Archive for the ‘பெரியவாச்சான் பிள்ளை’ Category

ஸ்ரீ திருச்சந்த விருத்தம்-81-100- -ஸ்ரீ உ வே -PBA -ஸ்வாமிகள்–ஸ்ரீ திவ்யார்த்த தீபிகை –

February 9, 2020

கடைந்த பாற்கடல் கிடந்து கால நேமியைக் கடிந்து
உடைந்த வாலி தந்தனுக்கு உதவ வந்தி ராமனாய்
மிடைந்த மேழ் மரங்களும் அடங்க வெய்து வேங்கடம்
அடைந்து மால பாதமே யடைந்து நாளும் உய்மினோ –81-

கடைந்த பாற்கடல் கிடந்து கால நேமியைக் கடிந்து–கூர்ம அவதாரத்தில் கடையப் பெற்ற
உடைந்த வாலி தந்தனுக்கு உதவ வந்தி ராமனாய்–நடுங்கிக் கிடந்த சுக்ரீவனுக்கு
உடைந்த -தளர்ந்த -வாலிக்கும் சுக்ரீவனுக்கும் விசேஷணம் –

—————————————————————–

எத்திறத்தும் ஒத்து நின்று உயர்ந்து உயர்ந்த பெற்றியோய்
முத்திறத்து மூரி நீர் அராவணைத் துயின்ற நின்
பத்து உறுத்த சிந்தையோடு நின்று பாசம் விட்டவர்க்கு
எத்திறத்தும் இன்பம் இங்கும் அங்கும் எங்கும் ஆகுமே –82-

எத்திறத்தும் ஒத்து நின்று
எந்த ஜாதியில் பிறந்து இருந்தாலும் -சேதன அசேதனர்களுடன் ஒத்து இருந்து

பத்து உறுத்த சிந்தையோடு நின்று
பக்தி அழுந்தின நெஞ்சத்தோடு கூடி இருந்து
பாசம் விட்டவர்க்கு
விஷயாந்தர பற்றுக்களை விட்டவர்களுக்கு
எத்திறத்தும் -சர்வ பிரகாரங்களிலும்
இன்பம் இங்கும் அங்கும் எங்கும் ஆகுமே –
இவ்வுலகத்திலும் அவ்வுலகத்திலும் எவ்வுலகத்திலும் இன்பம் கிட்டும்

தேவ மனுஷ்ய ஜந்து ஸ்தாவர ஜாதியிலும் அவதார ஜாதியில் ஒத்து இருந்தாலும் குண பெருமையால் உணர்ந்தவன்
மூரிநீர் கடல் ஆற்று ஊற்று– மழை நீர் என்னவுமாம்
மூரி –பழையதாக என்றும் பெருமையாக என்றும் –

——————————————————

மட்டுலாவு தண் துழாய் அலங்கலாய் புலன் கழல்
விட்டு வீள்விலாத போகம் விண்ணில் நண்ணி ஏறினும்
எட்டினோடு இரண்டு எனும் கயிற்றினால் மனம் தனைக்
கட்டி வீடிலாது வைத்த காதல் இன்பமாகுமே –83-

மட்டுலாவு –
தேன் நித்தியமாய் இருக்கும்
தண் துழாய் அலங்கலாய் புலன் கழல் விட்டு-
திருவடிகளை இந்த பூ உலகத்திலேயே அனுபவிப்பதை விட்டு
வீள்விலாத போகம் விண்ணில் நண்ணி ஏறினும்-அழிவில்லாத கைங்கர்யம் பரம பதத்திலே சென்று கிட்டினாலும்
எட்டினோடு இரண்டு எனும் கயிற்றினால் மனம் தனைக் கட்டி
பத்து என்ற பக்தி யாகிற பாசத்தால் மனசைக் கட்டுப் படுத்தி
வீடிலாது வைத்த காதல் இன்பமாகுமே –
விச்சேதம் இல்லாத அமைக்கப் பட்ட ப்ரேமையால் கிடக்கும் ஆனந்தத்துக்கு ஈடு இல்லை
பத்துடை அடியவர்க்கு எளியவன் போலே –பத்து -பக்தி –வைத்த காதலே இன்பம் பயக்கும்
வைத்த காதலே இன்பமாகும் -ப்ரேமம் ஒரு ஸூகத்துக்கு சாதனமாக இல்லாமல் ஸ்வதஸ் ஸூகமாகவே இருக்கும்

அநுபவரசிகர்களான ஆழ்வார்கள் எம்பெருமானை யானையாகவே பல இடங்களில் பேசுவார்கள்.
யானைக்கும் எம்பெருமானுக்கும் பல விதங்களில் ஒத்த கருத்து நிலவும்

1.யானையை எத்தனை தடவை பார்த்தாலும் பார்க்கும் போதெல்லாம் அபூர்வ வஸ்து போலவே இருந்து பரமாநந்தம் பயக்கும்.
எம்பெருமானும் எப்பொழுதும் நாள், திங்கள், ஆண்டு ஊழி யூழி தோறும் அப்பொழுதைக்கு அப்பொழுது
என்னாராவமுதம் என்னும்படி யிருப்பான்.
2.யானையின் மீது ஏற வேண்டியவன் யானையின் காலைப் பற்றியே ஏறவேண்டும்.
எம்பெருமானிடம் சென்று சேர வேண்டியவுர்களும் அவனது திருவடியைப் பற்றியே சேர வேண்டும்.
3.யானை தன்னை கட்ட தானே கயிற்றை எடுத்துக் கொடுக்கும். எட்டினோடு இரண்டு எனும் கயிற்றினால் (திருச்சந்த விருத்தம்) என்கிறபடியே,
எம்பெருமானை கட்டுப் படுத்தும் பக்தியாகிற கயிற்றை அவன் தந்தருள்வான்.
4. யானையை நீராட்டினாலும் அடுத்த ஷணத்திலேயே அழுக்கோடு சேரும் எம்பெருமான் சுத்த ஸத்வ மயனாய் பரம பவித்ரனாய்
இருக்கச் செய்வதாயும் பொய் நின்ற ஞானமும் பொல்லா ஒழுக்கும் அழுக்குமுடைய நம் போல்வாரோடு
சேர திருவுள்ள மாயிருப்பான் வாத்ஸல்யத்தாலே.
5.யானையைப் பிடிக்க வேண்டில் பெண் யானையைக் கொண்டே பிடிக்க வேண்டும்
அதன் போன்றே பிராட்டியின் புருஷாகாரமின்றி எம்பிரான் வசப்படான் .
6.யானை பாகனுடைய அனுமதியின்றி தன்னிடம் வருபவர்களை தள்ளி விடும்.
எம்பெருமானும் “வேதம் வல்லார் துணைக் கொண்டு விண்ணோர் பெருமான் திருப் பாதம் பணிந்து” என்கிறபடியே
பாகவதர்களை முன்னிட்டு புகாதாரை அங்கீகரித்தருளான்.
7. யானையின் மொழி யானைப் பாகனுக்குத் தெரியும், எம்பெருமானின் மொழி திருக்கச்சி நம்பிகள் போல்வார்க்கே தெரியும்
(பேரருளானப் பெருமானோடே பேசுபவர் நம்பிகள்).
8. யானை உண்ணும் போது இறைக்கும் அரிசி பல கோடி நூறாயிரம் எறும்புகளுக்கு உணவாகும்
எம்பெருமான் அமுது செய்து சேஷித்த பிரசாதத்தாலே பல கோடி பக்த வர்கங்கள் உஜ்ஜீவிக்கக் காண்கிறோம்.
9.யானைக்கு கை நீளம் எம்பெருமானும் அலம் புரிந்த நெடுந்தடக்கையன் இறே
“நீண்ட அந்தக் கருமுகிலை யெம்மான் தன்னை.”(பெரிய திருமொழி 205-2)
10.யானை இறந்த பின்பும் உதவும் எம்பெருமானும் தீர்த்தம் பிரசாதித்துத் தன்னுடைய சோதிக்கு எழுந்தருளின பின்பும்
இதிகாச புராணங்கள் உணர்த்தி உதவுகின்றன.
11. யானை ஒரு கையே உள்ளது எம்பெருமானுக்கும் கொடுக்கும் கையொழிய கொள்ளும் கையில்லை
12. யானை பாகனுக்கு ஜீவனங்கள் சம்பாதித்துக் கொடுக்கும். எம்பெருமானும் அர்ச்சக பரிசாரகம் பிரக்குருதிகளுக்கு சம்பாத்யத்திற்கு வழி செய்கிறார்.
13. யானை மெல்ல அசைந்து அசைந்து செல்லும். எம்பெருமானும் உலா வரும் பொழுது அசைந்து அசைந்து வருவார்.
14. யானை சாதுவானது எம்பெருமானும் சாதுவானவரே

————————

பின் பிறக்க வைத்தனன் கொல் அன்றி நின்று தன் கழற்கு
அன்புறைக்க வைத்த நாள் அறிந்தனன் கொல் யாழியான்
தன் திறத்தோர் அன்பிலா வறிவிலாத நாயினேன்
என்திறத்தில் என் கொல் எம்பிரான் குறிப்பில் வைத்ததே -84-

பின் பிறக்க வைத்தனன் கொல்
நான் இன்னும் பல பிறவிகள் எடுவிக்க திரு உள்ளமா
பின்பு இறக்க வைத்தனன் கொல்-இறப்பு -மறப்பு-அவனை மறந்து இருப்பதே ஆத்மாவுக்கு இறப்பு
தன் பக்கல் ஞானம் பிறந்த பின்பும் தன்னை மறக்கும் படி வைக்கிறானோ என்றுமாம்
அன்றி நின்று தன் கழற்கு அன்புறைக்க வைத்த நாள்-நிலைத்து நின்று-அறிந்தனன் கொல் யாழியான்
பரம பதத்தில் சென்று அனுபவிக்கும் நல்ல திரு உள்ளமா
தன் திறத்தோர் அன்பிலா வறிவிலாத நாயினேன்
தன் விஷயத்தில்
என் திறத்தில் என் கொல் எம்பிரான் குறிப்பில் வைத்ததே
அவன் திரு உள்ளம் உகப்பு தான் பரம பதம் அடைய உபாயம்

————————————

நச்சராவணைக் கிடந்த நாத பாத போதினில்
வைத்த சிந்தை வாங்குவித்து நீங்குவிக்க நீயினம்
மெய்த்தன் வல்லை யாதலால் அறிந்தனன் நின் மாயமே
உய்த்து நின் மயக்கினில் மயக்கல் என்னை மாயனே –85-

நச்சராவணைக் கிடந்த நாத
ஆஸ்ரித விரோதிகளின் மேலே விஷத்தை உமிழும் திரு வநந்த வாழ்வான் என்னும் சயனத்தில்
திருக் கண் வளரும் சர்வேஸ்வரனே
பாத போதினில் வைத்த சிந்தை
திருவடி தாமரைகளில் எப்போதும் வைத்து இருக்கும் மனசை
வாங்குவித்து-அதில் நின்றும் திருப்பி
நீங்குவிக்க நீயினம்-வேறு விஷயத்தில் போக்க -ஸ்வ தந்த்ரனான நீ இன்னம்
மெய்த்தன் வல்லை யாதலால் அறிந்தனன் நின் மாயமே
மெய்யாகவே சமர்த்தன் என்பதை அறிந்தனன்
உய்த்து நின் மயக்கினில் மயக்கல் என்னை மாயனே
அடியேனை ப்ராக்ருத பாசங்களில் மாய்க்க வேண்டாம் என்கிறார்

உனது ஸ்வா தந்த்ர்யத்தால் என்னை சம்சார படு குழியில் தள்ளாமல் கிருபை பண்ணி அருள வேணும் என்கிறார் –

——————————

சாடு சாடு பாதனே சலங்கலந்த பொய்கை வாய்
ஆடரவின் வன் பிடர் நடம் பயின்ற நாதனே
கோடு நீடு கைய செய்ய பாத நாளும் உள்ளினால்
வீடனாக மெய் செயாத வண்ணம் என் கொல் கண்ணனே –86-

சாடு சாடு பாதனே
சகடாசுரனை உதைத்து ஒழித்த திருவடிகளை உடையவனே
சலங்கலந்த பொய்கை வாய்
விஷமமாகவே இருந்த அத்துடன் சிறிது தண்ணீரும் கலந்த மடுவில்
ஆடரவின் வன் பிடர் நடம் பயின்ற நாதனே
செருக்கினால் படம் எடுத்து ஆடும் காளிங்கனின் வலிய பிடரியில் நர்த்தனம் செய்த ஸ்வாமியே
கோடு நீடு கைய
பாஞ்ச ஜன்யம் நீங்காது வைத்து இருக்கும் திருக் கையின் கண்ணபிரான்
செய்ய பாத நாளும் உள்ளினால்
த்யானம் பண்ணிக் கொண்டு இருந்தால்
வீடனாக மெய் செயாத வண்ணம் என் கொல் கண்ணனே
மெய்யாகவே அடியேனை முக்தன் ஆக்காதது ஏனோ-
விரோதி போக்கி அருளும் சமர்த்தன் நீ எனது விரோதிகளை நிவர்த்தித்து அருள வேண்டாவோ என்கிறார்-

—————————

நெற்றி பெற்ற கண்ணன் விண்ணின் நாதனோடு போதின் மேல்
நல் தவத்த நாதனோடு மற்றும் உள்ள வானவர்
கற்ற பெற்றியால் வணங்கு பாத நாத வேத நின்
பற்று அலால் ஓர் பற்று மற்ற துற்றிலேன் உரைக்கிலே –87-

நெற்றி பெற்ற கண்ணன்
நெற்றிக் கண் உள்ள சிவன்
விண்ணின் நாதனோடு போதின் மேல் நல் தவத்த நாதனோடு
இந்த்ரன் பிரமன்
மற்றும் உள்ள வானவர் கற்ற பெற்றியால் –
தங்கள் தாங்கள் அப்யசித்த முறைப்படி
வணங்கு பாத நாத-
வேத-வேதத்தில் சொல்லப் பட்டவனே
நின் பற்று அலால் ஓர் பற்று மற்ற துற்றிலேன் உரைக்கிலே –
எனது அத்யவசாயத்தைச் சொல்லப் புகுந்தால் -உன்னையே பற்றி இருப்பேன் –
வேறு புகலிடம் நெஞ்சாலும் நினைக்க மாட்டேன்

களைவாய் துன்பம் களையாது ஒழிவாய் களை கண் மற்றிலேன் -போல
தங்களன்பார தமது சொல் வலத்தால் தலைத் தலை சிறந்து பூசிப்ப -திருவாய்-போலே
தேவர்கள் எல்லோரும் இவன் திருக்கை எதிர் பார்த்து இருக்கிறார்கள்

—————————

வெள்ளை வேலை வெற்பு நாட்டி வெள் எயிற்று அரவு அளாய்
அள்ளலாய் கடைந்த வன்று அருவரைக்கு ஓர் ஆமையாய்
உள்ள நோய்கள் தீர் மருந்து வானவர்க்கு அளித்த எம்
வள்ளலாரை யன்றி மற்று ஓர் தெய்வம் நான் மதிப்பேனே –88-

வெள்ளை வேலை
வெண்மையான கடலான திருப் பாற் கடலில்
வெற்பு நாட்டி
மந்தர மலையை நாட்டி
வெள் எயிற்று அரவு அளாய்
வெளுத்த பற்களை உடைய வாசுகி நாகத்தை கயிறாக சுற்றி
அள்ளலாய்
அலைகள் செறியும்படி
கடைந்த வன்று அருவரைக்கு
தாங்க முடியாத அந்த மலைக்கு–
ஓர் ஆமையாய் உள்ள நோய்கள் தீர் மருந்து வானவர்க்கு அளித்த எம் வள்ளலாரை யன்றி
மற்று ஓர் தெய்வம் நான் மதிப்பேனே

——————————————

பார் மிகுத்த பாரம் முன் ஒழிச்சுவான் அருச்சுனன்
தேர் மிகுத்து மாயமாக்கி நின்று கொன்று வென்றி சேர்
மாரதர்க்கு வான் கொடுத்து வையம் ஐவர் பாலதாம்
சீர் மிகுத்த நின் அலால் ஓர் தெய்வம் நான் மதிப்பனே –89-

பார் மிகுத்த பாரம் முன்
முன் ஒரு காலத்தில் பூமியில் பாரமாக இருந்த துஷ்ட வர்க்கத்தை
ஒழிச்சுவான் அருச்சுனன் தேர் மிகுத்து மாயமாக்கி நின்று கொன்று
பகலை இரவாக்கியும் போன்ற பல மாயங்களைச் செய்து எதிரிகளைக் கொன்று
வென்றி சேர் மாரதர்க்கு வான் கொடுத்து
வெற்றி பெறுவதற்காக நினைத்து இருந்த மகா ரதர்களான துரியோதானாதிகளை வீர ஸ்வர்க்கம் அனுப்பி
வையம் ஐவர் பாலதாம்
பூ மண்டலத்தை பஞ்ச பாண்டவர்களுக்கு ஆக்குவித்து அருளி
சீர் மிகுத்த நின் அலால் ஓர் தெய்வம் நான் மதிப்பனே
அதி ரதர் -1-1000
மகா ரதர் -1- பல 1000
சம ரதர் -1-1-
அர்த்தரர் -1-தோற்று -இப்படி ரதர்கள் -நான்கு வகைகள் உண்டே

—————————

குலங்களாய ஈரிரண்டில் ஒன்றிலும் பிறந்திலேன்
நலங்களாய நற் கலைகள் நாலிலும் நவின்றிலேன் –நாவிலும் என்றும் பட பேதம் -இங்கே
புலன்கள் ஐந்தும் வென்றிலேன் பொறியிலேன் புனித நின்
இலங்கு பாதம் அன்றி மற்றோர் பற்றிலேன் எம் ஈசனே –90-

குலங்களாய ஈரிரண்டில் ஒன்றிலும் பிறந்திலேன்
நான்கு வர்ணங்களில் ஒன்றிலும் பிறந்திலேன்
நலங்களாய நற் கலைகள் நாலிலும் நவின்றிலேன் —
நான்கு வேதங்களையும் நவின்றிலேன்
நாவிலும் என்றும் பட பேதம் -இங்கே
புலன்கள் ஐந்தும் வென்றிலேன் பொறியிலேன்
சப்தாதி விஷயங்களிலே அகப்பட்டு இருக்கிறேன்
புனித நின் இலங்கு பாதம் அன்றி மற்றோர் பற்றிலேன் எம் ஈசனே –
இலங்கு ஒளி மிக்க

முன் பாசுரத்தில் அநந்ய கதித்வம் சொல்லி இதில் ஆகிஞ்சன்யம் அருளுகிறார்
உபாயமும் உபேயமும் அவன் திருவடிகள் தான் என்கிறார் –
அநந்ய கதித்வமும் ஆகிஞ்சன்யமும் சொல்லி உபாயாந்தரங்கள் அனுஷ்ட்டிக்க அயோக்யனாய் இருந்து
உன் திருவடிகளே உபாயம் என்கிற அத்யாவசாயம் மாத்திரம் குறைவற்று இரா நின்றேன் என்கிறார் –

————————————

பண்ணுலாவு மென் மொழி படைத்தடம் காணாள் பொருட்டு
எண்ணிலா வரக்கரை நெருப்பினால் நெருக்கினாய்
கண்ணலாலோர் கண்ணிலேன் கலந்த சுற்றம் மற்றிலேன்
எண்ணிலாத மாய நின்னை என்னுள் நீக்கல் என்றுமே -91-

பண்ணுலாவு மென் மொழி
ராகங்கள் -குறிஞ்சி காந்தாரம் காமாரம் விளங்கும் இனிய பேட்சு உடையவள்
படைத்தடம் காணாள் பொருட்டு
வாள் போன்ற பெரிய கண் உடைய பிராட்டியின் பொருட்டு
எண்ணிலா வரக்கரை நெருப்பினால் நெருக்கினாய்
அம்புகளின் தீயால் தொலைத்து அருளினாய்
கண்ணலாலோர் கண்ணிலேன்
நீயே தான் நிர்வாஹகன் -வேறு நிர்வாஹகன் யாரும் இல்லை
கலந்த சுற்றம் மற்றிலேன்
நெஞ்சு பொருந்தின சுற்றம் வேறு இல்லை
எண்ணிலாத மாய நின்னை என்னுள் நீக்கல் என்றுமே
அநந்தமான ஆச்சர்ய சக்தி உடையவனே உன்னை எக்காலத்திலும் என்னை விட்டுப் பிரிக்கக் கூடாது -என்கிறார் –

——————————

விடைக்குலங்கள் ஏழு அடர்த்து வென்றி வேற் கண் மாதரார்
கடிக்கலந்த தோள் புணர்ந்த காலி யாயா வேலை நீர்
படைத்து அடைத்து அதில் கிடந்து முன் கடைந்த நின் தனக்கு
அடைக்கலம் புகுந்த என்னை யஞ்சல் என்ன வேண்டுமே –-92-

விடைக்குலங்கள் ஏழு அடர்த்து
ஏழு ரிஷபங்களையும் கொழுப்பை அடக்கி
வென்றி வேற் கண் மாதரார்
ஜெயசீலமான வேல் போன்ற கண்கள் உடைய நப்பின்னை பிராட்டி உடைய
கடிக் கலந்த தோள் புணர்ந்த
பரிமளம் மிக்க தோள்களுடன் சம்ஸ்லேஷித்த
காலி யாயா
கோபால கிருஷ்ணனாக
வேலை நீர் படைத்து
ஜல தத்வமான கடலை சிருஷ்டித்து
அடைத்து
ஸ்ரீ ராமாவதாரத்திலே அணை கட்டி அடைத்து
அதில் கிடந்து
தங்கள் ஆபத்தை சொல்லி முறை இட ஹேது வாக அதிலே பள்ளி கொண்டு அருளி
முன் கடைந்த நின் தனக்கு அடைக்கலம் புகுந்த என்னை யஞ்சல் என்ன வேண்டுமே

எனக்கும் மாஸுசா என்று அருளிச் செய்ய வேணும்

—————————

சுரும்பு அரங்கு தண் துழாய் அலர்ந்த பாதமே
விரும்பி நின்று இறைஞ்சுவேற்கு இரங்கு அரங்க வாணனே
கரும்பு இருந்த கட்டியே கடல் கிடந்த கண்ணனே
இரும்பு அரங்க வெஞ்சரம் துரந்த வில்லி ராமனே-93-

சுரும்பு அரங்கு தண் துழாய் அலர்ந்த பாதமே
வண்டுகள் படிந்த குளிர்ந்த திரு துழாய்
துகைத்து அலர்ந்த பாதமாய் –
நெருங்கி விகசிக்க பெற்ற உனது திருவடிகளையே
விரும்பி நின்று இறைஞ்சுவேற்கு இரங்கு அரங்க வாணனே -கரும்பு இருந்த கட்டியே -கடல் கிடந்த கண்ணனே-
இரும்பு அரங்க வெஞ்சரம் துரந்த வில்லி ராமனே
இரும்பு போன்ற ராஷச சரீரங்கள் அழியும் படி
அஞ்சேல் என்று மட்டும் அருளினால் போராது-உனது திருவடியில் நித்ய கைங்கர்யம் பண்ணும் அனுபவம்
தந்து அருள வேண்டும் என்கிறார்

———————

ஊனின் மேய வாவி நீ உறக்கமோடு உணர்ச்சி நீ
ஆனில் மேய ஐந்தும் நீ யவற்றின் நின்ற தூய்மை நீ
வானினொடு மண்ணும் நீ வளம் கடல் பயனும் நீ
யானும் நீ யதன்றி எம்பிரானும் நீ யிராமனே –94-

ஊனின் மேய வாவி நீ-
சரீரத்தில் உள்ள பிராணன் நீ இட்ட வழக்கு
உறக்கமோடு உணர்ச்சி நீ
ஜ்ஞானமும் அஜ்ஞ்ஞானமும் நீ இட்ட வழக்கு
ஆனில் மேய ஐந்தும் நீ
பசுவின் பஞ்ச கவ்யமும் நீ
யவற்றின் நின்ற தூய்மை நீ வானினொடு மண்ணும் நீ வளம் கடல் பயனும் நீ யானும் நீ யதன்றி எம்பிரானும் நீ யிராமனே
அவன் சர்வ பிரகாரி -கடல் அமுதம் தேவர்களுக்கு தந்தது போலே ரத்னம் போன்றவற்றை ஐஸ்வர் யார்த்திகளுக்கும் தருகிறாய்
வானினொடு மண்ணும் நீ -என்றது –
ஆகாசத்தில் பல பல தேவதைகள் ஏங்குவதும் நீரிலே கரையாமல் பூ லோகம் இருப்பதும் உன்னாலே தான்
யானும் நீ என்றது –
எனக்கு உன் பக்கல் ருசி பிறவாத காலத்திலும் எனக்கு நல்ல மதி அளித்து ருசியை பெருக்கினதும் நீ தான் என்கிறார்

———————

அடக்கரும் புலன்கள் ஐந்தும் அடக்கி யாசையாம் யவை
துடக்கு அறுத்து வந்து நின் தொழில் கண் நின்ற வென்னை நீ
விடக்கருதி மெய் செயாதே மிக்கோர் யாசை யாக்கிலும்
கடல் கிடந்த நின்னலாலோர் கண் இலேன் எம் அண்ணலே -95-

என்னை நெகிழ்கிலும் என்னுடைய நல் நெஞ்சம் தன்னை அகல்விக்க தானும் இங்கிலன் போலே
நீ எது செய்தாலும்-ஒரு கால் கை விட்டாலும் – என் மனம் உன்னை விட்டு போகாது
மெய் செயாது -என்னை உஜ்ஜீவிப்பிக்க திரு உள்ளம் பற்றி தொடங்கின கிருஷிகளை
மெய்யாகத் தலைக் காட்டாமல் -என்கை

——————

வரம்பிலாத மாயமாயா வையம் ஏழும் மெய்ம்மையே
வரம்பிலூழி யேத்திலும் வரம்பிலாத கீர்த்தியாய்
வரம்பிலாத பல் பிறப்பு அறுத்து வந்து நின் கழல்
பொருந்துமாறு திருந்த நீ வரம் செய் புண்டரீகனே–96-

வரம்பிலாத மாயமாயா வையம் ஏழும் மெய்ம்மையே வரம்பிலூழி யேத்திலும்
பல பல கல்பங்கள் ஸ்தோத்ரம் பண்ணினாலும்
வரம்பிலாத கீர்த்தியாய்
எல்லை காண முடியாத புகழ் உடையோனாய்
வரம்பிலாத பல் பிறப்பு அறுத்து வந்து நின் கழல் பொருந்துமாறு
உனது திருவடிகள் கிட்டி அவற்றிலே சக்தனாய் இருக்கும் படி
திருந்த நீ வரம் செய் புண்டரீகனே
தம்முடைய பிராப்யத்தை ஸ்பஷ்டமாக பிரார்த்திக்கிறார்-
அஞ்சல் என்ன வேண்டுமே -இரங்கு அரங்க வாணனே-என்று பொதுப்பட அருளிச் செய்ததை
விவரியா நின்று கொண்டு
சம்சாரத்தை வேர் அறுத்து உன் திருவடிகளில் பொருந்தும்படி அனுக்ரஹம் பண்ணி அருள வேணும் –
என்று ப்ராப்ய நிஷ்கர்ஷம் இதில் –

———————

வெய்ய வாழி சங்கு தண்டு வில்லும் வாளும் ஏந்து சீர்க்
கைய ! செய்ய போதில் மாது சேரு மார்பா !நாதனே !
ஐயிலாய வாக்கை நோய் அறுத்து வந்து நின்னடைந்து
உய்வதோர் உபாயம் நீ எனக்கு நல்க வேண்டுமே -97-

ஐயிலாய வாக்கை நோய்-ஸ்லேஷ்யம் முதலியவற்றுக்கு இருப்பிடமாகிய சரீரம் என்கிற வியாதியை

——————————

மறம் துறந்து வஞ்சம் மாற்றி ஐம் புலன்கள் ஆசையும்
துறந்து நின் கண் ஆசையே தொடர்ந்து நின்ற நாயினேன்
பிறந்து இறந்து பேர் இடர் சுழிக் கண் நின்று நீங்குமா
மறந்திடாது மற்று எனக்கு மாய நல்க வேண்டுமே -98-

மறம் துறந்து -கோபத்தை ஒழித்து
நீங்குமா– நீங்குமா ஆ -வழியையும்
நீங்கும் ஆ மற்று–நீங்கும் பிரகாரத்தையும் அதற்கு மேற்பட்ட பரம ஆனந்தம் அடையும் பிரகாரத்தையும்
இரண்டையும் மறந்திடாது எனக்கு மாய நல்க வேண்டுமே

—————————————

காட்டி நான் செய் வல் வினைப் பயன்தனால் மனம் தனை
நாட்டி வைத்து நல்ல வல்ல செய்ய எண்ணினார் எனக்
கேட்டதன்றி என்னதாவி பின்னை கேள்வ நின்னொடும்
பூட்டி வைத்த வென்னை நின்னுள் நீக்கல் பூவை வண்ணனே -99-

காட்டி நான் செய் வல் வினை-
நான் செய்யும் பெரிய பாபங்களை எனக்கு நினைவு படுத்தி
பயன்தனால் மனம் தனை நாட்டி வைத்து
அந்த பாபங்களின் பயன்களை அனுபவிப்பதில் மனசை செலுத்தி
நல்ல வல்ல செய்ய எண்ணினார் எனக
ஹிம்சைகளை செய்ய நினைத்து இருக்கிறார்கள் என்று
கேட்டதன்றி
நான் கேட்டு இருக்கிற படி யாமைக்காக
என்னதாவி பின்னை கேள்வ நின்னொடும் பூட்டி வைத்த வென்னை
என்னுடைய ஆத்மாவை உன் பக்கலில் சமர்ப்பித்து நிர்ப்பரனாய் இருக்கும் என்னை-
நின்னுள் நீக்கல் பூவை வண்ணனே
உன்னை விட்டுப் பிரித்திட வேண்டாம்

—————————

பிறப்பினோடு பேர் இடர் சுழிக்கண் நின்று நீங்கும் அஃது
இறப்ப வைத்த ஞான நீசரைக் கரைக்கொடு ஏற்றமா
பெறற்கு அரிய நின்ன பாத பத்தியான பாசனம்
பெறற்கு அரிய மாயனே யெனக்கு நல்க வேண்டுமே -100-

பிறப்பினோடு பேர் இடர் சுழிக்கண் நின்று நீங்கும் அஃது இறப்ப வைத்த -மறந்து ஒழிந்த
ஞான நீசரைக் -சர்வஜ்ஞ்ஞராக நினைந்து கொண்டு இருக்கும் நீசரை
கரைக்கொடு ஏற்றமா-கரையில் கொண்டு சேர்க்கும் படியாக
பெறற்கு அரிய நின்ன பாத பத்தியான பாசனம்-மரக் கலம்
பெறற்கு அரிய மாயனே யெனக்கு நல்க வேண்டுமே

——————————————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ உ வே P.B.A -ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருமழிசை பிரான் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ திருச்சந்த விருத்தம்-41-60- -ஸ்ரீ உ வே -PBA -ஸ்வாமிகள்–ஸ்ரீ திவ்யார்த்த தீபிகை –

February 9, 2020

ஆயனாகி ஆயர்மங்கை வேய தோள் விரும்பினாய்
ஆய நின்னை யாவர் வல்லர் அம்பரத்தோடு இம்பராய்
மாய மாய மாயை கொல் அதன்றி நீ வகுத்தலும்
மாய மாய மாக்கினாய் யுன் மாயம் முற்றும் மாயமே –41-

ஆயனாகி ஆயர்மங்கை வேய தோள் விரும்பினாய்-
இடையனாகி –இடைப்பெண் நப்பின்னை பிராட்டியின் மூங்கில் போன்ற தோள்களை விரும்பி புணர்ந்தாய்
ஆய நின்னை யாவர் வல்லர் அம்பரத்தோடு இம்பராய்-
உனது ஸ்வரூபத்தை ஆராய மேல் உலகத்திலும் இவ் உலகத்திலும் வல்லார் யார்
மாய மாய மாயை கொல்-இப்படி அறியாததற்கு பிரகிருதி காரணம் அன்று –
ஆச்சர்ய பூதனாய் -சர்வஜ்ஞ்ஞனாய் இருந்தும் உன்னாலேயும் உனது ஸ்வரூபம் அறிய முடியாதே
அதன்றி நீ வகுத்தலும் மாய மாய மாக்கினாய் யுன் மாயம் முற்றும் மாயமே –
அது அப்படி இருக்கட்டும் –
சர்வ சக்தனான நீ உன்னை வணங்கி வழிபட கரண களேபரங்களை கொடுத்து இருந்தும்
சேதனர்கள்-நல் வழியில் புகாமல் மாய்ந்து போக அந்த விநாசத்தை நீ சகிக்க மாட்டாமல் –
பிரகிருதி அவஸ்தையில் நிறுத்தினாய்

உனது மாயம் -சங்கல்பம் எல்லாம் எவ்வளவு ஆச்சர்யமாக இருக்கிறதே
நல் வழி தவிர்ந்து தீய வழிகளில் செல்லும் சம்சாரிகளை சம்ஹரிப்பதும் –
கர்ம அனுகுணமாக ரஷணம் என்று அருளுகிறார்

——————————————————————-

வேறு இசைந்த செக்கர் மேனி நீறணிந்த புன் சடைக்
கீறு திங்கள் வைத்தவன் கை வைத்தவன் கபால மிசை
ஊறு செங்குருதியால் நிறைத்த காரணம் தன்னை
ஏறு சென்று அடர்த்த வீச பேசு கூசம் இன்றியே –42-

வேறு இசைந்த செக்கர் மேனி -வேறாக சம்ஹார தொழிலுக்கு தக்க சிவந்த உடலை உடையானாய்
நீறணிந்த புன் சடைக் கீறு திங்கள் வைத்தவன் -ருத்ரன் –
கை வைத்தவன் கபால மிசை-தன் கையில் வைத்து இருந்த வழிய கபாலத்தை
ஊறு செங்குருதியால் நிறைத்த காரணம் தன்னை-ஏறு சென்று அடர்த்த வீச பேசு கூசம் இன்றியே-
கூசாமல் சென்று நப்பின்னை பிராட்டிக்காக எருதுகளை வலி அடக்கிய பெருமானே அருளிச் செய்ய வேணும்-
கூசம் இன்றியே பேசு என்றும்
கூசம் இன்றியே ஏறு சென்று அடர்த்த யீச-என்றும் அன்வயம்

——————————————————————

வெஞ்சினத்த வேழ வெண் மருப்பொசித்து உருத்தமா
கஞ்சனைக் கடிந்து மண் அளந்து கொண்ட காலனே
வஞ்சனது வந்த பேய்ச்சி யாவி பாலுள் வாங்கினாய்
அஞ்சனத்த வண்ணனாய வாதி தேவன் அல்லையே –43-

வெஞ்சினத்த வேழவெண் மருப்பொசித்து-உக்ரமான கோபத்தை உடைய குவலயாபீடம் என்ற யானையின்
வெண்மையான தந்தத்தை ஒடித்து அந்த யானையை முடித்து
உருத்த மா கஞ்சனைக் கடிந்து –கோபிஷ்ட பலிஷ்டன் ஆகிய கம்சனை வதம் செய்து
மண் அளந்து கொண்ட காலனே-திரு விக்ரமனாய் உலகம் எல்லாம் அளந்த திருவடியை உடையவனே-
ப்ரஹ்மாதி புல்லீறாக சர்வ ஜகத்தையும் அளந்து சர்வ சேஷித்வத்தைக் காட்டி அருளிய படியாலும் நீயே ஜகத் காரண பூதன்

————————————————————————

பாலின் நீர்மை செம்பொன் நீர்மை பாசியின் பசும்புறம்
போலு நீர்மை பொற்புடைத் தடத்து வண்டு விண்டுலா
நீல நீர்மை யென்றிவை நிறைந்த கால நான்குமாம்
மாலின் நீர்மை வையகம் மறைத்ததென்ன நீர்மையே –44-

பாலின் நீர்மை செம்பொன் நீர்மை பாசியின் பசும்புறம் போலு நீர்மை-
பால் போலே வெண்மை நிறம் கொண்டும்
சிவந்த பொன்னின் நிறம் போலே செம்மை நிறமும்
பாசியின் வெளி நிறம் பச்சை போலே
பாசி போலும் நீர்மை என்னாதே பாசியின் பசும் புறம் போலும் நீர்மை என்றது
பசுமை நிறத்தின் சிறப்புத் தோற்றவே
பாசியில் பசுமை குறைந்த புறமும் உண்டே

பொற்புடைத் தடத்து வண்டு விண்டுலா நீல நீர்மை
அழகான தடாகத்தில் உள்ள வண்டுகள் சிறகை விரித்து கரு நெய்தல் பூவின் நிறம் போலே கரு நீலம் என்ன
நீலத்துக்கு இத்தனை அடைமொழி உபமேயத்தின் போக்யதையை காட்டவே

யென்றிவை நிறைந்த கால நான்குமாய் மாலின் நீர்மை
நான்கு யுகங்களுக்கும் நிர்வாஹகனாய் இருக்கும் எம்பெருமானின் சௌலப்ய குணத்தை
வையகம் மறைத்ததென்ன நீர்மையே –இப்படி முகம் காட்டினத்தை அனுசந்தித்து இன்னும் சம்சாரிகள் கடை தேற வில்லை
ஏது என்ன துர்வாசன பலம் என்கிறார்

நான்குமாம் மாலின் -சரியான பாடம் -நான்குமாய் மாலின் பாடம் உபேக்ஷிக்கத் தக்கது

———————————————————

மண்ணுளாய் கொல் விண்ணுளாய் கொல் மண்ணுளே மயங்கி நின்று
எண்ணும் எண் அகப்படாய் கொல் என்ன மாயை நின்தமர்
கண்ணுளாய் கொல் சேயை கொல் அநந்தன் மேல் கிடந்த வெம்
புண்ணியா புனம் துழாய் அலங்கல் அம் புனிதனே –45-

மண்ணுளாய் கொல் விண்ணுளாய் கொல் –
லீலா விபூதியிலே திருவவதரித்தாய் -பரம பத நாதனாய் இருந்து வைத்தும்
மண்ணுளே மயங்கி நின்று எண்ணும் எண் அகப்படாய்
சம்சாரிகளின் எண்ணங்களுக்கு விஷயம் ஆகாது இருக்கின்றாய்
கொல் என்ன மாயை நின்தமர் கண்ணுளாய் கொல்
உனது அநந்ய பிரயோஜன அடியார்களுக்கு எளிதாக விஷயம் ஆகிறாய்
சேயை கொல்
மற்றவர்களுக்கு தூரஸ்தனாய் இருக்கிறாய்
அநந்தன் மேல் கிடந்த வெம் புண்ணியா புனம் துழாய் அலங்கல் அம் புனிதனே
பல பல வகையாக பரந்து நிற்கிற எல்லா ஆற்றல் -இது என்ன ஆச்சர்யம் என்கிறார் –

தானும் சம்சாரத்தில் இருந்தும் அவனது சௌலப்யங்களையும் பரத்வங்களையும்
ஏடு படுத்தி அருளுவது அவனாலேயே என்கிறார்
வாய் வெருவுதலே போது போக்காகாப் பெரும் படி அருளுகிறாயே-

———————————————

தோடு பெற்ற தண் துழாய் அலங்கலாடு சென்னியாய்
கோடு பற்றி யாழி யேந்தி யஞ்சிறைப் புள்ளூர்தியால்
நாடு பெற்ற நன்மை நன்மை யில்லை யேனும் நாயினேன்
வீடு பெற்று இறப்போடும் பிறப்பு அறுக்கும் ஆ சொலே –46-

தோடு பெற்ற தண் துழாய் அலங்கலாடு சென்னியாய்-
இதழ்கள் உடைய குளிர்ந்த திருத் துழாய் மாலை சூடிய திரு அபிஷேகத்தை உடையவனாய்
கோடு பற்றி யாழி யேந்தி யஞ்சிறைப் புள்ளூர்தியால்-
சங்கு சக்கரம் ஏந்தி கொண்டு கருட வாகனாகவும் உள்ள உன்னால்
நாடு பெற்ற நன்மை நன்மை யில்லை யேனும்
மற்ற பேர்கள் பெற்ற நன்மை நான் பெற வில்லை யாயினும்
நாயினேன் வீடு பெற்று இறப்போடும் பிறப்பு அறுக்கும் ஆ சொலே
நீசனான அடியேன் மோஷம் பெற்று சம்சாரம் தொலைக்கும் வகையை அருளிச் செய்ய வேண்டும் –
நித்ய ஸூரிகளுடைய ஒலக்கத்திலே புக்குத் திளைக்கும்படியாக அருள வேணும் –
உன்னையே விச்சேதமாக அனுபவிக்கும் அடியார் குழாங்களை உடன் கூட வேண்டுமே

—————————————————————

காரோடு ஒத்த மேனி நாங்கள் கண்ண விண்ணின் நாதனே
நீரிடத்து அரவணைக் கிடத்தி என்பர் அன்றியும்
ஓர் இடத்தை அல்லை எல்லை இல்லை என்பர் ஆதலால்
சேர்விடத்தை நாயினேன் தெரிந்து இறைஞ்சும் ஆ சொலே –47-

காரோடு ஒத்த மேனி நாங்கள் கண்ண விண்ணின் நாதனே நீரிடத்து அரவணைக் கிடத்தி என்பர் அன்றியும்-
ஷீராப்தி நாதனாகவும் இருந்து–அதுக்கும் மேலே-
ஓர் இடத்தை அல்லை எல்லை இல்லை என்பர் ஆதலால்
பர வ்யூஹ விபவ அந்தர்யாமி அர்ச்சாவதார நிலைகளில்
நீர் உகந்து அருளி இருக்கும் இடங்களுக்கு எல்லை இல்லையே
சேர்விடத்தை நாயினேன் தெரிந்து இறைஞ்சும் ஆ சொலே
ஆஸ்ரியர்க்காக உறையும் இடத்தை தெரிந்து கொண்டு ஆஸ்ரயிக்கும் படியை அருளிச் செய்ய வேண்டும் –
சர்வ வஸ்துக்களிலும் வ்யாப்தியாய் இருக்கிறான் என்கிறார்

———————————————————

குன்றில் நின்று வான் இருந்து நீள் கடல் கிடந்தது மண்
ஓன்று சென்று அது ஒன்றை உண்டு ஓன்று இடந்து பன்றியாய்
நன்று சென்ற நாள் அவற்றுள் நல் உயிர் படைத்து அவர்க்கு
அன்று தேவு அமைத்து அளித்த வாதி தேவன் அல்லையே –48-

குன்றில் நின்று
திருவேங்கட திருமலையிலே நின்று
வான் இருந்து நீள் கடல் கிடந்தது மண் ஓன்று சென்று
ஒரு திருவடியால் -ஒரு காலத்தில் — திரிவிக்ரமனாய் எல்லை கடந்து அளந்து –
அது ஒன்றை உண்டு-
மற்று ஒரு கால் அந்த பூமியை விழுங்கியும்
ஓன்று இடந்து பன்றியாய்-
நன்று சென்ற நாள் அவற்றுள் நல் உயிர் படைத்து அவர்க்கு-
நன்றாய் சென்ற நாட்களிலே நல்ல உயிரான மனுஷ்யர்களை ஸ்ருஷ்டித்தும்
அளித்த வாதி தேவன் அல்லையே-
தங்கள் குணங்களுக்குத் தக்க தேவாதிகளை ஏற்படுத்தி அருளிய பரம புருஷன் நீயே என்கிறார் –

————————————

இது முதல் ஏழு பாசுரங்களால் திரு அரங்கம் மங்களா சாசனம் செய்து அருளுகிறார் –

கொண்டை கொண்ட கோதை மீது தேனுலாவு கூனி கூன்
உண்டை கொண்டு அரங்கவோட்டி யுண் மகிழ்ந்த நாதனூர்
நண்டை உண்டு நாரை பேர வாளை பாய நீலமே
அண்டை கொண்டு கெண்டை மேயும் அம் தண் நீர் அரங்கமே –49-

————

வெண் திரைக் கரும் கடல் சிவந்து வேவ முன்னொரு நாள்
திண் திறல் சிலைக்கை வாளி விட்ட வீரர் சேருமூர்
எண் திசைக் கணங்களும் இறைஞ்சி யாடும் தீர்த்த நீர்
வண்டு இரைத்த சோலை வேலி மன்னு சீர் அரங்கமே –50-

————–

சரங்களைத் துரந்து வில் வளைத்து இலங்கை மன்னவன்
சிரங்கள் பத்தறுத்து உதிர்த்த செல்வர் மன்னு பொன்னிடம்
பரந்து பொன்னிரந்து நுந்தி வந்தலைக்கும் வார் புனல்
அரங்கம் என்பர் நான்முகத் தயன் பணிந்த கோயிலிலே –51-

———–

பொற்றை யுற்ற முற்றல் யானை போர் எதிர்ந்து வந்ததைப்
பற்றி உற்று மற்றதன் மருப்பு ஒசித்த பாகனூர்
சிற்றெயிற்று முற்றல் மூங்கில் மூன்று தண்டர் ஒன்றினார்
அற்ற பத்தர் சுற்றி வாழும் அம் தண் நீர் அரங்கமே –52-

———–

மோடியோட இலச்சையாய சாபம் எய்தி முக்கண்ணான்
கூடு சேனை மக்களோடு கொண்டு மண்டி வெஞ்சமத்து
ஓட வாணன் ஆயிரம் கரம் கழித்த வாதிமால்
பீடு கோயில் கூடு நீர் அரங்கம் என்ற பேரதே –53-

மோடியோட-காளி உடன் –
இலச்சையாய சாபம் எய்தி முக்கண்ணான்-வெட்கத்தை விளைப்பதான சாபம் பெற்ற ருத்ரனும்
கூடு சேனை மக்களோடு கொண்டு மண்டி வெஞ்சமத்து ஓட-ஸ்வ ஜனங்களோடு திரண்ட சேனையை அழித்துக் கொண்டு
பயங்கரமான போர் களத்தில் இருந்து வேகமாக ஓடி போக
வாணன் ஆயிரம் கரம் கழித்த வாதிமால்-பீடு கோயில் கூடு நீர் அரங்கம் என்றபேரதே
இலச்சை -லச்சை என்னும் வேதா சொல்லின் திருப்பு –

—————————————————————-

இலைத்தலைச் சரம் துரந்து இலங்கை கட்டு அழித்தவன்
மலைத்தலைப் பிறந்து இழிந்து நுந்து சந்தனம்
குலைத்தலைத் திறுத்து எறிந்த குங்குமக் குழம்பினோடு
அலைத் தொழுகு காவிரி அரங்கமேய வண்ணலே –54-

இலைத்தலைச் சரம் துரந்து-
இலை போலே நுனி உடைய அம்புகளை உபயோகித்து
இலங்கை கட்டு அழித்தவன்-
இலங்கையின் அரண்களை அழித்த ராம பிரான்
மலைத்தலைப் பிறந்து இழிந்து நுந்து சந்தனம்–
சக்யம் என்னும் மலையிலே பிறந்து -அங்கேயே பிரவகித்து நெடுதாய் ஓடி வந்து சந்தன மரங்களை பேர்த்தும்
குலைத்தலைத் திறுத்து எறிந்த குங்குமக் குழம்பினோடு-
கும்குமப் படர் கொடியை சிதில படுத்தி -அந்தக் கொடிகளில் இருந்து வெளிப்பட்ட கும்கும குழம்புடன் கூடி
அலைத் தொழுகு காவிரி அரங்கமேய வண்ணலே –
அலை மோதிக் கொண்டு நெருக்கமாக இருக்கும் திருக் காவேரி உடைய –
இலங்கையை கட்டழித்தவன் அரங்கம் மேய அண்ணலே என்கிறார்-

இந்த பாசுரத்தை ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் நாள் தோறும் நீராடும் பொழுது அனுசந்திப்பார்கள்-

———————————————-

மன்னு மா மலர்க்கிழத்தி வைய மங்கை மைந்தனாய்ப்
பின்னும் ஆயர் பின்னை தோள் மணம் புணர்ந்தது அன்றியும்
உன்ன பாதம் என்ன சிந்தை மன்ன வைத்து நல்கினாய்
பொன்னி சூழ் அரங்கமேய புண்டரீகன் அல்லையே –55-

மன்னு மா மலர்க் கிழத்தி-
சிறந்த தாமரை பூவில் பொருந்திய பிராட்டிக்கும்
வைய மங்கை மைந்தனாய்ப் பின்னும்-
ஸ்ரீ பூமிப் பிராட்டிக்கும் விரும்பத் தக்க யுவாவாய்
ஆயர் பின்னை தோள் மணம் புணர்ந்தது அன்றியும்-
கோபாலரான கும்பனின் மகள் நப்பின்னை பிராட்டி உடைய தோளோடு சம்ச்லேஷித்து இருக்கும்
உன்ன பாதம் என்ன சிந்தை மன்ன வைத்து நல்கினாய் பொன்னி சூழ் அரங்க மேய புண்டரீகன் அல்லையே –
அவர்களுடன் இருக்கும் திவ்ய அனுபவம் அசாதாரணம் என்று நினைத்து எனது ஹிருதயத்திலே நொடிப் பொழுதும் அகலாமல்
உனது திருவடிகளை வைத்து அருளினாய் -என்ன வாத்சல்யம்-
அவர்கள் இடத்திலே அன்பு மட்டம் என்று விளங்கும் படி அன்றோ உனது வாத்சல்ய அதிசயத்தாலே
அடியேனுடைய புன்மையைப் பார்க்காமலும் உன்னுடைய மேன்மையைப் பார்க்காமலும்
என்னை அங்கீ கரித்து அருளுகிறாய் –
எனக்கு மட்டும் இல்லாமல் சர்வ ஜனங்களும் சேவிக்க திருவரங்கத்தில் பள்ளி கொண்டாய்
புண்டரீகன்–தாமரைக் காடு பூத்த தாமரை போன்ற அவயவங்களுடன் இருப்பதாலேயே இந்த விழிச் சொல் –

—————————————————-

இது முதல் ஆறு பாசுரங்களால் திருக் குடந்தை பெருமாளை மங்களா சாசனம் செய்து அருளுகிறார் –

இலங்கை மன்னன் ஐந் தொடு ஐந்து பைந்தலை நிலத் துகக்
கலங்க அன்று சென்று கொன்று வென்றி கொண்ட வீரனே
விலங்கு நூலர் வேத நாவர் நீதியான கேள்வியார்
வலம்கொளக் குடந்தையுள் கிடந்த மாலும் அல்லையே –56-

பைந்தலை நிலத்துக-வலிய தலைகள் பூமியில் விழுந்து ஒழியவும்
கலங்க அன்று சென்று கொன்று வென்றி கொண்ட வீரனே
விலங்கு நூலர் –பூணூல் தரித்த
வேத நாவர் -வேதங்களை நாவின் நுனியில் உடையவர் –
நீதியான கேள்வியார்-நல்ல ஆசரியர் பக்கல் சாரமான அர்த்தங்களைக் கேட்டு உணர்ந்த வைதிகர்களும்
வலம் கொளக் குடந்தையுள் கிடந்த மாலும் அல்லையே-
வழி பாடுகள் செய்யும் படி குடந்தையுள் கிடந்த மாலும் அல்லையே

—————————————————————-

சங்கு தங்கு முன்கை நங்கை கொங்கை தங்கல் உற்றவன்
அங்க மங்க வன்று சென்று அடர்த்து எறிந்த வாழியான்
கொங்கு தங்கு வார் குழல் மடைந்தமார் குடைந்த நீர்
பொங்கு தண் குடந்தையுள் கிடந்த புண்டரீகனே –-57-

சங்கு தங்கு முன்கை நங்கை-நித்ய சம்ஸ்லேஷத்தாலே-சங்கு வளைகள் பொருந்திய பிராட்டி
கொங்கை தங்கல் உற்றவன் அங்க மங்க-ராவணன் சரீரம் மாள
வன்று சென்று அடர்த்து எறிந்த வாழியான்-
கொங்கு தங்கு வார் குழல் மடைந்தமார் குடைந்த நீர் பொங்கு தண் குடந்தையுள் கிடந்த புண்டரீகனே
பரிமளம் பொருந்திய -நீண்ட கூந்தலை உடைய திவ்ய ஸூந்தரிகள் –
மதி முக மடந்தையர் ஏந்தினர் வந்தே என்றது போலே –மடைந்தமார் -திவ்ய ஸ்த்ரீகளை அருளிச் செய்கிறார்-
புண்டரீகன் -ஸூந்தராங்கன் –

—————————————————————–

மரம் கெட நடந்து அடர்த்து மத்த யானை மத்தகத்து
உரம் கெடப் புடைத்து ஓர் கொம்பு ஒசித்து உகந்த உத்தமா
துரங்கம் வாய் பிளந்து மண் அளந்த பாத வேதியர்
வரம் கொளக் குடந்தையுள் கிடந்த மாலும் அல்லையே –58-

மரம் கெட நடந்து-யமளார்ஜுன மரங்கள் முடியும் படி நடந்த
அடர்த்து மத்த யானை-குவலயாபீடம் என்ற கொழுத்த யானையின் மதம் ஒழித்து
மத்தகத்து-அதன் தலையிலே
உரம் கெடப் புடைத்து-அதன் வலி மாள பிரகாரங்கள் கொடுத்து
ஓர் கொம்பு ஒசித்து உகந்த உத்தமா-
துரங்கம் வாய் பிளந்து-குதிரை வடிவம் கொண்ட கேசி என்னும் அரக்கனை வாயைப் பிளந்து அவனை ஒழித்தவனை
வேதியர் வரம் கொளக் குடந்தையுள் கிடந்த–வைதிகர்கள் தங்கள் தங்கள் விருப்பங்களைப் பெற்றும் கொள்ளுமாறு
கிடந்தது அருளுகிறான் –

——————————————————————

சாலி வேலி தண் வயல் தட கிடங்கு பூம் பொழில்
கோல மாட நீடு தண் குடந்தை மேய கோவலா
காலநேமி வக்கிரன் கரன் முரன் சிரமவை
காலனோடு கூட வில் குனித்த வில் கை வீரனே –59-

சாலி வேலி -தண் வயல்–செந்நெல் பயிர்கள் வெளியாக உடைய வயல்கள்
தட கிடங்கு பூம் பொழில்-பெரிய அகழிகள் புஷ்பங்கள் மிக்க சோலைகள்
கோல மாட நீடு தண் குடந்தை மேய கோவலா-அழகிய ஓங்கிய மாடங்கள்
கால நேமி வக்கிரன் கரன் முரன் சிரமவை-தலைகளை யம லோகம் சேரும்படி செய்த
காலனோடு கூட வில் குனித்த வில் கை வீரனே-வில்லை வளைத்த –

கால நேமி -ராவணனின் மாதுலன் -தாரகாசுர யுத்தத்தில் கொல்லப் பட்டவன்
தந்த வக்ரன் -ருக்மிணி பிராட்டியை சுவீகரிக்கும் பொழுது எதிர்த்த அரக்கன்
முரன் நரகாசுரனின் மந்த்ரி -இவர்கள் மூவரும் கிருஷ்ணனால் வதம் செய்யப் பட்டார்கள்
கரன் -ராம திருவவதாரத்தில் வதம் செய்யப் பட்டவன்-

——————————————————————–

செழும் கொழும் பெரும் பனி பொழிந்திட வுயர்ந்த வேய்
விழுந்து உலர்ந்து எழுந்து விண் புடைக்கும் வேம்கடத்துள் நின்று
எழுந்து இருந்து தேன் பொருந்து பூம் பொழில் தழைக் கொழும்
செழும் தடம் குடந்தையுள் கிடந்த மாலும் அல்லையே –60-

செழும் கொழும் பெரும் பனி பொழிந்திட-இடை விடாத தாரைகளாய் விழுகிற கனத்த மூடு பனியானது பொழிந்த அளவிலே
வுயர்ந்த வேய் விழுந்து-முன்பு ஓங்கி இருந்த மூங்கில் பனைகள் அந்த பனியின் கனத்தால் தரையிலே சாய்ந்து
உலர்ந்து எழுந்து-பின்பு சூர்ய கிரணங்களால் உலர்ந்து -அந்த மூங்கில் பனைகள் உயர கிளம்பி
விண் புடைக்கும் வேம்கடத்துள் நின்று எழுந்து இருந்து தேன் பொருந்து பூம் பொழில் தழைக் கொழும்-வண்டுகள் மேலே கிளம்புவதுவும்
கீழே படிந்தும் இருக்குமாறு -புஷ்பங்கள் மிகுந்த சோலைகள் தழைத்து ஓங்கி
செழும் தடம் குடந்தையுள் கிடந்த மாலும் அல்லையே-செழுமையான தடாகங்கள் உடைய -திருக் குடந்தையுள்
நின்றும் கிடந்தும் சேவை அருளுகிறான்
நிலையார நின்றான் தன் நீள் கழலே அடை நெஞ்சே-
கிடந்ததோர் கிடக்கை கண்டு எங்கனம் மறந்து வாழ்வேன்-
வ்யாமோஹத்தால் நின்றும் கிடந்தும் ஆசைப்பட்டார்க்கு சேவை அருளுகிறாயே –

——————————————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ உ வே P.B.A -ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருமழிசை பிரான் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ திருச்சந்த விருத்தம்-21-40- -ஸ்ரீ உ வே -PBA -ஸ்வாமிகள்–ஸ்ரீ திவ்யார்த்த தீபிகை –

February 9, 2020

அரங்கனே தரங்க நீர் கலங்க வன்று குன்று சூழ்
மரங்கள் தேய மா நிலம் குலுங்க மா சுணம் சுலாய்
நெருங்க நீ கடைந்த போது நின்ற சூரர் என் செய்தார்
குரங்கை யாள் உகந்த வெந்தை கூறு தேற வேறிதே –21-

அரங்கனே தரங்க நீர் கலங்க வன்று –
அரங்கனே அன்று துர்வாச மஹா ரிஷியின் சாபத்தால் தேவர்கள் செல்வம் இழந்து வருந்தி
உன்னை சரணம் அடைந்த போது-
அலைகள் உடைய சமுத்ரம் கலங்கவும்
குன்று சூழ் மரங்கள் தேய –
மந்திர மலை சூழ் மரங்கள் தேயவும்
மா நிலம் குலுங்க
பெரிய பூமியானது குலுங்கவும்
மா சுணம் சுலாய் நெருங்க-
சர்ப்ப ஜாதி -வாசுகி என்னும் -நாகத்தை அழுத்திச் செற்ற
நீ கடைந்த போது நின்ற சூரர்
கடல் நீ கடைந்து நீ அருளின காலத்திலேயே அருகே நின்ற பராக்கிரம சாலிகள் என்ற பேர் பெற்ற தேவ அசுர பிரக்ருதிகள்
என் செய்தார் இது வேறு தேற கூறு
என்ன செய்தார்கள் என்று இவ் விஷயத்திலே நான் தெரிந்து கொள்ளும் படி விசேஷித்து அருளிச் செய்ய வேணும்
தானே அசகாசனாய்க் கடைந்து -தேவர்களும் அசுரர்களும் கடைந்தார்கள் என்று விஜய பெயர் பெறும் படி கொடுத்து அருளினாய்
குரங்கை யாள் உகந்த வெந்தை
வானர படைகளை வகுத்து -அது கொண்டு நாயகனாய் ராவணனைத் தொலைத்தது எல்லாம் தனது சேஷ்டிதங்கள் என்றாலும்
வானரங்கள் இலங்கையை தவிடு பொடி ஆக்கினார்கள் என்ற பெயர் வாங்கிக் கொடுத்து அருளினாய்-
என்ன ஆஸ்ரித பஷ பாதம் என்கிறார்

—————————————————————————

பண்டும் இன்றும் மேலுமாய் பாலனாகி ஞாலம் ஏழும்
உண்டும் மண்டி ஆலிலைத் துயின்ற வாதி தேவனே
வண்டு கிண்டு தண் துழாய் அலங்கலாய் கலந்த சீர்ப்
புண்டரீகப் பாவை சேரு மார்ப பூமி நாதனே –22-

பண்டும் இன்றும் மேலுமாய்-
மூன்று காலத்திலும் -சிருஷ்டி காலத்து முன்பும் -சிருஷ்டி காலத்திலும் -பிரளய காலத்திலும்
கை விடாமல் ரஷித்து அருளி
ரக்ஷகத்வம் முக்காலத்திலும் குறைவற்றது என்பதையே பேண்டும் இன்றும் மேலும் என்கிறார்
ஸ்ருஷ்டிக்கு முன்பும் ஸ்ருஷ்டியின் பொழுதும் பிரளய காலத்திலும் என்றுமாம்
ஓர் பாலனாகி ஞாலம் ஏழும் உண்டும் மண்டி –
அத்விதீயமான சிறு குழந்தையாய் -பிரளய வெள்ளம் கொள்ளாத படி உலகங்களை எல்லாம் விரும்பி அமுது செய்து
ஆலிலைத் துயின்ற வாதி தேவனே-வண்டு கிண்டு தண் துழாய் அலங்கலாய் கலந்த சீர்ப்-
புண்டரீகப் பாவை சேரு மார்ப பூமி நாதனே –
ஒருவரையும் விலக்காமல் அனைவரையும் திரு வயிற்றிலே கொண்டவன் ஆஸ்ரிதர் பக்கல் கொள்ளும்
பஷ பாதம் வியப்பு அல்ல –என்கிறார் –
புண்டரீகப் பாவை சேரு மார்ப பூமி நாதனே –-ஸ்ரீ யபதி அன்றோ –
பிறந்த இடமான தாமரையும் கொதிக்கும்படியான திரு மார்பு –
அவளைத் தண்ணீர் தண்ணீர் என்னப் பண்ணும் திரு மார்பு

—————

வால் நிறத்தோர் சீயமாய் வளைந்த வாள் எயிற்றவன்
ஊனிறத் துகிர்த் தல மழுத்தினாய் உலாய சீர்
நானிறத்த வேத நாவர் நல்ல யோகினால் வணங்கி
பால் நிறக் கடல் கிடந்த பத்ம நாபன் அல்லையே –23-

வால் நிறத்தோர் சீயமாய் –
வெளுத்த நிறத்தை உடைய ஒப்பற்ற நரசிம்ஹ மூர்த்தியாக திருவவதரித்து
ஸ்வரூபம் மட்டும் இன்றி நிறத்தையும் மாற்றிக் கொண்டானே என்கிறார்-
காளமேக ஸ்யாமளானாய் இருந்தும் வெண்ணிறமாக்கிக் கொண்டாயே –
யுக வர்ண கிரமம் ஆஸ்ரிதர் விரும்பும் வர்ணம் கொள்பவனே
வால் நிறத்து -வாண் நிறத்து என்று திவ்யமான தன்மை என்றும் கொள்ளலாம்

வளைந்த வாள் எயிற்றவன்-
வளைந்தும் ஒளி பெற்ற பற்களையும் உடைய ஹிரண்யனை
ஊனிறத் துகிர்த் தல மழுத்தினாய்
மர்ம ஸ்தானத்தில் -ஹிருதயத்தில் திருக் கை நகங்களை அழுத்தினவனே
உலாய சீரநானிறத்த வேத நாவர்
எங்கும் உலாவுகின்ற சீர்மையை உடைய -நான்கு ஸ்வரங்கள் -உதாத்தம் அனுதாதம் ஸ்வரிதம் பிரசயம் -உடைய வேதங்களை –
நாவர் -நாவிலே உடையவர்கள் -ஸ்ரோத்யர்கள்
நல்ல யோகினால் வணங்கி-பால் நிறக் கடல் கிடந்த பத்மநாபன் அல்லையே
மனுஷ்ய திர்யக் ஜாதிகள் இரண்டையும் ஏக விக்ரஹமாக்கி தூணிலே தோன்றிய விந்தையை அருளுகிறார்

————–

கங்கை நீர் பயந்த பாத பங்கயத்து எம் அண்ணலே
அங்கை யாழி சங்கு தண்டு வில்லும் வாளும் ஏந்தினாய்
சிங்கமாய தேவ தேவ தேனுலாவு மென் மலர்
மங்கை மன்னு வாழு மார்ப வாழி மேனி மாயனே –24-

கங்கை நீர் பயந்த பாத பங்கயத்து எம் அண்ணலே
கங்கை தீர்த்தம் உண்டாக்கிய திருவடித் தாமரையை உடைய எம்பெருமானே
அங்கை யாழி சங்கு தண்டு வில்லும் வாளும் ஏந்தினாய்-
அழகிய திருக்கைகளிலே பஞ்சாயுத ஆழ்வார்களையும் ஏந்திக் கொண்டு இருப்பவனே-
சிங்கமாய தேவ தேவ
நரசிம்ஹ மூர்த்தியாய் திருவவதரித்த தேவாதி தேவனே –
தேனுலாவு மென் மலர் மங்கை மன்னு வாழு மார்ப –
தேன் பொருந்திய சுகுமார பூவினில் பிறந்து அத்தை விட்டு வந்து பொருந்தி வாழும் படியான திரு மார்பு உடையவனே
வாழி மேனி மாயனே-
கடல் போன்ற திருமேனி உடைய ஆச்சர்ய பூதனே -என்கிறார்

அஹங்கார்களில் தலைவனான ருத்ரருக்கும் ஸ்ரீ பாத தீர்த்தம் தந்து அருளினாய்
கால தாமதம் இராமல் எப்போதும் திவ்ய ஆயுதம் தரித்துக் கொண்டு இருப்பவனே
இத்தை ஒரு நொடியிலே அங்கே அப்பொழுதே தோன்றி வெளியிட்டாய் நரசிம்ஹ மூர்த்தியாய் –
இப்படிப்பட்ட கல்யாண குணங்களில் தோற்று பெரிய பிராட்டியார் மன்னிக் கிடக்கிறார்
உனது திருமேனியை சேவித்த கண்கள் குளிர்ந்து தாப த்ரயங்கள் அற்றதே-
கரும் கடலைக் கண்டவாறே கண்களும் குளிர்ந்து சகல தானங்களும் ஆறுமே –

————-

வரத்தினில் சிரத்தை மிக்க வாள் எயிற்று மற்றவன்
உரத்தினில் கரத்தை வைத்து உகிர் தலத்தை ஊன்றினாய்
இரத்தி நீ யிது என்ன பொய் யிரந்த மண் வயிற்றுளே
கரத்தி யுன் கருத்தை யாவர் காண வல்லர் கண்ணனே –25-

வரத்தினில் சிரத்தை மிக்க வாள் எயிற்று மற்றவன்
பிரமன் கொடுத்த வரத்தில்-அதிகமான நம்பிக்கை உடைய வாள் போன்ற பயங்கரமான கோர பற்களைக் கொண்ட
ஆஸ்ரித சத்ருவான ஹிரண்யன்
உரத்தினில் கரத்தை வைத்து உகிர் தலத்தை ஊன்றினாய்
மார்பினில் திருக் கரத்தை வைத்து திரு நகங்களால் அழித்துக் கொன்றாய்
இரத்தி நீ யிது என்ன பொய்
இப்படிப்பட்ட நீ ஒரு சமயம் மாவலியிடம் சென்று -யாசிக்கிறாய் -இது என்ற ஜாலம்
யிரந்த மண் வயிற்றுளே கரத்தி யுன் கருத்தை யாவர் காண வல்லர் கண்ணனே
யாசித்துப் பெற்ற உலகத்தை ஒரு கால் திரு வயிற்றிலே ஒழித்து வைக்கிறாய்

அநந்ய பிரயோஜனனான பிரகலாதனுக்கு உதவி அருளினாய்
பிரயோஜனாந்த பரனான இந்த்ரனுக்காக யாசக வேஷம் பூண்டு -இது என்ன மாயம்
அப்படி இந்த்ரன் அளவு ஆபி முக்கியம் இல்லாத சம்சாரிகளையும் திரு வயிற்றிலே வைத்து ரஷித்து அருளினாய் –
இது என்ன இந்த்ரஜாலம் -அபார சக்தி யுக்தன் என்று ஸ்ரீ நரசிம்மனாயும்
அசக்தன் என்று வாமனனாயும்
சர்வஞ்ஞன் சர்வசக்தன் என்று பிரளய ரக்ஷகனாம் மாறி மாறிக் காட்டி அருளும் உள் கருத்தை
நீயே எனக்கு அருள வேணும்

——————

ஆணினோடு பெண்ணுமாகி அல்லவோடு நல்லவாய்
ஊணோடு ஓசை யூறுமாகி யொன்றலாத மாயையாய்ப்
பூணு பேணு மாயனாகிப் பொய்யினோடு மெய்யுமாய்க்
காணி பேணு மாணியாய்க் கரந்து சென்ற கள்வனே –26-

ஆணினோடு பெண்ணுமாகி அல்லவோடு –புருஷ ஸ்த்ரீ ந பும்சக மூன்று ஜாதிக்கும் பிரவர்த்தனாய்
நல்லவாய் இவற்றில் சிறந்தவைக்கு எல்லாம் நிர்வாஹகானாய்
ஊணோடு ஓசை யூறுமாகி -ரசம் சப்தம் ஸ்பர்சம் முதலிய விஷயங்களுக்கு நிர்வாஹகனாய்
லீலா விபூதியை விஸ்தாரப் படுத்த ஆணினோடு பெண்ணுமாய் அவர்களுக்குள் அந்தர்யாமியாகவுமாகி
சம்பந்தம் ஏற்படுத்தி நிர்வஹிப்பவன்
நல்ல வாய் –
உலகில் சிறப்பு பெற்ற வஸ்துக்கள் அவனது தோற்றம் மிக வீறு பெற்று இருக்கும்
யொன்றலாத மாயையாய்ப்
உலகத்தில் உள்ள எல்லா பொருள்களாகவும் பரிணமிக்க பிரக்ருதிக்கு நிர்வாஹகனாய்
பூணு பேணு மாயனாகிப்
பசுக்களை மேய்க்கும் இடையனாகி
பொய்யினோடு மெய்யுமாய்க்
பொய்யர்களான துரியோதனாதிகளுக்கு பொய்யனாகவும் -மெய்யர்களான பாண்டவர்கள் பக்கம் மெய்யனாகவும்
காணி பேணு மாணியாய்க் கரந்து சென்ற கள்வனே
மூவடி நிலம் ஆசைப்பட்டு ப்ரஹ்மசாரியாய் -மகா பலியின் யாக சாலையில் க்ருத்ரிமாக எழுந்து அருளின மாயனே
சங்கல்ப ஏக தேசத்தாலேயே சர்வத்தையும் பண்ணவல்லனாய் இருந்தும் ஆஸ்ரித -சாது -பரித்ராணத்துக்காக
தேவ சஜாதீயமாக்கியும்
கோபால சஜாதீயமாக்கியும்
அவதரித்துப் பண்ணின ஆச்சர்ய சேஷ்டிதங்களை யார் நினைக்க வல்லார்

———–

விண் கடந்த சோதியாய் விளங்கு ஞான மூர்த்தியாய்
பண் கடந்த தேசமேவு பாவ நாச நாதனே
எண் கடந்த யோகினோடு இரந்து சென்று மாணியாய்
மண் கடந்த வண்ணம் நின்னை யார் மதிக்க வல்லரே –27-

விண் கடந்த சோதியாய்
விபுவான மூல பிரகிருதி உனக்கு உள்ளே ஆகும் படி அத்தனை அதி ரமித ஸ்வயம் பிரகாசம் உடையவனே
சுரர் அறி அரு நிலை விண் -எட்ன்று மூல பிரக்ருதியை விண் சப்தத்தால் போலவே இங்கும்
விளங்கு ஞான மூர்த்தியாய்-
ஸ்வயம் பிரகாசமான ஜீவாத்மாக்களை சரீரமாக கொண்டவனே
பண் கடந்த தேசமேவு –
வேதங்களால் அளவிட முடியாத பரம பதத்தில் நித்யம் வாசம் பண்ணி அருளுபவனே
பாவ நாச நாதனே
ஹேய பிரத்ய நீக சர்வேஸ்வரனே
எண் கடந்த யோகினோடு இரந்து சென்று மாணியாய்-
எண்ண முடியாத ஆச்சர்ய சக்தியோடு இருக்கும் வாமனாய்
இரந்து சென்று மண் கடந்த வண்ணம் நின்னை யார் மதிக்க வல்லரே-
யோகி -யோகம் -உபாயத்துக்கும் கல்யாண குணத்துக்கும் –
நல்ல உபாயம் அறிந்து கொண்ட கோல உருவம் அன்றோ –

———————–

படைத்து பார் இடந்து அளந்து உண்டு உமிழ்ந்து பௌவ நீர்
படைத்து அடைத்து அதில் அதில் கிடந்து முன் கடைந்த பெற்றியோய்
மிடைத்த மாலி மாலிமான் விலங்கு காலனூர் புகப்
படைக்கலம் விடுத்த பல் படைத் தடக்கை மாயனே –28

படைத்து பார் இடந்து அளந்து உண்டு உமிழ்ந்து பௌவ நீர் படைத்து அடைத்து
பௌவ நீர் -அண்டங்களுக்கு காரணமான ஏ காரணவத்தை சிருஷ்டித்து பிறகு அண்ட பிரம்ம சிருஷ்டி பூர்வகமாக
சிருஷ்டிக்கப் பட்ட பூமியை
ஸ்ரீ வராஹ மூர்த்தியாய் அண்ட பித்தியில் நின்றும் ஒட்டு விடுத்து எடுத்து
திருவிக்ரமனாய் அளந்து பிரளய காலத்தில் வயிற்றில் வைத்து நோக்கி
பிரளயம் கழிந்த வாறே வெளிப்படுத்தியும் –
அடைத்து -சேது கட்டி தூர்த்து
அதில் கிடந்து முன் –
முன் அதில் கிடந்தது -முன்பு ஒரு கால் அதன் முன்னே கண் வளர்ந்து அருளி
அதில் கடைந்த பெற்றியோய்
ஒரு கால் அமிர்தம் பெறுவதற்காக கடைந்து அருளிய -இப்படிப்பட்ட அளவற்ற பெருமைகளை உடையையாய்
மிடைத்த மாலி மாலிமான் விலங்கு காலனூர் புகப் படைக்கலம் விடுத்த பல் படைத் தடக்கை மாயனே
செருக்கி வந்த மாலி என்னும் ராஷசனும் அதி சூரனனான ஸூ மாலி என்னும் அரக்கனும் யம லோகம் சேரும் படி
அதி ஷூத்ரர்களான மாலி மாலி மான் விலங்கு என்று மூவரையும் என்னவுமாம் –
ஆயுதங்களைப் பிரயோகித்த பலவகைப் பட்ட திவ்ய ஆயுதங்களை விலாசமான திருக் கரங்களிலே உடைய எம்பெருமானே
உன்னை யார் நினைக்க வல்லார்

———————————————————————————-

பரத்திலும் பரத்தையாதி பௌவ நீர் அணைக் கிடந்தது
உரத்திலும் ஒருத்தி தன்னை வைத்து உகந்தது அன்றியும்
நரத்திலும் பிறத்தி நாத ஞான மூர்த்தி யாயினாய்
ஒருத்தரும் நினாது தன்மை இன்னதென்ன வல்லரே –29-

பரத்திலும் பரத்தையாதி -பரா பரனாய் இருந்தாய்
பௌவ நீர் அணைக் கிடந்தது-திருப் பாற் கடலிலே கண் வளர்ந்து அருளி
உரத்திலும் ஒருத்தி தன்னை வைத்து உகந்தது -திரு மார்பிலே ஒப்பற்ற பெரிய பிராட்டியை
பிரியாமல் அணைய வைத்து மகிழ்ந்து
அன்றியும் நரத்திலும் பிறத்தி -அதுவும் அன்றியும் மனுஷ்ய சஜாதீயமாக திருவவதரித்து
நாத ஞான மூர்த்தி யாயினாய் ஒருத்தரும் நினாது தன்மை இன்னதென்ன வல்லரே
மேன்மைக்கும் எளிமைக்கும் எல்லை நிலமாய் இருக்கும் உன் தன்மையை அருளுகிறார்
பராத்பரன் ஷீராப்தி நாதன் ஸ்ரீ யபதித்வம் -பரத்வ பரமாகவும்-எளிமைக்கும்-
ராம கிருஷ்ணாதி அவதாரங்கள் – எளிமைக்கும் எல்லை நிலம்

————————————————————————————

வானகமும் மண்ணகமும் வெற்பும் ஏழ் கடல்களும்
போனகம் செய்து ஆலிலைத் துயின்ற புண்டரீகனே
தேனகம் செய் தண்ணறு மலர்த் துழாய் நன் மாலையாய்
கூனகம் புகத்தெறித்த கொற்ற வில்லி யல்லையே –30-

போனகம் செய்து -அமுது செய்து
தேனகம் செய் -தேன் செய் அகம் தேன் நிறைந்த உட் புறத்தை யுடைய-
புண்டரீகனே –தாமரை போன்ற அவயவங்களை உடையவனே

————–

கால நேமி காலனே கணக்கிலாத கீர்த்தியாய்
ஞாலம் ஏழும் உண்டு பண்டோர் பாலனாய பண்பனே
வேலை வேவ வில் வளைத்த வெல் சினத்த வீர நின்
பாலராய பத்தர் சித்தம் முத்தி செய்யு மூர்த்தியே –31-

கால நேமி -ராவணின் மாதுலன் –
வேலை வேவ -கடல் நீர் வெந்து போகும் படி
வில் வளைத்த வெல் சினத்த வீர -சிலர் கோபம் கொஞ்ச நேரம் சென்ற பின்பு தீரும் –
இவனது சினம் ஜயித்ததின் பின்பே தீரும் என்கிறார்
நின்பாலராய -உன்னிடத்து உள்ளவர்கள்
பத்தர் சித்தம் முத்தி செய்யு மூர்த்தியே –
மூர்த்தி -திவ்ய மங்கள விக்ரஹம் -வடிவு அழகைக் காட்டி தன் பக்கலில் ஆழம் கால் படுத்திக் கொள்ளுவான்
அன்பு பூண்டவர்களின் சித்தம் படி அவர்களுக்கு மோஷம் தந்து அருளிய ஸ்வாமியே

————-

குரக்கினப் படை கொடு குரை கடலின் மீது போய்
அரக்கர் அரங்க வெஞ்சரம் துரந்த வாதி நீ
இரக்க மண் கொடுத்து அவற்கு இரக்கம் ஒன்றும் இன்றியே
பரக்க வைத்து அளந்து கொண்ட பற்ப நாபன் அல்லையே –32-

குரக்கினப் படை கொடு -வானரங்களில் திரளான சேனை கொண்டு
குரை கடலின் மீது போய்-கோஷிக்கின்ற கடலில் -சேது அணை கட்டி எழுந்து அருளி
அரக்கர் அரங்க வெஞ்சரம் துரந்த வாதி நீ-இலங்கையிலே ராவணன் போன்றாரை அழிக்கும் படி
பரக்க -விஸ்தீரமாக அளந்து மா வுலகமும் ஸ்வீகாரமாகக் கொண்டார்-
இரக்கம் ஓன்று இன்றியே -என்றும்- இருக்க ஒன்றும் இன்றியே-என்றும் -பாட பேதம்

————–

மின் நிறத்து எயிறு அரக்கன் வீழ வெஞ்சரம் துரந்து
பின்னவருக்கு அருள் புரிந்து அரசளித்த பெற்றியோய்
நன் நிறத்து ஓர் இன்சொல் ஏழை பின்னை கேள்வ மன்னு சீர்ப்
பொன்னிறத்த வண்ணனாய புண்டரீகன் அல்லையே –33-

மின் நிறத்து எயிறு அரக்கன் -மின்னலை ஒத்த பற்களை உடைய ராவணன்
பின்னை கேள்வ -நப்பின்னை நாயகனாய்

—————-

ஆதி யாதி யாதி நீ ஓர் அண்டம் ஆதி ஆதலால்
சோதியாத சோதி நீ யது உண்மையில் விளங்கினாய்
வேதமாகி வேள்வியாகி விண்ணினோடு மண்ணுமாய்
ஆதியாகி ஆயனாய மாயம் என்ன மாயமே –34-

ஆதி யாதி யாதி நீ
உபாதான சககாரி நிமித்த முக் காரணங்களும் நீயே
ஓர் அண்டம் ஆதி –
அண்டத்துக்கு உட்பட சகல பதார்த்தங்களுக்கும் நிர்வாஹகன்
ஆதலால்
சோதியாத சோதி நீ –
பரீஷிக்க வேண்டாத பரம் பொருள் நீயே-நாராயணா பரஞ்சோதி அன்றோ-
யது உண்மையில் விளங்கினாய்-
அந்த ஜோதி பிரமாண சித்தம் -வேறு ஒன்றாலும் அன்றிக்கே தானாகவே விளங்கிற்றே
வேதமாகி வேள்வியாகி-
வேதங்களுக்கு நிர்வாஹகனாய் யாகங்களால் ஆராத்யனாய்
விண்ணினோடு மண்ணுமாய்-
உபய விபூதிக்கும் நிர்வாஹகனாய்
ஆதியாகி ஆயனாய மாயம் என்ன மாயமே –
இப்படி சர்வ காரண பூதனாய் இருந்து ஆயனாய மாயம் என்ன மாயமே

————————————————————————–

அம்பு உலாவு மீனுமாகி யாமையாகி யாழியார்
தம்பிரானுமாகி மிக்க தன்பு மிக்க தன்றியும்
கொம்பு அராவு நுண் மருங்குல் ஆயர் மாதர் பிள்ளையாய்
எம்பிரானும் ஆய வண்ணம் என் கொலோ எம் ஈசனே –35-

ஆழியான் தம்பிரான் ஆகியும் -சக்கரக்கையனாய் -பராத்பரனாய் இருந்தும்
அம்பு உலாவு மீனுமாகி -ஜலத்தில் உள்ள மீனுமாகியும்
மிக்க தன்பு மிக்க தன்றியும்-மிகுந்த அன்பையும் காட்டியும் அருளி
பல பிறப்பாய் ஓளி வரும் முழு நலம் -எனவே மிக்கதாய் –
கொம்பு அராவு நுண் மருங்குல் ஆயர் மாதர் பிள்ளையாய்
கொம்பு போலேயும் பாம்பு போலவும் நுட்பமான இடை உடைய இடை பெண்ணின் பிள்ளையாய் பிறந்து

———————————————————————————

ஆடகத்த பூண் முலை யசோதை யாய்ச்சி பிள்ளையாய்ச்
சாடுதைத்த தோர் புள்ளதாவி கள்ளதாய பேய் மகள்
வீட வைத்த வெய்ய கொங்கை ஐய பாலமுது செய்
தாடகக் கை மாதர் வாய் அமுதுண்டது என் கொலோ –36-

ஆடகத்த பூண் முலை –
ஸ்வர்ண மயமான ஆபரணங்களை அணிந்த ஸ்தனங்களை உடையவளான
யசோதை யாய்ச்சி பிள்ளையாய்ச்-சாடுதைத்த தோர் புள்ளதாவி கள்ளதாய பேய் மகள்-
சகடாசுரனை திருவடிகளால் உதைத்து ஒழித்து -சிறு குழந்தைகளை அணுகப் பண்ணும் பறவை வடிவும் கொண்டு
க்ருத்ரிமான தாய் வடிவம் கொண்டு வந்த பூதனை உயிர் விட்டு மாளும் படி
தாடகக் கை மாதர்-பொன் வளைகள் அணிந்த மாதர்கள்
வாய் அமுதுண்டது என் கொலோ -அதரத்தின் அமுதத்தை பருகினது –
உன்னையும் ஓக்கலையில் கொண்டு தமில் மருவி உன்னோடு தங்கள் கருத்தாயின செய்து வரும் கன்னியரும் மகிழ
என்றபடி இவனை இடுப்பில் எடுத்துக் கொண்டு
தங்கள் தங்கள் மனைகளுக்கு கொண்டு போக அவர்களின் வாய் அமுதத்தை உண்பான் –
பூதனை பக்கலில் உண்ட விஷத்துக்கு இந்த அமிர்தம் பரிகாரமோ என்கிறார் –

——————

காய்த்த நீள் விளங்கனி உதிர்த்து எதிர்ந்த பூங்குருந்தம்
சாய்த்து மா பிளந்த கைத்தலத்த கண்ணன் என்பரால்
ஆய்ச்சி பாலை உண்டு மண்ணை யுண்டு வெண்ணெய் உண்டு பின்
பேய்ச்சி பாலை உண்டு பண்டு ஓர் ஏனமாய வாமனா –37-

காய்த்த நீள் விளங்கனி உதிர்த்து –
காய்கள் நிறைந்தும் உயர்த்தியையும் உடைய -அசூர விசிஷ்டமான விளா மரத்தின்-
கனிகளை உதிரச் செய்து -அவனைக் கொண்டு
எதிர்ந்த பூங்குருந்தம் சாய்த்து-
எதிர்த்த அழகிய குருந்த மரத்தில் உள்ள அசுரனை முடித்து
மா பிளந்த –
குதிரை வடிவு கொண்டு வசந்த கேசி என்னும் அசுரனை இரண்டு துண்டாக பிளந்த
கைத்தலத்த கண்ணன் என்பரால்
திருக் கைகளை உடைய கண்ணன் என்று அறிவுடையார் சொல்லுவார்கள்
ஆய்ச்சி பாலை உண்டு –
யசோதைப் பிராட்டி உடைய முலையில் பால் உண்டு
மண்ணை யுண்டு வெண்ணெய் உண்டு பின்-பேய்ச்சி பாலை உண்டு
பாலை உண்டு வெண்ணெய் உண்டு பின் மண்ணை உண்டு -கல்பத்தின் முடிவில் பூமியைத் திரு வயிற்றிலே வைத்து
பண்டு ஓர் ஏனமாய வாமனா –
கல்பத்தின் ஆதியிலே ஒப்பற்ற வராஹ ரூபமாகி -திருவவதரித்த வாமன மூர்த்தியே

—————————————————————–

கடம் கலந்த வன் கரி மருப்பு ஒசித்து ஓர் பொய்கை வாய்
விடம் கலந்த பாம்பின் மேல் நடம் பயின்ற நாதனே
குடம் கலந்த கூத்தனாய கொண்டல் வண்ண தண் துழாய்
வடம் கலந்த மாலை மார்ப காலநேமி காலனே –38-

கடம் கலந்த –
மத ஜலத்தால் வ்யாப்தமான
வன் கரி –
வலிய குவலையா பீடம் என்னும் யானையை
மருப்பு ஒசித்து-
கொம்பை முறித்து எறிந்து
ஓர் பொய்கை வாய்-
ஒரு மடுவின் துறையிலே
விடம் கலந்த பாம்பின் மேல் –
விஷ மயமான காளியன் நாகத்தின் மேலே
நடம் பயின்ற நாதனே-
நடனம் செய்து அருளின ஸ்வாமியே
குடம் கலந்த கூத்தனாய கொண்டல் வண்ண-
குடக் கூத்தாடின கார் மேகம் போன்ற நிறம் உடைய கண்ண பிரானே

——————————————————————

வெற்பெடுத்து வேலை நீர் கலக்கினாய் அதன்றியும்
வெற்பெடுத்து வேலை நீர் வரம்பு கட்டி வேலை சூழ்
வெற்பெடுத்த இஞ்சி சூழ் இலங்கை கட்டழித்த நீ
வெற்பெடுத்து மாரி காத்த மேக வண்ணன் அல்லையே –39-

வெற்பெடுத்து வேலை நீர் கலக்கினாய் –
மந்திர பர்வதத்தைக் கொண்டு கடல் நீரைக் கலங்கச் செய்தாய்
அதன்றியும்
வெற்பெடுத்து வேலை நீர் வரம்பு கட்டி –
மலைகளைக் கொண்டு தெற்குக் கடலில் அணை கட்டினாய்
வேலை சூழ் வெற்பெடுத்த இஞ்சி சூழ் இலங்கை கட்டழித்த நீ-
கடலாலே அழகாக சூழப் பட்ட -திரிகூட பர்வத மலையாலும் சூழப் பட்ட இலங்கையை -அரணை அழியச் செய்த தேவரீர்
வெற்பெடுத்து மாரி காத்த மேக வண்ணன் அல்லையே-
கோவர்த்தன மலையைக் குடையாக எடுத்து மழையைக் காத்த காள மேக சியாமளன் தானே என்கிறார்

————-

ஆனை காத்து ஓர் ஆனை கொன்று அதன்றி ஆயர் பிள்ளையாய்
ஆனை மேய்த்தி ஆ நெய் உண்டியன்று குன்றம் ஒன்றினால்
ஆனை காத்து மை யரிக்கண் மாதரார் திறத்து முன்
ஆனை யன்று சென்று அடர்த்த மாயம் என்ன மாயமே –40-

ஆனை காத்து ஓர் ஆனை கொன்று-
ஸ்ரீ கஜேந்திர ஆழ்வானைக் காத்து -குவலயா பீடம் என்ற யானையைக் கொன்று
அதன்றி ஆயர் பிள்ளையாய்-ஆனை மேய்த்தி –
பசுக்களை மேய்த்து அருளினாய்
ஆ நெய் உண்டியன்று குன்றம் ஒன்றினால் ஆனை காத்து-
பசுக்களின் நெய் அமுதத்தையும் உண்டு அருளினாய் –
இந்த்ரன் மழை பெய்வித்த அந்த காலத்தில் கோவர்த்தன மலை கொண்டு-பசுக்களைக் காத்து அருளினாய்
மை யரிக்கண் மாதரார் திறத்து முன் ஆனை யன்று சென்று அடர்த்த மாயம் என்ன மாயமே –
மை அணிந்து செவ்வரி படர்ந்த நப்பின்னை பிராட்டிக்காக –
அக்காலத்திலே அவள் எதிரிலே சென்று ஏழு எருதுகளையும் கொன்றது என்ன ஆச்சர்யம்
ஆ –ஆன் -இரண்டுமே பசுவுக்கு பெயர் –

——————————————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ உ வே P.B.A -ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருமழிசை பிரான் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ திருச்சந்த விருத்தம்-1-20- -ஸ்ரீ உ வே -PBA -ஸ்வாமிகள்–ஸ்ரீ திவ்யார்த்த தீபிகை –

February 9, 2020

ஸ்ரீ திருக் கச்சி நம்பி அருளிச் செய்த தனியன்

தருச்சந்த பொழில் தழுவு தாரணியின் துயர் தீரத்
திருச்சந்த விருத்தம் செய் திரு மழிசைப் பரன் வருமூர்
கருச்சந்தும் காரகிலும் கமழ் கோங்கு மண நாறும்
திருச்சந்ததுடன் மருவு திருமழிசை வளம் பதியே –

தருச்சந்த பொழில் தழுவு தாரணியின் -விருக்ஷங்களினுடைய அழகை யுடைய சோலைகளாலே சூழப்பட்ட
பூமியில் உள்ளவர்களுடைய
துயர் தீர–துக்கம் தீரும் படியாக
திருச்சந்த விருத்தம் செய் திரு மழிசைப் பரன் வருமூர்-திருவவதரித்த திவ்ய தேசம் ஏது என்றால்
கருச்சந்தும் -பெருமை பொருந்திய சந்தன மரங்களும்
காரகிலும் -கறுத்த அகில் கட்டைகளும்
கமழ் கோங்கு –மணம் மிக்க கோங்கு மரங்களும்
மண நாறும்-பரிமளம் வீசப் பெற்றதாய்
திருச்சந்ததுடன் மருவு -பெரிய பிராட்டியார் அபி நிவேசத்துடன் பொருந்தி வாழப் பெற்றதான
திருமழிசை வளம் பதியே –செல்வம் மிக்க திவ்ய தேசம்

தாரணியின் துயர் தீர ..திருமழிசை வளம் பதியே
”கண்டியூர் அரங்கம் மெய்யம் கட்சி பேர் மல்லை என்று மண்டினார் உய்யல் அல்லால் மற்றையார்க்கு உய்யலாமே போல .
“பதியே பரவி தொழும் தொண்டர் தமக்கு கதியே போல
திரு நறையூர் மணி மாடம் சேர்மின்களே
விண்ணகரம் வெக்கா விரி திரை நீர் வேங்கடம் –
சமன் கொள் வேங்கடமே -போலே திவ்ய தேசமே பரம ப்ராப்யம்

———-

திரு அவதார ஸ்தலம் பாடுகிறார் –

உலகும் மழிசையும் உள்ளுணர்ந்து தம்மில்
புலவர் புகழ்க் கோலால் தூக்க -உலகு தன்னை
வைத்து எடுத்த பக்கத்தும் மா நீர் மழிசையே
வைத்து எடுத்த பக்கம் வலிது

சர்வஞ்ஞராகிய சதுர் முகர் விஸ்வகர்மாவைக் கொண்டு துலாக்கோலால் நாட்டி
வசிஷ்டர் பார்க்கவர் போன்றோருக்கு எடுத்துக் காட்டிய விருத்தாந்தம் -புராண சித்தம் –
புலவர் -பார்க்கவாதி மஹரிஷிகளான மஹா கவிகள் -என்பர் ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர்
புகழ்க்கோல்-பெருமையை விளக்கும் துலாக்கோல்
திருமழிசையின் அநந்ய அசாதாரணமான ஏற்றம் சொல்லிற்று ..மஹீஷா சார ஷேத்ரம்
ஜகன் நாதன் இறே அங்கே நித்ய வாஸம் பண்ணுகிறது –
சிந்தயேத் ஸ ஜகந்நாதம் விஷ்ணும் ஜிஷ்ணும் சநாதனம் -என்னக் கடவது இறே
அத்தாலே வைத்தெடுத்த பக்கம் வலிதாய்த்து

————-

எழுத்து அசை சீர் தளை அடி தொடை -இந்த ஆறு உறுப்புக்களையும் கொண்டு
வெண்பா -ஆசிரியப்பா -கலிப்பா -வஞ்சிப்பா -என்ற நான்கு பா இனங்களுக்கும்
துறை தாழிசை விருத்தம் -மூன்று இனங்கள் யாப்பு இலக்கணத்தில் உண்டு
இது எழு சீர்க் கழி நெடில் அடி ஆசிரிய விருத்தத்தில் அமைந்த திவ்ய பிரபந்தம்
ஓன்று முதல் ஆறு சீர்கள் மாச்சீர்கள் ஏழாவது விளாச் சீர்
தான தான தான தான தான தான தானனா –சந்தங்களில் அமைத்தது -சந்த விருத்தம் என்றும்
கவி விருத்தம் என்றும் சொல்வர் –

ஒரு பிறவியில் இரண்டு குலங்கள்-யது குலம் ஆய்க்குலம் கண்ணனைப் போலவே
ரிஷி குலம் பிரம்பு அறுத்த தாழ்ந்த குலம் இவரும்
சர்வேஸ்வரன் மயர்வற மதிநலம் அருளி சர்வத்தையும் காட்டிக் கொடுக்க நெடும் காலம் இவ்விபூதியிலே இருந்து
ஸ்ரீ மன் நாராயணனுடைய பரத்வத்தை பலவாறும் அருளிச் செய்த இடத்தும் சம்சாரிகள் திருந்தக் காணாமையாலே
அவனது பெருமையை வாய் வேறுவப்பெற்ற தமது பாக்யத்தை அவன் திரு அருளால் பெற்றதை பேசி அருளுகிறார் இதில்

————-

பூநிலாய ஐந்துமாய் புனல் கண் நின்ற நான்குமாய்
தீநிலாய மூன்றுமாய் சிறந்த கால் இரண்டுமாய்
மீநிலாய தொன்றுமாகி வேறு வேறு தன்மையாய்
நீநிலாய வண்ண நின்னை யார் நினைக்க வல்லீரே –1-

பூநிலாய ஐந்துமாய் -பூமியில் தங்கி இருக்கிற சப்தாதி ஐந்து குணங்களுக்கும் நிர்வாஹகனாய்
புனல் கண் நின்ற நான்குமாய்-நீரிலே உள்ள நான்கு குணங்களுக்கும் நிர்வாஹகனாய்
தீநிலாய மூன்றுமாய் -தேஜஸ்ஸிலே உள்ள மூன்று குணங்களுக்கும் நிர்வாஹகனாய்
சிறந்த கால் இரண்டுமாய்-சர்வ பிராணிகளுக்கும் ஜீவன ஹேது வாகையாலே ஸ்ரேஷ்டமான வாயுவில் உள்ள
இரண்டு குணங்களுக்கும் நிர்வாஹகனாய்
மீநிலாய தொன்றுமாகி -ஆகாசத்தில் உள்ள சப்த குணம் ஒன்றுக்கும் நிர்வாஹகனாய்
வேறு வேறு தன்மையாய்-பரஸ்பரம் விலக்ஷணமான தேவாதி பதார்த்தங்களும் ஆத்மாவாய்
நீநிலாய வண்ண -நீ நிற்கிற படியையும்
நின்னை -உன்னையும்
யார் நினைக்க வல்லீரே –ஸூவ ப்ராயத்தினால் யார் தான் சிந்தித்து அறியக் கடவர்

பூ நிலாய ஐந்து .”பிராக்ருத சிருஷ்டி அருளுகிறார் ..பூமிக்கு ஐந்து குணங்களும்(மணம் ரசம் , ரூபம் ,ஸ்பர்சம் சப்தம் )
புனல் =நீருக்கு நான்கும் ,தீ -தேஜஸ் மூன்றும் ,வாயு (சிறந்த கால் =சர்வ பிராணிகளுக்கும் ஜீவன ஹேது )இரண்டும்
ஆகாசத்துக்கு மீநிலாயது )ஒன்றும் -சப்தம் மட்டும் ..இப்படி பஞ்ச பூதங்களும் குணங்களும் அவன் இட்ட வழக்காக இருக்கும்
”வேறு வேறு தன்மையாய் நீர் நிலய வண்ணம் நின்னை “என்று விலஷணமாய் இருக்கும் யாவற்றுக்கும் ஆத்மாவாக இருக்கிற படியையும்
உன்னையும் “யார் நினைக்க வல்லார் யாராலே ஸ்வ பிரயத்தனத்தால் நினைக்க முடியும் என்கிறார்-

ஆகாசாத் வாயு -வாயோர் அக்னி -அக்நேர் ஆப -அத்ப்ய ப்ருத்வீ–தைத்ரியம்

ஆகாசத்தில் சப்தம் ஒன்றும்
காற்றில் -சப்தம் ஸ்பர்சம்
தீயில் -சப்தம் ஸ்பர்சம் ரூபம்
புனல் கண் -சப்தம் ஸ்பர்சம் ரூபம் ரசம்
பூமியில் -சப்தம் ஸ்பர்சம் ரூபம் ரசம் கந்தம்

ஆத்மாக்கள் ஞாத்ருத்வாதிகளால் ஒன்றாக இருந்தாலும் கர்மாதீனமாக தேவாதி உபாதிகள் இருப்பதால்
வேறு வேறு தன்மையாய் உண்டே

இது வேதாந்த பிரமாணம் கைப்படாத குத்ருஷ்டிகளுக்கோ -பேதாபேதிகளுக்கோ –மாயா வாதிகளுக்கோ நினைக்க ஒண்ணாதே
பரமாணுக்களே -உபாதான காரணம் -என்னும் வைசேஷிகர் நினைக்க வல்லர் அல்லர்
பிரதானமே -உபாதான காரணம் -என்னும் -சாங்க்யர் நினைக்க வல்லர் அல்லர்
நிமித்த உபாதனங்களுக்கு பேதம் சொல்லும் சைவர் நினைக்க வல்லர் அல்லர் –
சித் அசித் ஈஸ்வர தத்வ த்ரயமும் பரஹம பரிணாமம் என்னும் பேத அபேத வாதிகள் நினைக்கவோ –
நிர்விசேஷ சிந் மாத்ரம் ப்ரஹ்மம் தத் வ்யதிகரங்கள் அபரமார்த்தங்கள் என்னும் மாயாவாதிகள் நினைக்கவோ –
வேதாந்த ப்ரேமேயம் கைப்பட்டார் ஒழிய ஆர் நினைக்க வல்லர்
பாஹ்ய குத்ருஷ்டிகளால் நினைக்க ஒண்ணாது -என்கிறார் –

—————

ஆறும் ஆறும் ஆறுமாய் ஓர் ஐந்தும் ஐந்தும் ஐந்துமாய்
ஏறு சீர் இரண்டும் மூன்றும் ஏழும் ஆறும் எட்டுமாய்
வேறு வேறு ஞாநமாகி மெய்யினோடு பொய்யுமாய்
ஊறோடு ஓசையாய ஐந்துமாய் வாய மாயனே –2-

“ஆறும் ஆறும் ஆறு மாய “..
முதல் ஆறு
அந்தணர்கள் ஆறு கர்மாக்களை —அத்யயனம் (தான் ஓதுதல் ),அத்யாபனம் (ஓதுவித்தல் )
யஜனம் தான் வேள்வி செய்தல் ),யஜனம் (பிறரை வேள்வி செய்வித்தல் ),தானம் (தான் கொடுப்பது )
ப்ரதிக்ரஹம் (பிறர் தருவதை வாங்கி கொள்ளுதல் ) இந்த கருமங்களுக்கு அவன் நிர்வாஹகன் .
முதல் ஆறு, வேதமோதல் முதலான தொழில்களைச் சொல்வது. படிப்பது, கற்பது, படிக்க வைப்பது, கற்பிப்பது,
கொடுப்பது, பெறுவது என்று ஆறு செயல்கள் சொல்லப்படுகின்றன

அடுத்து ருது ஆறு —
வசந்தம் ,க்ரீஷ்மம் ,வர்ஷ ,சரத் ,ஹேமந்தம் ,சிசிரம் –இந்த ருதுக்களும் அவன் பிரவர்தகன்.
அவை கார்; கூதிர், முன்பனி, பின்பனி, இளவேனில், முதுவேனில் ஆகியன.

அடுத்த ஆறு
யக்ஜம் –ஆக்ஞேயம் ,அக்நீஷோமீயம் ,வுபாம்சுயாஜம் ,ஐந்தரம் ,இரண்டு ஐந்த்ராஞ்ஞம் —
ஆக்னேயம் முதலிய யாகங்கள். வேதம் ஓதல், வேள்வி வளர்த்தல், திருப்பலி கொடுத்தல்,
தானம் செய்தல் போன்று யாகங்கள் செய்பவர்கள் அனுஷ்டிக்கத் தக்க ஆறு செயல்கள்.
இவற்றில் முதல் மூன்றும் பவுர்ணமியில் செய்யப்படும் யாகங்கள் -பவுர்ணமாஸம் என்றும்
அடுத்த மூன்றும் அமாவாசையில் செய்யப்படும் யாகங்கள் என்பதால் தர்சம் என்றும்
இவை ஆறும் ஸ்வர்க்க பலத்துக்காக செய்யப்படுவதால் தர்ச பவுர்ணமாஸம் என்று ஒரே பெயராகச் சொல்லப்படும்
இவனே சர்வ தேவதைகளுக்கும் சரீரியாய் இருந்து தானே சர்வ யஜ்ஞா போக்தாவாகிறான்

அடுத்து ஐந்து
யஜ்ஞம் தேவ ,பித்ரு ,பூத ,மனுஷ ,ப்ரஹ்ம –பஞ்ச மஹா யக்ஜம் அருளுகிறார்
பஞ்ச யஜ்ஞா போக்தாவும் இவனே

அடுத்த ஐந்து -பிராணன ,அபான ,வ்யான ,வுதான ,சமான .பஞ்ச ஆஹுதிகள் ..
இவை ஐந்தும் அந்தர்யாமியான இவனுக்கு ஆராதனம்
அடுத்த ஐந்து
பஞ்ச அக்னிகள் –கார்ஹா பதியம் ,ஆஹஅவநீயம் ,தஷினாக்னி ,சப்யம் ,ஆவசட்யம் …இவற்றை சரீரமாக கொண்டவன் .

ஏறு சீர் இரண்டுமாய்
மிக்க அதிசயத்தை வுடைய ஞானம் , விரக்தி இரண்டையும் தர வல்லவன் .
அவனை மட்டும் நோக்கும் ஞானமும் , கடை அற பாசங்கள் விடுகை யாகிய வ்ரக்தியும்
மால் பால் மணம் சுழிப்ப மங்கையர் தோள் கை விட்டு
கடையறப் பாசங்களைக் கை விட்டு
ஒண் தாமரையாள் கேள்வன் ஒருவனையே நோக்கும் உணர்வு
இவை இரண்டுமே முக்கியம் என்பதால் ஏறு சீர் -ஆகின்றன –

“மூன்றும் “-
கீழ் சொன்ன ஞான விரக்திகள் பயனாக பெரும்
பரபக்தி பரஞான ,பரம பக்தி –
அல்லது
ஐஸ்வர்ய ,கைவல்ய ,பகவத் ப்ராப்திகளையும் .

அடுத்து “ஏழும் ” என்று
விவேகாதிகள் ஏழையும் ..
விவேகம் (ஜாதி ஆஸ்ரய நிமித்த திஷ்ட தோஷங்கள் இல்லாத அன்ன சுத்தியால் உண்டாகும் காய சுத்தி )
விமோஹம் காமம் ,க்ரோதம் இல்லாமை ),
அப்யாசம்-(ஸூப ஆஸ்ரயமான வஸ்துவில் பலகாலம் பரிசீலனம் பண்ணுகை )
க்ரியை-(பஞ்சம மஹா யஜ்ஜாதிகளை -நித்ய நைமித்திக கர்ம அனுஷ்டானம் )
கல்யாணம் -( சத்யம் ஆர்ஜவம் தயை அஹிம்சை பிறர் அபசாரங்களில் கண் வையாமை போன்றவை )
அனவசடம் (சோக நிமித்தம் ,-மனசை மழுங்காது இருத்தல் )
அனுடர்ஷம் (சந்தோஷத்தால் தலை கால் தெரியாமல் பொங்காது இருக்கை )
எம்பெருமானை சிந்திக்க வேண்டிய மன தெளிவுக்கு இந்த விவேகாதி சப்தம் எல்லாம் தேவை –

அடுத்த ஆறும் –
ஞான பால ஐஸ்வர்யம் வீர்யம் சக்தி தேஜஸ் குணங்கள் இவற்றுக்கும் நிர்வாஹகன் அவன் ”

எட்டும் “ என்று –
அபஹத பாபமா -பாபம் சம்பந்தம் அற்றவன் -விஜரஹ -கிளத் தன்மை அற்று நித்ய யுவாவாய் இருப்பவன்
விமிருத்யு மரணம் அற்றவன் -விசோக-சோகம் அற்றவன் – விஜிகத்சக பசி அற்றவன் -அபி பாஷா தாகம் அற்றவன்
சத்ய காம சத்ய சங்கல்ப ,ஆகிய எட்டு குணங்களும் தம்மைத் தொழும் அடியார்க்குத் தர வல்லவன்
தம்மையே ஓக்க அருள் செய்யுமவன் அன்றோ

வேறு வேறு ஞானமாகி –
வணங்கும் துறைகள் பல பல வாக்கி -கள்ள வேடத்தைக் கொண்டு போய் புறம் புக்க வாறும் என்று
புத்த அவதாரமும் ஆனவனே

மெய்யினோடு பொய்யுமாய் –
மெய்யர்க்கு மெய்யனாகும் விதி இல்லா என்னைப் போலே பொய்யர்க்கே பொய்யனாகும் .
“புள் கொடி உடைய கோமான் போலே ஆஸ்திகர்களுக்கு தனது மெய்யான ரூபம் நாஸ்திகர்களுக்கு காட்டித் தராமலும்
முமுஷுக்களுக்கு அவனையே தந்து -மற்றவர்களுக்கு சூத்திர பலமும் தந்து ,தள்ளி நிற்பவன்

ஊறோடு ஓசையாய ஐந்துமாய் வாய மாயனே நின்னை யார் நினைக்க வல்லரே –
ஸ்பர்சம் சப்தம் மற்றும் ரூபம் ரசம் கந்தம் ஐந்தையும் அவனாவது
உண்ணும் சோறும் பருகும் நீறும் தின்னும் வெற்றிலையும் எல்லாம் கண்ணன் -போலே ..
“கண்டு கேட்டு உற்று மோந்து உண்டு உழலும் ஐம்கருவி .கண்ட .இன்பம் எம்பெருமான் தானே
மெய்ப்பொருள் கண்டார்க்கு சர்வவித போக்யமும் அவனே
ஆயர் ஏறே மெய் பொருள் கண்டார்க்கு –ஆய- மாய மாயனே -நம்மிடையே வந்து -திவ்ய மங்கள விக்ரஹத்தை
சம்சாரி சஜாதீயமாக்கி வந்து பிறந்து அருளிய ஆச்சர்யம்

————

முன் இரண்டு அடிகளால் லீலா விபூதியையும் -அடுத்து நித்ய விபூதியையும் சொல்லி
தனக்கு நிர்ஹேதுக கிருபையைக் காட்டி அருளியதைச் சொல்கிறார்

ஐந்தும் ஐந்தும் ஐந்துமாகி அல்லவற்றுள் ஆயமாய்
ஐந்தும் மூன்றும் ஒன்றுமாகி நின்ற வாதி தேவனே
ஐந்தும் ஐந்தும் ஐந்துமாகி யந்தரத்து யணைந்து நின்று
ஐந்தும் ஐந்துமாய நின்னை யாவர் காண வல்லரே —3-

ஐந்தும் ஐந்தும் ஐந்தும் –முதல் ஐந்து –பஞ்ச பூதங்கள்–அடுத்த ஐந்து –ஞான இந்திரியங்கள்
அடுத்த ஐந்து கர்ம இந்திரியங்கள் –
அல்ல வற்றுள் நின்று -இப்படிச் சொன்ன அசித் போன்று இல்லாமல் சித் எல்லா வற்றிலும்
அந்தர்யாமியாய் இருந்து நிர்வகிக்கும்
மூன்றும் ஒன்றும் ஆகி -பிரகிருதி -அவிபக்த தமஸ் -அக்ஷரம் போன்ற அவஸ்தைகளைக் கொண்ட பிரகிருதி –
அதில் இருந்து குண வைஷம்யம் அடியாக பிறக்கும் விகாரங்களான மஹானும்
அதில் நின்றும் பிறக்கிற அஹங்காரம் -ஆகிய மூன்றும் – மனசாகிய ஒன்றும்
ஐந்தும் -தன் மாத்ரைகள் ஐந்தும் ஆகி -இப்படி 24 தத்துவங்களுக்கும் நிர்வாஹகனாய் ஆகி
ஆதி தேவனாய் -முழு முதல் கடவுளாய்
அந்தரத்து அணைந்து நின்று -பரமபதத்தில் பொருந்தி இருந்து –
ஐந்தும் ஐந்தும் ஐந்துமாகி -அப்ராக்ருத பஞ்ச சக்திகளுக்கும் ஞான இந்திரியங்களுக்கும்
கர்ம இந்திரியங்களுக்கும் – நிர்வாஹகனாய்
ஐந்தும் -சப்தாதி போக்யங்கள் ஐந்துமாய்
ஐந்துமாய-போக ஸ்தானம் போக உப கரணங்கள் -வைகுந்தத்தது அமரரரும் முனிவரும் முக்தர் என்கிற ஐந்து வகுப்புக்களும் –
நியாமகனாய் எழுந்து அருளி இருக்கிற உன்னை யார் நினைக்க வல்லவர் என்கிறார்
லீலா விபூதி விசிஷ்டானாயும் நித்ய விபூதி விசிஷ்டானாயும் -திவ்ய மங்கள விக்ரஹத்தையும் நீ எழுந்து அருளி இருக்கும் இருப்பை
நிர்ஹேதுக கிருபையால் நீ காட்டி அருள நான் எளிதில் கண்டால் போலே காணக் கூடியவர்கள் யாரும் இல்லையே –

————

மூன்று முப்பத்தாறினோடு ஓர் ஐந்தும் ஐந்தும் ஐந்துமாய்
மூன்று மூர்த்தியாகி மூன்று மூன்று மூன்று மூன்றுமாய்
தோன்று சோதி மூன்றுமாய் துளக்கமில் விளக்கமாய்
என் தன் ஆவியுள் புகுந்தது என் கொலோ வெம் மீசனே –4

மூன்று முப்பது –33 ஹல் எழ்த்து
ஆறினொடு ஒர் ஐந்தும் ஐந்தும் –16 அச்சு எழுத்துகள்–
ஐந்தும் – ளகராதி பஞ்சாட்ஷரம்
ஆய் –நிர்வாஹகானாய்
மூன்று மூர்த்தி ஆகி நின்று “-ரிக் ,யஜுர் ,சம வேத வேத திரைய ஸ்வரூபியாய்-
ப்ரதிபாத்யன்–ப்ரவர்த்திப்பித்தவன் என்றுமாம்
மூன்று மூன்று மூன்று மூன்றும் ஆய –த்வாதச அஷரீ பரதி பாத்யனாய் ..”ஒம் நமோ வாசுதேவாய “.
தோன்று சோதி மூன்றுமாய் ”-மூன்று தோன்று சோதியாய் என்று மூன்று அஷரம்-பிரணவம் -தோன்றும் ஜோதி ..’
துளக்கம் இல்லா விளக்கம் “-அழிவற்ற விளக்காக –
அ ” காரம் ..ஓம்காரத்தில் திகழ்கின்ற ஜோதி மயன் ஓம்கரோ பகவன் விஷ்ணு போல
சகலத்துக்கும் காரணம் தனக்கு காரணம் அற்றவன் ஆதலால்
துளக்கமில்லா விளக்கு என்றார் .
எம் ஈசனே “-எனக்கு நிருபாதிக சேஷியனவானே
என்று -எனது காரியங்களை நீயே உன் தலைச் சுமையாய் ஏறிட்டு கொண்டு .
என் ஆவியுள் புகுந்தது என் கொல் “.-என்ன நீர்மைவேதங்கள் மந்த்ர ரஹஸ்யங்களை தேவரீர் உண்டாக்கி வைத்தும் –
அவ்வழியாலே உபாசியாமல் இருக்க
தேவரீரே அடியேனுடைய அஞ்ஞான அசக்திகளைக் கண்டு அறிந்து நிர்ஹேதுகமாக ஹ்ருதயத்தில் எழுந்து அருளி
ஸ்வரூபத்தை சாஷாத்கரிப்பித்து என்னை இடைவிடாமல் அடிமையும் கொண்டு அருளி உபகரித்தமை என்ன நீர்மை –

————

வேதங்களும் மந்திர ரஹஸ்யங்களும் இருக்க -யாவர் காண வல்லரே -என்று எம்பிரான் கேட்க
அந்தராத்மாவாகவும் ஜகத் காரணத்வத்தாலும் -சகல ஆதாரமாய் இருக்கும் ஸ்வ பாவத்தை –
சமுதாய ரூபமாக அறியலாமே தவிர
தேவரீர் எனக்கு காட்ட நான் அலகு அலகாக கண்டால் போலே ஒருவருக்கும் காண முடியாதே என்கிறார்-

நின்று இயங்கும் ஒன்றிலா உருக்கள் தோறும் ஆவியாய்
ஒன்றி உள் கலந்து நின்ற நின்ன தன்மை இன்னதென்று
என்றும் யார்க்கும் எண்ணிறந்த வாதியாய் நின்னுந்தி வாய்
அன்று நான்முகன் பயந்த வாதி தேவன் அல்லையே –-5-

நின்று -ஸ்தாவரமாயும் -நிலை பேராமல் நிற்கும் மலை போன்றவை
இயங்கும் -அசையக் கூடிய பசு பக்ஷி யாதி ஜங்கமமாயும் இருக்கிற
ஒன்றிலா உருக்கள் தோறும் ஆவியாய்-பலவகை சரீரங்கள் தோறும் ஆத்மாவாய்
ஒன்றி -பொருந்தி
உள் கலந்து நின்ற நின்ன தன்மை -பரிசமாப்யா வர்த்தியா நின்ற உன்னுடைய ஸ்வ பாவம்
இன்னதென்று-இத்தகையது என்று
என்றும் -எக்காலத்திலும்
யார்க்கும் -எப்படிப்பட்ட ஞானியர்க்கும்
எண்ணிறந்த -சிந்திக்க முடியாது இருக்கிற
வாதியாய் நின்னுந்தி வாய்-ஆதி காரண பூதனான எம்பெருமானே நீ உனது திரு பாபியிலே
அன்று நான்முகன் பயந்த வாதி தேவன் அல்லையே -முற்காலத்தில் சதுர்முகனைப் படைத்த முழு முதல் கடவுள் அன்றோ

—————-

உலகத்தில் ஒன்றுக்கு ஓன்று தாரகமாய் இருக்கும் பொருள்களுக்கும் இவனே தாரகம் என்கிறார்
இத்தால் அரவணை மேல் பள்ளி கொண்ட பெருமானே என்று விளிக்கிறார் —

நாகம் ஏந்து மேரு வெற்பை நாகம் ஏந்து மண்ணினை
நாகம் ஏந்து மாகம் மாகம் ஏந்து வார் புனல்
மாகம் ஏந்து மங்குல் தீ ஓர் வாயு ஐந்து அமைந்து காத்து
ஏகம் ஏந்தி நின்ற நீர்மை நின் கணேயியன்றதே –6-

நாகம் ஏந்தும் ஆக–திரு அனந்தவாழ்வானாலே தரிக்கப் பட்ட திருமேனியை யுடைய எம்பெருமானே
நாகம் ஏந்து மேரு வெற்பை -ஸ்வர்க்க லோகத்தை தரிக்கிற மேரு பர்வதத்தையும்
தனது தேஜஸ்ஸாலேயே தரிக்கிறது என்பர்
நாகம் ஏந்து மண்ணினை–திருவனந்தாழ்வான்-அல்லது திக்கஜங்களால் தரிக்கப்பட்ட பூமியையும்
நாகம் -சர்ப்பத்துக்கும் யானைக்கும் –
மாகம்–பரம பதத்தையும்
மாகம் ஏந்து வார் புனல்–ஆகாசத்தால் தரிக்கப்பட்ட கங்கையையும்
மாகம் ஏந்து மங்குல் -ஆகாசத்தால் தரிக்கப்பட்ட மேக மண்டலத்தையும்
தீ ஓர் -ஓர் தீ -வைச்வானர அக்னியையும்
வாயு ஐந்து -பஞ்ச வ்ருத்தி பிராணங்களையும்
அமைந்து காத்து-பொருந்தி ரஷித்து அருளி
ஏகம் ஏந்தி நின்ற நீர்மை -எல்லாவற்றையும் ஒரு வஸ்துவே தரித்துக் கொண்டு நிற்கிறது என்று
உபநிஷத்துக்களில் சொல்லப்பட்டுள்ள ஸ்வ பாவம் –
நின் கணேயியன்றதே-உன்னிடத்தில் தான் இருக்கின்றது –

——————–

ஓன்று இரண்டு மூர்த்தியாய் உறக்கமோடு உணர்ச்சியாய்
ஓன்று இரண்டு காலமாகி வேலை ஞாலமாயினாய்
ஓன்று இரண்டு தீயுமாகி ஆயனாய மாயனே
ஓன்று இரண்டு கண்ணினானும் உன்னை ஏத்த வல்லனே –7-

ஓன்று இரண்டு மூர்த்தியாய் –பிரம்மா ருத்ரன் இவர்களை சரீரமாகக் கொண்டு அவர்களுக்கும் நிர்வாஹகன் –
முனியே நான் முகனே முக்கண் அப்பா போலே
ஓன்று பிரதானம் -இரண்டு அப்ரதானம்
உறக்கமோடு உணர்ச்சியாய்-அஞ்ஞானத்துக்கும் ஞானத்துக்கும் நியாமகனாய்
உறக்கம் -என்றது அஜ்ஞ்ஞானத்தை –
அஜ்ஞ்ஞானம் அன்யதா ஜ்ஞானம் விபரீத ஜ்ஞானம் சம்சயம் மறப்பு எல்லாம் -உறக்கம் தானே –
ஸ்வரூப யாதாம்யத்தை சிலருக்கு உள்ளபடி சாஷாத் கரிக்கச் செய்பவனும்
திரிமூர்த்தி சாம்யம் வ்யாமோஹாதிகளாலே சிலரை மயங்கச் செய்பவனும் இவனே
ஓன்று இரண்டு காலமாகி-இறந்த நிகழ் எதிர் காலங்கள் -முக்காலங்களுக்கும் நிர்வாகனாய் -சாதாரண அர்த்தம் –
சாத்விக ரஜஸ் தமஸ் காலங்களுக்கும் கடவன் என்றபடி
வேலை ஞாலமாயினாய் –கடல் சூழ்ந்த பூ மண்டலத்துக்கு ப்ரவர்த்தனாகி
ஓன்று இரண்டு தீயுமாகி –ஆஹவநீயம் -கார்த்தபத்யம் தஷிணாக்னி என்ற மூன்று அக்னிகளுக்கும் நிர்வாஹகன் .
ஆயனாய-கோபால சஜாதீயனாய் திருவவதரித்த
ஓன்று இரண்டு கண்ணினானும் உன்னை ஏத்த வல்லனே –
ருத்ரனும் துதிக்க வல்லவன் அல்லன் என்கிறார் –

—————–

ருத்ரனுக்கு மட்டும் இல்லை -உபய விபூதியில் உள்ளார் அனைவருக்கும் முடியாது என்கிறார்

ஆதியான வானவர்க்கும் அண்டமாய வப்புறத்து
ஆதியான வானவர்க்கும் ஆதியான வாதி நீ
ஆதியான வான வாணர் அந்த கால நீ யுரைத்தி
ஆதியான கால நின்னை யாவர் காண வல்லரே –8-

ஆதியான வானவர்க்கும் –
பிரம்ம -தஷ பிரஜாபதிகள்- சப்த ரிஷிகள்- த்வாசதச ஆதித்யர்கள் -சிருஷ்டி கர்த்தாக்கள் -இந்த்ரன் -சதுர்தச மனுக்கள்-
ஸ்திதி கர்த்தாக்கள் -ருத்ரன் -அக்னி- எமன் இவர்கள் போன்ற சம்ஹார கர்த்தாக்கள் போன்றறோரை இத்தால் சொல்லிற்று .
அண்டமாய வப்புறத்து ஆதியான வானவர்க்கும் –
நித்ய ஸூரிகளுக்கும்
ஆதியான வான வாணர் அந்த கால நீ யுரைத்தி-
ஜகத்துக்கு கடவர்களாக ஏற்படுத்தி இருக்கும் மேல் உலகத்தவரின் முடிவு காலத்தை நீ அருளிச் செய்கிறாய்
ஆதியான கால நின்னை யாவர் காண வல்லரே
ஆதி காலம் ஆன நின்னை என்று மாற்றி ஆதி காலத்துக்கு நிர்வாஹகனான உன்னை யாவர் காண வல்லரே –என்கிறார்

————

தாதுலாவு கொன்றை மாலை துன்னு செஞ்சடைச் சிவன்
நீதியால் வணங்கு பாத நின்மலா நிலாய சீர்
வேத வாணர் கீத வேள்வி நீதியான கேள்வியார்
நீதியால் வணங்குகின்ற நீர்மை நின் கண் நின்றதே –9-

தாதுலாவு கொன்றை மாலை துன்னு செஞ்சடைச் சிவன்
பிரயோஜனாந்தரர்களில் முதல்வரான சிவனும்
நீதியால் வணங்கு பாத நின்மலா–
அநந்ய பிரயோஜனரான வைதிக உம்பர்களும் உன்னையே ஆஸ்ரயிக்கிறார்கள்
நீயே சர்வ சமாஸ்ரயணீயன் என்கிறார்
நிலாய சீர் வேத வாணர்–
நிரம்பிய கல்யாண குணங்கள் உடைய வைதிகர்கள்
கீத வேள்வியார் –
சாம வேத ஞானம் உடையவர் முகுந்த யாக யஜ்ஞங்கள் நடத்துபவர்கள் .
நீதியான கேள்வியார்-
க்ரமப்படி ஸ்ரவண மனனநாதிகளை செய்பவர்கள் –

—————-

காரணந்து த்யேயா -காரண வஸ்துவே உபாஸ்யம் என்கிறார் இதில்

தன்னுளே திரைத்து எழும் தரங்க வெண் தடம் கடல்
தன்னுளே திரைத்து எழுந்து அடங்குகின்ற தன்மை போல்
நின்னுளே பிறந்து இறந்து நிற்பவும் திரியவும்
நின்னுளே அடங்குகின்ற நீர்மை நின் கண் நின்றதே –10-

தன்னுளே திரைத்து எழும்-
பகவத் சங்கல்பத்தால் தோன்றி உள்ளதும் பின்பு அழிவதும் அவனது ஸ்வரூபத்தில் பிறந்து லயிப்பது
கடலில் அலைகள் தோன்றி அழிவது போலேவே
தரங்கம் -அலைகள்-
நிற்பவும் திரியவும்–
நிற்பனவும் திரிவனவும் -ஸ்தாவர ஜங்கம ரூபமான பிரபஞ்சம் எல்லாம்
நின்னுளே பிறந்து இறந்து-உன் ஸ்வரூபத்துக்கு உள்ளே உத்பன்னமாய் லயம் அடைந்து
நின்னுளே அடங்குகின்ற நீர்மை நின் கண் நின்றதே-உன் ஸ்வரூபத்துக்கு உள்ளே
ஒடுங்கிப் போக உரிய தன்மை உன் பக்கத்திலே தான் உள்ளது –

—————

பிரஜாபதி பசுபதிகள் இவனுக்கு புத்ரராகவும் பரனாகவும் சுருதி சொல்லுமே –
ஸ்ருஜ்யர்-அஞ்ஞர்-ஆஸ்ரயணீயர் ஆக மாட்டார்களே

சொல்லினால் தொடர்ச்சி நீ சொலப்படும் பொருளும் நீ
சொல்லினால் சொலப்படாது தோன்றுகின்ற சோதி நீ
சொல்லினால் படைக்க நீ படைக்க வந்து தோன்றினார்
சொல்லினால் சுருங்க நின் குணங்கள் சொல்ல வல்லரே –11-

சொல்லினால் –
வேதாந்த சாஸ்திர முகத்தால்
தொடர்ச்சி நீ-
ஏகாந்திகளுக்கு .உறவை உண்டுபவன் நீ
சொலப்படும் பொருளும் நீ-
சில புராணங்களில் சொல்லப் படும் தேவாதி அனைத்துக்கும் அந்தர்யாமி நீயே .
சொல்லினால் சொலப்படாது தோன்றுகின்ற சோதி நீ-
வேதத்தால் சொல்ல முடியாது என்று தோன்றுகின்ற தேஜஸ் சப்த வாக்யனும் நீயே .
சொல்லினால் படைக்க நீ படைக்க வந்து தோன்றினார்-
நீயே காட்டிக் கொடுத்த வேதத்தில் சொல்லிய படியே உலகத்தை உண்டாக்கிய உன்னாலேயே சிருஷ்டிக்கப் பட்டு
வந்து பிறந்த பிரம்மா முதலானோர்
சொல்லினால் –
சப்தங்களைக் கொண்டு
சுருங்க நின் குணங்கள் சொல்ல வல்லரே –
சுருக்கமாக வாவது -உனது கல்யாண குணங்களை வர்ணிக்க சக்தர்களோ

————–

உலகு தன்னை நீ படைத்தி யுள் ஒடுக்கி வைத்தி மீண்டு
உலகு தன்னுளே பிறத்தி ஓர் இடத்தை அல்லை ஆல்
உலகு நின்னொடு ஒன்றி நிற்க வேறு நிற்றி ஆதலால்
உலகு நின்னை உள்ள சூழல் யாவர் உள்ள வல்லரே –12-

உலகு தன்னை நீ படைத்தி-
ஜகத் காரண பூதனாய் நின்று நோக்கும் அளவே அன்று
வேறு நிற்றி -அசாதாரண விக்ரஹத்தோடு கூடி வந்து திருவவதரித்து நோக்குகின்ற உன் படிகளை
சூழல் உள்ள நின்னை-ஆச்சர்யமான படிகளை உடைய உன்னை
அறிய வல்லார் யாரும் இல்லை என்கிறார்-

—————-

இன்னை என்று சொல்லலாவது இல்லை யாதும் இட்டிடைப்
பின்னை கேள்வன் என்பர் உன் பிணக்கு உணர்ந்த பெற்றியோர்
பின்னையாய கோலமோடு பேருமூரும் ஆதியும்
நின்னை யார் நினைக்க வல்லர் நீர்மையால் நினைக்கிலே –13-

“இன்னை என்று சொல்லலாவது இல்லை-
நீ இப்படிப் பட்டவன் என்று சொல்லக் கூடியது ஒரு படியும் இல்லையே
உன் பிணக்கு உணர்ந்த பெற்றியோர்-
உன்னுடைய திருவவதாரத்து விசேஷங்களை ஆஸ்ரிதர்களுக்கும் அநாஸ்ரிதர்களுக்கும்
உள்ள விவாதத்தை அறிந்த மகான்கள்
இட்டிடைப் பின்னை கேள்வன் என்பர் –
நுண்ணிய இடையை உடைய நப்பின்னை பிராட்டியாருக்கு வல்லபனாக கூறுவார்கள்
பின்னையாய கோலமோடு-
சர்வ விலஷணமான திவ்ய மங்கள விக்ரஹத்தையும்
பின்னையாய கோலம் –
மானிட ஜாதிக்கும் கீழாக திரியும் ஜாதியில் வந்து திருவவதரித்து -என்றும் கொள்ளலாம்
பேருமூரும் ஆதியும்-
திரு நாமங்களையும் -திவ்ய தேசங்களையும் விக்ரஹ பரிக்ரஹம் பண்ணியதற்கு காரணத்தையும்
நின்னை யார் நினைக்க வல்லர் நீர்மையால் நினைக்கிலே-
நீர்மையால் நினைக்கில் அல்லது நின்னை யார் நினைக்க வல்லர் -ஒழிய மற்றப்படி யாராலும் அறிய முடியாதே-
ஆதி அம் ஜோதி உருவை அங்கு வைத்து இங்குப் பிறந்த
பிணக்காவது-ஆஸ்ரியர்கள் பேரும் ஓர் ஆயிரம் பிற பல உடைய எம்பெருமான் -என்றும்
அநாஸ்ரிதர்கள் பேரும் ஓர் உருவமும் உள்ளதில்லை என்பர் –

—————

தூய்மை யோகமாயினாய் துழாய் அலங்கல் மலையாய்
ஆமையாகி ஆழ் கடல் துயின்ற வாதிதேவ நின்
நாமதேயமின்ன தென்ன வல்லமல்ல வாகிலும்
சாம வேத கீதனாய சக்ர பாணி அல்லையே –14-

தூய்மை யோகமாயினாய் –
சம்சாரிகள் அழுக்கு உடம்பு நீங்கி அப்ராக்ருத சரீரம் பெறும் படி அருள் செய்பவன்
நின் நாமதேயமின்ன தென்ன வல்ல மல்ல வாகிலும்–
உனது திரு நாமங்களுக்கு வாச்யமான திருக் கல்யாண குண சேஷ்டிதங்கள்
உனது எண்ண முடியாத பல பல திருக் கல்யாண குணங்களையும் இன்புறும் விளையாட்டுக்களையும் இவை இவை என்று
பகுத்து சொல்ல அடியேன் சமர்த்தன் அல்லேன் என்றாலும்
நீ பரிஹரித்து அருளின ஸ்ரீ கூர்ம விக்ரஹம் –திருக்கையில் திருவாழியுமான சேர்த்தியை சாம வேதத்தில் அருளிய
அதி ரமணீய ஹிரண்மய விக்ரஹம் என்று அறிந்தேன் என்கிறார் —

————-

அங்கமாறு வேத நான்கு மாகி நின்று அவற்றுளே
தங்குகின்ற தன்மையாய் தடம் கடல் பணைத் தலை
செங்கண் நாகணைக் கிடந்த செல்வ மல்கு சீரினாய்
சங்க வண்ண மன்ன மேனி சாரங்க பாணி யல்லையே –15-

அங்கமாறு–
சீஷை வியாகரணம் சந்தஸ் நிருக்தம் ஜ்யோதிஷம் கல்பம் என்ற ஆறு வேத அங்கங்களும்
அஷரங்களை உச்சரிக்க வேண்டியவற்றை சிஷை சொல்லும்
பிரகிருதி பிரத்யங்களின் பாகுபாடு வியாகரணத்தில்
அர்த்த விவேகம் சொல்லும் .நிருக்தம்
காலங்களை ஜ்யோதிஷமும்
வைதிக கர்மங்களை அனுஷ்டிக்க வேண்டிய முறைகளை கல்பமும் சொல்லும் –
இந்த ஆறு அங்கங்களும் நான்கு வேதங்களுக்கும் உண்டு -இவற்றால் அவனுடைய ஸ்வரூப ஸ்வ பாவங்கள் சொல்லப்படும் .
அவன் தான் –மா கடல்
திருப் பாற் கடலில்-
பணைத் தலை-செங்கண் நாகணைக் கிடந்த.-
பணங்களின் தலையில் சிவந்த கண்களை உடைய திரு அனந்தாழ்வான் என்னும் அணையில் பள்ளி கொண்டு இருக்கும் .
மல்கு செல்வம் சீரினாய்.”-
நிறைந்த செல்வத்தையும் குணங்களையும் கொண்ட
சங்க வண்ண மன்ன மேனி-
சங்கின் வண்ணம் போன்ற திருமேனியை உடையவன்-கருத யுகத்தில் திருவவதரித்து
சாரங்க பாணி யல்லையே –
த்ரேதா யுகத்தில் இஷ்வாகு குலத்திலே திருக்கையிலே திருச் சார்ங்கம் என்னும் கோதண்டம் கொண்டு
வந்து திரு வவதரித்த நீயே அன்றோ -என்கிறார்-

———–

தலைக் கணத் துகள் குழம்பு சாதி சோதி தோற்றமாய் –
நிலைக் கணங்கள் காண வந்து நிற்றியேலும் நீடிரும்
கலைக் கணங்கள் சொல் பொருள் கருத்தினால் நினைக்கொணா
மலைக் கணங்கள் போல் உணர்த்தும் மாட்சி நின் தன் மாட்சியே —-16 –

தலைக்கணம் –
முதன்மை பெற்ற தேவ கணங்கள்
துகள் –
ஷூத்ரமான ஸ்தாவர கணங்கள்-
குப்ஜ மரமாய் -சிறிய மரமாயும் திருவவதாரம் செய்ததை புராணம் கூறும் –
குழம்பு சாதி –
மிஸ்ர யோநிகளான மனுஷ்ய ஜங்கம ஜாதிகள் இவற்றிலே ”
சோதி தோற்றமாய் –
அப்ராக்ருத தேஜஸ் உடன் திரு வவதரித்து
நிலைக் கணங்கள் காண வந்து நிற்றியேலும்-
தேவர்கள் மட்டும் இல்லாது அனைவரும் அனுபவிக்கும் படியாக வந்து நிற்பாயாகிலும்
நிலைக் கணங்கள்-அசையாமல் நிலை நிற்கும் ராசிகள் -ஸ்தாவர சமூகங்கள்
நீடிரும் கலைக் கணங்கள் –
நித்தியமாயும் விரிந்தும் உள்ள வேத சாஸ்திர சமூகங்கள்
சொல் பொருள் கருத்தினால் –
அபிதான வ்ருத்தியாலும் தாத்பர்ய வ்ருத்தியாலும்
நினைக்கொணா-
உனது பெருமைகளை நினைக்கவும் மாட்டாமல் .
மலைக் கணங்கள் போல் உணர்த்தும் மாட்சி-
பர்வத சமூகங்கள் போலே அபரிச்சேத்யமாக அறிவிக்கும் வைலஷண்யம்
நின் தன் மாட்சியே –
உன்னுடைய வைவைலஷண்யம் எத்தனை

——————-

ஏக மூர்த்தி மூன்று மூர்த்தி நாலு மூர்த்தி நன்மை சேர்
போக மூர்த்தி புண்ணியத்தின் மூர்த்தி எண்ணில் மூர்த்தியாய்
நாக மூர்த்தி சயநமாய் நலம் கடல் கிடந்தது மேல்
ஆக மூர்த்தி யாய வண்ணம் என் கொல் ஆதி தேவனே –17-

ஏக மூர்த்தி
பரமபத நிலையனான பர வாஸூ தேவ மூர்த்தியாய்
மூன்று மூர்த்தி யாய் –
சங்கர்ஷன பிரத்யுமான அநிருத்தன் ஆகிய மூன்று மூர்த்திக்களுமாய்
நாலு மூர்த்தி யாய்
பிரதானம் புருஷன் அவ்யக்தம் காலம் என்னும் இவற்றை சரீரமாகக் கொண்ட
நன்மை சேர் போக மூர்த்தி யாய் –
விலஷணமாய் போகத்துக்கு அர்ஹ்யமான மூர்த்தியாய்
புண்ணியத்தின் மூர்த்தி யாய்
புண்யமே வடிவு கொண்ட தொரு மூர்த்தியாய்
எண்ணில் மூர்த்தியாய்-
இப்படி எண்ணிறந்த பல பல மூர்த்தியாய்
நாக மூர்த்தி சயநமாய் நலம் கடல் கிடந்தது –
நல்ல தொரு பாற் கடலிலே திரு வநந்த ஆழ்வான் திரு மேனியைப் படுக்கையாகக் கொண்டு கண் வளரும்
மேல்
அதற்கும் மேலே
ஆக மூர்த்தி யாய வண்ணம் –
அடியார்கள் உகந்த உருவமாகிய அர்ச்சாவதாரமும் எடுத்த தன்மையை
என் கொல் ஆதி தேவனே ––
தமர் உகந்த உருவம் அவ்வ்ருவம் தானே போலே ஆதி தேவனே இது என்ன விந்தை என்கிறார் –
ஆதி காரணமாய் இருக்கும் நீ கார்ய வர்க்கத்துக்கு உள்ளே அதி ஸூத்ரனாய் இருப்பான் ஒரு சேதனனுடைய
அதீனமாய் இருப்பது என்ன வித்தகம் –

——————————-

நாக மூர்த்தி சயனமாய் -என்றும் –
தடம் கடல் பணை தலை செங்கன் நாகனைக் கிடந்த -என்றும்- அருளிச் செய்த அநந்தரம்
அதிலே ஆழம் கால் பாட்டு அடுத்த பாசுரம் அருளுகிறார்

விடத்த வயோராயிரம் ஈராயிரம் கண் வெந் தழல்
விடுத்து விள்விலாத போக மிக்க சோதி தொக்க சீர்
தொடுத்து மேல் விதாநமாய பௌவ நீர் அராவணைப்
படுத்த பாயில் பள்ளி கொள்வது என் கொல் வேலை வண்ணனே –18-

விடத்த வயோராயிரம்-
விடாத்தை உடைய ஆயிரம் வாயில் என்றும்
ஈராயிரம் கண் வெந்தழல்-விடுத்து-
ஈராயிரம் கண்கள் என்றும் வெவ்விய தழலை புறப்பட விட்டுக் கொண்டு
விள்விலாத போக
ஒரு காலும் விச்சேதம் இல்லாத பகவத் அனுபவத்தை உடையானாய்
மிக்க சோதி
மிகுந்த ஜ்யோதிசை உடையனாய்
தொக்க சீர்
திரள் திரளாக இருக்கும் அழகை
தொடுத்து மேல் விதாநமாய
தொடுத்து மேல் புறத்திலே மேல் கட்டி போன்ற படங்கள் உடைய
பௌவ நீர் அராவணைப் படுத்த பாயில் பள்ளி கொள்வது என் கொல் வேலை வண்ணனே –
சமுத்திர ஜலத்தில் படுக்கையை அமைத்த திரு வநந்த ஆழ்வான் சயனத்திலே பள்ளி கொண்டு அருளும் தன்மை எத்திறம் –
ஆங்கு ஆரவாரமது கேட்டு அழல் உமிழும் பூங்கார அரவு -போலே
விள்விலாத போகம் –
சென்றால் குடையாம் இருந்தால் சிங்காசனமும் நின்றால் மரவடியாம் நீள் கடலுள் என்றும் புணையாம்
அணி விளக்காம் பூம் பட்டாம் புல்கும் அரவாம் திருமாற்கு அரவு –
பகவத் அனுபவம் மாறாமல் இருப்பதால் மிக்க சோதி -என்கிறார்

————————————————-

புள்ளதாகி வேத நான்கும் ஓதினாய் அதன்றியும்
புள்ளின் வாய் பிளந்து புட் கொடி பிடித்த பின்னரும்
புள்ளை ஊர்தி யாதலால் என் கொல் மின் கொள் நேமியாய்
புள்ளின் மெய்ப் பகைக் கடல் கிடத்தாழ் காதலித்ததே –19-

புள்ளதாகி வேத நான்கும் ஓதினாய் –
ஹம்ச ரூபனாய் திருவவதரித்து நான்கு வேதங்களையும் உபதேசித்து அருளினாய்
அதன்றியும் புள்ளின் வாய் பிளந்து –
அதுவும் அல்லாமல் பகாசுரனாய் -உன்னைக் கொல்ல வந்த பஷியின் வாயைப் கிழித்துக் கொன்று
புட் கொடி பிடித்த பின்னரும
பெரிய திருவடியை த்வஜமாக பிடித்ததும் அல்லாமல்
புள்ளை ஊர்தி யாதலால்
அந்த பெரிய திருவடியை வாகனமாயும் கொண்டு இப்படி பல பல ரஷண உபாயங்களைச் செய்து அருளி
என் கொல் மின் கொள் நேமியாய் புள்ளின் மெய்ப் பகைக் கடல் கிடத்தாழ் காதலித்ததே –
திருப்பாற் கடலிலே கருட ஜாதிக்கு பகை என்றும் தோற்றும்படியான திரு வநந்த ஆழ்வான் உடைய திரு மேனியிலே
பள்ளி கொள்வதை விரும்பிப் போர்வதான இக்கார்யம் என்ன திரு உள்ளம்
திருப் பாற் கடலிலே சயனித்து இருப்பது எதற்கு என்று வினவ
சம்சாரிகளை ரஷிக்க என்ன
முன்பே ஹம்சமாக வேதம் அனைத்தும் உபதேசித்து அருளினாய் என்ன –
இத்தால் பிரமாணம் கொடுத்து அருளி –
புள்ளின் வாய் கீண்டு –பிரமேய பூதமான தன்னை ரஷித்து அருளியும் சர்வ ரஷகன் என்று கொடி கட்டி பறை சாற்றிக் கொண்டு
ஆஸ்ரிதற்கு ஆபத்து வந்தால் பெரிய திருவடியை வாகனாமக் கொண்டு வந்தும் ரஷித்து அருளுகிறான் என்றவாறு-

புள்ளதாகி வேத நான்கும் ஓதினாய் -பிரமாணத்தைக் கொடுத்தபடி
புள்ளின் வாய் பிளந்து-ப்ரமேயபூதனான தன்னைக் கொடுத்தபடி
புட் கொடி பிடித்த–ரக்ஷணத்தில் தீஷிதனான படி
புள்ளை ஊர்தி–ரக்ஷணத்துக்கு கடிது ஓடி வரும் படி

————————————————-

கூசமொன்றுமின்றி மாசுணம் படுத்து வேலை நீர்
பேச நின்று தேவர் வந்து பாட முன் கிடந்ததும்
பாச நின்ற நீரில் வாழும் ஆமையான கேசவா
ஏசவன்று நீ கிடந்தவாறு கூறு தேறவே –-20-

கூசமொன்றுமின்றி மாசுணம் படுத்து வேலை நீர்
சிறிதும் கூசாதே -திரு வநந்த ஆழ்வானைப் படுக்கையாக விரித்து -சமுத்திர ஜலத்தில்
பேச நின்று தேவர் வந்து பாட முன் கிடந்ததும்
ஸ்தோத்ரம் பண்ணுவதற்கு என்று -அமைந்த -ப்ரஹ்மாதிகளும் வந்து பாடும் படி அநாதி காலமாக
சயனித்து இருந்து அருளியதையும்
அன்று –
தேவர்களுக்கு கடல் கடைந்த அன்று
பாச நின்ற நீரில் வாழும் ஆமையான கேசவா
வருண பாசங்கள் கிடக்கிற கடலிலே வாழுகின்ற ஆமை என்னும் ஷூத்ர சஜாதீயனாக திருவவதரித்த கேசவனே
ஏசவன்று நீ கிடந்தவாறு
அறிவிலிகள் ஏசும்படி கிடந்த படியும்
தேற கூறு –
அடியேன் நன்கு தெரிந்து கூறும்படி எனக்கு அருளிச் செய்ய வேணும்

நீர்மைக்கு எல்லை பாற் கடல் சயனம்
மேன்மைக்கு எல்லை கடல் கடைந்தது
இவற்றைப் பிரித்து எனக்கு அருளிச் செய்ய வேணும் என்கிறார்
எல்லா அவதாரங்களிலும் பரத்வ சௌலப்யங்கள் இரண்டுமே கலந்தே இருக்குமே –
பாசம் நின்ற நீர் –
பரம பதத்தை விட இந்த பாற் கடலிலே சயனம் போக்யமாய் இருக்கை –
ஆஸ்ரித ரஷணத்துக்காக வென்றே –கூப்பாடு கேட்கும் இடம் அன்றோ-
எல்லா அவதாரங்களில் பரத்வ ஸுவ்லப்யங்கள் ஒன்றுக்கு ஓன்று தொழாதே வீறு பெற்று இருக்குமே
ஆனி மாத சுக்ல பக்ஷ துவாதசி ஸ்ரீ கூர்ம ஜெயந்தி
ஜலாராசிக்ம்க்கு அதிஷ்டான தேவதை வருணனுக்கு ஆயுதம் பாசம் -பாசன் என்று வருணனைச் சொல்வர்
பரமபதத்தில் காட்டில் பாசம் மிக்கு உறங்குவான் போலே யோகு செய்கிறானே திருப் பாற் கடலிலே

———————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ உ வே P.B.A -ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருமழிசை பிரான் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ அருளிச் செயல்களில் -அப் பாஞ்ச ஜன்யம் -அது-இவள் -போன்ற சுட்டுப் பத பிரயோகங்கள் –

February 9, 2020

படை போர் புக்குமுழங்கும் அப் பாஞ்ச சந்யமும் பல்லாண்டு–
முன்னிலையாய் இருக்க பரோஷ நிர்த்தேசம் பண்ணுவான் என் என்னில் –
புத்ரனை அலங்கரித்த தாய் -தன் கண் படிலும் கண் எச்சிலாம் -என்று பார்க்கக் கூசுமா போலே-
மங்களா சாசனம் பண்ணுகிற தம்முடைய கண்ணையும் செறித்து முகத்தை மாற வைத்து-சொல்கிறார் –
அன்று யுத்தத்தில் பிறந்த ப்ரமாததுக்கு இன்று மங்களா சாசனம் பண்ணுகிறார் -என்றுமாம்-

ஆண் ஒப்பர் இவன் நேரில்லை காண் திருவோணத்தான் உலகாளும் என்பார்களே -1 -1 -3-

ஐய நா வழித்தாளுக்கு அங்காந்திட வையம் ஏழும் கண்டாள் பிள்ளை வாயுளே 1-1-6-

இப்பிள்ளை இணைக்காலில் வெள்ளித்தளை நின்றிலங்கும்
கணைக்கால் இருந்தவா காணீரே காரிகையீர் வந்து காணீரே–1-2-3-

உறங்குவான் போலே கிடந்த இப்பிள்ளை மறம் கொள் இரணியன் மார்வை முன் கீண்டான்
குறங்கு களை வந்து காணீரே குவி முலையீர் வந்து காணீரே–1-2-5-

அங்கு இரு மா மருதம் இறுத்த இப்பிள்ளை குரு மா மணிப் பூண் குலாவித் திகழும்
திரு மார்வு இருந்தவா காணீரே சேய் இழையீர் வந்து காணீரே -1-2-10-

அந் தொண்டை வாய் அமுது ஆதரித்து ஆய்ச்சியர் தம் தொண்டை வாயால் தருக்கி பருகும்
இச் செந்தொண்டை வாய் வந்து காணீரே சேய் இழையீர் வந்து காணீரே -1-2-14-

என் மகன் கோவிந்தன் கூத்தினை இள மா மதி நின் முகம் கண் உளவாகில் இனி இங்கே நோக்கிப் போ -1-4-1-

பாலகன் என்று பரிபவம் செய்யேல் பண்டு ஒரு நாள்- ஆலின் இலை வளர்ந்த சிறுக்கன் அவன் இவன்–1-4-7-

அளந்திட்ட தூணை அவன் தட்ட ஆங்கே வளர்ந்திட்டு வாள் உகிர் சிங்க உருவாய்–1-6-9-

வன் கஞ்சன் மாளப் புரட்டி அந்நாள் எங்கள் பூம் படு கொண்ட அரட்டன் வந்து அப்பூச்சி காட்டுகின்றான்-2-1-4-

கடிப்பொன்று நோவாமே காதுக்கு இடுவன்
பண்ணை கிழிய சகடம் உதைத்திட்ட பத்ம நாபா இங்கே வாராய் -2 3-11 – –

நாவற் பழம் கொண்டு வைத்தேன் இவை காணாய் நம்பீ முன் வஞ்ச மகளை
சாவப் பாலுண்டு சகடு இறப் பாய்ந்திட்ட தாமோதரா இங்கே வாராய் -2 3-12 –

எண்ணெய்ப் புளி பழம் கொண்டு இங்கு எத்தனை போதும் இருந்தேன்
நண்ணல் அரிய பிரானே நாரணா நீராட வாராய் -2 4-1 –

போதர் கண்டாய் இங்கே போதர் கண்டாய் போதரேன் என்னாதே போதர் கண்டாய்-2-9-6-

கேசவனே இங்கே போதராயே கில்லேன் என்னாது இங்கே போதராயே–2-9-8-

அங்கு அவர் சொல்லை புதுவைக் கோன் பட்டன் சொல்
இங்கு இவை வல்லார்க்கு ஏதம் ஓன்று இல்லையே -2 10- 10- –

இம்மாயம் வல்ல பிள்ளை நம்பீ உன்னை என் மகனே என்பர் நின்றார்–3-1-3-

தேவகி சிறுவன் தேவர்கள் சிங்கம் நம் பரமன் இந்நாள் குழலூத கேட்டவர்கள் இடர் உற்றன கேளீர் –3-6-6-

வாயில் பல்லும் எழுந்தில மயிரும் முடி கூடிற்றில
சாய்விலாத குறுந்தலை சில பிள்ளைகளோடு இணங்கித்
தீ இணக்கு இணங்கு ஆடி வந்து இவள் தன் அன்ன செம்மை சொல்லி
மாயன் மா மணி வண்ணன் மேல் இவள் மால் உருகின்றாளே – 3-7 2- –

திரு கோட்டியூர் நம்பனை நரசிங்கனை நவின்று ஏத்துவார்களைக் கண்டக்கால்
எம்பிரான் தன் சின்னங்கள் இவர் இவர் என்று ஆசைகள் தீர்வேனே – 4-4 9-

குன்று எடுத்து ஆநிரை காத்த ஆயா கோநிரை மேய்த்தவனே எம்மானே
அன்று முதல் இன்று அறுதியா ஆதியம் சோதி மறந்து அறியேன்
நன்றும் கொடிய நமன் தமர்கள் நலிந்து வந்து என்னைப் பற்றும் போது
அன்று அங்கு நீ என்னை காக்க வேண்டும் அரங்கத்து அரவிணைப் பள்ளியானே -4 10-9 –

————-

அன்று இவ் வுலகம் அளந்தாய் யடி போற்றி
சென்று அங்குத் தென்னிலங்கை செற்றாய் திறல் போற்றி
பொன்றச் சகடம் உதைத்தாய் புகழ் போற்றி
கன்று குணிலா வெறிந்தாய் கழல் போற்றி
குன்று குடையா வெடுத்தாய் குணம் போற்றி
வென்று பகை கெடுக்கும் நின் கையில் வேல் போற்றி
என்று என்றும் உன் சேவகமே ஏத்திப் பறை கொள்வான்
இன்று யாம் வந்தோம் இரங்கேலோ ரெம்பாவாய்–24-

இது என் புகுந்தது இங்கு அந்தோ இப் பொய்கைக்கு எவ்வாறு வந்தாய்
மதுவின் துழாய் முடி மாலே மாயனே எங்கள் அமுதே
விதி இன்மையால் அது மாட்டோம் வித்தகப் பிள்ளாய் விரையேல்
குதி கொண்டு அரவில் நடித்தாய் குருந்திடைக் கூறை பணியாய்-3-2-

சங்கோடு சக்கரத்தான் வரக் கூவுதல் பொன்வளை கொண்டு தருதல்
இங்குள்ள காவினில் வாழக் கருத்தில் இரண்டைத் தொன்றேல் திண்ணம் வேண்டும்–5-9-

அன்று உலகம் அளந்தானை யுகந்து அடிமைக் கண் அவன் வலி செய்ய
தென்றலும் திங்களும் ஊடறுத்து என்னை நலியும் முறைமை அறியேன்
என்றும் இக்காவில் இருந்து இருந்து என்னைத் ததைத்தாதே நீயும் குயிலே
இன்று நாராயணனை வரக் கூவாயேல் இங்குத்தை நின்றும் துரப்பன்–—-5-10-

கண்ணீர்கள் முலைக் குவட்டில் துளி சோரச் சோர்வேனை
பெண்ணீர்மை ஈடழிக்குமிது தமக்கோர் பெருமையே –8-1-

காமத் தீயுள் புகுந்து கதுவப் பட்டிடைக் கங்குல்
ஏமத்தோர் தென்றலுக்கு இங்கு இலக்காய் நான் இருப்பேனே—8-2-

நூறு தடா நிறைந்த அக்கார வடிசில் சொன்னேன்
ஏறு திருவுடையான் இன்று வந்து இவை கொள்ளும் கொலோ–9-6-

பண மாடரவணைப் பற்பல காலமும் பள்ளி கொள்
மண வாளர் நம்மை வைத்த பரிசிது காண்மினே–10-6-

வில்லி புதுவை விட்டு சித்தர் தங்கள் தேவரை
வல்ல பரிசு வருவிப்பரேல் அது காண்டுமே–10-10-
அது காண்டுமே
அவ வழியாலே பெறக் கடவோம்
பிதா மஹம் நாத முனிம் விலோக்ய ப்ரசீத -ஸ்தோத்ர ரத்னம் -65-என்னுமா போலே
த்வத் பாதமூலம் சரணம் ப்ரபத்யே -ஸ்தோத்ர ரத்னம் -22-என்று சரணம் புக்குவைத்து பிரபத்தி பண்ணினோம் நாம் ஆகையாலே
அதுவும் போட்கனாகக் கூடும் என்று அக்குறை தீர நாத முனிகளை முன்னிட்டால் போலே பெரியாழ்வாரை முன்னிடுகிறாள் –

பிச்சைக் குறையாகி என்னுடைய பெய் வளை மேல்
இச்சை யுடையரேல் இத்தெருவே போதாரே—11-4-
நாடி நம் தெருவின் நடுவே வந்திட்டு-4-5- -என்கிறபடியே எங்கள் தெருவில் எழுந்து அருளாதோ பின்னை –
அசுரனுடைய யஜ்ஞ வாடத்தில் நடந்த நடையை இத்தெருவில் நடந்தால் ஆகாதோ –
என் கண் வட்டத்தில் நடந்தால் ஆகாதோ
தன உடைமை அல்லாததைக் கொடுத்து ஔதார்யம் கொண்டு இருக்கிறவனைப் போலே இருப்பேனோ நான்
ஓன்று நூறாயிரமாகக் கொடுத்து பின்னும் ஆளும் செய்வேன் -என்று இருக்குமவள் அன்றோ நான்-

வேர்த்துப் பசித்து வயிறு அசைந்து வேண்டடிசில் உண்ணும் போது ஈதென்று
பார்த்திருந்து நெடு நோக்குக் கொள்ளும் பத்த விலோசனத்து உய்த்திடுமின் –12-6-

பட்டி மேய்ந்தோர் காரேறு பலதேவற்கோர் கீழ்க் கன்றாய்
இட்டீறிட்டு விளையாடி இங்கே போதக் கண்டீரே–14-1-

மாலாய்ப் பிறந்த நம்பியை மாலே செய்யும் மணாளனை
ஏலாப் பொய்கள் உரைப்பானை இங்கே போதக் கண்டீரே–14-3-

பொருத்த முடைய நம்பியைப் புறம் போல் உள்ளும் கரியானை
கருத்தைப் பிழைத்து நின்ற அக்கரு மா முகிலைக் கண்டீரே-14-7-

———

ஆவினை அன்று உய்ய கொண்ட ஆயர் ஏற்றை அமரர்கள் தம் தலைவனை
அம் தமிழ் இன்ப பாவினை அவ் வடமொழியை –1-4-

மெய் அடியார்கள் தம் ஈட்டம் கண்டிட கூடுமேல் அது காணும் கண் பயன் ஆவதே–2-1-

மெய்யில் வாழ்க்கையை மெய் என கொள்ளும் இவ் வையம் தன்னோடும் கூடுவது இல்லை யான்–3-1-

பேயரே எனக்கு யாவரும் யானுமோர் பேயனே எவர்க்கும் இது பேசி என்?-3-8-

கொங்கர் கோன் குலசேகரன் சொன்ன சொல் இங்கு வல்லவர்க்கு ஏதம் ஓன்று இல்லையே–3-9-

என்னுக்கு அவளை விட்டு இங்கு வந்தாய் ? இன்னம் அங்கே நட நம்பி ! நீயே— 6-5-

இற்றை இரவிடை ஏமத்து என்னை இன் அணை மேல் இட்டு அகன்று நீ போய்
அற்றை இரவும் ஓர் பிற்றை நாளும் அரிவையரோடும் அணைந்து வந்தாய்-6-6-

விரலை செஞ்சிறு வாய் இடை சேர்த்து வெகுளியாய் நின்று உரைக்கும் அவ் வுரையும்
திருவிலேன் ஒன்றும் பெற்றிலேன் எல்லாம் தெய்வ நங்கை யசோதை பெற்றாளே –7-5-

அழுகையும் அஞ்சி நோக்கும் அந் நோக்கும் அணி கொள் செஞ்சிறு வாய் நெளிப்பதுவும்
தொழுகையும் இவை கண்ட வசோதை தொல்லை இன்பத்து இறுதி கண்டாளே– 7-8-

இன்று இனி போய் வியன் கான மரத்தின் நீழல் கல்லணை மேல் கண் துயில கற்றனையோ?
காகுத்தா! கரிய கோவே! —–9-3–

மனம் உருக்கும் மகனே! இன்று நீ போக என் நெஞ்சம் இரு பிளவாய்ப் போகாதே நிற்க்குமாறே! —9-4–

இன்று செல தக்க வனம் தான் சேர்த்தல் தூ மறையீர்! இது தகவோ? சுமந்திரனே! வசிட்டனே! சொல்லீர் நீரே –9-7-

இன்று கானகமே மிக விரும்பி நீ துறந்த வள நகரை துறந்து நானும்
வானகமே மிக விரும்பி போகின்றேன் மனு குலத்தார் தங்கள் கோவே! —9-10–

சித்ர கூடத்து இருந்தான் தன்னை இன்று
தில்லை நகர் திரு சித்ர கூடம் தன்னுள்
எத்தனையும் கண் குளிர காண பெற்ற
இரு நிலத்தார்க்கு இமையவர் நேர் ஒவ்வார் தாமே— 10-4–

அன்று சரா சரங்களை வைகுந்தத்து ஏற்றி
அடல் அரவ பகை ஏறி அசுரர் தம்மை
வென்று இலங்கு மணி நெடும் தோள் நான்கும் தோன்ற
விண் முழுதும் எதிர் வர தான் தாமமேவி
சென்று இனிது வீற்று இருந்த அம்மான் தன்னை
தில்லை நகர் சித்ர கூடம் தன்னுள்
என்றும் நின்றான் அவன் இவன் என்று ஏத்தி நாளும்
இறைஞ்சுமினோ எப் பொழுதும் தொண்டீர்! நீரே —10-10–

———-

படைத்து அடைத்து அதில் அதில் கிடந்து முன் கடைந்த பெற்றியோய்–28-

ஆதி யாதி யாதி நீ ஓர் அண்டம் ஆதி ஆதலால்
சோதியாத சோதி நீ யது உண்மையில் விளங்கினாய்–34-

வெற்பெடுத்து வேலை நீர் கலக்கினாய் அதன்றியும்
வெற்பெடுத்து வேலை நீர் வரம்பு கட்டி–39-

மாய மாய மாயை கொல் அதன்றி நீ வகுத்தலும்
மாய மாய மாக்கினாய் யுன் மாயம் முற்றும் மாயமே –41-

குன்றில் நின்று வான் இருந்து நீள் கடல் கிடந்தது மண்
ஓன்று சென்று அது ஒன்றை உண்டு ஓன்று இடந்து பன்றியாய்
நன்று சென்ற நாள் அவற்றுள் நல் உயிர் படைத்து அவர்க்கு
அன்று தேவு அமைத்து அளித்த வாதி தேவன் அல்லையே –48-

சங்கு தங்கு முன்கை நங்கை கொங்கை தங்கல் உற்றவன்
அங்க மங்க வன்று சென்று அடர்த்து எறிந்த வாழியான்–57-

நின்றது எந்தை ஊரகத்து இருந்தது எந்தை பாடகத்து
அன்று வெக்கணைக் கிடந்தது என்னிலாத முன்னெலாம்
அன்று நான் பிறந்திலேன் பிறந்த பின்பு மறந்திலேன்
நின்றதும் இருந்ததும் கிடந்ததும் என் நெஞ்சுளே –64-

இன்று சாதல் நின்று சாதல் அன்றி யாரும் வையகத்து
ஒன்றி நின்றி வாழ்தல் இன்மை கண்டும் நீசர் என் கொலோ
அன்று பாரளந்த பாத போதை யொன்றி வானின் மேல்
சென்று சென்று தேவராய் இருக்கிலாத வண்ணமே –66–

எட்டினாய பேதமோடு இறைஞ்சி நின்றவன் பெயர்
எட்டு எழுத்தும் ஓதுவார்கள் வல்லர் வானம் ஆளவே –77-

ஆர்வமோடு இறைஞ்சி நின்று அவன் பெயர் எட்டு எழுத்தும்
வாரமாக வோதுவார்கள் வல்லர் வானம் ஆளவே –78-

பத்து உறுத்த சிந்தையோடு நின்று பாசம் விட்டவர்க்கு
எத்திறத்தும் இன்பம் இங்கும் அங்கும் எங்கும் ஆகுமே –82–

கறுத்து எதிர்ந்த கால நேமி காலனோடு கூடவன்று
அறுத்த வாழி சங்கு தண்டு வில்லும் வாளும் ஏந்தினாய்
தொறுக்கலந்த ஊனம் அஃது ஒழிக்க வன்று குன்றம் முன்
பொறுத்த நின் புகழ்கு அலாலோர் நேசம் இல்லை நெஞ்சமே -106-

மாறு செய்த வாளரக்கர் நாள் உலப்ப அன்று இலங்கை
நீறு செய்து சென்று கொன்று வென்றி கொண்ட வீரனார்–116-

இயக்கறாத பல் பிறப்பில் என்னை மாற்றி இன்று வந்து
துயக் கொண் மேக வண்ணன் நண்ணி என்னிலாய தன்னுளே
மயக்கினான் தன் மன்னு சோதி யாதலால் என்னாவி தான்
இயக்கொலா மறுத்தறாத வின்ப வீடு பெற்றதே -120-

——————-

இச்சுவை தவிர நான் போய் இந்திர லோகம் ஆளும்
அச்சுவை பெறினும் வேண்டேன் அரங்க மா நகர் உளானே -2-
அச்சுவை –இச்சுவை
அது ஸ்ருதி பிரசித்தம் –இது பிரத்யஷ சித்தம் –
அது கேட்டார் வாய் கேட்டுப் போமது –இது கைப்பட்டது –
கைப்பட்டதை விட்டு இவ் அறு சுவைக்கு வேறு ஒரு சுவை இருந்த இடம் தேடித் போகச் சொல்லுகிறாயோ –
இவருடைய அறு சுவை இருக்கிறபடி –
பரம பதத்தில் அனுபவத்தை விட்டு இவ் வழகையும் சீலத்தையும் இங்கு உள்ளாரை அனுபவிக்கைக்கு
அங்கு உள்ளாறும் இங்கே வாரா நிற்க என்னை அங்கே போகத் தேடுகிறது என் –

வேத நூல் பிராயம் நூறு மனிசர் தாம் புகுவரேலும்
பாதியும் உறங்கிப் போகும் நின்ற விப்பதினை யாண்டு (நின்றதில் பதினை யாண்டு -என்றும் பாடம் )
பேதை பாலகனதாகும் பிணி பசி மூப்புத் துன்பம்
ஆதலால் பிறவி வேண்டேன் அரங்க மா நகர் உளானே–3-
இவன் போரப் பொலியப் பாரிக்கிற காலம் எல்லாம் தமக்கு ஓன்று இராமையாலே -இது -என்று
ஸூ த்தரமாகப் பேசுகிறார் –
அதாகும்
ததநந்தரமான அந்த அவஸ்தையாம் -என்றபடி –ததநந்தரம் யௌவனம் வந்து பிரவேசித்து விஷய பிரவணனாய் திரியும் –
ஜனனி உடைய புத்தி அதீனமான பேதைத் தனமே நன்று எனும்படி யாய்த்து இதின் அறிவு கேடு இருப்பது –

அற்றமேல் ஓன்று அறியீர் அவனை அல்லால் தெய்வம் இல்லை
கற்றினம் மேய்த்த எந்தை கழலிணை பணிமின் நீரே-9-

அவனதுஊர் அரங்கம் என்னா அயர்த்து வீழ்ந்து அளிய மாந்தர்
கவலையுள் படுகின்றார் என்று அதனுக்கே கவர்கின்றேனே–12–

நுமர்களைப் பழிப்பர் ஆகில் நொடிப்பது ஓர் அளவில் ஆங்கே
அவர்கள் தாம் புலையர் போலும் அரங்க மா நகர் உளானே –43–

பெண்ணுலாம் சடையினானும் பிரமனும் உன்னைக் காண்பான்
எண்ணிலா யூழி யூழி தவம் செய்தார் வெள்கி நிற்ப
விண்ணுளார் வியப்ப வந்து ஆனைக்கு அன்று அருளை ஈந்த
கண்ணுறா வுன்னை என்னோ களை கணாக் கருதுமாறே–44-
ஸ்வ பலம் அற்ற அன்று – கஜ ஆகர்ஷே தே தீரே -என்று
சென்ற காலத்தில் இவனோடு ப்ரஹ்மாதிகளோடு வாசி இல்லை –
அன்று ஒரு முதலையின் கையில் அகப்பட்ட ஆனைக்கு அருளை ஈந்தாய் –
இன்று அஞ்சு முதலையில் கையில் அகப்பட்ட எனக்கு அருளாய் –
ஆனை ஆயிரம் சம்வத்சரம் நோவு பட்டது – நான் அநாதி காலம் நோவு பட்டேன் –
அவன் அகப்பட்டது மடுவிலே-நான் அகப்பட்டது சம்சார சாகரத்திலே இறே –

—————

கடி மலர் கமலங்கள் மலர்ந்தன இவையோ
கதிரவன் கனை கடல் முளைத்தனன் இவனோ–10-

————–

உவந்த உள்ளத்த்னாய் உலகம அளந்து அண்டமுற நிவர்ந்த நீண் முடியன் அன்று நேர்ந்த நிசாசரரைக்
கவர்ந்த வெங்கணைக் காகுத்தன்–2-
அன்று –ரஷகனானவன் ரஷ்யதை நோக்கக் கடவராக வந்து நின்ற அன்று –

கரிய வாகிப் புடை பரந்து மிளிர்ந்து செவ்வரி யோடி நீண்ட வப்
பெரிய வாய கண்கள் என்னைப் பேதைமை செய்தனவே —-8–
பின்னையும் போக்தாவின் அளவன்றிக்கே இருக்கையாலே
அப் பெரிய வாய கண்கள் -என்கிறார் -இது என்ன ஒண்ணாதே பரோஷ நிர்த்தேசம் பண்ண வேண்டும்படி இருக்கை –
போக்யதா அதிசயத்தாலே -அப் பாஞ்ச சன்னியம் -என்னுமா போலே முகத்தை திரிய வைத்து சொல்லுகிறார் –

————-

செம்பொன் மாட திருக் குருகூர் நம்பிக்கு அன்பனாய் அடியேன் சதிர்த்தேன் இன்று –5-
இன்றே –
ஈஸ்வரனை அண்டை கொண்டு ஆரப்த சரீரபாத சமயம் பார்த்து இருந்து பின்னையும் வாஸனா ருசிகள் ஆகிற
மண் பற்று விடாமல் விரஜை அளவும் போக வேண்டும்படி இருக்கை யன்றிக்கே இன்றே சவாசனமாக விட்டேன்
இன்றே
அன்று அப்படி யானேன்-இன்று இப்படி யானேன்
நடுவில் இதுக்கு என் கையில் கிடப்பதொரு ஹேதுவைக் கண்டிலேன்
இதுக்கு வரவாறு ஓன்று இன்றிக்கே இருக்க வாழ்வு இனிதாம் படி விழுந்தது என்று விஸ்மிதர் ஆகிறார்
இன்றே
அன்று ஈஸ்வரனும் கூட நிற்கச் செய்தே சம்சரித்துப் போந்தேன்-
இன்று ஆழ்வார் சந்நிதி மகாம்யத்தாலே இவ்வளவும் பிறந்தது என்று ப்ரீதர் ஆகிறார் –

இன்று தொட்டும் எழுமையும் எம்பிரான் நின்று தன் புகழ் ஏத்த அருளினான்–6–
பகவத் விஷயத்தில் காட்டில் தத் சம்பந்தியான ஆழ்வார் உத்தேச்யர் என்று ருசி பிறந்த இன்று தொடங்கி –
மேல் ஒரு நாளிலே பலிப்பதாக விட்டு வைக்கிறாரோ விஷயீ கரித்த இன்று தொடங்கி

———-

ஊமனார் கண்ட கனவிலும் பழுதாய் ஒழிந்தன கழிந்த வந்நாள்கள்–1-1-3-

இற்பிறப்பு அறியீர் இவர் அவர் என்னீர் இன்னதோர் தன்மை என்று உணரீர்-1-1-7-

வாலி மா வலத்தொருவன துடல் கெட வரிசிலை விளைவித்து அன்று
ஏல நாறு தண் தடம் பொழில் இடம் பெற இருந்தநல்லிமயத்துள்–1-2-1-

அங்கண் ஞாலம் அஞ்ச அங்கோராளரியாய் அவுணன்
பொங்காவாகம் வள்ளு கிரால் போழ்ந்த புனிதன் இடம்–1-7-1-

நாத் தழும்ப நான் முகனும் ஈசனுமாய் முறையால்
ஏத்த அங்கு ஓர் ஆளரியாய் இருந்த வம்மானதிடம்-1-7-8-

பார்த்தற்காய் அன்று பாரதம் கை செய்திட்டு வென்ற பரஞ்சுடர்-1-8-4-

மன்னா இம் மனிசப் பிறவியை நீக்கி தன்னாக்கித் தன்னினருள் செய்யும் தன்னை-1-10-6-

உறவு சுற்றம் என்று ஓன்று இலா ஒருவன் உகந்தவர் தம்மை
மண் மிசைப் பிறவியே கெடுப்பான் அது கண்டு என்நெஞ்சம் என்பாய்-2-1-2-

இண்டை யாயின கொண்டு தொண்டர்கள் ஏத்துவார் உறவோடும் வானிடைக்
கொண்டு போயிடவும் அது கண்டு என்னெஞ்சம் என்பாய்-2-1-3-

பெண்ணுருவாகி அஞ்சுவை யமுத மன்றளித்தானைத் திரு வல்லிக் கேணிக் கண்டேனே–2-3-3-

பேசுமளவன்றிது வம்மின் நமர் பிறர் கேட்பதன் முன் பணிவார் வினைகள்
நாசமது செய்திடுமா தன்மையால் அதுவே நமதுய்விடம்–2-4-9-

பேணாத வலி யரக்கர் மெலியவன்று பெரு வரைத் தோளிற நெரித்தன்ற வுணர்கோனை
பூணாகம் பிளவெடுத்த போர் வல்லோனை-2-5-7-

பட நாகத்தணைக் கிடந்து அன்று அவுணர் கோவை பட வெகுண்டு மருதிடை போய்-2-5-10-

பிச்சச் சிறு பீலி சமண் குண்டர் முதலாயோர் விச்சைக் கிறை யென்னும் அவ் விறையைப் பணியாதே-2-6-5-

திவளும் வெண் மதி போல் திரு முகத்தரிவை செழும் கடல் அமுதினில் பிறந்த
வவளும் நின்னாகத்திருப்பது மறிந்தும் ஆகிலும் ஆசை விடாளால்
குவளை யங்கண்ணி கொல்லியம்பாவை சொல்லு நின் தாள் நயந்திருந்த
விவளை உன் மனத்தால் என் நினைந்து இருந்தாய் இடவெந்தை யெந்தை பிரானே–2-7-1-
அவளும் –வடிவு அழகாலும் பருவத்தாலும் பிறப்பாலும் வந்த ஏற்றத்தை உடையாள் ஆனவளும் –
இவளை –சொன்ன ஏற்றம் எல்லாம் போராத படி இருக்கையாலே கையாலே காட்டி இவளை என்கிறார் –
இளம்படி இவளுக்கு என் நினைந்து இருந்தாய் இடவெந்தை யெந்தை பிரானே-2-7-2-
ஏந்திழை இவளுக்கு என் நினைந்து இருந்தாய் இடவெந்தை யெந்தை பிரானே -2-7-3-
என் கொடி இவளுக்கு என் நினைந்து இருந்தாய் இடவெந்தை யெந்தை பிரானே–2-7-6-
இளங்கனி இவளுக்கு என் நினைந்து இருந்தாய் இடவெந்தை யெந்தை பிரானே–2-7-7-

அரி உருவாம் இவர் யார் கொல் என்ன அட்டபுயகரத்தேன் என்றாரே -2-8-1-
அந்தணர் போன்று இவரார் கொல் என்ன அட்டபுயகரத்தேன் என்றாரே–2-8-2-
அம்புதம் போன்று இவரார் கொல் என்ன அட்டபுயகரத்தேன் என்றாரே—2-8-3-
அஞ்சுடர் போன்று இவரார் கொல் என்ன அட்டபுயகரத்தேன் என்றாரே–2-8-4-
அலைகடல் போன்று இவரார் கொல் என்ன அட்டபுயகரத்தேன் என்றாரே–2-8-5-
அங்கனம் போன்று இவரார் கொல் என்ன அட்டபுயகரத்தேன் என்றாரே-2-8-6-
அழகியதாம் இவரார் கொல் என்ன அட்ட புயகரத்தேன் என்றாரே–2-8-7-
என் ஆவி யொப்பார் இவரார் கொல் என்ன அட்டபுயகரத்தேன் என்றாரே–2-8-8-
அஞ்சுவன் மற்று இவரார் கொல் என்ன அட்டபுயகரத்தேன் என்றாரே–2-8-9-

ஆங்கு அரும்பிக் கண்ணீர் சோர்ந்து அன்பு கூறும் அடியவர்கட்கு ஆரமுதமானான் தன்னை–2-10-4-

வாட மருதிடை போகி மல்லரைக் கொன்று ஒக்கலித்திட்டு
ஆடல் நன் மா வுடைத்து ஆயர் ஆநிரைக்கு அன்று இடர் தீர்ப்பான்-3-3-1-

தாய் எனை என்று இரங்காள் தடந்தோளி தனக்கமைந்த
மாயனை மாதவனை மதித்து என்னை யகன்ற இவள்-3-7-5-

அன்று உலப்பில் மிகு பெரு வரத்த இரணியனைப் பற்றி வாடாத வள்ளுகிரால் பிளந்து
அவன் தன் மகனுக்கு அருள் செய்தான் வாழும் இடம் -3-10-4-

வராக மதாகி யிம்மண்ணை யிடந்தாய் நாராயணனே நல்ல வேதியர் நாங்கூர்–4-7-8-

நும்மைத் தொழுதோம் நுந்தம் பணி செய்து இருக்கும் நும் அடியோம்
இம்மைக்கு இன்பம் பெற்றோம் எந்தாய் இந்தளூரீரே
எம்மைக் கடிதாக் கருமம் அருளி யாவா வென்று இரங்கி
நம்மை ஒரு கால் காட்டி நடந்தால் நாங்கள் உய்யோமே —-4-9-1-

முடியுடை அமரர்க்கு இடர் செய்யும் அசுரர் தம் பெருமானை அன்று அரியாய்
மடியிடை வைத்து மார்வை முன் கீண்ட மாயனார் மன்னிய கோயில்–4-10-8-

மின்னின் அன்ன நுண் மருங்குல் வேயேய் தடந்தோள் மெல்லியற்காய்
மன்னு சினத்த மழம் விடைகள் ஏழு அன்று அடர்த்த மாலதிடம்-5-1-6-

பண்டு இவ்வையம் அளப்பான் சென்று மாவலி கையில் நீர்
கொண்ட வாழித் தடக் கை குறளன் இடம் என்பாரால்-5-4-3-

பேராளன் பேரல்லால் பேசாளிப் பெண் பெற்றேன் என் செய்கேன் நான்-5-5-7-

மண்ணிலிது போலு நகரில்லைஎன வானவர்கள் தாம் மலர்கள் தூய
நண்ணி யுறைகின்ற நகர் நந்தி புர விண்ணகரம் நண்ணு மனமே —-5-10-8-

ஆண்டாய் யுன்னைக் காண்பதோர் அருள் எனக்கு அருளுதியேல்
வேண்டேன் மனை வாழ்க்கையை விண்ணகர் மேயவனே –6-1-/9-

அங்கை வாள் உகிர் நுதியால் அவனதாகம் அங்குருதி பொங்குவித்தான் அடிக்கீழ் நிற்பீர்-6-6-4-

நந்தன் மதலை நிலமங்கை நற்துணைவன் அந்த முதல்வன் அமரர்கள் தம் பெருமான்–8-4-9-

ஆனா வுருவிலானா யவனை யம்மா விளை வயலுள்
கானார் புறவில் கண்ண புரத்தடியேன் கண்டு கொண்டேனே —8-8-1-

மற்றுமோர் தெய்வம் உளதென்று இருப்பாரோடு
உற்றிலேன் உற்றதும் உன் அடியார்க்கு அடிமை
மற்றெல்லாம் பேசிலும் நின் திரு வெட்டெழுத்தும்
கற்று நான் கண்ண புரத் துறை யம்மானே —8-10-3-

செங்கண் நெடிய கரிய மேனித் தேவர் ஒருவர் இங்கே புகுந்து என
அங்கம் மெலிய வளை கழல ஆது கொலோ வென்று சொன்ன பின்னை–9-5-7-

அக்கும் புலியின தளமுடையார் அவரொருவர் பக்கம் நிற்க நின்ற பண்பரூர் போலும்–9-6-1-

கல்லின் முந்நீர் மாற்றி வந்து காவல் கடந்து இலங்கை
அல்லல் செய்தான் உங்கள் கோமான் எம்மை அமர்களத்து-10-3-6-

உந்தம் அடிகள் முனிவர் உன்னை நான் என் கையில் கோலால்
நொந்திட மோதவும் கில்லேன் உங்கள் தம் ஆநிரை எல்லாம்–10-4-8-

பேய் என்று அவளைப் பிடித்து உயிர் உண்ட
வாயவனே கொட்டாய் சப்பாணி மால் வண்ணனே கொட்டாய் சப்பாணி —10-5-8-

அங்காந்தவன் காண்மின் இன்று ஆய்ச்சியரால் அளை வெண்ணெய் யுண்டு ஆப்புண்டு இருந்தவனே –10-6–

பொய்ந்நம்பி புள்ளுவன் கள்வம் பொதியறை போகின்றவா தவழ்ந்திட்டு
இந்நம்பி நம்பியா ஆய்ச்சியர்க்கு உய்வில்லை என் செய்கேன் என் செய்கேனோ –10-7-4-

துவராடையுடுத்து ஒரு செண்டு சிலுப்பி கவராக முடித்துக் கலிக்கச்சுக் கட்டி
சுவரார் கதவின் புறமே வந்து நின்றீர் இவராரிது வென் யிதுவென் யிதுவென்னொ —10-8-2-
மருளைக் கொடு பாடி வந்து இல்லம் புகுந்தீர் இருளத்து இது என் இது என் இது வென்னோ—10-8-3-
காமன் எனப்பாடி வந்து இல்லம் புகுந்தீர் ஏமத்து இது என் இது என் இது என்னோ –10-8-4-
முற்றம் புகுந்து முறுவல் செய்து நின்றீர் எற்றுக்கு இது என் இது என் இது என்னோ —10-8-5-
போனார் இருந்தாரையும் பார்த்துப் புகுதீர்ஏனோர்கள் முன் இது என் இது என் இது என்னோ –10-8-6-
சொல்லாது ஒழியீர் சொன்ன போதினால் வாரீர் எல்லே இது என் இது என் இது என்னோ–10-8-7-
தக்கார் பலர் தேவிமார் சால யுடையீர் எல்லே இது என் இது என் இது என்னோ –10-8-8-
தேடித் திரு மா மகள் மண் மகள் நிற்ப ஏடி இது என் இது என் இது என்னோ —10-8-9-

ஆரெழில் வண்ணா அங்கையில் வட்டாம் இவள் எனக் கருதுகின்றாயே –10-9-3-
சொல்லியென் நம்பி இவளை நீ யுங்கள் தொண்டர் கைத் தண்டு என்றவாறே –10-9-4-
பெரு வழி நாவல் கனியினும் எளியள் இவள் எனப் பேசுகின்றாயே –10-9-5-
கருங்கடல் வண்ணா கவுள் கொண்ட நீராம் இவள் எனக் கருதுகின்றாயே –10-9-8-

வாங்கி யுண்ட வவ்வாயன் நிற்க விவ்வாயன் வாய் ஏங்கு வேய்ங்குழல் என்னோடு ஆடும் இளைமையே -11-2-2-

அந்தரம் ஏழினூடு செல வுய்த்த பாதமது நம்மை யாளும் அரசே —11-4-5-
பின்னையும் வானவர்க்கும் முனிவர்க்கும் நல்கி இருள் தீர்த்து இவ் வையம் மகிழ
அன்னமதாய் இருந்து அங்கு அற நூல் உரைத்தவது நம்மை யாளும் அரசே –11-4-8-

எல்லாரும் அறியாரோ வெம்பெருமான் உண்டு உமிழ்ந்த வெச்சில் தேவர்
அல்லாதார் தாம் உளரே யவன் அருளே யுலகாவது அறியீர்களே —11-6-2-

————

பனி வரையின் உச்சியாய் பவளவண்ணா எங்குற்றாய் எம்பெருமான் உன்னை நாடி
ஏழையேன் இனி இங்கனே உழி தருகிறேனே–9

மடமானை இது செய்தார் தம்மை மெய்யே கட்டுவிச்சி சொல் என்னச் சொன்னாள் நங்காய்
கடல் வண்ணர் இது செய்தார் காப்பாராரே ––11-

எம்பெருமான் திருவரங்கம் எங்கே என்னும் நீர் வண்ணன் நீர் மலைக்கே போவேன் என்னும்
இது வன்றோ நிறை வழிந்தார் நிற்குமாறே–18-

அடியும் அக்தே அவ்வண்ணத்தவர் நிலைமை கண்டும் தோழி அவரை நாம் தேவர் என்று அஞ்சினோமே–21-

எவ்வளவு உண்டு எம்பெருமான் கோயில் என்றேற்கு இது வன்றோ எழில் ஆலி என்றார் தாமே–22-
திரு மணம் கொல்லைக்கும் திருவாலிக்கும் உண்டான பிரத்யாசத்தி
அங்குலி நிர்த்தேசம் பண்ணலாய் இருக்கையாலே இது வன்றோ -என்று கையைக் காட்டினார் -என்கிறாள் –
அங்கன் அன்றியே –நீ இருந்த இடம் அன்றோ -நமக்கு உத்தேச்யம் என்றார் -என்னவுமாம் –
சேஷி இருந்த இடமே சேஷ பூதனனுக்கு உத்தேச்யமாம் போலே
பிள்ளை வேட்டகத்தை ஆசைப்படும் பெண் பிள்ளை புக்ககத்தை ஆசைப்படும் இறே –
உன் காலே அன்றோ நமக்கு உத்தேச்யம் -என்று என் காலைக் காட்டிப் போந்தார் –என்கிறாள் –

———————-

தமர் உகந்தது எவ்வுருவம் அவ்வுருவம் தானே
தமருகந்தது எப்பேர் மற்றப்பேர் -தமருகந்து
எவ்வண்ணம் சிந்தித்து இமையாது இருப்பரே
அவ்வண்ணம் ஆழியானாம்–-முதல் திரு வந்தாதி-44-

அவனே அருவரையால் ஆநிரைகள் காத்தான்
அவனே அணி மருதம் சாய்த்தான் -அவனே
கலங்கா பெரு நகரம் காட்டுவான் கண்டீர்
இலங்கா புரம் எரித்தான் எய்து ——மூன்றாம் திருவந்தாதி–51-

மாறான் புகுந்த மட நெஞ்சம் மற்றதுவும்
பேறாககே கொள்வேனோ பேதைகாள் -நீறாடி
தான் காண மாட்டாத தாரகல சேவடியை
யான் காண வல்லேற்கு இது—நான்முகன் திருவந்தாதி -27-

இது இலங்கை ஈடழியக் கட்டிய சேது
இது விலங்கு வாலியை வீழ்த்ததுவும் -இது விலங்கை
தான் ஒடுங்க வில் நுடங்கத் தண்டார் இராவணனை
ஊன் ஒடுங்க எய்தான் உகப்பு –28-

இனி அறிந்தேன் ஈசற்க்கும் நான்முகற்கும் தெய்வம்
இனி அறிந்தேன் எம்பெருமான் உன்னை -இனி அறிந்தேன்
காரணன் நீ கற்றவை நீ கற்பவை நீ நற்கிரிசை
நாரணன் நீ நன்கு அறிந்தேன் நான் –96-

————————

அப்புள்ளின் பின் போன தனி நெஞ்சமே—-திரு விருத்தம்-3-

அவ் வாடை ஈதோ வந்து தண் என்றதே –27-

முலையோ முழு முற்றும் போந்தில மொய் பூம் குழல் குறிய
கலையோ அரையில்லை நாவோ குழறும் கடல் மண்ணெல்லாம்
விலையோ வென மிளிரும் கண் இவள் பரமே பெருமான்
மலையோ திருவேம்கடம் என்று கற்கின்ற வாசகமே – 60- –

நலம்பாடுமிது குற்றமாக வையம் சிலம்பும்படி செய்வதே திருமால் இத்திருவினையே – — 87- –

எமக்கினி யாதானும் ஆகிடு காண் நெஞ்சே அவர் திறத்தே யாதானும் சிந்தித்து இரு -பெரிய திருவந்தாதி-–9-

உணரத் தனக்கு எளியர் எவ்வளவர் அவ்வளவர் ஆனால் எனக்கு எளியன் எம்பெருமான் இங்கு –29-

அவனாம் இவனாம் உவனாம் மற்று உம்பர்
அவனாம் அவன் என்று இராதே -அவனாம்
அவனே எனத் தெளிந்து கண்ணனுக்கே தீர்ந்தால்
அவனே எவனேலுமாம் —36-
அவனாம்-தூரச்தனாய் இருப்பானோ /இவனாம்-சுலபனாய் இருப்பானோ /உவனாம் – மத்யச்தனாய் இருப்பானோ
மற்று உம்பர் அவனாம்-அல்லது மிகவும் உயர்ந்தவனாய்-எட்டாதவனாய் இருப்பானோ
அவன் என்று இராதே –சர்வேஸ்வரன்-இப்படி என்று என்று எல்லாம் நினைத்து இராதே
அவனாம் அவனே எனத் தெளிந்து-எம்பெருமான் உடைய ஸ்வரூபமே-சௌலப்யம் என்று தெளிந்து கொண்டு
அவன் என்ற சொல்லே சௌலப்யம் ஆழ்வார்கள் படி இதுதானே
ஆம் அவன் நமக்கு கையாளாக இருப்பவன்-பரதந்த்ர்யமே வடிவு என்றபடி
கண்ணனுக்கே தீர்ந்தால் –அந்த சௌலப்யத்தை-கிருஷ்ணாவதார முகத்தாலே-விளங்கக் காட்டி அருளிய அவனுக்கே ஆட்பட்டால் –
அவனே எவனேலுமாம் –அப்பெருமானே எல்லா உறவு முறையும் ஆவான்-
யஸ்ய மந்த்ரீச கோப்தாச சூஹ்ருத்சைவ ஜனார்த்தன -அர்ஜுனனுக்கு ஆனால் போலே -ஆஸ்ரயணீயன் சிவனோ ப்ரஹ்மணோ விஷ்ணுவோ
இவர்களிலும் மேம்பட்ட தெய்வமோ-என்கிற சங்கை தெளிந்து-வேதாந்தங்களில் -சொல்லப் பட்ட தெய்வம் கண்ணபிரான் ஒருவனே
என்று தெளிந்து பற்றினால்-அந்த அந்த தேவதாந்த்ரங்கள் அளிக்கும் பலன்களையும்-
மேலாக கைங்கர்ய சாம்ராஜ்ய பலனையும்-அவனே அளித்து அருளுவான் என்றதாயிற்று-

எவ்வளவர் எவ்விடத்தோர் மாலே அது தானும் எவ்வளவும் உண்டோ எமக்கு –47-

வெறி கொண்ட தண் துழாய் வேதியனை நெஞ்சே அறி கண்டாய் சொன்னேன் அது–66-
சொன்னேன் இது என்னாமல் அது -என்றது அர்த்த கௌரவம் தோற்ற அருளிச் செய்கிறார்-

அதுவோ நன்று என்று அங்கு அமருலகோ வேண்டில்
அதுவோர் பொருள் இல்லை அன்றே அது ஒழிந்து
மண்ணின் நின்று ஆள்வேன் எனினும் கூடும் மட நெஞ்சே
கண்ணன் தாள் வாழ்த்துவதே கல்–67-

கரந்த உருவின் அம்மானை அந்நான்று பின் தொடர்ந்த ஆழியங்கை அம்மானை ஏத்தாது அயர்த்து–82-

———-

உயர்வற உயர்நலம் உடையவன் யவன்அவன்
மயர்வற மதிநலம் அருளினன் யவன்அவன்
அயர்வறும் அமரர்கள் அதிபதி யவன்அவன்
துயரறு சுடரடி தொழுதுஎழுஎன் மனனே.-1-1-1-

இலன்அது உடையன்இது எனநினைவு அரியவன்-1-1-3-

நாம் அவன் இவன் உவன் அவள் இவள் உவள் எவள்
தாம் அவர் இவர் உவர் அது இது உது எது
வீம் அவை இவை உவை அவை நலம் தீங்கவை
ஆம் அவை ஆயவை ஆய்நின்ற அவரே–1-1-4-

அவரவர் தமதமது அறிவறி வகை வகை
அவரவர் இறையவர் என யடி யடைவர்கள்
அவரவர் இறையவர் குறைவிலர் இறையவர்
அவரவர் விதி வழி யடைய நின்றனரே—1-1-5-

படர் பொருள் முழுவதும் ஆய் அவை அவை தொறும்
உடல் மிசை உயிர் எனக் கரந்து எங்கும் பரந்துளன்-1-1-7-

உளன் எனில் அவனுருவம் இவ்வுருவுகள்
உளன் அலன் எனில் அவன் அருவம் இவ்வருவுகள்
உளன் என விலன் என இரு குணமுடைமையில்
உளன் இரு தகைமையோடு ஒழிவிலன் பரந்தே–1-1-9-

மதுவார் தண் அம் துழாயான் முது வேத முதல்வனுக்கு
எது ஏது என் பணி என்னாததுவே ஆட் செய்யும் ஈடே–1-6-2-

ஒரு மாணிக் குறளாகி நிமிர்ந்த அக் கருமாணிக்கம் என் கண்ணுள தாகுமே–1-10-1-

அம்மான் பின் நெறிக் கொண்ட நெஞ்சனாய்ப் பிறவித் துயர் கடிந்தே–2-3-8-

உள்ளம் மலங்க வெவ் வுயிர்க்கும்; கண்ணீர் மிகக்
கலங்கிக் கை தொழும் நின்று இவளே–2-4-4-

கஞ்சனை வஞ்சனை செய்தீர்! உம்மைத்
தஞ்சம் என்று இவள் பட்டனவே!–2-4-8-

இலங்கை செற்றீர்! இவள் மாழை நோக்கு ஒன்றும் வாட்டேன்மினே–2-4-10-

எங்கும் உளன் கண்ணன் என்ற மகனைக் காய்ந்து
இங்கில்லை யால் என்று இரணியன் தூண் புடைப்ப
அங்கு அப்பொழுதே அவன் வீயத் தோன்றிய என்
சிங்கப்பிரான் பெருமை யாராயும் சீர்மைத்தே –2-8-9-

வேங்கடத்து உறைவார்க்கு நம என்னல்
ஆம் கடமை அது சுமந்தார்கட்கே–3-3-6-

ஆவி சேர் உயிரின் உள்ளால் ஆது ம்ஓர் பற்று இலாத
பாவனை அதனைக் கூடில், அவனையும் கூடலாமே–3-4-10-

வடங்கொள் பூந் தண் அம் துழாய் மலர்க்கே இவள்
மடங்குமால் வாணுதலீர்!என் மடக் கொம்பே–4-2-7-

வம்பு அவிழ் தண் அம் துழாய் மலர்க்கே இவள்
நம்புமால் நான் இதற்கு என் செய்கேன் நங்கைமீர்?–4-2-8-

எம்பெருமான் அவன் என்னாகி ஒழிந்தான்
வானே மாநிலமே மற்றும் முற்றும் என்னுள்ளனவே–5-1-2-

சேலேய் கண்ணியரும் பெருஞ் செல்வமும் நன் மக்களும்
மேலாத் தாய் தந்தையும் அவரே இனி ஆவாரே–5-1-8-

நிறைந்த வன் பழி நம் குடிக்கு இவள் என்று அன்னை காணக் கொடாள்-5-5-7-

வதுவை வார்த்தையுள் ஏறு பாய்ந்ததும் மாய மாவினை வாய் பிளந்தும்
மதுவை வார்குழலார் குரவை பிணைந்த குழகும்
அது இது உது என்னலாவன அல்ல என்னை உன் செய்கை நைவிக்கும்
முதுவைய முதல்வா! உனை என்று தலைப் பெய்வனே?–5-10-2-

திமிர் கொடா லொத்து நிற்கும் மற்றிவள் தேவ தேவபிரான் என்றே
நிமியும் வாயொடு கண்கள் நீர் மல்க நெக் கொசிந்து கரையுமே–6-5-2-

மழை பெய்தால் ஒக்கும் கண்ண நீரினொடன்று தொட்டுமை யாந்திவள்
நுழையுஞ் சிந்தையள் அன்னைமீர் தொழும் அத் திசை உற்று நோக்கியே–6-5-5-

முன்னம் நோற்ற விதி கொலோ? முகில் வண்ணன் மாயம் கொலோ?
அவன் சின்னமும் திரு நாமமும் இவள் வாயனகள் திருந்தவே–6-5-7-

இரங்கி நாள்தொறும் வாய் வெரீஇ இவள் கண்ண நீர்கள் அலமர
மரங்களும் இரங்கும் வகை மணி வண்ணவோ என்று கூவுமால்
துரங்கம் வாய் பிளந்தா னுறை தொலை வில்லு மங்கலம் என்று தன்
கரங்கள் கூப்பித் தொழும் அவ் வூர்த் திரு நாமம் கற்றதற் பின்னையே–6-5-9-

பின்னை கொல்?நில மா மகள் கொல்? திரு மகள் கொல்? பிறந்திட்டாள்
என்ன மாயங்கொலோ? இவள் நெடு மால் என்றே நின்று கூவுமால்
முன்னி வந்தவன் நின்றிருந்துறையும் தொலை வில்லி மங்கலம்
சென்னியால் வணங்கும் அவ் வூர்த் திரு நாமம் கேட்பது சிந்தையே–6-5-10-

செங்கயல் பாய் நீர்த் திருவரங் கத்தாய்! இவள் திறந்து என் செய்கின் றாயே?–7-2-1-
முன் செய் திவ் வுலகம் உண்டு மிழ்ந் தளந்தாய்! என் கொலோ முடிகின்றது இவட்கே?–7-2-2-
திட் கொடி மதிள் சூழ் திருவரங் கத்தாய்’ இவள் திறத்தென் செய்திட்டாயே?–7-2-3-
சிட்டனே! செழு நீர்த் திருவரங் கத்தாய்! இவள் திறத் தென் சிந்தத் தாயே?–7-2-4-
சந்தித்துன் சரணம் சார்வதே வலித்த தையலை மையல் செய்தானே!–7-2-5-
பை கொள் பாம்பணையாய்!இவள் திறத் தருளாய் பாவியேன் செயற் பாலதுவே–7-2-6-
தென் திரு அரங்கம் கோயில் கொண்டானே! தெளிகிலேன் முடிவு இவள் தனக்கே–7-2-9-
அடி யடையாதாள் போல் இவள் அணுகி அடைந்தனள் முகில் வண்ணன் அடியே–7-2-10-

தாயாய்த் தந்தையாய் மக்களாய் மற்றுமாய் முற்றுமாய் நீயாய் நீ நின்றவாறு இவை என்ன நியாயங்களே!–7-8-1-
பொங்கு பொழி மழையாய்ப் புகழாய்ப் பழியாய்ப் பின்னும் நீ வெங்கண் வெங் கூற்றமுமாம் இவை என்ன விசித்திரமே!–7-8-2-
ஒத்த ஒண் பல் பொருள்கள் உலப்பில் லனவாய் வியவாய் வித்தகத்தாய் நிற்றி நீ இவை என்ன விடமங்களே!–7-8-3-
வெள்ளத் தடங் கடலுள் விட நாகணை மேன் மருவி உள்ளப் பல்யோகு செய்தி இவை என்ன உபாயங்களே!-7-8-4-
காயமும் சீவனுமாய்க் கழிவாய்ப் பிறப்பாய் பின்னும் நீ மாயங்கள் செய்து வைத்தி;இவை என்ன மயக்குகளே–7-8-5-
வியப்பாய் வென்றிகளாய் வினையாய்ப் பயனாய்ப் பின்னு நீ துயக்கா நீ நின்றவாறு இவை என்ன துயரங்களே–7-8-6-
துயரஞ் செய் காமங்களாய்த் துலையாய் நிலையாய் நடையாய்த் துயரங்கள் செய்து வைத்தி;இவை என்ன சுண்டாயங்களே–7-8-7-
முன்னிய மூவுலகும் மவையாய் அவற்றைப் படைத்தும் பின்னும் உள்ளாய்!புறத் தாய்!இவை என்ன இயற்கைகளே–7-8-8-

பதவிய இன் கவி பாடிய அப்பனுக்கு
எதுவும் ஒன்றும் இல்லை செய்வது இங்கும் அங்கே–7-9-10-

பேர் வளம் கிளர்ந்த தன்றிப் பேச்சு இலள் இன்று இப் புனை இழையே–8-9-4-
பட வர வணையான் தன் நாமம் அல்லால் பரவாள் இவளே–8-9-8-
அன்றி மற்றோர் உபாயம் என் இவள் அம் தண் துழாய் கமழ்தல்
குன்ற மா மணி மாட மாளிகைக் கோலக் குழாங்கள் மல்கி
தென் திசைத் திலதம் புரை குட்ட நாட்டுத் திருப் புலியூர்
நின்ற மாயப் பிரான் திருவருளாம் இவள் நேர் பட்டதே–8-9-10-

திண்ண மா நும் உடைமை உண்டேல் அவன் அடி சேர்த்து உய்ம்மினோ
எண்ண வேண்டா நும்மது ஆதும் அவன் அன்றி மற்று இல்லையே–9-1-10—

அவனே யகல் ஞாலம் படைத்திடந்தான்
அவனே அஃதுண்டு மிழ்ந்தான் அளந்தான்
அவனே யவனும் அவனுமவனும்
அவனே மற்று எல்லாமும் அறிந்தனமே–9-3-2-

கோல மலர்ப் பாவைக்கு அன்பு ஆகிய என் அன்பேயோ
நீல வரை இரண்டு பிறை கவ்வி நிமிர்ந்தது ஒப்பக்
கோல வராகம் ஒன்றாய் நிலம் கோட்டிடைக் கொண்ட எந்தாய்
நீலக் கடல் கடைந்தாய் உன்னைப் பெற்று இனி போக்குவனோ –10-10-7–

சூழ்ந்து அகன்று ஆழ்ந்து உயர்ந்த முடிவு இல் பெரும் பாழேயோ
சூழ்ந்து அதனில் பெரிய பர நன் மலர்ச் சோதீயோ
சூழ்ந்து அதனில் பெரிய சுடர் ஞான இன்பமேயோ
சூழ்ந்து அதனில் பெரிய என் அவா அறச் சூழ்ந்தாயே–10-10-10-

அவா அறச் சூழ் அரியை அயனை அரனை அலற்றி
அவா அற்று வீடு பெற்ற குருகூர்ச் சடகோபன் சொல்
அவா இல் அந்தாதிகளால் இவை ஆயிரமும் முடிந்த
அவா இல் அந்தாதி இப்பத்து அறிந்தார் பிறந்தார் உயர்ந்தே–10-10-11–

—————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ ஆழ்வார்கள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ சதுஸ் ஸ்லோகீ—ஸ்லோகம் -2–ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை ஸ்வாமிகள் அருளிச் செய்த வியாக்யானம் –

February 7, 2020

ஸ்ரீ மத் கிருஷ்ண சமாஹ்வாய நமோ யாமுன ஸூநவே
யத் கடாஷைக லஷ்யாணாம் ஸூலப ஸ்ரீ தரஸ் சதா –

—————-

ஸ்வ சேஷ சேஷார்த்தோ நிரவதிக நிரப்பாத மஹிமா
பலாநாம் ததா ய பலம் அபி ச சரீரகமித
ஸ்ரியம் தத் சத்நிஸீம் தத் உபசதந த்ராச சமநீம்
அபிஷ்டவ்தி ஸ்துத்யாம் அவிதத மதிர் யாமுந முனி –

ஸ்ரீ யபதி -சர்வேஸ்வரன் -ஓத்தார் மிக்கார் இலாய மா மாயன் -சர்வபல ப்ரதன்-தானே பலத்தை அனுபவிப்பவன் –
சரீர சாஸ்த்ரத்தால் பிரதி பாதிக்கப்படுபவன் -அவனை உபாசிப்பதில் அச்சத்தைப் போக்கி
அருளுபவளான ஸ்ரீ பெரிய பிராட்டியாரை -க ஸ்ரீ ஸ்ரீய -என்றபடி திருவுக்கும் திருவாகிய செல்வன் அன்றோ-
ஸ்ரீ ஆளவந்தார் ஸ்தோத்ரம் பண்ணி அருளுகிறார்

———————————————

யஸ் யாஸ்தே மஹிமாந மாதமந
இவ த்வத் வல்லபோ அபி பிரபு
நாலம் மாதுமியத்தயா
நிரவதிம் நித்யாநுகூலம் ஸ்வத
தாம் த்வாம் தாஸ இதி ப்ரபன்ன
இதி ச ஸ்தோஷ்யாம் யஹம் நிர்ப்பயொ
லோகைகேஸ்வரி லோக நாத தயிதே
தாந்தே தயாந்தே விதன்–2-

அனைத்து லோகங்களுக்கும் ஒரே ஈஸ்வரியாக உள்ளவள் -கருணைக் கடலே –
உன்னுடைய அளவற்றதும் இயல்பாகவே உள்ள உனது பெருமையை -சர்வேஸ்வரனாகிய உனது நாயகன் –
தனது பெருமையைப் போன்றே -இது இந்த அளவு -என்று அறிய மாட்டான் –
அப்படிப்பட்ட உன்னை உனக்கு நான் தாசன் -உன்னை நான் சரணம் அடைந்தவன் -என்று உள்ள நான்
சிறிதும் பயம் இல்லாதவனாக ஸ்துதிக்கிறேன்

யஸ்ய —
யஸ்ய ஆயுதா யு தாம் ச அம்சே விஸ்வ சக்தி ஐயம் ஸ்திதா –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -1-9-53– யார் ஒருவனுடைய
பல ஆயிரத்தில் ஒரு பாகமாக உள்ள ஒரு பகுதியில் உலகம் என்ற சக்தி நிலைக்கிறது -என்றும்
ஸ்வ சக்தி லேஸாத் த்ருத பூத சர்க்க –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்- 6-5-84–தனது சக்தியின் ஒரு சிறிய பகுதி மூலம் மட்டுமே
தாங்கப்பட்ட உயிர்களைக் கொண்டவன் -என்றும்
மநஸைவ ஜகாத் ஸ்ருஷ்டிம் சம்ஹாரம் ச கரோதி யஸ் –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்-5-22-15-யார் ஒருவன் தன் மனம் மூலம்
மட்டுமே இந்த ஜகத்தின் ஸ்ருஷ்ட்டி மற்றும் சம்ஹாரத்தைச் செய்கிறானோ -என்றும்
பராஸ்ய சக்தி விவிதை ஸ்ரூயதே ஸ்வபாவிகீ ஞான பலா கிரியா ச –ஸ்வேதரஸ் -6–8-அவனுடைய சக்தியானது
பலவிதமாகவும் ஞானம் பலம் மற்றும் செய்கைகளை இயல்பாகவே கொண்டதாகவும் உள்ளதே -என்றும்
ஏகோ ஹ வை நாராயண ஆஸீத் –மஹா நாராயண உபநிஷத் -என்றும்
திவ்யோ தேவ ஏகோ நாராயண –ஸூபால உபநிஷத் -7-இத்யாதி பிரமாணங்களால் வெளியிடப்பட்ட
பரத்வத்தை உடையவன் உனக்குக் கணவனாக உள்ளான் –
இப்படிப்பட்ட சர்வேஸ்வரனுக்கும் கூட எட்டாத விதமாக -இத்தகையது -என்று வாக்காலும் மனதாலும் கூற இயலாதபடி
உனது அளவற்ற பெருமையானது உள்ளது -இவ்வளவு என்று நிரூபிக்க இயலாதபடி உள்ளது –
ஆனால் அவன் உனது பெருமையை இவ்வளவு என்று நிரூபிக்க முயன்றால் –
தனக்கும் தன் தன்மை அறிய அரியான் –திருவாய் -8-4-6-என்பதற்கு ஏற்ப தனது வைபவத்தைக் கூட உணர இயலாமல்
உள்ளது போன்று உனது பெருமையை உணர்வதில் சக்தி அற்றவனாகவே உள்ளான் –

ஆனால் ஜகத்துக்கு இரண்டு சேஷிகளா என்ற சங்கை எழலாம் -இதுக்கு விடை அளிக்கிறார்
நித்ய அநு கூலம் ஸ்வத–
ஸ்ரீ நீளா ஸூக்தம் அஸ்ய சாநா ஜகதஸ் விஷ்ணு பத்னீ -என்பதுக்கு ஏற்ப ஜகத்துக்கு
இவள் எஜமானி என்ற போதிலும் அவனைப் பற்றி நிற்பதால் அவனுக்கு உட்பட்டவள் என்பதால் இரண்டு சேஷிகள் இல்லை
அவனுக்கு உட்பட்டவள் என்றால் இவளது பெருமைக்கு கொத்தையோ என்னில் -ஆகாது
அபூர்வ நாநா ரஸ பாவ நிர்ப்பர பிரபத்தயா முக்த விதக்த லீலயா –ஸ்ரீ ஸ்தோத்ர ரத்னம் -44-என்றும்
பித்தர் பனி மலர் மேல் பாவைக்கு –ஸ்ரீ திரு நெடும் தாண்டகம் -18-என்றும்
சர்வஞ்ஞனாலும் அவள் மேன்மையைக் கூறி முடிக்க முடியாதே

தாம் த்வாம்
கீழே கூறப்பட்ட பரத்வத்தையே கொண்டு நிரூபிக்க வல்ல தன்மையை உடைய உன்னை
தாச இதி
உன்னுடைய அடிமை என்று பற்றுவதாக உரைக்கிறார்
ஈஸ்வரீம் சர்வ பூதா நாம் –ஸ்ரீ ஸூக்தம்
அஸ்ய சாநா ஜகத–ஸ்ரீ நீளா ஸூக்தம்
பொதுவான சேஷியானால் உமக்கு என்ன சிறப்பு என்னில்

ஆத்ம ஸ்வரூபத்துக்கு ஏற்ப சேஷபூதனாக கைங்கர்யத்தை முன்னிட்டு சரணம் புகுந்தவன் என்று
ப்ரபந்ந இதி ச -என்கிறார்

இந்தக் காரணத்தால்
தோஷ்யாம் அஹம் நிர்ப்பர
எந்தவித பயமும் அற்று உன்னை ஸ்துதிக்கிறேன்

உலக வழக்கில் தான் ஸ்தோத்ரம் என்பது இல்லாத ஒன்றையே உரைப்பதாக இருக்கும்
பூதார்த்த வ்யாஹ்ருதிஸ் சா ஹி ந ஸ்துதி பரமேஷ்டிநி –ரகுவம்சம் -10–33-என்கிறபடி
உண்மையே ஆகும் பொதுவான இலக்கணத்தின் படி அல்ல –
அதே போன்றே இவள் விஷயத்திலும் உள்ளது உள்ளபடி வெளிப்படுத்த இயலாதபடி யாகவே உள்ளது -இந்த நிலை ஏன் என்றால்
லோக ஏக ஈஸ்வரி
இந்த அணைத்து லோகங்களுக்கும் ஒரே ஈஸ்வரியாக உள்ளதால் ஆகும்
லோக நாத தயிதே
இந்த அணைத்து லோகங்களுக்கும் நாயகனாக உள்ள நாராயணன் பட்ட திவ்ய மஹிஷியாக உவ்ள்ளதால் ஆகும் –

இத்தகைய மேன்மை கொண்ட நம்மை உம்மால் அளவுபடுத்திக் கூற முடியுமோ என்ன –
நீ கூறுவது உண்மையே ஆகும் -உன்னுடைய மேன்மையை நாங்கள் உணர்ந்ததால் அல்லவோ உன்னை ஸ்துதிக்க இயலாமல் நிற்கிறோம் –
ஆனாள் உன்னுடைய எளிமையை நோக்கும் போது குறைந்த அறிவு கொண்ட எங்களாலும் ஸ்துதிப்பதற்கு ஏற்றபடி நிலை உள்ளதே
தாந்தே –
கருணை காரணமாகத் தழைத்து வளர்ந்துள்ள கற்பகக் கொடியே
தயாம் தே விதந் –
தயை என்றால் ஸ்வார்த்த நிரபேஷா பர துக்க அஸஹிஷ்ணுதா -என்றபடி தனது நிலையை ஆராயாமல்
மற்றவர்கள் துன்பம் கண்டு பொறுக்க இயலாமை -என்பது அன்றோ லக்ஷணம்
அவ்விதம் உள்ள உன்னுடைய தயை குணத்தை நான் அறிந்து கொண்டேன் –

அப்படிப்பட்ட தயை நம்மிடம் உள்ளதோ என்ன –பாபாநாம் வா —-ந அபராத்யதி –பாபம் செய்தவன் இடத்திலும்
கருணை காட்ட வேண்டும் -அபராதம் செய்யாதவன் யாருமே இல்லையே -என்பதால் இத்தன்மை விளங்குகிறதே –
சர்வேஸ்வரன் தேவர்கள் செயலை நிறைவேற்ற திவ்ய மங்கள விக்ரஹம் எடுத்துக் கொள்ளும் போதும்
நீயும் அதற்கு ஏற்ப ஒரு திரு மேனியை எடுக்கிறாய் -சக்கரவர்த்தி திருமகனாய் அவதரிக்கும் போது
ஜனகராஜன் திரு மகளாய் அவதரிக்கிறாய் –
ஸ்ரீ விபீஷணனை நிலை பெறச் செய்யவும் ராவணாதிகளை நிரசிக்கவும் அசோகவனத்தில் இருந்து காட்டை அழித்து நாடாக்கவும்
ராவண வத அனந்தரம் திருவடிக்கு நல் சொற்களை அருளிச் செய்து சரணம் அடையாத ராக்ஷஸிகளையும் ரஷித்து அருளி
உனது உயர்ந்த கிருபாகுணத்தை வெளியிட்டு அருளினாய் –
அத்தை எண்ணியே அடியேன் அச்சம் இன்றி ஸ்துதிக்கிறேன் –

——————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ நிகமாந்த தேசிகன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ ஆச்சான் பிள்ளை ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்-
ஸ்ரீ ஆளவந்தார் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்-
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

திருவாழி -திருப் பாஞ்ச ஜன்யம்–திருவாய் மொழி வ்யாக்யான ஸ்ரீ ஸூக்திகள்–

January 28, 2020

சங்கு சக்கரம் அங்கையில் கொண்டான்
எங்கும் தானாய் நங்கள் நாதனே –1-8-9-

சங்கு சக்கரம் அங்கையில் கொண்டான்
சிலரை வசீகரிக்க நினைத்தவர்கள் -கையிலே மருந்து கொண்டு திரியுமா போலே
அவதாரங்கள் தோறும் திவ்ய ஆயுதங்களோடு வந்து அவதரிக்கும்
திவ்யாயுதங்கள் எல்லாம் அவதாரங்களிலும் உண்டோ என்னில் எங்கும் உண்டு
ராஜாக்கள் கறுப்புடுத்துப் புறப்பட்டால் அந்தரங்கர் அபேஷித்த தசையிலே முகம் காட்டுகைக்கா பிரியத் திரிவார்கள் –
அது போலே தோற்றாதாயும் நிற்பார்கள்
கூராழி வெண் சங்கு ஏந்தி வாராய் என்னும் இவர்களுக்கு அப்படி இறே தோற்றுவது
கையினார் சுரி சங்கு -காட்டவே கண்டார் திருப் பாண் ஆழ்வார்
சங்குச் சக்கரம்
வெறும் புறத்திலே ஆலத்தி வழிக்க வேண்டும் கையிலே திவ்ய ஆயுதங்களைத் தரித்தான்

—————–

பூவியில் நால் தடம் தோளன் பொரு படை யாழி சங்கேந்தும்
காவி நன் மேனிக் கமலக் கண்ணன் என் கண்ணினுள் உளானே –1-9-8-

பூவியில் நால் தடம் தோளன்
1-பூவால் அல்லது செல்லாத படி ஸூகுமாரமாய் -கல்ப தரு பணைத்தால் போலே நாலாய்ச் சுற்றுடைத்தாய்
இருக்கிற திருத் தோள்களை உடையவன் –சுந்தரத் தோள் உடையான் -சர்வ பூஷண பூஷணாயா-
2-பூவியல் -பூவாலே அலங்க்ருதமான தோள் என்னுதல் –
3-பூவை ஒழியச் செல்லாத சௌகுமார்யத்தை உடையவன் என்னுதல்
பொரு படை
பணைத்து பூத்த கல்பக தரு போலே யாயிற்று -யுத்தத்துக்கு பரிகரமான திவ்ய ஆயுதங்களைத் தரித்தால் இருக்கும் படி
பொரு படை –
யுத்த சாதனங்கள் ஆனவை -கற்பக -கிளைகள் தோள்கள் -போலே திவ்யாயுதங்கள்
யாழி சங்கேந்தும்-காவி நன் மேனிக்
அவ்வாயுதங்களாலே விரோதியைப் போக்கி அனுபவிக்கும் வடிவு அழகு
நன் மேனி –
காவி வடிவு அழகுக்கு உபமானமாக நேர் நில்லாமையாலே –நன் மேனி -என்கிறார் –
சந்திர காந்தானாம் –அதீவ ப்ரீதி தர்சனம்- ராமம் போலே காவி நல் மேனி –

————–

பொருமா நீள் படை ஆழி சங்கத்தொடு
திருமா நீள் கழல் ஏழ் உலகும் தொழ
ஒரு மாணிக் குறளாகி நிமிர்ந்த அக்
கரு மாணிக்கம் என் கண் உளதாகுமே –1-10-1-

த்ரி விக்கிரம அபதானத்தால் சர்வ லோகத்தையும் உபகரித்தால் போலே -அத்தைக் காட்டி எனக்கு உபகரித்தான்
பொருமா நீள் படை ஆழி சங்கத்தொடு-ஆழி எழ –
இவையும் எழுந்து ஆர்பரிக்க -விரோதி நிரசன சீலமாய்-
ஹர்ஷத்தால் வளருமே நிரசனதுக்கு பின்பு -அதிசய உத்க்ருஷ்டம் –
மா -பெருத்து —நீள் -மனத்தால் வளர்ந்து –திரு விக்ரஹமும் வளர்ந்து -சிருஷ்டி பிரயோஜனம் பெற்றோமே –

—————–

விட்டிலங்கு மதியம் சீர் சங்கு சக்கரம் பரிதி விட்டிலங்கு முடி யம்மான் மது சூதனன் தனக்கே –2-7-5-

விட்டிலங்கு மதியம் சீர் சங்கு
விட்டிலங்குகிற பிரகாசத்தை உடைய சந்தரனைப் போலே யாயிற்று ஸ்ரீ பாஞ்ச ஜன்யம்
சீர் சங்கு –
பகவத் பிரத்யாசத்தியாலே வந்த ஐஸ்வர்யம் –உண்பது சொல்லில் உலகளந்தான் வாயமுதம்
கண் படை கொள்ளில் கடல் வண்ணன் கைத்தலத்தே –
பிரசாதத்தைச் சூடி கைப்புடையிலே கிடப்பாரைப் போலே அவன் வாயாலே ஊட்ட உண்டு –
வடிவை பாராத் திருக்கையிலே சாயும் அத்தனை
சீர் சங்கு
உன் செல்வம் சால அழகியது -என்னும்படி வாயது கையதான ஐஸ்வர்யம் இறே –
சக்கரம் பரிதி –
கண்டதில் மின்னிற்று ஒன்றை உபமானமாகச் சொல்லும் அத்தனை இறே –
ஆதித்யனைப் போலே அன்றே திரு வாழி வாழ்வான் இருப்பது
(பத்ம பர்வத சந்த்ர -உபமானம்–கீழே விசேஷித்து சொல்லி இங்கு -விசேஷணம் சொன்னாலும்
திருச் சக்கரத்துக்கு நிகர் ஆகாதே –
ஆக சொல்லாமல் -கண்டத்தில் மின்னும் ஒன்றை சொல்லி விட்டார் அத்தனை )

———————

செய்யேல் தீ வினை என்று அருள் செய்யும் என் கையார் சக்கரக் கண்ண பிரானே –2-9-3-

கையும் திரு வாழியும் பொருந்தி இருக்கும் இருப்பைக் கண்டாயே
நம் பவ்யத்தை கண்டாயே-நம்மை அனுபவிக்கை அழகியதோ
ஷூத்ர விஷயங்களில் பிரவணனாய் அனர்த்தப் படுக்கை அழகியதோ -என்று
கையில் திரு வாழியையும் பவ்யதையும் காட்டி யாயிற்று இவருடைய விஷய பிராவண்யத்தைத் தவிர்த்தது –
சாஸ்திர ப்ரதா நாதிகளால் அன்று -ஐயப்பாடு அறுத்து –ஆதரம் பெருக வைத்த அழகன் –

—————–

விடலில் சக்கரத் தண்ணலை –2-9-11-

மோஷ ஆனந்தம் பிரதம் இத் திருவாய்மொழி
விடலில் சக்கரத் தண்ணலை-விடாமல் -ஆழியை விட்டால் தானே உம்மை விடுவேன் -அச்சுதன் அன்றோ
விடலில் சக்கரத் தண்ணலை –
வீடு தானே பிராப்யம் –ஸ்வார்த்த -கந்த ரஹிதமான ததேக பாரதந்த்ர்யம் —
நாம் விடுகிறோம் என்று அதிசங்கை பண்ணுகிறது என் –
நாம் ஒருவரையும் விடோம் காணும் -என்று திருக் கையில் திரு வாழியைக் காட்டினான் –
விடலில் சக்கரத் தண்ணலை —
ஒரு காலும் விடாத திரு வாழியைக் கையிலே உடைய சர்வேஸ்வரனைக் கவி பாடிற்று
மேவல் விடலில் வண் குருகூர்ச் சடகோபன் சொல்
ஒருவரையும் விடாத -அவன் ஸ்வபாவத்தாலே கிட்டி-

—————

மழுங்காத வைந் நுதிய சக்கர நல் வலத்தையாய்
தொழும் காதல் களிறு அளிப்பான் புள்ளூர்ந்து தோன்றினையே –3-1-9-

மழுங்காத வைந் நுதிய சக்கர நல் வலத்தையாய்
சத்ரு சரீரங்களிலே படப்பட சாணையில் இட்டால் போலே புகர் பெற்று வாரா நிற்குமாயிற்று திரு வாழி
மழுங்கக் கடவது அன்றியே கூரிய முனையை யுடைய திரு வாழியை –
வடிவார் சோதி வலத்துறையும் -என்னும்படி வலவருகே யுடையையாய் –
நல் வலத்தையாய் தோன்றினையே
கையில் திரு வாழி இருந்தது அறிந்திலன்
அறிந்தான் ஆகில் இருந்த விடத்தே இருந்து அத்தை ஏவிக் கார்யம் கொள்ளலாம் இறே
ஆர்த்த நாதம் செவிப் பட்டவாறே -தன்னை மறந்தான் -கையும் திரு வாழியுமான தன்னை –
தான் ரஷகன் என்பதை மறக்க வில்லை –
நினைத்தாலும் இருந்த இடத்திலே இருந்து துக்க நிவ்ருத்தி பண்ண ஒண்ணாது
தொழும் காதல் களிறு ஆயிற்று
கையும் திரு வாழியுமான அழகு காண ஆசைப்பட்டு இருக்கிறவன் ஆயிற்று –

————–

சங்கு சக்கரத்தின் என்கோ சாதி மாணிக்கத்தையே!–3-4-3-

‘இச் சேர்த்திக்கு என் வருகிறதோ!’ என்று இடமல்லாத இடத்திலும் அச்சத்தாலே ஐயங்கொள்ளுகிற
பிரேமத்தின் முடிவெல்லையிலே
நிற்கின்றவர்களுடைய வயிற்றெரிச்சலைத் தவிர்ப்பன திவ்விய ஆயுதங்கள் அல்லவோ?
‘வயிற்றெரிச்சலைத் தவிர்ப்பதற்குத் திவ்விய ஆயுதங்கள் காரணம் ஆமோ?’ எனின்,
‘வடிவாய் நின் வல மார்பினில் வாழ்கின்ற மங்கையும் பல்லாண்டு’ என்னா,
‘சுடராழியும் பல்லாண்டு’ என்னாநின்றார்களன்றோ?

—————

நாதனை ஞாலமும் வானமும் ஏத்தும் நறுந்துழாய்ப்
போதனைப் பொன்னெடுஞ் சக்கரத்து எந்தை பிரான் தன்னை–3-7-3-

பொன் போன்று அழகியதாய், அழகுக்கும் ஆபரணத்துக்கும் மிடுக்குக்கும்
தனக்கு அவ்வருகு இன்றியே இருப்பதாய், இனிமையாலே அளவு இறந்து இருப்பதான திருவாழியை உடையனாய்,
அவ்வழியாலே என்னை எழுதிக்கொண்ட உபகாரகனை. ‘ஆயின், பலகால் திருவாழியைச் சொல்லுவான் என்?’ எனின்,
இராஜகுமாரர்களுக்குப் பிடிதோறும் நெய் வேண்டுமாறு போன்று, இவரும் ‘ஆழிப்பிரான்’ என்பது,
‘பொன் நெடுஞ்சக்கரத்து எந்தை பிரான்’ என்பதாய் அடிக்கடி கையும் திருவாழியுமான சேர்த்தியை அனுபவிக்கிறார்.

—————

அளிக்கும் பரமனைக் கண்ணனை ஆழிப் பிரான் தன்னை–3-7-6-

‘நாயுதாநி – ஆயுதங்கள் உனக்காக இல்லை’ என்கிறபடியே, தன்னோடு ஆயுதத்தோடு வாசி அற
‘பக்தாநாம் – பக்தர்களுக்காகவே’ என்று இருக்குமவனை

————

வலந்தாங்கு சக்கரத்து அண்ணல் மணிவண்ணற்கு ஆள் என்று உள்
கலந்தார் அடியார் தம்மடியார் எம் அடிகளே.–3-7-9-

‘வடிவாய் நின் வல மார்பினில் வாழ்கின்ற மங்கையும் பல்லாண்டு’ என்றவர்,
‘வடிவார் சோதி வலத்து உறையும் சுடர் ஆழியும் பல்லாண்டு’ என்னுமாறு போன்று,
இவரும் மேற் பாசுரத்திலே‘திருமார்பனை’ என்றார்; இங்கே ‘வலந்தாங்கு சக்கரம்’ என்கிறார்.
அந்தப்புரத்துக்கு காவல் வேண்டுமே -இதனால் நம்மாழ்வார் பெரியாழ்வார் -இப்படி அருளிச் செய்கிறார்கள் –
வலப்பக்கத்தே தரிக்கப்பட்ட திருஆழியை உடையனாய் அதற்குப் புகலிடமான நீலமணி போலே சிரமத்தைப் போக்குகின்ற
வடிவழகையுடைய அறப்பெரியவனுக்கு.
ஆள் என்று உள் கலந்தார் அடியார்தம் அடியார் என் அடிகளே –
‘சொரூப ஞானம் முன்பாக ‘அடிமை செய்கையே பிரயோஜனம்’ என்று இருக்குமவர்களுடைய அடியார் எனக்கு ஸ்வாமிகள்,’ என்கிறார்.
விருத்தவான் அபிமானத்திலே ஒதுங்கும் இதுவே அன்றோ வேண்டுவது? அவர்கள் அவனிலும் உத்தேஸ்யர் ஆவர்கள் அன்றோ!
அத்யந்த நிஹீனாக இருந்தாலும் -வ்ருத்தவான்கள் -வலக்கை ஆழியான் -பற்றியவர்கள் -மகாத்மா உடைய பிரபாவத்தால் பாபம் ஒட்டாதே-

————

ஆவியே! ஆரமுதே;என்னை ஆளுடைத் தூவி அம் புள்ளுடையாய்!சுடர் நேமியாய்!
பாவியேன் நெஞ்சம் புலம்பப் பல காலும் கூவியும் காணப்பெறேன் உன கோலமே.–3-8-7-

அழகுக்கும் விரோதிகளை அழிப்பதற்கும் தானேயாக இருக்கும் கருவியை உடையவன்;
இதனால், ‘வரும் வழியில் எவையாகிலும் தடைகள் உளவாகிலும் கைம் மேலே தீர்த்துக் கொண்டு
வருகைக்குக் கருவி உண்டு,’ என்பதனைத் தெரிவித்தபடி.

————–

வாய் கொண்டு மானிடம் பாடவந்த கவியேன் அல்லேன்;
ஆய் கொண்ட சீர் வள்ளல் ஆழிப் பிரான் எனக்கே உளன்;–3-9-9-

இக்குணங்களைக் காத்து ஊட்ட வல்ல கருவியை உடையவன்.
எனக்கே உளன் –
என் கவிக்கே தன்னை விஷயம் ஆக்கினான்.
ஆழிப்பிரான் –
தானும் தன் ஆயுதமுமாய் இருக்கிற இருப்பை நான் கவி பாடலாம்படி எனக்கு விஷயம் ஆக்கினான்.
‘வலக் கை ஆழி இடக்கைச் சங்கம் இவையுடை மால் வண்ணனை,
மலக்கு நா உடையேற்கு மாறு உளதோ இம்மண்ணின் மிசையே’ என்பர் பின்னும்.

————–

சன்மம் பலபல செய்து வெளிப்பட்டுச் சங்கொடு சக்கரம் வில்
ஒண்மை யுடைய உலக்கை ஒள் வாள் தண்டு கொண்டு –3-10-1-

‘ஸ்ரீ சத்துருக்நாழ்வான், அப்போது தாய் மாமனான யுதா ஜித்தினுடைய வீட்டிற்குச் செல்லுகின்ற ஸ்ரீ பரதாழ்வானால்
அழைத்துச் செல்லப்பட்டார்,’ என்கிறபடியே, இறைவனை விட்டுப் பிரியாத ஒற்றுமையைத் தெரிவிப்பார், ‘சங்கொடு’ என்கிறார்.
‘நல்லாரைக் காத்தற்கும் பொல்லாரைப் போக்கற்கும் சங்கு ஒன்றே போதியதாக இருக்க, சக்கரத்தையும் கொண்டு வந்தான்’ என்பார்,
‘சங்கொடு சக்கரம்’ என்கிறார். -ஸ்ரீ பரத ஆழ்வான் திருச்சங்கு அம்சம் ஸ்ரீ சத்ருன ஆழ்வான் திருச்சக்கர அம்சம் –
ஒரு கொத்துக்கு ஒருவரைக் கொண்டு வருதலோடு அமையாது, வில்லையும் கொண்டு வந்தானாதலின், ‘சக்கரம் வில்’ என்கிறார்.
ஆதித்யானாம் -விஷ்ணு போலே -ஒரு கொத்துக்கு ஓன்று சொல்லி இல்லாமல் -அது அர்ஜுனனுக்கு சரி- ஆழ்வாருக்கு போதாதே
கருதும் இடம் பொரும்படி ஞானத்தாலே மேம்பட்டிருப்பவர்களாதலின், ‘ஒண்மையுடைய உலக்கை’ என்கிறார். ஒண்மை – அறிவு.

கையில் திவ்விய ஆயுதங்களைக் கண்டால், ‘இவற்றைப் போருக்குக் காரணமாகத் தரித்துக் கொண்டிருக்கிறான்,’ என்று
இருப்பர்கள் சமுசாரிகள்; அவ்வாறு அன்றி, நித்தியசூரிகள், ‘அழகிற்குக் காரணமாகத் தரித்துக் கொண்டிருக்கிறான்’ என்று இருப்பர்கள்;
இவரும் அவர்களிலே ஒருவர் ஆகையாலே, -விண்ணுளாரிலும் சீரியர் -அழகிற்குக் காரணமாகவே கொண்டு, ‘ஒள்வாள்’ என்கிறார். ஒண்மை – அழகு.
‘ஒரு கற்பகத் தரு பணைத்துக் கணுத்தோறும் அரும்பினாற்போலே ஆயிற்று வடிவும் திவ்விய ஆயுதங்களும் சேர்ந்த சேர்த்தி இருப்பது,’ என்றபடி.
ஆக, இங்கு நின்றும் போவார்க்கு அடையத் தக்கவர்களான நித்திய சூரிகளோடே கூட வந்து அவதரிக்கிறான் என்பதனையும்,
அவ்வாறு அவதரிப்பதுவும் கண்டு அனுபவித்த பின்னர், ‘அடியார்கள் குழாங்கனை உடன் கூடுவது என்றுகொலோ!’ என்று
பிரார்த்திக்க வேண்டாதபடி அவர்களோடே கூடக் காட்சி கொடுக்கைக்காக என்பதனையும் தெரிவித்தபடி.

————-

சங்கு என்னும்; சக்கரம் என்னும்; துழாய் என்னும்;
இங்ஙனே சொல்லும் இராப்பகல் என் செய்கேன்?–4-2-9-

நீ அண்மையில் இருப்பவள் அன்றோ?
தெரிந்த மட்டு அதனைச் சொல்லிக் காணாய்’ என்ன, கைமேலே சொல்லுகிறாள் :–கேட்ட உடனே சொன்னாள்
சங்கு என்னும் –மலையை எடுத்தாற்போலே பெரு வருத்தத்தோடே சங்கு என்னும். அது பொறுத்தவாறே,
சக்கரம் என்னும் – மீளவும் மாட்டுகின்றிலள், சொல்லவும் மாட்டுகின்றிலள்.
இரண்டற்கும் நடுவே கிடக்கிற மாலையை நினைத்து,-துழாய் என்னும் –

————

கால சக்கரத்தொடு வெண் சங்கம் கை ஏந்தினாய்!
ஞால முற்றும் உண்டு உமிழ்ந்த நாராயணனே!’ என்று என்று,–4-3-6-

பகைவர்களுக்குக் கூற்றுவனான திருவாழியோடேகூட, நீலநிறம் பொருந்திய
திருமேனிக்குப் பரபாகமான வெண்மையை யுடைத்தான ஸ்ரீ பாஞ்சஜன்யத்தை, வெறும்புறத்திலே ஆலத்தி வழிக்க வேண்டும் படியிருக்கிற
அழகிய திருக்கையிலே பூ ஏந்தினாற்போலே ஏந்தினவனே! ஸ்ரீ பாஞ்சஜன்யத்துக்கு வெளுப்புத் தன்மை ஆனாற்போலே,
திருவாழிக்குப் பகைவர்களை அழித்தலும் தன்மையாய் இருக்குமாதலின், ‘காலசக்கரம்’ என்கிறார்,

————-

கூனற் சங்கத் தடக்கை யவனை, குடமாடியை,
வானக் கோனைக் கவிசொல்ல வல்லேற்கு இனி மாறு உண்டோ?–4-5-9-

சங்கு சக்கரம் கதை இவற்றைத் தரித்தவனாய் வந்து அவதரித்தாய்,’ என்று சொல்லும்படியாயிற்று இருந்தது என்றபடி.
‘அஞ்சலி செய்தவராய் வணக்கத்துடன் இருக்கின்ற’ என்கிற இளைய பெருமாளைப் போலே, பகவானுடைய அனுபவத்தால்
வந்த மகிழ்ச்சியாலே சரீரத்தை வளைத்துக் கொண்டிருப்பவன் ஆதலின், ‘கூனல் சங்கம்’ என்கிறது. என்றது,
‘வாயது கையதுவாக அனுபவிக்கின்றவன் அன்றோ?’ என்றபடி.
‘உண்பது சொல்லில் உலகளந்தான் வாயமுதம்; கண்படை கொள்ளல் கடல்வண்ணன் கைத்தலத்தே;
பெண் படையார் உன்மேல் பெரும் பூசல் சாற்றுகின்றார்; பண் பல செய்கின்றாய் பாஞ்ச சன்னியமே!’-என்ற நாய்ச்சியார் திருமொழிப்
பாசுரத்தை அடியாகக்கொண்டு எழுந்தது.–‘வாயது கையது’ என்பது, சிலேடை.
உரிமை நிலை நாட்டி -வாரணமாயிரம் -இப்பொழுது அத்தை கேட்கிறாள் -கற்பூரம் நாறுமோ –
சங்கரய்யா உன் செல்வம் சால பெரியதே -நிகர் உனக்கு யார் -என்கிறாள்

——————-

சக்கரத்து அண்ணலே! என்று தாழ்ந்து, கண்ணீர் ததும்ப,
பக்கம் நோக்கி நின்று, அலந்தேன்; பாவியேன் காண்கின்றிலேன்;–4-7-10-

சக்கரத்தையுடைய சுவாமியே!’ என்று சொல்லி அனுபவிக்கப் பெறாமையாலே கீழே விழுந்து
சக்கரத்து அண்ணலே என்று தாழ்ந்து –
‘திருவாழியைக் காட்டி என்னை எழுதிக்கொண்டவனே!’ என்று இவ் வார்த்தையோடே தரைப்பட்டு.

————-

ஆட்செய்து ஆழிப் பிரானைச் சேர்ந்தவன், வண் குருகூர் நகரான்,–4-10-11-

அடிமை செய்து சர்வேசுவரனைக் கிட்டினவர். முறையிலே சர்வேசுவரனைப் பற்றினவர் ஆயிற்று இவர்
தான் விருத்தவானாய்க் காணும் இவரை விருத்தியிலே சேர்ப்பித்தது.
கையில் திருவாழி சேர்ந்தாற்போலே ஆயிற்று இவரும் சேர்ந்தபடி.
கெடு மரக்கலம் கரை சேர்ந்தாற்போலே இருத்தலின் ‘சேர்ந்த’ என்கிறார்.

——————

கையார் சக்கரத்து என் கரு மாணிக்கமே! –5-1-1-

வெறும் புறத்திலே ஆலத்தி வழிக்க வேண்டும்படியான கையிலே திருவாழியைத் தரித்தானாயிற்று.
இது தான் ஆபரணமுமாய் வினைத் தலையில ஆயுதமுமாய் அன்றோ இருப்பது.
ஒரு கைக்குப் படையாய்-யுத்தத்துக்கு – இருக்குமே யன்றோ?
கூரார் ஆழி வெண் சங்கு ஏந்தி வாராய்” என்று அநுகூலர்க்கு ஆசைப் படுகைக்கு உடலாய்,
விரோதிகளைத் துணிக்கைக்கும் உடலாய் ஆயிற்று இருப்பது.

——————

அம்மான் ஆழிப் பிரான் அவன் எவ்விடத்தான்? யான் ஆர்?–5-1-7-

சர்வேச்வரன்- கையும் திருவாழியுமான அழகை நித்திய சூரிகளுக்குக் காட்சி கொடுத்துக் கொண்டிருக்குமவன்.
அவன் எத்தகைய பெருமை பொருந்திய நித்திய சூரிகளால் ஆராதிக்கப்படுமவன்.
நித்திய சம்சாரிகளுக்கும் இவ்வருகாய் இருந்தேன் யான்.
பிள்ளையமுதனார், ‘அம்மான் ஆழிப்பிரான்’ என்று மேலே காட்டி, ‘யான் ஆர்’ என்று குறையச் சொல்லிக் காட்டுவர்.

————–

தேவார் கோலத் தொடும் திருச் சக்கரம் சங்கினொடும்
ஆஆ! என்று அருள் செய்து அடியேனொடும் ஆனானே.–5-1-9–

பிரகிருதி சம்பந்தம் இல்லாத திவ்விய உறுப்புகளோடும் அவ் வுறுப்புக்களில் சேர்ந்த திவ்விய ஆயுதங்களோடுங்கூட வந்து,
ஐயோ! ஐயோ! என்று என் பக்கலிலே கிருபையைச் செய்து என்னோடே வந்து கலந்தான்.-ஆவா என்று ஆராய்ந்து அருளினான் –
“கையில் ஆழ்வார்களோடு பொருந்தினாற் போலே என்னோடே வந்து கலந்தான்” என்று ஆளவந்தார்
அருளிச் செய்தாராகத் திருமாலை யாண்டான் பணிப்பர்.
இதனை எம்பெருமானார் கேட்டருளி இங்ஙனேயாக அடுக்கும்,
‘கூரார் ஆழி வெண்சங்கு ஏந்தி வாராய்’ -திருவாய். 6. 9 : 1.-என்றாயிற்று இவர் ஆசைப்பட்டிருப்பது;
ஆசைப்பட்டபடியே திவ்விய ஆயுதங்களோடே வந்து கலந்தான்” என்று அருளிச் செய்தார்.
இவர் தாம் பூ வேளைக்காரரைப் போலே, இவை காணாத போது கை மேலே முடிவார் ஒருவரே யன்றோ.
பூ வேளைக்காரர் – அரசர்களுக்கு அவ்வக்காலங்களில் பூ இடாவிடில் குத்திக் கொண்டு முடியுமவர்கள்.
இவை காணாத போது’ என்றது, இவற்றைக் கைமேலே காணாத போது என்றபடி.
கைமேலே முடிவார்” என்பதற்குப் போரிலே முடிவார் என்பது வேறும் ஒரு பொருள்.
ஸ்வரூபத்திற்குத் தகுதியாகச் சேஷியாகவே வந்து கலந்தான் என்பார் ‘அடியேனொடும் ஆனானே’ என்கிறார்.

அப்ராகிருதமாய் அழகியதான திருமேனியோடே திருவாழியோடும் ஸ்ரீ பாஞ்ச சன்னியத்தோடும் பொருந்தினாற்போலே,
அப்ராகிருத விக்கிரகத்தோடே என்னோடே வந்து கலந்தான் என்பது, ஸ்ரீ-ஆளவந்தாருடைய திருவுள்ளக் கருத்து.
“அடியேனொடும்” என்ற உம்மையாலே, கையில் ஆழ்வார்களோடு சேர்ந்தார்போலே என்னோடும் சேர்ந்தான் என்றபடி.

——————-

கொன்று உயிர் உண்ணும் விசாதி பகை பசி தீயன எல்லாம்
நின்று இவ் வுலகில் கடிவான் நேமிப் பிரான் தமர் போந்தார்-5-2-6-

கையும் திருவாழியுமான அழகிலே தோற்றிருக்குமவர்கள் வந்தார்கள்.
நேமிப் பிரான் தமர்-ஸ்ரீ ஆளவந்தார் நிர்வாஹத்திலே நித்திய சூரிகள்.-
எம்பெருமானார் நிர்வாஹத்திலே ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள்.

—————–

யாமடல் ஊர்ந்தும் எம் ஆழி அங்கைப் பிரானுடைத்
தூமடல் தண்ணத் துழாய் மலர் கொண்டு சூடுவோம்–5-3-10-

யாம்
முதலில் சொல்லி
ஆழி அம் கைப் பிரான் –
பின்னால் சொல்லி -பிரணவம் -அகாரம் சொல்லித் தானே மகாரம் –
பிரணவத்தை விட இங்கே நன்றாக அருளிச் செய்த படி –கேட்டு திருந்த வேண்டியது ஜீவாத்மா தானே
ராஜ புருஷன் -சப்தம் முன்னால் இருந்தாலும் சேவகனுக்கு முக்கியம்

எம் ஆழி அம் கைப் பிரானுடைத் தூ மடல் தண் அம் துழாய் மலர் கொண்டு சூடுவோம்-
எம் பிரான்’ என்றதனால் நாராயண சப்தார்த்தம் சொல்லப்படுகிறது.
இவனைக் கொண்டு அன்றோ அவனை நிரூபிப்பது.
அகாரம் நாராயணம் நடுவில் மகாரம் விளங்குகிறார் -அவனை இட்டே சேஷன்-
இவன் கைங்கர்யம் செய்யச் செய்ய நாராயணன் -பெருமை பெருகிறானே –
அவன் கையும் திருவாழியுமாகப் புறப்பட்டாற்போலே அன்றோ நான், கையும் மடலுமாகப் புறப்பட்டால் இருப்பது என்பாள்
இரண்டும் அமோகம் -வீணாகாதே –ஈஸ்வரத்வம் திரு ஆழி காட்டும் –
பிரணயித்வம் மடல் காட்டுமே – தேஜோ கரம் இரண்டும் இருவருக்கும்
நான் கையும் மடலுமாகப் புறப்பட்டால், அஞ்சி எதிரே வந்து தன்கையில் ஆபரணத்தை வாங்கி என் கையிலே இட்டு,
தன் தோளில் மாலையை வாங்கி என் தோளிலே இட்டானாகில் குடி இருக்கிறான்;
இல்லையாகில் எல்லாங்கூட இல்லை யாகின்றன. -உபய ஸ்வரூபமும் அழியும் என்றவாறு –
ஆபரணம் என்பதால் இங்கு ஆழி -மோதிரம் என்றபடி -திவ்யாயுதமும் திவ்யாபரணம் தானே அநு கூலர்களுக்கு –

————-

தூப் பால வெண் சங்கு சக்கரத்தன் தோன்றானால் – 5-4-7-
இருளைப் போக்கும் போது சந்திர சூரியர்கள் சேர உதித்தாற் போன்று இருக்கின்ற
திவ்விய ஆயுதங்களை யுடையவன் வருகின்றிலன்.
அந்தச் சந்திர சூரியர்கள் வேணுங்காணும் இந்த இருளைப் போக்கும் போது.

ஆங்கத் திகிரி சுடரென்றும் வெண்சங்கம் வானில் பகரும் மதி என்றும் பார்த்து” -மூன்றாந் திருவந். 67.-என்று
சொல்லக் கடவதன்றோ.
பண்டே இவள் கை கண்டு வைத்தமையன்றோ இவை தாம்.
இருளோடே சீறு பாறு என்று போக்குவான் ஒருவனும்,
இருளோடே கண்கலந்து நின்று போக்குவான் ஒருவனுமாயிற்று.
தூய்மையை ஸ்வபாவமாகவுடைத்தான வெண்சங்கு ஆதலின் ‘தூப்பால வெண்சங்கு’ என்கிறாள்.
அன்றிக்கே, பால் என்பது, இடமாய், குறைவற்ற இடத்தை யுடைத்தான வெண்சங்கு என்னுதல்;
“பெரு முழக்கு” என்றும், “நன்றாக நிரம்பின மத்தியினின்றும் வெளிக் கிளம்பின ஒலியையுடைய
ஸ்ரீபாஞ்ச சன்னியம்” என்றும் சொல்லப்படுவது அன்றோ.
ஆயின், ‘தூய்மை’ என்ற சொல் குறைவறுதல் என்றபொருளைக் காட்டுமோ? எனின்,
‘அவன் இவ்வர்த்தத்தில் குறைவற்றவன்’ என்று சொல்ல வேண்டுவதனை ‘அவன் இவ்வர்த்தத்திலே தூயன்காண்’ என்று
வழங்கும் வழக்கு உண்டே அன்றோ. இலக்ஷணை இருக்கிறபடி.
அன்றிக்கே, தூய்மையாலும் வெண்மையாலும், வெளுப்பின் மிகுதியைச் சொல்லுகிறதாகவுமாம்;
அப்போது வேறுசொல் இடையில் வரலாகா. வந்திருப்பதனால், அவ்வாறு பொருள் கூறுதல் பொருத்தம் அன்று.

———————

கை வந்த சக்கரத்து-5-4-8
இந்தத் துன்பத்தைப் போக்குவதற்குச் சாதனம் இல்லாமல் தான் இருக்கிறானோ?
அழையா திருக்கச் செய்தேயும் நினைவறிந்து கையிலே வந்திருக்கும் திருவாழியை யுடையவன்.
“பாவஜ்ஞேந – மாய்-கருத்து அறிந்து காரியம் செய்யும் சாதனத்தை யுடையவன் என்றபடி.
கைவந்த சக்கரத்து என்பதற்கு, அற விதேயமான சாதனத்தையுடையவன் என்னலுமாம்.
“ஸ்ரீ ராமபிரானுக்கு வலக்கை போன்றவர்” என்கிறபடியே, விதேயமாய்க் காரியம் செய்யும் சாதனத்தையுடையவர் என்றபடி.
“பாவஜ்ஞேந-கிருதஜ்ஞேந –தர்மஜ்ஞேந–த்வயா புத்ரேண-தர்மாத்மா-ந ஸம்விருத்த: பிதா மம

—————-

எங்ஙனேயோ அன்னை மீர்காள்! என்னை முனிவது நீர்!
நங்கள் கோலத் திருக்குறுங்குடி நம்பியை நான் கண்ட பின்
சங்கி னோடும் நேமி யோடும் தாமரைக் கண்களோடும்
செங்கனி வாய் ஒன்றினோடும் செல்கின்றது என் நெஞ்சமே.–5-5-1-

தண்ணீர் போன பின்னர் அணையைக் கட்டுதல் அன்றோ நீங்கள் செய்கிறது என்றபடி.
மீட்கப் போகாதேபடி இப்போது வந்தது என்? என்ன,
கை மேலே ஒரு முகத்தாலே தான் அகப் பட்டபடியைச் சொல்லுகிறாள் மேல்:
சங்கினோடும் நேமியோடும் தாமரைக் கண்களோடும் செங்கனி வாய் ஒன்றினோடும் செல்கின்றது என் நெஞ்சமே –
இதனால், நீங்கள் ஹிதம் சொல்லுவது நெஞ்சுடையார்க் கன்றோ என்கிறாள் என்றபடி.
சங்கினோடும் –
செங்கமல நாண் மலர் மேல் தேன் நுகரும் அன்னம் போல்” என்கிறபடியே, கரு நிறமான திரு மேனிக்குப் பரபாகமான
வெளுத்த நிறத்தையுடைத்தான ஸ்ரீ பாஞ்சசன்யத்தோடும்,
நேமி யோடும் –
இந்தக் கைக்கு இது ஆபரணமானால், வேறு ஒன்று வேண்டாதே தானே ஆபரணமாகப் போரும்படி இருக்கிற திருச் சக்கரத்தோடும்,

————–

நிறைந்த சோதி வெள்ளம் சூழ்ந்த நீண்ட பொன் மேனியொடும்
நிறைந்து என்னுள்ளே நின்றொழிந்தான் நேமி அம் கை உளதே.–5-5-7-

நேமி அம் கை உளதே-
வடிவழகு எல்லாம் ஒரு தட்டும், கையுந் திருவாழியுமான அழகு ஒரு தட்டுமாயாயிற்று இருப்பது. என்றது,
அவன் கையில் திருவாழி பிடித்திலனாகில் நான் பழி பரிஹரித்து மீளேனோ?
அவன் கையில் திருவாழி இருக்க, என்னாலே பழிக்கு அஞ்சி மீளப்போமோ? என்றபடி.

————–

அறி வரிய பிரானை ஆழி அம் கையனையே அலற்றி
நறிய நன் மலர் நாடி நன் குருகூர்ச் சடகோபன் சொன்ன-5-5-11-

ஆழி அம் கையனையே அலற்றி –
“சங்கினோடும் நேமியோடும்” என்று, தொடங்கின படியே தலைக் கட்டுகிறார்.
அவனைக் கை விடாமல் -இடைவிடாமல் -அநுபவித்ததித்தனை இதற்கு முன்பெல்லாம்;
இதில், கையும் திருவாழியுமான அழகை யாயிற்று உருவச் சொல்லிக் கூப்பிட்டது.

—————

சங்கு சக்கரத்தாய்! தமியேனுக்கு அருளாயே.–5-7-2-

சங்கு சக்கரத்தாய் –
அங்ஙன் கண்ணழிவு சொல்லலாமோ? ஒரோ கைக்குப் படை அன்றோ கூட நிற்கிறது என்கிறார்.
அங்கு ஒரே கையில் ஒரே வில்-
இங்கு, “இலக்குமணனே! வில்லைக் கொண்டு வா” என்னவேண்டும் குறை உண்டோ.
பிறர் கை பார்த்திருக்கவேண்டும் குறை உண்டோ இங்கு.
பரிகரங்களை அழைத்துக் காரியம் கொள்ளவேண்டும்படியோ உனக்கு இருக்கிறது.
1-நீ அண்மையிலிருப்பவன் அல்லாமையோ,-நீ சந்நிஹிதன் —
2-நீ ஆற்றலுடையவன் அல்லாமையோ,
3-உனக்குப் பரிகரம் இல்லாமையோ,
4-பரிகரம் தான் கை கழிய நின்றோ,-
சங்கு சக்கரத்தாய் -இதுவே நிரூபகம் – எதனாலே தான் இழக்கிறது?

—————–

களைவாய் துன்பம் களையா தொழிவாய் களை கண் மற்றிலேன்
வளைவாய் நேமிப் படையாய்! குடந்தைக் கிடந்தாய்! மாமாயா!–5-8-8-

வளைவாய் நேமிப்படையாய்-
பார்த்த இடம் எங்கும் வாயான திருவாழியை ஆயுதமாகவுடையவனே!
களையாதொழிகைக்குச் சொல்லலாம் கண்ணழிவு உண்டோ? என்பார் ‘நேமிப்படையாய்’ என்கிறார்.
என்றது, ‘பரிகரம் இல்லை என்னப் போமோ; கைகழிந்து போயிற்று, இனிப் படை திரட்ட வேண்டும்’ என்னும் கண்ணழிவு உண்டோ? என்றபடி.
தொழுவித்துக் கொள்ளும் கைக்கு பரிகரம் உண்டு -சங்கு சக்கரம் ஏந்தும் கையான் -தொழும் கைக்கு அஞ்சலி பரிகரம் உண்டே
வில் கை வீரன் வெறும் கை வீரன் -அகிஞ்சனன் -நம-என்பதே முமுஷுக்கு வீரத்தனம் –
உன் கையில் ஆயுதத்துக்கு வாய் இல்லாத இடம் உண்டோ, அது வாய் படைத்த பிரயோஜனம் பெற வேண்டாவோ? என்பார் ‘வளைவாய்’ என்கிறார்.
மா ஸூ ச சொல்ல வேண்டாமோ -வாய் படைத்த பிரயோஜனம் இது அன்றோ –
நேமிப் படையாய் களைகண் மற்றிலேன் –
அப்படி இருப்பது என் கையில் ஓர் ஆயுதம் உண்டோ, பிறர் கையில் ஓர் ஆயுதம் உண்டோ, உன் கையில் ஆயுதம் இல்லையோ.

—————–

திருவல்லவாழ் சுழலின் மலி சக்கரப் பெருமானது தொல்லருளே.–5-9-9-

பகைவர்களை அழிக்க வேண்டும் என்னும் விரைவாலே மிகவும் சுழன்று வாரா நின்றுள்ள திருவாழியையுடைய சர்வேச்வரன்.
அன்றிக்கே, சுழலின் மலி சக்கரம் என்பதற்கு, சுழல்வது போலத் துளங்கா நின்றுள்ள சக்கரம் என்னுதல்.

————-

கை கொள் சக்கரத் தென் கனி வாய்ப் பெருமானைக் கண்டு
கைகள் கூப்பிச் சொல்லீர் வினையாட்டியேன் காதன்மையே.–6-1-1-

கைகொள் சக்கரத்து-
செந்நெலின்படியாயிருக்கை. கைக்கெல்லாம் தானே ஆபரணமாயிருக்கை.
நெல் வயலை மறைத்து உயர்ந்து இருப்பது போலே திருக்கையை இடமாக கொண்ட திருச் சக்கரம்
இராஜபுத்திரர்கள் கையில் இடைச்செறி கடைச்செறிகட்குத் தோற்றிருக்குமாறு போலே,
திருவதரத்தில் பழுப்புக்கும் கையும் திருவாழியுமான சேர்த்திக்குமாயிற்று இவள் எழுதிக்கொடுத்தது.

——————–

கறங்கு சக்கரக்கை க் கனி வாய்ப் பெருமானைக் கண்டு
இறங்கி நீர் தொழுது பணியீர் அடியேன் இடரே.–6-1-3-

பகைவர்களை அழிக்கும் விரைவாலே சுழன்று வாராநின்றுள்ள திருவாழியைக் கையிலேயுடையனான சர்வேசுவரனை. -பூர்வர் நிர்வாகப்படி –
அன்றிக்கே,–பட்டர் நிர்வாகப்படி –
இத்தலையைத் தோற்பித்துக் கொண்டோம் என்னும் மேன்மை தோற்ற, ஆயுதத்தைச் சுழற்றிப் புன்முறுவல்செய்து இருக்கிறபடியாகவுமாம்.

——————

ஆற்றல் ஆழி யங்கை அமரர் பெருமானைக் கண்டு
மாற்றம் கொண்டருளீர் மையல் தீர்வதொரு வண்ணமே.–6-1-6-

செய்யப் பெற்றிலோம்’ என்று நோவுபட்டு இருப்பான் ஒருவனுமாய்,
அவர்கள் இரக்ஷணத்துக்குக் கருவியான திருவாழியைக் கையிலே யுடையனாய்,
நான் காண ஆசைப்பட்ட கையும் திருவாழியுமான அழகை விருப்பமில்லாதார்க்குக் காட்சி கொடுத்துக் கொண்டிருக்குமவனை.
அன்றிக்கே,
‘ஆற்றல்’ என்பதனைத் திருவாழிக்கு அடைமொழியாகக் கொண்டு,
அடியார்களைக் காப்பாற்றுவதில் அவனைக் காட்டிலும் கிருபையை யுடைய திருவாழியைக் கையிலே யுடையவனை என்னுதல்.
அன்றியே,
‘ஆற்றல்’ என்பதனை, அவன் தனக்கே அடையாகக்கொண்டு,
பிரிவுக்குச் சிளையாதே ஆறியிருப்பானாய்க் கையும் திருவாழியுமான சர்வேசுவரனை என்று பட்டர் அருளிச்செய்வர்.

—————-

கரு வண்ணம் செய்யவாய் செய்யகண் செய்யகை செய்யகால்
செரு ஒண் சக்கரம் சங்கு அடையாளம் திருந்தக் கண்டே.–6-1-7-

செரு ஒண் சக்கரம் சங்கு –
இவ் வடிவழகை யெல்லாம் காத்து ஊட்டவற்றனவுமாய், அஸ்தாநே பய சங்கை பண்ணி யுத்தோந்முகமாய்,
கை கழியப் போய் நின்று ரக்ஷிப்பதும், கை விடாதே வாய்க் கரையிலே நின்று ரக்ஷிப்பதுமான திவ்விய ஆயுதங்கள்.
கிட்டினாரை ‘இன்னார் என்று அறியேன்’ என்று மதி மயங்கப் பண்ணுவிக்கும் திவ்விய ஆயுதங்கள் ஆதலின் ‘ஒண்’ என்கிறாள்.

——————-

வலக்கை ஆழி இடக்கைச் சங்கம் இவை யுடை மால்வண்ணனை
மலக்கு நாவுடையேற்கு மாறுளதோ இம்மண்ணின் மிசையே?–6-4-9-

இவ்விடத்தைப் பட்டர் அருளிச் செய்யா நிற்கச் செய்தே கஞ்சனூரில் இருந்தவரான வண்டு வரைப்பெருமாள் என்பவர்,
மால் வண்ணனை ‘மலக்கு நாவுடையேன்’ என்ன அமையாதோ?
‘வலக்கை ஆழி இடக்கைச் சங்கம் இவையுடை’ என்று விசேடித்ததற்குக் கருத்து என்? என்ன,
“சோளேந்திர சிங்கனை உளுக்காக்கப் பண்ணுகிறேன் என்கிறார் காணும்” என்று அருளிச்செய்தார்.
‘சோளேந்திர சிங்கன்’ என்பது, நம் பெருமாளுடைய யானை. உளுக்காக்க – இருக்கும்படி. என்றது
சர்வேசுவரனாகிற மத்த யானையானது பணிந்து கொடுக்கும்படி செய்கிறேன் என்கிறார் என்றபடி.
அறப் பெரியவனுக்கு லக்ஷணம் அன்றோ சங்க சக்கரங்கள்.

—————

தவள ஒண்சங்கு சக்கரமென்றும் தாமரைத் தடங்கண் என்றும்
குவளை ஒண்மலர்க் கண்கள் நீர்மல்க நின்று நின்று குமுறுமே.–6-5-1-

தவளம் ஒண் சங்கு –
கரிய நிறமுடைய திருமேனிக்குப் பரபாகமான வெண்மையை யுடைத்தாய்,
“உண்பது சொல்லில் உலகளந்தான் வாயமுதம்” என்கிற அழகை யுடைத்தான சங்கு. சக்கரம் –
அங்ஙனம் ஒரு விசேடணம் இட்டுச் சொல்ல வேண்டாத அழகை யுடைய சக்கரம். என்றும் –
‘இவற்றைக் காண வேணும்’ என்னுதல்;
‘இவற்றோடே வர வேணும்’ என்னுதல் சொல்ல மாட்டுகின்றிலள் பலக் குறைவாலே.
திவ்வியாயுதங்களையும் கண்ணழகையும் காட்டியாயிற்று இவளைத் தோற்பித்தது.

—————–

சங்குவில் வாள்தண்டு சக்கரக் கையற்கு
செங்கனி வாய்ச்செய்ய தாமரைக் கண்ணற்கு
கொங்கலர் தண்ணந் துழாய் முடி யானுக்குஎன்
மங்கை இழந்தது மாமை நிறமே.–6-6-2-

சங்கம் வில் வாள் தண்டு சக்கரம் என்னும் ஐந்து ஆயுதங்களையும் தரித்த திருக் கரங்களை யுடையவனுக்கு
பஞ்சாயுதங்களையும் ஒருசேர அருளிச் செய்திருத்தல் காண்க.
திருவுலகு அளந்தருளின காலத்தில் திவ்விய ஆயுதங்கள் முதலியவைகளின் அழகிலே அகப்பட்டுத்
தன்னுடைய அழகிய நிறத்தை இழந்தாள்
ஸ்ரீபஞ்சாயுதங்களின் சேர்த்தி அழகிலே ஆயிற்று இவள் ஈடுபட்டது.
பரம ஸ்வாமி திருமால் இரும் சோலை மூலவர் பஞ்சாயுதம் உடன் சேவை உண்டே –
இவளுடைய ஓர் ஆபரணம் வாங்குகைக்கு எத்தனை ஆபரணம் பூண்டு காட்டினான்?
கைக்கு மேல் ஐந்துங் காட்டிக்காணும் இவளுடைய ஆபரணம் வாங்கிற்று.
புரடு கீறி ஆடுகிற அளவிலே -தாயக் கட்டம் -அஞ்சுக்கு இலக்காக -ஒரு கை இருக்க -கை மேல் அஞ்சு போட்டு வெட்டுகிறேன் போலே –
ஆபரண கோடியிலும் ஆயுத கோடியிலும் இரு புடை மெய்க் காட்டின அன்றோ இவைதாம்.–உபய கோஷ்டி –

————

கறங்கிய சக்கரக் கையவ னுக்கு என்
பிறங்கிருங் கூந்தல் இழந்தது பீடே.–6-6-3-

பகைவர்களை அழிக்கவேண்டும் விரைவாலே எப்பொழுதும் சுழலாநின்றுள்ள திருவாழியைத் திருக்கையிலே யுடையவனுக்கு:
தான் ரக்ஷகனான அளவன்றியே, பரிகரமும் ரக்ஷணத்திலே முயற்சியோடு கூடி இருக்கிறபடி.
அவன் கைப்பிடித்தார் எல்லாரும் ரக்ஷணத்திலே விரைவுடையராயன்றோ இருப்பது.
ஸ்ரீ பாஞ்சஜன்ய ஆழ்வானும், “ஒரு வினை உண்டாகவற்றே, நாம் வாய்க்கரையிலே நின்று
ஓசையை விளைத்து வினை தீர்க்க” என்று பிரார்த்தியா நிற்கும்.

————–

கையமர் சக்கரத்து என் கனிவாய்ப்பெரு மானைக் கண்டு
மெய்யமர் காதல் சொல்லிக் கிளிகாள்! விரைந்தோடி வந்தே.–6-8-2-

எப்போதும் கை கழலா நேமியானாய் இருத்தலின் ‘கையமர் சக்கரம்’ என்கிறது.
கையும் திருவாழியுமான அழகினைக் காட்டுவது முறுவலைக் காட்டுவதாய் என்னைத் தனக்கே உரிமை ஆக்கினவன்.
திருவாழிக்கு முற்றூட்டு ஆயிற்றுத் திருக்கை; தமக்கு முற்றூட்டு திருப்பவளம்.
அவன் ஜீவனத்தை நித்யமாக்கினான், என் ஜீவனத்தைக் காதா சித்கமாக்கினான்.
அவனுக்கே கையடைப்பு ஆயிற்றே. கைமேலே இடுமே.

———————

கூரார் ஆழி வெண்சங் கேந்திக் கொடியேன்பால்
வாராய்! ஒருநாள் மண்ணும் விண்ணும் மகிழவே.–6-9-1-

ஸ்ரீ பாஞ்சஜன்யத்தில் வெண்மைபோன்று திருவாழியில் கூர்மையும் இவர்க்குக் கவர்ச்சியாயிருக்கிறபடி
பகைவர்களைத் துணிக்கத் துணிக்கச் சாணையில் ஏறிட்டாற்போலே கூர்மை மிக்கிருத்தலின் ‘கூர்ஆர் ஆழி’ என்கிறது.
அசாதாரண விக்கிரஹத்துக்கு லக்ஷணமோ தான் கையும் திருவாழியுமாயிருக்கை.

—————-

கூறாய் நீறாய் நிலனாகிக் கொடு வல்லசுரர் குலமெல்லாம்
சீறா எரியும் திருநேமி வலவா! தெய்வக் கோமானே!–6-10-2-

நீ கைகழலா நேமியானாய்இருக்கிறதற்கும் என் தீவினைகள் கிடக்கைக்கும் என்ன சேர்த்தி உண்டு?
தடை இல்லதா சக்தியையுடைய திவ்விய ஆயுதங்களானவை இவனுடைய பாபங்கள் எல்லாவற்றையும்
போக்கிக் காப்பாற்றக் கூடியனவாயிருக்கும்.
அவனாலே வருமவற்றையும் போக்கக் கூடியனவாயிருக்கும்.
அருளார் திருச்சக்கரம் அன்றோ-திருவிருத்தம், 33.-
பண்டே அவனைக் கை கண்டிருப்பவர்கள் அன்றோ. –
வரம் ததாதி வரத–அவன் அருள் மறுத்தபோதும் இங்குத்தை அருள்மாறாதே அன்றோ இருப்பது.
ஆகையாலே, அவன் திருவருளைப் பெற்றவர்கள் திருவாழியில் கூர்மையை அன்றோ
தங்களுக்குத் தஞ்சமாக நினைத்திருப்பது.

———————-

கன்னலே! அமுதே! கார்முகில் வண்ணனே!கடல்ஞாலம் காக்கின்ற
மின்னு நேமியினாய்!வினையேனுடை வேதியனே!–7-1-2-

மின்னு நேமியனாய் –‘இயற்றி-யத்னம்- உண்டு என்னா, சங்கற்பத்தால் நோக்குமவனோ?
ஆசிலே வைத்தகையும் நீயுமாயன்றோ நோக்குவது? -ஆசு -பிடி -ஆயுதம்
‘அருளார் திருச்சக்கரத்தால் அகல் விசும்பும் நிலனும் இருளார் வினை கெடச் செங்கோல்
நடாவுதிர்,’ திருவிருத்தம், 33.– என்னக் கடவதன்றோ?
உருவின வாள் உறையில் இடாதே அன்றோ நோக்குவது?
விளங்காநின்றுள்ள திருவாழி. -கிருபையால் மிக்கு இருக்கும் திரு ஆழி

————–

கங்குலும் பகலும் கண்துயில் அறியாள் கண்ண நீர் கைகளால் இறைக்கும்;
‘சங்கு சக்கரங்கள்’ என்று கை கூப்பும்; ‘தாமரைக் கண்’ என்றே தளரும்–7-2-1-

கண்ணநீரை மாற்றினால் கண்களாலே காண வந்து தோற்றும் படியை நினையா நின்றாள்.
சொல்லா நின்றாள் என்ன வில்லை –விலக்கின பின்பு சேவை சாதிப்பானே -அத்வேஷம் மாத்திரம் போதுமே –
‘தவள ஒண் சங்கு சக்கரம்’ திருவாய்மொழி, 6. 5:1.-என்று திவ்விய ஆயுதங்களோடு காண அன்றோ இவள் தான் ஆசைப்பட்டிருப்பது!
‘தேநைவ ரூபேண சதுர்ப் புஜேந’ என்பது, ஸ்ரீகீதை, 11.46.
‘கையினார்சுரி சங்கு அனல் ஆழியர் நீள்வரைபோல் மெய்யனார் –என்பது, அநுசந்தேயம். ( அமலனாதிபிரான்.7.)
உகவாத கம்ஸன் முதலாயினோர்களுக்கு அன்றோ இரு தோளனாக வேண்டுவது’
‘நான்கு தோள்களையுடைய அந்த உருவமாகவே ஆகக் கடவீர்’ என்றான் அன்றோ காண ஆசைப்பட்ட அருச்சுனன்?
‘கூரார் ஆழி வெண்சங்கு ஏந்தி வாராய். என்னக் கணிசித்து,திருவாய். 6. 9:1. கணிசித்து-விரும்பி.-
வலி இல்லாமையாலே தலைக்கட்ட மாட்டாதே, விடாயன் கையை மடுத்துத் தண்ணீரை வேண்டுமாறு போலே,
குறையும் அஞ்சலியாலே தலைக்கட்டா நின்றாள்.சங்கு சக்கரங்கள் ஏந்தி வாராய் முடிக்க முடியாமல் –
சங்கு சக்கரம் சொல்லி தாமரைக் கண் -திரு மேனி முழுவதும் திருக் கண்கள் அகப்படுத்த -அர்ச்சை அன்றோ —

———–

‘கடல்வண்ணா! கடியை காண்’ என்னும்;‘வட்டவாய் நேமி வலங்கையா!’ என்னும்–7-2-4-

‘சங்கு சக்கரங்கள்’ என்று சொல்லும் நிலையும் போயிற்று,
இப்போது கண்களுக்கு விஷயம் அன்றிக்கே இருக்கச் செய்தேயும், அவற்றினுடைய அமைப்பு, புத்தியிற்படிந்ததாய் இருக்கிறபடி.
பிடித்த இடம் எங்கும் வாயாக இருத்தலின், ‘வட்டவாய்’ என்கிறது.
இதனால், ‘விரோதியைப் போக்கப் பரிகரம் இன்றிக்கே இருக்கிறாய் அன்றே?’ என்கிறாள் என்றபடி.

————-

‘வெய்ய வாள் தண்டு சங்கு சக்கரம் வில் ஏந்தும் விண்ணோர் முதல்!’ என்னும்–7-2-6-

திவ்ய ஆயுதங்கள் பகைவர்களை அழிப்பதற்கு உடலாக இருக்குமாறு போலே
காதலிகளை அழிக்கைக்கும் உடலாக இருக்குமன்றோ உகப்பாரையும் உகவாதாரையும் ஒக்கத் தோற்பிக்குமவை?
முன்னே கை கண்டு வைக்கிறவை அன்றோ?
காணவே பகைவர்கள் மண்ணுண்ணும்படியான திவ்ய ஆயுதங்களைத் தரித்திருக்கிற நீ
என் விரோதிகளைப் போக்கி முகங்காட்டாது ஒழிவதே!
திவ்விய ஆயுதங்களினுடைய சேர்த்தியால் வந்த அழகினைக் காட்டி நடத்த, அதுவே ஜீவனம் ஆயிற்று அந்நாடு கிடப்பது.
இல்லையாகில், அங்கே வினை உண்டாகத் தரித்திருக்கிறான் அன்றோ?

———————–

வெள்ளைச் சுரிசங்கொடு ஆழி ஏந்தித் தாமரைக் கண்ணன் என் நெஞ்சினூடே
புள்ளைக் கடாகின்ற ஆற்றைக் காணீர்!–7-3-1-

‘தவள ஒண்சங்கு சக்கரம்’ -திருவாய். 6. 5:1.-என்றும்,
‘கூரார் ஆழி வெண்சங்கு’ திருவாய். 6. 9:1.-என்றும்,
‘சங்கு சக்கரங்கள் என்று கைகூப்பும்’ -7. 2:1.-என்றும் கையும் திருவாழியுமான அழகு கைவிடாதே இவரைத் தொடருகிறபடி.
முகில் வண்ணன் அன்றோ? அந்த நிறத்துக்குப் பரபாகமான வெளுப்பையும் சுரியையுமுடைத்தான ஸ்ரீபாஞ்சஜன்யத்தையும்,
அங்ஙனம் ஒரு விசேடணம் இட்டுச் சொல்ல வேண்டாதபடியான அழகையுடைத்தான திருவாழியையும் ஏந்தி,
தாமரைக் கண்ணன்–‘தாமரைக் கண் என்றே தளரும்’ என்றது. பின் நாட்டுகிறபடி.

திருமேனிக்குத் திவ்விய ஆயுதங்கள் பிரகாசகமாய் இருக்குமாறு போலே,
ஆத்தும குணங்களுக்குத் திருக்கண்கள் பிரகாசகமாய் இருக்கிறபடி. என்றது,
‘அகவாயில் தண்ணளி எல்லாம் கண்வழியே அன்றோ தோற்றுவது?’ என்றபடி.
பகைவார்களுக்குத் திவ்விய ஆயுதங்களோடு ஒக்கத் திருக்கண்களும் விரோதியாய்த் தோற்றுமாறு போலே அன்றோ,-
அழல விழித்தான் அச்சோ அச்சோ
அனுகூலர்க்குத் திருக்கண்களைப் போன்று திவ்விய ஆயுதங்களும் அழகுக்கு உடலாகத் தோற்றுகிறபடி?
திருக்கண்களோடே திவ்விய ஆயுதங்களையும் திவ்விய ஆயுதங்களோடே திருக்கண்களையும் சேர்த்து அனுபவிப்பர்கள்.
தாமரை சூரிய சந்திரன் பார்த்து -சேர்ந்தே அருளிச் செய்வார் -நாடு பிடிக்க பார்க்க ஆழ்வார்கள் தடை -என்றுமாம் –
ஆயுதங்களோடே திருக்கண்களைக் கூட்டுகிறது, தோற்பித்தபடிக்கு;
‘உனக்குத் தோற்றோம்’ என்னப் பண்ணுமன்றோ? கண்களோடு திவ்விய ஆயுதங்களைக் கூட்டுகிறது அழகுக்கு.
ஜிதந்தே புண்டரீகாஷா -செய்ய கண்ணா செஞ்சுடர் ஆழி-திருக்கண்களை சொல்லியும் ஆழ்வார்களை சொல்லுவதும் உண்டே
இவ்விடத்தே நிலாத்துக் குறிப் பகவர் வார்த்தையை அருளிச் செய்வர் சீயர். -ஸ்ரீ வைகுண்ட நாதனுக்கு இரண்டு தோள்களா நான்கு தோள்களா —
கைக்கு ஆழ்வார்கள் ஆபரணமாய் இருக்குமாறு போலே ஆயிற்று, முகத் திருக் கண்கள் ஆபரணமாய் இருக்கும்படியும்.

‘திருக்கண்டேன் பொன்மேனி கண்டேன் திகழும் அருக்கன் அணிநிறமும் கண்டேன்-செருக்கிளரும்
பொன் ஆழி கண்டேன் புரிசங்கம் கைக்கண்டேன், என் ஆழி வண்ணன்பால் இன்று’-என்று வடிவழகைப் போன்று
திவ்விய ஆயுதங்களும் ஆபரணமாய் அழகியனவாயன்றோ இருப்பன?
ஆழ்வார்கள் தாம் அவனைக் கை செய்திருக்கையாலே ஆபரணகோடியிலே இருப்பார்கள்.
கை செய்தல் –- அலங்கரித்தல்.-சகாயம் செய்தல் -யுத்தம் செய்தல்

—————-

முழங்கு சங்கக் கையன் மாயத்து ஆழ்ந்தேன் அன்னையர்காள்! என்னை என் முனிந்தே.–7-3-4-

வேத ஒலியானது ஸ்ரீபாஞ்சஜன்யத்தைக் கிட்டி எதிர் ஒலி எழா நிற்கும்.

————-

ஆழி அம் கையனை ஏத்த வல்லார் அவர் அடிமைத் திறத்து ஆழியாரே.–7-3-11-

கையும் திருவாழியுமான அழகிலே இவர் அகப்பட்ட படியைத் தெரிவித்தபடி.
அல்லாத அழகுகள் ஒருபடியும் இது ஒரு படியுமாய் இருக்கை; இது கை மேலே அனுபவித்துக் காணலாமே.
அடிமைக் கூட்டத்தில் திருவாழியின் தன்மையை யுடையவர் என்னுதல்;-திறம் -வர்க்கம் சமூகம் என்றபடி –
அடிமை இடையாட்டத்தில் ஒருவரால் மீட்க ஒண்ணாதபடி உட்புகுவர் என்னுதல்.திறம்-யத்னம் –ஊற்றம்-என்றபடி

————

ஆழி எழச் சங்கும் வில்லும் எழத் திசை
வாழி எழத் தண்டும் வாளும் எழ அண்டம்
மோழை எழ முடி பாதம் எழ அப்பன்
ஊழி எழ உலகங் கொண்ட வாறே.–7-4-1-

ஆழி எழ – ‘மூன்று உலகங்களையும் காற்கீழே இட்டுக்கொள்ள வேணும்’ என்னும் கறுவுதல் உள்ளது சர்வேஸ்வரனுக்கே அன்றோ?
அந்த எண்ணம் இன்றிக்கே இருக்கச் செய்தேயும் அவனுக்கு முன்பே பரிகரம் முற்பட்டபடி.
‘காட்டுக்குப் போம்’ என்று நியமித்தது பெருமாளையேயாயிருக்க. இளைய பெருமாள் முற்பட்டாற்போலே.
ஆழி எழ –-தோற்றத்திலே அரசு போராயிற்று; ஹேதி ராஜன் அன்றோ? திவ்விய ஆயுதங்களுக்கெல்லாம் பிரதானம் அன்றோ திருவாழி?
பரிகரம் நிற்க மஹாராஜர் இராவணன் மேலே பாய்ந்தாற்போலே;
ஆழி எழ –‘ஆயிரக் காதம் பறப்பதன் குட்டி ஐந்நூற்றுக் காதம் சிறகு அடிக் கொள்ளும்’ என்னுமாறு போலே முற்கோலி வளர்ந்தபடி.
சிறகடிக் கொள்ளுகையாவது, பின்பு தூரப் பரப்பதற்குத் தகுதியாம்படி இளமையிலே பயிலுதல்.
அச்சங்கொள்ளுதற்கு இடம் அல்லாத இடத்திலும் பயப்படக் கூடியவர்கள், அஞ்சத்தக்க இடத்தைக் கண்டால் வாளா இரார்களே அன்றோ?
பயசங்கை இல்லாத இடத்திலும் அஞ்சும்படி செய்கிறது விஷய வைலக்ஷண்யம் அன்றோ?

இவன் வளர்ந்தருளுகைக்குக் கணிசித்தபடியைக் கண்டு, ‘தனியாக ஒண்ணாத’ என்று அஞ்சித் திருவாழியாழ்வான் ஒரு கையிலே ஏறினார்.

சங்கும் வில்லும் எழ- தூசி ஏறினவர்கள் பொரப் புக்கவாறே நின்ற இளவணி கலங்கி மேலே நடக்குமாறு போலே,இளவணி-காலாள்.
மற்றை ஆழ்வார்களும் மற்றைக் கைகளிலே ஏறினார்கள்.
அன்றிக்கே, ‘இரை பெறாத இடத்தே இருந்து சீறுபாறு என்னக்கூடியவர்கள் இரையுள்ள இடத்தில்
ஒருவருக்கு ஒருவர் விட்டுக்கொடார்கள் அன்றோ?’ என்னுதல்;
இனத்திலே ஒருவன் வாழ்வதனைக் கண்டவாறே உறவினர்கள் கூட்டம் வந்து மேல் விழுமாறு போலே,
மற்றைத் திவ்விய ஆயுதங்களும் மேல் விழுந்தபடி என்னுதல்.
‘இடங்கை வலம்புரி நின்று ஆர்ப்ப-இரண்டாந். 71.
எரி கான்று அடங்கார் ஒடுங்குவித்தது ஆழி-
அவனைப்போல் ஆர்த்துக் கொள்ளுதற்குக் காலம் அற்று நெருப்பினை உமிழ்ந்துகொண்டு
நமுசி முதலானவர்களை வாய்வாய் என்றது திருவாழி.
விடம் காலும் தீவாய் அரவுகிடந்த இடத்தே கிடந்து பகைவர்கள் மேலே விஷமாகிய நெருப்பினை
உமிழுமத்தனை அன்றோ திருவனந்தாழ்வானாலாவது?

—————

சித்திரத் தேர் வலவா!திருச் சக்கரத் தாய்!அருளாய்–7-8-3-

திருச்சக்கரத்தாய் –பகலை இரவாக்கும் பரிகரத்தையுடையவனே!

————

ஆளுமாளார் ஆழியும் சங்கும் சுமப்பார் தாம்
வாளும் வில்லும் கொண்டு பின் செல்வார் மற்றில்லை–8-3-3-

ஆபரணமான திவ்ய ஆயுதங்கள் -அவனுடைய மிருதுத் தன்மையினாலே
மலை எடுத்தாப் போலே சுமையாகத் தோன்றுகிறது இவர்க்கு
பகைவர்களுக்கு ஆயுதங்களாய் -அனுபவிப்பார்க்கு ஆபரணமாய் இருக்கிறவை –
தாம் —தம்மைப் பார்த்துக் கொள்ள வேண்டாவோ
எப்போதும் கை கழலா நேமியான் அன்றோ –
அவனுக்கு நிரூபகங்களான இவை சுமையோ -என்ன-இவருக்கு அடையாளமாகவும் தோன்றும் –
இப்படி சுமப்பதாகவும் பண்ணும் -நீயே தான் இப்படி எல்லாம் பாட வைக்கிறாய்-

——–

இதுவோ பொருத்தம் மின்னாழிப் படையாய் ஏறு மிருஞ் சிறைப்புள்
அதுவே கொடியா வுயர்த்தானே–8-5-9-

மேகத்திலே மின்னினாப் போலே அடியார்கள் உடைய-விரோதிகளை அழித்தலையே இயல்பாக உடைய
திரு ஆழியைப் படையாக உடையவனே -என்றது-
அத் திரு ஆழியைக் கொண்டு என்னுடைய தடைகளின் மேலே செலுத்தினால் ஆகாதோ -என்றபடி –

————–

எங்கும் திகழும் எரியோடு செல்வது ஒப்ப செழும் கதிர் ஆழி முதல்
புகழும் பொரு படை ஏந்தி –8-9-3-

பரப்பு மாறிக் கொண்டு பிரகாசிக்கின்ற நெருப்போடு கூட-நடந்து சொல்லுமாறு போலே ஆயிற்று
ஆயுதங்களால் வந்த புகரும்-திருமேனியும் இருக்கிறபடி –
புகழும் பொரு படை -செழும் கதிர் ஆழி முதல்-ஏந்தி –போர் செய்கின்ற மிக்க ஒளியை உடைத்தான
திரு ஆழி முதலான அழகிய ஆயுதங்களை ஏந்திக் கொண்டு –
புகழும் படை -என்றது-ஞானம் உடைய திரு ஆழி முதலான ஆயுதங்களாலே-புகழப் பட்ட வெற்றி ஒலியை உடைய பெருமானே –என்கிறபடியே
ஹேதிபி சேதனாவத்பி உதீரித ஜெயஸ்வனம் – இரகுவம்சம் -10-
ஆழி எழ சங்கும் வில்லும் எழ போலே -அழகிய ஆயுதங்களால் புகழப் படுகின்ற எம்பெருமான் –

——————–

மையார் கருங்கண்ணி கமல மலர்மேல்
செய்யாள் திரு மார்வினில் சேர் திருமாலே
வெய்யார் சுடர் ஆழி சுரி சங்கம் ஏந்தும்
கையா உனைக் காணக் கருதும் என் கண்ணே–9-4-1-

இவள் கையில் உள்ள விளையாட்டுத் தாமரைப் பூ அவனுக்கு-இனிதாக இருக்குமா போலே ஆயிற்று
அவன் கையில் திவ்ய ஆயுதங்கள் இவளுக்கு இனியவை இருக்கிறபடி-பிராட்டியை கூறி திவ்ய ஆயுதங்களை அருளுவதால் –
ஸ்ரீ குணரத்ன கோசம் -47 ஸ்லோகம் -இது போலே
இவள் உகப்புக்காக அடியார்கள் உடைய பகைவர்களை அழியச் செய்கைக்கு காரணமாய்
காட்சிக்கு இனியதாய் இருக்கும் ஆயிற்று –
பகைவர்கள் மேல் மிக வெம்மையை உடைத்தாய்-புகரோடு கூடி இருக்கிற திரு ஆழி –
இருக்கும் தோற்றப் பொலிவே அமைந்து -வேறு ஒரு கார்யம் கொள்ள வேண்டாதே-
வைத்த கண் வாங்காதே கண்டு கொண்டு இருக்கும் படியான-ஸ்ரீ பாஞ்ச ஜன்யம் –
ஏந்தும் கையா –வெற்று ஆயுதங்களையே அன்று –வெறும் திருக் கரங்களையே அன்று –
இரண்டின் உடைய சேர்த்தியை யாயிற்று இவர் ஆசைப் படுகிறது-
கூர் ஆழி வெண் சங்கு ஏந்தி வாராய் -6-9-1- என்னுமவர் அன்றோ

——————

பணி நெஞ்சே நாளும் பரம பரம்பரனை
பிணி ஒன்றும் சாரா பிறவி கெடுத்து ஆளும்
மணி நின்ற சோதி மது சூதன் என் அம்மான்
அணி நின்ற செம்பொன் அடல் ஆழியானே–10-4-7-

அனுபவிப்பார்க்கு விரோதிகளையும் போக்கி-திருக் கைக்குத் தானே ஆபரணமாய்-
அனுபவிப்பார்க்கு விரும்பத் தக்கதான-வடிவை உடைய திரு ஆழியைக் கையிலே உடையவன் -என்றது –
அனுபவத்துக்கும் தானேயாய்-விரோதிகளை அழிப்பதற்கும்-தானே யான கருவியை உடையவன் -என்றபடி –

———-

ஆழியான் ஆழி யமரர்க்கும் அப்பாலான்
ஊழியான் ஊழி படைத்தான் நிரை மேய்த்தான்
பாழி யம் தோளால் வரை எடுத்தான் பாதங்கள்
வாழி என் நெஞ்சே மறவாது வாழ் கண்டாய்–10-4-8-

ஆழியான் –பரத்வ சின்னமான திரு ஆழியைக் கையிலே-உடையவன் –
ஆழி யமரர்க்கும் அப்பாலான் – அத் திரு வாழி ஆழ்வானைப் போன்று-பெருமிதத்தை உடைய நித்ய சூரிகளுடைய
ஸ்வரூபம் ஸ்திதி-முதலானவைகள் தன் அதீனமாய் இருக்குமவன் –

————–

அருள் பெறுவார் அடியார் தன் அடியனேற்கு ஆழியான்
அருள் தருவான் அமைகின்றான் அது நமது விதி வகையே
இருள் தரும் மா ஞாலத்துள் இனிப் பிறவி யான் வேண்டேன்
மருள் ஒழி நீ மட நெஞ்சே வாட்டாற்றான் அடி வணங்கே–10-6-1-

சர்வேஸ்வரன் நம் பக்கல் முழு நோக்காக நோக்கி மிக்க அருளிச் செய்வானாகா பாரியா நின்றான் –
திரு வாழியை ஒரு கண்ணாலே பார்ப்பது –
இவரை ஒரு கண்ணாலே பார்ப்பது -ஆகா நின்றான் –
விடல் இல் சக்கரத்து அண்ணலை மேவல் விடல் இல் -2-9-11–என்கிறபடியே-
கையில் திரு ஆழியை விடல் அன்றோ உம்மை விடுவது -என்னா நின்றான்-
அவர்களை இட்டுத் தன்னை நிரூபிக்க வேண்டும்படி-இருத்தலின் -ஆழியான் -என்கிறார் –

—————-

மெய்ந்நின்ற கமழ் துளவ விரை ஏறு திரு முடியன்
கைந்நின்ற சக்கரத்தன் கருதுமிடம் பொருது புனல்
மைந்நின்ற வரை போலும் திரு உருவ வாட்டாற்றாற்கு
எந்நன்றி செய்தேனோ என்நெஞ்சில் திகழ்வதுவே–10-6-8-

கருதுமிடம் பொருது -கைந்நின்ற சக்கரத்தன் –
குறிப்பினை அறிகின்றவன் ஆகையாலே-சர்வேஸ்வரன் திரு உள்ளத்தின் கருத்து அறிந்து
போரிலே புக்கு எதிரிகளை அழியச் செய்து வெற்றி கொண்டு –

————–

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வாதிகேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ மதுரகவி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ அருளிச் செயல்களில் -வேதம் -மறையோர்- சப்த பிரயோகம் —

January 20, 2020

அருள் கொண்டாடும் அடியவர் இன்புற அருளினான் அவ்வருமறையின் பொருள்,
அருள்கொண்டு ஆயிரம் இன்தமிழ் பாடினான்,
மிக்க வேதியர் வேதத்தின் உட்பொருள்……என் நெஞ்சுள் நிறுத்தினான் (கண்ணினுண் சிறுத்தாம்பு 8-9)
“நன்மையால் மிக்க நான் மறையாளர்கள்” (மதுரகவியாழ்வார்)
மிக்கார் வேதிவிமலர்” (திருவாய்மொழி 2-9-8)
“வேதநூல் ஓதுகின்றது உண்மை அல்லதில்லை மற்று உரைக்கின்றேன் “ என்று திருமழிசைப்பிரான் (72)

பெரிய ஜீயரும் ஆத்யஸ்யந: குலபதே; என்ற ஸ்ரீஸூக்திக்கு “வைதிக ஸந்தான கூடஸ்தர்

ஆழ்வார்கள் வேதங்களை செஞ்சொல்லாகக் குறிப்பிடுகிறார்கள்.

(யதோ வாசோ நிவர்தந்தே) ஆழ்வார்களும் இந்த வழியில் நின்றே இறைநிலை உணர்வரிது என்று கூறுகிறார்கள்

திருமங்கை ஆழ்வாரும் நான்மறையும் தொடராத பாலகனாய் என்றும் (4-1-8)
நான்மறைகளும் தேடிக் காணமாட்டாச் செல்வன் (4-8-7) என்று குறிப்பிடுகிறார்.

சுடர்மிகு சுருதி–“அநாதியானது” “அபௌருஷேயமானது” -எம்பெருமான் வேத விளக்கு
பல இடங்களில் ஆழ்வார்கள் வேதத்தையும் விளக்காகக் கூறுகிறார்கள்.
மறையாய் விரிந்த விளக்கை (8-9-4) வேத நல்விளக்கை (4-3-8) (திருமங்கை மன்னன் )–
வேதாந்த விழுப்பொருளின் மேலிருந்த விளக்கை (பெரியாழ்வார் 4-3-11)
நந்தா விளக்கு என்ற சொற்றொடர் வேதத்தைக் குறிப்பிடுவதாக பெரிய ஜீயர் உள்ளிட ஆசார்யர்கள்
திருவுள்ளம் பற்றுவதற்கு எம்பெருமான் வேதவிளக்காக விளங்குவதே காரணம்.

ஹம்சமாயும் ஹயக்ரீவனாயும் அவதாரம் பண்ணி வேதத்தை உபதேசம் பண்ணுகிறான்
(அன்னமாய் அங்கு அன்று அருமறை பயந்தான் [பெரியதிருமொழி 5-7-3]
அன்னமாய் நிகழ்ந்த அமரர் பெருமானை [112-1-107])
“பன்னு கலை நால் வேதப் பொருளை யெல்லாம் பரி முகமாய் அருளிய எம்பெருமான் காண்மின்” பெரியதிருமொழி -7-8-2.)

வேத சம்பந்தத்தை முன்னிட்டுக் கொண்டு ஸ்ருஷ்டியை அநுபவிப்பதையும் பார்க்கிறோம்.
(பன்னு நான்மறை பலப் பொருளாகிய 3-1-2,
எழில் வேதப் பொருள்களுமாய் 4-1-2) என்று திருமங்கை மன்னன் அருளிச் செய்கிறார்

எம்பெருமான் மறையின் பெரும் பொருள் என்று பேசுகிறார்கள்.
ஏலுமறைப் பொருளே (பெரியாழ்வார் 1-9 வேதப் பொருளே 2-9)
நான் மறையின் பொருளாய் (நாச்சியார் திருமொழி 1-4-10),
சாம வேத கீதன் சக்கரபாணி (14) வேதகீதன் (117) (திருமழிசைப்பிரான்),
நங்கோது நால்வேதத்திலுள்ளான் (மூன்றாம் திருவந்தாதி11) நால்வேதத்திலுள்ளான்(31)
மறைப் பெரும் பொருளை (திருமங்கை ஆழ்வார் 4-3-2)
அங்கமாறு வேத நான்குமாகி நின்று அவற்றுளே தங்குகின்ற தன்மையாக (15 திருச்சந்த விருத்தம்)
மறையாய நால் வேதத்திலுள்ள மலர் சுடரே (திருவாய்மொழி 3-1-10).
இவ்விதம் எம்பெருமானை வேதப் பிரதிபாத்யனாகச் சொல்லி ஆழ்வார்கள் அநுபவிப்பதைப் பார்க்கிறோம்.

(ப்ரதமஜா ருதஸ்ய) இதையும் ஆழ்வார்கள் மனதிற்கொண்டு வேத முதல்வன் என்று எம்பெருமானை அநுபவிக்கிறார்கள்.
வேத முதல்வனை (திருவாய்மொழி 3-5-5) வேத முதல்வர் (நாச்சியார் திருமொழி 1-10-2).

(ரஸோ வை ஸ:)-(ரஸம் ஹி ஏவ அயம் லப்த்வா ஆனந்தீ பவதி
அருங்கரும்பினை கனியை, அமுதப் பொதியின் சுவையும் (பெரிய திருமொழி 7-10-1),
பாலும் தேனும் கன்னலும் அமுதுமாகி (திருவாய்மொழி 4-3-10) என்றும் எம்பெருமானை அனுபவிக்கிறார்கள்.
அம்ருதமாக எம்பெருமானை அனுபவிக்கும் ஆழ்வார்கள் வேத சம்பந்தத்தோடு அந்த அமிருதத்தை அனுபவிக்கிறார்கள்.
வேதியர் முழுவேதத் தமிர்தத்தை (நம்மாழ்வார் 2-5-4),
அந்தணர்தம் அமிர்தத்தினை (பெரியாழ்வார் 5-4-11),
நால்வேதக் கடல் அமுதத்தை (பெரியாழ்வார் 4-3-11) என்று வேத சம்பந்தத்தோடு எம்பெருமானை அமிருதமாக அனுபவிக்கின்றனர்

வேதம் எம்பெருமானே! (வேதமாகி, வேள்வியாகி, [திருச்சந்தவிருத்தம்]
விஷ்ணு புராணத்தில் பகவான் வேதமாகவும் வேள்வியாகவும் அவதாரம் செய்கிறான் என்று பராசர பகவான் ஸ்பஷ்டமாக கூறுகிறார்.
[வேத யஜ்ஞமயம், ரூபம் அசேஷ ஸ்திதௌ ஜகத:]
இதைப் பின்பற்றித்தான் ஆழ்வார்களும் பகவானை வேதமாகி நிற்கிறான் என்று அருளிச் செய்கிறார்கள்.
“நான்மறையாய் வேள்வியாய்” (பெரியாழ்வார் திருமொழி 4-9-5)
“மறையானான்” (பெருமாள் திருமொழி 1-4-8),
“ வேத நான்குமாகி” (திருமழிசைப்பிரான் 15), “ வேதமாகி வேள்வியாகி (34), “இருக்கலந்த வேத நீதியாகி நின்ற நிர்மலா” (103),
“வேதத்தை” ( திருமங்கை மன்னன் 2-3-2) “ அருமறையும் அவையுமானாய் (4-6-9), நான்மறையானவனே (6-1-6),
“ ஓதல் செய் நான்மறை ஆகியும்” (6-1-9), “ வேதமும் வேள்வியும் ஆனான் “ (9-4-9),
“வேத நான்காய்” (திருநெடுந்தாண்டகம்) மன்னு மறையும் நான்குமானானை

எம்பெருமான் வேதியன்
[பிரும்ம பிராஹ்மண ஆத்மநா ஏதேவை தேவா: ப்ரத்யக்ஷம்” ஆழ்வார்களும் “நிலத்தேவர்” என்று குறிப்பிடுவார்கள்.
சிறுமறையோன் (குலசேகரர் 1-10-9),
வேங்கட வேதியனை (திருமங்கை மன்னன் 1-9-10), புலம்புரி நூலவனைப் பொழில் வேங்கடவேதியனை (9-9-9),
வெண்புரி நூலனை (திருவிருத்தம் 79), தாமரைக்கண்ணும் வைதிகரே (திருவிருத்தம் 94), வெறிகொண்ட தண்டுழாய்வேதியனை (திருவிருத்தம் 95),
மெய்ஞான வேதியனை (திருவாய்மொழி 3-1-11), மறைவாணனை (திருவாய்மொழி 4-6-10), வினயேனுடை வேதியனே (திருவாய்மொழி 7-1-2)
என்பது போன்ற இடங்களில் ஆழ்வார்கள் பகவானை வேதியனாகவே அனுபவிக்கிறார்கள்.
வேதியர்கள் பகவானிடம் பக்தியுள்ளவர்களே .
தொண்டரடிப்பொடி ஆழ்வார் தனக்கு பக்தி இல்லை அருள் வேண்டும் என்று யாசிக்கும் காலத்தில் நைச்யாநு ஸந்தானம் பண்ணுகிறார்.
அப்பொழுது “குளித்து மூன்றனலை யோம்பும் குறிகொளந்தணமை தன்னை ஒளித்திட்டேன் “ (திருமாலை 25) என்று
அருளிச் செய்வது மறைமுகமாக ப்ராஹ்மண்யத்தின் பெருமையை விளக்குகிறது.

வேதங்களைக் கொண்டு பகவதனுபவம் பண்ணுவதே பூர்ணமானது.
கண்ணா! நான்முகனைப் படைத்தானே!
காரணா! கரியாய்! அடியேன் நான்
உண்ணா நாள் பசியாவதொன்றில்லை
ஓவாதே ‘நமோநாரணா!’ என்று
எண்ணாநாளும் இருக்கெசுச்சாம
வேத நான்மலர் கொண்டுன் பாதம்
நண்ணா நாள் அவை தத்துறு மாகில்
அன்றெ னக்கவை பட்டினி நாளே. (5-1-6)

இங்கு திருவஷ்டாக்ஷரத்தையும் வேத மந்திரங்களையும் தனித்தனியாகப் பிரித்துப் பேசுவது
அவைகள் மூலம் ஏற்படக்கூடிய அனுபவ பிரகாரத்தை பற்றியது.
திருவஷ்டாக்ஷரத்தால் சிறிய அளவில் பகவதனுபவம் ஏற்படுகிறது என்று திருவுள்ளம் பற்றுவது கவனிக்கத் தக்கது.
இங்கு பெரிய ஜீயர் செய்யும் விவரணம் மிகவும் அழகாக அமைந்துள்ளது.
“திருமந்திரம் சங்க்ரஹமும் வேதம் விவரணமாயிறே இருப்பது” என்று அருளிச் செய்கிறார்.
அதுமட்டுமல்ல, “நமோ நாரண என்றது போராமே பெரும் திருப்பாவாடையிலே மண்டுகிறார்” என்று அருளிச் செய்வதும் கவனிக்கத் தக்கது.
அரும்பதக்காரர் திருநாமம் சிறிய திருப்பாவாடை வேதம் பெரிய திருப்பாவாடை என்று வர்ணிக்கிறார்.
உலகத்தில் பசிக்குத் தகுந்தாற்போல் உணவை உட்கொள்வதைப் பார்க்கிறோம்.
சிறிய அளவில் பசி உள்ளவன் சிறிய திருப்பாவாடையில் உள்ள உணவை உட்கொண்டு திருப்தி யடைகிறான்.
பெரிய பசி உள்ளவன் பெரிய திருப்பாவாடையில் உள்ள உணவை உட்கொண்டு திருப்தியடைகிறான்.
பெரிய ஆசை உள்ளவன் பெரிய திருப்பாவாடையில் உள்ளதை அனுபவித்து உத்ஸாஹத்துடன் ஈடுபடுகிறான்
என்பதைக் கண்டார்கள் மண்டுகிறார் என்று கூறப் படுகிறது.
இதனால் சிறிய அளவில் பகவதனுபவம் பண்ண நினைப்பவர்களுக்கு திருநாமம் போதுமானதென்றும்
பெரிய அளவில் பகவதனுபவம் பண்ண வேதங்களையே நாட வேண்டும் என்றும் ஆழ்வார்கள் திருவுள்ளம் பற்றுவது வெளியாகிறது.

( இருக்கார் மொழியால் நெறி இழக்காமை உலகளந்த திருத்தாளிணை நிலத்தேவர் வணங்குவர்.
யாமும் அவா உருக்கா வினையோடும் எம்மோடும் நொந்து கனியின்மையில் கருக்காய் கடிப்பார் போல்
திருநாமச் சொல் கற்றனமே” (திருவிருத்தம் 64)
இங்கு ஆழ்வார் ரிகாதி வேதமந்திரங்களைக் கொண்டு பகவதனுபவம் பண்ணுவதை பழத்தை புஜிப்பதோடும்
திருநாமம் கற்று பகவதனுபவம் பண்ணுவதை கருக்காய் கடிப்பதோடும் ஒப்பிட்டுப் பேசுகிறார்.
ஸ்வத:ப்ரமாணமாயும், எம்பெருமானின் ஸ்வரூபாதிகளை நேரிலேயே காட்டித் தரவல்ல விலக்ஷண ப்ரமாணமாயும்
வேதம் இருப்பதால் வேத மந்திரங்களைக் கொண்டு பகவதநுபவம் பண்ணுவது பழத்தைப் புஜிப்பது போலாகிறது.
திருநாமம் பகவத் வாசகமானாலும் ஸர்வவர்ண ஸாதாரணமான அது வேத வாக்யமாக ஆக முடியாததால்
வேதம் போல் திருநாமம் நேருக்கு நேராக பகவதநுபவத்தை உண்டு பண்ண முடியாது.
அதனால் அது காலக்ரமத்தில் பழுத்து ரஸானுபவத்தை உண்டு பண்ண வேண்டிய கருக்காய் ஸ்தானத்தில் இருந்து வருகிறது.

“அறிவென்றும் தாள் கொளுவியைம்புலனும் தம்மில் செறிவென்னும் திண்கதவம் செம்மி
மறை என்றும் நன்கோதி நன்குணர்வார்கள் காண்பரே நாடோறும் பைங்கோதவண்ணன்படி” (மூன்றாம் திருவந்தாதி 12)
எப்பொழுதும் வேதத்தை செவ்வையாய் அத்யயனம் செய்து ஞானமாகிற பூட்டை தொடுத்து ஐவகையான இந்திரியங்களைத் தொடுத்து
தமக்குள் அடக்குகையாகிற வலிய கதவை அடைத்து நன்றாய் பகவானை அறிய வல்லவர்கள்
அழகிய கடல் நிறத்தனான ஸர்வேச்வரன் வகையை பிரதி தினமும் அறிவார்கள்”

(“மேவித் தொழுதுய்ம்மினீர்கள் வேதப் புனித விருக்கை நாவில் கொண்டச்சுதன் தன்னை ஞானவிதி
பிழையாமே பூவில் புகையும் விளக்கும் சாந்தமும் நீரும் மலிந்து மேவித் தொழு மடியாரும் பகவரும் மிக்கதுலகே” திருவாய்மொழி 5-2-9)
நாம் ஆச்ரயிக்க வேண்டிய பெரியோர்கள் வேதங்களைக் கொண்டு பகவதாராதனம் செய்பவர்களாக
இருக்க வேண்டுமென்று ஆழ்வார் திருவுள்ளம் பற்றுவது வெளியாகுகிறது.

ஸ்ரீ ஆழ்வார் திருவிருத்தத்தில் கீழ்கண்டவாறு தெரிவிக்கிறார்.
(“ மைப்படி மேனியும் செந்தாமரைக் கண்ணும் மைப்படியால் உன் திருவடி சூடும் தகைமையினார் எப்படி
யூராமிலைக்கக் குருட்டா மிலைக்கு மென்றும் அப்படி யானும் சொன்னேன், அடியேன் மற்று யாதென்பனே 94 “
“வைதிகரே அஞ்சனத்தின் ஸ்வபாவமுடைய உன் திருமேனியையும், உன் செந்தாமரைக் கண்களையும் ஸேவித்து
உன் திருவடியை உள்ளபடியே சூடும் ஸ்வபாவமுள்ளவர்கள். ஊருக்கு வெளியில் மேய்ந்து திரும்பும் காலத்தில்
மாட்டு மந்தையிலுள்ள கண்ணுள்ள பசுக்கள் ஊரைக் கண்டதும் கனைக்க அதைக் கேட்டு குருட்டுப் பசுவும் எப்படி கனைக்குமோ,
அப்படியே யானும் சொன்னேன். அடியேன் மற்று எதைச் சொல்லுவேன்” )
வைதிக ஸமூக அமைப்பில் பிராம்மணன் தலைமை ஸ்தானத்திலிருப்பதையே வேதங்களும் ஸ்ம்ருதிகளும் அறுதியிட்டுச் சொல்லுகின்றன.
தலைமையான ஸ்தானத்தை பிராம்மணன் வஹிப்பதற்கு வேதம் அவனிடமிருப்பதே காரணம்.

“நால்வகை வேதம் ஐந்து வேள்வி ஆறு அங்கம் வல்லார்
மேலை வானவர் மிக்க வேதியராதிகாலம்
சேலுகள் வயல் திருப்பேர் செங்கண் மாலோடும் வாழ்வார்
சீல மாதவத்தர் சிந்தையாளி என் சிந்தையானே!–பெரிய திருமொழி 5-9-9-

(பண்ணி நின் மொழியாய் நரம்பில் பெற்ற பாலையாகி இங்கே புகுந்து என் கண்ணும் நெஞ்சும் வாயுமிடங் கொண்டான்
கொண்டபின் மறையோர் மனந் தன்னுள் விண்ணுளார் பெருமானை எம்மானை வீங்கு நீர் மகரம் திளைக்கும்
கடல் வண்ணன் மாமணி வண்ணன் எம் அண்ணல் வண்ணமே அன்றி வாயுரையாதே) திருமொழி 7-3-7

செல்வம் மல்கு தென் திருக்குடந்தை அந்தணர் மந்திர மொழியுடன் வணங்க,
ஆடரவமளியில் அரிதுயில் அமர்ந்த பரம திருவெழுகூற்றிருக்கை
இங்கு திருக்குடந்தை எம்பெருமான் ஜகத் ரக்ஷணத்தில் அவஹிதனாய்க் கொண்டு திருக்கண் வளருவதற்கு
அங்குள்ள பிராம்மணர்கள் வேத மந்திர மொழிகளால் அவனை வணங்குவதே காரணம் என்று ஆழ்வார் திருவுள்ளம் பற்றுகிறார்.

(பொருளால் அமருலகம் புக்கியலாகாது, அருளாலரமருளுமன்றோ நீ மறவேல் நெஞ்சே நினை — இரண்டாம் திருவந்தாதி 4)

நீரழலாய் நெடுநிதனாய் நின்னை, அன்று அக்க
னூரழாலுண்டானைக் கண்டார் பின் காணாமே
பேரழலாய்ப் பெருவிசும்பாய்ப் பின் மறையேர் மந்திரத்தின்
ஆரழ லாலுண்டானைக் கண்டது தென்னரங்கத்தே.–பெரிய திருமொழி 5-6-5-

காலை யெழுந்துலகம் கற்பனவும் கற்றுணர்ந்த
மேலைத் தலை மறையோர் வேட்பனவும்
வேலைக்கண் ஓராழியானடியே யோதுவது
மோற்பனவும் பேராழிக் கொண்டான் பெயர்.–முதல் திருவந்தாதி (66)

“வேதவாய்த் தொழிலாளர்கள் வாழ் வில்லிபுத்தூர்” நாச்சியார் திருமொழி 1-2-10)

(“பண்ணூறு நான்மறையோர் புதுவை” 1-5-11)

(“வாய் நல்லார் நல்ல மறையோதி மந்திரத்தால் பாசிலை நாணல் படுத்து”…. 1-6-7)

(“அந்தணர்கள் ஒரு மூவாயிரவரேத்த அணிமணி யாஸனத்தில் இருந்தவம்மான்”-பெருமாள் திருமொழி- 1-10-2)

(துணை நூல் மார்வினை அந்தணரும் அண்டா எமக்கு அருளாய் என்று அணையும்-பெரிய திருமொழி- 1-5-9) -ஸாளக்ராமத்தில்

(“தூய நான் மறையாளர் ஸோமம் செய்ய செஞ்சாலி வினை வயலூர் –பெரிய திருமொழி-2-10-1)- திருக்கோவலூரில்

(வந்தனை செய்திசை ஏழாரங்கம் ஐந்து வளர் வேள்வி நான் மறைகள் மூன்று தீயும் சிந்தனை செய்து இருபொழுதும் ஒன்றும் செல்வ 2-10-2)

(மாடம்தோறும் மறை வளர, புகழ் வளர, மண்டபமுண்டு ஒளியனைத்தும் வாரம் ஓத 2-10-5)
(சீரேறு மறையாளர் நிறைந்த செல்வம் 2-10-8) (சீரணங்கு மறையாளர் நிறைந்த செல்வ 2-10-10)

(“எழில் விளங்கு மறையும் ஏழிசையும் கேழ்விகளும் இயன்ற பெரும் குணத்தோர் மண்ணில் மிகு மறையவர்கள் மலிவெய்து “3-9-2)
“மன்னுபுகழ் வேதியர்கள் மலிவெய்து” 3-9-5)-
“உண்மைமிகு மறையோடு நற்கலைகள் நிறை பொறைகள் உதவுகொடை என்றவற்றி னொழிவில்லாப்
பெரிய வண்மைமிகு மறையவர்கள் மலிவெய்து” 3-9-6)திருநாங்கூர் வைகுந்த விண்ணகரத்தில்

“பெரும்புகழ் வேதியர் வாழ்” 3-10-1)
(“என்றுமிகு பெருஞ்செல்வத்தெழில் விளங்கு மறையோர் ஏழிசையும் கேழ்விகளும் இயன்ற பெருங்குணத்தோர்
அன்றுலகம் படைத்தவனே அனையவர்கள்” 3-10-2)-
அண்டமுறும் முழவு ஒலியும் மடவார் சிலம்பின் ஒலியும் அண்ட முறுமலை கடலின் ஒலிதிகழும்” 3-10-5)
(“நாமனத்தால் மந்திரங்கள் நால்வேதமைந்து வேள்வி யோடா றங்கம் நவின்றுக் கலை பயின்றங்கா
மனத்து மறையவர்கள் பயிலுமணி” 3-10-7-
“சாலைகள் தூமறையோர் தொக்கிண்டித் தொழுதியோடு” 3-10-8)
(“மாமறையோர் மாமலர்கள் தூவி அஞ்சலித் தங்கு அரிசரண் என்றிறைஞ்சும்” 3-10-9) திரு அரிமேயவிண்ணகரத்தில்

ஏராரும் பெரும் செல்வத்தெழில் மறையோர்” 4-1-8–திருத்தேவனார்தொகையில்

நல்ல வெந்தழல் மூன்று நால் வேதம் ஐ வேள்வியோடாறங்கம் வல்ல அந்தணர் மல்கிய” 4-2-2)-திருவண் புருஷோத்தமத்தில்

“ சிறப்புடை மறையோர் நாங்கை” 4-3-2)
“பங்கயத்த அயன் அவனனையத் திடமொழி மறையோர் நாங்கை” 4-3-3)
“செல்வ நான்மறையோர் நாங்கை” 4-3-6)
(“செஞ்சொல் நான்மறையோர் நாங்கை” 4-3-7)
(“இலங்கிய நான் மறையனைத்தும் அங்கமாறு மேழிசையும் எண்டிக்கெங்கும்” 4-4-8-
ஊழிதோறு மூழிதோறும் உயர்ந்த செல்வத்து ஓங்கிய நான்மறையனைத்துந் தாங்கும்” 4-4-9–திருநாங்கூரில்-

செஞ்சொல் மறையவர்சேர் புதுவை –பெரியாழ்வார்-1-3-10-
திருவிற் பொலி மறைவாணர் புத்தூர் 3-5-11 –
திருவிற் பொலி மறைவாணன் பட்டர் பிரான் 4-1-10-
“தேவகாரியம் செய்து வேதம் பயின்று வாழ் திருக்கோட்டியூர் “ 4-4-1-
திருந்து நான் மறையோர் இராப்பகல் ஒத்தி வாழ் 4-4—7-
வேள்வி ஐந்து … ஏதம் ஒன்றில்லாத 4-4-6-
நிறைநிறையாக நெடியன யூப நிரந்தரமொழுக்க விட்டு இரண்டு கரை புறை
வேள்வி புகை கமழ் கங்கை கண்டமென்னும் கடிநகர் 4-7-8-
தோதவதித் தூய் மறையோர் 4-8-1-
மறைப் பெரும் தீ வளர்த்திருப்பார் …. மறையவர் வாழ் திருவரங்கம் 4-8-2-

பாவியல் வேத நன் மாலை பல கொண்டு, தேவர்கள் மா முனிவர் இறைஞ்ச நின்ற–ஸ்ரீ திருவாய் மொழி–4-2-3-

வேதம் வல்லார்களைக் கொண்டு விண்ணோர் பெருமான் திருப்
பாதம் பணிந்து,இவள் நோய் இது தீர்த்துக் கொள்ளாது போய்,––4-6-8-

அற்புதன் நாராயணன் அரி வாமனன்
நிற்பது மேவி இருப்பது என்னெஞ்சகம்
நற்புகழ் வேதியர் நான்மறை நின்றதோர்
கற்பகச் சோலைத் திருக்கடித்தானமே -8-6-10–

இலம் கதி மற்று ஓன்று எம்மைக்கும் ஈன் தண் துழாயின்
அலம் கலம் கண்ணி ஆயிரம் பேருடை யம்மான்
நலம் கொள் நான்மறை வாணர்கள் வாழ் திரு மோகூர்
நலம் கழல் அவனடி நிழல் தடம் அன்றி யாமே–10-1-2-

——————

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ ஆழ்வார்கள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ திருப்பாவையில்- ஐந்தாம் ஐந்து பாசுரங்கள் – உபன்யாசம் –ஸ்ரீ உ .வே . வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் / ஸ்ரீ உ .வே. வெங்கடேஷ் ஸ்வாமிகள்

January 15, 2020

இன்றோ திருஆடிப் பூரம் எமக்காக
அன்றோ இங்கு ஆண்டாள் அவதரித்தாள் –குன்றாத
வாழ்வான வைகுண்ட வான் போகம் தன்னை இகழ்ந்து
ஆழ்வார் திரு மகளாராய்-22

அஞ்சு குடிக்கு ஒரு சந்ததியாய் ஆழ்வார்கள்
தம் செயலை விஞ்சி நிற்கும் தன்மையளாய் -பிஞ்சாய்
பழுத்தாளை ஆண்டாளை பத்தி உடன் நாளும்
வழுத்தாய் மனமே ! மகிழ்ந்து -24 –

——————————————–—————–

ஏற்ற கலங்கள் எதிர் பொங்கி மீதளிப்ப
மாற்றாதே பால் சொரியும் வள்ளல் பெரும் பசுக்கள்
ஆற்றப் படைத்தான் மகனே அறிவுறாய்
ஊற்றமுடையாய் பெரியாய் உலகினில்
தோற்றமாய் நின்ற சுடரே துயில் எழாய்
மாற்றார் உனக்கு வலி தொலைந்து உன் வாசல் கண்
ஆற்றாது வந்து உன் அடி பணியுமா போலே
போற்றியாம் யாம் வந்தோம் புகழ்ந்தேலோ ரெம்பாவாய்-

அஸங்கயேயமாய் நிஸ்ஸீமமாய் வள்ளன்மை அளவும் பெரியவை -கொடுப்பதிலும் பெரியவை
சிஷ்யர்களுக்கு பொழியும் ஆச்சார்யர்கள் -வாங்கிய அர்த்தங்களை பலருக்கும் பகிர்ந்து -எதிர் பொங்கி மீது அளிப்ப-
உடையவர்-உபய விபூதிகளை மட்டும் இல்லாமல் -74-சிம்ஹாசனாதிபதிகளையும் அவனையும் உடையவர் –
தோற்றமாய் நின்ற சுடர் -பிறந்து பிறந்து தேஜஸ் மிக்கு –
அத்வேஷம் மாறி-ஈடுபாடு பிறந்து ஆபீமுக்யம் பெருகி –ஆற்றாது பிரிவாற்றாமை பொறுக்க ஒண்ணாத நிஷ்டை —
ஈர நெல் வித்தி -பக்தி உழவன்
போற்றி -பெரியாவார் போலே -புகழ்ந்து -நம்மாழ்வாரை போலே
கீர்த்தனை -ஸ்தோத்ரம் -அஞ்சு குடிக்கு ஒரே சந்ததி –

நானும் உங்களில் ஒருத்தி -போகங்களில் வந்தால்-அனுபவ தசை -போக தசை -குணங்களுக்குத் தோற்று -சேஷ பூதர்-
கீழே ஆஸ்ரயண தசை -பற்றும் பொழுது ஸ்திதி நிலைப்பாடு வேறே –
புருஷகாரமாக பற்றி -அவனை கொடுப்பவனாகவும் நம்மை அவனை பற்றுவபராகவும் ஆக்கும் நிலை –
புருஷம் கரோதி–விஷ்ணுவுக்கு ஸ்ரீயாக -அவன் மணாளன் –கேள்வன் -அரையன் -அன்பன்- பித்தன்
ஏக ஊனம் சேஷி -அவனை தவிர மற்றவர்களுக்கு சேஷி -மற்றவருக்கு சேஷி இவள் -உச்சித உபாய யுக்தி
ஸ்ரயதே ஸ்ரீ யதே
ஸ்ருனோதி ஸ்ராவயதி -கேட்டு கேட்பிக்கிறவள் –
ஸ்ருணாதி பாபங்களைப் போக்கி ஸ்ரீநாதி சேர்த்து வைக்கிறாள் –
தண்ணீரை ஆற்ற தண்ணீர் வேண்டாமே -தண்மை -குளிர்ச்சி –

கைங்கர்யத்தில் இரண்டு நிலை வேண்டாமே -மிதுனத்தில் நாம் செய்யும் கைங்கர்யம் –
ஸ்ரீ துவய மஹா மந்த்ரம் சொல்லுமே -ஏக ஆசனத்தில் கைங்கர்யம் –
ஆச்ரயணம் சரணாகதி முடிந்ததும் -குண அனுபவ ஜெனித ப்ரீதி கார்ய கைங்கர்யம்–
நம்முடன் சேர்ந்தே அனுபவிக்கிறாள் அவளும் -கைங்கர்யம் ஏற்றுக் கொள்ள இடம் மாறி-
மூன்று ஸ்தானங்கள் அவளுக்கு உண்டே –
நீராட்டம் தானே அனுபவம் -சேர்ந்தே இழிகிறாள் நம்முடன் –

ஏற்ற -இட்ட -மடியின் கீழே ஏற்ற -அவருக்கு ஏற்றமாக -ஒத்ததாக -கொட்டும் பாலுக்கு ஏற்ற பாத்திரம் –
ஏற்றுக் கொள்ளவும் வேண்டுமே -கை ஏந்தினாலே கொடுப்பார்கள் –
அனுவர்த்தி ப்ரசன்னாச்சார்யார் -என்றும் – க்ருபா மாத்ர ப்ரசன்னாச்சார்யார் -என்றும் உண்டே –
ஆச்சார்யர் தன்னை தனது ஆச்சார்யருக்கு சிஷ்யராகவும் நினைத்து-
சிஷ்யனையும் தனது ஆச்சார்யருக்கு சிஷ்யனாக -நினைப்பதே ஏற்ற கலங்கள்
சரீரம் அர்த்தம் ஆத்மா மூன்றையும் சமர்ப்பித்து அவர் கொடுத்ததைக் கொண்டு வாழ வேண்டும் –
பராசரர் -மைத்ரேயர் -ப்ரஸ்ன காலம் எதிர்பார்த்து -தத்வ தர்சி – ஞானிகள் –
திரௌபதி பரிபவம் காண ஒண்ணாமைக்கு அன்றோ பரீஷை இல்லாமல் நடு முற்றத்தில் கொட்டினான்
கார்ப்பண்யம் -கிருபணன் -கைம்முதல் இல்லாதவன் -சிஷ்யன் தாசன் -ஸ்ரேயஸ் -நல்லது சொல்ல வேண்டும் பிரார்த்தித்தான் அர்ஜுனன்
கேட்ட அர்ஜுனன் மறந்து -மீண்டும் அநு கீதை உண்டே -எதிர் பொங்கி மீது அளிக்கவில்லையே –
இனிமேல் தான் சொல்லக் கூடாது -தத்வ தர்சிகளைக் கொண்டே உபதேசம்

முதலியாண்டான் -உறவு முறையில் கேட்க்காமல் சிஷ்யர் போலே தானே உபதேசம் –
மாத்ரு தேவ பவ பித்ரு தேவ பவ ஆச்சார்ய தேவோ பவ அதிதி தேவோ பவ
எழுத்து அறிவித்தவன் இறைவன் ஆவான்
மைத்ரேயர் -பராசரர் -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -பரீஷை பண்ண கேள்வி கூடாதே -பொதுவான கேள்வி
ஒருவருக்காக உபதேசம் பலருக்கும்
யுதிஷ்ட்ரர் -பீஷ்மர் -ஸ்ரீ விஷ்ணு சஹஸ்ர நாமம் -தர்மம் சேர்க்கும் ஆசையுடன் சிஷ்யர் –
அசேஷ -சர்வமும் கேட்ட பின்பும் -மீண்டும் -தாழ்ந்த குரலில் கிம் ஏகம்–சம்சார பந்த நாத் -தர்மம் கேட்பதில் விருப்பம் குறையாமல்
பரீக்ஷித் -ஸூகர்—16- வயசு தான் எப்பொழுதும்-ஸ்ரீ மத் பாகவதம் -பேராசை -ஏழு நாள்களில் அனைத்தையும் அறிய
ஜனமேயன் வைசம்பாயனர் -மஹா பாரதம்

நம்மாழ்வார் -மதுரகவியாழ்வார் -ஸ்ரீ திருவாய்மொழி-இவருடைய மைத்ரேயர் இருக்கும் படி என்று
இவரது அவா-தத்வ த்ரயங்களிலும் பெரியதானதே -அடையும் காதல்- த்வரை – உந்த அருளிச் செய்தபடி
இது ஒன்றே ஏற்ற கலங்கள் -அஸீம பூமா பக்திக்கடல் –
பயன் நன்றாகிலும் –திருத்திப் பணி கொள்வான் –தான் ஏற்ற காலம் இல்லை என்று தானே சொல்லிக் கொள்கிறார் –
நைச்ய பாவத்தால் -பாங்கு அல்லவன்-நன்மையால் மிக்க நான் மறையாளர்கள் புன்மையாக கருதுவர் –
இதனாலேயே அன்னையாய் அத்தனாய் என்னை ஆண்டிடும் தன்மையன்
நிற்கப்பாடி என் நெஞ்சில் நிறுத்தினான் -சடகோபன் என் நம்பியே -எண் திசையும் இயம்புவேன் -என்று இருக்க வேண்டும் –
முயல்கின்றேன் என்றே இருக்க வேண்டும் –

வருணன் பிள்ளை பிருகு -கை கூப்பி ப்ரஹ்மம் -அறிய -பொதுவான கேள்வி –
யாதோ வா இமாநி பூயானி ஜாயந்தே -பொதுவான பதில் –
ஸ்வேதகேது தந்தை உத்தாலகர் -சந்திரன் போலே முக மலர்ச்சி -எதை அறிந்தால் தெரியாததை எல்லாம் அறிந்தபடி ஆகுமோ அதை அறியாயோ
சர்வ ம்ருத்மயம் -தெரியாததை அறியாத வரை தெரிந்து கொண்டோம் என்ற எண்ணம் கூடாதே

திருக்கண்ண மங்கைப் பெருமாள் கலியன் இடம் -பெருமாளே ஏற்றகலங்கள் -பத்தராவிப் பெருமாள் –
நின் தனக்கும் குறிப்பாகில் கற்கலாம் கவியின் பொருள் தானே பிருகத் பஹு சிந்து – பெரும் புறக் கடல்
நம்பிள்ளை -பெரியவாச்சான் பிள்ளை இவரே ஏற்ற கலங்கள்-கீழே சொன்ன எல்லா குணங்களும் அமைந்தவர் –
நர நாராயணாய கீழே இருந்து சிஷ்யர் இருக்கும் இருப்பு நாட்டார் இருக்கும் இருப்பு அறிய
நாம் யார் -பெரிய திரு மண்டபம் -ஈடு கேட்க ஆசை கொண்டு -வசிஷ்டர் விசுவாமித்திரர் சாந்தீபினி வள்ளல் பெரும் பசுக்களாக இல்லையே
காமம் க்ரோதம் ஆள்பட்டு–மா முனிகளை-கேட்டு எதிர் பொங்கி மீது அளிக்க -தனியன் சாதித்து
ஆச்சார்யர் திரு உள்ளத்தில் இவ்வர்த்தம் இவனுக்கு ஸ்புரிக்கட்டும் என்ற ஆசீர்வாதத்தால் எதிர் பொங்கும் –
முன்னோர் மொழிந்தவற்றையும் திரு உள்ளத்தில் உள்ளவற்றையும் -ஆச்சார்ய ஹ்ருதயமாக அருளுபவர் சச் சிஷ்யர்
ஆற்றப் படைத்தான் -உடையவர் -மகனே -பூர்வர்களும் -செல்லப் பிள்ளையும் –

————

நப்பின்னை ஆண்டாள் கோஷ்ட்டியில் -இது முதல் -ஆகவே மேலே அவள் பிரஸ்தாபம் இல்லை
பரத்வமாக பேசாமல் -மனைவி கணவன் போலே -இவள் சொல்லிக் கொடுக்க –
ஆனந்த வல்லி –மனித ஆனந்தம் -ஆசீர்வதிக்கப்பட்ட யுவா மணம் உடல் வலிமை –
நூறு நூறாக -ஏற்றி -10-power-16-வரை சென்று கீழே இறக்கி
ஆசீர் வாதிக்கப்பட்ட -தந்தை தீர்க்காயுசு இருப்பவன் best-well-wisher-ஆஸிஷ்டன்
அந்த தந்தையின் மகனே -ஆர்ய புத்ரா -என்று கணவனை மனைவி கூப்பிட வேண்டும் –

ஆகவே நந்தகோபன் பெருமைகளை சொல்லி -அவர் மகனே -என்று நப்பின்னையும் சேர்ந்தே இது முதல் –
ஆற்றப் படைத்தான்
பசுக்கள் ஆற்றப்படைத்தான்
பெரும் பசுக்கள் ஆற்றப்படைத்தான்
வள்ளல் பெரும் பசுக்கள் ஆற்றப்படைத்தான்
சொரியும் வள்ளல் பெரும் பசுக்கள் ஆற்றப்படைத்தான்
பால் சொரியும் வள்ளல் பெரும் பசுக்கள் ஆற்றப்படைத்தான்
மாற்றாதே பால் சொரியும் வள்ளல் பெரும் பசுக்கள் ஆற்றப்படைத்தான்
எதிர் பொங்கி மீதளிப்ப மாற்றாதே பால் சொரியும் வள்ளல் பெரும் பசுக்கள் ஆற்றப் படைத்தான்
ஏற்ற கலங்கள் எதிர் பொங்கி மீதளிப்ப மாற்றாதே பால் சொரியும் வள்ளல் பெரும் பசுக்கள் ஆற்றப் படைத்தான்

பெருமாள் குண தோஷங்களை எண்ண முடியாத படி இவற்றின் கணங்களையும் எண்ண முடியாது
மாமனார் பெயரை சொல்லாமல் இங்கு -கீழே எல்லாம் -மற்றவருக்கு அடையாளம் காட்ட –
அவனுக்கு நேராக சொல்லும் இவற்றில் நந்த கோபன் யசோதை பெயரையும் சொல்லாமல் ஒருத்தி மகனாய் ஒழித்து வளர
ஆர்ய புத்ரா -அழைக்க வேண்டியதை அழகாக அமைத்துள்ளான்
மகனே -ஒரே வார்த்தை -அவனுக்கு பல விசேஷணங்கள்-இது தானே அவனுக்கு திரு உள்ளம் உகக்கும்

அபிமத மதி விதி –குண கடலில் -லவ -எடுத்து ஸ்தோத்ரம் -பண்ண -பெருமாள் –
ஆத்மாநம் மானுஷம் மன்யே தசரதாத்மஜம் -இப்படி ஸ்தோத்ரம் பண்ணாதே -எளிமையுடன் அவதரிக்க –
ஸுவ்லப்ய பரமாகவே ஸ்தோத்ரம் பண்ண வேண்டும்
சக்ரவர்த்தி திருமகன் -சம்ப்ரதாயம் அறிந்தவர் அவன் உகப்புக்காக –
இது நப்பின்னை காட்டி அருளிய வழி–

பிள்ளையே -சொல்லாமல் மகனே -தந்தைக்கு அடங்கிய பிள்ளை –
கயா ஸ்ரார்த்தம் -வருஷ ஸ்ரார்த்தம் -இருக்கும் பொழுது அடங்கும் பிள்ளை –
அறிவுறாய் -எந்த கோபி வரவில்லையே என்று எண்ண
பொதுவான -குணங்கள் -ஆயர்பாடியில் அனைவரையும் குறிக்கும்
ஸ்வரூப நிரூபகம் சொல்லி அவனை உணர்த்த சொல்லிக் கொடுக்கிறாள் நப்பின்னை
ஊற்றம் உடையாய் –வேதம் ஒன்றாலே அறியப்படுபவன் -சாஸ்த்ர யோநித்வாத்-
ஆஸ்திகன் -நாஸ்திகன் -வேதம் கொண்டே -கடவுளை ஏற்காதவன் நிரீஸ்வர மதஸ்தன்
கபிலர் -நிரீஸ்வர ஆஸ்திகர் -வேதம் ஒத்துக் கொண்டதால் –

உறுதி மிக்கவன் -ஆஸ்ரித ரக்ஷணத்தில் உத்ஸாகத்துடன் ஊக்கம் ஆர்வம் -மீண்டும் மீண்டும் அவதரித்து –
உடமைக்கு ஒரு முழுக்கு உடையவனுக்கு ஒன்பது முழுக்கு –
ரிஷிகளை ரக்ஷணம் பண்ணிய பெருமாள் வார்த்தை –
அப்யகம் ஜீவிதம் -உயிரைக் கை விட்டாலும் உன்னை விடேன் -உன்னைக் கை விட்டாலும் லஷ்மணனை விடேன் –
அவனையும் விட்டாலும் ஆஸ்ரிதர்களை விடேன்
சர்வ லோக சரண்யாய ராகவாய மஹாத்மான -வேடன் புறா கதை -மனுஷன் புலி குரங்கு கதை -மித்ர பாவேன நத்யஜேயம் –
விபீஷணன் -வானர முதலிகள் தேவர்கள் அம்சம் – தபஸைக் குலைக்க இந்திரன் செய்தது போலே இவர்களும்
ராமர் கோஷ்ட்டி வேறே ராமானுஜர் கோஷ்ட்டி -பிள்ளை உறங்கா வல்லி தாசர் -குரு பரம்பரை கொடுக்கும் உறுதி –
ராமானுஜர் கொடுத்த அபய பிரதானம் இதுவே –
சேது கடற்கரையிலே விபீஷணனுக்கு பட்டாபிஷேகம் செய்து அருளினான் –
இஷ்வாகு குலதனம் அரங்கனையும் பரிசாக அருளி
மரனாந்தம் வைராணி -ராவணனையும் இறந்த பின்பு -நன்மைகளை தடுக்க முடியாதே -சம்ஸ்காரம்

வைகுண்ட ஏகாதசி -பரமபத வாசல் –
பிரமன் ஸ்ருஷ்ட்டி -மது கைடபர் -மிருதுவானவனுக்கு மது -அவனுக்கு கடினம் கைடபர் -இருவரும் -வேதம் அபகரித்து —
ஹயக்ரீவர் அவதாரம் -பல வருஷம் சண்டை -மின்னல் பார்த்து
ஐ மின்னல் துர்க்கா தேவி -தேவி பாகவத புராணம் கதை -பீஜா மந்த்ரம் -நாங்கள் சங்கல்பம் செய்தால் தான் மரணம் -வரம் பெற்றார்கள்
அஹங்கரித்து உனக்கு என்ன வரம் -வேண்டும் என்றும் கேட்டார்கள்
சாக சங்கல்பம் செய்யும் வரம் -கேட்டு -தண்ணீர் இல்லா –
மோஷம்-வடக்கு வாசல் வழியாக மார்கழி சுக்ல பஷ ஏகாதசி கூட்டிப் போனார்கள் –
கும்பகோணம் -ஸ்ரீ ப்ரஸ்ன சம்ஹிதை பாஞ்சராத்ர ஆகமம் -ஸ்ரீ கேள்வி பெருமாள் பதில் -அதிலும் இந்த வரலாறு
கும்பகோணம் ஸ்ரீ வைகுண்டம் ஆகவே தனியாக வைகுண்ட வாசல் இல்லை
பதினோரு இந்திரியங்கள் பாபம் பிராயச்சித்தம் ஏகாதசி –
மார்கழி உகந்த மாதம் -அதில் இது வருவதால் ஸ்ரேஷ்டம்-

அஹங்கரித்த அசுரர்களையும் ஸ்ரீ வைகுண்டம் கூட்டிப் போன நாள் -ஊற்றம் உடையவன்
பெரியாய் –
சாம வேதம் -இசை வடிவம் -ரிக் த்வம் ருக் சாமவேதம் அஸ்மி -lirics நீ சந்தங்கள் நீ யானால் சங்கீதம் நான் ஆவேன்
பூமா வித்யா –சனத்குமாரர் -நாரதர் -உபதேசம் –அறிந்தவற்றை நாரதர் சொல்லி -வார்த்தை அறிவேன் உள் அர்த்தம் அறியாதவன் –
வாக்கை விட பேச்சு ஆற்றல் -அதை விட மனஸ் உயர்ந்தது -அதை விட மன உறுதி சங்கல்பம் -சமோயோசித்த புத்தி அதை விட –
த்யானம் -அதை விட -விஞ்ஞானம் பொருள் புரிந்து படிப்பது -உடல் வலிமை அறிவை விட உயர்ந்தது-நூறு அறிவாளியையும் அழிப்பவன்-
சுவர் இருந்தால் தானே சித்திரம் எழுத முடியும் –
அன்னம் அதை விட -உயர்ந்தது -தண்ணீர் -அதைவிட -தேஜஸ் -அதை விட -ஆகாசம் அதை விட -மனிதன் உடைய நினைவாற்றல் –
ஆர்வம் இதை விட உயர்ந்தது –இப்படி பதினான்கு படிகள் சொல்லி -ஜீவாத்மா உயர்ந்தது -அதை விட சத்யம் என்னும் பரமாத்மா -சத் பூமா –
பார்க்கும் பொழுது கண்கள் மற்று ஒன்றைப் பார்க்காதோ -இத்யாதி
பஹு பெருமை -பூமா -பண்பு பெயர் –
காது கேட்க்காது மனஸ் நினைக்காது -வேதம் அனைத்துக்கும் வித்து பெரியாய் ஒரே வார்த்தையில் அடக்கி –
பூமா வித்யை கேட்டால் அகால மரணம் இல்லை துக்கம் இல்லை வியாதி இல்லை –
தர்மவானாக இருந்து மோக்ஷம் பெற்று -ஏகா பவதி -கைங்கர்யம் செய்வான் –

உலகினில் தோற்றமாய் நின்ற சுடர் -அவதரித்து கண்ணுக்கு காணும் படி -நின்ற பின்பே சுடர் -பெற்றவன் ஆகிறான்
அங்கே பகல் விளக்கு பட்டு இருக்குமே -பாற் கடலில் -தேவர்கள் பிரயோஜனாந்த பரர்கள்
மொட்டைத்தலை முழங்காலுக்கும் முடிச்சு
பொடுகை இலை கட்டி–பொடுகு உள்ள தலையை காட்டினாள் போலே –
நசுக்கி கட்ட சொல்ல வில்லை -வணங்கினான் பொடுகு உள்ள தலை உள்ளவன் –
நாம் தான் -பிறவி பிணிக்கு -இங்கே தானே பிரகாசிக்கும்
தேர் ஊர்ந்ததால் தேஜஸ் உயர்ந்தது தெய்வ நாயகன் -தேசிகன்
அபசாரங்களையே உபசாரங்களாக கொள்ளுவான் –
அர்ச்சையில் ஸுவ்சீல்யம் -சரம பர்வம் அன்றோ–ஆகாச கங்கை -பாற் கடல் -பெருக்காறு வைபவம் –
பூ கத ஜலம் போலே அந்தர்யாமி -தேங்கின மடுக்கள்-சாய்கரம்

த்ருஷ்டாந்தம் -இவர்கள் வந்ததுக்கு -மாற்றார் –உன் வாசல் கண் -புகல் அற்று உன் அடி பணியுமா போலே –
எத்திசையும் -திரிந்தோடி -காகம் போலே -வல்லவனுக்கு புல்லும் ஆயுதம் -ராம பானம் அவன் திரு உள்ளத்துக்குத் தக்க செயல் –
இடது கண் இரண்டு கண்ணின் வியாபாரம் செய்யும் வரம் பிராட்டி கொடுத்து அருளினாள்
செற்றார் இல்லை -நாங்கள்
அம்புக்கு தோற்று அவர்கள் -அன்புக்கும் அழகுக்கும் குணத்துக்கும் தோற்று வந்தோம் –
லஷ்மணன் -அஹம் அஸ்ய அபரோ ப்ராதா குனைத் தாஸ்யம் உபாகத– அவன் பார்வையில் தம்பி -என் பார்வையில் சேஷபூதன்
பொங்கும் பரிவால் போற்றியும் அல்லாதாரைப் போலே புகழ்ந்தும் வந்தோம்
கண் திறந்து கடாக்ஷம் நாளை

ஆச்சார்ய பரம்
சிஷ்யர் -தாமே உபதேசம் -சுரப்பார்கள் -முன்னோர் மொழிந்த முறை மாற்றாதே –
குருவை விஞ்சிய சிஷ்யர்கள் –
மகனே மஹான் என்றபடி
பெரியாய் -புவியும் இரு விசும்பும் –யான் பெரியன் -நீ பெரியன் என்பதை யார் அறிவார்
கண் கண்ட தெய்வம் ஆச்சார்யர் –
கிரந்த சன்யாசம் -நான் தோற்றால் -எனது தவறே -ஸம்ப்ரதாயத்தில் உறுதி உண்டே

—————-

அங்கண் மா ஞாலத்து அரசர் அபிமான
பங்கமாய் வந்து நின் பள்ளிக் கட்டில் கீழே
சங்கம் இருப்பார் போல் வந்து தலைப் பெய்தோம்
கிங்கிணி வாய்ச் செய்த தாமரைப் பூ போலே
செங்கண் சிறுச் சிறிதே எம்மேல் விழியாவோ
திங்களும் ஆதித்யனும் எழுந்தால் போல்
அங்கண் இரண்டும் கொண்டு எங்கள் மேல் நோக்குதியேல்
எங்கள் மேல் சாபம் இழிந்தேலோ ரெம்பாவாய்

விஸ்வரூபம் -பிரதம கடாக்ஷம் -கண்கள் சிவந்து -மதர்த்து-ஸ்வா தந்தர்யம் வெளிப்படுத்தி -மேனாணிப்பு
நமக்கு இப்படிப்பட்ட ஸ்வாமி யுடையோம் என்கிற மேனாணிப்பு
விஷ்ணோர் கடாக்ஷம்–ஆறு படிகளில் -நடு உண்டே
ஜாயமான கடாக்ஷம் –சத்வ குணம் ஓங்கி -சாபம் இழிந்து போகும் படி நோக்க பிரார்த்தனை இதில் –
நோக்குதியேல் –துர்லபம் -நோக்குக்கு இலக்கு ஆகாதபடி எங்கள் குற்றங்கள் -எங்கள் மேல் சாபம் –நாநா வித நரகம் புகும் சாபங்கள் –
கதிர் மதியம் போல் முகத்தான் -தொடங்கி -இதில் திங்களும் ஆதித்யனும் எழுந்தால் போல் -பூர்த்தி -கடாக்ஷம் கிடைத்ததும் அனுபவம் தானே
அழகிய இடங்களுடன் கூடிய பெரிய ஞாலத்து அரசர் -மூன்று விசேஷணங்கள் -அதுக்கு ஏற்ற அபிமானம் அஹங்காரம் இருக்குமே

யதிராஜ சம்பத் குமார் -சம்பத் -செல்வம் –செல்வமான பிள்ளை -செல்லமான பிள்ளை
மாறு ஓன்று இல்லா மாருதி சிறியாண்டான்-மாருதி பெருமாளுக்கு தூது போலே ராமானுஜருக்கு
கைங்கர்ய பரர் அனைவருக்கும் உடையவர் -கிணத்தங்கரை பிள்ளை போலே இவன் -ஜாக்கிரதையாக ரக்ஷணம் -ஆசை உடன் –
ஆர்த்த த்வனி கேட்டு கண் முழிப்பார்-சிறு சிறிதே –
பாபங்களை பார்க்க முடியாமல் மூடி -பிராட்டி பார்த்து திறக்கும்
ஆற்றாமை கண்டு அலரும் -ஆதித்யனை கண்டு தாமரை அலரும் இரண்டும் ஆகாரம்
செங்கண்-உபமானம் நேர் இல்லாமையால் உபமேயம் தன்னையே விசேஷிக்கிறது –அடை மொழி விசேஷணங்கள் சேர்த்து
அடை கொழி-அடை மொழி –
உபமானதுடன் சொல்ல நினைப்பது அழுக்கு ஆக்குவது போலே -த்ருஷ்ட்டி தோஷம் வாறாமைக்காக தாமரைக் கண்
சுட்டு உரைத்த நல் பொன் உன் திரு மேனி ஒளி ஒவ்வாது
கப்யாசம் புண்டரீகாக்ஷம் -வியாக்யானம் –

உத்தமனது உத்தம அங்கத்துக்கு அதமனது அதம பாகமா த்ருஷ்டாந்தம்
கம்பீராம்ப ஸமுத்பூத ஸ்ம்ருஷ்ட நாள ரவிகர விகசித புண்டரீக தல அமலாய
தேக்ஷிண-
ஆறு அர்த்தங்கள் -சொல்லி மூன்று பூர்வ பக்ஷங்கள் தள்ளி -சம்பிரதாய அர்த்தங்கள் மூன்றும் –
தாத்பர்ய தீபிகா -வேதார்த்த ஸங்க்ரஹம் –
கபி -சூர்யன் -ப்ரஹ்மம் ஆதித்ய மண்டலம் -அஷி புருஷன் வலது கண்ணில் இருப்பவனாக–ஹ்ருதய கமலத்தில் உள்ளவனாக – உபாஸிக்க
அதை போலே -தஸ்ய ஆஸம் -அதன் இருப்பிடம் -சூர்ய மண்டலம் -உபாஸக ஸ்தானமாக கண்கள் -சப்தம் அத்யாஹாரம் இழுத்து பொருள் –

புநர் யுக்தி அக்ஷய புருஷன் உபாசனம் ஏற்கனவே உண்டே
கண்ணில் -அஷிணி-இரண்டு கண்கள் -இதுவும் குறை -ஆகவே ஸ்தானம் பொருள் பொருந்தாது
கபி-மற்கடம்-தஸ்ய ஆஸம் -பிருஷ்ட பாகம் சிவந்து போலே கண்கள் சிவந்து -தாமரை வேறே இருக்க -இரண்டு உபமானம்
குரங்கின் ஆசனம் போன்ற சிவந்த தாமரை போன்ற மலர்ந்த கண்கள் -ஒரே உபமானம்
ஸ்லாக்ய வஸ்துவுக்கு தாழ்ந்த உபமானம்
கப்யாசம் சிறிது அளவு மலர்ந்த தாமரை என்னிலும் பொருந்தாது -சொல்லே இல்லையே –
சிறு சிறிது -கொஞ்சம் கொஞ்சமாக கடாக்ஷம் இங்கு எங்களுக்கு சாத்மிக்க சாத்மிக்க

இனி சம்ப்ரதாயம் ரவிகர சூர்ய கிரணங்களால் -ஒளியால் மலர்த்தப் பட்ட -தாமரை ஒத்த திருக்கண்கள் –
தண்ணீரை குடிக்கிறபடியால் -ஆச –மலர்த்தப்படுகிறது தாமரை –
தடிமனான நாளத்தில் நிற்கிற -கபி நாளம்-தாமரைத் தண்டு இதுவும் தண்ணீரை குடிக்கும் –
நாளத்தை இருப்பிடமாகக் கொண்ட தாமரை -தஸ்மிந் ஆஸ்தே வாசிக்கிறபடியால் -வாசம் -நாளம் இருந்தால் புதுமை மாறாமல் இருக்குமே –
தண்ணீர் நிறைந்த ஏரியில் உருவானதால் –
புண்டரீக தல -இதழ்கள் தானே உதாரணம் பிரசன்ன வதனம் -கமலா பத்ராஷ -இதழ்கள் மலர வேண்டுமே
ஆயத -அகலம் நீண்ட அப் பெரியவாய கண்கள் -விசாலம் –கண்கள் கடாக்ஷிக்க பெருகி –
அமல -குற்றம் அற்று -சேற்று தாமரை இல்லையே இவையே -தோஷங்களைப் போக்கும் கண்கள் அன்றோ-
அமலங்களாக விழிக்கும் -பாசுரம் கொண்டே ஸ்வாமி இந்த விளக்கம்
தல -ஆயத- அமல-இவை கண்ணில் தானே ஏற்ற முடியும் –
படுக்கை பார்வை ஆகாதே -எழுந்து நடந்து இருந்து – அழகைக் காட்டி கடாக்ஷிக்கப் பிரார்த்தனை அடுத்த பாசுரம் –

————

22-பாசுரத்தில் –22-தத்துவத்தை தொலைக்க உபதேசம் -அஹங்காரம் -a-x வரை –24-அசேதனங்கள் –
y-கேள்வி கேட்க்கும் ஜீவன் -z-பரமாத்மா -special-தத்வம் -24 படிகள் காஞ்சி –
அபிமான பங்கம் -மோக்ஷத்துக்கு முதல் தடை -நான்முகன் விட வேண்டியவை நம்மை விட அதிகம் -மேலே இருப்பதே அஹங்காரம் வளர காரணம் –
சரணாகதன் -நாம சங்கீர்த்தனம் -சலவை தொழிலாளி துணி மிதிக்க கல் எறிய இவனும் எறிய காக்கப் போன பெருமாள் திரும்பிய கதை
காம்பற தலை சிரைத்து வாழும் சோம்பாராக இருக்க வேண்டும்
அதுவும் அவனது இன்னருள் என்று இருக்க வேண்டுமே
அம் கண் -அழகிய இடம் -மா ஞாலம் -திவ்யதேச அனுபவம் கலியன் -ராஜாதி ராஜன் ஸர்வேஸ்வரேஸ்வரன்-
ஈன்ற- உபநயனம் பண்ணி வைத்த – குரு -உணவு அளிப்பவர்-ஆபத்தில் உதவும் -ஆகிய ஐந்து தந்தை -மாமனார் ஆச்சார்யர் ஸ்தானம்
தந்தை பிள்ளையை மடியில் -வைத்து தலையை தடவி ஆசீர்வாதம் செய்யவும் வேத மந்த்ரம் உண்டு –
ஹிரண்யாக்ஷன் -பிரளயம் -நான்முகன் தந்தையை கூப்பிட -மஹா வராஹம் –
திரிவிக்ரமன் -அளந்தும் காட்டி -ராமனாக நடந்தும் காட்டி -விஸ்வரூபம் -உடல் மேசை உயிர் என கரந்து உளன் –
பார் என்னும் மடந்தையை மால் செய்யும் மால் -அரசர் அவனுக்கு பிரதிநிதி

அரசர் -வேந்தர் -மன்னர் -பக்தி ரசம் இல்லாத அ ரசர் -காட்ட இந்த வார்த்தை –
பவ்ண்ட்ரக வாஸூ தேவன் -காசி ராஜன் -நண்பன் -தலை காசியில் யாக குண்டத்தில் விழந்தது-
பூதம் ஏவி துவாரகை எரிக்க -சக்ராயுதம் -காசி எரித்து சாம்பல் ஆக்கிய விருத்தாந்தம் -சாம்பல் பூசிக்க -சந்த்ரசேகருக்காக –
பரதன் -சிங்கம் இருக்கும் ஆசனத்தில் நாயா -ராமரே ராஜாதி ராஜன் –ராஜ்யஞ்ச அஹஞ்சஸ்ய இருவரும் சொத்து –
பக்தி இல்லாத தேசம் போலே -நீதி இல்லாத அரசு போலே -சந்திரன் இல்லாத வானம் -ராமர் இல்லாத –
சரணாகதி பண்ணியதால் தன்னை விட மேலான பாதுகை கொடுத்து -அனுப்பி –
ஒன்றைப் பத்தாக்கி -பாதுகை தானே நமக்கு பாதுகாப்பு –
திரு அபிஷேகம் அஹங்கரிக்க-திருப்பாதுகை கைங்கர்ய ரசம் -அத்தை சிம்ஹாசனத்தில் வைத்து காட்டி அருளினான்
பல மன்னர்கள் -கலியன் -ஆழ்வார்கள் -பாசுரங்களில்

அபிமான பங்கமாக – இறுதியில் உணர்ந்து -வந்து -நின் பள்ளிக்கட்டில் -ஸிம்ஹாஸனம் -திருவடிக்கீழே -சங்கம் -கூட்டமாக இருக்க –
சோகம் -ஸ ஹ அஹம் -நானே கடவுள் -தாஸோஹம் -சதா ஸோஹம்-எப்பொழுதும் நானே கடவுள் —
தாஸோ தாஸோஹம் -அடியார்களுக்கு அடியார் -சரம தசை வேண்டுமே –
பாண்டவ தூதன் -துரியோதனன் -எழுந்து நின்ற -பார்த்ததுமே அபிமானம் பங்கமானதே –
ஆயர் பெண்கள் -அரசர் த்ருஷ்டாந்தம் சொல்வது -ஸ்த்ரீத்வ அபிமானம் விட்டு -நாங்களே வந்து தலைப் பெய்தோம்
வந்ததே நப்பின்னை கடாக்ஷ பலன் –திருவடி ராமன் கமல பத்ராஷ -சர்வ தத்வ மனோஹர -அனுக்ரஹம் பெற்றவன் என்று
ஆரம்பித்து சீதை இடம் -அடையாளங்கள் பல –
வானரம் நரம் -நரத்துக்கு வால்–நான் இல்லாமல் எப்படி -ஆபரணங்கள் -பட்டு
புறநானூறு -378-பாடலில் -ராமாயணம் உண்டாம் -அரக்கன் வவ்விய —

அஞ்சலி -நாங்கள் உன் வசப்பட்டுள்ளோம் -அம் ஜலயதி–நீர்ப் பண்டம் போலே உருகுவான் –
நாராயண அஸ்திரம் -அஸ்வத்தாமா விட -மாற்று அஸ்திரம் -அஞ்சலி முத்திரை –
புகல் வேறு எங்கும் இல்லாமல் வந்தோம் -பிறந்தகத்துக்கும் ஆகாதவர்களாக இங்கேயே வந்தோம் –
கட உபநிஷத் சாரம் -இந்த பாசுரம் –
அவனை அடைய அவனே வழி -கதை சொல்லி -வாசல் ஸ்ரவஸ் யாகம் -பசுமாடு தானம் -நசிகேசத் பிள்ளை –
என்னையும் தானம் -யமனுக்கு கொடுப்பேன் -அஸ்து தேவதை -நல்ல வார்த்தையே பேச வேண்டுமே –
சந்ததி கால் நடைகள் புண்ணியம் மூன்றையும் உண்டது போலே மூன்று நாள் பட்டினி இருந்ததால் -யமன் -மூன்று வரம்

அப்பா மன்னிப்பு -அக்னி உபாசனம் வித்யை -நாசிகேசா அக்னி வித்யை -இவன் பெயரையே வைத்தான் –
மூன்றாவது வரம் -மோக்ஷம் எவ்வாறு அடைய -ஐந்து வயசில் பிள்ளை கேட்டான்
ஆத்மாநாம் ரதி-ரதம் சரீரம்-புத்தி தேர் ஒட்டி மனஸ் கடிவாளம் –தத் விஷ்ணோ பரமம் பதம் –
உலகம் தயிர் சாதம் -யமன் ஊறுகாய்-நாராயணனை அவன் மூலமாக அடைய வேணும் –
இந்திரியங்களை விட -விஷய சுகம் வலிமை -மனஸ் அவற்றை விட -அடக்கினால் இங்கே போகாதே –
புத்தி அதை விட -அறிவு பூர்வகமாக -அதை விட ஜீவாத்மா -அதை விட அவ்யக்தம் சரீரம் –
அதுவே இறைவனை நோக்கி செல்லும் பாதை -இவற்றை விட பரமாத்மா
சா காஷ்டா ச பாரங்கதி -அவனை அடைய அவனே வழி -கட்டை விறல் ஆள் காட்டி விறல் மூலமே அறியலாம்

கீழே சங்கம் -அனுக்ரஹம் பொழிய -தலைப்பக்கம் துரியோதனன் -ஸிம்ஹாஸனம் தலைப்பக்கம் –
திருவடியில் சின்ன stool-முதலில் போனவன் தலைப்பக்கம் –
மேற்கு பிரகாரம் வேகமாக பிரதக்ஷிணம் -கிழக்கு பிரகாரம் நிதானமாக செய்வர் நம் ஆச்சார்யர்
திருவடிக் கீழே அமர்ந்தால் தான் நமக்கு சேஷனாக -பார்த்த சாரதி –
கலங்கி நின்றான் -ஏழு நூறு எழுந்து சண்டை போடு சொல்லாமல் -700-ஸ்லோகங்கள் நமக்காக
நம்மையும் பார்த்து கீதையைத் தந்த சாரதி -அவனுக்காக மட்டுமானால் தனஞ்சய குடாகேச சாரதி என்று இருக்கலாமே
விஜிதாத்மா விதேயாத்மா ஸத் கீர்த்தி-அடியவர் இடம் தோற்றால் தானே கீர்த்தி வரும்
ஆனந்தனுக்கு ஆயிரம் நாமங்கள் தினகரனில் மாதம் பத்து நாமங்கள் எழுதி வருகிறான்
ஆகவே மேலே -ஏழரை பாசுரங்களில் -கண்ணன் -ஆண்டாள் வழி போவதைப் பார்க்கலாம்
அவன் சொன்னதை கேட்டு அவன் திருவடியில் அமர்ந்தால் நாம் சொன்னபடி செய்வான்
எம் மேல் விழியாவோ
சிறுச் சிறிதே எம் மேல் விழியாவோ –திருமண் வைத்து மறைத்து கடைக்கண் பார்வை திருவேங்கடத்தான்
செங்கண் சிறுச் சிறிதே எம் மேல் விழியாவோ -ஆசையுடன் கடாக்ஷம்
அதுக்கு த்ருஷ்டாந்தம்
தாமரைப் பூ போலே-செங்கண் சிறுச் சிறிதே எம் மேல் விழியாவோ
அதுக்கு த்ருஷ்டாந்தம்
கிங்கிணி வாய்ச் செய்த தாமரைப் பூ போலே செங்கண் சிறுச் சிறிதே எம் மேல் விழியாவோ
செய்த போன்ற -உவமை உருபு

சாத்மிக்க -கோபிகளுக்கும் அவனுக்கும் பொம்மனாட்டி பொம்மை போலே ஆட்டி வைப்பார்கள்
திங்களும் ஆதித்யனும் -குளிர்ந்து -பிரதிபந்தகங்கள் போக்கி –
சீறி அருளாதே -ஹிரண்யன் இடம் கோபிக்க பிரகலாதன் பிரசாதம் -குட்டிக்கு பால் கொடுத்துக் கொண்டே யானையை அழிக்கும் ஸிம்ஹம்
யஜுர் வாதம்
நுகத்தடி-தலையில் வைத்து -அபாலா -இந்த்ரியன் ரஷித்து சூர்யன் போலே ஆக்கி
பெண்ணைப் பார்த்தேன் நிலவைப் பார்த்தேன் சுக்ரீவன் அண்ணா வாளி
கணவனுக்கு மட்டும் சந்திரன் -மற்றவர்களுக்கு சூர்யன்
விஸ்வரூபம் சகி சூர்ய நேத்ரம் -11-அத்யாயம் கீதை ஸ்லோகம் -roosvaalt-சொன்னாராம்-
முதல் nuclear-bomb test-பண்ணினதும் ஆயிரம் சூர்யர் போலே –
பிரசன்ன -ஆதித்யன் -இரண்டு ஆகாரங்கள் அவனுக்கு -குருவாய் வருவாய் -come–income-பார்வையால் மாறுமே

சாபம் வேறே பாபம் வேறே -அனுபவித்தே தீரும் சாபம் -கடாக்ஷத்தால்
பாதுகையால் -பரதாழ்வான் -அகலிகை -மஹா பலி -யாமலார்ஜுனன் -மது கைடவர்கள் -ருத்ரன் சாபம் –
கஜேந்திரன் திருக்கரம் -முதலை சக்கரத்தால்
எங்களுக்கு சாபம் உனது பிரிவே
திருவடி -முதல் அவயங்கள் அனைத்துக்கும் போட்டி -திருக்கரம் காட்டவே -திருக்கண்கள் -கடாக்ஷம் செய்தால் தானே திருக்கரம் சேவை –
எங்கள் மேல் என்கண் மேல் -அம் கண் இரண்டும் கொண்டு என் கண் மேல் –
கண்ணால் கண் நோக்கி பதினோரு பொருத்தம் -ஆபஸ்தம்பர் –
சேஷ ஹோமம் -நான்காவது நாள் விடியற்காலை -சந்த்யா வந்தனம் முன்னே இது ஒன்றே -கல்யாணம் முறை –
கண்ணோடு கண் பார்த்து -மந்த்ரம் -உன்னை நான் மனக்கண்ணால் உன் குணங்களை பார்த்தேன் -இருவரும் சொல்வது –
அன்பு நன்கு நிலைத்து இருக்க -சத்வ குணம் நன்றாக இருக்கும் வேளையில் இதை செய்ய வேண்டும் –
அந்யோன்யம் ஆக்கும் -உற்றோமே ஆவோம் உனக்கே நாம் ஆள் செய்வோம்

நடை அழகை சேவிக்க -அடுத்து -பார்ப்போம் -ராமானுஜர் தேசிகர் இருவரையும் குறிக்கும் பாசுரம்

ஆச்சார்ய பரம்
சரீரம் தான் மா ஞாலம் -பஞ்ச பூத மயம் தானே
அரசர் ஜீவாத்மா -அஹங்காரம் ஒழிந்து வந்தோம்
சிறியதாக உபதேசம் அருளி –
ஞானக்கண் வெளிக்கண் இரண்டாலும் கடாக்ஷம் பிறவிப்பிணி போக்க –
ஆச்சார்யர் -ஒரே கண் ஒன்றே -பராத்பரனின் சஹஸ்ர கண்களையும் -நான்முகனுடைய -அஷ்ட கண்களையும் —
ருத்ரனுடைய மூன்று கண்களையும் விட -உயர்ந்தது -தேசிகர்

————–

மாரி மலை முழஞ்சில் மன்னிக் கிடந்து உறங்கும்
சீரிய சிங்கம் அறிவுற்றுத் தீ விழித்து
வேரி மயிர் போங்க வெப்பாடும் பேர்ந்துதறி
மூரி நிமிர்ந்து முழங்கிப் புறப்பட்டு
போதருமா போலே நீ பூவைப் பூ வண்ணா வுன்
கோயில் நின்று இங்கனே போந்தருளிக் கோப்புடைய
சீரிய சிங்காசனத்து இருந்து யாம் வந்த
கார்யம் ஆராய்ந்து அருளேலோ ரெம்பாவாய்

ஸ்ரீ வைகுண்டம் அமர்ந்த திருக்கோலம் -அவனே அரங்கத்தில் கிடந்த திருக்கோலம் –
பிராணவாகார விமானம் -காயத்ரி மண்டபம் -சேர பாண்டியன் ஸிம்ஹாஸனம் -உபய விபூதி ஆளாகிறான்
சிம்ம- வியாக்ர-ரிஷப- கஜ – சர்ப்ப கதிகளால் உள்ளம் கொள்ளை கொள்கிறான்
புறப்பாடு ஒரு நாள் சேவிக்காமல் இருந்தால் உயிர் வாழாத பூர்வர்கள்
நடை அழகு -திருக் கைத்தலை சேவை ஸ்ரீ விபீஷணனுக்கு -கீழ் வீட்டில் -திருக்கண்ணபுரம் அம்மாவாசை தோறும் –
எழுந்து இருக்க -பிரார்த்தனை -கடாக்ஷிக்க அடுத்து பிரார்த்தனை -படுக்கை அறை இல்லாமல் –
நடந்து அழகைக் காட்டி பேர் ஒலக்த்தில்- சீரிய ஸிம்ஹாஸனம் இருந்து –

நடுவில் துங்க பத்ரா -சபரி பர்வதம் மதங்க பர்வதம் -மால்யவான் பர்வதம் ப்ரஸ்ரவணா கிரி -கிஷ்கிந்தா –
மால்யவான் ரகுநாத் மந்திர் -ஐந்து மலைகளையும் சேவிக்கலாம் அங்கு இருந்து –
நாரஸிம்ஹம்- ராகவ ஸிம்ஹம் – யாதவ ஸிம்ஹம்- ஸ்ரீ ரெங்கேந்திர ஸிம்ஹம் -உபாஸ்மஹே
சிற்றாயர் ஸிம்ஹம் -ஆயர் குலத்து சிங்கம் அன்றோ -அறிவுற்று -உணர்ந்து –
தண்டாகாரம் -பிண்டாகாரம்–பக்கவாட்டிலும் மேலில் உயர்ந்தும் -சிம்ம அவலோகன நியாயம் –

ஒரு வருஷம் -180-நாள் புறப்பாடு -ஸ்ரீ ரெங்கத்தில் —
பங்குனி உத்சவம் சித்ர வீதியில் உள்ளோருக்காக -தை உத்சவம் உத்தர வீதியில் உள்ளோருக்காக –
சித்ர -உத்தர உள் திரை –ஐந்தாம் திருச்சுற்று நான்முகன் கோட்டை வாசல் ரெங்கா ரெங்கா –
கார்த்திகை கோபுர வாசல் –ஆர்ய பட்டாள்-வாசல்–ரக்ஷகம்-காட்டி அருள புறப்பாடு -கோவையாய் இயைபுடன் –
ஆராத்யன் நம் பெருமாள் இடம் கற்றவர் பெருமாள் -நல்ல நடத்தையும் நடை அழகையும் –
ஸ்ரீ கிருஷ்ண அஷ்டகம்-அதஸீ புஷ்ப ஸங்காஸம் -காயம் பூ வண்ணன் பூவைப் பூ வண்ணம் -தன்மையும் நிறமும் –
நடுவில் -நீ -நேராக கண்டே பேசும் பொழுது -வைக்கக் காரணம் –
தேஜஸ் காம்பீர்யம் -முன்னே -புஷ்பத்தின் மென்மை இங்கே இரண்டையும் சேர்க்க –
பிரமாதம் -கவனக் குறைவு அர்த்தம் அறியாமல் -உபயோகம் –நடுவில் –
ஏக விஞ்ஞானம் சர்வ விஞ்ஞானம் -இவர்கள் அறிந்தவை எல்லாம் கண்ணனையே -ஸ்வேதகேது உத்காலகர் –

ப்ரஹ்மாத்மகம் இல்லாத ஓன்று இல்லையே -ஆகவே அனைத்தையும் அறியலாம் ப்ரஹ்மத்தை அறிந்து
மண்ணின் கார்யம் -குடம் மட்டும் இல்லை -செம்பு தங்கம் -சுரங்கம் -இப்படி கீழே கீழே போகலாம் –
பஹுஸ்யாம் ப்ரஜாயேய –நாம ரூப வ்யாகராணி –
இதனாலே இவர்கள் சிங்கம் குகை இவற்றை எல்லாம் இவர்கள் அறிகிறார்கள் –
நம்மாழ்வார் -நண்ணாதார் முறுவலிப்ப நல்லுற்றார் கரைந்து இரங்க–முக்காலத்தில் உள்ளவற்றையும் மயர்வற மதி நலம் அருள பெற்றவர்
ஓ ஓ உலகின் இயற்க்கை -திருப் புளிய மரத்தடியில் இருந்து

நந்த கோபன் கோயில் -கீழே -இங்கு உன் கோயில் –எட்டு கட்டு வீடு -பிரணவம் போலே -அர்ஜுனன் தேர் போலே –
தக்கால் முதலாளி அர்ஜுனன் – எக்காலுத்துக்கும் ஸ்வாமி சேஷி இவனே -அக்னி அஸ்திரம்
முன் காட்டில் நந்த கோபன் -பின் காட்டில் -கண்ணன் –
ஹ்ருதய கமல கோலம்-இருவரும் உண்டே –
மகாரத்துக்கு உபதேசம் பிரயோஜனம் -பற்ற வேண்டியது அகாரம் இருவருக்கும் பிரதானம்

அரிசி மா –எறும்புகள் சாப்பிட -மகரந்த சேர்க்கை பூச்சிகள் உதவ தானே காயோ பழங்களோ-என்று அறிய வேண்டும் –
பூச்சி இனம் போனால் -27-வருஷம் கழித்து மனித இனம் போகுமாம் –
நல்ல கிருமி வெளி ஏற்றாமல் கெட்ட கிருமி அழிக்கவே மருந்து –

சேர பாண்டியன் வார்த்தை -முத்துப்பந்தல் -சிங்காசனம் -இங்கனே போந்து அருளி
கீழே வந்து தலைப் பெய்த்தோம் இங்கு நீ போந்து அருளி –
அணுவாகில் -அணு சென்று அடி இடினும்-கிருஷ்ணனோடு ஒத்த வரிசையைக் கொடுக்க வற்றான-சிம்ஹாசனம் என்றுமாம் –
சாம்யா பத்தி கொடுக்கும் சீர்மை –
சென்றால் குடையாம் -இருந்தால் சிங்காசனமாம்-ஆதி சேஷன் -ராமானுஜர் -அவர் தானே மோக்ஷம் பெற்றுக் கொடுக்கிறார் –
உபய விபூதியும் கொடுத்து விட்டு தான் ஆழ்வாராதிகளை அனுபவிப்பதையே கர்த்ருத்வம்

சயனம் -நடை -நடக்க எழுந்து உட்கார்ந்து -நடந்து காட்டி -அனைத்து அழகையும் அனுபவிக்க பிரார்த்தனை
எதிர் சூழல் புகுந்து திரிவான் நம்மை கொள்ளும் ஸிம்ஹம் மானைப் பிடிப்பது போலே -நான்கு பக்கம் யானைகள் –
மானுக்கு தப்பித் போக இலக்கு -பிடிக்கும் இலக்கை பார்க்காமல் நாம் உழன்று இருக்க –
அவனோ நம்மை பிடிப்பதையே இலக்காகக் கொண்டவன் –
இது மிக்க பெரும் தெய்வம் -உற்ற நல்ல நோய் –

நூலாட்டி கேள்வனார் கால் வலையிலே பட்டு சிக்கிக் கொள்ள வேண்டுமே –
அறிவுறாய் கண் வளரும் அழகு -உலவும் அழகு-இருக்கும் அழகு-அனைத்தையும் காண இசை-
இருந்தமை காட்டினீர் -உத்தேச்யம் –
குழையும் வாண் முகத் தேழையைத் தொலை வில்லி மங்கலம் கொண்டு புக்கு
இழை கொள் சோதிச் செந் தாமரைக் கண் பிரான் இருந்தமை காட்டினீர்
மழை பெய்தால் ஒக்கும் கண்ண நீரினொடன்று தொட்டு மையாந்திவள்
நுழையுஞ் சிந்தையள் அன்னைமீர் தொழும் அத் திசை உற்று நோக்கியே–6-5-5-
இரட்டைத் திருப்பதி இரண்டிலும் நின்ற திருக்கோலம் -நத்தம் -ஸ்ரீ வரகுண மங்கை- இருந்த பிரானை திரு உள்ளம் கொண்டு இப்பாசுரம்
முலையோ முழு முற்றும் போந்தில–திரு வேங்கடம் என்று கற்கின்ற வாசகமே –
ஆசன பலத்தால் ஆஸ்ரிதரை கட்டி வைக்க அன்றோ இருந்தமை காட்டினீர்
பிரான் -உபகாரகன் – தோழி பாசுரம் இப்பத்து -தாயாரே நீர் உபகாரமாக காட்டினீர் -ஆச்சார்யர் தானே அவனை நமக்கு காட்டுகிறார்
இங்கு ஆராய்ந்து அருள –

புளிங்குடி கிடந்து-வரகுண மங்கை இருந்து வைகுந்தத்துள் நின்று-
இருந்து அருளாய் திருப்புளிங்குடி கிடந்தானே
ஆராவமுத ஆழ்வாரை -எழுந்து இருந்து பேசு வாழி கேசனே
பல்லாயிரம் தேவிமார் எல்லாரும் சூழ சிங்காசனத்தே இருந்தமை கண்டார் உளர்
வைகுந்தது பர லோகே ஸ்ரீ யா சார்த்தம் ஆஸ்தே -எழுந்து அருளி -தர்மாதிபீடம்
அனந்த போகினி ஸூகம் ஆசீனம்–ஸூ காசானம் – கூர்மாதீ திவ்ய லோகான் -ஆதி ராம கிருஷ்ண லோகங்கள்
எப்படியும் அங்கே சேவித்துக் கொள்ளலாமே
ததனு மணி மய மண்டபம் -திரு மா மணி மண்டபம் ஆயிரம் கால் மண்டபம் –
ஏழாம் உத்சவம் -கங்குலும் பகலும் -திருக் கைத்தலை சேவை -எங்கும் பக்க நோக்கம் அறியாமல் பராங்குச நாயகி திருக்கோலம் –
கங்குல் பிராட்டி -நம்மாழ்வார் பின்னே நின்று நாமும் அனுக்ரஹம் பெற வேண்டும் –

தத்ர சேஷம் தர்மாதி பீடம் -ஆதி சேஷனே சீரிய சிங்காசனம்
எட்டு கால்கள் ஞானம் அஞ்ஞானம் தர்மம் அதர்மம் ஐஸ்வர்யம் வறுமை பற்று இன்மை இல்லாமை -ஆகியவை –
அங்கே ஹாவு ஹாவு -கேட்க்கும் இடம் –
இங்கு எங்களுக்கு கார்யம் ஆராய
இருத்தும் வியந்து –இருந்தான் கண்டு கொண்டே -மாயக்கூத்தா வியசனம் போன குழந்தையை நோக்கும் தாய் –
இருந்தான் கண்டு கொண்டே என தேழை நெஞ்சாளும்
திருந்தாத வோரைவரைத் தேய்ந்தற மன்னி
பெருந்தாட் களிற்றுக்கு அருள் செய்த பெருமான்
தருந்தானருள் தான் இனி யானறியேனே—8-7-2-
எனது ஏழை நெஞ்சை ஆளும் -ராஜாக்கள் ஆசன பலத்தால் சத்ருக்களை அழிக்குமா போலே இருந்தான் கண்டு கொண்டே
சிங்கம் அறிவுற்றாலே போதுமே
திரிந்த ஓர் ஐவரை -தேர்ந்து அற மன்னி -அமர்ந்த தோரணையாலே இவை போனதே
புண்டரீக தாமரை வித்யாஸனம் ஹயக்ரீவர்
சாயாயாம் பாரிஜாதஸ்ய ஹேமா ஸிம்ஹாஸனம் -ஆசீதன் அம்புத ஸ்தானம் -ருக்மிணி சத்யபாமா ஸஹிதம்
ஏழு உலகம் -வாழ -பீடத்தில் கட்டுப்பட்டு
துயின்ற பரமன் -ஆரம்பம் -சீரிய சிங்காசனத்தில் இருந்த பரமன்
ஏழு உலகம் தனிக்கோல் செய்கிறார் -வீற்று இருந்த பலத்தால் –

இன்பம் பயக்க எழில் மலர் மாதருந் தானும் இவ் வேழுலகை
இன்பம் பயக்க இனிதுடன் வீற்றிருந்து ஆள்கின்ற எங்கள் பிரான்
அன்புற் றமர்ந்துறை கின்ற அணி பொழில் சூழ் திரு வாறன்விளை
அன்புற் றமர்ந்து வலஞ்செய்து கை தொழும் நாள்களு மாகுங் கொலோ?–7-10-1-திருவாய் மொழி கேட்க
த்ரேதா யுகம் -அன்று தனிக்கேள்வி -இன்று நாம் சேர்ந்து கேட்போம்-இன்பத்தால் ஏழு லோகமும் இன்பம் அமர்ந்து உறையும் –
உண்டும் உமிழ்ந்து கடந்தும் இடந்தும்-அடைமொழி இல்லாமல் -கொண்ட கோலத்தோடு வீற்று இருந்தும் –
பஞ்சவடியில் சித்ர கூடம் பர்ணசாலை தாபஸ வேஷம் –
அரியணை அனுமன் தங்க -புனைந்தான் மௌலி -அங்கே கொண்ட கோலம் ராஜ தர்பார் –
இருந்தான் கண்டு கொண்டு – -இதை விட ஆழ்வார் திரு உள்ளத்தில்-ஹ்ருத் புண்டரீகம்- இருப்பே உகப்பாம்
நடந்து காட்டிய அழகு -வடதிசை வித்வான் -பத்து அடி உன் கோயிலில் நின்றும் இங்கனே போந்து அருளி -யாம் பெரும் ஸம்மானம் இதுவே
வந்த காரியத்தை சிற்றம் சிறு காலையில் வைத்தாள்-நடக்க வைத்ததுக்கு நொந்து பொங்கும் பிரிவால் பல்லாண்டு நாளை –

———

விஹித ஆத்மா -self-control-அவிதேயாத்மா —விதேயாத்மா -என்றே பட்டர் கொண்டு -பக்த பராதீனன் –
எப்படி அறிவுரை வேண்டும் – எழுந்து நடந்து சீரிய ஸிம்ஹாஸனத்தில் இருக்க வேண்டும் -என்பதை -விதிக்கிறார்கள் –
தானம் -வேத வித்துக்களுக்கு கொடுப்பது -இஷ்ட ஜனங்களுடன் பகிர்ந்து உண்ணுவதே சாப்பாடு –
உறக்கம் -பிரியையா ஸஹ ஸூக்தம் ஸூக்தம் –
ஆகவே பேடையொடு உறங்கும் ஸிம்ஹம் வியாக்யானம் –
ஸூக ஸூக்த பரந்தப-சீரிய சிங்கம் -துயின்ற பரமன் –
வேரி மாறாத பூ மேல் இருப்பாள் வினை தீர்ப்பாள் -வேரி மயிர் பொங்க-சர்வ கந்த -சர்வ ரஸ-
இவர்களுக்கு அபிமதமான வாசனை -ஸிம்ஹம் -முழங்கும் / புலி -உறுமும் -/ யானை -பிளிறும் /கழுத்தை கத்தும் / நரி -ஊளை இடும் /
தீ விழித்து சஷூசா -பூதராக -அமலங்களாக விழிக்கும் –
இங்கனே போந்து அருளி -பக்தி உலா –நமக்கு இது தானே fashion parade –
ஐஸ்வர்யம் கோயிலிலே காணலாம் ராஜாதி ராஜ ஸர்வேஸ்வரேஸ்வரன் –ஸுவ்ந்தர்யம் ஸுவ்சீல்யம் திருக் குடந்தையிலே காணலாம் –
இங்கு உள்ள ஸ்ரீ பாதம் தாங்கிகளை கொண்டு சென்றாலும் எங்கும் கிடைக்காதே -நம்பெருமாள் ஸ்ரீ பாதுகை வேண்டுமே –
விக்ரமாதித்யன் ஸிம்ஹாஸனம் -போஜ ராஜன் -கதை –
மேலே சித்ர வீதி நடாதூர் அம்மாள் திருமாளிகை -கட்டி ஸ்வாமி கருணாகாச்சார்யார் உபன்யாசம்
யாம் -ஆயர் சிறுமிகள் -தண்டகாரண்யம் ரிஷிகள் வெட்கி-
சின்ன அம்மாள் -நடாதூர் அம்மாள் பேரன் -ஆதி வண் சடகோபன் ஆச்சார்யர் -அஹோபிலம் மாலோலன் கனவில்
ஸ்ரீ லஷ்மீ நரசிம்ம மந்த்ரமும் சின்ன அம்மாள் இவருக்கு உபதேசித்து அருளினார்
மந்த்ராஸனம் இத்யாதி ஆறு ஆசனங்கள் திருவாராதனம் திருப்பாவையில் உண்டே — –
போஜ்யாசானம் கூடாரை -மாலே -அலங்காராசனம்

இலங்கையில் பட்ட கஷ்டம் -முதலிகள் இடம் பட்ட கஷ்டம் என்னாலே -ஷாமணம் -விபீஷணன் இடம் பெருமாள் போலே இவர்கள் இடம் கண்ணன்
சபையில் சொல்ல வேண்டிய விஷயம் -பள்ளிக்கட்டு வார்த்தை யாகக் கூடாதே –
தேசிகன் -மங்களா சாசனம் -வைகாசி மாதம் வசந்த உத்சவம் -பிரதோஷம் -இவர் மவ்வன விரதம் –
வாத்ய கோஷம் –ஆண்டாள் புறப்பாடு -அன்று மட்டும் -இந்த வீதியில் -வழக்கமான வீதியில் தீட்டு
ஸ்ரீ கோதா ஸ்துதி -29-ஸ்லோகங்கள் -கருணை நினைந்து -பாடி –உன் திரு அடிக்கீழ் இருக்க ஓன்று குறைத்து -அநந்தாத்மஜன் —
மன்னி உறங்கும் -ஈடுபட்டு தூங்கும் -திமிர் உடன் அனுபவித்து -கிடந்து உறங்கும் -கிடக்கிறவர்களை எழுப்புவது கஷ்டம் –
உறுதியுடன் கிடந்து -பஸ்சுக்காக தவம் கிடந்தேன் போலே
கிடந்த கோலம் -சம்சாரம் கிழங்கு எடுத்தால் அல்லது பேரேன்-என்று
ஒரு திருக்கரத்தால் கிரீடம் காட்டி -ஒரு திருக்கரத்தால் திருவடியில் சரண் அடைய உணர்த்தி -கிடந்ததோர் கிடக்கை கண்டு எங்கனம் மறப்பேன்
கிடந்த நம்பி –ஏரார் கோலம் திகழக் கிடந்து –இவர்கள் அனைவரும் முடிவுடன் உறுதியாக கிடக்கிறார்கள்
வேத வித் தில தத்தம் தத்தம் -இஷ்ட ஜனதி ஸஹ புக்தம் புக்தம் -பிரியதமதா ஸஹ ஸூக்தம் ஸூக்தம்
மனைவி இல்லா தூக்கம் தூக்கமே இல்லையே

யத்ர பார்த்தோ தனுஸ் தர –வில் பிடித்த -அர்த்தம் இல்லை -கண்ணன் திருவடிகளைப் பிடித்த -ஸ்ரீ கீதா பாஷ்யம் –
காண்டீபம் வில் நழுவிற்றே முதலிலே -இப்பொழுது பிடித்தால் ஏதோ நடுவில் நடந்து இருக்க வேண்டுமே –
கண்ணன் கொடுத்த சக்தியால் -will power கொண்டவன்
காண்டவம் வனம் எரித்து -அக்னி கொடுத்த தநுஸ்-பிடிக்க அரியது-பணையம் இதையும் வைத்து -இழந்து –
கர்ணன் -தேவ அஸ்திரம் வேண்டாம் தன்னம்பிக்கை இருக்கிறது -தூக்கி பிடிக்க முடியாது என்று அறிந்தே சொன்ன வார்த்தை
-36- வருஷம் தர்மர் ராஜ்ஜியம்
வேடர்கள் -சண்டை போட காண்டீபம் தூக்க முடியாமல் தோற்றான் அர்ஜுனன் -வியாசர் வந்து -இத்தனை நாள் நீ தூக்கினது
கண்ணன் அருகில் இருந்த சக்தியால் -மஹா பல–ஸ்ரீ விஷ்ணு சஹஸ்ர நாமம் –

குதிரை கனைக்கும் -சிங்கம் முழங்கும் -ராமன் -ஆண் சிங்கம் பெண் சிங்கம் பாதுகா தேவி குட்டி சிங்கம் பரதன் -குகை அயோத்தியை
சீதா தேவியே ஸ்ரீ பாதுகா தேவி -கல் முள் குத்தாமல் நான் அக்ரே போவேன் -பூமியே பாதுகை கொஞ்சும் -தனு மத்திய இடை சிறுத்து –
ஒன்பது செயல்கள் இதில் -நவ நரஸிம்ஹம் -இதனாலே -அஹோபிலம்
போதருமா போலே -புறப்பட்டு வருவது போலே -உறங்கும் ஸிம்ஹம் முழங்கும் ஸிம்ஹம் -பெரு நாட்டுக்கு அதிபதி மலைகளில் வசம் –
காம்பீர்யம் -மத யானை மது கைடவர்களை வீழ்த்தி –
நீளா துங்க ஸ்தன-கிரியில் மன்னு கிடந்து யாதவ ஸிம்ஹம் – திருமேனி கந்தம் அனுபவிக்கும் படி
மதுரம் -அகிலம் மதுரம் மதுராதிபதே -அபஹரனும் மதுரம் –
மாஸூச என்று முழங்கி -அழகிய ஸிம்ஹம் -மஹிஷ்மதி மண்டல மிஸ்ரர் ஸ்ரார்த்தம் -கர்மபாக நிஷ்டர் -சங்கரர் வாதம் –
வந்த வழி கேட்ட என்ன பதில் சொல்லிற்று –
மாலை வாடும் வாதத்தில் தோற்றால் -ஒரு மாத வாதம் -17-நாள் அவள் உடன் வாதம் -காம சாஸ்திரம் கேள்வி –
பரகாய பிரவேசம் அரசனின் உடலில் உகந்து பதில் -யோகி இருப்பதாக மந்திரிகள் -உணர்ந்து -உடலை தேட –
கேள்விக்கு பதிலும் உடலும் ஒரே சமயம் -கை எரியும்-கராலம்ப ஸ்தோத்ரம் ஸ்ரீ லஷ்மீ நரஸிம்ஹர் –
கை கொடுத்து ரக்ஷணம் ஸ்தோத்ரம் -16-கரங்களுடன் தோன்றி –
மீண்டும் உபய பாரதி மண்டல மிஸ்ரர் -வணங்கி -போக -களவும் கற்று மறக்க -சரஸ்வதி அம்சம் உபய பாரதி
ஆபத்தில் ரக்ஷணம் -அழகிய சிம்மர் -அழகியான் தானே அரி உருவம் தானே –
சுந்தர ராமன் ஆஞ்சநேயர் இருப்பதால் -பந்தர் ஹிந்தியில் ஆஞ்சநேயர் –
அழகிய சிங்கர் -நரசிம்மருக்கு மட்டுமே -சக்கரையும் பாலும் போலே
சந்தாதா -சேராதவரை சேர்ப்பவன் -சந்திமான் -கூட்டங்களை சேர்த்து விடுபவன்

பூவைப்பூ -காயாம்பூ -december-நிறம் -வாசனை யுடன் இருக்கும் -சேராதவற்றை சேர்ப்பிக்குமவன் -விருத்த விபூதிமான் –
ஆழ் துயரை செய்து அசுரரை கொள்ளுமாறு -ஹிம்ஸன்-வியாசர் -கோபம் ஹிம்சைக்குள் கருணை
பாபங்கள் அனுபவிக்க -பல நரகம் அனுபவிக்க வேண்டும்-அத்தை மாற்றி -deep-sorrow -பேரை மாற்றி ஸிம்ஹன்-
தெற்கு ஆழ்வான் -நரஸிம்ஹர் திரு நகத்தால் கீறினால் தான் ஏன் பாவம் போகும் குளித்து போக்க முடியாது என்ற ஐதிக்யம்
ஊருக்கு சிங்கம் எங்களுக்கு தங்கம் -கடிகாசல அம்மாள் -ஆதி சடகோபன் -லஷ்மீ கன்னம் வருடும் நரஸிம்ஹர் பூவைப்பூ வண்ணா
உன் கோயில் -உன் பள்ளி அறையில் நின்றும் -இங்கனே போந்து அருளி -மதுரை தமிழ் -இங்கே
நடந்து வந்து அஞ்சு லக்ஷம் பெண்களும் அழகை அனுபவிக்க -அரசு சபையில் ராமர் பட்டாபிஷேகம் –
அந்தப்புரவார்த்தை செல்லாதே -தந்தை முறையில் எங்கு சொன்னாலும் மகன் செய்ய வேண்டுமே என்றே பெருமாள் கானகம் சென்றார்

ஹிரண்ய கசிபு -ஒழித்த பின்பு -நரஸிம்ஹர் தானே உட்க்கார்ந்து பின்பு பிரகலாதனுக்கு பட்டாபிஷேகம் –
ஆகவே ஸிம்ஹாஸனம் பெயர் வந்தது
வன விலங்கு மா நாடு –நாயை வேஷம் -முழங்காமல் குரைக்க-உண்மை வெளிப்படும் –
சீரிய சிங்கம் தானே இதில் உட்க்கார முடியும் -பிராட்டி உடன் சேர்ந்து இருக்க பிரார்த்தனை
பிராட்டி இல்லாமல் இருந்தால் சீறுவாரே சீறிய சிங்காசனம் ஆகுமே -சீர்மை அவள் இருந்தால் தானே

வலக்கை இடக்கை அறியாதவர் என்றால் எந்தக் கையால் எது செய்ய வேண்டும் என்று அறியாதவர்
தேர் தட்டு வார்த்தை கடல் கரை வார்த்தை போலே சீரிய சிங்காசனத்தில் இருந்து அருளிச் செய்தால்
யாம் வந்த கார்யம் -ஆராய்ந்து அருள் -உள்ளூர் உள்ளிற்று எல்லாம் உடன் இருந்து அறிவாய்
யாம் -ஊராருக்கு தானே மழை -நாங்கள் கஷ்டப்பட்டு வந்தது -நீயே ஆராய்ந்து
எது நல்லது எது தீயது நாங்கள் அறியோம்
நீயே ஆராய்ந்து அனுக்ரஹம்
அம்பரீஷன் பெண் ஸ்ரீ மதி -மாப்பிள்ளை கிடைக்காமல் -நாரதர் பர்வதன் இருவரும் வர –
இருவரும் கேட்க -ஸ்வயம்வரம் -இருவரையும் வரச் சொல்லி -ஸ்ரீ மதிக்கு பர்வதன் முகம் குரங்கு போலே ஆக்க
நாரதர் நாராயணன் இடம் பிரார்த்திக்க
அதே போலே கரடி போலே இவன் பிரார்த்திக்க -ஐயோ கரடி ஐயோ குரங்கு மயங்கி விழ-நடுவில் -பாலன் -ஸ்ரீ மதி –
இருவரையும் காணவில்லை -அவள் பிரார்த்தனை -எது நல்லதோ நீயே ஆராய்ந்து அருள் -ஆகவே நானே வந்தேன் -என்றானாம் –
சாபம் -நீயும் பூமியில் பிறந்து பிராட்டி பிரிந்து கரடி குரங்கு உதவியால் -ரிஷிகள் சாபத்துக்கு தக்கபடி நடந்ததே

ராமானுஜர்
அருள் மழையில் நனைந்தார் -வரதராஜர் பெரும் தேவி தாயார் -சாலைக் கிணறு கைங்கர்யம் –
ஆறு வார்த்தை -சன்யாசம் அனந்த சரஸ்
உபநிஷத் ரஹஸ்ய த்ரயம் ஆழ்ந்தவர் -மன்னிக் கிடந்தவர்
அஹம் ப்ரஹ்மாஸ்மி -நானே கடவுள் -பொருளுக்கு உள்ளே உள்ள ஜீவாத்மாவையும் பரமாத்மாவையும் குறிக்கும் –
உடல் ஜீவாத்மா பரமாத்மா வரை -நான் -அஹம் குறிக்கும் -இறைவனுக்கு உடல் -அவன் எனக்கு உயிர்
தண்ணீர் கொண்டு வா -சொம்பு கொண்டு வர -தண்ணீர் உள்ள பாத்திரம் -போலே –
பரமாத்மாவின் பாத்திரம் தானே ஜீவாத்மா -இரண்டும் ஒன்றும் இல்லை
யானே நீயே என்னுள் உறைபவனும் நீயே
மலையைத் தாண்டும் புழு கதை -ராமானுஜர் தாசன் -என்றதே கொண்டு சம்சாரம் தாண்டுகிறோம் -ரஹஸ்ய த்ரயம்
வலி மிக்க சீயம் ராமானுஜன் —சீயர் -ஜீயர் -மருவி வந்தது
சங்கர பாஸ்கர –பெரும் பூதூர் சீமான் அவதரித்த நாளே -அறிவுற்று தீ விழித்து
விஜய யாத்ரை –ஸ்ரீ ரெங்கம் –இத்யாதி -எப்பாடும் பேர்ந்து உதறி
ஜலான் அர்க்யம் -120-வருந்தி எழுந்து இருந்து -சோம்பலை வென்று
ஸ்ரீ பாஷ்யாதி சிங்கம் போலே முழங்கி
பூவைப்பூ -அருளிச் செயல் ஈடுபாடு
அண்ணா -விழிச் சொல் -அக்கார வடிசில் சமர்ப்பித்து –
இங்கனே -ஸ்ரீ பெரும் புதூர் இருந்து ஸ்ரீ ரெங்கம் வந்து அருளி
மூன்று வித வேத வாக்கியங்கள் இவருக்கு யதிபதி திரிபதி ஸிம்ஹாஸனம்
யாம் -ஆழ்வார்களும் சேர்த்து –அருளிச் செயல் வியாக்யானம் பிள்ளான் –
தானே எழுதினால் யாரும் மேல் கை வைக்க மாட்டார்களே
அனுபவ பூர்வகம் -நிறைய வியாக்கியானங்கள் வேண்டுமே இவற்றுக்கு

தேசிகன் பரம்
உருகி -கோதா ஸ்துதி outburst of the emotion
திரு வேங்கடமுடையான் -உறங்கி -சீரிய சிங்கம் கவிதார்க்கிக சிங்கம்
வேங்கடநாதன் வேதாந்த கூத்தனை -வேங்கடம் என்று விரகு அறியாதார் –
கவி தர்க்கம் இரண்டிலும் -imaginitation-logical-
கம்பீரமாக முழங்கி -த்வீ பாவன்–வீதி த்வீ -யானையை வெல்லும் ஸிம்ஹம்
ஸ்தோத்திரங்கள் -தேசிக பிரபந்தம் -மென்மையாக -பூவைப் பூ வண்ணா
காஞ்சீ புரத்தில் இருந்து எங்கனே -போந்து அருளி -ஆராய்ந்து —
ஆறு போற்றி -ஆராய்ந்து ஆறு ஸ்தோத்திரங்கள் அமைத்து அருளினார் –

———–

அன்று இவ் வுலகம் அளந்தாய் யடி போற்றி
சென்று அங்குத் தென்னிலங்கை செற்றாய் திறல் போற்றி
பொன்றச் சகடம் உதைத்தாய் புகழ் போற்றி
கன்று குணிலா வெறிந்தாய் கழல் போற்றி
குன்று குடையா வெடுத்தாய் குணம் போற்றி
வென்று பகை கெடுக்கும் நின் கையில் வேல் போற்றி
என்று என்றும் உன் சேவகமே ஏத்திப் பறை கொள்வான்
இன்று யாம் வந்தோம் இரங்கேலோ ரெம்பாவாய்

மங்களா சாசனம் -ஒன்றுக்கே கர்தவ்யம் -அவனது தனிமையை தீர்த்து அருளவே –
அன்று –போற்றி -ப்ராசங்கிகமாக இந்த பாசுரம் –

கதே ஜலே சேது பந்தம் -நடந்த அவதாரம் என்றோ -பய நிவர்த்தகங்களுக்கு பயப்பட்டு -உறகல் உறகல் -நித்யர்களையும் –
ஸ்ரீ வைகுந்தத்திலும் -ஆபத்து வராது என்று அறியாமல் –
இவர்கள் தூங்கவே மாட்டார்கள் என்றும் அறியாமல் பக்தியால் கலங்கி -பொங்கும் பரிவு –
ஆழ்வார்கள் ஆழ்ந்த நிலை இவருக்கு மேட்டு நிலம் -மற்றவர்களுக்கு காதா சித்தம்
வீற்று இருந்து –போற்றி -நம்மாழ்வாருடைய திருப்பல்லாண்டு -மங்களாசானம் இவர் சொத்து -தினமும் மங்களாசாசனம் –
கைத் தலமாக எழுந்து அருளி -வடபத்ர சாயி -பல்லாண்டு -365-நாள்களும் உண்டு –
ஸ்ரீ தனமாக பெற்ற சொத்து -ஜிதந்தே போற்றி பல்லாண்டு தோற்றோம் மட நெஞ்சே நம -பர்யாயம் -மங்களம் ஆசாசித்தல் –
பெருமை சக்தி பார்க்காமல் மென்மை பார்த்து -ப்ரேம தசையில் -மங்களா சாசனம்
தக்ஷிணாம் -தேவதாந்த்ர ரக்ஷணம் -சீதா பிராட்டி -வடக்கே குபேரன் தெற்கே யமன் –
ரிஷிகள் -மங்கலானி திட விரதம் இருப்பவர் கலங்கி
தருணவ் ரூப சம்பன்னவ் -ராக்ஷஸி கூட

எனக்கு நானே -இருப்பதே மஹா பலி-ப்ரஹ்லாதனுக்கு பேரன் -கொடையாளி அவனுக்கும் கொடை கொடுத்தவன் –
காமரு சீர் அவுணன் -திருவடி நேராக சேவிக்கப் பெற்ற சீர்மை –
காடும் மோடும்–புஷப ஹாசமான திருவடிகளால்
அது நின்ற இடம்-அடி போற்றி -மேலே சென்று -இலங்கை செற்ற திறல் போற்றி -38-சம்வத்சரம்
பொன்ற சகடம் -உதைத்தாய் -7-மாசம் -பங்குனி மாச ரோஹிணி கொண்டாட -விஷம் அமுதமாகும் முஹூர்த்தம்
கிடக்கில் தொட்டில் கிளிய உதைத்திடும்– புகழ் போற்றி –
ஒரே அசுரர் -இருவர் சங்கேசம் பேசி -கன்றுக்குட்டி விளாம்பழம் -கன்று குணிலா வெறிந்தாய் கழல் போற்றி-
அநு கூலனாக பேர் வைத்த இந்திரன் -குன்று குடையா வெடுத்தாய் குணம் போற்றி-பசி கோபம் –
அபசாரம் புரிந்து திருந்துவான் என்ற நினைத்த குணம்
பத்னி போலே செய்த பெருமைகளை அன்றோ சொன்னோம் -தாயாக மறைத்து -இருக்க வேண்டாமோ –
அனைத்தையும் அவனுக்கு இல்லை -கையில் கொண்ட வேல்-என்று -ரிஷி கரி பூசுமா போலே –
வென்று பகை கெடுக்கும் நின் கையில் வேல் போற்றி-
உத்சவம் முடிந்ததும் பூர்வர்கள் கொண்டாட்டம் -கலி காலத்தில் நன்றாக பெருமாள் எழுந்து அருளி –
சேவகமே -வீர பராக்கிரமங்களைச் சொல்லி –
அன்று இழந்தோம் -இன்று வந்தோம் -பாபாநாம் வா –பிராட்டி உடைய சரம ஸ்லோகம்

அளந்து -திருவடிகளை நம் தலையில் வைத்து இயற்கையாக தாச புதராக -உள்ள ஆத்மாக்களை அளந்து சொத்தை -ஸ்தாபித்தானே
அடி போற்றி
அக்காலத்திலே சிலர் இழவோடே போனார்கள் –
சிலர் அப்பன் அறிந்திலேன் என்று ஆணை இடத் தொடங்கினார்கள்
சிலர் பிரயோஜனம் கொண்டு போனார்கள் –
அப்போது பரிந்து காப்பிட்டார் இல்லை என்கிற இழவு தீருகிறார்கள்–நாயனார்-
மஹாபலி இழந்தான் -நமுசி வழக்காடினான் -இந்திரன் நாடு கிடைத்தது என்று போனானே -ப்ரயோஜனாந்தரம் கொண்டு போனானே
கோட்டங்கை வாமனனாய் செய்த கூத்து -கிஞ்சித் தாண்டவம் –நிரவியாஜ்ய மந்தஸ்மிதம் -பட்டர் –
செவ்வடி செவ்வித் திருக் காப்பு என்னும் குடிப் பிறப்பால் அடி போற்றி என்கிறார்கள்

ஆத்ம அபகாரம் -நம்பினேன் பிறர் நன் பொருள் தன்னையும் -துரபிமானம் போக்கிய அடி போற்றி
தாடாளன் – தாள் -கழல் -பாதம் பாதம் மேல் அணி -பாதம் வந்து காணீரே சரணம் -பர்யாயம்
பரமன் அடி பாடி தொடங்கி –இதில் அடி போற்றி –அடி போற்றும் பொருள் கேளாய் மேலே உண்டே –
மூன்று இடங்களிலும் -அவன் மூவடிக்கு சாம்யம் -ஈரடியால் முடித்துக் கொண்ட முக்கியமும் –
சேமிக்கும் பண்பாடு பாரதம் -இவன் மூலம் கற்றது -33 சதவீதம்-

அடி பாடி -மங்களா சாசனத்துக்கு விஷயம் -திருவடி என்று உணராமல் இழந்தார் பலரும் உண்டே
ஒரு கால் நிற்ப –அண்டமீது போகி -அவுணன் உள்ளத்து எண் மதியும் கடந்து அண்டமீது போகி –
மேலைத் தண் மதியும்–(கீழை-) சூரியனும் தவிர ஓடி –மண் முழுதும் அகப்படுத்த நின்ற எந்தை
வெப்பக் கதிரவன்-சொல்லாமல் —அவன் அபிப்ராயத்தால் கால்
செப்பிடு வித்தை காரன் போலே -திருவடியை வைக்க -கண் கட்டி வைத்த -சின்ன காலை பார்க்க குனிய –
நிமிர்வதுக்கு முன்னே திருவடியை வைத்தான்
நாங்கள் அப்படி அல்ல -அடி போற்றி சொல்ல வந்தோம் –
மேலே கலியன் -மலர் புரையும் திருவடியை வணங்கினேனே–சருகு -பசகு பசகு-
ஆளவந்தார் -கதா புந –சரணம் -அலகிருதமாக
படிக்கு அளவாக நிமிர்த்த நின் பாத பங்கயம் அணியாக
அரசு அமர்ந்தான் அடி அல்லால் அரசாக எண்ணாதவர்கள்
ஸ்வாமித்வம் –
சேஷித்வம் -அசேஷ லோக சரண்ய-லோக விக்ராந்த சரணவ் சரணமாக
உலகம் அளந்த பொன்னடியே அடைந்து உய்ந்தேன் -தென்கலை -தமிழ்

நின் சரணே சரண் -உபாயமும் கதியும் திருவடிகளே -சரண்யத்வம் –
மண் விண் முழுதும் அளந்த ஒண் தாமரை மண்ணவர் தாம் தொழ வானவர் தாம் வந்து
நண்ணு திருக்கடித் தான நகரே -8-6-7-அளந்த ஒண் தாமரை-முற்றுவமை-
தாவி வையம் கொண்ட தடம் தாமரை -முற்றுவமை -தாமரை என்ன திருவடி -என்றபடி –
கோல மலர் பாவைக்கு அன்பேயாகிய என் அன்பேயோ -பண்பையே சொன்னது போலே –
ஆர்த்தி வெளியிட திருவடி -கூவிக் கொள்ளும் காலம் இன்னம் குறுகாதோ-
கழல்கள் அவையே சரணாகக் கொண்ட குருகூர் சடகோபன்
சரணே சரண் என்று ஏக சிந்தையாய் -வேறே ஒன்றையும் சஹகாரி இல்லாமல்
நைரபேஷ்யம் சொல்லும் இது -தமேவ சரணம் –
சது முகன் கையில் சங்கரன் தலையில் தங்கி–பாவனத்வம்-புனிதம் –
திருவடிகளுக்கு கைங்கர்யம் கொள்ள எப்பொழுது – வந்து தோன்றாய் -அன்றேல்
நின் வையம் தாவிய திருவடிகளுக்கு முன்னே நான் நிற்ப முகப்பே கூவிப் பணி கொள்ளாய் –
தாளால் உலகம் அளந்த அசைவே கொல்–ஆயாசம் -வாய் திறவாய் -மன்னாதன்-
தீர்த்தன் உலகு அளந்த சேவடி மேல் பூந்தாமம் சேர்த்தி பார்த்தன் -அர்ஜுனன் -அதே மலரை கண்டு தெளிந்து ஒளிந்தான்
மத் யாஜி மத் அர்ப்பணம் -தன்னை சொல்ல -அர்ஜுனன் புரிந்து
அடிப்போது ஓன்று கவிழ்த்து அலர்த்தி-திருவாசிரியம் -விண் செலிஇ –முடி ஆயிரம் -அளந்த திருவடிகளுக்கே அடிமை –
1-ஸ்வாமித்வத்துக்கு பாட்டுக்கள் –
2-சேஷித்வத்துக்கு பாட்டுக்கள் -தலைக்கு அணியாக -அடி சூடும் அரசு
3-சரண்யத்வத்துக்கு பாட்டுக்கள்
4-நைரபேஷ்யம் சொல்லும் பாட்டுக்கள்
5-பாவனத்வக்குப் பாட்டுக்கள்
6-அடிப்பூ சூடுவதற்குப் பாட்டுக்கள்
7-போற்றுவதற்குப் பாட்டுக்கள்
8-புகழ்வதற்குப் பாட்டுக்கள்
9-மங்களா சாசனத்துக்குப் பாட்டுக்கள்
இப்படி பல ஆகாரங்கள் உண்டே திருவடிக்கு -பல்லாண்டு பாடவே நாங்கள் வந்தோம் –

——-

இவ்வுலகம் -இதம் -கை காட்டி -காடும் மோடும் முள்ளும் இத்யாதி
சென்று அங்கு -குளவிக்கூடு போலே உள்ள அங்கு அன்றோ இவன் சென்றான் –
பாதுகை சடாரி -அவனையும் காப்பாற்றும் -வேதமே சடாரி -பெருமாள் உடைய உத்தரணி போன்றவற்றை நாம் தொட்டால்
அவற்றை அலம்பி வைப்பார்கள் -சடாரியை தலைக்கு மேல் ஸ்பர்சம் இருந்தாலும் தோஷம் தீண்டாதே
தானம் வாங்கும் பொழுது மந்த்ரம் -சொல்லி வாங்கிக் கொண்டால் பாபம் தீண்டாது -அபஹத பாப்மத்வம் வேதத்துக்கு உண்டே
நாக்குக்கு பிசுக்கு ஒட்டாதே –
சகடம் உதைத்த புகழ் போற்றி -யசோதை திருவடியால் உதைத்ததால் சகடாசுரன் போக வில்லை –
கேசவா இத்யாதி நாம பலத்தால் என்றே இருந்தாளாம்
கொழு மோர் இத்யாதி கொடுத்து கண்ணனுக்கும் கூட இருந்த பிள்ளைகளுக்கும் ஆஸ்வாசம் பண்ணினாளாம்
விளாம்பழம் -மன்மத பழம் என்பர் -முழுவதுமே உண்ண வேண்டும் -ஸர்வதா போக்யம்-எப்பவும் உண்ணலாமாம் -பங்கு போடக் கூடாதாம் –
கரம் போற்றி இல்லை கழல் போற்றி குஞ்சித திருவடிக்கு பல்லாண்டு
அடியார் பரஸ்பரம் சேவிப்பது உள்ளே இருக்கும் பரமாத்மாவுக்கே -காஞ்சி பெரியவர் காவேரி நீராடி
இவ்வாறு அடியவர் சேவிப்பதை பார்த்து மகிழ்வாராம்
எண்ணெய் காணா ரெங்கன் வெள்ளி காணா ரங்கன் -வெள்ளி ஆபரணங்கள் கூடாதாம்
அட்டுக்குவி பருப்பதமும் நெய் தயிர் வாவியும் -இன்றும் ஸ்ரீ ரெங்கத்தில் நெய் வாவி பொன்ற பாறை சேவிக்கலாம் –
எண்ணெய் இல்லாமல் நெய் வைத்தே பிரசாதமாம் அவனுக்கு
சங்கல்பத்தாலே மழையை நிறுத்தும் சக்தி -மலையே ரக்ஷகம் என்று காட்ட வேண்டுமே –
அப்பன் தீ மழை காத்து குன்றம் எடுத்தான் -ஸ்ரீ நாத் ஜீ -போக்-அமுது செய்து கொண்டே சேவை –
உபேந்த்ரன்-இந்திரனுக்கு தம்பி -உபரி இந்திரன் -super-inthran-

குணம் -சொன்னாலே -குணவான் கஸ்ய வீர்யவான் -வசீ வதான் குணவான் -ஆளவந்தார் -வசீகரிக்கும் வள்ளல் தன்மை நீர்மை –
மலர் விழி -தாமரை விழி -சிறந்த மலர் போலே சிறந்த குணம் நீர்மை -புரையற கலந்து –
அவதாரம் -மேல் உள்ளவன் தானே இறங்க முடியும் -பராத்பரன் நாராயணனுக்கே பொருந்தும்
அஹம் வோ பாந்தவ ஜாத -என்று அருளிச் செய்த நீர்மையே குணம் போற்றி -தேவத்வமும் நிந்தையானவனுக்கு -நாயனார் –
பகை கெடுக்கும் -பகையை கெடுக்கும் பகைவர்களை இல்லை -வேல் போற்றி
வாரியார் -வேல் பற்றி கருணாகாச்சார்யார் -கேட்டு
-16-திவ்ய ஆயுதங்கள் —குமாரா தாரா தீர்த்தம் -ஸ்காந்த புராணம் -தபஸ் பண்ணி நாராயணன் இடம் கொடுத்த வேல்
வேலை கொடுத்து அம்மா இடம் ஆசீர்வாதம் வாங்கி கொண்டான் -முருகனே திரு ஞான சம்பந்தர் பெற்று அடியாருக்கு கொடுக்க கலியனுக்கு
வேல் -போற்றி -நடாதூர் அம்மாள் முதலில் சக்ரபாணி ஸ்தோத்ரம் ஜெய சக்ர ஸ்வரூபா -32-வெற்றி வேல் சந்தஸ் -சக்ரபாணி –ஆனி சித்திரை -உத்சவம்
சங்கு அம்சம் முதலி ஆண்டான் -சக்கரத்து அம்சம் நடாதூர் அம்மாள்
ஹேது புங்கவ ஸ்தோத்ரம் -அப்புறம் கூர நாராயண ஜீயர் -தேசிகன் –
தேசிகன் இத்தையே பிரதிபட சக்கரத்து ஆழ்வார் ஸ்லோகம்
சேவகம் -குதிரை வாஹனம் -கொத்துக் கடலை -ஹயக்ரீவர் பிரசாதம் –
இறங்கேல்-கோப்புடைய சீரிய ஸிம்ஹாஸனம் இருந்து இறங்காதே –
இரங்கேல்-இரக்கமே உபாயம் –

ஆராய்ந்து அருள நடக்க ஆரம்பிக்க -திருவடி கன்னி விடுமே அஞ்சி -தாம் வந்த கார்யம் மறந்து -பல்லாண்டு
அங்கங்கள் அழகு மாறி-கூடி -ஆபரணங்கள் இல்லாமல் -முழுவதாக சர்வ ஸ்வ தானம் பண்ண -ஆலிங்கனம் பண்ண ரிஷிகள் –
அடுத்த பிறவியில் கோபிகள்
ஸுவ்குமார்யம் -சேஷன் பரகத அதிசய ஆதேய -மேன்மை சேர்க்கவே இருக்க -மலரும் மணமும் போலே -ஸ்வரூபம் பரிவதே –
தயிர் சாதம் நாகப்பழம் சேர்த்து -கருட வாகன பண்டிதர் -தன்வந்திரி அமுது செய்து -கஷாயம்
ஞானம் முற்றி பக்தி -அது முற்றி பரிவு -இந்த அஞ்ஞானம் அடிக்கழஞ்சு பெரும்
கழஞ்சு -பொன் -மிக உயர்ந்தது –
வாத்ஸ்ய வரதர் -தேவராஜன் தகப்பனார் -அவர் எங்கள் ஆழ்வான் இடம் -அனுப்பி நான் செத்து வாரும் –
அடியேன் வரதன் -ஸ்ரீ பாஷ்யம் கற்று பின்பே அவருக்கு
அது முற்றி பக்தி -பால் காய்ச்சி -நடாதூர் அம்மாள் ஆனார்
அப்பாஞ்ச ஜன்யம் -பெரியாழ்வார் தம் கண் எச்சில் படக்கூடாது என்று கண்ணைத் திருப் பல்லாண்டு

பொங்கும் பரிவில் பெரியாழ்வாரையும் விஞ்சி -மலைக்கும் மடுவுக்கும் வாசி –
ஆழ்வார் -ஆளப் போகிறார் -எதிர்காலம் -ஆண்டாள் -ஆண்டு விட்டாள்-இறந்த காலம் –
தாய் -சொல் அடி தோறும் -தாய் போலே பரிவு –
மதியினால் குறள் மாணாய-சாமர்த்தியம் / வீரம் ராமனுக்கு /உதைத்த பெருமானார் பராக்ரமம் கொண்டாடுவார் /
சமயோசித புத்தி இருவரையும் நிரசித்து/ நடுங்கா வண்ணம் காத்தான் / கையார் சக்கரத்து அழகை அனுபவிப்பார்கள் –
இவள் தான் பொங்கும் பிரிவால் அனைத்துக்கும்

அன்று -தேவர்கள் வீடு இழந்து -அசுரர்கள் -ஆட்சி -சுக்ராச்சாரியார் பலத்தால் மஹா பலி —
தானே சடாரியை நம் மேல் வைத்து பக்திக்கு விதை வைத்த நாள் -முக்கியமான நாள் –
ஸ்த்ரீத்வ அபிமானத்தையும் போக்கிய நாள் –
இவ்வுலகம் -தாழ்ந்த -இந்த உடலை விட்டு அந்த பரஞ்சோதி அடைகிறான் சாந்தோக்யம் –
மலர்மகள் கை வருட மலர்ப்ப் போதில் சிவக்கும் திருவடி -அந்த திருவடிக்கு போற்றி
சொக்கப் பானை -மஹா பலி விட்ட யாகத்தை நாம் முடிக்கிறோம்

பரத்வம் வெளிக்காட்டிய அவதாரம் அது -மானிடராய் பிறந்து -தசரதாத்மஜம் -தர்ம வடிவான பெருமாள் -complete-man-
எவ்வாறு நடந்தனையோ ராமாவோ –
தென்னிலங்கை -தென் அத்தியூரர் கழல் -அழகிய -திருவடி மதித்த ஐஸ்வர்யம் –
திறல் -மிடுக்கு -எதிரிகளும் கொண்டாடும் மிடுக்கு -கூர் அம்மன் -அவன்
இவனோ ஆயர் குலத்து அணி விளக்கு குட்டிக் கண்ணன் -இவனுக்கு அன்றோ -சகடம் பொன்ற அழியும் படி உதைத்தான் –
ஆறு மாத பூர்த்தி கொண்டாட்டம் -திருவடி நீண்டு உதைக்க -சகடம் பொன்றதைக் கண்ட யசோதை -புகழ் –
அசுரர் சுவடு கூட தெரியாதபடி -நிரசித்த புகழ் -திருவடி ஸ்பர்சத்தால் சுத்த சத்வமயமாக மாரி மோக்ஷம் கொடுத்த புகழ் –
மிச்சம் இல்லாமல் — -கற்பக மரம் பொன்ற ராமாயணம் -வளர விதையாக மாரீசன் –
வில் தழும்பு பெருமாள் -சகடம் உதைத்த தழும்பு இவன் திருவடிகளில் உள்ள புகழ் -என்றுமாம் –
குணிலா -எறியும் கருவியாக -கழல் போற்றி -எறிந்த கரம் போற்றி இல்லாமல் -foot-work-மூலம் எறிந்த செயலுக்கு பல்லாண்டு
குன்று குடையாக எடுத்து -கல் எடுத்து கல் மாரி காத்தான் -குணம் போற்றி –
காம தேனு முன்னிலையாக இந்திரன் வந்து ஷாமணம் -அடியாரைப் பற்றி –
கொசு காலைப் பிடித்து சுற்றி வந்து காதில் நாம சங்கீர்த்தனம் செய்து மோக்ஷம் போகுமே
முன் குழந்தைக்கு முதுகு கொடுத்து பிறந்த குழந்தைக்கு பால் கொடுக்கும் தாய் போலே –
ஷமா -குணம் -உபேந்த்ரன் -தப்பாக கொடுத்ததையும் ஏற்றுக் கொண்டான் -அந்த குணம் போற்றி –
அபசாரம் செய்து -கோவிந்தா பட்டாபிஷேகம் செய்து -பிள்ளைக்கு -அர்ஜுனனுக்கு உபகாரம் செய்ய வரமும் பெற்றான்

வேல் -சக்கரத்தாழ்வார் அம்சம்
ஹேதி -கோரப்பற்கள் நகங்கள் வாமனன் துரும்பால் கிளறிய சக்கரக்கையன் -மழு கோதண்டம் பானம் எல்லாம் சக்கரத்தாழ்வார்
வாஹனம் கருடன் -படுக்கை -ஆதி சேஷன் சயனம் வடபத்ர சாயி -ஆலிலை -மாலை திருத் துழாய் அம்சம்
பாணாசுரன் -தோற்று -முருகன் வேலை கொடுத்தான்
முருகனுக்கும் -வேல் -ஸ்காந்த புராணம் -வேங்கடேச மஹாத்ம்யம் -சனத்குமாரர் -ஸ்கந்தன் பெயர் -திரிபுர ரஹஸ்யம்
கனவில் கண்டு -தேவாசுர யுத்தம் சண்டை போட்டதாக
முன் ஜென்ம -வேதம் -சத்வ குணம் -கனவு பலிக்கும்
த்யானம் -செய்ய பார்வதி சிவன் வந்து -உங்களுக்கு வரம் தருகிறேன் -பார்வதி இவர் போல்வன மகனாக –
எனக்கு -கேட்டதால் கர்ப்ப வாசம் இல்லாமல் –
சரவணப் பொய்கை பார்வதி மறு வடிவு -பஸ்மாசுரன் -தலையில் கை வைத்து பஸ்மம்
ஆசமனம் பண்ணி தான் பிரயோகம் -சொல்லிக் கொடுக்க -தான் தலையில் வைத்து
உருகி பார்வதி சரவண பொய்கை–சாந்தோக்யத்திலும் உண்டு–ப்ரஹ்ம ஸூத்ரம் -3-3-22–சங்கர பாஷ்யத்தில் இதிலும் உண்டு
பத்மாசுரன் சிவனுக்கு பிறந்த மகன் தான் என்னை கொல்ல வேண்டும்
திருமலைக்கு வந்து குமாரா தாரா -தபஸ் -வேலை கொடுத்து –
சிக்கல் -வேல் விடும் கண்ணி உத்சவம்–மாமா இடம் பெற்றதை அம்மா இடம் கொடுத்து வாங்கி கொண்டார்
வேளாம்கண்ணி அவர்கள் இத்தை எடுத்துக் கொண்டார்கள்
திருமாலிருஞ்சோலை வந்து கொடுக்க -பழம் முதிர் சோலையில் ஒய்வு எடுத்துக் கொள்ளச் சொல்ல -பக்தர் இடம்
மிடுக்கன் கார்த்திகை தளபதி -ஞான சம்பந்தர் -தோன்றி சீர்காழியில் -வேலை திரும்பிக் கொடுக்க-

சீர்காழி சிறப்பை சித்தரித்து ஒரு குறள் ஒரு குறள் பாடும் -என்ன
தாடாளன் -ஆசிரிய விருத்தம் பாட -குறள் –வாமன மூர்த்தி -திருக்குறளில் ஒரு குறள்
மடியிலா மன்னவன்-சோம்பல் இல்லாத மன்னவன் – அடி அளந்தான் –குறள் உண்டே
ஞான சம்பந்தர் ஆழ்வாரை பாட -ஆலி நாடா -பதம் பெற்ற பெருமாளே -பாட்டால் உள்ளம் பறி கொள்கிறீர் –
தனிப்பாடல் திரட்டு -ஆழ்வார் இவரை பாடினார் – என்பர்
சம்பந்த பெருமாள் -மயிலையில் நெருப்பால் வந்த பூம் பாவை -தெளிந்த நிலவாக என் பெண் எரிகிறாள்
அணைத்த கையும் –வேல் உடன் சேவை –

ஆறு போற்றிக்கும் ஆறு பிரபந்தங்கள் தேசிகன்
உரு சகடம் –பெரிய பெருமாள்
ஜெய ஜெய மஹா வீரா -திறல் போற்றி
யாதவப் ஹியுதம் எழுச்சி -புகழுக்கு
கழல் -பாதுகா சஹஸ்ரம்
குணம் -தயா சதகம் 108-
வேல் சுதர்சன அஷ்டகம்

உய்யும் ஆறாக இந்த ஆறு போற்றிகளை
என்று என்றும் -மீண்டும் மீண்டும் அசை போட்டு –
உன் சேவகமே -வீர தீர பராக்ரங்களையே பாடி
பறை கொள்வான் -பறை கொள்வதற்காக -என்ன என்று பின்பே சொல்லுவாள்
இன்று யாம் வந்தோம் -சிறு பெண்கள் -late-வந்தாலும் lateset-இரங்கு-மன்னிப்பாய்
தூங்கிய நீ எழுப்பி நடக்க வைத்தோமே

ஆச்சார்ய பரம்
சிறிய விஷய உபதேசம் -இரண்டு முட்டாள் -ராவணன் -கார்த்த வீர்ய ராஜன் வாலி பரசுராமன் -துரியோதனன் -தொடங்கி
உலகம் அளந்தது ஸ்ரீ ராமாயணம் ஸ்ரீ மஹா பாரதம் –
இலங்கை எரித்த ஆஞ்சநேயர் பொன்ற ஆச்சார்யர்
முக் குணங்கள் விபீஷணன் ரஜஸ் தாமஸ் ராவணன் கும்பகர்ணன்
சகடம் -சம்சாரம் -திருவடி சம்பந்தத்தால் போக்கி அருளுவார் -சலவைத் தொழிலாளி -ராமானுஜர் -அந்த வண்ணானை மன்னிக்க –
பெருமாள் இடம் எதுக்காக கேட்கவில்லை என்று ராமானுஜர் கேட்க மோக்ஷம் தர நீர் உள்ளீர் என்றானாம்
கள்ள வாதம் கொண்டு கள்ள வாதம் முறிக்க உளன் எனில் உளன் அவன் உருவங்கள் –
உளன் அலன் எனில் உளன் அவன் அவ்வருவுகள்
குன்று -குணம் என்று குன்று ஏறி நின்று நம்மை ரக்ஷிக்கிறார்
வேல் -சங்கு சக்கர முத்திரை மூலம் போக்கி அருளுகிறார்
ஆச்சார்யர் வைபவம் பாடி -இன்று யாம் -இன்றி யாம் கைம்முதல் இல்லாமல் வந்தோம் –

————-

ஒருத்தி மகனாய் பிறந்து ஓர் இரவில்
ஒருத்தி மகனாய் ஒளித்து வளரத்
தரிக்கிலானாகித் தான் தீங்கு நினைந்த
கருத்தைப் பிழைப்பித்துக் கஞ்சன் வயிற்றில்
நெருப்பன்ன நின்ற நெடுமாலே யுன்னை
அருத்தித்து வந்தோம் பறை தருதியாகில்
திருத் தக்க செல்வமும் சேவகமும் யாம் பாடி
வருத்தமும் தீர்ந்து மகிழ்ந்தேலோ ரெம்பாவாய்-

ஜென்ம கர்ம ச மே திவ்யம்-அப்ராக்ருதம் -உலக இயலுக்கு மாறுபட்டு
வேத்தி தத்வத-உண்மையை அறிந்தவன்
ஜத்வா தேகம் புனர் ஜென்மம் நயிதி-மாம் ஏதி-என்னை அடைகிறான் -இருவருக்கும் ஜென்மம் சப்தம்
ஏஷ நாராயண ஸ்ரீ மான் –ஆகாதோ மதுராம் புரிம்-வந்தார் -பிறந்தார் சொல்லாமல் –
இருக்கிறவர் தான் வரமுடியும் –
ஜன்மா பிறந்தார் ஆவிர்பூதம் வந்தார் தோன்றினார் பிறந்தார் -வாசி அறிய வேண்டுமே ஜென்ம ரஹஸ்யம் அறிய
வருத்தமும் தீர்ந்து மகிழ்ந்தேலோ ரெம்பாவாய்–
வருத்தம் தீர -ஐஸ்வர்யாதிகள் ஒழித்து-பற்று அற்று -த்யஜித்து
வருத்தமும் தீர -கைவல்யமும் ஒழித்து -பற்று அற்று -த்யஜித்து –
மகிழ -அவனை அடைந்து அனுபவ ஜெனித பகவத் ப்ரீதி காரித கைங்கர்யம் -பேரின்பம் பெற வேண்டுமே

ஒளித்து வளர-அந்தர்யாமி பட்டது பட்டானே -யோக நீதி நண்ணுவார் சிந்தைக்கு தானே அகப்படுவான் –
அவதாரம் சகல மனுஷ நயன விஷயம் ஆக வேண்டுமே
உள்ளே உறைகிறார் -சத்தைக்காக என்பதையும் கூட தரிக்கிலனாகி-இல்லை என்பவர் தீங்கு நினைக்க முடியாதே
நாஸ்திகனால் அவனுக்கு தீங்கு நினைக்க முடியாதே -இருக்கிறார் என்று சொல்லும் ஆஸ்திகருக்குத் தான் தீங்கு நினைக்க முடியும் –
மரத்துக்கு மேல் நின்று வேரை வெட்டுமா போலே இல்லை என்று சொல்லி வைபவர்கள்
தீய புந்திக் கஞ்சன் -எண்ணத்தால் தீங்கு நினைத்தவன் –

கருத்தைப் பிழைப்பித்து–கம்சனுக்கு கண்ணனுக்கும் நேராக சண்டை இல்லையே -அவன் நினைவை அழித்து
வயிற்றில் நெருப்பு ஜாடராக்னி -எப்போதும் இருக்கும் -ஜீரணத்துக்கு
வயிறு எரிவது பொறாமையால் -இது வேறே
நெருப்பு என்ன நெடுமால் -பித்தன் -தேவகி வஸூ தேவன்
பெற்றேன் -பிரசவித்தல் -அடைதல் -தாயாரின் கடையாயின தாய் ஆனேன் –
பெற்றவர் இழக்க பெறாதவர் பெற்றார்கள் -பெற்றும் பேறு இழந்து –
காணுமாறு இனி உண்டு எனில் அருளே -உபந்யஸிக்க வேண்டாமே நடந்தத்தை அவனுக்கு –
ஒரே உபதேசம் -62-திரு நக்ஷத்திரத்தில் அர்ஜுனனுக்கு

அர்த்தனம் -பிரார்த்தனைக்கு -வேண்டுதல் -இறைஞ்சுதல் -அருத்தித்து வந்தோம்
உன்னை அருத்தித்து வந்தோம் -நீ தான் வேண்டுதலுக்கு விஷயமும் -அடைய கருவியும் –
உன்னால் -மூன்றாம் வேற்றுமை -உன்னை-இரண்டாம் வேற்றுமை –
பறை -கைங்கர்யம் -நாராயணனே நமக்கே பறை தருவான் -ஆரம்பித்து -இதில் -யுன்னை
அருத்தித்து வந்தோம் பறை தருதியாகில்
நீ -நாராயணனாக நீயே -அஸ்மத் சப்தம் நான் –யஸ்மத் சப்தம் நீ
தருதியாகில்-உன்னாலே உன்னை அடைய வேண்டும் -உபாயமும் நீயே ப்ராப்யமும் நீயே
கீழே ஏவகாரம்-உறுதியாக ஆரம்பித்து இங்கு ஆகில் -சங்கை தொனிக்க காரணம் –
எண்ணம் சிந்தனை மாற்றம் -உறுதி குறையவில்லை -விவேகத்துடன் வேகமும் சேர்ந்து –
கண்ணனின் ஆகாரம் நன்றாக அறிந்து –
ஸ்வாமி பார்த்து செய்ய வேண்டும் -என்ற எண்ணம் -பண்பட்ட வார்த்தை

ஜனி ப்ராதுர்பாவம் -சரீரம் திரோதானம் -விபுவான அவனது ஸ்வரூபத்தையும் மறைக்கும் மாயா –
சூரியனை மறைக்கும் ஓட்டாஞ்சில் போலே
ஆக்கையின் வழி உழன்று -ஜனனம் -பிறப்பு -ஜனி யுடையவர்கள் ஜனங்கள்
அவனுக்கு –
தேவகி பூர்வ ஸந்த்யாயம் ஆவிர்பூதம் -கிழக்கு திக்குக்கும் ஸூர்யன் போலே
இவள் கர்பத்துக்கும் அவனுக்கும் ஒட்டாத சம்பந்தம் -அச்யுத பானு
திக்கு -தார்க்கிகள் படி த்ரவ்யம் –
தாஸாம் ஆவீரபூத்-ப்ராதுர் பாவம் –பூ சத்தாயாம் – பூ -இருக்கிறார் -தஸா பேதம் -ஷட் பாவ விகாரம்
அஸ்தி –ஜாயதே –பரிணமதே -விவர்த்ததே -அபஷீயதே -விநச்யதே
விவயம் அடையாமல்–அவ்யயம் -பெண் பால் -நிகழ் காலம் -ஒருமை பன்மையாலோ -விகுதி வெளிப்பட்டு
ஆவிஸ் பூ-வெளிப்பட்டு இருக்கிறது
ப்ராதுர் பூ-கண்ணுக்கு இலக்காகி இருக்கிறது
பூ -இருக்கிறது விடாமல்

பூ சத்தாயாம் ஆவீர் பூ -ப்ராதிர் பூ -கண்ணுக்கு இலக்காமல் இருந்து பின்பு வெளிப்பட்டு இருக்கலாம்
தாஸாம் ஆவிரபூத் ஸுவ்ரி பீதாம்பர ஸ்ரக்வீ-கோபிகளுக்கு நடுவில் மறைந்து தோன்றி-வெளிப்பட்டு இருந்தார் இங்கு –
சாஷாத் மன்மத மன்மத பிஷார்த்தியாக வந்து ஸூந்தரம் பிச்சைக்கு
அந்தர்யாமி -பூ சத்தை -சர்வம் ப்ரஹ்மாத்மகம் -இல்லத்துக்கு அல்லதும் அவன் உரு
சித்தாகவும் அசித்தாகவும்-இருந்து -சரீரமாக கொண்டு இவற்றில் விலக்ஷணன்-
ஐத தாத்மம் இதம் சர்வம் -தத் த்வம் அஸி
ஜெனினம் ஜனி ப்ராதிர்பாவம் -நமக்கும் -கண்ணுக்கு இலக்காகி வெளிப்படுதல்
பிறப்பு உத்பத்தி
கடம் உருவாகும் -இருக்கும் பவதி-
மண் மீசை யோனிகள் தோறும் பிறந்து –அண்ணல் ராமானுஜர் வந்து தோன்றிய அப்பொழுதே
பிறந்த அவன் -தோன்றிய ஸ்வாமி

அந்தி யம் பொழுதில் அரி உருவாகி -எடுத்துக் கொண்டார்
அங்கு அப்பொழுதே அவன் வீய தோன்றிய -வெளிப்பட்டது -இருப்பது தான் தோன்றும்
இருப்பது மாறி ஜனிப்பது உண்டாவது தான் ஸத்கார்ய வாதம்
தண்ணீர் -மின்சார உத்பத்தி -கேந்திரம் -இருக்கும் சக்தி வெளிப்பட்டதா உருவானதா –
பூ -மின்சாரம் -தண்ணீர் -அஹங்காரம் -மஹான் இப்படி -மேலே மேலே
தோன்றிய என் சிங்கப் பிரான் பெருமை –
ஸ்ரீ நாலாயிரமும் அநாதி பிறக்க வில்லை தோன்றியது -ஸத்கார்ய வாதம்
நம்மாழ்வார் பார்த்து வெளிக்கொண்டு வந்ததே திருவாய் மொழி
ப்ரஹ்மம் ஒன்றே உண்மை ஆதி காரணம் -சத் ஏவ –

பிறந்தவாறும் வளர்ந்தவாறும் –செய்து போன மாயங்கள்
பிறந்த மாயா
மாயக்கூத்தா வாமனா
தத் ஆத்மாநாம் ஸ்ருஜம்யஹம் என்னை நானே படைத்து கொள்கிறேன்
அஜோபிசன் –அதிஷ்டயாமி சம்பவாமி யுகே யுகே -சம் பவாமி – நன்கு தோன்றுகிறேன் –
யஸ்யாம் ஜாதா ஜகன்னாதா -எங்கு வந்தாரோ –
வஸூ தேவ க்ருஹே சாஷாத் ஜெனிஸ்த்தி -பிறப்பை எடுக்கிறார்
அன்னமும் இத்யாதி –ஆனான் -ஆகிய -இப்படி இருக்கிறவர் அப்படி ஆகிறார்
விண் மீது இருப்பாய் –மண் மீது உழல்வாய் –இப்படியும் சப்த பிரயோகம்
ஆகதோ மதுராம் புரிம் -வந்தார்

பரமாத்மா
பூ இருக்கிறார் -உத்பத்தி பண்ண வேண்டாம் -படைக்க ஒருவர் இருந்தால் இவர் பரமாத்மாவாக முடியாதே
எங்கு எத்தோடு இருக்கிறார் -இப்படி இருக்கிறார் -குணங்களோடு -ஞானத்தோடு -ஆனந்த மயம் –
கர்ம வஸ்யம் இல்லையே -கிருபை தயா இவை ஞானத்தை பாதிக்கலாம்
வெளிப்படுகிறது -இச்சையால் -கிருபையால் கண்ணுக்கு இலக்கு ஆகிறார் –
எதற்கு வெளிப்பட்டார் -கிருபை -காரணம் -பிறந்து -கிருபையை காட்டவே பிறந்தேன் –
நீ கர்மம் தொலைக்க உதவ -அஹம் த்வா சர்வ பாபேப்யோ மோக்ஷயிஷ்யாமி

நீள் கடல் சூழ் இலங்கைக் கோன் தோள்கள் தலை துணி செய்தான்
தாள்கள் தலையில் வணங்கி நாள் கடலைக் கழிமினே–1-6-7-
கழிமின் தொண்டீர்கள் கழித்துத் தொழுமின் அவனைத் தொழுதால்
வழி நின்ற வல் வினை மாள்வித்து அழிவின்றி ஆக்கம் தருமே–1-6-8-
தரும அரும் பயனாய திரு மகளார் தனிக் கேள்வன்
பெருமை யுடைய பிரானார் இருமை வினை கடிவாரே–1-6-9-

தாள்கள் தலையால் வணங்கி -அவனைத் தொழுதால் வழி நின்ற வல் வினை மாள்வித்து அழிவின்றி ஆக்கம் தருமே–
திரு மகளார் தனிக் கேள்வன் இருமை வினைகள் கடிவார் -ஸ்ரீ த்வய ஸ்ரீ சரம ஸ்லோக அர்த்தங்கள் –
நாட்டில் பிறந்து மனிசர்க்காகாக படாதன பட்டு -இத்தனையும் கிருபா கார்யம்
ஜனன ஸ்ரீ விஷ்ணு சஹஸ்ரநாமம் -அவன் பிறந்து நம்மையும் பிறப்பிக்கவும் முடியும் –
ஜன ஜென்மாதி -நிமித்தம் -பிரயோஜனம் -அவன் –
அத்ய மே சபலம் ஜென்ம -அக்ரூரர் -ஜென்மம் பலித்தது-ச பலம் – கண்ணனை பார்த்ததால்-ஜென்மம் கழிக்கவே
அறுவர் தம் பிறவி அம் சிறை
வலிய சிறை புகுந்தார் வடமதுரையில் புகுந்தான் இவன் -சீதா பிராட்டி இலங்கையில் வலிய புகுந்தது போலவே

ஜீவாத்மா
பூ – இருக்கிறோம் -உத்பத்தி பண்ண வேண்டாம் -இருப்பதை மாற்றுவது -உண்டாக்க வேண்டாம் –
ஞானத்தோடு இருக்கிறார் -ஸ்வரூபம் குணம் ஞானம் ஆனந்தமயம் -சாம்யமா –
நேராக வாசி காண்கிறோமே –
விஷமம் மாறுபாடு தான் கண்ணில் படும் -கர்ம தாரதம்யம் –
கர்மத்தால் வெளிப்பட அதுவே பிறப்பு நமக்கு
கர்மபலன் அனுபவிக்க வெளிப்படுகிறோம் –
அறியாமல் புது கர்மங்களை சம்பாதிக்க நிமிர்ந்து -சேவிக்கிறோம் -மீண்டும் சுழல்
கர்மம் தொலைந்தால் ஞானம் ஆவிர்பாவம் வெளிப்பட்டு ஸ்வரூப ஆவிர்பாவம்

பூ -மூடி விலகி கர்மம் தொலையும் நமக்கு -கிருபை தொலையாது அவனுக்கு -இது வந்தேறி இல்லையே –
ஞானம் ஆனந்தம் ஆவிர்பாவம் -அடைந்து -பரமம் சாம்யம் -ஸ்வேன ரூபேண -இயற்க்கை விளங்கப் பெறுகிறோம்
பக்குவமான ஜீவனை அவன் அனுபவிக்கிறார் மேலே
நமக்கு வருத்தமும் தீர்ந்து மகிழ்கிறோம்–

————-

தேவசேனன் பெண் தேவகி -உக்ரசேனன் பிள்ளை கம்சன் – -/ கம்சன் தேவகி ஓன்று விட்ட அண்ணன் /
ஜாத கர்மா -பிறந்த உடனே செய்ய வேண்டியது -தாய் பால் குடிக்கும் முன்பே -/ கீர்த்திமான் -முதல் பிள்ளை –
காலநேமி பிள்ளைகள் -ஹிரண்யகசிபு cousin-தீவில் விட்டு -பிரகலாதன் சத்சங்கம் -காலநேமி தானே கம்சன் –
அவன் கையாலே கொல்லப்பட்டு மோக்ஷம் அடைந்தார்கள்
யோகமாயை யசோதைக்கு பிறந்ததும் அனைவரையும் தூங்க வைக்க –
அந்தரத்தில் இருந்து பேசியதால் அந்தரி -பெயர் –
பல்லாண்டு பாடுதல் ஜென்ம சித்தம் -எத்தை வேண்டி வந்தீர்கள் -கேட்க அத்தை விண்ணப்பம் செய்கிறார்கள் –
மகன் -பிள்ளை-மைந்தன் குழந்தை -வாசி உண்டே அணில் பிள்ளை -தென்னம் பிள்ளை -போலே அம்மா சொல் கேளாமல்
பிறக்கும் பொழுது -தாயார் திரு மார்பில் -பிள்ளை திரு நாபியில் -நான்கு திருக்கரங்கள் சங்கு சக்கரம் எனது அத்புதம் பாலகம் –
ஆபஸ்தம்பர் -தாயார் சொல்லே பிரதானம் -தாய் சொல்லைத் தட்டாதே -தந்தை சொல் மிக்க மந்த்ரம் இல்லை –
கௌசல்யை காட்டுக்கு போக வேண்டாம் சொல்ல கேட்காமல் போன பெருமாள் போல் –
அம்மா நினைத்து -சோகம் இரண்டாம் நாளே பெருமாள் -ஆகவே இந்த அவதாரம் தாய் சொன்னபடி மறைத்துக் கொண்டான்
கருணை எளிமை உடன் நம் பிறப்பை அறுக்க தான் கர்ப்ப வாசம் -தந்தை தாய் கால் விலங்கு அற
அவனை போல் நாம் ஆக நம்மைப் போலே பிறந்து –
ஓர் இரவில் -ஒருத்தி -அத்விதீயம் -பாக்கியசாலிகள்
கார்க்காச்சார்யார் -திரு நாமம் சூட்ட -மாட்டுக் கொட்டகையில் தொட்டில் போட்டு -ஆனந்தம் தரும் பலசாலி -பலராமன் —
கருப்புக்குழந்தை -கிருஷ்ணன் வாஸூ தேவன் –
விதியினால் பெடை–ஒருத்தி -எய்தவன் கை உணரும் -கம்ச பயத்தாலும் பொங்கும் பிரிவால் பெயரை சொல்லவில்லை
அத்தத்தின் பத்தா நாள் –

தேவகி -பஸ்யதி புத்ர பவ்வ்த்ர -உந்தித்தாமரையில் -ஒரே நேரத்தில் பார்த்த ஒருத்தி
ஓர் இரவில் -60-ஸ்லோகங்கள் தேசிகன் யாதவாப்யம்–நான்கு பேர் மற்றும் விழித்த இரவு –
நால்வர் தபஸின் பலமாக கண்ணனை வளர்த்த யசோதை ஒருத்தி
சத் வித்யை -சாந்தோக்யம் -உத்தாலகர் -ஸ்வேதகேது –
ஆதிமூலம் -காரணம்–சதேவ சோம்ய- -ஏகமேவ அத்வதீயம் -ஓத்தார் மிக்காரை இலையாய மா மாயன் –
நீ வந்த கார்யம் -ஆயருக்கு அருள் செய்யவே -அந்த அருளை வேண்டியே வந்தோம் –

தீங்கு நினைந்த -மறைத்து வார்த்தை -மதுரைக்கு வில் விழா வியாஜ்யம் -குவலயா பீடம் -பாகன் -மல்லர்-
வில் பெரு விழவும்-செய்த வேகத்தால் முன் பின் -தான் தீங்கு நினைந்த -தனக்குத் தானே தீங்கு நினைத்துக் கொண்டானே –
நெருப்பு என்ன நின்ற நெடுமால் -பார்த்த பார்வையிலே பாபக் கூட்டங்கள் எரியும் படி –
வைச்வானர அக்னியாக -எங்கள் பயம் -அக்னியை சேர்த்து அவனுக்கு –
நெடுமால் –
தாய் தந்தைக்கு ஒரு பிறவியில் செய்த நன்றிக்கடன் செய்ய நூறு பிறவிகள் வேணுமே
காணுமாறு அருளே -நெடுமால் –
நாராயணனால் சாகா வரம் கேட்ட அசுரன் -துரியோதனன் -பார்வதி இடம் அபசாரம் -இடுக்குக்கீழே –
அடிக்க கூடாதே -கதா யுத்தம் -பலராமன் -அரக்கு மாளிகை பாண்டவர் இறந்தது போலே நினைத்து கற்றுக் கொடுக்க –
ஆணவம் -தொடையை கதையால் அடித்து -திரௌபதி சாபம் -illeegal-சாபம் -மைத்ரேயர் -சாபம் -கொடுத்து -legalaise-பண்ணி –

கோபிகளுக்கு அருள் செய்யவே வந்தாய் -எங்கள் பிரதிபந்தங்கள் போக்க சக்தன் -நெடு மால் -மூன்றையும் நினைவு படுத்தி
என்ன வேண்டி வந்தீர் -உன்னையே வேண்டி உன்னிடம் வந்தோம்
பறை -சங்கேசம் –
மெய்யானாகும் விரும்பித் தொழுவார்க்கு எல்லாம் -புறம்பே தொழுவார்க்கு பொய்யனாகும் –
உன்னையே வேண்டி உன்னிடம் வந்தோம் –
திருத் தக்க செல்வமும் -பிராட்டியால் விரும்பப்படும் செல்வம் நீயே திருவுக்கும் திருவாகிய செல்வன்
சேவகமும் -வீர தீர பராக்ரமம் -காக்கும் தொழிலை
யாம் பாடி -சேவகம் பாடி வருத்தம் தீர்ந்து -திருத்தக்க செல்வம் பெற்று மகிழ்ந்து –
கிருஷ்ணனின் வருத்தமும் தீரப்பெற்று அத்தைப் பார்த்து நாங்கள் மகிழ பறை தருவாய்
நானா பாறையா ஒன்றை சொல்லச் சொல்ல -அடுத்த பாசுரம்

ஆச்சார்ய பரம்
பட்டர் -நஞ்சீயர் -வேதாந்தி -சன்யாசம் -அனந்தாழ்வான் –
சரணம் வார்த்தை சொல்லி வியர்க்கும் பொழுது குளித்து பசிக்கும் பொழுது உண்ணலாம்
திருமந்த்ரத்திலே வளர்ந்து த்வயத்திலே வளர்ந்து த்வய ஏக நிஷ்டராகி
ஞானம் பிறந்த அன்றே பிறக்கிறோம் -அன்று நான் பிறந்திலேன் பிறந்த பின்பு மறந்திலேன்
இதுவே ஒருத்தி மகனாய் பிறந்து –ஓர் இரவில் ஒருத்தி மகனாய் வளர்ந்து
கலி புருஷனுக்கு நெருப்பாகி இருக்கும் ஆச்சார்யர்
திரு நாராயண புரம் சாஷாத் ஸ்வாமி -ராமானுஜர் அம்சம் திருக்குடந்தை தேசிகன் -தேசிகன் அம்சம் –
ஸ்ரீ ரெங்கத்தில் எச்சில் துப்பி -மீண்டும் குளிக்க -நான்கு தடவை -எய்தவன் இருக்க அம்பு மேல் கோபிக்க கூடாதே –
உன்னால் தான் மீண்டும் மீண்டும் குளிக்கப் பெற்றேன்
அவனையும் திருத்திப் பணி கொண்டார்
காவேரியில் பணம் போடு -invest-அம்மா மண்டபம் நன்றாகக் கட்டிக் கொடுத்தான் இவனே
கண்ணனைக் காட்டித் தரிலும் –உன்னையே ஆர்த்தித்து வந்தோம்
ஸ்ரீ லஷ்மீ -புருஷகாரம் திருவுக்குத் தக்க செல்வம்
சேவகம் -பகவத் கைங்கர்யம்
வருத்தம்
வருத்தமும்
தீர்ந்து
மகிழ்வோம் -மோக்ஷம் -அஷ்ட குண சாம்யம்-முக்தனுக்கு –
அபஹத பாப்மா -புண்ணியமும் அவனை அடைய பிரதிபந்தகம் -ஆகவே பாப கூட்டம் தானே அதுவும்

———————————————

ஸ்ரீ மத்யை விஷ்ணு சித்தார்ய மநோ நந்தன ஹேதவே
நந்த நந்தன ஸூந்தர்யை கோதாயை நித்ய மங்களம் —

—————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ உ .வே. வெங்கடேஷ் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ உ .வே . வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ தொட்டாசார்யர் சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ ஆயி சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம் சரணம்
ஸ்ரீ அழகிய மணவாள பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பூர்வாசார்யர்கள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ ஆழ்வார்கள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ திருப்பாவையில்- ஆறாம் ஐந்து பாசுரங்கள் – உபன்யாசம் –ஸ்ரீ உ .வே . வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் / ஸ்ரீ உ .வே. வெங்கடேஷ் ஸ்வாமிகள்

January 14, 2020

இன்றோ திருஆடிப் பூரம் எமக்காக
அன்றோ இங்கு ஆண்டாள் அவதரித்தாள் –குன்றாத
வாழ்வான வைகுண்ட வான் போகம் தன்னை இகழ்ந்து
ஆழ்வார் திரு மகளாராய்-22

அஞ்சு குடிக்கு ஒரு சந்ததியாய் ஆழ்வார்கள்
தம் செயலை விஞ்சி நிற்கும் தன்மையளாய் -பிஞ்சாய்
பழுத்தாளை ஆண்டாளை பத்தி உடன் நாளும்
வழுத்தாய் மனமே ! மகிழ்ந்து -24 –

——————————————–

மாலே மணி வண்ணா மார்கழி நீராடுவான்
மேலையார் செய்வனகள் வேண்டுவன கேட்டியேல்
ஞாலத்தை எல்லாம் நடுங்க முரல்வன
பாலன்ன வண்ணத்து பாஞ்ச சன்னியமே
போல்வன சங்கங்கள் போய்ப் பாடுடையனவே
சாலப் பெரும்பறையே பல்லாண்டிசைப்பாரே
கோல விளக்கே கொடியே விதானமே
ஆலினிலையாய் அருளேலோ ரெம்பாவாய்-

ஐ ஐந்தும் ஐந்தும் -பிரித்து அருளியது இது முதல் அவனது நிலைமை கண்டு –
கீழே தங்கள் முயற்சி கூவுவான் வந்து நின்றோம் -வந்து தலைப் பெய்த்தோம்
கால தாமதம் -காரணம் –
விஷயாந்தர ஸ்பர்சம் தேவதாந்த்ர ஸ்பர்சம் -பாகவத அபசாரம் -மூன்றும் இல்லாமல் -முயன்று
போற்றி யாம் வந்தோம் –
யாம் வந்த கார்யம் ஆராய்ந்து அருள்
வந்து தலைப் பெய்த்தோம்
உன்னை அர்த்தித்து வந்தோம்
இன்று யாம் வந்து இரங்கு
வந்ததை வலியுறுத்தி -அவன் கர்தவ்யம் -அருள் தானே -நீ வந்த காரியத்தை ஆராய்ந்து அருள்
என்று அன்றோ இருக்க வேண்டும்
ஆகதோ மதுராம் புரம்
பிறந்த அந்த ஓர் இரவில் வந்தோமே
வேண்டி தேவர் இரக்க வந்து புகுந்ததும் –
இந்த பாசுரத்தில் -உண்மை அறிந்து-தேஷாம் ஆதித்யவத் ஞானம் மலர -மாலே

ஆலினிலையாய் அருளேலோ ரெம்பாவாய்-
யாம் வந்த கார்யம் -சொன்னது தப்பு என்று அறிந்து
நாராயணனே நமக்கே பறை தருவான் -உபக்ரமித்தது உணர்ந்து அருள் என்கிறாள் இதில்
இப்படி பஞ்ச லக்ஷம் பெண்கள் கிடக்கப் பெற்றோமே – மயங்கி -வாஸூ தேவ சர்வம் ச மஹாத்மா துர்லபம் –
அர்ஜுனனை முன்னே வைத்து பேசினான் –
மயங்கி வந்த கார்யம் மறந்து இருந்தான் -உள்ளமும் உடலும் உருகி திகைத்து இருந்ததை உணர்ந்து மாலே –

வ்யாமோஹம் -அதீத அன்பு -அதுக்கு பல்லாண்டு -மாலே –
முன்பு -நாராயணனே நமக்கே பறை தருவான் -என்று-
அபரிச்சேத்யமான மேன்மையையும் நினைத்து இருந்தார்கள் –
இப்போது இத் தலைக்கு –வாத்சல்யமே ஸ்வரூபம் என்று நிலை இட்டார்கள் –
பிராட்டி சக்ரவர்த்தி திருமகனை -சரணாகத வத்ஸல-என்று ஸ்வரூபத்தை நிலையிட்டாள் –
அதுவே ஸ்ரீ ராமாயணத்துக்கு உள்ளீடான பிரதான குணம் –
இங்கு இவள் சரணாகத பக்ஷபாதி -என்று நிலையிட்டார்கள்
இதுவே மஹா பார்த்ததுக்கு உள்ளீடான பிரதான குணம் –
வ்யாமோஹ குணத்தை –மாலே -என்கிற சம்போதனத்தாலே இவர்கள் நிலை இட்டார்கள் –
இவர்கள் பேச்சை கேட்ட பின்பு –முந்தியிலும் பெரும் பித்தனானபடி —
அவனை கண்டவாறே–தங்கள் வ்யாமோஹம் குழப்படி -குதிரை குழம்பு அடி நீர் போலே
அவன் வ்யாமோஹம் கடல் போலே –
பிச்சு ஒரு வடிவு கொண்டால் போலே–மையல் வேட்கை ஆசை அரங்கனாகிய பித்தன் –மாலே

கோவை வாயாள் பொருட்டு –இயற்க்கை -வாய் -இடு சிகப்பு -கல்யாண பிரகிரியை –
பரத்வம் -இடு சிவப்பு -வாத்சல்யம் இயற்கை உணர்ந்து –
ஸமஸ்த கல்யாண குணாத்மகன் –
மாலுடையவன் இல்லை மாலே -பித்தே -நிதானமாக யோசித்து ஆராய்ந்து சீர் தூக்கிப் பார்த்தால் நமக்கு பேறு கிட்டாதே
ஸ்ரீ கஜேந்திர ரக்ஷணம் -நம்மையே -அங்கு ஒரே முதலை இங்கு ஐந்து -அங்கு ஒரு பொய்கை – சம்சார ஆர்ணவம்
மாலே -பரத்வம் சொன்ன குற்றத்தை பொறுத்துக் கொண்டு வாத்சல்யம் காட்ட-ஆஸ்ரித வ்யாமோஹமே வடிவு
கோல மலர்ப்பாவைக்கு அன்பாகிய என் அன்பே -அன்பே வடிவு

பவான் நாராயண தேவ -இங்கும் நாராயணனே -தேவ தேவன் முதலில் உண்டே
ஆத்மாநம் மானுஷம் மந்யே ராமம் தசரதாத்மஜம்-போலே இங்கும் மாலே –
தயரதன் பெற்ற மரகத மணித்தடம் -இயற்க்கை தாசாரதி -தேவாதி தேவன் இல்லை -சத்யவாக்யனது வார்த்தை

மணி வண்ணா -என்று இவன் மால் என்பதை அறிந்து சொல்கிறார்கள் -ரத்ன கரப்பப்பெருமாள் -நீரோட்டம் உள்ளே காண்கிறோமே

வேண்டுவன கேட்டியேல் –
கேட்புதியாகில் -என்கிறது-அந்ய பரதையாலே –
அந்ய பரதை என் -என்னில்
பஞ்ச லஷம் குடியில் பெண்களும் முன்னே நிற்கையாலே-
இவர்கள் முலையிலும் இடையிலும் கண்ணிலும் முகத்திலும்
துவக்குண்டு ஆனைக்குப்பு ஆடுவாரைப் போலே இருக்கையாலே–தட்டி எழுப்புகிறார்கள் –
பித்தர் பனி மலர்ப் பாவைக்கு
சமத்காரமாக சொல்ல வில்லை -அவர் அவர் தான் பித்தே -உணர்ந்து இந்த பாசுரம் –

ஆறு வஸ்துக்களை -பிரார்த்திக்கிறார்கள் -அங்கு அனைவரும் சங்கு சக்கரம் தரித்து அன்றோ இருப்பார்கள் –
பாணவ் ரதாங்கம் -சயனே புஜங்கம் -சங்கரர்
மாலே -எளிமைக்கு -மணி வண்ணா -அழகுக்கு -ஆலின் இலையாய்-பரத்வத்துக்கு -all in
மாலுக்கு -வையம் அளந்த மணாளர்க்கு -நீல கரு நிற மேக நியாயன்-சேர்ந்த பசும் கூட்டம்
இந்த ஆறுமே அஷ்ட குணங்களுக்கும் உப லக்ஷணம்

நீராட்ட உத்சவம் -மார்கழி கடைசி – ஏழாம் திரு நாள் -தை முதல் எட்டு நாள் உத்சவங்கள் -எட்டாம் நாள் ஜீயர் உத்சவம் –
ஆண்டாள் பெற்றுக் கொண்டு -இனி மேல் தான் வாத்ய கோஷ்ட்டி -மூன்று மணி நேர நீராட்டம் -நிதானமாக அனுபவித்து -இரவு 10-மணி திரும்ப –
மா முனிகள் -அண்ணன்-புனர் அவதாரம் -கூட எழுந்து அருளி -அவரை நோக்கி -இன்று மட்டும் -மற்ற நாளில் மக்களை நோக்கி -சேவை –

ததா வித்வான் புண்ய பாபே விதூக பரமம் சாம்யம் உபைதி -அஷ்ட குணங்களில் சாம்யம் –
உன்னையும் உம்பியும் தொழுதோம் -காமனைப் பயந்த காளை -போகக்கூடாத வழி யாகிலும் சென்று அடைய ப்ராப்ய த்வரை
ஸ்வாமி தாச -பரமாத்ம ஜீவாத்மா பாவம் மாறாமல் பக்தன் முக்த தசை அடைந்து
வித்வான் -வித் வேதனம் த்யானம் நிதித்யாசனம் உபாசனம் பர்யாயம்
பக்தி யோகன் -தனது முயற்சியால்
சரணாகதி -நாம் பற்றும் பற்றுதலும் உபாயம் இல்லை என்று அறிந்த வித்வான் –
விதூய–உபாசகன் -பிராரப்த கர்மம் தானே கழிக்க வேண்டும்- சஞ்சித கர்ம அவன் கழிப்பான்-
பிராரப்த கர்மம் தொலையும் பிறவியில் -அது வரை கால தாமதம் -இவனுக்கு –
சரணாகதனுக்கு -அஹம் த்வா சர்வ பாபேப்யோ மோக்ஷயிஷ்யாமி மாஸூச -பொறுப்பு அவனது –
அதே சரீர அவசானத்தில் மோக்ஷம்

விஷயாந்தர ஸ்பர்சம் -தேவதாந்த்ர ஸ்பர்சம் -பாகவத அபசாரம் மூன்றும் இல்லாமல் இருக்க வேண்டுமே –
தடங்கலை நீக்குவது நம் பொறுப்பு

மாலே -ஆஸ்ரித வ்யாமோஹம்-மஹா பாரதத்தில் உள்ளீடான -சரணாகத வாத்சல்யம் -ராமாயணத்தில் உள்ளீடான
மயல் மிகு பொழில் சூழ் மால் இருஞ்சோலை
இருமை -பெருமை –
ஊமத்தங்காய் தின்னால் போலே ஒருவருக்கு ஒருவர் -பக்தர்களும் அழகரும்
த்யாஜ்ய தேஹ வ்யாமோஹம் –
திருமோகூர் -காள மேகப்பெருமாள் –
திருவட்டாறு -ஆறாம் திருவாய் மொழி -வானேற வழி தந்த வாட்டாற்றான்
திருமாலிருஞ்சோலை -ஏழாம் திருவாய் மொழி -மங்க ஒட்டு உன் மா மாயை –
உம ஆசை முக்கியமா என் திரு உள்ளம் முக்கியமா –
நீயே விருப்பம் கொள்ளுவாய் -பிரார்த்திக்க –
லோக உஜ்ஜீவநார்த்தமாக தந்தோம் என்று தன் ஜீவனமாகிய ஆழ்வாரைத் தருவான் மீண்டும் –

விமல சரம திருமேனி -ஞானம் பக்தி வைராக்யம் வளர்ந்த திருமேனியில் பித்தன்
கணபுரத்து -மாலுமது வாஞ்சை முற்றும்
நோலாதாற்றேன் –மாலாய் மயக்கி அடியேன் பால்
விண்ணீல மேலாப்பு -திருமாலும் போந்தானே
திருமாலே கட்டுரையே
மாலே ! மாயப் பெருமானே! மா மாயவனே ! என்று என்று
மாலே ஏறி மால் அருளால் மன்னு குருகூர்ச் சடகோபன்
பாலேய் தமிழர் இசைகாரர் பத்தர் பரவும் ஆயிரத்தின்
பாலே பட்ட இவை பத்தும் வல்லார்க்கு இல்லை பரிவதே–1-5-11-
மால் -சர்வாதிகன்
ஏறவனை பூவனை பூ மகள் தன்னை –வேறின்றி விண் தொழ தன்னுள் வைத்து-
நிமிர்ந்து மண் கொண்ட மால் தனில் மிக்கும் ஒரு தேவு உள்ளதே
பரத்வம் -வையம் கொண்ட மால்
இரண்டும் இருந்தால் தானே பராத்பரன் –
ராவணன் தம்பி கிடைக்கவும் ஆசை கொண்டவன் -ஸூக்ரீவன் நாதன் ஆக இச்சையை கொண்டவனும் –
அங்குல்ய அக்ரேன விரல் நுனியால் அழிக்கும் சக்தன் –
அணிலையும் தடவிக் கொடுத்து -இது என்ன மால் -திரௌபதி பரிபவம் பொறுக்காமல் தாழ நின்று செய்த க்ருத்யங்கள் –
விஸ்வரூபமும் வ்யாமோஹமும் மால் தானே

மலர் புரையும் திருவடி -உலகு அளந்த திருவடியே அடியார் ஸ்பர்சத்தால்-இது அன்றோ மால்
ஸுவ்ரி பெருமாள் பாட்டுத் தோறும் மலர் -மாலை நண்ணி -திருவாய் மொழி –
அர்ச்சனம் -முடியாதவர் -நீலோத்பல ஸ்யாமளன் -கருவரை போல் நின்றான்
சரத் சந்த்ரந் போலே –
சரணம் -மரணமானால் வைகுந்தம் கொடுக்கும் பிரான்
அதுவும் முடியாமல் அன்பனாகும் –
திருக்கண்ண புரம் சொல்ல நாளும்
இதுவும் முடியாதவர் -இப்பத்தும் பாடி ஆடி தாள்கள் பணிமின்
எதற்கும் அருளும் மால்
நோலாதாற்றேன் –மாலாய் மயக்கி அடியேன் பால் வந்தாய் போலே வாராய்
மாலாகி வர வேண்டும்
மால் ஆகும் படி வர வேண்டும்
வந்தாய் போல் -கருப்பன் -வந்தது போலே வர வேண்டும்
மாலாய்ப் பிறந்த நம்பி -அதுவே மயக்க காரணம் -கண்ணன் எனும் கரும் தெய்வம்
ஸ்வபாவம் உன்னிடம் கண்டோம் -இவர்கள் இத்தனையும் செய்ய -மயங்கி கிடக்கிறான் –
ருக்மிணி சந்தேசம் -அனுப்ப -கண்ணன் மயங்கி உருகி இருந்தானே -கிருஷி பண்ணி –
இவ்வளவும் வர நிறுத்தினான் இடம் வந்தோம் இத்யாதி சொல்வதே –
புரிந்து மாலே -அருள் -பேற்றுக்கு உபாயம் அவன் நினைவே -பிரார்த்தனையுடன் -சாம்யா பத்தி இதில் –
சாயுஜ்யம் அடுத்த பாசுரம்

————-

வார்த்தை -ஸ்ரீ கீதா சாஸ்திரம்
பெரு வார்த்தை -பக்தி பிரபத்தி பரமானவை
மெய்ம்மை பெரு வார்த்தை -சரம ஸ்லோகம்
பார்த்தம் பிரபன்னம் உத்திஸ்ய -வ்யாஜமாக -நெறி எல்லாம் எடுத்து நிரை ஞான மூர்த்தி
வார்த்தை அறிபவர் மாயவனுக்கு அல்லது ஆவரோ -இங்கு வார்த்தை சரம ஸ்லோகத்தில் உள்ள மாஸூச -என்பதே
முத்தனார் முகுந்தனார் –எத்தினால் இடர் ஏழை நெஞ்சே
பார்த்தோ வத்ஸா-கீதாம்ருதம் -அதில் திரட்டுப்பால் சரம ஸ்லோகம் –

மாம் -அஹம் –மாலே -மணி வண்ணா -ஆலின் இலையாய் – -பரத்வ ஸுந்தர்ய ஸுலப்ய இவற்றின் பசும் கூட்டம்-
மாம் -ஸூ லபனான-என்னை -கையும் உழவு கோலும்-கொல்லா மாக் கோல்–சாரத்ய வேஷம் -தேர்ப்பாகு –
பற்றலர் வீய கோல் கையில் கொண்டு பார்த்தன் தன் தேர் முன் நின்றான் -தேவ பெருமாள் தான் கதை கையில் கொண்டுள்ளார்
பிடித்த சிறுவாய் கயிறும் -சேனா தூளி தூ சரிதமான திருக் குழலும்
தேரின் கீழே நாட்டிய திருவடிகளுமான நிற்கிற சாரத்ய வேஷம்
உனக்குக் கையாளாய் இருப்பவன் –

திரௌபதி பரிபவம் பண்ணிய கௌரவர்-வெறுமனே பார்த்துக் கொண்டு இருந்த பாண்டவர் இருவருமே -பிரதான தோஷம் -பாராதே உபதேசித்தான் –
ஜிதேந்த்ரியில் தலைவன் -அர்ஜுனன் -ஆஸ்திக அக்ரேசன் -கிருஷ்ண ஆஸ்ரய கேசவத்ய ஆத்மா –
பந்துக்கள் பக்கம் ஸ்நேஹம் -வத பீதி -திரௌபதி பரிபவம் கண்டு இருந்த தோஷம் -ஸ்ரீ கிருஷ்ண அபிப்ராயத்தால் இதுவே பிரதானம்
இவளின் மங்கள ஸூத்ரத்துக்காகவே -விரித்த குழலை கூட பார்க்க சஹியாதவன் -இவர்களை விட்டு வைத்தான்
தூத்ய சாரத்யங்கள் பண்ணிற்றும் கீதா உபதேசம் பண்ணினதும் இவளுக்காகவே

ஆஸ்ரயண ஸுவ்கர்ய ஆபாத குணம் -நிகரில் புகழாய் -என்னை ஆள்வானே – -உலகம் மூன்று உடையாய்-
திரு வேங்கடம் உடையாய் ஸுசீல்யம் ஸ்வாமித்வம்-வாத்சல்யம் -ஸுலப்யம் -நான்கும்
குற்றம் கண்டு வெருவாமைக்கு வாத்சல்யம் -கார்யம் செய்யும் என்று துணிகைக்கு ஸ்வாமித்வம் –
ஸ்வாமித்வம் கண்டு அகலாமைக்கு ஸுசீல்யம் -கண்டு பற்றுகைக்கு ஸுலப்யம் –
சகல மனுஷ நயன விஷய -கட்கிலி காணுமாறு அருளாய்
தனக்காக கொண்ட சாரதி வேஷத்தை அவனை இட்டுப் பாராதே அஞ்சின அச்சத்தை தீர்க்கிறான் -தானான தன்மையைக் காட்டி –
அஹம் த்வா-நான் உன்னை -மார் தட்டி – -சர்வஞ்ஞனாய் சர்வ சக்தனாய் ப்ராப்தனாய் பூர்ணனாய் –
அஞ்ஞனான அசக்தனான அபிராப்தனான அபூர்ணனான உன்னை –

உன்னை அர்த்தித்து வந்தோம் -உன்னையே உன்னிடம் வேண்டி வந்தேன் -பறை தருதியேல் -என்றும் சொல்ல –
மால் பால் மனம் வைத்து மங்கையர் தோள் கை விட்டு இருக்கும் உங்கள் வார்த்தையால் -பறை -உன்னை -சமன்வயப்படுத்த –
கைங்கர்யம் பண்ண திருவாலவட்டம் கேட்டுப் பெறுவது போலே -இது கைங்கர்ய உபகரணம் தானே –
நோன்பு வியாஜ்யம் -உன்னைக் கண்டு ஸம்ஸ்லேஷிக்கத் தானே

கோளரி சிசுபாலாதிகளை அழிக்க -மாதவன் -ரசிகன் –கோவிந்தன் —
கஞ்சன் வலையில் தப்பி வந்த மாலாய் பிறந்த நம்பி மாலே செய்யும் மணாளன் –
உன் தன் பேச்சும் செய்கையும் மையல் ஏத்தி மயக்க உன் முகம் மாய மந்த்ரம் தான் கொலோ -மாயம் கொலோ மந்த்ரம் கொலோ –
மணி வண்ணா -கோபால ரத்னம் —
மேலையார் செய்வனகள் -வேதத்துக்கும் வேதாந்தத்துக்கும் மேலான தர்மம் அறிந்தவர்கள் அனுஷ்டானம் -சிஷ்டாசாரம் -யஸ்ய தாசரதி ஸ்ரேஷ்டாயா-
கண்டு மகரிஷி சொன்னார் -புறாவும் குரங்கும் அனுஷ்ட்டித்து காட்டியது -சரணாகத ரக்ஷணத்தை உயிர் கொடுத்து செய்ய வேண்டியது –
வேதத்தில் விழுமியது -வேதத்தை விட சிறந்தது இது அன்றோ
பறை
பெரும் பறை
சாலப் பெரும் பறை -ஒழிவில் காலம் எல்லாம் உடனாய் மன்னி வழு விலா அடிமை செய்ய வேண்டியதை
இப்படி விசேஷணங்கள் –

—————-

ப்ரபந்தசாரம் ஆறு ஐந்தும் -திருப்பாவை –
உபகரணம் -சம்பாவனை -பறை பிரார்த்தனைகள் -பாறையை விளக்கி- பலம் அருளி இவ்வாறு ஐந்தும்
மாலே -மா -பிராட்டி -மா தவன்–மா தொடங்கி -17-மா வார்த்தை கொண்ட – ஸ்லோகம் –
மா நிஷாதா -வால்மீகி தொடங்கிய ஸ்லோகம் –
மார்கழி -தொடங்கி –நான்கு பாசுரங்கள் -மா –மாயனை -மாரி -மாலே -விசேஷம்
உன்னை அர்த்தித்து வந்தோம் பறை தருதியாகில் கீழே -நானா பறையா -இவன் விசாரிக்க –
மேடு பள்ளம் ஸூகம் துக்கம் மாறி மாறி-துக்கம் தருவதுவும் நம்மைப் பக்குவப் படுத்தவே –
நீ தான் வேணும் –
மார்கழி நோன்பு -தொல் பாவை – அநாதி காலம் -இதுக்கு உபகரணங்கள் வேணுமே -மேலையார் செய்வனகள் –

மாலே –
நமக்காக்கி ஏங்கி நிற்கும் நிலை -கீழே பரத்வம் -25-பாசுரங்களும் –
மேல் ஐந்திலும் எளியவன் -ஆகவே ஐ ஐந்தும் ஐந்தும் அறியாதார் வையம் சுமப்பது வம்பு –
வம்பு -அதிசயம் -என்றவாறு -வேறு படுத்திக் காட்டுகிறார்
இழந்தது கற்பே- வளையல்கள் -போலே
பாதகங்கள் தீர்க்கும் பரமன் அடி
பரமன் அடி காட்டும் வேதம்
வேதம் அனைத்துக்கும் வித்தாகும் கோதை தமிழ்
மாங்கொட்டை -மாம் பழங்கள் ஸ்தானம் வேதம்
ஆஸ்ரித வ்யாமோஹம் –
அவன் திருவடிகளில் வ்யாமோஹம் ராமானுஜர்
ஆஸ்ரித வாத்சல்யம் -சரணாகதி சாஸ்திரம் -தொட்ட இடம் எல்லாம் சரணாகதி ஸ்ரீ ராமாயணம்
உபக்ரம உப சம்ஹாரம் -சாரம் / அப்பியாசம் மீண்டும் மீண்டும் /அபூர்வ -புது விஷயம் /பலம் சொல்லி சாரம் /
அர்த்தவாதம் புகழ்ந்து / உபபத்ய -logical-இப்படி ஆறு காரணங்களால் சாரம்

ஆஸ்ரித வ்யாமோஹம் -தேவகி -யசோதை -கோபிகள் -வெண்ணெய்க்கு ஆடும் பிள்ளை / கோவர்தனம் -/
பார்த்த சாரதி / -பாண்டவ தூதன்
ஜெயதேவர் அஷ்டபதி -ஸ்லோகம் -விரஹம்-திருவடிகளை ராதையை தலையில் வைக்கச் சொல்லி –
பத்மாவதி இவர் மனைவி -கண்ணனே அவர் போலே வந்து எழுதினது சரி என்று அத்தையே
பக்தருக்கு கைங்கர்யம் செய்தவளுக்கு காட்சி கொடுத்து -பக்த ப்ரேமத்தை வெளிப்படுத்தினான்
பிரேம்நா அநு பிரவேசித் -ப்ரேணா-நாமும் வெறுக்கும் உடலுக்குள் -அன்பு நினைத்த வேதம் தழு தழுத்த குரலில்
கத்திர பந்தும் அன்றே பாரங்கதி கண்டு கொண்டான் -க்ஷத்ர பந்து -மூன்று எழுத்துடைய பேரால் -கோவிந்த -அச்சு எழுத்துக்கள் மூன்றும் –
நாம சங்கீர்தன பலன் நல்ல ஜென்மம் எடுத்து மோக்ஷம் போனானே –
பித்தனைப் பெற்றும் அந்தோ பிறவியில் துளங்குமாறு –
யயாதி -இந்திர சாம்யம் பெற்று -கீழே தள்ளிய வ்ருத்தாந்தம் -ஒவ் ஒரு ஜீவாத்மாவுக்கும் சாம்யா பத்தி அளிக்கிறான் –
அநா வ்ருத்தி சப்தாத் -இவனை அடைய அவன் செய்த முயற்சி மிகபின் பெரியதே -பித்தன் –

மணி வண்ணன் -ஸுந்தர்யம் -இந்திர நீல மணி வண்ணன் -விஷத்தையே முறிக்கும் அழகு –
சார்ங்க பாணி கோயில் -கும்பேஸ்வரர் வர்த்ததே -விளங்குகிறார் -ஆராவமுத ஆழ்வார் –
வில்லுடன் -வில்லூர் ஸ்வாமி சேவித்து தினம் ஒரு ஸ்லோகம் பண்ணுவாராம் –
ஹால ஹால விஷம் -முள்ளை முள்ளால் முறிக்க -பாம்பால் கடிக்கச் சொல்லி -அமுதம் உண்டும் போகாமல் —
கும்ப குடமூக்கு ஆராவமுத ஆழ்வார் பின் அழகை பருகி விளங்குகிறார் –
இன்றும் பின்னால் கும்பஸ்வரர் கோயில் பின் அழகை சேவித்து சேவை
மணியால் புகழ் பெற்ற வண்ணன் -கண்ணன் -சமந்தக மணி -சத்யாரிஜித் -8-பாரம் -600-kg-தங்கம் தினம் தரும் –
அவன் தம்பி ப்ரசேனனனை சிங்கம் கொல்ல -கரடி அதைக் கொல்ல -ஜாம்பவான் இடம் இந்த மணி –
ஜாம்பவதி சத்யபாமை இருவரும் -கண்ணன் இடம் திருமணம்
முன்பே இவளை மணம் செய்து கொடுக்கச் சொல்லிய
அக்ரூரர் -கிருதவர்மா-சதகர்மா- மூவர் கூட்டணி -சதகர்மா மிதிலைக்கு செல்ல -அக்ரூரர் மணியை கொண்டு காசிக்கு செல்ல –
யாகத்துக்கு தங்கம் உபயோகித்து
பலராமன் கண்ணனே கள்ளன் -22-வருஷங்கள் மனஸ்தாபம் கண்ணனும் பலராமனும் -துவாரகையில் கண்ணன் -மிதிலையில் பலராமன் –
அக்ரூரை மீண்டும் வரவழைத்து -மணியைக் காட்டச் சொல்லி -உள்ளுவார் உள்ளிற்று எல்லாம் உணர்வான் –
மணி -அக்ரூருக்கே -நல்ல வழியில் -வரும் தங்கத்தை உபயோகிக்க –
கலைகள் -ருக்மிணி சாத்யபாமா ஜாம்பவதி -மூன்று காலை விட்டு நான்காம் பிறை -சந்திரன் வம்சம் –
ஆகவே நான்காம் பிறை சந்திரனைப் பார்த்தாலும் இந்த கதை கேட்ப்பவர்க்கு தோஷம் இல்லை
மணிக்கும் அவனும் பல சாம்யங்கள் உண்டே –

உபகரணங்களில் எங்களுக்கு உத்தேச்யம் இல்லை -முன்னோர் முறை வழுவக் கூடாதே -அதனால் கேட்டோம்
லோகம் அனுவர்த்திக்குமே உலகில் சான்றோர் செய்வதே பிரமாணம் எங்களுக்கு
பிரமாணம் -அளவு -சான்றோர் எந்த அளவு எந்த அங்கங்கள் உடன் செய்கிறார்களோ அப்படியே செய்ய வேண்டும்
திரு நாங்கூர் -11- சேவை -ஆகம மூர்த்தி -பாஞ்சராத்ர வைகானச ஆகம மூர்த்திகள் ஒருவரை ஒருவர் பார்க்கலாகாது -இருந்தாலும்
திருநகரி பெருமாள் மட்டும் -வைகானஸம் -மற்ற பெருமாள் பாஞ்சராத்ரம் –
மாத்யானிகம் செய்வதும் வேதத்தில் இல்லை -மேலையார்
யாகம் செய்யும் இடத்தில் கிழக்கே தர்ப்பை கொண்டு வர வேணும் -முன்னோர் செய்வதை நினைத்தாலே போதும் –
திருவல்லிக்கேணி கிழக்கே சமுத்திரம் தானே

ஸூப்ரபாதத்துக்கு சங்கங்கள் வேண்டும் -அபர்யாதம்-11-அக்ஷவ்ணி போதாது அவர்கள் இடம் -7-அக்ஷவ்ணி போதும்
கண்ணனை எதிர்த்தால் எவ்வளவும் போதாதே -பாஞ்ச ஜன்யம் -ஹிருதயம் பிளக்கும் படி -நடுங்க முழங்கும்
பால் -போல வெளுத்தே -உன் பாஞ்ச ஜன்யமே -இது மட்டும் தானா கேட்டதும் -மேலும் உண்டே
போல்வன -பலவும் -5-லக்ஷம் உள்ளோம்
போய்ப்பாடு -பழமையும் பெருமையும்
ருக்மிணி கூட பிறந்த ஐவர் ஐம்புலன்கள் நமக்கு போலே -விஷயாந்தரம் சிசுபாலன் –
அந்தணர் ஆச்சார்யர் -தடைகளைப் போக்கி சேர்ப்பிக்கிறார் –
விதர்ப்ப தேசம் நாக்பூர் -மடுத்தூதிய சங்கு ஒலி போய்ப்பாடு உடையனவே
சாலப்பெரும் பறை -முரசு அறிவிக்க வேண்டும்
பல்லாண்டு இசைப்பார் -பாடுவார் இல்லை -அரையர் -இசைந்து சிரத்தையுடன் பாடுவார்
முகம் பார்க்க மங்கள தீபம்
கொடி பிடித்தே ஊர்வலம்- கொடிய விதானமே -தப்பாக பலர் பாடுவார்கள்
தூங்கும் கண்ணனை எழுப்பி இவ்வளவும் கேட்க்கிறார்கள்
உன் திரு வயிற்றில் உண்டே தரலாமே -ஆலிலை கண்ணன் அன்றோ -பால முகுந்தன் -all in –

அருள் உள்ளத்துடன் தந்து அருள வேண்டும்
ஆசை -அன்பு -அருள் மூன்றும் உண்டே -தசரதன் மூவரும்
கைகேயி -ஆசை உள்ளம் -கௌசல்யை -அன்பு உள்ளம் -சுமத்தரை அருள் உள்ளம் -ராமன் தசரதர் வித்தி –
தம்பி என்று போகாமல் அடியார் போலே சேவகம் செய் வந்தால் வா அது அன்றேல் முன்னம் முடி என்றாள் பால் உதடு உள்ளவள் -கம்பர்
அனைத்தையும் அடியார்க்கே என்று அருள் உள்ளத்துடன் அருளுவான்

சரணாகதி -பெருமையும் எளிமையும் -ஆஸ்ரயண ஸுகர்ய ஆபாதக -கார்யம் செய்யும் சாமர்த்தியம்
மாம் -அஹம் இரண்டும் -உண்டே -தேரோட்டி தூது சென்ற எளிமை –
மாலே மணி வண்ணா -மாம் அர்த்தம்
ஆலின் இலையாய் -அஹம் -அருள் புரிவான் -சரம ஸ்லோகார்த்தம் இதில்

ஆச்சார்ய பரம்
பெருமாள் -பொன் அரங்கம் என்னில் மயிலே பெருகும் இராமானுசன்
மணி -ரத்னம் போல்வார்
மார்க்க சீர்ஷ நிஷ்டை -மார்கழி நீராடுவான்
முன்னோர் மொழிந்த -வழி உபதேசம்
சத்வ குண நிஷ்டர்
பறை குரு பரம்பரை சம்பந்தம் -சாலப் பெரும் பறை தானே இது-நாம் தொடங்கி ஸ்ரீ லஷ்மீ நாதன் பர்யந்தம் –
ப்ரேமம் பக்தி அருளுவார்
ஞான தீபம்
வைகுண்ட கொடி -ஆதி சேஷன் -மடியில் அமரும் பேறு
ஆலின் நிலையாய் -நிழல் போன்றவர் ஆச்சார்யர்
பந்தல் -மேல் கட்டு -விதானம்

————-

கூடாரை வெல்லும் சீர் கோவிந்தா வுன்தன்னைப்
பாடிப் பறை கொண்டு யாம் பெரும் சம்மானம்
நாடு புகழும் பரிசினால் நன்றாகச்
சூடகமே தோள் வளையே தோடே செவிப்பூவே
பாடகமே என்றனைய பல்கலனும் யாம் அணிவோம்
ஆடையுடுப்போம் அதன்பின்னே பாற்சோறு
மூட நெய் பெய்து முழங்கை வழி வாரக்
கூடி இருந்து குளிர்ந்தேலோ ரெம்பாவாய்

மந் மநாபவ -முக்கரணங்களால் -ஆஸ்ரயிக்க-பெரியாழ்வார் பின் பற்றி சொத்தாக ஆண்டாளுக்கு கொடுக்க
பக்தர்களுக்கு பகிர்ந்து அருள கூடி இருந்து –பெரியாழ்வார் திருமொழி சுருக்கமான இந்த கூடாரை -பாசுரம்
கூடி இருந்து குளிர்ந்தேலோ ரெம்பாவாய்-பகவத் பாகவத பிரிவால் வெப்பம் -விரஹத்தால் -துன்புறுவோம்
கோதாவரி தீர்த்தம் பெருமாள் லஷ்மணன் -அத்யந்த ஸூ குமாரன்-ஸூக சம்வ்ருத்தான் -ஸூ கோஜித –
பரதன் -பின் இரவு அபார ராத்திரியில் -சரயுவில் குளிக்க –

இப்பொழுதே திரும்புவோம் -பெருமாள் -பஞ்சவடியில் -அப்படி ஒரு தாய் கைகேயி-இடம் பிறந்து இருக்க வேண்டாம் –
கைகேயி தசரதன் வஸிஷ்டர் தானும் பரதனை படுத்தின பாடு -நினைந்து வருந்தினான் –
பரதன் சரயுவில் குளிக்க சரயுவே வற்றும் படி அன்றோ விரஹ தாபம் –
நமக்கு தாப த்ரயம் போக சாது சமோஹம் வேண்டுமே -கூடி இருந்தே குளிரலாம்
ஓங்கி –நாடு ஸம்ருத்தி -கயல் உகள -நெல் ஓங்கி -தளிகை பண்ணி இன்று
கூடார்-ராவணாதிகள் மட்டும் இல்லை -நாமே கூடாராக இருந்தோம் -பக்தி பிறந்ததே அவனது சீர் -ஒன்றே காரணம்
வீரம் ராவணாதிகள் -பணிவு விசுவாமித்திரர் -ஞானம் வசிஷ்டர் -தசரதர்-புத்ரத்வம் -சூர்ப்பணகை -அழகு –
சீலம் விபீஷணன் -பிரணயித்வம் -சீதா -மோக்ஷ பிரதத்வம் ஜடாயு
பாடிப் பறை கொண்டு
பாடி பல பாசுரங்கள் கீழே
உன்னை -விட உன் தன்னை பாடி -அதுவே பிரயோஜனம் –
பாடுவதே பறை -கைங்கர்யம் -பல்லாண்டு என்று –நவின்று உரைப்பார் பல்லாண்டும் பரமாத்மாவைச் சூழ்ந்து இருப்பர்
ஸம்மானம் -கீழே உபகரண பிரார்த்தனை -இதில் ஸம்மானம் பிரார்த்தனை –

வலக்கை ஆழி இடக்கைச் சங்கம் இடது திருக்கை சங்கைக் கொடுக்க
பல சங்கங்கள் வேண்டும் -கீதாச்சார்யன் ச கோஷம் -பாஞ்ச ஜன்யம் -அதுவும் வைத்துக் கொள்ளுங்கோள்
ஆ நிரை -இனம் மீளக் குறித்த சங்கமும் கொடுக்க –
ருக்மிணி தேவி -மடுத்தூதிய சங்கு ஒலி-இது நாலாவது சங்கம் -இதுவே எனக்கு வேண்டியது -நமக்கும் கல்யாணம்
பறை -ஜாம்பவான் -பக்தனது பறை -உன்னிடத்தில் இருப்பது வேண்டுமே -பாரோர்கள் எல்லாம் மகிழ பறை கறங்க-
ஆரார் எனச் சொல்லி ஆடுமது கண்டு -இது சாம்யாபத்தி –
பல்லாண்டு இசைப்பாரே –
நம்மாழ்வார் -வீற்று இருந்து –போற்றி -/ இவர் போதாது -அடியோமோடும் நின்னோடும் பிரிவின்றி பல்லாண்டு –
பெரியாழ்வார் வேணும் என்று கேட்டு வாங்கு
கோல விளக்கு -நப்பின்னை பிராட்டி
கொடி பிடித்து -ஆசனம் வாஹனம் -கருடன்
விதானம் -ஆதி சேஷன் குடையாக -வாங்கிக் கொண்டு
இனி அவர் இடம் என்ன மீதி -ஜிதந்தே -ந தே ரூபம் -பக்தானாம் பிரசாததே -அடியார்களுக்காகவே அனைத்தும்
ஏழாம் நாள் -உத்சவம் -திருக் கைத்தலை சேவை -அப்புறம் திருவடி தொழுதால் -கஸ்தூரி கூட கொடுத்து –
தன்னிடம் ஒன்றும் இல்லாமல் சேவை உண்டே
இவை உபகரணங்கள்

இனி ஸம்மானம் –
வேத விண்ணப்பம் ஸ்வாமி -சடாரி தீர்த்தம் பரிவட்டம் பிரசாதம் -அருளப்பாடு -நாயந்தே-நாடு புகழும் பரிசு இதுவே
இப்படி அனைத்து கைங்கர்ய பரர்களுக்கும்
ஐந்து சொல்லி அனைய பல்கலன்களும் -சொல்லாத எல்லாவற்றையும் -யாம் அணிவோம் -கொடு இல்லை
கீழே அருள் என்றார்கள்
யாம் பெரும் ஸம்மானம் -நீ கொடுக்கும் ஸம்மானம் இல்லை -வார்த்தை த்வநியே மாறுகிறதே
கீழே நெய் உண்ணோம் –இத்யாதி -இதில் உடுப்போம் -குளிர்வோம்-பண்ண முடிவு -தடுப்பை எடுத்தோம் -நோன்பு முடிகிறதே –
ஆத்ம ஞானமும் அப்ரதிஷேதமும் அன்றோ பேற்றுக்கு வேண்டியது -விலக்காமை
விஷயாந்தர ஸ்பர்சம் தேவதாந்த்ர ஸ்பர்சம் -பாகவத அபசாரம் -மூன்றும் இல்லாமை
மலர் இட்டு நாம் முடியோம் -அங்கு -இங்கே பல் கலனும் யாம் அணிவோம் -ஆடை உடுப்போம் -அவனது பரிவட்டம் –
வரத சரணம் இதி சொல்லவே சிரமம் நமக்கு -வசோபி-சப்தம் மனசில் இல்லா விட்டாலும் -சொல்வது அருமை அன்றோ –
இந்தத் தகுதியும் தேவரீர் தானே அருள வேணும் –
தன் தகுதிக்கே ஏற்ப கொடுப்பவன் -விசேஷ அபிமானம் பிரபன்னர் இடம் -அதுக்கு குந்தகம் வரும்படி நாம் செய்யாது இருக்க வேண்டுமே –
தடுக்க மாட்டோம் என்று நிகமிக்கிறார்கள் இதில் –
பல்கலனும் அணிந்த பின்பா ஆடை அணிவோம் -அவன் அருளால் வருவதற்கு க்ரமம் இல்லையே

பால் சோறு -நீரை வைத்து இல்லை -பால் சக்கரைப் பொங்கல் -வேறே அக்கார அடிசில் வேறே —
60-படி பாலில் -4-படி அரிசி -அழகர் கோயிலில் அக்கார அடிசில் –
புத்ருக்கு நெய் -கெட்டி நெய் வெளுப்பு நெய் சுவை நெய் மூன்றையும் வெண்ணெய் நிலையிலே கலந்து –
பிரசாதத்துக்கு அனைவரும் யோக்யர்-
கண்ணனே நெய் -ஆகவே முழங்கை வழி வார-போகம் நீயே -அமுது செய்த உன் திருமகம் மலர்வதே எங்களுக்கு போகம்
கூடி இருப்பதே குளிர்வதாய் இருக்கும்
ஸ்த்ரீத்வம் அபிமானம் வென்ற சீர் -பாலே போல் சீர் -நின் புகழில் வைகும் சிந்தையில் மற்று இனிதோ நீ தரும் வைகுந்தம் –
தேஹாத்ம அபிமானிகளை தலை சாய்க்கப் பண்ணும் என்று சொல்லவும் வேணுமோ
உயர்வற நலமுடையவன் -என்று அறிந்த பின்பு தொழுது எழுவோமே
அது போலே கூடாரை வெல்லும் சீர் -அறிந்து கூடி இருந்து குளிர வேண்டுமே

எம்பெருமானே சரணம் என்று பற்றிய எம்பெருமானார் நமக்கு சரணம் -பங்குனி உத்தர மண்டபம் பலகை பறை சாற்றும்
உறுதி பெற பிராட்டியை சரண் அடைத்து -அஸ்து தே –
எண்ணில் அடங்காத -நிரதிசய- நிஸ் ஸீமா எல்லை காண முடியாது ஒவ் ஒன்றுமே குணங்களைச் சொல்லி –
அள்ள அள்ளக் குறையாத -குணங்களைச் சொல்லி
திவ்ய பூஷணங்கள் அடுத்து -பத்னி பரிஜனங்கள் -சொல்லி சரண் அடைந்து
ஸ்ரீ கீதா ஸ்லோகங்கள் மூன்றையும் காட்டி அருளி -மூன்று ஸ்தானங்கள் -காட்டி அருளி –
பர பக்தி பர ஞான பரம பக்தி -ஞானி நித்ய யுக்தன் -ஆத்மைவ மே மதம் –
ஞானியாக ஆக்கி -பக்தியை வளர்த்து -பக்தி யுக்தம் மாம் குருஷ்வ –
அறிய காண அடைய பக்தி ஒன்றே வழி -பிரசித்தம் -து -நான் சொல்லி நீ அறிய வேணுமா அர்ஜுனா –

பரம பக்தி ஏக ஸ்வபாவம் மாம் குருஷ்வ –
கூடி இருந்தால் ஆனந்தம் பிரிந்தால் துக்கம்-பர பக்தி
முற்றி -தரிசன சாஷாத்காரம்
அடுத்து அடைந்து அனுபவம்
பரி பூர்ண –பரமபக்தி க்ருத -அனவ்ரத -எப்போதும் -நித்ய-என்றும் – விசததம -விசத விசத தரம் விசத தமம் முழுக்க விளக்கம்
இன்று போய் நாளை வா -இந்த குணம் எந்த கோஷ்ட்டி அறியேனே -கூரத்தாழ்வான் -ஆஸ்ரித வ்யாமோஹம் வாத்சல்யம் ஸுசீல்யம் -பல வகைகள் –
பர பக்தி விசத -பர ஞானம் – விசத தரம் -பரம பக்தி -விசத தமம்-என்றவாறு –
வைரம் பட்டை தீட்ட ஓளி அதிகமாக வெளிப்படும்
நமது மறைப்பை மாற்ற மாற்ற தெளிவாகும் –
அநந்ய ப்ரயோஜன -குண அனுபவமே பிரயோஜனம் -புருஷார்த்தம் என்றவாறு -இதுவே சீர் -இங்கு
அனுபவ குண ஜெனித ப்ரீதி காரித கைங்கர்யமே புருஷார்த்தம் -முடிந்த நிலை –
உகந்து அருளின நிலங்களில் குண அனுபவமே பொழுது போக்காய் போக்க வேண்டுமே –
அனுபவத்துக்கு வெளிப்பாடே கைங்கர்யம் –
வெல்லும் சீர் -குணங்கள் கணங்கள் பல -அனுபவம்-பசி இருந்தால் தானே -பசி தான் பர பக்தி பர ஞானம் பரம பக்தி –
அவா -முகில் வண்ணனை பாட இத்யாதிகள் -வெண்ணெய் உண்டு பானை உடைத்து -ஆத்மாவைக் கைக் கொண்டு சரீரம் விடுவது போலே –
ஏடு நிலத்து இடுவதன் முன்னம் –வரம்பு ஒழித்து வந்து கூடுமின்
பக்தி வளர வளர -அனுபவம் -சாயுஜ்யம் -நம்மை சக்கரைப் பொங்கலாக அவன் அனுபவிப்பதை
அஹம் அன்னம் -அவன் அந்நாதன் -உண்டிட்டாய் இனி உண்டு ஒழியாய்-இது தான் பாட்டுக்கு உள்ளர்த்தம்
சோஸ்னுதே ப்ரஹ்மணா ஸஹ -அனுபவம் கூடி இருந்து குளிர
-அடுத்த நிலை –ஆனந்தம் -இதனால் வளரும் -கைங்கர்யம் நான்கு நிலைகள்

அனுபவம் முதல் நிலை -அடுத்து யாம் பெரும் பரிசு -அனவதிக அதிசய ப்ரீதி -அடைவது -அதனால் -ப்ரீதி காரித கைங்கர்யம்
அசேஷ சேஷ வ்ருத்தி -நித்ய கைங்கர்யம் பாவாமி -மூன்றாவது நிலை
சீர் -குண அனுபவம்
ஆநந்தம் -யாம் பெரும் ஸம்மானம்
அடுத்து கைங்கர்யம் –இந்த மூன்று நிலைகளும் இங்கும் அங்கும்
அங்கும் பசி -அப்பொழுதைக்கு அப்பொழுதைக்கு ஆராவமுது – நித்ய கிங்கர -வைகுந்தத்திலும் வேண்டும் –
உந்த உந்த கைங்கர்யம் -வாசா காளிகா மானசா கைங்கர்யம் -வேத அர்த்தம் இந்த பாசுரம்
சரணாகதி அடுத்து –

———

விதானம் -ஆதி சேஷனைக் கொடுக்க -பீதாம்பரத்தை பிடுங்கி கொண்டார்களாம் –
நோன்பு பூர்த்தி -சம்பாவனை இதில் -உபகரணம் வாங்கிக் கொண்ட பின்பே -சம்பாவனை –
உன்னை சேவிக்க தானே வந்தோம் -குணங்களில் நீராடி பல்லாண்டு பாடுவதே நோன்பு
கொடுத்தே தீர வேண்டும் -கூடுவார் இடம் தோற்கும் சீர் உடையவன் -கோவிந்தா -இந்த ஐந்திலும் எளிமை
கவாம் விந்ததி -காப்பாற்ற கேட்க்காமல் இவன் காப்பதும் அறியாமல் நன்றியும் சொல்ல தெரியாத
கவளம் தோறும் கோவிந்தா -அக்காரவடிசில் பாசுரம்

ஆயர்பாடி -மாமா மாமி கதை -கூடாரை கூட வென்று அழகால் மயக்கி-இதுவே காயத்துக்கு மருந்து –
இத்தால் தன்னுடன் சேர்த்துக் கொள்வான் -மாமா போலவே வந்து -அப்புறம் வந்தவனை அடித்து –
பீஷ்மர் -அக்னி ஹோத்ர அக்னி கொண்டு தர்மர் -சம்ஸ்காரம் -இன்று முதல் ப்ரஹ்மசாரி சபதம் -நந்தினி அபகாரம் –
எட்டாவது வசு -சாபம் -கல்யாணம் செய்து -கல்யாணம் ஆனவர் என்றதால் அக்னி ஹோத்ரம் உண்டே
நாசுக்காக இங்கே கூடுவார் இடம் தோற்பவன் -பக்த பராதீனன் -பவ்யன் –
சுக்ரீவன் அன்புக்கு தோற்று -பாண்டவர் அன்புக்கு தோற்று -இன்று போய் போர்க்கு நாளைக்கு வா -போர்க்கு அதிக சப்தம் –
சரணாகதி இன்றே பண்ணலாமே -தள்ளிப் போட்டால் நின்றவா நில்லா நெஞ்சு அன்றோ –
இவன் சரண் அடைந்து இருந்தால் -விபீஷணனுக்கு இலங்கை பட்டாபிஷேகம் முன்பே நடந்ததே
அயோத்யா ராஜ்ஜியம் கொடுத்து -நான் காட்டுக்கு போய் இருப்பேன் –
அஞ்சலி யுடன் வந்து இருந்தால் ராவணன் வென்று ராமன் தோற்று இருப்பானே –

ஆயுதம் எடுக்க வைப்பேன் -பீஷ்மர் சபதம் வென்றதே -பீஷ்மர் அம்பு துளசி சாத்துமா போலே கண்ணன் ஏற்றுக் கொண்டான் –
பீஷ்ம ஸ்துதி -ஸ்ரீ மத் பாகவதம் –
தோற்பதை நேராக சொல்லாமல் -நோன்பே நோற்காமல் வென்றோமே
தேவர்கள் அசுரர்கள் தோற்றத்தை யஜுர் வேதம் வேறே சூரத்தில் சொல்லுமா போலே
50 audi yance fools சொல்லுவதை விட 50 audiyance intelligent
கோவிந்தா -கோ வேதங்கள் மத்ஸ்யம் -மலை கூர்மம் பூமி வராகன் -ஸ்துதி -பிரகலாதன் ஸ்துதி
பூமி வாமன திரிவிக்ரமம் பூமி சஞ்சாரம் சக்ரவர்த்தி கலப்பையால் உழுதான் -கோ ரக்ஷகன் -கல்கி தர்மம் ரக்ஷணம் –
தச அவதாரத்துக்கு பொருந்தும்
உன் தன்னைப் பாடி -உன்னை கவர -இது நாள் நீ பாடி எங்களை இவ்வாறு ஆக்கினாய்
நாடு புகழும் விதத்தில் -பரிசு –
பொறாமை பட்டவர் வயிறு எரியும் படி -பரிசு வேண்டும்

யத்ர யோகேஸ்வர -சஞ்சயன் நால்வரையும் பார்த்து –
சயன சேவை -ஆண்டாள் மடியில் அரங்கன் –
சத்யா பாமை மடியில் கண்ணன் -திருவடிகள் நற்குணன் மடியில் -இவன் திருவடிகள் திரௌபதி மடியில் -கண்டான்
நட்பின் ஆழம் -காட்டி –
நாடு புகழும் பரிசு -பிராட்டி உடன் கூடி முத்து மாலை திருவடிக்கு பெருமாளும் ஸ்ரீ சீதாப் பிராட்டியும் -அளித்து அருளிய போலே
ஞானம் சைதன்யம் பராக்ரமம் குணங்கள் நிறைந்த -திருவடிக்கு ஓலக்கத்தில் கௌரவம் –
யாம் பெரும் ஸம்மானம் -ஆங்கில திராவிட சம்ஸ்க்ருத நிபுணன் -மேதாவி -மூன்றுடன் -கோதா ஸ்துதி புதுப்புது அர்த்தங்கள் –
வேதம் வேத சிரஸ் கற்றவன் சத்குணம் –

சூடகம் -கை வளைகள்-திருவடி பற்ற –
தோள் வளையே-தழும்பும் நாணின் தழும்பும் சேர
தோடும் செவிப்பூவும் உனது தோள்களுக்கு – நாங்கள் உரசும் பொழுது
பாடகம் -சிலம்பு -நீ காலைப் பிடிப்பாயே -அதுக்கு
ஐந்தும் -உபசாரங்கள்
சதம் மாலா ஹஸ்தா -வாசோ ஹஸ்தா -சூர்ணம் ஹஸ்தா – கந்தம் ஹஸ்தா -அஞ்சனம் ஹஸ்தா –
நீயும் நப்பின்னையும் இவை
அனைத்துக்கும் ஏவ காரம் இங்கும் -ஏகார சீமாட்டி
பறையே இத்யாதி நேற்றும் உண்டே
தன்னேராயிரம் பிள்ளைகள் உடன் உண்டு பிரசாதம் அவர்களுக்கு –ஆயிரம் இதழ்கள் கொண்ட தாமரை போலே ஆயர் சிறுவர்கள் உடன்
முப்பத்து மூவரும் மீன்களாக வந்து எச்சில் நப்பாசைக்காக
பிரசாதம் கை அலம்பாமல் வேஷ்ட்டியில் துடைக்கச் சொல்ல
நான்முகன் -அபகரிக்க -கண்ணனே அநேக வடிவு -நான்முகன் ஷாமணம் -ஒரு வருஷ காலமும் இப்படி –
சிறுவர்கள் வஸ்திரம் கன்றுக்குட்டி -கழுத்தில் மணி -போலே
இங்கும் எல்லாமாக நீயே -சூடகமே -என்று அவனைக் கூப்பிட்டு -உன்னையே இத்தனை பல் கலன்களுமாக
பல போலவே ஆபரணம் உனக்கு போலே எங்களுக்கும் வேண்டும்
ஆடை -உடுத்துக் களைந்த நின் பீதகவாடை -வேண்டும் –
பால் சோறு -பால் பாய்ச்சி விளைந்த நெல் -அன்னம் -பால் வைத்தே சோறு -70-படி பாலுக்கு ஒரு பிடி அரிசி -முந்திரி திராட்ச்சை பிஸ்தா –
நெய்யிடை நல்லதோர் சோறு -நெய் அளவு அன்னம் அளவு
உண்ணும் சோறு எல்லாம் கண்ணன் -அக்கார வடிசில் மறந்து முழங்கை வழியும் படி
பரதனை பிறந்த ராமன் -இருந்த நிலை முன்பு கோபிகளை பிரிந்த கண்ணன்
ராமனை பிரிந்த சீதை போலே கோபிகள் –
அடியார் குழாங்களை கூடுவது என்று கொலோ ஆழ்வார்

ஆச்சார்ய பரம்
கூடாதவரை வென்று தம் வசப்படுத்தி -ராமானுஜர் திருவாதிரை பவ நக்ஷத்ரம் சிவனது
பவமாகிய சம்சார விடுதலை
சித்திரை மது மாதம் மதுவின் எதிரி இடம் மது சூதன் இடம் சேர்க்கிறார் உடையவர்
கோ வாக்கு ஆள்பவர் கோவிந்தா -ஆச்சார்யர்
கடிகாசால அம்மாள் -என்னை மிஞ்சின கவி இல்லை -கடிகை -ஒரு நொடியில் பல கவிகள்
மந்த்ர தந்திரம் -இல்லாமல் உண்மையான ஆச்சார்ய அனுக்ரஹத்தால் கவி பாடும் எனக்கு நிகர் இல்லையே
நாடே புகழும் படி பண்ணுவார் -எம்பாரை புகழ்ந்து -எம்பெருமானார் சம்பந்தத்தால் பெற்றதை மறுக்க முடியாதே
உள்ளங்கை நாயானாராக இருந்த அடியேனை இப்படி ஆக்கி அருளிய உமக்கு அன்றோ இந்த பெருமை
ஐஞ்சு சம்பாவனை
கைக்கு திருவாராதனம் பண்ணும் பாக்யம் -சூடகமே
சங்கு சக்ர லாஞ்சனை -தோள் வளையே
மந்த்ர உபதேசம் -தோடே
செவிப்பூவே – தாஸ்ய நாமம்
பாடகமே -துவாதச திரு மண் இட்டு கொள்வதை சொல்லிக் கொடுத்து
ஆடை -ஞானம் -ஆச்சார்ய அபிமானம் உத்தாரகம் -என்ற ஞானம்
உடையவர் சம்பந்திகளுக்கு தான் மோக்ஷம் -பாடினத்துக்கு ஆடினேன் -அது மோக்ஷம் தராது
பால் சோறு -பெருமாள் -நெய் அருளிச் செயல்கள் -அனுபவித்து அடியார்கள் உடன் கூடி மகிழ்வோம்

————

கறவைகள் பின் சென்று கானம் சேர்ந்து உண்போம்
அறிவொன்றும் இல்லாத ஆய்க்குலத்து உன் தன்னைப்
பிறவி பெறும்தனைப் புண்ணியம் யாம் உடையோம்
குறை ஒன்றும் இல்லாத கோவிந்தா உன் தன்னோடு
உறவேல் நமக்கு இங்கு ஒழிக்க ஒழியாது
அறியாத பிள்ளைகளோம் அன்பினால் உன் தன்னைச்
சிறு பேர் அழைத்தனவோம் சீறி அருளாதே
இறைவா நீ தாராய் பறையேலோ ரெம்பாவாய்

சரணாகதி -பெரும் பலம் -கைங்கர்ய பிரார்த்தனை -த்வயார்த்தம் -கறவைகள் -சிற்றம் இரண்டு பாசுரங்களும்
தாப-சங்கு சக்ர லாஞ்சனை
புண்டர-துவாதச திருமண்
ததா நாம
மந்த்ர -ரஹஸ்ய த்ரயம் -ஆத்ம ஸ்வரூப ஞானம் -ஸ்வரூப அனுரூப புருஷார்த்தமும் உபாயமும்
யாகச் ச பஞ்சம -பாகவத ஆராதனம் யாகம்
தத்வ -ஹித -புருஷார்த்தம் –
ஹிதம் உபாயம் சாதனம் ப்ராபகம் வழி பர்யாய சப்தங்கள்
திருமந்திரம் -மந்த்ர ரஹஸ்யம் -பரம மந்த்ரம் குஹ்ய தமம்
மந்த்ர ரஹஸ்யம் மூலம்-ஸ்வரூபம் அறிந்து -யோகம் செய்து -போகம் -புருஷார்த்தம் -அடைகிறோம் –
ஆப்த வசனம் -நிச்சயமாக பலம் கொடுக்கும் எளிய உபாயம் காட்டி –

சரம ஸ்லோகம் -சர்வ தர்மான் பரித்யஜ்ய-மாம் ஏக சரணம் வ்ரஜ -விட்டே பற்ற வேண்டும் -விதி ரஹஸ்யம் –
அபிப்ராயம் இல்லை-விதி -சர்வேஸ்வரன் -எளிமையான வழி உபதேசிக்கிறார் –
அனுஷ்டான ரஹஸ்யம் -அனுசந்தான ரஹஸ்யம் என்றும் இந்த த்வயம் மஹா மந்த்ரம் பெயர் உண்டே
பூர்வ வாக்கியம் விளக்க இன்றைய பாசுரம் -உத்தர வாக்கியம் நாளைய பாசுரம்

திவ்ய ஞான உப பன்னர்-குலம்-நித்ய சூரிகள் -அமரரர்கள் அதிபதி -இமையோர் தலைவன்
இமையோர் தங்கள் குலமுதல் –
திருப்பாற்கடலில் சயனித்து உண்ணாத குலத்தில் இருந்து
ஆயர் குல முதல் -உண்ணும் குலத்தில் வந்து -உன்னையே புண்ணியமாக
எங்களைத் தேடி வந்த புண்ணியம் -சித்த உபாயம்
வெம் கதிரோன் குலத்துக்கு ஓர் விளக்காய் இருந்ததை விட இதுக்கு அன்றோ ஏற்றம்
அங்கு வசிஷ்டாதிகள் மத்யத்தில்
நீ பகல் விளக்கு அங்கு -இங்கு ஆயர் குலத்தில் தோன்றிய அணி விளக்கு -எங்களை தேடி வந்த ஸூஹ்ருதம்
சாஷாத் புண்ணியத்துக்கு பாலும் வெண்ணெயும் கொடுத்து-சோறும் இட்டு அன்றோ வளர்க்கிறோம் —
சாத்தியமான புண்ணியத்துக்குத் தானே யாகாதிகள் கொண்டு வளர்க்க வேண்டும் -இதுவோ சித்த புண்ணியம்

ஆர்ஜித ஸூஹ்ருதம் இல்லை -என்றோம் அத்தனை போக்கி அயத்ன ஸூஹ்ருதம் இல்லை என்றோ சொன்னோம்
அவரது ஆர்ஜிதம் -பக்தர்களை சம்பாதித்து திருமலையில் –
ஸாத்ய ஸூஹ்ருதம் இல்லை என்றோம் சித்த ஸூஹ் ருதம் இல்லை என்றோமோ
உன்னால் ஸ்தாபிக்கப்படுகிற ஸூஹ்ருதம் -கர்மாதிகள் இல்லை என்றோம்
உன்னை இல்லை என்றோமோ -நீ தானே தர்ம ஸம்ஸ்தாபநார்த்தத்துக்கு அன்றோ பிறந்தாய்
யாம் சம்பாதித்தோம் இல்லை -யாம் உடையோம் -விரும்பி வந்து பிறக்கும் படி அன்றோ -எங்களைத் தேடி வந்த புண்ணியம்
எத்தையோ கை கழிய போனாலும் -தேடி தேடி எங்களைப் பிடித்து கொண்டாயே

மஹா விசுவாசம் பூர்வகம் -நம்மால் முடியாது -அவனே உபாயம் -ஞானத்தின் வெளிப்பாடே சரணாகதி -பிரபத்தியே நம்பிக்கை உறுதி –
சர்வ தர்மான் பரித்யஜ்ய மாம் ஏகம் வ்ரஜ -சரம ஸ்லோகம் -விடுவதையும் பற்றுவதையும் –
த்வயத்தில் பற்றுவதையே பிரதானம் -நீயே உபாயம் –
இல்லவே இல்லை -இருந்து விட ஒன்றுமே இல்லையே –

ஆறாக பிரித்து இந்த பாசுரம் –
1-கறவைகள் பின் சென்று கானம் சேர்ந்து உண்போம்–சாதனாந்தரங்கள் இப்பொழுது இல்லை
2–அறிவொன்றும் இல்லாத ஆய்க்குலத்து உபாயாந்தரங்கள் இனி வர வாய்ப்பே இல்லையே
உன் தன்னைப் பிறவி பெறும் தனைப் புண்ணியம் யாம் உடையோம்-குறை ஒன்றும் இல்லாத கோவிந்தா –
சித்த புண்ணியம் இருக்கிறதே -எங்கள் பள்ளம் நிறப்ப இந்த மேடு எதேஷ்டம் அன்றோ –
அறிவு இல்லாமை ஜென்ம சித்தம் -கர்மாதிகள் உண்டோ என்று கேட்க வேண்டி இருந்ததோ –
நாமும் அறியாத குலம் -தெரியாது என்று சொல்லிக் கொள்வதே யோக்யதை
நீயே உபாயம் ஞானம் உண்டே -அத்தை அறிவோம் -ரஹஸ்ய த்ரய ஞானம் உண்டே
உன்னை தர்மம் என்று அறிந்தோம் -நீயே தேடி வந்தாய் என்று அறிவோம்
யாம் உடையோம் -இருக்கு -நாம் பற்றினோம் -என்று அகங்கார கர்ப்பம் இல்லை -இது பரகத ஸ்வீகாரம்
மாம் ஏகம் வ்ரஜ -ஏக சப்தார்த்தம் -காம்பற தலை சிரைத்து வாழும் சோம்பர்-
நான் பற்றினேன் என்ற எண்ணத்தையும் விட்டு நீயே என்னை ஏற்றுக் கொண்டாய்
தேவரீர் உம் ஆனந்தத்துக்காக சொத்தை உன் திருவடியில் சேர்த்துக் கொண்டாய்
கேவல -ஸ்ரீ யபத்தியே உபாயம் -ஸ்வ ஹேது என்ற எண்ணத்தையும் விட வேண்டும் -இந்த உறுதியான அறிவு நிச்சயம் வேண்டுமே
4–உன் தன்னோடு உறவேல் நமக்கு இங்கு ஒழிக்க ஒழியாது-நித்ய சம்பந்தம் உண்டே
5–அறியாத பிள்ளைகளோம் அன்பினால் உன் தன்னைச் சிறு பேர் அழைத்தனவோம் சீறி அருளாதே–பரத்வ பரமாக
இருபத்து ஐந்து முறை சொன்னமே –மன்னிக்க பிரார்திக்கிறார்கள்
6-இறைவா நீ தாராய் பறையேலோ ரெம்பாவாய்-புருஷார்த்தம் பிரார்த்தனை

வேதாந்தமே சாஸ்திரம் -தத்வம் -அவன் -சத்வம் ஆரோக்யம் -த்வயம் ஷேம கரம் -மந்த்ர ரத்னம் த்வயம் –
மந்த்ர ராஜா -திருமந்திரம் -விவரண பாவம் உண்டே –
ரஹஸ்ய த்வயத்தில் வியக்தம் இல்லாத ஸ்ரீ சம்பந்தம் வாக்ய த்வயத்தில் வியக்தம்
ஈஸ்வரனாலே பேறு -சரம ஸ்லோகம் -பிராட்டியாலே பேறு த்வயம் –
இந்த அறிவு ஞானம் வேண்டுமே –
ஓம் -தேக ஆத்மா பிரமம் -மகாரம் -ஞான மயம் உடம்பு போலே ஞான சூன்யம் -அவபோதனே ஞானம் உடையவன் –
மதி ஹர்ஷ -சந்தோஷிப்பார் -ஞானமே அனுகூல ஆனந்தம் தானே –
ஆத்ம ஞானம் இருந்து தானே சரணாகதிக்கு மோக்ஷம் பெற வருவோம்
இந்த உடலை விட்டு இரவி மண்டலம் -அர்ச்சிராதிகதி -போவோம்
இந்த ஞானத்தால் ஸ்வ தந்த்ர புத்தி உதிக்கும்
அகாரம் பார்த்து -ததர்த்த சதுர்த்தி -அவனுக்கு அடிமை -அவன் பிரயோஜனத்துக்காகவே பரதந்த்ர சேஷ பூதன்
இதர சேஷத்வம் போக்க உகாரம் பார்க்க வேண்டும் – -அநந்யார்ஹ சம்பந்தம் –

ஆத்மாவை தானே ரஷித்துக் கொள்ளலாம் -சங்கை போக்க -நமஸ்-ஈஸ்வரனை ஒழிந்தார் ரக்ஷகர் அல்ல என்று
பிரபந்த பரித்ராணாம் சொன்னோம் –
அஹம் – மத் ரக்ஷண பர – மத் ரக்ஷண பலம் -மூன்றுமே அவனுக்கு -சக்கரைப் பொங்கலாக அனுபவிப்பான்
அவன் முக மலர்ச்சி பார்த்து மகிழவே நமது சைதன்யம்
உண்டிட்டாய் இனி உண்டு ஒழியாய் -ஞானம் கொடுத்த பின்பும் சம்சாரத்தில் வைத்து நெறி காட்டி நீக்குவாயோ –
பக்குவம் -அடைய -பக்தி வளர்க்க -நடுவில் வைத்த பலனே நாலாயிரமும் –
மூன்றையும் இந்த மூன்றும் போக்கும்

பாந்தவ -பெரியயப்பனை அவன் ஒருவனே -ஆபாச தோற்றம் -லோலஸ் ஸே-நாராயணாய -சப்தார்த்தம் –
ஒழிக்க ஒழியாத உறவு இங்கு நமக்கு -நாம் அனைவரும் சேர்ந்தாலும் -உனக்கும் எனக்கும் சேர்ந்தாலும் முடியாதே
சர்வசக்தனுக்கும் முடியாத ஓன்று -ஜகத் சர்வம் -அவன் தேகம் வேறே நான் வேறே பார்க்கக் கூடாதே
அவன் என்னது சொல்ல நாம் அவனது சொல்ல வேண்டும் -அனைவருக்கும் அவரே இனி யாவாரே
இங்கு ஒழிக்க ஒழியாது -ஸ்ரீ வைகுந்தம் மட்டும் அல்ல -இங்கு இருள் தரும் மா ஞாலம் –
கலக்குவாரும் உண்டு கலங்குவாரும் உண்டே –

விஷய சாபல்யம் -போக்க ஆய -சதுர்த்தி -பிரார்த்தனாயும் சதுர்த்தி –
நாராயணக்குக்கு ஆகவே சகலவித கைங்கர்யம் பண்ணப் பெறுவேன் -அவன் உகப்புக்காகவே ஆக வேணும் –
அனந்த ஸ்திர பலம் -அல்பம் அஸ்திரம் இல்லை

ஸாஸ்த்ர கண்ணோட்டம் -பெருமாளை மட்டுமே பார்க்கும் கண்ணோட்டம் -அவனை நினைத்துக் கொண்டு
அவர் ஆனந்தத்துக்காக சாஸ்திரம் படி அனுஷ்டானம் என்ற உணர்வு வேண்டுமே
கறவை மாடுகளே எங்கள் ஆச்சார்யர் -பிருந்தாவனம் இல்லை வெறும் காட்டுக்குப் போனோம் –
அங்கும் உண்போம் -யாருக்கும் கொடுத்து உண்ண வில்லை -பாலுக்காகவே பின் சென்றோம் -கோ ரக்ஷணத்துக்காக இல்லை –
ஆராதனம் பண்ணி உண்ண வில்லை -நடந்து கொண்டே உண்போம் –
வரவாறு ஓன்று இல்லை- வாழ்வு இனிதாக இருக்கக் கண்டோம் –
ஸ்ரீ மதே நாராயண நம-இறைவா நீ தாராய் பறை -இன்றே சொல்லி –
உபாயம் நீ -விரித்து நாளைக்கு சொல்லப் போவதை ஒரு வார்த்தியில் கோடிட்டுக் காட்டுகிறார்கள்
ப்ராப்ய சா பேஷம் பிராபகத்துக்கு உண்டே
நாராயணனே நமக்கே பறை தருவான் தொடங்கி இறைவா நீ தாராய் பறை
அடுத்த பாசுரம் -திருப்பாவை யாகிறது இப்பாசுரம் -பகவத் பிரபாவம் -எல்லே இளங்கிளியே -பாகவத பிரபாவம் –

———

நெய் உண்ணோம் -முழங்கை -fasting-feasting-முடிந்தது -இன்னம் என்ன வேணும் lumb-ஆக உன்னையே வேண்டி வந்தோம்
தகுதி ஒன்றும் இல்லை -ஆசையோ பெரியது -ஆசை உடையார்க்கு எல்லாம் உபதேசியுங்கோள் என்று பேசி என்று வரம்பு அறுத்தார் எம்பெருமானார் –
இதுக்கு விதை விதைத்தவள் ஆண்டாள் –
சரணாகதி பாசுரம் இது -நைமிசாரண்யம் -திருக்குடந்தை –இப்படி பத்து இடங்களில் திரு மங்கை –
நம்மாழ்வார் திருவேங்கடத்தான் திருவடிகளில் செய்தது போலே
சரணாகதி செய்ய ஒன்றும் தகுதி இல்லாமையே தகுதி –

பக்தி யோகம் -ஆச்சார்யர் யார் -த்யானம் -தைலதாராவத் -இதயத்தில் உள்ள நல்ல எண்ணங்கள் தொடர்ந்து
இறைவனை நோக்கி செலுத்து -சாஷாத்காரா சாமான்யகாரம் கிட்டும் -நித்ய அனுஷ்டானம் சொல்லச் சொல்லி
அதில் ஏதாவது நல்லதாக சொல்லலாவது உண்டோ
லலிதா -சரித்திரம் -முன் ஜென்ம எலி -பூனை பார்த்து திரியை இழுத்து ஓடிஏ -இளவரசியாக பிறக்க -அஞ்ஞான ஸூஹ்ருதம் –
கறவைகள் -எங்கள் ஆச்சார்யர் – பின் சென்று -அநு யாத்ரை என்று கணக்கு –
எருமை ஆடு மாடு பின் -பசு மாட்டின் கால் துகள் புனிதம் -ஏழு வகை ஸ்நானம்

ஏழு வித நீராட்டங்கள்
1–ஆக்னேயம் -பஸ்மனா-அக்னிஹோத்ராதி பண்ணி பஸ்மம் பூசிக்கொள்ளுதல்
2–வாயவ்யம் -கோ ரக்ஷ -ஆட்டின் தூசி பட்டால் மீண்டும் ஸ்நானம்
3–திவ்யம் -சாதப வர்ஷம் -வெய்யிலும் மழையும் சேர்ந்து -சூர்யன் இருக்கும் பொழுது மழையில் நனைவது
4–வாருணம்-சர்வகாஹம்
5–மாநஸம்-விஷ்ணு சிந்தனம்
6–மந்த்ரம் மந்த்ர ஸ்நானம்
7–பவ்மம் –சமாஹ்ருத தோயம் -எடுத்து வைத்த நதி நீர் -உடல் நிலை சரியில்லாதவர் ஈரத்துணி நனைத்தாலே ஸ்நானம்

பூணல் எடைக்கு தங்கக்காசு -கதை -அடுத்த நாள் ஆட்டு மந்தை நிறுத்தி -குந்துமணியே -ஆட்டுக்கள் நடுவில் போனால் தீட்டு -ஆச்சாரம் போனது –
கானம் சேர்ந்து -புண்ய க்ஷேத்ரம் இல்லை -கறவைகள் பின் சென்றோம் -உண்போம் -பலனில் ஆசை இல்லாமல் இல்லை –
உண்பதுவே -பெரிய பூஜை -நித்யம் கை கூப்பி இறைவனுக்கு நிவேதனம் -சாத்விக -உணவு -மனதை பாதிக்காமல் நல்ல எண்ணம் தூண்டும் –
பால் ஸாத்விகம் -animal -இடம் வந்தாலும்
plant இடம் வரும் -முருங்கைக்காய் வெங்காயம் பூண்டு கூடாதே
கீழே உட்க்கார்ந்து இலையில் உண்பதுவே பூஜை
பாரணம் துவாதசி செய்தாலே புண்ணியம் -ஏகாதசி விரதம் இல்லாவிட்டாலும் -அரிசி சேர்க்காமல் நெல்லிக்காய் அகத்திக்கீரை சுண்டைக்காய்
வாழை இலை காய் கூடாது
கத்திரிக்காய் புடலங்காய் பாகற்காய் கூடாது
எள் கூடாது
நல்லெண்ணெய் கடல் எண்ணெய் கூடாது
கொத்தமல்லி புளி கூடாது மோர் குழம்பு அதனால் தான் செய்வார்
பாரணையே பலம் கொடுக்குமாம் இவ்வாறு செய்தால் –
இடக்கையால் தீர்த்தம் சாப்பிடும் பொழுது வலது கையை இடதுகை தொட்டுண்டு குடிக்க வேண்டுமாம்
புண்ய நதி ஆசமனம் பண்ணாமல் கடக்கக் கூடாது
நப்பின்னை காணில் சிரிக்கும் -இவனும் ஆயர் தலைவன் -மஞ்சனமாட நீ வாராய்

எழுத்து அறிவு உண்டோ –
எண் அறிவு உண்டோ -எண்ணிக்கை
கேசவா மாதவா உள்ளேன் பேரைச் சொன்னார் -one-two-எண்ணிய college-ஊழி முதல்வன் –
பெருமாள் பிராட்டி -த்ரயம் -சதுர்வேதம் -பஞ்ச -ஆறு குணங்கள் -ஏழு மலை -தசாவதாரம் -எண்ணிலும் வரும் -என் இனி வேண்டுவம்
அறிவு இல்லை -எழுத்து அறிவு இல்லை
அறிவு ஒன்றும் இல்லை -எண் அறிவும் இல்லை
ஞான ஹீனன் -பசுபிராயர்

புண்ணியம் உண்டோ அடுத்து
உன் தன்னைப் பிறவி -எங்களில் ஒருவனாக எங்களைத் தேடி வந்து புண்ணிய ஸ்வரூபி
காலனைக் கொண்டு மோதிரம் பண்ணுமா போலே அன்றோ நாங்களே செய்ய யத்னிக்கும் புண்ணியம்
தயா சதகம் -மீனாக -வேதம் ரக்ஷிக்க -மனிதனாகவே சங்கல்பத்தாலே பண்ணி இருக்கலாமே
கருமி –ஏழு ஜென்மம் பன்றி -பிராட்டி நீரே மஹா வராஹம் -பொய் பேசுபவன் -மீன் –
நாம் பாபங்களைப் போக்க அன்றோ நீ அவதரிக்கிறாய்
உங்களில் ஒருவன் -எப்படி முடியும்
குறை ஒன்றும் இல்லாத கோவிந்தா -பிறந்தாலும் -அவதார ரஹஸ்யம் –ஆறு சங்கைகள்
உண்மையா மாயமா -பெருமைகள் குறையுமா -தெய்விக உடலா மனுஷ்ய உடலா -எந்த காரணம்-எந்த காலம் -எந்த பலத்துக்காக
உண்மையாகவே -இறைவனுக்கு உரிய சக்திகளோடு அவதாரம் -அர்ச்சை பூர்ணம் -அப்ராக்ருத திவ்ய மங்கள விக்ரஹம் –
பஞ்ச உபநிஷத் மயம் -நித்ய யுவா —
ஆத்மமாயா -கருணையால் அவதாரம் -தர்மத்துக்கு குறைவு ஏற்படும் பொழுது -பரித்ராணாயா ஸாதூநாம் முக்கிய பயன்

ஆகவே நீ எங்களில் ஒருவனாக இருந்தாலும் நீ குறை ஓன்றும் இல்லா கோவிந்தா
அமலன் -தோஷங்களை போக்கி அருளும் –
நிராங்குச ஸ்வ தந்த்ரன் -இருந்தாலும் உறவு ஒழிக்க முடியாதே
நவவித சம்பந்தம்-ஒவ் ஒரு ஜீவனுக்கும் பிதா ரக்ஷகம் சேஷி பர்த்தா அறியப்படுபவன் ஸ்வாமி ஆதாரம் ஆத்மா-
நம்மை உடலாக கொண்டு உள்ளே உறைகிறான் -super-soul- போக்தா —
நமக்கு ஒழிக்க ஒழியாத சம்பந்தம் -சத்தைக்கு இருந்தே தீர வேண்டும் –
அஷ்டாக்ஷரம் காட்டும் இந்த நவவித சம்பந்தம் –
அ -தந்தை -அவ ரஷனே ரக்ஷகன் -சேஷி
உ -பர்த்தா –
ம -ஞானம் -அறிபவன்
நம-ஸ்வாமி சொத்து
நாராயணன் -ஆதாரம் -ஆத்மா
ஆய -அவனுடைய ஆனந்தத்துக்காகவே போக்தா

உறவை ஊட்டவே உள்ளே உறைகின்றான்-தொழில் அதிபர் -வீடு -watch-man- கதை –
வாடகைக்கு இருந்து உணர்த்துவது போலே -ஆத்ம அபகாரம் -பெரிய திருடன் -பிறர் நன் பொருள் –
கால் சிலம்பு நழுவி விழுந்தால் நீ தானே எடுத்து அணிந்து கொள்கிறாய் –
நாமும் நழுவினால்-சேர்த்துக் கொல்ல வேண்டிய பொறுப்பும் உன்னதே-
கோ விந்தா-
ஸ்ரீ ராமா -சீதா பதி -சக்ரவர்த்தி திருமகன்-பலர் கூப்பிட -ராமபத்ரா -என்றே வாசல்காப்பார்கள் கூப்பிடுவார்களாம்
V-D-khan-வேதாந்த தேசிகன் மகர நெடும் குழைக் காதர்-M-N-காதர்
கோவர்த்தன கிரிதாரி -நாத துவாரகா -பிரசாதம் கண்டு அருளப் பண்ணிக் கொண்டே இருப்பார்கள் –
வருத்தப்படாத வாலிபர் சங்கம் -40-பேர் செய்ய முடியாத -7-வயசு பிள்ளைக்கு பாராட்டு –
தேவனா யக்ஷனா கந்தர்வனா வித்யாதரனா இத்யாதி
அஹம் வோ பாந்தவோ ஜாதா -உங்களில் ஒருவன்
பரார்த்வமும் நிந்தை யானவன் –

wife-boss-என்று கூப்பிடக் கூடாதே
அன்பினால்; பக்தி பாரவசயத்தால் உன் தன்னை சிறு பேர் அழைத்தனவோம்
ஹே யாதவா ஹே கிருஷ்ணா -விஸ்வரூபம் கண்டு –அதுக்கு நேர் மாற்றம் இங்கு
25–பரத்வ பரமான நாமங்களை சொன்னோமே
மாலே -மணிவண்ணா -கோவிந்தா இப்பொழுது தானே
சீறி அருளாதே -மன்னித்தே ஆக வேண்டும் -உடம்பின் தூசியை தட்டுவது உயிரின் பொறுப்பு தானே
இறைவா –நீ –தாராய் பறை –நீயே பார்த்து அருள வேணும் -ஆசை ஒன்றே உடையோம் –
கடலில் குழியை கல்லை இட்டு நிறைத்து சேது கட்டினது போலே
பறையே வேண்டுவோம் –

சரணாகதி அங்கங்களும் இதில் உண்டே -ஐந்து அங்கங்கள் -ஐயங்கார்
ஆனு கூலஸ்ய சங்கல்பம்
பிராதி கூலஸ்ய வர்ஜனம்
மஹா விசுவாசம்
கார்ப்பண்யம் கைம்முதல் இல்லாமை
கோப்த்ருத்வ வரணம் –கறவைகள் பின் சென்று கானம் சேர்ந்து உண்போம் -வர்ணாஸ்ரம தர்மம்
பிராதி கூலஸ்ய வர்ஜனம்
மஹா விசுவாசம் -உறவில் இங்கு ஒழிக்க ஒழியாது
கார்ப்பண்யம் கைம்முதல் இல்லாமை -அறிவு ஒன்றும் இல்லாத ஆய்க்குலம்
கோப்த்ருத்வ வரணம் -இறைவா நீ தாராய் பறை

ஆச்சார்ய பரம்
கர்மாதி செய்யோம் -ஞாபக யோகம் ஒன்றுமே தெரியாது
ஆச்சார்ய திருவடி சம்பந்தம் உண்டே
முன் மாதிரி நடந்து ஆசரதி சாஸ்த்ர வழி நடத்துகிறார்
அங்கும் ஆச்சார்ய திருவடி -உறவில் நமக்கு இங்கு ஒழிக்க ஒழியாது
கூரத்தாழ்வான் -முன்னே சென்ற ஐதிக்யம்
இறை கொஞ்சம் வா -இறைவா -அருகில் வந்து பெருமாள் திருவடிகளில் எம்மை சேர்த்து அருள வேண்டும்

———–

சிற்றம் சிறுகாலே வந்து உன்னைச் சேவித்து உன்
பொற்றாமரை அடியே போற்றும் பொருள் கேளாய்
பெற்றம்மேய்த்து உண்ணும் குலத்தில் பிறந்து நீ
குற்றேவல் எங்களைக் கொள்ளாமல் போகாதே
இற்றைப் பறை கொள்வான் அன்று காண் கோவிந்தா
எற்றைக்கும் ஏழு ஏழு பிறவிக்கும் உன் தன்னோடு
உற்றோமே யாவோம் உனக்கே நாம் ஆட்செய்வோம்
மற்றை நம் காமங்கள் மாற்றேலோ ரெம்பாவாய்

இதுவும் ஆறு பகுதி -கோவிந்தா மூன்றாவது தடவை வரிசையாக –
நாராயணனே நமக்கு பறை தருவான் –தொடங்கி இறைவா நீ தாராய் பறை நேற்றைய பாசுரம் –
ஆஸ்ரயண காலம் அங்கு -பறை ப்ராப்யம் முதலில் சொல்லி உபாயம் தருவான் இறுதியில் அங்கு –
போக காலம் இங்கு -பறை ப்ராப்யம்-இறுதியில் உபாயம் முதலில் இறைவா நீ தாராய்-

செய்யும் முறைகளை விளக்கும் முன்பு அடையப் போகும் புருஷார்த்த சீர்மையை மனசில் பட வைத்தால்-வழி கஷ்டமாகப் படாதே –
உபதேசம் இப்படி தொடங்கி –
பறையில் தொடங்கி பறையில் முடித்தாள்
யதா ஸ்ருத-ஞானம் இல்லாமல் பறையைக் கொடுக்க இற்றைப் பறை கொள்வான் அன்று காண் கோவிந்தா
நம்மாழ்வார் இரண்டு பதிகம் ஒழிவில்-உலகமுண்ட -தொண்டர் அடிப் பொடி ஆழ்வார் மேவெம்பொருள் -ஒரே பாசுரம்
இங்கு இரண்டு பாசுரங்கள்
ஆறி இருக்க ஆறு சப்தங்கள்
சிற்றம் சிறுகாலே வந்து உன்னைச் சேவித்து-ப்ராப்ய த்வரை தவிப்பு -பதற்றம் அபி நிவேசம் –
வந்தோம்
சேவித்து
காலே வந்தோம்
சிறு காலே வந்தோம்
சிற்றம் சிறுகாலே வந்தோம்

எட்டாம் உத்சவம் கோண வையாளி -சக்கர வையாளி -திருமங்கை ஆழ்வாருக்காக
வாரை சாய -எல்லாம் அவன் சங்கல்பம் –
முன்னோர் ரஷித்த நம்பெருமாள் -நல்ல வேளை ஒன்றும் ஆகவில்லை –
நடந்தது உள் மணல் வெளி -காத்து இருந்து லகு சம்ரக்ஷணம் நடந்து மீண்டும் நடத்திக் காட்டி அருளினார்
அர்ஜுனனுக்கு வந்த ஆபத்தை தானே தங்கியது போலே
இன்புறும் இவ்விளையாட்டு உடையான் -நாம் திருந்த வேண்டும் -ஸ்ரத்தை குறைகிறது -யோகம் பரிவு குறைகிறது –
ஏழாம் நாள் நம்மாழ்வாருக்கு திருக் கைத்தல சேவை –
திருமங்கை ஆழ்வார் என்ன நினைத்து இருப்பார் –
பரிவாரங்கள் என்ன நினைப்பார் -அவர் கோபிக்கா விட்டாலும் –
ஸ்ரீ ரெங்க நாச்சியார் -திரு உள்ளம் -என்ன பாடு பட்டு இருக்கும் –
விக்ரஹங்கள் கோயில்களில் இருந்து மறைய -பிரார்த்தித்து -தாயார் உள்ளம் கிலேசம் தீர்த்து கிடைத்த பல வரலாறுகள் உண்டே
வம்பு குறைந்து கைங்கர்யம் விஞ்ச வேண்டுமே –
தைல காப்பு –ஆறு படி வேணும் -சந்தனம் நன்றாக வேணுமே -திருமேனி இழுத்து -தாப த்ரயம் நம்மது அனைத்தையும் போக்கும் திரு மேனி
காவேரி தாயார் பாபங்களைப் போக்கி திருவடியில் சேர்க்கிறாளாம் –
நிறைய தைலம் உள்ளே வாங்கும் –

உன் பொற்றாமரை அடியே போற்றும் பொருள் கேளாய்-பரமன் அடி தொடங்கி -இதுவே புருஷார்த்தம் –
ப்ராப்யமா ப்ராபகமா கலக்கத்தில் பாட்டு -பாடினத்துக்கு பொருள் கேட்க கூடாதே
கீழே த்வரை-இங்கு கலக்கம்
இனி ஆர்த்தி தடுத்தும் வளைத்தும் பிரார்த்தனை -பெற்றம் மேய்த்து உண்ணும் குலத்தில் பிறந்து நீ
குற்றேவல் எங்களைக் கொள்ளாமல் போகாதே
ஸ்ரீ வைகுந்தத்தில் கேட்க வில்லையே -பிறந்த நீ இல்லையே பிறந்து -என்றதால் பாற் கடலும் இல்லை ராமனும் இல்லை
உண்ணும் குலம் -நேற்று உண்போம் -கூடாரை கறவை இரண்டும் உண்ணும் பாசுரம் –

த்வரை -அபிநிவேசம் -இங்கு தவிப்பு துடிப்பு ஆர்த்தி -சம்சாரத்தில் அடி கொதித்து கூவிக் கொள்ளும் காலம் இன்னும் குறுகாதோ –
அவா அறச் சூழ வேண்டுமே
அடுத்து உபேக்ஷை -கைங்கர்யம் தவிர வேறே வேண்டாம் -நான்காம் பகுதி
இற்றைப் பறை கொள்வான் அன்று காண் கோவிந்தா

இனி அபேக்ஷை -வேண்டியது ஐந்தாம் பகுதி
எற்றைக்கும் ஏழு ஏழு பிறவிக்கும் உன் தன்னோடு உற்றோமே யாவோம் உனக்கே நாம் ஆட்செய்வோம்
உன்னோடு நவவித உறவு கொண்ட நாம் -பிராதா இத்யாதி -உனக்கே நாம் -இந்த அனைத்து உறவுகளுக்குத் தக்க கைங்கர்யம் செய்வோம் –
உனக்கே -இவன் இடம் தான் சொல்ல முடியும் –
பண்டை நாளில் –மெல்லடியை கொடு வினையேனும் பிடிக்க ஒரு நாள் நீ கூவுதல் வருதல் செய்யாயே–
பத்து பாசுரங்களிலும்-எல்லா உறவின் கைங்கர்யங்களையும் அபேக்ஷிக்கிறார் –

வந்தால் -அவளைப் பிரிக்க நான் ராவணன் இல்லை -ஆகவே கூவுதல் முதலில் -பின்பு மிதுனமாக வர
உனக்கு
உனக்கும் -என்பவை
இல்லாமல் உனக்கே –நாராயணனே
ஆபாச பந்துக்களை விட்டு –
வேண்டாம் -அபேக்ஷை சொல்லி இங்கு உபேக்ஷை
அடுத்து வைராக்யம் -மற்றை நம் காமங்கள் மாற்றேலோ ரெம்பாவாய்-ஆண்டாளுக்கு கழித்து கொடுக்க சாமான்ய புருஷார்த்தங்கள் இல்லை
இது ஸூவ போக்த்ருத்வ புத்தியைத் தவிர்க்கவே
சொட்டு நீர் பாஜனம் செடிக்கு மட்டும் -களை நீரை வேகமாக வாங்கும் -ஆகவே இவற்றைப் பட்டினி போட வேண்டுமே –
போக்தா புத்தி இல்லாமல் போக்யமாக -நன்றாக சேவித்தேன் சொல்லாமல் நன்றாக அனுபவித்தான் அடியேனை –
எல்லாம் அவன் பக்கமே வைக்க வேண்டுமே –
த்ரிவித தியாகம் கர்த்தா -என் கர்த்தா -பல தியாகம்
உந்தன் திரு உள்ளம் இடர் கெடும் தோறும்
பிராப்தாவும் ப்ராப்யமும் பிராப்திக்கு உகப்பானும் அவனே
ஆக ப்ராப்ய த்வரை -கலக்கம் -ஆர்த்தி ஆவிஷ்கரித்து-உபேக்ஷை -அபேக்ஷை சொல்லி -இந்த போக்யம் புத்தி -ஆகிய ஆறையும்

நாராயணனே நமக்கே கீழே
இங்கு உனக்கே நாம் ஆள் செய்வோம் -நேராக வந்தால் உனக்கே தான் சொல்ல வேண்டும்
தமேவ சரணம் கச்ச -சொல்லி மாம் ஏகம் வ்ரஜ -சொன்னது போலே
நாம் -அஹம் அர்த்தம் ஞான ஆனந்தங்கள் தடஸ்தம் -புற இதழ் போல்வன
உள் இதழ் -அந்தரங்கம் சேஷத்வ பாரதந்தர்யங்கள் -ஸ்வரூப நிரூபகம் -இவையே நெருக்கம் –
தாச பூதா ஸ்வதஸ் சர்வே -அ ஆய -சேஷத்வம் முதலில் சொல்லி -பரமாத்மாவுக்கு ஜீவாத்மா அடிமை -உள் இதழ்
அப்புறம் மகாரம் ஞானம் உடையவர் -புற இதழ்
பரவசம் -பட்டால் ஸூவ வசம் போகுமே -பரனுக்கு கட்டுப்பட்டு -ஸ்திதி பிரவ்ருத்தி நிவ்ருத்தி -தானே பாரதந்தர்யம் –
அவரால் தூண்டப்பட்டு செய்வது -நில் என்றால் நிற்பது
சேஷத்வம் -சேஷிக்கு ஆனந்தம் கொடுக்க தொண்டு -அவருக்காக செய்வது பர அதிசய ஆதேயத்வம் -இளைய பெருமாள் நிலை –

நெடுமாற்கு அடிமை -8-10-
உனக்கு கைங்கர்யம் -ஏம்மா வீட்டு -நிஷ்கர்ஷம்–2-9-
கைங்கர்ய பிரார்த்தனை ஒழிவில் காலம்–3-3-
ஆண்டாளுக்கு இவரது சரம நிலை பிரதம நிலையாய் இருந்ததே -நீராடப் போதுவீர் போதுமினோ

ஸ்வரூப நிரூபித லக்ஷணம் -சேஷத்வம் -மாலைக்கும் உண்டே -மாலை மண்டபம் சக்கரைப் பொங்கலும் சேஷம் தானே
ஞானம் இருக்கும் ஆத்மா -சேஷமுடைய ஆத்மா ஞானமும் உடையவன்
ஞானம் இருந்தால் தானே கர்த்தா -செய்பவன் போக்தா-அனுபவிப்பவன் – என்ற எண்ணம் வருமே –
இந்த இரண்டுக்கும் சேஷத்வம் என்ற தடைக்கல்லும் பாரதந்தர்யம் என்ற தடைக்கல்லும் வைத்து
அவன் அதீனம் கொண்டே கர்த்ருத்வம் –
ஸூ பிரயத்தன நிவ்ருத்தி – பார தந்தர்யம்
ஸூ ப்ரயோஜன நிவ்ருத்தி – சேஷத்வம் –
பாரதந்தர்யத்துக்கு விரோதமாக பண்ணக் கூடாதே -சேஷத்வத்துக்கு விரோதம் இல்லாத அனுபவம் கொள்ளலாம்
பரமபத சோபனம் தாவி தாவி -98-கட்டம் வந்ததும் -இரண்டு வந்தால் ஜெயம் -ஓன்று வந்தால் கீழே விழுவோம்
பகவத் அனுபவ ப்ரீதிகாரித்த கைங்கர்யம் ம ஓன்று இல்லாமல் நம இரண்டு வேணும்
ஆரம்பிக்க தாயம் போட வேண்டும்-1 -தேகத்தை காட்டிலும் வேறுபட்ட அஹம் ஞானம் வேண்டும் –
பாரார்த்தியம் ஸ்வம் –நம-ஆரம்பித்தோம் முதலில் –
அடியோம் நாம் -பாரார்த்தியம் ஸ்வம் -முதலில் சேஷத்வம் சொல்லிய பின்பே நாம் -பிரணவம் போலவே –

பர ப்ரயோஜன ப்ரவ்ருத்தி -அஹம் சர்வம் கரிஷ்யாமி -வழு விலா அடிமை செய்ய வேண்டும் –
உனக்கே நாம் ஆட் செய்வோம் -முமுஷுப்படி இந்த பாசுரம் உண்டே
எனக்கே இல்லை -எனக்கு இல்லை -உனக்கும் எனக்கும் இல்லை- உனக்கு இல்லை -உனக்கே-என்று ஒவ் ஒன்றும் ஒவ் ஒரு கண்டம்
தத் விஷய ப்ரீதி சைதன்ய பலன் -படியாய்க் கிடந்து உன் பவள வாய் காண்பேனே
ஆண்டாள் வந்ததாலும் கண்ணனுக்கு மகிழ்ச்சி -அவன் மகிழ்வாள் அவளுக்கு மகிழ்ச்சி – சேர்த்தி சேவித்து நமக்கு மகிழ்ச்சி –
நித்ய கிங்கர ப்ரகர்ஷயிஷ்யாமி -மற்றை நம் காமங்கள் மாற்றேலோ ரெம்பாவாய்
நேத்ருத்வம்–இத்யாதி பத்து அர்த்தங்கள் ஸ்ரீ த்வயார்த்தம் அஷ்ட ஸ்லோகி -உண்டே -பிரபல தர விரோதி பிரமாணம் –
ஞான ஆனந்தம் சொல்லாமலே இருக்க முடியாதே ஜடப்பொருளில் வியாவ்ருத்திக்கு இவை வேண்டும்-
ஈஸ்வர வியாவ்ருத்திக்கு இவை சேஷத்வ பாரதந்தர்யங்கள் -வேண்டும் -ஆகவே இரண்டும் இன்றியமையாதவையே –

————

வந்து -இந்தளத்தில் தாமரை பூத்தது போலே வந்தீர்களே
பொன்னிவர் மேனி -திருக்கண்டேன் பொன் மேனி கண்டேன் -முகில் வண்ணன் –
குற்றேவல் -கைங்கர்யம் கொங்கை முலைகள் இடர் தீரக் கோவிந்தர்கோர் குற்றேவல்
இம்மைப் பிறவி செய்யாதே இனிப் போய் செய்யும் தவம் தான் என்
கோவிந்தா –
ஏழு ஏழு பிறவி -சூர்ய பக்தர் ஏழு பிறவி -சிவ பக்தர் -ஏழு பிறவி– பின்பே ஸ்ரீ விஷ்ணு பக்தர்
அஸ்மாத் -நமக்கும் எங்களுக்கும் –
எங்கள் நங்கள் பிரிவு தமிழிலே மட்டும் -அன்றில் இருந்து பிரிவினை –
மற்றை எம் காமங்கள் -சொல்லாமல் நம் காமங்கள் -உனக்கும் ஆள் கொள்வான் ஒத்து எங்கள்
ஸ்வரூபம் அழிக்கும் படி தாழ நின்று பரிமாறல் ஆகாதே –
தண் குடந்தை -மூன்று பாசுரங்களிலும் திருமழிசைப் பிரான் -முறை கெடப் பரிமாறுவானே –
அமுது செய்யப்பண்ணி சேஷம் உண்ணுவானே -சேஷி சேஷ பாவம் மாறாடுவானே-
ஆகவே மூன்று இடங்களிலும் தண் குடந்தை -மாய மயக்குகளை பண்ணுவான்
ஸ்ரீ லஷ்மீ உடைய தாயைத் தாங்கி-கங்கை தலையில் -சிவன் என்ற பெயர் பெற்றான் –
உனது கடாக்ஷம் பண்ணும் ஷேமங்களை சொல்லவும் வேணுமோ
ஆதி -மனசின் கவலையே -வியாதி யாக பரிணமிக்கிறது –
கடல் கடைந்து -இது அன்றோ அவனது நோன்பு பிராட்டியைப் பெறுவதற்கு –
துளை -குழல் உப லக்ஷணம் -கடல் என்றாலே கப்பம் -சம்சாரம் தாண்ட கப்பல் அவன் தானே -வங்கம் -அலை என்றுமாம் –
க -ப்ரம்மா ஈசன் சிவன் -கேசவன்-கேசவனாக கேச பாசம் கண்டே மா தவன் ஆனான் –
பஸ்யதி புத்ரம் பஸ்யதி பவித்ரம் -அக்னி ஹோத்ரம் பண்ணுபவனுக்கு -பிள்ளை புத்ரன் பாக்யம்
இந்த பஞ்சாயுதி கேட்பவனுக்கும் அதே பாலன் -இந்த திருப்பாவை சொல்பவருக்கும் கேட்ப்பவருக்கும் இதே பலன் –
சொந்த சகோதரனுக்கும் கதவு மூடும் தாமரை -திரு முகம் -சேயிழையீர் -பலன் பெற்றார்கள் நோன்புக்கு –
நேரிழையாராக இருந்தார்கள் முன்பு -கதிர் மதியம் போல் முகத்தனைப் பெற்றதால் –
அணி புதுவை -பூமிக்கு அணி -புதுவை அணி -புதுவைக்கு பெரியாழ்வார் ஆண்டாள் சேர்த்தியே அணி

காலம் -தகுதி -நோன்புக்கு பலன் அளிப்பவன்
தவிர்க்க செய்க
இலவச இணைப்பு
ப்ரத்யக்ஷம்
தடைகளுக்கு தடை

புதிய பெண்
பழையவள் ஆனாள் புதியவள் போல் நடிப்பவள்
ஆர்வம் உடையவள்
நல் நம்பிக்கை உடையவள்
அருங்கலம்

நல்ல வம்சம்
கைங்கர்ய நிஷ்டர் -நற் செல்வன் தொடர்பு
கண் அழகு
நா வன்மை
அடியவர் பெருமை அறிந்தவர்

அடியவர் மேன்மை
அந்தரங்கர் பெருமை
சிபாரிசு செய்பவள் பெருமை
உபாயமும் மிதுனமே
உபேயமும் மிதுனமே

நாண் அற்று நெருங்க வேண்டும்
கடாக்ஷம் வேண்டுதல்
மனஸாகிற சிங்காசாசனம்
மங்களா சாசனம்
அவனையே அர்த்தித்தல்

உபகரணம் வேண்டுதல்
பரிசுகள் பட்டியல்
சரணாகதி
பற்று விடுதல்
பல ஸ்ருதி
இப்படி முப்பதும் தப்பாமல் சொல்ல வேண்டுமே –
மார்கழி திங்கள் மடி நிறைய பொங்கல் என்று சொன்னாலும் இங்கு இப்பரிசு அங்கு அப்பறை கொண்டவாறே பெறுவோம் –
திருமாலால் -எங்கும் திரு அருள் -பெருமாள் ஒரு கருவி ஆண்டாளுக்கு -திருமால் அருளுவார் இல்லாமல் -அருளாமல் இருக்க முடியாதே
யது வம்ச பூஷணம்- வம்சம் = புல்லாங்குழல் -கையில் வைத்து -கோகுல வம்சம் கலந்து நம் வம்சமும் வாழ வைத்து அருளுவார் –

முதல் மூன்றும் இறுதி ஏழும்-இல்லை என்றால் சாற்று முறை இரண்டும் -இல்லையாகில் சிற்றம் ஒன்றாவது
இல்லையாகில் பட்டர் இருந்த இருப்பை நினைத்தாலே போதும் –
இற்றைப் பறை கொள்வான் அன்று காண் கோவிந்தா-இங்கிதம் அறியாமல் -ஸ்ருதி பேத சாகித்யர் -பட்டம் -பெற்று உகந்தவர் போலே
சிற்றம் சிறுகாலே வந்து உன்னைச் சேவித்து-மார்கழியில் -சின்ன சின்ன பெண்கள் -சின்ன சின்ன காலையில்
ஸூர்ய நமஸ்காரம் -உதிக்காத அஸ்தமிக்காத ஸூர்யன் -சாந்தோக்யம் -எப்போதும் ஒளி-பகல் கண்டேன் நாரணனைக் கண்டேன் –
நிறைய சாம்யம் -ஜீவாத்மாவின் ஞான தாமரை மலர வைக்கும் தாபத்ரயம் தண்ணீரை உறிஞ்சுமன் –
தீய சக்திகளை சுட்டு எரிக்கும் -தேவதாந்த்ரங்கள் இவனையே சுற்றி வரும்
பிரபாவான் -பிராட்டி ஒளியால் பெருமை –
வந்து -பிரிவாற்றாமை உந்த நாங்கள் வந்தோம் –

லீலைகள் மனசை கவர்ந்து தூங்க வந்தோம் -நோன்பு வியாஜ்யத்தால் –
குகன் -ராமன் -நீ தேடி வந்தது மகிழ்ச்சி ஒவ் ஒரு அடியும் எனக்கு நமஸ்கராம் உன் கால் நொந்து போனதே என்று திரு உள்ளம் வருந்திற்றே
உன் பொற்றாமரை அடிக்கு பல்லாண்டு பாட
பொன் -பெருமாள் சாம்யம் -தீ சேறு அடிக்க கட்டுண்ண -தூது போக வருந்தாமல் -குந்துமணி சாம்யம்
பூமியில் வந்தாலும் குறையாதவன் -விலை ஏறிக் கொண்டே போகுமே -அழகு கூடிக் கொண்டே போகும் –
பக்தி வெளிக்கொணர அதி வரதரர் வெளி வந்தார்
தாமரை -சூடி மகிழவே -ஆசன பத்மத்தில் அழுந்திய திருவடிகள் -தண் தாமரை சுமக்கும் பாதப் பெருமான்-
அதிலும் மென்மை சேர்ந்த பொற்றாமரை -வாசனை மென்மை -வாடாமல் -ஒளியுடன்-

மற்றை அவயங்களும் விட்டோம் அடியே -அடியவர்கள் தானே -இவள் தான் அடியில் ஆரம்பித்து அடியிலே முடிக்கிறாள்
சஹஸ்ர சீர்ஷா சஹஸ்ர பாதம் ரிஷிகள்
ஆழ்வார்கள் அடியில் ஆரம்பித்து முடியில் முடிப்பார்கள்
மூவடி கேட்டு -இரண்டு -அடி -திருப்பாவையில் திருவிக்ரமனுக்கு மூன்று அடி அருளுகிறாள்
கேளாய்
ஆச்சார்ய ஸ்தானம் -கேளீரோ கீழே கோபிகளைச் சொன்னது போலே
தாயை தந்தையை தேர்ந்து எடுக்கும் சக்தன் -பெற்றம் மேய்த்து உண்ணும் குலத்தில் பிறந்து
அவை சாப்பிட்டால் தான் நாங்கள் உண்ணுவோம் -திருவாராதனம் பண்ணி உண்ணுவாரைப் போல்
நாங்கள் எதுக்கு வந்தோம் பிரிய வில்லையே நீ
வாலை பிடித்து உழக்கு நெல் வாங்கும் ஆயர் குலம் -நாங்கள் உன்னை அறிந்தோம்
எங்கள் மூளை உனக்கு -உனது மூளை எங்கள்
குற்றேவல் குறும் ஏவல் கைங்கர்யம் -இதுவே பறை -சின்ன சின்ன கைங்கர்யம்
இங்கு வெறும் கோவிந்தா -கீழே கூடாரை வெல்லும் சீர் கோவிந்தா -குறை ஒன்றும் இல்லா கோவிந்தா
எங்களை -உன் மேல் விழுந்து பழகும் எங்களை -கொள்ளாமல் போகாது
தந்தே ஆக வேணும் -மனைவி -இல்லாள் -இல்லான் கேட்டு தானே ஆக வேண்டும்
பலாத்க்ருதா-கோவிந்தா -lock-கோதா -முதல் எழுத்தும் கடைசி எழுத்தும்

இங்கிதம் -பெண் -வேணும் அறியாமல் –
code words -விதுரர் தர்மர் -மெழுகு மாளிகை –
எதிரியின் திட்டத்தை முன்னமே அறிய வேண்டும்
இரும்பை விட வலிமை நெருப்பு
காட்டுத்தீயில் கூட எலி தப்பும்
இரவில் நக்ஷத்திரங்கள் வழி காட்டும்
சொன்னது போலே
எற்றைக்கும் எப்பொழுதும்
ஏழு ஏழு பிறவிக்கும் எழுகின்ற பிறவிகள் தோறும் –
அவதாரம் பண்ணும் பொழுது எல்லாம் -தேவாஸ்தே தேவ மனுஷ்யத்வே மானுஷம் போலே கூடவே வர வேண்டும்
மீனாக வந்தாலும் பிராட்டி உண்டே —
சரீரம் உருவம் கொள்ளுவதும் பிறவி தானே –
மோக்ஷத்திலும் பல வடிவுகள் கொண்டு எல்லா கைங்கர்யம் -ச ஏகதா பவதி -3-5-7-9-11-110-1001-சாந்தோக்யம்

கும்ப கோணம் -5-பெருமாள் -17-சிவன் கோயில் -சிவ காஞ்சி வைஷ்ணவ காஞ்சி அங்கு -இங்கு வைஷ்ணவ க்ஷேத்ரம் முழுவதும்
வேத மந்த்ரம் -நாராயணன் ஆவாஹனம் –சிவன் தலையில் கங்கை -சர்வஞ்ஞான் சிவன் அர்ச்சனைக்கு
குடத்துக்குள்ளே அமுதம் ஆராவமுதம் -கும்பேஸ்வரர் -ஆராதனம் -கைங்கர்யம் செய்ய பல வடிவு -ஆகவே வைஷ்ணவ க்ஷேத்ரம் –

உற்றோமே ஆவோம்
தேவகி சீதா பரதாழ்வான் போலே பிரிவு பொறுக்க மாட்டோம்
உனக்கே நாம் ஆட் செய்வோம் -அவன் ஆனந்தத்துக்காகவே -கைங்கர்யம் -மநோ பாவம் –
காஞ்சி பெரியவர் அண்ணங்காச்சார்யார் -மநோ பாவம் -விசிறும் பொழுது மஹான் என்று நினைத்து செய்வதே
உத்சவம் -சக்கரைப் பொங்கல் –புளியோதரை மாற்றுவது கூடாதே
மற்றை எம் காமங்கள் இல்லை நம் காமங்கள் மாற்று -உனக்கும் இதை தவிர வேறு கொடுக்க கூடாது
எங்க வீடு நம் வீடு -our-house- தமிழில் மட்டும் எமது நமது வாசி உண்டே

அஷ்டாக்ஷர சாரம் இதில்
பிரணவம் -எற்றைக்கும் ஏழு ஏழு பிறவிக்கும் உன் தன்னோடு
உற்றோமே யாவோம்
நமஸ் -மற்றை நம் காமங்கள் மாற்றேலோ ரெம்பாவாய்
நாராயணாயா -உனக்கே நாம் ஆட்செய்வோம்

ஆச்சார்ய பரம்
சீக்கிரமாக பற்ற வேண்டும் -நின்றவா நில்லா நெஞ்சு
மதுராந்தகத்தில் ராமானுஜர் பெரிய நம்பி -ஸமாஸ்ரயணம்
மதுரை பக்கம் வில்லூர் -விராலி மலை -மதுராந்தகம் –மதுரை அந்தகம் -இவரும் இவர் ஆச்சார்யரும் சந்தித்தது போலே
சத்வ குணம் பிறந்த பொழுதே பற்ற வேணும்
திருவடிகளையே போற்றும் பொருள் கேளாய் -தேவு மற்று அறியேன் -வடுக நம்பி -நிஷ்டை –
குரு கூர் நம்பி -பா -பாவின் இன் இசை -ஒன்றை விட்டு அடுத்ததை பிடித்தது போலே
கால ஷேபம் ஆகிய உணவை கொடுத்த பின்பே உண்ணும் ஆச்சார்யர் வம்சம்
கைங்கர்யம் அருள வேணும் -பகவத் கைங்கர்யமும் வேண்டாம்
அனந்தாழ்வான் -திருவேங்கடமுடையான் -கூப்பிட்டாலும் கைங்கர்யம் விடாமல் -ராமானுஜர் கைங்கர்யமே உனக்கு பூ தொடுப்பது
அரங்கனுக்கு தன் சரண் தந்திலன் -தான் அது தந்து ராமானுஜன் வந்து எடுத்தனன்
எழுகின்ற ஜென்மங்கள் தோறும் -ஸ்ரீ வைகுண்டத்திலும் -ஆச்சார்யர் உகப்பாவுக்காகவே கைங்கர்யம் –

————-

வங்கக் கடல் கடைந்த மாதவனை கேசவனை
திங்கள் திருமுகத்து சேயிழையார் சென்று இறைஞ்சி
அங்கு அப்பறை கொண்ட வாற்றை யணி புதுவை
பைங்கமலத் தண் தெரியல் பட்டர்பிரான் கோதை சொன்ன
சங்கத் தமிழ் மாலை முப்பதும் தப்பாமே
இங்கு இப்பரிசு உரைப்பார் ஈரிரண்டு மால் வரைத் தோள்
செங்கண் திரு முகத்து செல்வத் திருமாலால்
எங்கும் திருவருள் பெற்று இன்புறுவர் எம்பாவாய்

தவம் உடைத்து தரணி -அணி புதுவை -பிரணவமே வடிவு எடுத்த சேவை –
யதா ஸ்ருத கிரஹணம் -பண்ணினாய் -பெருமாள் சீதை இடம் ஆண்கள் கோஷ்ட்டியில் –
இதே கேள்வி பெண்கள் கோஷ்ட்டியில் கண்ணன் இடம் –
கோதை -தானான தன்மையில் -வங்கக் கடல் கடைந்த -இந்த பாசுரம் நான்கு பாகங்கள் -பிரித்து வியாக்யானம் –

அரங்கனுக்கே பன்னு திருப்பாவை முப்பதும் -ஆய்ப்பாடி மட்டுமே வ்யக்தம் –
மார்கழி -காலம் கொண்டாடி -நாராயணன் -ஜகந்நாதன் -நாராயணன் -ஸஹ பத்ன்யா விசாலாட்சி உடன் பெருமாள் ஆராதனம் –
வையத்து -க்ருத்ய அக்ருத்யங்கள் -பாற் கடலுள் பையத் துயின்ற பரமன் -வ்யூஹம் பிரதானம் அரங்கம் –
பாஞ்ச ராத்ர ஆகமம் -துவாதச மந்த்ரம் -வ்யூஹ ஸுஹார்த்தம் பிரதானம் –
வையத்திலேயே வாழ்ச்சி பூ லோக ஸ்ரீ வைகுண்டம் தானே இது -காவேரி விராஜா ஸேயம் ப்ரத்யக்ஷம் பரமபதம்
ஓங்கி -நாட்டாருக்கு ஆசாசனம் -திங்கள் மும்மாரி –
ரஹஸ்ய த்ரயம் -நர நாராயணன் பத்ரிகாஸ்ரமம் -ஸ்ரீ விஷ்ணு லோகம் பெருமாள் பிராட்டி -அர்ஜுனன் தேர் தட்டில் –
நமக்கு ஸ்ரீ லஷ்மீ நாதன் சமாரம்பாம் நாத யமுனா மத்யமாம் -அஸ்மத் ஆச்சார்யன் பர்யந்தாம் –
பெரிய பெருமாளும் பெரிய பிராட்டியாரும் தானே இந்த ஸ்ரீ லஷ்மீ நாதன் –
ஆழி -பர்ஜன்ய தேவன் பாகவத கைங்கர்யம் -சர மழை-பக்த சரணாகத வத்சலன் –
ராமோ துர்நாப வாச -தன்னையே ராமனாகச் சொல்லிக் கொண்டாரே -அம்பும் சொல்லும் தாரமும் இரண்டாவது இல்லையே -அமோகம்
யதிபதி ரெங்கபதி ஸம்பாவம்
மாயனை -தாமோதரனை -செப்பு -அரவின் அணை மிசை மேய மாயனார் -சப்த பிரகார மத்யே -அரவிந்த மலர் தொறும் அதிசயம் உளதே-
உலகு ஏழும் திரு வயிற்றில் அடக்கியவன் ஜெரிக்கக் கூடாது என்றே வலது திருக்கரம் ஒருக்கழித்து சயனம்
பணி பத ஸூப்ர-வெளுப்பான -இவர் சயனித்து பார்த்துக் கொண்டே இருப்பதால் -நிழல் -இது தான் மாயம்
மாயோனை மனத்தூணை பற்றி நின்று வாழ்த்துவது என்றோ

புள்ளும்-பாகவத பிரபாவம் அறியாத பிள்ளாய் -முனிவர்கள் யோகிகளும் -சிற்று எயிறு முற்ற மூங்கில் மூன்று தண்டர் ஒன்றி
அற்ற பத்தர் சுற்றி வாழும் அரங்கம் -பற்று அற்றவர்
காயத்ரி மண்டபம் -24-தூண்கள் -ஹ ரி–இரண்டு தூண்கள் -திரு மணத் தூண் தாண்டி இரண்டு தூண்கள் -விமானம் தாங்கி இருக்கும்
கீசு கீசு – பேய்ப்பெண்ணே -நாயகப் பெண் பிள்ளாய் -பாகவத பிரபாவம் அறிந்தும் மறந்து இருப்பவள் —
பஷி -கிளி சோழன் கைங்கர்யம் இங்கே -கிளி மண்டபம் -நந்த சோழன் கைங்கர்யம் உறையூரில் –
காவேரி விராஜா ஸேயம்–விமானம் பிரணாவாகாரம் -காட்டிக் கொடுக்க –

கீழ் வானம் -கோது காலமுடைய பாவாய்-தேவாதி தேவனை -தேவரையும் அசுரரையும் திசைகளை
படைத்தவனும் யாரும் வந்து அடி வணங்கும் அரங்கம் –
கீழை வீடும் மேலை வீடும் -ஸத்ய லோகம் -இஷுவாகு –
பொங்கோதம் சூழ்ந்த –செங்கோல் உடைய திருவரங்கச் செல்வன்
தூ மணி -மாமாயன் மாதவன் வைகுந்தன் -மாமான் மகளே-நம் பெருமாள் -அழகிய மணவாளன் -ரெங்கநாதன் –
ஸ்ரீ ரெங்க நாத மம நாத அரங்கம் ஆளி என் ஆளி
நோற்ற -மாற்றவும் தாராதார் -வாசல் திறவாதார் -லோக சாரங்கர் அபசாரம் -வாயும் வாசலும் திறக்காமல் -முனி வாஹனர் –

கற்று -கோவலர் தம் பொற்கொடி நின் முற்றம் புகுந்து -தோழிமார் எல்லாரும் வந்து
அரங்கன் திரு முற்றம் -மாலிருஞ்சோலை மாணாளனார் –பள்ளி கொள்ளும் இடம் -திருவரங்கம் –
கனைத்து -அனைத்து இல்லம் -பத்து கொத்து சாத்தின பத்து கொத்து சாத்தாத இல்லங்கள்
அர்ச்சகர் விண்ணப்பம் செய்வார் –படகோட்டி சித்தம் -பொற் கொல்லர் தச்சர் –
புள்ளின் வாய் -பிள்ளைகள் எல்லாரும் பாவைக் களம் புக்கார் -தமர் உகந்த –அப்பேர் –
பிள்ளைகள் பிரசாதம் வாங்கிக் கொண்ட ஸ்வாமி –

உங்கள் -வாய் பேசும் நங்காய்–வாய் தான் நன்றாக இருக்கிறது – நாணாதாய் -நாவுடையாய் -நன்றாக பேசுபவள் –
என் அரங்கத்து இன் அரங்கர் –வாய் அழகர் -நம் பெருமாள் மந்தஸ்மிதம் -சம்பாஷணம் இவ-
திருவரங்கர் தாம் பணித்த மெய்ம்மைப் பெரு வார்த்தை -அரக்கறியை மூக்கரித்த –சொல்லும்
பேசி இருப்பனகள்-வராஹ சரம ஸ்லோகம்-மூன்றுமே இவரே அருளுவதை ஆண்டாள்
அஸ்து தே -யாவைச் சரீரபாதம் த்வயம் அர்த்த அனுசந்தானம் -நா உடைமை
எல்லே -எல்லாரும் போந்தாரோ -பதின்மர் பாடும் பெருமாள் இவர் தானே -கொண்டாட்டம் -247-எண்ணிக் கொள் –
தமிழர் திரு நாள் அத்யயன உத்சவம் -எல்லாரும் வந்து -ஆழ்வார்கள் ஆச்சார்யர்கள் -இராப்பத்து பகல் பத்து
இரண்டு அடி முன்னால்-இவர் புலிப்பாய்ச்சல் -பராங்குச பரகால யதிவராதிகள் கொஞ்சம் பின் வாங்க
கூட பின்னால் திரு மா மணி மண்டபம்
பவிஷ்யத் ஆச்சார்யர் -கோயிலுக்கு -நம்மாழ்வார் -அருளப்பாடு -வந்தோம் -பதில் வரும் -உடையவர் பிரார்த்திக்க –
பொலிந்து நின்ற பிரான் பகல் பத்து உத்சவம் -எழுந்து அருளி -21-நாளும் கூடவே உடையவர் –

நாயகனாய் -விண்ணோர்களை திருப்பள்ளி எழுச்சி -இது முதல் -கோயில் -நான் முகன் கோட்டை வாசல் ஐந்தாம்
சித்ர உத்தர வீதி தாண்டி –
தை மாசி உத்சவம் உத்தர வீதி
பங்குனி சித்ரா உத்சவம் சித்திரை வீதி
கார்த்திகை கோபுரம் வாசல் -சேவா காலம்
ஆர்ய பட்டாள்-கருட மண்டபம் தாண்டி -ஆரியர்கள் பட்டுக் கிடந்த
நாழி கேட்டான் வாசல் -துவஜ ஸ்தம்பம்
ஜெயா விஜயன் வாசல்
ஸ்ரீ ரெங்கம் கோயில் காப்பார் அரங்கம் என்னும் மயல் -தாசாரதி கொண்டு காத்து உடையவர்
அம்பரமே -வஸ்திர தானம் -செல்வர் அப்பம் -1102-நாளை திருவடி தொழ -உருப்படி அமுது –
நம்பெருமாள் நம்மாழ்வார் -திருக்கணாம்பி -கோழிக்கோடு -இருவரும் வர -வட்ட மணையில் எழுந்து அருளி –
நம் சடகோபனை -வரச் சொல்லி இடம் கொடுத்து -முத்துச் சட்டை கொடுத்து தனக்கு ஒன்றும் இல்லாமல்
தீர்த்த தானம் -48- வருஷம் –அடுத்து 12–வருஷம் கழித்து தான் உத்சவம் ஆரம்பம் –
ஈர ஆடை தீர்த்தம் கொடுத்து -தன்னையே காட்டிக் கொடுத்தார் -நம் பெருமாளே -பேர் வைத்து -வாசனை மூலம் அறிந்து –
சோறின் இரண்டு துகள்களால் பட்டர் திருவவதாரம் -ஆழ்வானுக்கு -95-திரு நக்ஷத்ரம் –

உந்து -உன் மைத்துனன் பேர் பாட -வசவு பேச -ஏச -கேலிப்பேச்சு -மட்டை அடி உத்சவம் –
பண்டாரி -அரையர் -சம்வாதம் இவர்கள் சார்பில் -நம் பெரியன் சொல் படி பொறுத்தோம் -பிராட்டி –
ஆறாம் உத்சவம் உறையூர் சேர்த்தி –
சீரார் வளை -கழல் வலையை கழலுகிற வளை ஆக்கினார்
குத்து -மைத்தடம் கண்ணினாய் -யத் ப்ரூபங்கா பிரமாணம் -கடாக்ஷ லீலாம் -தத் இங்கித பராதீனம் -தேவ தேவ திவ்ய மகிஷீம்
முப்பத்து -செப்பம் உடையாய் -திறல் உடையாய் -நேர்மையாக அரையரை விட்டு உடையவர் -செப்பம் பலிக்காமல்
திறல் கொண்டு புகழ்ந்து ஸ்தோத்ரம் -நாம் இராமானுஜனை தரல் ஆகாதோ –
உயர்ந்த வஸ்து சர்வேஸ்வரன் இடம்
ஏற்ற கலங்கள்-நம் சடகோபன் -எதிர் பொங்கி -பவிஷ்யகார ஆச்சார்யர் -எதி புனர் அவதாரம் –
ஸ்ரீ சைல -தனியன் பெற்ற -ஒவ் ஒன்றும் எதிர் பொங்கி மீது அளிப்ப
அம் கண் -கிருபையா பரயா கரிஷ்யமாணே–கண்கள் நாடு பிடிக்க
திருப்பாண் ஆழ்வார் -ஆளவந்தார் மணக்கால் நம்பி -கீதா விஷயம் -எம் மேல் விழியாவோ
பிள்ளை உறங்கா வல்லி தாசர் -கண் அழகை காட்டச் சொல்லி சம்பிரதாயத்துக்கு பொன் நாச்சியார் உடன்

அன்று –அடி போற்றி -நடை அழகு -நம் பெருமாள் பக்கல்-காணலாம் –
உன் கோயிலில் நின்று இங்கனே போந்து அருளி -சம்பாவனை நடந்து காட்டி –
எல்லை நடந்து -எல்லை கரை மண்டபம் -ஜீயர் புரம் -உறையூர் –
ஒருத்தி -ராமானுஜ மகன் -பிள்ளை லோகாச்சார்யார் மகனாய் ஜோதிஷ்குடி -ஆனை மலைக்கு அருகில் -ஸூ ரஷிதம் -ஒளித்து வளர்ந்து
மாலே -சாம்யாபத்தி–மார்கழி நீராடுவான் -அத்யயன உத்சவம் -மேலையார் செய்வனகள் -திருமங்கை ஆழ்வார் ஆரம்பித்து
அதுக்கு உரிய மண்டபம் கட்டச் சொல்லி -தர்மா வர்மா திருச் சுற்று
விஷ்வக்சேனர் திருச் சுற்று
குலசேகரர் திருச் சுற்று -மூன்றாவது
திரு மங்கை ஆழ்வார் திருச் சுற்று -நான்காவது -அதற்குள் மண்டபம் -இராப்பத்து
நாத முனிகள் -பகல் பத்து சேர்த்து –

கூடாரை –பெருமாளே நாடு புகழும் -குலதனம் -உடையவர் பட்டம் கொடுத்து -இவர் அருளிய நாடு புகழும் பரிசு –
யாம் பெரும் ஸம்மானம் -சாயுஜ்யம்
கறவைகள் -சரணாகதி பாசுரம் -கோவிந்தா -சிறு பேர் -ஜெய விஜயீ பவ -வித்வான் –
இடையர்கள் -நெய் உண்பீர் பட்டய உடுப்பீர் நூறு பிராயம் புகுவீர் -பரிவுடன் –
சிற்றம் -பொற்றாமரை -ரெங்கபதி பாதுகை பிரபாவம் -கிஞ்சித் தாண்டவ -குமிழ் சேவை -ஆகாசம் காயிதம் –
ஏழு கடல் மசி-ஆதி சேஷன் பேச -மணி பாதுகை பிரபாவம் சொல்ல முடியாது சொல்ல
ஆசன பத்மத்தில் அழுந்தின திருவடிகள் -திண் கழல் –

வங்கக் கடல் கடைந்த மாதவனை கேசவனை-திங்கள் திருமுகத்து சேயிழையார் சென்று இறைஞ்சி
அங்கு அப்பறை கொண்ட வாற்றை -கடல் கடைய தானே மாதவன் ஆனான் -கேசவன் -கட்டுக்குடுமி அவிழ–
சிகை அழகை பார்க்காமல் உப்புச்சாறு -ஆராவமுதன் -இங்கேயே இருக்க –சந்திரன் போலே திருமுகம் -உப கோசல வித்யை –
இது முதல் பகுதி
யணி புதுவை பைங்கமலத் தண் தெரியல் பட்டர்பிரான் கோதை சொன்ன சங்கத் தமிழ் மாலை –அநு காரம் பண்ணி தரிக்க
முப்பதும் தப்பாமே-பெரியாழ்வார் -தண் தெரியல் பட்டர்பிரான்-பக்தர்களைப் பார்த்து குளிர்ந்து
கோதை மாலை கட்டிய மாலை -பெரியாழ்வார் கட்டின மாலை கோதை -மாலையே மாலை கட்டி -மாலைக் கட்டின மாலை –
சங்கம் -கூட்டமாக அனுபவிக்கிறோம் –
குரு ஸ்தானம் விட பார்ப்பதே பெருமை -ஸூ க்ருஹம் இல்லை

இங்கு இப்பரிசு உரைப்பார் -அனுஷ்டித்த கோபிகள் -அநு கரித்த ஆண்டாள் – -அநு சந்தித்த நாம்
ஈரிரண்டு மால் வரைத் தோள் செங்கண் திரு முகத்து செல்வத் திருமாலால்
எங்கும் திருவருள் பெற்று இன்புறுவர் எம்பாவாய்-செல்வ நாரணன் சொல் கேட்டலும் -நல் கன்று -தோல் கன்று –
திருப்பாவையை தோல் நமக்கு -ஸ்ரீ கிருஷ்ண அனுபவம் துல்யம்
ஈரிரண்டு -சதுர் புஜம் இல்லை ஒவ் ஓன்று பாட்டுக்கும் இரண்டு மடங்கு —
அனந்தாழ்வான் -பட்டர் -சம்வாதம் -வைகுண்ட நாதன் த்வி புஜனா சதுர் புஜனா -இரண்டுக்கும் பிரமாணங்கள் உண்டு
பெரிய பெருமாள் -நம் பெருமாள் -அங்கேயே சேவிப்பேன் –

ஒரு மகள் தன்னை உடையேன் –செங்கண் மால் தான் கொண்டு போனான்
இயம் கோதா மம ஸூதா -வேதங்கள் ஓதி விரைந்து கிளி அறுத்த மாமனார் -ஸஹ தர்ம சரிதவ
நம்பி யைக் காண நங்கைக்கு ஆயிரம் நயனம் வேண்டும் -கொம்பினுக்கு காணும் தோறும் அவனுக்கு அங்கனே வேண்டும்
சேர்த்திக்கு பல்லாண்டு பாடுவதே நமது கர்தவ்யம் –

———–

மா தொடங்கி -ஸ்ரீ லஷ்மீ கல்யாணம் பாடி பூர்த்தி –
வங்கக் கடல் கடைந்த -கப்பல்கள் போகும் கடல்கள் -மணி மேகலை -ஆதிரை முதல் பிக்ஷை அக்ஷய பாத்திரம் –
வங்கம் போகும் கடல் கடந்து போன கணவன் –
பாற் கடலைக் கடைந்தான் -விஷ்ணு போதம் -வைகுந்தம் என்னும் தோணி பெறாதே
கப்பலே அவன் பிறவிக்கடலைக் கடக்க உதவும் பிரான்
எதுக்காக கடைந்தார் -தேவ கார்யம் வியாஜ்யம் -பெண்ணமுதம் கொண்ட பெம்மான் –
மழை பொழிய வியாஜ்யம் இங்கும் -கோபிகளை அடையவே -பஞ்ச லக்ஷம் –
மாதவனை கேசவனை–ஸ்ரீ லஷ்மீ கேள்வன் -கல்யாண திருக் கோலம் -லஷ்மீ கல்யாண வைபோகமே
bay-of-bengal-அஷ்ட லஷ்மீ திருக் கோயில்
கேசவன் -ஜாம்பவதி -குழைந்தை பிறக்க -தவம் புரிய -கள்வா -ஆசி தோசி-விரைந்து கேட்டதை அருள்பவன் –
அறியும் படி இவன் வரம் கேட்க -என்று பிரார்த்திக்க -பிள்ளை வரம் –
க இதி ப்ரஹ்மணோ நாம ஈஸோஹம் -படைத்து உள்ளே இருந்து நியமிக்க -தஸ்மாத் கேசவ
சாம்பன் -என்று குழந்தை சிவன் பெயரை வைத்தான் –
இதற்காக கேசவன் –
கேச பாசம் மயங்கி தான் மாதவன் ஆனான் -வாசம் செய் பூம் குழலாள்
கேசி அசுரனை அழித்தது போலே நம் பிரதிபந்தகங்கள் அழிப்பவன்

திங்கள் திருமுகத்து -சந்திரன் –திரு -தாமரை இருவரும் -போட்டி -எதிரி சூர்யன் பார்த்து மலரும்
பரஸ்பர விரோதிகள் கலா நிதி சந்திரனும் மநோ தரம் கமல கோமளம் நிர்மலம் தாமரை –
இரு கண்கள் வண்டு போலே மூக்கு செண்பகப்பூ -வண்டு வாரா பதி -இருவரும் சேர்ந்து
விஜயன் அர்ஜுனன் கர்ணன் -அழகில் மன்மதனின் விஜயம் -காது கர்ணன் -சேர்ந்து
இப்படிப்பட்ட திரு முகத்தை வர்ணிக்க முடியாதே –
தனக்கு சமமாக -சாம்யா பத்தி சாதர்ம்யம்-ஆக்கி அருளுவான் -புண்ய பாபவிதூய நிரஞ்சன பரம சாம்யம் உபைதி
பார்ப்பான் -சாஷாத்காரம் -ஆதி கர்த்தாவை -புருஷம் -விரும்பிய பலம் கொடுக்கும் பர ப்ரஹ்மம் –
கதிர் மதியம் போல் முகத்தான் இவன்
சேயிழையார் -பிரசாதகமாக தந்த சூடகம் இத்யாதிகள்
சென்று இறைஞ்சி-வந்து ஸ்தோத்ரம் பண்ணி
அங்கு அப்பறை கொண்ட வாற்றை -பெற்ற விதத்தை -எங்கு எப்பறை-எந்த அர்த்தமும்
மழை -கண்ணன் -கைங்கர்யம்- ஆச்சார்ய கைங்கர்யம் -பரமாத்மா அனுபவம்
ஸ்ரீ வில்லிபுத்தூர் ஆயர்பாடி ஆச்சார்யர் திரு மாளிகை திவ்ய தேசங்கள் இப்படி கொள்ளும் படி வார்த்தை பிரயோகம் –

யணி புதுவை பைங்கமலத் தண் தெரியல் பட்டர்பிரான் கோதை சொன்ன-ஊரும் பேரும் சொல்லி –
அணி கலனாக-ஸ்ரீ வில்லிபுத்தூர் –
தன்னையும் அறிமுகம் -பெரியாழ்வார் -குளிர்ந்த -தாமரை மாலைகள் அணிந்து -அந்தர்யாமி க்கு அலங்காரமாக
மனக்கடலில் வாழும் மாய மணாள நம்பிக்கு – உயிருக்கு உயிரான அவனுக்கு
உபன்யாசம் பண்ணும் பொழுது மாலை போட்டால் கழற்றக் கூடாது –
பட்டர் -சத்தான சான்றோர் -ஸ்தோத்ரியர் -பாஞ்ச ராத்ம ஆகமம் -தீக்ஷை -அர்ச்சக பிரபாவம் -ஆயிரம் ஸ்தோத்ரியர்க்கு சமம்
பிரான் -உபகாரம் -கைங்கர்யம் செய்தவர் –
பெருமாளுக்கே பட்டர் -மறை நான்கும் ஆதின பட்டனை -கலியன்
அவனுக்கு பெண் கொடுத்த -பிரான்
மாமனார் -ஆச்சார்யர் -ஸ்தானம் -வைதிக கர்மம் ச பத்னி உடனே செய்ய உதவியதால்

கோதை -மாலை -கையால் எடுக்கும் பொழுதே பூ போலே பெண் -காவேரி கரை இருக்கு பாடல்
கோ பூமி பிளந்து தோன்றியதால் கோதா
கோ ஞானம் வழங்குபவள் கோதா
கோ மங்களம் வாழ்வில் மங்களம் அருளுபவள்
கோ -நல்ல வார்த்தை
சங்கத் தமிழ் மாலை -கூட்டம் -சத் சங்கம் -கூட்டமாகவே அனுபவிக்க வேண்டும் -கூடி இருந்து குளிர அனுபவம்
முப்பதும் தப்பாமே-எல்லா பாசுர அனுபவம் இழக்கக் கூடாதே

மிக்க இறை நிலையும்–அர்த்த பஞ்சகமும் -1102-நம்மாழ்வார்
மாலே மணி வண்ணா ஆலின் இலையாய் -பரத்வம் —
கூடாரை -பால் சோறு -உண்ணும் சோறு -நெய் ஆழ்வார் பாசுரம் -கூடி இருந்து குளிர்வது
கறவை -நீ தாராய் பறை -சரணாகதி
சிற்றம் -மற்றை நமன் காமங்கள்
வையம் -செங்கண் திரு முகத்து செல்வத் திருமாலால்
எங்கும் திருவருள் பெற்று இன்புறுவர் எம்பாவாய்-புருஷார்த்தம்

திருப்பாவை சொல்வதே திருவாராதானம்
மந்த்ராஸனம் -மாரி -அழைத்து ஆசனம்
ஸ்நாநாசனம் -மாலே மார்கழி நீராடுவான்
அலங்காராசனம் -சூடகமே –ஆடை உடுப்போம்
போஜ்யாசனம் -பால் சோறு – கானம் சேர்ந்து உண்போம்
புனர் மந்த்ராஸனம் -மற்றை நம் காமங்கள் மாற்று
பர்யங்காசனம் –மாதவா சொல்லியே திருப்பள்ளி -கண் வளர
இங்கு இப்பரிசு உரைப்பார் -அங்கு அப்பறை கொண்ட வாற்றை-கோபிகள் -ஆண்டாள் -நமக்கு –
தோல் போற்றிய கன்று -தாய் பசு பால் சுரக்கும்

ஈரிரண்டு மால் வரைத் தோள்-மலை பொன்ற தோள்கள் -நான்கு புருஷார்த்தங்கள் -சதுர்புஜம் —
ஆலிங்கனம் பண்ண இரட்டிப்பாக ஒவ் ஒரு பாசுரத்தில் -geomatrik-progression –
தோள்கள் ஆயிரத்தாய் –தாள்களை பதித்த ஆனந்தத்தால் –
செங்கண் -ஆசையால் பார்க்க கண் சிவக்கும்
திரு முகத்து -ஸ்ரீ மஹா லஷ்மி திரு முகம் பிரதிபலித்து -மடியில் இருப்பாள் –
நரசிம்ம வபு ஸ்ரீ மான் -திரு மார்பில் இருந்து முகம் பார்க்க முடியாதே –
செல்வத் திருமாலால்-திருவேங்கடமுடையான் -நித்யம் திருப்பாவை அனுசந்தானம் -நாச்சியார் திருமொழி திரு மஞ்சனம் –
ஆண்டாள் மாலை -புரட்டாசி முன் நாள்களில் நான்கு மாதம் ஆகுமாம் இந்த மாலை போக
எங்கும் திருவருள் பெற்று இன்புறுவர் எம்பாவாய்-இஹ பர லோக –
மூன்று திரு –
திங்கள் திருமுகத்து சேயிழையார்-
செங்கண் திரு முகத்து
செல்வத் திருமாலால்

மன்மத உபாசனம் -செய்து -வேங்கடவற்கு என்னை விதிக்கிற்றியே
கூடல் இழைத்து-இரட்டைப் படை வந்தால் -கூடிடு கூடல்
குயில் கூவினால் வருவான் -அதுவும் முயன்றாள்
இறுதியில் ப்ரஹ்மாஸ்திரம் -நம் முயற்சி இல்லாமல் -தங்கள் தேவரை வல்ல பரிசு தவிர்ப்பரேல் அது நாம் காணுமே –
106-பெருமாளுக்கும் உப லக்ஷணம் -ஐந்து பெருமாள் இன்றும் -ஹம்ஸ வாஹனம் -பெரியாழ்வார் -ஆண்டாள் –
ஸ்ரீ ரெங்க மன்னாருக்கு திரு மாலை சாத்தி -திருத்தங்கல்-முகம் தொங்கி போக ஆண்டாள் மாலை வஸ்திரம் தரித்து மலரும்
இவர் பத்ரி ஆறு மாதம் சேவை இல்லை -நைமிசாரண்யம் காடு -அஹோபிலம் -தெய்வம் அல்லால் செல்ல ஒண்ணாதே

திருவேங்கடமுடையான் பெரிய கடனாளி -பார்த்தசாரதி மீசை -திருவிடந்தை –கும்பகோணம் -திருமழிசை பிரான் –
நாச்சியார் கோயில் ஒருவருக்கு தான் அடிமை -உப்பிலி அப்பன் -உப்பை விட்டார்
அழகர் -நூறு தடா சமைத்து போட்டு முடியாதே
ரெங்கநாதன் -கிழவன் -இவர் தான் வேணும் – வராஹனே இவர் -பேசி இருப்பதுவும் -எனக்காக தென் திசை
அமுதனாம் அரங்கனுக்கே மாலை இட்டாள் வாழியே -ஆராவமுதனே அரங்கன்
வாரணம் -ஆயிரம் -அங்கு அவன் உடன் சென்று மஞ்சனம் ஆடினாள்

ஆச்சார்ய பரம்
வேதக்கடல் கடைந்து
மா தவன் தபஸ்
கேசவன் -புலன்களை அடக்கி
பக்தி ஞானம் வைராக்யம் அணி கலன்கள் ஸச் சிஷ்யர்
வாழும் நன் மக்களை பெற்று மகிழ்வர்
பஸ்யதி புத்திரர் பவ்த்ரர் -வேதம்

தண் தெரியல் பட்டர்பிரான் கோதை
பாலாலிலையில் துயில் கொண்ட பரமன் வலைப்பட்டு இருந்தேனை
வேலால் துன்பம் பெய்தால் போல் வேண்டிற்றெல்லாம் பேசாதே
கோலால் நிரை மேய்ந்தானாய்க் குடந்தைக் கிடந்த குடமாடி
நீலார் தண்ணம் துழாய் கொண்டு என் நெறி மென் குழல் மேல் சூட்டீரே–13-2-
குடந்தை ஆராவமுதன் சூடிக்களைந்த மாலைக்கு ஆசைப்படும் சூடி கொடுத்த நாச்சியார் -ஆராவமுதாழ்வார் ஆனதால் –
திருமழிசை பிரான் அமுது செய்த சேஷம் உண்டு மகிழ்ந்தவன் அன்றோ –

————

ஒரே சொற்பதமாக, அற்புதமாக ஆண்டாள் அருளிச் செய்தது

இதோ மார்கழி முப்பதும்-முப்பது பாசுரத்தில் இருந்து பொற்பதமாக முப்பது வரிகளில் கண்ணனுக்குச் சாற்றுமறை !!

மார்கழித் திங்கள் மதிநிறைந்த நன்னாளால்
வையத்து வாழ்வீர்காள் நாமும்நம் பாவைக்கு
ஓங்கி உலகளந்த உத்தமன் பேர்பாடி
பாழி அம் தோளுடைப் பற்பனாபன் கையில்
தூயோமாய் வந்து நாம் தூ மலர் தூவித் தொழுது

வெள்ளத் தரவில் துயிலமர்ந்த வித்தினை
கேசவனைப் பாடவும் நீ கேட்டே கிடத்தியோ
பாவாய் எழுந்திராய் பாடிப் பறை கொண்டு
மாமாயன் மாதவன் வைகுந்தன் என்றென்று
நாற்றத் துழாய் முடி நாராயணன்

முற்றம் புகுந்து முகில் வண்ணன் பேர் பாட
சினத்தினால் தென் இலங்கைக் கோமானைச் செற்ற
கிள்ளிக் களைந்தானைக் கீர்த்திமை பாடிப் போய்
சங்கோடு சக்கரம் ஏந்தும் தடக்கையன்
வல் ஆனை கொன்றானை மாற்றாரை மாற்றழிக்க வல்லானை

தூயோமாய் வந்தோம் துயில் எழப் பாடுவான்
செம் பொற் கழலடிச் செல்வா பலதேவா
செந்தாமரைக் கையால் சீரார் வளை ஒலிப்ப
மெத்தென்ற பஞ்ச சயனத்தின் மேல் ஏறி
வெப்பம் கொடுக்கும் விமலா துயில் எழாய்

தோற்றமாய் நின்ற சுடரே துயில் எழாய்
செங்கண் சிறுச் சிறிதே எம் மேல் விழியாவோ
மூரி நிமிர்ந்து முழங்கிப் புறப்பட்டு
என்றென்றுன் சேவகமே ஏத்திப் பறை கொள்வான்
திருத் தக்க செல்வமும் சேவகமும் யாம் பாடி

சாலப் பெரும் பறையே பல்லாண்டு இசைப்பாரே
நாடு புகழும் பரிசினால் நன்றாக
குறை ஒன்றும் இல்லாத கோவிந்தா உந்தன்னோடு
எற்றைக்கும் ஏழ் ஏழ் பிறவிக்கும் உன் தன்னோடு
செங்கண் திருமுகத்துச் செல்வத் திருமாலால்
எங்கும் திருவருள்பெற்று இன்புறுவர் எம்பாவாய்.

———————————————

ஸ்ரீ மத்யை விஷ்ணு சித்தார்ய மநோ நந்தன ஹேதவே
நந்த நந்தன ஸூந்தர்யை கோதாயை நித்ய மங்களம் —

—————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ உ .வே. வெங்கடேஷ் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ உ .வே . வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ தொட்டாசார்யர் சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ ஆயி சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம் சரணம்
ஸ்ரீ அழகிய மணவாள பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பூர்வாசார்யர்கள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ ஆழ்வார்கள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –