சிசுபாலனையும் -அகப்பட திருத்தி சேர்த்து கொள்ளும் திரு மேனியை நினைக்கிறது –
பலபல நாழம் சொல்லி பழித்த சிசுபாலனையும் கூட -சேட்பால் பழம் பகைவன் சிசுபாலன் திருவடி தாட்பால் அடைந்த –
சூரணை -149
சரணம்-இஷ்ட ப்ராப்திக்கு–அநிஷ்ட நிவாரணத்துக்கு–தப்பாத உபாயமாக –
சூரணை -150
இத்தால் ப்ராப்யம் தானே ப்ராபகம் என்கிறது –
சூரணை -151
கீழ் சொன்ன மூன்றும் ப்ராப்யம் இறே-
சூரணை -152
இவன் செயல் அருதியாலே உபாயம் ஆக்குகிறான் இத்தனை-
பாலையே மருந்து ஆக்குவது போலே –
சூரணை -153
சரனௌ சரணம் -என்கையாலே உபாயாந்தர வ்யாவ்ருத்தமான உபாயம் -என்கிறது –
சூரணை -154
ப்ரபத்யே -பற்றுகிறேன் –
சூரணை-155
வாசிகமாகவும் -காயிகமாகவும் -பற்றினாலும் பேற்றுக்கு அழிவு இல்லை -இழவு இல்லை –
தத்வ ஜ்ஞானான் முக்தி
சூரணை -156
உபாயம் அவன் ஆகையாலும் -இவை நேரே உபாயம் அல்லாமையாலும் –இம் மூன்றும் வேணும் என்கிற நிர்பந்தம் இல்லை –
சூரணை -157
வர்த்தமான நிர்த்தேசம் -சத்வம் தலை எடுத்து அஞ்சின போது அனுசந்திக்கைகாக –
சூரணை -158
உபாயாந்தரங்களில் நெஞ்சு செல்லாமைக்கும்-கால ஷேபத்துக்கும்-இனிமையாலே விட ஒண்ணாமை யாலும்-நடக்கும் –
சூரணை -159
பேற்றுக்கு பல காலும் வேணும் என்று நினைக்கில் உபாயம் நழுவும் –
சூரணை -160
உத்தர வாக்யத்தாலே ப்ராப்யம் சொல்லுகிறது –
சூரணை -161
ப்ராப்யாந்தரத்துக்கு அன்று என்கை-
சூரணை -162
உபாயாந்தரங்களை விட்டு சரம உபாயத்தை பற்றினார் போலே
உபேயாந்தரமான ஐஸ்வர்யா கைவல்யங்களை விட்டு எல்லையான
ப்ராப்தியை அர்த்திக்கிறது –
சூரணை -163
இவன் அர்த்திக்க வேணுமோ -சர்வஜ்ஞ்ஞன் இவன் நினைவு அறியானோ -என்னில்
சூரணை -164
இவன் பாசுரம் கேட்டவாறே திரு உள்ளம் உகக்கும் –
சூரணை -165
ஸ்ரீ மதே-பெரிய பிராட்டியாரோடு கூடி இருந்துள்ளவனுக்கு –
சூரணை -166
அவன் உபாயமாம் இடத்தில் தான் புருஷ காரமாய் இருக்கும் –
அவன் ப்ராப்யனாம் இடத்தில் தான் ப்ராப்யையுமாய் -கைங்கர்ய வர்த்தகையுமாய் -இருக்கும்
சூரணை-167
இதிலே திரு மந்த்ரத்திலே சொன்ன ப்ராப்யத்தை விசதமாக அனுசந்திக்கிறது –
பூர்வ வாக்யத்தில் சொன்ன நித்ய யோகம் -புருஷகாரத்வ உபயுக்தம் –உத்தர வாக்யத்தில் நித்ய யோகம் -கைங்கர்ய பிரதிசம்பந்திநி யாகைக்கும்
-கைங்கர்யத்தை ஓன்று பத்தாக்கி அவன் திரு உள்ளத்தில் படுதுகைக்காக -என்றவாறு –
சூரணை -168
இளைய பெருமாளை போலே -இருவருமான சேர்த்தியிலே
அடிமை செய்கை முறை –
சூரணை -169
அடிமை தான் சித்திப்பதும் ரசிப்பதும் இச் சேர்த்தியிலே –
சூரணை-170
நாராயணாய -சர்வ சேஷியாய் உள்ளவனுக்கு –
சூரணை -171
இதில் திரு மேனியையும் குணங்களையும் சொல்லும்
சூரணை -172
சேஷித்வத்திலே நோக்கு –
சூரணை -173
ப்ராப்தவிஷயத்தில் கைங்கர்யம் இறே ரசித்து இருப்பது –
சூரணை -174
இந்த சதுர்த்தி கைங்கர்யத்தை பிரகாசிப்பிக்கிறது –
சூரணை -175
கைங்கர்யம் தான் நித்யம் –
சூரணை -176-
நித்யமாக பிரார்த்தித்தே பெற வேணும் –
சூரணை -177
சேஷிக்கு அதிசயத்தை விளைக்க சேஷ பூதனுக்கு
ஸ்வரூப லாபமும் ப்ராப்யமும் –
சூரணை-178
நம-கைங்கர்யத்தில் களை அறுக்கிறது –
சூரணை -179
களை யாவது தனக்கு என்ன பண்ணும் அது –
சூரணை -180
இதில் அவித்யாதிகளும் கழி உண்ணும் –
சூரணை -181
உனக்கே நாம் ஆள் செய்வோம் -என்னும்படியே ஆக வேணும் –
கைங்கர்யம் பண்ணும் அளவில் உனக்கே நாம் ஆட்செய்வோம் -உனக்கும் எங்களுக்குமான இருப்பு தவிர்ந்து உனக்கே உகப்பாக
அடிமை செய்ய வேணும் -தனக்கே யாக எனைக் கொள்ளுமீதே -போலே –
சூரணை -182
சௌந்தர்யம் அந்தராயம் -கீழ் சொன்ன கைங்கர்யமும் அப்படியே –
பகவன் முக விகாச ஹேதுவாகையாலே இது நமக்கு ஆதரணீயம் -என்கிற பிரதிபத்தியே நடக்கக் கடவது –
சூரணை -183
கைங்கர்ய பிரார்த்தனை போலே -இப் பதத்தில் பிரார்த்தனையும் என்றும் உண்டு –
சூரணை -184
மருந்தே நாங்கள் போக மகிழ்ச்சிக்கு-திரு வாய் மொழி -9-3-4–என்னா நின்றது இறே –
விஷய வைலஷண்யம் அடியாக வரும் ஸ்வ போக்த்ருத்வ புத்தி கந்தல் கழிந்த பரம பதத்திலும் -ஸ்வரூபத்தை அழியாதபடி
சாத்மிப்பிக்கும் பேஷஜமானவனே -என்பதால் பரமபதத்திலும் நமாஸ் உடைய அனுசந்தானத்துக்கு பிரசக்தி உண்டு என்றதாயிற்று –

———————————————————————————————————-

கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
பிள்ளை லோகாசார்யர் திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ முமுஷுப்படி சாரார்தம் -திருமந்திர பிரகரணம்–சூரணை-1-115–ஸ்ரீ P.B.A.ஸ்வாமிகள் —

December 18, 2015

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் -அஷ்ட ஸ்லோகீ–பெரிய கனக வரையை சிறிய கடுகினில் அடைத்து வைப்பன் –
சூரணை-1
முமுஷுக்கு அறிய வேண்டிய ரகஸ்யம் மூன்று –
மோக்தும் இச்சு வ்யுத்பத்தி
சூரணை -2
அதில் பிரதம ரகஸ்யம் திருமந்தரம் –
மந்திர சேஷம் பிரவணத்தை விவரிக்கும் -அத்தை த்வயம் விவரிக்கும் -அத்தை சரம ச்லோஹம் விவரிக்கும் –
மந்தாரம் த்ராயதே -அனுசந்திப்பார்களை ரஷிக்கும் -சப்தத்தாலும் அர்த்தத்தாலும் –அறிவுள்ளவன் -என்று அறிந்த பின்பு
-ஸ்வ தந்த்ரன் பிரமம் போக்க அகாரத்தையும் லுப்த வேற்றுமை உருபையும் நோக்க வேணும் -பரமாத்மாவுக்கு சேஷப்பட்டவன் என்று உணரலாம் –
பிறருக்கும் அடிமை என்கிற பிரமம் போக்க உகாரத்தை நோக்க வேணும் -எம்பெருமானுக்கே உரியவன் என்று உணர்ந்து -இருந்தாலும்
சுய ரஷணத்துக்கு தானே என்ற பிரமம் போக்க நம -நோக்க வேணும் -விஷயாந்தர பற்றுக்களையும் ஆபாச பந்துக்கள் பக்கல் பற்றுதலையும்
விட நாராயணாய- பதம் நோக்க வேணும் -இவ்வளவு அர்த்தங்களையும் காட்டுவதால் இந்த திரு மந்த்ரமே ராஷனம் ஆகும் –
சூரணை -3-
திருமந்த்ரத்தின் உடைய சீரமைக்கு போரும்படி பிரேமத்தோடே பேணி அனுசந்திக்க வேணும் –
ஈரமான நெஞ்சுடன் பிறர் அறியாதபடி -சர்வ வேத சங்க்ரஹமான மந்திர ரத்னம் குஹ்ய தமம் -சீர்மை உணர்ந்து அனுசந்திக்க வேணும்
சூரணை -4
மந்த்ரத்திலும் மந்த்ரத்துக்கு உள்ளீடான வஸ்துவிலும் மந்திர பிரதனனான ஆசார்யன் பக்கலிலும்
ப்ரேமம் கனக்க உண்டானால் கார்ய கரமாவது –
மந்த்ரே-தத் தேவதாயாம் ச ததா மந்த்ரே பிரதே குரௌ த்ரிஷூ பக்திஸ் சதா கார்யா ச ஹி பிரதம சாதனம் – பிரமாணம்-
சூரணை-5
சம்சாரிகள் தங்களையும் ஈஸ்வரனையும் மறந்து –
ஈஸ்வர கைங்கர்யத்தையும்  இழந்து –
இழந்தோம் என்ற இழவும் இன்றிக்கே –
சம்சாரம் ஆகிற பெரும் கடலில் விழுந்து நோவு பட –
சர்வேஸ்வரன் தன கிருபையாலே -இவர்கள் தன்னை அறிந்து கரை மரம் சேரும் படி –
தானே சிஷ்யனுமாய் -ஆச்சார்யனுமாய் நின்று –
திரு மந்த்ரத்தை வெளி இட்டு அருளினான் –
நர நாரணனனாய் உலகத்து அற நூல் சிங்காமை விரித்தான் –என்றபடி தம்மை அறிந்து பிறவிக் கடலைக் கடந்து -இக்கரைப் பட வேணும் என்று
சூரணை-6
சிஷ்யனாய் நின்றது சிஷ்யன் இருக்கும் இருப்பு -நாட்டார் அறியாமையாலே – அத்தை அறிவிக்கைக்காக –
ஆஸ்திகோ தர்ம சீலஸ் வைஷ்ணவச் சுசீ கம்பீரச் சதுரோ தீரச் சிஷ்ய இத்யபிதீயதே —
தன்னையும் தனது உடைமைகளையும் ஆசார்யனுக்கு என்று கொண்டு –
த்யாஜ்ய உபாதேயம் அறிந்து -பெரியோரைப் பணிந்து -ஞான அனுஷ்டானங்கள் கொண்டு யாதாம்ய ஞானம் உணர்ந்து -ஆசார்ய கைங்கர்யம் உகந்து செய்து
-சமதமாதி ஆத்மகுணங்கள் கொண்டு குருகுல வாசம் செய்து சாஸ்திர விசுவாசம் கொண்டு க்ருதஜ்ஞனாக வர்த்திக்கும் சிஷ்யன்
சூரணை -7
சகல சாஸ்த்ரங்களாலும் பிறக்கும் ஞானம் ஸ்வய மார்ஜிதம் போலே – திரு மந்தரத்தால் பிறக்கும் ஞானம் பைத்ருக தனம் போலே –
சாஸ்திரங்கள் -ஞானக் கலைகள் -ஆயாஸ பூர்வகமாக -ஞானம் பெற -திருமந்தரம் அநாயாசமாக ஞானம் கொடுத்து அருளும் –
சூரணை-8
பகவந் மந்த்ரங்கள் தான் அநேகங்கள் –
திருக் குணங்கள் –திருவவதாரங்கள் -திருமந்த்ரங்கள் அநேகம் என்றவாறு
சூரணை -9
அவை தான-வ்யாபகங்கள் என்றும் அவ்யாபகங்கள் என்றும் இரண்டு வர்க்கம் –
ஸ்வரூபம் வியாபகம் என்பதை காட்டி அருளும் வியாபக மந்த்ரங்கள் -அவதார குண சேஷ்டிதங்கள் காட்டி அருளும் அவியாபக மந்த்ரங்கள்
சூரணை -10
அவ்யாபகங்களில் மூன்றும் ஸ்ரேஷ்டங்கள் –
நாராயணாய வித்மஹே வாசுதேவாயா தீமஹி தன்னோ விஷ்ணோ ப்ரசோதயாத் –அஷ்டாஷரீ -த்வாதசாஷரீ -ஷடஷரீ
-சூரணை -11
இவை மூன்றிலும் வைத்து கொண்டு பெரிய திரு மந்த்ரம் பிரதானம்-
யதா சர்வேஷூ தேவேஷூ நாஸ்தி நாராயணாத் பர -ததா சர்வேஷூ மந்த்ரேஷூ நாஸ்தி ச அஷ்டாஷர பர -நாராதீய அஷ்டாஷர ப்ரஹ்ம விதியை
பூத்வோர்த்த்வ பாஹூ ரத்யாத்ர சத்ய பூர்வம் ப்ரவீமிவ ஹே புத்ர சிஷ்யா ஸ்ருணுத ந மந்திர உஷ்ட அஷ்டாஷர பர -ஸ்ரீ நாரசிம்ஹ புராணம் –
சூரணை -12
மற்றவை இரண்டுக்கும் அசிஷ்ட பரிக்ரகமும் அபூர்த்தியும் உண்டு –
அசிஷ்ட பரிக்ரஹம் –நிர்விசேஷ சின்மாத்திர வஸ்துவாதிகள் குத்ருஷ்டிகள் ஆதரிப்பதால் என்றபடி –
வியாப்தியைச் சொல்லி -வியாபிக்கப் படும் பொருள் இனது என்று காட்டி -வியாபிக்கும் விதம் வியாபிப்பததால் பலன் –
வியாபத்தீருப்பவனின் குணங்கள் அனைத்தையும் காட்டும் மந்த்ரம் அன்றோ
நார சப்தம் –வியாபிக்கப் படும் வஸ்துக்களை சொல்லி -நாராயண பஹூ வ்ரீஹி சமாசத்தால் அந்தர்யாமித்வம் சொல்லி
தத் புருஷ சமாசத்தாலே தாரகத்வம் சொல்லிற்று அயன சப்தத்தாலே கரணே வ்யுத்பத்தியால் உபாயத்வமும் கர்மணி வ்யுத்பத்தியால் உபேயத்வமும் சொல்லிற்று –
-சூரணை -13
இத்தை வேதங்களும் ருஷிகளும் ஆழ்வார்களும் ஆச்சார்யர்களும் விரும்பினார்கள் –
சூரணை-14
வாச்ய பிரபாவம் போலே அன்று வாசக பிரபாவம் –
சூரணை -15
அவன் தூரஸ்தன் ஆனாலும் இது கிட்டி நின்று உதவும்
சங்க சக்ர கதா பாணே த்வாரக நிலயா அச்யுத கோவிந்த புண்டரீகாஷா ரஷமாம் சரணா கதாம் –
கோவிந்தேதி யதாக்ரந்தாத் கிருஷ்ணா நாம் தூர வாஸி நாம் ருணம் பிரவ்ருத்தமீவ மே ஹ்ருதயான் நாப சர்ப்பதி
நாராயண -சாந்த வாசித்த்தில் ஏக தேச கோவிந்த நாமாவின் பெருமை சொல்லி -கைமுதிக நியாயத்தாலே திருமந்தரம் பெருமை சொல்லிற்று
-சூரணை -17
சொல்லும் க்ரமம் ஒழிய சொன்னாலும் தன்ஸ்வரூபம் கெட நில்லாது –
சூரணை -18
இது தான் குலம் தரும் என்கிறபடியே எல்லா அபேஷிதங்களையும் கொடுக்கும் –
சூரணை -19
ஐஸ்வர்ய கைவல்ய பகவ லாபங்களை ஆசைப் பட்டவர்களுக்கு அவற்றை கொடுக்கும் –
சூரணை -20
கர்ம ஞான பக்திகளிலே இழிந்தவர்களுக்கு விரோதியை போக்கி அவற்றை தலை கட்டி கொடுக்கும் –
சூரணை-21
பிரபத்தியில் இழிந்தவர்களுக்கு ஸ்வரூப ஞானத்தை பிறப்பித்து
காலஷேபத்துக்கும் போகத்துக்கும் ஹேதுவாய் இருக்கும் —
எனக்கு என்றும் தேனும் பாலும் அமுதமுமாகிய திருமால் திரு நாமம் நானும் சொன்னேன் நமரும் உரைமின் நமோ நாராயணமே-
எனக்கு தேனே பாலே கண்ணலே யமுதே திருமால் இரும் சோலைக் கோனே –
சூரணை -22
மற்று எல்லாம் பேசிலும் என்கிறபடியே -அறிய வேண்டிய அர்த்தம் எல்லாம்
இதுக்குள்ளே உண்டு
சூரணை -23
அதாவது ஐஞ்சு அர்த்தம்-
திருமந்த்ரத்தில் பிரணவத்தில் சேதன ஸ்வரூபத்தையும் நமாஸ் சாலே விரோதி உபாய ச்வரூபங்களையும் -நாராயண பதத்தால் பரம புருஷன்
ஸ்வரூபத்தையும் சதுர்தியால் புருஷார்த்த ஸ்வரூபத்தையும் பிரதிபாதித்து அர்த்த பஞ்சகம் -சொல்லிற்று –
சூரணை -24
பூர்வாச்சார்யர்கள் இதில் அர்த்தம் அறிவதற்கு முன்பு -தங்களை பிறந்தார்களாக நினைத்து இரார்கள் –
இதில் அர்த்த ஞானம் பிறந்த பின்பு -பிறந்த பின் மறந்திலேன் -என்கிறபடியே -இத்தை ஒழிய வேறு ஒன்றால்-கால ஷேமம் பண்ணி அறியார்கள்
வேத சாஸ்திரங்கள் அருளிச் செயல்கள் எல்லாம் திருமந்த்ரத்தின் அர்த்தங்களை உள் கொண்டே என்பதால்
-இத்தை ஒழிய வேறு ஒன்றால் கால ஷேபம் செய்ய மாட்டார்கள் –
சூரணை -25
வாசகத்தில் காட்டில் வாச்யத்தில் ஊன்றுக்கைக்கு அடி -ஈச்வரனே உபாயம் உபேயம் என்று நினைத்து இருக்கை

சூரணை -26
இது தன்னில் சொல்லுகிற அர்த்தம் —ஸ்வரூபமும்–ஸ்வரூப அனுரூபமான ப்ராப்யமும்-ஸ்வரூபமும் உபாயமும் பலமும்-என்னவுமாம் –
சமுதாய வாக்யார்த்தம் -பிரணவம் நமஸ் -சேஷத்வ பாரதந்த்ர்ய ஸ்வரூபம் -நாராயணாய பிராப்யம் கைங்கர்யம் காட்டும் முதல் யோஜனை
பிரணவத்தால் சேஷத்வம் ஆகிற ஸ்வரூபமும் – நமஸ் சாலே உபாயமும் -நாராயநாயா என்று பலனும் சொலிற்று இரண்டாவது யோஜனை
நமஸ் -ஸ்வ பிரவ்ருத்தி நிவ்ருத்தியே உபாயம் -ஸ்வ தந்த்ரம் கழிய வேண்டும் -என்பதால் நமஸ் உபாயம் சொல்லிற்று என்று கொள்ள வேண்டும் –

சூரணை -27
பலம் இருக்கும் படி ப்ரமேய சேகரத்திலும் -அர்சிராதிகதியிலும் சொன்னோம் –
முமுஷுத்வம் உண்டாவது தொடங்கி நலமந்தம் இல்லாதோர் நாட்டில் அத்தாணிச் சேவகம் பெறுவது ஈறாக உள்ள பலன்களை -பலம் இருக்கும் படி என்கிறார்
சூரணை -28
இது தான் எட்டு திரு அஷரமாய் மூன்று பதமாய் இருக்கும் –
நார அயநாயா பிரித்து ஷட் அஷரமாக சொல்வது ஸ்ருதி சித்தம் இல்லையே-
சூரணை -29
மூன்று பதமும் மூன்று அர்த்தத்தை சொல்லுகிறது-
சூரணை -30
அதாவது சேஷத்வமும் -பாரதந்த்யமும் கைங்கர்யமும்-
பிரணவம் நமஸ் இரண்டும் -சேஷத்வம் பாரதந்த்ர்யம் இரண்டும் ஸ்வரூபம் காட்ட -நாராயணாய -கைங்கர்யம் காட்டும்
சூரணை -31
இதில் முதல் பதம் பிரணவம்-
அம் என்பதை தவிர்த்து பிரணவம் என்கிறார் -உபதேசத்தால் பெற வேண்டியதால் பிரணவம் என்கிறார்
சூரணை-32
இது அ என்றும் -உ என்றும் -ம என்றும் மூன்று திரு அஷரம்-
சந்தி பெற்ற சம்ஹிதாகாரத்தில் ஓம் ஒரே எழுத்து ஒரே பதம் ஒரே அர்த்தம் -அசம்ஹிதாகாரத்தை பார்த்தால் மூன்று எழுத்துக்கள் மூன்று பதங்கள் மூன்று அர்த்தங்கள்
சூரணை -33
மூன்று தாழி யிலே   தயிரை நிறைத்து கடைந்து வெண்ணெய் திரட்டினா போல்
மூன்று வேதத்திலும் மூன்று அஷரத்தையும் எடுத்தது –
சூரணை -34
ஆகையால் இது சகல வேத சாரம் –

சூரணை-35
இதில் அகாரம் சகல சப்தத்துக்கும் காரணமாய்–நாராயண பதத்துக்கு சங்க்ரகஹமாய் இருக்கையாலே
சகல ஜகத்துக்கும் காரணமாய் சர்வ ரஷகனான எம்பெருமானை சொல்லுகிறது –
பிரகிருதி -ஸ்வ பாவம் -சக்தியால் -அதாவது —அகர முதல எழுத்து எல்லாம் -காரணத்வம்-காட்டும் – தாது சக்தியினால் -அவ ரஷணே தாது –ரஷகத்வம் காட்டும்
சூரணை-36
ரஷிக்கை யாவது விரோதியை போக்குகையும்-
சூரணை -37
இவை இரண்டும் சேதனர் நின்ற நின்ற அளவுக்கு ஈடாய் இருக்கும்-
சூரணை -38
சம்சாரிகளுக்கு விரோதி சத்ரு பீடாதிகள் -அபேஷிதம் அன்ன பாநாதிகள் –
முமுஷுகளுக்கு விரோதி -சம்சார சம்பந்தம் -அபேஷிதம் பரம பத ப்ராப்தி
முக்தருக்கும் நித்யருக்கும் விரோதி -கைங்கர்ய ஹானி -அபேஷிதம் -கைங்கர்ய விருத்தி –
சூரணை -39
ஈஸ்வரனை ஒழிந்தவர்கள் ரஷகர் அல்லர் என்னும் இடம்
பிரபந்த பரித்ரானத்திலே  சொன்னோம் –
பிராதாக்கள் ரஷகர் அல்லர் -வாலி ராவணன் பக்கலில் காணலாம் –
புத்ரர்கள் ரஷகர் அல்லர் என்னும் இடம் ருத்ரன் கம்சன் பக்கலில் காணலாம்
மாதா பிதாக்கள் ரஷகர் அல்லர் என்னும் இடம் கைகேயி ஹிரண்யன் பக்கலில் காணலாம்
ஸ்திரீகளுக்கு பர்த்தாக்கள் ரஷகர் அல்லர் என்னும் இடம் தர்ம புத்திரன் பக்கலிலும் நளன் பக்கலிலும் காணலாம் -இத்யாதி ஸ்ரீ ஸூ க்திகள்
சூரணை -40
ரஷிக்கும் போது பிராட்டி  சந்நிதி வேண்டுகையாலே -இதிலே ஸ்ரீ சம்பந்தமும் அனுசந்தேயம் -ஸ்ரீ சம்பந்தமும் அனுசந்தேயம் பாட பேதம்-
நாராயணன் என்றாலே ஸ்ரீ சம்பந்தம் -லஷ்மி விசிஷ்டன் எனபது சித்திக்குமே -ஆனாலும் நினைப்பூட்ட விசேஷித்து அருளிச் செய்கிறார் –
சூரணை -41
அத்ர பகவத் சோநாபதி மிஸ்ரர் வாக்யம்-அவன் மார்பு விட்டு பிரியில்
இவ் அஷரம் விட்டு பிரிவது –
சூரணை -42
பர்த்தாவினுடைய படுக்கையையும் பிரஜையினுடைய தொட்டிலையும்
விடாதே இருக்கும் மாதாவை போலே–பிரதம சரம பதங்களை விடாதே இருக்கும் இருப்பு –
பிராட்டிக்கு அகாரத்தில் அந்வயம் அர்த்த பலத்தாலே -இவளுக்கு சப்த சக்தியினால் போதகம் மாகாரமே யாகையால் ஜீவ கோடியில்
இவளுக்கு அந்தர்பாவம் குறையற்றது என்று முடிந்து நின்றது -ஈஸ்வர தத்வத்தில் சேர்ந்தவள் என்றால் ஈஸ்வர த்வயம் உண்டாகுமே
சூரணை -43
ஸ்ரீ நந்த கோபரையும் கிருஷ்ணனை யும் விடாத யசோதைப் பிராட்டியை போலே
சூரணை-44
ஒருவன் அடிமை கொள்ளும் போது க்ருஹிணிக்கு என்று அன்றே ஆவண ஓலை
எழுதுவது -ஆகிலும் பணி செய்வது க்ருஹிணிக்கு இறே-
சூரணை -45-
ஆக பிரித்து நிலை இல்லை –
சூரணை -46
பிரபையையும் பிரபாவையையும்-புஷ்பத்தையும் மணத்தையும் போலே –
அனந்யா ராகவேணாஹம் பாஸ்கரேண பிரபா யதா –அனந்யா ஹி மயா சீதா பாஸ்கரேண பிரபா யதா –
பிர ஸூ நம் புஷ்யந்தீமபி பரிமளர்த்திம்ஜிகதிஷூ -பட்டர் -ஸ்ரீ குண ரத்ன கோசம்
சூரணை -47
ஆக இச் சேர்த்தி உத்தேச்யமாய் விட்டது-
சூரணை -49
சதுர்த்தி ஏறின படி என் ? என்னில்-
சூரணை -50
நாராயண பதத்துக்கு சங்க்ரகமாய் இருக்கையாலே-
சூரணை -51
இத்தால் ஈஸ்வரனுக்கு சேஷம் என்கிறது
சூரணை -52
சேஷத்வம் துக்க ரூபமாக வன்றோ நாட்டில் காண்கிறது என்னில் –
சூரணை -53
அந்த நியமம் இல்லை -உகந்த விஷயத்துக்கு சேஷமாய் இருக்கும் இருப்பு
சுகமாக காண்கையாலே-
சம்வாஹயாமி சரணாயுத பத்ம தாம் ரௌ-துஷ்யந்தன் சகுந்தலையை பார்த்து –
சூரணை -54
அகாரத்தாலே கல்யாண குணங்களை சொல்லுகையாலே இந்த சேஷத்வமும் குணத்தாலே வந்தது-
சூரணை-55
சேஷத்வமே ஆத்மாவுக்கு ஸ்வரூபம் —
சூரணை -56
சேஷத்வம் இல்லாத போது ஸ்வரூபம் இல்லை –
சூரணை -57
ஆத்மா அபஹாரமாவது ஸ்வதந்த்ரம் என்கிற நினைவு -ஸ்வதந்த்ரமாம் போது இல்லையே விடும் –
சேஷத்வம் இல்லாத போது-ஸ்வ தந்த்ரன் நினைவு வரும் -இதுவே ஆத்மா அபஹாரம் ஆகும் -எனவே ஸ்வரூபம் இல்லை யாகுமே

சூரணை -58
ஸ்தான பிரமாணத்தாலே உகாரம் அவதாரணர்த்தம்-
ஏகார ஸ்தானத்திலே உகார பிரயோகம் -ததேவாக்நிஸ் தத் வாயுஸ் தத் ஸூ ர்யஸ் தாது சந்த்ரமா -இத்யாதிகள்
சூரணை -59
இத்தால் பிறர்க்கு சேஷம் அன்று என்கிறது-
அயோக வியச்சேதம்-சங்கு வெண்மை நிறம் உடையதே -வெண்மை நிறமே உள்ளது –
அந்ய யோக வியச்சேதம் -வெண்மை நிறம் சங்கில் தவிர வேறு ஒன்றில் இல்லை –
இங்கு அவனுக்கே சேஷப் பட்டவன் என்று அந்ய யோக வியச்சேதம் காட்டப் படுகிறது
சூரணை -60
பெரிய பிராட்டியாருக்கு சேஷம் என்கிறது என்றும் சொல்வார்கள் –
பகவச் சாஸ்த்ரத்தில் உகாரம் லஷ்மி சப்தம் -ஆகையால் ஸ்பஷ்டமாக லஷ்மி சேஷத்வம் அர்த்தம் அனுசந்தேயம்
சூரணை-61
அதிலும் அந்ய சேஷம் கழிகையே பிரதானம் –
சூரணை -62
தேவர்களுக்கு சேஷமான ப்ரோடாசத்தை நாய்க்கு இடுமா போலே -ஈஸ்வர சேஷமான
ஆத்ம வஸ்துவை சம்சாரிகளுக்கு சேஷம் ஆக்குகை-
வானிடை வாழும் அவ்வானவர்க்கு மறையவர் வேள்வியில் வகுத்த அவி —
சூரணை -63
பகவத் சேஷத்வத்திலும் அந்ய சேஷத்வம் கழிகையே பிரதானம் –
சூரணை-64-
மறந்தும் புறம் தொழா மாந்தர் என்கையாலே –
ஸ்வ புருஷம் அபிவீஷ்ய பாச ஹஸ்தம் வத்தி யம கில தஸ்ய கர்ண மூலே பரிஹர மது ஸூ தன பிரபன்னான் பிரபுர ஹமான்யன்ருணாம்
ந வைஷ்ணவாநாம் -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -3-7-14-
திறம்பேல்மின் கண்டீர் திருவடி தன் நாமம் மறந்தும் புறம் தொழா மாந்தர் இறைஞ்சியும் சாதுவராய் போதுமின்கள் என்றான்
நமனும் தன் தூதுவரை கூவிச் செவிக்கு -நான்முகன் திருவந்தாதி -68
அடி– அடிகள் -திருவடி -ஸ்வாமிக்கு வாசகம் -மது ஸூ தன பிரபன்னான் என்பத்தை மறந்தும் புறம் தொழா மாந்தர் —
சூரணை -65
இத்தால் தனக்கும் பிறர்க்கும் உரித்தன்று என்கிறது-
அந்ய -சேஷத்வம் கழிகை -தனக்கும் தான் சேஷி அல்ல என்கிறது –

சூரணை -66
மகாரம் இருப்பத்தஞ்சாம் அஷரமாய்-ஞான வாசியுமாய் -இருக்கையாலே ஆத்மாவை சொல்லுகிறது –
சூரணை -67
இது தான் சமஷ்டி வாசகம்-
சூரணை -68
ஜாத் ஏக   வசனம்
பத்தர் முக்தர் நித்யர் மூன்று வர்க்க ஆத்மாக்களுக்கும் பகவத் சேஷத்வமே லஷணம்-
சூரணை -69
இத்தால் ஆத்மா ஞாதா என்று தேஹத்தில் வ்யாவ்ருத்தி சொல்லிற்று ஆயிற்று-
சூரணை -70
தேஹத்தில்  வியாவ்ருத்தி தத்வ சேகரத்தில் சொன்னோம்-
சூரணை -71
மணத்தையும் ஒளியையும் கொண்டு பூவையும் ரத்னத்தையும் விரும்புமா போலே
சேஷம் என்று ஆத்மாவை ஆதரிக்கிறது –
சூரணை-72
ஆக பிரணவத்தால்- கண்ண புரம் ஓன்று உடையானுக்கு அடியேன் ஒருவர்க்கு உரியனோ -பெரிய திரு மொழி -8-9-3-
என்கிறபடி ஜீவ பர சம்பந்தம் சொல்லிற்று –
சூரணை -73
இத்தால் தாமரையாள் கேள்வன் ஒருவனையே நோக்கும் உணர்வு -என்றது ஆயிற்று –
சூரணை -74
அகாரத்தாலும் மகாரத்தாலும் -ரஷகனையும் ரஷ்யத்தையும் சொல்லிற்று –
சதுர்த்தியாலும் உகாரத்தாலும் -ரஷன ஹேதுவான ப்ராப்தியையும் பலத்தையும் சொல்லிற்று –
சூரணை -75
இனி மேல் பிரணவத்தை விவரிக்கிறது –

சூரணை -76
உகாரத்தை விவரிக்கிறது நமஸ்
அகாரத்தை விவரிக்கிறது நாராயண பதம் –
மகாரத்தை விவரிக்கிறது சதுர்த்தி -நார பதம் என்றும் சொல்லுவார்கள் –
ரிங் -ஷயே-தாது -நசிக்கக் கூடியது -நர -நசிக்காமல் -நித்தியமாய் -அன் ப்ரத்யயம் சமூஹம் -நார பன்மை –
சூரணை -77
அடைவே விவரியாது ஒழிகிறது விரோதி போய் அனுபவிக்க வேண்டுகையாலே –
சூரணை-78
நமஸ் -ந என்றும் ம என்றும் இரண்டு பதம் –
சூரணை -79
ம -என்கிற இத்தால் தனக்கு உரியன் -என்கிறது–ந -என்று அத்தை தவிர்கிறது
சூரணை -80
நம-என்கிற இத்தால் -தனக்கு உரியன் அன்று -என்கிறது –
சூரணை -81
பிறருக்கு உரியனான அன்று தன வைலஷண்யத்தை காட்டி மீட்கலாம் -தனக்கு என்றும் அன்று யோக்யதையும் கூட அழியும் –
சூரணை -82
இத்தால் விரோதியை கழிக்கிறது
சூரணை -83
விரோதி தான் மூன்று
சூரணை -84
அதாவது–ஸ்வரூப விரோதியும்–உபாய விரோதியும்–ப்ராப்ய விரோதியும்
மந்திர ப்ரஹ்மணி மத்யமேன நமஸா பும்ஸ ஸ்வரூபம் கதி கம்யம் சிஷித மீஷிதே நபுரத பச்சாத பிஸ்தா நத-பட்டர்
காகாஷி ந்யாயம்-ஓம் நம -நம நம– நாராயண நம – –
சூரணை -85
ஸ்வரூப விரோதி கழிகையாவது-யானே நீ என்னுடைமையும் நீயே என்று இருக்கை-
உபாய விரோதி கழிகையாவது -களைவாய் துன்பம் களையாது ஒழிவாய் களை கண் மற்று இலேன் -என்று இருக்கை-
ப்ராப்ய விரோதி கழிகையாவது -மற்றை நம் காமங்கள் மாற்று -என்று இருக்கை –
என்னையும் என் உடைமையையும் உன் சக்கரப் பொறி யொற்றிக் கொண்டு நின்னருளே புரிந்து இருந்தேன் –
-ஆத்மாத்மீயங்கள் இரண்டும் எம்பெருமானுக்கே சேஷம் என்று இருக்கை ஸ்வரூப விரோதி கழிந்த நிலைமை –என்றதாயிற்று –
உனக்குப் பணி செய்து இருக்கும் தவம் உடையேன் -இனிப் போய் ஒருவன் தனக்குப் பணிந்து கடைத்தலை நிற்கை
நின் சாயை அழிவு கண்டாய் -உபாய விரோதி கழிந்த நிலைமை
நிலா தென்றல் புஷ்பம் சந்தானம் போலே வழு விலா அடிமை செய்வது கைங்கர்யத்தில் ஸ்வ பிரயோஜன புத்தி கழிந்தமை –
சூரணை -86
ம -என்கை ஸ்வரூப நாசம் -நம-என்கை ஸ்வரூப ஜீவனம் –
சூரணை -87
இது தான் ஸ்வரூபத்தையும் -உபாயத்தையும் -பலத்தையும் -காட்டும் –
சூரணை -88
தொலை வில்லி மங்கலம் தொழும்-என்கையாலே ஸ்வரூபம் சொல்லிற்று –
வேம்கடத்து உறைவார்க்கு நம -என்கையாலே -உபாயம் சொல்லிற்று –
அந்தி தொழும் சொல் -என்கையாலே பலம் சொல்லிற்று-
தொழும் இவளை -தொழும் சொல் -அகண்ட நமஸ் -ஸ்வரூப வாசகம் -உகந்து அருளின நிலத்து அளவும் செல்லும் படி –
நம -அகண்ட நமஸ் உபாயம் -ஸ்வ ரஷணத்தில் அந்வயம் அறுத்து
பிராப்தி தசையில் -கைங்கர்ய ரசம் அதிசயித்து இருக்கும் நிலையில் -அந்தி தொழும் சொல்லுப் பெற்றேன் -தொழும் சொல் –அகண்ட நமஸ் பல வாசகம் –
சூரணை-89
உற்றதும் உன் அடியார்க்கு அடிமை -என்கிறபடியே இதிலே பாகவத சேஷத்வமும்-அனுசந்தேயம்-
சூரணை -90
இது அகாரத்திலே என்றும் சொல்லுவார்கள்- உகாரத்தில் என்றும் சொல்லுவார்கள் –
பாகவத சேஷத்வம் -சாஷாத் சப்தத்தில் இருந்து கிடைக்காமல் அர்த்த பலத்தாலே கிடைப்பது ஓன்று ஆகையாலே இத்தை எந்த இடத்திலே
அனுசந்தித்தாலும் குறை இல்லை -ஆனாலும் அஹங்காரம் மமகாரங்கள் ஆகிற கந்தல் நன்றாக கழிந்த இடத்திலே
-நமஸ் -சிலே அனுசந்திப்பது மிகவும் பொருந்தும் -என்பதே இவர் திரு உள்ளம் –
சூரணை -91
ஈஸ்வரன் தனக்கே யாக இருக்கும் –அசித்து பிறர்க்கே யாக இருக்கும் –
ஆத்மா தனக்கும் பிறர்க்கும் பொதுவாக இருக்கும் -என்று முற்பட்ட நினைவு –
அங்கன் இன்றிக்கே -அசித்தை போலே -தனக்கே  யாக எனைக் கொள்ள வேணும் -என்கிறது நமசால்-
நமஸ் அர்த்தம் நெஞ்சிலே ஊறின பின்பு -சைதன்யம் அற்ற அசித்துப் போலே -தனக்கு என்று இருக்கை அன்றிக்கே -பரார்த்தமாக
-ஸ்வா ர்த்த பிரதிபத்தி லேசமும் அற்று -தனக்கே யாக எனைக் கொள்ளுமீதே எனக்கே கண்ணனை யான் கொள் சிறப்பே -என்கிறபடியே
அத்தலைக்கு ரசமாகும் படி விநியோகம் கொள்ள வேணும் என்கிற நினைவே நமஸ் சப்தார்த்த ஞானத்துக்கு பலன் –
சூரணை -92
அதாவது போக தசையில் ஈஸ்வரன் அழிக்கும் போது நோக்க வேணும் என்று அழியாது ஒழிகை –
வாரிக் கொண்டு என்னை விழுங்குவன் காணில் என்று ஆர்வுற்ற என்னை ஒழிய என்னில் முன்னம் பாரித்து தான் என்னை முற்றும் பருகினான் –
நைச்யம் பாவித்து இறாய்த்து போகத்தை அழிக்க கூடாதே -செய்த்தலை எழு நாற்றுப் போலே அவன் செய்வன செய்து கொள்ள –
இசைந்து நிற்கை யாயிற்று அத்தலைக்கு ரசமாம் படி விநியோகப் படுகை
சூரணை -93
அழிக்கைக்கு ஹேது கீழே சொல்லிற்று -மேலும் சொல்லும் –
சேஷத்வமே எம்பெருமானுடைய தலை தடுமாறின போகத்தை அழிக்க நினைக்கும் ஹேது என்றத்தை கீழே சொல்லி -மேலே சதுர்தியிலும் அது சொல்லப் படும் –
சூரணை -94-
இந் நினைவு பிறந்த போதே க்ருத்க்ருத்யன் –
இந் நினைவு இல்லாத போது எல்லா துஷ்க்ருதங்களும் க்ருதம்-
இந் நினைவிலே எல்லா சூக்ருதங்களும் உண்டு –
இது இன்றிக்கே இருக்க பண்ணும் யஞ்ஞாதிகளும் ப்ராயச்சித்தாதிகளும் நிஷ் பிரயோஜனங்கள்-
இது தன்னாலே எல்லா பாபங்களும் போம் –
எல்லா பலன்களும் உண்டாம் –
இப் பாரதந்த்ர்யா உணர்சியாலே சம்சார நிவ்ருத்தி முதலாக நித்ய கைங்கர்யம் அளவாக உண்டான சகல பலன்களும் உண்டாகும்

சூரணை-95
நாராயணன் என்றது நாரங்களுக்கு அயநம்  என்ற படி
சூரணை -96
நாரங்கள் ஆவன நித்ய வஸ்துக்களினுடைய திரள் –
நாராணாம் அயனம் -நாராயண -தத் புருஷ சமாசம் -நாரங்களுக்கு அயனம்
நாரா அயனம் யஸ்ய ச -பஹூ வ்ரீஹி சமாசம் -நாரங்களை அயனமாகக் கொண்டவன் -அயனம் -ஆஸ்ரயம்
சூரணை-97
இவை ஆவன
ஞான ஆநந்த அமலத்வாதிகளும் –ஞான சக்தியாதிகளும் – வாத்சல்ய சொவ்சீல்யாதிகளும் –
திரு மேனியும் – காந்தி சொவ்குமார்யாதிகளும் – திவ்ய பூஷணங்களும்- திவ்ய ஆயுதங்களும் –
பெரிய பிராட்டியார் தொடக்கமான நாச்சிமார்களும் – நித்ய சூரிகளும் – சத்ர சாமராதிகளும் –
திரு வாசல் காக்கும் முதலிகளும் – கணாதிபரும்- முக்தரும் –
பரம ஆகாசமும் – பிரகிருதியும் – பத்தாத்மாக்களும் – காலமும் – மஹதாதி விஹாரங்களும் –
அண்டங்களும் –அண்டத்துக்கு உள் பட்ட தேவாதி பதார்த்தங்களும் —
அநித்திய வஸ்துக்கள் எவையுமே இல்லையே -ஸ்வரூபதோ நித்யங்கள் -பிரவாஹதோ நித்யங்கள் –
-சூரணை -98-
அயநம் -என்றது இவற்றுக்கு ஆஸ்ர்யம்  என்றபடி –
சூரணை -99-
அங்கன் இன்றிக்கே இவை தனை ஆஸ்ர்யமாக உடையன் -என்னவுமாம் –
சூரணை -100
இவை இரண்டாலும் பலித்தது பரதவ சௌ லப்யங்கள் –
நாரங்களுக்கு அயனம் -தத் புருஷ சமாசம் -சகல வஸ்துக்களுக்கும் ஆதாரம் -பரத்வம்
நாரங்களை ஆஸ்ரயமாக உடையவன் –அந்தர்யாமி -பஹூவ்ரீஹி சமாசம் -சௌலப்யம் –
சூரணை -101
அந்தர்யாமித்வமும் -உபாயத்வமும் -உபேயத்வமும் -ஆகவுமாம் –
அயன பதம் —ஈயதே அ நே நே த்யயனம்-என்கிற – கரணே வயுத்பத்தியிலும் -எம்பெருமான் உபாயமாக இருப்பவன் என்றும்
–ஈயதே அசௌ இதி அயனம் என்கிற – கர்மணி வ்யுத்பத்தியிலும் -எம்பெருமான் உபேயமாக இருப்பவன்
சூரணை -102
எம்பிரான் எந்தை -என்கையாலே ஈச்வரனே எல்லா உறவு முறையும் என்றும் சொல்லும் –
தாயாய் தந்தையாய் மக்களாய் மற்றும் முற்றுமாய் -சர்வ பிரகார விசிஷ்டம் சர்வ வித பந்து -நாராயண பதத்தில் சித்தம் -இத்தால் உபேயத்வம் சொல்லிற்று
சூரணை -103
நாம் பிறர்க்கான அன்றும் அவன் நமக்காய் இருக்கும் –
நமக்கு ஆபிமுக்யம் உண்டாக்கும் படியை எதிர்பார்த்துக் கொண்டு நம் பக்கலிலே ஊற்றம் உற்று இருக்கையாய் இருக்கும்
சூரணை -104
இரா மடமூட்டுவாரைப் போலே உள்ளே பதி கிடந்து -சத்தையே பிடித்து –
நோக்கிக் கொண்டு போரும்-
சூரணை -105
ஆய -என்கிற இத்தால் -சென்றால் குடையாம் -என்கிறபடியே எல்லா அடிமைகளும்
செய்ய வேண்டும் என்று அபேஷிக்கிறது-
சூரணை -106
நமஸாலே  தன்னோடு உறவு இல்லை என்று வைத்து கைங்கர்யத்தை பிரார்த்திக்க கூடுமோ என்னில்-
சூரணை -107
படியாய் கிடந்து உன் பவள வாய் காண்பேனே -என்கிறபடியே கைங்கர்ய பிரார்த்தனை
வந்தேறி அன்று -ஸ்வரூப பிரயுக்தம் –
சூரணை -108
ஆகையால் வழு  இலா அடிமை செய்ய வேண்டும் நாம் -என்கிற பிரார்த்தனையை காட்டுகிறது –
சூரணை-109
கண்ணார கண்டு கழிவதோர் காதலுற்றார்க்கு உண்டோ கண்கள் துஞ்சுதல்-என்கிற படி
காண்பதற்கு முன்பு  உறக்கம் இல்லை -கண்டால் -சதா பச்யந்தி -ஆகையால் உறக்கம் இல்லை –
சூரணை -110
பழுதே பல காலும் போயின -என்று இழந்த நாளுக்கு கூப்பிடுகிறவனுக்கு உறங்க விரகு இல்லை –
சூரணை -111
அன்று நான் பிறந்திலேன் பிறந்த பின் மறந்திலேன் -என்னா நின்றார்கள் இறே-
சூரணை -112
இவ் அடிமை தான் -ஒழிவில் காலம் எல்லாம் உடனாய் மன்னி என்கிறபடியே
சர்வ தேச சர்வ கால சர்வ அவச்தைகளிலும் அனுவர்த்திக்கும் –
சூரணை -113
எட்டு இழையாய் மூன்று சரடாய் இருப்பதொரு மங்கள ஸூத்ரம் போலே திரு மந்த்ரம் –
சூரணை -114
இத்தால் ஈஸ்வரன் ஆத்மாக்களுக்கு பதியாய் நின்று ரஷிக்கும் என்கிறது –
-சூரணை -115
ஆக திரு மந்தரத்தால் –
எம்பிரானுக்கே உரியேனான நான்
எனக்கு உரியன் அன்றிக்கே ஒழிய வேணும்
சர்வ சேஷியான நாராயண னுக்கே
எல்லா அடிமைகளும் செய்ய பெறுவேனாக வேணும் –
என்றது ஆயிற்று –

திருமந்திர பிரகரணம் முற்றிற்று –

—————————————————————————————————————-

கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
பிள்ளை லோகாசார்யர் திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ வார்த்தா மாலாவில் முத்துக்கள் –

October 2, 2015

ரஷ்ய ரஷக சம்பந்தம் -பிதா புத்ர சம்பந்தம் -சேஷ சேஷி சம்பந்தம் -பர்த்ரு பார்யா சம்பந்தம் -ஞாத்ரு ஞேய சம்பந்தம்
-ஸ்வ ஸ்வாமி சம்பந்தம் -சரீர சரீரி சம்பந்தம் -ஆதார ஆதேய சம்பந்தம் -போக்த்ரு போகய சம்பந்தம்-

ஆச்சான் பிள்ளையை ஒரு ஸ்ரீ வைஷ்ணவர் -பாரதந்த்ர்யம் இருக்கும்படி என் என்று கேட்க -ஸ்வ சக்தி நிவ்ருத்தி பூர்வகமாக
சர்வ சக்தியை அண்டை கொண்டு -உபாயத்தில் -கந்தல் அற்று -உபேயத்தில் த்வரை விஞ்சி இருக்கை –பாரதந்த்ர்யம் என்று அருளிச் செய்தார் –

பொன்னைப் புடமிடப்  புடமிட உருச் சிறுகி -ஒளி விஞ்சி -மாற்று எழுமா போலே -சங்கோசம் அற்று -ஞான விகாசம் உண்டானவாறே –
நாய்ச்சிமாருடனே சாம்யம் சொல்லலாய் இறே இருப்பது இத் ஆத்மாவுக்கு என்று -திருக் கோட்டியூர் நம்பி அருளிச் செய்வர் .

அழுக்கு அடைந்த மாணிக்கத்தை நேர் சாணையிலே ஏறிட்டு கடைந்தால் பளபளக்கை வடிவாய் இருக்குமா போலே -அஞ்ஞனான சேதனனுக்கு
திரோதான நிவ்ருத்தியிலே அடியேன் என்கை வடிவாய் இருக்கும்-என்று முதலியாண்டான்-

அஹங்காரம் ஆகிற ஆர்ப்பைத் துடைத்தால் ஆத்மாவுக்கு அழியாத பேர் -அடியான்-என்று -இறே -என்று வடக்குத் திரு வீதிப் பிள்ளை

வங்கி புரந்து நம்பி -யதிவர சூடாமணி தாஸ்ர்க்கு -ஒரு சர்வ சக்தியை அசக்தன் பெரும் போது தானும் பிறரும் தஞ்சம் அன்று –
ஆசார்யன் அனுக்ரஹ பூர்வகமாக த்வயத்தில் அர்த்தத்தை அனுசந்தித்து பிழைத்தல் –
நித்ய சம்சாரியாய் முடிதல் செய்யுமதுக்கு மேற்பட்டது இல்லை என்று அருளிச் செய்தார்

நாச்சிமாரை ஈஸ்வரனில் காட்டிலும் குறையச் சொல்லும் இடமும் -ஒக்கச் சொல்லும் இடமும் – எழச் சொல்லும் இடமுமாய் இருக்கும்
-இதுக்கு பிரமாணங்கள் -இவன் பிரபத்தி பண்ணும் படியைச் சொல்லும் இடத்தில் -இவள் ஸ்வரூபம் சொல்லுகிறது என்றும்
-ஒக்கச் சொல்லுகிற இடத்தில் -ஐகயம் சொல்லுகிறது என்றும் –
எழச் சொல்லும் இடத்தில் சௌலப்யம் சொல்லுகிறது என்றும் பிரபத்தி பண்ணக் கடவன்

உகந்து அருளின இடங்கள் பலவிடமாய் -திருப் போனகம் படைப்பது ஒன்றே யானால் அமுது செய்யப் பண்ணும்படி என் என்று
பெரியவாச்சான் பிள்ளை நம்பிள்ளைக்கு விண்ணப்பம் செய்ய –த்வயத்தில் பூர்வ உத்தர கண்டங்கள் இரண்டுக்கும் நடுவே –
சர்வ மங்கள விக்ரஹாய -என்று விசேஷண சஹிதமாக உச்சரித்து அமுது செய்து அருளப் பண்ணுவது -என்று அருளிச் செய்தார் –

வஸ்துமான் வஸ்துவை முன்னிட்டுக் கொண்டு இருக்கும் —வஸ்து விநியோகத்தை முன்னிட்டுக் கொண்டு இருக்கும் –
விநியோகம் போகத்தை முன்னிட்டுக் கொண்டு இருக்கும் – போகம் அபிமதத்தை முன்னிட்டுக் கொண்டு இருக்கும் –
அபிமதம் அநு குணத்தை முன்னிட்டுக் கொண்டு இருக்கும் – அநு குணம் பரனுக்கு பாங்காய் இருக்கும் –

வயாக்ரா சிம்ஹங்களோ பாதி உபாய வேஷம் – யூத பதியான மத்த கஜம் போலே உபேய வேஷம் என்று திருக் கோட்டியூர் நம்பி அருளிச் செய்வர் –
வ்யாமோஹம் உபாயம் – முக மலர்த்தி உபேயம் என்று எம்பார் அருளிச் செய்வர் –

திருக் கோட்டியூர் நம்பி பெரிய முதலியாரைப் பார்த்து -உபாய அம்சத்தில் தஞ்சமாக நினைத்து இருப்பது என் -என்று விண்ணப்பம் செய்ய
-இது நெடும் காலம் ஸ்வரூப நிரூபணம் பண்ணப் பெற்று வைத்து உபாய நிரூபணமே பண்ண தேடுவதே என்று -விஷண்ணராய் அருள –
ஆகில் உபாயம் வேண்டாவோ என்று விண்ணப்பம் செய்ய –
அபிரூபையான ஸ்திரீ அழகை மட்டிக்க மட்டிக்க -அபிரூபனாய் ஐஸ்வர்யர்ய வானுமான புருஷன் அந்தரங்கமாக
ஆழம் கால் படுமா போலே -அஞ்ஞனான சேதனன் -அழுக்கு அறுக்க அழுக்கு அறுக்க அவ் வீஸ்வரன்
திரு உள்ளம் அத்ய அசந்னமாய்ப் போரும் காணும் -என்று அருளிச் செய்தார் –

தேவகிப் பிராட்டியார் -திருக் கோட்டியூர் நம்பியின் குமாரத்தி -அருளிச் செய்த வார்த்தை –
ஸ்வரூபஞ்ஞன் ஸ்வயம் ஸ்வரூப நிரூபணம் பண்ணினால் -தத் அநு ரூபமான பிரதான அநுபவ விசேஷத்தை அநுபவாந்தரத்துக்கு 
உறுப்பாக்குகையும் அநு பயுக்தம் –உக்தார்த்த ஸ்ரவணம் பண்ணினவனுக்கு உபாயாந்தர த்யாகம் உடம்போடே கூடாது –
ஆச்சார்ய -முக்ய -அனுபவம் கொண்டு பகவத்-அமுக்ய -அனுபவத்துக்கு உபாயம் ஆக்குவது ஒட்டாது-

பொன் நாச்சியார் கூரத் ஆண்டாளுக்கு பிரசாதித்த வார்த்தை –
ஸ்வரூபஞ்ஞன் ஸ்வயம் ஸ்வரூப நிரூபணம் பண்ணவே –
ஸ்வரூப அநு ரூபமான உபாய உபேயாதிகள் உபபன்னமாய் போரும் காணும் -என்று அருளிச் செய்தார்–
ஆசார்ய சேஷத்வ பாரதந்த்ர்யங்களே ஸ்வரூப நிரூபக தர்மம் –
ஆசார்ய அபிமானமே உபாயம் –
ஆசார்யன் உகக்கும் கைங்கர்யமே உபேயம்

மருதூர் நம்பி -எம்பெருமானார் சிஷ்யர்களில் ஒருவர் -தம்முடைய அந்திம தசையில் பணித்த வார்த்தை –
மூன்று ஜன்மம் திருவடிகளிலே அபராதம் பண்ணின சிசுபாலன் திருவடிகளைப் பெற்றான் -அநாதி காலம் திருவடிகளிலே
அபராதம் பண்ணின நான் பெறாது இருக்கை வழக்கோ -என்று அழ -அப்போதே பரமபதத தேற எழுந்து அருளினார் –

சிறியாண்டான் -எம்பெருமானாரின் சிஷ்யர் -கிருமி கண்ட சோழன் இறந்த செய்தியை எம்பெருமானாருக்கு அறிவித்து –
அவரால் -மாறொன்று இல்லா மாருதி -என்று கொண்டாடப் பட்டவர் —தம்முடைய அந்திம தசையில் பணித்த வார்த்தை –
திருவேம்கடமுடையான் தன் ஸ்வரூபத்தை மறந்து என் ஸ்வரூபத்தை நினைத்தான் ஆகில் – பழைய நரகங்கள் ஒழிய வேறே எனக்கு
ஒரு நரகம் சிருஷ்டிக்க வேண்டும் —
அன்றிக்கே
என் ஸ்வரூபத்தை மறந்து தன் ஸ்வரூபத்தை உணர்ந்தான் ஆகில் –
பழைய திருநாடு போராது எனக்கு என ஒரு திரு நாடு ஸ்ருஷ்டிக்க வேணும் –

அத்துழாய் பெரிய நம்பி ஆபத் தசையிலே
-நாம் இங்கு நின்றும் கோயில் ஏறப் போனாலோ -என்ன –
நாம் அங்கு போய் பிரக்ருதியை விட்டால் நாட்டில் ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் திருவடிச் சாரும் போது –
நம்பி அகப்பட கோயில் ஏறப் போக வேண்டிற்று இல்லையோ -என்று பயப்படார்களோ -என்று அருளிச் செய்தார் –

ப்ராப்யாந்தரங்களில் கை வைத்தான் ஆகில் சாஸ்திரம் சிலுகிடும் -வருந்தி சண்டை இடும் —
சாதனாந்தரங்களில் கை வைத்தான் ஆகில் -பாரதந்த்ர்யம் சிலுகிடும் —
சித்தோ உபாய ச்வீகாரத்தில் கை வைத்தான் ஆகில் ஸ்வரூபம் சிலுகிடும் –

அவித்யை அந்தர்பூதனான சேதனனுக்கு அநுபாவ்யமான போகம் –
அவித்யை நிவ்ருத்தி பூர்வகமான அநுபவேச்சை உடையவனுக்கு அநுபாதேயம் –
அநுபாதேய போகஸித்திக்கு காரணமான கர்ம காரணம் த்ரி விதம் -ஸ்வ ஸ்வாதந்த்ர்யம் -தேகாத்ம அபிமானம் -அந்ய சேஷத்வம் –
அதில் சிறிது -ஸ்வ ஸ்வா தந்த்ர்யம்-சிர காலத்தோடே கூட அவித்ய நிவ்ருத்தியை பிறப்பிக்க கடவதாய் இருக்கும்
-அல்லாதவை -தேகாத்ம அபிமானம் -அந்ய சேஷத்வம் –அவித்ய வர்த்தகங்களாய் இருக்கும்

எம்பார் வார்த்தை -ஸ்வரூபஞ்ஞன்-இதர விஷய ராக நிவ்ருத்தியும் -விகித விஷய ராக பிரவ்ருத்தியும் -இதர உபாய த்யாகமும் –
சித்தோ உபாய ச்வீகாரமும் –ஹிதபரன் பக்கல் யதா பிரதிபத்தியும் -உள்ளவனாய் இருப்பன்

சிறியாச்சான் கலங்குகைக்கு யோக்யதை உண்டாய் இருக்கச் செய்தே -தெளிந்து இருப்பர் –
அடியேன் யோக்யதை இல்லாமையாலே தெளிந்து இருப்பது -என்று ஜீயர் அருளிச் செய்தார்-

அமுதனார் சிறியாச்சானை -உம்முடைய அனுஷ்டானம் இருக்கும் படி  இது – நாங்கள் என் செய்யக் கடவோம் என்ன –
என் அனுஷ்டானத்துக்கு ஒரு பலம் உண்டாகில் அன்றோ உம்முடைய அந்அனுஷ்டானத்துக்கு ஒரு பிரத்யவாயம் உண்டாவது –
வெறும் புடவை தோயாமல் கெடும் -பட்டுப் புடவை தோய்க்கக் கெடும் – என்று இரீர் -என்று அருளிச் செய்தார் –
ஆசார்யர்களில் சிலர் -உம்முடைய அனுஷ்டானம் இருக்கும்படி இது -நாங்கள் என் செய்யக் கடவோம் என்ன –
என் படியும் உங்கள் படியும் கொண்டு கார்யம் என் -ஏதத் வ்ரதம் மம -என்று அருளிச் செய்தபடியே  யன்றோ -என்று அருளிச் செய்தார் –

நான் ஒரு நூலில் வைத்து சொல் என்றால் சொல்லும் நூலில் மாலைகள் ஒரு முமுஷுக்கு பாவனமுமாய் போக்யமுமாய் இருக்கும் என்று
ஆச்சான் பிள்ளை வார்த்தை –

ஆச்சான் பிள்ளை சிறிய தாயார் –பெரிய பிள்ளையையும் -பெரியவாச்சான் பிள்ளை தகப்பனார் யமுனாசார்யர் -யாக இருக்கக் கூடும் –
ஆச்சான் பிள்ளையையும் சேவித்து போருகிற காலத்தில் -இவள் சோகார்த்தையாக –ஆச்சான் பிள்ளை -நீ சோகிக்கிறது என் என்ன
அநாதி காலம் பாப வாசனைகளாலே -ஜந்மாதிகளிலே ஈஸ்வரன் இன்னம் என்னைத்-தள்ளப் புகுகிறானோ என்று பயப்பட்டு நின்றேன் -என்ன
கெடுவாய் -இது ஆர்கேடென்று இருந்தாய் -உனக்கு ஸ்ருஷ்டிக்க வேண்டுமோ -அவதரிக்க வேண்டுமோ -பிறப்பில் பல் பிறவிப் பெருமான் -என்றும்
-பொருள் என்று இவ்வுலகம் படைத்தான் -என்றும் -சம்பவாமி யுகே யுகே என்றும் – ஒருவனைப் பிடிக்க ஊரை வளையுமா போலே –
அகில ஜகத் ஸ்வாமி யாயிற்று -அஸ்மத் ஸ்வாமி யாகைக்கு யன்றோ -என்று அருளிச் செய்தார் –

ஞானப் பிரதன் ஆசார்யன் – ஞான வர்த்தகர் ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் – ஞான விஷயம் -எம்பெருமான் – ஞான பலம் -கைங்கர்யம் –
பலத்தின் இனிமை பாகவத கைங்கர்யம் – சிஷ்யனுக்கு ஆசார்யனுடைய ஸுப்ரஸாதம் அப்ப்ரசாதமாகவும் -அப்பிரசாதம் ஸுப்ரஸாதம் ஆகவும் வேணும் –

ஆசார்ய விஷயத்தில் -கிருதஜ்ஞதை -விஸ்வாசம் -ப்ரேமம் -விஸ்லேஷ பீருவாகை – சம்ச்லேஷ விஷயம் -மங்களா சாசனம் -கதி  சிந்தனை –
அனுபவ இச்சை -இவை இத்தனையும் உடையவன் -ஆத்ம ஜ்ஞானமும் உடையவன் ஆகிறான் –

அர்த்த பிரவணனுக்கு பந்துவும் இல்லை -குருவும் இல்லை – விஷய பிரவணனுக்கு லஜ்ஜையும் இல்லை பயமும் இல்லை –
ஷூத்து நலிந்தவனுக்கு விவேகமும் இல்லை -நியதியும் இல்லை – ஞானிக்கு நித்ரையும் இல்லை சுகமும் இல்லை

அனந்தாழ்வான் எச்சானுக்கு அருளிச் செய்த வார்த்தை -இவ்வாத்மா வாகிற பெண் பிள்ளையை – ஆசார்யனாகிற பிதா -எம்பெருமானாகிற வரனுக்கு
-குரு பரம்பரை யாகிற புருஷகாரத்தை முன்னிட்டு -த்வயம் ஆகிற மந்த்ரத்தை சொல்லி -உதகம் பண்ணிக் கொடுத்தான் –

ஆச்சான் பிள்ளை ஸ்ரீ பாதத்தில் -ஒரு ஸ்ரீ வைஷ்ணவர் -அஹங்காராதிகள் நடையாடிக் கொண்டு போருகிற அடியேனுக்கு –
அக்கரைப்பட வழி உண்டோ என்று கேட்க – அருளிச் செய்த வார்த்தை
-போக்தாவானவன் போக்ய பதார்த்தத்தை குலம் கொண்டே ஸ்வீகரித்து வைத்து -போக காலம் வந்தவாறே –
குலங்கறுத்து மணியை புஜிக்குமா போலே -ஆசார்ய வரணம் பண்ணி -சரணகதனாய் இருப்பான் ஒரு அதிகாரிக்கு
-அஹங்கா ராதிகள் நடையாடிற்றாகிலும் கைவிடாதே ஸ்வீகரித்து –
தீர்ந்த வடியவர் தம்மை  திருத்திப் பணி கொள்ள வல்ல -திருவாய் மொழி -3-5-11-என்கிற படியே இவனுடைய
அஹங்காராதிகள் ஆகிற சேற்றைக் கழுவிப் பொகட்டு -போக்யமான வஸ்துவை போக்தாவான எம்பெருமான் தானே புஜிக்கும் என்று நினைத்து இரீர்
என்று அருளிச் செய்தார் –

எங்கள் ஆழ்வான் -ஆசார்யன் ஆவான் அஹங்காரத்தை விட்டு -அழிச்சாட்டத்தை விட்டு –அழிச்சாட்டம் =ஸ்வ தாந்த்ர்யம் -சண்டித்தனம் -அலமாப்பு –
அந்ய சேஷத்வம் ஆகிற வருத்தம் –அலமாப்பை விட்டு -அகாரார்த்தமான அந்தர்யாமிக்கே அற்று –
அர்ச்சாவதாரத்தை ஆஸ்ரயித்து -ஆனந்தியாக போருமவன்
-அல்லாதான் ஒருவனுக்கு குடிமகனாய் லோக குருவாய் இருக்க -லோகத்துக்கு அடைய குடிமகன் ஆகா நின்றான்
-பணத்துக்காக அடிமைத் தொழில் புரிகின்றான்

நாராயணனைப் பற்றி நாடு பெறலாய் இருக்க -நாரங்களைப் பற்றி நரக வாசிகளாகா நின்றார்கள் –
எம்பெருமானைப் பற்றி ஏற்றம் பெறலாய் இருக்க -ஏழைகளைப் பற்றி எளிவரவு படா நின்றார்கள் –
ஏழையர் ஆவி உண்ணும் -சேட்டை தன மடி யகத்து செல்வம் பார்த்து இருக்கின்றீரே –
ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களைப் பற்றி சீர்மை பெறலாய் இருக்க -சில்வானவரைப் பற்றி சீர் கேடராகா நின்றார்கள்–சில்வானர் -அற்பர்கள் –
ஆசார்யனைப் பற்றி அம்ருத பானம் பண்ணலாய் இருக்க அஞ்ஞ்ரை பற்றி அனர்த்தப் படா நின்றார்கள் –
மந்த்ரத்தைப் பற்றி மாசு அறுக்கலாய் இருக்க -மமதையைப் பற்றி மரியா நின்றார்கள் —மரியா நின்றார்கள் –ஸ்வரூப நாசத்தை அடையா நின்றார்கள் –
வடுக நம்பி -நியந்தாவான ஆசார்யன் சந்நிதியிலே வர்த்தித்தல்-நியமவான் ஆன சிஷ்யன் சந்நிதியிலே வர்த்தித்தல் –செய்யில் அல்லது நியதன் ஆகைக்கு
வழி இல்லை –ஆசார்ய சிஷ்ய லஷண பூர்த்தி உள்ளவர் உடன் வர்த்தித்தால் எம்பெருமானே பிரப்யமாயும் பிராபகமாயும் -தாரகமாவும் –
போஷகமாவும் -போக்யமாயும் இருப்பவன் ஆகிறான்-

தான் வைஷ்ணவனாய் அற்றால் தனக்கு தன் ஆசார்யானில் குறைந்து இருப்பான் ஒரு சிஷ்யன் இல்லை -உத்தேச்ய பிரதிபத்தி துல்யமாகையாலே —
ஆகிற படி என் என்னில் -என்னுடைய அஜ்ஞானத்தையும் -அசக்தியையும் -அந் அனுஷ்டானத்தையும் பாராதே -என்னை விஷயீகரித்து -அத்தலைக்கு
ஆக்கினவன் அன்றோ -என்று சிஷ்யன் உத்தேச்ய பிரதிபத்தி பண்ணிக் கொண்டு போரக் கடவன் –
ஆசார்யனும் -என்னுடைய அஞ்ஞானத்தையும் அசக்தியையும் -அந் அனுஷ்டானத்தையும் பாராதே-
விஷய பிரவணன் மரப் பாவை காணிலும் ஆலிங்கனம் பண்ணுமா போலே –
என் பக்கலிலே உட்பட பர தந்த்ரனாய்க் கொண்டு போருகிறான் அன்றோ -பகவத் விஷயத்தில் தனக்கு உண்டான
ஆதர அதிசயம் இருந்தபடி என் -என்று உத்தேச்ய பிரதிபத்தி பண்ணிக் கொண்டு போரக் கடவன் –

ஆசார்யன் அருளிச் செய்யும் வார்த்தையை ஆப்தம் என்று ஆதரித்தாருக்கு அந்தக்கரணம் விதேயமாகும் –
அந்தக்கரணம் விதேயமான வாறே அந்தர்யாமி பிரசன்னனாம் -அந்தர்யாமி பிரசன்னன் ஆனவாறே –
அந்த பிரகாசமும் அந்தஸ் ஸு கமும் உண்டாம் –
இவை இரண்டும் உண்டானவாறே அந்தர் தோஷமும் அந்தர் துக்கமும் கழியும் –
இவை கழிகிற அளவன்றிக்கே -அந்தமில்லாத ஆனந்தம் உண்டாம் –

சத்ருக்களுக்கு கரைய வேண்டா -ஸ்வாமியுமாய் -ஸ்ரீ ய பதியுமாய் -ஆனவன் உடைமை ஆகையாலே –

ஆசார்யன் மூன்றாலே உத்தேச்யன் -ஞான ப்ரதன் -அனுஷ்டான ப்ரதன் -உபாய ப்ரதன் -என்று
ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களும் மூன்றாலே உத்தேச்யர் -உபாயத்துக்கு முற் பாடர் -உபேயத்துக்குஎல்லை நிலமாய் -இருந்த நாளைக்கு உசாத் துணை என்று –
பிராட்டியும் மூன்றாலே உத்தேச்யை -புருஷகார பூதை -கைங்கர்ய வர்த்தகை -நித்ய ப்ராப்யை -என்று –
ஈஸ்வரன் மூன்றாலே உத்தேச்யன் -ருசி ஜநகன் -மோஷ ப்ரதன் -உபாய பூதன் -என்று –

ஸ்வபாவ அந்யதா ஞானம் -ஸ்வரூப அந்யதா ஞானம் –இவை -அந்யதா ஞானம் -விபரீத ஞானம் —
இவன் ஆத்ம பிரதானம் பண்ணினாப் போலே இருப்பது ஓன்று இ றே அவன் -ஆசார்யன் -ஞானப் பிரதானம் பண்ணினபடி –

ஈச்வரனாகிற கர்ஷகன் -சேதனனாகிற திருப்பள்ளித்தாங்கன்றை -விதை–சேஷத்வ ஞானமாகிற ஷேத்ரத்திலே ஊன்றி –
ததீய அபராதமும் -விபரீத ஞானமுமாகிற புழுக்கடியாமல் நோக்கி -கைங்கர்ய அனுவர்த்தமாகிற -மடையாலே –
ஆசார்யர்ன் அருளாகிற நீர் பாய்ச்சி -அஹங்கார மமகாரமாகிற களை மண்டாமே –
பகவத் விஷயமாகிற களை கொட்டாலே சேற்றை எடுத்து -விபரீத அங்கீகாரமாகிற மாடும் -சப்தாதி விஷயமாகிற
பேய்க் காற்றும் – புகுராமே -பிரபன்னத்வம் ஆகிற வேலியை இட்டு –
ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் ஆகிற வர்ஷத்தை உண்டாக்கி -தளிரும் முறியும்
மொட்டும் செலுந்துமாய் -கொழுந்துமாய்-அதின் ஒளி மொட்டு எடுத்துக் கட்டின மாலை இறே
பரமை காந்தி-முதலி யாண்டான் அருளிச் செய்த வார்த்தை

பரம சேதனனாகிற பசியன் -ஆசார்ய முகத்தாலே அவகாதனாய் -சேதநனாகிற சிறு நெல் பொறுக்கி –
வேதாந்தமாகிற உரலிலே -உபதேசமாகிற உலக்கையாலே –
ஸ்ரவணமாகிற தலைத்துகை துகைத்து -உடம்பாகிற உமி கழித்து -மனனமாகிற அடுக்கலிட்டு –
நிதித்யாசநமாகிற சுளகாலே -விவேகமாகிற கொழி கொழித்து -அஹங்கார மம காரமாகிற -அடிக் கழித்து –
அந்ய சேஷத்வ ஸ்வ ஸ்வா தந்த்ர்யமாகிற நுனிக் கொழித்து -ருசி வாசனை யாகிற தவிடறக் குத்தி –
சேஷத்வ ஞானமாகிற வெளுப்பை உண்டாக்கி -அத்யவசாயமாகிற அரிகுஞ்சட்டியிலே பிரபத்தி யாகிற நீரை வார்த்து –
சாதனாந்தரமாகிற தவிடறக் கழுவி -பிரயோஜனாந்தரமாகிற  கல்லற அரித்து,-
பரபக்தி யாகிற பானையிலே பர ஞானமாகிற உலை கட்டி – அனுபவமாகிற அடுப்பிலே -விச்லேஷமாகிற அடுப்பை இட்டு –
இருவினையாகிற விறகை மடுத்து -த்வரை யாகிற ஊத்தூதி -ஆற்றாமையாகிற கொதி கொதித்து –
பரமபக்தி யாகிற பொங்கினாலே -சூஷ்ம சரீரமாகிற கரிக்கலத்தோடே ஸூஷூம்நையாகிய வாசலாலே புறப்பட்டு –
அர்ச்சிராதி யாகிற படி யொழுங்காலே மாக வைகுந்தமாகிற மச்சிலேற்றி அப்ராக்ருதமாகிற பொற் கலத்தோடே –
அஹம் அன்னம் -என்கிற சோற்றை இட்டு – அஹம் அந்நாத -என்று புஜியா நிற்கும் -முதலி யாண்டான் அருளிச் செய்த வார்த்தை-

கலங்குகிறதும் -கலக்குகிறதும் -கலங்கிக் கிடக்கிறதும் –தெளிகிறவனும் -தெளிவிக்கிறவனும் -தெளிந்து இருக்கிறவனும் –
கலங்குகிறான் -சேதனன் – கலக்குகிறது -அசித் – கலங்கிக் கிடக்கிறான் -சம்சாரி –
தெளிகிறான் -சேதனன் – தெளிவிக்கிறான் -ஆசார்யன் – தெளிந்து இருக்கிறான் -ஈஸ்வரன் –
ஆகையால் கலங்குகிற தன்னையும் -கலக்குகிற அசித்தையும் – தெளிவிக்கிற ஆசார்யனையும் -தெளிந்த ஈஸ்வரனையும் – அறிய வேணும் .

ஆச்சான் பிள்ளை ஸ்ரீ பாதத்திலே சேவிப்பார் இரண்டு ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் -ராகத் த்வேஷம் கொண்டாடி
அவர்களில் ஒருவர் பரிபவப்பட்டோம் என்று பட்டினி விட -பரிபவப் படுவாரும் தாமேயாம் -பட்டினி விடுவாரும் தாமேயாம் -என்று அருளிச் செய்தார் –
அவர்கள் இத்தை கேட்டு -வெட்கி -திருந்தினார்கள் –

இரண்டு ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் ராகத் த்வேஷம் கொண்டாடி வர -இவர்களைச் சேர விட்டு அருள  என்று –
ஆச்சான் பிள்ளைக்கு -ஒரு ஸ்ரீ வைஷ்ணவர் விண்ணப்பம் செய்ய – ஜகத்தில் ஈச்வரர்கள் இருவர் உண்டோ -என்று அருளிச் செய்ய –
ஆகிலும் சேர விட்டு அருள வேணும் -என்ன –
ஸ்வ சரீரத்தை நியமிக்க மாட்டாத நான் -அந்ய சரீரத்தை நியமிக்க புகுகிறேனோ -என்ன -ஆகிலும் இப்படி அருளிச் செய்யலாமோ என்ன –
அத்ருஷ்டத்துக்கு அஞ்சி நெஞ்சை மீட்கக் கண்டிலோம் -த்ருஷ்டத்துக்கு அஞ்சி வாயை மூடக் கண்டிலோம் -நாம் இவர்களை சேர விடும்படி என
-என்று அருளிச் செய்ய –இருவரும் அந்யோந்யம் பீருக்களாய் தங்களில் ஏக மநாக்களாய் விட்டார்கள் –

பிள்ளை உறங்கா வல்லி தாசர் -முதலி யாண்டான் ஸ்ரீ பாதத்திலே சென்று -தண்டன் இட்டு சிஷ்ய லஷணம் இருக்கும்படி என் –
ன்று விண்ணப்பம் செய்ய -ஆண்டான் அருளிச் செய்த படி –
ஆசார்ய விஷயத்தில் சிஷ்யன் -பார்யா சமனுமாய் -சரீர சமனுமாய் -தர்ம சமனுமாய் இருக்கும் –
அதாவது -சொன்னத்தை செய்கையும் -நினைத்தத்தை செய்கையும் -நினைவாய் இருக்கையும் – என்று அருளிச் செய்தார் –

அநந்தரம் பிள்ளை கூரத் ஆழ்வான் ஸ்ரீ பாதத்திலே சென்று தண்டன் இட்டு ஆசார்ய லஷணம் இருக்கும்படி எங்கனே -என்று விண்ணப்பம் செய்ய –
ஆழ்வான் அருளிச் செய்தபடி – சிஷ்யன் விஷயத்தில் -ஆசார்யன் பர்த்ரு சமனுமாய் -சரீரி சமனுமாய் -தரமி சமனுமாய் -இருக்கக் கடவன் –
அதாவது -ஏவிக் கொள்ளுகையும் -எடுத்து இடுவிக்கையும் -அதாவது அசேதனத்தைக் கொண்டு –
நினைத்தபடி விநியோகம் கொள்ளுமா போலே விநியோகம் கொள்ளுகையும் -எடுத்துக் கொள்ளுகையும் -என்று அருளிச் செய்தார் –

ஆசார்யனாவான் சிஷ்யனுக்கு ஹித காமனாய் இருக்குமவன் -சிஷ்யனாவான் -சர்வ பிரகாரத்தாலும் ஆசார்யனுக்கு தன்னை ஒதுக்கி வைக்குமவன் –

கோளரி யாழ்வான் என்று ஒருத்தன் -எனக்கு ஹிதம் அருளிச் செய்ய வேணும் என்ன -பட்டர் பெருமாளையும் பார்த்து –
அவனையும் பார்த்து விட்டதில் -இவனுக்கு விசுவாசம் பிறவாமல் நிற்க –
வ்ருதைவ பவதோ யாதா பூயஸீ ஜந்ம சந்ததி -தஸ்யா மன்ய தமம் ஜந்ம சஞ்சிந்த்ய சரணம் வ்ரஜ -என்கிற ஸ்லோகத்தை அருளிச் செய்தார் –
உனக்கு கணக்கற்ற ஜன்மாக்கள் வீணாக கழிந்து விட்டன -அந்த ஜன்மங்களில் ஒன்றான இதிலாவது அவனே உபாயம் உபேயம் ஆக  என்று நினைத்து –
அவனையே உபாயமாக உறுதி கொள்வாய் -என்கை-

ஸூக்ருத துஷ்க்ருதங்கள் இரண்டுக்கும் தலை -ஆத்ம சமர்ப்பணமும் -ஆத்ம அபஹாரமும் – இவற்றிலும் விஞ்சின ஸூ க்ருத துஷ்க்ருதங்கள் -ஆத்ம அபஹார தோஷத்தைப் போக்கி ஆத்ம சமர்ப்பணத்தைப் பண்ணுவித்த ஆசார்யன் பக்கலிலே க்ருதஜ்ஞதையும் -க்ருதக்நதையும் –

தேவரீர் திருமஞ்சனச் சாலையிலே எழுந்து அருளி திரு மஞ்சனம் செய்து அருளி -தூய்தாக திருக் குற்றொலியல் சாத்தி அருளி –
உலாவி அருளும் பொழுது –
குறு வேர்ப்பு அரும்பின திரு முக மண்டலத்தில் சேவையும் -சுழற்றிப் பணி மாறுகிற கைங்கர்யத்தையும் விட்டு –
அடியேனுக்கு பரம பதத்துக்கு போக இச்சையாய் இருந்தது இல்லை -என்று பின்பழகிய பெருமாள் ஜீயர் விண்ணப்பம் செய்தார் –
இதைக் கேட்டருளி நம்பிள்ளையும் -முதலிகளும் எல்லாம் -இவ் விபூதியிலே இவ் உடம்போடே ஒருவருக்கும் இவ் ஐஸ்வர்யம் கூடுமதோ -என்று
மிகவும் திரு உள்ளம் உகந்து அருளினார்கள் –
இத்தால் சொல்லிற்று ஆய்த்து -ஆசார்யன் உடைய ஆத்ம குணங்களோடு தேக குணங்களோடு வாசி யற சிஷ்யனுக்கு உபாதேயமாய் இருக்கிறபடி –

அனந்தாழ்வான் -இடம் ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் -அடியேனுக்கு இரண்டு வார்த்தை அருளிச் செய்து அருளிற்று –என் பக்கலிலே ஹிதம்கேட்டால்
நான் பெரும் தேசம் பெறுவுதி -என்று அருளிற்று -அத்தைக் கிழிச் சீரையிலே தனம் என்று -முடிந்து கொண்டேன் –
இங்குள்ள ஐஸ்வர்யம் உன்னை விட்டு அகலும் என்று அருளிச் செய்திற்று – அது பிரத்யட்ஷமாக கண்டபடியாலே -ஸ்ரீ பாதத்துக்கு அடிமை
என்னும் இடம் கண்டேன் -என்று விண்ணப்பம் செய்ய -இனி நீர் இங்கேயே நில்லும் -என்று அருளிச் செய்து அருளினார் –

பெருமாள் ஆழ்வானைப் பார்த்து -நீ உனக்கு வேண்டுவது நம்மை வேண்டிக் கொள் -என்று திரு உள்ளமாக நாயந்தே
அடியேனுக்கு பண்டே எல்லாம் தந்து அருளிற்றே -என்று விண்ணப்பம் செய்ய –
இல்லை இப்போது நம்மை வேண்டிக் கொள் -என்ன -ஆகில் நாயந்தே அடியேனோடு சம்பந்தம் உடையார் எல்லாரும்
பரம பதம் பெற வேணும் -என்ன -தந்தோம் -என்று திரு உள்ளமாக – இத்தை உடையவர் கேட்டருளி –
காஷாயத்தை முடிந்து ஏறிட்டு ஆர்த்துக் கொள்ள -இது என் -என்ன –
நமக்கு ஆழ்வானுடைய சம்பந்தமுண்டாகையாலே பரம பதம் பெறலாமே -என்று அருளிச் செய்தார் –

எம்பெருமானை அபேஷிக்கை வார்த்தா மாதரம் -ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களை அபேஷிக்கை கையைப் பிடிக்கை –
ஆசார்யனை அபேஷிக்கை காலைப் பிடிக்கை -குரு பிரமாணீ க்ருத சித்த வ்ருத்தய –
ஸ்ருதி பிரமாண பிரதிபண்ண வ்ருத்தய -அமாநினோ டம்ப விவர்ஜிதா நரா தரந்தி சம்சார சமுத்ர மஸ்ரமம் –

அந்ய சேஷத்வ நிவ்ருத்தியும் -ஸ்வ ஸ்வா தந்த்ர்ய நிவ்ருத்தியும் -அதிகாரி க்ருத்யம் -ஞானப் பிரதானமும் -ஞான வர்த்தகத்வமும் ஆசார்ய  க்ருத்யம் –
புருஷகாரத்வமும் கைங்கர்ய வர்த்தகத்வமும் பிராட்டி க்ருத்யம் – விரோதி நிவர்தகத்வமும் பிராப்ய பிரதத்வமும் ஈஸ்வர க்ருத்யம் –

அக்நியை அகற்றுவாரும் –அவித்யயை அகற்றுவாரும் –அந்யரை அகற்றுவாரும் –அச்சத்தை அகற்றுவாரும் – அபோக்யரை அகற்றுவாரும் –
ஐந்து வித உபகாரங்கள் செய்யும் ஆசார்யர்கள் -கர்மாதிகள் விலக்கி -ஞானம் -அளித்து-அந்ய சேஷத்வம் கழித்து -ஸ்வ ப்ரவ்ருத்தி நிவ்ருத்தி ரூபமான
பிரபத்தியை உபதேசித்து -ஐஸ்வர்ய கைவல்ய -ஸ்வ பிரயோஜன பகவத் கைங்கர்யங்கள் ரூபமான அபோக்யதைகளை அகற்றி அருளுபவர்கள் –

துக்க அனுபவம் பிரகிருதி–துக்க அநுபவிதா -ஆத்மா–துக்க அசஹை பிராட்டி–துக்க நிவாரகன் ஈஸ்வரன் –

ஆழ்வானுக்கு பால மித்ரனாய் இருப்பான் ஒரு பிராமணனுக்கு அநேக காலம் பிள்ளை இன்றிக்கே இருந்து –
பின்பு ஒரு பிள்ளை பிறந்தவாறே -கோயிலிலே ஆழ்வானுக்கு வார்த்தையாய் கேட்டு –
அப்போதே பெரிய பெருமாள் திருவடிகளிலே சென்று – அப்பிள்ளைக்கு ஹிதத்தை அருளிச் செய்து –
வருவாரை எல்லாம் -அந்தப் பிள்ளை செய்வது என் -என்று வினவுவர் –
ஒரு நாள் ஆண்டாள் போனத்தை வா என்று அழைத்து உறவு கொண்டாடா நின்றீர் – இதுக்கு ஹேது என் -என்ன –
நான் அவனுக்கு ஒரு நல்வார்த்தை சொன்னேன் காண் -என்ன – அவன் எங்கே நீர் எங்கே –
இப்படி சொல்லுவதொரு வார்த்தை உண்டோ -என்ன -ஒருவன் விலங்கிலே கிடந்தால் -விலங்கு விடுவிக்கும் போது –
விலங்கில் கிடக்கிறவனுக்கு சொல்லுமோ -விலங்கை இட்ட ராஜாவுக்கு சொல்லுமோ -என்று அருளிச் செய்தார் –
அந்த பிள்ளை உபநயனம் பண்ணின சமனந்தரத்திலே கோயிலிலே வந்து ஆழ்வான் ஸ்ரீ பாதத்திலே வந்து சேர்ந்தான் –
போசல ராஜ்யத்து ஸ்ரீ சாளக் ராமத்துக்கு உடையவர் எழுந்து அருள -ஊரடைய சைவர் ஆகையாலே ஆதரியாதே இருக்க –
முதலி யாண்டானைப் பார்த்து இவ் ஊரார் நீர் முகக்கும் இடத்தில் உன்னுடைய ஸ்ரீ பாதத்தை விளக்கி வா -என்று அருளிச் செய்ய –
அவரும் அப்படியே செய்ய – பிற்றை நாள் அவ ஊரார் அடைய உடையவர் ஸ்ரீ பாதத்தை ஆஸ்ரயித்தார்கள் –
அதுக்கு பின் ஸ்ரீ சாளக் க்ராமம் என்று பேர் ஆய்த்து –

மிளகு ஆழ்வானை  முதலிகள் -நீர் கீழை ஊருக்கு பல காலும் போவான் என் -என்று கேட்க –
நான் அங்கு போனால் பகவத் விஷயத்துக்கு அநு கூலமான வார்த்தைகள் அவர்களுக்கு சொல்லுவன் –
அத்தாலே இங்குத்தைக்கு விரோதியார்கள் என்று -அவர்கள் பக்கலில் சில கொண்டு போந்து பாகவத விஷயத்துக்கு உறுப்பாக்கினால் –
அவர்களுக்கு ஓர் ஆநு கூல்யம் பிறக்கும் என்றும் போனேன் -என்ன -அப்படி யாகிலும் அவர்கள் பதார்தங்கள் ஆமோ என்ன –
நான் எல்லோரையும் நாராயண சம்பந்த நிபந்தநமாகக் காணும் அத்தனை அல்லது பிரகிருதி சம்பந்த நிபந்தனமாகக் காணேன் —
அத்தாலே ஒரு வஸ்துவும் அந்ய சம்பந்தமாய் இராதே –

நடதூர் அம்மாளும் -ஆளிப் பிள்ளானுமாக கூட அமுது செய்யா நிற்க -அத்தை பெரும் கூரப் பிள்ளை கண்டு அநுபவித்து –
தேவரீர் உடைய அனுஷ்டானத்தை காணாதே அருளிச் செய்த வார்த்தையை தஞ்சம் என்று இருந்தேன் ஆகில்
அனர்த்தப் பட்டோம் இத்தனை இ றே -என்று விண்ணப்பம் செய்ய –
அம்மாளும் -சதாச்சார்ய பிரசாதம் உத்தேஸ்யம்  என்ற போதே எல்லாம் இதிலே கிடந்தது அன்றோ -என்று அருளினார்-

திருக் கோட்டியூர் நம்பியை தம்முடைய தமையனார் அந்திம தசையிலே எனக்கு தஞ்சம் ஏது  என்று கேட்க –
விரஜைக்கு இக்கரையிலே -உம்மை எங்கு நின்றும் வந்தீர் என்று கேட்டார் உண்டாகில் –
திருக் கோட்டியூர் நம்பி ஸ்ரீ பாதத்தில் நின்றும் வந்தோம் -என்றும் –
அக்கரையில் உம்மைக் கேட்டார் உண்டாகில் -திருக் கோட்டியூர் தமையனார் -என்றும் சொல்லும் என்று அருளிச் செய்தார் –

அபாகவத த்யாகம் -பாகவத பரிக்ரஹம் -பகவத் ஸ்வீகாரம் – ஸ்வ ஆசார்ய அங்கீகாரம் -ஸ்வ ப்ரஜ்ஞை –
இவை இத்தனையும் உண்டான போது
ஆய்த்து ஈடேற லாவது

பெரிய முதலியாருக்கும் நம் ஆழ்வாருக்கும் நடுவு உள்ள ஆசார்யர்கள் எல்லாரையும் அறிய வேண்டாவோ – என்று நம்பிள்ளை ஜீயரைக் கேட்க –
அவர்களுடைய பாஹுள்யத்தாலே அறியப்  போகாது -இத்தால் இவனுடைய ஞானத்துக்கு ஆதல் பேற்றுக்கு ஆதல் குறை வாராது -அது எங்கனே என்னில்
சந்தானத்தில் பித்ரு பிதாமஹ ப்ரபிதாமஹ ப்ரப்ருதிகளுக்கு அவ்வருகே நாம் அறிகிலோம் இ றே –
இதுக்காக ப்ராஹ்மண்யதுக்கு ஏதேனும் தட்டாகிறதோ -என்று அருளினார் –

ஆள வந்தார் ஸ்ரீ பாதத்திலே சேவித்து இருப்பார் இரண்டு ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் அந்யோந்யம் விஸ்லேஷ பீருக்களாய் வர்த்திக்கிறவர்கள் –
ஒரு நாள் இருவரும் -ஆற்றுக்கு எழுந்து அருளி ஒருவர் புறப்பட்டு வர -ஆள வந்தார் அருளிச் செய்த வார்த்தை –
அன்றிலினுடைய அவஸ்தை பிறந்த போது காண் ஆத்ம ஞானம் பிறந்தது ஆவது -என்று அருளிச் செய்தார் –

ஆளவந்தார் திரு வனந்த புரத்துக்கு எழுந்து அருளுகிற போது -தெய்வ வாரி யாண்டானை மடத்துக்கு வைத்து –
திரு வனந்த புரத்துக்கு எழுந்து அருளுகிற அளவிலே -சந்நிதியில் முதலிகளைப் பார்த்து –
குருகைக் காவல் அப்பன் நமக்கு இட்டுத் தந்த திரு முகத்தை எடுத்துக் கொண்டு வாருங்கோள் –
என்று அருளிச் செய்து அருளி-திரு முகத்தைப் பார்த்து அருள -மாசமும் திவசமும் அன்று தானாய் இருந்த படியாலே
ஒரு புஷ்பக விமானம் பெற்றிலோமே என்று  போர சோகார்த்தராய் மீண்டு எழுந்து அருளா நிற்க – தெய்வ வாரி யாண்டானுக்கு ஆளவந்தாருடைய
விச்லேஷம் பொறாமல் திருமேனி சோஷிக்க – வைத்யர்கள் பலரும் பார்த்த இடத்தில் -விஷய ஸ்ப்ரூஹை யாக்கும் இப்படி யாய்த்து -என்று சொல்ல –
உமக்கு எந்த விஷயத்தில் ஸ்ப்ருஹை யாய் இருக்கிறது -என்று கேட்க –
அடியேனுக்கு ஆளவந்தார் விஷயம் ஒழிய வேறேயும் ஒரு விஷயம் உண்டோ -என்று அருளிச் செய்ய –
ஆகில் இவரை அங்கே கொண்டு போங்கள் என்று வைத்யர்கள் சொல்ல -இவரை கட்டணத்திலே கொண்டு போக -ஒருநாளைக்கு ஒரு நாள்
திருமேனி பெருத்து நடக்க வல்லராய் வருகிற அளவிலே -ஆளவந்தாரும் திருவனந்தபுரம் சேவித்து மீண்டு எழுந்து அருளா நிற்க –
தெய்வ வாரி யாண்டானும் தெண்டம் சமர்ப்பித்து எழுந்து இருக்க மாட்டாமல் இருந்தபடியைக் கண்டு –
பெருமாள் ஸ்வ தந்த்ரருமாய் ஸூ ரருமாய் இருக்கையாலே ஸ்ரீ பரதாழ்வான் வைத்த இடத்தில் இருந்தார் –
நான் ஸ்வ தந்த்ரனும் அன்றிக்கே சூரனும் அன்றிக்கே இருக்கையாலே இறே நாம் வைத்த இடத்தில் இராதே நீர் வந்தது -என்று ஆளவந்தார் அருளிச் செய்ய –
இத்தைக் கேட்டு தெய்வ வாரி யாண்டான் -நாம் வந்து ஸ்வரூப ஹாநி பட்டோம் -என்று சத்தை குலைந்து கிடக்க –
என்னை -ஸ்வ தந்த்ரனுமாக்கி ஸூ ரனுமாக்கி எழுந்து இருக்கிறோம் என்று கிடக்கிறாயோ -என்று ஆளவந்தார் அருளிச் செய்ய –
வைத்த இடத்தே இராதே வந்து ஸ்வரூப ஹாநி பட்டால் போலே – இதுவும் ஒரு ஸ்வரூப ஹாநியாய் ஆய்த்தோ -என்று
பர பர என எழுந்து இருந்து நிற்க – ஆளவந்தாரும் -இதொரு அதிகார  விசேஷம் இருந்தபடி இருந்தபடி என் -என்று உகந்து –
போர இளைத்தாயே -என்று கிருபை பண்ணி -திருவனந்தபுரத்து திருக் கோபுரம் தோன்றுகிறது –
ஸ்ரீ பத்மநாபப் பெருமாளை சேவித்து வாரும் என்று அருளிச் செய்ய -என்னுடைய திருவனந்தபுரம் எதிரே வந்தது -என்று
ஸ்வ ஆசார்யரான ஆளவந்தார் திருவடிகளைக் காட்டி -கூட சேவித்துக் கொண்டு மீண்டு கோயிலுக்கு எழுந்து அருளினார் –

அப்பன் என்பவர்-ஆழ்வான் உடைய அந்திம தசையிலே -ஸ்ரீ பாதத்திலே சேவிக்கப் பெற்றிலேன் எனக்கு 
ஹிதாம்சம் அருளிச் செய்ய வேணும் -என்று பட்டருக்கு விண்ணப்பம் செய்ய-
ஊரையும் ஸ்வாஸ்யத்தையும் விட்டுமேற்கு நோக்கி ஓரடி இட்ட போதே ஹிதாம்சம் அற்றது சொல்ல வேணுமோ என்று அருளிச் செய்தார்

முதலியாண்டான் -ஸ்வ அனுவ்ருத்தி பிரசனாச்சார்யாலே மோஷம் -என்ன -கூரத் ஆழ்வான் கிருபா மாத்திர பிரசன்னாசார்யாலே மோஷம் -என்ன –
ஆண்டான் -குற்றம் இன்றி குணம் பெருக்கி குருக்களுக்கு அனுகூலராய் -என்று பெரியாழ்வார் அருளிச் செய்கையாலே -4-4-2-
ஸ்வ அனுவ்ருத்தி பிரசனாச்சார்யாலே ஆகவேணும் -என்ன -ஆழ்வான் -அங்கன் அன்று –
பயன் அன்றாகிலும் பாங்கலர் ஆகிலும் செயல் நன்றாகத் திருத்திப் பணி கொள்வான் குயில் நின்றார் பொழில் சூழ் குருகூர் நம்பி -என்று
ஸ்ரீ மதுரகவி ஆழ்வார் அருளிச் செய்கையாலே அவருடைய அடிப்பாட்டிலே நடக்கிற நமக்கு
எல்லாருக்கும் ஸ்வ அனுவ்ருத்தி கூடாமையாலே கிருபா மாத்திர பிரசன்னாசார்யாலே மோஷம் -ஆகவேணும்
என்று அருளிச் செய்தார் -ஆண்டானும் அப்படியாம் என்று மிகவும் ப்ரீதரானார் –

ஈஸ்வரன் மோஷ ப்ரதன் என்று இருந்த போது ஆசார்யனை தஞ்சம் என்று இருப்பான் –
ஆசார்யன் மோஷ ப்ரதன் என்று இருந்த போது ஆசார்ய வைபவம் சொன்னவனை தஞ்சம் என்று இருப்பான் –

வைஷ்ணவனுக்கு கரண த்ரயத்தாலும் கால ஷேபம் ஏது என்னில் -ஆசார்ய கைங்கர்யம் – பகவத் கைங்கர்யம் -பாகவத கைங்கர்யம் –
இவை மூன்றும் தன்னில் ஒக்குமோ -என்னில் ஸ்வரூபத்தை உணர்ந்தவன் ஆசார்ய கைங்கர்யமே பகவத் கைங்கர்யமும் பாகவத கைங்கர்யமும்
என்று இருக்கும் -ப்ரபாவஜ்ஞன் -சர்வேஸ்வரனுடைய பெருமையை மட்டுமே உணர்ந்தவன் -பகவத் கைங்கர்யமே பிரதானம் என்று இருக்கும் –
உபயத்திலும் உணர்வு இல்லாதான் -உபாய உபேய யாதாம்ய ஞானம் இலோலாதவன் -மூன்றையும் தத் சமம் என்று இருப்பான் –

ஆசார்ய கைங்கர்யம் -தனக்கு பசி விளைந்து உண்கை -பரம போக்யம்-பாகவத கைங்கர்யம் தாய்க்கு சோறு இடுகை -விலக்க ஒண்ணாத கடமை –
பகவத் கைங்கர்யம் -ஒப்பூண் உண்கையும் -பலரில் ஒருவனாக உண்கை – மூப்புக்கு சோறு இடுகையும் -வயசான ஏழை எளியவர்களுக்கு சோறு இடுகை –
என்று வடுக நம்பி அருளிச் செய்வர் –

ஆச்சான் பிள்ளை தேவியார் -மடத்தில் பிள்ளையோடே பிணங்கி -வாரு கோலே போய்க் கிட – என்ன -மடத்தில் பிள்ளையும் –
வாழும் மடத்துக்கு ஒரு வாரு கோலும் வேணும் காணும் – இவ்வார் கோல் தலைக் கடையை விளக்கி –
பஹிரங்க கைங்கர்யம் செய்து -திண்ணையிலே கிடக்கவோ –
திருப் பள்ளி யறையை விளக்கி -அந்தரங்க கைங்கர்யம் செய்து -உள்ளே கிடக்கவோ -என்று விண்ணப்பம் செய்தார் –

பகவத் பிரசாதம் பகவத் ருசியைப் பிறப்பிக்கும்–பகவத் ருசி ஆசார்ய அங்கீகாரத்தை பிறப்பிக்கும்–
ஆசார்ய அங்கீகாரம் ஸ்வீகார ஞானத்தை பிறப்பிக்கும் -எம்பெருமானை உபாயமாக பற்றும் அறிவு –
ஸ்வீகார ஞானம் பகவத் ப்ராப்தியை பிறப்பிக்கும் பகவத் ப்ராப்தி தத் கைங்கர்யத்தை பிறப்பிக்கும்-
தத் கைங்கர்யம் ததீய கைங்கர்யத்தை பிறப்பிக்கும் –

ஆசார்யன் கடவன் என்று இருந்தால் வருவது என் -என்னில் -த்ருஷ்டத்திலே கர்மாதீனம் -அங்கு ஏதேனும் சுருங்கிற்று உண்டாகில் ஆசார்யனை
வெறுத்த போது எம்பெருமானைக் கொண்டு தீர்த்துக் கொள்ள ஒண்ணாது – எம்பெருமானை வெறுத்தோம் ஆகில்
ஆசார்யனைக் கொண்டு தீர்த்துக் கொள்ளலாம்

தான் அனுபவிக்கையாவது -அவன் அனுபவிக்கை —அபிமத விஷயத்தில் அழுக்கு உகக்கும் செருக்கரைப் போலே
வருந்திப் பெறுவாரும் இரந்து பெறுவாருமாய் இருக்கும் –
செஞ்சொற் கவிகாள் -திருவாய்மொழி -10-7—மங்க ஒட்டு உன் மா மாயம் -10-7-10-
ஆழியான் அருள்தருவான் அமைகின்றான் அது நமது விதி வகையே -போலே–ஆக பிராப்தாவும் ப்ராப்திக்கு உகப்பானும் அவனே

பகவத்பரர் த்விவிதர் -முமுஷுகள் என்றும் புபுஷுகள் என்றும்–முமுஷுக்கள் தான் த்விவிதர் -பகவத் சரணாகதர்களும் கைவல்யார்த்திகளும்
பகவத் சரணாகதர்கள் த்விவிதர் -உபாசகரும் பிரபன்னரும் –பிரபன்னர் த்விவிதர் -ஆர்த்தரும் த்ருப்தரும்
ஆர்த்த பிரபன்னர் த்விவிதர் -சம்சாரம் அடிக் கொதித்தவர்களும் -பகவத் அனுபவம் பெற்றால் ஒழிய தரிக்க மாட்டாதாரும் –

வ்யதிரிக்தங்களை விட்டு அவனைப் பற்றுகை வைஷ்ணவன் ஆகையாவது –தன்னை விட்டு அவனைப் பற்றுகை ஏகாந்தி யாகை யாவது –
அவனை விட்டு அவனை பற்றுகை பரமை காந்தியாகை யாவது -அவன் ஆனந்தத்துக்கு மட்டுமே பற்றுதல் –

அம்மங்கி அம்மாள் வார்த்தை –
உடம்பை பற்றி சோறு தேடுவாரும்–உறவு முறை பற்றி சோறு தேடுவாரும்–உடம்பரைப் பற்றி சோறு தேடுவாரும் –
உடம்பர்களைப் பற்றி சோறு தேடுவாரும்–லோகத்தை பற்றி சோறு தேடுவாரும்–உயிரைப் பற்றி சோறு தேடுவாரும்
அவனைப் பற்றி சோறு தேடுவாரும்–அவளைப் பற்றி சோறு தேடுவாரும்–அவனையும் அவளையும் பற்றி சோறு தேடுவாரும்
தன்னையும் அவனையும் பற்றி சோறு தேடுவாரும்–தன்னையும் அவனையும் அவளையும் பற்றி சோறு தேடுவாருமாய்- இறே இருப்பது –

கலக்கத்தோடு கூடின தேற்றம் ப்ரதம அதிகாரிக்கு–தேற்றத்தோடு கூடின கலக்கம் சரம அதிகாரிக்கு –

சர்வேஸ்வரனைப் பற்றுமவர் ஷட் விதர் -அவர்கள் ஆகிறார் -உத்தமன் -உத்தமப்ராயன் -மத்யமன் -மத்யமப்ராயன் -அதமன் -அதம ப்ராயன்
உத்தமன் ஆகிறான் -உத்க்ருஷ்டனான எம்பெருமானே தனக்கு எல்லா உறவும் என்று இருக்குமவன் –
உத்தமப்ராயன் ஆகிறான் -உத்க்ருஷ்டனான எம்பெருமான் பக்கல் உபஜீவாம்ச்யதுக்கு விரை கட்டுமவன்
மத்யமன் ஆகிறான் மாதவைஸ்வர்யதுக்கு மஹானான தபசு பண்ணுபவன்-மத்யம ப்ராயன் ஆவான் -மாதவனைப் பெற்றும் வகுத்த வாழ்வு அறியாதவன்
அதமன் ஆவான் -அம்மானைப் பெற்று அன்னத்தை பற்றுமவன்-அதம ப்ராயன் ஆவான் அம்மானைப் பெற்றும் அல்லாதாரை பற்றுமவன் –

கந்தாடை யாண்டான் வார்த்தை -பிரபத்தி நிஷ்டர் மூவர் –சப்த நிஷ்டரும் –அர்த்த நிஷ்டரும் –அபிமான நிஷ்டரும் –

சர்வயோக சந்நியாசி -திரு மழிசைப் பிரான்–சர்வ உபாய சூந்யன் -நம் ஆழ்வார்–உண்டு உபவாசி -திருமங்கை ஆழ்வார்–சர்வ சங்க பரித்யாகி -எம்பெருமானார்

அர்த்த லுப்தன் சம்சாரி–ஜ்ஞான லுப்தன் -ஸ்ரீ வைஷ்ணவன்–கைங்கர்ய லுப்தர் -முக்த நித்யர்–தாஸ்ய  லுப்தர் -எம்பெருமான் –

பக்தருக்கு சோறும் தண்ணீரும் தாரகம் -ஆஜ்ய ஷீராதிகள் போஷக த்ரவ்யம் –ஸ்ரக் சந்தநாதிகள் போக்கியம் –
முமுஷுவுக்கு ஜ்ஞானம் தாரகம் -ஆசார்ய வைபவம் போஷகம் —பகவத் குண அனுசந்தானம் போக்கியம் –
நித்ய முக்தருக்கு மிதுன அனுபவம் தாரகம் -கைங்கர்யம் போஷகம் —பகவன் முகோல்லாசம் போக்கியம்-

அஹங்காரம் கழிகை யாவது தேகத்தில் ஆத்ம புத்தி நிவ்ருத்தியும் -தேக அனுபந்தியான பதார்த்தங்களில் மமதா புத்தி நிவ்ருத்தியும்
-தேஹாந்தர அனுபவத்தில் புருஷார்த்த நிவ்ருத்தியும் –
ஸ்வரூபத்தில் அஹங்காரம் ஆவது -தேஹத்தை அண்டை கொண்டு ஸ்வரூபத்தை உறுமுதல் –
ஸ்வரூபத்தை அண்டை கொண்டு தேகத்தை உறுமுதல் செய்கை -இது கழிகையாவது -அவன் வடிவே வடிவாகையாலே
பர ஸ்வரூபத்துக்கு உள்ளே ஸ்வ ஸ்வரூபம் விளங்குகை –
உபாயத்தில் அஹங்காரம் ஆவது -ஸ்வகத ச்வீகாரத்தில் உபாய புத்தி பண்ணுகை –
இது கழிகையாவது -ஸ்வகத ச்வீகாரத்தில் உபாய புத்தியை த்யஜித்து பரகத
ஸ்வீகாரத்துக்கு விஷயனாகை –
உபேயத்தில் அஹங்காரம் ஆவது -நாம் அவனுக்கு அடிமை செய்கிறோம் என்று இருக்கை இது கழிகையாவது –
தன் கையாலே தன் மகிரை வகிர்ந்தால் அந்யோந்யம் உபகார ஸ்ம்ருதி கொண்டாட வேண்டாதாப் போலே
அவயவ பூதனான ஆத்மா அவயவியான எம்பெருமானுக்கு அடிமை செய்கிறான் -என்று இருக்கை .

எம்பெருமான் பக்கலிலே அபராதம் பண்ணினால் ஜன்மாந்தரத்தில் ஈடேறலாம் –
ஸ்ரீ வைஷ்ணவர் பக்கலிலே அபராதம் பண்ணினால் ஜன்மாந்தரத்திலும் இல்லை

ஆண்டாள் வார்த்தை–ஆசார்யன் விஷயத்தில் அபராதம் பண்ணின நாலூரானும் ஈடேறினான் —
பகவத் விஷயத்தில் அபராதம் பண்ணின சிசுபாலனும் ஈடேறினான்–
பாகவத விஷயத்தில் அபராதம் பண்ணினார் இன்னார் ஈடேறினார் என்று இதுக்கு முன்பு கேட்டு அறிவது இல்லை –

எல்லா வேதங்களையும் -எல்லா சாஸ்திரங்களையும் -எல்லா ஆழ்வார்கள் பிரபந்தங்களையும் -எல்லா ஆசார்யர்கள் பாசுரங்களைப் பார்த்த இடத்தில்
ஒரு வைஷ்ணவனுக்கு நிலை நின்ற ஆசார்ய அபிமானம் ஒழிய மோஷ உபாயம் இல்லை –
நிலை நின்ற பாகவத அபசாரம் ஒழிய மோஷ விரோதியும் இல்லை

நம் மனிச்சர் ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களைக் கண்டால் தங்களோபாதி பிரகிருதி மான்களாக நினைத்து இருக்கும் புல்லிமை இன்றிக்கே யாய் இற்று இருப்பது –
திரு உடை மன்னர் -திருவாய்மொழி -4-4-8-
செழு மா மணிகள் -திருவாய்மொழி -5-8-9-
நிலத்தேவர் -திருவாய்மொழி -7-10-10-
தெள்ளியார் -நாச்சியார் திருமொழி -4-1-
பெருமக்கள் -திருவாய்மொழி -3-7-5-
பெரும் தவத்தார் -திரு நெடும் தாண்டகம் -24-
உரு உடையார் இளையார் -நாச்சியார் திருமொழி -1-6-
சிறு மா மனிசர் -திருவாய்மொழி -8-10-3-
எம்பிரான் தன் சின்னங்கள் இவர் இவர் -பெரியாழ்வார் திருமொழி -4-4-9-
எம் குல நாதரான ஆழ்வார்கள் ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களுக்கு இப்படி திரு நாமம்-சாத்துகையாலே கேவலம் தன்னோடு ஒக்க
மனுஷ்யன் என்று நினைத்து இருக்ககை அபசாரம்

உடலை நெருக்கி உயிர் உடன் உறவு கொண்டாடுவாரைப் போலே காணும் நாரங்களை நெருக்கி நாராயணன் உடன் உறவு கொண்டாடுகை-

ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களை நெகிழ நினைத்தான் ஆகில் -நிலம் பிளந்தால் இழை இட ஒண்ணாதாப் போலேயும்
-மலை முறிந்தால் தாங்க ஒண்ணாதாப் போலேயும் -கடல் உடைந்தால் அடைக்க ஒண்ணாதாப் போலேயும் இதுவும்
அப்ரதி க்ரியமாய் இருப்பது ஓன்று –

நாட்டிலே இருந்து பெருமாளை சேவிப்பார் இரண்டு ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் அந்யோந்யம் விஸ்லேஷ பீருக்களாய் போருகிறவர்கள் –
ஒருகால் ராகத்வேஷம் கொண்டாடி ஒருவன் ஸ்ரீ ஆச்சான் பிள்ளை ஸ்ரீ பாதத்தேற வந்து மற்றவருடைய குற்றங்களை விண்ணப்பம் செய்ய
சேவித்து இருந்தவர்களில் சிலர் -அப்படி சொல்லலாமோ என்ன -ஆச்சான் பிள்ளை -அவர் சொல்லு கிடீர் –
தண்டல் படையினான யமன் -பரிஹர என்றான்-பிராட்டி ந கச்சின் நாபராத்யாதி -யென்றாள் –
ஈஸ்வரன் -செய்தாரேல் நன்று செய்தார் -பெரியாழ்வார் திருமொழி –4-9-2-என்றான் –
ஆழ்வார்கள் -தமர் எவ்வினையர் ஆகிலும் – முதல் திருவந்தாதி -55-என்றார்கள் -இப்படி இருக்க
அவர் குற்றம் இவரை ஒழிய சொல்லுவார் யார் என்று அருளிச் செய்தார் –

சோமாசி யாண்டானுக்கு அப்பிள்ளை அருளிச்செய்தபடி -ஆண்டான் தேவரீர் ஞான வ்ருத் தருமாய் வயோ வ்ருத்தருமாய் -சீல வ்ருத்தருமாய் -ஸ்ரீபாஷ்யம்
திருவாய்மொழி இரண்டுக்கும் நிர்வாஹகராய் -எல்லாவற்றாலும் பெரியவராய் இருந்தீர் –
ஆகிலும் சாத்தி இருக்கிற திருப்பரிவட்டத் தலையிலே பாகவத அபசார
நிமித்தமாக ஒரு துணுக்கு முடிந்து வையும் -என்று அருளிச் செய்தார் –

ஒருவனுக்கு பாகவத சேஷத்வம் ஸ்வரூபம்–பாகவத பிரசாதம் உபாயம் பாகவத கைங்கர்யம் உபேயம் பாகவத அபாசாரம் விரோதி
ஔ பாதிக பாகவத விஷய ராகமும் -நிருபாதிக பாகவத த்வேஷமும்ஒருவனுக்கு நிலை நின்ற தோஷம் –

பிள்ளை வரம் தரும் பெருமாள் தாசர் வார்த்தை –
எம்பெருமான் வெறுக்கும் -மறக்கும் -பொறுக்கும் -ஒறுக்கும் –பிரயோஜனாந்த பரரை கண்டவாறே நம்முடைய ரஷகத்வத்தை
பறித்துக் கொண்டு போவதே என்று வெறுக்கும் -தன்னளவிலே பண்ணின அபசாரத்தை மறக்கும் –
ஆஜ்ஞ்ஞாதி லங்கனத்தை பொறுக்கும் -பாகவத அபசாரத்தை ஒறுக்கும் –

நடாதூர் ஆழ்வான் ஒரு ஸ்ரீ வைஷ்ணவர் கையைப் பிடித்துக் கொண்டு போகா நிற்க-
நடுவில் திருவீதியில் ஒரு திருக்குலத்தில் ஸ்ரீ வைஷ்ணவர் அணுகி வர கைக் கொடுத்து கொண்டு போகிற ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்
அவரை ஜாதி நிரூபணம் பண்ணி -கடக்கப் போ – என்ன -ஆழ்வான் அத்தைக் கேட்டு மூர்ச்சித்தார் –
மூர்ச்சை தெளிந்த பின்பு அருகு நின்ற ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் -இது என் -என்ன –
திருக் குலத்தில் திரு வவதரித்து இரண்டு ஆற்றுக்கும் நடுவே வர்த்திகப் பெற்ற மஹானுபாவனா பறையன் –
நெடும்காலம் ஆத்மாபஹாரம் பண்ணித்  திரிந்த நான் அன்றோ பறையன் -என்று அருளினார் –
எம்பெருமானாரின் மருமகன் -நடாதூர் அம்மாளின் பாட்டனார்

ஸ்ரீ வைஷ்ணவனுக்குஅடும் சோறு மூன்று -அடாச் சோறு மூன்று
அடாச் சோறாவது -அனுகூலரை நெருக்கி ஜீவிக்கையும் பிரதி கூலர் பக்கல் சாபேஷனாய் ஜீவிக்கையும் –
சாதனாநதர புத்த்யா கைங்கர்யம் பண்ணி ஜீவிக்கையும்
அனுகூலரை நெருக்குகையாவது -சர்வேஸ்வரன் உயிர் நிலையிலே கோலிட்டடித்த மாத்ரம் -ஆயர் கொழுந்தாய் –திருவாய்மொழி -1-7-3–
பத்தராவியை –பெரிய திருமொழி -7-10-1-/10-1-8–
நாஹமாத்மா ந மாசசே மத் பக்தைஸ் சாது பிரவிநா -மம ப்ராணா ஹி பாண்டவா -என்று உண்டாகையாலே –
இவ்வர்த்தத்தில் வடுக நம்பி வார்த்தை –
பகவத் அபசாரம் -எம்பெருமான் திருமேனியிலே தீங்கு நினைக்கை -பாகவத அபசாரம் -அவன் திரு மார்பிலே -திருக் கண் மலரிலே -கோலிட்டடித்த
மாத்ரம் -யே பிரபன்னா மகாத்மாநஸ் தே மே நயன சம்பத -என்று உண்டாகையாலே –
இவ்வர்த்தத்தில் வானமாமலை யாண்டான் பணிக்கும் படி –
சாத்விகரை நெருக்குகையாவது -மிதுன போக்யமான ஸ்ரீ கௌ ஸ்துபத்தில் கரி இட்டுக் கீறின மாத்ரம்
வகுளாபரண சோமயாஜியார் -தெய்வ வாரி யாண்டானை -எம்பெருமான் இங்கே வந்து அவதரிகைக்கு ஹேது என் என்ன –
பாகவத அபசாரம் பொறாமை என்றார் -ஆகையாலே ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களை நெருக்க எம்பெருமான் நெஞ்சு உளுக்கும் –
பிரதிகூலர் பக்கல் சாபேஷன் ஆகையாவது -ராஜ மஹிஷி ராஜ சந்நிதியிலே அற்பன்காற் கடையிலே நின்ற மாத்ரம் –

போஜன விரோதி யாவது –
ஒரு வைஷ்ணவன் ஆதரத்தோடே சோறிடப் புக்கால் உண்ணுமவன்-ஆஹார சௌ ஷ்டம் நிரூபிக்கையும் –
இடுமவன் இவனுக்கு இது அமையாதோ என்று இருக்கையும் —
போஜ்ய விரோதியாவது -இட்டுக் கணக்கு எண்ணும் சோறு
ஸ்வரூப அனுரூபமான போஜனமாவது -க்யாதியைப் பற்றவாதல் -பூஜையைப் பற்றவாதல் – எ
ன்னது நான் இடுகிறேன் என்கிற போஜனத்தை தவிர்ந்து–
நெய்யமர் இன் அடிசில் -திருவாய்மொழி -6-8-2-என்றும் -நல்லதோர் சோறு -திருப்
பல்லாண்டு -8-என்றும் -உண்ணும் சோறு -திருவாய்மொழி -6-7-1–என்றும் இவற்றைப் புஜிக்கை –

ஒரு ஸ்ரீ வைஷ்ணவரை ஒரு ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்  அமுது செய்ய பண்ணும் போது-இழவும் இரப்பும் இறுமாப்பும் -சாத்விக கர்வம் –
துணுக்கமும் சோகமும் வாழ்வும் உண்டாக வேணும்-என்று ஆச்சான் பிள்ளை அருளிச் செய்து அருளினார் –

பிணச் சோறும் -மணச் சோறும் -விலைச் சோறும் -புகழ்ச் சோறும் -பொருள் சோறும்-எச்சில் சோறும் -ஆறும் த்யாஜ்யம் –
மற்றைச் சோறு இ றே வைஷ்ணவன் உண்ணும்சோறு -என்று திருக்குறுங்குடி ஜீயர் அருளிச் செய்வர் –

தேஹம் திறள் பொறாது -ஸ்வரூபம் தனி பொறாது -பகவத் விஷயத்துக்கு வெளியும்-திறளும் தேட்டமாய் இருக்கும் –
ஷூத்ர விஷயத்துக்கு இருளும் தனிமையும் தேட்டமாய் இருக்கும் –

பகவத் அனுபவம் பண்ணுமவனுக்கு விஷய அனுபவத்தில் அந்வயம் இல்லை -இவ்வர்த்தைத்தை ஆழ்வார்கள் பல இடங்களிலும் அருளிச் செய்தார்கள் –
எங்கனே என்னில் –
வாசுதேவன் வலையுள் அகப்படுதல் -திருவாய்மொழி -5-3-6-
மாதரார் கயற்கண் என்னும் வலையில் அகப்படுதல் -திருமாலை -16-
மதுரக் கொழும் சாறு கொண்ட சுந்தரத் தோளிலே அகப்படுதல் -நாச்சியார் திருமொழி -9-1-
சாந்தேந்து மென் முலையார் தடம் தோளிலே அகப்படுதல் -பெரிய திருவந்தாதி -6-3-4-
வானவர்க்கு வன் துணைஅரங்கத்து உறையும் இன் துணையான் -பெரிய திருவந்தாதி -3-7-6-
அவரவர் பணை முலை துணை யா -என்று இருத்தல் –பெரிய திருவந்தாதி 1-1-2-
அப்பொழுதைக்கு அப்பொழுது என் ஆராவமுதத்தை பானம் பண்ணுதல் -திருவாய்மொழி -1-5-4-
பாவையர் வாய் அமுதத்தை பானம் பண்ணுதல் -பெரிய திருமொழி -1-3-5-
நால் வேதப் பயனை பேணுதல் -திருவாய்மொழி -3-4-6-
மாதரார் வனமுலைப் பயனை பேணுதல் -பெரிய திருமொழி -1-6-1-
ஓன்று இதுவாதல் ஓன்று அதுவாதல் என்று ஏவமாதிகளாலே பஹு விதமாக
அருளிச் செய்தார்கள் –

ஸ்ரீ வைஷ்ணவனுக்கு விஷய ப்ராவண்யம் பத்து முகமாக விரோதிக்கும் –
அவை யாவன -ஸ்வா நர்த்தம் -பரா நர்த்தம் -சாஸ்திர விரோதம் -பகவன் நிக்ரஹம் -பாகவத நிக்ரஹம் –
ஆசார்ய நிக்ரஹம் -விரோதி வர்தகத்வம் -ஸ்வரூப விரோதம் -உபாய விரோதம் -உபேய விரோதம் -தேசாந்தர பாவம் –
தேவதாந்தர பரனுக்கு கலாந்தரேணு வாகிலும் பாகவதன் ஆகைக்கு யோக்யதை உண்டு -விஷய ப்ரவணனுக்கு நரகம் ஒழிய பலம் இல்லை -ஆகையால்
ஸ்ரீ வைஷ்ணவன் விஷய பிரவணன் ஆகையாவது -முதலை  முடியோடே விழுங்குமா போலே -என்று ஆச்சான் பிள்ளை –

முமுஷுவுக்கு விஷய ப்ராவண்யமும் தேவதாந்திர பஜனமும் சமாநம் -வெற்றிலையும் சந்தனமுமாய் புக்கு காமனை அர்ச்சிக்கிறதோடு
எருக்கும் தும்பையும் கொண்டு ருத்ரனை அர்ச்சிக்கிறதோடு வாசி இல்லாமையாலே தேவதாந்தரம் தான் இதுக்கு சத்தை –
மாரனார் வரி வெஞ்சிலைக்கு ஆட் செய்யும் பாரினார் -பெருமாள் திருமொழி -3-3-..
தேவதாந்தர பரனுக்கு அனந்தர ஜன்மத்திலே வைஷ்ணவன் ஆகைக்கு யோக்யதை உண்டு –
விஷய பரனுக்கு நரகம் ஒழிய பலம் இல்லை – ஆகையால் தேவதாந்தர பஜனத்திலும் க்ரூரம் -சௌ சாபேஷன் ஸ்நானம் பண்ணி
வருமா போலும் காண் -வ்ருத்தி ஆசௌம் போன்ற தீட்டு உள்ளவன் -விஷய பிரவணன் பகவத் சந்நிதி நுழைய தக்கவன் அல்லன் –

முமுஷுவுக்கு தேவதாந்தர ப்ராவண்யமும் -அர்த்த ப்ராவண்யமும் -விஷய ப்ராவண்யமும் -மோஷ பிரதிபந்தகம் –
அதில் இரண்டு ப்ராவண்யம் உண்டானால் காலாந்தரத்திலே ஈடேறலாம்–ஒரு பிராவண்யம் பிரதிபந்தகமாகவே விடும் –

அநந்ய பிரயோஜணன் அல்லாமையாலே உகப்புக்கு பாத்ரம் அல்லேன் -ஆர்த்த பிரபன்னன் அல்லாமையாலே இரக்கத்துக்கு பாத்ரம் அல்லேன் –
ப்ராமாதிகம் அல்லாமையாலே ஷமைக்கு பாத்ரம் அல்லேன் -உபகாரகன் என்று உகந்தீர்-அனந்யன் என்று இரங்கினீர் அவர்ஜீயன் என்று பொறுத்தீர் –
-என்று ஆச்சான் பிள்ளை நைச்ய அனுசந்தானம் –

முதலியாண்டான் மிளகு ஆழ்வானுக்கு அருளிச் செய்த வார்த்தை –
கன்னக் கள்வர் நால்வர் -அவர்களை பரிஹரித்து வர்த்திக்க வேண்டும் —
அவர்கள் ஆர் என்னில் -ஆத்ம அபஹாரி -விபூத்ய அபஹாரி -குணித்வ அபஹாரி -பரதவ அபஹாரி —
ஆத்ம அபஹாரி யாகிறான் -திருமார்பில் கௌஸ்துபத்தை களவு கண்டவன் -எங்கனே என்னில் -ஸ்வ தந்த்ரனாய் இருக்கை –
விபூத்ய அபஹாரி யாகிறான் -ஏகாயநன் -எங்கனே என்னில் மாத்ரு ஹீனன் –குணித்வ அபஹாரி யாகிறான் -மாயாவாதி –
எங்கனே என்னில் நிர்க்குணம் என்கையாலே -பரதவ அபஹாரி யாகிறான் -ருத்ர பரத்வ பிரமாண நிஷ்டன் –
இவர்களுக்கு அஞ்ஞானமும் -அந்யதா ஞானமும் -விபரீத ஞானமும் விஞ்சி இருக்கும் –

அனந்தாழ்வான் நோவு சாத்திக் கிடந்தார் என்று கேட்டருளி திருவேம்கடமுடையான் – அனந்தாழ்வானை அறிந்து வாரும் கோள் -என்று
சில ஏகாங்கி ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களை விட்டு அறிவிக்க -ஆளிட்டு அந்தி தொழுதா னோ என்ன –
திருவேம்கடமுடையான் எழுந்து அருளி வாசலிலே வந்து நிற்க பேசாதே கிடந்தார் –
அனந்தாழ்வான் நான் வர பேசாதே கிடந்தாயீ -என்ன -ஒரு ஸ்ரீ வைஷ்ணவன் வரப் பேசாதே யிருந்தேன் ஆகில் அன்றோ
எனக்கு குறை யாவது -என்ன -நாம் உம்மை இதனின்றும் போகச் சொல்லில் செய்வது என் என்ன –
நீர் ஒரு கிழமை முற்பட்டீர் இத்தனை யன்றோ -இருவரும்
திருமலை ஆழ்வாரை ஆஸ்ரயித்தோம் இத்தனை -யன்றோ -என்று அருளிச் செய்தார் –

எம்பெருமான் இடைச்சி கையிலே கட்டுண்டு இருந்தபடி -ராஜா-அந்தபுரத்திலே மாலையாலே கட்டுண்டு இருந்தால் போலே –

மூன்று வஸ்துவிலே பகவத் வஸ்து வளரும் என்று பணிக்கும்–திரு வனந்தாழ்வான் மடியிலும் -பெரிய திருவடி திரு முதுகிலும்
சேனை முதலியார் திருப் பிரம்பின் கீழும் -ஜகந நிர்வஹணத்தை மறக்கிறானோ என்று நியமிக்கைகாக
சேனை முதலியார் எழுந்து அருளின வாறே -இந்தாணும் ஐயர் வந்தார் -என்று நாய்ச்சிமார் உள்ளே புக்கருளுவாராம் –

கைகேயி பகவத் அபசாரம் பண்ணினாளே யாகிலும் -தன் மகன் என்றாகிலும் -பாகவத ஸ்நேகம் உண்டாகையாலே முக்தை யானாள் –
சக்ரவர்த்தி பகவத் ஸ்நேகம் பண்ணினானே யாகிலும் முக்தன் ஆகிறிலன் –

ஸ்ரீ வைஷ்ணத்வம் ஆவது ரூப ப்ரதான்யம் -சிஹ்ன ப்ரதான்யம் -உக்தி பிரதான்யம் -க்ரியா ப்ரதான்யம் –
சம்பந்த விசேஷ ப்ரதான்யம் -த்யான ப்ரதான்யம் -இவை ஒன்றும் அன்று -பாவ ப்ரதான்யமே ப்ராதான்யம் –
நால்வர் அறிந்த வைஷ்ணத்வம் அன்று -நாராயணன் அறிந்த வைஷ்ணத்வமே
வைஷ்ணத்வம் -நாடும் நகரமும் நன்கு அறிய நமோ நாராயணாய -திருப்பல்லாண்டு -4-என்ன வேண்டும் –
நாடு வைஷ்ணவன் என்று கை விட வேண்டும் -நகரம் வைஷ்ணவன் என்று கைக் கொள்ள வேண்டும்
-நாடாவது -சம்சாரம் நரகமாவது பரமபதமும் -உகந்து அருளின திவ்ய தேசங்களும் ஜ்ஞானாதிகரான ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களும் –

ஸ்வரூப ஜ்ஞானம் பிறந்தவனுக்கு சரீர விச்லேஷத்து அளவும் மஹா பயமும் மஹா விஸ்வாசமும் அநு வர்திக்கைக்கு காரணம் –
தன்னைப் பார்த்த போது எல்லாம் மஹா பயமும் -எம்பெருமானை பார்த்த போது எல்லாம் மஹா விஸ்வாசமும் —
இரண்டுக்கும் மஹத்தை யாவது -தன்னை அனுசந்தித்த போது சம்சாரத்திலே இருந்தானாகவும் –
இங்கே இருந்தானேயாகிலும் – எம்பெருமானை அனுசந்தித்த போது பரம பதத்தில் இருந்தானாகவும் நினைத்து இருக்கை –

சம்பாஷண சம்பந்தம் -போஜன சம்பந்தம் -அதருஷ்ட சம்பந்தம் -த்ருஷ்ட சம்பந்தம் -இவை பார்த்து செய்ய வேண்டும் -தானிடும் தண்டனுக்கு உகந்திடவும்
தன்னை யிடும் தண்டனுக்கு  குழைந்து  போரவும் -தன் சத்தையை அழிய மாறியாகிலும் தண்டன் கைக்கொள்ள வல்லனாகையும் அதிகாரி க்ருத்யம் –

மலை நாட்டிலே ஒருவனுடன் மூவரும் ஸ்ரீ ராமாயணம் வாசித்தார்கள் – அவர்களில் முதலில் அதிகரித்தவனை அழைத்து உனக்கு இதில் பிரதிபன்ன
அர்த்தம் ஏது என்று கேட்க -சக்கரவர்த்தி திருமகன் பித்ரு வசன பரிபாலனம் பண்ணுகையாலே மாத்ரு பித்ரு ஸூ ஸ்ருஷை தர்மம் என்று தோற்றிற்று -என்ன
நீ அத்தைச் செய் -என்றான் இருவர் ஆவனைக் கேட்க -சக்கரவர்த்தி திருமகனாய் சரீர பரிக்ரஹம் பண்ணினாலும் உடம்பு எடுக்கை பொல்ல்லாதாய் இருந்தது –
ஆகையால் இவ்வுடம்பை அகற்றும் வகை விசாரிக்க வேண்டும் -என்றான் -ஆகில் நீ தத் விமோசன உபாயத்தை பண்ணு என்றான் –
மூவர் ஆனவனைக் கேட்க -நம்முடைய புண் மருந்துகளால் ஒரு பசை இல்லை – ராவணன் தானே யாகிலும் அவனை விடில் தரியேன் -என்ற
சக்கரவர்த்தி திருமகன் கிருபை உண்டாகில் பிழைக்கலாம் அல்லது பிழைக்க விரகு இல்லை -என்றான் –
ஆகில் நீ உள்ளதனையும் ஸ்ரீ ராமாயணத்தை பரிசயி -என்றான் –

தர்சந ரஹஸ்யம் இருக்கும்படி -உறங்குகிற போது நம்மை நோக்குகிறவன் உணர்ந்தாலும் நம்மை நோக்கும் என்று கந்தாடை யாண்டான் –

ஆழ்வான் காலத்திலே சந்த்யாவந்தனம் பண்ண எழுந்து அருளாநிற்க -இரண்டு ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் அருளிச் செயல் த்வநியைக் கேட்டுக் கொண்டு நிற்க –
கூட எழுந்து அருளினவர்கள் அனுஷ்டானத்துக்கு காலம் தப்புகிறதே -என்ன சந்த்யா வந்தன வைகல்யம் பிறந்தால்
பிராயச்சித்தம் பண்ணிக் கொள்ளலாம் -பகவத் அனுபவ வைகல்யம் பிறந்தால் பிராயச்சித்த சாத்யமன்று -என்று அருளினார் –

அனந்தாழ்வான் மூன்று சம்வத்சரமாக வாதமாய்க் கிடக்க -ஸ்ரீ பாதத்துக்கு பரிவராய் இருப்பவர் சிலர் -திருவேம்கடமுடையான் செய்து அருளுகிறது என் –
என்று வெறுக்க -திருவேம்கடமுடையான் ஹிதம் அல்லது செய்யான் -என்று அருளிச் செய்தார் –

அனந்தாழ்வான் திரு நந்தவனத்துக்கு மண் சுமவா நிற்க -பிள்ளைகளிலே ஒருவன் சென்று -கூடையை வாங்க –
நான் இத்தை விடில் இளைப்பன் -நீ இத்தைத் தொடில் இளைப்புதி -என்ற அளவிலே -இளைப்பாகாது -என்று பின்னையும் வாங்க –
ஆனால் நான் ஜீவிக்கிற ஜீவனத்தை வாங்க வேணுமோ -நீயும் வேணுமாகில் ஒரு கூடையை வாங்கி சுமக்க மாட்டாயோ -என்று அருளிச் செய்தார் –

அனந்தாழ்வான் திரு நந்தவனத்திலே திருமண்டபத்திலே இருந்து திருமாலை கட்டா நிற்க -திருவேம்கடமுடையான் அருள் பாடிட –
இவரும் பேசாதே இருந்து திருமாலையும் கட்டிக்கொண்டு பின்பு கோயிலுக்குள் புக்கவாறே –
நான் அழைக்க வராவிட்டது என் -என்று திரு உள்ளமாக -தேவரீரைக் கொண்டு கார்யம் என்
கருமுகை மொட்டு வெடியா நிற்க -என்ன -ஆனால் -நாம் உம்மை இங்கே நின்று போகச் சொன்னோமாகில் செய்வது என் -என்ன –
பரன் சென்று சேர் திருவேம்கடமாமலை அன்றோ -தேவரீர் அன்றோ வந்தேறிகள் -இவ்விடம் தேவரீரை ஆஸ்ரயித்தவர்களது அன்றோ -என்றார் –

அனந்தாழ்வான் திருபடலிகை யிலே திருமாலையைச் சேர்த்துக் கொண்டு உள்ளே புக்கு –
கைப் புடையிலே நின்று அருளப்பாடு என்றவாறே திருத் திரையை நீக்கித் திருமாலையை நீட்டி கையை மறித்துப் போருவர் –
நைந்து சோர்ந்து கை மறித்து நின்றனரே -பெரியாழ்வார் திருமொழி -3-6-6-
தனது கையில் சக்தி இல்லை -மாலை கட்டும் கைங்கர்யம் தானே செய்வித்துக் கொண்டான் என்றபடி-

பீஷ்மர் ஞாநாதிகராய் யிருக்க -பகவத் பரிக்ருஹீத பஷ பிரதிபஷத்தில் நின்று கிருஷ்ணன் திருமேனியில் அகப்பட அம்பு படும்படியான  செயல் கூடிற்று –
ராஜக்களை பணிக்கன் சிரமம் செய்விக்கும் போது நினைத்த இடத்திலே தட்டுகை ப்ராப்தமாம் போலே –
ஏவம் விதரும் சர்வேஸ்வரனுடைய லீலா ரஸாதீ ந சங்கல்ப அந்தர்கதர் –

திருமாலையாண்டான் அருளிச் செய்யும்படி -நாம் பகவத் விஷயம் சொல்லிக்கிறோம் என்றால் சம்சாரத்தில் ஆள் இல்லை -அ
து எங்கனே என்னில் -ஒரு பாக்கைப் புதைத்து அது உருவாந்தனையும் செல்லத் தலையாலே எரு சுமந்து ரஷித்து அதினருகே கூரை கட்டி –
பதினாறாட்டைக் காலம் காத்துக் கிடந்தால் கடைவழி ஒரு கொட்டைப் பாக்காயிற்று கிடைப்பது –
அது போல் அன்றிக்கே இழக்கிறது ஹேயமான சம்சாரத்தை – பெறுகிறது விலஷணமான பரம பதத்தை –
இதுக்கு உடலாக ஒரு வார்த்தை அருளிச் செய்த ஆசார்யன் திருவடிகளிலே ஒருகாலும் க்ருதஜர் ஆகாத
சம்சாரிகளுக்கு நாம் எத்தைச் சொல்வது -என்று வெறுத்தார் –

துறை அறிந்து இழிந்து–முகம் அறிந்து கோத்து–விலை அறிந்து பரிமாறி–நினைவு அறிந்து–அடிமை செய்ய வேண்டும் –

ஜ்ஞானத்துக்கு இலக்கு -ஆச்சார்ய குணம் -அஜ்ஞானத்துக்கு இலக்கு ஆச்சார்ய தோஷம் –
சக்திக்கு இலக்கு ஆச்சார்ய கைங்கர்யம் -அசக்திக்கு இலக்கு -நிஷித்த அனுஷ்டானம் –

அன்ன சாங்கர்யம் –ஜ்ஞான சாங்கர்யம் –கால சாங்கர்யம் –தேச சாங்கர்யம் –போக சாங்கர்யம் –இவை த்யாஜ்யம் -சாங்கர்யம் =கலப்படம்

நடுவில் திருவீதிப் பிள்ளை -சம்சாரிகள் தோஷத்தை தன் அசக்தியாலே காணாது இருக்கக் கடவன்
-சாத்விகருடைய தோஷத்தை இவர்களுடைய சக்தியாலே காணாது இருக்கக் கடவன் –
பத்த லோகத்தில் விலஷண ஜ்ஞானத்துக்கு விச்சேதம் இன்ற்க்கே இருக்கை யாவது -ஔ ஷத பலத்தாலே அக்நியை ஏந்தி இருக்குமா போலே –
ஜ்ஞானத்துக்கு அவித்யா சம்பந்த நிவ்ருத்தி பூர்வகமான அப்ராக்ருத தேச பிரவேசத்திலும் அவித்யா சம்பந்தத்தில் ஆர்த்தி அத்யந்த அபேஷிதம் –

திருவேம்கட யாத்ரையாக எழுந்தருளா நிற்க -காட்டிலே ஒரு நாள் விடுதியிலே நீராட எழுந்து அருளா நிற்க –
ஸ்ரீ பாதத்திலே விஷம் தீண்ட -பரிவராய் இருப்பார் – எங்கே விஷம் தீண்டிற்று என்ன — அந்த செடியிலே என்ன –
அவர்களும் லஜ்ஜா விஷ்டராய்ப் போக -இத்தை அனந்தாழ்வான் கேட்டருளி பிரபன்னர் எழுந்தருளின வாறே –
நீர் என்ன நினைத்து விஷம் விஷம் தீர்க்க வேண்டாது இருந்தீர் -என்ன –
பிரபன்னரும் கடித்த பாம்பு பலவானாகில் விரஜையிலே தீர்த்தமாடி ஸ்ரீ வைகுண்ட நாதனை சேவிக்கிறோம் –
கடி உண்ட பாம்பு பலவானாகில் திருக் கோனெரியிலெ தீர்த்தமாடி திருவேம்கடமுடையானை சேவிக்கிறோம் -என்று
நினைத்து இருந்தேன் என்று விண்ணப்பம் செய்தார் –

ஆழ்வார்கள் மடலூர்ந்தும் நோன்பு நூற்றும் தூது விட்டும் ஸ்வாமிக்கு அசஹ்யமாம்படி செய்கை ஸ்வரூப வ்ருத்தமன்றோ -என்று
எம்பாரை முதலிகள் கேட்க -எம்பாரும் -இவர்கள் செய்வது என் -ஜ்ஞானம் தலை மண்டி யிடும்படி அவனுடைய சௌந்தர்யம்
இப்படி செய்யுமாகில் அது அவன் சௌந்தர்யத்தின் குற்றம் அன்றோ – எங்கனே என்னில் –
சக்கரவர்த்தி வாய் திறப்பதற்கு முன்னே நீங்கள் எல்லாரும் பெருமாளை திருவபிஷேகம் செய்ய வேண்டும் என்பான் என் –
என் பக்கலில் குறை உண்டோ என்ன -நாங்கள் செய்வது என் –
பஹவோ ந்ருப கல்யாண குண புத்ரச்ய சந்தி தே -குணான் குணவதோ தேவ -தேவ கல்பச்ய தீமத -என்று
பிள்ளையைப் பெற்ற உன் குறை யன்றோ என்றார்கள் -என்று அருளி செய்தார் –

சோமாசியாண்டான் -அகளங்க நாட்டாழ்வான் காலத்திலே ஒரு இடையன் பால் களவு கண்டான் என்று கட்டி யடிக்க –
பிள்ளை அத்தைக் கேட்டு மோஹித்து
விழுந்தாராம் –

முலைகள் இல்லையான  யுவதியைப் போலே காணும் ஊமை அல்லாத வைஷ்ணவன் அருளிச் செயலில்
அந்வயியாது ஒழிகை -என்று ஆச்சான் பிள்ளை –

எம்பெருமான் கிருஷ்ணனாய் வந்து அவதரித்தாப் போலே வேதங்களும் திருவாய்மொழி யாய் வந்து அவதரித்தன –

பெரிய நம்பியும் -திருக்கோட்டியூர் நம்பியும் -திருமாலை யாண்டானும் கூடி-ஸ்ரீ சந்திர புஷ்கரணிக் கரையிலே திருப்புன்னைக் கீழே எழுந்தருளி இருந்து
தங்கள் ஆசார்யரான ஆளவந்தார் எழுந்தருளி இருக்கும்படியையும்-அவர் அருளிச் செய்த நல் வார்த்தைகளையும் நினைத்து அனுபவித்துக் கொண்டு
மிகவும் ஹ்ருஷ்டராய் -ஆநந்த மக்னராய்க் கொண்டு எழுந்து அருளி இருக்கிற-அளவிலே -திருவரங்க செல்வர் பலி பிரசாதிப்பதாக எழுந்தருளி புறப்பட –
இவர்களுடைய சமாதிபங்கம் பிறந்து எழுந்து இருந்து தண்டன் இட வேண்டுகையாலே – கூட்டம் கலக்கியார் வந்தார் –
இற்றைக்கு மேல்பட ஸ்ரீ பலி எம்பெருமான் எழுந்தருளாத கோயிலிலே இருக்கக் கடவோம் -என்று பிரதிக்ஜை பண்ணிக் கொண்டார்கள் –

எம்பெருமானுக்கு இல்லாதது ஒன்றாய் -அவனைப் பெறுகைக்கு பெரு விலையாய் இருக்குமது அஞ்சலியே -இ றே -கருட முத்ரைக்கு விஷம் தீருமா போலே
அஞ்சலி பரமா முத்ரா -என்கிறபடியே இம் முத்ரையாலே அநாத்யபராதமும் நசித்து எல்லாம் அகப்படும் என்று –

அனந்தாழ்வான் போசல ராஜ்யத்துக்கு எழுந்து அருளுகிற போது கட்டுப் பிரசாதம் கட்டிக் கொண்டு போய் ஒரு இடத்திலே அவிழ்த்தவாறே 
அடைய எறும்பாய் இருந்தது – இத்தைக் கண்டு அனந்தாழ்வான் பயப்பட்டு –
எம்பெருமான் பொன் மலை மேல் ஏதேனும்ஆவேனே -என்று அருளிச் செய்தவரிலே சிலராய் வர்த்திப்பர்கள் –
இப்படியே கொண்டு போய்த் திருமலையிலே வைத்து வாரும்கோள் -என்று அருளிச் செய்தார் –

நம் ஆழ்வார் அறிவு கலங்கின போதோடு -அறிவு நடையாடின போதோடு –சாத்விக அஹங்காரம் தலை மண்டி இட்ட போதோடே 
அநுவர்த்தநத்தோடு -வாசியற மிதுனம் அல்லது வாய் திறக்க அறியார் -எங்கனே என்னில்
-அறிவு கலங்கின போது-சிந்தை கலங்கித் திருமால் என்று அழைப்பன் -திருவாய்மொழி -9-8-10-என்பர் –
அறிவு நடை யாடின போது -திருமால் நான்முகன் செஞ்சடையான் என்று இவர்கள்
எம்பெருமான் தன்மையை யார் அறி கிற்பார் -திருவாய்மொழி -8-3-9- என்பர் -அஹங்காரம் தலை மண்டை இட்ட போது –
திருமால் தலைக்கொண்ட நங்கட்கு எங்கே வரும் தீவினை -திருவிருத்தம் -87-என்பர் –
அநுவர்த்தநத்தில் -அடிமை செய்வர் திருமாலுக்கே -திருவாய்மொழி -6-5-11- என்பர் –

திருமங்கை ஆழ்வாரை  ஈஸ்வரன் ஆக்கலாம் விரகு ஏது என்று பார்த்த இடத்து -இவர் விஷயாந்தர பிரவணர் ஆகையாலே
இவர் பக்கல் சாஸ்திரம் ஜீவியாதாய் இருந்தது -இவர் விஷயாந்தரங்களிலே வந்தால் –
இது விலஷணம் -இது ஆவிலஷணம் -என்று அறிகிற உள்மானம் புறமானம் அறிவார் ஒருத்தராய்  இருந்தார் என்கிற இதுவே
பற்றாசாக நம்மை விஷயம் ஆக்கினால் மீட்கக் கூடும் -என்று தன் வடிவைக் காட்ட அதிலே அதி பிரவணராய் –
அர்ச்சாவதாரத்துக்கு அவ்வருகு ஒன்றும் அறியாதபடி யானார் –

நம் ஆழ்வாரை ஈஸ்வரன் ஸ்வரூபத்தைக் காட்டி அங்கீகரித்தான் -அவருக்கு எல்லாம் பரத்வத்திலே யாய் இருக்கும் –
இவருக்கு எல்லாம் அர்ச்சாவதாரத்திலே யாய் இருக்கும் -எங்கனே என்னில்
அவர் தொழுவது -கண்ணன் விண்ணோரை -திருவிருத்தம் -47
இவர் தொழுவது -கண்ணபுரம் தொழுதாள் -என்றும் -பெரிய திருமொழி -8-2-1-
அவர் தூது விடுவது -வீசும் சிறகால் பறத்தீர் விண்ணாடு நுங்கட்கு எளிது -திரு விருத்தம் -54 என்றும் –
இவர் தூது விடுவது -செங்கால மட நாராய் இன்றே சென்று திருக்கண்ணபுரம் புக்கு -திரு நெடும் தாண்டகம் -27-என்றும் –
அவர் மடல் எடுப்பது -சேணுயர் வானத்திருக்கும் தேவ பிரான் தன்னை –குதிரியாய் மடலூர்தும் -திருவாய்மொழி -5-3-9- என்றும் –
இவர் மடல் எடுப்பது -சீரார் கணபுரம் –ஊராய வெல்லாம் ஒழியாமே –ஊராது ஒழியேன் –
சிறிய திருமடல் -72-77- என்றும் –
அவர் வளை இழப்பது -விண்ணூர்  தொழவே சரிகின்றது சங்கம் -திருவிருத்தம் -47 என்றும் –
இவர் வளை இழப்பது -திருக் கண்ணபுரத்து உறையும் வரை எடுத்த பெருமானுக்குஇழந்தேன் என் வரி வளை -பெரிய திருமொழி -8-3-1- என்றும் –
அவர் எண்ணுவது -மாக வைகுந்தம் காண்பதற்கு என் மனம் ஏகம் எண்ணும் -திருவாய்மொழி -9-3-7- என்றும் –
இவர் எண்ணுவது -கண்ணபுரம் தொழும் கார்க்கடல் வண்ணர் மேல் எண்ணம் -பெரிய திருமொழி -8-2-4- என்றும் –
அவர் -விரும்புவது அந்தமில் பேர் இன்பத்து அடியோரோடு இருந்தமை -திருவாய்மொழி -10-9-11-என்றும்
இவர் -அந்தரங்கம் -காட்டினாய் கண்ண புரத்துறை யம்மானே -பெரிய திருமொழி -8-10-9- என்றும்
அவருக்கு ஜ்ஞானப் ப்ரதன் -ஏனத்துருவாய் இடந்த பிரான் -திருவிருத்தம் -99-
இவருக்கு ஜ்ஞானப் ப்ரதன் -வயலாலி மண வாளன் –
அவருக்கு சேஷி -ஒரு மா தெய்வம் மற்றுடையமோ யாமே -திருவாசிரியம் -7 -என்கிற ஜகத் காரண வஸ்து
இவருக்கு சேஷி -அரங்க நகரப்பா துணியேன் இனி நின் அருள் அல்லது எனக்கு -பெரிய திருமொழி -11-8-8- என்றும் –
அவருக்கு உபாயம் -அந்நலன் உடை ஒருவனை நணுகினம் நாமே -திருவாய்மொழி -1-1-3–என்றும்
இவருக்கு உபாயம் குருங்குடிக்கே என்னை உய்த்திடுமின் -பெரிய திருமொழி -9-5-என்றும் –

—————————————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பின்பழகிய பெருமாள் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பூர்வாச்சார்யர்கள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ வார்த்தா மாலையில் -ஸ்ரீ திருமந்த்ரார்த்த வார்த்தை முத்துக்கள் /அருளிச் செயல் ஸ்ரீ ஸூக்திகளும் திரு மந்த்ரார்த்தமும் – – – – – –

October 2, 2015

திருமந்த்ரார்த்த வார்த்தைகள் –

அகாரத்தாலே -சேஷத்வ பிரதிசம்பந்தியைச் சொல்லி —மகாரத்தாலே சேஷத்வத்துக்கு ஆஸ்ரயம் சொல்லி –
அவதாரணத்தாலே சேஷத்வத்தினுடைய அனந்யார்ஹத்வம்–சொல்லுகையாலே ஸ்வரூபம் சொல்லிற்று –

அகாரத்தாலே -ரஷகனைச் சொல்லி —மகாரத்தாலே -ரஷ்ய வஸ்துவைச்  சொல்லி —சதுர்த்தியாலே -ரஷ்ய ரஷ்ய பாவத்துக்கு
வேண்டும் உறவு சொல்லி -அவதாரணத்தாலே -ரஷ்ய ரஷ்யகங்களினுடைய லஷ்ய லஷணம் சொல்லுகையாலே-உபாயம் சொல்லிற்று –

அகாரத்தாலே பிராப்ய வஸ்துவைச் சொல்லி —மகாரத்தாலே ப்ராப்தாவைச் சொல்லி —சதுர்த்தியாலே பிராப்ய பலமான கைங்கர்யத்தைச் சொல்லி –
அவதாரணத்தாலே -கைங்கர்ய பிரகாரத்தை–சொல்லுகையாலே பிராப்யம் சொல்லிற்று –

பிரணவத்தாலே ஆத்ம ஸ்வரூபம் சொல்லிற்று–நாராயண பதத்தாலே பரமாத்ம ஸ்வரூபம் சொல்லிற்று –
சதுர்த்தி யாலே -புருஷார்த்த ஸ்வரூபம் சொல்லிற்று —ம-என்கிற இத்தாலே விரோதி ஸ்வரூபம் சொல்லிற்று –
நம -என்கிற இத்தாலே -உபாய ஸ்வரூபம் சொல்லிற்று —ஆகையாலே சகல வேதாந்த ப்ரதிபாத்யமான அர்த்த பஞ்சகம் சொல்லிற்று –

ஆஸ்ரயியான சேஷத்வத்தை பிரதமத்திலே சொல்லி –ஆஸ்ரயமான ஞான ஆனந்த லஷண வஸ்துவை பின்பு சொல்லுகைக்கு ஹேது என் –
என்னில் -அஹம் அர்த்தத்துக்கு ஞான ஆனந்தங்களில் காட்டில் –பிரதான நிரூபகம் சேஷத்வம் என்னும் இடம் தோற்றுகைக்காகவும் –
தாஸ்ய ரசத்தில் இழிய ஒட்டாத ஆத்ம அனுபவ மாத்ரத்தில் பர்யவசிப்பதொரு அந்தராயம் உண்டாகையாலே தத் பரிஹாரார்த்தமாகவும் –
நெருப்பிலே புக்கு சிலர் வேவாரைக் கண்டால் -அவர்களை இன்னார் என்று பாராதே பற்றி எரிகிற நெருப்பை அவிக்கையிலே யத்னம்
பண்ணுவாரோபாதி -அதாஹ்யமான ஆத்ம வஸ்துவை அநாதி காலம் பற்றி-தஹித்துப் போருகிற ஸ்வ ஸ்வா தந்த்ர்யத்தை அகற்றுவிக்கையிலே
தாத்பர்யம் ஆகையாலும் -புஷ்பத்துக்கு ஸ்லாக்யதை பரிமளத்திலே-ஆகிறவோபாதி -ஸ்வரூபத்துக்கும் உபாதேயத்வம் இஸ் ஸ்வபாவ
விசேஷத்தாலே ஆகையாலும் -இவ்வோ பிரதான்யத்தை பற்ற-பிரதமத்தில் சேஷத்வத்தை உபாதானம் பண்ணிற்று –

இவ் வாத்மாவுக்கு எம்பெருமான் கட்டிய திரு மாங்கல்ய ஸூத்ரம் திரு மந்த்ரம் -என்று பிள்ளை திரு நறையூர் அரையர் அருளிச் செய்வர் –

சம்சார வர்த்தகமாய இருக்கும் தாலிக் கயிறு–பதினாறு இழையாய் -இரண்டு சரடாய் -இருக்கும் –
கைங்கர்ய வர்த்தகமான மங்கல்ய ஸூத்ரம்–எட்டு இழையாய் மூன்று சரடாய் இருக்கும் –
ஸ்வரூபத்தின் உணர்த்தியைப் பற்றி இருப்பது ஒரு சரடும் —ஸ்வ ரஷணத்தில் அசக்தியைப் பற்றி இருப்பது ஒரு சரடும் –
ஸ்வரூபத்தின் உணர்த்தியாலும் -ஸ்வ ரஷணத்தில் அசக்தியாலும் —பலித்த ஈஸ்வரனை நாம் பேணுகையை வெளி இட்டு இருப்பது ஒரு சரடுமாய் இருக்கும் –

பிரமாண -பிரமேய -பிரமாதக்களை சேர அநு சந்திக்கும் படி –
ஆத்மாவுக்கு ஸ்வரூபம் -அனந்யார்ஹ சேஷத்வம்-ஏதத் பிரகாசம் -பிரணவம்–அனந்யார்ஹ சேஷத்வ பிரதி சம்பந்தி -பெருமாள் பொருந்த விட்ட திருவடிகள் –
ஆத்மாவுக்கு ஸ்வரூபம் -அநந்ய சரணத்வம் -ஏதத் பிரகாசம் -நமஸ் ஸூ —அநந்ய சரணத்வ பிரதி சம்பந்தி -பெருமாள் அமைத்த திருக்கை –
ஆத்மாவுக்கு ஸ்வரூபம் -அநந்ய போகத்வம் -ஏதத் பிரகாசம் -நாராயண பதம் –அநந்ய போகதவ பிரதி சம்பந்தி -பெருமாள் திரு முறுவல்
இதுக்கு கருத்து -தான் அறிகை -சைதன்யம் அறுகை -சதனாந்தரம் அறுகை-சாத்யாந்தரம் அறுகை-
அதாவது -வேர் அறுகை -வ்யாபாந்தரம் அறுகை -விஷயாந்தரம் அறுகை-

திரு மந்த்ரம் ஸ்வரூபம் சொல்லுகிறது என்று திருக் குருகை பிரான் பிள்ளான் அநு சந்தித்து அருளுவர் –
திரு மந்த்ரம் பிராப்யம் சொல்லுகிறது என்று -பிள்ளை திரு நறையூர் அரையர் அநு சந்தித்து அருளுவர் —
இவ்வாத்மாவினுடைய அனந்யார்ஹத்வம் சொல்லுகிறது என்று -நஞ்சீயர்  அநு சந்தித்து அருளுவர் —
இவ்வாத்மாவினுடைய பாரதந்த்ர்யம் சொல்லுகிறது என்று-எம்பார் -அநு சந்தித்து அருளுவர் —
திருமந்தரம் மூன்று பதத்தாலும் ஞான வைராக்ய பக்திகளை வெளி இடுகிறது என்று முதலியார் அநு சந்தித்து அருளுவர் —
திருமந்தரம் மூன்று பதத்தாலும் -அபிஜன வித்யா வருத்தங்களை வெளி இடுகிறது என்று ஆள வந்தார் அநு சந்தித்து அருளுவர் —
திருமந்தரம் அர்த்த பஞ்சகத்தையும் சொல்லுகிறது என்று நம்பிள்ளை அநு சந்தித்து அருளுவர் —
பாணிக் க்ரஹணமும் உடன் மண நீரும் சதுர்த்தி கல்வியும் சொல்லுகிறது என்று பிள்ளை உறங்காவல்லி தாசர் அநு சந்தித்து அருளுவர் —
மண நீர் அங்கு அவனோடும் உடன் சென்று அங்கு ஆனை மேல் மஞ்சனமாட்ட -நாச்சியார் திருமொழி -6-10-உபாயாந்தரம் அற்று இருக்கும்
நமஸ பதம் காட்டுவதை மண நீர் ஸ்தானத்தில் அருளினார் –
ஸ்வரூபத்தில் உணர்த்தியையும் -ஸ்வ ரஷணத்தில் அசக்தியையும் -எம்பெருமானைப் பேணுகையும் சொல்லுகிறது என்று
முதலி யாண்டான் அநு சந்தித்து அருளுவர் —-

தாய் மடியிலே கிடந்தது உறங்குகிற பிரஜை ஸ்வப்னத்திலே புலியின் கையில் அகப்பட்டுக் கூப்பிடுமா போலே தன்னை உணர்ந்த தஸை –
கண்ணை விழித்து தாய் முகத்தைப் பார்த்து நிர்ப்பயனாய் இருக்குமா போலே –எம்பெருமானை உணர்ந்த தசை –
உபாய தசையிலே எம்பெருமானாலே எம்பெருமானை பெறும் இத்தனை ஒழிய-தம் தாம் நன்மை கொண்டு பெற நினையார் -ஸ்வரூப ஞானம் உடையார் –
இந்த ஸ்வா தந்த்ர்யம் தலை எடுத்தால்-அகாரத்துக்கு அர்ஹன் அல்லன்
-ஒருவனுடைய வ்ருத்தத்தை இட்டாதல்-ஜென்மத்தை இட்டாதல் -தண்ணியதாக நினைக்கில் மகாரத்துக்கு அர்ஹன் அல்லன்
-பிறர் தனக்கு ரஷகர் என்று இருந்தானாகில் உகாரத்துக்கு அர்ஹன் அல்லன்
-தனக்குத் தான் ரஷகன் என்று நினைத்தபோது நமஸ் ஸுக்கு அர்ஹன் அல்லன் –
-தன் கார்யத்துக்கு தான் கடவன் என்று நினைத்த போது நாராயண பதத்துக்கு அர்ஹன் அல்லன் –
செய்ததொரு கைங்கர்யத்தை தான் உகத்தல் பிறர் உகத்தல் செய்யில் சதுர்த்திக்கு அர்ஹன் அல்லன் –
இவ்வர்த்தம் ஒரு அதிகாரி அறிந்து தவிர்ந்த போது திருமந்த்ரார்தம் கை புகுந்ததாகக் கடவது –
அல்லாத போதை திருமந்த்ரதோட்டை சம்பந்தம் சந்தேஹம் ஆம் இத்தனை -என்று பட்டர் அருளிச் செய்வர் –

ஸ்வ ஸ்வா தந்த்ர்யம் மேலிட்டதாகில் பிரணவத்தில் பிரதம பதார்த்தை அநு சந்திப்பான் –
இதரர் பக்கலில் சேஷித்வ பிரதிபத்தி நடை யாடிற்றாகில் உகாரராத்தை அநு சந்திப்பான் —
தேவோசஹம் என்று இருந்தானாகில் மகார்த்தத்தை அநு சந்திப்பான் –
ஸ்வ ரஷண விஷயத்தில் கரைந்தான் ஆகில் நமஸ் சப்தார்த்தை அநு சந்திப்பான் –
ஈஸ்வர விபூதிகளோடே காறு காறு என்றானாகில் -நார சப்தார்த்தை அநு சந்திப்பான் —
சப்தாதி விஷயங்களில் போகய புத்தி பிறந்ததாகில் ஆய சப்தார்த்தை அநு சந்திப்பான் –

பிரமாணம் -பத த்ரய யாத்மகமாய் இருக்கும் —பிரமேயம் பாவ த்ரய யாத்மகமாய் இருக்கும் —-அதிகாரி -ஆகார யாத்மகமாய் இருக்கும் –
பிரமாணம் பதத் த்ரய யாத்மகமாகை யாவது -பிரதம பதம் -மத்யம பதம் -த்ருதீய பதம் –
பிரமேயம் பர்வ த்ரய யாத்மகமாகை யாவது -பொருந்த விட்ட திருவடிகளும் -அஞ்சல் என்ற திருக்கையும் —சிவந்த திரு முகமண்டலமும் –
அதிகாரி ஆகார த்ரய யாத்மகமாகை யாவது -அனந்யார்ஹ சேஷ பூதனாய் -அநந்ய சரணானாய் -அநந்ய–போக்யனாய் இருக்கை –
பிரதம பதம் -அனந்யார்ஹ சேஷத்வ பிரகாசகம் —பொருந்த விட்ட திருவடிகள் அனந்யார்ஹதைக்கு பிரதி சம்பந்தியாய் இருக்கும் –
மத்யம பதம் அநந்ய சரணத்வ பிரகாசமாய் இருக்கும் —அஞ்சல் என்ற திருக்கை அநந்ய சரணத்வத்துக்கு பிரதி சம்பந்தியாய் இருக்கும் – –
த்ருதீய பதம் அநந்ய போக்யத்வ பிரகாசமாய் இருக்கும் —-சிவந்த திருமுக மண்டலம் அநந்ய போக்யத்வ பிரதி சம்பந்தியாய் இருக்கும் – –
என்று ஆச்சான் பிள்ளை அருளிச் செய்வர்-

உத்பத்தியையும் -உடைமையையும் -உடைமைக்கு உண்டான ஊற்றத்தையும் -உடைமைக்கு உடைமை இல்லாமையையும் –
உத்பத்தி யானவைகளை உடையவனுடைய உயர் நிலையையும் – உடைமைக்கும் உடையவனுக்கும் உண்டான உறவையும்
சொல்லுகிறது திரு மந்த்ரம் – -திரு மந்த்ரத்தாலே -திரு அபிஷேகத்தை அநு சந்திப்பான் –

அர்த்த பஞ்சகமும் ரகஸ்ய த்ரயத்தில் சொல்லுகிற படி எங்கனே என்னில் –
திரு மந்த்ரத்தில் -நாராயண பதத்தாலே பர மாத்ம ஸ்வரூபம் சொல்லிற்று —
பிரணவத்தாலே ஆத்ம ஸ்வரூபம் சொல்லிற்று –
சதுர்த்தியாலே புருஷார்த்த ஸ்வரூபம் சொல்லிற்று —
நம -என்று உபாய ஸ்வரூபம் சொல்லிற்று –
நமஸ் சப்தத்தில் ஷஷ்ட் யந்தமான மகாரத்தாலே விரோதி ஸ்வரூபம் சொல்லிற்று –

ஸ்வரூபம் சொல்லுகிறது திருமந்தரம்–சாஸ்திர ருசி பரிக்ருஹீதம் -திரு மந்த்ரம்-ஆத்ம யாதாம்ய பிரதிபாதன பரம் திருமந்தரம்-
பிராப்ய பிரதானம் -திருமந்தரம்

ஆச்சார்ய  அங்கீகாரம் உடையவனுக்கு ஆசார்யன் இரங்கி திரு மந்த்ரத்தில் உபதேசித்த -அர்த்தைத்தை –
பத ஸ -அநு சந்திக்கும்படி சொல்லுகிறது –
ஈஸ்வர சேஷ பூதன் -அந்ய சேஷத்வ நிவ்ருத்தன் -விலஷண நிரூபகன் -ததீய பர தந்த்ரன் –
தத் சம்பந்த யுக்தன் -கிங்கர ஸ்வ பாவன் -என்று தன்னை அநு சந்திப்பது –
இத்தால் சொல்லிற்று ஆய்த்து
ரஷகத்வ பிரதி சம்பந்தி –பூர்வகமான ரஷ்யத்வம் சொல்லி –
அந்ய சேஷத்வ பிரதி சம்பந்தி -நிவ்ருத்தி பூர்வகமான அனந்யார்ஹத்வம் சொல்லி –
அசேதன வ்யாவ்ருத்தி பூர்வகமான சேதன வைலஷண்யம் சொல்லி
ஸ்வா தந்த்ர்ய நிவ்ருத்தி பூர்வகமான பாரதந்த்ர்யத்தினுடைய எல்லை சொல்லி –
சோபாதிக பந்து –நிவ்ருத்தி பூர்வகமான நிருபாதிக சம்பந்தம் சொல்லி –
அபுருஷார்த்த நிவ்ருத்தி பூர்வகமான புருஷார்த்த பிரகாரம் சொல்லித் தலைக் கட்டுகிறது –

திருநகரிப் பிள்ளை -பிரதம பதத்தில் -ஈஸ்வரனுடைய சர்வ ரஷகத்வமும் –
சர்வ சேஷித்வமும் -ஜகத் காரணத்வமும் -ஸ்ரீ ய பதித்வமும் -சொல்லுகிறது —எங்கனே என்னில் –
ஆள்கின்றான் ஆழியான் -திருவாய்மொழி -10-1-3-என்றும்
நல்கித்தான் காத்தளிக்கும் பொழில் ஏழும் -திருவாய் மொழி -1-4-5-என்றும் –
பொழில் ஏழும் காவல் பூண்ட புகழானாய் -திரு நெடும் தாண்டகம் -10-என்றும் –
மூ வுலகும் காவலோன் -திருவாய் மொழி -2-8-5-என்றும் சொல்லுகையாலே–சர்வ ரஷகத்வம் சொல்லிற்று –

நெடியோய்க் கல்லது மடியதோ வுலகு -திரு வாசிரியம் -5-என்றும் –
உலகம் மூன்றுடன் வணங்கு -திருவாசிரியம் -3-என்றும் –
மூ வுலகும் தொழுது ஏத்தும் சீரடியான் -திருவாய் மொழி -3-8-1-என்றும் –
யாவரும் வந்து அடி வணங்க அரங்க நகர்த் துயின்றவன் -பெருமாள் திரு மொழி -8-10-என்றும்–
இத்யாதிகளாலே சர்வ சேஷித்வம் சொல்லிற்று –

நாவிக் கமல முதற் கிழங்கே -திருவாய்மொழி -10-10-3-என்றும் –
தானும் சிவனும் பிரமனுமாகிப் பணைத்த தனி முதல் -திருவாய் மொழி -8-8-4-என்றும் –
தேவர் உலகோடு உயிர் படைத்தான் -திருவாய் மொழி -4-10-1-என்றும் –
நன்மைப் புனல் பண்ணி நான்முகனைப் பண்ணி -திருவாய் மொழி -7-5-4-என்றும்–
இத்யாதிகளாலே ஜகத் காரணம் சொல்லிற்று –

திருநாரணன் -திருவாய் மொழி -4-1-1-என்றும் –
திருமகள் சேர் மார்பன் -திருவாய் மொழி -7-2-9-என்றும் –
திருமால் -திருவாய் மொழி -8-3-9-என்றும்–இத்யாதிகளாலே ஸ்ரீ ய பதித்வம் சொல்லிற்று – 

தாதர்த்யத்தாலே -ஏறிக் கழிந்த சதுர்த்தி யாலே
பொருள் அல்லாத என்னை பொருளாக்கி அடிமை கொண்டாய் –திருவாய்மொழி -5-7-3-என்றும் –
இன்று என்னைப் பொருளாக்கி -திருவாய்மொழி –10-8-9-என்றும் –
நாட்டினாய் என்னை உனக்கு முன் தொண்டாக -பெரிய திருமொழி -8-10-9-என்றும் –
அடியேன் பிறந்தேன் -பெரிய திருமொழி -8-9-8-என்றும்–இத்யாதிகளாலே சேஷத்வம் உதித்தபடி சொல்லிற்று –

த்வதீய பதத்தாலே -ஆத்மாவினுடைய சேஷத்வாந்தர நிவ்ருத்தி பூர்வகமான அனந்யார்ஹ சேஷத்வத்தையும் –
ஈஸ்வரனுடைய அனந்யார்ஹ சேஷித்வத்தையும் சொல்லிற்று -எங்கனே என்னில் –
மற்றாரும் பற்றிலேன் ஆதலால் நின் அடைந்தேன் -பெரிய திருமொழி –8-10-5-என்றும் –
தாழ்ச்சி மற்று எங்கும் தவிர்ந்து நின் தாழ் இணைக் கீழ் வாழ்ச்சி -திருவாய்மொழி -3-2-4-என்றும் –
மற்றோர் தெய்வம் எண்ணேன் உன்னை என் மனத்து வைத்து -பெரிய திருமொழி –6-3-5-என்றும்-
இத்யாதிகளால் -அந்ய சேஷத்வ நிவ்ருத்தி பூர்வகமான அனந்யார்ஹ சேஷத்வம் சொல்லிற்று –

பேச நின்ற சிவனுக்கும் பிரமன் தனக்கும் பிறர்க்கும் நாயகன் அவன் -திருவாய் மொழி -4-10-4-என்றும் –
வானவர் தம்மை யாளுமவன் -திருவாய் மொழி –3-6-4-என்றும் –
நான்முகனும் இந்திரனும் மற்றை யமரரும் எல்லாம் -திருவாய் மொழி –1-9-10-என்றும் –
தாமோதரன் உருவாகிய சிவற்கும் திசை முகற்கும் ஆமோ தரம் அறிய -திருவாய் மொழி –2-7-12-என்றும் –
இத்யாதிகளாலே -ஈஸ்வரனுடைய அனந்யார்ஹ சேஷித்வம் சொல்லிற்று –

த்ருதீய பதத்தாலே -ஆத்மாவினுடைய ஞான ஆனந்தத்வமும் -ஞான குணகத்வமும் –
ப்ரக்ருதே பரத்வமும் -நித்யத்வமும் -சொல்லுகிறது -எங்கனே என்னில் –
என் மதிக்கு விண் எல்லாம் உண்டோ விலை -நான்முகன் திருவந்தாதி -54-என்றும் –
ஒண் தாமரையாள் கேள்வன் ஒருவனையே நோக்கும் உணர்வு -முதல் திருவந்தாதி -67-என்றும் –
யாதானும் ஓர் ஆக்கையில் புக்கு -திரு விருத்தம் -95-என்றும் –
நின்ற ஒன்றை உணர்ந்தேனுக்கு -திருவாய் மொழி -8-8-5-என்றும்–இத்யாதிகளாலே
ஆத்மாவினுடைய பிரக்ருதே பரத்வம் சொல்லிற்று –
ஆக பிரதம பதம் சொல்லிற்று ஆய்த்து

மத்யம பதத்தாலே ஆத்மாவினுடைய சாதநாந்தர நிவ்ருத்தியும் -சரீரத்வ சேஷத்வமும் –
ததீய சேஷத்வமும் -பரதந்த்ரனுக்கு அநு ரூபமான ஈஸ்வரனுடைய உபாயத்வமும் சொல்லுகிறது –
எங்கனே என்னில் –
வந்து எய்துமாறு அறியேன் -திருவாய் மொழி –7-6-6-என்றும் –
நோற்ற நோன்பிலேன் நுண் அறிவிலேன் -திருவாய் மொழி –5-7-1-என்றும் –
விரும்பி நின்று ஏத்த மாட்டேன் விதியிலேன் மதி ஒன்றில்லை -திருமாலை -17-என்றும் –
உன்னைக் காணும் மார்க்கம் ஓன்று அறிய மாட்டா மனிசரில் துரிசனாய மூர்க்கனேன் -திருமாலை -32-என்றும்–
இத்யாதிகளாலே சாதநாந்தர நிவ்ருத்தி சொல்லிற்று –

-உம் உயிர் வீடுடையான் -திருவாய் மொழி -1-2-1-என்றும் –
அடியேன் உள்ளான் -திருவாய் மொழி –8-8-2-என்றும் –
ஆவியை அரங்கமாலை -திருக் குறும் தாண்டகம் -12-என்றும் –
என்னுடைய வாணாள் -பெரிய திருமொழி -1-1-6-என்றும் —இத்யாதிகளாலே சரீரத்வ சேஷத்வம் சொல்லிற்று –

பயிலும் திருவுடையார் எவரேலும் -திருவாய் மொழி -3-7-1-என்றும் –
எம்மை யாளும் பரமர் -திருவாய் மொழி –3-7-1- என்றும் –
பணியுமவர் கண்டீர் எம்மை யாளுடைய நாதர் -திருவாய் மொழி –3-7-2-என்றும் –
தாள் தொழுவார் காண்மின் என் தலை மேலார் -பெரிய திருமொழி -7-4-1-என்றும் –
கொண்டாடும் நெஞ்சுடையார் அவர் எங்கள் குலதெய்வம் -பெரிய திருமொழி -2-6-4-என்றும் —
இத்யாதிகளாலே ததீய சேஷத்வம் சொல்லிற்று –

கணக்கில் கீர்த்தி வெள்ளக் கதிர் ஞான மூர்த்தியினாய் -திருவாய் மொழி –6-2-8-என்றும்
செய்ய சூழ் சுடர் ஞானமாய்-திருவாய் மொழி –3-6-7-என்றும் –
மழுங்காத ஞானமே படையாக -திருவாய் மொழி –3-1-9- என்றும் –
துக்கமில் ஞானச் சுடர் ஒளி மூர்த்தி -திருவாய் மொழி –3-10-9- என்றும் —இத்யாதிகளாலே சர்வஜ்ஞத்வம் சொல்லிற்று –

ஆளும் பணியும் அடியேனைக் கொண்டான் -பெரிய திருமொழி -6-7-1-என்றும் –
ஆட் கொள்ள வல்லான் -பெரிய திருமொழி –8-9-6-என்றும் –
மருவித் தொழும் மனமே தந்தாய் வல்லை காண் -திருவாய்மொழி -2-7-7-என்றும் –
அருளி அடிக் கீழ் இருத்தும் -திருவாய்மொழி -8-8-11-என்றும் —இத்யாதிகளாலே சர்வ சக்தித்வம் சொல்லிற்று –

எல்லாம் உலகும் உடைய ஒரு மூர்த்தி -திருவாய்மொழி -5-8-4-என்றும் –
தேவிமாராவார் திருமகள் பூமி ஏவ மற்றமரர் ஆட் செய்வார் மேவிய வுலகும்
மூன்றவை யாட்சி -திருவாய்மொழி –8-1-1- என்றும் –
பொங்கோதம் சூழ்ந்த புவனியும் விண்ணுலகும் அங்காதும் சோராமே
யாள்கின்ற வெம்பெருமான் -நாச்சியார் திருமொழி -11-3-என்றும் –
அடங்கு எழில் சம்பத்து அடங்கக் கண்டு ஈசன் அடங்கு எழில் அஃது -திருவாய்மொழி –1-2-7- என்றும்–
இத்யாதிகளால் அவாப்த சமஸ்த காமத்வம் சொல்லிற்று –

எந்நாள் எம்பெருமான் உன் தனக்கு அடியோம் -திருப்பல்லாண்டு -10-என்றும்
உற்று எண்ணில் அதுவும் மற்று ஆங்கு அவன் தன்னது -திருவாய்மொழி -7-9-10-என்றும் –
நெஞ்சமும் தம்மதே சிந்தித்தேற்கு -பெரிய திருமொழி -2-8-9-என்றும் –
உயிர்கள் எல்லா வுலகும் வுடையவன் -திருவாய்மொழி -3-2-11-என்றும்–இத்யாதியாலே நிருபாதிக சேஷித்வம் சொல்லிற்று-

ஆக இவற்றாலே -சர்வஞ்ஞத்வம் -சர்வ சக்தித்வம் -அவாப்த சமஸ்த காமத்வம் -பூர்த்தி -நிருபாதிக சேஷத்வம் -பிராப்தி –
சொல்லி ஈஸ்வரனுடைய உபாயத்வம் சொல்லிற்று –

நார சப்தத்தாலே ஈஸ்வரனுடைய சர்வ ஸ்வாமித்வமும் -சர்வ வித பந்துத்வமும் –
சர்வ ஆதாரத்வமும் -சர்வ வித நியந்த்ருத்வமும் சொல்லிற்று -எங்கனே என்னில் –
எவையும் எவரும் தன்னுள்ளே ஆகியும் ஆக்கியும் காக்கும் -திரு வாய்மொழி –1-9-1-என்றும் –
தன்னுள் அனைத்துலகும் நிற்க நெறிமையால் தானும் அவற்றுள் நிற்கும் பிரான் –திருவாய்மொழி -9-6-4-என்றும் –
அடியேன் உள்ளான் உடல் உள்ளான் அண்டத் தகத்தான் புறத்துள்ளான் -திருவாய்மொழி -8-8-2-என்றும் –
நானுன்னை யன்றி இலேன் கண்டாய் நாரணனே நீ என்னை யன்றி யிலை -நான்முகன் திருவந்தாதி -7-என்றும்–
இத்யாதியாலே சர்வ ஸ்வாமித்வம் சொல்லிற்று –

சேலேய் கண்ணியரும் பெரும் செல்வமும் நன் மக்களும் மேலாத் தாய் தந்தையுமவர் -திருவாய் மொழி -5-1-8-என்றும் –
தாயாய் தந்தையாய் மக்களாய் மற்றுமாய் முற்றுமாய் -திருவாய்மொழி -7-8-1-என்றும் –
எம்பிரான் எந்தை என்னுடைச் சுற்றம் எனக்கரசு என்னுடை வாணாள் -பெரிய திருமொழி -1-1-6-என்றும் –
தஞ்சமாகிய தந்தை தாயோடு தானுமாய் அவை யல்ல னாய் -திருவாய்மொழி -3-6-9-என்றும் —
-இத்யாதிகளாலே சர்வ வித பந்துத்வம் சொல்லிற்று –

ஆவிக்கோர் பற்றுக் கொம்பு நின்னலால் அறிகின்றிலேன் -திருவாய்மொழி -10-10-3-என்றும் –
உன்னை விட்டு எங்கனே தரிக்கேன் -திருவாய்மொழி -7-2-1-என்றும் –
நாட்டினான் தெய்வம் எங்கும் -திருமாலை -10-என்றும் –
நிறுத்தினான் தெய்வங்களாக அத் தெய்வ நாயகன் தானே -திருவாய் மொழி -5-2-8- என்றும் —
-இத்யாதிகளாலே சர்வ ஆதாரத்வம் சொல்லிற்று –

செய்யேல் தீவினை என்று அருள் செய்யும் என் கையார் சக்கரக் கண்ணபிரான் -திருவாய்மொழி -2-9-3-என்றும் –
நீ யோநிகளைப் படையென்று நிறை நான்முகனைப் படைத்தவன் -திருவாய்மொழி -1-5-3-என்றும் –
செருக்குவார்கள் தீக் குணங்கள் தீர்த்த தேவ தேவன் -திருச் சந்த விருத்தம் -109-என்றும் –
அடிக்கீழ் அமர்ந்து புகுந்து அடியீர் வாழ்மின் என்று அருள் கொடுக்கும் -திருவாய்மொழி -6-10-11-என்றும் —
-இத்யாதிகளாலே சர்வ நியந்த்ருத்வம் சொல்லிற்று –

இனி சதுர்த்தியாலே –
சேதநருடைய -தேச கால அவஸ்தா பிரகார உசித வ்ருத்ய அபேஷை சொல்லுகிறது -எங்கனே என்னில் –
உள்ள வுலகளவும் யானும் உளன் ஆவன் என்கொலோ -பெரிய திருவந்தாதி -76-என்றும் –
ஒழிவில் காலம் எல்லாம் உடனாய் மன்னி -திருவாய்மொழி -3-3-1-என்றும் –
பள்ளி கொள்ளும் இடத்து அடி கொட்டிட -நாச்சியார் திருமொழி -4-1-என்றும் –
உருவார் சக்கரம் சங்கு சுமந்து இங்கு உம்மொடு ஒருபாடு உழல்வான் ஓர் அடியானும் உளன் -திருவாய்மொழி -8-3-7-என்றும்
சென்றால் குடையாம் முதல் திருவந்தாதி-53-என்றும் –
மற்றை நம் காமங்கள் மாற்று -திருப்பாவை -29-என்றும்-
அடிமை செய்ய வேண்டும் நாம் -3-3-1- என்றும் –
கூவிப் பணி  கொள்ளாய் -திருவாய்மொழி -8-5-7- என்றும் –
நல்கி யாள் என்னைக் கொண்டு அருளே -பெரிய திருமொழி -1-9-1-என்றும் –
இத்யாதிகளாலே வ்ருத்தி அபேஷை சொல்லித் தலைக் கட்டுகிறது –

விடை ஏழு அன்று அடர்த்து -பெரிய திருமொழி -8-9-3-என்கிற பாட்டை பிரணவ அர்த்தமாக அனுசந்திப்பது
யானே -திருவாய் மொழி -2-9-9-என்கிற பாட்டை மத்யம பத அர்த்தமாக அனுசந்திப்பது –
எம்பிரான் எந்தை -பெரிய திருமொழி -1-1-6-என்கிற பாட்டை த்ருதீய பத அர்த்தமாக அனுசந்திப்பது —
ஒழிவில் காலம் எல்லாம் -திருவாய்மொழி -3-3-1- என்கிற பாட்டை சதுர்த்தி அர்த்தமாக அனுசந்திப்பது —

அகாரத்தோ விஷ்ணுர் ஜகது தய ரஷா பிரளய க்ருன் மகார்த்தோ ஜீவ்ஸ் தது பகரணம் வைஷ்ணவ மிதம் உகாரோஸ் அனந்யார்ஹம் நியமயதி
சம்பந்த மநயோஸ் த்ரயீ சாரஸ் த்ர்யாத்மா-பிரணவ இமமர்த்தம் சமதிசத் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் அருளிச் செய்த அஷ்ட ஸ்லோகி முதல் ஸ்லோகம் –

திருமந்தரம் திருமுகப் பாசுரம்-அருளிச் செயல் படி எடுப்பு –

————————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பின்பழகிய பெருமாள் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பூர்வாச்சார்யர்கள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

-ஸ்ரீ திருக் கச்சி நம்பி –18-படிகள் / ஸ்ரீ எம்பார் /ஸ்ரீ முதலி யாண்டான் – ஸ்ரீ ஸூ க்திகள்-உபதேச முத்துக்கள் –

June 2, 2015

ஸ்ரீ திருக்கச்சி  நம்பி -18 படிக்கட்டுகள் –

1-சம்சாரம் பீஜம்  நசிக்க வேண்டும்
2-அஹங்காரம் மமகாரம் தொலைந்து
3-தேகாத்ம அபிமானம் தொலைந்து
4-ஆத்மா ஞானம் பிறந்து
5-ஐஸ்வர்ய போகாதி உபேஷை பிறந்து
6- பகவத் ப்ரேமம் பிறந்து
7-விஷயாந்தரம் ருசி ஒழிந்து
8-பாரதந்த்ர்யம் ஞானம் பிறந்து
9-ராக த்வேஷாதிகள்  தொலைந்து
10-ஸ்ரீ வைஷ்ணவம்  பிறந்ததும் –
11-சாத்விக பரிக்ரகம் -ரஜோ தமோ குணம் ஜெயித்து
சாத்விகர் -பகவத் பக்தி உக்கும் சோறு அனைத்தும் கண்ணன்
12–பாகவத் பரிக்ரகம்
13-பகவத் பரிக்ரகம் -இப்பொழுது தான் கண் வைத்து கடாஷித்து
14-அநந்ய பிரயோஜனர்   -ஆக்கி அருளுகிறான் –
15-அனன்யார்க சேஷ பூதன் ஆக வேண்டும் -ஆண்டான் அடிமை -அதுவே பிரயோஜனம் அறிந்து –
ஆத்மா ஸ்வரூபம் சேஷத்வம்
பரகத அதிசய -அவன் சிரிப்பே
16-அநந்ய சரண்யன் ஆகி -அவனை பற்றி
-திரு மந்த்ரார்தம் அறிந்து
அனன்யார்க சேஷ பூதன்
அவன் திருவடிகளே உபாயம்
அவனே பிரயோஜனம்
ஒழிவில் காலம்
17-அதிகாரி யோக்கியம் -பிறக்கும் -தகுதி திரு மந்த்ரம் பெற யோக்யதை
18–அதிகாரி புருஷனுக்கு திரு மந்த்ரம் கை கூடும் வேதத்தின் சுருக்காய்
வியாதி துர்பிஷை பஞ்சம் இல்லாமல்

————————————————————————————————-

ஸ்ரீ எம்பெருமானார்
அவரை காத்துக் கொடுத்த கோவிந்தர் -எம்பெருமானார் -எம்பார்
உள்ளம் கை நாயனார்
வித்த மாட்டுக்கு புல்லிடுவார் இல்லை –

பதச்சாயா
தண்டம்
பவித்ரம்
சாயை போலே பாட வல்லார் தாமும் அணுககர்களே-பாட வல்லார் தாமும் சாயை போலே அணுக்கர்கள்

உய்ய ஒரே வழி உடையவர் பாதங்களே-

1-சரீர அவதானத்திலே மோஷம்
2-அதுவும் அவனாலே பேறு என்று இருக்கை
3-தேவதாந்த்ர பஜனம் தவிர்ந்து
4-சகவாசம் வருந்தியும் தவிர்ந்து
5-திவ்ய தேச பிரவணராய் கைங்கர்யம்
6-அனுகூல சங்கல்பம்
7-பகவத பாகவத  அசஹ்யா அபச்சாரம் தவிர்ந்து
8-இருக்கும் நாள் ஆழ்வார் அருளிச் செயல்அனுபவம் – சகவாசம்
9-ஆசார்ய அபிமானம் உத்தாரகம் என்று இருக்கை
10-ஆச்சார்ய கைங்கர்யம் செய்த  நாள் உகந்து இழந்த நாள்களுக்கு வருந்தி கால ஷேபம் செய்து இருக்கை

முதல் வார்த்தை –எம்பெருமான் அருளையே நோக்கி இருக்க வேண்டும்பேற்றுக்கு துவரிக்கவும் வேணும் –
காண வாராய் என்று என்று கண்ணும் வாயும் துவர்ந்து –திருவாய் -8–5–2-/–கங்குலும் பகலும் கண் துயில் அறியாள் -திருவாய் –7–2–1-/
சக்கரத் தண்ணலே என்று தாழ்ந்து கண்ணீர் ததும்ப பக்கம் நோக்கி நின்று அலந்தேன் பாவியேன் காண்கின்றிலேன் -திருவாய் -4–7–10-
இரண்டாம் வார்த்தை -அப் பேறும் அவனாலே என்று இருக்க வேணும் -அதாவது
-உன்னால் அல்லால் யாவராலும் ஒன்றும் குறை வேண்டேன் -திருவாய் –5–8–3-
உனக்கு பணி செய்து இருக்கும் தவம் உடையேன் –பெரியாழ்வார் –3–3-
யானே நீ என் உடைமையும் நீயே –திருவாய் -2–9–7-
இனி உன் திருவருளால் அன்றி காப்பு அரிதால்– தி ருவிருத்தம் –62-
மூன்றாம் வார்த்தை -இப்பேறு ஒன்றையே நினைந்து தேவதாந்த்ர பஜனம் இல்லாமல் –
மறந்தும் புறம் தொழா மாந்தர்–நான்முகன் -68- / தாழ்ச்சி மற்று எங்கும் தவிர்ந்து நின் தாளின் கீழ் வாழ்ச்சி –திருவாய் -3–2–1-
கண்டார் இகழ்வனவே காதலன் தான் செய்திடினும் கொண்டானை அல்லால் அறியாக் குலா மகள் போல் –பெருமாள் -5-2-
நான்காம் வார்த்தை -தேவதாந்த்ர பஜனம் செய்பவர் ஸஹவாசம் வருந்தியும் கை விடுதல்
எண்ணாதே இருப்பாரை இமைப் பொழுதும் எண்ணோமே –பெரிய திரு -2- 6-1-/
எண்ணாத மானிடத்தை எண்ணாத பொது எல்லாம் இனியவாறே –பெரிய திரு -11-6–7-
ஐந்தாம் வார்த்தை -உகந்து அருளினை திவ்ய தேசங்களில் நித்ய வாசம் செய்து கைங்கர்யம் செய்வது
நல்லோர்கள் வாழும் நளிர் அரங்கம் –நாச் -11–5-/ எம்பெருமான் பொன்மலை மேல் ஏதேனும் ஆவேனே –பெருமாள் -4–10-
ஆறாம் வார்த்தை -அனுகூல்ய சங்கல்பனாய் இருக்கை -சர்வ ரக்ஷகன் தன் பேறாக
நிர்ஹேதுகமாக ரஷிப்பான் என்கிற திட விசுவாசம் உடையவனாய் இருக்கை
ஏழாம் வார்த்தை -ப்ராதிகூல்ய வர்ஜனம் -பகவத் அபசாரம் பாகவத அபசாரம் அஸஹ்ய அபசாரம்-காம க்ரோதம் -அகங்கார மமகாரங்கள் இல்லாமல் இருக்கை –
எட்டாம் வார்த்தை -அருளிச் செயல்களின் ஈரச் சொற்களை சதா அனுசந்தித்து நெஞ்சம் நெகிழ்க்கை
ஓவாதே நமோ நாராயணா என்று எண்ணா நாளும் –சாம வேத நாண் மலர் கொண்டு உன் பாதம்
நண்ணா நாள் தத்துறுமாகில் அவை எனக்கு பட்டினி நாளே –என்றும்
உன்னை வாசித்தும் கேட்டும் வணங்கி வழிபட்டும் பூசித்தும் போக்கினேன் போது-நான்முகன் -63-
ஒன்பதாம் வார்த்தை -அருளிச் செயல்களில் பிரவணராய் இருப்பாரோடு ஸஹவாசம் செய்கை
வாழாட்பட்டு நின்றேர் உள்ளீரேல்/ தொண்டீர் எல்லோரும் வாரீர் / அடியார்கள் குழாங்களை உடன் கூடுவது என்று கொலோ /
பேராளன் பேரோதும் பெரியோரை ஒருகாலும் பிரிகிலோமே-
பத்தாம் வார்த்தை -ஆச்சார்யர் திரு உள்ளத்தை பின் சென்ற அனந்தாழ்வான் போலேயும்-எச்சான் பருத்தி கொல்லை அம்மாள் என்ற
அடியவரை அநாதரித்ததால் உடையவர் உதாசீனப் படுத்த தவறை உணர்ந்து திருந்தினானே -செய்யப் பெறாத அடிமைக்கு இழவு பாடனாய் இருக்கை –

———————————————————————————————–

ஸ்ரீ முதலி யாண்டான் -வார்த்தைகள்
1-சீதை பிராட்டி இளைய பெருமாள் மேல் சொல்லிய வார்த்தையால் பட்ட பிரிவை நினைப்பது -பாகவத அபசாரம் கூடாதே காட்டி அருளி
பாகவதர் காலிலே விழுந்து போக்கி கொள்ள -அம்பரீஷன் வ்ருத்தாந்தம்
பாகவத அபசாரம் பொறாமையாலே ஆனைத் தொழில்கள்
விளைந்த சீற்றம் விண் வெதும்ப
கொண்ட சீற்றம் ஓன்று உண்டு-ஸ்ரீ நர சிம்ஹம் -ஸ்ரீ ராகவ சிம்ஹம் -ஸ்ரீ கேசவ சிம்ஹம் -ஸ்ரீ ரெங்கேந்தர  சிம்ஹம் -திருப்பாண் ஆழ்வார் –தத் விஷயம் -ததீய விஷயத்தில் பண்ணும் அபசாரம் திரு வடியில் நினைவை அகற்ற வைக்கும்

2-பிராட்டிக்கு அசோக வனம் போலே பிரகிருதி சம்பந்தமான தேகம்

3-பிராட்டிக்கு தந்த -மூலாதிகள் -தர்ஜன பந்தநாதிகள் –ராஷசிகள் கொடுத்தால் -போலே நமக்கு புத்திர பித்ராதிகள்-அல்லிக் கமலக் கண்ணனை -நல்ல பதத்தால் மனை வாழ்வார் கொண்ட பெண்டிர் மக்களே-கொண்ட பெண்டிர் -திரிஜடை நல்லவள் உண்டே

4-பிராட்டிக்கு மாரீச தர்சனம் போலே இவனுக்கு விஷய தர்சனம்
சிறிய அபசாரம் இது -பகவத் அபசாரம்
அம்மான் இருக்க அம்மானைக் கேட்டாளே

5-பிராட்டி திருவடியைக் கண்டது போலே இவனுக்கு ஆச்சார்ய சம்பந்தம்-தேசிகன் -உப்புக்கடல் -சம்சார கடல்/ராவணன் -மனஸ்/பத்து தலை -கர்ம ஞான இந்த்ரியங்கள்/மறந்த உறவை சம்பந்தம் நினைவு காட்டி -வியாபாரி பிள்ளை கதை
அவ்வானவர் மவ்வானவர் அடிமை என்று உவ்வானவர் உரைத்தார்

6-பிராட்டிக்கு திருவடி ஸ்ரீ ராம குணங்கள் காட்டியது போல் ஸ்ரீ இராமாயண புராண ரத்னங்கள் அருளிச் செயல் ஆச்சார்யர்கள் ஸ்ரீ ஸூ கதிகள் காட்டி அருளுவார் –புராண ரத்னம் விஷ்ணு புராணம்

7-ஸ்ரீ முத்தரை கணை யாழி கொடுத்து காட்டியது போலே -ஆச்சார்யர் சங்க சக்கர லாஞ்சனம்-வரவு சொல்லி -அருணோதயம் சூர்யோதயம் -யானை வரும் பின்னே மணி ஓசை வரும் முன்னே
74 சிம்ஹாதிபதிகள்
வேத கால பழக்கம் -வரை முறை செய்து ஸ்தாபித்து அருளினார்
என்னையும் என் உடைமையையும் உன் சக்கரப் பொறியில் இட்டு -பெரியாழ்வார்

8-எட்டு எழுத்து மந்த்ரம் -சூடா மணி -பல சிஷ்யர்களுக்கு உபதேசித்து
மந்திர ராஜா

9-பிராட்டிக்கு -ஸ்ரீ விபீஷண ஆழ்வான் திரு மகளார் திரிஜடை போலே பாகவத சஹாவாசம் போலே -சொத்து ஸ்வாமி அடைய நினைப்பவர்
அந்தமில் பேரின்பத்து அடியவர்
மெய்யடியார் ஈட்டம் கண்டிடக் கூடல்
சம்சார விஜ வருஷம் பகவன் பக்தி பாகவத பக்தி
கேசவ பக்தி இரண்டாம் பாஷம் எம்பெருமானார்
போதயந்த பரஸ்பரம் துஷ்யந்த ச ரமஸ்ய-மத் சித்த மத் கத பிராண
அரங்கன் கோயில் –சேறு

10-பிராட்டிக்கு விரோதி ராவண கும்ப கர்ணாதிகள்  முடித்து சேர்த்து அருளியது போலே-நம்மையும் பிறவி முடித்து தாள் இணையில் சேர்த்து அருளுவான்-

தேவதாந்திர  -பஜனம் தவிர்த்து
மந்த்ராந்தரங்களை மாற்றி –
பிரகிருதி சம்பந்த்தம் தொலைத்து –
உடையவன் இச் சேதனனை  திருத்தி பணி கொண்டு
நித்ய சூரிகள் உடன் ஒரு கோவையாக நித்ய அனுபவம் செய்யும்படி அருளுகிறான் -பக்தி உழவன் -அஹம் அன்னம்

————————————————————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ எம்பார் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ முதலியாண்டான் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ திருக்கச்சி நம்பி திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

 

ஸ்ரீ மணவாள மா முனிகள் வியாக்யான சீர்மை -சில எடுத்துக்காட்டுக்கள் ..

November 16, 2012

சிறை இருந்தவள் ஏற்றம் –
தளிர் நிறத்தால் குறைவில்லாத் தனிச் சிறையில் விளப்புற்ற
கிளி மொழியாள்  காரணமாகக் கிளர் அரக்கன் நகர் எரித்த
களி  மலர்த் துழாய் அலங்கல் கமழ் முடியன் கடல் ஞாலத்து
அளி மிக்கான் கவராத அறிவினால் குறைவிலமே —திரு வாய் மொழி –4-8-2-

தூது போனவன் ஏற்றம்
முன் ஓர் தூது வானரத்தின் வாயில் மொழிந்து அரக்கன்
மன்னூர் தன்னை வாளியினால்  மாள முனிந்து அவனே
பின் ஓர் தூது ஆதி மன்னர்க்காகி பெரு  நிலத்தார்
இன்னார் தூதனென நின்றான் எவ்வுள் கிடந்தானே –பெரிய திருமொழி  –2-2-3-

ஆச்சார்ய ஹிருதயம் –
திருக் குணங்கள் காட்டும் வரிசை
திருவரங்கம் -சொல்லி -திருமலை -ஆழ்வார் திருநகரி
திரு மால் இரும் சோலை -பின்பு அருளியதற்கு காரணம்
பரத்வம்  குணம் சொல்ல வந்த
வண் பெரு வானகம் உய்ய -திருவரங்கம் சூரணை -159
மண்ணோர் விண்ணோர் வைப்பில் வாத்சல்யம் உஜ்ஜ்வலம் -சூரணை -160
உறை கோயிலில் பரே  சப்தம் பொலியும் -சூரணை -161
வைஷ்ணவ வாமனத்தில் நிறைந்த நீல மேனியின் ருசி ஜனக விபவ லாவண்யம் பூர்ணம் -சூரணை  -162
திருக்குறுங்குடி -என்னாதே  வைஷ்ணவ வாமனம் -என்பதற்கு காரணம்
மகா பலி இடம் வாமனன்  தாழ  நின்று இரந்தது  போல் நம்பியும்  எம்பெருமானார் இடம் சிஷ்யனாக இருந்ததால் –
அறியக் கற்று வல்லார் வைட்டணவர் -என்று இத் திவ்ய தேச திருவாய் மொழி
பலன் சொல்லித் தலைக் கட்டுவதால் –வைஷ்ணவருடைய வாமன ஷேத்ரம் என்று காட்ட
இங்கு லாவண்யம் பூர்ணம் -சமுதாய சோபான லாவண்யம் -நிறைந்த சோதி வெள்ளம் சூழ்ந்த –
என்கையாலே பூரணமாய் இருக்கும் என்கை –
லவணம் -உப்பு உணவில் பயன் படுத்துகையில் முழுமையாய் இருப்பது போல்-
நம்பியின் நிறைந்த சோதி வெள்ளம் -முழுமையாக நிறைந்து இருக்கையாலே – பூர்ணம் என்கிறார் –

நம் பூர்வர்கள் ரகஸ்ய அர்த்தங்களை எங்கு எல்லாம் எடுத்து சொல்ல முடியுமோ
அங்கு எல்லாம் கோடிட்டு காட்டுவர் –
ஈட்டில் நம்பிள்ளை நாலாம் பத்து பிரவேசத்தில் -முதல் மூன்று பத்து  த்வயார்த்தத்தின்
உத்தர வாக்யத்தையும் -அடுத்த மூன்று பத்து பூர்வ வாக்யத்தையும் அனுசந்திப்பதாக காட்டுவர்
முமுஷூ ப்படி -த்வயார்த்தம் -116-சூத்தரத்தில் –
புறம்புண்டான  பற்றுக்களை அடைய வாசனையோடு விடுகையும்
எம்பெருமானே தஞ்சம் என்று பற்றுகையும்

புறம்புண்டான பற்றுக்களை அடைய -சர்வ தர்மான் -என்கிற பதத்தின் அர்த்தத்தையும் –
வாசனையோடு விடுகையும் -பரித்யஜ்ய -என்கிற பதத்தின் அர்த்தத்தையும் –
எம்பெருமானை -மாம்  என்கிற பதத்தின் அர்த்தத்தையும்-
ஏ-என்கிற ஏகாரத்தாலே  ஏகம்  என்கிற பதத்தின் அர்த்தத்தையும்-
தஞ்சம் -சரண பதத்தின் அர்த்தத்தையும்-
பற்றுகை -வ்ரஜ-பதத்தின் அர்த்தத்தையும்-
அடைவே சொல்லுகையாலே -கருத்தை அருளி இட்டு விளக்கிக் காட்டி அருளுகிறார் –

மன்னு குறுங்குடியாய்–பெரியாழ்வார் திரு மொழி –1 -6 -8
-பிரளய த்திலும் அழியாதபடி வர்திக்கிறவனே-
ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் திரு மாளிகையை சாகரம் அழித்தால் போல் அழியாமல்-

பொத்த உரல் –  பெரியாழ்வார் திரு மொழி — 1- 10- 7- –
பொத்துண்ட உரல் -நல்ல உரலானால்  நடுவே தேடுவார் உண்டாய் இருக்குமே என்று ஆய்த்து-
பொத்த உரலைத் தேடி இட்டுக் கொண்டது-

ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் நான்காம் பத்தில் திருவரங்கம் அனுபவிக்கப் புக
அவதாரிகை மா முனிகள் காட்டும் விதம்
பரத்வாதி குணங்கள் பிரகாசிக்கை –சகலரும் அனுபவிக்கை –
முன் அனுபவித்த திவ்ய தேசங்களுக்கு வேர் பற்று –
சகல லோகங்களுக்கும் அதீனம் –பகலிருக்கை –ஸ்ரீயப்பதித்வம் –
விபவ அவதாரத்தை அனுபவித்த அநந்தரம் -மற்றைய திவ்ய தேசங்களை அனுபவித்த அநந்தரம்
அவற்றுக்கு வேர்ப் பற்றான திருவரங்கத்தை அனுபவித்து –
பரத்வதாதிகளில் உண்டான குணங்கள் —
பரத்வம் -வடிவுடை வானோர் தலைவன்
வ்யூஹம் –கடலிடம் கொண்ட கடல் வண்ணன்
அந்தர்யாமி -கட்கிலீ
விபவம் -காகுத்தா கண்ணனே
அர்ச்சை -திருவரங்கன் –

உபய விபூதி அதீனம் –
பொங்கோதம் சூழ்ந்த புவனியும் விண்ணுலகும் –ஆள்கின்ற எம்பெருமான் -நாச்சியார் திரு மொழி -11 -3 –
சகல தேசத்தில் உள்ளாறும் உஜ்ஜீவிக்கை –
வன் பெரு வானகம் உய்ய -அமரர் உய்ய -மண் உய்ய -பெருமாள் திரு மொழி – -1 -10 –
முன்பு அனுபவித்த திவ்ய தேசங்களுக்கு வேர் பற்றான இடம் –
திரு மால் இரும் சோலை –
மால் இரும் சோலை மணாளனார் பள்ளி கொள்ளும் இடம் –  நாச்சியார் திரு மொழி- -4 – 1 –
-என்றும் -பொன்னி சூழ் அரங்க நகருள் முனிவனை -பெரிய திரு மொழி – 9- 9- 2- -என்றும்
திருவரங்கன் அவ்விடம் அழகனாக இருக்கிறான் என்றும்
திருக் கோஷ்டியூர் –
பயின்றது அரங்கம் திருக்கோட்டி -இரண்டாம் திருவந்தாதி – – –
தேனார் திருவரங்கம் தென் கோட்டி -மூன்றாம் திருவந்தாதி –
என்று திருவரங்கம் பெருமானே அங்கு அருள் பாலிக்கிறான் -என்றும்
உகந்து அருளின நிலங்களுக்கு எல்லாம் பகல் இருக்கை –
ஆராமம் சூழ்ந்த அரங்கம் -சிறிய திருமடல் பாசுரத்தால் அறுதி இட்டு –
சகல தேசத்திலும் ருசி பிறந்தார் எல்லாடும் அனுபவிக்கும்படி –
தென் நாடும் வட  நாடும் தொழ  நின்ற -பெரியாழ்வார் திருமொழி – – 4- 9- 11- –
யாவரும் வந்தடி வணங்க -பெருமாள் திருமொழி – 8- 10-
அனைவருக்கும் ருசி பிறந்து பாடி  தொழுது
ஸ்ரீ ய பதித்வம் –
திருவாளன் இனிதாகத் திருக் கண்கள் வளர்கின்ற -பெரியாழ்வார் திருமொழி – – 4- 9- 10- –
மா முனிகள் இந்த திரு மொழிக்கு அவதாரிகையாக
திருவரங்க மகிமை அருளி -நாம் அனுபவிக்க கொடுத்தருளுகிறார்

மிடறு மிடறு மெழு மெழுத் தோட –வெண்ணெய்  விழுங்கி -பெரியாழ்வார் திருமொழி — -3 -2 -6 – –
ஒதனா பூபாதிகள் அமுது செய்யும் போது குறிக் கொண்டு –
திருப் பவளத்தில்  இட்டு இருக்கும் என்று மெள்ள  மிடற்றுக்கு கீழே இழிச்ச வேணும் இறே
மிடற்றில் அழுத்தாமல் மெழு மெழுத்து உள்ளே ஓடும்படி இறே  இருப்பது –
இலட்டும் சீடை முதலான பணியாரங்களைப் புஜிக்க  வேண்டுமானால்
கல் உண்டோ என்று சோதித்து மெதுவாக கடித்து உண்ண  வேண்டும் –
வெண்ணெய்  ஆகில் வருத்தம் இன்றி மெழு  மெழு  என்று உள்ளே இழியுமே –
கண்ணன் வெண்ணெய்  களவு காண்கையில் திட பதார்த்தம் ஆனால்
அத்தைக்  களவு கண்டு ஓடுகையில் அவசரத்தில் கடித்து முழுங்குவது கடினம்
த்ரவ்ய பதார்த்தமானால் அதைப் பாதுகாப்பாக எடுத்து செல்வது கடினம்
வெண்ணெய்க்கு இவ்விரண்டு தோஷமும் இல்லை -வாயில் அடைத்துக் கொண்டு
செல்லுகையில் பிரயத்தனம் இல்லாமல் முழுங்கி விடலாமே –

ஸ்ரீ வசன பூஷணம் சூரணை – 82-பிராட்டி சக்தியை விட்டாள் -திரௌபதி  லஜ்ஜையை விட்டாள்
சூரணை -81 -பிராட்டிக்கும் திரௌபதி க்கும் வாசி சக்தியும் அசக்தியும் –
பிராட்டி சக்தி  வெளிப்பட்டது எப்போது -ஸீ தோ  பவ -என்று அக்நியை  நியமித்து
திருவடிக்கு இட்ட அக்நியை  தணித்தது அறிவோமே -அதை -தக்தோ பவ -என்று
இலங்கையை எரிக்க விட்டு இருக்கலாமே -திரௌபதி லஜ்ஜையை விட்டது தான்
அரிதான செயல் -எம்பெருமானே வந்து தன்னை ரஷிப்பது தான் ஸ்வரூபம் என்று
அறிந்த பிராட்டி பேரளவு உடையவள் -அப்படி பேரளவு உடையவளாக இல்லாமல் இருந்தும்
பெரும் சபை நடுவே -கண்ணனை விச்வசித்து -லஜ்ஜையை விட்டது மிக  அரிய செயல் –
என்று மா முனிகள் காட்டி அருளுகிறார் –

குலம்  பாழ் படுத்த பெருமான் -பெரியாழ்வார் திருமொழி – -4 -2 -1 –
விபீஷணன் இவர் குலத்தவன் இல்லையே
பொல்லா அரக்கனை கிள்ளிக் களைந்தானை -ஆண்டாள் –
விபீஷணன் பிரகலாதன் இருவரும் நல்ல அரக்கர்கள்
இலங்கை அரக்கர் குலம்  முறுடு தீர்த்த பிரான் -திருவாய்மொழி – – – –
பெருமாள் கைக் கொண்டு அருளின போதே அந்த ஜன்மம் மாறிப் போந்தது இறே -மா முனிகள் ஸ்ரீ ஸூ க்தி
கொன்று திரியும் அரக்கரை குலம்  பாழ் படுத்து –
ஆதலால் இவ்விடத்தில் சொன்ன அரக்கர் ராவணாதி களும் அவர்களை சேர்ந்தவர்களும் –
ஆதலால் குலம்  பாழ் படுத்து -என்னக் குறை  இல்லை –

பரு வரங்கள் அவை பற்றி பிழக்கு உடைய இராவணனை
உருவரங்க பொருது அழித்து இவ்வுலகை கண் பெறுத்த  பெருமான் -பெரியாழ்வார் திருமொழி -4 -7 -5 –
இந்த லோகத்தை கண் பெறுவித்தவன் -நிர்வாக வஸ்துவாய்ச் சொல்கிறது –
இத்தால் விரோதியான ராவணனை நிரசித்து -அவனாலே நெருக்குண்ட பிராணிகளை
எல்லாம் ரஷிக்கையாலே -இந்த லோகத்துக்கு தானே ரஷகன் என்னும் இடம் அறிவித்தான் -என்கை-

———————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யார் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –