Archive for the ‘திரு வேங்கடம் உடையான்’ Category

திருவேங்கடத்தானும்-ஸ்ரீ கண்ணபிரான்/ஸ்ரீ சக்ரவர்த்தி திருமகன் / ஸ்ரீ உலகு அளந்த உத்தமன் / ஸ்ரீ வராஹன் /ஸ்ரீ நரஸிம்ஹன் /ஸ்ரீ ஆலிலை பாலகன் – – -அருளிச் செயல்கள் ஸ்ரீ ஸூ க்திகள்–

January 27, 2018

ஸ்ரீ திரு மலை மேல்-அருளிச் செயல்களில் 206 பாசுரங்கள்–

ஸ்ரீ பொய்கையார் -10..
ஸ்ரீ பூதத்தார் -. 11..
ஸ்ரீ பேயார்- 19..
ஸ்ரீ திருமழிசைப் பிரான் 16–
ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் -48 –
ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் -7–
ஸ்ரீ ஆண்டாள் -16—
ஸ்ரீ குலசேகரப் பெருமாள் – 11–
ஸ்ரீ திருப்பாணாழ்வார் 2–
ஸ்ரீ திருமங்கையாழ்வார் -66 –

76- 106-ஸ்ரீ ராமானுச நூற்று அந்தாதி –ஸ்ரீ அமுதனார் சாவித்திரி காயத்ரி  மந்த்ரம் போல் இவை

ஆக மொத்தம் -206 பாசுரங்கள் –

—————————————-

ஸ்ரீ கண்ணபிரான் இவன் – பாசுரங்களின் தொகுப்பு –

ஸ்ரீ பொய்கையார்–
வெண் சங்கம் ஊதிய வாய் மால் உகந்த ஊர்–37-/
எடுத்தது குன்றம் கடந்தது கஞ்சனை முன் அஞ்ச  கிடந்ததுவும் நீரோத மா  கடலே நின்றதுவும் வேம்கடமே-39-

ஸ்ரீ பேய் ஆழ்வார்-
வேம்கடமும் பாம்பும் பனி விசும்பும் நூல் கடலும் நுண் னுலா  தாமரை மேல் பால் பட்டு
இருந்தார் மனமும்  இடமாக கொண்டான் குந்து ஒசித்த கோபாலகன்–32-
வேம்கடமே மேல் நாள் விளம் கனிக்கு கன்று எறிந்தான் வெற்பு  –68-
வேம்கடமே மேல் நாள் குழ கன்று கொண்டு எறிந்தான் குன்று–71-
வேம்கடத்து மன்னும் –குடம் நயந்த  கூத்தனாய் நின்றான் குரை கழலே கூறுவதே  நாத் தன்னால் உள்ள நலம்–73
வேம்கடமே மேல் ஒரு நாள் தீம் குழல் வாய் வைத்தான் சிலம்பு–89-

ஸ்ரீ திரு மழிசைப் பிரான் —
வேம்கடமே தானவரை வீழ தன் ஆழி படை தொட்டு வானவரை காப்பான் மலை–நான்முகன்–48-

ஸ்ரீ நம் ஆழ்வார்-
கண்ணாவான் என்றும் மண்ணோர் விண்ணோர்க்கு தண்ணார் வேம்கட விண்ணோர் வெற்பனே 1-8-3-
தலை பெய் காலம் நமன் தமர் பாசம் விட்டால் அலை பூண் உண்ணும் அவ் அல்லல் எல்ல்லாம் அகல
கலை பல் ஞானத்து என் கண்ணனை கண்டு கொண்டு நிலை பெற்றேன் என் நெஞ்சம் பெற்றது நீடு உயிரே 3-2-10
குன்றம் ஏந்தி குளிர் மழை காத்தவன் அன்று ஞாலம் அளந்த பிரான் பரன்
சென்று சேர் திரு வேம்கட மா மலை ஒன்றுமே தொழ நம் வினை ஓயுமே–3-3-8-
ஓயும் மூப்பு பிறப்பு இறப்பு பிணி வீயுமாறு செய்வான் திரு வேம்கடத்து
ஆயன் நாள் மலராம் அடி  தாமரை வாய் உள்ளும் மனத்து உள்ளும் வைப்பார்கட்கே 3-3-9-
புணரா நின்ற மரம் எழ அன்று எய்த ஒரு வில் வலவாவோ புணரேய்  நின்ற மரம் இரண்டின் நடுவே போன முதல்வாவோ
திணரார்  மேகம் என களிறு சேரும் திருவேம்கடத்தானே திணரார் சார்ங்கம் உன பாதம் சேர்வது அடியேன் என்னாளே 6-10-5-

ஸ்ரீ பெரியாழ்வார்-
ஒ குன்று எடுத்தாய் ! குடமாடு கூத்தா ! வேத பொருளே ! என் வேம்கடவா ! வித்தகனே ! இங்கே போதராயே  2-9-6-
கடியார் பொழில் அணி வேம்கடவா ! கரும் போர் ஏறே ! நீ உகக்கும் குடையும் செருப்பும் குழலும் தருவிக்க கொல்லாதே போனாய் மாலே !
கடிய வெம் கான் இடை கன்றின் பின் போன சிறு குட்ட செம் கமலா அடியும் வெதும்பி உன் கண்கள் சிவந்தாய் அசைந்திட்டாய் நீ எம்பிரான்! 3-3-4-
சென்னி யோங்கு தண் திரு வேம்கடம் உடையாய்! உலகு தன்னை வாழ நின்ற நம்பி !தாமோதரா !சதிரா !– 5-4-1–

ஸ்ரீ ஆண்டாள்-
கோவிந்தன் என்பதோர் பேர் எழுதி வித்தகன் வேங்கட வாணன் என்னும் விளக்கினால் புகை வென்னை விதிக்கிற்றியே -1–3-
காட்டில் வேங்கடம் கண்ணபுர நகர் வாட்டமின்றி மகிழ்ந்துறை வாமனன் –4–2
குளிர் அருவி வேம்கடத்து என் கோவிந்தன் குணம் பாடி அளி யத்த மேகங்காள்! ஆவி காத்து இருப்பேனே 8-3-

ஸ்ரீ திரு மங்கை ஆழ்வார்-
புள்ளினை  வாய் பிளந்த புராணர் தம் இடம் பொங்கு நீர் செம் கயல் திளைக்கும் சுனை திரு வேம்கடம் அடை நெஞ்சமே–1-8-1
பேய் முலை பிள்ளையாய் உயிர் உண்ட எந்தை பிரான் அவன் பெருகும் இடம் வெள்ளியான் கரியான் மணி நிற வண்ணன்
என்று எண்ணி நாள் தொறும் தெள்ளியார் வணங்கும் மலை திரு வேம்கடம் அடை நெஞ்சமே –1-8-2-
நின்ற மா மருது இற்று வீழ நடந்த நின்மலன் நேமியான் என்றும் வானவர் கை தொழும் இணை தாமரை அடி எம்பிரான்
கன்றி மாரி பொழிந்திட கடிதா நிரைக்கு இடர் நீக்குவான் சென்று குன்றம் எடுத்தவன் திரு வேம்கடம் அடை நெஞ்சமே-1-8-3-
உண்டாய் உறி மேல் நறு நெய் அமுதாக கொண்டாய் குறளாய் நிலம் ஈர் அடியாலே
விண் தோய் சிகரத் திருவேம்கடம் மேய அண்டா அடியேனுக்கு அருள் புரியாயே –1-10-4-
மானேய்  மட நோக்கி திறத்து எதிர் வந்த ஆன் எழ விடை செற்ற அணி வரைத் தோளா
தேனே! திரு வேம்கட மா மலை மேய கோனே! என் மனம் குடி கொண்டு இருந்தாயே 1-10-7-
வேம்கட மா மலை மேய ஆயன் அடி அல்லது மற்று அறியேனே 1-10-8-
அன்றிய வாணன் ஆயிரம் தோளும் துணிய அன்று ஆழி தொட்டானை மின் திகழ் குடுமி வேம்கட மலை மேல்
மேவிய வேத நல் விளக்கை–4-3-8-
வாம் பரி யுக மன்னர் தம் உயர் செக ஐவர்கட்க்கு   அரசு அளித்த காம்பினார் திரு வேம்கட பொருப்ப! –5-3-4-
வேம்கடத்து அரியை பரி கீறியை வெண்ணெய் வுண்டு உரலின் இடை ஆப்புண்ட
தீம் கரும்பினை தேனை நன் பாலினை அன்றி என் மனம் சிந்தை செய்யாதே 7-3-5-
மன்றில் மலிந்து கூத்து வந்தாடி மால் விடை எழும் அடர்த்து ஆயர் அன்று நடுங்க ஆனிரை காத்த ஆண்மை கொலோ?அறியேன் நான்
நின்ற பிரானே! நீள் கடல் வண்ணா நீ இவள் தன்னை நின் கோயில் முன்றில் எழுந்த முருங்கையில் தேனா   முன் கை வளை கவர்ந்தாயே 10-9-2-
கன்று மேய்த்து இனிது உகந்த காளாய் என்றும்   கடி பொழில் சூழ் கண புரத்து  என் கனியே என்றும்  
மன்றமர கூத்தாடி மகிழ்ந்தாய் என்றும் வட திரு வேம்கடம் மேய மைந்தா என்றும்
வென்று அசுரர் குலம் களைந்த வேந்தே என்றும்– துணை முலை மேல் துளி சோர சோர் கின்றாளே–திரு நெடும் தாண்டகத்தில்-16

———————————-

ஸ்ரீ சக்ரவர்த்தி திருமகன் இவன் – பாசுரங்களின் தொகுப்பு –

ஸ்ரீ பொய்கையார்-
வேம்கடமே மேல் ஒரு நாள் மான் மாய வெய்தான் வரை—82-

ஸ்ரீ பூதத் ஆழ்வார்-
சென்றது இலங்கை மேல் செவ்வி தான் சீற்றத்தால் கொன்றது ராவணனை கூறும் கால் நின்றதுவும் வேய் ஓங்கு தண் சாரல் வேம்கடமே–25

ஸ்ரீ திரு மழிசைப் பிரான் —
உடைந்த வாலி தன் தனக்கு உதவ வந்து ராமனாய் மிடைந்த வேழ்  மரங்களும் அடங்க வெய்து வேம்கடம்-திருச்சந்த -81–

ஸ்ரீ நம் ஆழ்வார்-
எந்தாய் தண்  திரு வேம்கடத்துள் நின்றாய் இலங்கை செற்றாய் மரா மரம் பைம் தாள் எழ உருவ ஒரு வாளி கோத்த வில்லா
கொந்தார் தண் அம் துழா யினாய்  அமுதே உன்னை என் உள்ளே குழைத்த எம் மைந்தா வானேறே இனி எங்கு போகின்றதே 2-6-9-
ஆவா  என்னாது உலகத்தை அலைக்கும் அசுரர் வாழ் நாள் மேல் தீ வாய் வாளி மழை பொழிந்த சிலையா திரு மா மகள் கேள்வா
தேவா சுரர்கள் முனிக் கணங்கள் விரும்பும் திரு வேம்கடத்தானே பூவார் கழல்கள் அரு வினையேன் பொருந்துமாறு புணராயே–6-10-4-
புணரா நின்ற மரம் எழ அன்று எய்த ஒரு வில் வலவாவோ புணரேய்  நின்ற மரம் இரண்டின் நடுவே போன முதல்வாவோ
திணரார்  மேகம் என களிறு சேரும் திருவேம்கடத்தானே திணரார் சார்ங்கம் உன பாதம் சேர்வது அடியேன் என்னாளே 6-10-5-

ஸ்ரீ பெரியாழ்வார்-
தென் இலங்கை மன்னன் சிரம் தோள் துணி செய்து மின் இலங்கு பூண் விபீடண நம்பிக்கு
என் இலங்கு நாமத் தளவும் அரசென்ற மின் அலங்காறர்க்கு ஓர் கோல் கொண்டு வா
வேம்கட வாணர்க்கு ஓர் கோல் கொண்டு வா — 2-6-9-

ஸ்ரீ திரு மங்கை ஆழ்வார்-
கண்ணார் கடல் சூழ் இலங்கைக்கு இறைவன் தன் திண்ணாகம் பிளக்க சரம் செல உய்த்தாய்!
விண்ணோர் தொழும் வேம்கட மா மலை மேய அண்ணா! அடியேன் இடரை களையாயே  1-10-1-
இலங்கைப் பதிக்கு அன்று இறையாய அரக்கர் குலம் கெட்டு அவர் மாளக் கொடி புள் திரித்தாய்!
விலங்கல் குடுமித் திரு வேம்கடம் மேய அலங்கல் துலாபா முடியாய்! அருளாயே 1-10-2-
வேம்கடத்து அறவன் ஆயற்கு இன்று அடிமை தொழில் பூண்டாயே 2-1-2-
வேம்கடம் மேவி நின்று அருள் அம் கண் ஆயற்கு இன்று அடிமை தொழில் பூண்டாயே 2-1-5-
வேம்கடமலை கோவில் மேவிய ஆயர் நாயகற்கு இன்று அடிமை தொழில் பூண்டாயே  2-1-8-
வேம்கடத்து ஆடு கூத்தனுக்கு இன்று அடிமை தொழில் பூண்டாயே 2-1-9-

———————————

ஸ்ரீ உலகு அளந்த உத்தமனே இவன் -பாசுரங்களின் தொகுப்பு

ஸ்ரீ பொய்கையார்-
வழி நின்று நின்னை தொழுவார் வழுவா மொழி நின்ற மூர்தியரே யாவர் பழுது ஒன்றும்
வாராத வண்ணம் விண் கொடுக்கும் மண்ணளந்த சீரான் திரு வேங்கடமே–76-

ஸ்ரீ பூதத் ஆழ்வார்-
வேம்கடத்தான் மா கடலான் மற்றும் நினைப்பரிய நீள் அரங்கத்துள்ளான் எனை பலரும்
தேவாதி தேவன் எனப் படுவான் முன் ஒரு நாள் மாவாய் பிளந்த மகன்-28-

ஸ்ரீ பேய் ஆழ்வார்-
உளன் கண்டாய் நல் நெஞ்சே! உத்தமன் என்றும் உளன் கண்டாய் உள்ளுவார் உள்ளத்து உளன் கண்டாய்
விண்ணோடு ஓங்கக் கொடு உயரும் வீம் கருவி வேம்கடத்தான் மண்ணோடு ஓங்க தான் அளந்தமன்-40–

ஸ்ரீ நம் ஆழ்வார்
குன்றம் ஏந்தி குளிர் மழை காத்தவன் அன்று ஞாலம் அளந்த பிரான் பரன்
சென்று சேர் திரு வேம்கட மா மலை ஒன்றுமே தொழ நம் வினை ஓயுமே–3-3-8-
தாள் பரப்பி மண் தாவிய ஈசனை நீள் பொழில் குருகூர்  சடகோபன் சொல்
கேழில் ஆயிரத்து இப் பத்தும் வல்லவர் வாழ்வார் வாழ்வு எய்தி ஞாலம் புகழவே 3-3-11
என்னாளே நாம் மண் அளந்த இணை தாமரைகள் காண்பதற்கு என்று எந்நாளும் நின்று இமையோர்கள் ஏத்தி இறைஞ்சி இனம் இனமாய்
மெய் நா மனத்தால் வழிபாடு செய்யும் திருவேம்கடத்தானே மெய் நான் எய்தி என்னாள் உன் அடிக் கண் அடியேன் மேவுவதே 6-10-6

ஸ்ரீ பெரியாழ்வார்
என் இது மாயம் என் அப்பன் அறிந்திலன் முன்னைய வண்ணமே கொண்டு அளவாய் என்ன
மன்னு நமுசியை வானில் சுழற்றிய மின்னு முடியானே ! அச்சோ அச்சோ! வேம்கட வாணனே அச்சோ அச்சோ  ! 1-8-9-

ஸ்ரீ ஆண்டாள்-
மாவலியை நிலம் கொண்டான் வேம்கடத்தே நிரந்து ஏறி பொழி வீர்காள் உலன்குண்ட விளம் கனி போல் உள் மெலிய 
புகுந்து என்னை நலம் கொண்ட நாரணற்கு என் நடலை நோய் செப்புமினே 8-6

ஸ்ரீ திரு மங்கை ஆழ்வார்-
வண் கையான் அவுணர்க்கு நாயகன் வேள்வியில் சென்று மாணியாய் மண் கையால் இரந்தான் மராமரம் ஏழும் எய்த வலத்தினான்
எண் கையான் இமயத்து உள்ளான் இரும் சோலை மேவிய எம்பிரான் திண் கைம்மா துயர் தீர்த்தவன் திரு வேம்கடம் அடை நெஞ்சமே – 1-8-5-
குறளாய் நிலம் ஈர் அடியாலே விண் தோய் சிகரத் திருவேம்கடம் மேய அண்டா அடியேனுக்கு அருள் புரியாயே –1-10-4-
வேம்கடம் மேவி மாண் குறளான அந்தணர்க்கு இன்று அடிமை தொழில் பூண்டாயே—2-1-1-
வட மலையை வரி வண்டார் கொந்து அணைந்த பொழில் கோவல் உலகு அளப்பான் அடி நிமிர்ந்த
அந்தணனை யான் கண்டது அணி நீர் தென் அரங்கத்தே 5-6-7-
மான் கொண்ட தோல் மார்வின் மாணியாய் மாவலி மண் தாள் கொண்டு தாளால் அளந்த பெருமானை
தேன் கொண்ட சாரல் திரு வேம்கடத்தானை நான் சென்று நாடி நறை யூரில் கண்டேனே 6-8-1-

————————————————–

இவனே ஸ்ரீ வராஹன் –

ஸ்ரீ பேய் ஆழ்வார்-
வேம்கடமே மேல் ஒரு நாள் மண் கோட்டு கொண்டான் மலை–45-

ஸ்ரீ திரு மழிசைப் பிரான் –
குன்றில் நின்று வான் இருந்து நீள் கடல் கிடந்து மண் ஓன்று சென்று அது  ஒன்றை உண்டு அது ஓன்று இடந்து பன்றியாய்–திருச்சந்த -48-

———————————–

இவனே ஸ்ரீ நரஸிம்ஹன்-

ஸ்ரீ திரு மங்கை ஆழ்வார்-
வண் கையான் அவுணர்க்கு நாயகன் வேள்வியில் சென்று மாணியாய் மண் கையால் இரந்தான் மராமரம் ஏழும் எய்த வலத்தினான்
எண் கையான் இமயத்து உள்ளான் இரும் சோலை மேவிய எம்பிரான் திண் கைம்மா துயர் தீர்த்தவன் திரு வேம்கடம் அடை நெஞ்சமே – 1-8-5-
தூணாய் அதனூடு அரியாய் வந்து தோன்றி பேணா அவுணன் உடலம் பிளந்திட்டாய்!
சேணார் திரு வேம்கட மா மலை மேய கோணா கணையாய்! குறிக் கொள் எனை நீயே–1-10-5-
வேம்கடத்து அரியை பரி கீறியை வெண்ணெய் வுண்டு உரலின் இடை ஆப்புண்ட
தீம் கரும்பினை தேனை நன் பாலினை அன்றி என் மனம் சிந்தை செய்யாதே 7-3-5-

———————————

இவனே ஸ்ரீ ஆலிலை பாலகன் –

ஸ்ரீ திரு மங்கை ஆழ்வார்-
எண் திசைகளும் எழ உலகமும் வாங்கி பொன் வயிற்றில் பெய்து பண்டு ஓர் ஆல் இல்லை பள்ளி கொண்டவன் பால் மதிக்கு இடர் தீர்த்தவன்
ஒண் திறல் அவுணன் உரத்து உகிர் வைத்தவன் ஒள எயற்றோடு திண் திறல் அரியாயவன் திரு வேம்கடம் அடை நெஞ்சமே -1-8-6
நீரார் கடலும் நிலனும் முழுது உண்டு ஏராலம் இளம் தளிர் மேல் துயில் எந்தாய்!
சீரார் திரு வேம்கட மா மலை மேய ஆரா அமுதே!அடியேற்கு அருளாயே 1-10-3-

———————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ ஆழ்வார்கள் திருவடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

ஸ்ரீ பிள்ளை பெருமாள் ஐயங்கார் அருளிய திருவேங்கடத்தந்தாதி -76-100-

February 26, 2016

ஞானக் கண் தா கனவு ஒக்கும் பவம் துடை நஞ்சு இருக்கும்
தானக் கண்டா கனற்சோதி என்று ஏத்தும் வன் தாலமுடன்
வானக் கண் தா கன வண்ணா என்று ஒது ஒலி வந்து அடையா
ஈனக் கண்டா கனற்கு ஈந்தான் பர கதி என் அப்பனே –76-

நஞ்சு இருக்கும் தானக் கண்டா -விஷம் தங்கும் இடம் -கழுத்தை யுடையவனே –
கனற்சோதி -அனல் பிழம்பின் வடிவமானவனே -கனச்சோதி-திரண்ட சோதி வடிவம் ஆனவனே –
ஞானக் கண் தா –
கனவு ஒக்கும் பவம் துடை-பிறப்பை ஒழித்து அருள்வாய் -கண்ட கனாவின் பொருள் போல் யாவும் பொய் அன்றோ
என்று ஏத்தும் -என்று சொல்லி சிவ பிரானைத் துதிக்கிற
வன் தாலமுடன் -வழிய நாவுடன் கூடி
வானக் கண் தா கன வண்ணா என்று ஒது ஒலி வந்து அடையா –
விஷ கண்டா தழல் வண்ணா என்று துதிப்பவன் முகில் வண்ணா -என்ற
செவிக்கு இனிய காணிலும் உருப்பொலார் செவிக்கினாத கீர்த்தியார் -திருச்சந்த விருத்தம்
சொல்லைக் கேட்காமல்
திருமாலைத் துதிக்கும் ஓசை தனது செவிகளில் வந்து நுழையப் பெறாத
ஈனக் கண்டா கனற்கு ஈந்தான் பர கதி என் அப்பனே —

————————————————————————–

என் அப்பன் ஆகத்துப் பொன் நூலன் வேங்கடத்து எந்தை துயில்
மன் அப்பன் நாகத்துக்கு அஞ்சல் என்றான் பல் மணி சிதறி
மின்னப் பல் நாகத்துப் பாய்ந்தான் கதை அன்றி வெவ்வினைகள்
துன்னப் பல் நா கத்துப் பொய்ந்நூல் புகா என் துளைச் செவிக்கே –77–

என் அப்பன் ஆகத்துப் பொன் நூலன்-பொன்னால் ஆகிய யஜ்ஞ்ஞோபவீதம் தரித்தவன்
ஆகத்தில் தாயாரையும் பொன் நூலூஅலையும் தரித்தவன் என்றுமாம்
வேங்கடத்து எந்தை துயில் மன் அப்பன்-கண் வளர்ந்து அருள கடலை யுடையவன் -அப்பில் துயில் மன்னுபவன் –
நாகத்துக்கு அஞ்சல் என்றான் -ஸ்ரீ கஜேந்திர ஆழ்வானுக்கு அபய பிரதானம் பண்ணி அருளியவன்
பல் மணி சிதறி மின்னப் பல் நாகத்துப் பாய்ந்தான்-பல முடிகளிலும் பல மாணிக்கம் தெறித்து
மின்னல் போலே விளங்கும் பற்களை யுடைய காளியன் பாம்பின் மேலே வலியப் பாய்ந்தவன்
கதை அன்றி -திவ்ய சேஷ்டிதங்கள் பற்றிய கதைகளை தவிர
வெவ்வினைகள் துன்னப்-கொடிய வினைகள் நெருங்க
பல் நா கத்துப் பொய்ந்நூல் புகா என் துளைச் செவிக்கே —
பர சமயத்தாரது-பல நாக்குகள் கத்தும் பொய்யான சமய நூல்கள் பொருள்கள் எனது செவித் துளையில் நுழையாது
பெரியார்கள் இடம் நுண்ணிய பொருளைக் கேட்கவே துளைச் செவி என்கிறார்

———————————————————————-

நாரை விடு தூது

செவித்தலை வன்னியன் சூடு உண்ட வேய் இசை தீப்பதும் யான்
தவித்து அலை வன்மயலும் தமர் காப்பும் தமிழ்க் கலியன்
கவித்தலைவன் திரு வேங்கடத்தான் முன் கழறுமின் பொன்
குவித்து அலை வந்து உந்து கோனேரி வாழும் குருகினமே –78-

பொன் குவித்து அலை வந்து உந்து கோனேரி வாழும் குருகினமே —
நீங்கள் செய்த பாக்கியம் எனக்கு கிட்ட வேண்டுமே -நானும் திருவேங்கடமுடையான் உடைய கோனேரியில் வாழ வேண்டாவோ
கோனேரி வாழும் குருகாய்ப் பிறப்பேனே –அங்குத்தை வாசம் தானே போக ரூபமாய் இருக்கும் என்கை-
வன்னியன் சூடு உண்ட வேய் இசை-நெருப்பில் சுடப்பட்ட மூங்கிலின் ஆகிற புல்லாங்குழலின் இசைப் பாட்டு –
செவித்தலை தீப்பதும் -எனது காதுகளின் இடத்தைச் சுடுவதையும் –
தீங்குழல் ஈருமாலோ -நெருப்பு போலே சுடும் வேய்ங்குழல் ஓசை என்றுமாம்
யான் தவித்து அலை வன்மயலும்-யான் விரக தாபம் கொண்டு வருந்துகிற வலிய எனது மோகத்தையும்
தமர் காப்பும் -பாங்கியர் செவிலியர் முதலிய உற்றார் சைத்ய உபசாரம் செய்து எனது பாதுகாக்கும் வகையும்
தமிழ்க் கலியன் கவித்தலைவன் -நாலு கவிப் பெருமாள் -என்று விருது வாசிக்கத் தக்க
திருமங்கை ஆழ்வார் திவ்ய ஸூகத்திகளுக்கு பாட்டுடைத் தலைவனான திரு வேங்கடத்தான் முன் கழறுமின்
பிரபஞ்ச விஷய வெறுப்பும் பகவத் விஷய அனுபவத்தில் ஆர்த்தியும் தோன்ற அருளிச் செய்கிறார்

——————————————————————————

குருகூரர் அங்க மறைத் தமிழ் மாலை குலாவும் தெய்வ
முருகு ஊர் அரங்கர் வட வேங்கடவர் முன் நாள் இலங்கை
வரு கூரர் அங்கம் துணித்தார் சரணங்கள் வல்வினைகட்கு
இரு கூர் அரங்கள் கண்டீர் உயிர்காள் சென்று இரவுமினே –79-

உயிர்காள்-பிராணிகளே
குருகூரர் அங்க மறைத் தமிழ் மாலை -திருமங்கை ஆழ்வார் அருளிச் செய்த ஆறு பிரபந்தங்கள் ஆகிய அங்கங்கள் யுடைய
சிஷை வியாகரணம் சந்தஸ் நிருத்தம் ஜ்யோதிஷம் கல்பம் -போல்வன –
நம்மாழ்வார் அருளிச் செய்த நான்கு தமிழ் வேதமாகிய பா மாலைகளில்
குலாவும் தெய்வ முருகு-பொருந்திய தெய்வத் தன்மை யுள்ள தெய்வ மணம்
ஊர் அரங்கர் -வீசப்பெற்ற ஸ்ரீ ரங்க நாதரும்
முன் நாள் இலங்கை வரு கூரர் அங்கம் துணித்தார்
வட வேங்கடவர்
சரணங்கள் வல்வினைகட்கு இரு கூர் அரங்கள் கண்டீர் -கூரிய வாள் விசேஷங்கள் ஆகும்
சென்று இரவுமினே -அவன் இடம் சென்று பிராரத்து அருள் பெறுவீர் –

——————————————————————————

இரணிய நாட்டன் இரணியன் ஈர் ஐந் தலையன் கஞ்சன்
முரணிய கோட்டின் நகத்தின் சரத்தின் முன் தாளின் துஞ்சத்
தரணியில் குத்தி இடந்து எய்து உதைத்தவன் சர்ப்ப வெற்பன்
அரணிய கேழல் அரி ராகவன் கண்ணன் ஆகி வந்தே –80-

சர்ப்ப வெற்பன் -சேஷ கிரியில் எழுந்து அருளி இருப்பவனான திருமால் –
அரணிய கேழல் -அரண் போலே ரஷிக்கும் தன்மை யுள்ள வராக மூர்த்தியும்
அரணிய -காட்டில் சஞ்சரிக்கும் என்றுமாம்
அரி-சிங்கப் பிரானும்
ராகவன்-சக்ரவர்த்தி திருமகனும்
கண்ணன் -ஸ்ரீ கிருஷ்ணனாகவும்
ஆகி வந்தே -திருவவதரித்து -முறையே
இரணிய நாட்டன் -ஹிரண்யாஷன்-பொன்னிறமான கண்கள் கொண்டவன் நாட்டம் -கண்
இரணியன்
ஈர் ஐந் தலையன்
கஞ்சன்
முரணிய கோட்டின் -வலிமை யுள்ள கொம்பினாலும்
நகத்தின்-நகங்களினாலும்
சரத்தின் -அம்புகளாலும் -கரத்தின் -பாட பேதம் -கைகளால் அம்பு தொடுத்து என்றபடி
முன் தாளின் -முந்தி நீட்டிய திருவடிகளாலும்
துஞ்சத்
தரணியில்
குத்தி
இடந்து
எய்து
உதைத்தவன்
நிரல் நிறை அணி யாக அருளிச் செய்கிறார் –

————————————————————————-

வந்தித்து இருக்கு மறை போற்றும் வேங்கட வாண மலர்
உந்தித் திருக் குங்குமம் அணி மார்ப உள் வஞ்சனையும்
புந்தித் திருக்கும் வெகுளியும் காமமும் பொய்யும் விட்டுச்
சிந்தித் திருக்குமது எக்காலம் யான் உன் திருவடியே –81-

வந்தித்து போற்றும் -போற்றி வணங்கி -துதிக்கப் பெற்ற
இருக்கு மறை -ருக் போன்ற வேதங்களால்
-வேங்கட வாண
மலர் உந்தித் திருக் குங்குமம் அணி மார்ப -திரு உந்திக்கமலம் -பெரிய பிராட்டியார் -குங்குமச் சாந்து அணிந்த திரு மார்ப
உள் வஞ்சனையும் -மனத்தில் அடங்கிய வஞ்சனைகளையும்
புந்தித் திருக்கும்-அறிவின் மாறுபாட்டையும்
வெகுளியும் -கோபத்தையும்
காமமும்
-சிற்றின்ப ஆசையையும்
பொய்யும் –
விட்டுச் சிந்தித் திருக்குமது எக்காலம் யான் உன் திருவடியே-

———————————————————————

திருவடி வைக்கப் புடவி பற்றாது அண்டம் சென்னி முட்டும்
கருவடிவைக் கலந்து ஆற்றா எண் திக்கும் கடல் மண் கொள்வான்
பொரு வடிவைக் கனல் ஆழிப் பிரான் புனல் ஆழி கட்டப்
பெரு வடிவைக் கண்ட அப்பன் எவ்வாறு அடி பேர்ப்பதுவே –82-

பொரு வடி -போர் செய்கின்ற -பலவகைப் பட்ட திவ்யாயுதங்களில் -தேர்ந்து எடுத்த
வைக்-கூர்மையான
கனல் ஆழிப்-அக்னியைச் சொரிகிற சக்ராயுதத்தை யுடைய
பிரான் -தலைவனும்
ஆழி கட்டப் -சமுத்ரத்தை அணை கட்டிக் கடக்க
புனல் பெரு வடிவைக் கண்ட -அக்கடலின் நீர் மிக்க வற்றுதலை அடையும் படி செய்து அருளிய
அப்பன்-திருவேங்கடமுடையான்
திருவிக்கிரம அவதாரம் செய்து அருளிய காலத்தில்
திருவடி வைக்கப் புடவி பற்றாது
அண்டம் சென்னி முட்டும்
கருவடிவைக் கலந்து ஆற்றா எண் திக்கும்
இங்கனம் பெரு வடிவு கொண்ட திருமால்
கடல் மண் கொள்வான் -கடல் சூழ்ந்த உலகத்தில் மூன்று அடி அளந்து கொள்வதற்காக
எவ்வாறு அடி பேர்ப்பதுவே –
பெருமை அணி கொண்டு அருளிச் செய்கிறார் –

——————————————————————–

பேர் ஆனைக் கோட்டினைப் பேர்த்தானை வேங்கடம் பேணும் துழாய்த்
தாரானை போதானைத் தந்தானை எந்தையை சாடு இறப் பாய்ந்து
ஊர் ஆனை மேய்த்து புள் ஊர்ந்தானை பஞ்சவர்க்கு உய்த்து நின்ற
தேரானை நான் மறை தேர்ந்தானை தேரும் நும் தீது அறுமே –83-

பேர் ஆனைக் கோட்டினைப் பேர்த்தானை
வேங்கடம் பேணும் துழாய்த் தாரானை
போதானைத் தந்தானை
எந்தையை
சாடு இறப் பாய்ந்து -சகடா சுரனை முறியும் படி தாவி உத்தைத்து
ஊர் ஆனை மேய்த்து -பசுக்களை மேய்த்து
புள் ஊர்ந்தானை
பஞ்சவர்க்கு உய்த்து நின்ற தேரானை
நான் மறை தேர்ந்தானை
தேரும் நும் தீது அறுமே -அறிந்து ஸ்துதியுங்கோள் -உங்கள் துன்பங்கள் நீங்கும்
பேரானை -பேர்த்தானை என்றும் -தாரானை தந்தானை -என்றும் -ஊரானை ஊர்ந்தானை -தேரானை தேர்ந்தானை –
விரத ஆபாச அலங்காரம் -முரண் விளந்தழிவணி -சொல்லிலும் பொருளிலும் முரணுதல் முரணே

தொலைந்தானை ஓதும் தொலையானை யன்னை சொல்லால் மகுடம் கலைந்தானை ஞானக் கலையானை
யாய்ச்சி கலைத் தொட்டிலோடு அலைந்தானை பாலின் அலையானை
வாணன் கை யற்று விழ மலைந்தானை சோலை மலையானை
-வாழ்த்து எண் மட நெஞ்சமே -திரு அழகர் திரு வந்தாதி –83-

மாத் துளவத் தாரானை வேட்கை எல்லாம் தந்தானை
மும்மதமும் வாரானை யன்று அழைக்க வந்தானை
காரான மெய்யான யன்பருக்கு மெய்த்தானை
கண் கை கால் செய்யானை வேலை யணை செய்தானை
வையம் எல்லாம் பெற்றானை காணப் பெறாதானை
கண் மலைக்கு கற்றானைக் காத்ததொரு கல்லானை
யற்றார்க்கு வாய்ந்தானை சம்பவள வாயானை
மா முடியப் பாய்ந்தானை யாடரவப் பாயானை -திருநறையூர் நம்பி மேக விடு தூது

———————————————————————

அறுகு ஊடு கங்கை தரித்தான் அயன் அழைத்தாலும் இச்சை
அறு கூடு மால் அடியார் அடிக்கே அப்பன் வேங்கடவன்
மறுகு ஊடு மாதர் ஏறி பூண் எறிக்கும் மதில் அரங்கன்
மறு கூடு நம்மை மருவாமல் வாழ்விப்பன் மா மனமே –84-

மா மனமே -சிறந்த மனமே -பந்த மோஷங்களுக்கு மனமே காரணம் -கொண்டாடி விளிக்கிறார்
அறுகு ஊடு கங்கை தரித்தான் -முடியில் சூடிய அறுகம் புற்களின் இடையே கங்கையையும் தரித்தவனும்
அயன் -பிரமனும்
அழைத்தாலும்-வலிய வந்து தம்மிடம் சேருமாறு கூப்பிட்டாலும்
இச்சை அறு -விருப்பம் கொள்ளாது ஒழிவாய்
கூடு மால்அடியார் அடிக்கே –
அங்கனம் சேர்ந்தால் –
ஊடு மாதர் ஏறி பூண் –மறுகு-எறிக்கும் மதில் அரங்கன்
தம் கணவர் உடன் பிணங்கி மகளிர் கழற்றி எறிந்த ஆபரணங்கள் எடுப்பவர் இல்லாமல் வீதிகளிலே கிடந்தது ஒலி வீசப் பெற்றதும்
மதிள்கள் சூழ்ந்ததுமான ஸ்ரீ ரங்கத்தை யுடைய
அப்பன் வேங்கடவன்
மறு கூடு நம்மை மருவாமல் வாழ்விப்பன் –
பறவை தங்கும் கூடு போன்று உயிர் தங்கும் உடல் –
யமகம் முன் இரண்டு அடிகளிலும் பின் இரண்டு அடிகளிலும் காணலாம் –

————————————————————————-

மாமன் அங்காந்த வல் வாய்ப் புள்ளை ஏவமடித்து பித்தன்
நா மனம் காந்த அன்று ஓட எய்தான் நறும் பூங்கொடிக்குத்
தாமன் அம் காந்தன் திருவேங்கடத்து எந்தை தாள்களில் என்
தீ மனம் காந்தம் கவர் ஊசி போல் என்று சேர்வதுவே –85-

மாமன் -மாமனான கம்சன்
அங்காந்த வல் வாய்ப் புள்ளை ஏவ -பகாசுரனை ஏவ
மடித்து -அதனைக் கொன்று
பித்தன் நா மனம் காந்த அன்று ஓட எய்தான்-சிவன் தன நாவில் பொருந்திய நீர் வற்றுமாறு பாணாசுர யுத்தத்தில் ஓடும்படி எய்தவனும்
நா மன் அம் காந்த -நா உலர என்னும் படி
நறும் பூங்கொடிக்குத் தாமன் அம் காந்தன்
திருவேங்கடத்து எந்தை
தாள்களில் என் தீ மனம் காந்தம் கவர் ஊசி போல் என்று சேர்வதுவே —
இரும்பைக் காந்தம் இழுக்கின்ற வாறு எனைத் திரும்பிப் பார்க்க ஒட்டாமல் திருவடிக் கரும்பைத் தந்து அருள்வாய் என்கிறார் –

————————————————————-

சேரும் மறுக்கமும் நோயும் மரணமும் தீ வினையின்
வேரும் அறுக்க விரும்பி நிற்பீர் வட வேங்கடத்தே
வாரும் மறுக்க அறியான் எவரையும் வாழ அருள்
கூரும் மறுக் கமலை அணி மார்பன் கைக் கோதண்டனே –86–

சேரும்-கரும கதியால் வந்து அடைகின்ற
மறுக்கமும் -மனக் குழப்பங்களும்
நோயும் மரணமும்
தீ வினையின் வேரும் -கொடிய கருமத்தின் மூலத்தையும்
அறுக்க விரும்பி நிற்பீர்– வட வேங்கடத்தே வாரும்
மறுக்க அறியான் எவரையும் -சரணம் அடைந்த எவரையுமே மறுக்காத சரணாகத வத்சலன்
வாழ அருள் கூரும் -அடியார் அனைவரும் வாழ கருணை பொழிபவன்
மறுக் -ஸ்ரீ வத்சம் மறுவையும் -கமலை -பெரிய பிராட்டியாரையும் அணிந்த -அணி மார்பன் கைக் கோதண்டனே —

———————————————————————————————————-

கோதண்டத்தான் நந்தன் வாள் கதை நேமியன் கோல வட
வேதண்டத்தான் அத்தன் இன் இசையான் மண்ணும் விண்ணும் உய்ய
மூதண்டத் தானத்து அவதரித்தான் எனில் முத்தி வினைத்
தீது அண்டத்தான் அத்தனு எடுத்தான் எனில் தீ நரகே –87-

கோதண்டத்தான் நந்தன் வாள் கதை நேமியன்
கோல வட வேதண்டத்தான் -அழகிய திருவேங்கட திருமலை யுடையவன்
அத்தன்-எல்லா உயிர்கட்கும் தலைவன்
இன் இசையான்-வேய்ங்குழல் இனிய இசையை யுடையவன் -இனிய புகழை யுடையவன் என்றுமாம் –
மண்ணும் விண்ணும் உய்ய மூதண்டத் தானத்து அவதரித்தான்
எனில் -மெய்ம்மை உணர்ந்து சொன்னால்
முத்தி -பரமபதம் கிட்டும் -அவதார ரகஸ்ய ஞானமே முக்தி தரும் என்றதாயிற்று
வினைத் தீது அண்ட -ஊழ் வினையின் தீமை வந்து தொடர -கர்ம வசித்தால் நம்மைப் போலே அவனும்
த்தான் அத்தனு எடுத்தான் -தான் அந்த தேகத்தை எடுத்தான் என்று உண்மை உணராமல்
எனில்-சொன்னால்
தீ நரகே –கொடிய நரகமே நேரும்
தராதலத்து மீனவதார முதலானவை வினையின்றி இச்சையானவதாரறிவர் அவரே முத்தராமவரே -திரு அழகர் திருவந்தாதி –

—————————————————————-

நரகம் அடங்கலும் சென்று எய்த்த பாவிக்கு நாரியர் மேல்
விரகம் அடங்க மெய்ஞ்ஞானம் வெளி செய வீடு பெற
உரகம் மடங்க நடித்த பொற்றாள் இன்று என் உச்சி வைப்பாய்
வரகமடம் கயல் ஆனாய் வடமலை மாதவனே –88–

வரகமடம் கயல் ஆனாய்-வரம் கமடம் கயல் ஆனாய் -சிறந்த ஆமை மீன் திருவவதாரம் செய்து அருளினாய்
வர -தனித்து சிறந்தவனே என்றுமாம்
வடமலை மாதவனே —
நரகம் அடங்கலும் சென்று எய்த்த பாவிக்கு
நாரியர் மேல் விரகம் அடங்க -மகளிர் விஷயமான உண்டாகும் ஆசை தணியவும்
மெய்ஞ்ஞானம் வெளி செய-தத்வ ஞானம் தோன்றவும்
வீடு பெற -பரமபதம் கிடைக்கவும்
உரகம் மடங்க நடித்த பொற்றாள் இன்று என் உச்சி வைப்பாய் -காளியன் தலை மடங்கும்படி நடனம் செய்த திருவடிகளை

காளியன் பொய்கை களங்கப் பாய்ந்திட்டவன் நீண் முடி ஐந்திலும் நின்று நடம் செய்து

—————————————————————-

மாதிரம் காதல் மனை வாழ்க்கை என்று எண்ணி வான் பொருட்டு
மாதிரம் காதம் பல உழல்வீர் இன்னும் மைந்தன் என்று ஓர்
மாது இரங்காத படி வணங்கீர் அரிமா வொடு கைம்
மா திரங்காது அமர் செய்கின்ற சேட மலையினையே –89-

காதல் மனை வாழ்க்கை-மனையாள் உடன் கூடிய இல்லத்து வாழ்தலை
மாதிரம் -மிக்க நிலை யுள்ளத்து –
என்று எண்ணி
அதற்கு உபயோகமாக
வான் பொருட்டு -மிக்க செல்வத்தை ஈட்டுதற் பொருட்டு
மாதிரம் காதம் பல உழல்வீர் -திக்குகள் தோறும் அநேக காத தூரம் சுற்றி அலைபவர்களே –
இன்னும் மைந்தன் என்று ஓர் மாது இரங்காத படி –
இன்னமும் உங்களைப் புத்திரன் என்று ஒரு பெண் அன்பு செய்யாத படி -பிறப்பு அற்று முக்தி பெறுமாறு
வணங்கீர் அரிமா வொடு கைம் மா திரங்காது அமர் செய்கின்ற சேட மலையினையே –
சிங்கங்கள் உடன் யானைகள் பின் வாங்காமல் போர் செய்யப் பெற்ற
சேஷ கிரி திருவேங்கட திருமலையில் எழுந்து அருளி இருக்கின்ற எம்பெருமானை வணங்குகள் –

———————————————————————————————

மலையின் அரக்கர் உடன்று எழுந்தார் என்று மா மறை நூல்
கலையினர் அக்கருடன் இந்திராதியர் காட்ட செய்யும்
கொலையினர் அக்கருடன் ஏறும் வேங்கடக் குன்றர் என்றால்
உலையின் அரக்கு அருள் தந்திலர் ஏனும் என் உள் அவர்க்கே –90-

மா மறை நூல் கலையினர் -பிரம தேவரும்
அக்கருடன் -அக்கர் உடன் -ருத்ராஷ மாலை /எலும்பு மாலையை தரித்த சிவ பிரானும் ஆகிய இரு மூர்த்திகள் உடன்
முனிவர்கள் யஷர்கள் என்றுமாம்
இந்திராதியர் -இந்த்ரிரன் முதலிய தேவர்கள்
மலையின் அரக்கர் உடன்று எழுந்தார் என்று காட்ட –
மலைகள் போலே அரக்கர்கள் உக்கிரம் கொண்டு ஓங்கினார்கள் என்று சொல்லி முறையிட
செய்யும் கொலையினர் -செய்த அவ்விராக்கதர் வாதத்தை யுடையரான
அக்கருடன் ஏறும் வேங்கடக் குன்றர் என்றால் -என்று சொன்னால்
அருள் தந்திலர் ஏனும் -என் உள் அவர்க்கே –உலையின் அரக்கு -நெகிழ்ந்து உருகும் –
விரக வேதனை உற்ற தலைவின் கூற்று –

——————————————————————

தோழி தலைமகனை ஏதம் கூறி இரவு வரல் விலக்கல் –

உள்ளம் அஞ்சாய்வலியாய் வலியார்க்கும் உபாயம் வல்லாய்
கள்ளம் அஞ்சு ஆயுதம் கை வரும் ஆயினும் கங்கு லினில்
வெள்ள மஞ்சு ஆர் பொழில் வேங்கடக் குன்றினில் வீழ் அருவிப்
பள்ளம் அம்சாரல் வழி வரில் வாடும் இப்பாவையுமே –91–

நீ
உள்ளம் அஞ்சாய்
வலியாய்
வலியார்க்கும் உபாயம்– கற்பிக்கும் படி –வல்லாய் –
கள்ளம் -களவும் -அஞ்சு ஆயுதம் -பஞ்சாயுதங்களும் உனக்கு கை வரும்
ஆயினும்
கங்கு லினில் -வெள்ள மஞ்சு ஆர் பொழில் வேங்கடக் குன்றினில் வீழ் அருவிப் பள்ளம் -அம்சாரல் வழி வரில்-
அழகிய மலைப் பக்கத்து வழியே நீ வந்தால்
வாடும் இப்பாவையுமே –நின் வரவை எதிர்பார்த்து இருக்கும் இப்பென்னும் வருந்துவாள்
ஆறு பார்த்துற்ற அச்சக் கிளவி துறை -என்பர் -வெளிப்படையாக வந்து திருக்கல்யாணம் செய்வதை வலியுறுத்தி அருளுகிறார்
பெரியாழ்வார் போலே அதிசங்கை யுடன் அருளிச் செய்கிறார் –

—————————————————————

பாவை இரங்கும் அசோதைக்கு முத்து பதுமச் செல்விக்கு
ஏவை இரண்டு அன்ன கண்மணி நீலம் இடு சரணப்
பூவை இரந்தவர்க்கு இன்ப வளம் புல் அசுரர்க்கு என்றும்
மா வையிரம் திரு வேங்கடத்து ஓங்கும் மரகதமே –92–

திரு வேங்கடத்து ஓங்கும் மரகதமே-பச்சை நிறமும் ஒளியையும்பற்றி –
பாவை இரங்கும் அசோதைக்கு-சித்திர பிரதிமைகளும் இந்த அழகு இல்லையே என்று இரங்கும் படியான அழகு வாய்ந்த யசோதைக்கு
முத்து -அருமையால் முத்து போன்றும் –
பதுமச் செல்விக்கு -தாமரை மலராள்- திருமகளுக்கு
ஏவை இரண்டு அன்ன கண்மணி நீலம்-இரண்டு அம்புகளைப் போன்ற கண்களில் உள்ள கரு விழிகள் போலும்
இடு சரணப் பூவை இரந்தவர்க்கு -திருவடித் தாமரையை இரந்தவர்களுக்கு
இன்ப வளம்-பேர் இன்பப் பெருக்காம்
புல் அசுரர்க்கு என்றும் மா வையிரம் -பெரும் பகையாம் –
திரு வேங்கடத்தில் ஓங்கும் மரகதமே -யசோதை பிராட்டிக்கு முத்தாகவும் பெரிய பிராட்டியாருக்கு நீல மணியாகவும்
அடியார்க்கு பவளமாகவும் -அசுரர்க்கு வைரமாகவும் -பஞ்ச ரத்னங்களையும் அருளிச் செய்கிறார் –பல படப் புனை அணி –

——————————————————————-

மரகதத்தைக் கடைந்து ஒப்பித்தது ஒத்தன வாழ்த்தினர் தம்
நரகதத்தைத் தள்ளி வைகுந்தம் நல்கின நப்பின்னை ஆம்
விரகதத்தைக்கு விடை ஏழ் தழுவின வேங்கடவன்
குரகதத்தைப் பிளந்தான் தோள்கள் ஆகிய குன்றங்களே –93-

குரகதத்தைப் பிளந்தான் -குதிரை வடிவாய் வந்த கேசி என்னும் அசுரனை வாய் பிளந்து அழித்தவனான
ஒற்றைக் குளம்பால் செல்லும் குரகதம் -குதிரை
வேங்கடவன்
தோள்கள் ஆகிய குன்றங்களே –
மரகதத்தைக் கடைந்து ஒப்பித்தது ஒத்தன-நிறம் ஒளி-திரண்டு உருண்டு நெய்ப்புடை பற்றி
வாழ்த்தினர் தம் நரகதத்தைத் தள்ளி வைகுந்தம் நல்கின நப்பின்னை ஆம் விரகதத்தைக்கு விடை ஏழ் தழுவின –

—————————————————————-

குன்றுகள் அத்தனையும் கடல் தூராக் குவித்து இலங்கை
சென்று களத்து அனைவோரையும் மாய்த்து திருச் சரத்தால்
அன்று களத்தனை அட்டானை அப்பனை ஆய் மகள் தோள்
துன்று களத்தனை ஏத்த வல்லார்க்கு இல்லை துன்பங்களே –94-

குன்றுகள் அத்தனையும்-மலைகளை எல்லாம்
கடல் தூராக் குவித்து -கடல் தூர்ந்திடும்படி -வானரங்களைக் கொண்டு கொணர்ந்து ஒருங்கு சேர்த்து அணை கட்டி
இலங்கை சென்று களத்து அனைவோரையும் மாய்த்து –
திருச் சரத்தால் -ப்ரஹ்மாசத்ரத்தால்
அன்று களத்தனை-கள்ளத்தனான இராவணனை – அட்டானை
அப்பனை
ஆய் மகள் தோள் துன்று களத்தனை -நப்பின்னை பிராட்டி யுடைய திருக் கைகளால் தழுவப் பட்ட கழுத்தை யுடையவனை
ஏத்த வல்லார்க்கு இல்லை துன்பங்களே –

————————————————————–

துன்பம் களையும் சனனம் களையும் தொலைவு அறு பேர்
இன்பம் களையும் கதி களையும் தரும் எங்கள் அப்பன்
தன்பங்கு அளையும் படி மூவரை வைத்து தாரணியும்
பின்பு அங்கு அளையும் இழுதும் உண்டானுடைப் பேர் பலவே –95–

மூவரை வைத்து-பிராட்டி -பிரமன் -சிவன் மூவரையும்
தன்பங்கு அளையும் படி-தனது திருமேனியில் பாகங்களில் பொருந்தும்படி
தாரணியும் -கல்பாந்த காலத்திலேயே பூமியையும்
பின்பு அங்கு அளையும் இழுதும் -பிறகு திருவாய்ப்பாடியிலே ஸ்ரீ கிருஷ்ணனாய் தயிரையும் நெய்யையும்
உண்டான் -எங்கள் அப்பனுடைப் பேர் பலவே
துன்பம் களையும்
சனனம் களையும்
தொலைவு அறு பேர் இன்பம் களையும் கதி களையும் தரும் -நீங்காத நிரதிசய இன்பங்களையும் பரம பத பிராப்தியையும் அளிக்கும் –
உண்டான் அடிப்பேர் பல -திருவடிகள் திருநாமங்களால் பலவே -குரு பரம்பரையை ஸூ சிப்பிக்கிறார் என்றுமாம்
குலம் தரும் இத்யாதி -திருநாம மகிமையை அருளிச் செய்கிறார் –

—————————————————————-

தலைவனைப் பிரிந்த தலைவி கடலை நோக்கி இரங்கிக் கூறல் –

பல குவளைக்குள் சில கஞ்சம் போலும் படிவ அப்பன்
நலகு அளைக்கு முன் உண்டான் நின் மாட்டும் நணுகிலனோ
உலகு வளைக்கும் கடலே நின் கண் முத்து உகுத்து இரங்கி
இலகு வளைக் குலம் சிந்தி துஞ்சாய் இன்று இரா முற்றுமே –96-

நின் கண் முத்து உகுத்து -உன் கண்களில் நின்று முத்துப் போன்ற நீர்த்துளிகளை சொரிந்து -உன்னிடம் இருந்து முத்துக்களைச் சிந்தி –
இரங்கி -புலம்பி -ஒலித்து
இலகு வளைக் குலம் சிந்தி -விளங்கும் கை வளையல்களின் வரிசையைக் கீழே சிந்தி -விளங்கும் சங்குகளின் கூட்டத்தை வெளியே சிதறி
இன்று இரா முற்றுமே -இன்று இராப் பொழுது முழுவதும்
துஞ்சாய் -தூங்குகின்றாய் இல்லை -அமைதி கொண்டு இருக்கின்றாய் இல்லை –
பல குவளைக்குள் சில கஞ்சம் போலும் படிவ அப்பன்
பல நீலோற்பல மலர்களின் இடையிடையே சில செந்தாமரை மலர்கள் பூத்தது போன்ற திருமேனியை யுடைய சுவாமியான
நலகு அளைக்கு முன் உண்டான் -அளைக்கு முன் நல கு உண்டான் -கிருஷ்ணாவதாரத்தில் வெண்ணெய் உண்பதற்கு முன்பே
கல்பாந்தரத்திலே நல்ல பூமியை விழுங்கிய தலைவன்
நின் மாட்டும் நணுகிலனோ -உலகு வளைக்கும் கடலே –
என் இடத்தில் போலே உன்னிடத்திலும் வந்து சேர்ந்திலனோ-
செம்மொழிச் சிலேடை உவமை அணியில் அருளிச் செய்கிறார்
யாமுற்றது உற்றாயோ வாழி கனை கடலே -நம்மாழ்வார் –

——————————————————————

நீட்டித்து வந்த தலைவனொடு தலைவி ஊடிப் பேசுதல் –

முற்றிலை பந்தை கழங்கை கொண்டு ஓடினை முன்னும் பின்னும்
அற்றிலை தீமை அவை பொறுத்தோம் தொல்லை ஆலின் இளங்
கற்றிலை மேல் துயில் வேங்கடவா இன்று உன் கால் மலரால்
சிற்றிலைத் தீர்த்ததற்குப் பெரு வீட்டினைச் செய்தருளே –97-

தொல்லை ஆலின் இளங் கற்றிலை மேல் -ஆலம் கன்றின் இளம் தளிர் மேல்
துயில் வேங்கடவா-ஆஸ்ரித ரஷணத்தில் ஊற்றம் உடையாய் என்றவாறு
முன்னும்-முன்னமும்
நீ எம்முடைய
முற்றிலை -சிறு முற்றத்தையும்
பந்தை -பந்தையும்
கழங்கை-விளையாடுவதற்கு உரித்தான கழற்காய் களையும்
கொண்டு ஓடினை -எடுத்துக் கொண்டு ஓடினாய் –
பின்னும் அற்றிலை தீமை-பின்பும் எம் பக்கல் தீமை செய்வதை ஒழித்தாய் இல்லை
அவை பொறுத்தோம்
இன்று உன் கால் மலரால் சிற்றிலைத் தீர்த்ததற்குப் பெரு வீட்டினைச் செய்தருளே –
மின்னிடை மடவார்கள்- – ஊடல் திருவாய்மொழி –இதற்கு மூலம்
ஸ்வா பதேசத்தில் முற்றில் -கொள்வான தவிர்வன ஆய்ந்து உணர்வும் விவேக ஞானம்
பந்து -சரீரம் முக்குணம் போலே-செந்நூல் வெண்ணூல் கருநூல் – மூன்று வகை கயிறுகளால் ஆனதால் –
விழுந்தும் எழுந்தும் சுழன்றும் உழன்றும் -விரும்பவவும் வெறுக்கவும் தக்க உடம்பு என்றவாறு
கழங்கு -ஐம்பொறிகள் -சிறுத்து ஐந்தாய் இருக்கும் விளையாட்டு கருவிகள் –
சிற்றில் -சிற்றின்பத்துக்கு உரிய பிரபஞ்ச வாழ்க்கை
உனது திருவடி ச்பர்சத்தால் இத்தை ஒழித்து-பெரு வீடான பரமபதத்தை தந்து அருள்வாய் என்றவாறு
இடையீடுள்ள உனது அனுபவமாயின் எனக்கு வேண்டா -என்கிறார் –

——————————————————————————-

அரும்பாதகன் பொய்யன் காமுகன் கள்வன் அருள் சிறிதும்
அரும்பாத கல் நெஞ்சன் ஆறாச் சினத்தான் அவாவில் நின்றும்
திரும்பாத கன்மத்தன் ஆனேற்கு சேடச் சிலம்பு அமர்ந்து அ
திரும் பாத கஞ்சம் தரில் அது காண் உன் திருவருளே –98–

அரும்பாதகன் பொய்யன் காமுகன்
கள்வன்-பண்டே யுன் தொண்டாம் பழ உயிரை என்னது என்று கொண்டேனை கள்வன் என்று -நூற்று எட்டு திருப்பதி அந்தாதி
அருள் சிறிதும் அரும்பாத கல் நெஞ்சன்
ஆறாச் சினத்தான்
அவா வினின்றும் திரும்பாத கன்மத்தன் -ஆசைகளில் இருந்து மீளாத கருமத்தை யுடையவன்
அவா வென்ப வெல்லா உயிர்க்கும் எஞ்ஞான்றும் தவா அப்பிறப்பீந்தும் வித்து –
ஆனேற்கு
சேடச் சிலம்பு அமர்ந்து அதிரும் பாத கஞ்சம் தரில் அது காண் உன் திருவருளே –
-சிலம்பு -மலை -திருவேங்கட திருமலையில் எழுந்து அருளும்
பாத தண்டைகள் ஒலிக்கப் பெற்ற நினது திருவடித் தாமரைகளைக் கொடுத்தால் -அது வன்றோ உனது மேலான கருணை –
சேஷகிரியில் நின்ற திருவடித் தாமரைகள் என்றுமாம் –

—————————————————————————

திருமந்திரம் இல்லை சங்கு ஆழி இல்லை திரு மண் இல்லை
தருமம் திரம் ஒன்றும் செய்து அறியீர் செம்பொன் தானவனை
மருமம் திரங்கப் பிளந்தான் வடமலை வாரம் செல்லீர்
கருமம் திரண்டதை எத்தால் களையக் கருதுதிரே –99–

பேதைச் சனங்களே உங்கள் பக்கல்
திருமந்திரம் இல்லை
சங்கு ஆழி இல்லை-சங்கு சக்கர முத்திரை இல்லை
திரு மண் இல்லை -திருமான் காப்பும் இல்லை
மந்த்ரம் தாபம் புண்டரம் மூன்றும் அருளிச் செய்தது மற்றை நாமம் யாகம் இரண்டுக்கும் உப லஷணம்
தருமம் திரம் ஒன்றும் செய்து அறியீர் -சரணாகதி தர்மத்தை நிலையாக சிறிதும் செய்து பயின்றீர் இல்லை
செம்பொன் தானவனை மருமம் திரங்கப்-மார்பு வருந்த – பிளந்தான்
வடமலை வாரம் செல்லீர் -திருவேங்கட திருமலை அடிவாரம் -சென்றீர் இல்லை –
கருமம் திரண்டதை எத்தால் களையக் கருதுதிரே –மலை போலே பெரும் தொகுதியாக குவிந்து உள்ள -திரண்ட கர்மங்களை எவ்வாறு களைவீர் –
அவைஷ்ணவர்களை பரம காருண்யத்தால் ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் ஆகுமாறு அருளிச் செய்கிறார் உஜ்ஜீவன உபாயமாக –

———————————————————————–

கருமலையும் மருந்தும் கண்ணும் ஆவியும் காப்பும் அவன்
தரும் அலை உந்திய பேரின்ப வெள்ளமும் தாய் தந்தையும்
வருமலையும் திருப்பாலாழியும் திரு வைகுந்தமும்
திரு மலையும் உடையான் எனக்கு ஈந்த திருவடியே –100-

வருமலையும்-பொருந்திய திருக் கடல் மலை என்கிற ஸ்தலத்தையும்
பிரளய பெரும் கடல் என்றுமாம்
திருப்பாலாழியும்-திருப் பாற் கடலையும்
திரு வைகுந்தமும்
திரு மலையும் உடையான்
எனக்கு ஈந்த திருவடியே –அடியேனுக்கு அருளிய திருவடிகள் –
அடியேனுக்கு –
கருமலையும் மருந்தும் -பிறவி நோயை ஒழிக்கிற
மருந்தும் மருந்தாம் கரு வல்லிக்கு -நூற்று எட்டு திருவந்தாதி –
திருவடியை மருந்து என்றதற்கு ஏற்ப பிறவியை நோய் என்று அருளிச் செய்கிறார்
ஏக தேச உருவக அணி
கண்ணும் -இன்றியமையாதது -அருமை பாராட்டி கண் என்கிறார்
ஆவியும் -உயிரும்
காப்பும் -பாதுகாவலும்
அவன் தரும் அலை உந்திய பேரின்ப வெள்ளமும் –
வெள்ளம் என்றதற்கு ஏற்ப அலை உந்திய -என்கிறார்
அவன் பரம பதத்தில் தந்து அருளும் அலைகளை எறிகிற பேர் ஆனந்தப் பெருக்காய் இருக்கும்
தாய் தந்தையும் -தாய் தந்தையருமாம் -அன்புடன் ஆவன செய்தலால் –
பலபடப்புனை – அணியில் அருளிச் செய்த ஈற்றுப் பாசுரம்-

————————————————————————-

தற்சிறப்புப் பாசுரம் –

மட்டளை தண்டலை சூழ் வடவேங்கட வாணனுக்குத்
தொட்டளை யுண்ட பிரானுக்கு அன்பாம் பட்டர் தூய பொற்றாள்
உள் தளை யுண்ட மணவாள தாசன் உகந்து உரைத்த
கட்டளை சேர் திரு அந்தாதி நூறு கலித் துறையே –

பட்டர் தூய பொற்றாள் உள் -திரு பராசுர பட்டர் திருவடித் தாமரைகளிலே
தாள் உள் -திருத் தாளின் இடத்து மனப் பிணிப்பு பொருந்தியவர் என்றுமாம்
தளை யுண்ட -பக்தியினால் ஆகிய சம்பந்தம் பெற்ற -அந்தரங்க சிஷ்யரான –
மணவாள தாசன்-அழகிய மணவாள தாசன்
உகந்து உரைத்த கட்டளை சேர் திரு அந்தாதி நூறு கலித் துறையே –
தொட்டளை யுண்ட பிரானுக்கு-அளை தொட்டு உண்ட பிரானுக்கு -வெண்ணெயை கையினால் எடுத்து அமுது செய்து அருளிய பிரபுவான
மட்டளை தண்டலை சூழ் வடவேங்கட வாணனுக்குத்
வாசனை நிறைந்த சோலைகள் சூழ்ந்த வடக்கின் கண் உள்ள திருவேங்கட திருமலையில்
நித்ய வாசம் செய்து அருளும் எம்பெருமானுக்கு –
அன்பாம்-பிரியமாம் –

—————————————————————————–

கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிள்ளை பெருமாள் ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்–

ஸ்ரீ பிள்ளை பெருமாள் ஐயங்கார் அருளிய திருவேங்கடத்தந்தாதி -51-75-

February 25, 2016

தலைவி செவிலியர்க்கு அறத்தொடு நிற்றல்

உண்ட மருந்து கைக்கும் அன்னை மீர் மதன் ஓர் ஐந்து அம்பும்
கொண்டு அமர் உந்து கைக்கும் குறு காமுனம் கொவ்வைச் செவ்வாய்
அண்டம் அருந்து கைக்கும் திறந்தான் அப்பன் போல் பரியும்
எண் தமரும் துகைக்கும் பொடி காப்பு இடும் இன்று எனக்கே –51-

தலைவி செவிலியர்க்கு அறத்தொடு நிற்றல்

உண்ட மருந்து கைக்கும் -உன்னப் படுகிற அமிர்தமும் எனக்கு கசக்கும்
அன்னை மீர் -தாய்மார்களே
மதன் ஓர் ஐந்து அம்பும் கொண்டு அமர் உந்து கைக்கும் குறு காமுனம் –
மன்மதனும் ஒப்பற்ற ஐந்து அம்புகளையும் கொண்டு அமர் உந்துகைக்கு குறுகா முன்னம்
இன்று எனக்கே
கொவ்வைச் செவ்வாய் அண்டம் அருந்து கைக்கும் -திறந்தான்-வெண்ணெய் உண்ணவும்
அண்டங்களை கல்பாந்தத்தில் விழுங்கவும் திருவாயைத் திறந்தான்
அப்பன் போல் பரியும் -திருவேங்கடமுடையான் போலே உயிர்கள் பக்கல் அன்பு கொள்ளுகின்ற
எண் தமரும் துகைக்கும் பொடி காப்பு இடும் -மதிக்கத்தக்க அடியார்கள் மிதிக்கின்ற திருவடித் துகளை காப்பாக இடுங்கோள்
தானே நோயையும் நோயின் காரணத்தையும் நோய் தீர்க்கும் மருந்தையும் அம்மருந்தை பிரயோகிக்கும் விதத்தையும் உணர்த்துகிறாள்
தாராயினும் –மண்ணாயினும் கொண்டு வீசுமின் போலே
மாயன் தமர் அடி நீறு கொண்டு அணிய முயலின் மாற்றில்லை இவ் வணங்குக்கே

————————————————————————

எனக்குப் பணியப் பணி ஒரு கால் இரு காலும் நல்க
உனக்குப் பணி இங்கு இருவேம் பணியில் என் ஓர் பணியும்
நினக்குப் பணி வித்துக் கொண்டு உம் பணி நீ பணித்திலை என்
தனக்குப் பணி வெற்பின் மீது ஓங்கி நின்ற தனிச் சுடரே –52-

பணி வெற்பின் மீது-சேஷகிரியின் மேல் ஓங்கி நின்ற தனிச் சுடரே –சூர்யா சந்திர அக்னிகளிலும் மேம்பட்ட பரஞ்சோதி அன்றோ நீ
எனக்குப் பணியப் பணி ஒரு கால்-ஒரு கால் பணிய எனக்கு பணி -ஒரு தரம் வணங்குவதே எனக்கு தொழில்
இரு காலும் நல்க உனக்குப் பணி -உனது திருவடி இணைகளை அருளுவது உனக்கு உரிய க்ருத்யம்
இங்கு இருவேம் பணியில்-இவ்வாறு குறித்த நம் இருவர் வேலைகளிலும்
என் ஓர் பணியும் நினக்குப் பணி வித்துக் கொண்டு -ஒரு கால் பணிதல் ஆகிய எனது தொழிலை மாதரம் உனக்கு நீ செய்வித்துக் கொண்டு
உம் பணி நீ பணித்திலை என் தனக்குப் -இரு காலையும் நல்குதல் ஆகிய உனது தொழிலை நீ செய்கின்றாய் இல்லை –

—————————————————————————

தலைவியின் பிரிவாற்றாமை கண்ட செவிலி இரங்கல் –

தனித் தொண்டை மா நிலத்தே புரிவார்க்கு அருள் தாள் உடையாய்
தொனித் தொண்டைமான் நெடுவாய் பிறந்தாய் துங்க வேங்கடவா
முனித் தொண்டை மான் கையில் சங்கு ஆழி நல்கி என் மூரல் செவ்வாய்க்
கனித் தொண்டை மான் கையில் சங்கு ஆழி கோடல் கருமம் அன்றே –53-

தனித் தொண்டை புரிவார்க்கு-ஒப்பற்ற அடிமைத் தொழில் செய்யும் மெய்யடியார்க்கு
மா நிலத்தே -பெரிய நில உலகத்திலே
அருள் தாள் உடையாய் -தந்து அருளுகிற திருவடிகளை யுடையாய் -பரம பதத்தை யுடையவனே –
தொனித் தொண்டைமான் -கனைக்கின்ற குரலை யுடைய தொண்டையை யுடைய குதிரையினது
நெடுவாய் பிறந்தாய் -பெரிய வாயைப் பிளந்தவனே
துங்க -உயர்ந்த -வேங்கடவா -நீ
முனித் -ராஜரிஷி -தொண்டை மான் கையில் சங்கு ஆழி நல்கி
என் மூரல் செவ்வாய்க் கனித் தொண்டை மான் கையில் சங்கு ஆழி கோடல் –
புன்சிரிப்பு உள்ள சிவந்த வாயாகிய தொண்டைப் பழத்தை யுடைய மான் போன்றவளான என் மகளது கைகளில் உள்ள
சங்கு ஆழிகளை -வளையல்கள் மோதிரங்களை கவர்ந்து கொள்ளுதல்
கருமம் அன்றே –செய்யத்தக்க செயல் அன்றே

கைப் பொருள்கள் முன்னமே கைக் கொண்டார் –திருவரங்கச் செல்வனார் -நாச்சியார் திருமொழி –

—————————————————————————

பிரிவாற்றாத தலைவி பிறை கண்டு வருந்துதல்

கரு மாதவா இருந்து ஆவன செய்து என் கருத்து இருளைப்
பொரும் ஆதவா விருந்தா வனத்தாய் பொற் சவரி என்னும்
ஒரு மாது அவா விருந்தா வனக்கா உயர் வேங்கடத்து எம்
பெருமா தவா இரும் தாவு அனல் ஏயும் பிறைக் கொழுந்தே –54-

கரு மாதவா -என் கருத்து இருந்து ஆவன செய்து
இருளைப் பொரும் ஆதவா-அகவிருள் அஜ்ஞானம் ஒழித்து அருளிய சூர்யன் போன்றவனே
விருந்தா வனத்தாய்- பொற் சவரி என்னும் -உத்தம குணம் உள்ள சபரி என்னும்
ஒரு மாது அவா விருந்தா
வனக்கா உயர் வானம் கா– உயர் சோலைகள் உயர்ந்து இருக்கப் பெற்ற
வேங்கடத்து எம் பெருமா
தவா இரும் தாவு அனல் ஏயும் பிறைக் கொழுந்தே –இளம் பிறை கெடாத பெரிய தாவி எரிகின்ற நெருப்பை ஒத்து சுடுகின்றதே
ஞான உதயம் -பிறைக் கொழுந்து –

——————————————————————–

பிறை மாலையால் ஒரு பேதை நைந்தாள் அந்த பேதைக்கு நின்
நறை மாலை தா என்று மானிடம் பாடிய நா வலர்காள்
நிறை மாலை அற்று கவி மாலையால்நினையீர் திரு வெள்
ளறை மாலை வேங்கடத்தே உறை மாலை அரங்கனையே –55-

பிறை மாலையால் -பிறை சந்த்ரனது தோற்றம் உடைய மாலைப் பொழுதினால்
ஒரு பேதை நைந்தாள்
அந்த பேதைக்கு நின் நறை மாலை-வாசனை யுள்ள மாலை – தா என்று
மானிடம் பாடிய-அகப்பொருள் துறை அமைத்து -மனிதர்கள் மேல் கவி பாடிய -நா வலர்காள் -புலவர்களே
நிறை மாலை அற்று -இங்கனம் உங்கள் மனத்தில் நிறைந்த மயக்கத்தை நீக்கி –
கவி மாலையால் நினையீர்-பா மாலை கொண்டு பாடுவீராக – திரு வெள்ளறை மாலை வேங்கடத்தே உறை மாலை அரங்கனையே —
மானிடத்தைக் கவி பாடி என் -நம்மாழ்வார் -மனுஷ்யர் என்று சொல்லவும் பாத்தம் காண் கிறிலர் காணும் –
அசேதனங்களை சொல்லும் படியிலே சொல்லுகிறார் -தன்னை மெய்யாக அறியாதவன் அசித் ப்ராயன் இ றே-

——————————————————————-

அரங்கம் குடந்தை குருகூர் குறுங்குடி அட்டபுய
கரம் கண்ண மங்கை நறையூர் கடல் மலை கச்சி கண்ண
புரம் கண்டியூர் தஞ்சை மாலிருஞ்சோலை புல்லாணி மெய்யம்
தரங்கம் பரமபதம் வேங்கடேசற்குத் தானங்களே –56-

திருவரங்கம் முதல் ஸ்ரீ வைகுண்டம் வரை 17 திவ்ய தேசங்களை அடை மொழி இல்லாதபடி அழகாக அருளிச் செய்கிறார் –

—————————————————————–

தான அல் நாக மருப்பு ஒசித்தானுக்கு தான் உகந்தது
ஆன வல் நாக முடியில் நின்றானுக்கு தாள் வணங்காத்
தானவன் ஆகம் இடந்தானுக்கு ஆள் என்று தனை எண்ணா
தான் அவனாக நினைந்திருப்பாற்கு என்றும் தான் அவனே –57-

தான அல் நாக மருப்பு ஒசித்தானுக்கு -மதத்தை யுடைய இருள் பொன்ற கரு நிறம் உள்ள குவலையா பீடம் என்னும்
யானையின் தந்தங்களை ஓடித்தவனும்
நாகம் -யானை -நகத்தில் மலையில் வசிப்பதால் காரணப் பெயர்
தான் உகந்தது ஆன வல் நாக முடியில் நின்றானுக்கு -வல் நாகம் -வழிய திருவேங்கட திருமலையில் –
தாள் வணங்காத் -திருவடிகளை வணங்காத -தானே தெய்வம் என்று செருக்கி இருந்த
தானவன் ஆகம் இடந்தானுக்கு -இரணியன் மார்பை பிளந்த -ஆள் என்று தனை எண்ணா தான் அவனாக நினைந்திருப்பாற்கு -விபரீத ஞானிக்கு
என்றும் தான் அவனே-எப்பொழுதும் பயன் படாமல் இருப்பான் என்றவாறு
நியாமகன் தாரகன் சேஷி என்ற நினைவு இல்லாமல் –
இதுவும் யமக அணிப் பாசுரம் –

————————————————————————-

தானவர் ஆகம் தடிவார் வடமலைத் தண் அம் துழாய்
ஞான வராகர் தரும் அண்டம் யாவையும் நண்ணி அவர்
கால் நவராக விரல் தோறும் அத்திக் கனியின் வைகும்
வானவர் ஆக இருப்பார் அவற்றுள் மசகங்களே –58-

தானவர் ஆகம் தடிவார்
வடமலைத் தண் அம் துழாய் ஞான வராகர்
தரும் -படைத்த அண்டம் யாவையும் -அண்ட கோலங்கள் எல்லாம்
அவர் கால் நவராக விரல் தோறும் -புதிதாய் செந்நிறமாய் தோற்றும் விரல்கள் தோறும்
அத்திக் கனியின் -நண்ணி -வைகும் -அத்திப் பழங்கள்-அந்த மரத்தில் ஒட்டிக் கிடத்தல் போலே -பொருந்தித் தங்கும் –
வானவர் ஆக இருப்பார் அவற்றுள் மசகங்களே –அந்த அண்டங்களில் வசிக்கும் தேவர்கள்
அம்மரத்தில் உள்ள அத்திப் பழங்களில் மொய்த்துக் கிடக்கும் கொசுக்கள் போலே இருப்பர்-

ஆழிப்பிரான் அடிக்கீழ் உத்பவித்து அழியும் பரவையில் மொக்குகளைப் போலே பலகோடி பகிர் அண்டமே –
எம்பெருமானது விராட் ஸ்வரூபத்தின் பெருமையையும் மற்றைத் தேவர்களின் சிறுமையையும் அருளிச் செய்த வாறு

—————————————————————————

பாங்கி வெறி விளக்கிச் செவிலியர்க்கு அறத்தொடு நிற்றல்

மசகம் தரம் என்னல் ஆய நிலையா உடல் வாழ் உயிரை
அசகம் தர வல்லதோ அன்னைமீர் அண்டம் உண்டு உமிழ்வா
ரிசசுந்தர வண்ணர் வேங்கட வாணர் இலங்கையர் கோன்
தெகந்தரம் அறுத்தார் திருப் பேர் சொல்லும் தீங்கு அறவே –59-

அன்னைமீர்
மசகம் தரம் என்னல் ஆய-கொசுவுக்கு சமமானது என்று சொல்லத் தக்கதாய்
நிலையா உடல் வாழ் உயிரை
அசகம் தர வல்லதோ -ஆட்டின் தலையானது கொடுக்க வல்லதோ -இல்லையே ‘-ஆடு பலி கொடுத்தல் கார்ய கரம் ஆகாதே
வெறி விலக்கு -துறை
இனி நீங்கள் –
தீங்கு அறவே –இத்தளைவிக்கு நேர்ந்துள்ள துன்பம் நீங்குமாறு
அண்டம் உண்டு உமிழ் வாரிச கந்தர வண்ணர் –உண்டு உமிழ்ந்து -தாமரை பூத்த தொரு மேகம் பொன்ற -வடிவுடையவர்
வேங்கட வாணர்
கந்தரம் -நீரை உட்கொண்ட மேகம் என்ற பொருளில்
இலங்கையர் கோன் தெச கந்தரம் -பத்து தலைகளையும் -அறுத்தார் திருப் பேர் சொல்லும்-தீங்கு அர சொல்லும் என்று இயையும் –
கந்தரமகழுத்து -தலையைத் தரிப்பது -என்றவாறு
காக்கும் கடவுளின் திருநாம சங்கீர்த்தனமே தக்க பரிஹாரம் என்றவாறு –

————————————————————————–

தீங்கு அடமால் அத்தி முன் நின்று காலிப்பின் சென்ற கொண்டல்
வேங்கடமால் கழலே விரும்பார் விலை மாதர் மல
ஆம் கடம் மால் செய மாலாய் அவர் எச்சில் ஆகம் நச்சி
தாங்கள் தமால் அழிவார் இருந்தாலும் சவப் பண்டமே –60-

தீங்கு அடமால் அத்தி முன் நின்று -முதலையினால் உண்டான துன்பத்தை அழிக்க-ஸ்ரீ கஜேந்திர ஆழ்வான் எதிரிலே வந்து நின்று அருளிய பெருமான்
ஹஸ்தீ -அத்தி –
காலிப்பின் சென்ற கொண்டல்
வேங்கடமால் கழலே விரும்பார்
விலை மாதர் மல ஆம் கடம் மால் செய -மலமாம் கடம் மால் செய -அசுத்தம் நிறைந்த பாண்டம் பொன்ற உடம்பில் மயக்கத்தைச் செய்ய
மாலாய் அவர் எச்சில் ஆகம் நச்சி -மயக்கம் கொண்டு எச்சில் ஆகிய உடம்பை விரும்பி
தாங்கள் தமால் அழிவார் -தங்கள் குணக் கேட்டினாலேயே அழிவார்கள்
இருந்தாலும் சவப் பண்டமே -இறவாமல் பூமியில் இருந்தாலும் பிணமாகிய பொருளே யாவார் –

————————————————————-

பண்டை இருக்கும் அறியாப் பரம பதத்து அடியார்
அண்டை இருக்கும் படி வைக்கும் அப்பனை அண்டத்துக்கும்
தண் தையிருக்கும் மலர்ந்த செவ்வாயனை தாள் வணங்கா
மண்டை யிருக்கும் விடுமோ சனன மரணமுமே –61-

பண்டை இருக்கும் அறியாப் -பழைமையான வேதங்களும் முழுதும் அரிய மாட்டாத
பரம பதத்து அடியார் அண்டை இருக்கும் படி வைக்கும் அப்பனை-
நித்ய முத்தர்கள் உடன் தம் அடியாரை ஒரு கோவையாக வைத்து அருளும் திருவேங்கடமுடையானை
அண்டத்துக்கும் தண் தையிருக்கும் மலர்ந்த செவ்வாயனை -தையிர்-இடைப்போலி -தயிர் என்றபடி
தாள் வணங்கா மண்டை யிருக்கும் -வணங்கா தலையை உடைய உங்களுக்கு
விடுமோ சனன மரணமுமே –பிறப்பும் இறக்கும் நீங்காது என்றபடி –

—————————————————————–

மரணம் கடக் குஞ்சரம் நீங்க வாழ்வித்து வல் அரக்கர்
முரண் அங்கு அடக்கும் சர வேங்கடவ கண் மூடி அந்தக்
கரணம் கடக்கும் சரமத்து நீ தருகைக்கு எனக்கு உன்
சரணம் கடக்கும் சரண் வேறு இல்லை தந்து தாங்கிக் கொள்ளே –62-

மரணம் கடக் குஞ்சரம் நீங்க வாழ்வித்து -மதத்தை யுடைய யானை -ஸ்ரீ கஜேந்திர ஆழ்வானை ரஷித்து
வல் அரக்கர் முரண் அங்கு அடக்கும் சர
வேங்கடவ
கண் மூடி அந்தக் கரணம் கடக்கும் சரமத்து -அந்திம தசையில்
நீ தருகைக்கு எனக்கு -எனக்கு நீ அளிக்க
உன் சரணம் கடக்கும் சரண் வேறு இல்லை தந்து தாங்கிக் கொள்ளே
-உன் திருவடி அன்றி வேறு ரஷகம் இல்லை -அதனை அளித்து அருளி என்னை ஏற்றுக் கொண்டு அருள்வாய் என்றபடி
உன் சரண் அல்லால் சரண் இல்லை என்றபடி –

—————— —————————————————-

தாங்கு அடல் ஆழி வளை தண்டு வாள் வில்லில் தானவரை
ஈங்கு அட வீசி குறித்து அடித்து துணித்து எய்து வெல்லும்
பூங்கடல் வண்ணன் நிலை கிடை வந்தது போக்கு இடுப்பு
வேங்கடம் வேலை அயோத்தி வெங்கானகம் விண்ணுலகே –63–

தாங்கு அடல் -வலிமை யுடைய -ஆழி வளை தண்டு வாள் வில்லில் -பஞ்சாயுதங்களால் முறையே
தானவரை ஈங்கு அட -அழிக்குமாறு
வீசி -சுழற்றி வீசியும்
குறித்து -ஊதி முழக்கியும் –
அடித்து-அடித்தும்
துணித்து -அறுத்தும்
எய்து வெல்லும் -அம்பு எய்து ஜெயிக்கும்
பூங்கடல் வண்ணன் நிலை-நின்ற திருக்கோலமுமாய் – கிடை -கிடந்த திருக்கோலமுமாய் –
வந்தது -வந்து திருவவதரித்த இடமும் –
போக்கு -நடந்து அருளிய இடமும் –
இடுப்பு -வீற்று இருந்த திருக் கோலமாயும்
முறையே
வேங்கடம் -வேலை -திருப் பாற் கடலும் -அயோத்தி வெங்கானகம் – விண்ணுலகே —
இராமனாயும் கிருஷ்ணனாயும் வந்து -வெங்கான கம் போக்கு -தண்ட காரண்யம் -பிருந்தாவனம் நடந்து –

————————————————————————-

உலகம் தர உந்தி பூத்திலையேல் சுடர் ஓர் இரண்டும்
இலகு அந்தரமும் புவியும் எங்கே அயன் ஈசன் எங்கே
பலகந்தரமும் உணவும் எங்கே பல் உயிர்கள் எங்கே
திலகம் தரணிக்கு என நின்ற வேங்கடச் சீதரனே –64-

தரணிக்கு திலகம் என நின்ற வேங்கடச் சீதரனே-திருமாலே –
திருமகளை மார்பில் அகலகில்லேன் இறையும் என்று தரிப்பவன் சீதரன் –
திலதம் உலகுக்காய் நின்ற திரு வேங்கடத்து எம்பெருமானே -திருவாய் மொழியை அடி ஒற்றி அருளிச் செய்கிறார்
ஸ்திரீகளுக்கு பூரணமான ஆபரணம் போலே யாய்த்து பூமிக்கு திருமலை –
உலகம் தர -சிருஷ்டிக்க -உந்தி பூத்திலையேல்
சுடர் ஓர் இரண்டும் -சந்திர சூரியர்களும்
இலகு அந்தரமும் -அவை விளங்கும் ஆகாயமும்
புவியும் எங்கே
அயன் ஈசன் எங்கே
பலகந்தரமும் உணவும் எங்கே -பல மேகங்களும் -அவற்றால் ஆகிற உணவுகளும் எவ்விடத்தே தோன்றும்
பல் உயிர்கள் எங்கே –
சராசரப் பொருள்கள் யாவுமே உளவாகாது என்றவாறு –

————————————————————————
சீவார் கழலை இரண்டையும் செப்பு என்று தீங்கு உளவி
னாவார்கழலைப் பயில் செங்கையார் நலம் பேணும் ஐவர்
ஆவார் கழல் ஐ இரண்டாம் அவத்தையின் அன்று எனக்கு உன்
பூவார் கழலை அருள் அப்பனே அண்ட பூரணனே –65-

அப்பனே அண்ட பூரணனே –அண்டம் முழுவதிலும் வியாபித்து நிறைந்து இருப்பவனே –
கழலைப் பயில் செங்கையார்-கழற்சிக்காயை யாடுகிற சிவந்த கைகளை யுடையவர்களான மகளிரது –
கவலை இல்லாமல் விளையாடுபவர் என்றும்
விளையாட்டினால் ஆடவரை வசீகரிப்பவர் என்றுமாம்
சீவார் கழலை இரண்டையும் -சீ ஒழுகுகின்ற கல்லைக் கட்டியாகிய ஸ்தனங்கள் இரண்டையும்
செப்பு என்று -கிண்ணங்கள் என்று புனைந்து உரைத்து
தீங்கு உள வினாவார்-அவர்கள் இடம் உள்ள தீமைகளை விசாரித்து அறியாதவர்களாய் –
தீங்கு உள வினாவார் -தீங்கு விளைக்கும் சொற்களை யுடைய மகளிர் என்றுமாம் -இனா -பரிகாச வார்த்தைகள் என்றுமாம்
இன்னா -இனியவை இல்லாதவை என்றுமாம்
தீம் குளம் வினாவார் -இனிமையான வெல்லம் பொன்ற சொற்களை யுடையவர்
தீங்கு உளவின் ஆவார் -கொடிய வஞ்சனையில் பொருந்தி இருப்பவர்
தீம் குழலின் நாவர்-இனிமையான பேச்சுகள் யுடையவர்
நலம் பேணும் -அவர்கள் உடைய இன்பத்தை விரும்புவர்களாய்
ஐவர் ஆவார் -பந்த இந்த்ரியங்கள்
கழல் -தம் தம் ஆற்றல் ஒழியப் பெறுகிற
ஐ இரண்டாம் அவத்தையின் அன்று -பத்தா
நினைவு -பேச்சு -இரங்கல் -வெய்து உயிர்த்தல் -வெதுப்பு -துய்ப்பன தெவிட்டல் -அழுங்கல்-மொழி பல பிதற்றுதல் -மிகு மயக்கு -இறப்பு
காட்சி –அவா -சிந்தனை –அயர்ச்சி -அலற்றல்-நாண் ஒழிதல் -திகைத்தல் -மோகம் -மூர்ச்சை -இறந்துபடுதல் என்றுமாம் –
அந்நாளில்
எனக்கு உன் பூவார் கழலை அருள் -தந்து அருள்வாய்
சிந்து பூ மகிழும் திரு வேங்கடம் -புஷ்ப மண்டபம் –
தேவாசுரர்கள் முனிக் கணங்கள் விரும்பும் பூவார் கழல்கள் அருவினையேன் பொருந்துமாறு புணராயே
வேங்கடமே –பூவார் கழலார் பொருப்பு –திருவேங்கட மாலை –

———————————————————————-

பூரணன் ஆரணன் பொன்னுலகு ஆளி புராரி கொடி
வாரணன் ஆர் அணன் வாழ்த்தும் பிரான் வட வேங்கடத்துக்
காரணன் ஆர் அணங்கு அனா இறைவி கணவன் மண் ஏழ்
பாரணன் நாரணன் என்பார்க்கு நீங்கும் பழுது அவமே –66-

பூரணன் -எங்கும் நிறைந்தவன்
ஆரணன் -பிரமனும்
பொன்னுலகு ஆளி -ஸ்வர்க்க லோகம் ஆளும் இந்திரனும்
புராரி -புர அரி -திரிபுரம் எரித்த சிவனும்
கொடிவாரணன் -த்வசத்தில் கோழி வடிவை யுடைய சுப்ரமணியனும் -கொடிக் கோழி கொண்டான் -நம்மாழ்வார்
ஆர் அணன் -அவனுக்கு பொருந்திய விநாயகனும்
வாழ்த்தும் பிரான் -பல்லாண்டு பாடி–ஸ்துதிக்கும் பிரபு
வட வேங்கடத்துக் -திருவேங்கட திருமலையில் எழுந்து அருளி
காரணன்-அனைத்துக்கும் காரணன்
ஆர் அணங்கு அனா இறைவி கணவன் -தன்னை விட்டு நீங்காத தலைவியாகிய அருமையான திருமகளுக்கு கணவன்
ஆரணம் காணா இறைவி – வேதங்களும் கண்டு அரிய மாட்டாத திருமகள் -என்றுமாம்
மண் ஏழ் பாரணன் -ஏழு வகை உலகங்களையும் உண்டவன்
நாரணன் என்பார்க்கு -அவனது திருக்கல்யாண குணங்கள் -சேஷ்டிதங்கள்-பரத்வம் -திருநாமங்கள் சொல்பவர்க்கு
நீங்கும் பழுது அவமே -பழுது அவம் நீங்கும் -முன்பு செய்த தீவினைகள் எல்லாம் பயன் தராதவனவாய் ஒழியும் –

———————————————————————-

பழுத்தெட்டி பொன்ற நடுச் செல்வர் பின் சென்று பல் செருக்கால்
கொழுத்து எள் தினை அளவு எண்ணம் அற்றீர் குவடு ஏறி மந்தி
கழுத்து எட்டி அண்டர் பதி நோக்கும் வேங்கடக் காவலனை
எழுத்து எட்டினால் எண்ணி ஏத்தீர் பரகதி ஏறுவதற்கே –67–

பழுத்தெட்டி பொன்ற -பிறர்க்கு பயன்படாத பழுத்த எட்டி மரம் பொன்ற
நடுச் செல்வர் பின் சென்று-பரம்பரையாக அமைந்த செல்வம் அன்றி இடையில் வந்த செல்வம் உடையவர்கள் பின்னே தொடர்ந்து சென்றும்
அல்பன் பணம் படித்தால் அர்த்த ராத்ரியில் குடை பிடிப்பான் -இறுமாப்பு கொண்டு -பிறருக்கு உதாமல் இருப்பதால் பழுத்த எட்டி என்கிறார்
ஈயாத புல்லர் இருந்து என்ன போயென்ன எட்டி மரம் காயாது இருந்து என்ன காய்த்துப் பலன் என்ன -என்பர்
பல் செருக்கால் கொழுத்து -பல வகை செருக்கால் கொழுத்தவர்கள் ஆகியும்
எள் தினை அளவு எண்ணம் அற்றீர் -கொஞ்சம் கூட கடவுளைப் பற்றி சிந்தனை இல்லாதவர்களே –
இனியாயினும் நீங்கள் பழுதே பல பகலும் போக்காமல்
பரகதி ஏறுவதற்கே –
மந்தி -குவடு ஏறி-கழுத்து எட்டி அண்டர் பதி நோக்கும் வேங்கடக் காவலனை –
பெண் குரங்குகள் சிகரத்தில் ஏறி கழுத்தைத் தூக்கி மேல் உள்ள தேவ லோகத்தை எட்டிப் பார்க்கப் பெற்ற
திருவேங்கட திருமலையில் எழுது அருளி இருக்கும் ஸ்வாமியை
குவடு -மரக்கிளை என்றுமாம்
எழுத்து எட்டினால் எண்ணி ஏத்தீர் —அஷ்டாஷர மகா மந்த்ரத்தைக் கொண்டு த்யானித்து ஸ்துதியுங்கோள் –
எட்டு எழுத்தும் ஓதுவார்கள் வல்லர் வானம் ஆளவே -என்பர் –

——————————————————————————-

ஏறு கடாவுவர் அன்னம் கடாவுவர் ஈர் இரு கோட்டு
உறு கடா மழை ஓங்கல் கடாவுவர் -ஓடு அருவி
ஆறு கடாத அமுது எனப் பாய அரிகமுகம்
தாறுகள் தாவும் வட வேங்கடவரைத் தாழ்ந்தவரே –68-

-ஓடு அருவி ஆறு -நதிகளாக விரைந்து செல்லும் நீர் அருவிகள்
கடாத அமுது எனப்-கடுக்காத -இன் சுவை யுடைய அம்ருதம் போலே
பாய -பாய்ந்து வர
அரிகமுகம் தாறுகள் தாவும்-அரி கமுகம் தாறுகள் தாவும் -குரங்குகள் பாக்கு மரக் குலைகளின் மேலே ஏறித் தாவப் பெற்ற
வட வேங்கடவரைத் தாழ்ந்தவரே –வணங்கினவர்கள் –
ஏறு கடாவுவர் -ருஷபத்தை வாகனமாகக் கொண்டு ஏறி நடத்துவர் -ருத்ர பதவி அடைவர்
அன்னம் கடாவுவர் -அன்னப் பறவையை வாகனமாகக் கொண்டு ஏறி நடத்துவர் -பிரம பதவி அடைவர்
ஈர் இரு கோட்டு -நான்கு தந்தங்களை யுடையதும்
உறு கடா மழை -மேன்மேல் சுரக்கின்ற மத நீர்ப் பெருக்கை யுடையதுமான
ஓங்கல் கடாவுவர் -மலை பொன்ற ஐராவத யானையை ஏறி நடாத்துவர் -இந்திர பதவி அடைவர் –

——————————————————————————–

தாழ்ந்த அருக்கம் தரு ஒக்குமோ பல தாரகையும்
சூழ்ந்த அருக்கன் சுடர் ஒக்குமோ தொல் அரக்கர் என்று
வாழ்ந்த வருக்கம் களைந்தான் வடமலை மால் அடிக்கீழ்
வீழ்ந்தவருக்கு அன்பருக்கு ஒப்பரோ அண்டர் மெய்த்தவரே –69-

தாழ்ந்த அருக்கம் தரு ஒக்குமோ -இழிவான எருக்கம் செடியானது பெரிய மரத்துக்கு ஒப்பாகுமோ
பல தாரகையும் -பல நஷத்ரங்களும்
சூழ்ந்த அருக்கன் சுடர் ஒக்குமோ-சுற்றிலும் பரவும் சூரியனது ஒளிக்கு ஒப்பாகுமோ –
ஒப்பாகா -அவை போலே –
தொல் அரக்கர் என்று வாழ்ந்த வருக்கம் களைந்தான் –
பழமையான இராக்கதர்கள் என்று பிரசித்தி பெற்று வாழ்ந்த கூட்டங்களை எல்லாம் வேரோடு அழித்த
வடமலை மால் அடிக்கீழ் வீழ்ந்தவருக்கு அன்பருக்கு ஒப்பரோ அண்டர் மெய்த்தவரே —
திருவடிகளில் வீழ்ந்து வணங்கின அடியார்க்கு அன்பு பூண்டு ஒழுகுபவர்க்கு
தேவர்களும் உண்மையான தவத்தை யுடைய முனிவர்களும் ஒப்பாகார் என்றபடி –

—————————————————————————–

மெய்த்தவம் போர் உக வெஞ்சொல் இராமன் வில் வாங்கி வளைத்து
உய்ந்த அம் போர் உகம் நாலும் செய்தோர் உயர் வேங்கடத்து
வைத்த அம் போருகப் பூ ஆர் கழலை மறை மனு நூல்
பொய்த்த வம்போர் உகவார் காமம் வேட்டுப் புரளுவரே –70-

மெய்த்தவம் -உண்மையாகச் செய்த தவம்
போர் உக -யுத்தத்தில் பழுது பட்டு ஒழியுமாறு
வெஞ்சொல் இராமன் வில் வாங்கி வளைத்து உய்ந்த அம் போர் –
கடும் சொற்களைப் பேசி வந்த பரசுராமன் உடைய வில்லை -அவன் கையின் நின்றும் தம் கையில் வாங்கி வளைத்து எய்த அம்பை யுடையவரும் –
உகம் நாலும் செய்தோர் -நாலு யுகங்களையும் செய்தவருமான திருமால்
உயர் வேங்கடத்து வைத்த அம் போருகப் பூ ஆர் கழலை –
மறை மனு நூல் பொய்த்த வம்போர் -வேதம் மனு சாஸ்திரங்கள் இவை பொய் என்று கூறும் வம்பு பேச்சை யுடையவர்கள்
உகவார் -விரும்பாதவர்களாய்
காமம் வேட்டுப் புரளுவரே -சிற்றின்பத்தை விரும்பி புரண்டு வருந்துவர் –ஈற்று -ஏகாரம் அந்தோ -கழிவிரக்கம் ஈற்று –

——————————————————————————–

புரண்டு உதிக்கும் உடற்கே இதம் செய் பொருள் ஆக்கையின் நால்
இரண்டு திக்கும் தடுமாறும் நெஞ்சே இனி எய்துவம் வா
திரண்டு திக்கும் அரன் வேள் அயனார் முதல் தேவர் எல்லாம்
சரண் துதிக்கும் படி மேல் நின்ற வேங்கடத் தாமத்தையே –71-

புரண்டு உதிக்கும் -நிலை நில்லாது மாறி மாறி தோன்றும் தன்மை யுள்ள
உடற்கே -உடம்புக்கே
இதம் செய் பொருள் ஆக்கையின் -நன்மையைச் செய்கிற செல்வத்தை சம்பாதித்திற்காக
நால்இரண்டு திக்கும் தடுமாறும் நெஞ்சே
இனி
திக்கும் அரன் -நெற்றிக் கண்ணின் நெருப்பினால் எரிக்கும் தன்மை யுள்ள சிவனும்
வேள் -சுப்ரமன்யனும்
அயனார் -பிரம தேவரும்
முதல் தேவர் எல்லாம் -முதலிய தேவர்கள் எல்லாரும்
திரண்டு -ஒருங்கு கூடி
சரண் துதிக்கும் படி-தனது திருவடிகளை ஸ்தோத்ரம் செய்யும் படி
வேங்கடம் – மேல் நின்ற –
தாமத்தையே -ஒளி வடிவம் உள்ள கடவுளை –எய்துவம் வா
நீலார் கண்டத்து அம்மானும் நிறை நான் முகனும் இந்திரனும் சேலேய் கண்ணார் பலர் சூழ விரும்பும் திரு வேங்கடத்தானே –
நிகரில் அமரர் முனிக் கணங்கள் விரும்பும் திரு வேங்கடத்தானே -திருவாய்மொழி –

—————————————————————————–

பிரிவாற்றாத தலைவி தோழியரை நோக்கி இரங்கிக் கூறுதல் –

தாம் மத்து அளை வெண்ணெய்உண்ட அந்நாள் இடைத் தாயார் பிணி
தாமத் தளை உவந்தார் வேங்கடாதிபர் தாமரைப் பூந்
தாமத்தளை அணியும் மணி மார்பில் நல் தண் அம் துழாய்த்
தாமத்து அளைவது என்றோ மடவீர் என் தட முலையே –72-

பிரிவாற்றாத தலைவி தோழியரை நோக்கி இரங்கிக் கூறுதல் –
மடவீர்
மத்து அளை வெண்ணெய்-தாம்-உண்ட
அந்நாள் இடைத்
தாயார் பிணி தாமத் தளை உவந்தார்-விரும்பி ஏற்றுக் கொண்டாரே
வேங்கடாதிபர்
தாமரைப் பூந் தாமத்தளை அணியும் மணி மார்பில் –
தாமரை மலரை இடமாக யுடையளான திரு மகளையும் -கௌஸ்துபம் மணியையும் அணிந்த திரு மார்பில் தரித்த
நல் தண் அம் துழாய்த் தாமத்து அளைவது என்றோ என் தட முலையே —
தடமுலை -பக்குவமாய் முதிர்ந்த பக்தி -என்றவாறு –

இது யமகச் செய்யுள் –

——————————————————————————

தடவிகடத் தலை வேழ முன் நின்றன சாடு உதைத்துப்
படவிகள் தத்து அலை ஈர் எழ் அளந்தன பூந்திரு வோடு
அடவி கடத்தலை வேட்டன -வேங்கடத்து அப்பன் புள்ளைக்
கடவி கடத்தலை நெய் உண்ட மாதவன் கால் மலரே –73-

புள்ளைக் கடவி
கடத்தலை -குடத்தில் வைத்து இருந்த
நெய் உண்ட மாதவன்
வேங்கடத்து அப்பன் கால் மலரே —
தட-பெரிய -விகடத் தலை -கும்ப ஸ்தலங்களை யுடையதால் மேடு பள்ளம் கொண்டு மாறு பாடுற்ற தலையை யுடைய
வேழ முன் -ஸ்ரீ கஜேந்திர ஆழ்வான் முன்னிலையிலே
நின்றன-சென்று நின்றன
சாடு உதைத்துப் -சகடாசுரனை உதைத்துத் தள்ளி
படவிகள் தத்து அலை ஈர் எழ் அளந்தன -பாய்ந்து வரும் அலைகளை யுடைய கடல் சூழ்ந்த பதினான்கு லோகங்களையும் அளந்தன
பூந்திரு வோடு அடவி கடத்தலை வேட்டன-ஸ்ரீ சீதா பிராட்டி யுடன் வனத்தை கடப்பதை விரும்பி நடந்தன –

—————————————————————————–

கானகம் உண்டு அதில் போம் என்னின் நீங்கிக் கடும் பிணி காள்
தேன் அக முண்டகத் தாள் வேங்கடேசனை சென்று இரக்கும்
போனாக முண்ட வெண் நீற்றான் அயனொடும் பூமியொடும்
வானகம் உண்ட பெருமானை இன்று என் மனம் உண்டதே –74-

சென்று இரக்கும் போனாக முண்ட வெண் நீற்றான் –
பல இடங்களிலும் சென்று யாசித்துப் பெற்ற பிச்சை உணவைக் கொள்ளும் பிரம கபாலம் ஏந்தி வெண் நிற விபூதியைத் தரித்த சிவனும்
அயனொடும் -பிரமனும் ஆகிய இரு மூர்திகலோடும்
பூமியொடும்
வானகம் உண்ட பெருமானை -அனைத்தையும் உட்கொண்டு அருளின பெருமானை
தேன் அக முண்டகத் -தாமரை பொன்ற -தாள் வேங்கடேசனை
இன்று என் மனம் உண்டதே —
ஆதலால்
கானகம் உண்டு அதில் போம் என்னின் நீங்கிக் கடும் பிணி காள்-
கொடிய நோய்களே -என்னை விட்டு நீங்கி -கானகம் உளது அங்கெ செல்லுங்கோள்
எம்பெருமானே எல்லா நோய்க்கும் மருந்து -என்றவாறு –

—————————————————————————-

மனம் தலை வாக்கு உற எண்ணி வணங்கி வழுத்தும் தொண்டர்
இனம் தலைப் பெய்தனன் ஈது அன்றியே இமையோரும் எங்கள்
தனம் தலைவா எனும் வேங்கடவாண தடம் கடலுள்
நனந்தலை நாகணையாய் அறியேன் அன்பும் ஞானமுமே –75–

இமையோரும் எங்கள் தனம் தலைவா எனும் வேங்கடவாண தடம் கடலுள் -பெரிய திருப் பாற் கடலுள்
நனந்தலை -பரந்த இடம் உள்ள -நாகணையாய்
நச்சு நாகணைக் கிடந்த நாதன் -நாராயணா வோ மணி வண்ணா நாகணையாய் –
மனம் தலை வாக்கு உற -தகுதியாக -முறையே எண்ணி வணங்கி வழுத்தும்
மநோ வாக் காயம் முறை பிறழக் கூறினார்
மெய் -தலை உத்தம அங்கம் என்பதால்
தொண்டர் இனம் தலைப் பெய்தனன்-சேர்ந்தேன்
ஈது அன்றியே-இதுவே அல்லாமல்
அறியேன் அன்பும் ஞானமுமே -ஞான பக்திகளின் தன்மையை அறிவேன் அல்லேன் -காரிய காரண முறை பற்றி அன்பும் ஞானமும் என்கிறார்
மெய்யடியார் சம்பந்தமே உஜ்ஜீவன ஹேது என்றவாறு -அத்தை வியாஜமாக கொண்டு காத்து அருள்வாய் –

————————————————————————–

கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிள்ளை பெருமாள் ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்–

ஸ்ரீ பிள்ளை பெருமாள் ஐயங்கார் அருளிய திருவேங்கடத்தந்தாதி -26-50-

February 25, 2016

அஞ்சு அக்கர வட மூலத்தன் போதன் அறிவு அரிய
செஞ்சக்கர வட வேங்கட நாதனை -தேசத்துள்ளீர்
நெஞ்சக் கரவடம் நீக்கி இன்றே தொழும் நீள் மறலி
துஞ்சக் கரவடம் வீசும் அக்காலம் தொழற்கு அரிதே –26-

அஞ்சு அக்கர வட மூலத்தன் -பஞ்சாஷர மந்திரத்துக்கு உரியவனும் -ஆல மரத்தின் அடியில் வீற்று இருந்த சிவபிரானும்
அகஸ்த்ய புலஸ்திய தஷ மார்கண்டேயர் -என்றும் சனகர் சனந்தனர் சனத்குமாரர் சனத் ஸூ ஜாதர்-என்பர்
இந்த நால்வருக்கும் ஞான உபதேசம் செய்தான் என்பர்
போதன் -பிரமதேவனும்
அறிவு அரிய செஞ்சக்கர வட வேங்கட நாதனை
-தேசத்துள்ளீர்
நெஞ்சக் கரவடம் நீக்கி இன்றே தொழும் -மனத்தில் உள்ள வஞ்சனையை ஒழித்து இப்பொழுதே நீங்கள் வணங்குங்கள் –
ஏன் என்றால்
நீள் மறலி -பெரிய வடிவம் உடைய யமன்
துஞ்சக்-நீங்கள் இறக்கும் படி
கரவடம் வீசும் அக்காலம் தொழற்கு அரிதே –தன் கையில் கொண்ட பாசாயுதத்தை
உங்கள் மேல் வீசும் அந்த அந்திம காலத்தில் வணங்குவதற்கு இயலாது –

—————————————————————-

தொழும் பால் அமரர் தொழும் வேங்கடவன் சுடர் நயனக்
கொழும் பாலனை ஒரு கூறு உடையான் நந்த கோபன் இல்லத்து
அழும் பாலன் ஆகிய காலத்து பேய்ச்சி அருத்து நஞ்சைச்
செழும் பால் அமுது என்று உவந்தாற்கு என் பாடல் சிறக்கும் அன்றே –27–

தொழும் பால் -அடிமைத் தனத்தால் – அமரர் தொழும் வேங்கடவன்
சுடர் நயனக் கொழும் பாலனை -நெருப்புக் கண்ணை கொழுமை யுள்ள நெற்றியில் யுடையனான சிவபிரானை
ஒரு கூறு உடையான் -தனது திரு மேனியில் வலப் பக்கத்தில் கொண்டவனும்
நந்த கோபன் இல்லத்து அழும் பாலன் ஆகிய காலத்து பேய்ச்சி அருத்து நஞ்சைச்
செழும் பால் அமுது என்று உவந்தாற்கு என் பாடல் சிறக்கும் அன்றே-

————————————————————————

சிறக்கும் பதம் தருவார் திருவேங்கடச் செல்வர் செய்ய
நிறக்கும் பதம் தொழுது உய்ய எண்ணீர் -நெறியில் பிழைத்து
மறக்கும் பதந்தியும் சேலும் அசுணமும் வண்டினமும்
பறக்கும் பதங்கமும் போல் ஐவரால் கெடும் பாதகரே –28–

மறக்கும் பதந்தியும் -மறம் கும்பம் தந்தியும் -கோப குணத்தையும் மஸ்தகத்தையும் யுடைய யானையும்
யானை அறிந்து அறிந்தும் பாகனையே கொல்லும் -தீராக் கோபம் கொண்டதால் மறம் என்கிறார் –
சேலும் -மீனும்
அசுணமும்- அசுணம் என்னும் பறவையும் -அசுணம் மான் வகை என்றும் சொல்வர் –
வண்டினமும் -வண்டு வகைகளும்
பறக்கும் பதங்கமும்-பறக்கின்ற விட்டில் பறவையும்
போல்
நெறியில் பிழைத்து -நன்னெறியின் நின்றும் தவறி
ஐவரால் கெடும் பாதகரே –பஞ்ச இந்த்ரியங்களால் அழியும் தீ வினையை யுடையவர்களே –
யானை பரிசத்தால் -பெண் யானை மேல் உள்ள ஆசையால் -ஊற்று இன்ப ஆசையால் -அழியும்
மீன் வாய் என்னும் பொறிக்கு உரிய சுவை இன்பத்தால் அழியும் –
அசுணம் வேய்ங்குழல் ஓசையின் இனிமையில் வசப்பட்டு பரவசப்பட பறை ஓசை கேட்டு இறக்கும் -செவி -ஓசை இன்பத்தால் அழியும்
வண்டு கந்தத்தால் அழியும் -விட்டில் பூச்சி விளக்கில் கண் பொறி ஒளி யின் மேல் ஆசையால் அழியும்
சிறக்கும் பதம் தருவார் திருவேங்கடச் செல்வர் செய்ய
நிறக்கும் பதம் தொழுது உய்ய எண்ணீர் –

—————————————————————————–

பாதம் அரா உறை பாதளத் தூடு பகிரண்டத்துப்
போது அமர் ஆயிரம் பொன் முடி ஓங்கப் பொலிந்து நின்ற
நீதமர் ஆனவருக்கு எவ்வாறு -வேங்கடம் நின்றருளும்
நாத மராமரம் எய்தாய் முன் கோவல் நடந்ததுவே –29-

வேங்கடம் நின்றருளும் நாத
மராமரம் எய்தாய்
பாதம் அரா உறை பாதளத் தூடு -திருவடிகள் பாம்புகள் வசிக்கின்ற பாதாள லோகத்திலும்
போது அமர் ஆயிரம் பொன் முடி-சூட்டிய மலர்கள் பொருந்திய அழகிய ஆயிரம் திரு முடிகள்
பகிரண்டத்து ஓங்கப் பொலிந்து நின்ற -இவ்வண்ட கோளத்தின் மேன் முகட்டுக்கு வெளியிலும் வளர்ந்து தோன்ற
-விஸ்வ ரூபத்தில் -விளங்கி நின்றவனான –நீ
தமர் ஆனவருக்கு -நின் அடியார்களான முதல் ஆழ்வார்களுக்கு கட்சி அருளும் பொருட்டு
எவ்வாறு -முன் கோவல் நடந்ததுவே – அவர்கள் இருந்த இடமான திருக் கோவலூருக்கு நடந்து அருளியது எங்கனமோ
-அடியார் நெருக்கு உகந்த பெருமான் –

——————————————————————–

நடைக்கு அலங்கார மடவார் விழிக்கு நகைக்கு செவ்வாய்க்கு
இடைக்கு அலங்கு ஆர முலைக்கு இச்சையான இவன் என்று என்னை
படைக்கலம் காணத் துரந்தே நமன் தமர் பற்றும் அன்றைக்கு
அடைக்கலம் காண் அப்பனே அலர் மேல் மங்கை அங்கத்தனே –30-

அப்பனே அலர் மேல் மங்கை அங்கத்தனே —
நடைக்கு -அலங்கார மடவார் -இயற்கையும் செயற்கையுமான அழகுகளை யுடைய இல மன்கையறது நடை அழகுக்கும்
விழிக்கு நகைக்கு செவ்வாய்க்கு -கண் அழகுக்கும் -புன்சிரிப்பின் அழகுக்கும் -சிவந்த வாயின் அழகுக்கும்
இடைக்கு-இடையின் அழகுக்கும்
அலங்கு ஆர முலைக்கு-புரளுகின்ற ஹாரங்கள் அணிந்த ஸ்தனங்களின் அழகுக்கும்
இச்சையான இவன் என்று என்னை -விரும்பி ஈடுபட்ட இவன் என்று நினைத்து
நமன் தமர் படைக்கலம் -யமதூதர் ஆயுதங்களை
காணத் துரந்தே பற்றும் அன்றைக்கு-நான் கண்டு அஞ்சும் படி என் மீது பிரயோகித்து
என்னைப் பிடித்துக் கொண்டு போகும் அந்த அந்திம காலத்தில்
அடைக்கலம் காண் – என்னை ரஷிக்க இன்றே உனக்கு அடைக்கலப் பொருள் ஆகிறேன் காண் –

———————————————————————

அங்கம் அலைக்கும் வினையால் அலமரவோ உனக்கும்
அம் கமலைக்கும் அடிமைப் பட்டேன் அரவு ஆனபரி
அங்க மலைக் குடையாய் அக்கராவுடன் அன்று அமர் செய்
அங்க மலைக்கு முன் நின்றருள் வேங்கடத்து அற்புதனே –31-

அரவு ஆனபரி அங்க -அரவான பர்யங்க -ஆதி சேஷன் ஆகிய கட்டிலை யுடையவனே –
மலைக்குடையாய் -கோவர்த்தன மலையைக் குடையாய்ப் பிடித்தவனே
அக்கராவுடன் அன்று அமர் செய் -அந்த முதலையுடன் அக்காலத்தில் பொற் செய்த
அங்க மலைக்கு முன் நின்றருள் -அங்கம் மலைக்கு -அவயவங்களை யுடைய மலை போன்றதான
யானைக்கு எதிரில் சென்று நின்று ரஷித்து அருளினவனே
வேங்கடத்து அற்புதனே
அங்கம் அலைக்கும் வினையால் அலமரவோ உனக்கும் அம் கமலைக்கும் அடிமைப் பட்டேன்-

——————————————————————

அற்ப ரதத்து மடவார் கல்வியும் ஆங்கு அவர்கள்
நல் பரதத்து நடித்தலும் பாடலும் நச்சி நிற்பார்
நிற்ப ரத்தத்துக் கதிர் தோயும் வேங்கடம் நின்றருளும்
சிற் பரதத்துவன் தாள் அடைந்தேன் முத்தி சித்திக்கவே –32-

அற்ப ரதத்து மடவார் கல்வியும் -சிற்றின்பத்தையே யுடைய இள மகளிரது சேர்க்கையும்
ஆங்கு அவர்கள் நல் பரதத்து நடித்தலும் பாடலும் நச்சி நிற்பார்-பேதையர்
நிற்ப -நிற்க -நான் அவர்களோடு சேராமல்
முத்தி சித்திக்கவே –
ரத்தத்துக் கதிர் தோயும் வேங்கடம் -ரதத்து கதிர் தோயும் வேங்கடம் -சூரியன் தவழப் பெற்ற திருவேங்கடம் திருமலையில்
நின்றருளும் சிற் பரதத்துவன் -சித் பரதத்வன் -ஞான மயமான பரம் பொருள் -தாள் அடைந்தேன் –
ஜீவாத்மா தத்தவத்தை விட மேம்பட்ட பரமாத்மா என்றவாறும் –

—————————————————————–

சித்திக்கு வித்து அதுவோ இதுவோ என்று தேடி பொய்ந்நூல்
கத்திக் குவித்த பல் புத்தகத்தீர் கட்டுரைக்க வம்மின்
அத்திக்கு இத்தனையும் உண்ட வேங்கடத்து அச்சுதனே
முத்திக்கு வித்தகன் என்றே சுருதி முறையிடுமே -33-

சித்திக்கு வித்து அதுவோ இதுவோ என்று தேடி
பொய்ந்நூல் கத்திக்-தொண்டை நோகக் கதறிப் படித்து
குவித்த பல் புத்தகத்தீர்
கட்டுரைக்க வம்மின் -முத்திக்கு உண்மையான பொருளை உறுதியாக நான் சொல்ல வந்து கேண்மின் –
உம்மால் முடிந்தால் வாதிட வரலாம் என்றுமாம்
பரமாத நிரசனம் பண்ணி ஸ்வ மத ஸ்தாபனம் செய்ய வல்லவன் என்ற அத்யவசாயம் உண்டே
அத்திக்கு இத்தனையும் உண்ட-கடல் சூழ்ந்த உலகம் முழுவதையும் பிரளய காலத்தில் உட்கொண்டு அருளிய
வேங்கடத்து அச்சுதனே முத்திக்கு வித்தகன் என்றே சுருதி முறையிடுமே –
சரணம் அடைந்தவர்களை ரஷித்து கை விடாதவன் -அச்சுதன் அவனே –

—————————————————————–

முறையிடத் தேசம் இலங்கை செற்றான் முது வேங்கடத்துள்
இறை இடத்தே சங்கு உடையான் இனி என்னை ஆண்டிலனேல்
தறை இடத்தே உழல எல்லாப் பிறவி தமக்கும் அளவு
உறை இடத் தேய்ந்திடும் இவ்வந்தி வானத்து உடுக்குலமே –34-

தேசம் முறையிடத் இலங்கை செற்றான்
முது வேங்கடத்துள் ‘இறை
இடத்தே சங்கு உடையான்
இனி -சரணம் அடைந்த பின்பும் -என்னை ஆண்டிலனேல்
தறை இடத்தே உழல எல்லாப் பிறவி தமக்கும்
அளவு உறை இடத் -உறையிட்டுத் தொகை செய்தற்கு
தேய்ந்திடும் இவ்வந்தி வானத்து உடுக்குலமே –மாலைப்பொழுதில் வானத்தில் விளங்கும்
இந்த நஷத்ர கூட்டம் எல்லாம் போதாது -குறைந்திடும்
இராமன் கை யம்பும் உதவும் படைத்தலைவர் அவரை நோக்கின் இவ்வரக்கர் வம்பின் முலையாய்
உறை இடவும் போதார் கணக்கு வரம்புண்டோ -கம்பர்

———————————————————————-

உடுக்கும் உடைக்கும் உணவுக்குமே உழல்வீர் இன் நீர்
எடுக்கும் முடைக்குரம்பைக்கு என் செய்வீர் இழிமும் மதமும்
மிடுக்கும் உடைக்குஞ்சரம் தொட்ட வேங்கட வெற்பர் அண்ட
அடுக்கும் உடைக்கும் அவர்க்கு ஆட்படுமின் அனைவருமே -35-

உடுக்கும் உடைக்கும் உணவுக்குமே உழல்வீர்
இன் நீர் எடுக்கும் முடைக்குரம்பைக்கு -முடை நாற்றம் யுடைய உடம்புகளை பிறவிகளை ஒழிக்க –
ஒன்பது வாசல் தானுடைக் குரம்பை -திருமங்கை ஆழ்வார்
என் செய்வீர் -என்ன உபாயம் செய்வீர்கள்
இழிமும் மதமும் -இழி மும் மதமும் -ஒழுகின்ற மூன்று வகை மத ஜலங்களும் -இரண்டு கன்னங்கள் குறி ஓன்று ஆக மூன்று மதங்கள்
கர்ண மதம் கபோல மதம் பீஜ மதம் என்றுமாம் –
மிடுக்கும் உடைக்குஞ்சரம் -வலிமையையும் யுடைய யானையை -ஸ்ரீ கஜேந்திர ஆழ்வானை
தொட்ட -அபய பிரதானம் செய்து அருளி அதன் தலை மேல் தனது திருக்கையை வைத்து தொட்டு அருளிய
வேங்கட வெற்பர்
அண்ட அடுக்கும் உடைக்கும் -சங்க்ரஹ காலத்தில் அழித்து அருளும் – -அவர்க்கு ஆட்படுமின் அனைவருமே –

ஆடிய சிரசின் மீதில் அரி மலர்க்கையை வைத்து வாடினை துயரம் எய்து மனம் ஒருமித்து நம்மை நாடினை இனியோர்
நாளும் நாசமே வாராது என்று நீடிய உடலைக் கையால் தடவின நெடிய மால் –

————————————————————————-

வரும் மஞ்சு ஆனவன் ஒருவனையே உன்னி வாழ்ந்தும் தொண்டீர்
கருமம் சனனம் களைந்து உய்ய வேண்டில் கருதிற்று எல்லாம்
தரும் அஞ்சன வெற்பன் தாள் தாமரையைச் சது முகத்தோன்
திரு மஞ்சனம் செய் புனல் காணும் ஈசன் சிரம் வைத்தே –36-

வரும் மஞ்சு ஆனவன் ஒருவனையே உன்னி வாழ்ந்தும் -மழை பொழிய வருகிற நீர் கொண்ட
காள மேகம் போன்ற திருமாலையே த்யானித்து ஸ்துதியுங்கோள்
தொண்டீர்
கருமம் சனனம் களைந்து உய்ய வேண்டில்
கருதிற்று எல்லாம் தரும் அஞ்சன வெற்பன் தாள் தாமரையைச் சது முகத்தோன் திரு மஞ்சனம் செய்
புனல் காணும் ஈசன் சிரம் வைத்தே –
புனல் காண் நும் ஈசன் சிரம் வைத்தே -என்று பிரித்தும் கொள்ளலாம் –

குறை கொண்டு நான்முகன் குண்டிகை நீர் பெய்து –மறை கொண்ட மந்திரத்தால் வாழ்த்தி
கரை கொண்ட கண்டத்தான் சென்னி மேல் ஏறக் கழுவினான் அண்டத்தான் சேவடியை யாங்கு
சதுமுகன் கையில் சதுப்புயன் தாளில் சங்கரன் சடையினில் தங்கிக் கதிர்முக மணி கொண்டு இழி புனல் கங்கை
அண்ட கோளகைப் புறத்ததாய் யகிலம் யன்று அளந்த புண்டரீக மென் பதத்திடை பிறந்து
பூ மகனார் கொண்ட தீர்த்தமாய் யரன் கொளப் பகிரதன் கொணர மண்டலத்து வந்தடைந்த இம்மாநதி -கம்பர்

——————————————————————————

சிரம் தடிவான் இவனோ என்று அயன் வெய்ய தீய சொல்ல
கரம் தடிவான் தலை கவ்வ பித்து ஏறலின் கண்ணுதலான்
இரந்து அடி வீழ துயர் தீர்த்த வேங்கடத்து எந்தை கண்டீர்
புரந்து அடியேனைத் தன் பொன் அடிக்கீழ் வைக்கும் புண்ணியனே –37-

சிரம் தடிவான் இவனோ என்று அயன் -அஜந -திருமால் இடம் இருந்து தோன்றிய பிரமன் -வெய்ய தீய சொல்ல
அத்தைக் கேட்ட சிவன் உடைய கை
கரம் தடிவான் தலை கவ்வ
அது பற்றி
பித்து ஏறலின் கண்ணுதலான் இரந்து அடி வீழ துயர் தீர்த்த வேங்கடத்து எந்தை கண்டீர்
புரந்து-பாதுகாத்து – அடியேனைத் தன் பொன் அடிக்கீழ் வைக்கும் புண்ணியனே -பரிசுத்த பரதெய்வம் –

——————————————————————————

புண்ணியம் காமம் பொருள் வீடு பூதலத்தோர்க்கு அளிப்பான்
எண்ணி அம் காமன் திருத்தாதை நிற்கும் இடம் என்பரால்
நண்ணி அங்கு ஆம் அன்பரைக் கலங்காத் திரு நாட்டு இருத்தி
மண் இயங்காமல் பிறப்பு அறுத்து ஆளும் வடமலையே –38-

நண்ணி அங்கு ஆம் அன்பரைக் -விரும்பி தன்னிடத்து வந்து சேர்கின்ற பக்தர்களை
கலங்காத் திரு நாட்டு இருத்தி
மண் இயங்காமல்-மீண்டும் நிலா உலகத்தில் உழலாத படி
பிறப்பு அறுத்து ஆளும் வடமலையே —
அம் காமன் திருத்தாதை
புண்ணியம் காமம் பொருள் வீடு பூதலத்தோர்க்கு அளிப்பான்-சதுர்வித புருஷார்த்தங்களை கொடுத்து அருள
எண்ணி நிற்கும் இடம் என்பர் -சான்ட்ரொஎ -ஆல் -ஈற்று அசைச்சொல்
சமன் கொள் வீடு தரும் தடம் குன்றமே
திருவேங்கட மா மழை ஒன்றுமே தொழ நம் வினை ஓயுமே –

————————————————————————-

வடம் அலை அப்பன்னகம் சேர்ந்தவன் இடை மங்கை கொங்கை
வடம் அலையப் பன் அரும் போகம் துய்த்தவன் மாயன் கண்ணன்
வடமலை அப்பன் அடி போற்றி ஐவர் மயக்கு கர
வடம் அலையப் பன்னிரு நாமம் நாவின் மலக்குவனே –39-

இது யமகச் செய்யுள் –
வடம் அலை அப்பன்னகம் சேர்ந்தவன் –
வடம் -ஆலிலையிலும் –
அலை அப்பன்னகம் -திருப்பாற் கடலில் அந்த ஆதிசேஷன் இடத்தில் சேர்ந்து கண் வளர்ந்து அருளினவன்
இடை மங்கை கொங்கை வடம் அலையப் -இடையர் ஆயர் குலப் பெண்ணான நப்பின்னை பிராட்டி ஸ்தனங்களில் அணிந்த ஹாரங்கள் அசையும் படி
பன் அரும் போகம் துய்த்தவன் -அளவிறந்த இன்பத்தை அனுபவித்தவனும்
மாயன் கண்ணன் வடமலை அப்பன் அடி போற்றி-திருவடிகளை ஸ்துதித்து
ஐவர் மயக்கு கர வடம் அலையப் -பஞ்ச இந்த்ரியங்கள் மனத்தை மயங்கச் செய்கிற வஞ்சனை ஒழியுமாறு
பன்னிரு நாமம் நாவின் மலக்குவனே– துவாதச திரு நாமங்களை நாவினால் விடாமல் சொல்வேன் –
மலக்குதல் -உச்சரித்து அடிப்படுத்தல் -பயிற்றுதல்

————————————————————————–

மலங்கத் தனத்தை உழன்று ஈட்டி மங்கையர் மார்பில் வடம்
அலங்கத் தனத்தை அணைய நிற்பீர் அப்பன் வேங்கடத்துள்
இலங்கு அத்தன் அத்தை மகன் தேரில் நின்று எதிர் ஏற்ற மன்னர்
கலங்க தன் நத்தைக் குறித்தானைப் போற்றக் கருதுமினே –40-

மலங்கத்-மனம் கலங்கும் படி – தனத்தை உழன்று ஈட்டி-பலவிடத்தும் அலைந்து சேர்த்து
மங்கையர் மார்பில் வடம் அலங்கத் தனத்தை அணைய நிற்பீர் அப்பன் வேங்கடத்துள் இலங்கு அத்தன்
அத்தை மகன் தேரில் -பாகனாய் -நின்று எதிர் ஏற்ற மன்னர் கலங்க தன் நத்தைக் குறித்தானைப் போற்றக் கருதுமினே —
பாஞ்சஜன்யம் ஊதி முழக்கிய எம்பெருமான்

———————————————————————-

கருத்து ஆதரிக்கும் அடியேனைத் தள்ளக் கருதிக் கொலோ
திருத்தாது அரிக்கும் ஐவர்க்கு இரை ஆக்கினை செண்பகத்தின்
மருத்தாது அரிக்கும் அருவி அறா வட வேங்கடத்துள்
ஒருத்தா தரிக்கும் படி எங்கனே இனி உன்னை விட்டே –41-

கருத்து ஆதரிக்கும் அடியேனைத் -மனத்தில் உன்னையே விரும்புகின்ற தாசனான என்னை
தள்ளக் கருதிக் கொலோ –
திருத்தாது -ஆட்கொண்டு சீர் திருத்தாமல்
அரிக்கும் ஐவர்க்கு இரை ஆக்கினை -கெடுக்கும் பஞ்ச இந்த்ரியங்களுக்கு என்னை உணவாக்கி விட்டாய்
செண்பகத்தின் மருத்தாது அரிக்கும் -மரு-வாசனையுள்ள -தாது -மகரந்தப் பொடிகளை -அரித்துக் கொண்டு வரும்
செண்பகம் -மரத்துக்கும் புஷ்பத்துக்கும் பெயர்
அருவி அறா வட வேங்கடத்துள் ஒருத்தா -அத்விதீயன்
தரிக்கும் படி எங்கனே இனி உன்னை விட்டே -உன்னை அன்றி உய்யும் வகை எவ்வாறோ –
அநந்ய கதித்வத்தை வெளியிட்டு அருள்கிறார் –

———————————————————————-

உன்னைக் கரிய மிடற்றன் அயன் முதல் உம்பர் எல்லாம்
பொன்னைக் கரி ஒத்த போதும் ஒவ்வார் புகழ்க் கோசலை ஆம்
அன்னைக்கு அரிய முத்தே அப்பனே உன்னை அன்றி பின்னை
முன்னைக் கரி அளித்தாய்க்கு உவமான மொழி இல்லையே –42-

புகழ்க் கோசலை ஆம் அன்னைக்கு அரிய முத்தே –அப்பனே
பொன்னைக் கரி ஒத்த போதும் -கரி பொன்னை ஒத்த போதும்
உன்னைக் கரிய மிடற்றன் அயன் முதல் உம்பர் எல்லாம் ஒவ்வார்
ஆதலால்
முன்னைக் கரி அளித்தாய்க்கு
உன்னை அன்றி பின்னை உவமான மொழி இல்லையே –ஒப்பார் மிக்கார் இலையாய மா மாயன் அன்றோ நீ

————————————————————————-

இல்லைக் கண்டீர் இன்பம் துன்பம் கண்டீர் கண்ட ஏந்திழையார்
சொல்லை கண்டு ஈர் அமுது என்னும் தொண்டீர் தொல் அசுரன் நிறம்
கல் ஐக் கண்டீரவத்தை திரு வேங்கடவக் காவலனை
மல்லைக் கண் தீர் தரத் தேய்த்தானை வாழ்த்துமின் வாழுகைக்கே –43-

கண்ட ஏந்திழையார் -கண்ணுக்கு இலக்காகிய தரித்த ஆபரணங்கள் யுடைய மகளிரது
சொல்லை கண்டு ஈர் அமுது என்னும்
தொண்டீர் -அவர்கட்கு தொண்டு பூண்டு ஒழுகுபவர்களே
இல்லைக் கண்டீர் இன்பம்-அவ்வாறு ஒழுகுதலில் உண்மையான இன்பம் இல்லை ஏற்று அறிவீர்கள்
துன்பம் கண்டீர் -பலவகைத் துன்பமே உண்டு என்றும் அறிவீர்கள்
வாழுகைக்கே -இனி நீங்கள் பேரின்ப வாழ்வு பெறுகைக்காக
தொல் அசுரன் நிறம் -பழமையான இரணியாசுரனுடைய மார்பை
கல்-கீண்ட -கல்லுதல் -இடத்தல் –
ஐக் கண்டீரவத்தை -அழகிய நரசிங்க மூர்த்தி யானவனும் -கண்டம் -கழுத்து -அரவம் -ஓசை -மிடற்றில் தொனி யுடையவன்
திரு வேங்கடவக் காவலனை -காவலன் -அரசன் –காத்த வில் வலவன் -காவல் அன் -ரஷிக்கும் தொழில் கொண்டவன்
மல்லைக் கண் தீர் தரத் தேய்த்தானை -மல்லர்களை கண் கெடும்படி சிதத்தவனை -கண்ணோட்டம் இல்லாமல் என்றுமாம் –
வாழ்த்துமின் –பல்லாண்டு பாடி ஸ்துதியுமின்-

—————————————————————————–

கைத்தனு மோடுஇசை வெற்பு எனக் காண வெவ்வாணன் என்னும்
மத்தன் நுமோடு இகல் செய்வன் என்றே வந்துவை உறு வேல்
அத்தனும் மோடியும் அங்கியும் ஓட என் அப்பனுக்குப்
பித்தனும் ஓடினன் அங்கத்துத் தான் என்றும் பெண்ணன் என்றே –44-

கைத்தனு மோடுஇசை வெற்பு எனக் காண-கையில் ஏந்திய வில்லானது உயர்ச்சி பொருந்திய மலை போலத் தோன்ற
வெவ்வாணன் என்னும் மத்தன் -கொடிய பாணாசுரன் என்கிற உன்மத்தன்
நுமோடு இகல் செய்வன் என்றே வந்து
என் அப்பனுக்குப்
வை உறு வேல் அத்தனும் -கூர்மை மிக்க வேலாயுதத்தை ஏந்திய முருகனும்
மோடியும் -துர்க்கையும் -அங்கியும் -அக்னியும் ஓட
பித்தனும் ஓடினன் -சிவனும் ஓடினான்
அங்கத்துத் தான் என்றும் பெண்ணன் என்றே -உடம்பில் பெண்ணை உடையவன் என்று சொல்லிக் கொண்டே –
பெண் என்றால் பேயும் இரங்குமே-

——————————————————————————

பெண் ஆக்கு விக்கச் சிலை மேல் ஒருதுகள் பெய்த பொற்றாள்
அண்ணாக்கு விக்கல் எழும் போது எனக்கு அருள்வாய் பழிப்பு
நண்ணாக் குவிக்கச்சு இள முலைப் பூ மகள் நாயகனே
எண் ஆக குவிக்கக் குழல் ஊதும் வேங்கடத்து என் கண்ணனே –45–
பழிப்பு நண்ணாக் -யாதொரு நிந்தனையும் அடையாத
குவிக்கச்சு இள முலைப் பூ மகள் நாயகனே
எண் ஆக குவிக்கக் குழல் ஊதும்-பசி நிரைகள் கூட்டத்தை ஒருங்கு சேர்க்கும் பொருட்டு குழல் ஊதும்-
வேங்கடத்து என் கண்ணனே –
பெண் ஆக்கு விக்கச் சிலை மேல் ஒருதுகள் பெய்த பொற்றாள்
அண்ணாக்கு விக்கல் எழும் போது -அந்திம காலத்தில்
எனக்கு அருள்வாய்
திருவடியே வீடாய் இருக்கும் -தாள் எனக்கு அருள்வாய் –

————————————————————————-

கண் நனையேன் நெஞ்சு உருகேன் நவைகொண்டு என் கண்ணும் நெஞ்சும்
புண் அணையேன் கல் அணையேன் என்றாலும் பொற் பூங்கமலத்
தண் அனையே நல்ல சார்வாக வேங்கடம் சார்ந்து மணி
வண்ணனையே அடைந்தேற்கு இல்லையோ தொல்லை வைகுந்தமே –46-

கண் நனையேன் நெஞ்சு உருகேன் நவைகொண்டு என் கண்ணும் நெஞ்சும்
புண் அனையேன் கல் அணையேன் என்றாலும் –
இளகாத மனஸ் உடையேன் என்றாலும் ஆனந்த பாஷ்பம் பெறாத ஊனக் கண்களின் இழிவு தோன்ற
கல் போன்ற மனசும் புண் போன்ற கண்ணும் கொண்டேன் ஆகிலும்
நவை குற்றம் -நெஞ்சு உருகாமையும் கண் நனையாமையும் என்றுமாம்
பொற் பூங்கமலத் தண் அனையே நல்ல சார்வாக -பெரிய பிராட்டி யாரையே சார்வாக கொண்டு
வேங்கடம் சார்ந்து மணி வண்ணனையே அடைந்தேற்கு இல்லையோ தொல்லை வைகுந்தமே -கிடையாமல் போகுமோ-

————————————————————————-

வைகுந்தம் ஆய விழி மாதர் வேட்கையை மாற்றி என்னை
வைக்கும் தம் ஆய வினை நீக்கிய முத்தர் மாட்டு இருத்தி
வை குந்தம் மாய ஒசித்தாய் வட திரு வேங்கடவா
வைகுண்ட மாயவனே மாசு இலாத என் மா மணியே –47-

வை குந்தம் ஆய விழி மாதர் வேட்கையை மாற்றி -கூரிய வேல் படை போன்ற
கண்கள் யுடைய மகளிர் பக்கலில் உண்டான ஆசையை எனக்கு ஒழித்து
என்னை வைகும் தம் ஆய வினை நீக்கிய முத்தர் மாட்டு இருத்தி -வை
தங்கிய தமது தொகுதியான கர்மத்தை போக்கிய முக்தர்களில் ஒருவனாக இருக்கச் செய்து அருளாய்
குந்தம் மாய ஒசித்தாய்
வட திரு வேங்கடவா
வைகுண்ட மாயவனே
மாசு இலாத என் மா மணியே —என் தன் மாணிக்கமே -திருவிருத்தம்

———————————————————————-

பிரிவாற்றாகத தலைவியின் துயர் கண்ட செவிலித்தாய் இரங்கல் –

மணி ஆழி வண்ணன் உகந்தாரைத் தன் வடிவு ஆக்கும் என்றே
துணி ஆழிய மறை சொல்லும் தொண்டீர் அது தோன்றக் கண்டோம்
பணி யாழின் மென்மொழி மாலாகி பள்ளி கொள்ளாமல் சங்கோடு
அணி ஆழி நீங்கி நின்றாள் வேங்கடேசனை ஆதரித்தே –48-

தொண்டீர்
மணி ஆழி வண்ணன் உகந்தாரைத் தன் வடிவு ஆக்கும் என்றே
துணி ஆழிய மறை சொல்லும்
சாலோக்யம் -சாமீப்யம் -சாரூப்யம் -சாயுஜ்யம் -போன்ற சாம்யா பத்தி அருள்வான் என்று பொருள்களை துணிந்து கூறும் வேதங்கள் சொல்லும்
அது தோன்றக் கண்டோம் -அத்தை இங்கே கட்புலனாக தெரியப் பார்த்தோம்
எங்கனம் எண்ணின்
பணி யாழின் மென்மொழி -நுனி வளைந்த வீணையின் இசை மென்மையான சொற்களை யுடைய இப்பெண்
வேங்கடேசனை ஆதரித்தே-
அவனைப் போலவே
மாலாகி– பள்ளி கொள்ளாமல் –சங்கோடு அணி ஆழி நீங்கி நின்றாள் –
ஆசை –மயக்கம்– பள்ளி கொள்ளாமை -சயனத் திருக் கோலம் இல்லாமல் நின்ற திருக்கோலமாகி –
சங்கு சக்கரங்களை தொண்டைமான் சக்கரவர்த்தி இடம் கொடுத்து நீங்கி நின்றமை –
செம்மொழிச் சிலேடை யாக சாதித்து அருள்கிறார்

———————————————————————

ஆதரிக்க பட்ட வாள் நுதல் மங்கையர் அங்கை மலர்
மீ தரிக்கப் பட்ட நின் அடியே வெள் அருவி செம்பொன்
போது அரிக்கப் பட்டம் சூழ் வேங்கட வெற்ப போர் அரக்கர்
தீது அரிக்க பட்ட கானகத்தூடு அன்று சென்றதுவே –49-

வெள் அருவி -வெண்ணிறமான நீர் அருவிகள்
செம்பொன் போது அரிக்கப் பட்டம் சூழ் -சிவந்த பொன்னையும் -மலர்களையும் அரித்துக் கொண்டு வர -நீர் நிலைகள் சூழப் பெற்ற
வேங்கட வெற்ப
பட்ட வாள் நுதல் -பொற் பட்டத்தை யணிந்த பிரகாசமான நெற்றியை யுடைய
மங்கையர் -பட்டத்து மனைவியர்
ஆதரிக்க -அன்பு செய்யவும் –
அங்கை மலர் மீ தரிக்கப் பட்ட நின் அடியே -அழகிய தாமரை மலர் போன்ற தங்கள் கைகளின் மீது தாங்கவும் பெற்ற உனது திருவடியே
அன்று -அந்நாளில்
போர் அரக்கர் தீது அரிக்க -போர் செய்ய வல்ல இராவணன் போன்ற இராக்கதர்களால் ஆகிய தீங்கை அளிப்பதற்கு
பட்ட கானகத்தூடு சென்றதுவே –உலர்ந்த காட்டினூடே சென்றது –

————————————————————————–

கிள்ளை விடு தூது –

சென்ற வனத்து அத்தை மைந்தரை வாழ்வித்து தீய மன்னர்
பொன்ற அனத்தத்தைச் செய்த பிரான் புகழ் வேங்கடத்துள்
நின்றவன் அத்தத்துஜ ஆயுதன் பாதத்துஎன் நேசம் எல்லாம்
ஒன்ற வனத்தத்தை காள் உரையீர் அறம் உண்டு உமக்கே –50-

வனத்தத்தை காள் -வனம் தத்தை காள் -அழகிய கிளிகளே
சென்ற வனத்து -பன்னிரண்டு வருஷம் வனவாசம் சென்ற காட்டின் இடத்து
அத்தை மைந்தரை வாழ்வித்து-குந்தி புத்ரர்கள் ஆகிய பாண்டவரை தீங்கின்றி வாழச் செய்து
பின்பு
தீய மன்னர் பொன்ற அனத்தத்தைச் செய்த பிரான் -துரியோதனன் முதலிய அரசர்கள் அழியுமாறு அவர்களுக்கு கேட்டை விளைத்த பிரபுவும்
அத்தத்துஜ ஆயுதன்-திருக்கைகளில் பஞ்ச ஆயதங்களை ஏந்தியவனும்
புகழ் வேங்கடத்துள் நின்றவன்- பாதத்து என் நேசம் எல்லாம்
ஒன்ற உரையீர் -பொருந்தச் சொல்லுங்கோள்
அறம் உண்டு உமக்கே -உங்கட்கு புண்ணியம் உண்டு

————————————————————————–

கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிள்ளை பெருமாள் ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்–

ஸ்ரீ பிள்ளை பெருமாள் ஐயங்கார் அருளிய திருவேங்கடத்தந்தாதி -1-25-

February 24, 2016

இத்திரு பிரபந்தம் -திரிபு -சொல் அணி -ஒவ்வொரு அடியிலும் முதல் எழுத்து மட்டும் மாறி
-இரண்டு முதலிய பல எழுத்துக்கள் ஒன்றாகவே இருந்து பொருள் வேறு படுவது
யமகம் -சொல் அணியாகவும் இருக்கும் -எழுத்து தொடர்களே மீண்டும் வருவது யமகம் என்பர்
இத்தை மடக்கு என்பர் –
——————————

சிறப்பு பாசுரம் -தனியன் -அபியுக்தர் அருளியது என்பர் –

இக்கரை யந்திரத்துத் பட்ட தென்ன இருவினையுள்
புக்கரை மா நொடியும் தரியாது உழல் புண் பிறப்பாம்
எக்கரை நீக்கிப் படித்தாரை அந்த இரு விரசைக்கு
அக்கரை சேர்க்கும் மணவாள தாசன் அருங்கவியே –

இக்கரை யந்திரத்துத் பட்ட தென்ன -இக்கு -கரும்பானது – அரை யந்திரத்துள் பட்டது என்ன –
இருவினையுள் புக்கரை மா நொடியும் தரியாது உழல் புண் பிறப்பாம்
எக்கரை நீக்கிப் -மணல் மேட்டைக் கடக்கச் செய்து
படித்தாரை அந்த இரு விரசைக்கு அக்கரை சேர்க்கும் மணவாள தாசன் அருங்கவியே –
இருள் சேர் இரு வினையும் சேரா இறைவன் பொருள் சேர் புகழ் புரிந்தார் மாட்டு -திருக்குறள் –

—————————————————

காப்பு –

நல்ல அந்தாதி திரு வேங்கடவற்கு நான் விளம்பச்
சொல் அவம் தாதின் வழு பொருள் சோர்வு அறச் சொல் வித்தருள்
பல்ல வந்தாதிசை வண்டார் குருகைப் பர சமயம்
செல்ல வந்து ஆதி மறைத் தமிழால் செய்த வித்தகனே –

நல்ல அந்தாதி திரு வேங்கடவற்கு நான் விளம்பச் -நான் பாடுமாறு
சொல் அவம் -சொற்குற்றங்கள்
தாதின் வழு -வினைப்பகுதிகளின் குற்றங்கள்
பொருள் சோர்வு -பொருள் குற்றங்களும்
அறச் சொல் வித்தருள் -சொல்வித்து அருள்வாய் என்றபடி –
பல்ல வந்தாதிசை வண்டார் -பல்லவம் தளிர்களிலும் -தாது -பூந்துகளிலும் –
இசை வண்டு ஆர் -நறு மணத்தை உட்கொள்ளும் பொருட்டு இசை பாடும் வண்டுகள் மொய்க்கப் பெற்ற
குருகைப் பர சமயம் செல்ல வந்து ஆதி மறைத் தமிழால் செய்த வித்தகனே -ஞான ஸ்வரூபியாய் உள்ளவனே

————————————————-

திருவேங்கடத்து நிலை பெற்று நின்றன சிற்றன்னையால்
தரு வேம்கடத்துத் தரை மேல் நடந்தன தாழ் பிறப்பின்
உருவேங்கள் தத்துக்கு உளத்தே இருந்தன உற்று அழைக்க
வருவேம் கடத்தும்பி அஞ்சல் என்று ஓடின மால் கழலே –1-

திருப் பாத வகுப்பு துறை
திருமாலினது திருவடிகளின் பெருமையை அருளிச் செய்து திரு பிரபந்தம் தொடங்குகிறார் –
திருவிலே தொடக்கி அருளிச் செய்கிறார்
சிற்றன்னையால் -கைகேயி தாயார் கட்டளையால்
தரு வேம்கடத்துத் தரை மேல் நடந்தன -மரங்கள் வேகப் பெற்ற கடும் சுரத்து நிலம் மேல் நடந்து சென்றன
தாழ் பிறப்பின் உருவேங்கள் -இழிந்த பிறப்பின் வடிவத்தை யுடைய எங்களது
தத்துக்கு -ஆபத்தை நீக்குதற்கு
உளத்தே இருந்தன
கடத்தும்பி-கடம் தும்பி -மத்ததை யுடைய யானையாகிய ஸ்ரீ கஜேந்திர ஆழ்வான்
உற்று அழைக்க -முதலையால் பற்றப் பட்டு துன்பம் உற்று ஆதி மூலமே என்று அழைக்க
வருவேம் அஞ்சல் என்று ஓடின மால் கழலே -அபய வார்த்தை சொல்லி விரைந்த திருமாலினது திருவடிகள்
திருவேங்கடத்து நிலை பெற்று நின்றன -அர்ச்சாவதாரத்தில் நிலை பெற்று நின்றன
நின்றன -இருந்தன -நடந்தன ஓடின -முரண் தொடை

—————————————————————-

மாலை மதிக்குஞ்சி – ஈசனும் போதனும் வாசவனும்
நூலை மதிக்கும் முனிவரும்-தேவரும் நோக்கி அந்தி
காலை மதிக்குள் வைத்து– ஏத்தும் திருமலை கைம்மலையால்
வேலை மதிக்கும் பெருமான் உறை திரு வேங்கடமே –2-

திவ்ய பிரபந்த தலைவனின் வாசஸ் ஸ்தானம் -பதி பிரபந்த துறை –
மாலை மதிக்குஞ்சி -அந்தி மாலைப்பொழுதில் விளங்கும் பிறைச் சந்த்ரனைத் தரித்த தலை மயிர் முடியை யுடைய
ஈசனும் போதனும் வாசவனும்
நூலை மதிக்கும் முனிவரும்-சாஸ்த்ரங்களை ஆராய்ந்து அறிகிற முனிவர்களும்
தேவரும் நோக்கி அந்தி காலை-காலையிலும் மாலையிலும் தர்சித்து
மதிக்குள் வைத்து–தமது அறிவில் வைத்து -மனத்தில் கொண்டு த்யானித்து
ஏத்தும் திருமலை
கைம்மலையால் வேலை மதிக்கும் பெருமான் உறை திரு வேங்கடமே —
கை வசப்படுத்தின மந்திர கிரி என்றுமாம் -மலைகள் போன்ற கை என்றுமாம் –
கைகளாகிய மலைகளைக் கொண்டு திருப் பாற் கடலைக் கடைந்த திருமால் எழுந்து அருளி இருக்கும் திரு வேங்கடமே –

————————————————————————–

வேங்கட மாலை அவியா மதி விளக்கு ஏற்றி அங்கம்
ஆம்கடம் ஆலயம் ஆக்கி வைத்தோம் அவன் சேவடிக்கே
தீங்கு அட மாலைக் கவி புனைந்தோம் இதின் சீரியதே
யாம் கட மால்ஐயி ராவதம் ஏறி இருக்குமதே –3-

வேங்கட மாலை
அவியா மதி விளக்கு ஏற்றி -கெடாத அறிவாகிய திரு விளக்கை மனத்தில் ஏற்றி வைத்து
அங்கம் ஆம்கடம் ஆலயம் ஆக்கி -உறுப்புகளை யுடைய எமது உடம்பைத் திருக் கோயிலாக அமைத்து
வைத்தோம் -அந்தக் கரணம் ஆகிய மனசாகும் கர்ப்ப கிருகத்தில் திருவேங்கடத்து திரு மாலை எழுந்து அருளிப் பண்ணி வைத்தோம்
அவன் சேவடிக்கே
தீங்கு அட -எமது பிறவித் துன்பங்களை அப்பெருமான் அழிக்குமாறு
மாலைக் கவி புனைந்தோம்-அவன் சேவடிக்கே கவி மாலை புனைந்தோம்
இதின் சீரியதே -யாம் கட மால்ஐயி ராவதம் ஏறி இருக்குமதே-இந்திர பதவியும் இதை விட சிறந்தது இல்லையே –
நான்கு தந்தங்கள் கொண்ட ஐராவதம் என்பர் –

ஞானச் சுடர் விளக்கு ஏற்றினேன்
மார்வம் என்பதோர் கோயில் அமைத்து மாதவன் என்னும் தெய்வத்தை நாட்டி
புனையும் கண்ணி எனதுடைய வாசகம் செய்யும் மாலையே
செய்ய சுடர் ஆழியான் அடிக்கே சூட்டினேன் சொல்மாலை

———————————————————————-

இருக்கு ஆரணம் சொல்லும் எப்பொருள் இன்பமும் எப்பொருட்கும்
கருக் காரணமும் நல் தாயும் நல் தந்தையும் கஞ்சச் செல்வப்
பெருக்கு ஆர் அணங்கின் தலைவனும் ஆதிப் பெருந் தெய்வமும்
மருக்கு ஆர் அணவும் பொழில் வட வேங்கட மாயவனே –4-

இருக்கு ஆரணம் சொல்லும் எப்பொருள் இன்பமும் -மெய்ப்பொருள் இன்பமும் -பாட பேதம்
எப்பொருட்கும் கருக் காரணமும்
நல் தாயும் நல் தந்தையும் -அத்தனாகி அன்னையாகி -உலகுக்கு எல்லாம் முந்தித் தாய் தந்தை -எம்பிரான் எந்தை என்னுடைச் சுற்றம்
கஞ்சச் செல்வப் பெருக்கு ஆர் அணங்கின் தலைவனும்
ஆதிப் பெருந் தெய்வமும்
மருக்கு ஆர் அணவும் -மரு -வாசனை மிக்கு -கார் அணவும் -மேக மண்டலத்தை அளாவும் -பொழில் வட வேங்கட மாயவனே –

——————————————————————–

மாயவன் கண்ணன் மணி வண்ணன் கேசவன் மண்ணும் விண்ணும்
தாயவன் கண் நன் கமலமொப்பான் சரத்தால் இலங்கைத்
தீயவன் கண்ணன் சிரம் அறுத்தான் திரு வேங்கடத்துத்
தூயவன் கண் அன் புடையார்க்கு வைகுந்தம் தூரமன்றே –5-

மாயவன் கண்ணன் மணி வண்ணன் கேசவன்
மண்ணும் விண்ணும் தாயவன்
கண் நன் கமலமொப்பான் -புண்டரீகாஷன்
சரத்தால் இலங்கைத் தீயவன் கண்ணன் சிரம் அறுத்தான்-
இலங்கை தீய வன்கண்ணன் சிரம் சரத்தால் அறுத்தான்
திரு வேங்கடத்துத் தூயவன் கண் அன்புடையார்க்கு வைகுந்தம் தூரமன்றே –

—————————————————————

தூர இரும்புண் தரிக்கும் இக்காயத்தைச் சூழ் பிணிகாள்
நேர் அவிரும் புண்டரர்க்கு அருள்வான் நெடு வேங்கடத்தான்
ஈர இரும்புண்ட ரீகப் பொற் பாதங்கள் என் உயிரைத்
தீர இரும்பு உண்ட நீர் ஆக்குமாறு உள்ளம் சேர்ந்தனவே –6-

நேர் அவிரும் புண்டரர்க்கு அருள்வான் -நேர்மையாக விளங்கும் திருமண் காப்பை யுடைய ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களுக்கு அருள்வான்
நீறு செவ்வே இடக் காணில் நெடுமால் அடியார் என்று ஓடும்
நெடு வேங்கடத்தான்
ஈர இரும்புண்ட ரீகப் பொற் பாதங்கள்-குளிர்ந்த பெரிய செந்தாமரை போன்ற பொலிவு பெற்ற இணை திருவடிகள்
என் உயிரைத் தீர இரும்பு உண்ட நீர் ஆக்குமாறு உள்ளம் சேர்ந்தனவே –
தம்மிடத்தில் லயம் படுத்தும் படி எனது மனத்தில் சேர்ந்து விட்டன
ஆதலால்
தூர இரும்–புண் தரிக்கும் இக்காயத்தைச் சூழ் பிணிகாள் –
எனது உடலை விட்டு தூரத்தில் சென்று பிழையுங்கோள்
நெய் குடத்தைப் பற்றி ஏறும் எறும்புகள் போல் நிரந்து எங்கும் கைக்கொண்டு நிற்கின்ற நோய்காள் காலம்பெற உய்யப் போமின் –
மெய்க்கொண்டு வந்து புகுந்து வேதப்பிரானார் கிடந்தார் -பைக்கொண்ட பாம்பணையோடும் பண்டு அன்று பட்டினம் காப்பே

———————————————————————

சேர்ந்து கவிக்கும் முடி கவித்தாய் சிறியேன் இதயம்
சார்ந்து உகவிக்கும் வரம் அளித்தாய் கொண்டல் தண்டலை மேல்
ஊர்ந்து கவிக்கும் வடமலையாய் பஞ்சு ஒழுக்கிய பால்
வார்ந்து உகவிக்கும் பொழுதில் அஞ்சேல் என்று வந்து அருளே –7-

சேர்ந்து-கிஷ்கிந்தை நகரைச் சார்ந்து -நண்பு பூண்டு
கவிக்கும் -ஸூ கரீவ மகா ராஜருக்கும்
முடி கவித்தாய் -விபீஷணனுக்கு முடி கவித்ததையும் கொள்ளலாம்
நின் மேல் கவி பாடவும் அருள் செய்தாய் என்னவுமாம்
சிறியேன் இதயம் சார்ந்து உகவிக்கும் வரம் அளித்தாய் கொண்டல் தண்டலை மேல் ஊர்ந்து கவிக்கும் வடமலையாய்
பஞ்சு ஒழுக்கிய பால் வார்ந்து உக விக்கும் பொழுதில்
பஞ்சைப் பாலில் நனைத்து அது கொண்டு பிழிந்து ஒழுக விட்ட பாலும் -கண்டம் அடைத்தததனால் உள்ளே இறங்கிச் செல்ல மாட்டாது
கடைவாயினின்று வழிந்து பெருக
விக்கும் பொழுதில் -விக்கல் எடுக்கின்ற அந்திம தசை எனக்கு நேரும் பொழுதில்
அஞ்சேல் என்று வந்து அருளே

———————————————————————–

வந்திக்க வந்தனை கொள் என்று கந்தனும் மாதவரும்
சிந்திக்க வந்தனை வேங்கட நாத பல் சீவன் தின்னும்
உந்திக் கவந்தனைச் செற்றாய் உனக்கு உரித்தாய் பின்னும்
புந்திக்கு அவம் தனிச் செய்து ஐவர் வேட்கையொரும் என்னையோ –8-

வந்திக்க -அடியேன் வணங்க
வந்தனை கொள் என்று -அவ்வணக்கத்தை அங்கீ கரிப்பாய் என்று பிரார்த்தித்து
கந்தனும் மாதவரும் -முருகனும் -முனிவர்களும்
சிந்திக்க வந்தனை-பிரத்யட்ஷமாக வந்து தோற்றி அருளினாய்
வேங்கட நாத
பல் சீவன் தின்னும் உந்திக் கவந்தனைச் செற்றாய்
உனக்கு உரித்தாய் பின்னும் -எனது உயிர் உனக்கு உரியதான பின்பும்
புந்திக்கு அவம் தனிச் செய்து ஐவர் வேட்கையொரும் என்னையோ –
பஞ்ச இந்த்ரியங்கள் சம்பந்தமான ஆசை என்னை தாக்கி வருத்தும் -இது என்ன அநீதி -இரங்கி அருள்வாய் –

————————————————————————-

தலைவனைப் பிரிந்து மாலை பொழுதுக்கும் அன்றில் பறவைக்கும் வருந்தும் தலைவிக்கு ஆற்றாது தோழி இரங்கல்

பொரு தரங்கத்தும் வடத்தும் அனந்தபுரத்தும் அன்பர்
கருது அரங்கத்தும் துயில் வேங்கடவ கண் பார்த்தருள்வாய்
நிருதர் அங்கத்து நிறம் போல் வரும் அந்தி நேரத்து அன்றில்
ஒரு தரம் கத்தும் பொழுதும் பொறாள் என் ஒரு வல்லியே –9-

பொரு தரங்கத்தும்-திருப் பார் கடலிலும்
வடத்தும் -ஆளிலையிலும்
அனந்தபுரத்தும்
அன்பர் கருது அரங்கத்தும் துயில்
வேங்கடவ
கண் பார்த்தருள்வாய்
நிருதர் அங்கத்து நிறம் போல் வரும் -இராக்கதர்கள் உடம்பு நிறம் போல் இருண்டு கறுத்து பயங்கரமாய்
அந்தி நேரத்து அன்றில் ஒரு தரம் கத்தும் பொழுதும் பொறாள் என் ஒரு வல்லியே
-பூம் கோடி போன்ற இவள் சகிக்க மாட்டாள் -கடாஷித்து அருள்வாய்

———————————————————————————

தலைவனைப் பிரிந்த தலைவி கடலோடு புலம்புதல் –

ஒரு மாது அவனி ஒரு மாது செல்வி உடன் உறைய
வரும் ஆ தவனின் மகுடம் வில் வீச வடமலை மேல்
கரு மாதவன் கண்ணன் நின் பால் திரு நெடும் கண் வளர்க்கைக்கு
அருமா தவம் என்ன செய்தாய் பணி எனக்கு அம்புதியே –10-

ஒரு மாது அவனி -மனைவியான பூதேவியும்
ஒரு மாது செல்வி -மற்றொரு மனைவியான ஸ்ரீ தேவியும்
உடன் உறைய –
வரும் ஆ தவனின் மகுடம் வில் வீச -உதயமாகும் சூரியன் போலே திரு அபிஷேகம் ஒளியை வீசவும்
வடமலை மேல் கரு மாதவன் கண்ணன்
நின் பால் திரு நெடும் கண் வளர்க்கைக்கு அருமா தவம் என்ன செய்தாய்
பணி எனக்கு அம்புதியே –கடலே எனக்கு சொல்லாய் என்றபடி
போக்கெல்லாம் பாலை -புணர்தல் நறும் குறிஞ்சி –ஆக்கம் சேரூடல் அணி மாருதம் –
நோக்கும் கால் இல்லிருக்கை முல்லை -இரங்கல் நறு நெய்தல் சொல்லிருக்கும் ஐம்பால் தொகை
இரங்கல் நெய்தல் நிலம் -கடலை முன்னிலைப்படுத்தி தலை மகள் பாசுரம்
மாலும் கரும் கடலே என்நோற்றாய்-வையகம் யுண்டு ஆலினிலைத் துயின்ற ஆழியான்
கோலக் கருமேனிச் செங்கண் மால் கண் படையுள் என்றும் திருமேனி நீ தீண்டப் பெற்று -போலே
உவர்க்கும் கரும் கடல் நீருள்ளான்-

—————————————————————————

அம்பரம் தாமரை பூத்து அலர்ந்தன்ன அவயவரை
அம்பரந்தாமரை அஞ்சன வெற்பரை ஆடகம் ஆம்
அம்பரம் தாம் அரை சூழ்ந்தாரை வாழ்த்திலர் ஐம்புலன் ஆம்
அம்பரம் தாம் மரை போல் திரிவாரை அகல் நெஞ்சமே –11-

அம்பரம் -கடலினிடத்து
தாமரை பூத்து அலர்ந்தன்ன அவயவரை –
கண் கை கால் முகம் வாய் உந்தி அனைத்து அவயங்களும் தாமரை பூத்து அலர்ந்தது போலேவே இருக்குமே –
கரு முகில் தாமரைக் காடு பூத்து -கம்பர்
அம்பரந்தாமரை -அழகிய பரமபததுக்கு உரியவரும்
அஞ்சன வெற்பரை -திருவேங்கடமுடையானை -அஞ்சனா சலம் என்பரே –
ஆடகம் ஆம் அம்பரம் தாம் அரை சூழ்ந்தாரை -பொன் மயமான பீதாம்பர தாரியை –
சூழ்ந்து இருந்து ஏத்துவர் பல்லாண்டு –
அம்பரம் கூரையும் கடலும் ஆகாயமும் –
வாழ்த்திலர்
ஐம்புலன் ஆம் அம்பரம் -ஐம்புலன்கள் ஆகிய வெட்ட வெளியிலே
தா மரை போல் திரிவாரை -தாவுகின்ற மான்களைப் போலே துள்ளி ஓடித் திரிபவர்களான கீழ் மக்களை
அகல் நெஞ்சமே —

————————————————————–

தலைவி தோழியர்க்கு அறத்தொடு நிற்றல்

நெஞ்சு உகந்தத்தை உமக்கு உரைத்தேன் இற்றை நீடு இரவு ஓன்று
அஞ்சு உகம் தத்தை விளைக்கும் என் ஆசை அது ஆம் இதழ் சொல்
கிஞ்சுகம் தத்தை அனையீர் இங்கு என்னைக் கெடாது விடும்
விஞ்சு கந்தத்தை விளைக்கும் துழாய் அண்ணல் வேங்கடத்தே –12-

நெஞ்சு உகந்தத்தை உமக்கு உரைத்தேன்
இற்றை நீடு இரவு ஓன்று -ஒரு இரவே
அஞ்சு உகம் -ஐந்து யுகம் போலே நீண்டு
தத்தை விளைக்கும் -துன்பத்தை மிகுவிக்கின்ற்றது
என் ஆசை அது ஆம் -நான் கொண்ட காதலே காரணமாம்
இதழ் சொல் -வாய் இதழும் சொல்லும்
கிஞ்சுகம்-முருக்க மலரையும் -கிம்சுகம் -பலாச மரம் -அதன் பூவுக்கும் கிளப் பேச்சுக்கும் தத்தை என்பர்
தத்தை -கிளி கொஞ்சிப் பேசும் பேச்சையும்
அனையீர்
இங்கு என்னைக் கெடாது-இனி நீங்கள் என்னை இங்கேயே வைத்து இருந்து கெடுத்திடாமல்
விடும் -விஞ்சு கந்தத்தை விளைக்கும் துழாய் அண்ணல் வேங்கடத்தே –
விடும் –திரு வேங்கட முடையானது திருமலையின் இடத்தே கொண்டு போய்ச் சேர்த்து விடுமின் –
மதுரைப் புறத்தே என்னை உய்த்திடுமின்
ஆணையால் நீர் என்னைக் காக்க வேண்டில் ஆய்ப்பாடிக்கே என்னை உய்த்திடுமின் –

——————————————————————–

வேங்கடத்து ஆரையும் ஈடேற்ற நின்றருள் வித்தகரைத்
தீங்கு அடத் தாரைப் புனைந்து ஏத்திலீர் சிறியீர் பிறவி
தாம் கடத்தாரை கடத்தும் என்று ஏத்துதிர் தாழ் கயத்துள்
ஆம் கடத்தாரை விலங்கும் அன்றோ சொல்லிற்று ஐயம் அற்றே –13-

வேங்கடத்து- ஆரையும் ஈடேற்ற நின்றருள் –
வித்தகரைத் -ஞான ஸ்வரூபியான எம்பெருமானை
தீங்கு அடத் தாரைப் புனைந்து ஏத்திலீர் -தீங்கு அட -பிறவித் துன்பங்களை அவன் அழிக்குமாறு –
தாரைப் புனைந்து ஏத்திலீர்-அவனுக்கு பிரியமான திருத் துழாய் முதலிய மாலைகளைச் சாத்தி ஸ்துதிக்காமல் இருக்கின்றீர்
சிறியீர் -அறிவு ஒழுக்கங்களிலே சிறியவர்களே
மற்று
பிறவி தாம் கடத்தாரை -தங்கள் பிறவிகளை தாங்களே கடத்த மாட்டாத சிறு தெய்வங்களை
கடத்தும் என்று ஏத்துதிர் -எங்கள் பிறவிகளை கடத்தும் என்று ஸ்துதிக்கின்றீர்
வந்த வினை தீர்க்க வகை யறியார் வேளூரர்-எந்த வினை தீர்ப்பார் இவர் –
தாழ் கயத்துள் ஆம் -ஆழ்ந்த தடாகத்தில் முதலை வாயில் அகப்பட்டுக் கொண்ட
கடத்தாரை விலங்கும் அன்றோ -மத நீர் பெருக்கை யுடைய மிருக சாதியாகிய யானையும் அல்லவோ
சொல்லிற்று ஐயம் அற்றே-ஆதி மூலமே -நாராயணா -ஒ மணி வண்ணா -என் ஆர் இடரை நீக்காய் என்று சொல்லிற்றே–

———————————————————————–

ஐயா துவந்தனை நாயேனை அஞ்சன வெற்ப என்றும்
கையாது உவந்தனை நின்னை அல்லால் கண்ணுதல் முதலோர்
பொய்யாது வந்து அனையார் முகம் காட்டினும் போற்றி உரை
செய்யாது வந்தனை பண்ணாது வாக்கும் என் சென்னியுமே –14-

ஐயா -ஐயனே
துவந்தனை -இரு வினைத் தொடர்பு யுடையேனான அடியேனை -நாயேனை அஞ்சன வெற்ப
என்றும் கையாது-எக்காலத்திலும் வெறுத்திடாதபடி
உவந்தனை-மகிழ்ந்து அடியேனாக இருக்கும் படி அங்கீ கரித்து அருள் செய்தாய்
நின்னை அல்லால்
கண்ணுதல் முதலோர் -சிவன் முதலிய தேவர்கள்
பொய்யாது வந்து அனையார் முகம் காட்டினும் -மெய்யாகவே வந்து வலிய முகம் காட்டினாலும்
அனையார் முகம் -அன்னை போன்ற முகம் காட்டினாலும் என்றுமாம்
போற்றி உரை செய்யாது வந்தனை பண்ணாது வாக்கும் என் சென்னியுமே —
மறந்தும் புறம் தொழா மாந்தர் அன்றோ
உலகம் உண்ட திருக் கரத்தனை அல்லது எண்ணாது ஒரு தெய்வத்தையே -அழகர் அந்தாதி –

——————————————————————

தலைவனைப் பிரிந்த தலைவியின் ஆற்றாமை கண்ட செவிலித்தாய் இரங்கல்

சென்னியில் அங்கை குவிக்கும் உயிர்க்கும் திகைக்கும் நின்னை
உன்னி இலங்கு ஐயில் கண் உறங்காள் உயர் வீடணனை
மன்னி இலங்கையில் வாழ்க என்ற வேங்கட வாண மற்று ஓர்
கன்னி இலம் கைக்கில் நின் பேர் கருணைக் கடல் அல்லவே –15-

உயர் வீடணனை மன்னி இலங்கையில் வாழ்க என்ற வேங்கட வாண -சரணாகத ரஷணத்தில் தீஷிதன் அன்றோ நீர்
உன்னை கூடிப் பிரிந்த எமது மகள்
நின்னை உன்னி
சென்னியில் அங்கை குவிக்கும்
உயிர்க்கும் திகைக்கும்-பெரு மூச்சு விடுகிறாள் -மோகித்து கிடக்கிறாள்
இலங்கு ஐயில் கண் உறங்காள் -பிரகாசிக்கும் வேலாயுதம் போன்ற கண்களை மூடித் துயில் கொள்ளாள்
கூரிய ஞானம் சங்கோசம் அடையாத நிலைமை என்றவாறு
மற்று ஓர் கன்னி இலம் -நாங்கள் இவளை அன்று வேறு பெண்ணை உடையோம் அல்லோம்
ஆத்ம ஸ்வரூப பூர்த்தி யுடையவள் அன்றோ இவள்
கைக்கில் நின் பேர் கருணைக் கடல் அல்லவே –நீ வெறுத்து உபேஷிப்பாய் ஆகில் தயாசிந்து என்ற உனது திருநாமம் நிலை பெறாதே
இவள் திறத்து என் செய்கின்றாயே

—————————————————————————

கடமா மலையின் மருப்பு ஒசித்தாற்கு கவி நடத்தத்
தடம் ஆம் அலைவற்ற வாளி தொட்டாற்கு என் தனி நெஞ்சமே
வடமா மலையும் திருப் பாற் கடலும் வைகுந்தமும் போல்
இடம் ஆம் அலைவு அற்று நின்றும் கிடந்தும் இருப்பதற்கே –16-

கடமா மலையின் மருப்பு ஒசித்தாற்கு
கவி-வானர சேனைகளை – நடத்தத் தடம் ஆம் அலைவற்ற -கடல் வற்றும்படி –
வாளி தொட்டாற்கு -ஆக்நேயாஸ்ரத்தை பிரயோகித்தவருக்கு
என் தனி நெஞ்சமே -ஒப்பற்ற நெஞ்சம் என்றுமாம் -மூன்று நிலைகளுக்கும் ஏற்றதனால் -சிறப்பித்துக் கூறி அருளுகிறார் என்றுமாம்
வடமா மலையும் திருப் பாற் கடலும் வைகுந்தமும் போல்
இடம் ஆம் அலைவு அற்று -ஸ்திரமாக -நின்றும் கிடந்தும் இருப்பதற்கே –
அத்திருப்பதிகளைக் காற்கடைக் கொண்டு அவ்விடங்களில் நின்றும் இருந்தும் கிடந்தும் செய்து அருளின நன்மைகளை எல்லாம்
என் நெஞ்சிலே யாய்த்து செய்தது
நிஹீன அக்ரேசரனான என்னை விஷயீ கரித்தவாறே திருமலையில் நிலையம் மாறி என் நெஞ்சிலே நின்று அருளினான்
தன் திருவடிகளிலே போக்யதையை எனக்கு அறிவித்த பின்பு பரம பதத்தில் இருப்பை மாறி என் நெஞ்சிலே போக ஸ்தானமாய் இருந்தான் —
திருப் பாற் கடலிலே கண் வளர்ந்து அருளின படியைக் காட்டி என்னுடைய சாம்சாரிகமான தாபத்தை தீர்த்த பின்பு
திருப் பாற் கடலில் கிடையை மாறி என் நெஞ்சிலே கண் வளர்ந்து அருளி தன் விடாய் தீர்ந்தான்
இப்படி என் பக்கல் காட்டி அருளின வ்யாமோஹம் என்னால் மறக்கலாய் இருக்கிறது இல்லை என்கிறார்

—————————————————————————-

இருப்பது அனந்தனில் எண்ணில் இல் வைகுந்தத்து என்பர் வெள்ளிப்
பருப்பதன் அம் தண் மலரோன் அறிகிலர் பார் அளந்த
திருப்பதன் நந்தன் மதலை நிற்கும் திரு வேங்கடம் என்
பொருப்பு அது அனந்தல் தவிர்ந்து உயிர்காள் தொழப் போதுமினே –17-

இருப்பது அனந்தனில் எண்ணில் இல் வைகுந்தத்து என்பர்-
தனது பரத்வம் தோன்ற ஆதி சேஷ திவ்ய சிங்காசனத்தின் மேல் வீற்று இருந்து -என்பர் மெய்யுணர்ந்த ஆன்றோர்
சென்றால் குடையாம் இத்யாதி
அத்திருக் கோலத்தை
வெள்ளிப் பருப்பதன் அம் தண் மலரோன் அறிகிலர்
பத்துடை அடியவர்க்கு எளியவன் பிறர்களுக்கு அரிய வித்தகன்
அது நிற்க
பார் அளந்த திருப்பதன் நந்தன் மதலை நிற்கும் திரு வேங்கடம் என் பொருப்பு
அது அனந்தல் தவிர்ந்து -சோம்பல் ஒளிந்து -உயிர்காள் தொழப் போதுமினே —
திருவேங்கட யாத்ரைக்கு தம்முடன் செல்ல நம்மை அழைக்கின்றார் -அனைவரும் உஜ்ஜீவிக்க வேண்டும் என்னும் பர சம்ருத்தி யுடையவர் ஆதலால் –

——————————————————————————–

போதார் அவிந்த வரையும் புகா அண்ட புற்புதத்தின்
மீது ஆர இந்த வினை தீர்க்க வேண்டும் -மண் விண்ணுக்கு எல்லாம்
ஆதார இந்தளம் தேன் பாடும் வேங்கடத்து அப்ப நின் பொற்
பாதார விந்தம் அல்லால் அடியேற்கு ஒரு பற்று இல்லையே –18-

போதார் அவிந்த வரையும் புகா-பிரமன் அழியும் அளவும் ஒடுங்குதல் இல்லாத -பிரமன் அழியும் போதும் உடன் அழியும் இயல்பினவான
அண்ட புற்புதத்தின் -நீர்க் குமிழிகள் போன்ற அண்ட கோளங்களுக்கு
மீது ஆர -மேலே உள்ள பரமபதத்தில் நான் சென்று சேரும் படி
இந்த வினை தீர்க்க வேண்டும் -இந்த கர்மங்களை போக்கி அருள வேண்டும் -விந்தம் வினை -விந்தய மலை போன்ற வினைத்தொகுதி -என்றுமாம்
மண் விண்ணுக்கு எல்லாம் ஆதார -ஸ்ரீ கூர்ம ரூபியாகவும் -திரு வயிற்றில் வைத்து நோக்கி அருளுவதாலும்
-திவ்ய சக்தியாலேயே அனைத்தும் நிலை பெறுவதாலும் –
இந்தளம் தேன் பாடும் வேங்கடத்து அப்ப -வண்டுகள் இந்தளம் என்னும் பண்ணைப் பாடுவதற்கு இடமான
சோலைகள் சூழ்ந்த திரு வேங்கட திருமலையில் எழுந்து அருளும் ஸ்வாமீ
நின் பொற் பாதார விந்தம் அல்லால் அடியேற்கு ஒரு பற்று இல்லையே

——————————————————————————-

தலைவனைப் பிரிந்த தலைவியின் வருத்தம் கண்டு ஆற்றாத தோழி சந்த்ரனை நோக்கி இரங்கி கூறல் –

பற்றி இராமல் கலை போய் வெளுத்து உடல் பாதி இரா
வற்றி இராப்பகல் நின் கண் பனி மல்கி மாசு அடைந்து
நிற்றி இராக மொழிச்சியைப் போல் நெடு வேங்கடத்துள்
வெற்றி இராமனை வேட்டாய் கொல் நீயும் சொல் வெண் மதியே –19-

பற்றி இராமல் -ஓர் இடத்தில் நிலைத்து தங்கி இராமல் எங்கும் உழன்று கொண்டு
கலை போய் -ஒளி மழுங்கப் பெற்று -உடல் மேளிதளால் ஆடை சோரப் பெற்று
வெளுத்து உடல் பாதி இரா வற்றி-தேயப்பெற்று
இராப்பகல் நின் கண் பனி மல்கி -கண்களில் நீர் நிரம்பப் பெற்று -உன்னிடத்து பனி நிரம்பப் பெற்று –
மாசு அடைந்து -நீராடாமல் தரையில் புரளுவதால் உடம்பில் தூசி படியப் பெற்ற -களங்கம் உற்று
நிற்றி இராக மொழிச்சியைப் போல் -இசைப்பாட்டு போல் இனிய சொற்களை யுடைய இவளைப் போல் நிற்கின்றாய்
அவளைப் போலவே
நெடு வேங்கடத்துள் வெற்றி இராமனை வேட்டாய் கொல் நீயும் சொல் வெண் மதியே
-திருவேங்கமுடையானை விரும்பினாயோ -சொல்வாய் -வெண்ணிற சந்திரனே –
நைவாய எம்மே போல் நாண் மதியே நீ இந்நாள் மைவான் இருள் அகற்றாய் மாழாந்து தேம்புதியால்
ஐவாய் அரவணை மேல் ஆழிப் பெருமானார் மெய் வாசகம் கேட்டு உன் மெய் நீர்மை தோற்றாயே -திருவாய்மொழி
செம்மொழிச் சிலேடை -தலைவிக்கும் வெண்மதிக்கும் –

—————————————————————————

மதி ஆதவன் கதிர் மின்மினி போல் ஒளிர் வைகுந்தம் தா
மதியாது அவன் தர வாழ்ந்திருப்பீர் வட வேங்கடவன்
மதியாத வன் கடத்துள் தயிர் வாய் வைத்த மாயப் பிரான்
மதியாதவன் உரம் கீண்டான் கழல் சென்னி வைத்திருமே –20-

மதியாத வன் கடத்துள் தயிர் வாய் வைத்த மாயப் பிரான் –
கடத்துள் மதியாத வன்தயிர் வாய் வைத்த மாயப் பிரான் –
குடத்துள் வைத்திருந்த கடையாத கட்டித் தயிரை உண்டருளிய மாயப்பிரான்
மதியாதவன் உரம் கீண்டான் -இரண்யாசுரன் மார்பை கை நகத்தால் கீண்டு அருளினவன்
வட வேங்கடவன் கழல் சென்னி வைத்திருமே —
அதன் பயனாக
மதி ஆதவன் கதிர் மின்மினி போல் ஒளிர் வைகுந்தம்-சந்திர சூரியர்கள் தேஜஸ் மின்மினி போலே ஆகும் படி
திவ்ய தேஜோ ரூபமான ஸ்ரீ வைகுண்டம்
தாமதியாது அவன் தர வாழ்ந்திருப்பீர் –இப் பிறப்பின் முடிவிலேயே அவன் கொடுத்து அருள -பெற்று நீங்கள் நிலையாக வாழ்ந்து இருப்பீர்
சரணமாகும் தன் தால் அடைந்தார்கட்கு எல்லாம் மரணமானால் வைகுந்தம் கொடுக்கும் பிரான் –

————————————————————————

இருபது மந்தரத் தோளும் இலங்கைக்கு இறைவன் சென்னி
ஒருபதும் அந்தரத்தே அறுத்தோன் அப்பன் உந்தி முன் நாள்
தருபதுமம் தர வந்தன நான்முகன் தான் முதலா
வருபதுமம் தரம் ஒத்த பல் சீவனும் வையமுமே –21-

இருபது மந்தரத் -மந்திர மலை போன்ற தோளும் -இலங்கைக்கு இறைவன் சென்னி ஒருபதும் அந்தரத்தே -ஆகாயத்தே -அறுத்தோன்
தோள்களும் தலைகளும் ஆகாயத்தை அலாவி வளர்ந்துள்ளனவை ஆதலால் அந்தரத்தே என்கிறார்
உடம்பின் நின்று வேறு படும் படி அறுத்தவன் -அந்தரத்தே அறுத்தோன் என்றுமாம் -போரின் இடையிலே அறுத்தோன் -என்றுமாம்
அந்தரம் -ஆகாயம் –வேறுபாடு -இடை
அப்பன் உந்தி முன் நாள் தருபதுமம் -பூத்த தாமரை மலர்
தர நான்முகன் தான் முதலா வரு-படைக்க பிரமன் முதலாக வருகின்ற
பதுமம் தரம் ஒத்த பல் சீவனும் வையமுமே வந்தன–பதுமம் என தொகை-
கோடியினால் பெருக்கிய கோடி – -கோடான கோடி -எனவுமாம் -யளவினவான பல பிராணி வர்க்கங்களும்
உலகங்களும் தோன்றின -பொருள்களை வைக்கும் இடம் வையம் -என்றவாறு

————————————————————————-

வையம் அடங்கலும் ஓர் துகள் வாரி ஒருதிவலை
செய்ய மடங்கல் சிறு பொறி மாருதம் சிற்றுயிர்ப்பு
துய்ய மடங்கல் இல் ஆகாயம் தான் விரல் தோன்றும் வெளி
வெய்ய மடங்கல் வடிவான வேங்கட வேதியற்கே –22-

வெய்ய மடங்கல் வடிவான-பயங்கரமான நரசிம்ஹ வடிவமாகிய -பிடரி மயிர் மடங்குதலை யுடைய ஆண் சிங்கம் என்றவாறு
வேங்கட வேதியற்கே –வேத வேத்யன் -வேத பிரதிபாத்யன் –
ஐம் பெரும் பூதங்களில்
வையம் அடங்கலும் ஓர் துகள்-பூமி முழுவதும் ஒரு தூசியம்
வாரி -அடங்கலும் -ஒருதிவலை -ஜலம் முழுவதும் ஒரு நீர்த்துளியாம்
செய்ய மடங்கல் -அடங்கலும் -சிறு பொறி -செந்நிறமான அக்னி முழுவதும் சிறிய அனல் பொறியாம் –
மாருதம் அடங்கலும் -சிற்றுயிர்ப்பு -காற்று முழுவதும் ஒரு சிறிய மூச்சாம்
துய்ய மடங்கல் இல் ஆகாயம் தான் -அடங்கலும் –சுத்த
மற்ற நான்கு பூதங்களும் தன்னுள் அடங்கப் பெற்ற பெருமையால் மடங்கல் இல் ஆகாயம் என்கிறார்
விரல் தோன்றும் வெளி -விரல்களின் இடையே தோன்றும் சிறிய இடைவெளியாம்
நரசிம்ஹ விஸ்வரூப பெருமையை அருளிச் செய்கிறார் –

—————————————————————————

வேதா வடம் அலை வெங்காலன் கையில் விடுவித்து என்னை
மாதா வடம் அலை கொங்கை உண்ணாது அருள் -மண் அளந்த
பாதா வடம் அலை மேல் துயின்றாய் கடற் பார் மகட்கு
நாதா வட மலையாய் அலர் மேல் மங்கை நாயகனே –23-

மண் அளந்த பாதா வடம் அலை மேல் துயின்றாய்-அலை மேல் வடம் துயின்றாய்
கடற் பார் மகட்கு நாதா -கடல் சூழ்ந்த நில வுலகத்தின் அதிதேவதை க்கு நாதன் -சீதா பிராட்டிக்கு கொழுநன் என்றுமாம்
வட மலையாய் அலர் மேல் மங்கை நாயகனே -பத்மாவதி தாயார் கொழுநன்
என்னை
வேதா வடம் அலை வெங்காலன் கையில் விடுவித்து -பிரமனும் -பாசத்தால் கட்டி வருத்தும் -கொடிய யமனும் என்கிற
இவர்களது கைகளின் நின்றும் விடுதல் பண்ணி
பிறவித்துன்பம் இல்லாதபடியும் -மரண வேதனையும் நர துன்பமும் இல்லாத படி யும்
யான் இனி
மாதா வடம் அலை கொங்கை உண்ணாது அருள் –
ஒரு தாயினது ஆரங்கள் புரளப் பெற்ற ஸ்தனங்களின் பாலை உண்ணாத படி அருள் செய்வாய் -மீளவும் பிறப்பு இல்லாத படி –

———————————————————————————

நாயகராத் திரியும் சில தேவர்க்கு நாண் இலை கொல்
தூய கராத்திரி மூலம் எனாமுனம் துத்திப் பணிப்
பாயக ராத்திரி மேனி அம்மான் பைம்பொன் வேங்கடவன்
தீய கராத்திரி சக்கரத்தால் கொன்ற சீர் கண்டுமே –24-

தூய கராத்திரி -பரிசுத்தமான யானை -கர அத்ரி -துதிக்கை யுடைய மலை – யானை என்றபடி
மூலம் எனாமுனம்-ஆதி மூலமே என்று கூப்பிடுவதற்கு முன்னமே –
துத்திப் பணிப் பாயக ராத்திரி மேனி அம்மான் பைம்பொன் வேங்கடவன் –
புள்ளிகளை யுடைய படம் உள்ள ஆதிசேஷன் ஆகிய சயனத்தையும் இருள் போலே கரிய திரு மேநியையும் உடைய தலைவனும்
பசும் பொன் விளையும் திருவேங்கட திருமலையில் எழுந்து அருளி இருப்பவனுமான எம்பெருமான்
தீய கரா -கொடிய முதலையை
திரி சக்கரத்தால் கொன்ற -சுழற்றி விட்ட சக்ராயுதத்தால் கொன்ற
சீர் கண்டுமே –சிறப்பை பார்த்து இருந்தும்
அவனே பரம் பொருள் என்று சங்கையே இல்லாமல் நிரூபணம் ஆனபின்பும்
நாயகராத் திரியும் சில தேவர்க்கு நாண் இலை கொல்-கடவும் என்று திரிகிற
வேறு சில தேவர்களுக்கு வெட்கம் இல்லையோ –

——————————————————————————–

கண்டவன் அந்தரம் கால் எரி நீர் வையம் காத்து அவை மீண்டு
உண்டவன் அம் தரங்கத்து உறைவான் உயர் தந்தை தமர்
விண்டவன் அந்த மேலவன் வேங்கடமால் அடிமை
கொண்ட அனந்தரத்து உம்பர் நினைக்கவும் கூற்று அஞ்சுமே –25–

கண்டவன் அந்தரம் கால் எரி நீர் வையம் -பஞ்ச பூதங்களையும் சிருஷ்டித்தவன் -உத்பத்தி கிரமத்தில் அருளிச் செய்கிறார்
காத்து அவை மீண்டு உண்டவன் -ரஷித்து மீண்டும் -கல்பாந்தர காலத்தில் தனது திருவயிற்றிலே உண்டு சம்ஹரித்தவன்
அம் தரங்கத்து உறைவான் -அழகிய திருப் பாற கடலிலே பள்ளி கொண்டு இருப்பவனும்
அந்தரங்கத்து உறைவான் -அடியார்கள் மனத்துள்ளான் என்றுமாம்
உயர் தந்தை தமர் விண்டவன் -சிறந்த தந்தையும் மற்றைய உறவினரும் இல்லாதவன் -கர்மவச்யன் இல்லாதவன்
உயர் அர்த்தம் விண்டவன் -ஸ்ரீ கீதா உபநிஷத் அருளிச் செய்தவன்
அந்த மேலவன்-பரம பதத்தில் எழுந்து அருளி இருப்பவனும்
ஆகிய
நம் தரம் மேலவன் -புருஷோத்தமன் என்றுமாம்
வேங்கடமால் -திருவேங்கட திருமலையில் நித்ய வாஸம் செய்து அருளும் திருமாலுக்கு
அடிமை கொண்ட அனந்தரத்து -அடிமை செய்தலை மேற் கொண்ட பின்பு
உம்பர் நினைக்கவும் கூற்று அஞ்சுமே -உடலையும் உயிரையும் வெவேறு கூறாக்கும் தேவன் கூற்று என்றவாறு –
-சாதுவராய் போதுமின்கள் என்றான் நமனும் தன் தூதுவரை கூவிச் செவிக்கு –

—————————————————————————————————–

கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிள்ளை பெருமாள் ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்–

ஸ்ரீ பிள்ளை பெருமாள் ஐயங்கார் அருளிய திருவேங்கட மாலை -76-100-

February 23, 2016

தக்க மறையோர் நாவும் தண் சாரலின் புடையும்
மிக்க மனு வளையும் வேங்கடமே -அக்கு அரவம்
பூண்டார்க்கு மால் துடைத்தார் பொங்கு ஓத நீர் அடைத்து
மீண்டு ஆர்க்கு மாறு உடைத்தார் வெற்பு –76-

தக்க மறையோர் நாவும் -தகுதி யுடைய அந்தணர்களின் நாக்கும்
மிக்க மனு வளையும்-சிறந்த மந்த்ரம் உச்சாரணத்தால் பொருந்தப் பெற்ற
தண் சாரலின் புடையும் -குளிர்ந்த அம்மலைச் சாரல்களின் பக்கங்களும்
மிக்க மனு வளையும்-மிகுதியான மனிதர்கள் பிரதஷிணம் செய்யப் பெற்ற
வேங்கடமே –
அக்கு அரவம் பூண்டார்க்கு மால் துடைத்தார் -எலும்பு மாலையும் -ருத்ராஷ மாலையாகவுமாம் -சர்ப்பங்களும் ஆபரணமாக தரித்த
சிவபெருமானுக்கு பிரமகத்தி தோஷத்தால் வந்த மயக்கத்தை போக்கி அருளியவரும்
பொங்கு ஓத நீர் அடைத்து மீண்டு ஆர்க்கு மாறு உடைத்தார் வெற்பு —
பொங்குகிற அலைகளை யுடைய கடலை அணை கட்டி மறித்து பின்பு ஆரவாரிக்கும் படி
அத் திருவணையை உடைத்து அருளின திருமால் யுடைய திருமலை –

——————————————————————

நீடு கொடு முடியும் நீதி நெறி வேதியர்கள்
வீடும் மகம் மருவும் வேங்கடமே –கோடும்
கருத்துள் அவ மாலையார் காணாமல் நின்ற
மருத்துளவ மாலையார் வாழ்வு –77–

நீடு கொடு முடியும் -உயர்ந்த அம்மலைச் சிகரங்களும் -மேல் வளைந்து இருத்தலால் -கொடு முடி என்பர் -கொடுமை -வளைவு –
மகம் மருவும் -வானத்தில் செல்லும் மக நட்சத்திரம் பொருந்தப் பெற்ற -மற்ற நஷத்ரங்களுக்கு உப லஷணம்
நீதி நெறி வேதியர்கள் வீடும் -நியாய மார்க்கத்தில் நடக்கின்ற அந்தணர்கள் யுடைய கிருகங்களும்
மகம் மருவும் -யாகங்கள் பொருந்தப் பெற்ற
அவர்கள் வீடு மக மருவும் -புத்திர பாக்கியம் பொருந்தப் பெற்ற கிருகங்கள் என்றுமாம்
வேங்கடமே —
கோடும் கருத்துள்-நேர்மை தவறிய மனத்தில்
அவ மாலையார் -அவம் மாலையார் -வீண் எண்ணங்களின் வரிசைகளை யுடையவர்கள் -அடிமைக் கருத்து இல்லாதவர்கள் –
காணாமல் -தமது ஸ்வரூபத்தை காண ஒண்ணாத படி
நின்ற -அவர்கட்கு புலப்படாமல் நின்ற
அந்தர்யாமி மனத்தூய்மை யுள்ளவர்களுக்கே புலப்படுவான்
வீண் எண்ணங்களின் மாலை தொடர்ச்சியை யுடைய நான் என்ட்டிருமாம் –
மருத்துளவ மாலையார் வாழ்வு -நறு மணம் உள்ள திருத் துழாய் மாலையை யுடையரான திருமால் எழுந்து அருளி இருக்கும் திவ்ய தேசம் –

—————————————————————————

சீதம் கொள் சாரலினும் சீர் மறையோர் இல்லிடத்தும்
வேதம் கணால் வளரும் வேங்கடமே -போதன்
சிரித்துப் புரம் துடைத்தான் தேவரொடும் அண்டம்
விரித்துப் புரந்து உடைத்தான் வெற்பு –78-

சீதம் கொள் சாரலினும்-குளிர்ச்சியைப் பெற்ற அம்மலைப் பக்கங்களிலும்
வேதம் கணால் வளரும் -வே தம் கணால் வளரும் -மூங்கில்கள் தம்முடைய கணுக்களோடு வளரப் பெற்ற
சீர் மறையோர் இல்லிடத்தும் -சிறந்த அந்தணர் வீடுகளிலும்
வேதம் கணால் வளரும் -வேதங்கள் நால் வளரும் -நான்கு வேதங்களும் ஓதப்பட்டு வளர்வதற்கு இடமான
வேங்கடமே –
போதன்-பிரமனும் -நாபிக் கமலத்தில் தோன்றியவன் –
சிரித்துப் புரம் துடைத்தான் -நகைத்து திரிபுரம் அழித்த சிவனும்
தேவரொடும் -மற்றைத் தேவர்களும் ஆகிய அனைவருடனே
அண்டம் விரித்துப்-வெளிப்படுத்தி -சிருஷ்டித்து – புரந்து -காத்து -உடைத்தான் -சம்ஹரித்த திருமாலினது -வெற்பு –திருமலை —

—————————————————————————————————–

நன்கோடு போலும் முலை நாரியரும் சண்பகத்தின்
மென்கோடும் கற்பகம் சேர் வேங்கடமே -வன்கோடு
கூரு இடு வராகனார் கோகனகை பூமி என்னும்
ஓர் இருவர் ஆகனார் ஊர் –79-

நன்கோடு போலும் முலை நாரியரும்-அழகிய யானைத் தந்தம் போன்ற ஸ்தனங்களை யுடைய மாதர்களும் –
கற்பகம் சேர் -கற்பு அகம் சேர் -பதி விரதா தர்மம் மனத்தில் அமையப் பெற்ற
சண்பகத்தின் மென்கோடும்-சண்பக மரத்தினது அழகிய கிளைகளும்
கற்பகம் சேர் -மிக்க உயர்ச்சியால் தேவ லோகத்து கற்பகத்து விருட்சத்தை அளாவப் பெற்ற
வேங்கடமே –
வன்கோடுகூரு இடு வராகனார் -கோர தந்தம் கூர்மையாக இருக்கப் பெற்ற ஸ்ரீ வராக நாயனார்
கோகனகை பூமி என்னும் ஓர் இருவர் ஆகனார் ஊர் —
இரண்டு தேவிமார்களையும் தழுவிய திரு மார்பை யுடைய திருமால் யுடைய திருப்பதி –

———————————————————–

கோடு அஞ்சும் கோதையர்கள் கொங்கையினும் குஞ்சரத்தும்
வேடன் சரம் துரக்கும் வேங்கடமே -சேடன் எனும்
ஓர் பன்னகத்திடம் தான் உற்றான் இரணியனைக்
கூர் பல் நகத்து இடந்தான் குன்று –80-

கோடு அஞ்சும் -மலைச்சிகரம் ஒப்புமைக்கு எதிர் நிற்க மாட்டாமையால் அஞ்சும்படியான
கோதையர்கள் கொங்கையினும் –
வேடன் சரம் துரக்கும் – வேள் தன் சரம் துரக்கும் -மன்மதன் புஷ்ப பாணத்தைச் செலுத்தப் பெற்ற
குஞ்சரத்தும் -யானைகளின் மீதும்
வேடன் சரம் துரக்கும் -வேட்டுவன் அம்புகளை செலுத்தப் பெற்ற
வேங்கடமே –
சேடன் எனும் -ஆதி சேஷன் என்கிற
ஓர் பன்னகத்திடம் -ஒப்பற்ற ஒரு பாம்பின் இடத்தில்
தான் உற்றான் -பொருந்தியவனும்
இரணியனைக் கூர் பல் நகத்து இடந்தான் குன்று —

————————————————————-

நாரியர் தம் கூந்தலினும் நாலும் அருவியினும்
வேரினறும் சாந்து ஒழுகும் வேங்கடமே -பாரினுளார்
அற்ப சுவர்க்கத்தார் அறிவு அரியார் முன் மேய்த்த
நல்பக வர்க்கத்தார் நாடு –81-

நாரியர் தம் கூந்தலினும்
வேரினறும் சாந்து ஒழுகும்
நாலும் அருவியினும் -கீழ் நோக்கி வரும் அருவிகளிலும்
வேரினறும் சாந்து ஒழுகும் -வேரின் அறும் சாந்து ஒழுகும் -வேரோடும் அற்ற சந்தன மரங்கள் அடித்துக் கொண்டு ஓடி வரப் பெற்ற
வேங்கடமே –
பாரினுளார் -பூமியில் உள்ளார்
அற்ப சுவர்க்கத்தார் -அல்ப ஸ்வர்க்கத்தில் உள்ளார் போன்ற
அறிவு அரியார் -அறிவு அற்றவர்களால் அரிய முடியாதவரும்
முன் மேய்த்த நல்பக வர்க்கத்தார் நாடு –
அல்ப ஸ்வர்க்கம் பசுவர்க்கம் –

——————————————————————-

மாதரார் கண்ணும் மலைச் சாரலும் காமர்
வேத மாற்கம் செறியும் வேங்கடமே -பாதம் ஆம்
போதைப் படத்து வைத்தார் போர் வளைய மாற்றரசர்
வாதைப் படத்து வைத்தார் வாழ்வு –82-

மாதரார் கண்ணும்
காமர் வேத மாற்கம் செறியும்-காம நூல் வழியை பொருந்தப் பெற்ற -காம சாஸ்த்ரம் -ஆடவரை காம வசப் படுத்துதல் –
மலைச் சாரலும்-மலைப் பக்கங்களும்
காமர் வேத மாற்கம் செறியும்-காமர் வே தமால் கம் செறியும் -அழகிய மூங்கில்கள் தமது உருவத்தால்
வானத்தை நெருங்கப் பெற்ற -தமால் தம்மால் –
வேங்கடமே –
பாதம் ஆம் போதைப் -திருவடிகள் ஆகிற தாமரை மலர்களை
படத்து வைத்தார் -காளியன் படத்தின் மேல் ஊன்ற வைத்தவரும்
போர் வளைய மாற்றரசர் வாதைப் படத் துவைத்தார் வாழ்வு –

—————————————————————

எத்திக்கும் காம்பும் எயினரும் ஆரத்தினையே
வித்திக் கதிர் விளைக்கும் வேங்கடமே –தித்திக்கும்
காரி மாறன் பாவார் காதலித்தார் தம் பிறவி
வாரி மாறு அன்பு ஆவார் வாழ்வு –83-

எத்திக்கும் காம்பும்-எல்லா பக்கங்களிலும் மூங்கில்களும்
ஆரத்தினையே வித்திக் கதிர் விளைக்கும்-முத்துக்களையே யுண்டாக்கி ஒளியை வீசப் பெற்ற –
எயினரும் -வேடர்களும்
ஆரத்தினையே வித்திக் கதிர் விளைக்கும்-ஆர தினையே வித்தி கதிர் விளைக்கும் –
மிகுதியாக தினையையே விதைத்து கதிர்களை விளையச் செய்வதற்கு இடமான
வேங்கடமே –
-தித்திக்கும் காரி மாறன் பாவார் -நம்மாழ்வார் யுடைய பாசுரத்தை பெற்றவரும்
காதலித்தார் தம் பிறவி வாரி -பிறவியாகிய கடல் -மாறு -நீங்கு வதற்கு காரணமான -அன்பு ஆவார்-அருளின் மயமாகுவார் –
வாழ்வு –நித்ய வாசம் செய்து அருளும் திவ்ய தேசம்

———————————————————————

பார் ஓடு கான்யாரும் பல் களிறும் நந்தவனம்
வேரோடலைத் தீர்க்கும் வேங்கடமே –கார் ஓதம்
சுட்ட கருவில் படையார் தொண்டரை மீண்டு ஏழு வகைப்
பட்ட கருவில் படையார் பற்று –84-

பார் ஓடு கான்யாரும் –அந்த மலையின் நின்றும் பூமியை நோக்கி ஓடி வருகிற காட்டாறுகளும் –
நந்தவனம் வேரோடலைத் தீர்க்கும் -நம் தவனம் வேர் உடலை தீர்க்கும் -நமது தாகம் நிலைத்து இருத்தலை நீக்கப் பெற்ற
அருகில் வருவாரது உடம்பில் வேர்வை யை ஓடுதலை தண்மையால் ஒழிக்கப் பெற்ற என்றுமாம்
காட்டாறுகள் பூந்தோட்டம் வேரூன்றுதலை ஒழிக்கும் என்றுமாம்
வேர் ஓடலை தீர்க்கும் -ஸ்ரமஹரமாய் இருக்கும் என்றுமாம்
பல் களிறும் -பல மத யானைகளும்
நந்தவனம் வேரோடலைத் தீர்க்கும் -வேரோடு அசைத்து இழுக்கப் பெற்ற –
வனம் நந்த -காடுகளை அழிக்க என்றுமாம் -நந்தல் அழித்தலும் வளர்த்தாலும் –
யானைகள் நந்தவனம் என்னும் இந்திரன் உடைய பூஞ்சோலையை வேருடன் அசைத்து இழுக்கும்
வேங்கடமே —
கார் ஓதம் சுட்ட -கரு நிறமான கடலை வேதும்பச் செய்த
கருவில் படையார்-பெரிய வில்லாகிய திவ்யாயுதத்தை யுடையவரும்
தொண்டரை மீண்டு ஏழு வகைப் பட்ட கருவில் படையார் பற்று –
-தேவர் மனிதர் விலங்கு பறவை ஊர்வன நீர் வாழ்வன தாவரம் ஆகிய ஏழு வகைகள்

——————————————————————

நன்காமர் வண்டினமும் நல்வாய் மதகரியும்
மென்காமர முழக்கும் வேங்கடமே -புன்காமம்
ஏவார் கழலார் எனது உளத்தில் என் தலைவை
பூ ஆர் கழலார் பொருப்பு –85-

நன்காமர் வண்டினமும்-காமர் நல் வண்டினமும்
மென்காமர முழக்கும்-மெல் காமரம் முழக்கும் –
நல்வாய்-நான்ற வாய் -நாள்கிற வாய் -நாலும் வாய் -நாலுதல் தொங்குதல் -மதகரியும் –
மென்காமர முழக்கும் -மெல் கா மரம் உழக்கும்
வேங்கடமே –
புன்காமம் ஏவார் –
எனது உளத்தில் கழலார்-
என் தலைவை பூ ஆர் கழலார்-பூவார் கழல் திருவேங்கடமுடையான் திருவடிகளின் சிறப்பு அன்றோ
பொருப்பு —

———————————————————————

பாம்பும் குளிர் சந்தின் பக்கத்தில் நிற்கின்ற
வேம்பும் மருத்துவக்கும் வேங்கடமே காம்புகரம்
ஆனவரை நன்குடையார் ஆளாய்த் தொழுது ஏத்தும்
மானவரை நன்கு உடையார் வாழ்வு -86-

பாம்பும் மருத்துவக்கும்-பாம்புகளும் காற்றை விரும்பி உணவாகக் கொள்ளப் பெற்ற
குளிர் சந்தின் பக்கத்தில் நிற்கின்ற வேம்பும் மருத்துவக்கும் –
குளிர்ந்த சந்தன மரங்களின் அருகில் நிற்கின்ற வேப்ப மரங்களும்
மரு துவக்கும் -அவற்றின் சேர்க்கையால் நறு மணம் வீசத் தொடங்கப் பெற்ற -சந்தனத்தைச் சார் தருவும் தக்க மணம் கமழும் –
வேங்கடமே
காம்புகரம் ஆனவரை நன்குடையார் -தமது கையையே காம்பாகக் கொண்ட கோவர்த்தன கிரியாகிய நல்ல குடையை யுடையவரும்
ஆளாய்த் தொழுது ஏத்தும் மானவரை நன்கு உடையார் வாழ்வு –
நிறைய தொண்டர்கள் யுடைய திருமால் நித்ய வாசம் செய்து அருளும் திவ்ய தேசம்

—————————————————————————-

சாரும் அருவிதவழ் சாரலும் செஞ்சனத்தின்
வேரும் அரவம் அறா வேங்கடமே -நேரும்
மதுகையிடவர்க் கறுத்தார் மா மலரோன் சாபம்
மதுகை இடவர்க்கு அறுத்தார் வாழ்வு –87-

சாரும் அருவிதவழ் சாரலும்-பொருந்திய நீர் அருவிகள் பெருகப் பெற்ற மலைப் பக்கங்களும்
அரவம் அறா -ஓசை நீங்காது இருக்கப் பெற்ற
செஞ்சனத்தின் வேரும்-செந்நிறமான சந்தன மரங்களின் வேரும்
அரவம் அறா -பாம்புகள் நீங்காது இருக்கப் பெற்ற
வேங்கடமே –
நேரும் மதுகையிடவர்க் கறுத்தார் -மதுகடைபர்களை ஒழித்து
மா மலரோன் சாபம் மதுகை இடவர்க்கு அறுத்தார் வாழ்வு –இடபம் ரிஷபம் -ரிஷபம் உடைய சங்கரன் சாபம் அறுத்தார் –

——————————————————–

மண் மட்டுத் தாழ் சுனையும் வட்டச் சிலா தளமும்
விண் மட்டுத் தாமரை சேர் வேங்கடமே எண் மட்டுப்
பாதம் உன்னி நைந்தார் பரம பதம் சேர்க என்று
போதமுன் நினைந்தார் பொருப்பு –88-

மண் மட்டுத் தாழ் சுனையும் -தரை அளவும் ஆழ்ந்து உள்ள சுனைகளும்
விண் மட்டுத் தாமரை சேர் -விள் மட்டுத் தாமரை சேர் -மலர்ந்த தேனை யுடைய தாமரை மலர் பொருந்தப் பெற்ற
வட்டச் சிலா தளமும் விண் மட்டுத் தாமரை சேர் –
வட்ட வடிவமான கல்லினிடமும் -மேல் உலகத்தின் அளவும் தாவுகிற மான் பொருந்தப் பெற்ற
வேங்கடமே
எண் மட்டுப் பாதம் உன்னி -பாதம் எள் மட்டு உன்னி -எள்ளளவேனும் த்யானித்து
நைந்தார் பரம பதம் சேர்க என்று போதமுன் நினைந்தார் பொருப்பு -முன்பு திரு உள்ளத்தில் சங்கல்பித்து – அருளிய திருமாலினது திருமலை –
அவர்கள் எண்ணுவதற்கு முன்பே –போத முன் -அவர்கள் வருவதற்கு முன் என்றுமாம்

————————————————

போதா இரு சுடரும் போதுதற்கும் ஓதுதற்கும்
வேதா வினால் முடியா வேங்கடமே -மாதாவின்
வீங்கு தனத்துக்கு இனியான் விம்மி அழாது ஆட்கொண்டான்
தாங்கு தன் நத்துக்கு இனியான் சார்பு –89-

போதா இரு சுடரும் போதுதற்கும் ஓதுதற்கும் வேதா வினால் முடியா
கற்பகாலத்தளவும் அழியாத சூரிய சந்த்ரர் இருவரும் ஆகாய வீதியில் செல்லுவதற்கும்
வேதா வினால் முடியா -வே தாவினால் முடியா -மூங்கில்கள் அளாவி வளர்தலால் இயலாத
ஓதுதற்கும் வேதா வினால் முடியா -தனது மகிமையைச் சொல்லுவதற்கும் -வேதாவினால் -பிரமனாலும் நிறைவேறாத
வேங்கடமே –
மாதாவின் வீங்கு தனத்துக்கு இனியான் விம்மி அழாது ஆட்கொண்டான்-பிறவாமல் என்னை ஆக்கி அடிமையும் கொண்டவனும்
தாங்கு தன் நத்துக்கு இனியான் கையில் ஏந்தி யுள்ள தனது ஸ்ரீ பாஞ்ச ஜன்ய ஆழ்வானுக்கு இனியவனுமான
சார்பு -திருமால் உகந்து அருளி நித்ய வாசம் செயுது அருளும் திருப்பதி
தாங்கு தனத்துக்கு இனியான் -கையில் நிரம்ப கொண்டு செலுத்தும் காணிக்கைப் பொருள்களைக்
கைமாறாகக் கொண்டு அர்த்தித்த அனைத்தையும் தந்து அருளும் திருவேங்கடமுடையான் சங்கல்பம் -என்றுமாம் –

————————————————————–

பேய்க்கும் ஒரு பேய் போன்று பித்து ஆயத் திரிவோர்க்கும்
வேய்க்கும் அணி முத்து வரும் வேங்கடமே -வாய்க்கு அமுது ஊர்
வண்மைப் பேர் ஆயிரம் தான் மன்னினான் மாவலி பால்
தண்மைப் பேராய் இரந்தான் சார்பு –90-

பேய்க்கும் ஒரு பேய் போன்று பித்து ஆயத் திரிவோர்க்கும் அணி முத்து வரும் -அங்கு வந்த மாத்ரத்திலே அழகிய மோஷம் சித்திக்கும் படியான
பேயனாய் ஒழிந்தேன் -எம்பிரானுக்கு அரங்கன் அடியார்களாகி அவருக்கே பித்தராமாவார் -அடியார்களுக்கு முக்தி கை வரும் திவ்ய தேசம் என்றுமாம் –
வேய்க்கும் அணி முத்து வரும் -மூங்கில்களுக்கும்-மணி முத்து இவரும்-அழகிய முத்துக்கள் மிகுதியாகத் தோன்றப் பெற்ற
வேங்கடமே –
வாய்க்கு அமுது ஊர் -உச்சரிப்பவருடைய வாய்க்கு அமிர்தம் போன்று இனிமை சுரக்கும்
வண்மைப் பேர் ஆயிரம் தான் மன்னினான்
மாவலி பால் தண்மைப் பேராய்-எளியவனாய் -மூவடி நிலத்தை – இரந்தான் சார்பு –

—————————————————————-

வாழ்க்கை மனை நீத்தவரும் வாளரியும் மாதங்க
வேட்கை மறந்திகழும் வேங்கடமே –தோள் கை விழ
மா கவந்தனைக் கவிழ்த்தார் வாழ் இலங்கைப் பாதகரை
லோக வந்தனைக்கு அழித்தார் ஊர் –91-

வாழ்க்கை மனை நீத்தவரும் மனை வாழ்க்கை நீத்தவரும்
மாதங்க வேட்கை மறந்திகழும் -மாது அங்கம் வேள்கை மறந்து இகழும் -முற்றும் ஒழித்து இகழப் பெற்ற –
பெண்ணாசையை அறக்கை விட்ட -என்ற படி
மா தங்கம் -மிக்க பொன்னாசையை அறத் தொலைத்த என்றுமாம்
கை மறந்த -கை விடுதல்
வாளரியும் மாதங்க வேட்கை மறந்திகழும் -கொடிய சிங்கங்களும் -யானையைக் கொல்ல வேண்டும் என்ற
விருப்பத்துடன் வீரம் விளங்கப் பெற்ற -மாதங்கம் -யானை
வேங்கடமே –
தோள் கை விழ மா கவந்தனைக் கவிழ்த்தார்
வாழ் இலங்கைப் பாதகரை லோக வந்தனைக்கு அழித்தார் ஊர்

——————————————————————-

கூட்டு தவத்தரும் கோளரிகளின் தொகையும்
வேட்டு வரம் பொழியும் வேங்கடமே –மோட்டு மதத்
தந்திக்கு அமலத்தார் தாம் பெறூ உம் வீடு அளித்தார்
உந்திக் கமலத்தார் ஊர் –92-

கூட்டு தவத்தரும் -மேன்மேல் செய்து வைத்த தவத்தை யுடைய முனிவர்களும் -அப்பெரும் தவ சித்தியால்
வேட்டு வரம் பொழியும்-விரும்பி அன்புடனே தம்மிடம் வேண்டுவார் வேண்டிய வரங்களை மிகுதியாகக் கொடுத்தற்கு இடமான
கோளரிகளின் தொகையும் வேட்டு வரம் பொழியும்-வலிமை யுள்ள சிங்கங்களின் தொகையும் –
வேட்டுவர் அம்பு ஒழியும்- வேடர்கள் எய்கிற பாணங்கள் தங்கள் மேல் படாதபடி தந்திரமாக விலக்கப் பெற்ற
வேங்கடமே –
-மோட்டு மதத் தந்திக்கு -உயர்ச்சியை யுடைய மத யானைக்கு
அமலத்தார் தாம் பெறூ உம் வீடு அளித்தார் -நிர்மலமான -காமம் வெகுளி மயக்கம் -போன்றவை இல்லாத
-ஞானிகள் பெரும் பரம பதம் கொடுத்து அருளியவரும்
உந்திக் கமலத்தார் ஊர் —

—————————————————————————

வஞ்சம் மடித்திருப்பார் வாக்கும் கலைக்கோடும்
விஞ்ச மடித்திருக்கு ஆர் வேங்கடமே –கஞ்சப்
பிரமா நந்த தான் பிரபஞ்சம் மாய்த்த
பரமா நந்தத்தான் பதி –93-

வஞ்சம் மடித்திருப்பார் வாக்கும்-வஞ்சனை ஒழித்து இருக்கும் அந்தணர்கள் யுடைய வாக்கும் -வஞ்சம் அடித்து -என்றுமாம் -அடித்தல் -ஒழித்தல்
விஞ்ச மடித்திருக்கு ஆர் -விஞ்ச மடித்த இருக்கு ஆர் -மிகுதியாக மடித்து மடித்துச் சொல்லப்படும் வேதங்கள் நிரம்பப் பெற்ற
கலைக்கோடும் விஞ்ச மடித்திருக்கு ஆர் -கலை மான் கொம்பும்
விஞ்ச -மிகுதியாக -மடி திருக்கு ஆர் -வளைவோடு கூடிய முறுக்குப் பொருந்தப் பெற்ற
வேங்கடமே —
கஞ்சப் பிரமா நந்த -தனது நாபித் தாமரையில் தோன்றிய பிரமனும் அழிய -கஞ்சம் -நீரில் தோன்றிய தாமரை -காரணப் பொருளில் –
தான் பிரபஞ்சம் மாய்த்த பரமா நந்தத்தான் பதி –கல்பாந்த காலத்திலேயே உலகத்தை அழித்த
-எல்லா ஆனந்தங்களிலும் மேலான பேரானந்தத்தை யுடைய திருமாலினது திருப்பதி –

—————————————————————————-

சேல் அஞ்சும் கண் மடவார் தேம் குழலும் கோங்கினமும்
மேலஞ்சு வர்க்கம் ஆர் வேங்கடமே -கோலம் சேர்
மாரில் அலங்கு அரத்தார் மற்றும் பல பூண் அணிந்த
காரில் அலங்காரத்தார் காப்பு –94-

சேல் அஞ்சும் கண் மடவார் தேம் குழலும் -நறுமணம் உள்ள கூந்தலும்
மேலஞ்சு வர்க்கம் ஆர் -மேல் அஞ்சு வர்க்கம் ஆர் -மென்மையான ஐந்து வகை பொருந்தப் பெற்ற –
முடி குழல் கொண்டை பனிச்சை சுருள் -ஐந்தும் -பின்னி விடுதல் பனிச்சை –
கோங்கினமும் -கொங்கு மரங்களின் தொகுதியும்
மேலஞ்சு வர்க்கம் ஆர் -மேல் அம் ஸ்வர்க்கம் ஆர் -மிக உயர்ச்சியால் மேலே உள்ள அழகிய சவர்க்க லோகத்தை அளாவப் பெற்ற
வேங்கடமே –
கோலம் சேர் மாரில் அலங்கு அரத்தார்-ஹாரங்களை யுடையவரும் –
மற்றும் பல பூண் அணிந்த காரில் அலங்காரத்தார் காப்பு –
காள மேகம் போன்ற அழகுடைய திருமால் காப்பு –

———————————————————

கொய்யும் மலர்ச்சோலைக் கொக்கும் பிணி யாளர்
மெய்யும் வடுத்த விரும் வேங்கடமே -நையும்
சனனாந் தகனார் தலையிலி தோள் சாய்த்த
சினநாந் தகனார் சிலம்பு –95-

கொய்யும் மலர்ச்சோலைக் கொக்கும் -பறித்தற்கு உரிய மலர்களை யுடைய சோலையில் உள்ள மா மரமும்
மா மரத்தை கொக்கு என்பர் -துளுவ நாட்டார் திசைச் சொல்
வடுத்த விரும் -வடுத்து அவிரும் -பிஞ்சு விட்டு விளங்கப் பெற்ற -வடுத்தல் -இலங்கை அரும்பல்
பிணி யாளர் மெய்யும் -நோயாளிகள் யுடைய யுடம்பும் -அங்கு வந்த மாதரத்தில்
வடுத்த விரும் -வடு தவிரும் -உடல் குற்றமாகிய அந்நோய் நீங்கப் பெற்ற
வேங்கடமே –
நையும் சனனாந் தகனார் -நையும் சனன அந்தகனார் -உயிர்கள் வருந்த காரணமான பிறப்பை அடியாருக்கு ஒழிப்பவரும்
ஜன நாந்தகன் -பிறப்புக்கு யமன் என்றபடி
தலையிலி தோள் சாய்த்த -கபந்தனுடைய தோள்களை வெட்டித் தள்ளின
சினநாந் தகனார் சிலம்பு –சினன் நாந்தகனார் சிலம்பு -கோபத்தை யுடைய நந்தகம் என்னும் வாட்படை யுடைய திருமாலினது திருமலை

—————————————————————-

நேர்க்க வலை நோயினரும் நீடு சிலை வேடுவரும்
வேர்க்க வலை மூலம் கல் வேங்கடமே –கார்க்கடல் மேல்
தாண்டும் காலத்து இறப்பார் தம்மை விழுங்கி கனி வாய்
மீண்டும் காலத் திறப்பார் வெற்பு –96-

நேர்க்க வலை நோயினரும் -மிகுதியான கவலையை தருகிற நோயை யுடையவர்களும் -அந்நோய் நீங்குதற் பொருட்டு
வேர்க்க -பக்தி மிகுதியால் தம் உடல் வியர்வை யடைய
வலை மூலம் கல் -அலை மூலம் கல் -திருப் பாற் கடலில் பள்ளி கொண்டு அருளுகிற ஆதி மூலப் பொருளைத் துதிக்கப் பெற்ற
அலை -கடலுக்கு சினையாகு பெயர் -மூலம் முதல் பொருள்
கல் -கற்றல் -திரு நாமங்களை இடைவிடாமல் உருவிட்டு ஜபித்தால்
நீடு சிலை வேடுவரும் -நீண்ட வில்லை யுடைய வேடர்களும்
வேர்க்க வலை மூலம் கல் -வேர் கவலை மூலம் கல் -வேரோடு கவலைக் கிழங்கை தோண்டப் பெற்ற
கவலைக் கிழங்கு குறிஞ்சி நில உணவு
வேங்கடமே –
கார்க்கடல் மேல் தாண்டும் காலத்து -பிரளய காலத்தில்
இறப்பார் தம்மை விழுங்கி -தனது திரு வயிற்றினுள் வைத்து அருளி
கனி வாய் மீண்டும் காலத் திறப்பார் வெற்பு –மீண்டும் கால -கனி வாய் திறப்பார் வெற்பு –

——————————————————————-

தண் தாமரைச் சுனையில் சாதகமும் வேடுவரும்
விண்டாரை நாடும் வேங்கடமே –தொண்டு ஆக்கி
ஏவத் தனக்கு உடையார் என்னை முன் நாள் எடுத்த
கோவத்தனக் குடையார் குன்று –97-

தண் தாமரைச் சுனையில்
சாதகமும் -சாதகம் என்னும் பறவையும்
விண்டாரை நாடும் -விண் தாரை நாடுகின்ற
வேடுவரும்
விண்டாரை நாடும் -உடல் கொழுப்பினால் போர் செய்ய பகத்தவரை தேடப் பெற்ற -விள்ளுதல் -மணம் மாறுபடுதல்
வேங்கடமே –
-தொண்டு ஆக்கி ஏவத்-தாசனாக்கி அடிமை கொள்ளுமாறு -ஏவ -குற்றேவல் செய்யும் படி கட்டளை இட –
தனக்கு உடையார் என்னை -என்னை தனக்கு உடமையாக ஆக்கிக் கொண்டவரும்
முன் நாள் எடுத்த கோவத்தனக் குடையார் குன்று —

———————————————————–

வாழ் அரியும் சந்தனம் தோய் மாருதமும் தாக்குதலால்
வேழ மருப்புகுதும் வேங்கடமே –நீழல் அமர்
பஞ்சவடி காட்டினான் பார் அளப்பான் போல் எவர்க்கும்
கஞ்ச அடி காட்டினான் காப்பு –98-

வாழ் அரியும்-வலிமை கொண்டு வாழ்கின்ற சிங்கங்களும்
தாக்குதலால் -மோதி யடித்தளால்
வேழ மருப்புகுதும் -வேழம் மருப்பு உகுதும் -யானைகளின் தந்தம் சிந்தப் பெற்ற
சந்தனம் தோய் மாருதமும் -சந்தன மரத்தின் மேல் பட்டு வருகிற காற்றும்
தாக்குதலால் -மேல் படுதலால்
வேழ மருப்புகுதும் -வேழம் மரு புகுதும் -மூங்கில்களும் நறு மணம் பொருந்தப் பெற்ற
வேங்கடமே –
-நீழல் அமர் -நிழல் பொருந்திய
பஞ்சவடி காட்டினான் -பஞ்சவடி வனத்தில் வசித்தவனும் -ஐந்து ஆல மரங்களின் தொகுதி
பார் அளப்பான் போல் எவர்க்கும் கஞ்ச அடி-தாமரைத் திருவடி – காட்டினான் காப்பு —

————————————————————-

எவ்விடமும் ஆறு தோய்ந்து எல்லாரும் பல் பாம்பும்
வெவ்விடரின் நீங்கி எழும் வேங்கடமே –தெவ்விடை ஏழ்
அட்டவன் நாகத்து அணையான் ஆதி மறை நூல் மார்க்கம்
விட்டவன் ஆகத்து அணையான் வெற்பு –99-

எல்லாரும்-எவ்விடமும் ஆறு தோய்ந்து
அனைவரும் அம்மலையில் பல விடத்தும் நதிகளில் மூழ்கி
வெவ்விடரின் நீங்கி எழும்-வெம் இடரின் நீங்கி எழும் -கொடிய பிறவித் துன்பத்தின் நின்றும் நீங்கி எழப் பெற்ற
பல் பாம்பும் -பல பாம்புகளும்
வெவ்விடரின் நீங்கி எழும்-வெம் விடரின் நீங்கி எழும் -வெவ்விய மலைகளின் வெடிப்புக்களின் புறப்பட்டு மேல் எழுந்து வரப் பெற்ற
வேங்கடமே —
தெவ்விடை ஏழ் அட்டவன்-விடை வ்ருஷம்
நாகத்து அணையான்
ஆதி மறை நூல் மார்க்கம் விட்டவன் ஆகத்து அணையான் வெற்பு —

——————————————————————

பாடும் மதுகரமும் பச்சைத் தழைக் குடிலின்
வேடும் மணம் மருவும் வேங்கடமே -நீடு
மகராலயம் கடந்தார் வாழ் வாசு தேவர்க்கு
மகர் ஆலயங்கள் தந்தார் வாழ்வு –100-

பாடும் மதுகரமும்-இசை பாடுவது போல் ஒலிக்கின்ற வண்டுகளும்
மணம் மருவும் -மலர்களின் நறு மணம் பொருந்தப் பெற்ற
பச்சைத் தழைக் குடிலின் -பசுமையான தழைகளால் அமைக்கப் பட்ட குடிசைகளில்
வேடும் மணம் மருவும் -வேடர்களும் கல்யாணம் செய்யப் பெற்ற
வேங்கடமே
-நீடு மகராலயம் கடந்தார் -நீண்ட கடலை தாண்டியவரும் -மகரங்களுக்கு இடமான கடல் -மகரம் -சுறா மீன்
வாழ் வாசு தேவர்க்கு மகர் -வாழ்வை யுடைய ஸ்ரீ வசுதேவருக்கு புதல்வரானவரும்
ஆலயங்கள் தந்தார் வாழ்வு -திருக் கோயில்களை தந்து அருளிய திருமால் நித்ய வாசம் செய்யும் திருப்பதி

——————————————————————-

நாந்திச் செய்யுள் –

ஆதி திருவேங்கடம் என்று ஆயிரம் பேரான் இடம் என்று
ஓதிய வெண்பா ஒரு நூறும் -கோதில்
குணவாள பட்டர் இரு கோகனைத் தாள் சேர்
மணவாள தாசன் தன் வாக்கு —

பட்டர் இரு கோகனைத் தாள் சேர் -ஸ்ரீ பராசர பட்டர் உடைய சரணார விந்தங்களை சேர்ந்த அழகிய மணவாள தாசன் உடைய திரு மொழியாகும்
கோகம் -சக்கரவாக

————————————————————————————————————————————–

கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிள்ளை பெருமாள் ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்–

ஸ்ரீ பிள்ளை பெருமாள் ஐயங்கார் அருளிய திருவேங்கட மாலை -51-75–

February 23, 2016

சிலேடைகள்
காதல் இற்றுச் சார்ந்தவர்க்கும் காமியத்தைச் சார்ந்தவர்க்கும்
வேதனைக் கூற்றைத் தவிர்க்கும் வேங்கடமே -போதகத்தை
மோதி மருப்பு ஒசித்தார் முன் பதினாறாயிரவர்
ஓதி மருப்பு ஒசித்தார் ஊர் –51-

காதல் இற்றுச் சார்ந்தவர்க்கும் காமியத்தைச் சார்ந்தவர்க்கும்
பிரபஞ்ச வாழ்வில் ஆசை முழுவதும் ஒழிந்து தன்னிடம் வந்து சேர்ந்த முனிவர்களுக்கும்
காதலித்துச் சார்ந்தவர் -பரம பதத்தை விரும்பி தன்னை அடைந்தவர்கள் என்றுமாம்
வேதனைக் கூற்றைத் தவிர்க்கும்–பிரமனையும் யமனையும் விலக்குகின்ற -வேதன் -வேதங்களை ஓதியன் -விதிக்கும் கடவுள் என்றுமாம்
காமியத்தைச் சார்ந்தவர்க்கும்-பிரபஞ்ச வாழ்வுகளை விரும்பிய வர்களுக்கும்
வேதனைக் கூற்றைத் தவிர்க்கும்-துன்பங்களின் வகைகளை ஒழிக்கின்ற
வேங்கடமே –
போதகத்தை மோதி மருப்பு ஒசித்தார்-யானையைத் தாக்கி அதன் தந்தங்களை முறித்தவரும்-
போதகத்தை மருப்பு ஒசித்து மோதினார் -என்றுமாம்
முன் பதினாறாயிரவர் ஓதி மரு பொசித்தார் ஊர் –இள மங்கையர் உடைய
ஓதி -கூந்தலின் -மரு -நறு மணத்தை -பொசித்தார்-மோந்து நுகர்ந்தவர் –
ஓதி -பெண் மயிர் -பொசித்தல் -புஜித்தல்-நுகர்தல் -துய்த்தல்-
பற்று அற்று வந்தவருக்கும் பற்று அறாது வந்தவருக்கும் சமமாக இடையூறு அகற்றி அருளும் திரு வேங்கடம் என்றவாறு

—————————————————————–

கேள்வித் துறவோரும் கேடு அற இல் வாழ்வோரும்
வேள்விக்கின மாற்றும் வேங்கடமே -மூள்வித்து
முன்பாரத முடித்தார் மொய் வேந்தர் வந்து அவிய
வன் பாரதம் முடித்தார் வாழ்வு –52-

கேள்வித் துறவோரும்-ஞானக் கேள்விகளை யுடைய துறவிகளும்
வேள்விக்கின மாற்றும்-மன்மதனால் வரும் இடையூற்றை நீக்குதற்கு இடமான -காம அவாவைக் கொள்ளாமை-என்றவாறு
வேள் -ஆடவர்க்கும் பெண்டிர்க்கும் விருப்பம் விளைவிக்கும் தேவன் மன்மதன் –விரும்பப்படும் அழகை யுடையவன் என்றுமாம்
திரு வேங்கடம் -ஆற்றும் வேங்கடம்
கேடு அற இல் வாழ்வோரும் -தீங்கு இல்லாமல் இல்லற ஒழுக்கத்தில் வாழ்வார்களும்
வேள்விக்கின மாற்றும் -வேள்விக்கு இனம் மாற்றும் -யாகத்துக்கு இனமான நல செயல்களை செய்தற்கு இடமான
ப்ரஹ்ம-தேவ -மனுஷ்ய பித்ரு பூத பஞ்ச யஜ்ஞங்கள் செய்யும் படி என்றவாறு
திரு வேங்கடமே -மாற்றும் வேங்கடம்
துறவறத்தாரும் இல்லத்தாரும் சமமாக அவரவர் தொழில் களைச் செய்யப் பெற்ற திவ்ய தேசம் என்றவாறு
-மூள்வித்து முன்பாரத முடித்தார் மொய் வேந்தர் வந்து அவிய வன் பாரதம் முடித்தார் வாழ்வு —
முன்பு ஆ -முற்காலத்தில் –
ரதம் முடி தார் மொய் வேந்தர் அவிய -தேரையும் கிரீடத்தையும்-அதிரத -மகா ரத -சமரத -அர்த்த ரத வீரர்கள்
மாலையையும் யுடைய வலிய அரசர்கள் வந்து பொருது இறக்கும் படி
வல் பாரதம் -கொடிய பாரத யுத்தத்தை
மூள்வித்து முடித்தார் -மூட்டி நிறைவேற்றிய திருமால் வாசஸ் ஸ்தானம் –

——————————————————————-

பொய் ஆம் வினையேனைப் போல்வாரும் அன்பரும் செய்
மெய் ஆம் வழுத்தேயும் வேங்கடமே செய்யாள்
தனத்து வசப் பொற்பு உள்ளார் தானவரை மோதும்
சினத்து வசப் பொற் புள்ளார் சேர்வு –53-

பொய் ஆம் வினையேனைப் போல்வாரும் -என்னைப் போன்ற நீசர்களும்
செய் மெய் ஆம் வழு-சரீர சம்பந்தத்தால் செய்யும் குற்றங்கள் -கருமங்கள் –
தேயும் -நீங்குதற்கு இடமான
திருவேங்கடம்
அன்பரும் -உள்ளன்பு யுடைய அடியார்களும்
செய் மெய் ஆம் வழுத்தேயும்-மெய்யாம் வழுத்து -உண்மையான ஸ்தோத்ரங்கள் -ஏயும் -பொருந்தப் பெற்ற
திரு வேங்கடமே
பொய்யன்பருக்கும் மெய் அன்பருக்கும் ஒரு நிகராக இருக்கப் பெற்ற திருவேங்கடம் –
செய்யாள்
தனத்து வசப் பொற்பு உள்ளார்–திருமகள் உடைய ஸ்தனத்துக்கு வசப்பட்ட -அழகை யுடையவரும்
தானவரை மோதும் சினத்து வசப் பொற் புள்ளார் -சினத் த்வசம் பொன் புள்ளார்
அசுரர்களைத் தாக்கும் கோபத்தை யுடைய கொடியான பொன்னிறமான பெரிய திருவடியை யுடைய திருமால்
சேர்வு –திரு உள்ளம் உகந்து சேரும் திவ்ய தேசம் -சேர்பு -பாட பேதம்

—————————————————————–

கோடல் இலா உள்ளத்துக் கோது இல் அடியவரும்
வேடரும் அங்கைவரை வெல் வேங்கடமே -மூடர்
மனம் ஆம் மனைக்கு ஒன்றார் வன் கஞ்சன் என்னும்
சின மா மனைக் கொன்றார் சேர்பு –54-

கோடல் இலா உள்ளத்துக் கோது இல் அடியவரும்
கோணுதல் இல்லாத -நேர் வழிப் பட்ட மணத்தை யுடைய குற்றம் இல்லா அடியவரும்
அங்கைவரை வெல்-அங்கு ஐவரை வெல் -அவ்விடத்து பஞ்ச இந்திரியங்களை வெல்வதற்கு இடமான –
வேடரும் -வேடர்களும்
அங்கைவரை வெல் -அம் கை வரை வெல் -அழகிய துதிக்கை யுடைய மலை போன்ற யானையை வெல்லுவதற்கு இடமான
வேங்கடமே –
மூடர் மனம் ஆம் மனைக்கு ஒன்றார் -மூடர்கள் உடைய உள்ளமான வீட்டில் வந்து பொருந்தாதவரும்
வன் கஞ்சன் என்னும் சின மாமனைக் கொன்றார்
சேர்பு —

——————————————————————-

மொய்வதன மங்கையர்கள் முன்கையும் யோகியர் தம்
மெய்வயதும் அஞ்சுகம் ஆர் வேங்கடமே -பெய் வளையார்
பால் திருப்பாது அஞ்சி வந்தார் பற்றினார் புன் பிறப்பை
மாற்று இருப் பாதம் சிவந்தார் வாழ்வு –55–

மொய்வதன மங்கையர்கள் முன்கையும்
அழகு மிக்க முகத்தை யுடைய மகளிரது முன்னம் கையும்
தாமரை மலர் என்று மயங்கி வண்டுகள் மொய்க்கப் பெற்ற முகம் என்றுமாம்
அஞ்சுகம் ஆர்-அம் சுகர் ஆர் -அழகிய கிளி உண்ணுவதற்கு உணவாகப் பெற்ற
மகளிர் கைகளில் கிளியை வைத்து கொண்டு உணவு ஊட்டி கொஞ்சி விளையாடும் திவ்ய தேசம் என்றவாறு
யோகியர் தம் மெய்வயதும்-யோக நிஷ்டையில் உள்ள முனிவர்கள் உடைய உடம்பின் ஆயுளும்
அஞ்சுகம் ஆர்-அஞ்சு யுகம் ஆர் -ஐந்து யுகமாகப் பொருந்தப் பெற்ற
வேங்கடமே –
பெய் வளையார் பால் திருப்பாது-மகளிர் பக்கல் மனத்தைச் செலுத்தாமல்
அஞ்சி வந்தார் பற்றினார்-அச்சம் கொண்டு தம்மிடம் வந்து சரண் அடைந்தவர்களுடைய
புன் பிறப்பை மாற்று இருப் பாதம் -திருவடி இணைகளும்
சிவந்தார் -சிவந்து இருக்கப் பெற்ற திருமால்
வாழ்வு –நித்ய வாஸம் செய்து அருளும் திருப்பதி –

———————————————————————-

இல்லக் குறத்தியரும் யாக்கை நிலை வேட்டவரும்
மெல்லக் கிழங்கெடுக்கும் வேங்கடமே -நல்ல
புதுப் பூவை வண்ணத்தான் போர் முகத்துச் செவ்வாய்
மதுப்பூவை வள் நத்தான் வாழ்வு –56-

இல்லக் குறத்தியரும்
வீட்டில் இருக்கும் குறப் பெண்களும்
மெல்லக் கிழங்கெடுக்கும் -மென்று தின்னும் பொருட்டு கிழங்குகளைத் தோண்டி எடுக்கப் பெற்ற
யாக்கை நிலை வேட்டவரும் -உடம்பு அழிதல் இன்றி நெடு நாள் நிலைத்து இருத்தலை விரும்பிய சித்தர்களும்
மெல்லக் கிழங்கெடுக்கும்-மெதுவாக -நாளடைவில் -முதுமைப் பருவத்தை ஒழிக்கப் பெற்ற
வேங்கடமே-
-நல்ல புதுப் பூவை வண்ணத்தான்-சிறந்த புதிய -அன்று மலர்ந்த காயம் பூ போன்ற கரிய திரு நிறத்தை யுடையவனும்
போர் முகத்துச் செவ்வாய் மதுப்பூவை
யுத்த களத்திலே –செவ்வாய் மது பூவை -சிவந்த தனது திரு வாயாகிய தேனை யுடைய தாமரை மலரில் வைத்து ஊதுகின்ற
வள் நத்தான் -மேன்மை யுள்ள ஸ்ரீ பாஞ்ச ஜன்யம் என்னும் திவ்ய சங்கத்தை யுடையவனாகிய திருமால்
வாழ்வு –வாழும் திவ்ய தேசம் –

———————————————————————-

தேன் இயலும் கூந்தலார் செங்கரமும் மாதவத்தோர்
மேனியும் ஐயம் பொழியும் வேங்கடமே -ஞானியர்கள்
தாம் குறி எட்டு அக்கரத்தார் தாள் உரல் மேல் வைத்து வெண்ணெய்
தாங்கு உறி எட்டு அக்கரத்தார் சார்பு –57-

தேன் இயலும் கூந்தலார் செங்கரமும்–
இயற்கை நறு மணத்தின் பொருட்டும் செயற்கை நறு மணத்தின் பொருட்டும் வண்டுகள் மொய்க்கப் பெற்ற கூந்தல் யுடைய மகளிரது சிவந்த கைகளும்
ஐயம் பொழியும்-இரப்பவர்க்கு மிகுதியாக பிச்சையிடப் பெற்ற
மாதவத்தோர் -மா தவத்தோர் மேனியும் -முனிவர்கள் உடம்பும்
ஐயம் பொழியும் -ஐ அம்பு ஒழியும் -மன்மதனது பஞ்ச பானம் பொருந்தாது இருக்கப் பெற்ற
தாமரை -அசோக-மா -முல்லை -நீலோற்பல -பூக்கள் பாணங்கள்
வேங்கடமே –
ஞானியர்கள் தாம் குறி -தத்வ ஞானிகள் குறிக் கொண்டு தியானிக்கும்
எட்டு அக்கரத்தார் -அஷ்டாஷர மகா மந்த்ரத்துக்கு உரியவரும்
தாள் உரல் மேல் வைத்து
வெண்ணெய் தாங்கு உறி எட்டு -எட்டிப் பிடித்த
அக்கரத்தார் சார்பு -அழகிய திருக்கையை யுடைய திருமால் திரு உள்ளம் உகந்து சார்ந்து இருக்கும் திவ்ய தேசம் –
உறியில் அவர் வைத்த தயிர் பால் வெண்ணெய் எட்டாமல் குந்தி உரலின் மிசை ஏறி -பொத்த உரலைக் கவிழ்த்து அதன் மேல் ஏறி –

—————————————————————–

காணை -காண்ஐ-யிலார் சொற்கேட்ட கந்தருவரும் தவரும்
வீணை இராகத்தை விடும் வேங்கடமே –கோணை
இருங்குண்டை ஓட்டினான் ஏற்பு ஒழித்தான் கூனி
மருங்கு உண்டை ஓட்டினான் வாழ்வு –58-

காணை- காண் ஐயிலார் சொற்கேட்ட -பார்க்கின்ற வேல் போன்ற கண்களை யுடைய மகளிர் பேசும் சொற்களை செவியுற்ற
கந்தருவரும் -கந்தர்வர் என்னும் தேவ ஜாதியாரும்
வீணை இராகத்தை விடும்-தாம் பாடும் இசையின் இனிமை சிறவாது என்று வீணையில் இசை வாசிப்பதை ஒழியப் பெற்ற
தவரும்
தவ ஒழுக்கைத்தை யுடைய முனிவர்களும்
வீணை இராகத்தை விடும் -பயனில் செய்கைகளையும் -ஆசையையும் துறக்கப் பெற்ற
வேங்கடமே –
-கோணை இருங்குண்டை -வலிமையை யுடைய பெரிய எருதை வாகனமாக யுடைய -கோணை முசுப்பு என்கிற முதுகின் வளைவு
ஓட்டினான்-கையில் கபாலம் ஏந்திய வனான சிவபிரான் உடைய
ஏற்பு ஒழித்தான் -இரத்தத்தை ஒழித்து அருளியவன்
கூனி மருங்கு உண்டை ஓட்டினான் -ஸ்ரீ கிருஷ்ணாவதாரத்தில் -நைக வக்ரை என்னும் கூனியின் இடத்து உள்ள உண்டையைப் போக்கி அருளிய திருமால்
வாழ்வு -நித்ய வாஸம் செய்து அருளும் திவ்ய தேசம் –
மந்தரை கூனி என்றுமாம்
கொண்டை கொண்ட கோதை மீது தேனுலாவு கூனி கூன் உண்டை கொண்டரங்க வோட்டி உள் மகிழ்ந்த நாதன்
கூனே சிதைய வுண்டை வில் நிறத்தில் தெறித்தாய் கோவிந்தா

———————————————————————

முந்நூல் மறையவர் நா மூது அரம்பை மாரின் நடு
மெய்ந்நூல் நலங்க வரும் வேங்கடமே — பொய்ந்நூலால்
அச்சமயக் கத்தினார் ஆதரிக்கத் தெய்வங்கள்
வைச்ச மயக்கத்தினார் வாழ்வு –59-

முந்நூல் மறையவர் நா -முப்புரி நூல் தரித்த பிராமணர்கள் யுடைய நா வானத்து –
மெய்ந்நூல் நலங்க வரும்-பொருள்களின் உண்மையைச் சொல்லுகிற தத்துவ சாஸ்த்ரங்களின் நல் பொருள்களை ஓதிக் கிரகித்தற்கு இடமான
மூது அரம்பை மாரின் நடு -பழைமையான தேவ மாதர்களுடைய இடையானது
மெய்ந்நூல் நலங்க வரும்-தனது வடிவத்தின் நுண்மையால்-பஞ்சு நூல் தனக்கு ஒப்பாக மாட்டாது -கெடும்படி பொருந்திய
வேங்கடமே —
பொய்ந்நூலால் -பொய்மையைக் கூறுகிற சாஸ்த்ரங்களைக் கொண்டு
அச்சமயக் கத்தினார் -அ சமயம் கத்தினார் -அந்த மதக் கோட்பாடுகளை பிதற்றும் தன்மை யுள்ளவர்கள்
ஆதரிக்கத் தெய்வங்கள் வைச்ச மயக்கத்தினார் வாழ்வு —
விரும்பிக் கொண்ட்சாடும் படி -பல தெய்வங்களை யுண்டாக்கி வைத்த மாயையை யுடைய திருமால் நித்ய வாஸம் செய்து அருளும் திவ்ய தேசம் –

—————————————————————–

ஓதும் மறை யோர் புறமும் உள்ளும் கலையின் அரு
மேதை அகலா இருக்கும் வேங்கடமே -கோதை குழல்
சுற்றாத தார் அணியார் தூய திருத்தாள் ஊன்றப்
பற்றாத தாரணியார் பற்று –60-

ஓதும் மறை யோர் புறமும்-வேதம் ஓதும் அந்தணர்கள் உடைய உடம்பும்
அரு கலையின் மேதை அகலா இருக்கும்-பெறுதற்கு அரிய மான் தோல் நீங்காது இருக்கப் பெற்ற
முப்புரி நூலோடு மானுரி இலங்கும் மார்பினில் இரு பிறப்பு ஒரு மாணாகி-திரு எழு கூற்று இருக்கை
உள்ளும் -அவர்கள் உடைய மனமும்
கலையின் அரு மேதை அகலா இருக்கும் -சாஸ்த்ரங்களின் நுட்பமான அறிவு பரந்து இருக்கப் பெற்ற
வேங்கடமே –
உள்ளும் புறமும் ஒரு நிகராக இருக்கும் வேத அத்யயனம் செய்த அந்தணர் என்றபடி
கோதை குழல் சுற்றாத தார் அணியார் -ஆண்டாள் தனது கூந்தலில் சூடாத மாலையை அன்புடன் அணிந்து கொள்ளாதவரும்
தூய திருத்தாள் ஊன்றப் பற்றாத தாரணியார் பற்று —
பரிசுத்தமான சிறந்த தமது பாதங்களில் ஒன்றை ஊன்றி அளத்தற்கு இடம் போராத
நிலவுலகத்தை யுடைய திருமால் உகந்து அருளி நித்யவாசம் செய்து அருளும் திவ்ய தேசம்
மண்ணும் விண்ணும் என் காற்கு அளவின்மை காண்மின் என்பான் ஒத்து வான் நிமிர்ந்த -திரு விருத்தம்

——————————————————————

நன் முலை போல் வெண் நகையார் நாயகர் மேல் வைத்த நெஞ்சும்
மென் முலையும் கற்பூரம் சேர் வேங்கடமே -முன் மலைந்து
தோற்ற மாரீசனார் தோற்றி மாயம் புரிய
சீற்றம் ஆர் ஈசனார் சேர்வு –61-

நன் முலை போல் வெண் நகையார் -அழகிய முல்லை அரும்பு போன்ற வெண்மையான பற்களை யுடைய மகளிர்
இடைக்குறை விகாரம் அடைந்து முல்லை -எனபது முலை யாயிற்று -பல்லுக்கு முல்லை அரும்பு உவமை -அழகிய வடிவுக்கும் வெண்மைக்கும் –
நாயகர் மேல் வைத்த -தம் தம் கணவர் இடத்தில் செலுத்திய
நெஞ்சும் -மனமும்
கற்பூரம் சேர்-கற்பு உரம் சேர் -பதி விரதா தர்மத்தின் வலிமை பொருந்தப் பெற்ற -உரம் -கலங்காத நிலைமை –
மென் முலையும்-அம்மகளிர் யுடைய மென்மையான ஸ்தனங்களும்
கற்பூரம் சேர்-பச்சைக் கற்பூரம் சேரப் பெற்ற
வேங்கடமே –
இங்கே வாழும் மகளிர் உள்ளும் புறமும் ஒத்து உள்ளன என்றவாறு
முன் மலைந்து தோற்ற மாரீசனார் தோற்றி மாயம் புரிய -மீண்டும் வந்து மாயம் செய்ய
சீற்றம் ஆர் ஈசனார் சேர்வு –

———————————————————————-

கூறும் கிளி மொழியார் கொங்கை என்றும் கண் என்றும்
வீறு மருப்பிணை சேர் வேங்கடமே -நாறும்
துளவ மலர்க் கண்ணியார் தொண்டாய்த் தமக்கு அன்பு
உள அமலர்க்கு அண்ணியார் ஊர் –62-

கூறும் கிளி மொழியார் கொங்கை என்றும்
கொஞ்சிப் பேசும் கிளி போன்ற இன் சொற்களை யுடைய மகளிரது ஸ்தனங்கள் என்று
வீறு மருப்பிணையும் -மருப்பு இணையும் -பெருமை யுற்ற இரட்டையான யானைத் தந்தங்களும்
கண் என்றும்-அவர்கள் உடைய கண்களின் நோக்கம் என்று
வீறு மருப்பிணையும் -வீறு மரு பிணையும் -சிறப்பு பொருந்திய பெண் மானும்
சேர் வேங்கடமே -பொருந்திய திரு வேங்கடமே
நாறும் துளவ மலர்க் கண்ணியார் –தொண்டாய்த் தமக்கு அன்பு உள அமலர்க்கு அண்ணியார் ஊர் –

———————————————————————-

மாதர் அம் பொன் மேனி வடிவும் அவர் குறங்கும்
மீது அரம்பையைப் பழிக்கும் வேங்கடமே -பூதம் ஐந்தின்
பம்பர மாகாயத்தார் பாடினால் வீடு அருளும்
நம் பர மா காயத்தர் நாடு –63-

மாதர் அம் பொன் மேனி வடிவும்-
மீது அரம்பையைப் பழிக்கும்-மேல் உலகில் உள்ள ரம்பை என்னும் தேவ மாதை இழிவு படுத்தப் பெற்ற
அவர் குறங்கும்-அம்மகளிறது தொடையும்
மீது அரம்பையைப் பழிக்கும் -மேன்மை யுள்ள செழித்த வாழைத் தண்டை வெள்ளப் பெற்ற
வேங்கடமே –
பூதம் ஐந்தின் -பஞ்ச பூதங்களினால் ஆகிய
பம்பர மாகாயத்தார் -பம்பரம் மா காயத்தார் -சுழல்கிற பம்பரம் போல் விரைவில் நிலை மாறுவதான -பெரிய உடம்பை யுடைய சனங்கள்
பாடினால் வீடு அருளும் நம் பர மா காயத்தர் நாடு –
ஸ்துதித்தால்-அவர்கட்கு முக்தி அருளும் நம் தலைவர் பரமாகாசம் எனப்படும் பரம பதம் யுடைய திருமாலின் திவ்ய தேசம் –

————————————————————————-

கோள் கரவு கற்ற விழிக் கோதையர்கள் பொற்றாளும்
வேள் கரமும் அம்பஞ்சு ஆர் வேங்கடமே -நீள் கரனார்
தூடணனார் முத்தலையார் துஞ்ச எய்து துஞ்சாரைக்
கூடு அணனார் முத்து அலையார் குன்று –64-

கோள் -ஆடவரை வருத்தும் தன்மையும்
கரவு-அவர்கள் மணத்தை வஞ்சனையாக கவரும் தன்மையும்
கற்ற விழிக் கோதையர்கள் பொற்றாளும்
அம்பஞ்சு ஆர்-அழகிய செம்பஞ்சு குழம்பு ஊட்டப் பெற்ற
வேள் கரமும் -மன்மதனது கையும்
அம்பஞ்சு ஆர் -பஞ்ச பாணங்கள் பொருந்தப் பெற்ற
வேங்கடமே –
நீள் கரனார் தூடணனார் முத்தலையார் துஞ்ச எய்து -பெரிய கரனும் -தூஷணனும் -த்ரிசிரசும் –
-கரனின் சேனைத்தலைவர்கள் இவர்கள் -இறக்கும்படி அம்பு செலுத்தி பின்பு
துஞ்சாரைக் கூடு அணனார் முத்து அலையார் குன்று –
உறங்காதவரான இலக்குமணனைச் சேர்ந்த தமையனாக உள்ளவரும்
முத்துக்களை யுடைய கடலில் பள்ளி கொண்டு அருளுபவருமான திருமால் உடைய திருமலை

————————————————————————-

கொங்கைக் கோடு ஏறிக் குலுக்கும் அரியும் கரியும்
வேங்கைக் கோடாதரிக்கும் வேங்கடமே -பூங்கைக்குள்
மெய்த்தவளைச் சங்கு எடுத்தார் மேகலை விட்டு அங்கை தலை
வைத்தவள் அச்சம் கெடுத்தார் வாழ்வு –65-

கொங்கைக் கோடு ஏறிக் குலுக்கும் அரியும் –
கோங்கு மரத்தை கிளைகளின் மேல் ஏறி மிக அசைகின்ற குரங்கும்
வேங்கைக் கோடாதரிக்கும்-அங்கு இருந்து அருகில் உள்ள வேங்கை மரத்தின் கிளையை விரும்பித் தாவிப் பிடிக்கிற
கரியும் -யானைகளும்
வேங்கைக் கோடாதரிக்கும் -வேங்கைக்கு ஓடாது அரிக்கும் -புலிகளுக்கு அஞ்சி ஓடாமல் எதிர்த்து நின்று பொருது அவற்றை அளிக்கப் பெற்ற
வேங்கடமே –
பூங்கைக்குள் மெய்த்தவளைச் சங்கு எடுத்தார்-பூம் கைக்குள் -அழகிய கையில் -மெய்த் தவளம்-உருவம் வெண்மையான – சங்கு எடுத்தார்
மேகலை விட்டு அங்கை தலை வைத்தவள் அச்சம் கெடுத்தார் வாழ்வு –
ஆடையைப் பற்றுதலை விட்டு தலை மேல் கை கூப்பி வணங்கிய த்ரௌபதி அச்சம் தீர்த்து அருளிய திருமால்

—————————————————————————-

மாவில் குயிலும் மயிலும் ஒளி செய்ய
மேவிப் புயல் தவழும் வேங்கடமே -ஆவிக்குள்
ஆன அருள் தந்து அடுத்தார் ஆன் நிரைக்காகக் குன்று ஏந்தி
வானவருடம் தடுத்தார் வாழ்வு –66-

மாவில் குயிலும் ஒளி செய்ய
மா மரத்தில் குயில்களும் ஒளித்து கொள்ளும் படியும்
அங்கு
மயிலும் ஒளி செய்ய -மயில்களும் பிரகாசம் அடையும் படியும்
மேவிப் புயல் தவழும்-பொருந்தி மேகம் சஞ்சரிக்கப் பெற்ற
வேங்கடமே –
குயிலும் மயிலும் மா மரத்தில் தங்குமே -புயல் வருகையால் இரண்டும் ஒரே நிகரான தன்மையை அடைகின்றன –
ஆவிக்குள் ஆன அருள் தந்து அடுத்தார் -பொருந்திய கருணையைச் செய்து -எனது உயிரினுள் சேர்ந்தவரும்
ஆன் நிரைக்காகக் குன்று ஏந்தி வான வருடம் -வர்ஷம் – தடுத்தார் வாழ்வு —

———————————————————————–

கானொடு அருவி கனகமும் முத்தும் தள்ளி
மீனோ வெனக் கொழிக்கும் வேங்கடமே -வானோர்கள்
மேகன் அயன் அம் கொண்டு ஆர் வேணி அரன் காண்பு அரியார்
காக நயனம் கொண்டார் காப்பு –67-

கானொடு அருவி கனகமும் முத்தும் தள்ளி மீனோ வெனக் கொழிக்கும்
காடுகளின் வழியாக ஓடி வரும் நீர்ப் பெருக்குகள் பொன்னையும் முத்தையும் அலைத்து எறிந்து
நஷத்ரங்களோ என்று காண்பவர்கள் சொல்லும் படி பக்கங்களில் ஒதுக்கப் பெற்ற
மீன்கள் ஒ என்று அலறித் துள்ளும் படி கொழிக்கும் என்னவுமாம்
அவ்வருவிகள்
மீனோ வெனக் கொழிக்கும் –மீ நோவு எனக்கு ஒழிக்கும் -மிகுதியான பிறவித் துன்பத்தை எனக்கு போக்குதற்கு இடமான
வேங்கடமே –
வானோர்கள் -தேவர்களும் -மேகன் -மேகத்தை வாகனமாக உடைய இந்திரனும் -அயன் -பீரமனும் –
அம் கொண்டு ஆர் வேணி அரன்-நீரை -கங்கா வெள்ளத்தை -தரித்து பொருந்திய கபர்த்தம் என்னும் சடை முடியை யுடைய சிவபிரானும்
ஔதார் வேணி -பிரகாசமான கொன்றை மாலையைத் தரித்த சிவபிரான் என்னவுமாம் –
காண்பு அரியார்
காக நயனம் கொண்டார் -காகாசுரனது ஒரு கண்ணை பரித்தவருமான திருமால் காப்பு —
அத்திரமே அதன் கண்ணை அறுத்ததும் ஓர் அடையாளம் –

———————————————————————–

கண்டு அடைந்த வானவரும் காந்தள் குல மலரும்
விண்ட விர்ந்து நிற்கின்ற வேங்கடமே -தொண்டருக்கு
வைகுந்தம் நாட்டான் மருவு உருவம் ஈந்து வைக்கும்
வைகுந்த நாட்டான் வரை –68-

கண்டு அடைந்த வானவரும்
திருமலையின் அழகைக் கண்டு -அதன் இடத்தில் வந்து சேர்ந்த தேவர்களும்
விண் தவிர்ந்து நிற்கின்ற -மிகவும் இனிமையான அவ்விடத்தை விட்டுச் செல்ல மனம் இல்லாமையால் தேவ லோகத்தை நீங்கி நிற்றற்கு காரணமான
குலம் காந்தள் மலரும் விண்டு அவிர்ந்து நிற்கின்ற -இதழ் விரிந்து மலர்ந்து விளங்கி நிற்கும் இடமான
வேங்கடமே –
தொண்டருக்கு வை குந்தம் நாட்டான் -யமன் கூரிய சூலாயுதத்தை நாட்ட முடியாமல் செய்து அருளி
வை கூர்மை குந்தம் -ஈட்டி என்றபடி
மருவு உருவம் ஈந்து -பொருந்திய தன் உருவத்தை அடியார்க்கு கொடுத்து
வைக்கும் வைகுந்த நாட்டான் வரை –ஸ்ரீ வைகுந்தத்தில் நிலையாக வைத்து அருளும் திருமால் உடைய திருமலை –
சாலோக்யம் அருளி -என்றவாறு

——————————————————————————

வாழ் அம புலியினொடு வான் ஊர் தினகரனும்
வேழங்களும் வலம் செய் வேங்கடமே -ஊழின் கண்
சற்று ஆயினும் இனியான் சாராவகை அருளும்
நல்தாயினும் இனியான் நாடு –69-

வாழ் அம புலியினொடு வான் ஊர் தினகரனும் வலம் செய் –
கல்பகாலம் அளவும் அழிவின்றி வாழ்கின்ற சந்திரனோடு -ஆகாயத்தில் சஞ்சரிக்கின்ற சூரியனும் -பிரதஷிணம் செய்யப் பெற்ற
வேழங்களும் வலம் செய் -யானைகளும் வலிமை கொள்ளப் பெற்ற
வேங்கடமே –
இனி மேல் யான் –
ஊழின் கண் சற்று ஆயினும் இனியான் சாராவகை அருளும்
நல்தாயினும் இனியான் நாடு –
ஊழின் கண்-கரும வசத்திலே –சற்று ஆயினும் சாரா வகை -சிறிதும் பொருந்தாத படி –
நல் தாயினும் மேலாக அருளிய இனிய திருமாலின் திவ்ய தேசம்

—————————————————————

நாட்கமலப் பூஞ்சுனைக்கும் சாயகங்கள் கொய் துதிரி
வேட்கும் வடிவு இல்லா வேங்கடமே வாட் கலியன்
நா வியப்பு ஆம் பாட்டினர் நச்சு மடுவைக் கலக்கித்
தாவி அப்பாம்பு ஆட்டினார் சார்பு –70-

நாட்கமலப் பூஞ்சுனைக்கும் வடிவு இல்லா-
நாளத்தோடு கூடிய தாமரையை யுடைய அழகிய சுனைகளுக்கும் நீர் குறைவு இல்லாத
சாயகங்கள் கொய் துதிரி வேட்கும் வடிவு இல்லா-
தனது அம்புகளாகிய மலர்களைக் கொய்து கொண்டு திரிகிற மன்மதனுக்கும் உருவம் இல்லா
வேங்கடமே
வாட் கலியன் நா வியப்பு ஆம் பாட்டினர்
நஞ்சு மடுவைக் கலக்கித் தாவி அப்பாம்பு ஆட்டினார் சார்பு –கொடுமையால் அப்பாம்பு என்று சுட்டிக் காட்டி அருளுகிறார் –
நர்த்தனம் செய்து காளியனை அடக்கினார் என்கிறார் –

—————————————————————–

ஆயும் துறவறத்தை அண்டின முத் தண்டினரும் வேயும்
கிளை விட்ட வேங்கடமே -தோயும்
தயிர்க்காத்தாம் கட்டுண்டார் தாரணியில் தந்த
உயிர்க்காத்து ஆங்கு அட்டு உண்டார் ஊர் –71-

ஆயும் துறவறத்தை அண்டின முத் தண்டினரும்
சிறந்தது என்று நூல்களினால் ஆராய்ந்து கூறப்பட்ட சந்நியாஸ்ரமத்தை -பொருந்திய த்ரிதண்டம் ஏந்திய முனிவர்களும்
தத்வ த்ரயம் -அறிந்து -மண் பெண் பொன் ஆசை மூன்றையும் அடக்கியவர்கள் –
கிளை விட்ட –சுற்றத்தாரை பற்று அற கை விடுவதற்கு இடமான
வேயும் கிளை விட்ட -மூங்கில்களும் கிளைகளை வெளியிட்டுச் செழித்து வளர்வதற்கு இடமான
வேங்கடமே –
-தோயும் தயிர்க்கா -தோய்ந்த தயிரைக் களவு செய்து உண்பதற்காக
தாம் கட்டுண்டார்
தாரணியில் தந்த -உலகத்தில் தம்மால் படைக்கப் பட்ட
உயிர்க்காத்து ஆங்கு அட்டு உண்டார் ஊர் —

————————————————————–

தொண்டொடு மெய்யன்பு உடையார் தூய மனமும் சந்தனமும்
விண்டொரு பொற் பாம்பணை சேர் வேங்கடமே -தண்டொடு வாள்
கோல் அமரும் கார் முகத்தார் கோடு -ஆழியார் குழையின்
கோலம் மருங்கு ஆர் முகத்தார் குன்று –72-

தொண்டொடு மெய்யன்பு உடையார் தூய மனமும்
பணிவிடை -கைங்கர்யம் -செய்தலுடன்-உண்மையான பக்தியை யுடைய அடியார்களது பரிசுத்தமான உள்ளமும்
விண்டொரு பொற் பாம்பணை சேர் -திருமாலுடனே அழகிய ஆதி சேஷன் சயனத்தை த்யானிக்கப் பெற்ற –
விஷ்ணு -என்பதே விண்டு என்று மருவி –
சந்தனமும் விண்டொரு பொற் பாம்பணை சேர் –
சந்தன மரங்களும் விண் தொடு -உயர்ச்சியால் ஆகாசத்தை அளாவிய பொலிவான கிளைகள் பொருந்தப் பெற்ற
வேங்கடமே –
தண்டொடு வாள்
கோல் அமரும் கார் முகத்து -அம்புகள் பொருந்திய வில்லையையும் கொண்டவர்
ஆர் கோடு -ஆழியார் ஒலிக்கின்ற சங்கத்தையும் கொண்டவர்
குழையின் கோலம் மருங்கு ஆர் முகத்தார் குன்று –
குண்டலங்களின் அழகு இரண்டு பக்கங்களிலும் பொருந்திய திருமுகத்தை யுடைய திருமாலினது திருமலை –

——————————————————————-

கிட்டும் நெறி யோகியரும் கிள்ளைகளும் தம் கூடு
விட்டுமறு கூடு அடையும் வேங்கடமே -எட்டுமத
மாவென்று வந்தான் வர நாளை வா இன்று
போ என்று உவந்தான் பொருப்பு –73-

கிட்டும் நெறி யோகியரும் தம் கூடு விட்டுமறு கூடு அடையும்
சரீரம் விட்டு வேறு சரீரம் புகப்பெற்ற
கிள்ளைகளும் தம் கூடு விட்டுமறு கூடு அடையும் -கிளிகளும் வசிக்கும் கூண்டை விட்டு நீங்கி வீதிகளில் சேரப் பெற்ற
வேங்கடமே –
எட்டுமத மா வென்று வந்தான்-அஷ்ட திக் கஜங்களைச் சயித்து வந்த இராவணன்
ஐராவதம் -புண்டரீகம் -வாமனம் -குமுதம் -அஞ்சனம் -புஷ்ப தந்தம் -சார்வ பௌமம்-சுப்பிரதீகம் -அஷ்ட திக் கஜங்கள்
வர நாளை வா இன்று போ என்று உவந்தான் பொருப்பு –வந்தான் –போர் ஒளிந்து மீண்டான் -என்றுமாம் –

———————————————————————

மட்டு வளர் சாரலினும் மாதவத்தோர் சிந்தையினும்
விட்டு மதி விளங்கும் வேங்கடமே -கட்டு சடை
நீர்க் கங்கை ஏற்றான் இரப்பு ஒழித்தான் நீள் குறள் ஆய்ப்
பார்க்கு அங்கை ஏற்றான் பதி –74-

மட்டு வளர் சாரலினும் -மலர்களின் நின்றும் கூண்டுகளின் நின்றும் தேன் பெருகி வழியப் பெற்ற அம்மலையின் பக்கங்களிலும்
விட்டு மதி விளங்கும் -மதி விட்டு விளங்கும் -சந்தரன் ஒளியை வீசி விளங்கப் பெற்ற
மாதவத்தோர் சிந்தையினும்
விட்டு மதி விளங்கும் -விஷ்ணு மதி -திருமாலை விஷயமாகக் கொண்ட ஞானச் சுடர் விளங்கப் பெற்ற
வேங்கடமே –
கட்டு சடை நீர்க் கங்கை ஏற்றான் இரப்பு ஒழித்தான்
நீள் குறள் ஆய்ப் பார்க்கு அங்கை ஏற்றான் பதி –ஆலமர் வித்தின் அரும் குறள் ஆனான் –

——————————————————————-

புக்கு அரு மாதவரும் பூ மது உண் வண்டினமும்
மெய்க்க வசம் பூண்டு இருக்கும் வேங்கடமே -ஒக்க எனை
அன்பதினால் ஆண்டார் அரிவையொடும் கான் உறைந்த
வன்பதினால் ஆண்டார் வரை –75-

புக்கு அரு மாதவரும் மெய்க்க வசம் பூண்டு இருக்கும்
அங்கு வருகின்ற அரிய பெரிய தவத்தை யுடைய முனிவர்களும்
மெய்க்க வசம் பூண்டு இருக்கும் -மெய் கவசம் பூண்டு இருக்கும் -சத்தியமாகிய கவசத்தை தரித்து இருக்கப் பெற்ற
பூ மது உண் வண்டினமும் மெய்க்க வசம் பூண்டு இருக்கும்
மலர்களில் உள்ள தேனைக் குடிக்கின்ற வண்டுகளின் கூட்டமும்
மெய்க்கு அவசம் பூண்டு இருக்கும் -மதுபான மயக்கத்தால் உடம்பில் தம் வசம் தப்பி பரவசமாம் தன்மையை கொண்டு இருக்கப் பெற்ற
வேங்கடமே
-ஒக்க-தம் மெய்யடியாரை ஒக்க
எனை-அடிமைத் திறம் இல்லாத என்னையும்
அன்பதினால் ஆண்டார்
அரிவையொடும் கான் உறைந்த வன்பதினால் ஆண்டார் வரை
வல் பதினால் -கொடிய பதினான்கு -ஆண்டார் -வருடங்களை யுடைய திருமாலினது வரை -திருமலை

——————————————————————–

கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிள்ளை பெருமாள் ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்–

ஸ்ரீ பிள்ளை பெருமாள் ஐயங்கார் அருளிய திருவேங்கட மாலை -26-50-

February 22, 2016

நாலா விட்ட பொன் ஊசல் நன்னுதலார் உந்து தொறும்
மேல் அவிட்டம் தொட்டு இழியும் வேங்கடமே –ஆலம் இட்ட
பொற்புக் களம் கறுத்தார் போர் சரியாய் வாணன் தோள்
வெற்புக்கள் அங்கு அறுத்தார் வீடு –26-

நாலா விட்ட பொன் ஊசல் நன்னுதலார் உந்து தொறும்
தொங்க விடப்பட்டுள்ள பொன்னினிலாகிய ஊஞ்சல் -அழகிய நெற்றியை யுடைய மகளிர் வீசித் தள்ளி ஆடும் தொறும்
நுதல் -புருவம் என்றுமாம் –
மேல் அவிட்டம் தொட்டு இழியும் -வானத்தில் உள்ள அவிட்டம் நஷத்ரம் மேல் பட்டு இறங்குவதற்கு இடமான
வேங்கடமே —
ஆலம் இட்ட பொற்புக் களம் கறுத்தார் -விஷத்தை உட்கொண்ட
பொலிவை யுடைய கண்டம் கரு நிறம் அடைந்தவரான சிவபிரான்
போர் சரியாய் வாணன் தோள் வெற்புக்கள் அங்கு அறுத்தார் வீடு —
யுத்தத்தில் பின்னிட பாணாசுரன் யுடைய தோள்களாகிய மலைகளை –
அங்கு -அப்பொழுது -அப் போர் களத்தில் -துனித்த திருமால் யுடைய திவ்ய தேசம்

—————————————————————–

பால் நிறம் கொள் தெங்கின் இளம் பாளை விரிய சுனையில்
மீன் இனம் கொக்கு என்று ஒளிக்கும் வேங்கடமே –வான் நிமிர்ந்த
வெள்ளத்துக் கப்பு ஆலான் மெய்ப்பரம யோகியர் தம்
உள்ளத்துக்கு அப்பாலான் ஊர் –27-

பால் நிறம் கொள் தெங்கின் இளம் பாளை விரிய
வெண்மை நிறத்தைக் கொண்ட தென்ன மரத்தின் இளமையான பாளை -விரிய -மலர -அது கண்டு –
சுனையில் மீன் இனம் கொக்கு என்று ஒளிக்கும் -சுனை நீரில் உள்ள மீன் கூட்டங்கள் அதனைக் கொக்கு என்று கருதி அஞ்சி மறைதற்கு இடமான
மயக்க அணி
வேங்கடமே —
வான் நிமிர்ந்த வெள்ளத்துக்-வானத்தையும் கடந்து பொங்கி மேல் எழுந்த பிரளய பெரும் கடல் வெள்ளத்தில்
கப்பு ஆலான் -கிளைகளை யுடைய தோற ஆலமரத்தின் இலையில் பள்ளி கொண்டு இருப்பவனும்
மெய்ப்பரம யோகியர் தம் உள்ளத்துக்கு அப்பாலான் ஊர் —
உண்மையான சிறந்த யோகப் பயிற்சி யுடைய மகான்கள் யுடைய மனதுக்கும் முழுதும் எட்டாமல் கடந்துள்ள
-மனம் மெய் மொழிகளுக்கு கடந்தவன் -திருமாலினது திருப்பதி ஆகும் –

————————————————————–

கொம்பு அணியும் தேமாங்குயில் கருடன் போல் கூவ
வெம்பணிகள் புற்று அடையும் வேங்கடமே –வம்பு அணியும்
விண்ணின் ஐந்து காப்பார் மிசை வைத்தார் பத்தரைத்தம்
உள் நினைந்து காப்பார் உவப்பு –28-

கொம்பு அணியும் தேமாங்குயில் -கிளைகள் அழகியனவாக பெற்ற இனிய மா மரத்தின் மேலே இருக்கும் குயில்
கருடன் போல் கூவ -அத்தே மா மரத்தின் இனிய தளிரை நிரம்ப உண்டதனால் வந்த கொழுமை வளத்தால்
பஷி ராஜனான கருடன் போலே கூவி ஒலி செய்ய -அது கேட்டு
கருடன் பேர் கூவ -பாட பேதம் -தங்கட்கு அரசனான பஷி ராசனது திரு நாமத்தை கூவ என்றுமாம்
வெம்பணிகள் புற்று அடையும் -கருடனுக்கு அஞ்சும் இயல்பினவான கொடிய பாம்புகள் அஞ்சி புற்றுக்குள் நுழையும் இடமான
வேங்கடமே –
-வம்பு அணியும் -வாசனை மிகுதியாகக் கொண்ட
விண்ணின் ஐந்து காப்பார் மிசை வைத்தார் -தேவ லோகத்தில் உள்ள பஞ்சதருக்களுள் ஒன்றை
பார் மிசை வைத்தார் -சத்ய பாமை பிராட்டிக்காக நில உலகில் கொணர்ந்து நாட்டியவரும்
பத்தரைத்தம் உள் நினைந்து காப்பார் உவப்பு –அடியார்களை தாம் திரு உள்ளத்தில் நினைத்து
ரஷித்து அருளும் திருமால் திரு உள்ளம் உவந்து வர்த்திக்கும் திவ்ய தேசம்

————————————————————————-

தெங்கு இள நீர் வீழச் சிதறும் மணி யைக் கரிகள்
வெங்கனல் என்று அஞ்சிப் போம் வேங்கடமே –பைங்கழையின்
மாண் தாரைப் பண் தழைத்தார் மா மறையோன் பால் தோன்றி
மாண்டாரைப் பண்டு அழைத்தார் வாழ்வு –29-

தெங்கு இள நீர் வீழச் சிதறும் மணி யைக் கரிகள்
தென்ன மரத்தின் இள நீர் காய்கள் விழுதலால் சிதறும் இரத்தினங்களை யானைகள்
வெங்கனல் என்று அஞ்சிப் போம்
வேங்கடமே –
-பைங்கழையின் -பசிய வேய்ங்குழலின்
மாண் தாரைப் பண் தழைத்தார்-மாட்சிமைப் பட்ட ஒழுங்கான கீதம் செழிக்க ஊதினவரும்
மா மறையோன் பால் தோன்றி மாண்டாரைப் பண்டு அழைத்தார் வாழ்வு —

———————————————————–

அங்கு அயலில் மேகம் அதிர பெரும் பாந்தள்
வெங்கயம் என்று அங்காக்கும் வேங்கடமே -பங்கயனோடு
அம்புவனங்கள் தந்தார் அம்புயத்து மங்கையொடு
வெம்பு வனம் கடந்தார் வெற்பு –30-

அங்கு அயலில் மேகம் அதிர பெரும் பாந்தள்
அவ்விடத்தில் அருகிலே மேகங்கள் இடி முழங்க -அம முழக்கத்தைக் கேட்ட பெரிய மலைப் பாம்புகள்
வெங்கயம் என்று அங்காக்கும் -வெவ்விய மத யானைகள் பிளிறிக் கொண்டு வருகின்றன என்று கருதி -அவற்றை விழுங்க வாய் திறக்கும் இடமான
வேங்கடமே –
பங்கயனோடு அம்புவனங்கள் தந்தார் –
அம்புயத்து மங்கையொடு வெம்பு வனம் கடந்தார் வெற்பு —

———————————————————-

திங்கள் இறுமாந்து உலவ தீம் பாற் கவளம் என்று
வெங்களிறு கை நீட்டும் வேங்கடமே –பொங்கு அமரில்
ஆர்த்த வலம் புரியார் ஆட்பட்டார் செய்த பிழை
பார்த்து அவலம் புரியார் பற்று –31-

திங்கள் இறுமாந்து உலவ தீம் பாற் கவளம் என்று -இனிய பாலினால் கலந்த உணவு கவளம் என்று கருதி
வெங்களிறு கை நீட்டும்
வேங்கடமே
–பொங்கு அமரில் ஆர்த்த வலம் புரியார் -பாஞ்ச ஜன்ய ஓசையாலே பகைவர் அஞ்சி நடுங்கி அழியும் படி –
ஆட்பட்டார் செய்த பிழை பார்த்து அவலம் புரியார் பற்று -தன் அடியார் இத்யாதி
நாம் உண்டு என்றும் ஒரு பிரமாணம் உண்டு என்றும் நாம் பொறுப்போம் என்றும் நினைத்துச் செய்தார்கள் ஆகில் அழகிதாகச் செய்தார்கள்
ஒரு தர்ம அதர்மமும் பர லோகமும் இல்லை என்று செய்தார்கள் அன்றே
ப்ராமாதிகத்துக்கு நாம் உளோம் என்று அன்றோ செய்தது -என்று எம்பெருமான் திரு உள்ளமாக உரைத்து அருளுகிறான் –

————————————————————–

அம்புலியின் வாழ் மான் அதிரும் குரற் பகுவாய்
வெம்புலியைக் கண்டு ஏங்கும் வேங்கடமே –நம்பும் எனை
வீங்கு ஊத்தைக் கண் திருப்பார் விண்ணோர் நரர் பிறந்து
சாம் கூத்தைக் கண்டு இருப்பார் சார்பு –32-

அம்புலியின் வாழ் மான்
அதிரும் குரற் பகுவாய் வெம்புலியைக் கண்டு ஏங்கும்
வேங்கடமே —
நம்பும் எனை
வீங்கு ஊத்தைக் கண் திருப்பார் -அசுத்தமான பிறப்பில் மீண்டும் திரும்பச் செஒல்ல விடாதவரும்
விண்ணோர் நரர் பிறந்து சாம் கூத்தைக் கண்டு இருப்பார் சார்பு –
தேவர்களும் மனிதர்களும் பிறந்து இறக்கின்ற கூத்தை பார்த்துக் கொண்டு இருக்கும் திருமால் சார்ந்துள்ள திவ்ய தேசம் –

————————————————————-

கண்ணால் வெடித்த கழை முத்தம் கார் துளைத்து
விண் ஆலியோடு உதிரும் வேங்கடமே –எண்ணார்
கலங்க வரும் அஞ்சனையார் கான் முளையை ஊர்ந்தார்
சலம் கவரும் மஞ்சு அனையார் சார்பு –33-

கண்ணால் வெடித்த கழை முத்தம் கார் துளைத்து
கணுக்களிலே வெடித்த மூங்கில் களினின்று வெளிச்சிதறிய முத்துக்கள் -மேகத்தை தொளை செய்து
விண் ஆலியோடு உதிரும் -அந்த மேகத்தினின்று வெளிப்படுகிற மழை நீர்க் கட்டியுடனே கீழ்ச் சிந்துதற்கு இடமான
வேங்கடமே —
எண்ணார் கலங்க வரும் -பகைவர்கள் உறுதி நிலை கலங்கும்படி செல்லுகின்ற
அஞ்சனையார் கான் முளையை-அஞ்சனா தேவியின் புத்ரனான அனுமானை -கால் முளை -சந்ததியில் தோன்றியவர்
ஊர்ந்தார் -வாகனமாகக் கொண்டு ஏறி நடத்தியவரும்
சலம் கவரும் மஞ்சு அனையார் சார்பு –நீரை நிரம்ப மொண்டு கொண்ட காள மேகத்தைப் போன்ற வருமாகிய திருமால் சார்ந்துள்ள திவ்ய தேசம்
நிறம் -அழகு -குளிர்ந்த தோற்றம் கருணை -போன்றதால் மேகம் எம்பெருமானுக்கு உவமையாகச் சொல்லுவார்களே

—————————————————————

செல்லுக்கு மேல் செல்லும் திண்ணிய வேய் வசவனார்
வில்லுக்கு வாளி ஆம் வேங்கடமே -எல்லுக்குள்
அந்தகாரம் படைத்தார் ஆர் அழல் வாய் அம்பினால்
வெந்த கார் அம்பு அடைத்தார் வெற்பு –34-

செல்லுக்கு மேல் செல்லும் -மேகத்துக்கு மேலாக வளர்ந்து செல்லுகின்ற
திண்ணிய வேய் -வலிமையுடைய மூங்கில்
வசவனார் வில்லுக்கு வாளி ஆம் -வானத்தில் தோன்றுகிற இந்திர தனுசுக்கு அம்பு போன்று இருக்கிற
வேங்கடமே –
எல்லு க்குள் -பகல் பொழுதினிலே
அந்தகாரம் படைத்தார் -இருளை யுண்டாக்கினவரும்
ஆர் அழல் வாய் அம்பினால் -நிறைந்த அக்னியை வாயிலுடைய அஸ்த்ரத்தினால்-ஆக்நேயாஸ்த்ரத்தினால் –
வெந்த கார் அம்பு அடைத்தார் வெற்பு –தவிப்படைந்த கரு நிறமான கடலை அணை கட்டி அணைத்தவருமான திருமால் உடைய திருமலை யாகும் –

————————————————————–

பொன் கமழும் கற்பகத்தின் பூங்கா வனத்துக்கு
மென் கமுகம் காலாகும் வேங்கடமே -நன்கமரும்
ஊர் அத்தி கிரியார் ஊதும் திகிரியார்
வீரத் திகிரியார் வெற்பு –35-

பொன் கமழும் கற்பகத்தின் பூங்கா வனத்துக்கு மென் கமுகம் காலாகும்
காட்சிக்கு இனிய பாக்கு மரங்கள் -பொன்மயமானதும் -வாசனை வீசுவதுமான மேலுலகத்துக்கு கற்பகச் சோலையாகிய
பொலிவு பெற்ற பந்தலுக்கு அழகிய கால்கள் நாட்டியவை போன்று இருக்கப் பெற்ற
வேங்கடமே
-நன்கமரும் ஊர் அத்தி கிரியார் -நன்றாகப் பொருந்திய அத்திகிரி யென்ற திருப்பதியை யுடையவரும்
ஊதும் திகிரியார் -ஊதி இசைக்கின்ற வேய்ங்குழலை யுடையவரும்
வீரத் திகிரியார் -பகை அளிக்கும் திறம் உள்ள -ஸூ தர்சனம் -என்னும் திவ்ய சக்ராயுதத்தை யுடையவருமாகிய திருமால் உடைய
வெற்பு –திருமலை யாகும் –

———————————————————-

தண் இலைக்கண் மூங்கில் தலை கொடுத்த தேன் இறால்
விண் நிலைக்கண் ஆடி ஆம் வேங்கடமே –உள் நிலைக்கும்
சோதி வணம் கரியார் தூய சன காதியரும்
ஓதி வணங்கரியார் ஊர் –36-

தண் இலைக்கண் மூங்கில் தலை கொடுத்த தேன் இறால்
குளிர்ந்த இலைகளையும் கணுக்களும் உடைய மூங்கில் உச்ச்சியினிலே கட்டிய தேன் கூடு
விண் நிலைக்கண் ஆடி ஆம் -தேவர் உலகத்து நிலைக்கண்ணாடி போலே விளங்கப் பெற்ற
வேங்கடமே —
உள் நிலைக்கும் -அன்பர் உள்ளத்தில் நிலை பெற்று இருக்கும்
சோதி வணம் கரியார் -ஒளி வடிவம் ஆனவரும் -திருமேனி நிறம் கருமை யானவரும்
தூய சன காதியரும் ஓதி வணங்கரியார் ஊர் -திரிகரண சுத்தி யுடைய சனகர் முதலிய மகா யோகிகளும்
-சனகர் -சநந்தனர் சனத்குமாரர் -சனத் ஸூ சாதர் -நால்வர் என்பர் இவர்கள்
-துதித்து வணங்குவதற்கு அருமையானவரும் ஆகிய திருமாலது திருமலை யாகும் –

———————————————————–

தண் கமுகின் பாளை தடம் கதிரின் செல்வனுக்கு
வெண் கவரி போல் அசையும் வேங்கடமே ஒண் கடல் சூழ்
வண் துவரை நாட்டினான் மத்தாக வாரிதியுள்
பண்டு வரை நாட்டினான் பற்று -37-

தண் கமுகின் பாளை -குளிர்ந்த பாக்கு மரத்தின் பாளைகள்
தடம் கதிரின் செல்வனுக்கு -சூரியனுக்கு
வெண் கவரி போல் அசையும் -வெண் சாமரம் போலே அசையப் பெற்ற
வேங்கடமே
ஒண் கடல் சூழ் வண் துவரை நாட்டினான்
மத்தாக வாரிதியுள் பண்டு வரை நாட்டினான்
பற்று -திருமால் விரும்பி வாஸம் செய்யும் திவ்ய தேசமாகும் –

—————————————————————–

அங்கு அதிரும் கான்யாற்று அடர்திவலை யால் நனைந்து
வெங்கதிரும் தண் கதிர் ஆம் வேங்கடமே –செங்கதிர் வேற்
சேந்தன் அத் தம் ஐந்தான் திருத் தாதை விற்கு இளையாள்
பூந்தனத்து அமைந்தான் பொருப்பு –38-

அங்கு அதிரும் கான்யாற்று அடர்திவலை யால் நனைந்து
அங்கு ஆராவரிக்கும் காட்டாறுகளின் மிக்க நீர்த் துளிகள் தன் மேல் தெறித்தலினால் நனைந்து
வெங்கதிரும் தண் கதிர் ஆம்
வேங்கடமே —
செங்கதிர் வேற் -சிவந்த ஒளியை யுடைய வேலாயுதத்தை யுடைய
சேந்தன் அத் தம் ஐந்தான் திருத் தாதை விற்கு-சுப்ரமணியனுக்கும் –
ஐந்து கைகளை யுடைய விநாயகனுக்கும் சிறந்த தந்தையான சிவபிரானுடைய வில்லுக்கு -ஹஸ்தம் ஐந்தான் -என்றவாறு
இளையாள் பூந்தனத்து அமைந்தான் பொருப்பு –இளையவளான சீதை பிராட்டி யுடைய அழகிய கொங்கைகளிலே
விரும்பிப் பொருந்திய வனான திருமாலினது திருமலை –
நப்பின்னை கொங்கை மேல் வைத்துக் கிடந்த மலர் மார்பன் அன்றோ -மலராள் தனத்துள்ளான் அன்றோ –
நிமி குளத்தில் சிவ தனுசு முன் வந்து பின்பு சீதா பிராட்டி திருவவதரித்ததால் இளையாள் எனப்பட்டாள்-
சிவ பிரான் வில்லுக்கு இளைக்காதவள் என்றுமாம் –
வில் கிளையாள் -வில் வந்த குடும்பத்தில் வந்தவள் என்றுமாம் –

———————————————————————

கேன் உளவு திங்கள் எனும் சித்தச வேள் வெண் குடைக்கு
வேணு ஒரு காம்பாகும் வேங்கடமே -கோணும் மனத்து
என்னை ஆளாக தான் இன் அருள் செய்தான் கமல
மின்னை ஆள் ஆகத்தான் வெற்பு –39-

கேன் உளவு திங்கள் எனும்
-னத்தில் சஞ்சரிக்கின்ற சந்த்ரனாகிய
சித்தச வேள் வெண் குடைக்கு -சித்த ஜனானான மன்மதனது வெண் கொற்றக் குடைக்கு
திருமால் திரு உள்ளத்தில் இருந்து தோன்றியதால் மன்மதன் சித்த ஜன்-யாவர் மனத்தையும் கொள்ளை கொண்டவன் என்றுமாம்
வேணு ஒரு காம்பாகும் -மூங்கில் ஒரு காம்பு போலே அமையப் பெற்ற
வேங்கடமே –
கோணும் மனத்து என்னை -செவ்வைப்படாத மனத்தை யுடைய என்னை
ஆளாக தான் இன் அருள் செய்தான்-செவ்வைப்பட்டு அடிமையாகும்படி தானாக இனிய கருணையைச் செய்து அருளியவனும்
கமல மின்னை ஆள் ஆகத்தான் வெற்பு –
செந்தாமரை மலரில் வாழும் மின்னல் போலே விளங்கும் திருமகளை திரு மார்பில் யுடையவனான திருமாலினது திருமலை –

—————————————————-

தேவர் உடை ஐந்தருவின் செந்தேன் இறால் கிழிய
மீவருடை பாய்கின்ற வேங்கடமே –மூவடி மண்
போய் இரந்தார் அத்தர் புனையும் ஒரு பதினாறு
ஆயிரம் தாரத்தர் அகம் -40-

தேவர் உடை ஐந்தருவின் செந்தேன் இறால் கிழிய
தேவர்கள் யுடைய ஐவகை கற்பக விருட்சங்களில் கட்டிய செவ்விய தேன் கூடு கிழிபடும் படி
மீவருடை பாய்கின்ற -தன் மேல் உள்ள வரையாடுகள் தாவிப் பாயப் பெற்ற
வேங்கடமே —
மூவடி மண் போய் இரந்தார்
அத்தர்-அனைவருக்கும் தந்தை -சிருஷ்டி கர்த்தா –
புனையும் ஒரு பதினாறு ஆயிரம் தாரத்தர் அகம் -புணரும் -என்றும் பாட பேதம்
அத்தார் புனையும் -அழகிய மணமாலையை தரித்தவர் -என்றுமாம் –

—————————————————————–

வன் குறிஞ்சி மாதர் பால் வானோர் மருந்துக்கு
மென் குறிஞ்சித் தேன் மாறும் வேங்கடமே -நன்கு உறிஞ்சி
பேய்த்தநம் சுவைத்தார் பிறர்க்கு அமுது ஈந்து ஈசனுக்கு
வாய்த்த நஞ்சு வைத்தார் வரை –41-

வன் குறிஞ்சி மாதர் பால் வானோர் மருந்துக்கு மென் குறிஞ்சித் தேன் மாறும்
-பண்ட மாற்று முறையில் அமிர்தம் கொடுத்து தேனை பெறுவார்கள் என்றபடி
மலையும் மழை சார்ந்த இடமே குறிஞ்சி
வேங்கடமே –
நன்கு உறிஞ்சி பேய்த்தநம் சுவைத்தார்
பிறர்க்கு அமுது ஈந்து
ஈசனுக்கு வாய்த்த நஞ்சு வைத்தார் வரை –
வெருவும் ஆலமும் பிறையும் வெவ்விடையவர்க்கு ஈந்து -கம்பர் –
சிவபிரானை பாத்ரமாகக் கொண்டே தானே நஞ்சை ஏற்றான் –

——————————————————————–

வாவுகவின் மந்தி நுகர் மாங்கனிக்குக் கற்பகத்தின்
மேவு கவி கை நீட்டும் வேங்கடமே –தாவு கடல்
வேவ இலங்கைக்கு ஒண் தார் வீடணனை வைத்து ஒழிந்தார்
சாவவில் அங்கைக் கொண்டார் சார்பு –42-

வாவுகவின் மந்தி -தாவிச் செல்லும் இயல்புள்ள அழகிய பெண் குரங்கு
நுகர்-மாங்கனிக்குக் -கைக்கொண்டு உண்கின்ற மாம்பழத்துக்கு
கற்பகத்தின் மேவு கவி கை நீட்டும் -கற்பக விருஷத்தின் பொருந்திய ஆண் குரங்கு கை நீட்டப் பெற்ற -கபி -விகாரம் கவி –
வேங்கடமே –
-தாவு கடல் வேவ -அலை பொங்கி ஏழும் இயல்புள்ள கடல் கொதிப்பு அடையும் படியும்
இலங்கைக்கு ஒண் தார் வீடணனை வைத்து -பிரகாசமான ஹாரத்தை அணிந்த விபீஷணனை இலங்காபுரிக்கு அரசனாக வைத்து
ஒழிந்தார் சாவவில் அங்கைக் கொண்டார் -அவன் அல்லாத அரக்கர் பலரும் இறக்கும் படி
ஸ்ரீ கோதண்டம் என்னும் வில்லை அழகிய திருக்கையிலே கொண்டவருமான திருமால்
கடல் வழி விட நிசிசரர் பொடி பட விறு கண் சீறி -என்றால் போலே
சார்பு –விரும்பு வர்த்திக்கும் திவ்ய தேசம் –

————————————————————–

வெள்ளிய கல் மீதே விடர் முளைத்த செங்காந்தள்
வெள்ளி அகல் விளக்கு ஆம் வேங்கடமே –வெள்ளி எனும்
வேதியன் நாட்டம் கெடுத்தார் மேதினியைப் பாதலம் என்று
ஒது இயல் நாடு அங்கு எடுத்தார் ஊர் –43-

வெள்ளிய கல் மீதே விடர் முளைத்த செங்காந்தள் வெள்ளி அகல் விளக்கு ஆம் –
வெண்ணிறமான வட்டப் பளிங்கு கல்லின் மேலே -அக்கல் பிளப்பிலே முளைத்து எழுந்த செந்நிறமான காந்தளின் மலர்
வெள்ளியினால் ஆன தகழி யில் ஏற்றப் பட்ட விளக்குப் போலே தோன்றப் பெற்ற
வேங்கடமே —
வெள்ளி எனும் வேதியன் நாட்டம் கெடுத்தார் -சுக்கிரன் எனும் அந்தணனது கண்ணைப் போக்கினவரும்
சுக்கிரன் கண்ணைத் துரும்பால் கிளறிய சக்கரக் கையன் அன்றோ
மேதினியைப் பாதலம் என்று ஒது இயல் நாடு அங்கு எடுத்தார் –
பூமியை பாதாளம் என்று பெயர் சொல்லப் படுகிற இயல்பை யுடைய உலகமாகிய அவ்விடத்தின் நின்றும் எடுத்தவருமான திருமாலினது
ஊர் -திருப்பதி ஆகும் –

——————————————————————

அல்லி மலர்க் காந்தளின் மேல் ஆடும் சுரும்பினங்கள்
மெல்லியலார் கைக்கழங்கு ஆம் வேங்கடமே -மல்லினரைப்
பண்டு அறைந்த வன்புடையார் பார்த்தனுக்குத் தத்துவ நூல்
விண்டு அறைந்த அன்பு உடையார் வெற்பு –44-

அல்லி மலர்க் காந்தளின் மேல் ஆடும் சுரும்பினங்கள் மெல்லியலார் கைக்கழங்கு ஆம்
அக விதழ்கள் நிறைந்த செங்காந்தள் மலரின் மேலே அசைந்து அசைந்து மொய்த்து எழுகின்ற வண்டுகளின் கூட்டங்கள்
மகளிர்களால் கையில் கொண்டு ஆடப்படுகின்ற கழல் காய் போலே இருக்கப் பெற்ற
வேங்கடமே –
மல்லினரைப் பண்டு அறைந்த வன்புடையார் -மல் போர் வீரர்களை தாக்கி அழித்த வலிமை கேடாதவரும்
பார்த்தனுக்குத் தத்துவ நூல் விண்டு அறைந்த அன்பு உடையார் -ஸ்ரீ கீதா சாஸ்திரம் வெளியிட்டு அருளிய அன்பை யுடையவருமான திருமாலினது
வெற்பு –திருமலை யாகும் –

———————————————————-

காந்தள் இரவலர் போல் கை ஏற்ப கொன்றை கொடை
வேந்தன் எனப் பொன் சொரியும் வேங்கடமே –பூந்துளவின்
கான் மடங்கா மார்வத்தார் காண விரும்பினர் மேல்
நான் மடங்கு ஆம் ஆர்வத்தார் நாடு –45-

காந்தள் இரவலர் போல் கை ஏற்ப கொன்றை கொடை வேந்தன் எனப் பொன் சொரியும்
செங்காந்தள் மலர் யாசகர் யாசிப்பதற்கு ஏற்கின்ற கை போன்று இருப்ப கொன்றை மரம்
ஈகைக் குணம் உடைய அரசன் அந்த யாசகர் கையில் பொன்னைச் சொரிவது போலே
அந்தக் காந்தள் மலரின் மேல் பொன்னிறமான தன் மலர்களைச் சொறிவதற்கு இடமான
வேங்கடமே —
பூந்துளவின் கான் மடங்கா மார்வத்தார் -அழகிய திருத் துழாய் யுடைய வாசனை மாறாத திரு மார்பகத்தார்
காண விரும்பினர் மேல் நான் மடங்கு ஆம் ஆர்வத்தார் நாடு-
தன்னைச் சேவிக்க விரும்பும் மெய்யடியார்கள் இடத்து பல மடங்கு அதிகமாக அன்பை வைக்கும் அன்பையுடைய திருமாலினது திவ்ய தேசம்

———————————————————–

நாகத்தின் மேல் குறவர் நன்கு எறிந்த மாணிக்கம்
மேகத்தின் மின் புரையும் வேங்கடமே -மாகத்தின்
மாத்தாண்ட மண்டலத்தார் வாய் உண்டு உமிழ்ந்து அளந்து
காத்து ஆண்ட மண் தலத்தார் காப்பு –46-

நாகத்தின் மேல் குறவர் நன்கு எறிந்த மாணிக்கம்
யானையின் மேல் குறிஞ்சி நில மக்கள் நன்றாக வீசி எறிந்த மாணிக்கம் என்னும் இரத்தினங்கள்
மேகத்தின் மின் புரையும் -மேகத்தின் இடம் காணப்படும் மின்னல் போல் விளங்குவதற்கு இடமான
வேங்கடமே –
மாகத்தின் -பெரிய வானத்தில் விளங்கும்
மாத்தாண்ட மண்டலத்தார்-சூர்ய மண்டலத்தில் எழுந்து அருளி இருப்பவரும்
வாய் உண்டு உமிழ்ந்து அளந்து காத்து ஆண்ட மண் தலத்தார் காப்பு –திருமால் ரஷிக்கும் திவ்ய தேசம்
பார் இடந்து பாரை யுண்டு பார் உமிழ்ந்து பார் அளந்து பாரை யாண்ட பேராளன் –

———————————————————–

செம்பதும் ராகச் சிலை சூழ் பெரும் பாந்தள்
வெம்பரிதி ஊர் கோள் ஆம் வேங்கடமே -உம்பர் உலகு
ஓதத்தின் அப்பு உற தான் ஓர் ஆலிலைத் துயின்றான்
வேதத்தின் அப்புறத்தான் வெற்பு –47-

செம்பதும் ராகச் சிலை சூழ் பெரும் பாந்தள் வெம்பரிதி ஊர் கோள் ஆம்
செந்நிறமான பத்துமராகக் கல்லை சுற்றிக் கொண்ட பெரிய மலைப் பாம்பு வெவ்விய சூர்ய மண்டலத்தைச் சுற்றிக் காணப்படும்
பரி வேஷம் போன்று தோன்றப் பெற்ற -ஊர் கோள் -ஊர்தல் வளைதல் –
வேங்கடமே –
உம்பர் உலகு ஓதத்தின் அப்பு உற
பிரளய சமுத்திரத்தின் நீர் வெள்ளம் எல்லா உலகங்களையும் கவிந்து அவற்றின் மேல் சென்று பரவ
தான் ஓர் ஆலிலைத் துயின்றான் வேதத்தின் அப்புறத்தான் வெற்பு —
அப்பெரும் கடலில் ஓர் ஆலிலையின் மேல் தான் யோக நித்தரை கொள்கிறவனும்
வேதங்களுக்கு எட்டாமல் அப்பால் பட்டவனுமான திருமாலினது திருமலை யாகும் –

————————————————–

கோல மணிப் பாறையில் பாய் கோடரங்கள் செங்கதிரோன்
மேல் அனுமன் பாய்ந்தனைய வேங்கடமே –நாலு மறை
ஆய்ந்த பர தத்துவம் தான் ஆனான் குடம் ஆடல்
வாய்ந்த பரதத்து உவந்தான் வாழ்வு –48-

கோல மணிப் பாறையில் பாய் கோடரங்கள் செங்கதிரோன் மேல் அனுமன் பாய்ந்தனைய –
அழகிய மாணிக்கப் பாறையின் மேல் பாய்கின்ற குரங்குகள் சிவந்த சூரிய மண்டலத்தின் மேல்
அனுமான் பாய்ந்தால் போல் தோன்றுவதற்கு இடமான
வேங்கடமே —
நாலு மறை ஆய்ந்த பர தத்துவம் தான் ஆனான் குடம் ஆடல்
வாய்ந்த பரதத்து உவந்தான் வாழ்வு —
நான்கு வேதங்களாலும் ஆராய்ந்து கூறப்பட்ட எல்லாவற்றுக்கும் மேலான உண்மைப் பொருள் தானேயானவனும்
குடம் எடுத்து ஆடுதல் பொருந்தின கூத்தைச் செய்வதிலே திரு உள்ளம் உகந்த திருமால் வாழும் திவ்ய தேசம் –

————————————————————

கொம்பின் இறால் வாங்க நிமிர் குஞ்சரக்கை அம்புலி மேல்
வெம்பி எழும் கோள் அரவு ஆண் வேங்கடமே -தும்பி பல
போர் காதும் ஈர்ந்தார் புனை அரக்கி மூக்கினொடு
வார் காதும் ஈர்ந்தார் வரை –49-

கொம்பின் இறால் வாங்க நிமிர் குஞ்சரக்கை அம்புலி மேல் வெம்பி எழும் கோள் அரவு ஆண்-
மரக் கொம்பில் கட்டிய தேன் கூட்டை எடுத்ததற்கு உயரத் தூக்கிய யானையினுடைய துதிக்கை
சந்திர மண்டலத்தைப் பற்ற அதன் மேல் கறுக் கொண்டு எழும் கறும் பாம்பு வடிவமான இராகு கிரகம் போலே தோன்றப் பெற்ற
வேங்கடமே –
தும்பி பல போர் காதும் -பல வண்டுகள் நெருங்கி மொய்த்து ஒன்றோடு ஓன்று தாக்கப் பெற்ற
ஈர்ந்தார் புனை அரக்கி மூக்கினொடு வார் காதும் ஈர்ந்தார் வரை —
தேனினால் குளிர்ந்த மலர் மாலையைத் தரித்த சூர்பணகை யுடைய மூக்கையும் நீண்ட காதையும் அருத்தவராகிய திருமாலினது திருமலையாகும்
ராமஸ்ய தஷிணோ பாஹூ–தம்முடைய தோளாய் இருக்கிற இளைய பெருமாளை இடுவித்துக் கொண்டு தண்டிப்பாதார் –

————————————————————-

வண்மை திகழ் வெண் பளிங்கு வட்டத்தில் கண் துயில் மான்
விண் மதியில் மான் ஏய்க்கும் வேங்கடமே -ஒண் மதியால்
நூலைத் தாம் ஒது அரனார் நோக்க அரி யார் துளவ
மாலைத்தா மோதனார் வாழ்வு –50-

வண்மை திகழ் வெண் பளிங்கு வட்டத்தில் கண் துயில் மான் விண் மதியில் மான் ஏய்க்கும்-
அழகியதாக விளங்குகின்ற வெண்ணிறமான வட்ட வடிவமான பளிங்குப் பாறையில் படுத்துத் தூங்கும்
வானத்து சந்திர மண்டலத்தின் நடுவில் காணப்படுகிற மான் வடிவத்தை ஒத்து இருக்கப் பெற்ற
வேங்கடமே –
ஒண் மதியால் -சிறந்த புத்தியால் -தமது புத்தி விசேஷத்தினால் –
நூலைத் தாம் ஒது அரனார் -பல நூல்களை தாம் ஓதிய சிவ பிரானாலும்
நோக்க அரி யார் -கட்புலனாகக் கண்டு தர்சிக்க முடியாத வரும்
துளவ மாலைத்தா மோதனார் வாழ்வு –திருத் துழாய் மாலையை அணிந்த தாமோதரன் யென்ற திருநாமம் யுடைய வருமாகிய திருமால் வாழும் திவ்ய தேசம் –
தாமம் -கயிறு -உதரம் -வயிறு –

—————————————————————–

கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிள்ளை பெருமாள் ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்–

ஸ்ரீ பிள்ளை பெருமாள் ஐயங்கார் அருளிய திருவேங்கட மாலை -1-25-

February 22, 2016

காப்பு -நம்மாழ்வாரைக் குறித்து அருளிச் செய்கிறார் –
திண்பார் புகழும் திருவேங்கட மாலை
வெண்பா வானூரும் விளம்புதற்குக் கண் பாராய்
நாராயணா வடியேனாடும் தமிழ் வேதப்
பாராயணா சடகோபா –

நாராயணா
வடியேனாடும் -அடியேன் நாடும்
தமிழ் வேதப் பாராயணா சடகோபா
அடியேன் நாடும் -தமிழ் வேத பராயணத்துக்கும் சடகோபருக்கும் அடை மொழியாகக் கொள்ளலாம்
வேதம் தமிழ் செய்த மாறன் சடகோபன் –
பராயணம் = முழுவதும் -நாதனுக்கு நாலாயிரமும் அருளினவர் அன்றோ
திண்பார் புகழும் திருவேங்கட மாலை –
வேங்கடமே வானோர்க்கும் மண்ணோர்க்கும் வைப்பு -உலக்குக்கு எல்லாம் தேசமாய்த் திகழும் மழைத் திரு வேங்கடம் –
வெண்பா வானூரும் விளம்புதற்குக் கண் பாராய் -வெண்பாவால் நூறும் விளம்புவதற்கு கிருபை செய்து அருளுவாய்

———————————————–

இதுவும் அது -திருவேங்கடமுடையானைக் குறித்து அருளிச் செய்கிறார்
மூலமே யென்ற கரி முன் வந்திடர் தொலைத்து
நீலமேகம் போலே நின்றானைப் பாலாய
வேலை நடு விற்றுயிலும் வித்தகனை வேங்கடத்து
மாலை யன்றிப் பாடாதென் வாய் –

தேவு மற்று அறியேன் -வேறு ஒன்றும் நான் அறியேன் -போலே வேங்கடத்து திருமாலை யன்றி பாடாது என் வாய் என்கிறார்
மறந்தும் புறம் தொழாதவர் -என்நாவில் இன்கவி யான் ஒருவருக்கும் கொடுக்கிலேன்
-தென்னா தெனா வென்று வண்டு முரல் திருவேங்கடத்து என்னானை என்னப்பன் எம்பெருமான் உளனாகவே –
பாலாய வேலை நடுவில் துயிலும் வித்தகன் -வியூக நிலை –

————————————————————

அவையடக்கம் –
ஆழ்வார்கள் செந்தமிழை யாதரித்த வேங்கடம் என்
தாழ்வான புன் சொல்லும் தாங்குமால் ஏழ் பாரும்
வெல்லும் கதிர் மணியும் வெம்பரலும் செஞ்சாந்தும்
புல்லும் பொறுத்தமையே போல் –

இரத்தினங்கள் -பருக்கைக் கற்கள் /சந்தன மரங்கள் -புற்களையும் -திரு வேங்கட திருமலை மேல் கொண்டது போலே
ஆழ்வார்கள் திவ்ய பிரபந்தங்களையும் அடியேன் உடைய பிரபந்தத்தையும் அங்கீகரிக்கும் -என்கிறார் –

—————————————————————

பொன்னும் மணியும் பொலிந்து ஓங்கி பார்மகட்கு
மின்னும் மணி முடி ஆம் வேங்கடமே -மன்னும்
பரமபத நாட்டினான் பை அரவின் சூட்டில்
சிரம பதம் நாட்டினான் சேர்வு –1-

ஸ்ரீ பூமிப் பிராட்டிக்கு இரத்தின கிரீடம் போலே திரு வேங்கடம் -பரம பதம் திருநாட்டை யுடையவனும் காளியன் முடியிலே ஆட்டப் பயிற்சி யுடைய
திருவடிகளை நிறுத்தி நடனம் செய்து அருளிய எம்பெருமான் திரு உள்ளம் உவந்து சேர்ந்து இருக்கும் திவ்ய தேசமாம் –
மன்னி -நித்தியமாய் -என்றபடி
காளியன் பொய்கை கலங்கப் பாய்ந்திட்ட அவன் நீண் முடி ஐந்திலும் நின்று நடம் செய்து மாலை அவனுக்கு அருள் செய்த வித்தகன் –
கானக மா மடுவில் காளியன் உச்சியில் தூய நடம் பயிலும் சுந்தர
பொன் -மங்கள சப்தத்தால் ஆரம்பிக்கிறார்

—————————————————————–

சோதி மதி வந்து தவழ் சோலை மலை யோடிரண்டாய்
மேதினியாள் கொங்கை நிகர் வேங்கடமே –போதில்
இருப்பாற் கடலானிப மூர்ந்தார் கெட்டாத்
திருப் பாற் கடலான் சிலம்பு –2-

சோதி மதி வந்து தவழ் சோலை மலை யோடிரண்டாய்
மேதினியாள் கொங்கை நிகர் வேங்கடமே –
-போதில் இருப்பாற் கடலானிப மூர்ந்தார் கெட்டாத்
போதில் இருப்பார்க்கு -பிரமதேவனுக்கும்
அடல் ஆன் இபம் ஊர்ந்தார்க்கு -வலிமை யுடைய ருஷபத்தையும் ஐராவதத்தையும் முறையே
வாகனமாகக் கொண்ட சிவபிரானுக்கும் தேவேந்த்ரனுக்கும் எட்டாத
திருப் பாற் கடலான் சிலம்பு —

தென்னன் உயர் பொருப்பும் தெய்வ வடமலையும் என்னும் இவையே முலையா வடிவமைந்த அன்ன நடைய அணங்கு –
காந்தன் விரும்பி விடாதே படுகாடு கிடக்குமவை யாய்த்து என்பதால் மேரு மந்த்ராதிகளைச் சொல்லாமல் இவற்றை அருளிச் செய்தார்
பத்துடை அடியவர்க்கு எளியவன் -பிறர்களுக்கு அரிய வித்தகன் –

———————————————————–

மாலைக்கோ லித்திரியும் வையகத்தோர் தம் பிறவி
வேலைக்கோர் வங்கமாம் வேங்கடமே சோலைத்
தருமா தரை நாட்டான் தண் முல்லை யாயர்
தருமா தரை நட்டான் சார்பு –3-

மாலைக்கோ லித்திரியும் வையகத்தோர் தம் பிறவி
மாலை -மண்ணாசை பொன்னாசை பெண்ணாசை -மயக்கத்தை தம்மிடத்திலே கொண்டு
பல இடங்களிலும் அலைகின்ற நில உலகத்தில் உள்ளாருடைய பிறப்பாகிய
எம்பெருமானை நாடித் திவ்ய தேசங்கள் தொறும் யாத்ரை செய்யும் நில உலகத்தார் என்றுமாம்
வேலைக்கோர் வங்கமாம் வேங்கடமே
கடலுக்கு ஒரு மரக்கலம் போன்ற வேங்கடமே
சோலைத் தருமா தரை நாட்டான்-
தேவேந்தரனது நந்தவனம் என்னும் பூம் சோலையில் உள்ள பாரிஜாத விருஷத்தை -மா தரை நட்டான் -பெரிய பூமியில் கொணர்ந்து நட்டியவனும்
தண் முல்லை யாயர் தருமாதரை நட்டான் சார்பு –
நீர் வளத்தால் குளிர்ச்சியான முல்லை நிலத்தில் வசிக்கின்ற இடையர்கள் பெற்ற கோப ஸ்திரீகளை -ஆயர் தரும் மாதரை –
முல்லை -காடும் காடு சார்ந்த இடம்
நட்டான் -விரும்பிக் கூடியவன் ஆகிய திருமால்
சார்பு -திரு உள்ளம் உவந்து சார்ந்து இருக்கும் இடமாம்

—————————————————————

நாலு திசை முகமு நண்ணுதலால் ஒண் கமல
மேலுறலால் வேதாவாம் வேங்கடமே சாலுறையு
மண் மயக்கம் தேற்றுவித்தான் மாற்றுதல் போல் ஆரியனால்
உள் மயக்கம் தேற்றுவித்தானூர் –4-

நாலு திசை முகமு நண்ணுதலால் –
நான்கு திசைகளையும் நோக்கிய நான்கு முகங்கள் பொருந்தி இருத்தலால்
நான்கு திக்குகளில் உள்ளாராலும் விரும்பி சேவிக்கப் படுவதால்
ஒண் கமல மேலுறலால்-பிரகாசமான தாமரை மலர் மேல் தோன்றியதனால்
சிறந்த புண்ணிய தீர்த்தங்கள் தன் மேல் தங்கப் பெறுதலால்
வேதாவாம் வேங்கடமே -பிரமனைப் போன்ற வேங்கடமே
சாலுறையு மண் மயக்கம் -சால் யுறையும் மண் மயம் கம் -பாத்திரத்தில் பொருந்திய மண்ணோடு கலந்த நீரை
தேற்றுவித்தான் மாற்றுதல் போல் -தேற்றாம் கொட்டை கொண்டு தெளியச் செய்வது போலே
ஆரியனால் உள் மயக்கம் தேற்றுவித்தானூர் —
ஆசார்யனைக் கொண்டு எனது மனத்தின் தடுமாற்றத்தைத் தெளியச் செய்தவனான திருமாலின் வாசஸ் ஸ்தானம் ஆகும் –

செம்மொழிச் சிலேடை பற்றி வந்த உவமை-பிரமனுக்கும் வேங்கடத்துக்கும் சொற்களை பிரிக்காமல் பல பொருள் படுவது

——————————————————————-

பாணி பிறை கொன்றை பணி சூடி மானேந்தி
வேணியரனைப் பொருவும் வேங்கடமே -யாணி நிறப்
பீதாம் பரனார் பிரமர் வாழ் அண்டம் கண்
மீதாம் பரனார் விருப்பு -5-

பாணி பிறை கொன்றை பணி சூடி மானேந்தி
நீரையும் -சந்திரனையும் -கொன்றையையும் -பாம்பையும் -மேற் கொள்ளுதலாலும்-மானைத் தரித்தலாலும் –
தாருக வன முனிவர்களால் ஏவப்பட்ட நாகங்களை ஆபரணமாகவும் மானை இடைக்கையிலும் தரித்து இருப்பவர் சிவபிரான்
வேணியரனைப் பொருவும் வேங்கடமே –
சடை முடியை உடைய சிவபிரானைப் போல்கின்ற வேங்கடமே -அடர்ந்த வனத்தொகுதி திருவேங்கடத்துக்கு உண்டே
யாணி நிறப் பீதாம் பரனார்-
ஆணிப் பொன் நிறம் உள்ள பீதாம்பரம் என்னும் பொற் பட்டாடையை யுடுத்தவரும்
பிரமர் வாழ் அண்டம் கண் மீதாம் பரனார் விருப்பு –
பிரம தேவர் வாழும் அண்டங்களுக்கு மேலாகிய பரம பதத்தில் எழுந்து அருளி இருக்கும் திருமால் உகந்து அருளி நித்ய வாஸம் செய்யும் திய தேசமாம்

இதுவும் செம்மொழிச் சிலேடை பற்றி வந்த உவமை -சிவ பெருமானுக்கும் திருவேங்கடத்துக்கும்

——————————————————————

மாலாய்ச் சசி தழுவி வச்சிர மேந்திப்பு கர்மா
மேலாய்ப் புரந்தரனாம் வேங்கடமே -நாலாய்க்
கிளர்வாகு மந்தரத்தான் கேட்ட மாதர் வேட்டுத்
தளர்வாகு மந்திரத்தான் சார்பு –6–

மாலாய்ச் சசி தழுவி –
மால் என்னும் பெயரைக் கொண்டு -பெருமையை யுடையதாய் -இந்திராணியைக் கூடி -சந்தரன் தன் மீது பொருந்தப் பெற்று
-சசம் முயல் -சந்தரன் இடம் உள்ள களங்கம் என்றவாறு
வச்சிர மேந்திப்-
வச்சிராயுதத்தைக் கைக் கொண்டு –வச்சிர ரத்தினக் கற்களை
தனது மேல் யுடையதாய்
புகர்மா மேலாய்ப்-உத்தம இலக்கணம் ஆகிய செம் புள்ளிகளை யுடைய ஐ ராவதம் யானை மேல் ஏறுவதால்
-செம் புள்ளிகளை உடைய யானைகள் தன் மேல் தங்கப் பெறுவதால்
புரந்தரனாம் வேங்கடமே -இந்திரனை ஒத்த வேங்கடம்
நாலாய்க் கிளர்வாகு மந்தரத்தான் -நான்காய் விளங்கும் மந்திர மலை போன்ற தோள்களை யுடையவனும் –
அமரர் கேட்டு -தேவர்கள் தனது சிறப்பை கேள்வியுற்று
வேட்டு -தாம் தாம் சென்று சேர விரும்பி
தளர்வு ஆகும் -எளிதில் கிடையாமல் தளர்ச்சி யடைய காரணமான
அந்தரத்தான் -பரமாகாசம் எனப்படும் பரம பதத்தை யுடையவனாகிய
திருமால் சார்பு -சார்ந்து இருக்கும் திவ்ய தேசம் –

இந்திரனுக்கும் திருவேங்கடத்துக்கும் செம்மொழிச் சிலேடை பற்றி வந்த உவமை

————————————————————–

வள்ளி புணர்ந்த ஆறுமுக மன்னி மயில் மேல் கொளலால்
வெள்ளிலை வேல் வேள் போலும் வேங்கடமே –உள்ளினரைத்
தங்கமலப் பார்வையால் தன்னடியார் மேல் வைக்கும்
செங்கமலப் பார்வையான் சேர்வு –7-

வள்ளி புணர்ந்த -வள்ளி நாயகியோடு கூடி -வள்ளிக் கொடிகள் பொருந்தப் பெற்று
ஆறுமுக மன்னி -ஆறு முகம் அமையப் பெற்று -நதிகள் தன்னிடத்திலே அமையப் பெற்றதாய் –
சண்முக தீர்த்தம் உள்ள திருவேங்கடம் என்றுமாம்
மயில் மேல் கொளலால் -மயிலை வாகனமாகக் கொண்டு அதன் மேல் ஏறுதலால் -மயில்களைத் தன் மேல் கொண்டு இருத்தலால்
வெள்ளிலை வேல் வேள் போலும் -வெள்ளிய இலை வடிவம் ஆகிய வேலாயுதத்தை கொண்ட முருகனை ஒக்கும்
வேங்கடமே —
உள்ளினரைத் -த்யானித்த அடியார்களை
தங்க மலப் பார்-மலம் பார் -காமம் வெகுளி மயக்கங்கள் ஆகிய மும் மலங்கள் பொருந்திய உலகத்தில்
தங்க வையான்-இருக்க ஒட்டாமல் பரம பதத்தில் சேர்த்து கொள்பவனும்
தன்னடியார் மேல் வைக்கும் செங்கமலப் பார்வையான் சேர்வு -அடியார்கள் மேல் அருளும் திருக் கண் கடாஷம் யுடைய திருமால் சேரும் திவ்ய தேசம் –

சுப்ரமணியனுக்கும் வேங்கடத்துக்கும் செம்மொழிச் சிலேடை பற்றி வந்த உவமை

———————————————————————–

புள்ளரவ நீரரவம் போர் மா வரவமறா
வெள்ளரவ வெற்பாகும் வேங்கடமே ஒள்ளரியாய்
மாகனகம் பத்தினர் வாய் கண் கை யுந்தி பதம்
கோகனகம் பத்தினார் குன்று –8-

புள்ளரவ நீரரவம் போர் மா வரவமறா
பறவைகளின் ஒலியும்-அருவி நீர் பெருகிய ஒலியும் -போர் செய்கின்ற யானை முதலிய விலங்குகளின் ஓசையும் நீங்காததாய்
வெள்ளரவ வெற்பாகும் வேங்கடமே –
சுத்தமான அரவெற்பு என்று பேர் பெற்ற திரு வேங்கடமே -சேஷ கிரி அன்றோ -பலவகை அரவங்கள் என்றுமாம்
பிரிநிலை நவிற்சி அணி
ஒள்ளரியாய் -விளங்குகின்ற சிங்க வடிவமாய்
மா கன கம்பத்தினர் -ஓங்கிய பருத்த தூணின் நின்றும் தோன்றியவருமான –
வாய் கண் கை யுந்தி பதம் கோகனகம் பத்தினார் குன்று-
வாய் ஒன்றும் -கண்கள் இரண்டும் -கைகள் நான்கும் -நாபி ஒன்றும் -பாதம் இரண்டும் ஆகிய பத்து தாமரை மலர்களை யுடைய திருமாலினது திருக் குன்று

———————————————————————-

துய்ய செம் பொற் கோயில் சுடர் எறிப்பக் கண் முகிழ்ந்து
வெய்ய வன்றேர் மாவிடறும் வேங்கட மேயையிருநூ
றான முகப் பாம்பணையா ரானிரைப்பி னூதி வரும்
கானமுகப் பாம்பணையார் காப்பு –9-

துய்ய செம் பொற் கோயில் சுடர் எறிப்பக் –
சுத்தமான -மாசற்ற -சிவந்த பொன் மயமான திருக் கோயிலினது காந்தி வீசுதலால் -கண் முகிழ்ந்து –
அதிசய உக்தி -சிறப்பையும் உயர்வையும் அருளிய படி
வெய்ய வன்றேர் மா -சூரியனின் தேரில் கட்டிய குதிரைகள்
கண் முகிழ்ந்து -கண்கள் மூடப் பெற்று
விடறும் -அதனால் கால் இடறக் காரணமாகின்ற
வேங்கடமே
யையிருநூறான முகப் பாம்பணையார் -ஆயிரம் தலைகளை யுடைய ஆதி சேஷனை திருப் பள்ளி மெத்தையாக யுடையவரும்
ஆனிரைப்பி னூதி வரும் -பசுக் கூட்டத்துக்கு பின்னே ஊதி வருகின்ற
கானமுகப் பாம்பணையார் காப்பு –கானம் உகப்பு ஆம் -சங்கீதம் ஆனந்தகரமாம் படி
பணையார் -வேய்ங்குழலை யுடையவருமான திருமால்
காப்பு -உயிர்களை ரஷித்து அருளும் திவ்ய தேசம் –

——————————————————————–

மாண்டு பிறக்கும் துயர் போய் வைகுந்தம் புக்கவரும்
மீண்டு தொழக் காதலிக்கும் வேங்கடமே -பாண்டு மகன்
ஏறு இரதப் பாகனார் ஏத்தும் அடியார் நாவில்
ஊறு இரதப் பாகு அனார் ஊர் –10-

அமுதம் பொதியின் சுவைக் கரும்பினை கனியை -திருமங்கை ஆழ்வார் –

——————————————————————

கோலியொரு நான்கு குலமறையும் நால் திசையும்
வேலி என நின்று ஏத்தும் வேங்கடமே –வாலி தனை
நண்பாவை யாது அரித்தான் ஞான முதலாழ்வார்கள்
வெண்பாவை ஆதரித்தான் வெற்பு –11-

கோலியொரு நான்கு குலமறையும் நால் திசையும்
ஒப்பற்ற சிறப்புள்ள நான்கு வேதங்களும் நான்கு பக்கங்களிலும் -நான்கு திசைகளிலும் உள்ளாறும் என்றுமாம் –
வேலி எனக் கோலி நின்று -வேலி போலே சூழ்ந்து
வேத பிரதிபாத்யமாய் பிரசித்தி பெற்ற திருவேங்கடம் என்றவாறு
ஏத்தும் வேங்கடமே —
வாலி தனை நண்பாவை யாது அரித்தான் -நண்பு ஆ வையாது -பகையாகக் கொண்டு கொன்றிட்டவனும்
வாலில் வலிமை யுடைய இந்த்ரன் மகன் வாலி
ஞான முதலாழ்வார்கள் வெண்பாவை ஆதரித்தான் வெற்பு –

——————————————————————-

தெள்ளியது ஓர் வீடு அருளும் சீர் கேட்டு பொன் மலையும்
வெள்ளி மலையும் பணியும் வேங்கடமே –புள்ளின்
கொடி வா கனத்தான் குளிர்ந்த இருண்ட காரின்
வடிவு ஆகன் நத்தான் வரை –12-

தெள்ளியது ஓர் வீடு அருளும் சீர் கேட்டு -கேள்விப்பட்டு
பொன் மலையும் வெள்ளி மலையும் பணியும் வேங்கடமே —
பொன்மலையான மகா மேருவும் வெள்ளி மலையான கைலாசமும் வணங்கப் பெற்ற திரு வேங்கடமே –
புள்ளின் கொடி வா கனத்தான் -பஷி ராஜன் வடிவம் எழுதிய கொடியையும் கருட வாகனத்தையும் யுடையவனான
குளிர்ந்த இருண்ட காரின் வடிவு ஆகன் -காண்பவர் சிரமங்களை பரிஹரிக்கும் ஆஹ்லாத திருமேனி கொண்டவன்
நத்தான் வரை -பாஞ்ச ஜன்யம் என்னும் சங்கத்தை யுடையனுமான திருமாலினது திருமலை –

——————————————————————-

எப்பூ தலமும் இறைஞ்சி திசை நோக்கி
மெய்ப்பூ சனை புரியும் வேங்கடமே கொப்பூழ்
இலகும் முண்டகம் தர தான் ஈன்று அளிக்கும் ஈர் ஏழ்
உலகும் உண்ட கந்தரத்தான் ஊர் –13-

எப்பூ தலமும் -நிலவுலகத்தில் எவ்விடத்தில் உள்ளவரும்
இறைஞ்சி திசை நோக்கி -திக்கு நோக்கி வணங்கி
மெய்ப்பூ சனை புரியும்-உண்மையான பூசையைச் செய்யப் பெற்ற
வேங்கடமே
கொப்பூழ் இலகும் முண்டகம் -தாமரை மலர்
தர தான் ஈன்று அளிக்கும் ஈர் ஏழ் உலகும் உண்ட கந்தரத்தான் ஊர் –
அளிக்க தான் பெற்று பாதுகாக்கும் பதினான்கு உலகங்களையும் அமுது செய்த கண்டத்தை யுடைய திருமாலினது திவ்ய தேசம் –
கந்தரம் -தலையைத் தரிப்பதால் கண்டம் -காரணப் பெயர்

——————————————————————–

நோவினையும் நோயினையும் நோய் செய் வினையினையும்
வீவினையும் தீர்த்து அருளும் வேங்கடமே –மூ வினை செய்
மூவடிவு ஆய்ப் பச்சென்றான் முன்னாள் அகலிகைக்குச்
சேவடி வாய்ப் பச்சென்றான் சேர்பு –14-

நோவினையும் -பிறத்தலால் ஆகின்ற துன்பத்தையும்
நோயினையும் -வாழும் நாள் வருத்தம் செய்யும் வியாதிகளையும் –
நோய் செய் வினையினையும் -கருமங்களையும்
வீவினையும் -மரண வேதனையையும்
நோவு -மநோ வியாதி -நோய் -தேக வியாதி -பசி தாகம் பயம் கோபம் முதுமை துன்பம் -என்றுமாம்
தீர்த்து அருளும் வேங்கடமே –தன்னை அடைந்தவர்களுக்கு போக்கி அருளுகின்ற வேங்கடமே
மூ வினை செய் -படைத்தல் காத்தல் அழித்தல்-ஆகிய மூன்று தொழில்களையும் செய்து அருள்கின்ற
மூவடிவு ஆய்ப் -மூன்று திரி மூர்த்திகளின்-அயன் அரி அரன் – வடிவாய்
பச்சென்றான்-அவற்றில் தானான பச்சை
முன்னாள் அகலிகைக்குச் சேவடி வாய்ப்பச் சென்றான் சேர்பு –
திருவடி சித்தி அளிக்கும் படி நடந்து அருளின திருமால் சேரும் திவ்ய தேசம் –

—————————————————————–

பித்து மலடு ஊமை முடம் பேய் குருடு கூன் செவிடு
மெய்த்துயர் நோய் தீர்த்து அருளும் வேங்கடமே -பத்தருக்கு
வந்த துக்கம் காப்பான் மலர் உந்தியின் உலகம்
தந்து அதுக்கு அங்காப்பான் தலம் –15-

பித்து மலடு ஊமை முடம் பேய் குருடு கூன் செவிடு மெய்த்துயர் நோய் தீர்த்து அருளும் வேங்கடமே -பத்தருக்கு
வந்த துக்கம் காப்பான்
மலர் உந்தியின் உலகம் தந்து -சிருஷ்டித்து
அதுக்கு அங்காப்பான் -உண்ணும் பொருட்டு வாய் திறப்பவனான திருமால் யுடைய
தலம் –திவ்ய தேசம்
சிருஷ்டித்து ரஷித்து சம்ஹரிப்பவனும் அவனே என்றபடி –

—————————————————————-

வாடப் பசித்த வரி உழுவை வால் ஆட்டி
மேடத்தைப் பார்த்து உறுக்கும் வேங்கடமே -கூடத்துக்
கம்பவள மா வென்றான் காசினிக்கும் வெண்ணெய்க்கும்
செம்பவளம் ஆ வென்றான் சேர்வு –16-

வாடப் பசித்த வரி உழுவை
வாட்டம் யுண்டாம் படி பசி அடைந்துள்ள உடல் கோடுகளை யுடைய புலிகள்
மேடத்தைப் பார்த்து -வானத்தில் செல்லும் ஆட்டின் வடிவமான மேஷ ராசியைப் பார்த்து –
வால் ஆட்டி உறுக்கும் -அத்தை கொன்று தின்னக் கருதி வாலை ஆட்டி கோபித்து அதனோடு மாறுபடுவதற்கு இடமான
வேங்கடமே –
தொடர்பு உயர்வு நவிற்சி அணி
மேடத்தை பார்த்து இருக்கும் -புலியானது அடுத்து வரும் ருஷப ராசி -தனது வலிமைக்கு தக்க -எதிர்பார்த்து இருக்கும் என்றுமாம்
மேஷம் -சித்ர மாசத்துக்கு உரியது
கூடத்துக் -யானைச் சாலையில் –
கம்பவள மா-கம்பம் -தறியில் கட்டி வைக்கத் தக்க -வளம் மா -மதக் கொழுமையை யுடைய -குவலயாபீடம் யென்ற யானையை
வென்றான்
காசினிக்கும் வெண்ணெய்க்கும் -யுகாந்த காலத்தில் உலகத்தை உண்ணுவதற்கும் வெண்ணெய் க்கும்
செம்பவளம் ஆ வென்றான் சேர்வு —

——————————————————–

தாவி வரும் வானரங்கள் தண் குவட்டில் கற்கடகம்
மேவி வரக் கண்டு ஓடும் வேங்கடமே -காவிரி சூழ்
பொன் திரு அரங்கத்தான் போதன் சிவன் என்னும்
மற்று இருவர் அங்கத்தான் வாழ்வு –17-

தாவி வரும் வானரங்கள் தண் குவட்டில்-குளிர்ச்சியான சிகரத்தில்
கற்கடகம் மேவி வரக் கண்டு ஓடும் -நண்டு வடிவமான கற்கட ராசி பொருந்தி வர பார்த்து அஞ்சி ஓடும் -ஆடி மாதத்துக்கு உரிய ராசி
வேங்கடமே –
காவிரி சூழ் பொன் திரு அரங்கத்தான்
போதன் சிவன் என்னும் மற்று இருவர் அங்கத்தான் வாழ்வு —
தாமரை மலரில் தோன்றிய போதன் -பிரமன் -திருநாபியிலும் சிவனை வலப்புறத்திலும் கொண்ட திருமால் -கேசவன் –
வாழ்வு -திரு உள்ளம் உகந்து நித்ய வாஸம் செய்யும் திவ்ய தேசம்

—————————————————————–

ஒண் சிந்துரத்தை வெறுத்து ஊடும் பிடி வேழம்
விண் சிங்கம் கண்டு அணைக்கும் வேங்கடமே –எண் சிந்தைக்கு
ஓரா இருந்தான் ஒரு நாள் விதூரனுக்கு
வாரா விருந்தான் வரை –18-

ஒண் சிந்துரத்தை வெறுத்து ஊடும் பிடி வேழம்
ஒளி யுள்ளதாகிய ஆண் யானையை வெறுத்து பிணங்கும் பெண் யானை -பிரணய கலகம் –
விண் சிங்கம் கண்டு -வானத்தில் வரும் சிம்ம ராசியைக் கண்டு
அணைக்கும் -அச்சம் கொண்டு ஆண் யானையை தானே வலியச் சென்று தழுவுதற்கு இடமான
வேங்கடமே
–எண் சிந்தைக்கு ஓரா இருந்தான் -மனதுக்கு அறியப்படாமல் இருந்தவனும்
ஒரு நாள் விதூரனுக்கு வாரா விருந்தான் வரை -ஒருநாள் விதுரனுக்கு வருவதற்கு அரிய விருந்தினனாய் வந்த திருமால் உடைய திருமலையாம்-

——————————————————————–

மாது மடக் கன்னி கழை வந்து அணுகி கம்பத்தின்
மீது நடிப பாள் ஒக்கும் வேங்கடமே -ஊது குழல்
பாலன் பால் ஆக்குவித்தான் பஞ்சவர்க்கா நூற்றுவரைக்
காலின் பால் ஆக்குவித்தான் காப்பு –19-

மாது மடக் கன்னி -அழகையும் மடைமையையும் யுடைய இளம் பெண் வடிவமான கன்யா ராசி -புரட்டாசி மாதத்துக்கு உரிய ராசி
கழை வந்து அணுகி -மூங்கிலுக்கு நேராக வந்து பொருந்தும் போது
கம்பத்தின் மீது நடிப பாள் ஒக்கும்
நாட்டிய கழைக் கோலின் மேலே ஏறிக் கூத்தாடும் மங்கையை ஒத்தற்கு இடமான
வேங்கடமே –
ஊது குழல் பாலன் பால் -வேய்ங்குழல் இனிய இசையின் பால் அன்பால்
ஆக்குவித்தான் -ஆ குவித்தான்
பஞ்சவர்க்கா நூற்றுவரைக் காலின் பால் ஆக்குவித்தான் காப்பு –உயிர்களைப் பாதுகாக்கும் திவ்ய தேசம் –

———————————————————————

மன்னு குடிக் குறவர் வான் ஊர் துலாத்திடையே
மின்னு மணி நிறுக்கும் வேங்கடமே –என் உள்
அரவிந்தப் போது அகத்தான் அன்பால் அழைத்த
கரவிந்தப் போதகத்தான் காப்பு –20-

மன்னு குடிக் குறவர் -குறிஞ்சி நிலத்தில் நிலை பெற்ற குடிகளாகிய குறவர்கள்
வான் ஊர் துலாத்திடையே -வானத்தில் செல்லும் நிறை கோல் வடிவமான துலா ராசியின் இடத்திலே -ஐப்பசி மாசத்துக்கு உரியது
மின்னு மணி நிறுக்கும் வேங்கடமே
–என் உள் அரவிந்தப் போது அகத்தான் -மலர் மிசை ஏகினான் -என்றபடி
அன்பால் அழைத்த -ஆதி மூலமே என்று பக்தி கொண்டு அழைத்த –
கரவிந்தப் போதகத்தான் காப்பு –கரம் விந்தம் போதகத்தான் -துதிக்கை யுடைய விந்திய மலையைப் போன்ற யானை யை யுடையவனும் ஆகிய திருமால்
காப்பு

—————————————————————

கொல்லைக் குறவர் குளிர் மதி மானைக் ககன
வில்லைக் குனித்து எய்யும் வேங்கடமே –கல்லை
அரிவை வடிவு ஆக்கினான் அன்னம் ஆய் வேத
விரிவை வடிவாக்கினான் வெற்பு –21-

கொல்லைக் குறவர் குளிர் மதி மானைக்
தினைக் கொல்லையைக் காக்கின்ற குறவர்கள் ‘குளிர்ந்த சந்தரன் இடத்து உள்ள -களங்கத் தோற்றமாகிய மான் வடிவை
தினைப் பயிரை மேய வருகின்ற மான் என்று எண்ணி –
ககனம் வில்லைக் குனித்து எய்யும்-
வனத்தில் காணப் படும் வில் வடிவமான தனுர் ராசியை கை வில்லாகக் கொண்டு வளை
தனுர் ராசி மார்கழி மாசத்துக்கு உரியது
வேங்கடமே –
-கல்லை அரிவை வடிவு ஆக்கினான்- அன்னம் ஆய் வேத விரிவை வடிவாக்கினான் வெற்பு

———————————————————-

தேன் ஏறி தேன் வைக்கும் திண் கழை மேல் விண் மகர
மீன் ஏறி வேள் கொடி ஆம் வேங்கடமே -வான் ஏறித்
தீ முக நாகத்து இருப்பார் சேவடிக்கு ஆள் ஆனவனைக்
காமுகனாகத் திருப்பார் காப்பு –22-

தேன் ஏறி தேன் வைக்கும் திண் கழை மேல்
வண்டுகள் உயரப் பறந்து சென்று சேர்ந்து தேனை சேர்த்து வைக்கப் பெற்ற -வலிய மூங்கிலின் மேல்
விண் மகர மீன் ஏறி-வானத்தில் செல்லும் சுறா மீன் வடிவமான மகர ராசி வந்து தங்குகையில் -தை மாசத்துக்கு உரிய மகர ராசி –
வேள் கொடி ஆம் -மன்மதனது துவசம் போல் தோன்றப் பெற்ற
மகரத் த்வஜன் -மன்மதன் -சுறவக் கொடியோன்
வேங்கடமே –
வான் ஏறித் தீ முக நாகத்து இருப்பார் சேவடிக்கு ஆள் ஆனவனைக் -அடிமைப் பட்டவர்களை
வான் ஏறி நாகத்து இருப்பார் -பரமபதம் வந்தேறி திருவேங்கடம் நித்ய வாஸம் என்றவாறு
இருந்தால் சிங்காசனமாம் -நாகத்து இருப்பார்
காமுகனாகத் திருப்பார் காப்பு -காமம் உடையவனாகச் செல்ல விடாதவரான திருமால் காப்பு -தம் வழிப்படுத்தி ஆளுபவர் என்றவாறு

————————————————————–

ஒண் கொம்பின் தேன் இறால் ஊர் பிறைக் கோட்டால் உடைந்து
விண் கும்ப வாய் நிறைக்கும் வேங்கடமே –வண் கும்ப
கம்பத்து ஆனைக்கு அடுத்தார் கார் அரக்கர் போர் மாளக்
கம்பத்தானைக் கடுத்தார் காப்பு –23-

ஒண் கொம்பின் தேன் இறால் ஊர் பிறைக் கோட்டால் உடைந்து
ஓங்கி விளங்கும் மரக் கொம்புகளில் கட்டப்பட்டுள்ள தேன் கூடு வானத்தில் செல்லும் பிறைச் சந்த்ரனது வளைந்த வடிவமாகிய
கொம்பு படுதலால் உடைந்து -வளைந்த வடிவமான பிறையினது நுனி படுதலால் என்றுமாம்
விண் கும்ப வாய் நிறைக்கும் -வானத்தில் குடம் வடிவமான கும்ப ராசி யின் வாய் அளவும் தேனைச் சொரிந்து -மாசி மாச ராசி -கும்பம்
வேங்கடமே —
வண் கும்ப -இயல்பில் கொழுமை யுள்ள மத்தகத்தை யுடைய -இரண்டு குடம் கவிழ்த்தால் போலே யானைத் தலை உறுப்புக்கு பெயர் –
கம்பத்து ஆனைக்கு -முதலை வெவ்வியதனால் உண்டான நடுக்கத்தை யுடையதுமாகிய கஜேந்திர ஆழ்வானுக்கு
அடுத்தார் -அருகில் ஓடி வந்து அபயம் அளித்தவரும்
கார் அரக்கர் போர் மாளக் -கரு நிறம் உடைய இராக்கதர்கள் போரில் இறக்க
கம்பத்தானைக் கடுத்தார் காப்பு -கம் பத்தான் -பத்து தலைகளை யுடைய இராவணனை கோபித்து அழித்த திருமால்
காப்பு –

———————————————————–

கூனல் இள வெண் குருகு கோனேரியில் விசும்பு ஊர்
மீன நிழலைக் கொத்தும் வேங்கடமே –கானகத்துப்
பொன் ஆர் உழை எய்தார் பூங்கழலே தஞ்சம் என
உண்ணா ருளை எய்தார் ஊர் –24-

கூனல் இள வெண் குருகு-வளைவை யுடைய இளமையான வெண்ணிறம் உள்ள குருகு என்னும் நீர்ப்பறவை
-வளைவுள்ள அழகிய என்றுமாம் -குருகு -கொக்கு நாரை –
கோனேரியில் -ஸ்வாமி புஷ்கரணியில்
விசும்பு ஊர் மீன நிழலைக் கொத்தும் -வானத்தில் செல்லும் மீன் வடிவமான மீன ராசியான நிழல் தெரிய அதனை கொத்தும் -பங்குனி மாச மீன ரசி –
அந்நீரில் செல்லும் உண்மையான மீன் என்று கருதி உண்ணும் பொருட்டு மூக்கினால் குத்துதற்கு இடமான -மயக்க வணி
வேங்கடமே —
கானகத்துப் -தண்ட காரண்யத்திலே
பொன் ஆர் உழை-பொன்னிறமாய் பொருந்தின மாரீசன் ஆகிய மாய மானை
எய்தார்
பூங்கழலே தஞ்சம் என உண்ணா ருளை எய்தார் ஊர் –உனது திருவடித் தாமரைகளே சரணம் என்று
நினையாதவர் இடத்தில் சென்று சேராத திருமால் திருப்பதி ஆகும் –

———————————————————-

மண் மூலம் தா என்று மந்தி கடுவற்கு உரைப்ப
விண் மூலம் கேட்டு எங்கும் வேங்கடமே -ஒண் மூல
வேதத்து இருக்கு உழையார் வெய்யோன் இரண்டு அனைய
சீதத் திருக் குழையார் சேர்வு –25-

மண் மூலம் தா என்று மந்தி கடுவற்கு உரைப்ப
மண்ணில் இருக்கும் கிழங்கை -உண்ண பெயர்ந்து எடுத்துக் கொடு -என்னும் பொருளில் மூலம் தா என்று-
மந்தி – பெண் குரங்கு -கடுவனை -ஆண் குரங்கை நோக்கிச் சொல்ல
வண் மூலம் -பாட பேதம் -செழிப்பான மூலம் என்றபடி –
விண் மூலம்-வானத்தில் உள்ள மூல நஷத்ரம்
கேட்டு எங்கும் -தன்னைப் பிடித்துக் கொடுக்க சொல்வதாகிய அச் சொல்லைக் கேட்டு அஞ்சி கலங்கும் இடமான
வேங்கடமே –
ஒண் மூல -சிறந்த பிரமாணம் -முதல் நூலானா
வேதத்து இருக்கு உழையார் -வேதத்தில் இருக்கு மந்த்ரங்களை தமக்கு இடமாகக் கொண்டு அவற்றில் பொருள் வடிவமாகப் பொருந்து இருப்பவரும்
வெய்யோன் இரண்டு அனைய -சூர்ய மண்டலம் இரண்டு உளவாயின் அவற்றைப் போன்ற -இல் பொருள் உவமை –
சீதத் திருக் குழையார் சேர்வு –குளிர்ந்த ஒளி யுள்ள சிறந்த திவ்ய குண்டலங்களை அணிந்தவருமான திருமால் சேர்ந்து தங்கும் திவ்ய தேசம்

——————————————————————-

கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிள்ளை பெருமாள் ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்–

பெரிய திருமொழி -திவ்யார்த்த தீபிகை – 2-1-வானவர் தங்கள் சிந்தை போல என்னெஞ்சமே யினிதுவந்து-

March 15, 2015

அவதாரிகை –
பகவத் விஷயத்தை அனுபவித்துக் கொண்டு போகச் செய்தே ஆனந்தம் தலை மண்டிக் கொண்டு
இப்படிப்பட்ட அனுபவம் எல்லாருக்கும் இல்லையே இருக்க –
நமக்கு மாதரம் கிடைக்க வேண்டிய காரணம் யாது -என்று ஆராய்ந்து –
மன ஏவ மனுஷ்யாணாம் காரணம் பந்த மோஷயோ-என்றபடி
பேற்றுக்கும் இழவுக்கும் நெஞ்சு தான் முதலடி என்று துணிந்து
இப்படிப் பட்ட நெஞ்சானது தீய விஷயங்களில் செல்லாது
ஸ்வரூப ப்ராப்தமான பகவத் விஷயத்தில் சென்று சேர்ந்ததே என்று உவந்து
அந்த நெஞ்சைக் கொண்டாடுதல் நம் ஆழ்வார்கட்கு உள்ளது ஓன்று –

நம் ஆழ்வாரும் திருவாய் மொழியிலே –
நெஞ்சமே நல்லை நல்லை -உன்னைப் பெற்றால் என் செய்யோம் -இனி என்ன குறைவினம் -என்றும்
ஊனில் வாழ் உயிரே-நல்லை போ உன்னைப் பெற்று -வானுளார் பெருமான் மதிசூதன் என்னம்மான்
தானும் யானும் எல்லாம் தன்னுள்ளே கலந்து ஒழிந்தோம் தேனும் பாலும் நெய்யும் கன்னலும் அமுதும் ஒத்தே –
என்று அடிக்கடி நெஞ்சைக் கொண்டாடுவர் –
அப்படியே இவ்வாழ்வார் தாமும் இத் திரு மொழியில் ஒவ்வொரு பாட்டிலும் தமது திரு உள்ளத்தை விளித்து
திருவேங்கடமுடையானுக்கு அடிமைத் தொழில் பூண்டாயே-என்று சொல்லி உகக்கிறார்-

நாயேன் வந்தடைந்தேன் நல்கி யாள் என்னைக் கொண்டருளே -என்றும்
இனி நான் உன்னை என்றும் விடேனே -என்றும் பகவத் விஷயத்தில் நான் ஈடுப்படும்படியாக
அவன் திறத்து அடிமைத் தொழில் பூண்டது நீ  அன்றோ நெஞ்சமே -என்று
ஒருகால் சொன்னது போல் ஒன்பதின் கால் சொல்லி நெஞ்சைப் புகழ்கின்றார் –
தம்மில் காட்டில் நெஞ்சை வேறுபடுத்திச் சொல்லுவது கவி மரபு -நெஞ்சைத் தூது விடுவதாகவும் சொல்லுவார்கள் இறே
நல்ல விஷயங்களைச் சொல்லிக் கொண்டு போது போக்குவதற்கு இவ்விருள் தரும் மா ஞாலத்தில் வேறு யாரும் உடன்படாமல்
உண்டியே உடையே உகந்து ஓடுகிறவர்களாய்  இருப்பதால் உசாத் துணையாவது நெஞ்சைத் தவிர
வேறு இல்லாமையாலே அந்த நெஞ்சை நோக்கித் தானே வார்த்தை சொல்ல வேண்டும்
யானும் என் நெஞ்சும் இசைந்து ஒழிந்தோம் -என்று நம் ஆழ்வாரும் அருளிச் செய்தார்
ஆகையாலே நெஞ்சை விளித்து வார்த்தை சொல்லுவது எனபது பக்தர்களுக்கு ஒரு நல் போது போக்காக அமைந்ததாம்
நெஞ்சு பிரிந்து போயிற்றதாகச் சொல்லுவதும் இப்படியே
ஆக -இத் திருமொழியால் தமது நெஞ்சைப் புகழ்ந்து பேசும் முகத்தால் திரு வேங்கடமுடையானை அனுபவித்து இனியராகிறார் –

————————————————

வானவர் தங்கள் சிந்தை போல என்னெஞ்சமே யினிதுவந்து மாதவ
மானவர் தங்கள் சிந்தை அமர்ந்து உறைகின்ற வெந்தை
கான வரிடு கார்கில் புகை ஓங்கு வேங்கடம் மேவி மாண் குற
ளான வந்தணற்கு இன்று அடிமைத் தொழில் பூண்டாயே—2-1-1-

என் நெஞ்சமே -நீ வானவர் தங்கள் சிந்தை போலே திரு வேங்கடமுடையானுக்கு இன்று
அடிமைத் தொழில் பூண்டாயே-என்று உகந்து பேசுகிறார் –
இவ் விருள் தரும் மா ஞாலத்திலே பிறந்த என்னுடைய நெஞ்சாக நீ இருந்தும் இந்த மண்ணோருடைய நெஞ்சு
எப்படி துர் விஷயங்களையே சிந்தை செய்கிறதோ –
அப்படி நீ விஷயாந்தரங்களைச் சிந்தியாமல் ஒரு நாளும் சம்சார நாற்றமே கண்டு அறியாத நித்ய ஸூரிகளின் நெஞ்சு போலே
திரு வேங்கடமுடையான் திறத்திலே அடிமைத் தொழில் ஏற்றுக் கொண்டாயே –
உன்னுடைய பாக்யமே பாக்கியம் -என்றவாறு –

அந்த திருவேங்கடமுடையான் எப்படிப் பட்டவன் என்னில்-
மாதவமானவர் தங்கள் சிந்தை அமர்ந்து உறைகின்ற வெந்தை-மிக்க அதிர்ஷ்ட சாலிகளான
மனிசர் யுண்டு -பொய்கையார் -பூதத்தார் -பேயார்-புகழ் மழிசை ஐயன் -அருள் மாறன்-சேரலர் கோன் -துய்ய பட்டநாதன் –
அன்பர் தாள் தூளி- நற் பாணன் –
அவர்கள் திரு உள்ளத்திலே பரம போக்யமாய்ப் பொருந்தி இருந்து நித்ய வாசம் பண்ணுமவன் –
அநந்ய பிரயோஜனரான பக்தர்களுடைய நெஞ்சை விட்டு பிரியமாட்டாத பெருமாள் -என்கை-

இன்னமும் எப்படிப் பட்டவன் என் என்னில் –
கான வரிடு கார்கில் புகை ஓங்கு வேங்கடம் மேவி -திருமலையில் உள்ள
வேடர் குறவர் முதலானோர் தாங்கள் சமையல் செய்து கொள்வதற்கு அகில் மரங்களை வெட்டி இட்டுத் தீயை யுண்டாக்குவார்கள் –
அதன் புகையானது திருமலை எங்கும் பரவி கம கம என்று பரிமளித்துக் கொண்டு இருக்கும்
அப்படிப்பட்ட ஸூகந்தமான திருமலையிலே எழுந்து அருளி இருப்பவன் –
கானவர் இடு  காரகில் -என்ற இடத்து –
அதி பரி சயாத வஞ்ஜா சந்தத கம நாத நாதரோ பவதி -மலயே பில்ல புரந்த்ரீ சந்தன தருகாஷ்ட மிந்தனம் குருதே -என்ற
பண்டித ராஜனுடைய ஸூபாஷிதம் ஸ்மரிக்கத் தகும்
அதிக பரிசயம் செய்தால் அவமானம் யுண்டாகும் -அடிக்கடி வீட்டுக்குச் சென்றால் அலஷியம் யுண்டாகும் –
பொதிக மலையில் குறத்திகள் சந்தனக் கட்டைகளை சமையலுக்கு விறகாக உபயோகப் படுத்த காண்கிறோம் இறே
கானவரட்கு கார் அகில் எளிய சரக்காய் இருப்பதால் அவர்கள் அவற்றை இட்டுச் சமைப்பார்கள் –
அவர்கள் ஸ்வ அர்த்தமாக செய்து கொண்ட அக்காரியமும் பரார்த்தமாகித்
திருமலையிலே பரிமளிதமாகி செய்கின்றது என்கிறார் ஆயிற்று
நாற்றத் துழாய் முடி நாராயணனுக்கும் நறு நாற்றமூட்டுகிற படி-

மேவி -இது வினை எச்சம் அன்று -மேவியவன் என்னும் பொருள்தான பெயர்ச் சொல் –
இ -பெயர் விகுதி -நாடோடி -பிறை சூடி -குதிரை யோட்டி போலே –
மாண் குறளான அந்தணர்க்கு -தன்னுடையதான பூமியைப் பெறுதற்கு தான் யாசகனாய் வந்து நின்ற பெருமானுடைய குறை தீர –
நெஞ்சமே நீ அவனுடைய வஸ்துவாக அமையப் பெற்றாயே
வாமன பிராமணனாக வந்ததால் அந்தணர்க்கு-எனப்பட்டது
அன்றியே -அந்தணர் என்போர் அறவோர் மற்று எவ்வுயிர்க்கும் செந்தண்மை பூண்டு ஒழுகலான் -திருக் குறள் -30-
அழகிய தண்மை யுடையவன் -மகா தர்மிஷ்டன் –
முதல் அடியில் இனிது  வந்து  -இனிது உவந்து -என்றும் பிரிக்கலாம் –
வானவர்கள் தம் சிந்தையில் உறைவது போலே மாதவமானார் தங்களுடைய சிந்தையிலும்
அமர்ந்து உறைகின்றான் -என்றும் பொருள் சொல்லலாம் ஆயினும் –
என் நெஞ்சே நீ வானவர் தங்கள் சிந்தை போலே திரு வேங்கடமுடையானுக்கு அடிமைத் தொழில் பூண்டாயே -என்று
அன்வயித்து பொருள் கொள்ளுதல் சிறக்கும் –
இனிது உவந்து -என்பதை இரண்டாம்   அடியிலோ  ஈற்று அடியிலோ  அன்வயித்து கொள்ளலாம் –

மாதவமானவர் தங்கள் சிந்தை யிலே இனிது  வந்து  அமர்ந்து உறைகின்ற வெந்தை-என்றும்
இனிது வந்து அடிமைத் தொழில் பூண்டாயே -என்றும் அன்வயிக்கலாம்
மானவர் -மனுஷ்யர்
மாண் குறளாய-பாடம் எதுகைக்குச் சேராது -பிராசீன பாடமும் அன்று  –

————————————————————-

உறவு சுற்றம் என்று ஓன்று இலா ஒருவன் உகந்தவர் தம்மை
மண் மிசைப் பிறவியே கெடுப்பான் அது கண்டு என்நெஞ்சம் என்பாய்
குறவர் மாதர்களோடு வண்டு குறிஞ்சி மருள் இசை பாடும் வேங்கடத்து
அறவனாயாக்ற்கு இன்று அடிமைத் தொழில் பூண்டாயே—2-1-2-

நெஞ்கமே -திருமலை அப்பனுடைய திருக் குணங்களின் வாசி அறிந்து நீ அவன் திரத்திலே அடிமைத் தொழில் பூண்டாயே –
நாம் பந்துக்கள் என்றும் தாயாதிகள் என்றும் சில ஆபாச பந்துக்களைக் கற்பித்துக் கொண்டு அவர்களுக்கு நன்மை செய்வதும்
சிலர் சத்ருக்கள் என்று கொண்டு அவர்கட்கு தீமை செய்வதுமாக இருக்கின்றோமே –
இப்படி அல்ல எம்பெருமானுடைய ஸ்வ பாவம் –
அவன் எப்படிப் பட்டவன் என்றால் -உறவு சுற்றம் என்று ஓன்று இலா ஒருவன் –
ஸூஹ்ருதம் சர்வ பூதா நாம் –தேவா நாம் தான வாநஞ்ச சாமான்ய மதி தைவதம் -என்று
எல்லார் திறத்திலும் வாசி அற்ற அன்புடையவனாகச் சொல்லப் படுபவன் –
இன்னமும் எப்படிப் பட்டவன் -என்றால்  -உகந்தவர் தம்மை மண் மிசைப் பிறவியே கெடுப்பான் -தன்னை யார் உகக்கின்றார்களோ
அவர்களை சம்சாரத்தில் நின்றும் களைந்து எடுத்து நித்ய ஸூரிகள் உடைய திரளிலே நிறுத்துமவன்-
அது கண்டு அடிமைத் தொழில் பூண்டாயே -என்று அன்வயம்
இப்படிப் பட்ட எம்பெருமானுடைய ஸ்வ பாவத்தைக் கண்டறிந்து –
அவனுக்கு அடிமை செய்கையே புருஷார்த்தம் -என்று கொண்டாயே -என்கை –

உகந்தவர் தம்மை -என்கிறதுக்கு -தன்னிடத்தில் எவர் ப்ரீதி பண்ணுகிறார்களோ அவர்களை -என்றும் –
எம்பெருமான் தான் எவர்கள்  இடத்தில் ப்ரீதி வைக்கிறானோ அவர்களை -என்றும் கொள்ளலாம் –
அவனுக்கு பஷபாதித்வம் வந்திடும் என்று நினைக்க வேண்டா
ப்ரியதம ஏவஹி வரணீயோ பவதி -என்று ஸ்ரீ பாஷ்யத்தில் அருளிச் செய்தபடி -தன் பக்கல் அன்பு  செய்வாரையே தான் உகப்பான் –
என்னுடைய நெஞ்சம் என்று கௌரவ வார்த்தை
குறத்திகளும் வண்டுகளும் குறிஞ்சி முதலிய பண்களை பாடும் திருமலை
குறிஞ்சி என்றும் மருள் என்றும் பண்களின் பெயர்
அன்றிக்கே மருள் -அடை மொழியாக்கி -மதி மயக்கம் பண்ணும் குறிஞ்சி என்ற பண் என்னவுமாம்-

அறவன் –
தண்ணீர் பந்தலை வைத்து நம் அடிமை பெறுகைக்கு
தம்மை நமக்குத் தந்து கொடு நிற்கிற பரம தார்மிகன் -பெரிய வாச்சான் பிள்ளை –

———————————————————

இண்டை யாயின கொண்டு தொண்டர்கள் ஏத்துவார் உறவோடும் வானிடைக்
கொண்டு போயிடவும் அது கண்டு என்னெஞ்சம் என்பாய்
வண்டு வாழ் வட வேங்கடமலை கோயில் கொண்டு அதனோடும் மீமிசை
அண்டம் ஆண்டு இருப்பாற்கு அடிமைத் தொழில் பூண்டாயே–2-1-3-

எண் திசையும் உள்ள பூக்கொண்டு ஏந்தி உகந்து உகந்து தொண்டரோங்கள் பாடியாட -என்றபடி
அப்படிப் பட்ட தொண்டர்களையும் அவர்கள் சம்பந்தம் உடையார்களையும் பரம பதத்தில் கொண்டு சேர்கிற
மகா குணம் கண்டு அடிமை பூண்டாய்-

இண்டை கொண்டு -என்னாமல்-இண்டை யாயின கொண்டு -என்றது
சுத்த பாவத்துடன் கொள்ளும் ஏதாவது புஷ்பம் என்றபடி
செண்பக மல்லிகை யோடு செங்கழுநீர் இருவாட்சி என்பன வேண்டாம் –
பூ மாலை என்று பேர் பெற்றவற்றைக்  கொண்டு -பெரிய வாச்சான் பிள்ளை
பரிவதில் ஈசனைப் பாடி விரிவது மேவலுறுவீர் பிரிவகை இன்றி  நன்னீர் தூய  புரிவதுவும் புகை பூவே  -திருவாய் -1-6-1-
அகில் புகையோ கருமுகைப்  பூ  வேண்டாம் -ஏதேனும் ஒரு புகையும் ஏதேனும் ஒரு பூவும் அமையும்
செதுகை இட்டு புகைக்கலாம் -கண்டகாலிப் பூவும் சூட்டலாம்  -பட்டர்

ந கண்டகாரிகா புஷ்பம் தேவாய வி நிவேதயேத்-
கையில் முள் பாயுமே என்பதால் சாஸ்திரம் -தயையால் -நிஷேதித்தது  –
அத்யந்த பக்தி யுக்தாநாம் ந சாஸ்திரம் நைவ ச க்ரமம்-பக்தி எல்லை கடந்தால் நூல் வரம்பில்லை –

ஜீவித காலத்திலும் பின்பும் சம்பந்தி சம்பந்திகளுக்கும் புருஷார்த்த சித்தி யுண்டு
வண்டுகள் வாழும் சோலை வாய்ப்பு கொண்ட திரு வேங்கட மலையையும் பரமபதத்தையும் ஆண்டு வரும்
உபய விபூதி நிர்வாஹகனுக்கு அடிமைத் தொழில் பூண்டாய்

———————————————————

பாவியாது செய்தாய் என்னெஞ்சமே பண்டு தொண்டு செய்தாரை மண் மிசை
மேவி யாட் கொண்டு போய் விசும்பேற வைக்கும் எந்தை
கோவி நாயகன் கொண்ட லுந்துயர் வேங்கட மலை யாண்டு வானவர்
ஆவியாய் இருப்பாற்கு அடிமைத் தொழில் பூண்டாயே–2-1-4-

பாவியாது -அலை பாயாமல் திண்ணிய அத்யவசாயம் கொண்டாய் -பாவிதல் -ஆராய்தல் –
திருவவதரித்து இங்கே அடிமை கொண்டு -அவ்வளவில் திருப்தி பெறாமல் -பரம பதத்தில் கொண்டு போய் அருளி
மேலும் கைங்கர்யம் கொள்பவன் -கோபால கிருஷ்ணன்
கோவி நாயகன் -கோபிகளுக்கு நாதன்
அவனே திருவேங்கடமுடையான் –
கொண்டல் உந்து உயர் வேங்கட மலை -மேகங்களை சென்று தள்ளும்படி அவ்வளவும் வளர்ந்த சிகரங்களை யுடைய திருவேங்கடம் –
வானவர் ஆவியாய் இருப்பார் -வானவர் -ஞானி என்று கொண்டு -ஜ்ஞாநீத்வாத் மைவ மே மதம் -என்றவாறே –

—————————————————————–

பொங்கு போதியும் பிண்டியும் உடைப் புத்தர் நோன்பியர் பள்ளியுள் ளுறை
தங்கள் தேவரும் தாங்களுமேயாக என்னெஞ்சம் என்பாய்
எங்கும் வானவர் தானவர் நிறைந்து ஏத்தும் வேங்கடம் மேவி நின்றருள்
அங்கணாயகற்கு இன்று அடிமைத் தொழில் பூண்டாயே–2-1-5-

போதி -அரச மரம் -புத்தர்கள் தேவதை இருப்பிடம் -கிளையும் கப்புமாக வளர்ந்ததால் பொங்கு போதி
பிண்டி -அசோக மரம் -ஜைனர்கள் தேவதை இருப்பிடம் -நோன்பியர் -அமணர்
வானவர் தானவர் நிறைந்து ஏத்தும் -தானவர் அசுரர்கள் என்றும் ஸ்தானவர்-இவ்விலகத்தார் என்றும்
அங்கண்-புண்டரீகாஷன் என்றபடி –

——————————————————–

துவரி யாடையர் மட்டையர் சமண் தொண்டர்கள் நந்தி யுண்டு பின்னரும்
தமரும் தாங்களுமே தடிக்க என்னெஞ்சம் என்பாய்
கவரி மாக் கணம் சேரும் வேங்கடம் கோயில் கொண்ட கண்ணார் விசும்பிடை
அமர நாயகற்கு இன்று அடிமைத் தொழில் பூண்டாயே—2-1-6-

துவரியாடை -காஷாயம்
மட்டையர் -மொட்டைத் தலையர் -தலையில் பூச்சி வந்து ஜீவா ஹிம்சை யாகக் கூடாது என்பதால்
மேல் விழுந்து சோறுகளை தின்று பெரும் கூட்டமாக இருந்து -உண்டியே உகந்து ஊன் மல்கி மோடு பருத்து
இப்படி இன்றி திருவேங்கடமுடையானுக்கு அடிமை பூண்டு வாழப் பெற்றாயே-

கண்ணார் விசும்பிடை அமரர் -விசாலமான பரம பதத்தில் நித்ய சூரிகளுக்கு தலைவன்
கவரி மான்கள் கூட்டமாகச் சேர்ந்து இருக்கிற திருமலை-வேங்கடம் கோயில் கொண்ட அமரர் நாயகனுக்கு அடிமை பூண்டாயே-

————————————————————–

தருக்கினால் சமண் செய்து சோறு தண் தயிரினால் திரளை மிடற்றிடை
நெருக்குவாரலக்கண் அது கண்டு என்னெஞ்சம் என்பாய்
மருட்கள் வண்டுகள் பாடும் வேங்கடம் கோயில் கொண்டதனோடும் வானிடை
அருக்கன் மேவி நிற்பாற்கு அடிமைத் தொழில் பூண்டாயே–2-1-7-

தருக்கு -யுக்திவாதம் -சாஸ்த்ரங்களுக்கு இணங்காத உக்தி வாதங்களால் மத ஸ்தாபனம்  செய்வர்
தருக்கினால் சமண்  செய்பவர்
பெரும் சோறு உண்ணுவர் -வேகு சோறு உண்ணுவர்
அலக்கண் -துன்பம்
வானிடை அருக்கன் மேவி நிற்பார்க்கு -வைதிகர்கள் வணங்கும்படி சூர்ய மண்டலத்தில் எழுந்து அருளி இருப்பவன் –
த்யேயஸ் சதா சவித்ரு மண்டல மத்ய வர்த்தீ -முப்போதும் அனுசந்திக்கிறோம் இறே-

———————————————————

சேயன் அணியன் சிறியன் பெரியன் என்பதும் சிலர் பேசக் கேட்டிருந்தே
என்னெஞ்சம் என்பாய் எனக்கு ஓன்று சொல்லாதே
வேய்கள் நின்று வெண் முத்தமே சொரி வேங்கட மலை கோயில் மேவிய
ஆயர் நாயகற்கு இன்று அடிமைத் தொழில் பூண்டாயே–2-1-8-

சேயன் அணியன் சிறியன் பெரியன் -சம்சாரிகள் வார்த்தை
பர வாசுதேவன் -எட்டா நிலத்தில் இருப்பவன் -தூரஸ்தன் -என்றும்
அர்ச்சாவதாரன் சமீபம் -அலஷ்யம் தோற்ற பேசுவர்
ஸ்ரீ ராம ஸ்ரீ கிருஷ்ணாதி அவதார சௌலப்யம் அறியாமல்
வியூஹ அந்தர்யாமியும் நெஞ்சுக்கு எட்டாதவன் -எப்படி உபாசிப்பது
என்று எல்லாம் பேசுவர்
இப்படி அவன் குணங்களை எல்லாம் இகழ்ந்து பேசுவர்
மத யானை கும்ப ஸ்தலத்திலும் மூங்கில்களிலும் முத்துக்கள் உண்டாகுமே -வேய்கள் நின்று வெண்  முத்தமே சொரி வேங்கடம்
வெண் தரளங்கள் வேய் விண்டுதிர் வேங்கட மா மலை என்றார் கீழ் திரு மொழியிலும்
அந்த முத்துக்கள் ஒளி வழி காட்ட அப்பன் இங்கே வந்து புகுந்தான்
ஆயர் நாயகன் -கிருஷ்ணனே திருவேங்கடமுடையான் –

——————————————————

கூடி யாடி யுரைத்ததே யுரைத்தாய் என்னெஞ்சம் என்பாய் துணிந்து கேள்
பாடி யாடிப் பலரும் பணிந்து ஏத்திக் காணகிலா
ஆடு தாமரை யோனும் ஈசனும் அமரர் கோனும் நின்றேதும் வேங்கடத்து
ஆடு கூத்தனுக்கு இன்று அடிமைத் தொழில் பூண்டாயே—2-1-9-

கூடியாடி உரைத்ததையே யுரைத்தாய் -தனது நெஞ்சின் பூர்வ அவஸ்தையை சொன்னபடி –
நேற்று வரை எப்படிபோது போக்கித் திரிந்தாய்  இன்று எப்படி ஆனாய் -ஆச்சர்யம் தோன்ற அருளிச் செய்கிறார் –

பக்திக்கு போக்கு வீடாக பாடியும் ஆடியும் -பலரும் பணிந்து ஏத்தி அவ்வளவிலும் காண முடியாதவனை –
பிரமன் சிவன் இந்த்ரன் போன்றார் மேவித் தொழும் திருவேங்கடமுடையான் திறத்திலே அடிமை பூண்டாயே-

காணகிலா -காணகிலார் -பாட பேதம்
காணகிலா -திருவேங்கடமுடையானுக்கும் -ப்ரஹ்மாதிகளுக்கும் விசேஷணம்
ஆடு தாமரையோன் -வெற்றியை யுடைய ப்ரஹ்மன்-உலகைப் படைக்க வல்ல சமர்த்தன் –
வேங்கடத்து ஆடு கூத்தனுக்கு -ஸ்ரீ கிருஷ்ணனாய் திரு வவதரித்து ஆடின விடாய் தீர  திருமலையில் வந்து நிற்பவன்
பண்டு ஆடின சுவடு இந்த நிலைமையிலும் தோற்றா நிற்கும்
மன்றமர கூத்தாடி மகிழ்ந்தாய் என்றும் -வட திருவேங்கடம் மேய மைந்தா என்றும் -அனுசந்தான சேர்த்தி அழகு திரு நெடும் தாண்டகம் –

———————————————————————–

மின்னு மா முகில் மேவு தண் திரு வேங்கட மலை கோயில் மேவிய
அன்னமாய் நிகழ்ந்த அமரர் பெருமானை
கன்னி மா மதிள் மங்கையர் கலி கன்றி  இன் தமிழால் உரைத்த இம்
மன்னு பாடல் வல்லார்க்கு இடமாகும் வானுலகே—2-1-10-

மின்னு மா முகில் மேவு
பெருமாளும் பிராட்டியும் கூடி வாழும் வாழ்ச்சியை சூசிப்பிக்கிறது
மதுகைடபர்களை அழித்து அன்னமாய் -ஹம்ச ரூபியாய் -ப்ரஹ்மனுக்கு உபதேசித்து அருளினவனான
திரு வேங்கடமுடையான் விஷயமான
இப்பத்தையும் ஓத வல்லார் பரமபதத்தை இருப்பிடமாக கொள்ளப் பெறுவார்கள் –
கன்னி -அழிவு இல்லாமை

————————————————————

ஸ்ரீ கோவில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ P .B .A .ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .