Archive for the ‘நம்பிள்ளை’ Category

ஸ்ரீ வார்த்தா மாலையில் -ஸ்ரீ த்வயார்த்த வார்த்தை முத்துக்கள் —

June 11, 2018

ஸ்ரீ த்வயார்த்த வார்த்தைகள் –

பெரிய பிராட்டியாரையும் -பெருமாளையும் – இவர்களுக்கு பிரிவில்லாமையும் -பெருமாளுடைய பொருளையும் –
அருள் சுரக்கும் திருவடியையும் -திருவடிகள் சரணாம் படியையும் – அரணாம் திருவடிகளை அடையும் படியையும் –
அடைந்து ஆரா அனுபவத்தையும் -அருள் உடையவன் ஆக்கத்தையும் – அநுபவத்தில் உகப்பையும் –
அநுபவத்தில் அழுக்கை அறுக்கையும் சொல்லுகிறது -த்வயம் -த்வயத்தாலே திருவடிகளை அநு சந்திப்பான் —

த்வயத்தில் ச விசேஷணமான நாராயண பதத்தாலே பர ஸ்வரூபம் சொல்லிற்று —
பிரபத்யே -என்கிற உத்தமனாலே ஆத்ம ஸ்வரூபம் சொல்லிற்று –
சதுர்த்தி நமஸ் ஸூ க்களாலே புருஷார்த்த ஸ்வரூபம் சொல்லிற்று —
நமஸ் சப்தத்தில் மகாரத்தாலே விரோதி ஸ்வரூபம் சொல்லிற்று –
சரண சப்தத்தாலே உபாய ஸ்வரூபம் சொல்லிற்று –

திருமந்த்ரார்த்த சரம ஸ்லோகார்த்த- இரண்டு அர்த்தத்திலும் ருசி வுடையவனுடைய அநு சந்தான பிரகாரம் -த்வயம் –
ஆச்சார்ய ருசி பரிக்ருஹீதம்-த்வயம்-
உபேய யாதாம்ய பிரதிபாதன பரம்-த்வயம்-
புருஷகார பிரதானம் -த்வயம்-

பிராட்டியை  ஈஸ்வரனோடு  சமானை என்பாரையும் –சேதனரோடு சமானை என்பாரையும் —
வ்யாவர்த்திக்கிறது -ஸ்ரீ -என்கிற சப்தத்தாலே –
ஆஸ்ரயணீயம் ஒரு மிதுனம் அன்று என்பாரை வ்யாவர்த்திக்கிறது மதுப்பாலே –
நிர்க் குணம் என்பாரை வ்யாவர்த்திக்கிறது -நாராயண பதத்தாலே –
நிர் விக்ரஹன் என்பாரை வ்யாவர்த்திக்கிறது -சரணவ் -என்கிற பதத்தாலே –
உபாயாந்தர நிஷ்டரை வ்யாவர்த்திக்கிறது -சரணம் -என்கிற பதத்தாலே –
உபாய ஸ்வீகாரத்தை உபாயம் என்பாரை வ்யாவர்த்திக்கிறது -பிரபத்யே -என்கிற பதத்தாலே –
பிராப்யம் ஒரு மிதுனம் அன்று என்பாரை வ்யாவர்த்திக்கிறது -ஸ்ரீ மதே -என்கிற பதத்தாலே
த்ரிமூர்த்தி சாம்யதையை வ்யாவர்த்திக்கிறது -நாராயண பதத்தாலே –
கைங்கர்யம் புருஷார்த்தம் அன்று என்பாரை வ்யாவர்த்திக்கிறது -சதுர்த்தியாலே –
கைங்கர்யம் ஸ்வயம் பிரயோஜனம் என்பாரை வ்யாவர்த்திக்கிறது நமஸ்ஸாலே –

பட்டர் ஜீயருக்கு த்வயத்தின் அர்த்தத்தை அருளிச் செய்து அருளி –
இதில் உத்தரார்த்தம் அநு சந்திக்கலாவது பரம பதத்தை சென்றாலாய் இருக்கும் –
இங்கே இவ் அர்த்ததம் அநு சந்தித்தவன் ஜீவன் முக்தன் என்று அருளிச் செய்தார் –

நம் ஆசார்யர்கள் திரு மந்த்ரத்திலும் சரம ஸ்லோகத்திலும் அர்த்தத்தை ஒழித்துப் போருவார்கள் –
த்வயத்தில் சப்தமே தொடங்கி ஒழித்துப் போருவார்கள் –
திருமந்தரம் ஆச்சார்ய வாக்கியம் – த்வயம் சிஷ்ய வாக்கியம் –
த்வயத்தில் பூர்வ கண்டத்தில் அர்த்தத்தை அனுசந்தித்தால் ரஷண அர்த்தமாக விலங்கிக் கிடந்த துரும்பு எடுத்து பொகட பிராப்தி இல்லை –
உத்தர கண்டத்தில் அர்த்தத்தை அனுசந்தித்தால் தலை சொரிகைக்கு அவசரம் இல்லை – மடல் எடுத்துக் கொண்டு புறப்படும் இத்தனை –

பாடல் கொட்டையப் பிள்ளை வார்த்தை –
பூர்வ கண்டம் அநந்ய கதித்வம் சொல்லுகிறது–உத்தர கண்டம் அநந்ய பிரயோஜனத்வம் சொல்லுகிறது –
பூர்வ கண்டம் -பகவத் கிருபைக்கு வர்த்தகம்–உத்தர கண்டம் -பகவத் ப்ரீதிக்கு வர்த்தகம்
அநிஷ்ட நிவ்ருத்தியும் -இஷ்ட பிராப்தியும் இரு வருக்கும்-ஈஸ்வரன் -சேதனன் -ஓன்று போலே காணும் –
பூர்வ கண்டம் -அசித் வ்யாவ்ருத்தி–உத்தர கண்டம் -ஈஸ்வர வ்யாவ்ருத்தி –
நான் அடியேன் -பெரிய திருமொழி -7-3-1- என்று நம் பூர்வாச்சார்யர்கள் ரஹஸ்ய த்ரயத்தையும் தங்களுக்கு
தஞ்சம் என்று நினைத்துக் கொண்டு போரா நிற்கச் செய்தேயும் –
ஆச்சார்ய ருசி பரிக்ருஹீதம் ஆகையாலே-த்வயத்தை மிகவும் ஆதரித்து போருவார்கள் –
இதனுடைய அருமையையும் பெருமையையும் சீர்மையையும் பாராதே -வந்தபடி வரச் சொல்லார்கள்–நம் பூர்வாச்சார்யர்கள் என்று –
அதிகாரி துர் லபத்தாலே -இதனுடைய அருமை சொல்லிற்று–
கர்ம ஞான பக்தி நிர்வ்ருத்தி பூர்வகம் ஆகையாலே இதனுடைய பெருமை சொல்லிற்று –
ரஹஸ்ய த்ரய த்தில் வ்யாவ்ருத்தி வுண்டாகையாலே சீர்மை சொல்லிற்று –

த்வயத்தில் அர்த்தம் உபாயாந்தரங்களைப் பொறாது–சப்தம் சாதநாந்தரங்களைப் பொறாது –
பிரபத்தியை சக்ருத் என்பர் ஆழ்வான் -உடனே–சதா என்பர் முதலி யாண்டான்–சக்ருதேவ என்பர் பட்டர்
பக்தியில் காட்டில் பிரபத்திக்கு வாசி -அதி க்ருதாதி அதிகாரம் -சர்வாதிகாரமாகையும் –சாத்தியம் சித்தமாகையும் -கர்ம அவசாநம்
-சரீர அவசநாம ஆகையும் -அந்திம ஸ்ம்ருதியும் -அவனதேயாகையும் –
ஆசார்யன் முன்னிலையாக எம்பெருமான்-திருவடிகளிலே பண்ணின பிரபத்தி யாகையாலே –
பூர்வ கண்டத்தில் அர்த்தம் பலாந்தரங்களுக்கும் பல பிரதமாகையாலே –
இவன் நம்மை உபாயமாக பற்றி பிரயோஜனாந்தரங்களைக் கொண்டு போகிறான் ஆகாதே -என்று ஈஸ்வர ஹிருதயம்
கடல் கலங்கினால் போலே கலங்கும்
-உத்தர கண்டத்தாலே -உன்னையே–உபாயமாகப் பற்றி பிரயோஜனாந்தரன்களைக் கொண்டு போவான் ஒருவன் அல்லன் -என்று
ஈஸ்வரன் மாஸூ ச என்று சேதனன் கண்ணா நீரை துடைத்தால் போலே –
சேதனனும் ஈஸ்வரனை -மாஸூ ச-என்கிறான் –
பிரகிருதி -விசேஷணம்–விக்ருதி -அனுபவம்–ஏதத் விக்ருதி -வ்ருத்தி விசேஷம்–பிரக்ருத்யந்தரமும் விக்ருத்யந்தரமும் -ஆத்ம நாசம் –

பின்பு அழகிய பெருமாள் ஜீயர் சில வைஷ்ணவர்களைக் காட்டி த்வயத்தில் பூர்வ கண்டத்துக்கும் உத்தர கண்டத்துக்கும்
வார்த்தை அருளிச் செய்ய வேணும் என்று விண்ணப்பம் செய்ய -பிள்ளை அருளிச் செய்தபடி –
பெருமாளும் பெரிய பிராட்டியாரும் அபிமதங்களை முடிப்பார் என்று இருக்கை –
அபிமதங்கள் தான் எவை என்னில் -பெருமாளும் பிராட்டியாருமாய் இருக்கிற இருப்பில் எல்லாம் அடிமையும் செய்ய வேணும் என்று இருக்கையும்
-அடிமைக்கு விரோதி கழிய வேணும்  என்று இருக்கையும் -என்று அருளிச் செய்தபடி நினைத்து இருக்கிறார்கள் –

ஸ்ரீ பாதத்தில் அவர்கள் நினைத்து இருப்பது ஏது என்று ஜீயர் கேட்க -இம் மஹோ உபகாரத்தை பண்ணினவன் -த்வயார்த்தத்தை  அருளியது
-என்று நினைத்து இருப்பது -பின்னையும் ஜீயர் புருஷகாரமாய் இருக்கும் இவள் -அகலகில்லேன் -என்று ஆழம் கால் படா நிற்க –
புருஷகார பூதை யாகிறபடி எங்கனே என்னில் -அல்லி மலர் மகள் போக மயக்குகள் ஆகியும் நிற்கும் அம்மான் -திருவாய் மொழி -3-10-8-  என்றும்
-பார் வண்ண மட மங்கை பத்தர் பித்தர் பனி மலர் மேல் பாவைக்கு -திரு நெடும் தாண்டகம் -18- என்றும் 
-நிற்கச் செய்தேயும் ஜகத் நிர்வாகமும் சொல்லுகிறது இல்லையோ -என்று அருளிச் செய்தார் –

நம்பியை கோவர்த்தன தாசர் -அர்ஜுனனைப் போலே யாகிலும் யோக்யதை வேண்டாவோ என்ன –
ஷத்ரியவாதிகளும் வேணுமோ என்றார் –
அதிகாரிக்கு அபராதாநாம் ஆலயத்வமும் – ஆர்த்தியும் -அநந்ய கதித்வமும் -ஸ்வ ஞானமும் -ஸ்வரூப பிரகாசமும் -வேணும் –
பூர்வ அபராதம் பொறுக்கைக்கு புருஷகாரம் வேணும் – கால நியதி பாராமைக்கு மதுப்பு வேணும் –
புருஷகாரம் தான் ஜீவிக்கைக்கு சீலாதி குணங்கள் வேணும் – அது தான் -கார்யகரம் ஆகைக்கு ஞான சக்தியாதி குணங்கள் வேணும் –
சம்சாரிகளுக்கு ருசி ஜநகமுமாய் -முமுஷுக்களுக்கு சுபாஸ்ரயமுமாய் முக்தருக்கு போக்யையும் ஆகைக்கு விலஷண விக்ரகம் வேணும் –
உபாய சௌகுமார்யத்துக்கு நைர பேஷ்யம் வேணும் – அதுதான் பலத்தோடே வ்யாப்தம் ஆகைக்கு ச்வீகாரம் வேணும் –
கீழ் புருஷகாரம் ஆனால் போலே மேலும் பிராப்ய பூதை யாகவேணும் –
கீழ் உபாய பூதன் ஆனால் போலே மேலும் பிராப்ய பூதன் ஆக வேணும் –
சேஷத்வத்து அளவு அன்றிக்கே -சேஷத்வ வருத்தியும் வேண்டும் -ஸ்வ ஸ்வா தந்த்ர்ய நிவ்ருத்தி அன்றிக்கே
ஸ்வ போக்த்ருத்வ நிவ்ருத்தியும் வேண்டும் –

வங்கி புரந்து நம்பி -யதிவர சூடாமணி தாஸ்ர்க்கு -ஒரு சர்வ சக்தியை அசக்தன் பெரும் போது தானும் பிறரும் தஞ்சம் அன்று
-ஆசார்யன் அனுக்ரஹ பூர்வகமாக த்வயத்தில் அர்த்தத்தை அனுசந்தித்து பிழைத்தல் -நித்ய சம்சாரியாய் முடிதல் செய்யுமதுக்கு
மேற்பட்டது இல்லை என்று அருளிச் செய்தார்

எம்பெருமானார் புழுவன் காலத்திலே வெள்ளை சாத்தி மேல் நாட்டுக்கு எழுந்து அருள-
அங்கே நம்பெருமாள் பிரசாதம் கொண்டு காண வந்த
அம்பங்கி அம்மாளுக்கு உடையவர் ஓருரு த்வயத்தை அருளிச் செய்தார் –
பார்ஸ்வச்தர் -இது என் ஜீயா அங்கீகரித்து அருளிற்றே என்ன -இத்தனை தூரம்
பெருமாள் பிரசாதம் கொண்டு வந்த இவருக்கு த்வயம் ஒழிய பிரத்யுபகாரம் உண்டோ -என்று அருளிச் செய்தார் –

ஸ்வீகாரத்தில் உபாய புத்தியும் -பேற்றில் சம்சயமும் காண் ஒருவனுக்கு மோஷ விரோதி –
சாபராதிகளான சம்சாரிகளுக்கு சர்வ ஸ்வாமியான எம்பெருமானைப் பற்றும் இடத்து -தன் அபராத பரம்பரைகளைப் பார்த்து பிற்காலியாதே
-பின் பற்றுகைக்கு புருஷகார பூதையான பிராட்டியை சொல்லுகிறது -ஸ்ரீ -என்கிற பதத்தாலே –

இப்படி புருஷகார பூதையான பிராட்டி அவனோடே சேர இருப்பது ஒரு தேச காலங்களிலேயோ
என்னில் -பிராப்ய பிரபாவான்களைப் போலே பிரியாத நித்ய யோகங்களைச் சொல்லுகிறது -மதுப்பு –

இப் புருஷகாரமும் மிகை என்னும்படியாய் இவள் தானே குறை சொல்லிலும் -செய்தாரேல் நன்று செய்தார் –
பெரியாழ்வார் திருமொழி -4-9-2- என்று பரிந்து நோக்கும் வாத்சல்யாதி குணம் சொல்கிறது -நாராயண -பதத்தாலே –

ஆஸ்ரிதரை கைவிடாதே சௌலப்யம் சொல்லுகிறது -சரணவ் -பதத்தாலே –

அநிஷ்ட நிவ்ருத்திக்கும் இஷ்ட பிராப்திக்கும் தப்பாத உபாயம் என்கிறது சரணம் என்கிற பதத்தாலே –
அவன் திருவடிகளில் இத்தனை நன்மை உண்டாய் இருக்க -இந்நாள் வரை இழந்தது இவன்
பற்றாமை இறே -அக் குறைகள் தீர பற்றும் பற்றுகையைச் சொல்லுகிறது பிரபத்யே -என்கிற பதத்தாலே –

இப்படி பூர்வ கண்டம் சொல்லி நின்றது –
மேல் உத்தர கண்டம்சொல்லுகிறது–இதில்
மதுப்பாலே இவனோடே கூடி இருக்கிற இவளும் உத்தேச்யை யாகையாலே -நாம் ஏதேனும் ஒரு
கிஞ்சித்காரம் செயிலும் -அவனோடே கூடி இருந்து ஒன்றை பத்தாக்கி அவன் திரு உள்ளத்தை உகப்பிக்கும்
ஆகையாலே -அவனோடு கூடி இருந்தவள் என்கிறது -ஸ்ரீ மதே -என்கிற பதத்தாலே –

நம்மோடு நித்ய முக்தரோடு வாசி யற எல்லாரையும் சமமாக ரஷிக்கும் ஸ்வாமித்வம் சொல்லுகிறது -நாராயண பதத்தாலே –

இப்படி ஸ்வாமியான எம்பெருமான் திருவடிகளிலே -சர்வ தேச சர்வ கால சர்வ அவஸ்தை உசிதமான சர்வவித
கைங்கர்யங்களையும் பண்ண வேணும் என்று பிரார்த்திக்கும்படி யைச் சொல்கிறது சதுர்த்தியாலே –

இப்படி இருந்துள்ள அடிமை செய்யும் இடத்து -அவன் உகந்த உகப்பு ஒழிய தான் உகந்த உகப்பை தவிரச் சொல்கிறது -நம -என்கிற பதத்தாலே –

ஸ்ரீ மத என்கிற பதத்தாலே -திரு மார்பில் நாய்ச்சியாரோடே அனுசந்திக்கிறார் –
ஸ்ரீ மன் நாராயண சரணவ் சரணம் பிரபத்யே -என்கிற பதங்களாலே திருவடிகளை அனுசந்திக்கிறார் –
ஸ்ரீ மதே நாராயண -என்கிற பதங்களாலே -அருகு இருந்த நாய்ச்சிமாரோடே -இட்ட தனி மாலையையும் – கவித்த திரு அபிஷேகத்தையும்
-சிவந்த திரு முக மண்டலத்தையும்-அனுசந்திக்கிறார் –
ஆய -நம -என்கிற பதங்களாலே கைங்கர்யத்தை அனுசந்திக்கிறார் –

எம்பெருமானார் தம்முடைய ஸ்ரீ பாதத்திலே ஆஸ்ரித்ததொரு ஸ்ரீ வைஷ்ணவருடைய பிள்ளைக்கு ஏகாயனரோட்டை சம்சர்க்கம் உண்டாக –
நம்மோடு சம்பந்தம் உடையவன்வ்யபசரித்து அநர்த்த பட ஒண்ணாது என்று -பெருமாள் திருவடிகளிலே எழுந்து அருளி இருக்கச் செய்தே
-அவனும் அங்கே சந்நிஹிதனாக -வாராய் உனக்கு பிரமாணங்களால் காட்டலாம்படி ஞான பௌஷ்கல்யமில்லை
-நாம் வேதாந்தங்களில் அறுதி இட்டு இருக்கும் பொருள் -இவ் வாத்மாவுக்கு தஞ்சமாக இருக்கும் அர்த்தம் த்வயம் அல்லது இல்லை
-என்று பெருமாள் திருவடிகளில் ஸ்ரீ சடகோபனை எடுத்து சத்யம் பண்ணிக் கொடுத்து அருளினார் –
அவரும் அன்று தொடங்கி த்வய நிஷ்டர் ஆனார் –

பட்டர் த்வயத்தின் அர்த்தத்தை புத்தி பண்ணி சப்தாந்தரத்தாலே இவ் வர்த்தத்தை அனுசந்திக்க ஒண்ணாதோ -என்று
உடையவருக்கு விண்ணப்பம் செய்ய -அதுக்கு குறை இல்லை –
ஆகிலும் இப் பாசுரத்துக்கு சுரக்கும் அர்த்தம் வேறொரு பாசுரத்துக்கு சுரவாதே -என்று அருளிச் செய்தார் –

நம் ஆசார்யர்கள் திரு மந்த்ரத்திலும் சரம ஸ்லோகத்திலும் அர்த்தத்தை ஒழித்துப் போருவார்கள் –
த்வயத்தில் சப்தமே தொடங்கி ஒழித்துப் போருவார்கள் –
திருமந்தரம் ஆச்சார்ய வாக்கியம் – த்வயம் சிஷ்ய வாக்கியம் –
த்வயத்தில் பூர்வ கண்டத்தில் அர்த்தத்தை அனுசந்தித்தால் ரஷண அர்த்தமாக விலங்கிக் கிடந்ததுரும்பு எடுத்துப் பொகட பிராப்தி இல்லை –
உத்தர கண்டத்தில் அர்த்தத்தை அனுசந்தித்தால் தலை சொரிகைக்கு அவசரம் இல்லை – மடல் எடுத்துக் கொண்டு புறப்படும் இத்தனை –

பகவத் சரணாரவிந்த சரணாகதனாய் -ஞாநினாம் அக்ரேசரனாய் -விலஷண அதிகாரியான -பிரபன்னனுக்கு
உபாயத்தில் பிரவ்ருத்தி ஸ்வரூப விரோதி —உபேயத்தில் நிவ்ருத்தி ருசி விரோதி –
உபாயத்தில் பிரவ்ருத்தி ஸ்வரூப ஹானி —உபேயத்தில் பிரவ்ருத்தி ஸ்வரூப விரோதி –
இவ்விரண்டு அர்த்தத்துக்கும் நிதர்சன பூதர் -ஸ்வ ரஷண ஷமையாய் இருக்கச் செய்தே –
ஸ்வ ஸ்வரூப பாரதந்த்ர்யத்தை அனுசந்தித்து -அசோக வநிகையில் எழுந்து அருளி இருந்த பிராட்டியும் –
பெருமாள் -நில் -என்னச் செய்தேயும் -தம்முடைய செல்லாமையைக் காட்டி -அவருடைய வார்த்தையை அதிக்ரமித்து —
காட்டிலே தொடர்ந்து அடிமை செய்த இளைய பெருமாளும் –

சம்சார சம்பந்தம் அற்று திரு நாட்டிலே போய் இருக்கும் அளவும் -த்வயத்தில் இரண்டு கண்டத்தில் அர்த்தத்தையும் கொண்டு –
பிரபன்னனாவன் கால ஷேபம் பண்ணும்படி -பெரிய பிராட்டியாரை பின் செல்லும் -ஸ்வபாவன் ஆகையாலே -இவள் புருஷகாரமாக கொண்டு
ஆஸ்ரயிக்கிற நம் பெரும் பிழைகள் பாராதனுமாய் -ஆஸ்ரயிப்பாருக்கு மிகவும் எளியனான நாராயணனுடைய திருவடிகள் இரண்டையும்
-எனக்கு அத்யந்தம் அநிஷ்டமாய் அநாதியாக இன்றளவும் வர வடிம்பிட்டு வருகிற சம்சாரத்தை வாசனையோடு போக்கி -எனக்கு இஷ்ட தமமாய்
-நிரதிசய ஆனந்தவஹமாய் -அனந்தமாய் -அபுநாவருத்தி லஷணமான மோஷத்தை பெறுகைக்கு அவ்யஹித சாதனமாகப் பற்றி நின்றேன் –

பெரிய பிராட்டியாரோடு கூடி -சர்வ ஸ்வாமி யான நாராயணன் திருவடிகளிலே -சர்வ தேச சர்வ கால
சர்வ அவஸ்த  உசிதமான சகல சேஷ வ்ருத்திகளையும் பண்ணப் பெறுவேன் ஆகவுமாம் –
அதுக்கு விரோதியான அஹங்கார மமகாரங்கள் தவிருவதாகவும் -இதனுடைய அநுக்ர மணம் -இருக்கும்படி
சாபராதானனான சம்சாரி சேதனனுக்கு சர்வஞ்ஞானான சர்வேஸ்வரனைக் கிட்டும் இடத்தில் -இவனுடைய அபராதம்
அவன் திரு உள்ளத்தில் படாதபடி -அழகாலும் குணங்களாலும் -அவனைத் துவக்கி இவனை திருவடிகளில் சேர விடுகைக்கு –
கண் அழிவு அற்ற புருஷகாரமான பிராட்டி ஸ்வரூபம் சொல்லி -மதுப்பாலே -இவளுக்கு அவனைப் பிரிய
சம்பாவனை இல்லாதா மகா சம்பத்தான நித்ய யோகம் சொல்லி -நாராயண பதத்தாலே -இவள் புருஷகாரமும்
மிகை யாம் படியாக -அவன் ஆஸ்ரித விஷயத்தில் பண்ணும் வாத்சல்யாதி குண யோகம் சொல்லி –
சரணவ் -என்கிற பதத்தாலே -இவன் குற்றங்களை இட்டுக் கை விடும் என்று -வரையாதே மேல் விழுந்து
-சுவீகரிக்கும் திருவடிகளினுடைய சேர்த்தி அழகைச் சொல்லி -சரணம் -என்கிற பதத்தாலே -அவை தான் இவனுக்கு
அநிஷ்ட நிவ்ருதிக்கும் இஷ்ட ப்ராப்திக்கும் -சாதனம் என்னும் இடம் சொல்லி -ப்ரபத்யே என்கிற வர்த்தமானத்தாலே –
சேதனன் நெடும் காலம் பண்ணின பராதி கூல்யம் தவிர்ந்து -இன்று இசைந்து பற்றுகிற பற்றிச் சொல்லி –
உத்தர கண்டத்திலே
ஸ்ரீமத் பதத்தாலே -உபேயத்திலும் பிராட்டி புருஷகார பூதையுமாய் ஸ்வாமிநியுமாய்க் கொண்டு –
அவனோடே நித்யவாசம் பண்ணுகிற படியை சொல்லி –
நாராயண பதத்தாலே அவனுடைய சர்வ ஸ்வாமித்வம் சொல்லி –
ஆய -என்கிற சதுர்த்தியாலே -இவ்விருவருமான சேர்த்தியிலே இப்ப்ரபன்னனான சேதனன் –
ஸ்வரூப அனுரூபமான வருத்தி விசேஷத்தை பிரார்த்தித்து -அத்யா ஹார்யமான ஸ்வ சப்தத்தாலே பெற்றபடி சொல்லி –
நமஸ் ஸாலே அடிமை செய்யும் இடத்து அவன் உகந்த உகப்பைக் கண்டு உகக்கும் அது ஒழிய
தன் உகப்பு தவிர்ந்தபடி சொல்லித் தலைக்கட்டுகிறது-

ஆழ்வான் எம்பெருமானாரை -ப்ரபத்தி என் பட்டு இருக்கும் -என்று கேட்க –
அது கர்மாதிகளை விட்டல்ல தான் இருப்பது –ஒன்றில் ஆயிரம் இல்லை -ஆயிரத்தில் ஓன்று உண்டு
குளப்படியில் கடல் இல்லை கடலில் குளப்படி உண்டு
ஆகையாலே எல்லாம் ப்ரபத்தியிலே உண்டு என்று அருளிச் செய்தார் –
அதில் இவை கண்டபடி  எங்கனே என்னில்
ராஜகுமாரன் கர்ப்பூர நிகரத்தை வாயிலே இட்டு பல்லாலே அசைக்குமா போலே த்வயத்தை உச்சரிக்கை கர்மம்
அவன் அதன் ரசத்தை பானம் பண்ணுமா போலே இடை விடாதே அனுசந்திக்கை -ஜ்ஞானம்
அவன் அந்த ரசத்தாலே தன்னை மறந்து இருக்குமா போலே இவனும்
அதின் அர்த்த அனுசந்தானத்தாலே ரச அதிசயினாய் தன்னை மறந்து இருக்கும் அது -பக்தி
அத்தாலும் பிரபன்னனுடைய அனுஷ்டானம் இருக்கும்படி பிறந்துடையவள் ஒப்பனை போலேயும்
ராஜகுமாரன் கர்ப்பூர நிகரத்தை வாயில் இட்டு நீரை நாக்காலே போக்குமா போலேயும்
பிரபன்னனுக்கு த்வய அர்த்த அனுசந்தானம் ஒழிய தேக யாத்ரை செல்லாது

திருமந்தரம் விலைப்பால் த்வயம் முலைப் பால்

நம்முடைய த்வயம் இருக்கும் படி–
கரை கட்டின காவேரியும் -கரை கட்டாக் காவேரியுமாய் -அப்படி இறங்கும் துறையுமாய் இருக்கும் -அவை எவை என்னில்
பரம பதம் -கரை கட்டாக் காவேரி ராம கிருஷ்ணாதி விபவம் கரை கட்டின காவேரி அப்படி இறங்கும் துறை திருமந்த்ரமும் த்வயமும் –
இங்கன் ஒத்தவனைக் காண்பது எங்கனே என்னில்-
திருவனந்தாழ்வான் மடியிலும் பெரிய திருவடி முதுகிலும் சேனை முதலியார் திருப் பிரம்பின் கீழும்
இருப்பவன் இறே நமக்கு ப்ராப்யன் –

———————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பின்பழகிய பெருமாள் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பூர்வாச்சார்யர்கள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

Advertisements

ஸ்ரீ பாஷ்ய த்ரவிடாக மாத்யதசக த்வந்த்வ ஐக கண்ட்யம்–முதல் பாட்டு சதுஸ் ஸூத்ர்யர்த்தம் –

September 6, 2017

ஸ்ரீ பாஷ்ய த்ராவிடாக மாத்யதசக த்வந்த்வ ஐக கண்ட்யம்–
ஸ்ரீ ஈட்டில் இரண்டாம் திருவாய் மொழி பிரவேசத்திலே அருளிச் செய்த பிரதம சங்கதி கிரந்தத்திற்கு விவரணம் –

முதல் திருவாய் மொழியும் இரண்டாம் திருவாய் மொழியும் அத்யாய சதுஷ்டயாத்மக சாரீரக மீமாம்ஸா சாஸ்த்ர சமாநார்த்தகமாய் இருக்கும் –
சாரீரகார்த்தம் தான் ப்ரஹ்ம காரணத்வமும் -ததபாத்யத்வமும் -முமுஷு உபாஸ்யத்வமும் -முக்த ப்ராப்யத்வமும் –
காரணத்வமபாத்யத்வம் உபாயத்வம் உபேயதா -என்னக் கடவது இறே-
இவ்விரண்டு திருவாய் மொழியும் வேதாந்த சாஸ்த்ர சமாநார்த்தம் என்னும் இடத்தை நம்பிள்ளை ஈட்டிலே-வீடுமின் முற்றின ப்ரவேசத்திலே –
தத்வ பரமாயும் உபாசன பரமாயும் இறே மோக்ஷ சாஸ்திரம் தான் இருப்பது –
அதில் தத்வ பரமாகச் சொல்ல வேண்டுவது எல்லாம் சொல்லிற்று கீழில் திருவாய் மொழியிலே –உபாசன பரமாகச் சொல்ல வேண்டுமவற்றுக்கு எல்லாம்
சங்கரஹமாய் இருக்கிறது இத்திருவாய் மொழி என்று அருளிச் செய்தார் –
இத்தையும் கொண்டு வேதாந்தாசார்யரும் த்ரமிட உபநிஷத் தாத்பர்ய ரத்னாவளியிலே
ஆதவ் சாரீரகாரத்த க்ரமமிஹ விசதம் விம்சதிர் வக்தி சாக்ரா -என்று அருளிச் செய்தார் –
இன்னமும் -புரா ஸூத்ரைர் வ்யாசம் சுருதி சத சிரோர்த்தம் க்ரதிதவான் விவவ்ரே தம் ஸ்ராவ்யம் வகுளதர தாமேத்ய ச புநர் உபாவேதவ் க்ரந்தவ் கடயிதுமலம் யுக்தி பிரசவ்
புநர் ஜஜ்ஜே ராமாவரஜ இதி ச ப்ரஹ்ம முகுர-என்று சாமானையென சாரீரகத்துக்கும் திருவாய் மொழிக்கும் உண்டான ஐகமத்யத்தை ஆச்சான் பிள்ளையும் அருளிச் செய்தார் –
ஆகையால் இரண்டு திருவாய் மொழியும் பூர்வ உத்தர த்விகாத்மகமான சாரீரக சாஸ்த்ர சமா நார்த்தம் என்று கொள்ள வேணும் –
இஸ் ஸம்ப்ரதாயார்த்தத்தை பாட்டுக்கள் உபபத்தியுடனே ஏறிட்டு பிரகாசிப்பிக்கிறோம் –

முதல் திருவாய் மொழி பூர்வ த்விகத்தோடு சேரும்படியைத் தெரிவிக்கிறோம் -அது எங்கனே என்னில்-
முதல் பாட்டு -நாலடியும் சதுஸ் ஸூத்ர்யர்த்தமாகவும்
மனனகம் -என்கிற இரண்டாம் பாட்டு -ஈஷத்ய-ஆனந்தமய -அந்தராதித்ய அதிகரண அர்த்தமாகவும்
இலனது -என்கிற மூன்றாம் பாட்டு ஆகாச பிராண ஜ்யோதி இந்த்ர பிராணாதி கரண அர்த்தமாகவும்
நாமவன் -அவரவர் -நின்றனர் -என்கிற நாலாம் பாட்டு தொடங்கி மூன்று பாட்டும் த்ரிபாத் யர்த்தமாகவும்
ஆக -ஆறு பாட்டும் பிரதம அத்யாய அர்த்தமாய் –
திட விசும்பு என்கிற ஏழாம் பாட்டு த்வதீய லக்ஷண பிரதம பாதார்த்தமாகவும்
சுரரறி -உளன் எனில் -என்கிற எட்டாம் பாட்டும் ஒன்பதாம் பாட்டும் தர்க்க பாதார்த்தமாகவும்
பரந்த தண் -என்கிற பத்தாம் பாட்டும் நிகமன பாட்டும் வியத்பாத துரீய பாதார்த்தமாகவும்
ஆக -ஏழாம் பாட்டு தொடங்கி நிகமத்து அளவும் த்விதீயாத்ய யர்த்தமாய்
இத்திருவாய் மொழி பூர்வ த்விகார்த்தமாகக் காணலாம் –

அதில் முதல் பாட்டில் -உயர்வற உயர்நலம் உடையவன் எவன் அவன் -என்கிற சந்தை பிரதம அதிகரண சமாநார்த்தம் -அது எங்கனே என்னில்
பிரபாகர் மதரீத்யா சப்தத்துக்கு கார்யார்த்தத்திலே போதகதவை சக்தியாகையாலும்
பரிநிஷ்பந்ந வஸ்துவில் சப்தத்துக்கு போதகதவை சக்தி இல்லாமையாலும் வேதாந்தங்கள் பரிரிஷ்பந்நமான ப்ரஹ்மத்திலே பிரமாணம் ஆக மாட்டாது –
பிரமாணம் அல்லாமையாலே சாங்க அத்யயனம் பண்ணினவனுக்கும் அனந்த ஸ்திர பல ஆபாத ப்ரதீதி வர மாட்டாது –
அக்ஷய்யம் ஹ வை சாதுர்மாஸ்யயாஜி நஸ் ஸூக்ருதம் பவதி–இத்யாதி வாக்கியங்களில் சாதுர்மாஸ்யாதி கர்மங்களுக்கும் அக்ஷயமான பலம் ஸ்ருதம் ஆகையாலும்
கர்ம அல்ப அஸ்திர பலத்தவ நிர்ணயம் ஸித்தியாது-ஆகையால் கர்மணாம் அல்ப அஸ்திர பலவத்வ நிர்ணய ஸஹித அனந்த ஸ்திர பல ஆபாத ப்ரதீதி ரூப
விசிஷ்ட ஹேது சித்தியாமையாலே வேதாந்த ஆரம்பம் கடியாது என்கிற பூர்வ பக்ஷத்திலே-
அம்பா தாத மாதுலாதி சப்தங்களில் சித்த ரூபமான மாதா பித்ராத் யர்த்தங்களில் பிரதம வ்யுத்பத்தி காண்கையாலும்-அது கார்ய ரூப அர்த்தத்தில் என்கிற நிர்பந்தம் இல்லாமையாலும் வேதாந்தங்களுக்கு பரி நிஷ்பந்ந போதனா சாமர்த்தியம் யுண்டாய் அதுகள் பிரமாணம் ஆகையால் அனந்த ஸ்திர பல ஆபாத ப்ரதீதி ரூப விசேஷயாம்சம் லபிக்கும்-
கர்ம விசாரம் பண்ணினவனுக்கு ஆவ்ருத்தி விதாநாதிகளாலே கர்மங்களுக்கு சாதிசய பலத்தவம் அவகதம் ஆகையாலும்
அக்ஷய்யத்தவ கீர்த்தனம் சிரகால ஸ்தாயித்வ அபிப்ராயமாக வாயுஸ் சாந்தரிக்ஷஞ்சை ததம்ருதம்-என்கிற இடத்தில் அம்ருதத்வம் போலே நிர்வஹிக்க வேண்டுகையாலும்
-கர்மாணாம் அல்ப அஸ்திர பலத்வ நிர்ணய ரூப விசேஷணாம்சம் சித்திக்கும் –
இப்படி விசிஷ்ட ஹேது லபிக்கையாலே சாஸ்த்ரா ஆரம்பம் கடிக்கும் என்று இறே பிரதம அதிகரணர்த்தம்-
இனி உயர்வற யுயர் நலமுடையவன் என்று ணவத்திகா ஆனந்த ஸ்திர பல ரூப குண விபூதி மத்தையைச் சொல்லி –
யவன் -என்று இவ்வர்த்தத்துக்கு -ஆனந்தோ ப்ரஹ்ம -இத்யாதி -சுருதி பிராமண ப்ரஸித்தியையும் காட்டுகையாலே சித்த வஸ்துவான பர ப்ரஹ்ம
வேதாந்த வேத்யம் என்று சித்திக்கையால் இச்சந்தை விசேஷயாம்சமான அனந்த ஸ்திர பல ஆபாத ப்ரதீதியை ஸூசிப்பிக்கிறது –
உயர்வற -என்கிற இது ப்ரஹ்மாதிகளுடைய கர்ம அதீன உச்சராயம் பகவத் உச்சராய அபேக்ஷயா இல்லை என்னும்படி இருக்கும் என்று
சொல்லுகையாலே கர்மங்களினுடைய அல்ப அஸ்திர பலத்வ நிர்ணயத்தை ஸூசிப்பிக்கிறது –
ஆக -உயர்வற உயர்நலம் யுடையவன் யவன் -என்கிற அளவிலே விசிஷ்ட ஹேதுவை ஸூசிப்பிக்கையாலே –
சாரீரக ஆரம்ப சமர்த்தந பர பிரதம ஸூத்ரார்த்தம் இச்சந்தை என்னக் குறையில்லை –
கிஞ்ச-ப்ரஹ்ம சப்த ப்ரவ்ருத்தி நிமித்தமான நிரதிசய ப்ருஹத்த்வத்தை -உயர்வற உயர்நலம் யுடையவன் -என்று முக்த கண்டமாக அருளிச் செய்து –
அவன் துயரறு சுடரடி தொழுது ஏழு -என்று அவன் திருவடிகளைத் தொழுது உஜ்ஜீவி என்று ஜிஜ்ஞாசா பல நிர்ணய கார்ய யுக்தி முகேந
ஜிஜ்ஞாச சப்தார்த்தத்தை ஸூசிப்க்கையாலும் இச்சந்தை பிரதம அதிகரணர்த்தம் –
இப்பாட்டுத் தான் வாக்யைக வாக்கியமாக ஓர் அன்வயத்தையும் வாக்ய த்ரயமாக ஓர் அன்வயத்தையும் உடைத்தாகையாலே
வாக்ய த்ரய பக்ஷத்தில் இவ்வர்த்தம் ஸ்வ ரசமாய் சித்திக்கும் –

மயர்வற மதிநலம் அருளினன் யவன் -என்கிற இது ஜென்மாதிகாண ப்ரமேயமானபடி எங்கனே என்னில்-
ப்ரஹ்ம வித்தையில் வேதாந்தம் பிரமாணம் ஆனாலும் லக்ஷணம் ப்ரஹ்மத்துக்குக் கிடையாமையாலே ப்ரஹ்ம பிரதிபத்தி வர மாட்டாது -அது எங்கனே என்னில் –
யாதோ வா விமானி -இத்யாதி வாக்யம் ஜென்ம காரணத்வாதிகளை லக்ஷணமாக அறிவிப்பிக்க மாட்டாது -ஜென்ம காரணத்வாதிகளை
விசேஷணம் என்கிறீரோ உப லக்ஷணம் என்கிறீரோ -விசேஷண பேத ப்ரயுக்த விசேஷ்ய பேதம் பிரசங்கிக்கையாலே விசேஷணம் என்னக் கூடாது –
உப லக்ஷய உப லக்ஷண வ்யதிரிக்த உப லஷ்ய கத ஞாதாம்சம் கிடையாமையாலே உப லக்ஷணம் என்னவும் கூடாது -என்று பூர்வ பக்ஷம் ப்ராப்தமாகும் அளவில்
அநேக விசேஷண விசிஷ்ட விசேஷ ஐக்யஸ்ய-தேவதத்த ஸ்யாமோ யுவா லோஹிதாஷ-இத்யாதி ஷூ தர்சநாத் -கண்டோ முண்ட பூர்ண ஸ்ருங்கோ கவ்-இத்யாதிஷூ
கண்டத்வ முண்டத்வாதி விருத்த விசேஷணா நாமேவ விசேஷ்ய பேதகத்வ தர்சநாத் ஜென்மாதி காரணத்வாதே கால பேதேந ப்ரஹ்மணி அவிருத்த த்வாச்ச விசேஷணத்வம் உபபன்னம்-
உபலக்ஷண உப லஷ்ய வ்யதிரிக்த உப லஷ்ய கத ப்ரஹ்மத்வாதியான த்ருதீயாகாரம் லபிக்கையாலே உபலக்ஷணத்வமும் கூடும் –
இப்படி ஜென்ம காரணத்வாதிகள் ப்ரஹ்ம லக்ஷணம் ஆகையாலேலக்ஷணங்களால் ப்ரஹ்ம பிரதிபத்தி வருகையால் ப்ரஹ்ம விசாரம் கடிக்கும் என்று இறே ஜென்மாதிகரண ப்ரமேயம் –
இனி இவ்விடத்தில் -மயர்வற மதிநலம் அருளினன் எவன்-என்று அஞ்ஞான அந்யதா ஞான விபரீத ஞான ரூபமான மயர்வு போம்படி பக்தி ரூபாபன்ன ஞானத்தை அருளினன் என்று சொல்லுகையாலே அனுக்ராஹத்வம் த்யேயத்வ வ்யாப்தமாய் -காரணம் து த்யேய-என்கிறபடியே த்யேயத்வம் காரணத்வ அபேக்ஷகமாய் இருக்கையாலே
தத் அஷேபக த்யேயத்வ அஷேபகமான அனுக்ராஹ கத்வ ரூப தர்மகதந முகேந ஜென்ம காரணத்வ ரூப ப்ரஹ்ம லக்ஷணத்தை ஸூசிப்பிக்கையாலே
ஜென்மாதிகரண பிரமேயம் இச்சந்தை –
கிஞ்ச -மயர்வற என்று அஞ்ஞான நிவ்ருத்தியைச் சொல்லுகையாலே அவித்யா நிவ்ருத்தி ரேவ ஹி மோக்ஷ -என்கிற முக்தி காரகத்வம் கண்டா யுக்தமாய் இருக்கிறது –
அந்த மோக்ஷம் தான் ஜகத் உத்பவஸ்தி ப்ரணாச சம்சார விமோச நாதய-என்று உத்பவஸ்திதி ப்ரணாசங்களைப் போலே சம்சார விமோசனத்தையும்
ப்ரஹ்ம கார்யமாக அபியுக்தர் அருளிச் செய்கையாலே ப்ரஹ்ம கார்யம் இறே-அது தானும் ஜென்ம காரணத்வாதிகளைப் போலே ப்ரஹ்ம லக்ஷணம் –
யத் பிரயந்த்யபி சம்விசந்தி என்கிற ஸ்ருதியிலே யத் அபி சம்விசந்தி என்று ஜகத் பிரளய காரணத்வத்தையும் சம்சார விமோசன காரணத்வத்தையும் சொல்லிற்று இறே –
ஸ்ருத பிரகாசிகையிலே பட்டரும் அப்படியே வியாக்யானம் செய்து அருளினார் –
ஆனால் ஜென்ம காரணத்வம் ஸ்திதி காரணத்வம் ஜகாத் சம்ஹார காரணத்வம் இவை இத்தனையும் விட்டு மோக்ஷ காரணத்வ மாத்ரத்தையே அருளிச் செய்வான் என் என்னில்
ஜென்ம காரணத்வாதிகள் சமுதிதமே ப்ரஹ்ம லக்ஷணம் என்கிற நிர்பந்தம் இல்லை -ஏகைகமும் லக்ஷணமாம் என்கிற அர்த்தத்தை ஸூசிப்பிக்கைக்காக –
மோக்ஷ காரணத்வ மாத்ரத்தை அருளிச் செய்தார் –
ஆனால் ஜென்ம காரணத்வாதிகளில் அந்நிய தமத்தை அருளிச் செய்தாலும் இந்த பிரயோஜனம் ஸித்திக்குமே-
விசேஷித்து மோக்ஷ காரணத்வத்தை அருளிச் செய்வான் என் என்னில் வேதாந்த சாஸ்திரத்துக்கு பிரயோஜனம் மோக்ஷம் ஆகையாலும் தமக்கு எம்பெருமான்
மோக்ஷத்தை தந்து அருளுகையாலும் மோக்ஷ காரணத்வத்தை அருளிச் செய்தார் –
ப்ரஹ்மத்தினுடைய ஸ்ருஷ்ட்டி காரணத்வாதிகள் ஏகைகமே சித்த அசித் வ்யாவருத்தமாய் இறே இருப்பது -ஸூத்ர பாஷ்யங்களில் ஜென்ம காரணத்தவாதிகளை
சமுதிதமாகச் சொல்லுகைக்கு பிரயோஜனம் ஜிஜ்ஞாஸ்ய ப்ரஹ்மத்தினுடைய நிரதிசய ப்ருஹத்த்வ சித்தி என்று
ஸ்ருத பிரகாசிகையிலே ஸ்பஷ்டமாக பட்டர் அருளிச் செய்ததை கண்டு கொள்வது –
ஆகையால் மயர்வற என்று சம்சார விமோசன காரணத்வத்தை முக்த கண்டமாக அறிவிப்பிக்கிற இச்சந்தை ஜென்மாதி கரண சமாநார்த்தம் என்னக் குறையில்லை –
ஆக எல்லாவற்றாலும் மயர்வற மதி நலம் அருளினான் என்கிற இரண்டாம் அடி ஜென்மாதி கரண ப்ரமேயம் –

அயர்வறும் அமரர்கள் அதிபதி யவன் -என்கிற மூன்றாம் அடி சாஸ்த்ர யோநித்வாதி கரண அர்த்தமானபடி எங்கனே என்னில்-
வேதாந்தங்களை ஸித்தமான ப்ரஹ்ம வஸ்துவில் போதகத்வ சக்தியுண்டாய் -ஜென்ம காரணத்வாதிகள் ப்ரஹ்ம லக்ஷணமாய் ப்ரஹ்ம பிரதிபத்தி லபித்தாலும்
வேதாந்த ஆரம்பம் கடியாது -சாஸ்த்ர ரூப பிரமாணம் -பிரமாணாந்தரா பிராப்தமுமாய் -பிரமாணாந்தரா விரோதமுமாய் இன்றிக்கே இருக்கிற அர்த்தத்தில் போதகமாய் இருக்கும் –
இனி ப்ரஹ்மத்தினுடைய நிமித்தத்வ அம்சம் -ஷித்யாதிகம் சகர்த்ருகம் காரயத்வாத் கடவத்-என்கிற அனுமானத்தாலே சித்திக்கும் –
உபாதான அம்சம் -நிமித்த பூதனான குலாலாதிகளில் உபாதாளத்வம் காணாமையாலே ப்ரத்யஷாதி பிராமண விருத்தமாகையாலே சாதக பாதக பிராமண விரஹிதமல்லாமையாலே
ப்ரஹ்ம கரணத்வத்தை வேதாந்தங்கள் போதிக்க மாட்டாமையாலே தத் விசாரம் அநாரம்பணீயம் என்கிற பூர்வ பக்ஷத்தில் -அனுமானத்தாலே
ப்ரஹ்மத்தினுடைய நிமித்த காரணத்வத்தை சாதிக்கும் அளவில் லோக த்ருஷ்ட குலாலாதி ஷேத்ரஞ்ஞ சஜாதீயனாய் சித்தப்பன் ஒழிய
விவஷிதனான ஈஸ்வரன் சித்தியாமையாலே அனுமானத்தாலே ஈசுவரனுடைய நிமித்தத்வ அம்சத்தை சாதிக்க ஒண்ணாமையாலே -அனுமானம் சாதிக்க மாட்டாது -அபரிமித
சக்திகனான நிமித்த ஈஸ்வரனுக்கே லோகா பரித்ருஷ்டமான உபாதானத்வ அம்சமும் ப்ரமாணாந்தர பாதிதம் அல்லாமையாலே உபாதானத்வ அம்சத்தில் ப்ரமாணாந்தரம் பாதகமாக மாட்டாது –
ஆகையால் சாதக பாதக பிராமண விரஹிதமான ப்ரஹ்ம காரணத்வத்தில் வேதாந்தமே பிரமாணமாக வேண்டுகையாலே தத் விசாரம் ஆரம்பணீயம் என்று இறே
சாஸ்த்ர யோநித்யதி கரண ப்ரமேயம் –
இனி அயர்வறும் அமரர்கள் அதிபதியவன் -என்று பகவத் விஸ்ம்ருதி யற்ற நித்ய ஸூரி சேஷித்வத்தை அருளிச் செய்தார் –
ஸூரி சேவ்யம் தான் பிரமாணாந்தர பிராப்தமும் அன்று -பிரமாணாந்தர விருத்தமும் அன்று -இப்படி சாதக பாதக பிராமண விரஹிதமான ஸூரி சேவ்யத்வத்தை
அருளிச் செய்கையாலே -தத் சாமான்யாதி தரேஷூ ததாத்வம் -என்கிற நியாயமாக ஸர்வஞ்ஞத்வாதி குண விஸிஷ்ட ப்ரஹ்மத்தினுடைய ஜகத் காரணத்வத்துக்கும்
வேதாந்தமே பிரமாணம் ஆகவேண்டும் என்று அறிவிப்பித்து அருளினாராம் அத்தனை –
ஆகையால் அப்ராப்தமும் அவிருத்தார்த்தமும் சாஸ்திரம் என்கிற அர்த்தத்தைக் காட்டுகிற இச்சந்தை சாஸ்த்ர யோந் அதிகரண பிரமேயம் என்னத் தட்டில்லை-
மிஞ்ச -அதிபதி -என்கிறவிடத்தில் -பதி என்கிற இத்தாலே பாலன கர்த்ருத்வ ரூப நிமித்தத்வத்தை அருளிச் செய்து -அதிக பதி அதிபதி -என்று
அந்தப் பதி சப்த வாச்யனான நிமித்த பூதனுடைய ஆதிக்யத்தை அருளிச் செய்தார் -அந்த ஆதிக்யம் தானும் லோக சித்த நிமித்த பூதரான குலாலாதி வைலக்ஷண்யம் –
தத் வை லக்ஷண்யம் தானும் -ஜகத் உபாதாநத்வம் முதலானவை -இப்படி நிமித்த உபாதான ஐக்யத்தை -அதிபதி -என்று அருளிச் செய்கையாலே
ப்ரமணாந்தாரா ப்ராப்த ப்ரமணாந்தாரா விருத்தார்த்தக சாஸ்த்ர ப்ராமாண்யத்தை இச்சந்தை ஸூசிப்பிக்கிறது –
ஆகை இவை எல்லா வற்றாலும் இது சாஸ்த்ர யோந்யதி கரண ப்ரமேயம் –

துயரறு சுடரடி தொழுது ஏழு என்கிற நாலாமடி சமன்வய அதிகரண சமா நார்த்தமான படி எங்கனே என்னில்
ப்ரவ்ருத்தி நிவ்ருத்தி பாரமாய் இருக்கிற அர்த்தார்த்தீ ராஜ குலம் கச்சேத்–மந்தாக்நிர் நாம்பு பிபேத் –ஸ்வர்க்காமோ யஜத–ந களஞ்சம் பஷயேத்-இத்யாதி வாக்யங்களுக்கே
ப்ரயோஜன பர்யவசாயித்வம் உண்டு -சித்த வஸ்து போதக வாக்யங்களுக்கு அது இல்லை -ஆகையால் ஸித்தமான ப்ரஹ்ம ப்ரதிபாதக வாக்யங்களுக்கு ப்ரயோஜன பர்யவசானம்
இல்லாமையாலே வேதாந்த சாஸ்திரம் அநாரம்பணீயம் என்று பூர்வ பக்ஷம் ப்ராப்தமாம் அளவிலே நிதி போலே ப்ரஹ்மமே ஸ்வயம் பிரயோஜன ரூபம் –
தத் ப்ரதிபாதக வேதாந்த வாக்யங்களே சாஷாத் பிரயோஜன பர்யவாசிகள் -இஷ்ட அநிஷ்ட பிராப்தி பரிஹார சாதன போதனத்வாரா ப்ரவ்ருத்தி நிவ்ருத்தி பர வாக்யங்களுக்கு
ப்ரயோஜன பர்யவசாயித்வம் ஒழிய நேரே ப்ரயோஜன பர்யவசாயித்வம் இல்லை -ஆகையால் அநந்த கல்யாண குண பரிபூரணமான ப்ரஹ்மமே ப்ரயோஜனமாய்
தத் ப்ரதிபாதிதமான சாஸ்திரம் பிரதானமாய் சித்திக்கையாலே சித்த ப்ரஹ்ம ப்ரதிபாதிதமான சாஸ்திரம் ஆரம்ப நீலம் என்று இ றே சமன்வயதி கரணத்தின் பொருள் –
இனி துயரறு சுடரடி தொழுது ஏழு -என்று துக்க நிவர்த்தகமாய் விகேஸ்வர தேஜோ ரூபமான திருவடிகளில் கைங்கர்யத்தைப் பண்ணி உஜ்ஜீவி என்று அருளிச் செய்தார் –
அத்தாலே பொன்னடி -பெரிய திருமொழி -5–8–9-/ பெரியாழ்வார் -3–2–8-என்று சொல்லுகிற திருவடிகளே ப்ரயோஜனமாய் தத் பரிச்ரயையே புருஷார்த்தமாக
பிரார்த்தித்து விலக்ஷணமான ப்ரஹ்மமே பரம பிரயோஜனம் என்று அறிவிப்பிக்கையாலே ப்ரஹ்மத்தினுடைய சாஷாத் ப்ரயோஜனத்வத்தை சாதித்து
சாஸ்திரம் ஆரம்ப ணீயம் என்று சொல்லுகிற சமன்வயதி கரண அர்த்தம் இச்சந்தை –

ஆகையால் முதல் பாட்டு ஸ்வரூபமாக சாஸ்த்ர ஆரம்ப சமர்த்தந பாரமான சதுஸ் ஸூத்ர் யர்த்தமாக சதாசார்ய பிரசாத லாபத்தை வேதாந்த த்வய சிரவணம்
யுடையவர்களுக்குக் கைக் கொள்ளக் குறையில்லை —

பக்தாம்ருதாத் யகாதாயாஸ் சதுஸ் ஸூத்ர் யேக கண்டதா
நிரூபித்த வேத மௌலி த்வய நிஷ்ட சதாம் முதே-

இதி பிரதமாகாதா சதுஸ் ஸூத்ர் யைக கண்ட்யம்-முதல் பாட்டு சதுஸ் ஸூத்ர்யர்த்தம் என்னும் இடம் உபபாதிக்கப் பட்டது –

—————————–

பாரம்பரீ பவபயோ நிதி பாத்ர பாத்ர சிஷ்டேதரேஷ்வ ஸூலபம் மம தேசிகா நாம்
தே யாத தயா நிதி ரமாசக பாத யுக்ம ருக்மாதி பாவந வி ஸூத்த ஸமஸ்த போதம்
ஜெயது வகுளதாரீ தேசிகோ தேசிகா நாம் ஜெயது யதி வரார்யோ மாயி மத்தேப சிம்ஹா
ஜெயது கலி ஜீதார்யோ வ்யாஸ சம்ஜ்ஜோ விபஸித் ஜெயது ஜெயது நித்யம் வேங்கடாசார்ய யுக்மம் —
இதி-ஸ்ரீ மத் வாதூல குல திலகயோ காஞ்சீயதீசஜநீ பூமி க்ருதாவதாரயோ
ஸ்ரீ மத் வேங்கட தேசிகயோ அஹேதுக க்ருபாலப்தோபய வேதாந்த ஹ்ருதயேந ஸ்ரீ காஞ்சீ வர வர யோகிநா
ஸ்ரீ ராமாநுஜா தாஸேந விலிகிதம் சாரீரக த்ரமிடோபநிஷதைக கண்ட்யம் –

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ இராமாயண ஸூதா நிதி -ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் தொகுத்து அருளியவை –

May 10, 2017

-தபஸ் ஸ்வாத்யாய நிரதம் தபஸ்வீ வாக்விதாம் வரம் -நாரதம் பரிபப்ரச்ச வால்மீகிர் முனி புங்கவம்

தபஸ்வீ –தன்னை கொண்டாடி சொல்வது இல்லை -நிர்வேதம் யுடையவர் என்று காட்டிக் கொள்ள –
சாஸ்த்ரார்த்தம் ஆச்சார்யர் வாயிலாக கேட்க உள்ள விருப்பம் –
நாரதர் சாஸ்த்ரார்த்தம் அனுபவித்து உருகி உள்ளவர் என்று காட்ட –வாக்விதாம் வரம் -என்றும் –முனி புங்கவம்-இரண்டு விசேஷணங்கள் –

கோன் வஸ்மின் சாம்ப்ரதம் லோகே குணவான் கச் ச வீர்யவான் தர்மஞ்ஞ ச க்ருத்தஞ்ஞ ச ஸத்ய வாக்யோ த்ருட வ்ரத

அஸ்மின் லோகே –தேவ லோகத்தில் உள்ளவனை சொல்லல் ஆகாதே -/சாம்ப்ரதம்-என்றைக்கோ இருந்து மறைந்து போனவன் கூடாதே –
மஹர்ஷே த்வம் சமர்த்தோசி ஜ்ஞாது மேவம்விதம் நரம் –மனுஷ்ய யோனியில் பிறந்தவனையே சொல்ல வேணும் -மூன்று நிர்பந்தங்கள் –
1-குணவான் -சீலவான் -என்றபடி –வசீ வாதான்யோ குணவான்
2-வீர்யவான்ஸுர்ய -வீர்ய பராக்ரமங்கள் மூன்றுக்கும் உப லக்ஷணம் -அஞ்சாமல் அசாஹயனாய் புகுந்து அநாயாசமாய் பொடி படுத்தினாலும்
தனக்கு ஷதி ஏற்படப்படாத மிடுக்கு -அஸஹாய சூர-அநபாய ஸாஹஸ –
3-தர்மஞ்ஞ–தருமம் அறியா குறும்பன்- –ஆன்ரு சம்சயம் பரோ தர்ம த்வத்த ஏவ மயா ஸ்ருத–கருணா காகுஸ்தன் -விவிதஸ் சாஹி தர்மஞ்ஞஸ் சரணாகத வத்ஸல
ஸத்ய வாக்ய -சத்யம் பூத ஹிதம் ப்ரோக்தம் –பூத ஹித வாதி என்றபடி
4-க்ருத்தஞ்ஞ ச –5-ஸத்ய வாக்யோ
6-த்ருட வ்ரத-அப்யஹம் ஜீவிதம் ஜஹ்யாம் த்வாம் வா சீதே ச லஷ்மணாம் நஹி ப்ரதிஞ்ஞாம் ஸம்ஸருத்ய ப்ராஹ்மனேப்யோ விசேஷத-என்றும்
நத்யஜேயம் கதஞ்சன—அபயம் சர்வ பூதானாம் ஏ வ்ரதம் மம –-சாரித்ரேண ச கோ யுக்த சர்வ பூதேஷூ கோ ஹித -வித்வான் க சமர்த்தச்ச கச்ச ஏக ப்ரிய தர்சன-

7-சாரித்ரம்--நல்ல ஒழுக்கம் -நல்ல நடத்தை -/
8-சர்வ பூதேஷூ கோ ஹித- ஹிதம் -பிரியம் தத்கால இன்பம் -ஹிதம் உத்தர கால இன்பம் -ப்ரஹ்மாஸ்திரம் ஹிதம் என்றவாறு –
9-வித்வான் -வேத வேதாங்க தத்வஞ்ஞ சதுர்வேத ச நிஷ்டித-சர்வ சாஸ்த்ரார்த்த தத்தவஞ்ஞ ஸ்ம்ருதிமான் பிரதிபனாவான் —
10-சமர்த்தவித்வான் வேற சமர்த்தம் வேறே -லௌகிக சாமர்த்தியமும் விஞ்சியவர் என்றபடி
11-ஏக ப்ரிய தர்சனதருணவ் ரூப சம்பன்னவ் -வைய வந்த வாயாலும் வாழ்த்த வேண்டும் படி ரூப லாபவண்யம் —ஆத்மவான் கோ ஜிதக்ரோதோ த்யுதி மான் கோ அநஸூயா -கஸ்ய பிப்யதி தேவாச் ச ஜாத ரோஷஸ்ய சம்யுகே–

12-ஆத்மவான்-ஆத்மா ஜீவே த்ருதவ் தேஹே ஸ்வபாவே பரமாத்மநி–ஜய ஜய மஹா வீர –மஹா தீர தவ்ரேய -அநபாய அசஹாச /
13-ஜிதக்ரோதோ-கோபம் வென்றவன் -என்றபடி –
14-த்யுதி -காந்தி தேஜஸ் -வெங்கதிரோன் குலத்துக்கு ஓர் விளக்கு -பிரபாவான் சீதயா தேவ்யோ பரம வ்யோம பாஸ்கர —
அநந்யா ராகவேணாஹம் பாஸ்கரேண ப்ரபா யதா -/ அநன்யாஹி மயா சீதா பாஸ்கரேண ப்ரபா யதா–என்று
சொல்லும் படி நித்ய யோகத்தால் வந்த தேஜஸ் –
15-அநஸூயா–வாத்சல்யம் உடையவர் அன்றோ / சரணாகத வத்ஸல -ரிபூணாம் அபி வத்ஸல –
16-கஸ்ய பிப்யதி தேவாச் ச ஜாத ரோஷஸ்ய சம்யுகே–கீழே -15-குணங்களும் ஒரு தட்டாய் -இது மட்டும் ஒரு தட்டாய்
-சீற்றத்தின் மிகுதியால் அனுகூலராலும் அணுக ஒண்ணாத -ராகவ ஸிம்ஹம் அன்றோ –
குண பரீ வாஹாத்மநாம் ஜன்மநாம் –ஸ்ரீ பட்டர் —

——————————————————————

ஏதத் இச்சாம் யஹம் ஸ்ரோதும் பரம் கௌதூஹலம் ஹி மே மஹர்க்ஷே த்வம் சமர்த்தோசி ஜ்ஞாது மேவம் விதம் நரம் —
சொல்வதை விட கேட்பதே கௌதூஹலம் –ஞாதும் -அறிவின் பயனும் அறிவிப்பதே –
ஸ்ரோதும் இச்சாமி–ஸ்ரோதும் மே குதூஹலம் -வக்தாவுக்கு உரியவர் -நாரதரே-காது படைத்தது சபலமாம் படி கேட்டுக் கொண்டே இருப்பதில் குதூஹலம் என்றதாயிற்று –

முநே வஹ்யாம் அஹம் புத்தவா தைர்யுக்த க்ரூயதாம் நர —
வஹ்யாம் அஹம் புத்தவா-தெரிந்து கொண்டு சொல்லுவேன் என்பது பொருள் அல்ல -நான்முகக் கடவுள் இடம் பெருமாள் குணங்களை கேட்டு
நெஞ்சில் தரித்துக் கொண்டு இருப்பவர் அன்றோ நாரதர் -மோஹம் நீங்கி அறிவு தெளிந்த பின்பு சொல்லுவேன் என்றபடி
-குணக்கடலில் அமிழ்ந்து கரை காண மாட்டாதே முசித்திக் கிடக்கிற நான் புத்தி சுவாதீனம் வந்தால் அன்றோ சொல்ல இயலும் –காலாளும் நெஞ்சு அழியும் கண் சுழலும் -அன்றோ
தைர்யுக்த க்ரூயதாம் நர –கீழே —ஜ்ஞாது மேவம் விதம் நரம் —
என்று இருக்கையாலே மனுஷ்ய யோனியில் பிறந்தவனைப் பற்றியே சொல்லுவது பிராப்தம் / தசரதாத் மஜன் -சக்கரவர்த்தி திருமகன் -என்று சொல்லிக் கொள்வதில் மகிழ்வான் அன்றோ –
பவான் நாராயணோ தேவ -என்று தேவர்கள் புகழ்ந்தாலும் –ஆத்மாநம் மானுஷம் மன்யே ராமம் தசாரதாத் மஜம் –என்று
மன்யே -பஹு மன்யே -மனுஷ்யத்வத்திலே தான் மிக உகப்பு என்பவன்
விச்வாமித்ரரும் மஹா சதஸிலே –வேதாஹ மேதம் புருஷன் மஹாந்தம் -என்ற ஸ்ருதி சாயையிலே –அஹம் வேத்மி மஹாத்மானம் -என்று சொல்லி வைத்து
ஏகாந்தத்தில் திருப் பள்ளி உணர்த்தும் பொழுது –உத்திஷ்ட நரசார்தூல -என்று சம்போதனம் பண்ணினார் –
வால்மீகியும் பட்டாபிஷேகத்தை பேசும் இடத்தில் அப்யஷிஞ்சன் நர வ்யாக்ரம் -என்றது
ஸ்ரீ ராமாயணம் குசலவர்கள் பாட முகம் சுளிக்காமல் பெருமாள் கேட்பதற்கு ஏற்ப அருளிச் செய்தார் –
ஆக –தைர்யுக்த க்ரூயதாம் நர –என்கிற இடத்தில் நாரத மகரிஷியின் விவஷிதம் –கீழே -வால்மீகி —ஜ்ஞாது மேவம் விதம் நரம் -என்று
நீர் சொன்னபடியே மனுஷ்ய விரக்தியைப் பற்றியே சொல்கிறேன் -என்பதாம் –
இஷுவாகு வம்ச ப்ரபவ –-என்று தொடங்கி —சத்யே தர்ம இவாபர என்னும் அளவும் -12-ஸ்லோகங்களில் பெருமாளுடைய திருக் கல்யாண குணங்களை பரக்க பேசி
தமேவம் குண சம்பந்தம் ராமம் சத்ய பராக்ரமம்-19—என்று தொடங்கி –ராமஸ் சீதா மநு ப்ராப்ய ராஜ்யம் புநர் அவாப்தவரன் -89-என்னும் அளவும்
சம்ஷேகமாகச் சொல்லி தலைக் கட்டி நாரதர் தேவ லோகம் போய்ச் சேர்ந்தார் –

———————————-

ச ஸத்ய வஸனாத் ராஜா தர்ம பாசேன சம்யத -விவாச யாமாச ஸூதம் ராமம் தசரத ப்ரியம் —-23-
தர்ம ஆபாசம் -என்றது குத்ஸித தர்மம் -என்றபடி –முன்பே வர பிரதானத்தைப் பண்ணி வைத்து -இப்போதாக மறுக்க ஒண்ணாது என்று ஆபாசமான
ஸத்ய தர்மத்தைப் பற்றி நின்று —ராமோ விக்ரஹவான் தர்ம –என்கிற பெருமாளோடே கூடி வாழ இருந்த பேற்றை இழந்த சக்கரவர்த்தி போலே
-மா முனிகள் வியாக்கியான ஸ்ரீ ஸூக்திகள் –
ச ஜகாம வனம் வீர ப்ரதிஞ்ஞா அநு பாலயன் -பிதுர் வசன நிர்தேசாத் கைகேய்யா ப்ரிய காரணாத் –24-
தண்டகாரண்யம் -செல்ல முக்கிய காரணம் பிதுர் வசன நிர்தேசாத் –
-விச்வாமித்ரஸ்ய சாஸனாத் -தாடகா நிரசனம்
-அகஸ்திய வஸனாத் -பரத்வாஜஸ்ய சாஸனாத் -ஸ்ரீ பரத ஆழ்வான் உடைய துடிப்பையும் மறந்து –
ந மே ஸ்நானம் பஹு மதம் வஸ்த்ராண் யாபரணா நிச தம் விநா கைகேயீ புத்ரம் பரதம் தர்ம சாரிணம்-என்று புஷபக விமானத்தில் விரைந்தாலும்
பரத்வாஜர் சொல்லை மீள மாட்டாரே பெருமாள் –
ஆக கைகேய்யா ப்ரிய காரணாத் -என்றது அமுக்கிய ஹேதுவாய் –-பிதுர் வசன நிர்தேசாத் -என்றதே பிரதானம் -என்றவாறு –

தம் வ்ரஜந்தம் ப்ரியோ ப்ராதா லஷ்மண அநு ஜகாம ஹ-25-என்ற அனந்தரம் –சீதாப் யனுகதா ராமம் சசிநம் ரோஹீணீயதா -28-என்று
இளைய பெருமாள் முன்னம் புறப்பட்டதாகவும் -பிராட்டி பின்னம் புறப்பட்டதாகவும் சொல்லி -மேலே அயோத்யா காண்டத்தில் விரித்து சொல்லும் பொழுது
முற்படப் பிராட்டியும் -பிறகு இளைய பெருமாளும் உடன் வர பிரார்த்திப்பதை சொல்லி –விரோதம் இல்லை -இருவரும் அநு சரர்கள் என்றவாறு இங்கே –
குஹமாசாத்ய தர்மாத்மா நிஷாதாதி பதிம் ப்ரியம் -குஹேந சஹிதோ ராமோ லஷ்மணே நச சீதயா -29-
ஆசிரித்தார்கள் உடன் கலந்து பரிமாறவே -சாது பரித்ராணாமே -அவதார பிரயோஜனம் -மற்ற இரண்டும் முக்கியம் –
குஹேந சஹிதோ ராமோ-என்று மட்டுமே சொல்லாமல் –லஷ்மணே நச சீதயா -என்றது -பெருமாள் குகனோடு சேர்ந்த பின்பே தம்பியோடும் தேவியோடும்
சேர்ந்ததாகத் திரு உள்ளம் பற்றினார் –
பெருமாளே ஆரண்ய காண்டத்தில் -19-40-கதா நு அஹம் சமேஷ்யாமி பரதேன மஹாத்மனா சத்ருக்நேந ச வீரேண த்வயா ச ரகு நந்தன –என்று
ரகு நந்தனான இளைய பெருமாள் –ச காரத்தால் சீதா பிராட்டி- உடன் கூடுவது -பரத்தாழ்வான் சத்ருக்ந ஆழ்வான் உடன் கூடின பின்பே என்று அருளிச் செய்கிறார்
அபரிமித அவா வுடன் அடியார்கள் உடன் பரிமாறவே திருவவதாரம் என்றதாயிற்று

தே வநேந வனம் கத்வா -30-அடுத்து அடுத்து வனமாகவே இருந்தன -என்றும் –தேவனம் -பாதசாரம் -நடந்து சென்றமையை சொன்னவாறு –

ரம்யமா வசதம் க்ருத்வா ரம மாணா வநே த்ரய -31-இங்கு த்ரய என்றது ராம லஷ்மண சீதா பிராட்டி மூவரையும் –
மூவருக்கும் ஆனந்தம் -என் நெஞ்சினால் நோக்கிக் கண்ணீர் -என்றபடி -அவர்கள் அவர்கள் திரு உள்ளத்தால் பார்த்தால் தான் நாம் அவர்கள் ஆனந்த ஹேது அறிவோம் –

ச காம மனவாப்யைவ ராமபாதா வுபஸ் ப்ருசன்-நந்தி க்ராமே அகரோத் ராஜ்யம் ராமா கமன காங்ஷயா -38-
பரத்தாழ்வான் மநோ ரதம் பெறாமல் திரும்பினாலும் ஆருரோஹ ரதம் ஹ்ருஷ்ட சத்ருக்நேந சமன்வித –அயோத்யா -113-1-ஸந்துஷ்டனாய் திரும்பினான் –
சேஷி யுகந்த அடிமையே -செய்ய வேணும் -ஸ்வரூப ஞான பூர்த்தி -சேஷத்வ போக்த்ருத்வங்கள் போல் அன்றே பார தந்தர்ய போக்யதைகள்
-லோக சாரங்க முனிவர் தோள்களில் இருந்தாலும் அடியார்க்கு என்னை ஆட்படுத்திய விமலன் -என்றார் அன்றோ திருப் பாண் ஆழ்வார்
அரசு அமர்ந்தான் அடி சூடும் ஆசை யல்லால் அரசாக எண்ணேண் மற்ற அரசு தானே -என்பார்கள் இறே-

ப்ரவிஸ்ய து மஹாரண்யம் ராமோ ராஜீவ லோசன –விராதம் ராக்ஷஸம் ஹத்வா சரபங்கம் ததர்ச ஹ -41-பெருமாள் சித்ர கூடத்தில் இருந்து
தண்டகாரண்யம் செல்வதை சொல்லும் -25-திரு நக்ஷத்ரம் பெருமாளுக்கு –
மா ச லஷ்மண ஸந்தாபம் கார்ஷீர் லஷ்ம்யா விபர்யயே ராஜ்யம் வா வனவாசோ வா வனவாசோ மஹோதய –அயோத்யா -22–29-என்று
வனவாசம் பெறாப் பேறு-அத்தை மனமார அருளிச் செய்தது என்று காட்டவே -உள்ளே பொங்கும் ஹர்ஷம் திருக்  கண்களிலே தோன்ற இந்த சப்த பிரயோகம்
சரபங்க மஹரிஷியைக் காண விராத ஹதனம் அங்க அனுஷ்டானம் -என்றவாறு –
ஊன ஷோடச வருஷ மே ராமோ ராஜீவ லோசன –அஸ்தமித்தவாறே கண் உறங்குபவன் என் பிள்ளை –

ச சாஸ்ய கதயாமாச சபரீம் தர்ம சாரிணீம்–ச்ரமணீம் தர்ம நிபுணாம் அபி கச்சேதி ராகவம்--56-
இதில் விவாசித்தமான தர்மம் –ஆச்சார்ய சிசுருஷை -ஆச்சார்ய அபிமானம்
மேலே ஆரண்ய காண்டத்திலும் –கச்சித் தே குருஸ் ஸ்ருஷா சபலா சாரு பாஷிணி —என்றும் –
சஷூஷா தவ ஸும்யேந பூதாஸ்மி ரகு நந்தன பாதமூலம் கமிஷ்யாமி யாநஹம் பர்யசாரிஷம் –என்றும் சொல்லி
ஆச்சார்ய ஸ்ரீ பாத சேவை பண்ணி இருந்ததே இவளுடைய தர்மம் –
சோப்யகச்சன் மஹா தேஜாச் சபரீம் சத்ரு ஸூதன -சபர்யா பூஜிதஸ் சம்யக் ராமோ தசாரதாத்மஜ –57-என்று
மேலும் அபிகச்ச -சப்த பிரயோகம் –அபிகமனம்-சரம பர்வ நிஷ்டையில் இருந்தவளைக் கண்ட ப்ரீதியால் பெருமாள் மஹா தேஜஸ் -ஆனார்
-சபரியுடைய அனைத்து பிரதிபந்தகங்களையும் போக்கி அருளினார் என்பதையே சத்ரு ஸூ தன -கடாக்ஷ வீக்ஷணத்தாலே சங்கல்பித்து அருளினார் -என்றவாறு –
சபர்யா சம்யக் பூஜிதா –ரகுகுல திலகராய் ஆசார பிரதானரான பெருமாள் –சபர்யா பூஜிதஸ் சம்யக் ராமோ தசாரதாத்மஜ –என்னும்படி வேடுவச்சியாய் இருந்து வைத்தே
குரு சுச்ருஷையில் பழுத்து ஞானாதிகையாய் -தன நாவுக்கு இனிதாய் இருந்த பல மூலாதிகள் எல்லாம் இங்குத்தைக்கு என்று சஞ்சயித்துக் கொண்டு
வரவு பார்த்து இருந்த ஸ்ரீ சபரி தன ஆதார அனுகுணமாக தன கையாலே அமுது செய்யப் பண்ண அதி ஸந்துஷ்டாராய் அமுது செய்தார் -மா முனிகள் வியாக்யானம்
பெருமாள் சபரி கையால் அமுது செய்து அருளினார் -ஸ்ரீ வசன பூஷணம் ஸ்ரீ ஸூ க்திக்கு-
கீழே சரபங்க முனிவர் அகஸ்திய முனிவர் போன்றோர் செய்தது சாமான்ய பூஜை –இங்கே சபரி செய்து அருளினது சம்யக் பூஜை என்பதே பெருமாள் திரு உள்ளம் –
இத்தையே கபந்தனும் பெருமாள் இடம் –சிரமணீ சபரி நாம காகுஸ்தா சிரஞ்சீவி நீ த்வாம் து தர்மே ஸ்திதா நித்யம் -என்றும் சிரமணீம் தர்ம நிபுணாம் அபிகச்ச -என்றான் –

பம்பாதீரே ஹனுமதா ஸங்கேதோ வானரேண ஹ -58-
ராஜ்யாத் ப்ரம்சோ வநே வாசோ நஷ்டா சீதா ஹதோ த்விஜ -ஈத்ருசீயம் மமா லஷ்மீர் நிர்தஹேதபி பாவகம் -என்று பரிதபித்து வந்த பெருமாள்
பொறுக்க ஒண்ணாத துயரத்தில் ஆழ்ந்து இருக்க -காட்டிலே வழி பறி யுண்டவர் தாய் முகத்திலே விழிக்குமா போலே —
தைவாதீனமாக பெருமாள் உயிர் பிழைத்தார் என்கிறார் முனி -ஆசுவாசம் அடைகிறார் வால்மீகி -இதனால் என்றவாறு –

ஹனுமத் வசனாச் சைவ ஸூக்ரீவேண சமாகத -ஸூக்ரீவாய ச தத் சர்வம் சம்சத் ராமோ மஹா பாலா –59- என்று
அக்னி சாஷிதமாக மஹாராஜர் உடன் நட்ப்பு-தீன பந்து தீன தயாளு -காட்டி அருளவே –அங்குல் அக்ரேண தான் ஹன்யாம் இச்சன் ஹரி கணேஸ்வர
-சங்கல்ப மாத்திரத்திலே அனைத்தையும் முடிக்க வல்ல பெருமாள் அன்றோ –

அபிஷிச்ய ச லங்காயாம் ராக்ஷ சேந்த்ரம் விபீஷணம்-க்ருதக்ருத்யஸ் ததா ராமோ விஜ்வர ப்ரமுமோத ஹ –86-
ஆக்க்யாஹி மம தத்வேந ராக்ஷஸா நாம் பலாபலம்-
விபீஷணனை ராவணன் குலா பாம்சனம் என்றான் -பெருமாள் இஷுவாகு வம்சராகவே நினைத்து வார்த்தை அருளிச் செய்தார் –
இஷுவாகு குல நாதரான பெருமாள் இவனை ஆதார பூர்வகமாக அங்கீ கரித்த அனந்தரம் –ஆக்க்யாஹி மம தத்வேந ராக்ஷஸா நாம் பலாபலம்–என்று
ராக்ஷஸருடைய பலாபலம் இருக்கும் படியை நமக்குச் சொல்லும் என்கையாலே இவனை ராக்ஷஸ சஜாதீயனாக நினையாதே
திருத்தம்பி மாரோபாதியாக அபிமானித்து வார்த்தை அருளிச் செய்தார் –
ஆச்ரித ரக்ஷணமே க்ருதக்ருத்யம் -ஆச்ரித சம்ரக்ஷணம் ஸ்வ லாபம் -ததா ராமோ பபூவ/ ததா விஜ்வர /துயர் அறும் சுடர் அடி அன்றோ –
ப்ராப்தாவும் ப்ராபகனும் ப்ராப்திக்கு உகப்பானும் அவனே -ஹ –மகரிஷி மகிழ்ந்து என்ன ஸ்வ பாவமோ என்கிறார் –

ராமஸ் சீதா மநு ப்ராப்ய ராஜ்யம் புனர் அவாப்தவான் -ப்ரஹ்ருஷ்ட முதிதோ லோகஸ் துஷ்ட புஷ்டஸ் ஸூ தார்மிக -90–
இன்பம் பயக்க எழில் மலர் மாதரும் தானும் இவ்வேழ் யுலகை இன்பம் பயக்க இனிதுடன் வீற்று இருந்து ஆள்கின்ற எங்கள் பிரான் –-7–10–1-
மாதா பிதாக்கள் இருவரும் சேர இருந்து பரியப் புக்கால் பிரஜைகளுக்கு ஒரு குறையும் பிறவாது இ றே-ஆக இருவருமாக சேர்த்தியாலே
தங்களுக்கு ஆனந்தம் உண்டாக -அச் சேர்த்தியைக் காண்கையாலே லோகத்துக்கு ஆனந்தம் உண்டாக –பிரஜை பால் குடிக்கக் கண்டு உகக்கும் தாயைப் போலே
இவர்களுக்கு உண்டான ப்ரீதியைக் கண்டு திவ்ய தம்பதிகள் தங்கள் இனியராய் இருப்பார்கள் ஆயிற்று –ஈட்டு ஸ்ரீ ஸூ க்திகள் –

அகர் தமமிதம் தீர்த்தம் பரத்வாஜ நிராமய -ரமணீயம் ப்ரசன்னாம்பு சன் மனுஷ்யானோ யதா –பாலா -2–5-என்று
தாம் அவகாஹிக்கப் புகும் தீர்த்தத்தை சன் மனுஷ்ய மனசுக்கு ஒப்பிட்டு பேசுகிறார்
அகர்தமம் -கர்த்தமாம் -சேறு -இது இல்லாமை -மனனகம் மலம் அற-அபஹத பாப் மாதவம் -உண்டாகி கழிந்தவை இல்லாமல் -பிரசக்தியும் அற்று இருக்கை-
காம க்ரோத லோப மோஹ மத மாத்சர்ய அஸூ யாதிகள் இல்லாமை –அகர்தமம் -பாப ரஹிதம் -பாப ஹேதுக்களை பாபமாகவே ஸ்ரீ கோவிந்த ராஜர் அருளிச் செய்வார் –
தீர்த்தம் -பரிசுத்த ஜலம் –காலை நல் ஞானத்துறை படிந்தாடி கண் போது செய்து -இவை பத்தும் வல்லார்களை தேவர் வைகல் தீர்த்தங்களே என்று பூசித்து நல்கி உரைப்பர்
ரமணீயம் -மநோ தரம் -ரமிப்பதற்கு உரியதானவை-கண்டவர் மனம் வழங்கும் -பும்ஸாம் த்ருஷ்ட்டி சித்த அபஹாரின்
பனிக்கடலில் பள்ளி கோளைப் பழக விட்டோடி வந்து என் மனக் கடலில் வாழ வல்ல மாய மணாளா நம்பீ –
மலை மேல் தான் நின்று என் மனத்துள் இருந்தானை நிலை பேர்க்கலாகாமை நிச்சயித்து இருந்தேனே
ப்ரசன்னாம்பு –தெளிந்த நீர் -நீரகத்தான் நீர் வண்ணன் – நீர் புரை வண்ணன் -அம்புவத் பிரசன்னம் –
அவனை உள்ளே கொண்ட சத் மனுஷ்யர் திரு உள்ளங்களும் பிரசன்னமாகவே தானே இருக்கும் –

ததாவிதம் த்வீஜம் த்ருஷ்ட்வா நிஷாதேன நிபாதிதம்–ருஷேர் தர்மாத் மனஸ் தஸ்ய காருண்யம் சமபத்யத-13-
வேடனால் அடித்து வீழ்த்தப்பட்ட பறவை கண்ட தர்மாத்மா வால்மீகிக்கு காருண்யம் உண்டாயிற்று –
தயா கருணா அநு கம்பா அநு க்ரோசம் -பர்யாய சப்தங்கள் -பர துக்க துக்கித்தவம் /பர துக்க நிராசி கீர்ஷா/ பர துக்க அஸஹிஷ்ணுத்வம்
சோகம் ஸ்லோகத்துவம் ஆகத –
மா நிஷாத ப்ரதிஷ்டாம் த்வாகமச் ஸாஸ்வதீஸ் சமா –யாத கிரௌஞ்ச மீது காதேகம் அவதீ காம மோஹிதம் —15-
மா நிஷாத ப்ரதிஷ்டாம் து அம கம ஸாஸ்வதீஸ் சமா –நிஷாதன் -வேடன் -/ அம –அவனுக்கு விசேஷணம் -திருவில்லாத வேடன் -என்றபடி –
ஸாஸ்வதீஸ் சமா ப்ரதிஷ்டாம் மா கம -வெகு காலம் நன்மை இழந்து இருப்பாய் -என்கை –காம மோஹிதமான ஆண் பறவையை கொன்றதினால் –
மா நிஷாத -மா நிஷீ ததி-சீதா பதி/ மண்டோதரி இராவணன் -ராக்ஷஸ மிதுனம் -காம மோஹம் கொண்ட இராவணனை கொன்றதால்
நெடு நாள் வாழ்வு அடைந்தீர் என்று வாழ்த்தினை படி –கிரௌஞ்ச சப்தம் பஷி விசேஷத்தையும் ஆசூர பிரக்ருதிகளையும் சொல்லக் கடவது –

தமுவாச ததோ ப்ரஹ்மா பிரஹசன் முனி புங்கவம் -30-
ச்சந்தா தேவ தே ப்ரஹ்மன் ப்ரவ்ருத்தேயம் ஸரஸ்வதீ–ராமஸ்ய சரிதம் க்ருதஸ்தம் குரு த்வம் ருஷீ சத்தம–31-
நான்முகக் கடவுள் தம்முடைய உள்ளக்கருத்தை ஒட்டியே வந்த ஸ்லோகம் என்று ஆசுவாசப் படுத்தி
தமுவாச ததோ ப்ரஹ்மா பிரஹசன் முனி புங்கவம் -30–ஹாஸத்துக்கு காரணம் விஸ்மயம்/சரஸ்வதி அந்தர்வாஹினி அன்றோ /
மேலே –க்ருத்ஸ்னம் ராமாயணம் காவ்யம் ஈத்ருசை கரவாண் யஹம் -41-என்ற ப்ரதிஞ்ஜை-ஈத்ருசை -அந்தர்வாஹினியான சரஸ்வதி
ஜிஹ்வாக்ரத்திலே வந்து புகுந்து ஸ்லோகமாக வந்தமை -காட்டி அருள படும் –

—————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ த்ரமிட உபநிஷத் தாத்பர்ய ரத்னாவளி -த்வதீய சதகம் –ஸ்ரீ உ வே .மன்னார்குடி ராஜ கோபால ஸ்வாமிகள்–

December 12, 2016

ஸ்ரீ மான் வேங்கட நாதார்ய கவி தார்க்கிக கேசரி
வேதாந்த சார்ய வர்யோ மே சந்நிதத்தாம் சதா ஹ்ருதி –

நித்ரா விச்சேத கத்வாத் அரதிஜ நனதோ அஜஸ்ர ஸங் ஷோ பகத்வாத்
அன்வேஷ்டும் பிரேரகத்வாத் விலய விதரணாத் கார்ஸய தைனயாதி க்ருத்தத்வாத்
சித்தா ஷேபாத் வி ஸஞ்சீ கரணத உபசம் ஸோக்ஷணா வர்ஜ நாப்யாம்
த்ருஷ்டாஸ் வா தஸ்ய ஸுரே க்ஷண விரஹ தசா துஸ் சஹத்வம் ஜகாத —1-

க்ஷண விரஹ தசா துஸ்சஸஹத்வம் -நிரதிசய போக்யதம்–நெய்தல் நிலம் பிரிவுக்கு -பொருள் வீயும் பிரிவு -மாரி காலம் திரும்பி வருவேன் —
பாண் குன்ற நாடன் -பயில்கின்றன -திரு விருத்தம் -6-வேங்கடத்து –சேண் குன்றம் சென்று பொருள் படைப்பான் –
-தேர் வழி பிரிவு -அன்பார் இருள் பிரிந்தார் –கடல் அலை அழிக்க -பரத்தையில் பிரிவு –
1-நித்ரா விச்சேத கத்வாத்-நித்திரையை விச்சேதிகம்- -நித்ராதி சேதகத்வாத் -பாட பேதம் -துஞ்சிலும் நீ துஞ்சாயேல்-
2-அரதி ஜந னதோ -கூர்வாயா அன்றில் -கிரௌஞ்சம் -நெஞ்சை கிழிக்கும் படி கூவும் வாய் –ஆடி ஆடி -நியதி இல்லாமல்
-அரதி -ஸ்திதி கமன சயனம் ஆசனாதிகளில் நியமம் இல்லாமல் —தாட் பட்ட தண் துழாய் காமுற்று எம்மே போலே
3-அஜஸ்ர ஸங்ஷோபகத்வாத்-இடை விடாமல் -முற்றாக கண் துயிலாய் -இராப்பகல்–நெஞ்சு உருகி ஏங்கு தியால் –
ஷோபம் கலக்கம் துக்கம் உண்டு பண்ணிக் கொண்டே இருக்கும் –அநித்ரம் சததம் ராமம் -தீ முற்ற
-தென்னிலங்கை முற்ற தீ இல்லை -விபீஷணன் உண்டே -அக்னி நுழையாத இலங்கையில் முற்றவும் இப்பொழுது தீ முற்ற
-முழு வயிறு உண்ட என்ற படி –வாழி கனை கடலே –
4-அன்வேஷ்டும் பிரேரகத்வாத் –அன்வேஷ்டும் தேடுவது –வாடாய் -கடலும் மலையும் விசும்பும் -துளாவி தேடுகிறாய் -எம்மே போலே –
-இருக்கும் பிரசக்தி உள்ள இடத்தில் -ஷீராப்தி திரு மலை ஸ்ரீ வைகுண்டம் -சுடர் ஒளி இராப்பகல் -சந்திரன் சூரியன் வெளிச்சமாக கொண்டு
-தென்றல் -தெற்கு திசை காற்று சேர்த்தியில் மகிழவைக்கும் –/வடக்கே -வாடாய் -பிரிவில் துன்பம் கொடுக்கும் —
5-விலய விதரணாத் -விலயம்-கரைதல் -நிலை குலவை ஏற்படுத்தும் -வானமே -மேகம் -லக்ஷணையால்-நீராய் நெகிழ்கின்ற தோழியரும் யாமும் போலே
-வாழி வானமே -மது சூதன் பாழிமை -திருமேனி அழகில் ஆட்பட்டு –
6-கார்ஸய தைனயாதி க்ருத்தத்வாத்-க்ருசமாக மெலிந்து தேய்ந்து -உபவாச க்ருசா தீநாம் பிராட்டி –தைன்யம் ஒளி இழந்து போம் படி
-சந்திரன் -நாள் மதியே -நீ இந்நாள் -முன்பே பூர்ண சந்திரனை பார்த்தவள் -நைவாய எம்மே போலே– -மாழாந்து தேங்குதி –
-மைவான் இருள் அகற்றாமல் –மெய் வாசகம் -விபரீத லக்ஷணை -பிரியேன் பிரிவில் தரியேன் என்றானே –
ஐ வாய அரவணை மேல் -திரு ஆழி பெருமானார் -சம்பந்தம் கொண்டு –நம்பி ஏமாந்தேன் -மெய் நீர்மை தோற்றேன் –
7-சித்தா ஷேபாத் -தோற்றோம் மட நெஞ்சம் -எம்பெருமான் நாரணற்கு -எம் ஆற்றாமை சொல்லி -அழுவோம் –
-இருள் மறைக்க -வேற்று ஓர் வகையால் கொடிதாய் -இராவணன் விட வேறு பட்டு கொடியதாய்-வாழிய -வசவு சொல் இங்கு கனை இருளே –
8-வி ஸஞ்சீகரணத -மா நீர் கழி-கடல் உள் வாங்கி உப்பங்கழி -துஞ்சிலும் நீ துஞ்சாயால் -இருளின் திணி வண்ணம்
-மருள் உற்று —சம்ஞ்ஞா– ஞான ரூபங்களை அறிவது -அதற்கு எதிர்மறை இது -ஆழாந்து நொந்தாயே
9-உபசம் ஸோக்ஷணா -மெல்லாவி உள்ளுலர்த்த -நந்தா விளக்கமே -ஆசையால் வேவாயே -நொந்து ஆராத காதல் நோவ தொடங்கினால்-
-செந்தாமரை தடங்கண் –துழாய் ஆசையினால் -உப சம்சோஷணம் உள் தொடங்கி -உலர்த்த -உள் உலர்த்த –
10-ஆவர்ஜ நாப்யாம்-இறுக்கி பிடித்து கொள்ளும் -பிரேம வியாதி –உன் பாடே வீழ்த்தி -ஆவர்ஜனம் பண்ணி -ஒழிந்தாய்-ஓவாது இராப் பகல் –
த்ருஷ்டாஸ் வா தஸ்ய-த்ருஷ்டா ஆஸ்வா தம்-அனுபூதமான போக்யதை இழந்து –
ஸுரே -ஸுரே-பரத்வ ஸுலப்யம் -அசாதாரண திரு நாமம் –
க்ஷண விரஹ தசா -துஸ் சஹத்வம் ஜகாத-அருளிச் செய்கிறார் -இதனால் அத்யந்த போக்யத்வம் -வ்யதிரேகத்தில் ஆற்றாமை சொல்லி

——————————————————————————–

பூர்ணைஸ் வர்யாவதாரம் பவதுரித ஹரம் வாம நத்வே மஹாந்தம்
நாபீ பத்தமோத்த விஸ்வம் ததநுகுண த்ருசம் கலபதல் பீக்ருதாப்திம்
ஸூப்தம் ந்யக்ரோத பத்ரே ஜகதவ நிதியம் ரக்ஷணா யாவ தீர்ணம்
ருத்ராதிஸ்துத்ய லீலம் வ்ய வ்ருணத லலிதோத் துங்க பாவேந நாதம் -2-

போக்யதையை அந்வயத்தில் நிரூபித்து -பரத்வம் கொண்ட ஸுலப்யம் -அவதார சேஷ்டிதங்களில் காட்டி அருளி -ஏஷ ஸ்ரீ மான் நாராயண -இத்யாதி –
விபத்துவத்தில் பரத்வம் -கண்கள் சிவந்து -அந்தர்யாமி பரத்வம் -உயர்வற -பரத்வவே பரத்வம் /அரவணை -ஷீராப்தி / ஒன்றும் -தேவும் -அர்ச்சையில் பரத்வம் –
லலித உத்துங்க பாவங்கள் -கொண்ட ஸ்வாமி -நாதன் சேஷி ரக்ஷகன் மம நாத –
இதிஹாச புராண சாயையால் இதில் பரத்வம் -உயர்வற சுருதி சாயை
இதில் பர உபதேசம் -கீழே ஸ்வய அனுபவம் -இதில் அந்வயம் மட்டும் -வ்யதிரேகம் இரண்டாலும் –
1-பூர்ணைஸ் வர்யாவதாரம் -பூர்ண ஐஸ்வர்யம் அவதரித்த இடத்தில் -திண்ணன் வீடு முதல் முழுதுமாய்
த்ருடமாக -நசபுநாவ்ருத்தி
முதல் -காரணன் -எண்ணின் மீதியன் -எண்ணில் -கல்யாண குணங்களில் எல்லை நிலம் மோக்ஷ பிரதத்வம் –
-கணக்கற்ற விபூதி உடையவன் -எண்ணின் மீதியன் —
திண்ணன் வீடு -உபய விபூதி ஐஸ்வர்யம் எண்ணில் மீதியன் -கல்யாண குணாத்மகன் -என்றுமாம்
விபூதியும் யோகமும் –பரத்வம் சொல்லி மேலே ஸுலப்யம் -மண்ணும் விண்ணும் உடன் உண்ட -நம் கண்ணன் -இவற்றை காட்டி
–ஸுலப்யம் பர காஷ்டை-உடன் உண்டான் -ஒரே சமயத்தில் -ஜகத் உபஸம்ஹாரம் -ஸ்ருஷ்ட்டி ஸ்திதி சம்ஹாரம் -மூன்றும் இவனே
-யதோ வா விமானி பூதாநி –தத் ப்ரஹ்ம –விஞ்ஞாசத்வ தெரிந்து கொள்-சுருதி –
உண்ட -ரஷித்தல்-சரீரம் தரிக்க -அவனுக்கு -ஆபத் ரக்ஷணம் -தேக தாரணம் –நாராயணன் ஏட்டு புறத்தில் சொல்லி
-நம் கண்ணன் நிரூபித்தமான விஷயம் -வையம் ஏழும் கண்டால் பிள்ளை வாயுளே-
நம் கண்ணன் கண் -நிர்வாஹகன் -மற்றவை மாலைக்கண் பீலிக்கன் –
2-பவதுரித ஹரம்-பவ -துரிதம் -துக்கம் பாபம் -காரண காரியங்கள் -ருத்ரனுக்கு துக்கம் போக்கி -அதிகாரி புருஷனுக்கு மனுஷ்யத்தே வந்து -போக்கி அருளி –
இவனே பரன் என்பதை நான் சொல்ல வேண்டும் படி -ஏ பாவமே -பரனே -ஸ்வரூப ரூப குணங்களை பத்தும் பத்துமாக அனுபவிக்க இருக்க –
அருளால் அளிப்பார் ஆர் –அரற்கு மா பாவம் -பிச்சை பேய் கோபால கோளரி –கோபால ஸிம்ஹம் –பத்ரி -திருக் கண்டியூர்
-கல்ப பேதம் –லலித உத்துங்க பாவம் இதிலும் காட்டி அருளி –
3- வாம நத்வே மஹாந்தம் -நிமிர்ந்து மண் கொண்ட –மால் தனில் மிக்கு ஒரு உளதோ –தன்னை மீதிட -மஹத்தாக திருவிக்ரமனாக வளர்த்து
–விண் தொழும் படி -நித்ய ஸூ ரிகள் -ஏறனை பூவனை பூ மகள் தன்னை வேறு இன்றி
-பூ மகளுக்கு மட்டும் ஆழ்வார் பூ மகள் தன்னை –வாசி காட்டி அருளுகிறார் —
4-நாபீ பத்தமோத்த விஸ்வம்-நாபீ பத்மத்தில் இருந்து -தேவும் எப்பொருளும் படைக்க -பூவில் நான்முகனை படைக்க –
-எம்பெருமானுக்கு அல்லால் பூவும் பூசனையும் தகுமோ -எம்பார் தகாது தகாது என்றாரே –
சிக்குத் தலைவனுக்கு பூ தகாது -பிச்சி உண்ணிக்கு பூசனை தகாதே –
5- ததநுகுண த்ருசம்-மிகும் தேவும் எப்பொருளும் படைக்க -கீழே தேவு–மசகு பரல் என்னலாம் படி -பரதத்வ நிர்ணயம் –
சர்வ ஸ்மாத் பரன் -விஷ்ணு தநுஸ் -பரசுராமன் –தகும் கோலத்து தாமரைக் கண்ணன் எம்மான் –புண்டரீகாக்ஷத்வம்
–வேங்கை மரத்தால் உரலும் உலக்கையும் பண்ணுவார்கள் -த்ருசம் -திருக் கண்கள் -தத் -சகல ஜகத் ஸ்ரஷ்டும் -குறிக்கும் –
6- கலபதல் பீக்ருதாப்திம் –கவர்வின்றி–சங்கோசம் இல்லாமல் -யாவையும் யாவரும் -எல்லாம் -தன்னுள் ஒடுங்க நின்ற –எம் ஆழி அம் பள்ளியாரே —
பிரளய ஆர்ணவம் கல்ப பிரளய –தல்பீக்ருதம்-படுக்கை –அப்தி -சமுத்திரம் –
பூர்வ பாவம் இல்லாதவற்றை உத்தரத்தில் இருந்தால் — -படம் சுகலீ கருதி -ஸுக்லம் கருதி இல்லை
-அஹமீ காரம் -இல்லாத வாஸ்துவில் அஹம் புத்தி பண்ணுவது -சுக்லம் படம் கருதி வெள்ளை வேஷ்ட்டி பண்ணுகிறான்
-வேஷ்ட்டியை வெள்ளையாக பண்ணுவது வண்ணான் சுகலீ-
7-ஸூப்தம் ந்யக்ரோத பத்ரே–வள்ளல் வல் வயிற்று பெருமான் -கள்ள மாய மனக் கருத்து -ஆலிலை -பள்ளி கொண்ட
-ஏழ் உலகும் கொள்ளும் –அவன் உள் உள் ஆர் அறிவார் -சங்கல்பம் யாரே அறிவார் -ந்யக்ரோதம் -ஆலமரம் -பத்ரே இலை
8- ஜகதவ நிதியம்–தன்னுள்ளே இருத்திக் காக்கும் இயல்வினன் –கருத்தில் -சங்கல்பத்தில் -தேவும் எல்லா பொருளும்
வருத்தித்த -வரும்படி பண்ணி அருளி -மாயப்பிரான் அவனை அன்றி –மூ உலகும் திருத்தி -ரக்ஷணத்துக்கு யோக்யதை யாகும் படி
அனுபிரவேசித்து நாம ரூபங்களை கொடுத்து–இருத்தி காக்கும் இயல்பினன் -ஜகத் -அவனம் அவ ரஷனே–
9- ரக்ஷணா யாவ தீர்ணம் -ரக்ஷணத்து சித்யர்த்தமாக அவதரித்து -காக்கும் இயல்வினன் கண்ண பிரான்
-உந்தியுள்ளே சேர்க்கை செய்து -ஆக்கினான் -ஸ்திதி -சம்ஹாரம் ஸ்ருஷ்டித்து -ஸத்கார வாதம் -ரக்ஷணம் பூர்த்தி கண்ணனாக அவதரித்து பெற்றான்
10-ருத்ராதிஸ்துத்ய லீலம் -ஆதி சப்தத்தால் ப்ரஹ்ம இந்திரன் முதலியார் –அநவரதம் ஸ்தோத்ரம் பண்ணும் படி -கள்வா –புள்ளூர்தி கழல் பணிந்து ஏத்துவாரே –
எம்மையும் ஏழ் உலகையும் –தோற்றிய இறைவா -கண்டா கர்ணனுக்கு மோக்ஷ பிரதானம் பண்ணி கைலாசம் சென்று
-ஸ்தோத்ரம் பண்ணி அறியாமல் -நமோ கண்டாயா கர்ணாயா -நமோ கட கடாயா –
புள்ளூர்தி -பெரிய திருவடி வாஹனம் -அவன் அளவு போகாமல் பெரிய திருவடியை போற்றி என்றுமாம்
-அப்புள்ளின் பின் போன தனி நெஞ்சமே –இல்லாத வஸ்துவை நலியும் படி வாடைக் காற்று –

வ்ய வ்ருணத -நன்கு விவரித்து அருளிச் செய்கிறார்
லலிதோத் துங்க பாவேந நாதம்–லலித உத்துங்க பாவங்கள் -கொண்ட ஸ்வாமி

——————————————————————————–

சித்ராஸ் வாதா நு பூதிம் பிரியா முபக்த்ருபி தாஸ்ய சாரஸ்ய ஹேதும்
ஸ்வாத் மன்யா சார்ஹக்ருத்யம் பஜ தம்ருத ரசம் பக்த சித்தைக போக்யம்
ஸர்வாஷப்ரீண நார்ஹம் சபதி பஹு பல ஸ்நேஹ மாஸ்வாத்ய சீலம்
சப்யை சாத்யைஸ் ஸமேதம் நிரவிசத நகா ஸ்லேஷை நிர்வேச மீசம்-3-

நிரதிசய போக்யத்வம்-உபேயத்வம் இரண்டாம் பத்தில் – -சேவா யோக்யத்வம் உபாயத்வம் முதல் பத்தில் அருளி
-வாயும் -வ்யதிரேகத்தில் போக்யத்வம் அருளி -திண்ணன் வீட்டில் -அந்வயம் -பரத்வ ஸுலப்ய லலித உத்துங்க பாவம் –
நிர்வேஸம்-அநேக அசேஷ -ஈசம்-சடாரி -உள் புகுந்து கலந்து -இதிலும் அந்தாமத்து அன்பு செய்து -இதில் ஆழ்வார் பேறாக -அங்கு பெருமாள் பேறாக —

1-சித்ராஸ் வாதா நு பூதிம்-சித்ரா -விசித்திரம் பல பிரகாரமாக -ஆச்வாத-போக்யத்தை -அத்யந்த -பூர்ணம் -அநு பூதிம்–தேன் பால் நெய் கன்னல் அமுது -ஓத்தே –
யானும் தானும் எல்லாம் தன்னுள்ளே கலந்து ஒழிந்தோம்-ஊனில் வாழ் உயிரே -மனஸ் லக்ஷணையாலே -நல்லை போ-தோற்று வாயும் இருப்பும் பிரக்ருதியாய் இருந்தும் –
சர்வ கந்த சர்வ ரஸா -ஸ்வரூபத்துக்கு இல்லை திவ்ய மங்கள விக்கிரகத்துக்கு அசாதாரணம் –
2-பிரியா முபக்த்ருபி -பிரியம் -உபக்த்ரூபி-உபகாரங்களாலும் பிரியம் -உபகார விசேஷங்கள் –
ஓத்தார் மிக்கார் இலையாயா மா மாயா -ஸ்வரூப ஸ்வபாவ சேஷ்டிதங்கள் -மாலே மாய பெருமான் மா மா மாயன் — –
ஓத்தாய் எப் பொருட்க்கும் -உயிராய் -என்ன பெற்ற தாயாய் தந்தையாய் அத்தா -நீ செய்தவை அடியேன் அறியேனே-அத்தா -ஆப்தன் என்றுமாம் –
3-தாஸ்ய சாரஸ்ய ஹேதும் -தாஸ்யத்தில் சாரஸ்யம் -கைங்கர்யத்தில் ரசம் அறிய ஹேதுவாக
அடிமைக்கு கண் அன்பு செய்வித்தது -அறியா காலத்துள்ளே–இன்னாப்பு தோன்ற ஆளவந்தார் நிர்வாஹம் -ரியா மா மாய்த்து அடியேனை வைத்தாய் –
எம்பெருமானார் -நிரவதிக ப்ரீதியும் க்ருதஞ்ஞதையுமாக போக முன்பும் பின்பும் -பிரகாரணம்
இதுவும் உபகாரம் -அறியா மா மாயத்துள் அடியேனை -அறியாக் காலத்திலே அடிமைக்கு கண் அன்பு செய்வித்தாயே –
நிலம் மாவலி மூவடி -அந்வயம் இல்லாமல் பேசி –அறியாமை குறளாய்-
4-ஸ்வாத் மன்யா சார்ஹக்ருத்யம் -ஆத்மா ந்யாஸம் அர்ஹமாக -க்ருத்யம் ஆ த்ம சமர்ப்பணம் செய்யும் படி -அருளி-எனது
-ஆத்மா உள் கலந்த உதவிக்கு கைம்மாறு -ஆழ்வார் அத்யந்த நீச தன்மை சொல்ல எனது என்பார் -அவனது சொல்ல யோக்யதை இல்லையே –
உதவி /நல் உதவி /பெரு நல் உதவி -தனது பேறாக -பிரதியுபகார அபேஷ்யம் -செய்யாமல் –ஞான ஸ்வரூபம் ஸ்வயம் பிரகாசம்
உத்பத்தி விநாசம் இல்லை என்பர் -எனது ஆவி தந்து ஒழிந்தேன் -எத்தனை குளிக்கு என்றால் –இனி மீட்பது ஒன்றும் இல்லாமல்
–மனு ஸ்ம்ருதி -10 நாள்கள் -மீட்கலாம் கிரயம் இத்யாதி -அது போல் இல்லாமல் -என்றவாறு
எனது ஆவி யார் நான் யார் -தந்த நீ கொண்டு ஆக்கினாயே –
5-பஜ தம்ருத ரசம்–பஜ அம்ருத ரசம் -கனிவார் வீட்டு இன்பமே -என் கடல் படா அமுதே -மனம் கனிவதே ப்ரீதியால் -அம்ருத ரசம் -வீட்டு இன்பம்
முக்தா அவஸ்த்தை துல்யம் இங்கேயே அருளுவான் –
யாதும் ஒரு நிலைமையன அறிவு அரிய எம்பெருமான்-யாதும் ஒரு நிலைமையனை அறிவு எளிய எம்பெருமான்
-நிர்மூல பகவத் விஷயம் -மூலம் இல்லாமல் கால ஷேபம் கேட்பது -அநியயா ஸ்ரீ பாஷ்யம் -நியாய சாஸ்திரம் கற்காமல் ஸ்ரீ பாஷ்யம் கே
எங்கு உற்றேனும் அல்லேன் -வாழ் முதலே ஜீவனம் -பொழில் ஏழும் ஏனம் ஒன்றாய் -உன பாதம் சேர்ந்தேன் -இன்றே தான் உணர்ந்தேன் -என்றுமே இருந்தாலும்
6- பக்த சித்தைக போக்யம் –அவனுக்கே அற்று தீர்ந்த அடியார்கள் சித்தத்தில் இருந்து போக்யமாய் -அடியேன் அடைந்தேன் முதல் முன்னமே
–சேர்ந்தார் தீ வினைகள் -அரு நஞ்சு -திண் மதி -திடமான விசுவாசம் -தீர்ந்தார் -தம் மனஸை பிரியாதே –அரக்கியை மூக்கு ஈர்த்தாயை அடைந்தேன் –
பக்தர் சித்தத்துக்கு ஏக போக்யம் -இவனும் அத்தையே ஏக போக்யமாக கொள்பவன்
7-ஸர்வாஷப்ரீண நார்ஹம்-எல்லா இந்த்ரியங்களுக்கும் ப்ரீதி ஜனகன் -அக்ஷம் இந்திரியம் -பிரத்யக்ஷம் —
முன் நல் யாழ் -ஸ்ரோத்ரிய இந்திரியம் -பயில் நூல் -அப்யசிக்கும் சாஸ்திரம் – நல்ல /முன் -இரண்டும் விசேஷங்கள் இதுக்கு –
நரம்பின் முதிர் சுவை -போன்றவன் -கன்னலே அமுதே -ரஸ இந்திரிய போக்யத்வம் கார் முகிலே -சஷூர்/ என் கண்ணனே சர்வ இந்திரியங்களுக்கும் ப்ரீதி ஜனகத்வம் –
8-சபதி பஹு பல ஸ்நேஹம்–பக்தி விசேஷம் -பஹு பிரயத்னத்தால் பலிக்கும் பக்தி –பஹு நா காலேனா-சபதி – உடனடியாக –
குறிக் கொள் ஞானங்களால் –பஹு பிரயத்தனம் -எனை ஊழி செய் தவமும் -பஹு காலேனே -இப்பிறப்பே சில நாள் எய்தினேன் நான்
கிறி கொண்டு -ஸூலப உபாயம் / அவனே என்றுமாம் கிறியான் கிறி அம்மான் -என்பர் -நெறி எல்லாம் எடுத்து
-உரைத்த -கிறி அம்மான் கவராத கிளர் ஓளி- 4-8-6-
திரு விருத்தம் -90–சுருங்கு உரு வெண்ணெய் தொடு உண்ட கள்வன் -பெறும் கிறியான் -அல்லால் அடியேன் நெஞ்சம் பேணாதே
சரம ஸ்லோகம் கேட்டு -களவு காண புக்க இடம் எங்கும் பின்னே திரிந்து படல் கழற்றி –
9-ஆஸ்வாத்ய சீலம்-படிந்தது குடைந்து ஆடி பருகி களித்தேன் -ஆசவாதம் பண்ண தக்க சீலம் நிரவாதிக போக்யதை
-கடிவார் தண் அம் துழாய் கண்ணன் விண்ணவர் கோன் -படி வானம் இரந்த-ஓத்தார் மிக்கார் இல்லாத -பரமன் -பவித்ரன்
-ஸ்வ அனுபவ யோக யத்யராக பண்ணி அருளி –ஆஸ்வதாய -போக்யம் –
10-சப்யை சாத்யைஸ் ஸமேதம் -நித்ய ஸூ ரிகளை குறிக்கும் சப்தங்கள் -சப் யை -சாத்யாக-அவனோடே ஓக்க ப்ராப்ய புதர்கள் இவர்களும்
-யத்ர பூர்வே ஸாத்யா சந்தி தேவா -பிரமாணம் –அநாதி கால ஆவிர்பூத ஸ்வரூபம் -அடியார் குழாங்கள்-உடன் கூடுவது என்று கொலோ -சப்யை -குழாங்கள்
நிரவிசத-உள் புகுந்து –ஓளி கொண்ட சோதி -ஆவிர் பூத ஸ்வரூபம் –போக்யதையின் பரா காஷடை
அநகா ஸ்லேஷை நிர்வேச மீசம்- அனக அசேஷ நிர்வேஸம் -தோஷம் அற்ற –இதை காட்டிலும் வேறு ஒன்றை தோற்றாத படி எல்லாம் அடங்கி –

——————————————————————————-

ப்ரஹ்லாதார்த்தே ந்ருஸிம்ஹம் பித விபதுஷா வல்லபம் ஷிப்த லங்கம்
ஷ் வேல ப்ரத்யர்த்தி கேதும் ஸ்ரம ஹர துலஸீ மாலிநம் தைர்ய ஹேதும்
த்ராணே தத்தா வதாநம் ஸ்வ நிபு ஹதிக்ருதா ஸ்வாசனம் தீப்த ஹேதிம்
ஸத் ப்ரேஷா ரஷி தாரம் வ்யஸன நிரசன வ்யக்த கீர்த்திம் ஜகாத–4-

போக்யவாத் ஹேது -பிராப்ய பிராபக ஐக்கியம் -அதுக்கு ஹேது -நான்காவது ஹேது -வியசன நிராசன வ்யக்த கீர்த்தி
–வாட்டமில் புகழ் வாமனன் -வியசன் நிரசன வியக்த கீர்த்தி
1-ப்ரஹ்லாதார்த்தே ந்ருஸிம்ஹம் -ஆபத்தே செப்பேடாக ப்ரதிஞ்ஞா சம காலத்திலே -தோன்றி வியசன்நிரசனம் வ்யக்தி கீர்த்தி ஜெகாதா
-எங்கும் நாடி நாடி -நரசிங்கா என்று வாடி வாடும் இவ் வான் நுதலே
2-ஷபித விபதுஷா வல்லபம் -ஷபீத -போக்கப்பட்ட -ஆபத்து -உஷா வல்லபன் -அநிருத்த பகவான் –விறல் வாணன் ஆயிரம் தோள் துணிந்தார் –
3-ஷிப்த லங்கம்-இலங்கை ராவணன் -நிரசித்து -பிராட்டி -சம்ச்லேஷ விரோதி நிரசித்து -அத்தால் வ்யக்த கீர்த்தி -இலங்கை செற்றீர் -இது தாயார் வார்த்தை –
4-ஷ்வேல ப்ரத்யர்த்தி கேதும்-ஷ்வேல -விஷம் -பரிகரித்து –கருத்மான் -கேது -கொடி -எட்ட வருபவருக்கு காட்டி கொடுத்து
-வலம் கொள் புள் உயர்த்தாய் -தாயார் மகள் வார்த்தை அனுவர்த்தித்து -சொல்லி -உயர்த்தீர் சொல்ல வில்லையே -இதில்
இலங்கை செற்றவனே என்னும் –நதி ஜலம் கேசவ நாரி கேது -விநாயகர் எழுத வியாசர் -அந்வயம் யோசனை பண்ணி
-கதிஜா லங்கேச வானம் அசோகா வானம் அழித்த –பீஷ்மரை -கங்கை பிள்ளை கொடியில் கொண்ட அர்ஜுனன் -கேது கொடி
5- ஸ்ரம ஹர துலஸீ மாலிநம்-தாபம் போக்கும் -வெருவாதாள் – வாய் வெருவி வேங்கடமே வேங்கடமே என்கின்றாள் —
அஞ்சி ஒதுங்கி வெருவி வர்த்திக்க அமையும் பிரதிகூலர்களை கண்டால் மனஸ் பூர்வ வாக் உத்தர -வாய் வெருவுதல் -மனஸ் சஹகாரம் இல்லாமல்
-பூர்வ வாசனை பேசுவிக்க -உபாத்யாயராக பேசுகிறாள் -இங்கும் வாய் வெருவி-இராப்பகல் –கண்ண நீர் கொண்டாள்-வண்டுகள் அனுபவிக்க
இவள் பொறாமல் தவள வண்ணர் தகவு -என்ன –சுத்த ஸ் வ பாவம் -இப்படி நாள் பேர் இருந்தால் அபலைகள் குடி என்ன ஆகும் -பட்டர்
-திருத் தாயார் கொந்தளித்து பேசுகிறாள் -என்பர் –
6- தைர்ய ஹேதும் -உள்ளம் மிக உருகி -தகவு உடையவனே என்னும் -தாயார் சொன்னது பொறுக்க மாட்டாமல் -நிர்த்தயன்
-நான் தானே சொல்ல வேண்டும் -பின்னும் மிக விரும்பும் பிரான் என்னும் –
அக உயிருக்கு அமுதே என்னும் -பிராணன் தரிக்கைக்கு ஹேது -தைர்யம் -தாரண ஹேது –உண்ணும் சோறு எல்லாம் கண்ணன் —
7-த்ராணே தத்தா வதாநம் -லோக ரக்ஷிப்பதில் அவதானம் கவனம் கொண்டான் -நெடும் கை நீட்டாக இருக்கலாகாது -வெள்ள நீர் கிடந்தான்
–குழந்தை பக்கல் தாயார் -மஞ்சம் விட்டு சயனித்தால் போலே –
8-ஸ்வ நிபு ஹதி க்ருதா ஆசுவாசனம் -ஹதி-விநாசம் -கம்சனை நிரசித்து -அடியார் ஆசுவாசம் படும் படி – அடியார் பிராணன்
இவன் அதற்கு வந்த -ஆபத்தை போக்கி -விறல் கஞ்சனை வஞ்சனை செய்த –3-8-9-கஞ்சனை வஞ்சித்து
-மாதூலன் -தானும் சோகப்பட்டு வஞ்சனை -அவன் நினைத்த வஞ்சனை அவனோடே போம்படி பண்ணி அருளி
-வாணனை -கொள்வன் மா வலி மூவடி -தா ஸ்தோத்ரம் பண்ணி அறியாத குழைந்தை பருவம் -அநாதரிக்காமல் தா என்றான் அடுத்து
-அந்நிய பரத்தை பண்ணி அவன் இருக்க –
மலையாள வளைப்பு போலே -மலை தேச திருடன் போலே கொண்டு அல்லது போகேன் –நீச வேஷம் பார்த்து கொள்வானோ ஐயம் வேண்டாம் –

9- தீப்த ஹேதிம் -ஹேதி ராஜன் -சுடர் வட்டவாய் நேமி –
10-ஸத் ப்ரேஷா ரஷி தாரம் –மாழை நோக்கு-
ஸ்வ பாவம் -மாழை நோக்கு -சத்துக்கள் -ரக்ஷணத்துக்கு தான் ஒன்றும் செய்யாமல் -அவன் இடம் சமர்ப்பித்து
-தண்ட காரண்யம் -மஹா ரிஷிகள் -மற்றவர்கள் வெறும் ரிஷிகள் -ரஷா பலம் பெருமாள் இடம் விட்டவர்கள் –
தம் த்ருஷ்ட்வா –சத்ரு ஹந்தாராம் மஹரிஷீணாம் –ஆ வா என்னாது உலகத்தை அலைக்கும் –
-அஸுரர் வாணாள் மேல் தீ வாய் வாளி மழை பொழிந்த சிலையா -திரு மா மகள் கேள்வா தேவாசுரர்கள்
முனிக் கணங்கள் விரும்பும் திரு வேங்கடத்தானே பூவார் கழல்கள் அரு வினையேன் பொருந்துமாறு புணராயே -6-10-4—
மேல் உள்ள வியாபாரங்கள் அடங்கலும் கண்டாள் பிராட்டி -தம் த்ருஷ்ட்வா
தங்கள் தபோ பலத்தால் ரக்ஷிக்காமல்-கர்ப்ப பூதானாம்-பபூவ–
மாழை நோக்கையும் இழக்காமல் கை கொள் -ஸத் ப்ரேஷா ரஷி தாரம் –
உபாயமாக செய்யாமல் இப்பாடு படுவது இவள் ஸ் வ பாவம் -சதாம் பிரேஷா –மாழை -ஸ்வாபாவிகம்-என்றவாறு —

வ்யஸன நிரசன -வ்யசனங்களை நிரசிக்கும் -வாட்டமில் புகழ் வாமனன்
-தனது புகழுக்கு வாட்டம் இல்லாதபடி -ஆஸ்ரிதர் வியஸனம் போக்குபவன் வாமனன் –
வ்யக்த கீர்த்திம் ஜகாத–ஸ்பஷ்டமான கீர்த்தி அருளிச் செய்கிறார் –
மேலே அந்தமத்து அன்பு -கீழே -ஊனில் வாழ் உயிரே -பரி பூர்ணமான அனுபவம் இரண்டும் –2-3 /2-5/ நடுவில் அழகு கடந்த ஆற்றாமை –

——————————————————————————
அஜாமித்வாய -ஆடி ஆடி -சாத்திமிக்க -மேலும் அபேக்ஷை பிறக்க -நடுவில் இத்தை ஏற்படுத்தி —
ஆழ்வார் போக்தா ஊனில் வாழ் —இழந்தால் என்ன ஆகும் துக்கம் ஆடி ஆடி —
-நின்னலால் இலேன் காண் என்னை குறிக் கொள் -உன்னைப் பிரிந்தால் இலேன் -ஜலான் மத்ஸ்யம் போலே
–பரி பூர்ண அனுபவம் இருக்க சம்சயம் -கன்னலே அமுதே கார் முகிலே கண்ணா -நான்கும் -நாய் வயிற்றில் நெய் தாங்குமா –சம்சயம்-
–அதனால் ஆடி ஆடி ஆற்றாமை –அந்தாமத்து -இதில் – எம்பெருமான் போக்தா –
இதில் இவன் அஞ்ச -மேலே 2-6–வைகுந்த -ஆழ்வார் -உன்னை நான் பிடித்தேன் கொள் சிக்கெனவே -மா ஸூ ச அருளிச் செய்கிறார்

ஸ்வ ப்ராப்த்யா சித்த காந்திம் ஸூகடி ததயிதம் விஸ்புரத் துங்க மூர்த்திம்
ப்ரீத் யுன்மேஷாதி போக்யம் நவகன ஸூரஸம் நைகபூஷாதி த்ருஷ்யம்
ப்ரக்யாத ப்ரீதி லீலம் துர பில பரசம் ஸத் குணா மோத ஹ்ருதயம்
விஸ்வ வ்யாவ்ருத்த சித்ரம் வ்ரஜ யுவதி கண க்யாத ரீத்யா அன்வ புங்க்த–5-

1-ஸ்வ ப்ராப்த்யா சித்த காந்திம்–தன்னை அடைந்து சித்த காந்திம் தேஜஸ் அடைந்தான் —
2- ஸூகடி ததயிதம் –அகடிதம் /கடிதம் /ஸூ கடிதம் -தயிதா -பிரிவின்றி பொருந்தி வர்த்தித்து –திருவிடமே மார்பம்
–ஒரு விடம் ஓன்று இன்றி என்னுள் கலந்தானுக்கே–
3-விஸ்புரத் துங்க மூர்த்திம்–பர்வதம் போலே பிரகாசிக்கும் -திரு மேனி -மலையும் சுடரும் -இரண்டும் -திரு மேனிக்கு விசேஷணங்கள் –
என்னுள் கலந்தவன் செங்கனிவாய் செங்கமலம் -மின்னும் சுடர் மலை –க்கு கண் பாதம் கை கமலம்
மன்னு முழு வேழுலகும் வயிற்றினுல –தன்னுள் கலவாதது எப்பொருளும் தானிலையே
4-ப்ரீத் யுன்மேஷாதி போக்யம்—அதி போக்யம் -ஆராவமுதமே –ப்ரீதி மட்டுப் படாமல் உன்மேஷம் -மேலே ஓங்கி போகுமே –
எப் பொருளும் தானாய் மரகத்தக் குன்றம் ஒக்கும் –அப்பொழுதைத் தாமரைப் பூக் கண் பாதம் கை கமலம்
எப்பொழுதும் நாள் திங்கள் ஆண்டூழி யூழி தொறும் அப் பொழுதைக்கு அப் பொழுது என்னாரா வமுதமே –
எத்தனை சிறிதியதான காலம் -எப்பொழுதும் -க்ஷணம் அணு காலம் -என்றவாறு –
ஒருகால் சொன்னதையே மீண்டும் சொல்லி –இவ்வஸ்துவும் இவ்வனுபவமும் வேவ்வேறாக ஆக்கிக் காட்டும் தவிர்க்கிறேன் -என்பார்
5- நவகன ஸூரஸம் –ஸரஸம்-பாட பேதம் –நீருண்ட பெறு மேகங்கள் -நவகனம்–கனஸ் யாம் –
காரார் கரு முகில் போல் –ஸூ ரசம் -சோபனம் -ஸரஸம் கூடி -ரஸ பதார்த்தம் –
ஆராவமுதமாய் அல்லாவியுள் கலந்த காரார் கரு முகில் போல் என்னம்மான் கண்ணனுக்கு
நேரா வாய் செம்பவள கண் பாதம் கை கமலம் பேரார நீள் முடி நாண் பின்னும் இலை பலவே –
6-நைக பூஷாதி த்ருஷ்யம் –நைகம் -அநேகம் -ந யேகம் இதி -பூஷணங்கள் -ஆதி சப்தம் –
பலபலவே யாபரணம் பேரும் பல பலவே -பல பலவே சோதி வடிவு பண்பு எண்ணில்
பல பல கண்டுண்டு கேட்டு உற்று மோந்தின்பம் பல பலவே ஞானமும் பாம்பணை மேலாற்கேயோ —
வ்யக்தி க்ருத – ஜாதி க்ருத பஹூத்த்வம் -பல பல -கழுத்தில் சாத்திப்பவற்றிலே பல வடங்கள் -கையில் -ஜாதி பேதம்
நரசிம்மன் -நவ வித நரசிம்மன் -ப்ரத்யக்ஷமாக யுக பத் சர்வம் காண்பான் -சர்வ சாஷாத்காரம் —தனி தனி ஆனந்தம் கிட்டும் இவற்றால்
7-ப்ரக்யாத ப்ரீதி லீலம் —உலகு அறிய செய்யும் ப்ரீதிகள் லீலைகள் -அதிசயங்கள் –
பிராட்டிமாரும் முலைத் தடங்களால் அழுத்தத்தினாலும் பிரிக்க ஒண்ணாத -சேஷத்வ பூர்ணன் -இருவருக்கும் நிரதிசய போக்யத்வம்
பாம்பணை மேல் பாற் கடலுள் பள்ளி யமர்ந்ததுவும் காம்பணை தோள் பின்னைக்கா ஏறுடன் ஏழ் செற்றதுவும் –
தேம்பணைய சோலை மராமரம் ஏழ் எய்ததுவும் பூம் பிணைய தண் துழாய்ப் பொன் முடியம் போரேறே –
8-துர பில பரசம் —துர் அபிலாபம் ரசம் -வாயால் சொல்ல முடியாத -சொல் முடிவு காணேன்–அனுபூதம் அம்சம் வர்ணிக்க முடியாதவன்
பொன் முடி யாம் போரேற்றை எம்மானை நால் தடம் தோள் தன் முடிவு ஓன்று இல்லாத தா ண் துழாய் மாலையினை
என் முடிவு காணாதே என்னுள் கலந்தானை சொல் முடிவு காணேன் நான் சொல்லுவது என் சொல்லீரே-
எல்லை அற்ற நீசன் -உயர்வுக்கு எல்லை இல்லாதவன் அவன் —
9-ஸத் குணா மோத ஹ்ருதயம் –ஸத் குண ஆமோத ஹ்ருதயம் -மோக்ஷ பிரதன் -ஸத் குணம் –
-நல்ல அமுதம் பெறற்கு அரிய வீடுமாய் -ஆமோதம் பரிமளம் -அல்லி மலர் விரை ஒத்து ஆண் அல்லன் பெண் அல்லனே
சொல்லீர் என் அம்மானை -என் ஆவி ஆவி தனை எல்லை இல் சீர் என் கரு மாணிக்கச் சுடரை
நல்ல அமுதம் பெயர்க்கு அரிய வீடும் ஆய் அல்லி மலர் விரை ஒத்து ஆண் அல்லன் பெண் அல்லனே
இவற்றால் ஹ்ருத்யனாய் உள்ளவன் –முக்த போக்யத்வம்- மோக்ஷ பிரதத்வம் -புருஷோத்தமத்வம் –
10-விஸ்வ வ்யாவ்ருத்த சித்ரம்–விஸ்மயம்-விசித்ரம்–விஸ்வம் -விஷ்ணு -சேதன அசேதன பிரபஞ்சம் ஜகம் –
அவற்றுள் வியாவருத்தன் இதர ஸமஸ்த பதார்த்தங்களில் -மாறு பட்ட புருஷோத்தமன்
ஆண் அல்லன் பெண் அல்லன் அல்லா அலியும் அல்லன் காணலும் ஆகான் உளன் அல்லன் இல்லை அல்லன்
பேணுங்கால் பேணும் உரு ஆகும் அல்லனும் ஆம் கோணை பெரிது உடைத்து எம் பெம்மானைக் கூறுதலே –
வ்ரஜ யுவதி கண க்யாத ரீத்யா அன்வ புங்க்த–ஆயர் பெண்கள் உடன் கலந்த -தன் பேறாக அனுபவித்தான் -க்யாத -பிரசித்தம் பிரகாரம் —

—————————————————————————–

ஸ்வாஸ் தக்யா பகத்வாத் ஸ்ரித நியதத் ருசே நைக போக ப்ரதா நாத்
த்யாகா நர்ஹ ப்ரகாசாத் ஸ்திர பரி சரண ஸ்தாபனாத் பாப பங்காத்
துஸ் சாதார்த்தஸ்ய ஸித்தேர் விரஹ பயக்ருதே துர்வி பேதாத்ம யோகாத்
நித்யா நே கோ பகாராத் ஸ்வ விரஹ சகிதம் ப்ரை ஷதாம் போரு ஹாஷம்–6-

1-ஸ்வாஸ் தக்யா பகத்வாத் -ஸ்வா ஆஸ்தக்யா-பகத் வாத் — தன்னுடைய அளவற்ற போக்யத்வத்தை அறிவித்து
வைகுந்தா-மணி வண்ணனே -என் பொல்லாத திருக் குறளா -என்னுள் மன்னி வைக்கும் வைகல் தோறும் அமுது ஆய வான் ஏறே
செய் குந்தா அரும் தீமை உன் அடியார்க்குத் தீர்த்து செய் குந்தா உன்னை நான் பிடித்தேன் கொள் சிக்கனவே —
2-ஸ்ரித நியதத் ருசே–ஆஸ்ரயித்தவர்கள் -நியதமான-கடாக்ஷம் கொண்டு -எங்கும் பக்க நோக்கு அறியான் என் பைந்தாமரைக் கண்ணனே –
தனக்கு இந்த பக்கம் அந்த பக்கம் அறியான் -என்றவாறு -அப்பன் ஸ்ரீ பாத விஷயம் -மணக்கால் நம்பி அருளிச் செய்ய
-சமாதி பங்கம் பண்ண ஒண்ணாது -சொட்டை குலம் –குடியில் வந்தார் உண்டே -என்றாரே –
தன் அடியார் திறத்தகத்தே தாமரையாள் ஆகிலும் —என்னடி -யார் அது செய்யார் -பெருமாளுடைய நா கச்சின் நபராத்யதி
-செய்தாரேலும் நன்று செய்தார் -பிராமாதிகமாக செய்த அபராதங்களுக்கு நாம் உண்டே
பிராட்டி ஸ்ரீ விபீஷண ஆழ்வான் உள்ள பெருமாள் திரு உள்ளம் தன் பக்கல் இழுக்க பார்த்தாலும் -எங்கும் பக்கம் நோக்கு அறியான் –
3- நைக போக ப்ரதா நாத் –அநேக போகம் -முன்னை விட -அருளினான் -பாசுரங்களுக்கு விஷயம் ஆக்கி —
ஏத்தி உள்ளி வணங்கி வாக்குக்கும் மனசுக்கும் சரீரத்துக்கு -இது காறும் கண்களுக்கு விஷயமான போக்யத்தை
தாமரைக் கண்ணனை விண்ணோர் பரவும் தலை மகனை துழாய் விரைப் பூ மருவி கண்ணி எம் பிரானை பொன் மலையை
நா மருவி நன்கு ஏத்தி உள்ளி வணங்கி நாம் மகிழ்ந்து ஆட நாவு அலர் பா மருவி நிற்கத் தந்த பான்மையே வள்ளலே
-பான்மை ஏய்ந்த -ஸ்வ பாவம் உடைய வள்ளலே -பான்மையே வள்ளலே –
திருக்கண் அழகில் சில துளிகள் திரு மேனி அழகு எல்லாம் –அநந்ய பிரயோஜனனாக
-கரண த்ரய போகம் -நாவில் இருந்து அலரும் படி மலர்ந்த பாசுரம் –
4-த்யாகா நர்ஹ ப்ரகாசாத் –த்யானம் -விடுதல் -அநர்ஹம் விட ஒண்ணாத -பிரகாசம் –உன்னை எங்கனம் விடுகேன்
வள்ளலே மது சூதனா என் மரகத மலையே உனை நினைந்து எள்கல் தந்த எந்தாய் உன்னை எங்கனம் விடுகேன் –
வெள்ளமே புரை நின் புகழ் குடைந்து ஆடிப் பாடிக் களித்து உகந்து உகந்து உள்ள நோய்கள் எல்லாம் துரந்து உய்ந்து போந்து இருந்ததே –
தன்னைத் தந்த கற்பகம் -கோதில் வள்ளல் -எள்கல்-வேற இதர வஸ்துக்களை -இகழ்ந்து –
கொள்கை கொளாமை இலாதான் –எள்கல் ராகம் இலாதான் –1-6-5—ராகம் -எள்கல்-ஏளனம் —
இவை ஹேதுக்கள் கொள்வதற்கும் கொள்ளாமைக்கும் -குண அனுசந்தானம் ராகம் -தோஷம் கண்டு குறை சொல்லி கழித்தல் -எள்கல்-
5-ஸ்திர பரி சரண ஸ்தாபனாத் –நித்தியமான நிரந்தரமான உன் கைங்கர்யத்தில் நிலை படுத்தி -ஸ்தாபனம்
-உனது அந்தமில் அடிமை அடைந்தேன் -பரிசரணம் -அடிமை -இனி விடுவேனோ -திருவனந்த ஆழ்வான் உடன் ஓக்க -நிலை நாட்டின பின்பு -விடப் போமோ –
6-பாப பங்காத்–முன்னை தீ வினைகள் -முழு வேர் அரிந்தனன் –முன்னை கோளரியே முடியாதது எது எனக்கே
-கீழே வெம் தீ வினைகள் நாசம் செய்து -என்றார் -இதில் அநாதி -முழு வேர் அறிந்து -வாசனைகள் உடன் போக்கி –
7-துஸ் சாதார்த்தஸ்ய ஸித்தேர்–சாதிக்க முடியாத -அர்த்தஸ்ய -முடியாதது என் எனக்கேல் இனி –
முழு ஏழ் உலகும் உண்டான் உகந்து வந்து அடியேன் யூடிபுகுந்தான் அகழ்வானும் அல்லன் இனி
செடி ஆர் நோய்கள் எல்லாம் துரந்து எமர் கீழ் மேல் ஏழு பிறப்பும் விடியா வெம் நரகத்து என்றும் சேர்த்தால் மாறினர்–
தம் சம்பந்தி சம்பந்திகள் அனைவரும் ப்ராப்ய வஸ்து பெற்ற பின்பு -சம்சாரம் அற்று -பெற்றனர் -பிரபன்ன கூடஸ்தர்
எம்பெருமான் –நான் -சப்தம் ஸமஸ்த பதார்த்தங்கள் போலே ஆழ்வார் நான் -ஸமஸ்த பிரபன்னர்களும்
8–விரஹ பயக்ருதே –உன்னை என்னுள் நீக்கேல் எந்தாய் -விரஹ பயம் உண்டாக்கி –மாறி மாறி பல பிறப்பும் பிறந்து -பூர்வ ஹேய் திசை
உள்ளம் தேறி ஈறு இல் இன்பத்து இரு வெள்ளம் யான் மூழ்கினேன் -இப்பொழுது தசை -நடுவில் அடியை அடைந்து –
9-துர்வி பேதாத்ம யோகாத்-துர் விபேத ஆத்மயோகாத்-பிரிக்க ஒண்ணாத படி இணைத்து கொண்டதால்
-உன்னை என்னுள்ளே குழைத்த எம் மைந்தா -வான் ஏறே இனி எனக்குப் போகின்றதே –
எந்தாய் தண் திரு வேங்கடத்துள் நின்றாய் இலங்கை செற்றாய் மராமரம் -மைந்தா -மிடுக்கன்
10–நித்யா நே கோ பகாராத் –நித்ய அநேக உபகாராத்
போகின்ற காலங்கள் போய காலங்கள் போகு காலங்கள் தாய் தந்தை உயிர் ஆகின்றாய் -உன்னை நான் அடைந்தேன் விடுவேனோ
பாகின்ற தொல் புகழ் மூ உலகுக்கும் நாதனே பரமா தண் வேங்கடம் மேகின்றாய் தண் துழாய் விரை நாறு கண்ணியனே
உயிர்– தான் -தான் -தன்னை கை விடான் -இவர் அதி சங்கை போக்கினவாறே திருத் துழாய் பரிமளம் பெற்று -முடி நன்றாக தரித்தது
ஸ்வ விரஹ சகிதம் ப்ரை ஷதாம் போரு ஹாஷம்–ஸ்வ விரஹம் சகிதம் -ஆழ்வார் விட்டால் என் செய்வோம்
-அம்போருஹாக்ஷம்–தாமரை -அம்பதி ரோஹதீ -தாமரை கண்ணன் -ப்ரைஷத –தாபம் போகும் படியாக அபய பிரதானம் -மாஸூ ச அருளினார் ஆழ்வார் –

——————————————————————————-
-சர்வா திஸ் சர்வ நாதஸ் த்ரி புவன ஜநநீ வல்லப ஸ்வாஸ்ரிதார்த்தீ
விஷ்வக் வ்யாப்த்யா அதி தீப்தோ விமத நிரசன ஸ்வாங்ரி சத்பக்தி தாயீ
விஷ்வாப்த்யை வாம நாங்க ஸ்வ விபவரதச ஸ்வாந்த நிர்வாஹ யோக்ய
ஸ்வார்த்தேஹோ பந்த மோக்தா ஸ்வ ஜன ஹித தயா த்வாத சாக்யா புரூசே–7-

1-சர்வா திஸ் –சர்வ ஆதி -சர்வ காரணம் -ப்ரஹ்ம ருத்ரர்களுக்கும் -கேசவ -தன் ஒழிந்த அனைவருக்கும்
-ஏ கோகைவ நாராயண ஆஸீத் –நப்ரஹ்ம நஈசாநாத்-இதனால் சர்வ சப்தம் -சரீரத்தில் இருந்தே ஸ்ருஷ்டித்தவன் –
2-சர்வ நாதஸ் –சர்வ சேஷி -சர்வ சரீரி -நாராயண -மூக்கு ஏழுஉலகுக்கும் நாதன்–நாதன் – -நாராயணன் பர்யாயம் –
-மம நாத —வேத மயன் -ஸ்ருதி சித்தம் -வேதம் சப்தம் தான் பொருள் என்றவாறு –
காரணம் -கிரியை கிரிசை -கருமம் -இவை முதலா –செயலும் செய்யப் படும் பொருள்களும் –அனைத்துக்கும் முதல்வன் –
ஆனு கூல்ய சங்கல்பம் நாராயண /பிரதிகூல்ய வர்ஜனம் ஸ்ரீ மத் /சரீரி -நாராயண -ஸ்ரீமத் சர்வ ஸ்வாமி -த்வயதிகாரம் —
சீர் அணங்கு -பெரிய பிராட்டியார் ஸ்ரீ பூமி நீளா தேவி தொழுது ஏத்த நின்ற பிரான் -அமரர்கள் முனிவர் பிறரும் பலரும் தொழுது நின்ற பிரான்
வாரணத்தை –குவலயா பீடம் மருப்பு ஒசித்த பிரான் -கிருஷ்ணாவதாரம் -சொல்லியே அமரர்கள் தங்கள் அதிபதியை கொண்டாடுவார்கள் –
-வீற்று இருந்து –ஏழ் உலகும் தனிக் கோல் செய்யும் -ஆளும் –வீவில் சீர் ஆற்றல் மிக்கு ஆளும் அம்மான் –அம்மான்
–வெம்மா பிளந்தான் தன்னை -4-5- -அவர்களுக்கு இதில் நாட்டம் -நமக்கு அதில் நாட்டம் -அக்கரைக்கு இக்கரை பச்சை –
3-த்ரி புவன ஜநநீ வல்லப -தாய் -பெரிய பிராட்டிக்கு வல்லபன் –ஆகார த்ரய –வந்தே வரத வல்லபா
மா தவன்–இப்பால் பட்டது -இனி -மாதவன் என்றதே கொண்டு –யுக்தி மாத்திரத்தாலே -யாது அவங்களும் சேர் கொடேன் என்று என்னுள் புகுந்து -இருந்து –
எப்படிப்பட்ட தவங்களும் -எல்லா அவங்களும் என்றுமாம் -உபாயாந்தர அபேக்ஷை இல்லாமல் –
தீது அவம் கெடுக்கும் அமுதம் –செந்தாமரைக் கண் குன்றம் கொத்து அவம் இல் யென் கன்னல் கட்டி எம்மான் யென் கோவிந்தன்
தீது -செய்கையால் -அவம் -ஸ்வபாவ சித்தம் -கோது-குறை அவம் -சண்டாளன் பிறப்பு அவம் செய்கையை தீது போலே
4-ஸ்வாஸ்ரிதார்த்தீ –தன்னை ஆஸ்ரிக்கவர்களை தானே அர்த்திக்கிறவன் –
கோவிந்தன் –தன்னையும் பாடி ஆடத் திருத்தி என்னைக் கொண்டு என் பாவம் தன்னையும் பாறக் கைத்து
-எமர் ஏழ் ஏழு பிறப்பும் மேவும் தன்மையும் ஆக்கினான் வல்லன் எம்பிரான் வீட்டுவே
வஸ்திரம் அபஹரித்து அஞ்சலி பண்ண யாசித்தானே கோவிந்தன் -தேவும் தன்னையும் -பரத்வ ஸுலப்யம்
கூடஸ்தர் -இவர் அதனால் திருத்தி -இவரைக் கொண்டு எமர் –
குறை ஒன்றும் இல்லா கோவிந்தா -ரஷ்ய வர்க்கத்தில் குறை இல்லாதவன் -ஸூ வ ஆஸ்ரித ஆர்த்தி அன்றோ கோவிந்தன் –
5-விஷ்வக் வ்யாப்த்யா -அதி தீப்தோ -ஸமஸ்த பதார்த்தங்களையும் வியாப்பியமாக கொண்டு -அதனாலே வந்த தேஜஸ்
விட்டிலங்கு -விஷ்ணு -இலங்கு செஞ்சோதித் தாமரை பாதம் கைகள் கண்கள் -விட்டு இலங்கு கருஞ்சுடர் மலையே திரு உடம்பு
–விட்டு இலங்கு-மேலே விளங்கும் -திரு உடம்பு என்றவாறு –
விட்டு இலங்கு மதியம் சீர் சங்கு சக்கரம் பரிதி விட்டு இலங்கு முடி அம்மான் மதுசூதனன் தனக்கே –
விட்டுவிட்டு என்றவாறே அடுத்த அடுத்த விட்டுக்கு அர்த்தம்
விட்டுனு-சந்தஸ் ஸூ க்கு ஏற்ப விட்டு -பஞ்ச தந்திரம் எழுதியவர் விஷ்ணு சித்தன் விட்டு சித்தன் என்றார் ராஜாஜி -காஞ்சி ஸ்வாமி -விட்டுனு –
வைணவத்துறை -வைணவம் -மூங்கில் அர்த்தம் -வைட்டிணவம்-அறியக் கற்று வல்லார் வைட்டிணவர்-வைஷ்ணவ துறை
6-விமத நிரசன–விரோதிகள் நிரசனம் -மது சூதனன்
விதி -பகவத் கிருபை என்றவாறு – எனைத்தோர் பிறப்பும் -எனக்கே அருள்கள் செய்ய எதிர் சூழல் புக்கு —
7- -ஸ்வாங்ரி சத்பக்தி தாயீ -த்ரி விக்ரமன்
செந்தாமரைக் கண் எம்மான் என் செங்கனி வாய் உருவில் பொலிந்த வெள்ளைப் பளிங்கு நிறத்தனன் என்று என்று உள்ளிப்
பரவிபி பணிந்து பல் ஊழி ஊழி நின் பாத பங்கயமே மருவித் தொழும் மனமே தந்தாய் வல்லை காண் என் வாமனனே
ஹயக்ரீவர் /நரசிம்மர் /வாமனன் /த்ரிவிக்ரமன் நால்வரும் வெள்ளை திரு உருவம்
ப்ரீதி யுடன் பொருந்தி அநந்ய பிரயோஜனராக பொருந்து தொழுவதே பக்தி
ஞானி பக்தி -ஸத் பக்தி -அநந்ய பிரயோஜனர் –தாயீ கொடுப்பவன்
8-விஷ்வாப்த்யை வாம நாங்க–விஸ்வம் வியாபிக்க வாமனனாக திருவவதரித்து -என்றவாறு –
வாமனன் என் மரகத வண்ணன் தாமரைக் கண்ணினான் –காமனைப் பயந்தாய் என்று என்று உன் கழல் பாடியே பணிந்து
தூ மனத்தனனாய்ப் பிறவித துழதி நீங்க என்னைத் தீ மனம் கெடுத்தாய் உனக்கு என் செய்கேன் என் ஸ்ரீதரன் –
சாஷாத் மன்மத மன்மதன் –என்னை -மஹா பலிக்கு உபகரித்தது தனக்கு செய்தால் போலே
9- ஸ்வ விபவரதச –சிரீதரன் செய்ய தாமரைக் கண்ணன் -என்று என்றே இராப்பகல் வாய் வெரீஇ —
அலமந்து கண்கள் நீர் மல்கி வெவ்வுயிர்த்து உயிர்த்து மரீஇய தீ வினை மாள இன்பம் வளர வைகல் வைகல்
இரீஇ உன்னை என்னுள் வைத்தனை என் இருடீ கேசனே -அனுபவ பிரகாரங்களை காலங்களும் அருளிச் செய்கிறார்
ஸ்வரூபாதி சேஷ்டிதங்களை பூர்ணமாக அனுபவிக்க உன்னை என்னுள் வைத்தனை –
ரசம் பூர்ண நுபவம் தத கொடுப்பவன் -வைபவம் ஐஸ்வர்யம் -ஸ்ரீ தானே முதல் ஐஸ்வர்யம் –
10-ஸ்வாந்த நிர்வாஹ யோக்ய -ஸ்வாந்தம் -மனஸ் -பிரபன்னர் மனஸ் ஸூ -இந்திரியங்களுக்கும் உப லக்ஷணம் -ருஷீ கேசன் -இருடீகேசன் –
எம் பிரான் இலங்கை அரக்கர் குலம் குருடு தீர்த்த பிரான் எம்மான் அமரர் பெம்மான் என்று என்று
11-ஸ்வார்த்தேஹோ –பற்ப நாதன் –சுவார்த்த ஈஹா -இச்சை -ஆழ்வாரை அடைவதே அவனுக்கு ப்ராப்யம் –
என்னை ஆக்கிக் கொண்டு எனக்கே தன்னைத் தந்த கற்பகம் என் அமுதம் கார் முகில் போலும் வேங்கட வல் வெற்பன் விசும்போர் பிரான் எந்தை தாமோதரனே
திருவாறன் விளை எம்பெருமான் இவருக்கு -முன்னே வந்து திருவாய் மொழி கேட்டு அருளினான் -அவன் திருநகரியே பிராப்யம் என்று வாரா நிற்கும் —
12- பந்த மோக்தா -தாமோதரனை –கட்டுப் பட்டவன் -கட்டுண்ணப் பண்ணிய பெரிய மாயன் –
தாமோதரனை தனி முதல்வனை ஞாலம் உண்டவனை ஆமோ தரம் அறிய ஒருவர்க்கு என்றே தொழும் அவர்கள்
தாமோதரன் உருவாகிய சிவற்கும் திசை முகற்கும் ஆமோ தரம் அறிய எம்மானை என் ஆழி வண்ணனையே
ஸ்வ ஜன ஹித தயா –ஸ் வ ஜன ஹிதமாக–
த்வாதசாக்யா புரூசே-த்வாதச ஆக்யா புரூசே—ஆக்யா அபிக்யா -திரு நாமங்கள் –
-பொருளீட்டு பொருள்கள் மட்டும் இல்லாமல் காரணப் பெயர்கள் –அவயவ சக்தியால் -அபி உசே-அருளிச் செய்தார்

——————————————————————————

ப்ராப்யாகாரோ பாபத்த்யா ஜநிபரி ஹரணாத் விஸ்வ ஸ்ருஷ்ட்யாதி சக்தே
நிஸ் ஸீமா நந்ததே சான்வயதே உபஜகௌ ரக்ஷணார்த்தா வதாராத்
ஸூ ப்ரக்யாதாநுபாவாத் விவித விஹரணா த்வ்யாப்தி வைசித்த்ரய வத்த்வாத்
பக்தைர்த் ராக்த்ருஸ்ய பாவாத் அகில பல க்ருதேர் முக்தி ஸுக்யம் முகுந்தே –8-

1-ப்ராப்யாகாரோ -ப்ராப்ய ஆகாரம் -அணைவது அரவணை மேல் -முக்த பிராப்தி யோகம் —
பூம் பாவை ஆக்கம் புணர்வது -அல்லி மாதர் புல்க நின்று -இருவர் அவர் முதலும் தானே -இணைவனாம்
-அவதரித்து -எப் பொருட்க்கும்–ஸ்தவராத்தி சஜாதீயனாகியும் – வீடு முதலாம் புணை வன் பிறவிக்கு கடல் நீந்துவார்க்கே –மோக்ஷ ப்ரதன்
விஷ்ணு போதம் /வைகுந்தன் என்னும் தோனி-
உபாபத்த்யா -உபபாத்யா -கண்டு —
2-ஜநிபரி ஹரணாத்–வீடு முதலாம் -விவரணம் –
நீந்தும் துயர்ப்பிறவி உட்பட்ட மற்று எவையும் நீந்தும் துயர் இல்லா வீடு முதலாய் -பூந்தண் புனல் பொய்கை யானை
இடர் கடிந்த பூந்தண் துழாய் என் தனி நாயகன் புணர்ப்பே –
நீந்தும் -வர்த்தமானம் -போய்க் கொண்டே இருக்கும் பிறவிச் சக்கரம் -நீந்துவிக்கும்
ஜெனி -சம்சாரம் -பரி ஹரணாத் -பரிஹரித்து கொடுக்கும் மோக்ஷ சாதனம் -என்றவாறு
3- விஸ்வ ஸ்ருஷ்ட்யாதி சக்தே -காரண பூதன் -இருவர் அவர் முதலும் தானே -விவரணம் –
புணர்க்கும் அயனாம் அழிக்கும் அரனாம் புணர்த்த தன் உந்தியோடு ஆகத்து மன்னி புணர்த்த
திருவாகித் தன் மார்வில் தான் சேர் புணரப்பன் பெரும் புணர்ப்பு எங்கும் புலனை-
4-நிஸ் ஸீமா நந்ததே சான்வயதே உபஜகௌ—நிஸ் சீமா ஆனந்த தேச அன்வயதே -வீடு முதலாம் புணை வன்
-முடிவற்ற ஆனந்தம் -நிரூபகம் அந்தமில் இன்ப பெரு வீடு -அன்வயன் நித்ய சம்பந்தம் -நலம் அந்தம் இல்லாதோர் நாடு -புகுவீர் –
-புலன் ஐந்து மேயும் பொறி ஐந்தும் நீங்கி நலம் அந்தம் இல்லது ஓர் நாடு புகுவீர்
அலமந்து வீய அசுரரைச் செற்றான் பலம் முந்து சீரில் படிமின் ஓவாதே –அஸஹ்யமாய் இருக்கும் அவை நீங்கும் –
-புலன் -விஷயங்கள் இந்திரியங்கள் இரண்டுக்கும் -பொறி -இந்திரியங்கள் மட்டும் -அதனால் புலன் விஷயங்கள் -அவற்றிலே தானே இந்திரியங்கள் மேயும் –
தஸ்ய ப்ராப்ய ப்ராபக தயா நித்ய சம்பந்தம் -அவனுக்கே -கல்யாண குணங்களில் ஈடுபட்ட -பெறுவோம்
5-ரக்ஷணார்த்தா வதாராத்–ரக்ஷிப்பதற்காவே திருவவதாரம் –மாவாக்கி ஆமையாய் மீனாகி மானிடமாகி தேவாதி தேவ பெருமான் -என் தீர்த்தனே
ஞான பிரதானம் பண்ணும் திருவவதாரங்கள் -மா -ஹயக்ரீவர்–வேதங்கள் அளித்து -ஆமை இதிஹாச புராணங்கள் அளிக்க-
மத்ஸ்ய ரூபியாய் தர்ம சாஸ்திரம் /ராம கிருஷ்ணாதி அனுஷ்டான உபதேச பரமாக –
தீர்த்தான் அஞ்ஞானம் போக்கி தன்னைக் கொடுப்பவன் -ரக்ஷணமாவது ஞான பிரதானம்
6-ஸூ ப்ரக்யாதாநுபாவாத் –அநுபாவம்-மஹிமை -ஸூ ப்ரக்யதா அநுபாவம் -பைந்துழாயான் பெருமை —
தீர்த்தான் உலகு அளந்த சேவடி மேல் பூந்தாமம் சேர்த்தி அவையே சிவன் முடி மேல் தான் கண்டு
பார்த்தன் தெளிந்து ஒழிந்த பைந்துழாயான் பெருமை பேர்த்தும் ஒருவரால் பேசக் கிடந்ததே —
க்யாதம் -அனைவரும் அறிந்தவை க்யாதி /ப்ரக்யாதம் ஸூ ப்ரக்யாதம் -ஆதரித்தும் நிரசித்தும் பேச முடியாதே –
சதுமுகன் கையில் சதுர் புஜன் தாளில் சடை முடியன் தலையில் -சம்சயம் இல்லாத ஸூ ப்ரக்யாத விஷயம் அன்றோ –
அடியை அடைந்து உள்ளம் தேறி -தாரை உபமானம் -பெருமாளைக் கண்டு ஸ்தோத்ரம் பண்ணினாள்
-உள்ளம் தேறி தான் அடியை அடைய வேண்டும் என்பது இல்லையே -நின்ற நிலையிலே -செய்து அருளினார் பெருமாள் –
7-விவித விஹரணாத் –லீலா ரூபமான வியாபாரம் -விஹாரணம் -பருத்தி பட்ட 18 பார் பட்டதே இவனால்
கிடந்து இருந்து நின்று அளந்து கேழலாய் கீழ்ப் புக்கு இடந்திடும் தன்னுள் கரக்கும் உமிழும்
தடம் பெரும் தோள் ஆரத் தழுவும் பார் என்னும் மடந்தையை மால் செய்கின்ற மால் ஆர் காண்பாரோ –
8- த்வ்யாப்தி வைசித்த்ரய வத்த்வாத் –
வியாப்தி -சொல்லி வியாப்தி வைச்சித்ரம் சொல்லி -இத்தால் முக்தி ஸூ க்யம் முகுந்தே –
சேண் பால வீடோ உயிரோ மற்று எப்பொருட்க்கும் ஏண் பாலும் சோரான் பரந்து உளன் ஆம் எங்குமே
காண்பார் ஆர் எம் ஈசன் கண்ணனை என் காணுமாறு ஊண் பேசில் எல்லா உலகும் ஓர் துற்று ஆற்றா
த்ரிபாத் விபூதி -மூன்று மடங்கு என்று இல்லை -அஸந்கயேயமான -பாதம் -திருவடி என்றவாறு –
-சோராத எப்பொருட்க்கும் ஆவியாம் சோதி –இதுவே விசித்ரம் –அர்த்தம் வேறே அந்தர்யாமித்வம் வேற
-எல்லாவற்றிலும் சத்தை கொடுக்க அந்தர்யாமித்வம் –ஐந்து லக்ஷணங்கள் -நியமித்து -சரீரமாக –அறிய முடியாதபடி
-ஹார்த்தன் யோகிகளால் காணப்படுபவன் –அங்குஷ்ட மாத்திரம் –அடியேன் உள்ளானே உடல் உள்ளானே –
-அசேதனங்களும் அறியாதவை சொல்லுவான் என்னில் -அது நிச்சயம் போலே சேதனர்களும் அறிய முடியாது என்று காட்டவே
-ஒருத்தி மகனாய் பிறந்து –ஒளித்து–விபவமும் அந்தர்யாமி படுவது படுவதே —இவ்வளவிலும் இருந்தும் காண முடியாத விசித்ரம்
-தானும் இருந்து தனக்குள் எல்லாம் -இவனுக்கு ஆகாரம் பேசில் -உலகம் எல்லாம் ஒரு கவளத்துக்கும் ஆற்றாதே
9-பக்தைர்த் ராக்த்ருஸ்ய பாவாத் –த்ராக் -விளம்பம் இல்லாமல் -பக்தர்களால் ஆசைப்பட்ட அந்த க்ஷணத்தில் -அங்கு அப்பொழுதே
–தோன்றிய என் சிங்கப் பிரான் பெருமை –
எங்கும் உளன் கண்ணன் -பக்தன் -என்ற மகனைக் காய்ந்து இங்கு இல்லையாம் என்று இரணியன் தூண் புடைப்பை
அங்கு அப்பொழுதே அவன் வீயத் தோன்றிய என் சிங்கப் பிரான் பெருமை ஆராயும் சீர்மைத்தே –
ஏகாந்த பக்தி -ஸர்வத்ரம் சர்வம் அவனே என்று இருக்கும் பக்தர் –வா ஸூ தேவன் கிருஷ்ணன் -வ்யாப்தி -சொல்லும் திரு நாமம் –
-அவதாரத்துக்கு பின்பு வந்த திரு நாமம் இல்லை — எங்கும் உளன் கண்ணன் -என்ற மகன் இவன்
10-அகில பல க்ருதேர் -கர்ம பல ப்ரதன்/ஞான பல ப்ரதன்-
சீர்மை கோள் வீடு சுவர்க்கம் நரகு ஈறா –ஈர்மை கொள் தேவர் நடுவா மற்று எப்பொருட்க்கும் வேர் முதல் ஆய் வித்து ஆய்
பரந்து தனி நின்ற கார் முகில் போல் வண்ணன் என் கண்ணனை நான் கண்டேனே –
ஈர்மை -வேத அபஹாரா குரு பாதக இத்யாதி –
வேர் உபாதான காரணம் வித்து நிமித்த காரணம் –
முக்தி ஸுக்யம் முகுந்தே–மோக்ஷ ப்ரதன் / முக்த போக்யன் -இரண்டும் சேர்ந்தே —

——————————————————————————-

ஸ்ரத்வேய ஸ்வாங்க்ரி யோகம் ஸூபமதிகரதம் ஸ்தோத்ர சாமர்த்தய ஹேதும்
ஸ் வார்த்தீ காரோபகாரம் ஸ்ம்ருதி ரஸ ஸமிதா ந்யாதரம் ப்ரீதி வஸ்யம்
ப்ராப்தவ் கால ஷமத்வ ப்ரதமம் ருதரச த்யான மாத்மார் பணார்ஹம்
வைமுக்யாத் வார யந்தம் வ்ருத பரிசரணம் சக்ர பாணிம் ஜகாதா –9-

புருஷார்த்த நிஸ்கர்ஷம் -கைங்கர்யம் வேதம் உபநிஷத் ஸ்ரீ பாஷ்யம் சொல்லாதவற்றை கத்ய த்ரயத்தில் அருளிச் செய்து –
தத்வ ஹிதம் விவரணம் வேதங்கள் -புருஷார்த்தம் கொஞ்சம் சொல்லும் -பரி பூர்ண பகவத் அனுபவம் என்று மட்டுமே சொல்லும் –
திருவாய் மொழி புருஷார்த்த பிரதானம் -எம்மா வீட்டில் எம்மா வீடு -தனக்கே யாக எனைக் கொள்ளுமீதே -எனக்கே கண்ணனை யான் கொள்ளும் சிறப்பே –
காயிகம் /மாசம் /வாசகம் -மூன்று பாசுரங்கள்
1-ஸ்ரத்வேய ஸ்வாங்க்ரி யோகம்–திருவடி சம்பந்தம் -ஸ்ரத்தா -த்வரித்து பெற -ஒல்லை –
பாதுகை சிரசில் தரிப்பதே -பாதுகா சகஸ்ரம் -பிரபாவை –திருமுடி திருவடி சம்பந்த ஏற்றம் குரு பரம்பரை
–சம்பந்த கோலாகலம் -விஷ்வக்சேனர் பிரம்பு சுழற்றி –
-எம்மா வீட்டுத் திறமும் செப்பம் -நின் செம்மா பாத பற்புத் தலை சேர்த்து ஒல்லை -கைம்மா துன்பம் கடிந்த பிரானே அம்மா அடியேன் வேண்டுவது ஈதே —
2- ஸூபமதிகரதம்–மதி -ஞானம் -பர அபார தத்வ ஞானம் -எய்தா நின் கழல் யான் எய்த ஞானக் கை தா-
சம்சார ஆர்ணவம் உத்தரிக்க கை தந்து -இதுவே ஸூபம் –போக்யத்தை பிராப்தி சொல்லி –
ஈதே யான் உன்னைக் கொள்வது எஞ்ஞான்றும் என் மை தோய் சோதி மணி வண்ணா எந்தாய்
எய்தா நின் கழல் யான் எய்த ஞானக் கை தா காலக் கழிவு செய்யேல் –
ஒல்லை சொன்னதையே விஸ்தரிக்கிறார் –
3- ஸ்தோத்ர சாமர்த்தய ஹேதும் -வாசக கைங்கர்யம் -யானாய் தன்னை தான் பாடி -என் நா முதல் அப்பன் –
முக்தர்கள் நான்கு வியாபாரங்கள் -சதா பஸ்யந்தி /விப்ராஸா விபன்யாச -கத்யம் பத்யம் ஸ்தோத்ரம் /
3-9-4-மின்னார் மணி முடி விண்ணவர் தாதையை பாடினால் தன்னாகவே கொண்டு சன்மம் செய்யாமையும் கொள்ளுமே —
பாடி பெற்ற மணி முடி -விபன்யவ-/ பாடுபவர்க்கு தருவதற்கே மணி முடி தரித்தவன்-/சமிந்ததே –
செய்யேல் தீவினை என்று அருள் செய்யும் என் கையார் சக்கரக் கண்ண பிரானே
ஐ ஆர் கண்டம் அடைக்கிலும் நின் கழல் எய்யாது ஏத்த அருள் செய் எனக்கே -இதுவே ஸ்தோத்ர சாமர்த்திய ஹேது –
இவர் போன்ற வ்யக்தி இல்லையே -நித்ய ஸூ ரிகள் பள்ள மடை /சம்சாரிகள் கூட்டு இல்லை /
4-ஸ்வார்த்தீ காரோபகாரம்–ஸ் வார்த்தீ கார உபகாரம் -தன் வஸ்துவை தனக்கே யாக கொள்ளுகை -எம்மா வீட்டில் எம்மா வீடு –
எனக்கே ஆடச்செய் எக்காலத்தும் என்று என் மனக்கே வந்து இடைவீடு இன்றி மன்னி
தனக்கேயாக எனைக் கொள்ளும் ஈதே எனக்கே கண்ணனை யான் கொள் சிறப்பே –
ஆடச்செய் / எனக்கு ஆடச்செய் /எனக்கே ஆடச்செய் /ஸ்வரூபம் -ஸ்வாதந்திரம் வ்யாவர்த்திக்க /
அபிராப்த விஷயம் கழித்து / ஸூவ ஸ்வாதந்த்ரம் கழித்து -கைங்கர்ய உகப்பும் அவனுக்கே -எக்காலத்தும் –
மனஸில் வந்து -இடைவீடு இன்றி மன்னி ஸ்தாவர ப்ரதிஷ்டையாக–
எனைக் கொள்ளும் /தனக்கு எனைக் கொள்ளும் /தனக்கேயாக கொள்ள வேணும் /
உமக்கு அற்பமான நான் -எனக்கு கண்ணன் –எனக்கே கண்ணன் -பேராசை -துராசை –தனக்கு மட்டுமே -கிடைக்காததை பேராசை பட்டு –
5- ஸ்ம்ருதி ரஸ ஸமிதா ந்யாதரம்–ஸ்ம்ருதி ரஸ சமித அந்நிய ஆதரம் –ஷமிதம் போக்கடிக்கப்பட்ட —
-த்யானம் விஷயம் -திவ்ய மங்கள விக்கிரகம் ரூபம் ஸ்வரூபம் குணம் -இத்யாதி மட்டுமே சிந்தித்து மற்ற அனைத்திலும் -தன்னிடத்திலும் உதாசீனம் –
சிறப்பில் வீடு சுவர்க்கம் நரகம் இறப்பில் எய்துக எய்தற்க யானும் -சிறந்த நிலைத்த ஆஸ்ரயமான வீடு -மோக்ஷம் –
தேக விநாசத்தில் இவை கிட்டினாலும் -தேகமே ஆத்மாவாகட்டும் -இது பற்றி எனக்கு ஒன்றும் இல்லை
இது தான் ஸூ விஷய உதாசீனம்
பிறப்பில் பல் பிறவிப் பெருமானை மறப்பு ஒன்றி இன்றி என்றும் மகிழ்வனே–இதனால் தோற்கடிக்கப் பட்ட அந்நிய விஷய ஆதரம் –
அஜாயமானா பஹுதா விஜாயதே -கர்ம வஸ்யர் போலே இல்லாமல் சங்கல்பம் இச்சையால் அவதரித்து
ஆழ்வாருக்கு விபவ ரூப அழகில் ஆழ்ந்து -க்ருஷ்ண த்ருஷ்ணா தத்வம் அன்றோ -ஸ்ம்ருதி ரசம் –
6- ப்ரீதி வஸ்யம் –ப்ரீதிக்கு வசப்படுபவன் -மகிழ் ஆனந்தம் ப்ரீதி
மகிழ் கொள் தெய்வம் உலோகம் அலோகம் மகிழ் கொள் சோதி மலர்ந்த அம்மானே –
ஞான ஆனந்தங்கள் நிறைந்த தேவதைகள் –ஸூ க்ருஹ பலன் -அவன் அருளி –உலோகம் -உலகம் என்றவாறு
-மனுஷ்யர் ஜங்கமம் ஸ்தாவரங்கள் -கர்ம பலம் அனுபவிக்க -அலோகம் மூல பிரகிருதி மஹான் -இத்யாதி –
ப்ரஹ்மாண்டத்துக்கு உள்ளேயே –காரண அவஸ்தை –லோகாலோக பர்வதம் -ஸ்ரீ மத் பாகவதம் பஞ்சம பர்வதம் –
ஞானானந்த மயமான சங்கல்ப ஞானமே மகிழ் கொள் சோதி -இது தானே இவையாக மலர்ந்தன
–சரீர பூதம் விகாசம் -ஸ்தூலம் / -சூஷ்மம் சங்கோசம் -குவிதல்/
இது அவனது பரத்வ ஆகாரம் –அழைத்தால் ப்ரீதி உடன் -வசப்பட்டு வருபவன் –
மகிழ் கொள் சிந்தை சொல் செய்கையை கொண்டு என்றும் மகிழ்வுற்று உன்னை வணங்க வாராயே-
அளவற்ற ப்ரீதி உடன் கரண த்ரயத்தாலும் –சர்வ ஸ்மாத் பரன் -அழைக்க வசப்பட்டு வருவானே
-வணங்கும் படி -வருவானே -பரம ஸூ லபன் அன்றோ –
7-ப்ராப்தவ் கால ஷமத்வ ப்ரதமம்-விளம்ப அஷமத்வம்-க்ஷண காலமும் பொறுக்காமல் – ப்ராப்தியிலே கால கழிவை பொறாத தன்மை –
வாராய் உன் திருப்பாத மலர்க கீழ்ப் பேராதே யான் வந்து அடையும் படி
வராது இருக்கிறாயே -கீழே கூப்பிட்டும் –பேராமல் -பிரியாமல்
தாராதாய் உன்னை என்னுள் வைப்பில் என்றும் ஆராதாய் எனக்கு என்றும் எக்காலே —இருந்தும் உன்னை என்னுள் வைத்துக் கொண்டு ஆராது உள்ளாய்
த்வரை மிக்கு -விளம்பித்து வந்ததால் பிரணாய ரோஷம் பின்பு வந்ததே மின்னிடை மடவாரில் -6-2—ஆ மேய்க்க போகேல்-என்பாள் –
கஜேந்திர ஆழ்வான் ப்ரஹ்லாத ஆழ்வான் ஆர்த்தி அளவு பட்டு இருந்தது -பரகால நாயகி ஆற்றாமைக்கு அவன் விரைவு போக வில்லையே
அதனாலே வருகிறவனையும் தருகிறவனையும் வாராதாய் தாராதாய் என்கிறார் –
8-அம்ருதரசம் -த்யான
எக்காலத்து எந்தையாய் என்னுள் மன்னில் -முறை தப்பாமல் -சேஷியாய் ஸ்வாமியாய் அடிமை கொண்டு
மற்று எக்காலத்திலும் யாதொன்றும் வேண்டேன் -இதுவே பரம புருஷார்த்தம் –
மிக்கார் வேத விமலர் விழுங்கும் என் அக்காரக் கனியே உன்னை யானே -வேத ப்ரதிபாத்யமான விமலர் பிரதமஜ-
மிக்கார் -சம்சாரம் கடந்து -சம்சார கந்தம் இல்லாத நித்ய ஸூ ரிகள் –
வாரிக் கொண்டு உன்னை விழுங்க –ஆர்வுற்ற என்னை என்னில் முன்னம் பாரித்து -தான் என்னை முற்றப் பருகினான் -திருக் காட்கரை அப்பன்
9- மாத்மார் பணார்ஹம்–ஆத்மாத்மீயங்களை சமர்ப்பிக்க அர்ஹன் -உடையவனுக்கே சமர்ப்பணம் –
யானே என்னை அறிகிலாதே யானே என் தனதே என்று இருந்தேன் -யானே அஹம் -என் தனதே மமகாரம்
யானே நீ என் உடைமையும் நீயே வானே ஏத்தும் எம் வானவர் ஏறே –நிருபாதிக சேஷி -வானவர் பரிசரம் பண்ணும் ஆகாரம் காட்டி அருளினாய் –
10-வைமுக்யாத் வார யந்தம்–வைமுகனாக விலகி போனால் -தடுத்து -வாராயந்தம் -சேர்த்து கொள்பவன்
ஏறேல் ஏழும் வென்று ஏர் கொள் இலங்கையை நீறே செய்த நெடும் சுடர்ச் சோதி
தேறேல் என்னை உன் பொன் அடி சேர்த்து ஒல்லை வேறே போக எஞ்ஞான்றும் விடலே-
பொன்னடி சேர்த்து அந்வயம் -வேறே போக விடேல் வ்யதிரேகம் –பிராட்டிமார் சாம்யம் உண்டே
–திருமகள் மண் மகள் ஆயர் மட மகள் போலே அன்றோ பரகால நாயகியும் –
என்னை விசுவாசிக்காதே -மயர்வற மதி நலம் அருளினோம் -என்று இராமல் -வேறே போக விமுகனாக போக விடாமல் கொள்ள வேண்டும் –
கிளர்வார் -பரம புருஷார்த்த நிஷ்கர்ஷம் அறிந்து கிளர்ந்து இருப்பவர்கள் -திரு வாழி போலே மேவி பொருந்திய சடகோபர்

வ்ருத பரிசரணம் சக்ர பாணிம் ஜகாதா–அருளிச் செய்தார் -வ்ருத பரிசரணம்-கைங்கர்யம் சுவீகரிப்பவன்
-திரு வாழி ஆழ்வானுக்கு -விடல் சக்கரத்து அண்ணல் -கைங்கர்யம் கொடுத்து கை விடாமல் கொள்ளுவான் போலே நம்மையும் பணி கொள்ளுபவன்
வரித்தல் -சுவீகரித்தல் -நாயமாத்மா —விவ்ருணுதே -தேன லப்ய –வினையர்-கர்ம வஸ்யர்
-உரைக்கின்ற நன்னெறி -ஓர்ந்து உலகம் தரிக்கின்ற தாரகனாய் -தகவால்-பிரபத்யே வியாஜ்ய மாத்திரம் –

———————————————————————————

தீப்தாஸ் சர்ய ஸ்வபாவம் முகரித ஜல ஜம் வர் ஷூ காம்போதி வர்ணம்
சைலஸ்ஸத்ரா பி குப்தாஸ் ரிதமதி விலஸத் ஹேதி மா பீத கவ்யம்
சம்ரம் போத் ஷிப்த பூதிம் ப்ரணமத நு குணம் பூதநா சேதநான்தம்
பூர்வாசார்யம் ஸ்ருதி நாம் ஸூப சவித சிரி ஸ்தாநதோ நிர் விவேச -10-

முதல் பத்தால்-ஸேவ்யத்வம்-சேவா யோக்கியன் -பிராபகத்வம் பர்யவசாயம் -நம்பியை -எம்பிரானை என் சொல்லி
மறப்பேனோ-அதி போக்யத்வமே பரம ப்ராப்யத்வம் -என்று இதிலும் -அருளிச் செய்கிறார் –

1-தீப்தாஸ் சர்ய ஸ்வபாவம்-நிர்விவேச –தீப்த -ஆச்சர்ய ஸ்வபாவம் -வளர் ஒளி மாயோன்
கிளர் ஒளி இளமை கெடுவதன் முன்னம் வளர் ஒளி மாயோன் மருவிய கோயில் -வளர் இளம் பொழில் சூழ்
மால் இரும் சோலை தளர்விலர் ஆகிச் சார்வது சதிரே –
இதுவே பிராப்யமான புருஷார்த்தம் –பர உபதேசம் -ஸூய அனுபவம் சேர்ந்து
2- முகரித ஜல ஜம் –ஜல ஜம் -சங்கு –முகரனம் -வாயில் வைத்து ஒலி எழுப்புவது / வாதனம் நரம்பு வாத்யம் -தாடனம் அடிப்பது /அதிர் குரல் சங்கத்து —
சதிர் இள மடவார் தாழ்ச்சியை மதியாது அதிர் குரல் சங்கத்து அழகர் தம் கோயில் மதி தவழ் குடுமி மாலிரும் சோலை பதியது ஏத்தி எழுவது பயனே —
குடுமி -சிகரம் சேகரம் –சந்திரசேகரன் -ருத்ரன் -ஜடையில் –இந்து சேகரன் –/ பதி -ஸ்தானம் -திருப்பதி
அயன் மலை / திருமலை / புற மலை -சகிதம் -அடுத்து அடுத்து -அருளுவார்
3-வர்ஷூ காம்போதி வர்ணம் -அம்போத வர்ணம் -புயல் மழை வண்ணர் –
பயன் அல்ல செய்து பயன் இல்லை நெஞ்சே புயல் மழை வண்ணர் புரிந்து உறை கோயில் –
மயல் மிகு பொழில் சூழ் மாலிரும் சோலை அயல் மலை அடைவது கருமமே –
நெஞ்சுக்கு உபதேசம் இதில் -உபாயம் அல்லாத வற்றை செய்து புருஷார்த்தம் கிட்டாது -அயல் மலை அடைவதே கர்த்தவ்யம் –
குழகட்டைக்குள் உள்ளே பூர்ணம் போலே உபதேசத்துக்கு உள்ளே அனுபவம் –
4-சைலஸ்ஸத்ராபி குப்தாஸ் ரிதம் —சைலம் -மலை -சத்ரம் குடை -அபி குப்தன் -ஆபி முக்யேனே –
-காரணமாக குடை என்னும் படியான மலை -சைல சத்ரம்
-தான் அறிந்த ஆபத்தும் சம்பந்தமும் கொண்டு ரஷித்தவன் -ஆஸ்ரிதர்களை -பெரு மலை எடுத்தான் பீடு உறை கோயில்
வரு மழை தவழும் மாலிரும் சோலை –முக்காலத்திலும் வரும் மழை–திருமலை அதுவே அடைவது திறமே –
கரும வன் பாசம் கழித்து உழன்று உய்யவே –பெருமாளை எடுத்தான் பீடு உறை கோயில்
வரு மழை தவழும் மாலிரும் சோலை -திருமலை அதுவே அடைவது திறமே
கழித்து -அஸ்லேஷ விநாசங்கள் –அனுபவித்து உழன்று–பிராரப்த கர்மங்கள் கழிந்த பின்பே உய்யவே
-ஐந்து அதிகரணங்கள் -ஆழ்வாருக்கு சாரீர சாஸ்திரம் ஆழ்வாருக்கு கடை வாய்க்கு காணாதே –
5-அதி விலஸத் ஹேதி—ஹேதி ராஜன் –அபி குப்தா ஆஸ்ரிதம் -அறம்-முயல் ஆழிப் படையவன் கோயில்
திறமுடை வலத்தால் தீ வினை பெருக்காது அறம் முயல் ஆழிப் படையவன் கோயில்
மறு இல் வண் சுனை சூழ் மால் இரும் சோலைப் புற மலை சாராப் போவது கிறியே- -களங்கம் அற்ற தெளிந்த நீர் பிரவஹிக்கும் சுனைகள் –
சரணா கதி ரஷணத்தால் ஒளி மிக்க ஆழி –அபி குப்தா ஆஸ்ரிதம் -மேலுக்கு கீழுக்கும் -அந்வயம்-
பலமும் சாமர்த்தியமும் -திறமுடை வலத்தால் –இத்தை கொண்டு தீ வினை பெருக்காது -புற மலை அதுவே அடைவது திறமே –
கிறிக் கொண்டு —வெண்ணெய் உண்டவன் பின்னே சென்று –கிறி அம்மான் கவராத கிளர் ஒளியால் குறைவிலமே
-பெரும் கிறியான் -திரு விருத்தம் –லகு உபாயம் –
6 ஆ பீத கவ்யம் –பஞ்ச கவ்யம் –பீத -குடிக்க -ஆ பீத-அளவில்லாமல் குடிப்பது -உறி அமர் வெண்ணெய் உண்டவன்
கிறி என நினைமின் கீழ்மை செய்யாதே உறி அமர் வெண்ணெய் உண்டவன் கோயில்
மறியோடு பிணை சேர் மால் இரும் சோலை நெறி பட அதுவே நினைவது நலமே
தெய்வம் தான் கொண்டதோ -என்னும் படி உறியில் அமர்ந்த வெண்ணெய் -யந்த்ரம் வைத்து ஸ்திரமாக அமர்த்திய வெண்ணெய்
பிணை -பெண் இனம் மறி ஆண் இனம் -எல்லாமே மிதுனம் அங்கு திருமால் இரும் சோலை அன்றோ
நெறி -புகும் வழியோடு-எல்லாமே உத்தேச்யம் -தத் சம்பத்தாலே –
7-சம்ரம் போத் ஷிப்த பூதிம் –ஸம்ப்ரமம் உத் க்ஷிப்தம் பூமி -அனாயாசமாக பூமியை இடந்து
-நிலம் முன்னம் இடந்தான் -தொடக்கத்தில் ஆரம்பம் ஸம்ப்ரமம் -ஸ்ருஷ்டியாதிக்கு முன்னமே -நிலம் முன்னம் கிடந்தான்
நலம் என நினைமின் நரகு அழுந்தாதே நிலம் முன்னம் கிடந்தான் நீடு உறை கோயில்
மலம் அறு மதி சேர் மாலிரும் சோலை வலம் முறை எய்து மருவுதல் வலமே
ப்ரதக்ஷிணம் செய்வதும் உத்தேச்யம் -வலம் முறை எய்து மருவுதல் வலமே –
8-ப்ரணமத நு குணம் -ப்ரதக்ஷிணம் நமஸ்காரம் செய்ய அனுகுணமாக -ஆகி நிற்பவன் -இவன் தரும்
ஞான சக்தாதிகள் கொண்டு அநந்ய பிரயோஜனர்களுக்கு –
ஆன வஸ்து -அனுகூல வஸ்து /-ஆகாத வஸ்து பிரதிகூலம்
வலம் செய்து வைகல் வலம் கழியாதே வலம் செய்யும்
ஆய மாயவன் கோயில் -ஆகிய மாயன்
வலம் செய்யும் வானோர் மால் இரும் சோலை வலம் செய்து நாளும் மருவுதல் வழக்கே –
அல்லாதார் கடும் குதிரைகள் போலே வாரா நிற்க பட்டர் திரு நறையூர் அறையர்
கர்ப்பிணி பெண்கள் போலே பருகிக் கொண்டே ப்ரதக்ஷிணம் செய்தார்கள்-
9-பூதநா சேதநான்தம்–பூதநா என்கிற சேதநா அந்தம்-
வழக்கு என நினைமின் வல்வினை மூழ்காது அழக் கொடி அட்டான் அமர் பெரும் கோயில்
மழக் களிற்று இனம் சேர் மால் இரும் சோலை தொழக் கருதுவதே துணிவது சூதே
கொடி -உவமை ஆகு பெயர் -அழக் கொடி -பேய் பெண் –
பூதநா என்கிற சேதநா அந்தம் -ஞான ஆஸ்ரயம் சேதன நபும்ச லிங்கம் –சேதநா பேய் என்றவாறு –
ரேவதி -அஷ்ட பேய்களில் கடைசி பூதநா முதல் பேய் -என்பர் –
10-பூர்வாசார்யம் ஸ்ருதி நாம் -வேதம் முன் விரித்தான் விரும்பிய கோயில் -ஆச்சார்யர் பொருள் விரித்து உறைபவர்
-முன் -பூர்வம் -பூர்வாச்சார்யர் -ஆழ்வார் சாதித்த சப்தங்களையே கொண்டு அருளிச் செய்கிறார்
சூது என்று களவும் சுத்தம் செய்யாதே வேதம் முன் விரித்தான் விரும்பிய கோயில்
மாது உறு மயில் சேர் மால் இரும் சோலை போது அவிழ் மலையே புகுவது பொருளே –
ஸூப சவிதசிரி ஸ்தாநதோ நிர் விவேச–ஸூபகிரி -சவிதம் -அருகில் –நிர்விவேச -புகுந்து அனுபவிக்கிறார் -அனுபவ ஜெனித ப்ரீதி காரித்த கைங்கர்யம் –
உத்க்ருஷ்ட ஸ்தானத்துக்கு அருகில் -சவிதம் -திருமால் இரும் சோலை மிதுனமாக நித்ய வாஸம் -ஸூபகிரி

——————————————————————————https://www.youtube.com/watch?v=Q2JoO_9Pfqc–41

இத்யப்ரூதாத் யஸஹ்ய க்ஷண விரஹ தயா மானுஷ்த்வே பரத்வாத்
சர்வாஸ் வாதத்வ பூம்நா வ்யஸன ஹரதயா ஸ்வாப்தி சம்ப்ரீதி மத்த்வாத்
வைமுக்ய த்ராச யோகான் நிஜ ஸூ ஹ்ருதய நா நமுக்தி சாரஸ்ய தானாத்
கைங்கர்யோத்த்ஸ் யபாவாச்சுப நிலய தயா சாதி போக்யம் த்விதீயே——11-

இத்யப்ரூதாத் -அப்ரவீத் -அப்ரூத -அருளிச் செய்தார் -இதி இந்த பிரகாரங்களில்
1-யஸஹ்ய க்ஷண விரஹ தயா -பொறுக்க முடியாத க்ஷண கால விரஹம் -அதி போக்யம் –க்ஷண விரஹம் -துஸ் சஹத்வம்
2-மானுஷ்த்வே பரத்வாத் -அஹம் வோ பாந்தவோ ஐந்தவா -அவதரித்து -சஜாதீயன் -ஸுலப்யம் பரத்வம் -குன்றாமல்
-இத்தால் அதி போக்யத்வம் -லலித உத்துங்க பாவாத் –
3-சர்வாஸ் வாதத்வ பூம்நா-பூமா அளவற்ற தன்மை
சர்வ ஆஸ்வாதம் -போக்ய பதார்த்தங்கள் -ரசவாத பதார்த்தங்கள் –தேனும் பாலும் நெய்யும் கன்னலும் அமுதும் ஓத்தே கலந்து ஒழிந்தோம் –
4- வ்யஸன ஹரதயா-துக்கம் -ஹரித்து -அபஹரித்து போக்கி -ஆற்றாமையை போக்கி அருளி -ஹரி ஹரதி பாபாநி –
காசு பொன் மணி இழந்த ஆற்றாமைகள் -மேலும் மேலும் -அஞ்சிறைய -வாயும் திரை யுகளும்- ஆடி ஆடி மூன்றும்
–முகம் காட்டி அருளி -வாட்டமில் புகழ் வாமனன் -தன் புகழ் வாட்டம் அடையாத படி முகம் காட்டினான் –
5- ஸ்வாப்தி சம்ப்ரீதி மத்த்வாத்-ஸ்வாம் ஆப்தி -பெறுகை -சம்ச்லேஷித்து சம்ப்ரீதி மத்த்வாத் -நிரதிசய ப்ரீதி -தன் பேறாக
-அந்தாமத்து அன்பு செய்து என்னாவி சேர் அம்மானுக்கு –பிராட்டிமார் நித்ய முக்தர் பண்ணும் ப்ரீதிகள் இவர் இடம் செய்து அருளி –
அனுபவ ஜெனித ப்ரீதி எம்பெருமானுக்கு இதில் -ஊனில் வாழ் உயிரிலே ஆழ்வாருக்கு –
6-வைமுக்ய த்ராச யோகான் –விமுகராகும் தன்மை -ஆபி முக்கியம் -எதிர் மறை வைமுக்யம் –த்ராஸம் பயம்
அச்சம் -ஆழ்வாரை பிரிவோமோ என்ற பயம்
தன் பக்கல் ஆழ்வாருக்கு உண்டாகுமோ என்ற அதிசங்கை -அயோக்யதா அனுசந்தானம் பண்ணி அகல்வாரோ-
-உன்னை நான் பிடித்தேன் கொள் சிக்கெனவே -மா ஸூ ச அருளிச் செய்கிறார் ஆழ்வார்
ப்ராப்யமாக ப்ராபகமாக பற்றிக் கொண்டு விடமாட்டாமல் நிரந்தமாக பற்றினேன் —
அனன்ய பரனாக கூடாது என்று-ராஜ கார்யம் முடித்து அந்தப்புரம் புகும் ராஜாவை போலே -புகுந்து எங்கும் பக்க நோக்கு அறியான்
–மிக்க ஞான வெள்ள சுடர் விளக்கு -தர்மி ஸ்வரூபம் -தர்மபூத ஞானம் வெளிப்பட்டு பிரவாஹா ரூபமாக பரவி
–அவனுக்கு சங்கோசம் இல்லை -இப்பொழுது பட்டது கண்டால் அதி சங்கை பண்ண வேண்டி இருக்குமே அக்ரமாக புகுந்து அனுபவிக்கிறான்
7-நிஜ ஸூ ஹ்ருதயநாத் –நிஜ ஸூஹ்ருத் அவநாத்-அவ ரஷணே –மோக்ஷ பிரதானம் ரக்ஷணம் -இதுவே மா சதிர் –
-கேசவன் தமர் -நித்ய ஸூ ரிகள் அளவும் ஆழ்வார் ப்ரீதி சென்றதே -அடியார் கூட்டம் -அதேபோல்
இவன் ப்ரீதி ஆழ்வார் அடியார் -அளவும் சென்றதே -இது பெருமாள் உடைய நெடுமாற்க்கு அடிமை —
அந்தாமத்து அன்பு ஸ்திர பட்ட பின்பு சம்பந்திகள் அளவும் -நிஜ -தன்னுடைய ஸூ ஹ்ருத் –
திருவடி -ஆழ்வார் எமர்கள் -கீழ் மேல் ஏழ் ஏழ் பிறப்பும் எமர் கேசவன் தமர்கள் ஆனார்கள் —
இவ்வளவும் லீலா விபூதி போக்யதை -மேலே முக்த சாரஸ்யம் -காட்டி அருளி -அனுபாவ்யம் ஆகாரம் காட்டி
8–முக்தி சாரஸ்ய தானாத் -முக்த ப்ராப்ய போகம் -அணைவது அரவணை மேல் -பரியங்க வித்யைதாயும் தமப்பனும் -சேர்ந்து இருக்க –
9-கைங்கர்யோத்த்ஸ் யபாவாத்
10-ஸூ ப நிலய தயா
அதி போக்யம் -த்விதீயே-இரண்டாம் பத்தில் –

————————————————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை   அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ உ வே .மன்னார்குடி ராஜ கோபால ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ த்ரமிட உபநிஷத் தாத்பர்ய ரத்னாவளி -பிரதம சதகம் –ஸ்ரீ உ வே .மன்னார்குடி ராஜ கோபால ஸ்வாமிகள்–

December 12, 2016

ஸ்ரீ மான் வேங்கட நாதார்ய கவி தார்க்கிக கேசரி
வேதாந்த சார்ய வர்யோ மே சந்நிதத்தாம் சதா ஹ்ருதி –

அத பிரதம சதகம்

நிஸ் ஸீ மோத்யத் குணத்வாத் அமிதரஸதயா அநந்த லீலாஸ் பதத்வாத்
ஸ்வாயத்தா சேஷ சத்தாஸ் திதி யத நபிதா வைபவாத் வைஸ்வ ரூப்யாத்
வ்யஷ ப்ரஹமாத்ம பாவாத் சத சத வகதே சர்வ தத்வேஷூ பூர்த்தே
பஸ்யன் யோகீ பரம் தத்பத கமல-நதவ் வன்வ ஸாதாத் ம சித்தம் -1-

-பரன் அடி மேல் பரத்வம் சர்வ ஸ்மாத் பரத்வம் -முதல் திருவாய்மொழி -இதுக்கு பத்து ஹேதுக்கள்- நிர பேஷ ஹேதுக்கள்
-சேவ்யத்வம் முதல் பத்துக்கு –

1-நிஸ் ஸீ மோத்யத் குணத்வாத் -முதல் பாசுரம் -பரம் பஸ்யன் -அளவற்ற -அனவதிக-உத்யத் குணம் -கல்யாண குணகணம் –
-உயர் நலம் –உயர்வற -ஹேய -ப்ரத்ய நீகம் -தாழ்ந்து இருந்தால் தானே உயர -மற்றவர் உயர்வு அறும் படி என்றுமாம்
-புருஷோத்தம லக்ஷணம் -உயர்வற உயர் நலம் விரித்தவை 1000 பாசுரங்கள் -உடையவன் ஆஸ்ரயம் -தனம் உடையவன் போலே
-குணம் ஸ்வரூபம் இரண்டையும் சொல்லி –ப்ருஹத்வாத் முதல் அடி -ப்ருஹ்மயத்தி -தன்னைப் போலே ஆக்குபவன் –
மயர்வற மதி நலம் அருளி -ப்ருஹ்மத்வாத்-ப்ராபகத்வாத் சொல்லி மேலே -ப்ராப்யத்வம் அடுத்து மூன்றாம் அடி அயர்வறும் அமரர்கள் அதிபதி –
2-அமிதரஸதயா பரம் பஸ்யன் -மிதம்-அளவற்ற அமுதம் -அளவற்ற ரசம் ஆனந்தம் -ஞான விசேஷம் அனுகூல
-ஞானமே ஆனந்தம்-விசேஷ சப்தம் சாமான்யத்தையும் சொல்லுமே ரசம் – -ஞானானந்த ஸ்வரூபன் -அபரிமிதம்
உணர் முழு நலம் –முழு உணர்வு முழு நலம் -ரத்னம் சாணி உருண்டை இரண்டையும் பார்க்கலாம்
-அது போலே பார்க்கவும் முடியாதே -கால த்ரயத்திலும் ஓத்தார் மிக்கார் இலன் –
ஹேய ப்ரத்ய நீக கல்யாணைக்க அநந்த ஞானானந்த -விபு -ஸ்வரூபம் -ஜீவன் அணு
3-அநந்த லீலாஸ் பதத்வாத் பரம் பஸ்யன் -ஸ்ருஷ்ட்டி ஸ்திதி சம்ஹார அனுபிரவேசா நியமனாதிகள் -சங்கல்பத்தாலே-
-அகில புவன ஜென்ம –ஆஸ்பதம் -விஷயம் -இலனது உடையன் இது-நிலன் இடை விசும்பு இடை -உருவினன் அருவினன்
– அசேதனங்கள் சேதனங்கள் -உபய விபூதி -நாதத்வம் -அந் நலன் உடை ஒருவன்
-4/5/6/ஸ்வாயத்தா சேஷ சத்தாஸ் திதி யத நபிதா வைபவாத் பரம் பஸ்யன் –லீலா விஷயம் – — ஸ்திதி –யத்னம் -பிரவ்ருத்தி நிவ்ருத்தி வைபவங்கள்
ஸ்வ யத்தா அசேஷ சத்தா வைபவம் -அகில நிகில-சப்தங்கள் -சர்வ ஸமஸ்த -எல்லாம் சொன்னால் சுருதி பகவான் சர்வ சப்தம் சொல்ல வேண்டும்
-நம் புத்திக்கு எட்டும் அளவு -இல்லையே -வேதமும் ப்ரஹ்மமும் -அதனாலே அசேஷ -அகில நிகில சப்தங்கள் -இவற்றுக்கு
இதே போலே ஸ்திதி –யதன -பிரவ்ருத்தி நிவ்ருத்திகள் –
ஆயத்தா -அதீனம் -என்றபடி -ஸ்வ ஆதீன த்ரிவித இத்யாதி –
பிதா- பேதம் -பின்ன –நாம் -மனுஷ்யாதி -அவன் இவன் யுவன் -அவள் இவள் அவள் -இத்யாதி -அது இது உது -எது அசேதனத்துக்குள் உள்ள ஆத்மா
-ஸ்வரூபத்தில் வாசி இல்லை -அஃறிணை இல்லை -நாம் என்பதை விவரித்து இவை –
வீம்-அசித் -அழியக்கூடியவை -வீயுமாறு செய்யும் திருவேங்கடத்தான் -அவை இவை உவை எவை அது இத்யாதி –
அவை நலம் -அனுகூல்ய அவை தீயவை பிரதிகூல /ஆமவை ஆயவை காலத்ரய பேதம் –
சத்தா பிதா /ஸ்திதி பிதா /ஸ்திதி -உத்பத்தி தொடங்கி விநாசம் வரை -ரக்ஷணம் என்றவாறு -அவரவர் -தமது தமது அறிவகை
கர்ம அனுகுணமான ஞானம் –அலக்ஷிய யுக்தி அவர் -அவரவர் இறையவர்-குறைவிலர் -நிருபாதிக இறையவர் இவன் ஒருவனே
-இவனே அவரவர் விதி வழி அடைய நின்றனர் -நாட்டினான் தெய்வம் எங்கும் –சர்வம் கேசவன் கச்சதி –சரீர பூதர் –இவை அசேஷ ஸ்திதி விபா வைபவம்
நின்றனர் நின்றிலர் பிரவ்ருத்தி பேதம் –எல்லாம் இவன் அதீனம் -அசேஷ யத்ன பிதா வைபவம் –
7-வைஸ்வ ரூப்யாத்-விஸ்வ ரூபம் -சர்வ ஜகத் சரீரத்வாத் -உயிர் என கரந்து எங்கும் பரந்துளன் -உடல் மிசை உயிர் என -ஆதேயம் நியாம்யம்
-படர் பொருள் -வியாபித்து பிறர் நன் பொருள் -அந்நிய பரமாத்மா சப்தம் உத்தம புருஷ ஸூ அந்நிய –நான் சப்தம் பரமாத்மா பர்யந்தம் -போகுமே
-நிஷ்கர்ஷ-அடியேன் -என்பது அவன் வரை போகாதே -அபர்யவசானம் மற்றவை எல்லாம் -யஹா வாயு திஷ்டன் –அந்தர்யாமி
படர் -வியாபித்து -ஜீவன் அணு -ஸ்வரூபத்தால் பரமாத்மா வியாபித்து -ஜீவன் சிவா பாத்தாள் வியாபித்து -தர்ம பூத ஞானம்
-தேக இந்திரிய வியாவ்ருத்தி-அவை அவை தோறும் -ஓன்று விடாமல் எல்லா வற்றிலும்
-சுடர் மிகு சுருதி பிரமாணம் -யாராலும் பாதிக்க முடியாமல் தான் மற்றவை பாதிக்கும் சாமர்த்தியம் தேஜஸ் –
-பூர்வ உத்தர வாக்கியம் பிரபலம் -பூர்வ பக்ஷம் பார்த்தோம் ஸ்ரீ பாஷ்யத்தில்
8-த்ரி அஷ ப்ரஹமாத்ம பாவாத்-அந்தராத்மா -தனித்து ப்ரம்மா சிவன் -த்ரி அஷ-அரன் என உலகு அழித்து உளன் -அயன் என உலகு அமைத்து உளன் –
9- சதசத வகதே-சத் அஸத்-அஸ்தி நாஸ்தி சப்த வாச்யன் -உளன் எனில் உளன் -உளன் அலன் எனில் அவன் அருவும் இவ்வருவுகள்
-ஆழ்வான் த்ரியுக பக்ஷம் பட்டர் சதுர்முக பக்ஷம் -வ்யூஹம் நான்கு மூன்று -பர வாஸூ தேவனை சேர்த்து -வ்யூஹ வா ஸூ தேவனை சேர்த்து –
சத்ய அவகதி அசத்திய அவகதி-இல்லை சப்தம் அர்த்தமே இல்லை -அபாவம் பிரத்தியோக நிமித்தம் கடம் இல்லை என்றால்
-கடம் சித்தித்து தானே இல்லை -இன்ன பிரகாரம் இல்லை -அப்ராக்ருதத்தை பூஷணாதி ஸ்தான விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம் -இல்லை
/ சொன்னால் விரோதம் —என் அப்பன் உளன் -உங்களுக்கு விரோதம் –எனக்கும் விரோதம் -என் ஸ்வரூபம் நீங்கள் சொன்னதை
அனுவாதம் பண்ணி சொல்ல வேண்டி இருக்கிறதே -நிஷேதிக்க அனுவாதம் பண்ண வேண்டுமே -உளன் இரு தகமை உடன் –
10- சர்வ தத்வேஷூ பூர்த்தே-சர்வ தத்வங்களிலும் பூர்ணன் -நீர் தோறும் பறந்து உளன் -பெரிய சிறிய பதார்த்தங்களில் அந்தராத்மா -பூர்ணமாக உள்ளான் –
பரந்த தண் பறவை / நீர் தோறும் பரந்து உளன் –
இந்த பத்து ஹேதுக்களாலும்-
பஸ்யன் யோகீ பரம் -யோக நிஷ்டர் -அநவரதம்-சர்வ ஸ்மாத் பரனை சாஷாத்காரித்து -கொண்டு
தத்பத கமல–நதவ் -திருவடிகளை தொழுதும் –
வன்வ ஸாதாத் ம சித்தம் -அந்வசாத் ஆத்ம சித்தம் தொழுது எழு என் மனனே-நதி -சேவிக்க -மனசை ஈடுபடுத்தினார் –

——————————————————————————————————-

ஸ்வாமித்வாத் ஸூ ஸ்திரத்வாத் நிகில நிருபதி ஸ்வாத்ம-வித்க்ராஹ்ய பாவாத்
தாத்ருக் சார்வநு கூல்யாத் ஸ்யவனவதிதர ப்ராப்ய வைஷம்ய வத்வாத்
ஸர்வத்ரா பக்ஷபாதாத் ஸூ பவி பவ தயா மானஸாத் யர்ச்ச பாவாத்
சங்கோ சோ ந் மோச கத்வாத் ஜகத வந தயோ பாதிசத் சர்வ யோக்யம் –2-

பரத்வம் -1-1-1- சாதித்த பின்பு –
சர்வ ஆஸ்ரயண யோக்யத்வம் குணம் -1-1-2-
ஆசிரயணீய சர்வ சமம் -சர்வ யோக்யம் -சமோஹம் சர்வ பூதேஷூ -ஆச்ரயிக்கப் படுவர்களுக்கு எல்லாம் சமம்
-த்வேஷம் ப்ரீதி விஷயம் இல்லை -ந் த்வேஷீ ந் பிரிய –
ரூப குண ஜாதி உதகர்ஷமோ அபகர்ஷம் பார்க்காமல் ஆச்ரயிக்கப் படுபவன் –
1-ஸ்வாமித்வாத் -உடைமைகளை -உடையவன் -சக்தன் ரக்ஷிக்க பிராப்தம் இ றே -கர்ம வஸ்யனை-உபாயங்களிலே மூட்டி
-வீடுடையானிடை –முற்றவும் விடுமின் –த்யஜித்து –முதலில் -இங்கே வீடு செய்மின் -சமர்ப்பிக்க -அது வீடு செய்தல் –
உடையான் -ஸ்வாமி ஆத்ம சமர்ப்பணம் யோக்கியன் –சர்வ அர்த்தம் பஹு வசனத்தால் அருளிச் செய்வதால் –
சரம ஸ்லோகம் அர்ஜுனனுக்கு -சர்வாதிகாரமோ -பூர்வ பக்ஷம் -ஆழ்வார் பஹு வசனத்தால் சர்வருக்கு யோக்யம்
தனது பேறாக -அபராதங்களை கணிசியாதே-வாத்சல்யம் -கொண்டு ரஷிப்பான்
2-ஸூஸ்திரத்வாத் -மற்றவை அஸ்திரம் -மின்னின் நிலை இலை மன்னுயிர் ஆக்கைகள் –அல்பம் அஸ்திரம்
-ஸ்திரம் -ஆத்மா -அது ஸூ ஸ்திரம் பரமாத்மா இடம் சமர்ப்பிக்க வேண்டுமே -மன் உயிர் ஆக்கைகள் -பஹு வசனம் –
3-நிகில நிருபதி ஸ்வாத்ம-வித்க்ராஹ்ய பாவாத் -ஆத்ம ஸ்வரூபத்தை உள்ளபடி உணர்ந்து -நீர் நுமது வேர் முதல் மாய்த்து
நிருபதி ஸ்வாத்ம வித்துக்கள் -கிரஹிக்கும் படி இருப்பவன் –
4-தாத்ருக் சார்வநு கூல்யாத் -அத்தகையான -சர்வ அனுகூல்யம் -எல்லையில் அந் நலம் -நலம் -அனுகூல்யம் தீங்கு -பிராதி கூல்யம்
-அந்த -சர்வரும் ஆஸ்ரயிக்க தக்க படி அநு கூல்யம் உடையவன் -எல்லையில் -அந் நலம் புல்கு பற்று அற்றே -அத்யந்த ப்ரீதி உடன்
-அல்லி மாதர் புல்க நின்ற ஆயிரம் தோளுடையான்-
5-ஸ்யவனவதிதர ப்ராப்ய வைஷம்ய வத்வாத் -ஸ் யவனம் -நழுவுதல் இதர புருஷார்த்தங்கள் -புனராவ்ருத்தி-கைவல்யம் -ஐஸ்வர்யம்
-அற்றது பற்று எனில் உற்றது வீடு உயிர் -ஆத்மபிராப்தி -சம்சார நிவ்ருத்தி மாத்திரம் -அவனை தவிர இதர –இறை பற்றுதல்
-ஆஸ்ரயிக்கும் பொழுது மற்றவர்களில் அற்று தீர்ந்து இறை பற்ற வேண்டும் -அன்றிக்கே இறை பற்று மற்றவை அறுக்க வேண்டும்
-இதற்கும் பிரபத்தி பண்ணலாமே -மால் பால் மனம் சுழிப்ப மங்கையர் தோள் கை விட்டு –
6-ஸர்வத்ராபக்ஷபாதாத்-ஸர்வத்ர அபஷ பாதாத்-பற்று இலன் ஈசன் – முற்றவும் நின்றனன் -பற்றிலையாய் -விடக் கூடாததை கூட விட்டு அவன் இருக்க
-நீ ஒரு தலையாக விடக் கூடியதை விட மாட்டாயோ -பட்டர் –
7-ஸூ பவி பவ தயா –ஸூ ப விபவம் ஐஸ்வர்யம் அடங்கு எழில் சம்பத்து -அடங்கக் கண்டு அடங்குக உள்ளே –
துரும்பு -திமிங்கலம் -கடல் -சம்பந்த ஞானம் வேண்டுமே -ஆஸ்ரயிக்க ஒழிக்க ஒண்ணாத சம்பந்தம் மறுக்க ஒண்ணாத புருஷகாரம் உண்டே
-ஸூ பம்-அஞ்சாமல் புகுர வேண்டியவை
8-மானஸாத் யர்ச்ச பாவாத் -ஆராதிக்கப் படும் தன்மை-உள்ளம் உரை செயல் -ஏற்கனவே கொடுத்து உள்ளான் -உள்ள இம் மூன்றையும்
9-சங்கோ சோ ந் மோச கத்வாத் -புண்ய பாப ரூப கர்மா -சங்கோசம் உண்டு பண்ணும் -ஒடுங்க அவன் கண்
-ஓடுங்கல் எல்லாம் விடும் சங்கோசம் சுருங்கிய ஞானம் பிரக்ருதியால் வந்தவை விடுமே -பின்னை ஆக்கை விடும் பொழுது எண்ணி
-கதி சிந்தனை பண்ணி கொண்டே இருக்க வேண்டும் -சங்கோசம் உன் மோதகத்வாத்
10-ஜகத வந தயோ-நாராயணன் -வண் புகழ் நாராயணன் -ஜெகதே நாரம்-தாரகன் வியாபகம் –
உபாதிசத் சர்வ யோக்யம் -உபதேசத்து அருளினார் -சர்வ யோக்யனை-

—————————————————————————————————————

பந்தார் ஹத்வாத் ஸ்வ பக்தை ரதி கத ரகுணா நந்த திவ்யா வதாராத்
சர்வேஷ் வா சக்தி மத்வாத் நத ஸூக மதயா ஸ்வ ப்ரபோத ப்ரதத்வாத்
க்யாதாபி க்யாதி சிஹ் நாத் ஸ்வ ருசிவி தரணாத் சர்வ காலாஸ் ரயத்வாத்
சர்வா தேஸ் ஸ் வாங்க தா நாத் ப்ரஹித பத தயா அநந்த ஸுலப்ய மாஹ–3-

ஸுலப்ய குணம் -ஆஸ்ரயிக்க எளியவன் -என்கிறார் -சர்வ ஸ்மாத் பரன் ஆஸ்ரயணீயன் –
இரு கை முடவன் யானை ஏறப் போமோ -ஆசை ஒன்றே போதும் -எளியனாக்கி கொடுக்கும் -என்கிறார் -இதில்
ஒவ் ஒன்றும் அடுத்த குணத்துக்கு இடம் கொடுக்கும்
1-பந்தார் ஹத்வாத் ஸ்வ பக்தைர் -தன்னிடம் ப்ரீதி ரூபமான பக்தர்களால் கட்டுப் பட்டவன் –பத்துடை அடியவர்க்கு எளியவன்
-சேவிக்கவும் புருஷார்த்தங்களை கொடுப்பது மட்டும் இல்லை –அடிக்கவும் கட்டுப் படுத்தவும் -உரவிடை ஆப்புண்டு
-உரலினோடு இணைந்து இருந்து ஏங்கிய எளிவே -அவிழ்த்துக் கொள்ள பிரயத்தனம் பண்ணாத உரலும் இவனும் -ஏங்குவது ஒன்றே வாசி – பரம சேதனன் என்பதால் –
2-அதிகதரகுணா நந்த திவ்யா வதாராத்-அதிக தர குண அநந்த திவ்ய அவதார -எளிவரும் இயல்வினன் -எளிமை ஏறிட்டுக் கொள்ள வில்லை
-சகல மனுஜ நயன விஷயம் -நிலை இல்லாத பிறப்பு வரம்பு இல்லாத பல பிறப்பு – எந்நின்ற யோனியுமாய்
-பகல் நடுவே இரவு அழைக்க வந்தார் ஆழி கொண்டு -பல பிறப்பாய் ஓளி வரும் முழு நலம் -முதல் இலை கேடு இல்லை உத்பத்தி விநாசம் இல்லாமல்
-வீடாம் தெளி தரும் இயல்வினன் — மோக்ஷ பிரதத்வ பர்யந்தம் -18 நாடான் பெரு கூட்டம் -சஹஜ ஸுலப்யம் –
3-சர்வேஷ் வாசக்தி மத்வாத் -ஆஸக்தி -விட்டு ஒழிக்க மாட்டாத பற்று -சங்கம் -அனைவர் இடமும் -சர்வேஷ-அவன் பற்று உண்டே
-யதி தர்மம் யார் இடமும் ப்ரீதி கூடாது -அனைவர் இடமும் ப்ரீதி கொண்ட யதி தர்மம் போலே
-த்வேஷ பிரதி யோகி அல்லாத ராகம் உண்டே அவன் இடம் -அமைவுடை அமரரரும் யாவையும் யாவரும் தானாய் அமைவுடை நாரணன்
-ப்ரஹ்மாதிகள் தொடக்கமான அசேதனம் சேதனங்கள் -அவனது அஹம் அர்த்தத்தில் அடங்கும் படி -சரீரமாக -பிரிக்க ஒண்ணாத ஆசக்தன்
-நியதமான சம்பந்தம் -நாராயண -சப் தார்த்தம் -அபரிச்சின்னமான அஹம் அர்த்தம் அவனது –
-ஜீவனம் நாம் நமக்கும் நம்மை சேர்ந்தவர்களுக்கும் கேட்க்கிறோம்-அவனுக்கு ஜீவனம் ஸர்வேஷாம் –
4-நத ஸூக மதயா–நதர்கள்-பக்தர்கள் பிரபன்னர்கள் -வனக்குடை தவ நெறி நமஸ்காரார்த்தம் ஆத்ம சமர்ப்பணம் –
ஸூ பகம்-எளிதில் அறிந்து பற்ற கூடியவன் -யாதும் ஓர் நிலைமையன் என அறிவு எளிய எம்பெருமான் –பத்துடை அடியவர்க்கு எளியவன்
ப்ரதிஜ்ஜா வாக்கியம் –உளது இல்லை இது இல்லை பிணக்கே -கல்யாண குணங்களும் திரு நாமங்களை -இல்லை பிணக்கு –
பேறும் உருவும் உளது -என்றுமாம் -குண விக்ரஹங்களில் விச்வாஸம் உள்ளவர்க்கு அறிய எளியவன் –
5- ஸ்வ ப்ரபோத ப்ரதத்வாத் -ப்ரபோதம் ஞானம் பிரக்ருஷ்ட போதம் உத்க்ருஷ்ட ஞானம் -ஞானம் பிரமம் அபிரமம் -யதார்த்த ஞானமும் பிரம ஞானமும்
-போதம் அப்படி இல்லாதது -விஷய விஷய சம்பந்தம் ஞானம் -பிரதிபத்தி தோஷம் கர்ம அனுகுணமாக -தோற்றமே ஞானம் –
ஞானம் த்ரஷ்டும்-அநந்ய பக்தி உள்ளவனுக்கு அருளுகிறார் -யதார்த்த ஞானம் நிரூபணம் -த்வி சந்திரன் -பிரதி பிம்பம் –
-வணக்குடை தவ நெறி -பக்தி பிரபத்தி வழி நின்று -புற நெறி களை கெட்டு- பசை அற உணர்த்துமின் -எதைக் கொண்டு
-அவனுடை உணர்வு கொண்டு உணர்ந்தே -கீதா உபதேசம் படி -அவனே ஞான ப்ரதன்-அவனை அறிய என்றவாறு -திருமேனி தொட்டு காட்டி மாம் பற்று என்கிறான்
6-க்யாதாபி க்யாதி சிஹ் நாத்-க்யாத-அபிக்யா -பெயர்கள் அறியப்பட்ட -ஸ்வரூபம் ஸ்வ பாவம் -உணர்ந்து உணர்ந்து இழிந்து அகன்று –
ஜீவாத்மா ஸ்வரூபம் -தர்மம் -ஞான த்வாத்மகம்-தர்ம பூத ஞானம் வியாபிக்கும் -உயர்ந்து -உரு இயந்து-இந்த ஸ்வரூபத்தை உணர்ந்து -உணர்ந்து
-சாஸ்த்ர ஜன்ய யோக ஞானத்தால் -உணரினும் -இறை நிலை உணர்வு அரிது -உயிர்காள்-அரி அயன் அரன் என்னும் இவரை
-பாபங்கள் அபஹரிக்கும் ஹரி – சின்னங்களை கொண்டு -இறைஞ்சுமின் உம் மனப் பட்ட ஒன்றை -எந்த இரண்டு மேலே அருளிச் செய்வார் –
7- ஸ்வ ருசிவி தரணாத் -ருசிஜனகனும் அவனே -உண்டாக்கின பின்பு தர்ம ஸ்தாபனம் சாஸ்த்ராதிகள் -இதிகாசம் புராணங்கள் இத்யாதி
-ஓன்று என பல என -பிரேம பக்தி -சததம் கீர்த்த -ப்ரீதி -இல்லாதவர் ஞான யஜ்ஜம் -அஹம் மாதா பிதா -சர்வருக்கும்
-நன்று எழில் நாரணன் -நான் முகன்-அரன் -அவர்கள் -ஒன்ற வைத்து பொருந்த வைத்து -உள்ளி -ஆராய்ந்து இரு பசை அறுத்து
-நன்று என நலம் செய்வது -நன்று எழில் -நாரணன் கல்யாண குணங்கள் விக்ரகங்களால் ருசி ஜனகன் -என்றவாறு
8-சர்வ காலாஸ் ரயத்வாத் -சர்வ கால ஆஸ்ரயத்வாத் -எப்பொழுதும் என்றவாறு -நாளும் நின்று அடும் பழ வினை மாளும்-
-தேஹ வியதிரிக்த ஆத்மா என்று உணர்ந்து -விசுவாசத்துக்கு தன்னுடைய நிகர்ஷம் அறிந்தால் போதும் -ருசி வளர அவன்உத்கர்ஷம் அறிய வேண்டும்
-பக்தி க்கு தாழ்வு உணர்ந்து பிரபத்திக்கு அவன் உயர்வு அறிய வேண்டும்
திரு உடை அடிகள் –நாளும் வணங்கி –ஒரு வணக்கோடு -ஸக்ருத் -போதுமே இதுவே வலம்-மாளும் இடத்திலும்
ஒரு -க்ஷணத்தில் பண்ணினாலும் போதும் -அல்லாத தேவதைகளை ஆயுசு முழுவதும் பற்றினாலும் பலன் இல்லை -இவனை அந்திம ஸ்ம்ருதி மட்டும் போதும்
9-சர்வா தேஸ் ஸ் வாங்க தா நாத் -அங்கத்தில் இடம் கொடுத்து -த்ரி புரம் எரித்தவன் வலத்தவன் —துந்தி தலத்து –
10-ப்ரஹித பத தயா -ஹிதம் அருள நீண்ட திருவடிகள் -பெரும் நிலம் -நல்லடிப் போது -குணாகுணம் நிரூபணம் பண்ணாமல்
அநந்த ஸுலப்ய மாஹ—அநந்த ஸுலப்யம் –அனந்தமான ஸூ லப்யம் -அனந்தன் சௌலப்யன் என்றுமாம் –
அநந்த ஸுலப்ய மாஹ—அநந்த ஸுலப்யம் -ஒவ் ஒன்றும் அடுத்த குணத்துக்கு இடம் கொடுக்கும் -அனந்தன் சௌலப்யன் என்றுமாம் –

———————————————————————————————-

த்ராணே பத்தத்வ ஜத்வாத் ஸூ ப நயா நதயா சார்த்த லாபே அர்த்தி பாவாத்
திம்யன் மேக ஸ்வ பாவாத் ஜகதுபஜநந ஸ்தாபநாதி ப்ரியத்வாத்
காருண்யாப் தத்வயோகாத நுகத மஹிஷீ ஸந்நிதே சங்க தைர்க்கியாத்
நாநா பந்தை ஸ்வ ரஷா வஹி தத மதயா ஷாம்யதீத் யாஹ க்ருஷ்ணம்–4-

சர்வ ஸ்மாத் பரன் /சர்வ ஆஸ்ரயணீயன் /ஆஸ்ரித ஸூலபன் /இதில் அபராத சஹத்வம் –
1–த்ராணே பத்தத்வ ஜத்வாத் -த்ராணம் ரக்ஷணம் -பத்த த்வஜன் -கொடி கட்டி -ரஷித்தால் அல்லாது தரியான்
-வெஞ்சிறைப் புள்ளுயர்த்தார்க்கு-என் விடு தூதாய்ச் சென்றக்கால் -ரிஷப வாஹனம் ரிஷப கொடி -ஹம்ச வாஹனம் ஹம்ச கொடி
-ஓன்று ஏறி ஓன்று உயர்த்தார் -ருத்ர பிரம்மன்-ரஷக ஆபாச வாசலில் சென்று காகம் மீண்டதே –
பாய் பறவை மேல் ஏறி -பாரி பாரி அசுரர் குழாங்கள் நீர் எழ– -பாற்றுதல் -நிரந்தமாக சவாசனமாக -அழித்தல்-பண்டை வல்வினை பற்றி அருளினான் –
அபாய பிரதான சாரத்தில் அருளி –
2–ஸூ ப நயா நதயா-என் செய்ய தாமரைக்கு கண் -பெருமானார்க்கு என் தூதாய் -அபராத சஹத்வத்துக்கு பரிகரம் உண்டே
–முன் செய்த முழு வினையால் திருவடிக்கு கீழ் குற்றேவல் முன் செய்ய முயலாதேன் அகல்வதுவோ விதியினமே -நீர் இலீரே-
3- சார்த்த லாபே அர்த்தி பாவாத் -உலகு இரந்த கள்வர்க்கு -தனது சொத்தை தான் அடைய தானே ஆர்த்தியாக -தன் பேறாக-
இருக்க மதியிலேன் வல் வினையே மாளாதோ
குறள் மாணாய்-அழிய மாற்றிக் கொண்டு -மீமிசை -ப்ரஹ்மச்சாரி -பெரிய பிராட்டியாரை மறைத்து கொண்டு –
4-திம்யன் மேக ஸ்வ பாவாத் -என் நீல முகில் வண்ணற்கு -நன்நீர்மை இனி இவர் கண் தாங்காது என்று ஒரு வாய்ச சொல் –
வாமனன் வேண்டப்பட்டவருக்கு -ப்ரஹ்லாதாதான் பேரன் அன்றோ மஹா பலி –வசிஷ்டர் சண்டாளர் விபாகம் இல்லாமல் -வண்ணம் — நிறம் பிரகாரம் ஸ்வ பாவம் –
5-ஜகதுபஜநந ஸ்தாபநாதி ப்ரியத்வாத்-ஜனனம் உப ஜனனம் திரும்ப திரும்ப ஸ்தானம் ரக்ஷணம் -வேண்டா வெறுப்பாக இல்லாமல் –
அதி -பிரியத்துடன் -சோம்பாது -நல்கித்தான் காத்து அளிக்கும் -பொழில் ஏழும் நாரணனைக் கண்டக்கால்
-ஒன்றி ஒன்றி உலகம் படைத்தான் -3-9-10-நல்கி -படைத்து -தானே –நம்முடைய நாராயணன் சப்தம் குறையாக கூடாதே –
6-காருண்யாப் தத்வயோகாத் -அருளாழி புள் கடவீர் -அருளாழி அம்மானை கண்டக்கால் -காருண்யத்தால் ஆப்தன் -ஆப்தி – சமுத்திரம் -ஷீராப்தி பாட பேதம் –
அருளாத நீர் -திரு நாமம் சாத்துகிறாரே ஆழ்வார் -கிம் கோப மனு சே ந்தர புத்ர –தயைக்கு கூடாத பிழை உண்டோ
-குனிந்து பூமி பார்த்து இளைய பெருமாள் கோபம் தீர்ந்தாரே -யாம் என் பிழைத்தோம்
7- அநுகத மஹிஷீ ஸந்நிதே -பிரிவில்லாத பிராட்டி -அநு கத -தொடர்ந்து -சேர்த்தியிலே -திரு மகளோடு ஒரு காலும் பிரியாமல்
-அருளாத திருமாலார்க்கு -என் பிழைத்தாள் திருவடியின் தகவினுக்கு —
8-சங்க தைர்க்கியாத் -பற்று -நெடும் பற்று -நெடுமாலார்க்கு என் தூதாய் -தீர்க்கமான வ்யாமோஹம் -தீர்க்க சங்காத்
9-நாநா பந்தை -அனந்தமான சம்பந்தத்தால் -நாரணன் -நிருபாதிக சம்பந்தம் -சரீரம் -பிரகாரம் -சேஷத்வம் பிரதானம்
–நவ வித சம்பந்தம் -வகுத்த சேஷி -நாடாத மலர் நாடி -வெளியிலே நாட முடியாதே அஹம்சாதி -வாடாத மலர் அடி -அப்ராக்ருதம் திருவடி
-கீழ் வைக்கவே வகுக்கின்று -அற்று தீர்ந்து அநந்யார்ஹ சம்பந்தம் -வகுத்த சேஷி –
10-ஸ்வ ரஷா வஹி தத மதயா-அவசித தமம்-ஸ்வ ரக்ஷணம் -அவதானம் கவனம் அவதான விசிஷ்டன் -கடலாழி நீர் தோற்றி
அதனுள்ளே கண் வளரும் -அடலாழி அம்மான் –உறங்குவான் போலே யோகு செய்யும் -அப்பொழுதும் அடலாழி —
ஷாம்யதீத் யாஹ க்ருஷ்ணம்–ஷமிக்கிறான் -அபராத சஹத்வம் –

—————————————————————————————-

ஸத்த்ரீ பவ்யான் ஸூவாஸ் ஸூ சரித ஸூ பகான் க்ருஷ்ண ஸாரூப்ய ஸும்யான்
ஸ்வாஹாரோதா ஸீலான் தநுக்ருத பகவ ல் லஷ்மனோ பால்ய குப்தான்
சாத்ரஸ் வச்சந்த வ்ருத்தான்-அபி கதசிசிர அநந்தரங்கோ க்தி யோகான்
ஆச்சார்யான் க்ருஷ்ண லப்தா வவ்ருணத சடஜித் ப் ரேய ஸீ தூத நீத்யா –5-

நான்கு தூது -என்னை அறிந்து அவனை அறியாமல் இருக்கிறான் -அபராத சஹத்வம் –அறிவிப்பே அமையும் —
ஆச்சார்ய குணங்கள் -உத்க்ருஷ்ட ஆத்ம குணங்களை பக்ஷிகள் மேலே ஏற்றி —
1-ஸத்த்ரீ பவ்யான்-மிதுனம் -மட நாராய் -நீயும் நின் அஞ்சிறைய சேவலுமாய் -பேடையை முன்னிட்டு -அஞ்சிறைய மட நாராய் அளியத்தாய்
-சேர்ப்பாரை பக்ஷிகள் ஆக்கி -ஞானம் அனுஷ்டானம் சிறகுகள் -மடப்பம் -பவ்யத்தை -ஏவிப் பணி கொள்ளலாம் படியான ஆச்சார்யர்–
ஸத்த்ரீ-சத் க்ருஹீ -வெட்கம் -லஜ்ஜை -ஸத்த்ரீ பவ்யான் -நல்ல வெட்கம் –அசத்க்ருஹீ -சாஸ்திரம் மீறி நடந்து –
இங்கு ஒன்றும் இல்லாதானாக பாவித்து -மஹிமையை காட்டாமல் -ஸதக்ருஹீ – ஸத்த்ரீ-நல் நாணம் என்றவாறு -கமன சாதனம் சிறகுகளும் உண்டே
2- ஸூவாஸ் -சோபனா -வாக்கை உடையவர்கள் -ஆத்ம ஷேமத்துக்கு தத்வ ஹித புருஷார்த்தம் இனிமையாக -அந்தகாரம் போக்கி
-சாப்தம் அர்த்தம் -இன குயில் காள்-
நாரையை தூது விட்டு குயில்கள் இடம் விஷயம் சொல்லி -கலக்கம் மிக்கு -அருளிச் செய்கிறார் —
இத்தனையும் கலக்கம் இல்லை யாகில் குணாதிக்ய வஸ்துவுக்கு ஒரு நமஸ்காரம் இ றே-
3-ஸூ சரித ஸூ பகான்–நல் நடத்தை உடைய அழகு ஸுபாக்யம்-மென்னடைய அன்னங்காள்–சோபனமான அனுஷ்டானங்கள்
-ஸுபாக்யங்கள்-உடையவர்கள் -சாஸ்திர அனுகுணம் -விதியினால் பெடை மணக்கும் -சாஸ்திர படி கலந்து பிரிவு இல்லாமல் –
நானோ சாஸ்திரம் மீறி கலந்து பிரிந்து உள்ளேன் -அடைவு கெட -கலந்தேன் பிரிந்தேன் -பெடை மணத்தல் கிருஹஸ்தா ஆஸ்ரமம்
-சாராசார விவேகம் -ஞானம் -அன்னம் —
4-க்ருஷ்ண ஸாரூப்ய ஸும்யான்-சமான ரூபம் -எந்நீல முகில் வண்ணன் -நன்னீல மகன்றில் காள் –அப்ராக்ருத திருமேனி ஆச்சார்யர்களுக்கும்
-சாஷாத் ஞான தீப பிரகாசம் –பிராகிருத மேனி போலே அபிநயிக்கிறார் நமக்கு விசுவாசம் உண்டாக்க -விபவம் போலே –
-அர்ச்சையில் லோக புத்தி பாகவத சஜாதீய புத்தி -அஸஹ்யா அபசாரம் போலே –வாசா தர்மம் போலே ஒரு வாய் சொல் நல்குதிரோ நல்கீரோ
-நூறு தடவை சொன்னால் போலே -காரணம் அவனைப் போலவே உள்ளனவே -விஸ்வஸித்து சொல்கிறாள் –
5-ஸ்வாஹாரோதா ஸீலான் -ஸ்வ ஆஹார உதார ஸீலான் -மல்கு நீர் புனல் படைப்பை இரை தேர் வண் சிறு குருகே -குஞ்சுகளுக்கு ஏற்ற –
புள்ளு பிள்ளைக்கு இரை தேடும் போலே –பாஷ்யகாரர் போலே -நமக்கு வாய் புகும் படி -அருளியது போலே –
6-தநுக்ருத பகவல் -லஷ்மனோ -லஷ்மண லக்ஷணம் சின்னம் அடையாளம் -தன் திரு மேனியில் தரிக்கப் பட்ட
-சிஷ்யருக்கு சங்கு சக்கரம் அளித்தவர் என்றுமாம் -கர்த்தரு கர்மணி பிரத்யயம் — -ஆழி வரி வண்டே- ஆழி சக்கரம் –
-வரி சங்கம் -தற்கும் வந்து என்றவாறே– புரி வரி வலம் புரி சங்கு –
7-பால்ய குப்தான்-பாலன் தன்மை -இளங்கிளியே –ஆத்ம குணங்களால் உண்டான பால்யத்தனம் மஹிமை மறைத்து கபடம் இல்லாமல்
-ஸூ மஹிமா ஆவிஷகார அதிகரணம் -பாண்டித்ய நிரவித்யா பால்யே த்ருஷ்டாந்தம் —
8-சாத்ரஸ் வச்சந்த வ்ருத்தான் -சாத்ர -சிஷ்யர் -சந்தம் விருப்பம் இச்சைக்கு -அதீனமான வ்ருத்தி ஜீவனம் கொண்டவர்கள்
-தேஹ யாத்திரை சிஷ்யர் அதீனம்-சிறு பூவாய் -இனி உனது வாய் அலகில் இன்னடிசில் வைப்பாரை நாடாயே -பூவை பக்ஷி தானே இரை தேடி போகாதே
–பெரிய நம்பி அந்திம தசையில் வெண்ணெய்க்கு ஆடும் பிள்ளை -திரு வாராதன பெருமாளை ஸ்ரீ பாஷ்யகாரர்
இடம் கொடுத்து அருளி இப்பாசுரம் அனுசந்தானம் செய்து அருளினாராம் –
9-அபி கதசிசிரா-அபிகத சிசிரான் -சிசிர் குளிர்ந்த -திரு உள்ளம் கொண்டவர்கள் -படி வாடாய் -ஊடாடு -எங்கும் புகுந்து இடைவீடு இன்றி
-வாடை காற்று -அசேதனம் தூது -திரியக்குகளில் வாசி இல்லை -குளிர்ந்த ஸ்வ பாவம் கண்டே தூது -ஆச்சார்யர் ஹிருதயம் போலே –
அபிகத -சிஷ்யர்களால் ஆஸ்ரயிக்கப் பட்டவர்கள் -என்றுமாம் –
10-அநந்தரங்கோ க்தி யோகான் -அந்தரங்கமான வார்த்தை சொல்லும் தகுதி -விடல் ஆழி மட நெஞ்சே –
ஆச்சார்யான்
க்ருஷ்ண லப்தா -கிருஷ்ணனை -அடைவதற்கு -பலத்துக்காக
வவ்ருணத சடஜித் — சடகோபர் -பிரார்த்தித்தார் -விரித்தார் -கோத்ருத்வ வர்ணம் போலே ஆச்சார்யராக வரிக்கிறார் –
ப்ரேயஸீ தூத நீத்யா-நெடும் காலம் கலந்து பிரிந்த பிராட்டி தசையில் தூது -ப்ரேயஸீ -ப்ரேமம் மிக்க பிராட்டி -ஆற்றாமை மேலிட்டு தூது விடுவது போலே

————————————————————————————https://www.youtube.com/watch?v=yo0ssmw_lG4–13–

ஷூத்ராஹ்வாநாபி முக்யாத் நிஜ மஹி மதிர ஸ் கார கார்ச்சா ப்ரியத்வாத்
ஸர்வத்ரா ப்யங்க்ரிதா நாத் ஸவிதா ச யநத ஸ்வாங்க்ரி சக்தை கரஸ்யாத்
கோபாத்யாப் தேரஸே ஷேஷண விஷயதா பக்த வஸ்து ப்ரசக்தே
ஸ்விஷ்யன் நாசவ்ய போஹாத் ததஹி தசம நாத் ப்ராஹ நாதம் ஸூ சீலம்–6-

ஸுசீல்யம் -ஒரு நீராக — மஹதாம் மந்தைக ஸஹ-கலந்து பரிமாறுகிறான் -சர்வ ஸ்மாத் பரன் -சர்வ -ஆஸ்ரயணீயன்
-ஸுலப்யம் -எளிதாக்கிக் கொடுப்பான் -அபராத – சஹத்வம் -முன்பு சொல்லி -பூர்ண அனுபவம் பெற ஆஸ்ரயிக்கிறோம்
-நித்ய ஸூ ரிகளுக்கு நாயகன் -சம்சாரிகளுக்கும் இவ்வருகே நாம் -சேவா யோக்கியன் -ஸுசீல்ய குணத்தால்
-ஒரு நீராக கலந்து பரிமாறிபவன் -வள வேழ் உலகில் நிஷ்டை -மீண்டும் மீண்டும் ஆழ்வாருக்கு வருமே –
சர்வாதிகாரத்வம் சாஸ்திரம் சொல்வது பொய்யாக்கப் போக கூடாதே –வெண்ணெய் களவு நேராக சொன்னால் ஆழ்வார் மோஹிப்பாரே-
த்ரிவிக்ரமன் -முதலில் அருளிச் செய்து ஆழ்வாரை நிறுத்தி திரும்ப பார்க்க -பின்பு அவன் திருவாயால் சொல்ல கேட்க –
-உண்டாய் உலகு ஏழ் முன்னமே உமிழ்ந்து மாயையால் புக்கு உண்டாய் வெண்ணெய் சிறு மனுஷர் உவலை யாக்கை நிலை எய்தி
மண் தான் சோர்ந்து உண்டேலும் மனிசர்க்காகும் பீர் சிறிதும் அண்டா வண்ணம் மண் கரைய நெய்யூண் மருந்தோ மாயோனே
-பீர் -சோகை -நோய்க்கு மருந்து வெண்ணெய் –அதன் சத்தைக்காக மண்ணை உண்டாய் -உன் சத்தைக்காக வெண்ணெய் உண்டாய்
-ஆஸ்ரித வ்யாமோஹத்தால் செய்தாய் அத்தனை –
அவர்கள் ஸ்நேஹஉக்தர்கள் -நானே நஞ்சு -விடப்பால் -அமுது -தீய வலவலைப் பெரு மா வஞ்சப் பேய் வீய –
தூய குழவியாய் -பரத்வம் கலசாமல் -விஷம் தன் கார்யம் செய்ய வேண்டாமோ என்னால் -விஷப்பால் அமுதமாயிற்றே
-விடப்பால் அமுதா அமுது -ஜெயந்தி சம்பவம் பிறந்த வேளை -விஷத்தையும் அமுதாக்கும் முஹூர்த்தம் -அன்றிக்கே-
இது கண்ணனுக்கே என்றதால் அமுதமானதே -கையிலே அமுதம் கொண்டு எனக்கு என்றால் விஷமாகும் –அநந்யார்ஹம் ஆக்கினதால் அமுதமாயிற்றே –
1-ஷூத்ராஹ்வாநாபி முக்யாத்-ஷூத்ரம் ஆஹ்வானம் ஆபி முக்யாத் -முகம் கொடுத்து -இதற்கும் -வை முக்கியம் -மாற்றி ஆபி முக்கியம்
-சிறு பேரை இட்டாவது அழைக்க மாட்டானா -ஆஹ்வானம் அழைத்தல் -வெண்ணெய் தொடுவுண்ட கள்வா பின்னைக்காய்
-ஆயர் தலைவன் -திருட்டுப் பயலே -யசோதை சொல்லும் வார்த்தையை நானும் சொன்னேன் –
வார்த்தை மட்டும் இல்லை -நினைந்து -நைந்து -கரண த்ரயத்தாலும் அபசாரம் செய்தாலும் -நாதம் ஸூ சீல்யம் –
2- நிஜ மஹி மதிர ஸ் கார கார்ச்சா ப்ரியத்வாத்-அர்ச்சா -ஆராதனம் -திரோதிகதமாக ஆனாலும் -பிரம்மா ருத்ராதிகள் கூட ஆராதித்தாலும்
-தப்பச் செயதேன் என்ற இடம் தப்பச் செயதேன் -என்கிறார் இதில் –அகல நானும் அதிகாரி இல்லை –இமையோர் பலரும் முனிவரும்
–நினைந்து நைந்து உருகி மேலும் -ஏந்தி வணங்கினால் வணங்கினால் -பெருமை மாசூணுமே-அனைவரும் காணும் படி அன்றோ
இவர்கள் வணங்குகிறார்கள் -சங்கல்ப மாத்திரத்தாலே செய்யும் சக்தன் அன்றோ நீ -ஸூ மஹிமை திரஸ்கரிக்கப் படும் -இருந்தாலும்
-அவர்கள் ஸ்வரூப லாபத்துக்காக வணங்குவதை நீ பிரியமாக ஏற்றுக் கொள்கிறாய் —
3-ஸர்வத்ரா ப்யங்க்ரிதா நாத் –அங்க்ரி தாநாத் திருவடி சம்பந்தம் வழங்கி அருளி -ஸர்வத்ர –வஸிஸிஷ்டர் சண்டாள பேதம் பாராமல்
-திசைகள் எல்லாம் -திருவடியால் தாயோன் –நீ யோனியை படை என்று -நிறை நான் முகனைப் படைத்தவன் –
ஹே மஹா மதே பிரஜா ஸ்ரஷ்ய –தேன யுக்த -வராஹ புராணம் -இந்த பாசுரத்தில் மொழி பெயர்ப்பு -மஹா மதே -நிறை நான்முகன் —
4-ஸவிதா ச யநத -சவிதே -மிக அருகில் -சயனம் கூப்பீடு கேட்க்கும் இடம் -ஸ்ரீ வைகுண்டம் நெடும் கை நீட்டாக்குமே
-பெரு நீர் தன்னுள்ளே தோற்றி அதனுள் கண் வளரும் வானோர் பெருமான் -மா மாயன் வைகுந்தன் எம்பெருமானே
–ஷீராப்தி -பிரகிருதி மண்டலத்தில் இருந்தாலும் அப்ராக்ருதம் –
5-ஸ்வாங்க்ரி சக்தை கரஸ்யாத் -தேனே மலரும் திருப்பாதம் -ஐக ரஸ்யாத் -ஏக ரஸ்ய பாபம் -மடவாளை மார்வில் கொண்டாய் -மாதவா
-அதற்குத் தோற்று -சக்தை -அடியார் -அத்யந்த போக்யத்தை உடைய திருவடி சேருமாறு அருளாய் -விரோதிகளை நிரசித்து பொருந்த விடுபவன் மது சூதனா
6-கோபாத்யாப் தேரஸே -வினையேன் வினை தீர் மருந்தானாய் -விண்ணோர் தலைவா -கேசவா -மனை சேர் ஆயர் குல முதலே -மா மாயவன் -மாதவா –
நீ சென்று சேர்ந்து குல முதலாய் ஆனாய் -தேடி –அவர்களோ மனை சேர் -புல் உள்ள உடம் சென்று சேரும் ஆயர்
-மஹாராஜருக்கு விசுவாசம்-மாறா மரங்கள் ஏழும் எய்தாய் சிரீதரா -இணையாய் -கோபாத் -ஆய கோபிகள் மாடுகள் வத்சாதிகள் -ஆப்தே
7-அஷேஷண விஷயதா-அசேஷ க்ஷணம் -காலம் முழுவதும் -பிரயத்தனம் செய்தாலும் விஷயம் ஆகாதவன் -அடியேன் சிறிய ஞானத்தன்
–அசேதனம் இல்லாததால் ஞானத்தன் என்கிறார் –சம்சாரிகளில் அறிவு கேடார் சர்வஞ்ஞர் போலே என்னுடைய அல்ப ஞானம் பார்த்தால்
-அடியேன் சேஷத்வ அனுசந்தானம் செய்கிறீர் -வாசனையால் வந்தது அத்தனை போக்கி -இசைந்து சொல்ல வில்லை
-அஞ்ஞானத்துக்கு த்ருஷ்டாந்தம் திருமாலை அடியேன் காண்பான் அலற்றுகிறேனே-
கடிசேர் தண்ணம் துழாய் கண்ணி புனைந்தான் தன்னை கண்ணனை செடியார் ஆக்கை அடியாரைச் சேர்த்தால் தீர்க்கும்
திருமாலை அன்றோ -அலற்றுகிறேன்-கேவலர்க்கும் உதவி அருளுபவர் -கேவலரை அடியார் என்னலாமோ என்னில் -நானோ அடியார்
-அவனுக்கு கைங்கர்யம் செய்து அவத்யம் செய்ய நினைக்கிறன் அவர்களோ வாங்கி கொண்டு விலகி போகிறார்களே அவர்கள் அன்றோ அடியார்கள்
-சேஷிக்கு அதிசயம் பார்ப்பவர்கள் அடியார்கள் –
8-பக்த வஸ்து ப்ரசக்தே -உண்டாய் வெண்ணெய் –மாயோனே -தத் ஸ்ருஷ்ட்வா ததேவ அநு பிரவேசத் -உண்டாய் உலகு ஏழும் முன்னமே
உமிழ்ந்து மாயையால் புக்கு -ஸுசீல்யம் எல்லை நிலம் பக்த வஸ்து -கர ஸ்பர்சம் -பட்ட வஸ்து அல்லாமல் தரியாமல் -அழகிலே மயங்கி
-மோக்ஷ பிரதன் இத்யாதி அறியாத -அதனாலே -இடையர்கள் -ரஷ்ய வஸ்து என்றே பார்ப்பார்கள் -அநந்ய பிரயோஜனர்கள் –
-அதனால் ப்ரசக்தே -அளவு கடந்த ப்ரீதி கொண்டவன்
9-ஸ்விஷ்யன் நாசவ்ய போஹாத்-தன்னிடம் சேர்ந்த -அஸ்லேஷம் விஸ்லேஷம் விலகுதல் -சம்ச்லேஷம் சேர்ந்து சார்ந்து இருப்பவர்கள் ஸ்விஷ்யன்
-நாசம் -விநாசம் அடையாமல் -அருளுபவர் –தூய குழவியாய் -விடப்பால் அமுதா அமுது செய்திட்ட மாயன் -தம்மான் -என் அம்மான்
–அம்மா மூர்த்தியை சார்ந்து மாயோம்–
10-ததஹி தசம நாத் -தத் அஹித–சமநாத் -ஹிதம் -சாதனம் -அஹிதம் அதுக்கு விரோதி -புண்ய பாபா கர்மங்கள் மோக்ஷ விரோதிகள்
-சார்ந்த இரு வல் வினைகள் -சரித்து -மாய பற்று அறுத்து -வாசனை ருசிகள் கழித்து – -தீர்ந்து -தனக்கே அற்று தீர்க்க வைக்க திருத்தி
வீடு திருத்துவான்–உயிராம் -நெடுமாலே –அஹிதங்களை சமனம்செய்து அருளி –
ப்ராஹ நாதம் ஸூ சீலம்–ஸுசீல்ய குணம் உடைய ஸ்வாமி -ப்ராஹ பிராரகேஷ -அருளிச் செய்தார்

———————————————————————————–

அக்ரீ ரைரச்ச்ய பாவாத் அ நியத விவிதா ப் யர்ச்சநாத் அல்ப துஷ்டே
ப்ரஹ்வா வர்ஜ்யே சாபவாத் ஸ்வ விஷய நியதே ஷ்வாதராத் ஸ் வாது பூம் நா
பாதா சக்தே ப்ரசக்தே சக்ருது பசதநே மோக்ஷ ணாத் தர்ம ஸுஸ்த்யாத்
ஷிப்ரஷி ப்தாஹிதத்வாத் ஸூகர பஜ நதாம் மாதவஸ் யாப்யதத்த–7-

ஸ்வாரத்யன்–ஆராதனத்துக்கு எளியவன் -த்ரவ்யம் நியமனங்கள் -எளிமை -அவாப்த ஸமஸ்த காமன் -ஆகையால்- பரிபூர்ணன்
-இவற்றுக்கு நிதானம் – -ஸ்ரீ யபதித்தவம் -இடுவது ஸ்வரூப லாபத்துக்காக –இடும் மனசில் ஈரம் ஒன்றே பார்ப்பவன் —
1-அக்ரீ ரைரச்ச்ய பாவாத் -கிரயம் வாங்க -விக்ரயம் விற்க -எம் தம்மை விற்கவும் பெறுவார் -அக்ரீர்த்த -விலை கொடுத்து வாங்க வேண்டாம் -அர்ச்சனைக்கு
-புகை பூவே -அநந்ய பிரயோஜனமாக செய்ய வேண்டுவதே வேண்டும் -பரிவதில் ஈசனை -பாடி விரிவு அது -அத்யந்த ஞான விகாசம் மேவல் உறுவீர்
-பரமபதம் போக இச்சை கொண்டால் – -பரிவு பாஷபாதம் இல்லாத ஈஸ்வரனை -புரிவது தாக்கம் -துக்கம் அற்ற ஈஸ்வரன் –
ஹேய ப்ரத்ய நீக்ம் முன்பே சொல்லி -ஆராதிக்க முடியாமல் த்ரவ்யங்கள் இல்லா துக்கம் படுவார் துக்கம் போக்குபவன் என்றே இங்கு
-வருந்து ஒதுங்க வேண்டாம் -பாடி -ஆராதனம் வாக்கால் மட்டுமே போதுமே -மனஸ் நம் வசம் இல்லா விடிலும் -பாடினால் போதும்
-பிரிவதற்கு வழி இல்லாமல் -தேவதாந்த்ர பிரயோஜனாந்தர சம்பந்தம் இல்லாமல் -பிரிவகை இன்றி –நன்னீர் தூய -தூவி
-பரிமள வஸ்துக்கள் இல்லாமல் வெறும் நீராகிலும் -பூ புகை இன்னது என்னாமல்-ஒரு செதுகை இட அமையும்
-அந்நிய –ஜனார்த்தன –உத்யோக பர்வ ஸ்லோகம் —
2-அ நியத விவிதா ப் யர்ச்சநாத் -மதுவார் தண்ணம் –எது என் பணி-நித்யர் செய்வதை நானோ செய்வது
-யாரானும் பற்று விலக-அவாப்த ஸமஸ்த காமனுக்கு நான் என்ன செய்ய -இல்லாமல்
நியத -அதிகாரி நியமம் இல்லையே -சடக்கென புகுந்து கைங்கர்யம் செய்ய வேண்டுமே -தகுதிக்கு தக்க படி
-ஆராதனம் கைங்கர்யம் -ஆபி முக்கியம் கொண்டு சர்வ பிரகார கைங்கர்யங்களும் –
3-அல்ப துஷ்டே-ஈடும் எடுப்பும் இலாதான்-அதி சொற்பம் கைங்கர்யத்தாலும் மகிழ்ப்பவன் -ஒன்றை நிராகரித்து
ஒன்றை சுவீகரிக்கும் இயல்பு இல்லாதவன் -நிதானம் ஈசன் –
4-ப்ரஹ்வா வர்ஜ்யே சாபவாத் -ப்ரஹ்வா ஆவர்ஜ்யே ஈஸா பாவாத் -அளவு கடந்த ப்ரீதி -ப்ரஹ்வா -ஆவர்ஜ்யம் -விட ஒண்ணாத -இரண்டும்
ஈசனுக்குமுக்கியம் -ப்ரீதி உடன் வணங்குவதும் விட ஒண்ணாத -க்ஷணம் விரஹ அஸஹத்வம் —
அணங்கு என ஆடும் -என் அங்கம் -காரணம் வணங்கி வழி படும் ஈசன்
பிணங்கி அமரர் பிதற்றும் குணம் -நித்ய ஸூ ரிகளும் அவன் சங்கல்பத்தால் குணங்கள் ஒவ் ஒன்றிலே ஈடுபட்டு –
5-ஸ்வ விஷய நியதே ஷ்வாதராத் -கொள்கை கொளாமை இலாதான் -அந்தரங்க கைங்கர்யங்களையும் குணம்
கொண்டு கொள்வதும் விலக்குவதும் இல்லை -முன்பு ஈடும் எடுப்பும் -பொதுவான கைங்கர்யங்கள் –
எள்கல் இராகம் இலாதான் –விள்கை – விள்ளாமை -ஆராய்ந்து -விள்ளாமை விரும்பி அநந்ய பிரயோஜனராக
பிரியாமல் உள் கலந்தார்க்கு ஓர் அமுதே –பூரணமான ஒப்பற்ற அமுதம் -ஸ்வ விஷயத்தில் நியதமாக இருப்பார்க்கு -ஸூ கர பஜநதாம்
6-ஸ் வாது பூம் நா -நிரதிசய போக்யத்வத்த -இருவருக்கும் –
அமுதம் அமரர்கட்க்கு ஈந்த-விள் கை உள்ளார்க்கு -மதிலும் ஆற்ற இனியன் -விள்ளாமை உள்ளாருக்கு -தன்னையே கொடுப்பவன்
7-பாதா சக்தே ப்ரசக்தே -பாத ஆசக்தே ப்ரசக்தே -இலங்கை கோன் –தலை துணி செய்தான் தாள்கள் தலையில் வணங்கி –
நாள் கடலைக் கழிமின்–பிரபத்திக்கு பின்பு பிராப்தம் உறுதி -எண்ணி இருப்பதே க்ருத்யம் -அயனம் -கழிந்து -ஸ்ரீ பாஷ்யகாரர் மகிழ்ந்து
-1-2-9-ஆக்கை விடும் பொழுது எண்ணே-பாசுர ஈட்டில் ஐதிக்யம் -விரோதி ஓர் ஆண்டு கழிய பெற்றதே நடுவிலே
விரோதியாய் கிடைக்கும் சம்சாரத்தில் -இது ஒன்றாய் நினைக்காயோ –
8-சக்ருது பசதநே மோக்ஷ ணாத் -உபசதனம் -ஆஸ்ரயணம்- தொழுமின் -அவனைத் தொழுதால் வழி நின்ற வல்வினை மாள்வித்து
அழிவின்றி ஆக்கம் தருமே -சரம ஸ்லோகார்த்தம் –
9-தர்ம ஸு ஸ்த்யாத்–தரும அரும் பயன் –திருமகளார் தனிக் கேள்வன் -சர்வ தர்ம பலனாக நிற்கும் ஸ்ரீ யபதி
-பெருமை யுடைய பிரானார் இருமை வினை கடிவார் -புண்ய பாப கர்மங்கள் கழித்து-தரும் அவ்வரும்பயனாக என்றுமாம் –
பரம பிரயோஜனம் தரும் திரு மகளார் -அவள் கொடுக்க வல்லவள் அதற்கு சஹகாரி அவன் -பெரியவாச்சான் பிள்ளை -மிதுனம் பிராப்யம்
10-ஷிப்ரஷி ப்தாஹிதத்வாத்-கடிவார் தீய வினைகள் நொடியாரும் அளவைக் கண் இமை நொடிக்கும் க்ஷணத்தில் -போக்கி அருளும்
-கொடியா -அடுபுள் உயர்த்த வடிவார் மாதவனார்
அஹிதம் -தீ வினைகள் -க்ஷிப்ரம் உடனே -ஷிப்த போக்கடிக்க -விளம்பம் இல்லாமல்
ஸூ கர பஜ நதாம் மாதவஸ் யாப்யதத்த –ஸூ கரமாக இருக்குமே -மாதவனுடைய -அப்யதத்த -தெளிவாக அருளிச் செய்தார்
-ஸூ கர பஜ நதாம் -கல்யாண குணம்

————————————————————————————————
சச்சித்தாகர்ஷ ஹேதோர கச மன நிதேர் நித்ய போக்யாம்ருதஸ்ய
த்யாகே ஹேதூஜ்ஜிதஸ்ய ப்ரவஹ து பக்ருதேர்துஸ் த்யஜ ஸ்வாநுபூதே
த்யாகா காங்ஷா நிரோத்து ஸ் ரித ஹ்ருதய ப்ருத க்கார நித்யா ஷமஸ்ய
ஸ்வாத்மஸ் லிஷ் டஸ்ய காயச்சர மஹரய சச சேவநம் ஸ் வாத் வசோ சத் –8-

சாதனமே போக்யமாக இருக்குமே இதில் –முக்தாவஸ்தை துல்யமாக இருக்குமே –இஹ -இங்கேயே -பிறவித்துயர் அற ஞானத்தால் நின்று –
1-சச்சித்தாகர்ஷ ஹேதோர் -சத்துக்கள் சித்தம் ஆகர்ஷகம்-அறவனை ஆழிப்படை அந்தணனை -சாஷாத் தர்ம ஸ்வரூபன்
-திவ்ய மங்கள விக்ரஹன் -அந்தணன் சர்வ பூத ஹிதம் -ஸமஸ்த கல்யாண குணாத்மகன் -ரவியை இன்றி மனத்து வைப்பார்
இதற்கு ஹேது மூன்றும் –
2-அகச மன நிதேர்–அக சமனம் பாபங்களை அழித்து -பிராபகத்வம் /நிதி -ப்ராபகத்வம் -வைப்பாம் மருந்தாம்-/
அனுபவ விரோதி போக்கும் மருந்தும் -வல் வினைத் துப்பாம் புலன் ஐந்தும் துஞ்சாக் கொடான் அவன் –
துப்பு -சாமர்த்தியம் -மேலே வைப்பு-
எப்பால் யாவர்க்கும் நலத்தால் உயர்ந்து உயர்ந்து -ஆனந்த வல்லி -அப்பால் அவன்– எங்கள் ஆயர் கொழுந்தே -யதோ வாசோ நிவர்த்தந்தே
-பரத்வத்திலும் ஸுலப்யத்திலும் சரம நிலை சொல்லிற்றே –
3- நித்ய போக்யாம்ருதஸ்ய -நித்ய போக்யம் அம்ருதம்
ஆயர் கொழுந்தாய் /அவரால் புடை யுண்ணும் /மாய பிரான் /என் மாணிக்க சோதியை /தூய அமுதை /பருகிப் பருகி -என் மாய பிறவி மயர்வறுத்தேனே –
உப்புச்சாறு ஒரு தடவை -த்ருஷ்டா ஏவ திருப்தி அடைய வேண்டும் -ந பிபந்தி -சர்வாதிகாரம் –அது தேவர்கள் அதிகாரிகள்
-ப்ராக்ஹ்மாச்சார்யா நியமனம் -ஸக்ருத் அது -இது சதா சேவ்யம்
4-த்யாகே ஹேதூஜ்ஜி தஸ்ய-விடுவதற்கு ஹேது -உஜ்ஜிதம் ஹேது இல்லை -த்யஜிக்க ஹேது அபாவாத்-
என் சொல்லி யான் விடுவேனோ -கல்பித்து சொல்ல கூடிய தோஷமே இல்லையே -மாமனார் மாப்பிள்ளை கதை பட்டர் –
மயர்வற என் மனத்தே மன்னினான் தன்னை /உயர்வினையே தரும் ஒண் சுடர்க் கற்றையை /அயர்வில் அமரர்கள் ஆதிக் கொழுந்தை
-என் இசைவினை என் சொல்லி யான் விடுவேனோ –
உபகாரகன் செய்ய வில்லை என்று விடுவேனோ /மோக்ஷ பிரதான அல்லன் இல்லை என்று விடுவேனோ /வடிவு அழகு இல்லை என்று விடுவேனோ
/ உயர்வு இல்லாதவன் என்று விடுவேனோ /இசைவை மட்டும் எதிர்பார்த்து எனக்காக எளிமை பாராதவன் என்று விடுவேனோ -ஆறு ஹேதுக்கள்
5-ப்ரவஹ து பக்ருதேர் -பிரவாஹா ரூபமான உபகாரகங்கள் -விடுவேனோ
என் விளக்கை –தத்வ ஹித புருஷார்த்தங்கள் சாஸ்திரம் ப்ரதீபம் அருளி /என்னாவியை நடுவே வந்து உய்யக் கொள்கின்ற நாதனை
-மீண்டும் மீண்டும் என் என்கிறார் -/தொடுவே செய்து இள வாய்ச்சியார் கண்ணினுள் விடவே செய்து விழிக்கும் பிரான் /
6-துஸ்த்யஜ ஸ்வாநுபூதே-விட முடியாமை -துஸ் த்யஜ்யம் -அநு பூதே -அனுபவம் -விட ஒண்ணாத்தாதே –
பிரான் -பெரு நிலம் கீண்டவன் –பிரளய ஆபத்தில் உபகரித்தவன் -இல்லை என்னிலும் விட ஒண்ணாத -பின்னும்
விராய் மலர்த் துழாய் வேய்ந்த முடியன்–ஒப்பனை அழகு -அதிசங்கை பண்ணின மஹாராஜருக்கு விசுவாசம் மூட்டிய பெருமாள்
-மராமரம் எய்த மாயவன் –என்னுள் இரான் எனில் பின்னை யான் ஒட்டுவேனோ —
7-த்யாகா காங்ஷா நிரோத்து-தியாக ஆகாங்காஷை விரோதம் -விடும் எண்ணமே வராமல் -புனராவ்ருத்தி–கர்ம பந்தம் ஒழிந்து
ஞான மலர்ந்த பின்பு தன் இச்சையால் வர மாட்டான் -பேற்றுக்கு கிருஷி பண்ணினவன் அவன் -அத்யந்த ப்ரீதம் ஞானி -ஆதம்மேமைவ மே மதம்
–தன் இச்சை -அஞ்ஞானம் -அவன் இச்சை மூன்று ஹேதுக்கள் –
யான் ஒட்டு என்னுள் இருத்துவம் என்றிலன் தான் ஒட்டி வந்து என் தனி நெஞ்சை வஞ்சித்து ஊன் ஒட்டி நின்று என் உயிரில் கலந்து இயல்வான்
ஒட்டுமோ இனி என்னை நெகிழ்க்கவே -கிருஷிகன் அவன் அன்றோ –
விலக்காமல் இருக்க ஜட வஸ்து சரீரம் மாமிசம் ஊன் -அப்புறம் பிராணன்-எத்தனை கல்ப காலம் இப்படி இருந்து பின்பு -அப்புறம் மனஸ்
-தனதாக்கிக் கொள்ள -திருவாறன் விளை-பரமபதத்தை விமுகராக்கும் அர்ச்சாவதார ஸுலப்யம் -சிந்தை மற்று ஒன்றின் திறத்து அல்லா
தன்மை தேவ பிரான் அறியும் –மற்று -பரமபதம்-இதற்கு சாக்ஷி -தேவ பிரான் அறியும் –
8-ஸ் ரித ஹ்ருதய ப்ருத க்கார நித்யா ஷமஸ்ய–ஆஸ்ரயித்தவர்கள்-ஹ்ருதயம் -ப்ருதக்காரம் பிரிக்க -நித்ய அஷமயம் -அசக்தன் –
தனி நெஞ்சம் -இதில் ஒப்பற்ற -முந்திய பாடலிலும் வ்யாவ்ருத்தி -என்னை நெகிழக்கிலும் -சர்வசக்தனுக்கும் ஒரு அசக்தி
-என்னுடைய நல் நெஞ்சம் தன்னை அகல்விக்க தானும் கில்லான்-
இனி பின்னை நெடும் பனைத் தோள் மகிழ் பீடுடை முன்னை அமரர் முழு முதலானே-
கிற்பன் கில்லேன் என்று இலன் முனை நாள் எல்லாம் க்ருத்ய அகரணம் –அக்ருத்ய கரணம் -அல்ப சாரங்கள் அவை சுவைத்து உன்னை விட்டு அகன்று ஒழிந்தேன்
பரமா –இல்லாதவற்றை ஸ்ருஷ்டித்தாயே –
அக்ஷமஸ்ய கில்லான் –அகலகில்லேன் போலே -பிரிக்க -முடியாதே அவனாலும் -ஈடுபட்ட நல்ல நெஞ்சை –
9-ஸ்வாத்மஸ் லிஷ் டஸ்ய -அடியார்கள் உடன் ஏக த்ரவ்யமாக ஸம்ஸலேஷித்து -விடுவது என்ற பேச்சே இல்லை -ஒரே த்ரவ்யம் -குழைத்து –
அமரர் முழு முதல் ஆகிய ஆதியை -அமரர்க்கு அமுது ஈந்த ஆயர் கொழுந்தை அமர அழும்பத் துழாவி என்னாவி அமர்த்த தழுவிற்று இனி யகலுமோ
-உன்னை என்னுள்ளே குழைத்த என் மைந்தா -இல்லாத வஸ்துவை -பிரிக்க முடியாது என்றால் அவன் சக்தித்வத்துக்கு குறை இல்லையே
-ஏக த்ரவ்யம் அன்றோ -பிரிக்க பிரசக்தியே இல்லையே –
10-காயச்சர மஹரய சச -காய சிரமம் -போக்குமவன் -புகழை பாடினால் சம்சாரிக இளைப்பு போக்குபவன்
சிரம ஹர யசஸ் உடையவன் -பாடி இளைப்பிலம் –
நிகரில் அவன் புகழ் பாடி இளைப்பிலம்-
அகலில் அகலும் -நாம் அகன்றாலும் அகலாதவன் கண்ண நீர் உடன் கை வாங்கி -மரணாந்தி வைராக்யம் இராவணனும் இராமானுஜன் –
விஷயீகாரம் தம்பி அளவும் -போகுமே விஷயீ காரம் —அணுகில் அணுகும் -ஓர் அடி போனால் 100 அடி கிட்டே வருவான்
புகலும் அரியன் குண சேஷ்டிதங்களை சொல்லி முடியாதே -பொருவல் என்னம்மான் நிகரில் அவன் புகழ் பாடி இளைப்பிலம் பகலும் இரவும் படிந்து குடைந்தே –
சேவநம் ஸ் வாத் வசோ சத்–அவசத் அருளிச் செய்தார் -சேவகம் ஆஸ்ரயணம் -ஸ்வாது -மோக்ஷ துல்யம் -நிரதிசய போக்ய ரூபம்

———————————————————————————————–
ஸூரீணாம் ஸ் வைர சேவ்யே ஸ்வ யம வத ரதி ஷூ த்ர திவ்யைக நேத்ரே
கோபாத்யார்த்தம் த்ருதாத்ரவ் ஸ்ரி தத நு ரஸிகே வாம நீ பாவத்ருஸ்யே
சச்சித்தா நன்ய வ்ருத்தவ் விபவ சமத நவ் ஸ்வாயுதா ரூடஹஸ்தே
நீ சோச்சக்ராஹ்யபாதே நிருபதி ம் ருஜுதாம் நீர வர்ணே ஜகாதா –9-

ஆர்ஜவம் -குணம் சொல்கிறது -ஸுலப்யம் ஸுசீல்யம் ஆர்ஜவம் வேறே -சம்சாரிகளுக்கு தாழ விட்டுக் கொண்டு சஜாதீயனாக அவதரித்து
-ஸுலப்யம் காட்டியது பத்துடை அடியவர்களின் – /இறங்கி வந்த இடத்தில் -அவர்களுக்காக இறங்கி வந்தோம் என்று இல்லாமல்
ஒரு நீராக -கலந்து பழகுவது ஸுசீல்யம் -வழ வே ழ் உலகில் –
அவர்கள் வழியில் தானே சென்று – ஆர்ஜவம் -மேட்டில் விரகால் நீர் ஏற்றுவாரை போலே தானே சென்று அனுபவிப்பிப்பது ஆர்ஜவம்
–ஓடும் புள்ளேறி -நித்ய ஸூ ரிகள் பரிமாற்றம் -அத்தையே நித்ய சம்சாரிகளுக்கும் கொடுக்கிறான் -சேஷத்வ சித்திக்காக
-இத்தை மேலே 9 பாட்டுக்களால் காட்டி -ருஜுவ்த்வம்
1-ஸூரீணாம் ஸ் வைர சேவ்யே-நித்ய ஸூ ரிகள் தங்கள் விருப்பம் போலே கைங்கர்யம் -ஏற்று கொள்கிறான் -ஓடும் புள் ஏறி-
-அம்மான் -ஸ்வாமி -சேஷ பூதன் லக்ஷணம் -பரக்கத் அதிசய ஆதேய -அதுக்கு பிரதி சம்பந்தி சேஷி -நீ குற்றேவல் எங்களை கொள்ளாமல் போகாது
-ஓடும் -சஞ்சரிக்கும் -அழகு செண்டேற- ஆனைக்கு அருள் செய்ய -அருள் ஆழி புள் கடவீர் -ஸ்வ ஸ்பரிசத்தால் மயங்கி இருக்க கடவ வேண்டுமே
-தண் துழாய் சூடும் -அவர்கள் சேஷத்வம் நிறம் பெற –நித்தியமாக நீடு நின்று -அநாதி காலம் -அநந்தம் -ஆடும் -அம்மான்
-பெரு விடாய் பொய்கையில் அமிழ்ந்து -தனது தாபம் போக்கி கொள்ளுவது போலே
2-ஸ்வ யம வத ரதி -ஸ் வயம் அவதரதி-நியமிப்பார் யாரும் இல்லாமல் தனது இச்சையால் -வந்தார் தானே –
சம்சாரிகள் பிரார்த்திக்காமல் -அம்மானாய் பின்னும் எம் மாண்புமானான் -வெம்மா வாய் கீண்ட செம்மா கண்ணனே
-லோகோ பின்ன ருசி -சர்வ பிரகார அனுபவம் –தமர் உகந்த இவ்வுருவம் –எந்நின்ற யோனியுமாய் –
3–ஷூ த்ர -திவ்யைக நேத்ரே –ஷூத்ர திவ்ய ஏக நேத்ரே –நித்ய ஸூ ரிகள் நித்ய சம்சாரிகள் சேர்ந்து அனுபவிக்க திரு வேங்கடம்
-கண்ணாவான் என்றும் மண்ணோர் விண்ணோர்க்கு தண்ணார் வேங்கட விண்ணோர் வெற்பனே -அர்ச்சாவதாரம் –
கண் -நிர்வாஹகன் -ப்ரீதி உடன் -என்றும் -நித்தியமாக-சஷூர் தேவானாம் உத மனுஷ்யானாம் சுருதி வாக்கியம் –
4-கோபாத்யார்த்தம் த்ருதாத்ரவ் -கோப -ஆதி -இடையர் இடைச்சிகள் பசு கன்றுகள் -த்ருத அத்ரி –
வெற்பை ஓன்று எடுத்து ஒற்கம் இன்றியே நிற்கும் அம்மான் சீர் கற்பன் வைகலே
அத்யந்த பரதந்த்ரர்கள் -அநந்ய பிரயோஜனர் -காக்கும் இயல்வினன் கண்ண பிரான் –சுருதி – விஸ்ர ம்பம் திருவாய் மொழி வந்த பின்பு ஒய்வு
-பாரம் இதில் சமர்ப்பித்த பின்பு -ரக்ஷணம் பகிர்ந்து கொள்ள ஆள் இல்லை அதனால் ஒற்கம் இன்றி நிற்கும் அம்மான் –
5-ஸ்ரி தத நு ரஸிகே -ஆஸ்ரிதர் -சரீரம் -அப்ராக்ருதம் போலே அனுபவிப்பான் -வஞ்சக கள்வன் மா மாயன் -வைகலும் வெண்ணெய்
கை கலந்து உண்டான் பொய் கலவாது என் மெய் கலந்தானே –ஆழ்வார் திருமேனி அனுபவத்துக்காக இங்கே வைத்து
-திருவடி பெருமாள் விஷயத்தில் பட்டது எல்லாம் -ஆழ்வார் விஷயத்தில் -மங்க ஒட்டு உன் மா மாயை –அவனுக்கும் அறிவிக்கிறார் –
6-வாம நீ பாவத்ருஸ்யே -நெடியவன் -வாமநீ பாவம் கொண்டான் -அபூதம் தத் பாவம் -சித் பிரத்யயம் –
கலந்து என்னாவி நலம் கொள் நாதன் புலன் கொள் மாணாய் நிலம் கொண்டானே –நலம் கொள்வது -சர்வ ஸ்வாபஹரணம்
–நிரூபகமான குணங்களை கொண்டான் –ஆசூரா பிரக்ருதிகள் சாத்விக பிரக்ருதிகள் வாசி இல்லாமல் ஆர்ஜவம்
7-சச்சித்தா நன்ய வ்ருத்தவ்-சதா சித்தம் சத் சித்தம் -அநந்ய வ்ருத்தி -மாறு படாமல் –த்வதீய கம்பீர மநோ வ்ருத்தி
-கடாரம் கொண்டான் யாழ்ப்பாணம் வென்று -கங்கை கொண்டான் –
கொண்டான் ஏழ் விடை உண்டான் ஏழ் வையம் தண் தாமம் செய்து -அவன் தீர செயல்களை சொல்லி ஸ்வ தந்த்ரனாக இருந்தும் மேலே –
என் எண் தான் ஆனானே–அவன் கை புகுரா நான் மநோ ரதிக்க-அவன் என் கை புக வந்தானே –
8-விபவ சமத நவ் -விபவங்கள் அனைத்திலும் சமமாக -ஸ் வாதீன -ஏற்றம் தாழ்வு இல்லாமல்
ஆனான் ஆனாயன் மீனோடு ஏனமும் தானானான் என்னில் தானாய் சங்கே -ரக்ஷணத்தில் உள்ள பற்றின் காரணமாக -தான் =ரக்ஷகன் -சங்கு -பற்று -ஊற்றம்
9-ஸ்வாயுதா ரூடஹஸ்தே -ஸ்வ அசாதாரண ஆயுதம் –
சங்கு சக்கரம் அங்கையில் கொண்டான் எங்கும் தானாய் நங்கள் நாதனே -பெருமாளுக்கும் சங்கு சக்கரங்கள் உண்டே –
ராஜா கறுப்புடை உடுத்தி சென்றால் அந்தரங்கர் -மாற்று உடை உடுத்தி இருப்பார்களே
10-நீ சோச்சக்ராஹ்யபாதே-நீச -உச்சர -வாசி இல்லாமல் -வசிஷ்டர் சண்டாள விபாகம் இல்லாமல் க்ராஹ்ய பாதம்
நாதன் ஞாலம் கொள் பாதன் என்னம்மான் ஓதம் கிளர் வேத நீரனே -வேதமே பிரமாணம் -கடல் போலே கிளர்ந்து இவனே நாதன் என்னும்
-விஷ்ணு -த்ரேதா பதம் நியதே -மூன்று அடி -சேர்ந்தே சொல்லும் -சுருதிகள்
நிருபதி ம் ருஜுதாம் நீர வர்ணே ஜகாதா -நிருபாதிக ஆர்ஜவ குணம் -நீரின் ஸ் வ பாவம் போலே
-மேட்டில் இருந்து பள்ளம் -நீர் புரை வண்ணன் -ஜகாதா -அருளிச் செய்தார் –

————————————————————————————————–

பர்யந்தேஸ் த் கே ச த்ருஷ்டும் ஸ்வ விரஹ விதுரம் டிம்பவத் பார்ஸ்வ லீ நம்
சிதே க்லுப்தே பிரவேசம் புஜ சிகரகதம் தாலு சிம்ஹா ச நஸ்தம்
சஷூர் மத்யே நிவிஷ்டம் ஸ்திதே மலிகதடே மஸ்தகே தஸ்தி வாம்சம்
பிரத்யா ஹாரோக் தரீத்யா விபு மனு புபஜே சாத்ம போக பிரதாநாத்–10-

சாத்ம்ய போக பிரதத்வம் –
1-பர்யந்தே த்ருஷ்டும்-என்னுடைச் -சூழல் உளானே -ஆகி ஆக்கி தன்னுள்ளே -த்ரி வித காரணம் -தனி முதல் -அனுபிரவேசம் நியமித்து
-கண்ண பிரான் என் அமுதம் சுவையன்-திருவின் மணாளன் -போயமும் போக்த்ருத்வம் இரண்டும் உண்டே -சாத்திமித்தவாறே
2-அத்யேக த்ருஷ்டம் -அருகில் -சூழல் -அவதாரம் -ஒன்றை சொல்லும் என்றதும் அம்மான் பொடி-கேழல் ஒன்றாகி இடந்த கேசவன்
என்னுடை அம்மான் –தானே வேண்டும் என்றாலும் கொள்ள முடியாத கொண்ட கோல வராஹம் –ஆழ நெடும் கடல் சேர்ந்தான் அவன் என்னருகில் இலானே-
3- ஸ்வ விரஹ விதுரம் -என்னோடு உடனே ஒழிவிலன்-அருகில் வந்தவன் பிரியாமல் இணைந்தானே -அருகல் இலாய பெரும் சீர்
-அமரர்கள் ஆதி முதல்வன் -ஆராவமுதன் -போக்தாக்கள் அளவு இல்லாத போக்யன் அன்றோ –ஒரு குணத்தையே அனைவராலும் அனைத்து
காலத்திலும் அனுபவித்தாலும் அனுபவிக்க முடியாத -பெருமை உண்டே -அருகல்- தட்டுப் பாடு –
பொரு சிறைப் புள் உவந்து ஏறுபவன் போலே -பூ மகளார் தனிக் கேள்வன் போலே –
ஒரு கதியின் சுவை தந்திட்டு ஒழிவிலான் என்னோடே உடனே -பிராப்யம் பிராபகம்-ஒரு கதி –
4-டிம்பவத் பார்ஸ்வ லீ நம்-ஒக்கலை யானே
ஸ்தம்ப டிம்பன் -நரசிம்மன் -தூணின் குழந்தை
ஆலிலை சேர்ந்தவன் என் அம்மான் –கண்ணன் என் ஓக்கலையானே –
விழுங்கி-அவை விழுங்கி -உடன் விழுங்கி -ஓக்க விழுங்கி -பிரயத்தன பேதம் இல்லாமல் ஒரே சமயத்தில்
-கடல் மலி மாய பெருமான் -கறை காண ஒண்ணாத குணார்ணவம் -குணக்கடல் /
5-சிதே க்லுப்தே பிரவேசம்-சித்தே பிரவேசம் -என் நெஞ்சின் உள்ளானே–தாபம் தீர பெருமாள் காலை பிடிக்கிறார்
-வாகி வாத கால் காற்று -சீதா பிராட்டியை ஸ்பரிசித்து தன்னிடம் வர -பிரார்த்திக்கிறார் -காலும் எரியும் அவனே
6-புஜ சிகரகதம் -தோளிணை யானே -தூயன் துயக்கன் மயக்கன்-
7-தாலு சிம்ஹா ச நஸ்தம்-தாலேலோ -தாலு -ஜிஹ்வா லக்ஷணை -நாவில் உள்ளானே -நாவில் ஸிம்ஹாஸனம் -இட்டு அமர்ந்து உள்ளான்
-தண் அம் துழாய் யுடை அம்மான் -நாள் அணைந்து ஒன்றும் ஆகலான் -மதுவார் தண் அம் துழாயான் முது வேத முதல்வன்
-தோள் வலிமை ப்ரஹ்மாதிகள் -/முமுஷுக்களுக்கு நல் மார்பு பிராட்டி மூலம் அநந்ய பிரயோஜனர் -தாளிணை /
நாற்றத் துழாய் முடி நாரணன் -தானே அனுபவிக்கும் -அவ்வருகே யாரும் போவார் இல்லாத காரணத்தால்
-கேளிணை-ஒப்பார் மிக்கார் இல்லாத -சுட்டு உரைத்த நன் பொன் உன் திரு மேனி ஒளி ஒவ்வா –
-ரிஷி கரி பூசி -பெருமாள் சுக்ரீவன் பட்டாபிஷேகம் ஒரே ஸ்லோகம் -வசுக்கள் சேர்ந்து இந்திரனுக்கு சூடுவது போலே
-நர வ்யாக்ரம் பெருமாளுக்கு -ஸூ க்ரீவம் -ஒரே வாசி
8–சஷூர் மத்யே நிவிஷ்டம் -கண்ணுக்கு -உள்ளே பிரவேசித்து -கமலக் கண்ணன் என் கண்ணினுள் உளானே
-சாஸ்திரம் சரீரம் சப்தம் ஆத்மா அர்த்தம் -பெரிய பிராட்டி சப்தம் பெருமாள் அர்த்தம் –வாக் அர்த்த
-இவ சம்ஸ்க்ருதம் பார்வதி பரமேஸ்வரன் வந்தே -காளி தாசன் -வகுத்த விஷயத்தில் சொல்லாமல் விட்டானே என்பர் ஆளவந்தார்
-திரு உரையாய் தாம் பொருளாய் நிற்பான் -தேசிகன் -அதிகார பூர்த்தி இல்லை என்றால் சாஸ்திரம் அழிப்பவனும் தகுந்த அதிகாரி வந்ததும்
பிரவர்த்திப்பித்து அளிப்பவனும் அவனே -மணி வண்ணா என்றால் மரங்களும் இரங்கும் வகை பரகால நாயகி சொன்னதும் –
-சுக்கான் பரல் போலே நம்முடைய ஹிருதயமும் இரங்கும் படி அன்றோ திருவாய் மொழி –
பூவில் நால் தடம் தோளன் வீர வாசி கண்டு பர்த்தாரம் பரிஷ்வஜே–
காவி நன் மேனி -கறு நெய்தல் பூ போலே காயம் பூ– நீலோத்பலம் மேனிக்கு /கமலம் கண்ணுக்கு
9-ஸ்திதே மலிகதடே -அலிகம் -நெற்றி -பாலம் நெற்றி -பால சந்திரன் விநாயகன் – தடம் -பரந்த பிரதேசம் –
என் நெற்றி உளானே –கமலத்தயன் நம்பி தன்னை கண் நுதலானோடும் தோற்றி -அமலத் தெய்வத்தோடு உலகமாக்கி –
10-மஸ்தகே தஸ்தி வாம்சம் — வந்து என் உச்சி உளானே -மஸ்தகம் -உச்சி -ஒற்றை பிறை அணிந்தவனும் நான் முகனும்
இந்திரனும் மற்றை அமரரும் எல்லாம் வந்து தொழும் கண்ண பிரான் –நெற்றியில் இருந்து உச்சிக்கு போகும் வழியில் /
நேரத்தில் /இடைக்காலத்தில் ./அந்தப்புரம் போகா மாட்டார்களே அதிகாரி புருஷர்கள் -ஒரு காட்டில் இருந்து அடுத்த கட்டுக்கு போகும் பொழுது
வந்து அடுத்த கார்யம் செய்ய உத்தரவு பெற்று போவார்கள் / உச்சி உள்ளே நிற்கும் -கால தத்வம் உள்ளதனையும் -மஸ்தகே தஸ்தி வாம்சம் –
இதனாலே தேவ தேவன் ஆனான் -ஸ்ரத்தாயா தேவ -அதேவகா தேவஸ்தாம் அஸ்துதே போலே -ரத்னம் பிரபை போலே –
பிரபை ரத்னத்துக்கு சேஷம் ஆனாலும் இத்தால் தேஜஸ் மிக்கு இருக்குமே –
பிரத்யா ஹாரோக் தரீத்யா -ப்ரத்யாஹாரம் -அஷ்டாங்க யோகத்தில் ஒரு அங்கம்
-யமம் -பொதுவான தர்மம் வர்ணஆஸ்ரம -அஹிம்சாதிகள் சத்யம் சுத்தி -இந்திரிய நிக்ரஹம்
-2- நியமம் -அந்த வர்ணம் அந்த ஆஸ்ரமம் நியந்த தர்மம் -ஸூ தர்ம அனுஷ்டானம் ஸ்ரேஷ்டம் பர தர்மம் பயாவஹம்
-3- ஆசனம் -சஞ்சலம் அற்ற 4-பிராணா யாமம் -ஆயாமம் நீட்டி -பூரகம் கும்பகம் ரேசகம் மூன்றையும் -பிராணன் அபாநன்நிறுத்தி -மனஸ் ஆத்மாவை திடமாக பற்ற -இது தேவை –
5–ப்ரத்யாஹாரம் -படிப்படியாக நிவர்த்தி இந்திரியங்களை மனசில் இருந்து அப்புறப்படுத்தி -சாத்ம்ய போக பிரதானம் பண்ண ஆழ்வார் அனுபவித்தார் –
8–சமாதி சேர்த்து அஷ்டாங்கம்
விபு மனு புபஜே -அனுபவித்து அருளினார் -அபரிமித அநந்த அஸந்கயேயமான சர்வேஸ்வரனை -ஸ்வரூப ரூப குண சேஷ்டிதங்களை -தேச கால வஸ்து அபரிச்சேத்யன் விபு –
சாத்ம போக பிரதாநாத்-அவன் படிப்படியாக அனுபவிப்பித்த காரணத்தால் —குளப்படியில் கடலை மடுத்தால் போலே

————————————————————————————————
விஷ்வக் விக்ராந்தி த்ருஸ்யம் விகண ந ஸூலபம் வ்யக்த பூர்வோபகாரம்
ஸ்வாந்தஸ்யை காக்ர்ய ஹேதும் ஸ்வய முதய ஜுஷம் பந்த மாத்ரோ பாயாதம்
சிந்தா ஸ்துத்யாதி லஷ்யம் நதஜ சதத ஸ்லேஷிணம் தர்சி தார்ச்சம்
ஸ்ம்ருத்யை சித்தே மிஷந்தம் ஸ்வ விதரண மஹவ்தார்ய துஷ்டோ அப்யசஷ்ட-11-

உதார குணங்கள் நிருபாதிகம்-வியாஜம் பிரதிபந்தக நிவ்ருத்தி –திருவடியின் தகவினுக்கு என் பிழைத்தாள்-தயைக்கு அபசாரம் பட முடியாதே
-தண்ணீர் துரும்பாக நமஸ்காரம் இத்யாதிகள் பண்ணினேனோ -பக்தி பிரபத்திகள் இத்யாதி பிரதிபந்தக நிவ்ருத்தி -அவனே மோக்ஷ ப்ரதன்-
ஸ்வ விதரண மஹிமா -அவனுக்கு -அடியார்க்கு தன்னை அளிப்பவன் –
1-விஷ்வக் விக்ராந்தி த்ருஸ்யம் -விக்ரமணம் காலாலே அளப்பது -விசக்ரமே -திரிவிக்ரமன் -ஒரு மாணிக் குறளாகி நிமிர்ந்த அக் கரு மாணிக்கம்
-த்ருஸ்யம்-ஸுந்தர்யம்-பொரு மா நீள் படை –ஆழி எழ –இத்யாதி -அஸ்தானே பய சங்கை -இளைய பெருமாள் குகன் குகை பரிக்ரகம்
-ஒரு நாள் முகத்தில் விளித்தாரை படுத்தும் பாடு -அஞ்சும் குடிக்கே உரித்தானது –உதார குணம் சத்தை பெற அர்த்திக்க வேண்டுமே
-வியாஜ்யத்தால் திருவடி சம்பந்தம் அருளி -உபகாரத்தாலும் அழகாலும் –
2-விகண ந ஸூலபம்-ஸுலப்யம் பர காஷடை -எண்ணிலும் வரும் -காதன்மையால் தொழுதால் -அளவற்ற பரம பக்தியால் தொழுதால்
கண்ணுள்ளே நிற்கும் -விரியும் எம்பிரான் -26 யதேச்சையாக -கடப்படாதிகளோடே இசைந்து -எண்ணில் வரும் -காதன்மையால் தொழுதால் நிற்கும் –
ஸுலப்யத்தால் தன்னை அர்த்திக்க வைக்கிறான்
3- வ்யக்த பூர்வோபகாரம் -எம்பிரானை -எந்தை தந்தை தந்தைக்கும் தம்பிரானை -குல முதல் -தண் தாமரைக் கண்ணனை
-கொம்பராவு நுண்ணேரிடை மார்வனை -உபகாரத்வ ஹேது -எம்பிரானை -தொழாய் மட நெஞ்சமே
4-ஸ்வாந்தஸ்யை காக்ர்ய ஹேதும் –நெஞ்சமே நல்லை நல்லை –மைந்தனை மலராள் மணவாளனை -துஞ்சும் போதும் விடாது தொடர் கண்டாய்
அவன் இடம் ஈடு பட்ட நெஞ்சு -அவனுக்கு போல தூது விட -என்னை மறந்து காண் -அதனால் இரண்டு நல்லை நெஞ்சுக்கு
-துஞ்சுதல் -மரண காலத்திலும் விடாதே என்ற வாறு -ஸ்வாந்தம் -மனஸ் /ஐ காக்ர்ய -ஏக விஷயம் /
5- ஸ்வய முதய ஜுஷம் -கண்டாயே நெஞ்சே -ஓர் எண் தானும் இன்றியே வந்து இயலுமாறு –உண்டானை உலகு ஏழும்
ஓர் மூவடி கொண்டானை –கண்டு கொண்டனை நீயும் -கருமங்கள் வாய்க்கின்று -ஸ்வயம் உதயம் –
6-பந்த மாத்ரோ பாயாதம் -சம்பந்தம் இத்யர்த்தம் -தாயும் தந்தையாய் இவ் உலகினில் வாயும்-1 ஈசன் 2-மணி வண்ணன்3- எந்தையே
-மாத்ர -சாமான்யம் -உபாயாதாம் -வாயும் -பிராப்தம் -நியாந்தா அழகன் உத்பாதகன் –
7-சிந்தா ஸ்துத்யாதி லஷ்யம்–சிந்தைக்கும் வாக்குக்கும் இலக்கு –எந்தையே என்றும் எம்பெருமான் என்றும் சிந்தையுள் வைப்பன்
-சொல்லுவன் பாவியேன் —எந்தை எம்பெருமான் என்று வானவர் சிந்தையுள் வைத்து சொல்லும் செல்வனையே
-நித்ய ஸூ ரிகள் போலே அருளினான் -அபராதங்களே மலிந்த பாவியேனையும்
8-நதஜ சதத ஸ்லேஷிணம்
செல்வன் நாரணன் என்ற சொல் கேட்டாலும் மல்கும் கண் பணி நாடுவன் மாயமே –
அல்லும் பகலும் இடை வீடு இன்றி நல்கி என்னை விடான் நம்பி நம்பியே -திவா ராத்திரி விபாகம் இல்லாமல் –
என்னை நம்பி பரி பூர்ணன் விடான் -அநந்ய பிரயோஜனம் என்று பிரயோஜனாந்த பரனான என்னையும்
நத ஜன சதத ஸ்லேஷம் -சதா -விஸ்லேஷத்துக்கு எதிர்படை ஸ்லேஷம்
9-தர்சி தார்ச்சம் -அழகு பரத்வம் ஸுலப்யம் அர்ச்சையில் காட்டி -நம்பியை -தென் குறுங்குடி நின்ற அச் செம் பொனே திகழும் திரு மூர்த்தியை
உம்பர் வானவர் ஆதி யாம் சோதியை
எம்பிரானை என் சொல்லி மறப்பேனோ
மூன்றும் சேர்ந்த பசும் கூட்டம் -மணியை வானவர் கண்ணனை தன்னதோர் அணி -என்பர் இறுதியில்
பூர்ணன் -சந்நிஹிதன் -அழகன் -பராத் பரன் -உபகாரகன் –
10-ஸ்ம்ருத்யை சித்தே மிஷந்தம்-ஸ்மரிக்கும் பொருட்டு சிந்தையில் இருந்து செந்தாமரைக் கண் கொண்டு கடாக்ஷித்து அருளினான்
மறுப்பும் ஞானமும் நான் ஒன்றும் உணர்ந்திலன் மறக்கும் என்று செந்தாமரைக் கண்ணோடு மறப்பற என்னுள்ளே மன்னினான் தன்னை
மறப்பனோ இனி யான் மணியையே-
ஸ்வ விதரண மஹவ்தார்ய துஷ்டோ அப்யசஷ்ட-அளவிட முடியாத உதாரம் -தன்னையே அளிப்பவன்
-இந்த அதிகாரம் அவன் ஒருவனுக்கே உண்டு -ஸ்வா தந்தர்யம் ஒருவனுக்கே -துஷ்டோ-மகிழ்ந்து – அப்யசஷ்ட-ஸ்தோத்ரம் பண்ணுகிறார்

————————————————————————————

ஆதாவித்தம் பரத்வாத் அகிலசமதயா பக்த ஸுலப்ய பூம் நா
நிஸ் சேஷா கஸ் சஹத்வாத் க்ருபண ஸூகடநா ச்சக்ய சம்சார நத்வாத்
ஸ் வாதுஸ் வோபாச நத்வாத் ப்ரக்ருதி ரு ஜுதயா சாத்மா போக ப்ரதத்வாத்
அவ்யா ஜோ தாரபாவா தம நுத சதகே மாதவம் சேவா நீயம்–12-

ஆதாவித்தம் -ஆதவ் –சித்தம் –
1-பரத்வாத்-பரத்வம் -பரன் அடி மேல் குருகூர் சடகோபன் சொல் -சர்வ ஸ்மாத் பரன்
2-அகிலசமதயா-சர்வருக்கு சம ஆஸ்ரய ணீயன்-வீடுமின் -பஹு வசனம் -சரம ஸ்லோகம் அர்ஜுனனுக்கு -ஒரு அதிகாரி
-அனைவருக்கும் விதி வாக்கியம் ஆகுமோ -பூர்வ பக்ஷம் -ஸ்வாமி நிரசித்து ஸ்ரீ பாஷ்யம் -அந்த சங்கைக்கு இடம் இல்லை ஆழ்வார் அருளிச் செயலில்
3-பக்த ஸுலப்ய பூம் நா-எல்லை கடந்த -எளிவரும் இயல்வினன் -பக்தி ஸுலப்ய பூம் நா -பாட பேதம் -நிலை இல வரம்பில
-இரு கை முடவன் யானை ஏற தாழ்ந்து கொடுக்கும் யானை போலே
4-நிஸ் சேஷா கஸ் சஹத்வாத் -அகம் -பாபம் -பூர்ணமாக -ருசி வாசனை -இல்லாமல் –ஆச்ரயண விரோதிகளை போக்கி
-ஆசை மட்டுமே அதிகாரிக்கு வேண்டியது -நிஸ் சேஷ அகஸ் சஹத்வாத் –
5-க்ருபண ஸூகடநா -பொருந்தும் தன்மை -ஸுசீல்யம் -மஹாதா மந்தைஸ் ஸஹ நீரைஸ் –
6-ச்சக்ய சம்சார நத்வாத் -செய்ய எளியதான -அசக்யம் இல்லாமல் அதிகாரி த்ரவ்ய தேச கால நியதி இல்லாமல் –
7-ஸ்வாதுஸ் வோபாச நத்வாத்-சாதன அவஸ்தையிலும் நிரதிசய போக்யன் -ஸூ உவாசனமே ஸ்வாது –
8- ப்ரக்ருதி ரு ஜுதயா-ஸ் வா போகமான -விக்ருதி உபாதி -அது இல்லாமல் ப்ரக்ருதி -ஆர்ஜவம் -கரணத்ரயமும் –
9-சாத்மா போக ப்ரதத்வாத் -சாத்திமிக்க சாத்திமிக்க -போகம் அளிப்பவன் -சூழல் தொடங்கி உச்சி உளானே –
10-அவ்யா ஜோ தாரபாவா-ஸ்வாபாக உதார பாவாத் -நம்பியை -எம்பிரானை என் சொல்லி மறப்பேனோ -மறப்பற என்னுள்ளே மன்னினான் தன்னை –
தம நுத – சதகே மாதவம் சேவா நீயம்-அமனுத -அனுசந்தானம் -சேவா நீயம் -சேவா யோக்யம் -பஜிக்க தக்கவன்

————————————————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை   அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ உ வே .மன்னார்குடி ராஜ கோபால ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

திருமழிசை ஆழ்வார் அருளிய நான்முகன் திருவந்தாதி -85-96–-திவ்யார்த்த தீபிகை சாரம் –ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் –

November 22, 2016

எம்பெருமான் திரு நாம சங்கீர்த்தனம் எனக்கு நித்ய கர்ம அனுஷ்டானம் -மாற்று வேறு ஒன்றில் நெஞ்சு
செலுத்த ஒண்ணாதபடி -எம்பெருமான் என் நெஞ்சுக்குள்ளே உறைகின்றான் காண்மின் -என்கிறார்

தொழில் எனக்கு தொல்லை மால் தன் நாமம் ஏத்த
பொழுது எனக்கு மற்றதுவே போதும் -கழி சினத்த
வல்லாளன் வானவர் கோன் வாலி மதன் அழித்த
வில்லாளன் நெஞ்சத்து உளன் –85-

வானரக் கோன் — -வெள்ளி மலை பறித்த பெரு வீரனான இராவணனையும் வாலிலே கொண்டு திரிந்த வாலி –
கழி சினத்த வல்லாளன் -மிக்க கோபத்தை யுடைய -மிக்க வலிமை யுடைய -மதன் -மதத்தை -கொழுப்பை –

————————————————————————————-

ஆழ்வார் தம்முடைய ஆஸ்திக்யத்தின் உறைப்பை நன்கு வெளியிட்டு அருளுகிறார் 

உளன் கண்டாய் நல் நெஞ்சே உத்தமன் என்றும்
உளன் கண்டாய் உள்ளுவார் உள்ளத்து உளன் கண்டாய்
தன்னொப்பான் தானாய் உளன் காண் தமியேற்கு
என்னொப்பார்க்கு ஈசன் இமை-86-

உத்தமன் உளன் கண்டாய் -ரக்ஷிப்பதாலேயே சத்தை பெற்று இருக்கும் புருஷோத்தமன்
உள்ளூர் உள்ளத்து உளன் கண்டாய் -ஆஸ்ரிதர் மனசிலே நித்ய வாசம் பண்ணி அருளுபவர் காண் –
என்றும் உளன் கண்டாய் -எக்காலத்திலும் ரக்ஷிப்பதற்கு தீக்ஷை கொண்டு இருக்கிறான் காண் –
என்னொப்பார்க்கு தான் ஈசனாய் உளன் காண் இமை–என்னைப் போல் உபாய ஸூன்யராய் இருப்பாற்கடக்கும் தானே
நிர்வாஹகானாய் இருக்கிறான் என்பதை புத்தி பண்ணு –
நோற்ற நோன்பிலேன் நுண்ணறிவிலேன் -என்றபடி கைம்முதல் இல்லாதார்க்கு கைமுதலும் அவனே
என்னொப்பார்க்கு–மற்றுள்ள ஆழ்வார்களைக் கூட்டிக் கொள்ளுகிறபடி –

————————————————————————–

சர்வ ரக்ஷகன் அவனே என்பதை மூதலிக்கிறார் —

இமயப் பெரு மலை போல் இந்திரனார்க்கு இட்ட
சமய விருந்துண்டார் காப்பான் -சமயங்கள்
கண்டான் அவை காப்பான் கார்கண்டன் நான்முகனோடு
உண்டான் உலகோடு உயிர்-87-

இமயப் பெரு மலை போல்-அட்டுக் குவி சோற்று பருப்பதமும் தயிர் வாவியும் நெய்யளரும்-பெரிய மலை போலே அன்றோ இருந்தது
சமய விருந்துண்டார்-வழக்கமான ஆராதனையை உட் கொண்ட போது
-சமயங்கள்-கண்டான் –வைதிக மதங்களை பிரவர்த்திப்பித்தவன்
அவை காப்பான் -அவற்றை நிலைகுலையாத படி ரக்ஷித்து அருளி
கார்கண்டன் நான்முகனோடு-காப்பான் ஆர் – உண்டான் உலகோடு உயிர்-உண்டான் ஆர் -தனியாகவும்
-கார்கண்டன் நான்முகனோடு- உலகோடு உயிர்-உண்டான் ஆர் -என்று ஒரே வாக்யமாகவும் யோஜிக்கவுமாம் –
அன்று எல்லாரும் அறியாரோ-எம்பெருமான் உண்டு உமிழ்ந்த எச்சில் தேவர் –பெரிய திருமொழி -11 -6 -2 –
இந்த பாசுரம் கொண்டே ஆளவந்தார் -க ஸ்ரீ –தொடங்கி மூன்று ஸ்லோகங்கள் -அருளிச் செய்தார் –

—————————————————————————————-

உயிர் கொண்டு உடல் ஒழிய ஓடும் போது ஓடி
அயர்வு என்று தீர்ப்பான் பெயர் பாடி -செயல் தீரச்
சிந்தித்து வாழ்வாரே வாழ்வார் சிறு சமயப்
பந்தனையார் வாழ்வேல் பழுது-88-

உபாடாந்தரங்களை அனுஷ்ட்டிக்கும் ப்ரவ்ருத்தி தர்ம நிஷ்டர்கள் போல் அன்றிக்கே -ஸ்வரூப உசிதங்களான-திரு விளக்கு எரிக்கை
திருமாலை எடுக்கை போன்ற பிரவ்ருத்திகளையும் உபாய புத்தி இன்றிக்கே ஸ்வயம் புருஷார்த்த புத்தியுடன் அனுஷ்ட்டித்து
அவன் நிர்ஹேதுக கிருபை அன்றி பேற்றுக்கு உபாயம் இல்லை என்று அத்யவசித்து
-காம்பறத் தலை சிரைத்து அவன் கடைத்தலை இருந்து வாழும் சோம்பர்-
அகிஞ்சனராய் இருக்கும் நிவ்ருத்தி தர்ம நிஷ்டர் -இவர்களுக்கு தானே நேரில் சென்று அயர்வுகளை தீர்க்கும் எம்பெருமான்
திரு நாமங்களையே மகிழ்ந்து பாடி வாழ்வதே வாழ்வு
தீர்ப்பான் பெயர் பாடி -பாட பேதம் -வெண்டளை பிறழும் –பேர் பாடி ப்ராசீன பாடமே பொருந்தும்
பந்தனையாய் -பந்தம் உடையவர் -கால் கட்டுக்களை யுடையவர் என்றவாறு –
சிறு சமய பந்தனையார் -அல்ப மாயும் நியமங்கள் உடன் கூடிய தாயும் -சம்சார பந்தத்தத்துக்கு காரணமாயும் உள்ள உபாயாந்தரங்களை பற்றினவர் –

—————————————————————————————————

எம்பெருமானை ஆச்ரயிப்பதுபோல் காட்டிலும் பாகவதர்கள் பாதம் பணிதல் பாங்கு என்னும் பரம ரகஸ்யார்த்தை
வெளியிட்டு அருளுகிறார் -கீழே மாறாய தானவனை 18-பாசுரத்தில் மேலும் இத்தையே அருளிச் செய்கிறார்-
சித்திர்ப் பவதி வா நேதி சம்சய வுச்யுதஸேவி நாம் ந சம்சயோஸ்தி தத் பக்த பரிசர்ய ஆரதாத்மநாம் -மோக்ஷ ஏக ஹேது அன்றோ
-மார்பிலே கை வைத்து உறங்கலாம் -அதனால் -பழுதாகது ஓன்று அறிந்தேன்-என்று கம்பீரமாக அருளிச் செய்கிறார் –

பழுதாகது ஓன்று அறிந்தேன் பாற் கடலான் பாதம்
வழுவா வகை நினைந்து வைகல் தொழுவாரை
கண்டு இறைஞ்சி வாழ்வார் கலந்த வினை கெடுத்து
விண்டிருந்து வீற்று இருப்பார் மிக்கு –89-

கலந்த வினை கெடுத்து--ஆத்மாவுடன் சேர்ந்த தீ வினைகளைத் தீர்த்து
விண்டிருந்து வீற்று இருப்பார் மிக்கு –பரமபத வாசலைத் திறந்து சிறப்புடனே எழுந்து அருளி இருக்கப் பெறுவர்
பாற்கடலான் பாதத்தை கண்டு இறைஞ்சுக்கை அன்றிக்கே -பாற் கடலான பாதம் தொழுவாரை
கண்டு இறைஞ்சுமவர் நல் வாழ்வு பெறுவார் என்றதாயிற்று –
ஸ்ரீ வசன பூஷணம் -பழுதாகாது ஓன்று அறிந்தே –என்பதை பூர்வ உபாயத்துக்கு பிரமாணம் என்றும்
-நல்ல வென் தோழி/ மாறாய தானவனை -பாட்டுக்களை ஆச்சார அபிமானம் உத்தாரகம் என்பதற்கு பிரமாணம் –என்று அருளிச் செய்வது அறிக

—————————————————————————————————-

வீற்று இருந்து விண்ணாள வேண்டுவார் வேங்கடத்தான்
பால் திறந்து வைத்தாரே பன் மலர்கள் -மேல் திருந்து
வாழ்வார் வருமதி பார்த்து அன்பினராய் மற்று அவர்க்கே
தாழ்வாய் இருப்பார் தமர்-90-

வீற்று இருந்து விண்ணாள வேண்டுவார் வேங்கடத்தான்
பால் பன் மலர்கள் திறந்து வைத்தாரே -பரம பதத்தில் பெருமை பொலிய இருந்து ஆட் செய்ய விரும்பி அப்படியே
பேறு பெற்றவர்கள் திருவேங்கடமுடையான் பக்கலிலே பல வகைப்பட்ட மலர்களை நன்றாக சமர்ப்பித்தவர்களே யாவர் –
பகவானை ஆராதித்தவர்கள் வின் ஆழ்வார் -என்றபடி
வருமதி பார்த்து அன்பினராய் மற்று அவர்க்கே
தாழ்வாய் இருப்பார் தமர்-மேல் திருந்து வாழ்வார் -எம்பெருமான் திரு உள்ளத்திலே
ஓடுகிற கருத்தை அறிந்து -பக்தி யுடையவர்களாய் -அந்த எம்பெருமானுக்கே அடிமைப் பட்டு இருப்பவர்களுக்கு அடிமை பட்டவர்கள் –
முன்பு சொல்லப் பட்டவர்களில் காட்டிலும் விலக்ஷணராக வாழ்வார்
பாகவத அங்கீ காரமே உத்க்ருஷ்டம் -என்றவாறு
திருந்த -பாடமே ஏற்கும் –திருந்து பாட பேதம் ஒவ்வாது –

——————————————————————————————–

எம்பெருமான் திருவடிகளே உபாய உபேயங்கள் என்று உறுதி கொண்டு இருக்கும் ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள்
உபய விபூதில் உள்ளார்க்கும் நிர்வாஹகராகும் படியான பெருமையை யுடையவர்கள் -என்கிறார் –

தமராவர் யாவர்க்கும் தாமரை மேலார்க்கும்
அமரர்க்கும் ஆடு அரவத் தார்க்கும் -அமரர்கள்
தாள் தாமரை மலர்கள் இட்டு இறைஞ்சி மால் வண்ணன்
தாள் தாமரை அடைவோம் என்று-91-

ஆடு அரவு ஆர்த்தார்க்கும் -ஆடரவத்தார்க்கும்–ஆடுகின்ற சர்ப்பங்களை ஆபரணமாக உடம்பில் கட்டிக் கொண்டு இருக்கும் சிவனுக்கும் –
தாருக வன முனிவர் தன்னை மதியாமல் இருக்க -அவர்கள் கர்வத்தை பங்கம் செய்யவும் -அவர்கள் மனைவிகளின் கற்பைப் பரிசோதிக்கவும்
ஒரு காமுகன் வடிவைக் கொண்டு பிஷாடணம் செய்து தன் மேல் காதல் கொண்ட முனி பத்தினிகள் கற்பு நிலையைக் கெடச் செய்ய
கோபம் கொண்ட முனிகள் அபிசார யாகம் செய்து ஹோமத்தீயில் இருந்து எழுந்த நாகங்கள் -பூதங்கள் மான் புலி முயலகன் வெண்டலை
-முதலவற்றை சிவனை கொல்ல ஏவ -சிவபெருமான் நாகங்களை ஆபரணங்களாகவும் -பூதங்களை கணங்களாகவும்
-மானைக் கையில் ஏந்தி புலி தோல் உடுத்து முயலகன் முதுகில் காலூன்றி
வெண்டலையைக் கையால் பற்றி சிரம் மேல் அணிந்து அவற்றை பயன் இல்லாதனவாகச் செய்தான் என்பர் –

——————————————————————————–

நான் கர்ப்ப வாசம் பண்ணும் போதே தொடங்கி எம்பெருமான் என்னை ரஷித்திக் கொண்டு
வருகையால் ஒரு காலும் அவனை மறந்து அறியேன் என்கிறார் –

என்றும் மறந்தறியேன் என்நெஞ்சத்தே வைத்து
நின்றும் இருந்தும் நெடுமாலை -என்றும்
திரு இருந்த மார்பன் சிரீதரனுக்கு ஆளாய்
கருவிருந்த நாள் முதலாக் காப்பு-92-

ஆட்பட்டு இருப்பது அனைவருக்கும் இயற்க்கை அன்றோ -அல் வழக்கு ஒன்றும் இல்லா அணி கோட்டியூர் கோன்
அபிமான துங்கன் செல்வனைப் போலே நானும் உனக்கு பழ வடியேன் –
மாணிக்கத்தின் ஒளி அழுக்கினால் மழுங்கி இருந்து ஒரு நாள் அளவில் அழுக்கு நீங்கி விளங்கினாலும் அவ்வொளி இயற்க்கை என்னத் தட்டில்லை —
இடையில் அடிமையை இழந்தால் -வயிறு எரிந்து -பொழுதே பல காலும் போயின என்று அஞ்சி அழுதேன் -என்றும்
பாவியேன் உணராது எத்தனை பகலும் பழுது போய் ஒழிந்தன நாள்கள் –என்றும் அன்று நான் பிறந்திலேன் -என்பர்
நிற்கும் இருந்தும் –எல்லா நிலைகளிலும் என்றபடி —நிற்கும் போதும் இருக்கும் போதும் நடக்கும் போதும் படுக்கும் போதும்
நாராயணா என்றால் உங்கள் தலையில் இடி விழுமோ -என்றானே ஸ்ரீ ப்ரஹ்லாத ஆழ்வான் –

—————————————————————————————–

காப்பு மறந்தறியேன் கண்ணனே என்று இருப்பன்
ஆப்பு ஆங்கு ஒழியவும் பல் உயிர் க்கும் –ஆக்கை
கொடுத்தளித்த கோனே குணப்பரனே உன்னை
விடத் துணியார் மெய் தெளிந்தார் தாம்-93-

ஆப்பு ஒழியவும் -சரீரங்கள் அழிந்து போய் இருந்தாலும்
ஆப்பு ஆங்கு ஒழியவும் பல் உயிர் க்கும் –ஆக்கை
கொடுத்தளித்த கோனே-பிரளய தசையில் இறகு ஒடிந்த பறவை போலே இருக்க கரண களேபரங்களை
இழந்த ஆத்மாக்களுக்கு மீண்டும் கொடுத்தமை சொல்லிற்று
கண்ணனே என்று இருப்பன் –எல்லாம் கண்ணனே என்று உறுதி கொண்டு இருப்பேன்
குணம் பரனே -திருக் குணங்களால் சிறந்த பெருமானே
மெய் தெளிந்தார் -உள்ளபடி ஸ்வரூபத்தை அறிந்தவர்கள் –
உன் சம்பந்தத்தையும் உன் அரிய பெரிய திருக் குணங்களையும் உணருமவர்கள்
காப்பு மறந்தறியேன்–எம்பெருமான் ரக்ஷித்து அருளியதை மறந்தறியேன் என்றும் நான் எம்பெருமானுக்கு
மங்களா சாசனம் பண்ணுவதை மறந்தறியேன் -என்றுமாம் –

———————————————————————————————–

மெய் தெளிந்தார் என் செய்யார் வேறானார் நீறாக
கை தெளிந்து காட்டிக் களப்படுத்து -பை தெளித்த
பாம்பின் அணையாய் அருளாய் அடியேற்கு
வேம்பும் கறியாகும் என்று-94-

வேறானார் நீறாக தெளிந்து –பகைவர்களாக துர்யோதனாதிகள் சாம்பலாய் ஒழிந்து போம் படியாக
-ஆஸ்ரித விரோதிகளை கொல்லுவது தர்மமே என்று தேறி
ஆஸ்ரித விரோதிகள் என்பதால் எம்பெருமான் தனக்கு விரோதிகள் என்று கொள்வான் அன்றோ –
கை காட்டிக்–பாண்டவர்களுக்கு வேண்டிய உதவிகளை செய்து –
களப்படுத்து -அந்த எதிரிகளை போர் களத்திலே கொன்று ஒழித்து -இவ்வகையாலே மண்ணின் பாரம் நீக்கி –
-பை தெளித்த-பாம்பின் அணையாய் அருளாய் அடியேற்கு
வேம்பும் கறியாகும் என்று-சீலமில்லாச் சிறியேனாயினும் அடியேன் பக்கல் அருள் செய்ய வேண்டும் –
குற்றமே வடிவாக உள்ளவர்களை இகழ்ந்து ஒழிய வேண்டுமே அன்றி கைக் கொள்வது தகாது என்று திரு உள்ளம் பற்றலாகாது –
வேப்பிலை கைக்கும் என்றாலும் இத்தை கறியாகச் சமைத்து உட் கொள்ள வேணும் என்னும் விருப்புடையார்க்கு
அது கறி யாகும் அன்றோ -அப்படியே தெரிந்தவர்கள் என்னைக் கைக் கொள்ளுவார்கள் –
மெய் தெளிந்தார் என் செய்யார் –எது நினைத்தாலும் செய்யக் கூடியவர்களே
அடியேனுடைய குற்றங்களை நற்றமாகவே கொண்டோ -அல்லது அவற்றில் திருக் கண் செலுத்தாமலோ
அடியேனை விஷயீ கரித்து அருள வேணும் –

—————————————————————————————-

ஏன்றேன் அடிமை இழிந்தேன் பிறப்பு இடும்பை
ஆன்றேன் அமரர்க்கு அமராமை –ஆன்றேன்
கடனாடும் மண்ணாடும் கை விட்டு மேலை
இடநாடு காண வினி–95-

ஏன்றேன் அடிமை-அடிமையை ஏற்றுக் கொண்டேன் -அஹம் சர்வம் கரிஷ்யாமி -என்ற இளைய பெருமாளை போலே உத்ஸாஹம் கொண்டு பாரித்தேன்
இழிந்தேன் பிறப்பு இடும்பை-சம்சார துக்கங்களில் நின்றும் நீங்கினேன்-தாபத்த்ரயத்தில் நின்றும் விட்டு நீங்கப் பெற்றேன்
ஆன்றேன் அமரர்க்கு அமராமை -ப்ரஹ்மாதி தேவர்கள் என் அருகில் நாட ஒண்ணாத படி ஞான பக்தாதிகளாலே நிரம்பினேன்
அவர்கள் கூசி அகல வேண்டும் படி பெரும் பதம் பெற்றேன் –
கடனாடும் மண்ணாடும் கை விட்டு–ஸ்வர்க்காதி லோகங்களையும் பூ லோகத்தையும் உபேக்ஷித்து –
பண்ணிய புண்யங்களுக்கு பலம் அனுபவித்தே தீர்க்க வேண்டும் பட்ட -கடனை தீர்ப்பது போலே
புண்ய பலன் அனுபவிக்கும் ஸ்வர்க்கத்தையும் -புண்ணியம் திரட்டும் இடமான பூ லோகத்தையும் வெறுத்து
மேலை-இடநாடு காண வினி–எல்லாவற்றுக்கும் மேல் பட்டுள்ளதாய் -அடியார் குழாங்களுக்குத் தகுதியான இடமுடைத்தான
திரு நாட்டை கண்டு அனுபவிக்கலாம் படி இப்போது –
ஆன்றேன்– – -திரு நாட்டில் சேருவதற்கு பாங்காக-பரம பக்தி நிரம்பப் பெற்றேன்-
மீட்சி இன்றி வைகுந்த மா நகர் மற்றது கையதுவே -என்றால் போலே –வைகுந்தமாகும் தம்மூர் எல்லாம் என்றுமாம் –

—————————————————————————————-

இனி அறிந்தேன் ஈசற்க்கும் நான்முகற்கும் தெய்வம்
இனி அறிந்தேன் எம்பெருமான் உன்னை -இனி அறிந்தேன்
காரணன் நீ கற்றவை நீ கற்பவை நீ நற்கிரிசை
நாரணன் நீ நன்கு அறிந்தேன் நான் –96-

எம்பெருமான் உன்னை – ஈசற்க்கும் நான்முகற்கும் தெய்வம்-இனி அறிந்தேன்-இனி அறிந்தேன்-எம்பெருமானே உன்னை இப்போது
ருத்ரனுக்கும் பிரமனுக்கும் தெய்வமாக திடமாகத் தெரிந்து கொண்டேன்
காரணன் நீ –சகல ஜகத்துக்கும் காரண புதன் நீ –
கற்றவை நீ-இதற்கு முன்பு அறியப் பட்ட பொருள்கள் எல்லாம் நீ
கற்பவை நீ -இனி மேல் அறியப் படும் பொருள்களும் நீ
இனி அறிந்தேன்-என்பனவற்றை எல்லாம் அறிந்தேன்
நற்கிரிசை-நிர்ஹேதுக ரக்ஷணம் ஆகிய நல்ல வியாபாரத்தை யுடைய
நாரணன் நீ நன்கு அறிந்தேன் நான் –நாராயணன் நீ -நன்றாகத் தெரிந்து கொண்டேன்
சகல பிரபஞ்சத்துக்கும் காரணனான நாராயணனே பர தெய்வம் என்று முதல் பாட்டிலே ப்ரதிஜ்ஜை பண்ணி
சுருதி ஸ்ம்ருதி இதிகாசம் நியாயம் இவற்றாலும் -ஸ்ரீ யபதித்தவாதி சின்னங்களாலும் அத்தையே நெடுக உபபாதித்திக் கொண்டு வந்து
அடியில் பண்ணின ப்ரதிஜ்ஜைக்குத் தகுதியாக ஸ்ரீ மன் நாராயண பரத்வத்தை நிலை நாட்டித் தலைக் கட்டுகிறார்
தேவதாந்த்ர பரத்வப்ரமத்தை தவிர்த்து ஸ்ரீ மன் நாராயணன் இடத்திலே பரத்வத்தை ஸ்தாபிப்பதிலேயே இப்பிரபந்தத்தின் முழு நோக்கு –

————————————————————————————————-

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ ராம பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
திருமழிசை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

திருமழிசை ஆழ்வார் அருளிய நான்முகன் திருவந்தாதி -73-84–-திவ்யார்த்த தீபிகை சாரம் –ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் –

November 22, 2016

ஆரே அறிவார் அனைத்துலகும் உண்டு உமிழ்ந்த
பேராழியான் தன் பெருமையை -கார் செறிந்த
கண்டத்தான் எண் கண்ணான் காணான் அவன் வைத்த
பண்டைத் தானத்தின் பதி–73–

அவன் வைத்த-பண்டைத் தானத்தின் பதி–அப்பெருமான் முன்பே சாதித்து வைத்த பரமபத மார்க்கம்
என்னத் தகுந்த சரம ஸ்லோகத்தை —பண்டத்தானத்தின் -நித்ய விபூதி
அவன் உபாயமாகும் இடத்து வேறு ஒரு உபாயத்தையும் எதிர்பாராமல் தானே பூரணமாய் இருந்து
கார்யம் தலைக் கட்ட வல்லனாகும் பெருமை -என்று பட்டர் அருளிச் செய்வாராம்
அவன் உண்ட போதும் உமிழ்ந்த போதும் நிரபேஷனாக செய்து அருளியததால் நிரபேஷத்வ உபாயத்வம் அறியாலாமே
நீல கண்டனும் நான் முகனும் பேர் ஆழியான் தன் பெருமை அறிவார்களா –
சர்வ தர்ம பரித்யாக பூர்வகமாக அவனையே உபாயமாக பற்றினவர்களுக்கே நித்ய விபூதி ஸூ லபமாகும் –

———————————————————————————————–

பதிப்பகைஞற்கு ஆற்றாது பாய் திரை நீர்ப் பாழி
மதித்தடைந்த வாளரவம் தன்னை -மதித்தவன் தன்
வல்லாகத் தேற்றிய மா மேனி மாயவனை
அல்லாது ஓன்று ஏத்தாது என் நா-74-

அஞ்சி வந்து அடி பணிந்த ஸூ முகனுக்கு அபயம் அளித்த வரலாற்றை அருளிச் செய்கிறார் –
தேவேந்திரன் சாரதி மாதலி புத்ரி-குணகேசி க்கு வரனாக -ஸூ முகன் – பிதாமகன் -ஆர்யகன் –தன் புத்ரனை
பெரிய திருவடி பஷித்து ஸூமுகனையும் ஒரு மாதத்தில் பஷிப்பதாக சொல்லி போந்ததை சொல்லி –பெரிய திருவடியையே
தோளிலே அடைக்கலமாக கொள்ளச் செய்து அருளினான் –
அடுத்த கடும் பகைஞ்ஞாற்கு ஆற்றேன் என்றோதி படுத்த பெரும் பாழி சூழ்ந்த விடத்தரவை
வல்லாளன் கைக் கொடுத்த மா மேனி மாயவனுக்கு அல்லாதும் ஆவரோ ஆள் -பொய்கையார் -80 –
நஞ்சு சோர்வதோர் வெஞ்சினவரவம் வெருவி வந்து நின் சரண் எனச் சரணா
நெஞ்சில் கொண்டு நின்னஞ்சிறைப் பறவைக்கு அடைக்கலம் கொடுத்து அருள் செய்தது அறிந்து –அடியேன் –நின்னடி
இணை யடைந்தேன் அணி பொழில் திருவரங்கத்தம்மானே -4 -8 -4 –
ஆஸ்ரித விரோதிகளை க்ஷமிக்க மாட்டேன் -அடியார்களைக் கை விட்டேன் -இரண்டையும் காட்டி அருளிய செயல் அன்றோ-
-இதையே அவன் –தன்-வல்லாகத் தேற்றிய மா மேனி மாயவனுக்கு என்கிறார்
பாய் திரை நீர்ப் பாழி--கடல் போன்ற குளிர்ந்த படுக்கை என்றும் திருப் பாற் கடல் என்றுமாம் –

—————————————————————————————————-

நாக்கொண்டு மானிடம் பாடேன் நலமாகத்
தீக்கொண்ட செஞ்சடையான் பின் சென்று -என்றும் பூக் கொண்டு
வல்லவாறு ஏத்த மகிழாத வைகுந்தச்
செல்வனார் சேவடி மேல் பாட்டு -75-

மகிழாத -பெருமையாகக் கொண்டு மேனாணிப்பு கொள்ளாத என்றபடி
அரசன் -கனிகண்ணன்-வாக்கால் பாடல் பெறாத ஐதிக்யம் உண்டே-

——————————————————————————————

வைகுந்தச்-செல்வனார் சேவடி மேல் பாட்டு–நாக்கொண்டு மானிடம் பாடேன்–என்ற அத்யவசாயம் தமக்கு வந்த படி எங்கனே எண்ணில்
உலகில் உள்ள அனைத்து வாஸ்யங்கள் வாசகங்கள் எல்லாம் அவன் திவ்ய சங்கல்பத்தாலே என்று அருளிச் செய்கிறார் –

பாட்டும் முறையும் படுகதையும் பல் பொருளும்
ஈட்டிய தீயும் இரு விசும்பும் -கேட்ட
மனுவும் சுருதி மறை நான்கும் மாயன்
தனமாயையில் பட்டதற்பு-76-

பாட்டும் முறையும் –இயலும் இசையும்
படுகதையும் –பழைய சரித்ரங்களைக் கூற வந்த -இதிஹாசங்களும்
பல் பொருளும்–பல அர்த்தங்களை அறிவிக்கும் புராணங்களும்
ஈட்டிய தீயும் -பஞ்சீ கரணத்தால் பல குணங்களும் தன்னிலே அமையும் படி சேர்க்கப் பட்ட அக்னியும் –
இரு விசும்பும் –பரந்த ஆகாசம் முதலான பஞ்ச பூதங்களும் –
-கேட்ட-மனுவும் -வேதங்களில் ஓதப்பட்ட மனு பகவான் அருளிச் செய்த தர்ம சாஸ்திரமும் –மனு சொல்வது எல்லாம் மருந்தாய் இருக்குமே -என்பர்
சுருதி மறை நான்கும் மாயன்-தனமாயையில் பட்டதற்பு-சங்கல்பத்தால் உண்டான தத்வங்களாகும் –

———————————————————————————————–

தற்பென்னைத் தான் அறியா னேலும் தடங்கடலைக்
கற்கொண்டு தூர்த்த கடல் வண்ணன் -எற் கொண்ட
வெவ்வினையும் நீங்கா விலங்கா மனம் வைத்தான்
எவ்வினையும் மாய்மால் கண்டு-77-

எனது குற்ற மிகுதியைக் கண்டு இகழாமல் -என்னுடைய ஸமஸ்த கருமங்களை உரு மாய்ந்து போம்படி
திரு உள்ளத்தை என் பக்கலில் வைத்து அருளினான் -என்கிறார்
கடல் வண்ணன்-தான் -தற்பென்னைத் தான் அறியா னேலும்-என்றது சர்வஞ்ஞன் தனது குற்றங்களை
அறிந்திலேன் -என்கிறார் –நைச்சியனுசந்தானம் பண்ணுகிறார்
எற் கொண்ட எவ்வினையும் -எற் கொண்ட-வெவ்வினையும் -பாட பேதங்கள் –வெவ்வினையும் மோனை இன்பத்துக்கு ஒக்கும் –

———————————————————————————–

எம்பெருமான் திருநாமத்தை யாதிருச்சிகமாக கேட்கப் பெற்ற பரமசிவன் விகாரம் அடைந்ததே வாசா மகோசரம்
என்றால் சாஷாத் கரிக்கப் பட்டவர்கள் படும் பாடு சொல்லக் கூடியதோ-

கண்டு வணங்கினார்க்கு என்னாம் கொல் காமன் உடல்
கொண்ட தவத்தால் குமை உணர்த்த -வண்டலம்பும்
தார் அலங்கல் நீண் முடியான் தன் பேரே கேட்டு இருந்து அங்கு
ஆர் அலங்கல் ஆனமையால் ஆய்ந்து-78–

கோவை வாய் துடிப்ப மழைக் கண்ணோடு என் செய்யுங்கோலோ -திருவாய் -6 -7 -3 -இங்கு ஈடு –
-என் செய்யுங்கோலோ –சொல்ல மாட்டாள் –தவிர மாட்டாள் –அழாது ஒழிய மாட்டாள் –எங்கனே படுகிறாளோ –
-நம்மையும் பிறரையும் விட்டு அவன் திரு நாமங்களை அனுபவிக்கிற போதை அழகு காணப் பெற்றோம்
-அவன் தன்னையே கண்டு அனுபவிக்கிற போதை அழகு காணப் பெற்றிலோமே
-அனுசந்தான வேளையில் போல் அன்று இறே கண்டால் பிறக்கும் விகாரங்கள் –
காமன் உடல்-கொண்ட தவத்தாற்கு உமை உணர்த்த -வண்டலம்பும்-தார் அலங்கல் நீண் முடியான் தன் பேரே கேட்டு இருந்து
அங்கு-ஆர் அலங்கல் ஆனமையால் –ஆய்ந்தால் -மிகவும் அசைந்து போனமையை ஆராய்ந்து பார்த்தால் —கண்டு வணங்கினார்க்கு என்னாம் கொல்-
உண்மை உணர்த்த -நீர் யாரை உபாசிக்கிறீர் -என்ற கேள்வி வியாஜத்தாலே-பகவான் நாமங்களை சிவபெருமானுக்கு உணர்த்த
–ஸ்மரித்த மாத்திரத்திலே -கால் ஆழும் நெஞ்சு அழியும் கண் சுழலும் -என்றும் உள்ளம் எல்லாம் உருகி குரல் தழுத்து ஒழிந்தேன்
உடம்பு எல்லாம் கண்ண நீர் சோர-என்றபடி உள் குழைந்தான்-
ஆர் அலங்கல் ஆனமை–அலங்கல் மாலைக்கும் அசைவுக்கும் பெயர் -பூ மாலை போலே துவண்டு விழுந்தான் என்கை
ஆனமையால் -ஆல்-என்பதை ஆய்ந்து என்பதுடன் கூட்டி ஆய்ந்தால் -என்ற படி

————————————————————————————————

ஆய்ந்து கொண்டு ஆதிப் பெருமானை அன்பினால்
வாய்ந்த மனத்திருத்த வல்லார்கள் -ஏய்ந்த தம்
மெய்குந்த மாக விரும்புவரே தாமுந்தம்
வைகுந்தம் காண்பார் விரைந்து-79-

தம்-மெய்குந்த மாக விரும்புவரே–தங்கள் உடம்பை வியாதியாக எண்ணுவர் –
ஆதிப்பெருமானை அன்பினால் ஆய்ந்து கொண்டு -தங்களுடைய வாய்ந்த மனத்திலே அவனை இருத்த வேணும் என்னும்
விருப்பம் யுடையவர்கள் -தங்களுக்கு என்று இருப்பட்டு இருக்கிற ஸ்ரீ வைகுண்டத்தை பெற்ற போது பெறுகிறோம்
என்று ஆறி இருக்கை அன்றிக்கே -கூவிக் கொள்ளும் காலம் குறுகாதோ-என்று விரைந்தவராய்க் கொண்டு
-அதற்கு இடையூறாய் இருக்கிற இவ் உடல் என்று தொலையும் -என்று இருப்பார்கள் –
வடுக பாஷையில் –குந்தம் என்று வியாதிக்குப் பெயர் -என்பர் பூர்வர்கள் –

————————————————————————————————–

விரைந்து அடைமின் மேலொருநாள் வெள்ளம் பரக்க
கரந்து உலகம் காத்து அளித்த கண்ணன் -பரந்து உலகம்
பாடின வாடின கேட்டு படு நரகம்
வீடின வாசற் கதவு-80-

– உலகம்-பரந்து—பாடின வாடின கேட்டு –சிறந்த பாகவதர்கள் எங்கும் திரிந்து பாடின பாட்டுக்களையும் ஆடின ஆட்டங்களையும் கேட்டதனால் –
உலகம் உயர்ந்தோர் மாட்டே -சிறந்த பாகவதர்கள் -என்றபடி
படு நரகம்– வாசற் கதவு-வீடின–குரூரமான நரகங்கள் வாசல் கதவுகள் விட்டு ஒழிந்தன -நரகங்கள் புல் மூடிப்போனவே
ஆனபின்பு –
அறிவிலா மனுஷர் எல்லாம் அரங்கம் என்று அழைப்பர் ஆகில் பொறியில் வாழ் நரகம் எல்லாம் புல் எழுந்து ஒலியும் அன்றே –
மேலொருநாள் வெள்ளம் பரக்க–முன்னொரு காலத்தில் பிரளய வெள்ளம் பரவின போது
உலகம் கரந்து காத்து அளித்த கண்ணன் -உலகங்களை எல்லாம் திரு வயிற்றிலே மறைத்து வைத்து
துன்பங்களைப் போக்கி ரஷித்த -கண்ணன் விரைந்து அடைமின் –

————————————————————————————————–

கதவு மனம் என்றும் காணலாம் என்றும்
குதையும் வினையாவி தீர்ந்தேன் -விதையாக
நற்றமிழை வித்தி என்னுள்ளத்தை நீ விளைத்தாய்
கற்ற மொழியாகிக் கலந்து –81-

நீ -ஞானம் சக்திகளில் குறைவற்ற நீ
கற்ற மொழியாகிக் கலந்து -நான் கற்ற சொற்களுக்கு பொருளாக இருந்து கொண்டு -என்னோடு ஒரு நீராகக் கலந்து –
நற்றமிழை விதையாக வித்தி–இப்பிரபந்தத்தை பக்தியாகிய பயிருக்கு விதையாக விதைத்து
என்னுள்ளத்தை – விளைத்தாய்-என் இருதயத்தை விளையும் படி கிருஷி பண்ணினாய்
மனம் கதவு –என்றும் மனம் -காணலாம் என்றும்–மனமே எம்பெருமானை அடைய பிரதிபந்தகம் என்றும்-
-காண்பதற்கு உறுப்பாகும் என்றும் வெவேறு சமயங்களில் நினைத்து
குதையும் வினையாவி தீர்ந்தேன் -பிரமிப்பதையே தொழிலாகக் கொண்ட நெஞ்சைத் தவிர்ந்தேன் –
மன ஏவ மனுஷ்யானாம் காரணம் பந்த மோஷயா -நெஞ்சினால் நினைக்க முடியாத ஞான சக்திகளை யுடையனான நீ
என் வாக்கில் வரும் சொற்களுக்கு பொருளாய் இருந்து கொண்டு என்னுடைய நெஞ்சம் ஆகிற நிலத்திலே
தமிழாகிற விதையை வித்தை பக்தியாகிற பயிர் செழித்து விளையும்படி செய்தாய் யாகையாலே
நிலைபெற்ற நெஞ்சுடையேன் ஆனேன் என்கிறார் –

—————————————————————————-

கலந்தான் என்னுளளத்துக் காம வேள் தாதை
நலந்தானும் ஈது ஒப்பது உண்டே -அலர்ந்து அலர்கள்
இட்டேத்தும் ஈசனும் நான்முகனும் என்று இவர்கள்
விட்டு ஏத்த மாட்டாத வேந்து –82-

விட்டு ஏத்த மாட்டாத வேந்து –நன்றாக ஸ்துதிக்க மாட்டாத இந்திரனும் –
என் உள்ளத்தோடு நீராக கலந்து கொண்ட நன்மைக்கு ஈடுண்டோ –

——————————————————————————————

வேந்தராய் விண்ணவராய் விண்ணாகித் தண்ணளியாய் 
மாந்தராய் மாதாய் மற்று எல்லாமாய் -சார்ந்தவர்க்குத்
தன்னாற்றான் நேமியான் மால் வண்ணன் தான் கொடுக்கும்
பின்னால் தான் செய்யும் பிதிர்–83–

ஆஸ்ரிதர் விஷயத்தில் எம்பெருமான் செய்து அருளும் உபகார பரம்பரைகளையும்- எத்தனை செய்தாலும்
திருப்தி அடையாமல் அடியார்க்கு என் செய்வான் என்றே இருப்பவன்
வேந்தராய்-விஷ்ணுவின் அம்சம் இன்றி அரசராய் இருக்க முடியாதே –
திருவுடை மன்னரைக் காணில் திருமாலைக் கண்டேனே என்னும் –திருவாய் -4-4-8-
விண்ணவராய்-வருணாதி தேவர்களையும் இருப்பவன்
விண்ணாகி-ஸ்வர்க்காதி அனுபவங்களை அளிப்பவனும் அவனே
தண்ணளி –கிருபை -அருள் சேதுபவனுமாய் -/ மால் வண்ணன்-வியாமோஹமே வடிவு எடுத்தவன்
மாந்தராய் மாதாய் மற்று எல்லாமாய்–எல்லா நன்மைகளும் செய்யும் -உறவினர் -தாய் மற்றும் எல்லாருமாய்
பின்னால் தான் கொடுக்கும்-இவ்வளவுக்கும் மேலே தன்னை முற்றூட்டாகக் கொடுத்து அருள்வான் –
தான் செய்யும் பிதிர்-இவை எம்பெருமான் செய்யும் அதிசயங்கள் –

———————————————————————————————

பிதிரும் மனம் இலேன் பிஞ்ஞகன் தன்னோடு
எதிர்வன் அவன் எனக்கு நேரான் -அதிரும்
கழற் கால மன்னனையே கண்ணனையே நாளும்
தொழும் காதல் பூண்டேன் தொழில் –84-

பிதிரும் மனம் இலேன் -விஷயாந்தரங்களில் புகுந்து விகாரப்படும் நெஞ்சுடையேன் அல்லேன்
பிஞ்ஞகன் தன்னோடுஎதிர்வன்–ஞானத்தில் பரமசிவனொடு ஒத்து இருப்பான் -என்னலாமாயினும்
அவன் எனக்கு நேரான் –ஈஸ்வரோஹம் என்னும் -அந்த ருத்ரன் நித்ய தாசனான -என்னோடு ஒவ்வான்
-அதிரும்-கழற் கால மன்னனையே கண்ணனையே நாளும்
தொழும் காதல் பூண்டேன் தொழில் –ஒலிக்கும் வீரக் கழலை அணிந்துள்ள ராஜாதி ராஜனான கண்ணபிரானையே
எந்நாளும் தொழும் படியாக ஆசைப்படுவதையே நித்ய கர்மயமாக ஏற்றுக் கொண்டு இருக்கிற அடியேன் –

——————————————————————————————
ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ ராம பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
திருமழிசை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

திருமழிசை ஆழ்வார் அருளிய நான்முகன் திருவந்தாதி -61-72–-திவ்யார்த்த தீபிகை சாரம் –ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் –

November 22, 2016

மனக்கேதம் சாரா மதுசூதன் தன்னை
தனக்கே தான் தஞ்சமாகக் கொள்ளில் -எனக்கே தான்
நின்று ஒன்றி நின்று உலகை ஏழ் ஆணைஓட்டினான்
சென்று ஒன்றி நின்ற திரு -61-

எம்பெருமான் நிர்ஹேதுக விஷயீ காரம் பெற்ற பாக்யம் தன்னத்தே என்கிறார் –
மதுவை அளித்த எம்பெருமானை மனசில் கொண்டால் துக்கம் வாராது -அப்படி செய்ய வேண்டி இல்லாமல் தானே தம்மை விஷயீ கரித்தான் என்கிறார்
நின்று ஒன்றி நின்று உலகை ஏழ்–இன்று ஒன்றி நின்று உலகை -சமஸ்த லோகத்தையும் விடாதே நின்று-தன் ஆஞ்ஞை செல்லும்படி நடத்தினவன்
தானே வந்து அபிநிவிஷ்டனான சம்பத்து எனக்கு உள்ளது –அது தானும் இன்று–என்பர் பெரியவாச்சான் பிள்ளை –இன்று பாடமே சிறந்தது –
ஏழ் -உலகை -ஒன்றி நின்று-ஆணைஓட்டினான்-சென்று -ஒன்றி நின்ற திரு-இன்று -எனக்கே தான்-எங்கும் தன் செங்கோல் செல்லும்படி
தனி யரசு செய்யும் திருமால் தானே எழுந்து அருளிப் பொருந்தி நெஞ்சில் வாழும் படியான செல்வம் இன்று எனக்கே வாய்த்தது என்றவாறு –

—————————————————————————–

திரு நின்ற பக்கம் திறவிது என்று ஓரார்
கரு நின்ற கல்லார்க்கு உரைப்பர் -திருவிருந்த
மார்பில் சிரீதரன் தன் வண்டுலவு தண்டுழாய்
தார் தன்னைச் சூடித் தரித்து–62–

திருமாலின் தேன் மிக்க திருத் துழாய் மாலையை அணிந்து கொள்ளப் பெற்றால் -ஸ்ரீ யபதியே சிறந்த தெய்வம் -என்று அறியலாகும் –
திருவிருந்த-மார்பில் சிரீதரன் தன் வண்டுலவு தண்டுழாய்
தார் தன்னைச் சூடிப் பெறாமையாலே
திரு நின்ற பக்கம் திறவிது என்று -உணரப்பெற்றிலர்-என்ற கருத்தை உய்த்து உணர வேண்டும்
அபாங்க பூயாம் சோ யதுபரி பரம் ப்ரஹ்ம ததபூத்-பிராட்டி உடைய நிரம்பிய கடாக்ஷம் பட்ட வஸ்துவே பரப்ரஹ்மம் ஆனது -பட்டர் –
கரு நின்ற -கரு நின்றவர்களை -கர்ப்பப் பையில் தாங்கிப் பிறப்பது இறப்பது -இப்படிப் பட்டவர்களை
பரதெய்வம் என்று கற்றார் இடம் சொன்னால் முகம் சிதறப் புடைப்பார்கள் ஆதலால் அன்னவர்கள் இடம்
வாய் திறவாமல் கல்லார்க்கு உரைப்பாராம் -கல்லார் -கல்வி பயிலாத மூடர் –

——————————————————————————————-

தரித்து இருந்தேனாகவே தாரா கணப் போர்
விரித்துரைத்த வென்னாகத்துன்னை-தெரித்து எழுதி
வாசித்தும் கேட்டும் வணங்கி வழிபட்டும்
பூசித்தும் போக்கினேன் போது-63-

தாரா கணப் போர்-நக்ஷத்ரங்களுடைய சுப அசுப நிமித்தமான சஞ்சாரத்தை
விரித்துரைத்த -ஜ்யோதிஸ் சாஸ்த்ர முகத்தால் வெளியிட்டு அருளினவனும்
வென்னாகத்துன்னை-பிரதிகூலருக்கு தீக்ஷணமான திருவனந்த ஆழ்வானுக்கு அந்தராத்மா ஆகிய உன்னை –
தெரித்து -அனுசந்தித்து –
எழுதி-வாசித்தும் கேட்டும் வணங்கி வழிபட்டும்-பூசித்தும் போக்கினேன் போது–எதுக்கு எண்ணில்
தரித்து இருந்தேனாகவே–சத்தை பெறுவதற்காக -சாதன அனுஷ்டான ரூபமாக அல்ல –

———————————————————————————————–

போதான விட்டு இறைஞ்சி ஏத்துமினோ பொன் மகரக்
காதானை ஆதிப் பெருமானை –நாதானை
நல்லானை நாரணனை நம் ஏழ் பிறப்பு அறுக்கும்
சொல்லானை சொல்லுவதே சூது –64-

தம் கால ஷேப க்ரமத்தை அருளிச் செய்தார் கீழ் இதில் பிறர் கால ஷேப க்ரமம் உபதேசிக்கிறார்
அவன் திருவடிகளில் புஷபங்களை பரிமாறி திரு நாமங்களை சொல்லி ஏத்தி இறைஞ்சுவதே வேண்டும் என்கிறார்
போதான விட்டிறைஞ்சி -ஏதேனும் பூ -புரிவதுவும் புகை பூவே -1 -6 -1 —

——————————————————————————–

சூதாவது என்னெஞ்சத்து எண்ணினேன் சொன்மாலை
மாதாய மாலவனை மாதவனை –யாதானும்
வல்லவா சிந்தித்து இருப்பேற்கு வைகுந்தத்து
இல்லையோ சொல்லீர் இடம்–65-

எம்பெருமான் விஷயமாக இப்படிப்பட்ட சொல் மாலைகளை சிந்தித்து இருப்பதுவே நமக்கு உற்றது என்ற அத்யவசாயம் கொண்டேன் –
சிற்ற வேண்டா சிந்திப்பே அமையும் 9 -1 -7 –கண்டீர்கள் அந்தோ —-குற்றமில் சீர் கற்று வைகல் வாழ்தல் கண்டீர் குணமே —
மாதவனை சொல்மாலைகள் கொண்டு யாதேனும் வல்லவா சிந்தித்து இருக்கிற தமக்கே வைகுந்தம் உண்டு -மற்றையோர்க்கு இல்லை –
மாதாயா--மாது -அழகுக்குப் பெயர் -தோள் கண்டார் தோளே கண்டார் தொடு கழல் கமலம் அன்ன தாள் கண்டார்
தாளே கண்டார் தடக்கை கண்டாரும் அஃதே-
மாதா -தாய் போலே அளிப்பவன் என்றுமாம் -/ மாலவனை-மாயவனை -பாட பேதம் –

———————————————————————————————

கீழே -யாதானும்-வல்லவா சிந்தித்து இருப்பேற்கு வைகுந்தத்து-இல்லையோ சொல்லீர் இடம்–என்றதுமே எம்பருமான்
நம் இருப்பிடத்தை இவர் ஆசைப்படுவது என் -இவர் நெஞ்சு அன்றோ நமக்கு உத்தேச்யம் -என்று
இவர் திரு உள்ளத்தே புகுந்து அருள -அத்தை அருளிச் செய்கிறார் –

இடமாவது என்நெஞ்சம் இன்றெல்லாம் பண்டு
பட நாகணை நெடிய மாற்கு -திடமாக
வையேன் மதி சூடி தன்னோடு அயனை நான்
வையேன் ஆட்செய்யேன் வலம்–66–

இதற்கு முன்னே சென்றால் குடையாம் இருந்தால் சிங்காசனமாம் -சகல வித கைங்கர்யங்களுக்கும் உரிய திரு வனந்த ஆழ்வான் மேலே சாய்ந்து அருளி
இன்று முதலாக மேலுள்ள காலம் எல்லாம் எனது நெஞ்சையே தனக்கு இடமாக அமைத்துக் கொண்டான் ஆயிற்று –
இப்படி அவன் தானே வந்து விரும்பப் பெற்ற பாக்யத்தால் -அடியேன் நளிர் மதிச் சடையனாவது நான் முகக் கடவுளையோ
நெஞ்சில் கொள்ளவோ வாங்கவோ இனி பிராப்தி எது -எம்பெருமானை அண்டை கொண்ட மிடுக்கு எனக்கே அன்றோ
திடமாக வையேன்-பரம் பொருளாக மனத்தில் கொள்ள மாட்டேன் / வையேன் நான் ஆள் செய்யேன் –-பரதத்வம் இன்னது என்று
கண்டு அறியத்தக்க ஸூ ஷ்ம புத்தி யுடையேனான நான் அந்த தேவதாந்தரங்களுக்கு தொண்டு செய்யவும் மாட்டேன் —வை -கூர்மை -என்றவாறு –
இப்படி சொல்வதற்கு காரணம் – வலம் -திருமாலின் பரிக்ரஹமாய் இருக்கப் பெற்ற மிடுக்கே யாம் –

————————————————————————————-

வலமாக மாட்டாமை தானாக வைகல்
குலமாக குற்றம் தானாக -நலமாக
நாரணனை நா பதியை ஞானப் பெருமானைச
சீரணனை ஏத்தும் திறம்-67–

எம்பெருமானை ஸ்துதிப்பதே நன்மை -நல் குலம் தரும் என்று நான் விஸ்வஸித்து இருக்கிறேன் -இதற்கு விபரீதமாக
கெடுதலை விளைத்தலும் ஆனாலும் -எம்பெருமானை எத்தகையே உத்தேச்யம் –
வலமாக -குலமாக-அன்றிக்கே மாட்டாமை தானாக -இருந்தாலும் ஸ்வயம் புருஷார்த்தமாக எம்பெருமானை ஸ்துதிப்பேன் -என்கிறார் –
குலம் தரும் செல்வம் தந்திடும் –வலம் தரும் மற்றும் தந்திடும் –நாராயணா என்னும் நாமம் —

—————————————————————————————

திறம்பேல்மின் கண்டீர் திருவடி தன் நாமம்
மறந்தும் புறம் தொழா மாந்தரை -இறைஞ்சியும்
சாதுவராய் போதுமின்கள் என்றான் நமனும் தன்
தூதுவரைக் கூவிச் செவிக்கு–68-

ஸ்வ புருஷ மபீ வீஷ்யே பாச ஹஸ்தம் வததி யம-கில தஸ்ய கர்ண மூல –பரிஹர மது ஸூதன ப்ரபந்நான்
பிரபுரஹம் அந்நிய ந்ரூணாம் ந வைஷ்ணவானாம் -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் –3 -7 -14 –
அவன் தமர் எவ்வினையாராகிலும் எம் கோன் அவன் தமர் என்று ஒழிவது அல்லால் -நமன் தமரால் ஆராயப்பட்டு
அறியார் கண்டீர் -அரவணை மேல் பேராயற்கு ஆட்பட்டார் பேர் -பொய்கையார் –
கெடுமிடராய வெல்லாம் கேசவா என்ன நாளும் கொடு வினை செய்யும் கூற்றின் தமர்களும் குறுககில்லார்–நம்மாழ்வார்
மூவுலகு யுண்டு உமிழ்ந்த முதல்வ நின் நாமம் கற்ற ஆவலிப்புடைமை கண்டாய் -நாவலிட்டுழி தருகின்றோம்
நமன் தமர் தலைகள் மீதே -தொண்டர் அடிப் பொடி ஆழ்வார்
ஏத்தியுன் சேவடி எண்ணி இருப்பாரைப் பார்த்திருந்து அங்கு நமன் தமர் பற்றாமல் சோத்தம் நாம் அஞ்சுதம் என்று
தொடாமை நீ காத்தி போய்க் கண்ண புரத்துறை யம்மானே-திரு மங்கை ஆழ்வார் –
திறம்பேல்மின் கண்டீர் -ஞாபகப் பிசகினால் அந்த தூதர்கள் அதிகாரம் செலுத்தினால் அனர்த்தம் விளையும்
திருவடி தன் நாமம்-மறந்தும் புறம் தொழா மாந்தரை –திருவடி -அடி -அடிகள் –ஸ்வாமிக்கு வாசகம் –
தேவதாந்த்ர பற்று இல்லாமையே முக்கியம் -அந்நிய சேஷத்வம் ஒழிவதே பிரதானம் -தேவர்களுக்கு சேஷமான
புரோடாசத்தை நாய்க்கு இடுமா போலே ஈஸ்வர சேஷமான ஆத்மவஸ்துவை சம்சாரிகளுக்கு சேஷமாக்குகை –
மாந்தரை-பாட பேதம் -தப்பாகும் வெண்டளை பிறழும்
ராஜ மஹிஷியிடம் காதல் கொள்ளாதே என்பதை ரகசியமாக சொல்லுவது போலே இங்கும்
காதில் சொல்ல வேணும் -பிறர் அறிந்தால் பொல்லாது ஆகுமே –

————————————————————————–

கீழே எம்பெருமான் திருநாம பாவானத்வம் அருளிச் செய்து இதில் அதன் போக்யத்தை அருளிச் செய்கிறார் –
தோளாத மா மணியைத் தொண்டர்க்கு இனியானைக் கேளாச் செவிகள் செவியல்ல கேட்டோம் –பெரிய திரு -11 -7 -2 –

செவிக்கு இன்பம் ஆவதுவும் செங்கண் மால் நாமம்
புவிக்கும் புவி யதுவே கண்டீர் -கவிக்கும்
நிறை பொருளாய் நின்றானை நேர் பட்டேன் பார்க்கில்
மறைப் பொருளும் அத்தனையே தான் -69-

புவிக்கும் புவி யதுவே கண்டீர் -பூமியில் உள்ளவர்க்கு எல்லாம் நிழல் ஒதுங்க இடம் ஆவதும் புண்டரீகாக்ஷன் திரு நாமமே –
கவிக்கும்-நிறை பொருளாய் நின்றானை நேர் பட்டேன்–எம்பெருமானை யாதிருச்சிகமாகக் கிட்டப் பெற்றேன்
-நான் கிருஷி பண்ணி பெற்றேன் அல்லேன் -விதி வாய்த்தது
வேதார்த்த ரகஸ்ய சாரார்த்தமும் இதுவே
கவிக்கும்-நிறை பொருளாய் நின்றானை –மற்றவர்களை பாட நினைத்தால் சொற்களையும் பொருள்களையும் திருட வேண்டும் –
-இவனே ஏற்கும் பெரும் புகழ் வானவர் ஈசன் -அன்றோ –

——————————————————————————————–

தான் ஒருவனாகித் தரணி இடந்து எடுத்து
ஏனொருவனாய் எயிற்றில் தாங்கியதும் –யானொருவன்
இன்றா வறிகின்றேன் அல்லேன் இரு நிலத்தைச்
சென்று ஆங்கு அடிப்படுத்த சேய்-70-

லோக பிரசித்தம் அன்றோ –
தான் ஒருவனாகித் தரணி இடந்து எடுத்து–தான் ஒருவனாகி—ஏனொருவனாய் எயிற்றில் தாங்கியதும்–
தான் ஒருவனாகி—இரு நிலத்தைச்-சென்று ஆங்கு அடிப்படுத்த சேய்–மூன்று இடங்களிலும் அன்வயம் –
யானொருவன்- வறிகின்றேன் அல்லேன் –உலகம் எல்லாம் அறியும் -அன்றோ –

————————————————————————————————-

சேயன் அணியன் சிறியன் மிகப் பெரியன்
ஆயன் துவரைக் கோனாய் நின்ற -மாயன் அன்று
ஓதிய வாக்கதனை கல்லார் உலகத்தில்
ஏதிலாராய் மெய்ஞ்ஞானம் இல்-71-

துவரைக் கோனாய் நின்ற -மாயன் அன்று-ஓதிய வாக்கதனை கல்லார்–சரம ஸ்லோகத்தையும்-அதன்-பொருளையும்
-அறியப் பெறாதவர்கள் -தத்வ ஞானம் பெறாதவர்கள் –
அறிவினால் குறைவில்லா அகல் ஞாலத்தவர் அறிய நெறி எல்லாம் எடுத்துரைத்த நிறை ஞானத் தொரு மூர்த்தி –
-உபநிஷத் சாரம் -இதுவே -இத்தை அறியாதவர் -மெய்ஞ்ஞானம் இல்ல்லாத ஏதிலாராம் –சம்பந்தம் இல்லாதவர் -பகைவர் என்றபடி -த்விஷத-என்றபடி –
சேயன்–மிகப் பெரியன் –அணியன் -சிறியன்–அரியனாயும் எளியனாயும் இருப்பான் என்றவாறு –

———————————————————————————-

இல்லறம் இல்லேல் துறவறம் இல் என்னும்
சொல்லறம் அல்லனவும் சொல்லல்ல -நல்லறம்
ஆவனவும் நால் வேத மாத்தவமும் நாரணனே
ஆவது ஈதன்று என்பார் ஆர்-72-

முத்தி மார்க்கம் தெரியாமல் சம்சாரத்தில் உழலும் ஆத்மாக்களுக்கு
இல்லறம் -என்னும்-சொல்லறம்--க்ருஹஸ்த விஹித தரமமாக -கர்மா யோகம் தஞ்சம் என்று சாஸ்திரம் சொல்வதும்
சொல் அல்ல -பிரமாணம் அல்ல
இல்லேல் துறவறம் இல் என்னும் சொல்லும் -அன்றிக்கே ஞான யோகம் தஞ்சம் என்று சொல்லும் பிரமாணங்களை
சொல் அல்ல -பிரமாணம் அல்ல -ஞான யோகம் சன்யாசம் என்றும் துறவறம் எண்டும் சொல்லக் கடவது இ றே –
இல்லேல் அல்லற அறம் என்னும் சொல்லும் -பக்தி யோகம் -தேச வாசம் திரு நாம சங்கீர்த்தனம்
-இவை உபாயங்கள் தஞ்சம் என்று சொல்லும் பிரமாணங்களும்
சொல் அல்ல -பிரமாணம் அல்ல –
-நல்லறம் ஆவனவும் -நல்ல தர்மங்களான திரு நாம சங்கீர்த்தநாதிகளும்
நால் வேத மாத்தவமும் –நான்கு வேதங்களில் பிரதிபாதிக்கப்பட்ட பெரிய கருமங்கள் எல்லாம் –
நாரணனே-ஆவது-ஸ்ரீ மன் நாராயணன் உடைய அனுக்ரஹத்தாலே பயன் அளிப்பன ஆகின்றன –
ஈதன்று என்பார் ஆர்-இவ்வுண்மையை மறுப்பார் யுண்டோ -அனைவராலும் அங்கீகரிக்கத் தக்கதே –
எந்த யோகத்தைப் பற்றினாலும் -முடிவில் அந்த அந்த யோகங்களினால் திரு உள்ளம் உகக்கும்
எம்பெருமானே பலன் பெறுவிக்க வல்லவன் -என்பதால் -அவன் திருவருளையே தஞ்சமாக கொள்ளுதல் ஏற்கும்
-இவ்வர்த்தம் சகல சாஸ்த்ர சித்தம்-சர்வ சம்மதம் -என்பதை –ஈதன்று என்பார் ஆர்–என்கிறார்

——————————————————————-

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ ராம பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
திருமழிசை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

திருமழிசை ஆழ்வார் அருளிய நான்முகன் திருவந்தாதி -49-60–-திவ்யார்த்த தீபிகை சாரம் –ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் –

November 22, 2016

மலையாமை மேல் வைத்து வாசுகியைச் சுற்றி
தலையாமை தானொரு கை பற்றி -அலையாமல்
பீறக்கடைந்த பெருமான் திரு நாமம்
கூறுவதே யாவர்க்கும் கூற்று —49-

கீழே வானவரைக்காப்பான் மலை -என்றார் -அப்படி ரஷித்த ஒரு சேஷ்டிதத்தை அருளிச் செய்கிறார்
தலையாமைதான் ஒரு கை பற்றி -ஆமையான தான் இரு கை தலைப் பற்றி -என்றபடி
மேலே கொந்தளியாத படி மந்திரத்தின் உச்சியை ஒரு கையால் அமுக்கின படி –
இப்படி பரோபகாரமே போது போக்கானவன் திரு நாமங்களை வாயாராகி கூறுவதே வாய் பெற்ற பிரயோஜனம் –

————————————————————————

கூற்றமும் சாரா கொடு வினையும் சாரா தீ
மாற்றமும் சாரா வகை யறிந்தேன் -ஆற்றங்
கரைக் கிடக்கும் கண்ணன் கடல் கிடக்கும் மாயன்
உரைக் கிடக்கும் உள்ளத்து எனக்கு –50-

திரு கபிஸ்தலம் பள்ளி கொண்ட பெருமாளை மங்களா சாசனம் அருளிச் செய்கிறார்
காணியும் இல்லமும் கைப்பொருளும் ஈன்றோரும் பேணிய வாழ்க்கையும் பேர் உறவும் -சேணில் புவித்தலத்து இன்பமும்
-பொங்கு அரவம் ஏறிக் கவித்தலத்தில் கண் துயில்வோன் கால் –பிள்ளை பெருமாள் ஐயங்கார் -நூற்று எட்டு திருப்பதி அந்தாதி
இந்த ஆற்றம் கரைக் கிடக்கும் கண்ணன் அருளிச் செய்த சரம ஸ்லோகமே நெஞ்சில் பதிந்து இருப்பதால் ஒரு வகைக் கெடுதலும் வராதே –

———————————————————————————————–

எனக்கு ஆவார் ஆர் ஒருவரே எம்பெருமான்
தனக்காவான் தானே மற்று அல்லால் -புனக்காயா
வண்ணனே யுன்னைப் பிறர் அறியார் என் மதிக்கு
விண்ணெல்லாம் உண்டோ விலை –51-

நிர்ஹேதுக கடாக்ஷ பூதனான எனக்கு ஒப்பார் உண்டோ -நீ அருளிச் செய்த மயர்வற மதி நலத்துக்கும் ஒப்பு உண்டோ –
சரம ஸ்லோகத்தின் படியே புறம்புள்ள உபாயங்களை ருசி வாசனைகளோடே விட்டு ஒழிந்து  உன்னையே பற்றி
நிர்ப்பரனாயும் நிர்ப்பயனாயும் உள்ளேனே
அநந்ய உபாயத்வ அத்யவசாயம் உடைய எனக்கு –ஸ்வ பிரயத்தனம் கொண்டு உன்னை
அடையப் பார்ர்க்கும் உலகோர் ஒப்பில்லை
சேஷத்வ பாரதந்தர்ய காஷ்டையில் நிற்கும் எனக்கு சேஷித்வ ரக்ஷகத்தில் நிற்கும் நீயும் ஒப்பில்லை
-அடிமைச் சுவடு அசாதாரணம் என்றவாறு
உன்னையே சகல புருஷார்த்தமாக கொண்டு உன் வடிவு அழகிலே ஈடுபட்ட
-நீ அருளிய மயர்வற மதி நலம் பெற்ற நான் விலஷணன் அன்றோ -என்றவாறு –

——————————————————————————————–

விலைக்காட்படுவர் விசாதி ஏற்று உண்பர்
தலைக்காட் பலி திரிவர் தக்கோர் -முலைக் கால்
விடமுண்ட வேந்தனையே வேறாக வேத்தாதார்
கடமுண்டார் கல்லாதவர்–52-

இவ்வுலகத்தோர் படியை விரித்து அருளிச் செய்கிறார்
பரம நீசர்கள் என்பதை -தக்கோர் -என்று இழிவு சிறப்பு -ஷேப யுக்தி -மஹா வியாபர்களாக நினைத்து இருக்கும் சம்சாரிகள்
-விலைக்காட்படுவர்-திருமந்திரத்தின் பொருளுக்கு எதிர்த்தடையாக வயிற்று பிழைப்புக்கு பிறர்க்கு அடிமை பட்டு
-காசுக்கும் கூறைக்கும் கற்றை நெல்லுக்கும் தங்களை விற்று இருப்பர்
விசாதி ஏற்று உண்பர்-தங்கள் வியாதி நோய் மட்டும் இன்றி பிறர் நோய் வியாதி தீர எருமைக்கடா தானம் செய்ய
அத்தை நாலு நாள் ஜீவனத்துக்கு என்று வேறே ஏற்பார்கள் -அவ்வழியால் அவர்கள் வியாதியையும் அனுபவிப்பார்கள் –
தலைக்காட் பலி திரிவர் –பிழைத்தால் பிரஜை தலை அறுத்துக் கொடுப்பதாக ஷூத்ர தேவதைகளுக்கு பிரார்த்தித்து
அப்படியே அறுத்துக் கொடுத்து ஒழிவர்-
அபிராப்த விஷயங்களில் சக்தனானவன் அது லபிக்க வேணும் என்று இரா நின்றால்-ப்ராப்த விஷய
ப்ரவணனுக்குச் சொல்ல வேண்டா இறே -ஸ்ரீ வசன பூஷணம்
இதற்கு மா முனிகள் -தாசி ஒருத்திக்கு நோய் விஞ்ச அவள் இடம் அன்பு கொண்டவன் தலை அறுத்து தர பிரார்த்தித்து
-நோய் தீர்ந்த வாறே அரிந்து கொடுத்த கதை உண்டே -முலைக் கால்–முலை வழியே
விடமுண்ட வேந்தனையே வேறாக -மற்றப் பேர் ஸ்துதிப்பதில் காட்டிலும் விலக்ஷணமாக
-வேறாக -பாட பேகம் ஒவ்வாது -தளை கெடுவதால் –

——————————————————————————————

கல்லாதவர் இலங்கை கட்டழித்த காகுத்த
னல்லால் ஒரு தெய்வம் நான் இலேன் –பொல்லாத
தேவரைத் தேவர் அல்லாரைத் திரு இல்லாத்
தேவரைத் தேறேல்மின் தேவு-53-

கல்லாதவர் இலங்கை -கற்று உணர்ந்த மஹாநுபாவன் ஸ்ரீ விபீஷண ஆழ்வான் துரத்தப்பட்டானே
–பொல்லாத-தேவரைத் -அமங்களுக்கு கொள்கலம் –ச்மாசானமே இருப்பிடம் –எலும்பு மாலை -விருபாக்ஷன் –
-கண் கொண்டு காணக்-அமங்களங்களை ஸஹித்துக் கொண்டாலும் ஸ்வ தந்திரமாக
கார்யம் செல்ல வல்லமை இல்லாதவர்கள் அன்றோ
திரு இல்லாத்-தேவரைத் தேறேல்மின் தேவு—ஸ்ரீ யபதித்தவம் இல்லாதவர்கள் -இவர்களைத் தெய்வங்களாக நினைக்க வேண்டாம்
காணிலும் உருப்பொலார் செவிக்கினாத கீர்த்தியார் -பேணிலும் வரம் தர மிடுக்கிலாத தேவரை -ஆணம் என்று
அடைந்து வாழும் மாதர்கள் -எம்மாதி பால் -பேணி நும் பிறப்பு எனும் பிணக்கு அறுக்க கிற்றிரே –திருச் சந்த விருத்தம்

———————————————————————————

தேவராய் நிற்கும் அத்தேவும் அத்தேவரில்
மூவராய் நிற்கும் முது புணர்ப்பும் –யவராய்
நிற்கின்றது எல்லாம் நெடுமால் என்று ஓராதார்
கற்கின்றது எல்லாம் கடை –54-

சகல தெய்வங்களும் சகல பதார்த்தங்களும் எம்பெருமானுக்கு சேஷ பூதம் என்று
அறிய மாட்டாதார்கள் எவ்வளுவு கற்றாலும் பயன் இல்லையே
தேவராய் நிற்கும் அத்தேவும் -நெடுமால் —
அத்தேவரில்-மூவராய் நிற்கும் முது புணர்ப்பும் நெடுமால்
–யவராய்-நிற்கின்றது எல்லாம் நெடுமால் -என்று அறியவாருடைய கல்வியே பயன் பெற்றதாம்
அனைத்துக்கும் அந்தர்யாமி அவன் அன்றோ -த்ரி மூர்த்தி அவதாரம் எடுத்ததும் திருமாலே
இப்படி பிரித்து பிரித்து சொல்லுவான் என் –சர்வம் அவனே என்ற
ஸ்ரீ ப்ரஹ்லாத ஆழ்வான் நிலையே கற்று உணர்ந்தார் நிலை என்றவாறு –

———————————————————————————————

கடை நின்று அமரர் கழல் தொழுது நாளும்
இடை நின்ற வின்பத்தராவர் –புடை நின்ற
நீரோத மேனி நெடுமாலே நின்னடியை
யாரோத வல்லார் எவர் -55-

தேவதாந்தர போஜனம் செய்து அல்ப அஸ்திர பயன்களை பெற்று போவார் மலிந்து உன்னை உணர்ந்து
ஆஸ்ரயித்து உஜ்ஜீவிப்பார் இல்லையே என்று வருந்தி அருளிச் செய்கிறார் –
அமரர் கடை -மனை வாசல் -நின்று கழல் தொழுகிறார்கள் –
கடை நின்ற அமரர் -தாழ்ந்த தெய்வங்கள் என்றுமாம் –
இடை நின்ற இன்பத்தராவார் -அல்ப அஸ்திரத்தவாதி -இன்பம் என்றது பிரமித்தவர்களின் கருத்தால்
இடை -சம்சார ஸூ கமும் இன்றி –நிரதிசய மோக்ஷ ஸூ கமும் இன்றிக்கே ஸ்வர்க்க ஸூ கத்தை யுடையவர் என்றவாறு –

——————————————————————————–

அவரிவர் என்று இல்லை யனங்க வேள் தாதைக்கு
எவரும் எதிரில்லை கண்டீர் –உவரிக்
கடல் நஞ்சம் உண்டான் கடன் என்று வாணற்கு
உடன் நின்று தோற்றான் ஒருங்கு-56

அல்ப பலன் தருமவர்களே ஆகிலும் ரக்ஷிக்க வல்லவர்கள் இல்லை என்பதை பாணா ஸூர விருத்தாந்தத்தால் காட்டி அருளுகிறார்
அவர் இவர் என்று இல்லை -உயர்ந்தவர்கள் – தாழ்ந்தவர்கள் என்றவாறு
அநங்க வேள் தாதை -மன்மதன் -ப்ரத்யும்னனுக்கு ஜனகன் –
ருத்ர தாண்டவத்துக்கு பாணன் மத்தளம் தட்ட மகிழ்ந்து ஆயிரம் கைகளையும் நெருப்பு மதிலையும் வலிமை செல்வம் அருளி
-சபரிவாரனாய்க் கொண்டு வாசலில் காவலும் செய்தான் -பரிவாரங்களோடு தோற்றதால் —ஒருங்கு தோற்றான் -என்கிறார் –
திருப் பாற் கடலை உவரிக் கடல் என்றது -சமுத்திர சாம்யத்தைப் பற்ற –

—————————————————————————————-

ஒருங்கிருந்த நல்வினையும் தீவினையும் ஆவான்
பெரும் குருந்தம் சாய்த்தவனே பேசில் -மருங்கிருந்த
வானவர் தாம் தானவர் தாம் தாரகை தான் என்நெஞ்சம்
ஆனவர் தாம் அல்லாதது என் -57-

அனைத்தும் அவன் இட்ட வழக்கு -புண்ய பாபங்கள் அனுக்ரஹம் இலக்கணவர்களை நல்வினை செய்வித்தும் –
நிக்ரஹம் இலக்கணவர்களை தீ வினை செய்வித்தும் –
நல் வினைகள் பயனாக தேவ யோனியில் பிறப்பித்தும் -தீ வினைகள் பயனாக அசுர யோனியில் பிறப்பித்தும்
-இரண்டின் பயனாக பூமியில் பிறப்பித்தும் -சங்கல்ப அதீனம் என்றவாறு
அவன் திருநாமங்களும் –என் நெஞ்சமானவர் –ஓன்று போலும் -நெஞ்சத்திலே சத்தை பெற்று இருப்பவர்
அன்றிக்கே கௌரவம் தோற்ற நெஞ்சினார் -என்னவுமாம்
வானவர் தானவர் தாரகை -பூமி -என்நெஞ்சம் -ஆகிய எல்லாம் பெரும் குருந்தம் சாய்த்தவனே -என்றவாறு –

————————————————————————

என் நெஞ்சமேயான் இருள் நீக்கி எம்பிரான்
மன்னஞ்ச முன்னொரு நாள் மண்ணளந்தான் -என்னெஞ்சு
மேயானை இல்லா விடையேற்றான் வெவ்வினை தீர்த்து
ஆயானுக்கு ஆக்கினேன் அன்பு –58 –

தன் நெஞ்சத்தில் அஞ்ஞானம் போக்கி அங்கே நிரந்தர வாசம் பண்ணி அருளும் ஆபத் ரக்ஷகன் –
பக்கல் அன்பு விளைந்தமையை அருளிச் செய்கிறார்
மண்ணளந்தான் -என்னெஞ்சு -மேயானை – மண்ணளந்த திருக் கோலத்துடன் நெஞ்சகத்தில் இருந்தமையையும் அருளிச் செய்கிறார்
இருள் நீக்கி -வினை எச்சம் அன்று -பெயர்ச் சொல் -இருளை நீக்குகின்றவன் என்றபடி -அத்தாலே எம்பிரான் -உபகாரகன் -ஆனான் –
இப்படிப்பட்டவனை நெஞ்சில் கொள்ளாத ருத்ரனுக்கும் ப்ரஹ்மஹத்தி தோஷம் தன் உகப்பாக செய்து அருளி
உகந்த எம்பெருமானுக்கு என் அன்பைக் செலுத்தினேன் என்கிறார் –

———————————————————————————

அன்பாவாய் ஆரமுதமாவாய் அடியேனுக்கு
இன்பாவாய் எல்லாமும் நீ யாவாய் -பொன் பாவை
கேள்வா கிளரொளி என் கேசவனே கேடின்றி
ஆள்வாய்க்கு அடியேன் நான் ஆள் -59-

அன்பாவாய் -அன்பே வடிவானவன் -அளவற்ற அன்பு கொண்டவன் என்றபடி –
ஆரமுதமாவாய் அடியேனுக்கு-இன்பாவாய் எல்லாமும் நீ யாவாய்–தாய் தந்தை மக்கள் மனைவி மற்றும் அனைவராலும்
உண்டான ஆனந்தம் உன்னை அடைந்து பெற்றேன் –இப்படியெல்லாமும் ஆவதற்கு ஆதி ஸ்ரீ யபதி–
பொன் பாவை-கேள்வா கிளரொளி -பிராட்டியைக் கைப் பிடித்ததனால் பெற்ற தேஜஸ் ஸூ –அப்ரமேய ஜனகாத்மஜாயா
என் கேசவனே கேடின்றி-ஆள்வாய்க்கு அடியேன் நான் ஆள் –அடியேனான நான் ஆள்பட்டேன் -காத்து அருள்வாய் -என்கிறார் –

—————————————————————————

ஆட் பார்த்து உழி தருவாய் கண்டு கொள் என்றும் நின்
தாட் பார்த்து உழி தருவேன் தன்மையை -கேட்பார்க்கு
அரும் பொருளாய் நின்ற வரங்கனே உன்னை
விரும்புவதே விள்ளேன் மனம்–60–

ஆட் பார்த்து உழி தருவாய்-நம்மைத் தேடிப்பிடிக்க அலைந்து திரிகின்றானே –ப்ராப்தாவும் ப்ராபகனும் ப்ராப்திக்கு உகப்பானும் அவனே
-ஞானானம் லப்தவா –பரமார்த்தத்தை வெளியிட்டு அருளுகிறார்
நம் வலையில் சிக்குவார் என்று நீ திரிய -யாதிருச்சிகமாக சிக்கிக் கொண்ட என்னை விட்டு விடலாகாது -என்கிறார்
கண்டு கொள் என்றும் நின்-தாட் பார்த்து உழி தருவேன் தன்மையை –இப்போது உன் திருவடிகளையே நோக்கிக் கொண்டு
இருக்கும் நிலைமையை என்றுமே இருப்பதாக நீ கடாக்ஷித்து அருள வேணும்
கேட்பார்க்கு-அரும் பொருளாய் நின்ற–நீயே காட்டக் கண்டு -உன் திருவருளால் அறியும் அத்தனை –
வரங்கனே உன்னை-விரும்புவதே விள்ளேன் மனம்—இத்தை கண்டு கொள் –என்று கூட்டிப் பொருள் கொள்க –

————————————————————————–

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ ராம பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
திருமழிசை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

திருமழிசை ஆழ்வார் அருளிய நான்முகன் திருவந்தாதி -37-48–-திவ்யார்த்த தீபிகை சாரம் –ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் –

November 22, 2016

வானுலாவு தீவளி மா கடல் மா பொருப்பு
தானுலவு வெங்கதிரும் தண் மதியும் -மேனிலவு
கொண்டல் பெயரும் திசை எட்டும் சூழ்ச்சியும்
அண்டம் திருமால் அகைப்பு –37-

பஞ்ச பூதங்களும் -சந்த்ர ஸூ ர்யர்களும் -மேக மண்டலங்களும் -ஜீவ ராசியும் -எண் திசையும்
-ஆவரணங்களும் -அண்டம் எல்லாம் -எம்பெருமானுடைய விபூதிகள் -என்கிறார்
கொண்டல் பெயரும் -மேகங்களும் -சேதன வர்க்கமும் -/ மேகம் என்று பெயர் பெற்றவையும் -என்றுமாம்
அகைப்பு -எழுச்சி -முயற்சி -திரு உள்ளத்தில் சங்கல்பம் என்றபடி –

——————————————————————-

அகைப்பில் மனிசரை ஆறு சமயம்
புகைத்தான் பொரு கடல் நீர் வண்ணன் -உகைக்குமே
எத்தேவர் வாலாட்டும் எவ்வாறு செய்கையும்
அப்போது ஒழியும் அழைப்பு-38-

அகைப்பில் மனிசரை -உஜ்ஜீவிக்க மாட்டாத மனிசர்களை
ஆறு சமயம்-புகைத்தான் –நீசங்களான ஆறு மதங்களில் புகும்படி செய்தவனும் –
சாக்கியர் -உலுக்கியர் அக்ஷபாதர் ஷபணர் கபிலர் பதஞ்சலி -முதலானோரால் ப்ரவர்த்திக்கப் பட்ட அவைதிக மதங்கள்
-உகைக்குமேல் -உதாசீனாய் இருந்து விடும் பக்ஷத்தில் -உபேக்ஷித்தல் -தேவதாந்த்ரங்கள் இடத்தில் ஆவேசியாத பக்ஷத்தில்
அஹங்காரப்படுகிறவர்களை லோக வழக்கில் வாலாட்டும் என்பார்களே
எவ்வாறு செய்கையும் -தேவதாந்தரங்களுக்கு -ஹவிஸ் அளிப்பது அந்தர்யாமித்வம் உத்தேசித்து அன்றோ
அழைப்பு -தேவதைகளின் ஆஹ்வாநமும்
அவரவர் தமது தமது அறிவகை வகை அவரவர் இறையவர் என வடி யடையவர்கள் -அவரவர் இறையவர் குறைவலர்
இறையவர் அவரவர் விதி வழி அடைய நின்றனரே-திருவாயமொழி -பாசுரத்தில் அன்வய முகத்தால் -சொல்வதையே
வியதிரேக முகத்தில் சொல்லிஎம்பெருமான் ஆவேசியா விட்டால் ஒரு தெய்வமும் ஒரு பலனும் அளிக்க வல்லதாக மாட்டாது -என்கிறார் –
போற்றி மற்றோர் தெய்வம் பேணப் புறத்திட்டு உம்மை இன்னே தேற்றி வைத்தது எல்லீரும் உலகில்லை என்றே –4 -10 -6 –

———————————————————————–

உலகோர் எக்கேடு பெற்றாலும் பெறட்டும் -என்னுடைய பொழுது போக்கு நல்லதாக இருக்கப் பெற்றேன் -திருவேங்கடமுடையானை சேவிக்க வேணும் என்றும் திரு வேங்கடத்திலே நித்யவாஸம்
பண்ண வேணும் என்றும் ஆசைப்படா நின்றேன் -என்கிறார்

அழைப்பன் திருவேங்கடத்தானைக் காண
இழைப்பன் திருக் கூடல் கூட -மழைப்பேர்
அருவி மணி வரண்டி வந்திழிய ஆனை
வெருவி அரவு ஒடுங்கும் வெற்பு –39-

கூடல் — கூடல் இழைத்தல்-கூடல் வளைத்தல்-கூடல் குறி –பெண்டிற்கே உரித்தாகையாலே ஆழ்வார் நாயகி
சமாதியில் அருளி செய்கிறார் என்பர் அழகிய மணவாள ஜீயர் –
வரண்டி வந்திழிய–திரட்டிக்  கொண்டு வந்து இழிய-வரண்டி–பாட பேதம்
மணிகளை கண்டு இவை கொள்ளி வட்டம் என்று அஸ்தானே பய சங்கை பண்ணுமா யானைகளும் -மலைப் பாம்புகளும்
-யானைகள் ஓடி மலைப் பாம்புகளின் வாயிலே விழும் படி என்றுமாம் –
யானை வெருவவும் அரவு ஒடுக்குகவும் -என்றும் யானை வருவி அரவின் வாயிலே ஒடுங்கவும் என்றுமாம் –

—————————————————————————-

வெற்பு என்று வேங்கடம் பாடினேன் வீடாக்கி
நிற்கின்றேன் நின்று நினைக்கின்றேன் -கற்கின்ற
நூல்வலையில் பட்டிருந்த நூலாட்டி கேள்வனார்
கால்வலையில் பட்டிருந்தேன் காண்-40-

யாதிருச்சிகமான யுக்தி மாத்திரத்தாலே -மீட்சி இன்றி வைகுண்ட மா நகர் மற்றது கை யதுவே
-பரமபதமும் சித்தம் என்னும் படி பேறு பெற்றேன்
மாடி மாங்காயிட்டு அருளுவதே என்று அனுசந்தித்து ஈடுபட நின்றேன் –
வேதைகி சமய-மிதுனமே -நூலாளன்-நூலாட்டி -அசமதாதிகளால் பரம்பரையாக ஓதப்படும் நூல்களாலே
பாஹ்ய குத்ருஷ்டிகளால் அசைக்க முடியாத ஸ்திரமாக உள்ள எம்பெருமான் திருவடிகளில் அகப்பட்டேன்
அவனை சாஸ்திரங்களில் நின்றும் பிரிக்க ஒண்ணாதா போலே அடியேனையும் அவன் திருவடிகளில் நின்றும் பிரிக்க முடியாதே
நான் அஸஹ்ருதயமாக சொன்ன சொல்லையும் சஹ்ருதயமாகக் கொண்டு மாடி மாங்காயிட்டு விஷயீ கரித்து
அருளியதால் அவன் திருவடிகளுக்கே அற்றுத் தீர்ந்தேன் –

—————————————————————————————-

காணல் உறுகின்றேன் கல்லருவி முத்துதிர
ஒண விழவில் ஒலி அதிர -பேணி
வரு வேங்கடவா வென்னுள்ளம் புகுந்தாய்
திருவேங்கடம் அதனைச் சென்று -41-

நீ திருவேங்கடமலையை விட்டு என் உள்ளத்தே வந்தாயாயேயாயினும் -நீ வருவதற்கு சாதனமான அந்த திரு மலையை
சேவிக்க காதல் கொண்டுள்ளேன் -நீ உகந்து வாழ்ந்த இடம் என்றே எனக்கும் உத்தேச்யம் -திருவோண திரு உத்சவத்தில்
மங்களா சாசன ஒலியும்-பேரொலி செய்து மாணிக்கங்களை உதிரும் அருவி ஒலியும் நிறைந்த திரு வேங்கடம் –
நான் உன்னை திருவேங்கடத்தில் சேவிக்க விரும்ப நீயோ அங்கு நின்றும் என் உள்ளத்தே வந்து உறைகின்றாயே -என்றுமாம் –

————————————————————————————-

சென்று வணங்குமினோ சேணுயர் வேங்கடத்தை
நின்று வினை கெடுக்கும் நீர்மை யால் -என்றும்
கடிக்கமல நான்முகனும் கண் மூன்றத்தானும்
அடிக்கமலம் இட்டு ஏத்தும் அங்கு-42–

சென்னியோங்கு தண் திருவேங்கடத்தை சென்று வணங்குமின் என்று உபதேசிக்கிறார் –சேண் உயர் –மீமிசைச் சொல்
நீர்மையால் -பாபங்களை போக்குவதே அன்றோ ஸ்வபாவம் திரு வேங்கடத்துக்கு
வெம் கொடும் பாவங்கள் எல்லாம் வெந்திடச் செய்வதால் நல் மங்கலம் பொருந்தும் சீர் வேங்கடமலை யான தொன்று -புராணச் செய்யுள் –

——————————————————————————

மங்குல் தோய் சென்னி வட வேங்கடத்தானை
கங்குல் புகுந்தார்கள் காப்பணிவான் -திங்கள்
சடை ஏற வைத்தானும் தாமரை மேலானும்
குடை ஏறத் தாங்குவித்துக் கொண்டு-43-

அந்தி தோறும் வந்து திருவந்திக் காப்பிடுவார்கள் -கங்குல் இரவுக்கு வாசகமாயினும் இங்கு அந்திப் பொழுதை குறிக்கும் –
நளிர் மதிச் சடையன் -சந்த்ர மௌலி -திங்கள் சடை ஏற வைத்தான் -என்கிறார்
குடை -சத்ர சமராதி உபகரணங்களும் உப லக்ஷணம்
புகுந்தார்கள் -புகுந்து கொண்டு இருக்கின்றார்கள் என்றவாறு
அணிவான் -வான் விகுதி பெற்ற வினை எச்சம் –

————————————————————————————-

கொண்டு குடங்கால் மேல் வைத்த குழவியாய்
தண்ட வரக்கன் தலை தாளால் -பண்டு எண்ணி
போங்குமரன் நிற்கும் பொழில் வேங்கட மலைக்கே
போங்குமரர் உள்ளீர் புரிந்து-44-

கிளர் ஒளி இளமை கெடாமல் இருக்கப் பெற்ற குமரர்களே-தண்டு காலா வூன்றி வூன்றி தள்ளி நடக்கும் முதுமையில்
திருமலையை நினைக்கவும் முடியாதலால் -இப்பொழுதே திருமலைக்கே போவீர் -என்கிறார்
ஆமே அமரர்க்கு அறிய அது நிற்க -தாமே யறிகிற்போம் நல் நெஞ்சே -பூ மேய
மாதவத்தோன் தாள் பணிந்த வாள் அரக்கன் நீள் முடியை பாதமத்தாலே எண்ணினான் பண்பு –பொய்கையார் -45 –
ஆய்ந்த வருமறையோன் நான்முகத்தோன் நன் குறங்கில் வாய்ந்த குழவியாய் வாள் அரக்கன் ஏய்ந்த
முடிப்போது மூன்று ஏழு என்று எண்ணினான் ஆர்ந்த அடிப்போது நங்கட்கு அரண் —பேயார் -77
புராணங்களில் இல்லாமல் ஆழ்வார்கள் மட்டுமே சாஷாத் கரித்த விருத்தாந்தம் —

——————————————————————————————-

புரிந்து மலரிட்டுப் புண்டரீகப் பாதம்
பரிந்து படுகாடு நிற்ப -செரிந்து எங்கும்
தான் ஓங்கி நிற்கின்றான் தண்ணருவி வேங்கடமே
வானோர்க்கும் மண்ணோர்க்கும் வைப்பு-45-

நித்ய ஸூரிகளுக்கும் திருமலை ப்ராப்யம் -ஆதாரத்துடன் திருவடித்த தாமரைகளில் புஷ்பங்களை சமர்ப்பித்து
பல்லாண்டு -ஜிதந்தே புண்டரீகாக்ஷம் -என்று சொல்லி படுகாடு கிடப்பர்–ஸ்தாவர பிரதிஷடையாக நித்ய வாசம் செய்து
நித்ய கைங்கர்யம் செய்வார் -என்றபடி -விண்ணோர்க்கும் மண்ணோர்க்கும் வெற்பு அன்றோ /
பரிந்து -அஸ்தானே பயசங்கை பண்ணி பரிந்து -/ வைப்பு நிதி போலே –

———————————————————————————-

வைப்பன் மணி விளக்காம் மா மதியை மாலுக்கு என்று
எப்பொழுதும் கை நீட்டும் யானையை -எப்பாடும்
வேடு வளைக்கக் குறவர் வில் எடுக்கும் வேங்கடமே
நாடு வளைத்தாடுது மேல் நன்று -46-

நஞ்சு உமிழ் நாகம் எழுந்து அணவி நளிர் மா மதியைச் செஞ்சுடர் நா வளைக்கும் திருமால் இரும் சோலையதே -பெரியாழ்வார் -4 -3 -2 –
சந்திரனைப் பிடித்து நந்தா விளக்காக -வைப்பதாக -ஆழ்வார் திருமலையில் இருப்பே சத்வ குணம் வளர்விக்குமே-என்பதாலும்
வாயும் திரை யுகளும்-2 -1 – போலே அனைத்தும் தம்மைப் போலவே பகவத் பிராவண்யராய் இருப்பாரே -என்றுமாம் –
ஆடுது மேல்ஆடு திரேல் -பாட பேதங்கள் –

—————————————————————————————–

நன் மணி வண்ணனூர் ஆளியும் கோளரியும்
பொன் மணியும் முத்தமும் பூ மரமும் -பன் மணி நீர்
ஓடு பொருதுருளும் கானமும் வானரமும்
வேடுமுடை வேங்கடம் -47-

அவனைப் போலே இங்கு உள்ள அனைத்தும் உத்தேச்யம் -யாளிகள் – சிங்கங்கள் -நவ ரத்தினங்கள் -புஷ்ப்ப வ்ருக்ஷங்கள்
-நவ மணிகள் கொழித்து கொண்டு வரும் அருவிகள் -காடுகள் -குரங்குகள் -வேடர்கள்
-இவை எல்லாம் யுடைத்தான திரு மலை மணி வண்ணனுடைய திருப்பதி –

—————————————————————————————–

வேங்கடமே விண்ணோர் தொழுவதுவும் மெய்ம்மையால்
வேங்கடமே மெய் வினை நோய் தீர்ப்பதுவும் -வேங்கடமே
தானவரை வீழத் தன்னாழி படை தொட்டு
வானவரைக் காப்பான் மலை-48-

அசுர ஜாதியால் வரும் துன்பங்களை தேவர்களுக்கு போக்கி அருளியது போலே ஆஸ்ரிதர் துன்பங்களை
தொலைத்து அருள எழுந்து அருளி இருப்பவன் திருவேங்கடத்தான் என்றவாறு –
விண்ணோர் மெய்மையால் -நித்ய ஸூ ரிகள் உண்மையான பக்தியால் -ஸுலப்யம் கண்டு அனுபவிக்க ஆஸ்ரயிப்பதும் இவனே –

——————————————————————————————–

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ ராம பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
திருமழிசை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்