Archive for the ‘பெரிய திரு மொழி’ Category

அருளிச் செயலில் அமுத விருந்து –

June 2, 2015

ஒது வாய்மையும் உவனியப்பிறப்பும் உனக்கு முன் தந்த அந்தணன் ஒருவன் -5-8-7-
முற்பட த்வயத்தை கேட்டு -இதிஹாச புராணங்களையும் அதிகரித்து -பரபஷ
பிரதிசேஷபத்துக்கு உடலாக நியாய மீமாம்சைகளும் அதிகரித்து போது போக்கும்
அருளிச் செயலிலே யாம் நம்பிள்ளை போலே -பெரிய வாச்சான் பிள்ளை வ்யாக்யான
ஸ்ரீ ஸூக்திகள் –

—————————————————————————————

தொழுது முப்போதும் –பார்க்கடல் வண்ணனுக்கே -பார் சூழ்ந்த கடல் போலே இருக்கும் வடிவு
பாற் கடலும் வேம்கடமும் –

——————————————————————————————
கழல்களுக்கு கமலம் உவமை அநேகம்
இரண்டு ஞாயிறு உவமை -கதிரவன் உவமை எங்கே
சொல்ல மாட்டேன் அடியேன் உன் துளங்கு சோதி திருப்பதம் எல்லையில் சீர் இள
ஞாயிறு இரண்டு போலே என்னுள்ளவா -திருவாய்மொழி -8-5-5-

——————————————————————————————
திருவாய்மொழி -1-10-11-தணிவிலர் கற்பரேல் கல்வி வாயுமே -ஈடு ஸ்ரீ ஸூக்தி
இதுக்கு பலமாக கைங்கர்யத்தை இது தானே தரும் –

——————————————————————————————–

காரார் புரவி ஏழ் –பூண்ட தொன்று உண்டே -சிறிய திருமடல்
கோஹிதத் வேத யத்ய முஷ்மின் லோகே அஸ்தி வா ந வேதி -வேதம் கோஷிப்பதையே
ஆழ்வார் அருளிச் செய்து இருக்கிறார் –

———————————————————————————————–

திருப்பணி -கைங்கர்யம்
ஒழிவில் காலம் எல்லாம் உடனாய் மன்னி
வழு விலா அடிமை செய்ய -நம் ஆழ்வார்
பண்டை நாளாலே நின் திருவருளும் பங்கயத்தாள் திரு அருளும் கொண்டு
நின் கோயில் சீய்த்து பல் படி கால் குடி குடி வழி வந்து ஆட் செய்யும் தொண்டர் -நம் ஆழ்வார்
எந்தை தந்தை தந்தை தம் மூத்தப்பன் ஏழ் படி கால் தொடங்கி வந்து வழி வழி ஆட்
செய்கின்றோம் -பெரியாழ்வார்
எந்தாதை தாதை அப்பால் எழுவர் பழ வடிமை வந்தார் -திருமாங்கை ஆழ்வார்
தக்க சீர் சடகோபன் என் நம்பிக்கு ஆட் புக்க காதல் அடிமைப் பயன் அன்றே -மதுரகவி ஆழ்வார்
———————————————————————————————–

கூட்டும் விதிஎன்று கூடும்  கொலோ தென் குருகைப்பிரான் பாட்டு என்னும் வேதப் பசும் தமிழ்
வீட்டின் கண் வைத்த இராமானுசன் புகழ் மெய் உணர்ந்தோர் ஈட்டங்கள் தன்னை என்
நாட்டங்கள் கண்டு இன்பம் எய்திடவே -அமுதனார்
யானும் என் நெஞ்சும் இசைந்து ஒழிந்தோம் -வல் வினையை
கானும் மழையும் புகக் கடிவான் -தானோர் இருளன்ன மா மேனி எம் இறையார் தந்த
அருள் என்னும் தண்டால் அடித்து -நம் ஆழ்வார்

————————————————————————————————-
அப்பன் கோயில் -நம் ஆழ்வார் திரு வவதார ஸ்தலம் –
வைகாசி எட்டாம் திருநாள் எழுந்து அருளுகிறார்
ஆவியே அமுதே அலை கடல் கடைந்த என் அப்பனே –
தமியனேன் பெரிய அப்பனே
பெரிய அப்பனை பிரமன் அப்பனை உருத்திரன் அப்பனை
முனிவர்க்கு உரிய அப்பனை அமரர் அப்பனை உலகுக்கோர் தனி அப்பன் தன்னை
என்று எட்டு தடவை மங்களா சாசனம் செய்து அருளுகிறார்

————————————————————————————————-

திருவாசிரிய அனுபவம்
முதல் பாட்டில் திரு மேனி வை லஷண்யத்தில் ஈடுபடுகிறார் –
இரண்டாம் பாட்டில் – எம்பெருமான் திருவடிகளை சூட வேண்டும் -பகவத் விஷயத்தில் ஆசை
மேலிட்டு இருப்பதே ஸ்வரூபம் என்று நினைக்கிறார் –
மூன்றாம் பாட்டில் -அடியார்களுக்கு ஆட் பட்டு இருக்கும் வாய்ப்புக்கு பாரிக்கிறார்
நான்காம் பாட்டில் -இப்படி இருக்கும் ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களைப் போலே பகவானுக்கு பல்லாண்டு
பாடுவதே பொழுது போக்காக பெற வேண்டும் என்று விரும்புகிறார் –
ஐந்தாம் பாட்டில் -உவந்த உள்ளத்தனாய் உலகளந்த வரலாற்றை நினைந்து உகக்குகிறார்
ஆறாம் பாட்டில் -இப்படிப்பட்ட பராத்பரனை விட்டு சூத்திர தேவதைகளை உலகோர்
வணங்கி பாழாகிகிறார்களே என்று வருந்தி கதறுகிறார்
நிகமத்தில் – அவனுக்கு என்று இருக்கும் தமது மன உறுதியை அனுசந்தித்து உகக்குகிறார் –
பகவத் ஸ்தாபனத்திலே நோக்கு இந்த பிரபந்தத்துக்கு

————————————————————————————————-

அவனே அவனே அவனும்
மா முனிகள் -திருக் கோலம்
திருவகிந்திர புரத்திலும்
திருவல்லிக் கேணியிலும்
18 குடை

————————————————————————————————

நாத முனி -பெரியாழ்வார் -தனியன் -நாத முனிகள் சாதித்த தனியன்
கண்ணி நுண் சிறு தாம்பு –
திருப்பல்லாண்டு
திருவாய்மொழி
மூன்று திவ்ய பிரபந்தங்களுக்கும் சாதித்து அருளினார் –

உபதேச ரத்ன மாலை 5 பாசுரம் 5 சம்ப்ரதாய அர்த்தம்

திருப்பல்லாண்டு தனி பிரபந்தம் சாதிக்க –

————————————————————————————————-

இடையன் –
ப்ரஹ்ம ருத்ரன் நடுவில் அவதரித்து
தேவகி வயிற்றின் இடையில்
பல ராமன் யோக மாயா நடுவில்
கோபிகள் இடையில்
இடையனாக
சம்சாரிகள் இடையில்
மாலாகாரர் அக்ரூரராதிகள்  இடையில் கம்சன் சிசுபாலாதிகள் இடையில்
இரவு பகல் இடைபொழுதில்

—————————————————————————————————————————-

பூமா வித்யா -சாந்தோக்ய உபநிஷத் சொல்லும் வித்யை
நாரதர் சனத் குமாரர் இடம் -இருவரும் ப்ரஹ்ம புத்ரர்கள் -ஆத்மஜ்ஞானம் உபதேசிக்க கேட்டுக் கொள்ள
வேத சப்தங்களையே ப்ரஹ்மமாக உபாசனம் செய்ய சொல்ல
மேலே உண்டா –
நாமம் சொல்ல வாக்கு வேண்டும்
மனஸ் உதவ வேண்டும் வாக்கு பேச உபாசனம்
மேலே மேலே பிராணன் –
பிராணன் ஜீவன் ஒன்றாக சஞ்சரிக்கும் -ஜீவாத்மா தான் பெரியவன் உபாசனம் பண்ண சொல்ல –
காரணம் து -உபாசனம்
யஸ்ய நானயத்த –சகா பூமி
அந்ய பச்யதி
அந்ய
வேறு ஒன்றை கேட்க பேச அறிய மாட்டானோ அது தான் பூமா –
அல்பம் மற்றவை
சத்யம் ஞானம் அநந்தம் ப்ரஹ்மம்
அடியேன் உள்ளான் உடல் உள்ளான் -உண்டே
பூமா ப்ரஹ்ம ஸூதரம் -விபுல ஸூ க வாசி
சம்பிரதாச அதி உபதேசாத் -மூன்று பத சேர்க்கை
சம்பிரசாதா -ஜீவாத்மா
அதி -கொத்தமல்லி போலே -அவ்யய சப்தம் -அதிகமாக சொல்லி இருப்பதால்
அடுத்த ஸூ த்த்ரம் அழகாக -தர்ம உப பயேக
ச காரம் முந்திய ஸூ தரம் காட்டும் –
ஸ்வாபாவிக அமிர்தத்வம்
பூமா அளவில்லா சுகமான பர ப்ரஹ்மமே உபாசிக்க தக்கது –
ஜீவாத்மாவுக்கு அப்படி இல்லை
அனந்யார ஆதாரத்வம் அவனுக்கு மட்டுமே
அனைவரையும் தாங்குவதால்
சூசூரத்வம்
பிரத்யகாத்மா -பிராணன் –
சுந்தர பாஹூ அழகனையே சொல்லும் -கூரத் ஆழ்வான்

தகர வித்யை –
தகரம் ஸ்துதி -தகரம் புண்டரீஹம் -உபாசிதவ்யம் –
பட்டணம் -சரீரம் ப்ரஹ்ம புரம்
பட்டினம் காப்பு -நோய்காள் இங்கே இடம் இல்லை
நவ த்வார -ஒன்பது வாசல் தானுடைக் குரம்பை
களேபரம் -சரீரம்
ஹிருதய தாமரை பவனம் தகராகாசம் த்யானம் மனனம் உபாசனம்
மகா பூத ஆகாசமா ஜீவாத்மாவா பரமாத்மாவா –
தகர உத்தரேப்யா-ஸூ தரம் பின்னால் வரும் உத்தர வாக்ய கத
அபஹதபாப்மா –சத்ய சங்கல்ப 8 குணங்கள்
எண் குணத்தான் தாளை வணங்காதவர்கள் -வள்ளுவர்

————————————————————————————————

கஞ்சனை குஞ்சி பிடித்து
மேலே வைக்கைப் பொறுக்க மாட்டான் கண்ணன்
உறி மேல் உள்ள வெண்ணெய் எடுப்பது போலே
சிற்றாயன் –

பைகொள் பாம்பேறி உறை பரனே-பரத்வ லஷணம்

தழுவி நின்ற காதல்-4-7-11

கமலக் கண்ணன் என்று தொடங்கி கண்ணுள் நின்று இறுதி கண்டேன் என்ற பத்தும் உட் கண்ணாலேயாய் -நாயனார்

-அநந்த குண சாகரம் -குணக் கடல்–குணங்களுக்கு கடல் போன்றவன் என்னாமல்  குணங்களை கடலாக கொண்டு அந்த கடலை உடையவன்–பஹூ வ்ரீஹி சமானம் அர்த்தம்–சீர்க்கடலை உள் பொதிந்த சிந்தனையேன்-பெரிய திருவந்தாதி -69  பூண்ட நாள்சீர்க் உட்கடலை உட்கொண்டு -ஆச்சார்யா ஹிருதயம் -3-6-  காதல் கடல் புரைய விளைத்த   அகாத பகவத் பக்தி சிந்தவே

————————————————————————————————————————————————

மதுர கவி சொல்
தென்னரங்கர் சீர் அருளுக்கு இலக்காக பெற்றோம்
திருவரங்கம் திருப்பதியே இருப்பாக பெற்றோம்
மன்னிய சீர் மாறன் கலை உணவாகப் பெற்றோம் –இதுவே மா முனிகளுக்கு உண்ணும் சோறு
மதுர கவி சொல் படியே நிலையாகப் பெற்றோம்
மதுர கவி சொல் =கண்ணி நுண் சிறு தாம்பு
வாய்த்த திரு மந்த்ரத்தின் மத்திமாம் பதம் போலே சீர்த்த மதுரகவி செய் கலை
மற்றோர் தெய்வம் உளது என்று இருப்பாரோடு
உற்றிலேன் உற்றதும் உன் அடியார்க்கு அடிமை
மற்று எல்லாம் பேசிலும் நின் திரு வெட்டு எழுத்தும்
கற்று நான் கண்ண புரத் துறை யம்மானே -பெரிய திருமொழி -8-10-3-

ஆசார்ய அபிமானமே உத்தாரகம்
மாம் ஏகம் -சுலபனாய் தேரோட்டியாய் நிற்கும் என்னை –
சுலபனாய் ஆசார்யனாய் இந்த அத்யந்த சாஸ்த்ரத்தை -சிஷ்யனாய் பிரபன்னனாய்
கேட்கும் உனக்கு சொலும் என்னை –

தென் குருகூர் நம்பிக்கு அன்பனாய் மதுரகவி சொன்ன சொல் நம்புவார் பதி வைகுந்தம் காண்மினே

உண்ட போது ஒரு வார்த்தையும் உண்ணாத போது ஒரு வார்த்தையும் சொல்லுவார்
பத்து பேர் உண்டு இ றே -அவர்களை சிந்திருப்பார் ஒருவர் உண்டு இ றே -அவர் பாசுரம் கொண்டு
இவ் வர்த்தம் அறுதி இடக் கடவோம் –
அதனால் இவர்  சீர்த்த மதுர கவி ஆகிறார் –
திருத்திப் பணி கொள்வான் -ஆழ்வார் உடைய சேஷித்வத்தை சொல்லி –
மேவினேன் அவன் பொன்னடி -தேவு மற்று அறியேன் -அவரின் சரண் யத்வத்தையும் –
நாவினால் நவிற்று இன்பம் எய்தினேன் –பாவின் இன்னிசை பாடித் திரிவனே –
போக்யத்வ ப்ராப்யத்வங்களை யும் காட்டினார் –
பிரதம பர்வநிலை -பகவத் சேஷத்வம்
மத்யம பர்வ நிலை -ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் சேஷத்வம் -அவர்கள் காட்ட
சரம பர்வ நிலை -மதுர கவி ஆழ்வார் காட்டிய தத்வ ஹித புருஷார்த்தங்கள் நமக்கும் ஆக வேண்டுமே
மதுரகவி சொன்ன சொல் நம்புவார் பதி வைகுந்தம் காண்மினே –
வைகுந்தமாகும் தம்மூர் எல்லாம் -போலே சொல்லை அறிந்து நம்புவார்கள் இடமே வைகுந்தமே

—————————————————————————————————-

ஆழ்வார்கள் திருவடிகளே சரணம்

பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

Advertisements

பெரிய திருமொழி -திவ்யார்த்த தீபிகை -11-8-மாற்றமுள வாகிலும் சொல்லுவன் மக்கள்-

April 10, 2015

இத் திரு மொழியில் தனது தேக சம்பந்தத்தை அடியேனுக்கு போக்கி அருள வேணும் என்று அவன் திருவடிகளிலே விழுந்து வேண்டுகிறார் –
பயிர் செய்பவன் பயிர் தலையிலே குடிசை கட்டிக் கொண்டு அதிலே இருந்து அப் பெயரைப் பாது காப்பது போலே
இந்நில யுலகத்திலே நித்ய சந்நிதி பண்ணி அருளி யுள்ள திவ்ய தேசங்களில்
தலைமை பெற்ற திருவரங்கமும் திருவாலியும் இத் திருமொழி யிலே   எடுத்து ஆள்கிறார் –

————————————————————————————————————————————————————————————————————————-

மாற்றமுள வாகிலும் சொல்லுவன் மக்கள்
தோற்றக் குழி தோற்றுவிப்பாய்  கொல் என்று இன்னம்
ஆற்றங்கரை வாழ் மரம் போல் அஞ்சுகின்றேன்
நாற்றச் சுவை யூறொலியாகிய நம்பீ———————————–11-8-1-

ஜீவாத்மாவுக்கும்  பரமாத்மாவுக்கும் சம்வாதம்
ஜீவாத்மா -அநேக ஜீவகோடிகள் உம்மை இழந்து பிரபஞ்சத்தில் இழிவடைய வேண்டுவது எதனால்
பரமாத்மா -விஷயங்களில் இழிந்து புண்ய பாப கர்மங்களால் மாறி மாறி பல பிறப்பும் பிறந்து வருந்தும் இடத்தும்
அவற்றுக்கு அஞ்சி என்னை சரண் அடையவில்லையே -இதில் என் கிற்றம் ஒன்றும் இல்லையே
ஜீவாத்மா -மனமே உனது ஆதீனம் -புண்ய பாபங்கள் உனது அனுஹ்ரஹ நிக்ரஹம் அடியாகத் தானே
நிரந்குச ஸ்வாதந்த்ரன் நீ பொறுத்து அருளினால் கேட்பார் யுண்டோ -சொத்தை காப்பது ஸ்வாமி கடமை அன்றோ
பரமாத்மா -ஞானம் சக்த்யாதிகளை கொடுத்து சேதனராக ஆக்கி அருளினேனே -வீணாக என் மேல் பழி சொல்வான் என்
வாத பிரதிவாதங்களுக்கு எல்லை இல்லையே -மாற்றம் உளவாகிலும் சொல்லுவேன் -என்கிறார்
ஆற்றங்கரை மரம் விலகி நிற்கவோ -பிறரைக் கூப்பிடவோ -எப்போதும் அபாயத்துக்கு இடமாகுமே
ஆற்றம் கரையின் மரமும் அரசறிய வீற்றிருந்த வாழ்வும் விழுமன்றே
மரத்துக்கு அபாயம் உள்ளது என்றாலும் அஞ்சுவதற்கு சேதனம் இல்லையே
அஞ்சுவது அஞ்சாமை பேதைமை அஞ்சுவது அஞ்சல் அறிவார் தொழில்
சப்தாதி விஷயங்கள் உனது ஆதீனம் ஆனபின்பு புலன் வழியே சென்றேன் என்று குறை சொல்லக் காரணம் இல்லையே
பயக்ருத் பய நாசன -பயத்துக்கு காரணமும் பரிகாரமும் நீயே
சப்தாதி விஷயங்களுக்கு நீயே நியாமகன் –

—————————————————————————————————————————————————————————————————————————-

சீற்றமுள வாகிலும் செப்புவன் மக்கள்
தோற்றக் குழி தோற்றுவிப்பாய் கொல் என்று அஞ்சி
காற்றைத் திடைப் பட்ட கலவர் மனம் போல்
ஆற்றத் துளங்கா நிற்பன் ஆழி வலவா  ——————————-11-8-2-

சீற்றம்  கொள்ளும்படி அநேக பகவத் பாகவத அபசாரங்கள் யுண்டே
ஆத்மாபஹாரம் -அவதாரங்கள் கர்மவச்யதையால் பிறக்கும் பிறப்புடன் ஒக்கும் என்ற எண்ணம்
அர்ச்சாவதாரங்களில் -கல் பொன் வெள்ளி செம்பு –  உபாதான புத்தியும்
சாஸ்த்ரங்களில் சொல்லும் செயல்களை செய்யாமையும் நிஷித்த செயல்களை செய்தும்
அன்றிக்கே
மக்கள் தோற்றக் குழி தோற்றுவிப்பாய் கொல் -என்று உன் மேல் நான் சொல்லும் குறையினாலும் -கோபம் உண்டாகுமே
ஆனாலும் செப்புவன் –
உன்னுடைய கிருபையும்
சம்சாரம் ஆர்த்தியையும்
வேறு புகல் இல்லாத அநந்ய கதித்வத்தையும் -கொண்டு விண்ணப்பம் செய்கிறேன்
ஆக -கீழ்ப் பண்ணின அபதாரங்களாலே சீற்றம் யுண்டானாலும்
இப்போது அடியேன் சொல்லப் பிகர வார்தியினால் சீற்றம் யுண்டானாலும்
-சீற்றம் உள-என்ற அனந்தரத்திலே இவ்வர்த்தத்தைத் தாமே அருளிச் செய்தார் இ றே-சீற்றம் உள என்று அறிந்தால் சொல்லும்  படி என் என்னில்
அருளும் ஆர்த்தியும் அநந்ய கதித்வமும் சொல்லப் பண்ணும்
சீறினாலும் காலைக் கட்டிக் கொள்ளலாம்படி இருப்பான் ஒருவனைப் பெற்றாலஎல்லாம் சொல்லலாம் இ றே -ஸ்ரீ வசன பூஷணம் ஸ்ரீ ஸூ க்திகள்-

தடுத்து என்னை மீட்காமல் அனுமதி பண்ணி உதாசீனர் போலே இருந்து விடுகிறாயோ -விலக்காமையே தோற்றுவிப்பதாக கூறப்படுகிறது
கிணற்றில் விழும் குழந்தையை தாய் எடாது இருந்தால் தாயே தள்ளினாள் என்கைக்குத்  தட்டில்லை
மரக்கலத்தில் யுள்ளாருக்கு அச்சம் வரும் –தீர்க்க சக்தி இல்லையே
பலருக்கும் யுண்டான அச்சம் இவர் ஒருவருக்கும் யுண்டானதே-தோன்ற -கலவர் -என்று பன்மையில் கூறுகிறார்
அவர்கள்  கவலை யுடம்பு அழிதல்-இவருக்கு
கலவர் மனத்திலும் மிக்கதே இவருக்கு
ஆழி வலைவா -கலக்கம் தீர்க்க பரிகரம் உள்ளவனே -ஆற்றலும் யுள்ளவனே
வலவன்-வல்லவன் -வலது திருக்கையில் யுள்ளவன் என்றுமாம்-

——————————————————————————————————————————————————————————————————————————————–

தூங்கார் பிறவிக்கள் இன்னம் புகப் பெய்து
வாங்காய் என்று சிந்தித்து நான் அதற்கு அஞ்சிப்
பாம்போடு ஒரு கூரையிலே  பயின்றாப் போலே
தாங்காது உள்ளம் தள்ளும் என் தாமரைக் கண்ணா ————————-11-8-3-

உள்ளம் தள்ளும் என் தாமரைக் கண்ணா -என் உள்ளம் தடுமாறாதபடி கடாஷித்து அருள வேணும்
தூங்கார் பிறவிகள் -தூங்குதல் அசைத்தல் சலித்தல் -மனம் சஞ்சலப்  படுவதற்கு ஹேதுவான சம்சாரம்
அன்றிக்கே தூங்குதல் -உறங்குதல் -தமோ குண வசத்தால் அஞ்ஞானம் மிக்க பிறப்புக்கள் என்னவுமாம்
பிறவிக்கண்-பழைமையான பாடம்-

———————————————————————————————————————————————————————————————————————————–

உருவார் பிறவிக்குள் இன்னம் புகப் பெய்து
திரிவாய் என்று சிந்தித்தி என்றதற்கு அஞ்சி
இருபாடு எரி கொள்ளியினுள் எறும்பே போல்
உருகா நிற்கும் என் உள்ளம் ஊழி முதல்வா  ————————11-8-4-

பிரளய ஆபத்தில் ரஷித்து அருளியவனே தம்மை சம்சார பிரளயத்தில் நின்றும் ரஷிக்க தக்கவன் என்பதால் –ஊழி முதல்வா -என்கிறார்
உரு ஆர் பிறவி -உடம்பும் உயிரும் கூடினதாயினும் உடம்பின் குணமான பேதமையே மிக்கு உயிரின் குணமான உணர்வு குன்றி
தேஹாத்மா அபிமானமே மிகுந்து ஆத்ம உஜ்ஜீவன வகையில் புகாத பிறப்பு -அச்சத்துக்கு காரணமாய் அமைந்த பிறப்பு
திரிதல் -மாறி மாறி பல பிறப்பும் பிறந்து இறந்து உழல்தல் -ஜன்ம மரணங்களுக்கும் நடுவே அகப்பட்டு நோவு பட்டு
எங்கும் புகலிடம் இன்றி பொறுக்கவும் மாட்டாதே படுகிற பாட்டுக்கு -இரு  பாடு எரி கொள்ளியினுள் எறும்பே போலே -என்கிறார்
இரு தலை மின்னுகின்ற கொள்ளி மேல் எறும்பு என்னுள்ளம் -திரு நாவுக்கரசு நாயனார்-

————————————————————————————————————————————————————————————————————————————–

கொள்ளக் குறையாத விடும்பைக் குழியில்
தள்ளிப் புகப்பெய்தி கொல் என்றதற்கு அஞ்சி
வெள்ளத்திடைப் பட்ட நரியினம் போலே
உள்ளம் துளங்கா நிற்பன் ஊழி  முதல்வா  —————————-11-8-5-

பெரு நீரில் அகப்பட்ட நரியினம் போலே ஒன்றும் தோன்றாது நிலை தளும்பிக் கிடக்கின்றேன்
பிறப்பதிலே புகுவதற்கு காரணம் ஊழ்  வினையே யாயினும் -அதனை எம்பெருமான் ஒழித்திட சமர்த்தனாய் இருந்தும்
ஒழித்திடாது இருத்தலே காரணமாக -தள்ளிப் புகப்பெய்தி   கொல் -அவன் மேல் ஏறிட்டுக் கூறுகின்றார் –
தள்ளிப்-எல்லாவற்றுக்கும் அவனை இன்னாதாகலாம் படி இ றே பிராப்தி இருப்பது
கிணற்றிலே விழுகிற பிரஜையை வாங்காத தாயை தானே தள்ளினாள்-என்னக் கடவது இ றே –
அடியிலே நீ பரிஹரியாமை அன்றோஇது அகல வேண்டிற்று –
தள்ளிப் புகப்பெய்தி   கொல் –நெருப்பிலே அகப்பட்டு-எரிகிறவனை-திரிய அதுக்குள்ளே தள்ளி ஒன்றை இட்டு அமுக்குவாரைப் போலே
நரிகள் பலவற்றுக்கும் யுண்டான பயம் இவர் ஒருவருக்கே யுண்டாயிற்றே -நரியினம் போலே உள்ளம் துளங்கா நிற்பன் –
ஊழி முதல்வா – நீ முன்பு  பரிஹரித்த பிரளயத்தின் அளவு அல்ல சம்சாரத்தின் பிரளயம் –
அங்கு ஒருவரும் அபேஷியாது இருக்கப் பரிஹரித்தாய் –
இங்கே நான் அபேஷிக்கச் செய்தேயும் பராமுகமாய் இருக்கிறாயே –

———————————————————————————————————————————————————————————————————————————

படை நின்ற பைம்தாமரையோடு அணி நீலம்
மடை நின்று அலரும் வயலாலி மணாளா
இடையன் எறிந்த மரமே ஒத்து இராமே
அடைய வருளாய் எனக்கு உன்தன் அருளே   ——————11-8-6-

அதி சமீபஸ்தனான வயலாலி மணவாளனை
அடியேன் பிறந்தேன் பிறந்த பின்னை வற்றா நீர் வயல் சூழ் வயலாலி யம்மானை பெற்றேன் பெற்றதுவும் பிறவாமைப் பெற்றேனே -என்றும்
அணியாலி கை தொழுது முன்னம் சேர் வல்வினைகள் போக முகில் வண்ணம் பொன்னம் சேர் சேவடி மேல் போதணியப் பெற்றோமே -என்றும்
ஈடுபட்டுக் கூறினவர் ஆகையாலே -எனக்கு உன் தன அருள் அருளாய் -என்கிறார்
கலப்பை கொண்டு உழும் பொழுது இரு புறத்தும் உழு  படி செல்ல அதற்கு அறாமல் இடை இடையே கிடக்கும் இடமும் படை எனப்படும்
தாமரைக் கொடிகள்  நீலோத்பல கொடிகள் கலைகள் -நீர் நில வளம் சொல்லும்
வற்றா நீர் வயல் சூழ் வயலாலி -அன்றோ
மணி கெழு நீர் மருங்கு அலரும் வயலாலி -வம்பார் பூவய்லாலி –
மணாளன் -மணவாளன் -மணம் ஆளன்-அமிருத கடவல்லி நாச்சியார் -வயலாலி எம்பெருமான் -வழிய ஆட்கொண்டு மந்திர உபதேசம் செய்து அருளினான்
ஒரு சார் பசுமையாய் ஒரு சார் உலர்ந்து இருப்பது போலே ஞான லாபம் -பேறு கிடையாமையாலே பெறப் பெற்ற வாட்டமும் யுண்டே
வேர் பறிந்த கொடியின் மலர்களும் போட்ட இடத்திலே செவ்வி பெரும்படியா தேச விசேஷத்தில் இருந்தும்
நீ அடியேனுக்கு பூர்ண அனுபவம் அருளத் தட்டிலையே
இருள்தரும் மா ஞாலத்திலே இருந்து தொண்டு செய்த அடியேனுக்கு நித்ய விபூதியில்  நித்ய கைங்கர்ய செல்வம் அருளாய் –

————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————

வேம்பின் புழு வேம்பன்று உண்ணாது அடியேன்
நான் பின்னும் உன் சேவடி யன்றி நயவேன்
தேம்பல் இளம் திங்கள் சிறை விடுத்து ஐ வாய்ப்
பாம்பின் அணைப் பள்ளி கொண்டாய் பரஞ்சோதீ  ———————–11-8-7-

நான் என்ற மாத்ரம் சொன்னால் அகங்காரம்    என்பதால் அடியேன் நான் -என்கிறார்
இயற்கையாக கரும்பாய் உள்ள  நீ வேம்பாய் ஆனாலும் விட மாட்டேன் என்றால் போலே
இயற்கையான அடியேன் அடிமை மாறப் பெற்றாலும் உன்னை விடேன் என்பதாக பின்னும் என்ற சொல்லுக்கு கருத்து உரைப்பர்
தேம்பல் இளம் திங்கள் சிறை விடுத்து ஐ வாய்ப் பாம்பின் அணைப் பள்ளி கொண்டாய் பரஞ்சோதீ  என்ற தொடர்
அடுத்த பாசுரத்தில் வருகிற அரங்க நகர் அப்பனைக் குறித்ததாம்
துண்ட வெண் பிறையன்-பிறையின் -துயர் தீர்த்தவன் அஞ்சிறைய வண்டு வாழ் பொழில் சூழ் அரங்க நகர் மேய வப்பன் –
சந்திரனது உட்குறையைப்  போக்கி அருளின நீ என் மனக் குறையும் போக்கி அருள்வாய் -என்றவாறு
ஐ வாய்ப்பாம்பின் அணைப் பள்ளி கொண்டாய் பரஞ்சோதீ  -என்றது உன்னை எப்பொழுதும் சேர்ந்து இருக்க விரும்பும் அடியவர்க்கு நிரந்தர சம்ச்லேஷத்தைத் தந்து அருள்வாய்
திரு வநந்த ஆழ்வானைப் போலே என்னையும் -அடைய அருளாய் எனக்கு உன் தன அருளே –
அவனுடைய திவ்ய தேஜஸ் ஸிலே ஈடுபட்டு பரஞ்சோதி என்கிறார் -சூர்யன் சந்தரன் அக்னி -முச்   சுடர்களிலும் மேபட்ட ஒளி என்றவாறு –

——————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————-

அணியார் பொழில் சூழ் அரங்க நரகரப்பா
துணியேன் இனி நின்னருளால் அல்லது யெனக்கு
மணியே மணி மாணிக்கமே மது சூதா
பணியாய் யெனக்கு உய்யும் வகை பரஞ்சோதி  ————————11-8-8-

அரங்க நகர் அப்பா உனது அருள் அல்லது வேறு ஒன்றைப் பற்றுக் கோட்டாகக் கொள்ளேன்
அப்பன் -சேதனர்களுக்கு ஹிதம் சொல்லும் தந்தை அன்றோ நீ
மணியே -காண்பவர் இளைப்பைத் தீர்க்கும் வடிவு
மணி மாணிக்கமே -இயற்கையிலே மேன்மை உள்ளவனே
மது சூதா -விரோதி நிரசன சீலன்
நீ பின்பே பேறு தந்து அருளுவாய் என்றாலும் -தருவேன் -மா ஸூ ச -என்றாவது வார்த்தை சொல்லி அருளாய் -எனக்கு உய்யும் வகை பணியாய்-
பிரார்த்தனைக்கு இரங்கி அவன் சோதி வாய் திறந்து அருளும் பொழுது திரு முக மண்டலத்திலும் திரு மேனியிலும்
அருளுவதால் யுண்டான புகர் தோன்ற  பரஞ்சோதி -என்கிறார்
பரஞ்சோதி  —
பூ வலரும் போதை விகாசம் போலே
வார்த்தை அருளிச் செய்யும் போது-திருமேனியில் பிறக்கும் செவ்வி காண வாயிற்று ஆசைப் படுகிறது –

——————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————–

நந்தா நரகத்து அழுந்தா வகை நாளும்
எந்தாய் தொண்டர் ஆனவருக்கு இன்னருள் செய்வாய்
சந்தோகா தலைவனே தாமரைக் கண்ணா
அந்தோ அடியேற்கு அருளாய் யுன்னருளே —————————–11-8-9-

அவித்யாதிகளுக்கு ஒலிவு இல்லாமையாலே பிறவித் துயரம் மாறாமல் இருப்பது பற்றி நந்தா நரகம் -சம்சாரம்
இதற்கு அழிவு செய்வது எம்பெருமான் அருள் தவிர வேறு இல்லையே அழுந்தா வகை நாளும் இன்னருள் செய்வாய்
அவன் அருளைப் பெற்று வீடு பெற வேண்டுவார்க்கு அவன் திருவடிகளில் வழிபாடு அவசியம் -எனபது தோன்ற தொண்டர் ஆனவருக்கு -என்கிறார்
கருணை மளை பொழிய மலர விழித்த திருக் கண்களில் ஈடுபட்டு -தாமரைக் கண்ணா
எந்தாய் -தந்தையாய் நீ இருக்க தரித்ரனாய் நான் இங்கே இருக்கவோ
சந்தோகன் -சந்தஸ் -வேதம் அத்தால் கானம் பண்ணப் படுபவன் -சாந்தோக்ய  உபநிஷத்துக்கு விஷயமானவன்-

———————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————–

குன்றம் எடுத்து ஆநிரை காத்தவன் தன்னை
மன்றில் மலி புகழ் மங்கை மன் கலி கன்றி சொல்
ஓன்று நின்ற ஒன்பதும் வல்லவர் தம் மேல்
ஒன்றும் வினையாயின சார கில்லவே  ———————-11-8-10-

எல்லா வினையும் நீங்கப் பெற்று இன்புறுவர்
மன்றில் புகழ்-பழைமையான சரியான பாடம்
மன்றில் மலி புகழ் -சேராது
ஓன்று நின்ற ஒன்பது -ஒன்றோடு கூடி நின்ற ஒன்பது -ஒன்றும் நின்ற ஒன்பதும் என்னவுமாம்
மங்கை மன்னன் கலி கன்றி சொல் ஓன்று நின்ற ஒன்பதும்
அரசாண்ட செருக்கு அற்று தமது குற்றம் குறைகளையும் உலகோர் கலி தோஷத்தையும் கடியுமாறு   அருளிச் செய்த திரு மொழி
நல்வினையும் பிறப்புக்குக் காரணம் என்பதால் -வினையாயின சார கில்லா –
இருள் சேர் இரு வினையும் சேரா இறைவன் பொருள் சேர் புகழ் புரிந்தார் மாட்டு
எம்பெருமான் பேர் அருளால்பரம பதம் அடைவார்கள் -வல்லவர் தம் மேல் என்றும் வினையாயின சார  கில்லா என்று எதிர் மறையாக அருளுகிறார்
விளக்கின் முன் இருள் போலே
காட்டுத் தீயின் முன் பஞ்சுத்துப் போலேயும்
இத் திருமொழி ஒதுகையாகிய ஞானத்துக்கு முன் வினைகள் இருந்த இடம் தெரியாமல் அழிந்துவிடும் —

குன்றம் எடுத்து ஆநிரை காத்தவன் தன்னை –
ரஷ்ய வர்க்கம் ஏதேனும் ஒரு படி நின்றாலும் ரஷணம் தான் மிறுக்கு உடைத்தான் ஆலும்
ஒரு குறைகள் வாராது காணும் -என்று  அதுக்கு உடலாகத் தான் கோவர்த்தன உத்தாரணம் பண்ணின படியைக் காட்டிஅருளினான்

ஒன்பது பாட்டிலும் இவருக்கு ஓடின வ்யசனமும்  வாசனையோடு  கழியும் படி  அஹம் -என்று  ரஷகனான தன்னைக் காட்டிஅருளினான் –

—————————————————————————————————————————————————————————————————————————————-

ஸ்ரீ P.B.A,ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்-
பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
திரு மங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம். .

பெரிய திருமொழி -திவ்யார்த்த தீபிகை -11-7-நீணாகம் சுற்றி நெடு வரை நட்டு ஆழ் கடலைப்-

April 10, 2015

இத் திருமொழியால் கரணங்கள் பகவத் விஷயம் அவஹாகித்து உஜ்ஜீவனம் பெறவே என்று  என்று உபதேசித்து
அப்படி அவஹாகிக்காதவர்களை நிந்தித்தும் அருளுகிறார்-

நீணாகம் சுற்றி நெடு வரை நட்டு ஆழ் கடலைப்
பேணான் கடைந்து அமுதம் கொண்டுகந்த பெம்மானைப்
பூணார மார்வனைப் புள்ளூரும் பொன் மலையைக்
காணாதார் கண் என்றும் கண் அல்ல கண்டாமே  ———————————————–11-7-1-

சேவிக்கப் பெறாதவர்கள் கண்கள் கண்கள் அல்ல புண்களே ஆகும் –
கரியவனைக் காணாத கண் என்ன கண்ணே -கண்ணிமைத்துக் கண்டார் தம் கண் என்ன கண்ணே
படுக்கைத்தலம்என்று பேணாதே பிரயோஜநாந்த   பரர்களுக்காக  -பேணான் கடைந்து
அமுதம் கொண்டு உகந்த -பிரயோஜநான்தரம் பெற தன்னை அண்டினான் என்று உகந்த
புள்ளூரும் பொன் மலையை -நீலமேகத் திரு வுருவனை ஹிரண்ய வர்ணாம் -நித்ய சம்ச்லேஷத்தால் பொன் மலை ஆனான்
காய்ச்சின பறவை மிர்ந்து பொன் மலையின் மீமிசைக் கார் முகில் போல் –
பொன் போலே விரும்பத் தக்க மலை என்னவுமாம்
கண்டாம் -கண்டோம் –

—————————————————————————————————————————————————————————————————————-

நீள் வான் குறளுருவாய் நின்றிரந்து மாவலி மண்
தாளால் அளவிட்ட தக்கணைக்கு மிக்கானை
தோளாத மா மணியைத் தொண்டர்க்கு இனியானை
கேளாச் செவிகள் செவியல்ல கேட்டாமே ——————————–11-7-2-

எம்பெருமானுடைய திருப் புகழை -ஸ்வரூப ரூப குண விபூதி விஸ்தாரங்களை இதிஹாச புராண முகேன கேட்பதற்கே செவிகள் –
கேட்கப் பெறாத செவிகள் நிலத்தில் உள்ள பாழிகளோடு அவற்றோடு ஒரு வாசி இல்லை –
நீலவான் குறளுருவாய் -நீள்வதற்கு என்றே  ஸ்ரீ வாமன மூர்த்தியானான் -பதுங்கி நின்று பாயும் புலி சிங்கம் போலே
சுருங்க நின்றதனையும் பெருக்க வளருகைக்கு உறுப்பாக –
தக்கணைக்கு மிக்கான் -தஷிணைக்கு மிக சிறந்தவன் -பரம பூஜ்யன் -ராஜ ஸூய யோகத்திலே தெளிவே
தோளாத மா மணியே -துளை இட்டு அனுபவித்து ஒளி குன்றும் மணி போலே இல்லாமல்
கேட்டாம் -கேட்டோம் –

——————————————————————————————————————————————————————————————————————–

தூயானைத் தூய மறையானைத் தென்னாலி
மேயானை மேவாள் உயிர் உண்டு அமுது  உண்ட
வாயானை மாலை வணங்கி யவன் பெருமை
பேசாதார் பேச்சு என்றும் பேச்சல்ல கேட்டாமே ——————–11-7-3-

தூயான் -அந்தர்யாமியாக இருக்கச் செய்தும் தானும் பரிசுத்தன் -நம்மையும் பரிசுத்தன் ஆக்குபவன்
தூய மறையோன் -வேதிகா சமாதி கமான் -வேதங்களுக்கு தூய்மை அபௌருஷயத்வம் -அவனை சொல்லி அல்லாமல் நிற்கை
தென்னாலி மேயான் -பிரமாணங்களால் கேட்டுப் போகை மட்டும் இன்றி பிரத்யஷமாக கண்ணாரக் காணலாய் இருக்கை
இவன் பேச்சுக்களை பேசுவதே பேச்சு மற்றவை கடலோசை போலே-

—————————————————————————————————————————————————————————————————————————–

கூடா விரணியனைக் கூருகிரால் மார்விடந்த
ஓடா வடலரியை யும்பரார் கோமானைத்
தோடார் நறுந்துழாய்  மார்வனை யார்வத்தால்
பாடாதார் பாட்டு என்றும் பாட்டல்ல கேட்டாமோ ———————–11-7-4-

ஓடா அடலரி -விலஷணமான ஸ்ரீ நரசிம்ஹ மூர்த்தியாய்
ப்ரஹ்மாதிகளுக்கு குடியிருப்புக் கொடுத்து அருளி சர்வ ஸ்வாமித்வத்தை நிலை நிறுத்தி அருளியவனும்
ஸ்ரீ ப்ரஹ்லாத ஆழ்வானுக்கு விரோதியைப் போக்கி ரஷணத்துக்கு தனி மாலை இட்டுக் கொண்டு யுள்ளவனை
பிரேம பரவசராய்க் கொண்டு பாடுபவர்களின் பாட்டுக்களே பாத்துக்கலாம்
அல்லாத பாட்டுக்கள் நரியூளை இடுதலோடே ஒக்கும்-

———————————————————————————————————————————————————————————————————————————

மையார் கடலும் மணி வரையும் மா முகிலும்
கொய்யார் குவளையும் காயாவும் போன்று இருண்ட
மெய்யானை மெய்ய மலையானைச் சங்கேந்தும்
கையானைக் கை தொழாக் கையல்ல கண்டாமே ———————–11-7-5-

கடல் போலே எல்லை காண ஒண்ணாததாய்
மணி மலை போலே நெஞ்சுக்கு ஆகர்ஷகமாய்
காளமேகம் போலே குளிர்ந்து விடாயைத் தீர்ப்பதாய்
குவளைப் பூவும் காயம் பூவும் போலே வைத்த கண் வாங்காதே பார்த்துக் கொண்டே இருக்கும் படியான திரு மேனியை யுடையவன்
இப்படிப் பட்ட திவ்ய மங்கள விக்ரஹத்தை திரு மெய்ய மலையிலே  ஆஸ்ரிதற்கு முற்றூட்டாக கொடுத்துக் கொண்டு அருள்பவன்
திருச் சங்கேந்தும் திருக் கையனைத் தொழும் கைகளே கைகள்
தொழாத கைகள் உலக்கை -கை தொழாக் கையல்ல -என்றது -தொழாக்கை கை  யல்ல -என்று அந்வயிப்பது-

——————————————————————————————————————————————————————————————————————————–

கள்ளார் துழாயும் கணவலரும் கூவிளையும்
முள்ளார் முளரியும் ஆம்பலும் முன் கண்டக்கால்
புள்ளாய் ஓர் ஏனமாய்ப் புக்கிடந்தான் பொன்னடிக்கு என்று
உள்ளாதார் உள்ளத்தை உள்ளமாக் கொள்ளோமே  ——————————11-7-6-

கள்ளார் துழாயும் கணவலரும் கூவிளையும்-தேன் பொருந்திய திருத் துழாயும்-அலரியும் -பில்வபத்திரத்தையும்
முள்ளார் முளரியும் ஆம்பலும் -முட்கள் நிறைந்த தாமரைப் பூவையும் -ஆம்பல் மலரையும் –
முன் கண்டக்கால்-இவை எம்பெருமானுக்கே சாத்த உரியன என்ற அத்யவசாயம் கொள்ளாதார் நெஞ்சு நெஞ்சு அல்ல -நஞ்சே தான்
திருத் துழாய் யுடன் விஜாதீய வஸ்துக்களையும் எடுத்தது-செண்பக மல்லிகையோடு இருவாட்சி -என்று சிறப்பித்து சொல்லும் புஷ்பங்கள் வேண்டா
பரிவதில் ஈசனைப் பாடி விரிவது மேவலுறுவீர் பிரிவகையின்றி நன்னீர் தூயப் புரிவதுவும் புகை பூவே -திருவாய் -1-6-1-
பட்டர் -புரிவதுவும் புகை பூவே-சப்த ச்வாரச்யத்தையைத் திரு உள்ளம் கொண்டு ஏதேனும் ஒரு புகையும் பூவும் அமையும்
கண்டகாலிப் பூவும் சூட்டலாம்
ந கண்டகாரிகா புஷ்பம் தேவாய விநிவேதயேத்-சாஸ்திரம் விதித்து கையிலே முள் பாயுமே என்பதால் –
இவனது த்ரவ்யம் -பிரதானம் அன்று -சிநேக பிரதான்யம் –
ச்நேஹம் இல்லாதவன் இடில் திருத் துழாயும் ஆகாது -ச்நேஹத்தோடு இடில் அலரியும் ஆம் –
ஸ்ரீ ஜகன்னாத பெருமாள் -நீ இட்ட பூ கனத்து சுமக்க ஒண்ணாதே உள்ளது என்றாரே –

புள்ளாய்- ஏதேனும் ஒரு பஷியாகவும்
ஓர் ஏனமாய் -மிருகமாகவும்
தன்னை அமைத்துக் கொண்டவனுக்கு ஆகாதது எதுவும் இல்லை –
அவன் அவதார யோநியில் நியமம் கொள்ளாதாப் போலே உகந்து கொள்ளுகிற பதார்த்தங்களிலும் நியமம் இல்லை -என்றவாறு
உள்ளாதார் உள்ளத்தை என்றது -இவற்றை சமர்ப்பிக்க கூட வேண்டாம் மனத்தால் நினைத்தாலே போதுமே
நினைவே அமையும் செயல் மிகை -என்பர் பெரியவாச்சான் பிள்ளை-

———————————————————————————————————————————————————————————————————————————

கனையார் கடலும் கரு விளையும் காயாவும்
அனையானை அன்பினால் ஆர்வத்தால் என்றும்
சுனையார் மலரிட்டுத் தொண்டராய் நின்று
நினையாதார் நெஞ்சு என்றும் நெஞ்சல்ல கண்டோமே ————————11-7-7-

கடல் கருவிளைப் பூ காயம் பூ -என்னும் இவற்றை ஒரு புடை ஒப்பாகச் சொல்லலாம் படியான திருமேனி
படைத்த எம்பெருமான் பக்கலிலே சுனைகளிலே யுள்ள புஷ்பங்களை கொணர்ந்து சமர்ப்பித்து
அடிமைத் தொழிலுக்கு இசைந்து அவனையே சிந்தித்து இருக்க மாட்டாத நெஞ்சு நெஞ்சே அன்று –
அன்பினால் ஆர்ய்வத்தால் -அன்பாவது ச்நேஹம் -ஆர்வமாவது பெறாவிடில் முடியும் நிலை
சுனை ஆர் மலர் -புதிதாக புஷ்பங்களை சிருஷ்டிக்க வேண்டியது இல்லையே -இசைவு தானே வேண்டுவது
தாம் உளரே தம்முள்ளம் உளதே தாமரையின் பூ உளதே ஏத்தும் பொழுது யுண்டே  -பொய்கையார்-

—————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————

வெறியார் கரும் கூந்தல் ஆய்ச்சியர் வைத்த
உறியார் நறு வெண்ணெய் தான் உகந்து உண்ட
சிறியானைச்   செங்கண் நெடியானைச் சிந்தித்து
அறியாதார் என்றும் அறியாதார்  கண்டாமோ  ————————–11-7-8-

ஆஸ்ரித ஹஸ்த ஸ்பர்சம் பெற்ற த்ரவ்யம் பெற்று பெறாப் பேறு பெற்றவனாய் வாரி அமுது செய்து அருளிய சிறு பிள்ளையை
செந்தாமரைக் கண்ணனை  -சர்வேஸ்வரனை -நினைத்து அறியாதவர்கள் -சாஸ்திர ஞானத்தாலே சீரியர்களே யாயினும் அறிவில்லாதவர்களே ஆவார்
ஒண் தாமரையாள்   கேள்வன் ஒருவனையே நோக்கும் யுணர்வு என்பதால் செங்கண் நெடியானைச் சிந்தித்து அறியாதார் என்றும் அறியாதார்  – ஆவார் –

—————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————

தேனோடு வண்டாலும் திருமால் இருஞ்சோலை
தானிடமாக்கிக் கொண்டான் தட மலர்க் கண்ணிக்காய்
ஆன் விடை ஏழ்  அன்று அடர்த்தார்க்கு ஆளானார் அல்லாத
மானிடவர் அல்லர்  என்று    என் மனத்தே வைத்தேனே ———————-11-7-9-

திருமால் இரும் சோலையிலே  நித்ய வாஸம் செய்து அருளும் எம்பெருமானுக்கு ஆட்படாதவர்கள் மனுஷ்ய யோநியிலே
பிறந்து வைத்தும் உணர்வின் பயன் பெறாதவர்கள் ஆகையாலே மானிடர் அல்லர் என்று சித்தாந்தம் செய்து கொண்டேன்
உண்டு உறங்கி விஷய போகங்களை அனுபவிக்கை மிருகங்களுக்கும் யுண்டே
என் மனத்தே வைத்தேனே -என்றதால் இது எவ்வித்ததாலும் மாற்ற முடியாத சித்தாந்தம் -என்கிறார் –

——————————————————————————————————————————————————————————————————————————————-

மெய்நின்ற  பாவம் அகலத் திருமாலைக்
கைநின்ற ஆழியான் சூழும் கழல் சூடி
கைந்நின்ற வேற்க் கை கலியன் ஒலி மாலை
ஐ ஒன்றும்  ஐந்தும் இவை பாடி ஆடுமினே ————————————11-7-10-

மெய் நின்ற பாவம் -பிரக்ருதியிலே அனுபவிக்க வேண்டி நின்ற பாவங்கள்
திருமாலை சூழும் கழல் சூடி -திருமகள் கொழுநன் யுடைய -சர்வ வியாபியான திருவடிகளை -முடி மேல் கொள்ளுமவராய்
கை கழலா நேமியானாய் இருந்து  அடியார்கள் வினைகளை அகற்றி அருளும் எம்பெருமான் யுடைய
திருவடிகளைத் தலை மேல் புனைந்து பாவங்கள் தொலையப் பெற்ற கொற்ற வேல் பரகாலன் கலியன் அருளிச் செய்த
இத் திரு மொழியைப் பாடி ஆடுமின் -பாடினால் வாக்கு சபலமாகும் -ஆடினால் சரீரம் சபலமாகும் –
பாடுதலும் ஆடுதலும் மனப் பூர்வகமாகவே உண்டாக வேண்டுதலால் அர்த்தாத் அந்த காரணமும் சபலமாகும் என்று நாட்டாருக்கு வழி காட்டி அருளினார்-

———————————————————————————————————————————————————————————————————————————————-

ஸ்ரீ P.B.A,ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்-
பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
திரு மங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம். .

பெரிய திருமொழி -திவ்யார்த்த தீபிகை -11-6-மைந்நின்ற கருங்கடல் வாய் யுலகின்றி வானவரும் யாமும் எல்லாம்-

April 10, 2015

இன் கனி தனி அருந்த மாட்டாரே -பரத்வ சௌலப்ய திருக் கல்யாண குணங்களை அனுபவித்தார் –
உபதேசிக்கப் பார்த்தார் -தேவதாந்திர பஜனம் செய்வார்களாயே திரிகின்றார்களே சம்சாரிகள்
உபதேசிப்பதையும் அந்த உபதேசம் சடக்கென பலிக்காமல் திரு உள்ளம் நொந்து பேசுவதாயுமாய்ச் செல்கிறது இத் திரு மொழி –

——————————————————————————————————————————————————————————————————–

மைந்நின்ற கருங்கடல் வாய் யுலகின்றி வானவரும் யாமும் எல்லாம்
மெய்ந்நின்ற சக்கரத்தன் திரு வயிற்றில் நெடுங்காலம் கிடந்ததோரீர்
எந்நன்றி செய்தாரா வேதிலோர் தெய்வத்தை யேத்துகின்றீர்
செய்ந்நன்றி குன்றேல்மின் தொண்டர்காள் அண்டனையே   யேத்தீர்களே ——————-11-6-1-

அருளார் திருச் சக்கரத்தால் அகல் விசும்பும் நிலனும் இருளார் வினைகெடச் செங்கோல் நடாவுதீர் -திருவிருத்தம்
க்ருத்ஜ்ஞராக இருக்க உபய விபூதி நாதனையே ஏத்தப் பாருமின்
ஓர்தல் -ஆராய்ந்து அறிதல்
ஓரீர் -முன்னிலைப் பன்மை எதிர்மறை வினைமுற்று-

————————————————————————————————————————————————————————————————————

நில்லாத பெரு வெள்ளம் நெடு விசும்பின் மீதோடி நிமிர்ந்த காலம்
மல்லாண்ட தடக் கையால் பகிரண்டம் அகப்படுத்த காலத்தன்று
எல்லாரும் அறியாரோ வெம்பெருமான் உண்டு உமிழ்ந்த வெச்சில் தேவர்
அல்லாதார் தாம் உளரே யவன் அருளே யுலகாவது அறியீர் களே ——————————11-6-2-

மகா பிரளயத்தில் அண்டரண்ட பகிரண்டத்து ஒரு மா நிலம் ஏழு மால் வரை முற்றும்
மல்லாண்ட திண் தோளால் வாரிப்பிடித்து திரு வயற்றிலே புகப் பெய்து அருளின காலத்தில் எச்சில் ஆகாதார் யுண்டோ
மல்லாண்ட தடக் கையால் பகிரண்டம் அகப்படுத்த-சர்வேஸ்வரன் பிரளயம் சென்று அடராத படி தன் திருக் கையாலே பரம பதத்தை
தன் கைக் கீழே இட்டுக் கொண்டு நின்ற காலம் -என்னவுமாம் –
அவன் அருளே உலகாவது -சரியான பாடம் -உலகாள்வது -பாட பேதம்

———————————————————————————————————————————————————————————————————————

நெற்றி மேல்  கண்ணானும் நிறை மொழி வாய் நான்முகனும் நீண்ட நால்வாய்
ஒற்றைக் கை வெண் பகட்டில் ஒருவனையும் உள்ளிட்ட அமரரோடும்
வெற்றிப் போர் கடல் அரையன் விழுங்காமல் தான் விழுங்கி உய்யக் கொண்ட
கொற்றப் போராழியான் குணம் பரவாச் சிறு தொண்டர் கொடியவாறே ————————–11-6-3-

நெற்றி மேல்  கண்ணானும் நிறை மொழி வாய் நான்முகனும்
நீண்ட நால்வாய்ஒற்றைக் கை வெண் பகட்டில் ஒருவனையும் உள்ளிட்ட அமரரோடும்-
ருத்ர பிரமன் -நீண்ட தொங்குகின்ற வாயையும் துதிக்கையும் யுடைய ஐராவதம் என்கிற வெள்ளை யானைப் பாகனான இந்த்ரனும்
வெற்றிப் போர் கடல் அரையன் விழுங்காமல் தான் விழுங்கி உய்யக் கொண்ட-
ஜெயசீலனான சமுத்திர ராஜன் பிரளயத்தில் விழுங்க ஒண்ணாத படி
கொற்றப் போராழியான் குணம் பரவாச் சிறு தொண்டர் கொடியவாறே ———–
சூத்திர ஜனங்கள் கொடும்தன்மை இருக்கிறபடி என்னே
பகடு யானை –

———————————————————————————————————————————————————————————————————————————

பனிப் பரவித் திரை ததும்பப் பார் எல்லாம் நெடும் கடலே  யானகாலம்
இனிக் களை கண் இவர்க்கு இல்லை என்று உலகம் ஏழினையும் ஊழில் வாங்கி
முனித்தலைவன் முழங்கொளி  சேர்  திரு வயிற்றில் வைத்து உம்மை யுய்யக் கொண்ட
கனிக்கவளத் திருவுருவத் தொருவனையே கழல் தொழுமா கல்லீர்களே ——————————–11-6-4-

சர்வ ஸ்வாமி என்கிற முறையாலே திரு வயிற்றிலே வைத்து உஜ்ஜீவிப்பித்த வனும்
இப்படி ரஷித்த படியால் உகந்து திரு மேனி புகர் பெற்று களங்கனி வண்ணனுமான எம்பெருமான் ஒருவனையே
திருவடி வணங்கப் பாருமின்
களை கண் -சரணம்
முனித்தலைவன் -லோக ரஷணம்  ஒன்றேயே  சிந்தை செய்து கொண்டு அருள்பவன்
முழங்கொலி சேர் திரு வயிறு -திரு வயிற்றினுள் புகும் போது யுண்டாகக் கூடிய ஆரவாரத்தின்  மிகுதியைச் சொல்லுகிறது-

கல்லீர்களே -கற்க மாட்டீர்களோ-

———————————————————————————————————————————————————————————————————————————-

பாராரும் காணாமே பரவை மா நெடும் கடலே யான காலம்
ஆரானும் அவனுடைய திரு வயிற்றில் நெடும் காலம் கிடந்தது உள்ளத்து
ஓராத உனர்விலீர் உணருதிரேல் உலகளந்த உம்பர் கோமான்
பேராளான் பேரான பேர்கள் ஆயிரங்களுமே பேசீர்களே  ———————————–11-6-5-

பிரளயத்தில் அனைவரையும் திரு வயிற்றிலே வைத்து நோக்கி அருளி
சர்வ ஸ்வாமித்வம்தோற்ற உலகையும் அளந்து கொண்ட உம்பர் கோமான் யுடைய பல்லாயிரம் திரு நாமங்களை பேசிக் கொண்டே இருத்தலே உங்களுக்கு தக்கதாம்
பார் -எல்லா உலகங்களுக்கும் உப லஷணம்-

———————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————-

பேயிருக்கு நெடு வெள்ளம் பெரு விசும்பின் மீதோடிப் பெருகு காலம்
தாயிருக்கும் வண்ணமே யும்மைத் தன் வயிற்றிருத்தி  உய்யக் கொண்டான்
போயிருக்க மற்று இங்கோர் புதுத் தெய்வம் கொண்டாடும் தொண்டீர் பெற்ற
தாயிருக்க மணை வெந்நீர் ஆட்டுதிரோ மாட்டாத தகவற்றீரே ———————————-11-6-6-

பெற்ற தாய் போலே பரிந்து திரு வயிற்றிலே இருத்தி உஜ்ஜீவிப்பித்து அருளின பெருமான்
வெறுக்கும் படியாக வேறு ஒரு சூத்திர தேவதையை கொண்டாடுவது
அறிவற்ற மணை  கட்டையை வெந்நீர் ஆட்டுமா போலே
ஈன்றோள் இருக்க மணை நீராட்டி -திரு வாசிரியம் -6-
மாட்டாத தகவு அற்றீரே -ஒருவருக்கும் எளிதில் கிட்ட முடியாத எம்பெருமானுடைய திருவருளுக்கு இலக்காகாது ஒழிந்தீர்களே-

——————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————

மண்ணாடும் விண்ணாடும் வானவரும் தானவரும் மற்றும் எல்லாம்
உண்ணாத பெரு வெள்ளம் உண்ணாமல் தான் விழுங்கி யுய்யக் கொண்ட
கண்ணாளன் கண்ணமங்கை நகராளன் கழல் சூடியவனை உள்ளத்து
எண்ணாத மானிடத்தை எண்ணாத  போதெல்லாம் இனியவாறே —————————-11-6-7-

பிரளயத்தில் திரு வயிற்றினுள் அடக்கி ரசித்து அருளியவனே அத் திருக்குணம் நன்கு விளங்க
திருக்கண்ண மங்கை திவ்ய தேசத்தில் நித்ய சந்நிதி பண்ணி அருளுகிறான்
அவனையே இடைவிடாது சிந்தித்து இருப்பதே நன்றி அறிவுக்குத் தகுதி
அப்படி சிந்திக்க மாட்டாத பாவிகளை நெஞ்சிலே இட்டு என்னாது இருந்தால் அதுவே நமக்கு பரம போக்கியம் –
எண்ணாத மானிடத்தை எண்ணாத  போதெல்லாம் இனியவாறே-என்கிறார்
மேலால் பிறப்பின்மை பெற்று அடிக்கீழ் குற்றேவல் அன்று மறப்பின்மை யான் வேண்டும் மாடு -பெரிய திருவந்தாதி
திவி வா புவி வா மமாஸ்து வாஸோ நரகே வா நர காந்தக ப்ரகாமம் அவதீரித
சாராதார விந்தௌ சரனௌ தே மரணேபி சிந்தயானி -முகுந்த மாலை
எம்பெருமானையும் எம்பெருமான் அடியார்களை சிந்திப்பதைக் காட்டிலும் விமுகர்களை சிந்தியாது இருக்கையே பரம புருஷார்த்தம் –
மருவினிய தண்ணார்ந்த கடன்மல்லைத் தல சயனத்து உறைவாரை எண்ணாதே இருப்பாரை இறைப் பொழுதும் எண்ணோமே –
பகவத் ஜ்ஞானமும் வேண்டா -வைஷ்ணவ சஹ வாசமும் வேண்டா–அவைஷ்ணவர்களை நினையாத போது -இனிது என்கை- –

———————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————-

மறம் கிளர்ந்து கரும் கடல் நீர்  உரந்துரந்து பரந்தேறி யண்டத்தப்பால்
புறம் கிளர்ந்த காலத்துப் பொன்னுலகம் ஏழினையும் ஊழில் வாங்கி
அறம் கிளர்ந்த திரு வயிற்றின் அகம்படியில் வைத்து உம்மை உய்யக் கொண்ட
நிறம் கிளர்ந்த கருஞ்சோதி நெடும் தகையை நினையாதார் நீசர் தாமே —————————-11-6-8-

திருவயிற்றில் வைத்து ரஷித்து அருளி அத்தாலே திரு மேனி புகர் படைத்த பரஞ்சோதி பெருமானை நினைக்க மாட்டாத வர்களுக்கு மேலே நீசர்கள் இல்லை –

———————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————

அண்டத்தின் முகடு அழுந்த அலை முந்நீர்த் திரை ததும்ப ஆவா வென்று
தொண்டர்க்கும் அமரர்க்கும் முனிவர்க்கும் தான் அருளி உலகம் ஏழும்
உண்டு ஒத்த திரு வயிற்றின் அகம்படியில் வைத்து உம்மை யுய்யக் கொண்ட
கொண்டற் கைம் மணி வண்ணன் தண் குடந்தை நகர் பாடி யாடீர்களே  ———————-11-6-9-

திருவயிற்றில் வைத்து ரஷித்து அருளி -பரம உதாரனன்-நீல மணி வண்ணன் நித்ய வாஸம் செய்து அருளும் திருக் குடந்தை   நகரை பாடி ஆடுமின்
உண்டு ஒத்த திரு வயிறு -உண்ட பின்பும் முன்பு போன்ற திரு வயிறு யுடையவன்
முதல் திரு மொழியில் -சூழ்  புனல் குடந்தையே தொழுமின் -என்றார்
இங்கே தண் குடந்தை நகர் பாடி யாடீர்களே -என்கிறார்
த ண் குடந்தை கிடந்த மாலை நெடியானை அடி நாயேன் நினைந்திட்டேனே -திரு நெடும் தாண்டகம் -தலைக் கட்டி அருளுவார் –

——————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————-

தேவரையும் அசுரர்களையும் திசைகளையும் கடல்களையும் மற்றும் முற்றும்
யாவரையும் ஒழியாமே எம்பெருமான் உண்டு உமிழ்ந்தது அறிந்து சொன்ன
காவளரும் பொழில் மங்கைக் கலி கன்றி யொலி மாலை கற்று வல்லார்
பூவளரும் திரு மகளால் அருள் பெற்றுப் பொன்னுலகில் பொலிவர் தாமே  ———————11-6-10-

இத் திருமொழியை கற்று வல்லார்கள்
புருஷகார பூதையான பெரிய பிராட்டியார் யுடைய திரு அருளுக்கு இலக்காகப் பெற்று
நித்ய விபூதியிலே நித்ய ஸ்ரீர் நித்ய மங்களமாக வாழப் பெறுவார்-

—————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————–

ஸ்ரீ P.B.A,ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்-
பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
திரு மங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம். .

பெரிய திருமொழி -திவ்யார்த்த தீபிகை -11-5-மானமரும் மென்னோக்கி வைதேவியின் துணையா-

April 10, 2015

இத் திருமொழி ஒரு விலஷணமான அனுபவம் -ஏக காலத்திலே இரண்டு பிராட்டிமார் யுடைய நிலையில்
ஒருத்தி ஏசி சௌலப்ய குணத்தை பேசியும்
ஒருத்தி ஏத்தி பரதவ குணத்தை பேசியும் -பேசி அனுபவிக்கிறார்
என்னாதன் தேவிக்கு -பெரியாழ்வார் திருமொழி -ஒருத்தி ஸ்ரீ கிருஷ்ணாவதாரத்தையும்
ஒருத்தி ஸ்ரீ ராமாவதாரத்தையும் பேசி அருளினது போலேயும்
கதிராயிரம் தேவி -பெரியாழ்வார் -சர்வேஸ்வரனைக்  கண்ணாலே காண வேண்டும் என்பாராயும்
அவனை யுள்ளபடி கண்டார் உளர் -என்பாராயும் இரண்டு வகையாக பேசினது போலேயும்
சூடிக் கொடுத்த சுடர்க் கொடியும் பட்டி மேய்ந்தோர் காரேறு திரு மொழியில் -இங்கே போதக் கண்டீரே -என்று கேட்பதும்
விருந்தாவனத்தே கண்டோமே -என்று விடை கூறுவதுமாக அருளிச் செய்தார் இ றே
ஏக காலத்திலே இரண்டு அவஸ்தைகள் -எம்பெருமான் அருளின் மிகுதியால்  ஞானத்தில் தடை யற்றால் பொருந்தாது ஓன்று இல்லையே
நித்ய முக்தர்கள் பரமபதத்தில் ஏக காலத்திலே அவன் அருளாலே கைங்கர்யங்கள் செய்ய அனுரூபமாக பல சரீரங்களைப் பரிஹரிப்பது போலே –

————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————

மானமரும் மென்னோக்கி வைதேவியின் துணையா
கானமரும் கல்லதர் போய்க் காடுறைந்தான்   காணேடீ
கானமரும் கல்லதர் போய்க் காடுறைந்த பொன்னடிகள்
வானவர் தம் சென்னி மலர் கண்டாய் சாழலே —————————–11-5-1-

முன்னடிகளால் சௌலப்ய திருக் குணமும் பின்னடிகளால் பரதவ திருக் குணமும் வெளியிடப்படுகிறது
உபய விபூதி நாதன் ஒண் டொடியாள் திரு மகளும் நீயுமே நிலா நிற்ப -மென்மையாக விளங்காமல் இருள் தரும் மா ஞாலத்தில் அவதரிக்க வேண்டுமோ
அரசு உரிமையை இழந்து பெண்டாட்டியையும் கூட்டிக் கொண்டு கல்லும் முள்ளுமான காட்டிலே கால் நோவ நடந்து சென்றானே
பரத்வத்துடன் கூடின இடத்தில் சௌலப்யமும் கொண்டாடத் தகுந்ததே என்பதை அறியாயோ
அப்படி நடந்த திருவடிகளையே வானவர்கள் தங்கள் சென்னிக்கு மலர்ந்த பூவாய்க் கொள்ளுகிறார்கள்
ஆஸ்ரித ரஷண  அர்த்தமாக அன்றோ நடந்தன -கை தொட்டு செய்து நிறம் பெற வேணும் என்று அன்றோ
அசூர வர்க்கம் இருந்த இடம் தேடித் திரிந்து கார்யம்

————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————

தந்தை தளை கழலத் தோன்றிப் போய் ஆய்ப்பாடி
நந்தன் குல மதலையாய் வளர்ந்தான் காணேடீ
நந்தன் குல மதலையாய் வளர்ந்தான் நான் முகற்கு
தந்தை காண் எந்தை பெருமான் காண் சாழலே ———————–11-5-2-

ஸ்ரீ ராமன் சௌலப்யம் அனுபவித்தார் முதல் பாசுரத்தில்–இது முதல் எட்டாம் பாசுரம் வரை கிருஷ்ணன் சௌலப்யம் அனுபவிக்கிறார் –

பிறப்பிலி ஒருத்தி மகனாய் ஓர் இரவில் பிறந்து –ஓர் இரவில் ஒருத்தி மகனாய் ஒழித்து வளர -சர்வ ரஷகனாக ஆகக் கூடுமோ –
நான்முகனை நாராயணன் படைத்தான் -அஜாயமானோ பஹூதா விஜாயதே -மகானுபாவன் மனுஷ்ய பாவனைக்கு சேரத் தானே ஒழிந்து வளர்ந்தான்-

————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————–

ஆழ் கடல் சூழ் வையகத்தார் ஏசப் போய் ஆய்ப்பாடித்
தாழ் குழலார்  வைத்த தயிர் உண்டான் காணேடீ
தாழ் குழலார்  வைத்த தயிர் உண்ட பொன் வயிற்று இவ்
வேழ் உலகும்  உண்டு இடமுடைத்தால் சாழலே —————————11-5-3-

அவாப்த சமஸ்த காமன் தயிர் வெண்ணெய் வாரி யுண்டானே
யுண்டு நிறைத்து விடுகிற திரு வயிறோ -கார்  ஏழ்   கடல் ஏழ் மலை ஏழ் உலகுண்டும் ஆரா வயிற்றானாய் இருப்பவன்
ஆஸ்ரிதர் ஹஸ்த ஸ்பர்சம் உள்ள த்ரவ்யத்தால் அல்லாது தரியாதவனாய் இருக்கும்
மகா குணத்தை வெளிட்டு அருள தாழ் குழலார் வைத்த தயிர் யுண்டான் -கொண்டாடத் தக்க எளிமை அன்றோ –

———————————————————————————————————————————————————————————————————————-

அறியாதார்க்கு ஆனாயனாகிப் போய் ஆய்ப்பாடி
உறியார் நறு வெண்ணெய் யுண்டு உகந்தான் காணேடீ
உறியார் நறு வெண்ணெய் யுண்டு உகந்த பொன் வயிற்றுக்கு
ஏறி நீர் உலகனைத்தும் எய்தாதால் சாழலே  —————————————11-5-4-

தயிர் வெண்ணெய் யுண்ட ப்ரேமமே பின்னாட்டுகிறது
அறிவு இல்லாதவர்களுக்கு உள்ளே இடையனாகி
ஆன் ஆயனாகி -மாடு மேய்க்கும் இடைக் குலத்தவனாய்
களவு செய்து யுண்டு உகந்தான்
திரு வயிற்றுக்கு கடல் சூழ்ந்த உலகங்கள் எல்லாமே போதாதது   ஆச்சர்யம் அன்றோ –

———————————————————————————————————————————————————————————————————————-

வண்ணக் கருங்குழல் ஆய்ச்சியால் மொத்துண்டு
கண்ணிக் குறுங்கயிற்றால் கட்டுண்டான் காணேடீ
கண்ணிக் குறுங்கயிற்றால் கட்டுண்டான் ஆகிலும்
எண்ணற்கு  அரியன் இமையோர்க்கும் சாழலே ——————11-5-5-

மத்துறு கடை வெண்ணெய் களவினில் உரவிடை யாப்புண்டு எத்திறம் உரலினோடு இணைந்து இருந்து ஏங்கிய எளிவே -திருவாய்மொழி -1-3-1-
இமையோர் தமக்கும் -தனிப்பெரும் மூர்த்தி தன மாயம் செவ்வே நெஞ்சால் நினைப்பரிதால் வெண்ணெய் யூண் என்னும் ஈனச் சொல்லே-திருவிருத்தம் -98

——————————————————————————————————————————————————————————————————————————–

கன்றப் பறை கறங்கக் கண்டவர்  தம் கண் களிப்ப
மன்றில் மரக்கால் கூத்தாடினான் காணேடீ
மன்றில் மரக்கால் கூத்தாடினான் ஆகிலும்
என்றும் அரியன் இமையோர்க்கும்   சாழலே   ———————11-5-6-

மரக்கால் கூத்து -எனபது அல்ல -மரத்தை காலிலே கட்டி ஆடினான் காண் -வியாக்யானம் – குடக் கூத்து போலே-

————————————————————————————————————————————————————————————————————————–

கோதை வேல் ஐவர்க் காய் மண்ணகலம் கூறிடுவான்
தூதனாய் மன்னவனால் சொல்லுண்டான் காணேடீ
தூதனாய் மன்னவனால் சொல்லுண்டான் வாகிலும்
ஓத நீர் வையகம் முன் உண்டு உமிந்தான் சாழலே —————–11-5-7-

பாண்டவ தூதன் -சிறியாத்தான் பட்டர் சம்வாதம் -இன்னார் தூதன் என நின்றானே
அவனே பிரளயத்தில் திரு வயிற்றினுள் வைத்து நோக்கி அருளினவன்
கோதை -அரசு உரிமையை  இழந்து இருந்தாலும் பூச்சூட ஸ்வரூப யோக்யதை யுடைய பாண்டவர்களுக்காக –
சொல்லுண்டான் -பீஷ்மத் துரோணா வதிக்ரம்ய மாஞ்சைவ மது ஸூ தான -கிமர்த்தம் புண்டரீகாஷா புக்தம் வ்ருஷல போஜனம் –
துரியோதனாலும் புண்டரீகாஷா என்று விழிக்க வேண்டும்படியான பெருமை படைத்தவன் –

———————————————————————————————————————————————————————————————————————————-

பார் மன்னர் மங்கப் படை தொட்டு வெஞ்சமத்துத்
தேர்  மன்னர்க்காய் அன்று தேரூர்ந்தான் காணேடீ
தேர்  மன்னர்க்காய் அன்று தேரூர்ந்தான்ஆகிலும்
தார் மன்னர் தங்கள் தலை மேலான் சாழலே ————————-11-5-8-

ராஜாதி ராஜஸ் சர்வேஷாம்
ஆஸ்ரித ரஷண  அர்த்தமாக அசத்ய பிரதிஜ்ஞன் ஆவதும் அவனது திருக் கல்யாண குணம் –

———————————————————————————————————————————————————————————————————————————

கண்டார் இரங்கக் கழியக் குறள் உருவாய்
வண்டாரான் வேள்வியில் மண்ணிரந்தான் காணேடீ
வண்டாரான் வேள்வியில் மண்ணிரந்தான் ஆகிலும்
விண்டு  ஏழ்   உலகுக்கும் மிக்கான் காண் சாழலே —————–11-5-9-

வண் தாராளான் -ஔதார்ய குணத்துக்கு தனி மாலை இட்ட மா வலி
ஸ்ரீ வாமனனாயும்
ஸ்ரீ த்ரிவிக்ரமனாயும்-பரத்வ சௌலப்ய திருக் கல்யாண குணங்களைக் காட்டி அருளினான்-

—————————————————————————————————————————————————————————————————————————–

கள்ளத்தால் மாவலியை மூவடி மண் கொண்டு அளந்தான்
வெள்ளத்தான் வேங்கடத்தான் என்பரால் காணேடீ
வெள்ளத்தான் வேங்கடத்தான் ஏலும் கலி கன்றி
உள்ளத்தின் உள்ளே யுளன் கண்டாய் சாழலே   ———————11-5-10-

ஷீராப்தி நாதனே
திரு வேங்கடத்தானே
ஆழ்வார் திரு உள்ளத்தில் நித்ய வாசம் செய்து அருளி பரத்வ சௌலப்ய திருக் கல்யாண குணங்களைக் காட்டி அருளினவன்
இவரைப் பெறவே அங்கு எல்லாம் இருந்து வந்தவன் -பரம உத்தேச்யம்
இது சித்தித்து விட்டால் அங்கு ஆதாரம் மட்டமாய் விடுமே
கல்லும் கனை கடலும் வைகுண்ட வானாடும் புல்லென்று ஒழிந்தன  கொல் ஏ பாவமே
வெல்ல நெடியான் நிறம் கரியான் உள் புகுந்து நீங்கான் அடியேன் உள்ளத்தகம் -பெரிய திருவந்தாதி
குணாநுபவம் செய்வதே பரம போக்கியம் என்பதால் பல சுருதி தனியாக அருளிச் செய்ய வில்லை-

———————————————————————————————————————————————————————————————————————————

ஸ்ரீ P.B.A,ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்-
பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
திரு மங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம். .

பெரிய திருமொழி -திவ்யார்த்த தீபிகை -11-4-நிலையிடமெங்கும் இன்றி நெடு வெள்ளம் உம்பர் வளநாடு மூட விமையோர்-

April 9, 2015

சிஷ்ட பரிபாலன  அர்த்தமாகவே துஷ்ட  நிக்ரஹமும் -தர்ம சம்ஸ்தாபனமும்  –
சங்கல்ப மாத்ரத்திலே செய்ய வல்லனாய் இருந்தும் என்நின்ற யோனியுமாய் பிறந்து அருளினான் –
மழுங்காத வை நுதிய சக்கர நல் வ்லத்தையாய் -தொழும் காதல் களிறு அளிப்பான் புள்ளூர்ந்து தோன்றினையே
மழுங்காத   ஞானமே  படையாக மலருலகில் தொழும்பாயார்க்கு அளித்தால் உன் சுடர்ச் சோதி மறையாதோ -திருவாய் -3-1-9-
கூராழி வெண் சங்கேந்தி கொடியேன்  பால் வாராய் –
தாமரை நீள் வாசத் தடம் போல் வருவானே ஒரு நாள் காண வாராயே –
கொம்மை முலைகள் இடர் தீரக் கோவிந்தற்கோர் குற்றேவல் இம்மைப் பிறவி செய்யாதே இனிப் போய்ச் செய்யும் தவம் தான் என்
செம்மையுடைய திருமார்பில் சேர்த்தானேலும் ஒரு நான்று மெய்ம்மை சொல்லி முகம் நோக்கி விடைதான் தருமேல் மிக நன்றே –
அபேஷிதம் சங்கல்பத்தினால் தலைக் கட்டக் கூடியதோ
ஆண்களையும் பெண்ணுடை யுடுத்த வல்ல வடுவு அழகன்
மீனமர் பொய்கை நாண் மலர் கொய்வான் வேட்கையினோடு சென்று இழிந்த காணாமற் வேழம்
நாராயணா ஒ மணி வண்ணா நாகணையாய் வாராய் என்னார் இடரை நீக்காய்
அவன் ஸ்வபாவத்தைப் பார்த்தாலும் நேராகச் சென்று ரஷித்து அல்லது தரிக்க மாட்டாதவன்  -கோவிந்த புண்டரீகாஷ ரஷமாம் சரணாகதாம் -ருணம் ப்ரவர்த்திதம் –
மீனோடு ஆமை கேழல் அரி குறளாய் முன்னும் இராமனாய் தானாய் பின்னும் இராமனாய் தாமோதரனாய் கற்கியும் ஆனான் –
ஆழ்வாருக்கு நினைப்பூட்டி தரிப்ப்க்கச் செய்து  அருள பகவத் அவதாரங்களை அனுசந்தித்து  தரிக்கிறார் –

————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————–

நிலையிடமெங்கும் இன்றி நெடு வெள்ளம் உம்பர் வளநாடு மூட விமையோர்
தலையிட மற்று எமக்கோர் சரண் இல்லை யென்ன அரணாவான் என்னும் அருளால்
அலைகடல் நீர் குழம்ப வகடாவோடி அகல் வான் உரிஞ்ச முதுகில்
மலைகளை மீது கொண்டு வருமீனை மாலை மறவாது இறைஞ்சு என் மனனே —————————11-4-1-

பிரளய ஆபத்தில் நின்றும் ரஷித்து அருளின மகா உபகாரம் -அடி தோறும் ஒற்று நீங்கலாக -23 எழுத்துக்கள்
சுந்தர பாஹு ஸ்தவத்தில் பாதம் தோறும் 23 அஷரங்கள்
நிலையிடம் எங்கும் இன்றி -நெடு வெள்ளத்திலும் இமையோரிலும் அந்வயம்
தலையிடமற்று -தலை இட மற்று -என்றும்-தலை இடம் அற்று -என்றும் -பிரிக்கலாம்
சர்வாதிகனான சர்வேஸ்வரனை —அவன் அப்படி தன்னுருக் கொடுத்து–வேற்றுருக்  கொண்டு அரியன செய்து ரஷியா நின்றான் –
உனக்குச் செய்ய வேண்டும் அருந்தேவை -அவனை மறவாது இருக்கை–இத்தனையும் செய்யப் பாராய்
மறக்க ஒண்ணாத செயல்களை அவன் செய்யா நின்றால்–நீ மறவாது இருக்க வேண்டாவோ –

———————————————————————————————————————————————————————————————————————————

செருமிகு வாள் எயிற்ற வரவொன்று சுற்றித் திசை மண்ணும் விண்ணுமுடனே
வெரு வர வெள்ளை   வெள்ளம் முழுதும்   குழம்ப இமையோர்கள் நின்று கடைய
பருவரை யொன்று நின்று முதுகில் பரந்து சுழலக்  கிடந்து துயிலும்
அருவரை யன்ன  தன்மை யடலாமையான திரு மால் நமக்கோர் அரணே —————————-11-4-2-

ஆமை வடிவம் கொண்டு ஆதாரமாக எழுந்தி அருளி இருந்த திருமாலே நமக்கு நிகரற்ற ரஷகன் –
மன்னும் வடமலையை மத்தாக மா சுணத்தால் மின்னும் இரு சுடரும் விண்ணும் பிறங்கொளியும்
தன்னினுடனே சுழல மலை திரித்து ஆங்கு
இன்னமுதம் வானவரையூட்டி அவருடைய மன்னும் துயர் கடிந்த வள்ளலை -பெரிய திரு மடல்-

—————————————————————————————————————————————————————————————————————-

தீதறு திங்கள் பொங்கு சுடர் உம்பர்  உம்பர் உலகு ஏழினோடும் உடனே
மாதிர மண் சுமந்த வடகுன்று நின்ற மலை யாறும் ஏழு கடலும்
பாதமர் சூழ் குளம்பினக மண்டலத்தின் ஒரு பாலோடுங்க வளர் சேர்
ஆதி முன் ஏனமாகிய யரணாய மூர்த்தி யது நம்மை யாளும் அரசே —————————-11-4-3-

சிலம்பினைச் சிறு பரல் போல் பெரிய மேரு திருக் குளம்பில் கணகணப்ப திரு வாகாரம் குலுங்க
நில மடந்தை தனை  இடந்து புல்கிக் கோட்டிடை வைத்தருளிய வெம் கோமான் கண்டீர் -திருத் தெற்றி அம்பலத் திருப்பதிகத்திலும் அருள்வார்
வராகத்து எயிற்று அளவு போதாவாறு என் கொலோ எந்தை அடிக்க்ளவு போந்தபடி -பொய்கையார்
ஸ்ரீ வராஹ நாயனாரே நம்மை ஆளவல்ல பிரபி -என்கிறார்-

———————————————————————————————————————————————————————————————————————–

தளையவிழ் கோதை மாலை யிருபால் தயங்க எரி கான்று இரண்டு தறு கண்
அள வெழ வெம்மை மிக்க  வரியாகி யன்று  பரியோன் சினங்கள் அவிழ
வளை யுகிர் ஒளி மொய்ம்பின் மறவோனதாகம் மதியாது சென்று ஒரு உகிரால்
விள வெழ  விட்ட குட்டமது வையமூடு பெரு நீரின் மும்மை பெரிதே —————————11-4-4-

குட்டம் அது -ரத்த மதுவானது
பெரு நீரிலே மும்மை பெரிது -பிரளய பெரு வெள்ளத்தில் காட்டிலும் மும்மடங்கு பெரியதாய் இருந்ததே –
ஸ்ரீ ப்ரஹ்லாத ஆழ்வான் கண் குளிர சேவிக்க -தலையவிழ்  கோதை மாலை இருபால் தயங்க -தோன்றி அருளினான்
தளையவிழ் -விகசித்தலைச் சொன்னபடி–கட்டு நெகிழா நின்றுள்ள தொடை கொள் மாலை பூ மாலை என்றும்–இவை இரண்டு அருகும் அசைந்து வர-
அளவெழ வெம்மை மிக்க  அரியாகி -உலகங்கட்கு எல்லாம் உப சம்ஹாரம் விளைதிடுமோ என்று அனைவரும் அஞ்ச
பரியோன் சினங்கள் அவிழ -பகவத் பாகவத் விஷயங்களில் பலவகைப் பட்ட சீற்றங்கள் என்பதால் பன்மை பிரயோகம்
வளையுகிராளி-ஸ்ரீ நரசிம்ஹ மூர்த்திக்கும் இரணியனுக்கும் -வளைந்த நகங்கள் சிங்கத்துக்க்ம் அசுரர்க்கும் ஒக்கும்

——————————————————————————————————————————————————————————————————————————————

வெந்திறல் வாணன் வேள்வியிடம் எய்தி அங்கோர் குறளாகி மெய்ம்மை உணர
செந்தொழில் வேத நாவின் முனியாகி வையம் அடி மூன்று இரந்து பெறினும்
மந்தர மீது போகி மதி நின்று இறைஞ்ச மலரோன் வணங்க வளர் சேர்
அந்தரம் ஏழினூடு  செல வுய்த்த  பாதமது நம்மை யாளும் அரசே ——————————-11-4-5-

வெந்திறல் வாணன் -தேவர்கள் குடியிருப்பை அலிக்கு படியான மிக்க திறல் யுடைய மாவலி
வேத நாவின் முனியாகி மாவலி மெய்ம்மை யுணர -என்றபடி
முன்னடிகளால் ஸ்ரீ வாமன அனுபவம் -பின்னடிகளால் ஸ்ரீ த்ரிவிக்ரமன் அனுபவம்
ஒண் மிதியில் புனலுருவி யொருகால் நிற்ப யொருகாலும் காமருசீர் அவுணன் யுள்ளத்து
எண் மதியும் கடந்து அண்டமீது போகி இரு விசும்பினூடு போய் எழுந்து மேலைத்
தண் மதியும் கதிரவனும் தவிர ஓடித் தாரகையின் புறம் தடவி அப்பால் மிக்கு
மண் முழுதும் அகப்படுத்து நின்ற வெந்தை மலர் புரையும் திருவடியே வணங்கினேனே -திரு நெடும் தாண்டகம்
மேல் உலகங்களை அளந்து அருளிய திருவடியைப் பேணிப் பேசுகிறார் ஆழ்வார் இங்கே
அதி மானுஷ ஸ்தவத்தில் கீழ் உலகங்களை அளந்து அருளிய திருவடியைப் பேணிப் பேசுகிறார் கூரத் ஆழ்வான்-

—————————————————————————————————————————————————————————————————————————————

இரு நில மன்னர் தம்மை யிரு நாலும் எட்டும் ஒரு நாலும் ஒன்றும் உடனே
செரு நுதலூடு போகியவராவி மங்க மழு வாளில் வென்ற திறலோன்
பெரு நில மங்கை மன்னர் மலர் மங்கை நாதர் புல மங்கை கேள்வர் புகழ் சேர்
பெரு நிலம் உண்டு உமிழ்ந்த பெரு வாயராகியவர் நம்மை யாள்வர் பெரிதே —————-11-4-6-

கோடாலிப்படையை ஏந்தினவனும்
ஸ்ரீ பூமா நீளா தேவி கொழுநனும்
திருக் கல்யாண குணங்களால் யுண்டான கீர்த்திக்கு கொள்கலமாய் இருப்பவனும்
திரு வயிற்றிலே வைத்து ரஷித்து அருளிய பெருமானே நம்மை நீடூழி அடிமை கொள்வான்-

——————————————————————————————————————————————————————————————————————————–

இலை மலி பள்ளி யெய்தி யிது மாயம் யென்ன இன மாய மான் பின் எழில் சேர்
அலை மலி வேற்  கணாளை அகல்விப்பதற்கு ஓருருவாய மானை யமையா
கொலை மலி வெய்துவித்த கொடியோன் இலங்கை பொடியாக வென்றி யமருள்
சிலை மலி செஞ்சரங்கள் செல வுய்த்த நங்கள் திருமால் நமக்கோர் அரணே ———————11-4-7-

மரண காலத்தில் மாரீசன் போட்ட கூச்சளாலே மேலே எல்லாம் நடந்து தேவர்கள் பிரார்த்தனை ஈடேறிற்று
ஸ்ரீ ராமபிரான் விஷயத்தில் மாரீசன் உபகாரகனே அன்று அபகாரகன் அல்லன் –

—————————————————————————————————————————————————————————————————————————-

முன்னுலகங்கள் ஏழும் இருள் மண்டி யுண்ண முதலோடு  வீடும் அறியாது
என்னிது வந்தது என்ன விமையோர் திசைப்ப எழில் வேதம் இன்றி மறைய
பின்னையும் வானவர்க்கும் முனிவர்க்கும் நல்கி இருள் தீர்த்து இவ்வையம் மகிழ
அன்னமதாய் இருந்து அங்கு அற நூல் உரைத்தவது நம்மை யாளும் அரசே —————————–11-4-8-

ஹம்சாவதரமாய் திருவவதரித்து கடலினுள் புகுந்து
அசுரர்களைத் தேடித் பிடித்து கொன்று
வேதங்களை மீட்டுக் கொணர்ந்து
ஹம்ச ரூபியாய் பிரமனுக்கு உபதேசித்து அருளினான்
அந்த பரஞ்சோதியே நம்மை அடிமை கொள்ளும் –

——————————————————————————————————————————————————————————————————————

துணை நிலை மற்று எமக்கோர் உளது என்று இராது தொழுமின்கள் தொண்டர் தொலைப்
உண முலை முன் கொடுத்த வுரவோளதாவி உகவுண்டு வெண்ணெய் மருவி
பணை முலை யாயர் மாதர்  உரலோடு கட்ட அதனோடும் ஓடி அடல் சேர்
இணை மருது இற்று வீழ நடை கற்ற தெற்றல் வினை பற்று அறுக்கும் விதியே ————————-11-4-9-

ஸ்ரீ கிருஷ்ணனே நமது பாபங்களை வாசனையோடு போக்கி அருளுவான் எனபது திண்ணம்
வேறு ஒரு ஆஸ்ரயம் யுண்டு என்று நினைத்து இராமல் அவனை வணங்குமின்
உரவோள் -வலிய நெஞ்சு யுடையவள்
தெற்றல் -தெள்ளியவன்-

————————————————————————————————————————————————————————————————————————–

கொலை கெழு செம்முகத்த களிறொன்று கொன்று கொடியோன் இலங்கை பொடியா
சிலை கெழு செஞ்சரங்கள் செல வுய்த்த நங்கள் திருமாலை வேலை புடை சூழ
கலி கெழு மாட வீதி வயல் மங்கை மன்னு கலி கன்றி சொன்ன பனுவல்
ஒழி கெழு பாடல் பாடி யுழல் கின்ற  தொண்டரவர் ஆள்வர் உம்பர் உலகே —————————11-4-10-

இத் திருமொழியை வாயாரப் பாடி உழல்கின்ற -இதுவே போது போக்காய் திரிகின்ற -பாகவதர்கள் பரம பதத்தை ஆளப் பெறுவார்கள்
ஸ்ரீ கிருஷ்ண அவதாரமும் ஸ்ரீ ராம அவதாரமும் முக்ய -இனிய திரு அவதாரங்கள் என்பதால் நிகமன  பாசுரத்திலே இவற்றை சொல்லி அருளுகிறார்
வேலை புடை சூழ் திருமங்கை -கடல் போன்ற காவேரி- -முன்பு கடல் அணித்தாக இருந்து இருக்கலாம் -வேலை மோதும் மதில் சூழ் திருக் கண்ணபுரம் போலே  –

—————————————————————————————————————————————————————————————————————————————–

ஸ்ரீ P.B.A,ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்-
பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
திரு மங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம். .

பெரிய திருமொழி -திவ்யார்த்த தீபிகை -11-3-மன்னிலங்கு பாரதத்து த் தேரூர்ந்து மா வலியைப்-

April 9, 2015

கீழ்த் திரு மொழியில் -நம் பெண்மை சிந்தித்து இராது போய்த் தூமலர் நீர் கொடு தோழீ-நாம் தொழுது ஏத்தினால்
கார் முகில்  வண்ணரைக்  கண்களால் காணலாம் கொலோ –
என்று ஸ்வரூப விருத்தமாக அதி பிரவ்ருத்தி பண்ணி யாகிலும் காணப் பெறுவோம் என்று ஆழ்வார் கோலின அளவிலே –
இதனைப் போருக்க மாட்டாத எம்பெருமான் வந்து முகம் காட்டி
தன செல்லாமை அடங்கலும் காட்டி அருள -ஆழ்வார் அதை எல்லாம் அனுசந்தித்து -தாஹித்தவன் சிறிது தண்ணீர் கிடைத்தால்
அது தாஹ சாந்திக்கு உடலாகாதே மேலும் மேலும் விடாயை வளரச் செய்யுமா போலே விடாயைப் பிறப்பிக்க
அதனாலே மிகவும்நோவு பட்டு -அவனைக் கிட்டி நித்ய அனுபவம் பண்ணப் பெற்றிலோம் ஆகிலும் இவ்விடாயும் பதற்றமும் இவ் விஷயத்திலே ஆகப் பெற்றோமே
என்று திருப்தியுடன் பேசித் தலைக் கட்டுகிறார் -இதுவும் நாயகி பாசுரம் -அந்தாதி தொடையில் அமைந்த பதிகம்-

————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————-

மன்னிலங்கு பாரதத்து த் தேரூர்ந்து மா வலியைப்
பொன்னிலங்கு திண் விலங்கில் வைத்துப் பொரு கடல் சூழ்
தென்னிலங்கை ஈடழித்த தேவர்க்கிது காணீர்
என்னிலங்கு சங்கோடு எழில் தோற்று இருந்தேனே ————————-11-3-1-

மலை புரை தோள் மன்னவரும் மாரதரும் மற்றும் பலர் குலைய நூற்றுவரும் பட்டழியப் பார்த்தன் சிலை வளையத் திண் தேர் மேல் முன்னின்ற-பெரியாழ்வார்
பாதாளத்தில் சிறை வைத்து அருளியதால் -பொன்னிலங்கு திண் விலங்கில் வைத்து -என்கிறார்
இவனைப் பெற வேண்டி ஆசைப்பட்ட நான் பெற்ற பேறு வளை இழந்ததும் நிறம் இழந்ததுமே காணீர்-

———————————————————————————————————————————————————————————————————————————————–

இருந்தான் என்னுள்ளத்து இறைவன் கறை சேர்
பருந்தாள் களிற்றுக் கருள் செய்த செங்கண்
பெருந்தோள் நெடுமாலைப் பேர்பாடி யாட
வருந்தாது என் கொங்கை யொளி மன்னு மன்னே   —————————11-3-2-

வருத்தம் தலை மடிந்து மகிழ்ச்சி தோற்ற பேசும் பாசுரம்
ஹிருதயத்திலே நித்ய வாஸம் செய்து அருளுகிறானே
ஸ்ரீ கஜேந்திர ஆழ்வானுக்கு அருள் செய்த வாத்சல்யம் எல்லாம் திருக் கண்களிலே தோற்றும் படி எழுந்து அருளி யுள்ளானே
அவன் திரு நாமங்களை ப்ரீதிக்கு போக்குவீடாக பாடி -உடல் இருந்த இடத்தே இருக்க மாட்டாதே ஆடி -கொங்கைகள் வருத்தம் தீர்ந்து புகர் பெற்ற படியைப் பாராய்
கறை சேர் -கறை-உரல் என்னும் பெயரில் -இறால் போன்ற பருத்த அடிக்க -இங்கே -உதிரம் பொருளிலும் கொள்ளத் தக்கதே-அன்னே-பாத பூர்ணம் -தோழீ-என்னவுமாம் –

————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————–

அன்னே இவரை அறிவன் மறை நான்கும்
முன்னே உரைத்த முனிவர் இவர் வந்து
பொன்னேய் வளை கவர்ந்து போகார் மனம் புகுந்து
என்னே இவர் எண்ணும் எண்ணம் அறியோமே  ———————11-3-3-

இன்னார் என்று அறியேன் அன்னே ஆழியோடும் பொன்னார் சார்ங்கமும் யுடைய அடிகளை இன்னார் என்று அறியேன் –
என்ற தமது வாயாலே -அன்னே இவரை அறிவன் -என்கிறார் –
நெருங்க கலந்த போதாக -இன்னார் என்று அறியேன் -என்னிலும் -என்னும் –
காதாசித்கமாக சம்ச்லேஷித்த போது-ஸ்வா பாவிக்க சேஷித்வத்தாலும் முகத்தில் தண்ணளி யாலும் -அறிவேன் என்னிலும் -என்னும் –
சிருஷ்டியின் ஆரம்பத்தில் -ஒவ் ஒரு கல்பத்தின் தொடக்கத்திலும் -நான்முகனுக்கு வேதங்களை உபதேசம் செய்து அருளினவர் -கர்த்தா இல்லை -அபௌருஷேயம் –
அப்படி அறபெரியவர் எனது பொன் வளையல்களிலே  ஆசை கொண்டு ஏன் நெஞ்சிலே புகுந்து போகாதே இருக்கிறார்
இன்னம் என்ன என்ன செய்ய திரு உள்ளம் பற்றி உள்ளாரோ அறியேன்
பிரிவை யுண்டாக்கி உடலை இளைப்பித்து வளையல்கள் கழலும் படி செய்யவே மனத்துக்குள் புகுந்து போகாமல் யுள்ளார் -என்றவாறு-

————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————

அறியோமே யென்று உரைக்கலாமே யெமக்கு
வெறியார் பொழில் சூழ் வியன் குடந்தை மேவிச்
சிறியானோர் பிள்ளையாய்  மெள்ள நடந்திட்டு
உறியார் நறு வெண்ணெய் யுண்டு உகந்தார் தம்மையே  ————————11-3-4-

இவரை அறிவேன் என்பதே யுண்மை –
இங்கே போதும்கொலோ இன வேல் நெடும் கண் களிப்ப கொங்கார் சோலைக் குடந்தை கிடந்தமால் இங்கே போதும் கொலோ
என்று நான் மநோ ரதித்த படியே வெறியார் பொழில் சூழ் வியன் குடந்தை மேவிய பெருமானே இங்கே எழுந்து அருளி இருக்கின்றார் –
இளம் பிராயத்தை யுடையனாய் பொய்யடி இட்டுப் போய்ப் புக்கு ஆஸ்ரிதர் யுடைய ஹஸ்த ஸ்பர்சம் யுள்ள த்ரவ்யத்தை பெற்றோமே என்று உகந்து போலே
என்னைத் தழுவி அணைத்து-தலை தடுமாறாகப் பரிமாறி தொல்லை இன்பத்தின் இறுதி கண்ட இவரை அறியோம் என்று எங்கனே சொல்லக்  கூடும் –

————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————–

தம்மையே நாளும் வணங்கித் தொழுவார்க்குத்
தம்மையே ஒக்க அருள் செய்வராதலால்
தம்மையே நாளும் வணங்கித் தொழுது இறைஞ்சி
தம்மையே பற்றா மனத்து என்றும் வைத்தோமே ———————11-3-5-

வணங்கி -தொழுது  -இறைஞ்சி -முக்கரணங்களாலும் நமஸ்கரித்து
தேவாந்தர பஜனம் -உபாயாந்தர சங்கம் -பிரயோஜனாந்த -போல்வனவற்றை -சிந்தையில்  கொள்ளாதவராய்
இருப்பவர்களுக்கு பரம சாம்யாபத்தியை அருளுபவன்
அவனையே இடைவிடாமால் முக் கரணங்களால்   வணங்கி சரணமாக உறுதி கொண்டேன்
தம்மையே பற்றா -பற்றாக என்றபடி -உபாயம் உபேயம் இரண்டுமே அவனாக கொண்டோம் –

—————————————————————————————————————————————————————————————————————————————

வைத்தார் அடியார் மனத்தினில் வைத்து இன்பம்
உய்த்தார் ஒளி விசும்பில் ஓரடி வைத்து ஓரடிக்கும்
எய்தாது மண் யென்று இமையோர் தொழுது ஏத்தி
கைத்தாமரைக் குவிக்கும் கண்ணன் என் கண்ணனையே ——————-11-3-6-

ஒளி விசும்பில் ஓரடி வைத்து ஓரடிக்கும் எய்தாது மண் யென்று-சந்தரன் சூர்யன் போன்ற ஒளிப் பொருள்கள் உள்ள ஆகாசத்திலே
ஓரடி ஓங்க வைத்து மற்று ஒரு திருவடிக்கு பூமி போதாது என்று –
இமையோர் தொழுது ஏத்தி-ப்ரஹ்மாதி தேவர்கள் வணங்கித் துதித்து –
கைத்தாமரைக் குவிக்கும்-தங்களுடைய கைகளை தாமரை மொக்கு போலே அஞ்சலி செய்யப் பெற்ற
பிரான் உன் பெருமை பிறர் யார் அறிவார் யுராய் உலகளந்த நான்று வர்கத்து யேயிற்று அளவு
போதாவாறு என் கொலோ எந்தை அடிக்களவு போந்த படி -முதல் திருவந்தாதி -84-
என் -கண்ணன் –கண்ணனையே -எனது கண் போன்ற ஸ்ரீ கிருஷ்ணனை
அடியார் மனத்தினில் வைத்தார்  வைத்து இன்பம்
உய்த்தார்  -பரம ஆனந்தத்தை பெற்றவர் ஆவார்-

—————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————

கண்ணன் மனத்துள்ளே நிற்கவும் கை வளைகள்
என்னோ கழன்ற விவை   யென்ன மாயங்கள்
பெண்ணானோம் பெண்மையோம்   நிற்க வவன் மேய
அண்ணல் மலையும் அரங்கமும் பாடோமே —————————11-3-7-

நோக்கி நோக்கி யுன்னை காண்பான் யான் எனதாவியுள்ளே நாக்கு நீள்வன் ஞானம் இல்லை நாள் தோறும்
என்னுடைய ஆக்கையுள்ளும் ஆவியுள்ளும் அல்ல புறத்தின் யுள்ளும் நீக்கம் இன்றி எங்கும் நின்றாய் நின்னை அறிந்து அறிந்தே -திருவாய் -4-7-6-
அவயவம் தோறும் இருந்தமை யுணர்ந்து கண்ணால் காண ஆசை கொண்ட நம்மாழ்வார் போலே இவரும் திருப்தி அடையாமல் வளை இழக்கிறாள்
பெண்ணானோம் பெண்மையோம் -கண்ணன் மனத்துக்கு உள்ளே நிற்கவும் வளை இழந்த நமக்கும் பெண்மைக்கும் வெகு தூரம் யுண்டு
இவ்விஷயம் எல்லாம் ஒரு புறம் இருக்கட்டும்
குளிரருவி வேங்கடத்து என் கோவிந்தன்  குணம் பாடி  அழியாதத மேகங்காள் ஆவி காத்து இருப்பேனே -நாச்சியார் -8-3-
அவன் விரும்பி யுறையும் திரு வரங்கத்தையும் திரு மலையையும் பாடுவோம் -பெண்மைக்கு கேடு வந்தால் வரட்டும்
அன்றிக்கே
பெண்ணானோம் பெண்மையோம் -பெண்ணாய்ப் பிறந்த நாம் பெண்மைக் குணத்தை வழுவாதபடி யுடையராய்க் கொண்டு சத்தை பெற்று நிற்கும் படியாக -என்றவாறும் –

————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————

பாடோமே எந்தை பெருமானைப் பாடி நின்று
ஆடாமே ஆயிரம் பேரானைப் பேர் நினைந்து
சூடாமே சூடும் துழாய் அலங்கல் சூடி நாம்
கூடாமோ கூடக் குறிப்பாகில் நன்னெஞ்சே ————————11-3-8-

மன ஏவ மனுஷ்யாணாம் காரணம் பந்த மோஷாயா-
யானும் என் நெஞ்சும் இசைந்து ஒழிந்தோம் –
நெஞ்சு அனுகூலித்ததாகில் அருமையானது ஒன்றுமே இல்லையே
நன்னெஞ்சே கூடக் குறிப்பாகில் -பாடோமே எந்தை பெருமானைப் பாடி
நன்னெஞ்சே கூடக் குறிப்பாகில் நின்று ஆடாமே -மொய்ம்மாம் பூம் பொழில் பொய்கை -போலே
நன்னெஞ்சே கூடக் குறிப்பாகில்ஆயிரம் பேரானைப் பேர் நினைந்து சூடாமே -நாமம் ஆயிரம் ஏத்த நாராயணனை சிந்தித்துக் கொண்டு –
நன்னெஞ்சே கூடக் குறிப்பாகில் சூடும் துழாய் அலங்கல் சூடி நாம் கூடாமோ
என்று நான்கு வாக்யார்த்தம்
குறிப்பாகில் -எம்பெருமானுக்கு திரு உள்ளம் ஆகில் -என்றுமாம் -அரியதும் எளியதாகும் -இல்லையானால் எளியதும் அறியதாகுமே-

————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————–

நன்னெஞ்சே நம்பெருமான் நாளும் இனிதமரும்
அன்னம் சேர் கானல் அணியாலி கை தொழுது
முன்னம் சேர் வல்வினைகள் போக முகில் வண்ணன்
பொன்னம் சேர் சேவடி மேல் போதணியப் பெற்றோமே ——————–11-3-9-

ஆகாசம் பாராமல்
ஆறுமே கடவாமல்
மழையும் ஏறாமல்
நாம் இருந்த திருவாலி நாட்டிலே நித்ய சந்நிதி பண்ணி இருக்கும்படியான பாக்யம் பெற்றோமே –
கைப்பட்ட பொருளைக் கணிசியாமல் கைக்கு எட்டாப் பொருளை ஆசைப்பட்டு உடம்பு வெளுக்க வேண்டுமோ
இருந்த இடத்திலே எம்பெருமான் திருவடி மலர்களைச்   சூடி புனிதராகப் பெற்றோமே -உகப்போடே தலைக் கட்டுகிறார்
நெஞ்சு இசைந்ததனால் பெற்ற பேறு ஆகையாலே முந்துற  முன்னம் நெஞ்சைக் கொண்டாடுகிறார் –
கீழே நன்னெஞ்சே -என்றார் -அனுகூளிக்கைக்காக கொண்டாடின கொண்டாட்டம் –
இப்பாட்டில் அனுகூலித்ததற்கு கொண்டாடுகிற கொண்டாட்டம் –

——————————————————————————————————————————————————————————————————————————————–

பெற்றார் ஆயிரம் பேரானைப் பேர் பாடப்
பெற்றான் கலியன் ஒலி செய்த தமிழ்  மாலை
கற்றோர் முற்று உலகு ஆள்வர் இவை கேட்க
உற்றார்க்கு உறு துயர் இல்லை யுலகத்தே ———————-11-3-10-

இத் திருமொழியை அதிகரிப்பவர்கள் இவர் தம்மைப் போலே  ஆயிரம் பேரானைப் பேர் பாடப் பெற்று ஆராத காதலை யுடையராய் இருப்பார்கள் –
இவ்வளவே அல்லாமல் முற்று உலகையும் ஆளும் செல்வச் சிறப்பையும் பெறுவார்கள்
இத் திரு மொழியைக் கற்பவருக்கு மாத்ரமே அன்று பலன்
இத்தை செவி தாழ்த்து கேட்க விரும்புவர்கட்கும் அவசியம் அனுபவித்தே அற வேண்டிய துயர்களும் தொலைந்து விடும்-

———————————————————————————————————————————————————————————————————————————————–

ஸ்ரீ P.B.A,ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்-
பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
திரு மங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம். .

 

பெரிய திருமொழி -திவ்யார்த்த தீபிகை -11-2-குன்றம் எடுத்து மழை தடுத்து இளையரோடும்-

April 9, 2015

இத் திரு மொழியும் நாயகி சமாதியால் -விரஹ வ்யசனம் மீதூர்ந்து பாதக பதார்த்தங்கள் நோவு படுத்தும் பாட்டை பன்னி யுரைத்து அருளிச் செய்கிறார் —

குன்றம் எடுத்து மழை தடுத்து இளையரோடும்
மன்றில் குரவை  பிணைந்த மால் என்னை மால் செய்தான்
முன்றில் தனி நின்ற பெண்ணை மேல் கிடந்தீர்கின்ற
அன்றிலின் கூட்டைப் பிரிக்க கிற்பவர் ஆர் கொலோ————————–11-2-1-

ஆனைத் தொழில்கள்  செய்து ஆஸ்ரித ரஷணம் செய்து அருளிய பிரான் அன்றோ –
அங்கநாம் அங்கநாம் அந்தரே மாதவோ மாதவம் மாதவஞ் சாந்தரேண்  அங்கனா -ராசக்க்ரீடை செய்து அருளினவன் அன்றோ
திருக் குணங்களைக் காட்டி அருளி ஈடுபடுத்தி சந்தியிலே நின்று திண்டாட வைத்தான் –
அன்றில் பறவைகளும் கூட்டிலே இருந்து தழு தழுத்த குரலிலே ஓய்வின்றி கத்துகின்றன
எம்பெருமானை தன்னுடன் கூட்டாது ஒழியினும் இவற்றை கூட்டில் இருந்து துரத்த வல்லாரையாவது கிடக்கப் பெறுமோ
அன்றிலின் கூட்டை -உருபு  பிரித்து கூட்டி யுரைக்கப் பட்டது -அன்றில்லை கூட்டில் நின்றும் பிரிக்க வேண்டும் என்றபடி –

———————————————————————————————————————————————————————————————————————————

பூங்குருந்து ஒசித்தானை காய்ந்தரிமா செகுத்து
ஆங்கு வேழத்தின் கொம்பு கொண்டு வன் பேய் முலை
வாங்கி யுண்ட வவ்வாயன் நிற்க விவ்வாயன் வாய்
ஏங்கு வேய்ங்குழல் என்னோடு ஆடும் இளைமையே —————-11-2-2-

கண்ணபிரானுடைய வேய்ங்குழல் தோள் வலியைக் காட்டி நலிகின்றதே -ஆய்ப்பெண்ணின் நிலையிலே நின்று பேசும் பாசுரம்
அசேதனமான இது மீசை முறுக்கி வர வேண்டுமோ -சர்வ சக்தன் செய்தால் நம்மால் நெருக்குண்பது பிராப்தம் என்று ஆறி இருக்கலாம்
மங்கல நல்  வனமாலை மார்வில் இலங்க மயில் தழைப் பீலி சூடி  பொங்கிள வாடை அரையில் சாத்தி
பூங்கொத்து காதில் புணரப் பெய்து கொங்கு நறும் குழலார்களோடு குலைந்து குழல் இனிதூதி வந்தாய்
எங்களுக்கே ஒரு நாள் வந்தூத உன் குழலினிசை போதராதே -பெருமாள் திரு மொழி -6-9-
நம்மையும் கூட்டிக் கொண்டு குழலூதுவது   எப்போதோ -என்றுமாம்-

————————————————————————————————————————————————————————————————————————————-

மல்லொடு கஞ்சனும் துஞ்ச வென்ற மணி வண்ணன்
அல்லி மலர்த் தண் துழாயை நினைந்து இருந்தேனையே
எல்லியின் மாருதம் வந்தடும் அதுவன்றியும்
கொல்லை வல்லேற்றின் மணியும் கோயின்மை செய்யுமே ——————11-2-3-

அவன் திருமேனி சம்பந்தம் பெற்ற திருத் துழாய் ஆகிலும் சிறிது கிடைக்குமோ என்று அல்லும் பகலும் சிந்தனை செய்யா நிற்க
அதில் ஆசை வைத்ததே காரணமாக -வாடைக் காற்றும் மாட்டின் கழுத்து மணி ஓசையும் வருத்துகின்த்றனவே-

——————————————————————————————————————————————————————————————————————————————

பொருந்து மா மரம் ஏழு எய்த புனிதனார்
திருந்து சேவடி என் மனத்து நினைதொறும்
கரும் தண் மா கடல் கங்குல் ஆர்க்கும் அதுவன்றி
வருந்த வாடை வரும் இதற்கு இனி என் செய்கேன் ——————–11-2-4-

ஆஸ்ரிதர்களுக்கு விஸ்வாசம் பிறப்பித்து கார்யம் செய்து அருளிய பெருமாள் திருவடிகளே நமக்கு தஞ்சம் என்று சிந்தித்து இருக்க
வாடைக் காற்றும் சமுத்திர கோஷமும் -வாடைக்கும் நிலமங்கை யாடைக்கும் -வருந்த வேண்டி யுள்ளதே
இதற்கு இனி என் செய்கேன் -அவருடைய அருளே அரண்
திருந்து சேவடி -திரு உந்து சேவை -ஐஸ்வர்ய பிரகாசகமான திருவடிகளை
திருந்து சேவடி -ஆஸ்ரிதர்களுக்கு என்றே வாய்த்திருத்தல் –

————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————–

அன்னை முனிவதும் அன்றிலின் குரல் ஈர்வதும்
மன்னு மறி கடல் ஆர்ப்பதும் வளை சோர்வதும்
பொன்னம் கலை அல்குல் அன்னம் மென்னடைப் பூங்குழல்
பின்னை மணாளர் திறத்த மாயின பின்னையே ——————————-11-2-5-

பின்னை மணாளரான எம்பெருமான் திறத்திலே நெஞ்சு செலுத்தப் பெற்ற பின்பே
தாய் சீறிச் சொல்லும்படியாகவும் -நம்மை திரஸ்கரித்து விட்டு பகவத் விஷயத்தில் ஒரு நாயகனைத் தேடித் போனாளே –
அன்றிலின் குரலால் நலிவு படும்படியாகவும்
கடலோசைக்கு நோவு படும்படியாகவும்
கை வளையல்கள் கழலும்  படியாகவுமாகப் பெற்றேனே
இவை நமக்குப் பாதகமாகப் புக்கது –
பூர்வ அபராதங்களுக்கு சேர்த்தி போராதாகிலும்
பிள்ளை உறங்கா வல்லி தாசர் -பின்னை மணாளன் திறத்தோம் ஆன பின்பு அன்றோ-இவை இப்படி யாயிற்று –
சாமான்யன் என்று ஈடும் ஈடெல்லாம் இட அமையும் என்பாரைப் போலே-அவளோடு ஒரு சம்பந்தம் சொல்லி நலிகிறவை  நலிந்தால் என்-என்பாராம் –
அந்தக் காரணம் பற்றி யாகில் இவை நமக்கு உத்தேச்யமே   என்றவாறு –
சோழியர் சாமான்யர் என்று இருவகை கைங்கர்ய நிஷ்டர்கள் திரு மால் இரும் சோலை மலையில் இருந்தனராம்
அவர்களுக்குள் சந்நிதி கைங்கர்ய விஷயமாக சண்டை வர இருட்டில் ஒரு சோழியர் மற்று ஒரு சோழியரை அடிக்க
அவர் நான் சோழியன் என்ன -சாமான்யன் என்று அடித்தேன் என்று அடித்தவர் வருந்த –
இன்னமும் அடியும் சாமான்யன் என்று என்னளவு அடித்தாலும் எனக்கு உத்தேச்யமே என்றாராம் –
பகவத் விஷயத்தில் இவளுக்கு உண்டான காதலின் உறைப்பு இத்தால் சொல்லிற்று ஆயிற்று –

——————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————-

ஆழியும் சங்கும் உடைய நாங்கள் அடிகள் தாம்
பாழிமையான கனவில் நம்மைப் பகர்வித்தார்
தோழியும் நானும் ஒழிய வையம் துயின்றது
கோழியும் கூகின்றது இல்லை கூர் இருள் ஆயிற்றே ———————–11-2-6-

ஆழியும் சங்கும் உடைய நாங்கள் அடிகள் தாம்-அசாதாராண லஷணங்கள் யுடன் -கூடிய சர்வேஸ்வரன்
அங்கைத் தலத்திடை ஆழி கொண்டவன் முகத்தன்றி விழியேன் என்று செங்கச்சுக் கொண்டு
கண்ணாடை  யார்த்து சிறு மானிடவரை கானில் நானும் கொங்கைத் தலமிவை -நாச்சியார் -12-4-
பாழிமையான கனவில்-முகப் பெரியதாய் ஸ்வப்ன துல்யமான சம்ச்லேஷித்தினால்
பெரிய மேன்மை உடையவர் கையைக் காலைப் பிடித்து தாழா நின்று பரிமாறின பரிமாற்றம் ஆகையாலே
அனுசந்திக்கப் புக்கால் கரை காண ஒண்ணாத படி யாய் இருக்கிற அபர்யாப்த சம்ச்லேஷ சுகத்தாலே நம்மைக் கூப்பிடுவித்தார் –
நானும் தோழியும் தவிர மற்றவர்கள் அந்ய பரர்களாய்   தூங்க ஓர் இரவும்  ஏழு ஊழி யாய் செல்கிறதே கோழியும் கூட உறங்கிற்றே –

————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————

காமன் தனக்கு முறை யல்லேன் கடல் வண்ணனார்
மா மணவாளர் எனக்குத் தான் மகன் சொல்லில்
யாமங்கள் தோறும் எரி வீசும்  என்னிளம் கொங்கைகள்
மா மணி வண்ணர் திறத்தவாய் வளர்கின்றவே —————————11-2-7-

நான் கடல் வண்ணனான எம்பெருமானை மணவாளனாகக் கொண்டானோ அப்பொழுதே   மன்மதன் எனக்கு மகனாய் விட்டான்
பெற்ற தாயையும் மகன் நலிய வேண்டுமோ -சர்வ காலத்திலும் தபிக்கிறான்
இப்படி நெருப்பை வீசச் செய்தேயும் என்னுடைய இள முலைகள் தாம் கோண்ட கொள்கையை விடுகின்றன வல்லவே -பக்தி மிக்கு மிக்கு  செல்கின்றதே என்றவாறு –
அப்பெருமானுக்கே அற்றுத் தீர்ந்து விம்மி வளர்கின்றனவே-

————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————

மஞ்சுறு மாலிருஞ்சோலை நின்ற மணாளனார்
நெஞ்சு நிறை கொண்டு போயினர் நினைக்கின்றிலர்
வெஞ்சுடர் போய் விடியாமல் எவ்விடம் புக்கதோ
நைஞ்சுடலம் துயின்றால் நமக்கு இனி நல்லதே –   ————————–11-2-8-

திருமால் இரும் சோலையில் நித்ய வாஸம் செய்து அருளும் அழகர் எனது பெண்மைக்கு உரிய அடக்கத்தை கொண்டு போயினர்
சர்வ ஸ்வபகாரம் கொண்டு செல்லத் செய்தேயும் இரக்கமும் இல்லாமல் இருக்க
ஆதித்யனும் அவர் வழி பின்சென்று இரக்கம் இல்லாமல் உள்ளானே
இந்த உடலைச் சுமந்து நாம் வருந்த வேண்டுமோ இது சிதிலமாகி முடியப் பெறுமாகில் அதுவே நமக்கு சிறந்த வழியாகும்-

நஞ்சு -நைந்து என்பதன் போலி
உடலம் -அம சாரியை
துயின்றால் -தீர்க்க நித்ரையாகிய மரணம் அடைந்தால் என்றவாறே
அவனை அனுபவியாத சரீரம் ஒழிவதே நன்று என்றபடி –
நாகமிசைத் துயில்வான் போலுலகம் எல்லாம் நன்கொடுங்க யோகணையான் கவராத உடம்பினால் குறைவிலமே -திருவாய்மொழி-

—————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————

காமன் கணைக்கு ஓர் இலக்கமாய் நலத்தின் மிகு
பூமரு கோல நம் பெண்மை சிந்தித்து இராது போய்
தூ மலர் நீர் கொடு தோழி நாம் தொழுது ஏத்தினால்
கார் முகில் வண்ணரைக் கண்களால் காணலாம் கொலோ – ———————–11-2-9-

சரீரம் இருப்பதும் முடிவதும் நம் இஷ்டத்தைப் பொறுத்து அன்றே -அவன் சங்கல்பத்தின் படியே நடக்குமது –
கண்ணாளா கடல் கடைந்தாய் உன் கழற்கே வரும் பரிசு தண்ணாவா தடியேனைப் பணி கண்டாய் சாமேறே-திருவாய் -4-9-1-என்று பிரார்த்தித்த இடத்திலும் அது சித்தித்தது இல்லையே
இங்கேயே  வைத்து உலகக்கு பல உபகாரங்களை செய்ய திரு உள்ளம் பற்றிக் கொண்டுள்ளானே-
அவனைக் காண அபி நிவேசம் மிக்கு ஸ்வரூபம் அழிந்தாகிலும் அதி பிரவ்ருத்தி செய்தாகிலும் அவனைக் கண்டு விடுவதே ஆகும் கொல்
பெண்மைக் குணத்தை திரச்கரித்து ஒழித்தாகிலும்   அவன் திரு உள்ளத்துக்கு உகப்பான உபகாரகங்களைச் செய்து கண்களால் காணப் பெறுவோம்
இலக்கம் -லஷ்யம்-

————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————-

வென்று விடை யுடன் ஏழு அடர்த்த வடிகளை
மன்றின் மலி புகழ் மங்கை மன் கலி கன்றி சொல்
ஓன்று நின்ற ஒன்பதும் உரைப்பவர் தங்கள் மேல்
என்றும் நில்லா வினை யொன்றும் சொல்லில் உலகிலே ———————-11-2-10-

இத் திருமொழியை அனுசந்திப்பவர்கள் இடம் பாவங்கள் நில்லாத அளவுக்கும் மேலே அவர்கள் வாழும் தேசத்திலும் பாவங்கள் ஒட்டாது –
யத் அஷ்டாஷர சம்சித்தோ மஹாபாகோ மஹீயதே ந தத்ர சஞ்சரிஷ்யந்தி வியாதி துர்பிஷா தஸ்கரா-
திரு அஷ்டாஷரம் கை புகுந்த மகாக்ன்கள் வாழும் தேசத்தில் பிணி பஞ்சம் கள்ளர் கொடுமை  அணுக மாட்டாது போலே

——————————————————————————————————————————————————————————————————————————–

ஸ்ரீ P.B.A,ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்-
பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
திரு மங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம். .

 

பெரிய திருமொழி -திவ்யார்த்த தீபிகை -11-1-குன்றம் ஓன்று எடுத்து ஏந்தி மா மழை-

April 9, 2015

ஸ்ரீ யபதியைப் பிரிந்து ஆற்றாமையாலே -அன்யாபதேசமாக வெளியிட்டு அருளுகிறார்
தென்றல் முதலிய பாதக பதார்த்தங்களால் நோவு படுகிற பிராட்டி யுடைய விரஹ வேதனையை   விளங்கக் காட்டுகிறார்
ராம கிருஷ்ணாதி அவதாரங்களாலே உலகத்தை வாழ்வித்த பிரான் நம்மை இப்பாடு படுத்துவதே -என்கிறாள்-

—————————————————————————————————————————————————————————————————————————–

குன்றம் ஓன்று எடுத்து ஏந்தி மா மழை
அன்று காத்த அம்மான் அரக்கரை
வென்ற வில்லியார் வீரமே கொலோ
தென்றல் வந்து தீ வீசும் என் செய்கேன் – ——————-11-1-1-

குன்று எடுத்து ஆநிரை காத்து அருளிய பிரான் -பிராட்டிக்காக ராஷச ஜாதியை அழித்த பிரான் –
ரஷகத்வத்தை என்னிடத்திலே காட்டாதே
தென்றலையும் ஏவி தீ வீசும்படி செய்கிறானே இது வென் –
வில் எடுத்து அரக்கரை மடித்தவர்-இந்த்ரன் இடத்திலும் அரக்கர் இடத்திலும் காட்டிய வீரத்தை என்னிடத்திலும்
காட்ட வேண்டி இத் தென்றலை தீ வீசும்படி ஏவினார் போலும்
தீ வீசும் போதைக்கு அவருடைய சங்கல்பமே அடியாக இருக்க வேண்டுமே – பீஷோதேதி ஸூ ர்ய-என்றவனைப் பின் செல்ல வேணும் இ றே அவற்றுக்கு –

—————————————————————————————————————————————————————————————————————————-

காரும் வார்பனிக் கடலும் அன்னவன்
தாரும் மார்வமும் கண்ட தண்டமோ
சோரும் மா முகில் துளியினூடு வந்து
ஈரவாடை தான் ஈரும் என்னையே————————11-1-2-

பெய்கின்ற மழைத் துளியை துணையாகக் கொண்ட வாடைக் காற்றானது விரஹத்திலே இளைத்து இருக்கும் என் உடலை
நற்கொலையாக முடித்து விடாதே உயிர்க் கொலையாக சித்திரவதம் செய்யா நின்றதே –
அவனது திரு மார்பும் திரு மாலையுமான அழகைக் காண ஆசைப்பட்டதுவே ஹேதுவாக சிஷை என்றதாயிற்று –
மன்னு பெரும் புகழ் மாதவன் மா மணி வண்ணன் மணி முடி மைந்தன் தன்னை யுகந்தது காரணமாக என் சங்கு இழக்கும் வழக்குண்டே -நாச்சியார் –
ஈர்த்தல் -அறுத்தல்-

——————————————————————————————————————————————————————————————————————————————–

சங்கும் மாமையும் தளரும் மேனி மேல்
திங்கள் வெங்கதிர் சீறும் என் செய்கேன்
பொங்கு வெண்டிரைப் புணரி வண்ணனார்
கொங்கலர்ந்த தார் கூவும் என்னையே —————————11-1-3-

சந்தரன் நெருப்பு பொஎ தகிக்க அதற்கு மேலே கடல் வன்னருடைய திரு மார்பில் திருத் துழாய் மாலையும் மார்வு நெறித்து வந்து அறை கூவுகின்றதே –
மேவு தண் மதியம் வெம் மதியமாலோ -திருவாய்மொழி
தோளிணை மேலும் நன் மார்பின் மேலும் சுடர் முடி மேலும் தாளிணை மேலும் புனைந்த தண்ணம் துழாயுடை யம்மான்
ஸ்த்ரீத்வத்வ அடக்கத்தைத் தள்ளி விட்டு வீதி ஏறப் புறப்பட்டாகிலும் கண்டு கழிப்பதே கருமம்   அன்றோ –
காரிகையார் நிறை காப்பவர் யார் என்று கார் கொண்டின்னே மாரி கையேறி அறையிடும் காலத்து -திருவிருத்தம் -அடி ஒற்றி கூவும் என்பதற்கு கருத்து  –

————————————————————————————————————————————————————————————————————————————

அங்கோர் ஆய்க்குலத்துள் வளர்ந்து சென்று
அங்கோர் தாயிருவாகி வந்தவள்
கொங்கை நஞ்சுண்ட கோயின்மை கொலோ
திங்கள் வெங்கதிர் சீறு கின்றதே —————————-11-1-4-

பீஷோதேதி ஸூ ர்ய-என்றவனைப் பின் செல்ல வேணும் இ றே அவற்றுக்கு –அவன் சங்கல்ப அதீனமாக
குளிர்ச்சியை இயல்பாக யுடையனான சந்தரன் இப்போது அவனது சங்கல்ப்பத்தினாலே இப்படி சுட வேண்டும்
பூதனையை உயிரோடு உறிஞ்சி யுண்ட பராக்ரமத்தை பாவியேன் இடத்திலும் காட்ட வேண்டி இப்படி சங்கல்ப்பித்தானே -ஏவினான் போலும்
அங்கு ஓர் ஆய்க்குலம் -ஒதுங்கி வளர புகலிடம் வாய்த்ததே -மகிழ்ச்சியினால் அங்கு ஓர் -என்கிறாள்
கோயின்மை -கேட்பார் அற்ற செயல் –
குழகி எங்கள் குழமணன் கொண்டு கோயின்மை செய்து கன்மம் ஒன்றில்லை -திருவாய்மொழி –
அடிமை என்னும் அக் கோயின்மையாலே -பெரியாழ்வார்-

————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————-

அங்கோர் ளரியாய் அவுணனைப்
பங்கமா விரு கூறு செய்தவன்
மங்குல் மா மதி வாங்கவே கொலோ
பொங்கு மா கடல் புலம்புகின்றதே ——————–11-1-5-

கடலும் புலம்ப -மா மதியை அவன் இதன் நின்றும் வாங்கி விட்டானோ
மா மதி -நல்ல புத்தி -சந்தரன்
அஸ்வா அப்சரோ விஷ ஸூ தா விது பாரிஜாத   லஷ்ம்யாத்மநா பரிணதோ ஜலதிர்ப் பபூவ -அதி மானுஷ ஸ்தவம்
ஐரா வாத யானை உச்சைஸ்ரவஸ் என்னும் குதிரை-காலகூட விஷம் -அமுதம் -கல்ப வ்ருஷம்-லஷ்மி -உடன் மதியும் வெளிப்பட்டது இ றே
நல்ல சரக்கைப் பறி கொடுத்தால்  புலம்புகை பிராப்தமே அன்றோ –
தன்னை நெருக்கிக் கடைந்து உள்ளுண்டான மதியை வாங்குகையோ–இக்கடல் இங்கனே கிடந்தது கூப்பிடுகின்றது
என்னைப் போலே மதி இழந்தோ இக்கடலும்  கூப்பிடுகின்ற்றது –  மதி எல்லாம் உள் கலங்கி இ றே இவளும் கிடக்கிறது –
ஒன்றுக்கும் விக்ருதையாகாத   நான் கலங்கிக் கூப்பிடுகிறாப் போலே இருந்ததி–இக்கடலும் தன் காம்பீர்யம் எல்லாம் அழிந்து கூப்பிடுகிறபடியும் –
மங்குல் -ஆகாசம் –

—————————————————————————————————————————————————————————————————————————————

சென்று வார் சிலை வளைத்து இலங்கையை
வென்ற வில்லியார் வீரமே கொலோ
முன்றில் பெண்ணை மேல் முளரிக் கூட்டகத்து
அன்றிலின் குரல் அடரும் என்னையே ————————-11-1-6-

அன்றில் க்ரௌஞ்சம்-வாய் அலகு நெகிழ்ந்த அளவிலே பெரும் தொனியாகக் கத்துமே
பெண்ணை மேல் பின்னை அவ்வன்றில் பெடைவாய் சிறு குரலும் என்னுடைய  நெஞ்சுக்கு ஓரீர் வாளாம் என் செய்கேன் -பெரிய திரு மடல்
ஒரு பிராட்டிக்காக உண்ணாது உறங்காது ஒலி கடலை ஊடறுத்து இலங்கை சென்று சிலை வளைத்து அம்பு எய்து செய்த செயல்களை எல்லாம் –
என்னிடம் இரக்கம் காட்டாதே அன்றிலின் குரலை இட்டும் அடர்க்கிறார்
பரிவுக்கு இலக்காக்காதே பராக்ரமத்துக்கு இலக்காக்கினாரே
முன்றில் இல் முன்
பெண்ணை பனை மரம்
முளரிக் கூட்டகத்து -தாமரைப் பூவாலும்-தாதாலும்-தந்தாலும்-செய்த கூட்டிலே கிடக்கிற-

————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————

பூவை வண்ணனார் புள்ளின் மேல் வர
மேவி நின்று நான் கண்ட தண்டமோ
வீவில் ஐங்ணை வில்லி யம்பு கோத்து
ஆவியே இலக்காக எய்வதே—————————11-1-7-

தானாக நினையானேல் தன்னினைந்து நைவேற்கு ஓர் மீனாய கொடி நெடு வேள் வலி செய்ய மெலிவேனோ-திரு வாலிப் பதிகத்தில் போலே இங்கும் பேசுகிறாள்
கருடாரூடனாய் சேவிக்கப் பெற்ற பலனோ மன்மதன் கருப்பு வில்லிலே மலர் அம்புகளை என் ஆவியை இலக்காக கொண்டு பிரயோகிப்பது
பகவத் விஷயத்தில் எடுபட்டதே காரணமாக இக்காம நோய் யுண்டாயிற்று
பூவை காயாம்பூவின் சாதி-

—————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————-

மாலினம் துழாய் வரும் என்நெஞ்சகம்
மாலினந்துழாய் வந்து என்னுள் புகக்
கோல வாடையும் கொண்டு வந்ததோர்
ஆலி   வந்தது ஆல் அரிது காவலே  —————-11-1-8-

என் நெஞ்சகம் மால் இனம் துழாய் வரும் -அந்வயம்
வயாமோஹத்துக்கு  தகுதியாக கவலை கொண்டு இருக்கிறது -துழாய் -துழாவி-கடலும் மலையும் விசும்பும் துழாய் -திருவாய்மொழி
அடுத்து -மாலின் அம் துழாய் வந்து என் உள் புக -என்று அந்வயம் -நெஞ்சால் நினைத்த மாத்ரத்திலே என்றபடி
வந்து ஓர் ஆலி கோல வாடையும் கொண்டு வந்ததால் -ஆலி -சிறு துளி -மழைத் துளி -விரஹிகளுக்கு   உத்தீபகம்
இது ஏற்கனவே வந்து நலிய  நிலம் பார்த்து போயிற்று
வாடைக் காற்றைத் துணை கொண்டு வந்ததே
இனி என்னைக் காத்துக் கொள்ளுதல் எளிதன்றே –

——————————————————————————————————————————————————————————————————————————————-

கெண்டை ஒண் கண்ணும் துயிலும் எந்நிறம்
பண்டு பண்டு போல் ஒக்கும் மிக்க சீர்
தொண்டரிட்ட பூம் துளவின் வாசமே
வண்டு கொண்டு வந்தூதும் ஆகிலே ————————11-1-9-

பண்டு போலே ஒக்கும் என்னாதே பண்டு பண்டு போல் ஒக்கும் –
இப்போது விரஹ அவஸ்தை -முந்திய அவஸ்தை -சம்ச்லேஷ அவஸ்தை -அதற்கு முந்திய அவஸ்தை பகவத் விஷய வாசனையே தெரியாமல் அந்ய பரமாய் போந்த அவஸ்தை
உண்டு உடுத்து உடம்பு புஷ்கலமாய் இருக்குமே -பகவத் வாசனை பண்ணிப் போந்தது முதலாக -சம்யோகா விப்ரயோகாந்தா -ஷண  கால சம்ச்லேஷமும்  பல ஊழி கால விச்லேஷமும் –
எந்நிறம் –பண்டு பண்டு போல் ஒக்கும் -அவன் வாய் புலற்றும் நிறம் -அறப் பண்டு போலேயாம் –
கலக்கை யாகிறது பிரிவுக்கு அங்குரம் இ றே – கலந்து பிரிந்து லாப அலாபங்கள் அறியாதே- பூர்ணையாய் இருக்கிற போதை நிறம் போலேயாம் –
பாணியாது என்னை மருந்து செய்து பண்டு பண்டாக்க யுறுதிராகில்-நாச்சியார்
மிக்க சீர்த் தொண்டர் – சூத்திர பலன்களை  விரும்பி தொண்டு செய்பவர் -தொண்டர் –
உபயாந்தரங்கள் மூலம் சிறந்த புருஷார்தத்துக்கு அடிமை செய்பவர் -சீர்த் தொண்டர்  –
ஒரு பலனும் பேணாதே ஸ்வயம் பிரயோஜனமாக அடிமை செய்பவர் மிக்க சீர்த் தொண்டர் –

————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————

அன்று பாரதத்து ஐவர் தூதனாய்ச்
சென்ற மாயனைச் செங்கண் மாலினை
மன்றிலார் புகழ் மங்கை வாள் கலி
கன்றி சொல் வல்லார்க்கு அல்லல் இல்லையே  —————–11-1-10-

தூது சென்று அருளியவன் புண்டரீகாஷன் தானே –
பீஷ்மத் துரோணா வதிக்ரம்ய மாஞ்சைவ மது ஸூ தன-கிமர்த்தம் புண்டரீகாஷ புக்தம்  வருஷல போஜனம் –
அதனால் தூதனாய்ச் சென்ற செங்கண் மாலே
அந்த சௌசீல்யனைப் பற்றி அருளிச் செய்த இத் திருமொழியைக் கற்றவர்கள் எம்பெருமானைப் பிரிந்த துன்பம் அடையார் -நித்ய அனுபவம் பெறப் பெறுவார்-

———————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————-

ஸ்ரீ P.B.A,ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்-
பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
திரு மங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம். .

பெரிய திருமொழி -திவ்யார்த்த தீபிகை -10-10-திருத்தாய் செம்போத்தே-

April 8, 2015

இத் திருமொழி பரகால நாயகி பாசுரமாகச் செல்கிறது –
செம்போத்து -காக்கை -குயில் கிளி -முதலிய பறவைகளை எம்பெருமான் இங்கே வந்து சேரும்படியாக கூவ வேண்டிக் கொள்கிறாள் –

——————————————————————————————————————————————————————————————————-

திருத்தாய் செம்போத்தே
திரு மா மகள் தன் கணவன்
மருத்தார் தொல் புகழ் மாதவனை வரத்
திருத்தாய் செம்போத்தே ————————————10-10-1-

செம்போத்து பறவை வலமானால் நல்ல சகுனம் என்பர்
செம்போத்து வலம் வருதல் -காக்கை கூவுதல் -பல்லி கொட்டுதல் -இஷ்ட சித்திக்கு ஸூ சகங்கள் -இஷ்டங்களைப் பெறுவிப்பன வல்ல -பிரமித்து அருளிச் செய்கிறார்
மயர்வற மதி நலம் அருளப் பட்டாலும் -ப்ரமம் கர்ம நிபந்தனம் அன்று
பகவத் ப்ராவண்யா அதிசயத்தினால் விளைந்த அஜ்ஞ்ஞானம் அடிக் கழஞ்சு பெரும்
புருஷகாரம் செய்ய வல்ல பிராட்டி யுடன் இருக்க -ரஷகத்துக்கு தனி மாலை சாத்திக்கொண்டு -ரஷித்து புகழ் படைத்து இருப்பவன் அன்றோ
மாதவன் -திருநாம க்ரஹணம்
ஆதாராதிசயத்தினால் முதல்  அடியும் ஈற்றடியும் பாசுரங்கள் தோறும் ஒன்றாய் இருக்கும்-

———————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————

கரையாய் காக்கைப் பிள்ளாய்
கருமா முகில் போல் நிறத்தன்
உரையார் தொல் புகழ் உத்தமனை வரக்
கரையாய் காக்கைப் பிள்ளாய் – ————————–10-10-2-

உரை  ஆர் தொல் புகழ் -சொற்களில் நிரம்பிய நித்ய கீர்த்தியை யுடையவன் –
ஸ்ரீ ராமாயணம் மகா பாரதம் போன்ற நூல்களில் நிரம்பிய திருப் புகழ்கள் பலவும் யுடையவன் காண்
காக்கை வாயிலும் கட்டுரை கொள்வர் காரனா கருளக் கொடியானே -பெரியாழ்வார் -5-1-1-
காக்கை கத்தினால் இஷ்ட ஜனத்தின் வருகை நேரும் என்பர்
காக்காய் -என்னாமல் -காக்கைப் பிள்ளாய் -கௌரவ பேச்சு -பகவத் விஷயத்தில் உபகரிப்பாரை துதித்துச் சொல்ல  வேண்டுமே
தாபம் தீரும்படியான குளிர்ந்த வடிவு காண்
உத்தமன் -அதமாதமன் -அதமன் -மத்யமன் -உத்தமன் –
நாட்டில் பிறந்து படாதன பட்டு மனிசர்க்காய் நாட்டை நலியும் அரக்கரை நாடித் தடிந்திட்டு -திருவாய் -7-5-2-
தான் படாதன பட்டும் அடியாரை வாழ்விக்கும் புருஷோத்தமன் அன்றோ
காக்கை கத்தின மாத்ரத்திலே எம்பெருமான் பதறி ஓடி வருவான் -உத்தமனை வரக்
கரையாய் காக்கைப் பிள்ளாய் -கரைதல் -ஒலி செய்தல் –

—————————————————————————————————————————————————————————————————————————————-

கூவாய் பூங்குயிலே
குளிர்மாரி தடுத்துகந்த
மாவாய் கீண்ட மணி வண்ணனை வரக்
கூவாய் பூங்குயிலே  ————————————10-10-3-

மன்னு பெரும் புகழ் மாதவன் -நாச்சியார் திரு மொழி
குயில் கூவினால் எம்பெருமான் கடுக வந்திடுவான் நினைப்பு போலும்
குயில் கூவின பின்பும் வாராது ஒழிந்தால் -பாடும் குயில்காள் ஈதென்ன பாடல் -நல வேங்கட நாடர் நமக்கு ஒரு வாழ்வு தந்தால் வந்து பாடுமின்
ஆடும் கருளக் கொடி யுடையார் வந்தருள் செய்து கூடுவராயிடில் கூவி நும் பாட்டுக்கள் கேட்டுமே -நாச்சியார் -10-5-என்று சீறிச் சொல்வதும் யுண்டே
கைக்கு எட்டின ஒரு மலையைத் தூக்கி ஆநிரைகளையும் கோவலரையும் ரஷித்தவன் அன்றோ
ஆஸ்ரித ரஷணத்தில்  அத்தனை கருத்துடையானை கூவவோ நீ இறாய்ப்பது
மா வாய் கீண்ட மா வாய் பிளந்த -அருளிச் செயல்களில் இத்தை குதிரை வடிவு கொண்ட கேசியினுடைய வாயைக் கிழித்த என்றே அருளிச் செய்வர்
பகாசுரன் வாயைக் கிழித்த என்றும் சொல்லலாமாலும் முந்திய பொருளே கொள்ளக் கடவது-

——————————————————————————————————————————————————————————————————————————————

கொட்டாய் பல்லிக் குட்டி
குடமாடி உலகளந்த
மட்டார் பூங்குழல் மாதவனை வரக்
கொட்டாய் பல்லிக் குட்டி——————————10-10-4-

பல்லியின் சொல்லும் சொல்லாக் கொள்வதோ யுண்டு பண்டு பண்டே -திருவிருத்தம்
பெண்களை வசப்படுத்துக் கொள்ள குடக் கூத்தாடினவன் அன்றோ அவன்
தானாகவே திருவடியை வைத்து உலகோரை சத்தை பெறுவிக்குமவன்   அன்றோ -நம்மை உபேஷிக்க மாட்டான் –
மாட்டார் பூங்குழல் -மா பெரிய பிராட்டிக்கும் மாதவனுக்கும் விசேஷணம்-

————————————————————————————————————————————————————————————————————————————-

சொல்லாய் பைங்கிளியே
சுடராழி வலனுயர்த்த
மல்லார் தோள் வட வேங்கடவனை வரச்
சொல்லாய் பைங்கிளியே  ————————————10-10-5-

விரோதிகளை இரு துண்டமாக்க பாங்கான திரு வாழி ஆழ்வானை வலத் திருக்கையிலே ஏந்தி யுள்ளான் காண்
அதுவும் மிகையாகும்படி திருத் தோள்களில் மிடுக்கை  யுடையவன்
என்னை அணைவதற்கு என்று பயணித்து திருமலையிலே நின்று அருள்கின்றான்
அன்னவனை பைங்கிளியே  இங்கே வரச் சொல்லாய்-

—————————————————————————————————————————————————————————————————————————-

கோழி கூவென்னுமால்
தோழி நான் என் செய்கேன்
ஆழி வண்ணர் வரும் பொழுதாயிற்றுக்
கோழி கூவென்னுமால்  ———————————-10-10-6-

கோழி கூவென்னுமால்-ஆழி வண்ணர் வரும் பொழுதாயிற்று -கோழி கூவென்னுமால் -தோழி நான் என் செய்கேன்-என்று அந்வயம்
கலவி செய்ய வரும் காலமாயிற்று -முதலில் சொல்லி
பல பல ஊழி களாயிடும் அன்றியோர் நாழிகையை பல பல கூறிட்ட கூறாயிடும் -திரு விருத்தம்
விஸ்லேஷ காலம் அநேக கல்பங்கள் -சம்ச்லேஷ காலம் அதி ஸ்வல்ப காலமாகுமே
சம்ச்லேஷம் நடந்து முடிந்ததாகக் கொண்டு அடுத்து தோழி யிடம்   சொல்கிறாள் –
கிருஷ்ணன் கோழியை மடியிலே இட்டுக் கொண்டு வரும் போலே காணும் – என்று பட்டர் அருளிச் செய்தார் -என்று பிரசித்தம் –
ஆல்-மகிழ்ச்சியும் வருத்தமும் தோன்ற நின்ற இடைச் சொல் -முதலடியில் மகிழ்ச்சி– ஈற்றடியில் வருத்தம் –
—————————————————————————————————————————————————————————————————————————————-

காமற்கு என் கடவேன்
கரு மா முகில் வண்ணற்கு அல்லால்
பூ மேல் ஐங்கணை  கோத்துப் புகுந்து எய்யக்
காமற்கு என் கடவேன் ——————————————–10-10-7-

வயிற்றில் பிறந்த பிள்ளை வருத்தப் படுத்துவதற்கு என்ன பிராப்தி யுண்டு
காமன் தன தாதை அன்றோ -இங்கே ஸ்பஷ்டமாக இல்லை என்றாலும்
காமன் தனக்கு முறை யல்லேன் –எனக்குத் தானும் மகன் சொல்லில் -என்பர் மேலே -11-3-7-
பேரமர் காதல் கடல்புரைய விளைவித்த காரமர் மேனி நம் கண்ணன் -திருவாய் -5-8-4-
அவர் வாளா இருக்க இந்த சிறு பையல் ஏதுக்காக அதிக பிரசங்கம் பண்ணுகிறான்
ஐங்கணை-மதனன் பஞ்ச பாணமாவன-முல்லை யசோகு முழு நீலம் சூதப் பூ அல்லி முளரி யோடு ஐந்தென மொழிப-

———————————————————————————————————————————————————————————————————————————-

இங்கே போதுங்கொலோ
இனவேல் நெடுங்கண் களிப்பக்
கொங்கார் சோலைக் குடந்தை கிடந்த மால்
இங்கே போதுங்கொலோ —————————————–10-10-8-

ஸ்வாமி தானே வந்து யுடைமையைக் கைக் கொள்ள வேண்டும் அன்றோ
அடியான் ஸ்வாமி தேடி அவ்விடம் செல்லுதல்  இரண்டு தலைக்கும் அவத்யம் அன்றோ
தத் தஸ்ய சத்ருசம் பவேத் –
அது போலே -கொங்கார் சோலைக் குடந்தை கிடந்த மால்
இங்கே போதுங்கொலோ
ஏதுக்காக இங்கே வர வேணும் என்றால் -இன வேல் நெடும் கண் களிப்ப -என்கிறாள்
கண்ணாரக் காண்பதற்கு மேலே வேறு பிரயோஜனம் இல்லை என்று இருப்பார்கள் முந்துற முன்னம்
காணப் பெற்ற பின்பு அணைய வேணும் என்று இருப்பார்கள்
அனையவும் பெற்றால் இவ்விருப்பு  நித்யமாக இடையூறு இல்லாமல் செல்ல வேணும் என்று இருப்பார்கள் –
போதும்  -போதரும்-

——————————————————————————————————————————————————————————————————————————-

இன்னார் என்று அறியேன்
அன்னே ஆழியொடும்
பொன்னார் சார்ங்கமுடைய வடிகளை
இன்னார் என்று அறியேன் ————————————10-10-9-

கொங்கார் சோலைக்  குடைந்தை கிடந்த மால் இங்கே போதும் கொலோ -மநோ ரதித்த   பரகால நாயகிக்கு உரு வெளிப்பாட்டாலே காட்சி தந்து அருளினான் –
ஆழியும் சார்ங்கமும் ஏந்தி வந்து  சேவை  சாதித்து அருளினான்
அசாதாராண லஷணங்களை காணா நிற்கச் செய்தேயும் இன்னார் என்று அறுதியிடக் கூடாமல் இருக்கிறதாயிற்று அத்தலையில் வை லஷண்யம்
பெருமையைப் பார்க்கும் இடத்தில் தேவன் என்னலாய் இருந்தது
எளிமையைப் பார்க்கும் இடத்தில் மனிதரில் ஒருவன் என்னலாய் இருந்தது
ஆகவே இன்னார் என்று அறியேன் -என்கிறாள்
அன்னே -வியப்புக் குறிப்பிடைச் சொல் -அடிகள் -ஸ்வாமி-

————————————————————————————————————————————————————————————————————————————–

தொண்டீர் பாடுமினோ
சுரும்பார் பொழில் மங்கையர் கோன்
ஒண்டார் வேல் கலியன் ஒலி மாலைகள்
தொண்டீர் பாடுமினோ ————————————10-10-10-

உண்டியே உடையே உகந்தொடும் இம் மண்டலத்தோருக்குள்-பகவத் குணங்களிலே ஈடுபட்டு தொண்டீர் -என்று புகழ் பெற்று இருக்குமவர்களே
நீங்கள் உங்கள் ஸ்வரூபத்துக்குத் தகுதியாக  இத் திருமொழியைப் பாடித் திரிமின்
வேறு பலன் அருளிச் செய்யாமல் ஒழிந்தது இதனைப் பாடுகை தானே ஸ்வயம் பிரயோஜனம் -என்று காட்டுவதற்காக –

——————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————-

ஸ்ரீ P.B.A,ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்-
பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
திரு மங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம். .