Archive for the ‘திரு மாலை’ Category

திருப்பாவை — புள்ளின் வாய் கீண்டானை – — வியாக்யானம் .தொகுப்பு –

August 19, 2015

அவதாரிகை –
நம் கண் அழகு -போதரிக் கண்ணினாய் –உண்டாகில் தானே வருகிறான் என்று கிடக்கிறாள் ஒருத்தியை எழுப்புகிறார்கள்-
இப்பாட்டில்-நமக்கு ஸ்வரூப ஞானமுண்டாகில் அவன் தானே வருகிறான் என்று நிர்ப்பரராய் இருக்கும்வரை எழுப்புகிறார்கள் –

புள்ளின் வாய் கீண்டானை பொல்லா அரக்கனைக்
கிள்ளிக் களைந்தானைக் கீர்த்திமை பாடிப் போய்
பிள்ளைகள் எல்லோரும் பாவைக் களம் புக்கார்
வெள்ளி எழுந்து வியாழம் உறங்கிற்றுப்
புள்ளும் சிலம்பின காண் போதரிக் கண்ணினாய்
குள்ளக் குளிரக் குடைந்து நீராடாதே
பள்ளிக் கிடத்தியோ பாவாய் நீ நன்னாளால்
கள்ளந்தவிர்ந்து கலந்தேலோ ரெம்பாவாய்

புள்ளின் வாய் கீண்டானை –
பள்ளத்தில் மேயும் -இத்யாதி – பகாசுரனைப் பிளந்தபடி –
ஸ்வ ஆஸ்ரிதருக்கு–ஸ்வ அனுபவ விரோதியான –காமாதி தோஷ நிவர்தகனாய்

பொல்லா அரக்கனைக் –
தாயையும் தமப்பனையும் உடலையும் உயிரையும் பிரித்தாப் போலே பிரித்த நிர்க்குணன் —சுரிகுழல் கனிவாய் -இத்யாதி
முன்பொலா இராவணன் -என்னும் இத்தனை போக்கி அவன் தண்ணிமைக்கு ஒரு பாசுரம் இல்லை இ றே
அத்தாலே இ றே பிராட்டியும் -நல்ல அரக்கனும் -உண்டு என்றாள் இ றே –
பொல்லாத அப்ராப்த விஷய சூசகமான அஹங்காரத்தை–அஹங்காரத்துக்கு நன்மை தீமைகள் ஆவன –
அஹம் மம -என்றால்–ஈஸ்வரனும் ஈஸ்வர விபூதியும் ஸ்வ அபிமான விஷயமாக தோன்றுகை–அஹந்காரத்துக்கு நன்மை யாவது –
தேகமும் ஆத்மாவும் ஸ்வ தந்தரமாக தோன்றுகை —தீமையாவது – அனுகூலமான அஹங்காரத்துக்கு அழல் தட்டாதபடி நிரசித்தவனுடைய

கிள்ளிக் களைந்தானைக் –
திருவிளையாடு சூழலிலே நோய் புக்க இடங்களைக் கிள்ளிக் பொகடுமா போலே தோஷாம்சத்தை வாங்கிப் பொகட்ட படி –

புள்ளின் வாய் கீண்டான் -கிருஷ்ண அவதாரம்
மனத்துக்கு இனியான் பாசுரம் கேட்டு–அசல் மாளிகை–அபராதம் தீர வார்த்தை சொல்ல-
பெண்காள் இங்கே ராம வ்ருத்தாந்தாம் சொன்னார் உண்டோ–ஸ்ரீ ராமாயணமும் ஸ்ரீ பாரதமும் பாஞ்சராத்ரம் வியூகம் சொன்னோம்
ராம விருத்தாந்தமும் சொன்னோம் கிருஷ்ண விருத்தாந்தமும் சொன்னோம்
ஸ்ரீ ராமாயணமும் பாரதமும் ஸ்ரீ பாஞ்ச ராத்ரமும் அகப்பட சொன்னோம் என்கிறார்கள்–வெள்ளத்தரவில் துயில் அமர்த்த வித்து -பாஞ்சராத்ரம்
பாஞ்ச ராத்ரத்தில் வியூஹத்தில் நோக்கு–பரத்வபரமுது வேதம் வ்யூஹ வ்யாப்தி அவதரணங்களில் ஓதின நீதி கேட்ட மனு படுகதைகளாய்
ஆகமூர்த்தியில் பண்ணிய தமிழ் ஆனவாறே வேதத்தை திராவிடமாக செய்தார் என்னும் -ஆச்சர்ய ஹிருதயம்
பள்ளமடையான கிருஷ்ணாவதாரமும் தன்னைப் போலே பிராட்டி பட்ட பாடு பொறுக்க மாட்டாத படியால் பொல்லா அரக்கனை
கிள்ளிக் களைந்தான் என்று ராமாவதாரமும்
கண்ணனுக்கு யுட்பட்ட விரஜை பூமி–இனியானை பாடவும் உம்மை சொல்லி -கண்ணன் பாடினால் தூங்கலாமா-
பெரியவர் சின்னவன் சண்டை -உனக்கு கூடவா மூளை இல்லை வாய் மூடி இரு–வார்த்தைபாடு அதிகம் ஆனதால் விபரீதம்
கண்ணனை இங்கே வையலாமா–பெண்களை படு கொலை–அவளுக்கும் மெய்யன் அல்லை
ஒருத்தி தன்னை புணர்த்தி ஐந்து பெண்களை சொல்லி–உண்ணாது உறங்காது ராமன் ஒரு பெண்ணுக்காகா
வேம்பெயாக வளர்த்தாள்–குறும்பு செய்வானோர் மகள்–வைதாலும் கண்ணன் நாமம் -ஏசியே யானாலும் பேசியே போக்கே
ராமன் நாமம் சொல்லவா–சீதைக்கு தான் செய்தான்–கண்ணன் ஏக தார வ்ரதன் இருந்தால் நாம் எல்லாரும் போக முடியுமா
பிறர் மனை நோக்காத–பிராப்தியே இல்லையே நமக்கு அவனுடன்–இரண்டு கோஷ்டியாக பிரிந்து
பும்ஸாம் திருஷ்டி சித்த அபஹாராணம் பிடுங்கி–கண்டவர் தம் மனம் வழங்கும் கண்ணபுரத்து அம்மான்

ஸ்வாஹா சொல்ல மறந்து ஆஹா என்பர் கண்ணனை பார்த்து–பிராப்தி இல்லையே -ராமன் இடம் என்றாளாம்
வேம்பின் புழு வேம்பு அன்று உண்ணாது–வேம்புக்காக இட்டு பிறந்தோம்–கண்ணன் ராமன் —வருக வருக வாமன நம்பி காகுத்தன் வருக
சீத வாய் அமுதம் உண்டாய் சிற்றில்–தர்மி ஐக்கியம் உண்டே சமாதானம் பண்ண–கிருஷ்ண கோஷ்டியார் சமாதானம் அடைய வில்லை
இருவரும் சொல்லிப் போவோம் -என்ன–இரண்டு கோஷ்டி
காஞ்சி வடகலை தென் கலை -இருவரும் தனி கோஷ்டியாக போக கலெக்டர்–ராமன் நாமம் கிருஷ்ணன் நாமம்
எந்த நாமம் கோஷ்டி முன்–அவதாரம் ராமர் -முன் போகட்டும்–அயோதியை இல்லை விரஜை கிரிஷ்ணனுக்கு பிரதானம்
காஞ்சி யார் முன்னால் போக —மிராசு -சமஸ்க்ருதம் தாத்தாச்சார்யர் தொடங்கி முன்னால் போக –
அப்படியே திரும்பி தென்கலை முன்னாக போக சொன்னானாம்–புள்ளின் வாய் கீண்டானை -முன்னால்–கிள்ளிக் களைந்தானை பின்னால்-

எந்த சரித்ரம் சொல்லி இருக்க வேண்டும்–பொல்லா அரக்கன் ராவணனை கிள்ளிக் களைந்தான்–இவர்கள் கொக்கு சுட்ட கதை
புள்ளின் வாய் கீண்டானை–பள்ளத்தில் மேயும் -கலகல அசுரன் -புள் இது என்று பொதுக்கோ சடக்கென பெரியாழ்வார் -பேச்சு வழக்கு
சாமான்யமான சரித்ரம்--இது இவர்களுக்கு ராவண வதம் பண்ணின படி -அவ்வளவு பெரிய கதை–அதே சுலபம் ராமனுக்கு –
உசந்த தாழ்ந்த சரித்ரம் எனபது இல்லை–வதுவை –நப்பின்னை -மாய மா கேசி -குரவை அது இது உது என்னாலாவது இல்லை-உன் செய்கை என்னை நைவிக்கும்–நீ செய்தாய் என்பதே —அது -ஏழு எருதுகள்–இது -கேசி–உது -குரவை கூத்து
மாதவ புத்திரன் பிள்ளைகள் பரிஷித் மீட்டது உசந்த–கோவர்த்தன நடு–
கண்ணை மூடி பண்ணின கார்யம் கண்ணை திறந்து பண்ண முடியுமா -மண்ணை -அல்பம்–நவநீத சரித்ரம்
குணாய குணீனாம் -உன்னை சேர்ந்ததால் குணங்களுக்கு பெருமை
கோபாலன் குணம் மாடு மேய்க்க தான் லாயக்கு சொல்வார் வசவு–அதே கண்ணன் -உயர்ந்த ஆ மருவி அப்பன் மன்னார்குடி
எங்க கண்ணன் பகாசுரன் கீண்டிசெய்தது அதற்க்கு சமம்–நம்முடைய சக்தி கொண்டு–சர்வசக்தன் எல்லாம் சடக்கு
ராவணன் திருந்த வாய்ப்பு கொடுத்து 14 நாள் சண்டை–இத்தலைக்கு அனுமதி ஒன்றே வேண்டுவது–தன்னை கொடுக்க விரோதி போக்கி
இச்சை ஒன்றே வேண்டுவது–எந்த விரோதியாக இருந்தாலும் போக்கி–அனுமதி சாதனம் இல்லை ஸ்வரூபத்தில் புகும்
அனுமதி ஈடுபாடு பக்தி சாத்திய பக்தி–அனுமதி உபாயம் இல்லை–ராமவிருத்தாந்தம் கீழும் சொல்லி இங்கும் சொல்லி
தங்கள் பள்ள மடை கிருஷ்ண விருத்தாந்தம்–பொல்லா அரக்கன்–நல்ல அரக்கனும் உண்டே–தாய் தமப்பன் பிரித்த பையல் உயிர் உடம்பை
முன் பொலா ராவணன்–திருவினை பிரித்த தண்மை-கொடுமையின் கடுமிசை அரக்கன்–நீசன் —விபீஷணச்து தர்மாத்மா -நல்ல அரக்கனும் உண்டே
பாராட்டா வசவா -நம்பிள்ளை–வசுவு என்கிறார்–லோகம் அழ வைப்பவன் ராவணன் சொல்லி அப்புறம் அவள் பாவத்தில்
சூர்பணகை அசடு என்கிறாள் —கடலை ஜகத் தலை கீழே திருப்ப போகிறேன் -ராவணன் இடம் காட்டி–அரக்கர் மாயா சிரஸ் காட்டி மாய மான் காட்டி -கிர்த்ரிமத்தால் பிரித்து–ராவணன் போலே இவர்களும் பொல்லா அரக்கர் —கிள்ளிக் களைந்தான் —நாக
திரு விளையாடக் சூழல் சோலை-நோவு பட்ட இடம் — இலை கிள்ளி களைந்தது போலே–வீர பத்னி
கல் எடுத்து கல் மாரி காத்தாய் —பார்த்தா எவ்வளவு பெரிய கார்யம் செய்தாலும் -பத்னி–மலை எடுத்தாலும் கல் தானே -நேராக சொன்னால்
பிறர் இடம் விட்டுக் கொடுக்காமல் இது சாதாராணம் என்பர் —சம்சாரத்தில் விட்டு வைத்தால் தோஷ அம்சம் கிள்ளி களைந்தான்
எதிரிகள் ரஞ்சநீயச்ய விக்ரம் -வீரம் கொண்டாட -சாமர்த்தியம் அழகு–உகவாதார்க்கும் விட ஒண்ணாத வீரம் பத்னிக்கு
நமோ நாராயண சிதம் பிடரி பல்லாண்டு -தோல்விக்கும் ரஷணத்துக்கும் மேல் எழுத்து இடும்–
ராவணன் வீரம் இலக்கானான்–தங்கை அழகில் கலங்கி–தம்பி சீலத்தில் இலக்கானான்

பாடிப் போய்-பாட்டே தாரகமாக போனார்கள் விரஹ தாபம் போக்க பாதேயம் புண்டரீகாஷ நாம சங்கீர்த்தனம் அம்ர்தம்–கட்டு சோறு -ராகவ ஸிம்ஹம் யாதவ ஸிம்ஹம் நர ஸிம்ஹம் ரெங்கேந்திர ஸிம்ஹம்-நால்வரையும் பாடி என்றவாறு – 

தான் உகந்த ஊர் எல்லாம் தன் தாள் பாடி–பாடி போய் பகவானால் கொடுக்கப் பட்ட பலம்-
பாடுகையாலே பலம் ஏற்பட்டு–உபன்யாசம் செய்தால் தான் பலம் வரும் காஞ்சி சுவாமிகள்
மற்றவர் உஜ்ஜீவனம் அடைய வைக்கும் சந்தோசம்–பிள்ளைகள் -பாவை களம் புக்கார்
சிறுவர்களும்–மெய்க் காட்டு கொள்ளும் சங்கேத ஸ்தலம் பாவை களம்–நெல் களம் போர் களம் போலே பாவை களம்-பாலைகள் அறியாமல் போனார்கள்-போனேன் வல்வினையேன் என்பர் பரகால நாயகி –

கீர்த்திமை –
எதிகளுக்கும் நெஞ்சு உளுக்கும்படியான வீர சரித்ரத்தை – உகவாதாருக்கு விட ஒண்ணாத வீரம் உகந்த பெண்களுக்குச் சொல்ல வேணுமோ –
ராவணன் பெருமாள் வீரத்துக்கு இலக்கானான் தங்கை அழகிலே கண் கலங்கினாள் தம்பி சீலத்துக்கு இலக்கானான் –

-பாடிப் போய் –
இவர்களுக்கு பாதேயம் இருக்கிறபடி – வழிக்கு தாரகம் இ றே திரு நாமம் தன் தாள் பாடி -என்னக் கடவது இ றே –
கல்யாண குணங்களை ப்ரீதிக்கு போக்கு வீடாகப் பாடி அதுவே தாரகமாய் போய்

பிள்ளைகள் எல்லோரும்
நாம் சென்று எழுப்ப வேண்டும் பாலைகளும் –உனக்கு முன்னே உணர்ந்து புறப்பட்டார்கள் -நாம் சென்று எழுப்ப வேண்டிய அகில பாகவதரும் –

பாவைக் களம் புக்கார்
கிருஷ்ணனும் தாங்களும் கழகமிடும்-ஓலக்கம் இடம் —சங்கேத ஸ்தலம் புக்கார்கள் – அனந்யார்ஹரான ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் நிரூபகமான
சங்கேத ஸ்தலத்தை பிரவேசித்தார்கள் —அதாவது காலஷேப கூடம்–அவர்கள் போகைக்கு பொழுது விடிந்ததோ என்ன –

வெள்ளி எழுந்து வியாழம் உறங்கிற்றுப்
வெள்ளி உச்சிப் பட்டது–வியாழம் அஸ்தமித்தது–உங்களுக்கு நஷத்ரம் எல்லாம் வெள்ளியும் வியாழமுமாய் இ றே இருப்பது என்ன-அதுவே யன்றி –
பரிசுத்தமான ஞானம் அபிவ்ருத்தமாய்–அஞ்ஞானம் தலை மடிந்தது –
சுக்ரன் -வெள்ளி -சுக்ரோதயம் அருணோதயம் சூர்யோதம்–ப்ரஹச்பதி மறைந்து வெள்ளி எழுந்து
நின்ற குன்றம்நோக்கி நெடுமால் சொல்வீர்–விடிவுக்கு உடல் இல்லை–திரளாக நாங்கள் வந்தோம்–ஈட்டம் கண்டால் கூடுமே
பிரியவே இல்லையே–புள்ளும் சிலம்பின–அது கூட்டில் எழுந்து இருக்கும் பொழுது–ஆகாரம் தேடும் பொழுது சிலம்பின
திர்யக் விருத்தாந்தம் கொண்டோ கால நியதி–நாங்கள் சொல்லவதற்கு விபரீதம்

புள்ளும் சிலம்பின காண் –
புட்கள் உணர்ந்த மாதரம் அன்றிக்கே இரை தேடி சிலம்பி போயிற்றன –மற்றுள்ள பாகவதர்களும் த்வரித்துக் கொண்டு போந்தார்கள் –புலம்பின புட்களும் -போயிற்று கங்குல் புகுந்தது புலரி -என்பர் தொண்டர் அடிப் பொடி ஆழ்வாரும் –

போதரிக் கண்ணினாய் –
புஷ்பம் போலேயும் மான் போலேயும் இருந்துள்ள கண்–அரி என்று மான்
அன்றிக்கே பூவிலே வண்டு இருந்தாப் போலே என்றுமாம் -அரி என்று வண்டு
அன்றிக்கே
போதை ஹரிக்கிற கண் என்றுமாம்–பூவோடு சீறு  பாறு  என்னும் கண் என்னவுமாம் –
ஸ்வச்சமாய் ஸ்லாக்கியமாய் சாராஹ்ராஹியான ஞானத்தை உடையவரே –

குள்ளக் குளிரக் –
ஆதித்யத்து நீர் கொதிப்பதற்கு முன்னே -அவனைப் பிரிந்த வ்யசனம் எல்லாம் நிஸ் சேஷமாய் போம்படி -கண் அழகை நினைத்து கௌரவம் அவன் உபாசகன் -தேடி வர வேண்டும் அஸி தீஷணை புண்டரீகாஷன்
நெடு நீண் கண் -அனைத்து உலகும் உடைய அரவிந்த லோசனன் ஒரு மூலையில் -அவனும் அவன் விபூதியும்
தாயார் கடாஷம் விழிக்க போகாதே போது அரி கண்ணினாய் பூ /மான் போன்ற கண்
பூவில் படிந்த வண்டு போன்ற கண் ஹரதி பூவுடன் சீறு பாறு வென்ற கண் போதுகின்ற அரி உலாவும் மான்
குள்ளக் குளிர -அடுக்குத் தொடர் அதிகமாக செக்க சிவந்து-மீமிசை சொல் -மிகவும் குளிர்ந்து ஆதித்ய கிரணம் பட்டு கொதிக்கும் முன்பே
ஆழ முழுகி விரஹ தாபத்தால் குளிருமே என்று அறியாமல்
முதல் கோபி விரஹ அக்னியால் யமுனை நீர் வற்றி போகுமே -ஒன்றாகவே போகலாம் கிருஷ்ண விரஹ தாபம்-

நீராடாதே –கிருஷ்ண குணங்கள் சேஷ்டிதங்கள் அவஹாகித்து நீராடாதே பள்ளிக் கிடத்தியோ
வசந்த உத்சவம் -தீர்த்தவாரி இரவில் காஞ்சி – தென்கலை குளிக்க வழக்கம் இல்லை காஞ்சி சுவாமி -ஸ்நான வஸ்த்ரம் –
போய் தீர்த்தம் ஆடாதே -பாசுரம் வர -செய்யாதன செய்யோம் தீர்த்தம் ஆடாமல் வந்தாராம் நீராடாமல் பள்ளி கிடத்தியோ
கண்ணாலே -இருவர் கண்ணுக்கும் இலக்கு உன்னுடைய சௌந்த்ர்யம் எங்கள் பேற்றுக்கு உடல்
அவன் படுக்கை மோந்து கிடக்கிறாயே கண்ணன் மடியல் இருக்காமல் பார்த்த பார்த்த இடம் நெல் இருக்க உஞ்ச விருத்தி பண்ணுவையோ

குடைந்து நீராடாதே
கிருஷ்ண விரஹ ஆர- நீராடப் போகாதே நமக்கு கிருஷ்ண விச்லேஷம் பிறவாமைக்கும் கிருஷ்ண குணங்களிலே அவஹாகித்து அனுபவிக்கப் பெறாதே
கால ஷேப கூடத்திலே பிரவேசித்து–பகவத் அனுபவத்தைப் பண்ணாதே -தனித்து குணானுபவத்தைப் பண்ணுகிறாயோ

போதரிக் கண்ணினாய்
உன் கண்ணாலே கிருஷ்ணனை தோற்பித்து–அவன் கண்ணாலே குமிழி நீர் உண்ணப் பண்ணாதே–நெடுங்கண் இள மான் இவள்
அணைத்து உலகமுடைய அரவிந்த லோசனன் அவன்–இருவர் கண்ணுக்கும் இலக்கானவர்கள் இறே இவர்கள் –
உன்னுடைய சௌந்தர்யம் எங்கள் பேற்றுக்கு உடல் என்று இருந்தோம் —அங்கன் இன்றிக்கே இழவுக்கு உடலாகா நின்றதோ –

பள்ளிக் கிடத்தியோ –
கிருஷ்ண ஸ்பர்சம் உடையதோர் படுக்கையை–மோந்து கொடு கிடக்கிறாயோ-விளைந்து கிடக்க உதிர் நெல் பொறுக்குகிறாயோ –

பாவாய் நீ –
தனிக் கிடை கிடக்க வல்லள் அல்லையே நீ -தனித்து குணாநுபவம் பண்ண வல்லையோ நீ
பாவாய் -கொல்லி அம் பாவை -பதி விரதை நிருபாதிக ஸ்த்ரீத்வம்

நன்னாளால் –
கிருஷ்ணன் கிடாய் பெண்கள் கிடாய் என்று நாட்டாரும் இசைந்து–அவனும் நாமுமாய் ஜலக்ரீடை பண்ணி
அவன் மடியிலே சாயலாம் காலத்தைப் பெற்று வைத்து–படுக்கையை மோந்து கொடு கிடப்பதே –
நன்னாளால் —
மேல் வருகிற நாள் ராவணாதிகளைப் போலே பிரிக்கிற நாள் இ றே-சத்வோத்தரமான காலம் நேர்பட்ட படி என் தான் –
நல் நாள் காலம் போய் கொண்டே இருக்கும் -கிருஷ்ண அனுபவம் பெரியவர் கொடுத்து இருக்க வீணாக கழிப்பதே
பரம பதத்தில் உள்ளாறும் கைங்கர்யம் துடிக்க கிருஷ்ணன் கிடாய் பெண்கள் கிடாய் -ஆறி இருக்கிறது என்ன
மேய்ச்சல் கடையிலே அசை இடுவார் உண்டோ
நல் நாள்
ஆண்டாள் -பட்டர் இடம் தீர்த்தம் தாரும் பெரிய திரு நாளில் இந்த ஏகாதசி எங்கே தேடி கண்டு பிடித்தீர்கள் –
கைங்கர்யம் செய்ய உடம்பில் பலம் வேண்டும் ஏகாதசி உபவாசம் கைங்கர்ய விரோதி
நித்யம் பெருமாள் அனுபவம் ஏகாதசி நினைவு எப்படி வரும் – நல் நாள்

கள்ளந்தவிர்ந்து கலந்து –
கள்ளமாவது -தனியே கிருஷ்ண குண சே ஷ்டிதங்களை நினைத்துக் கிடக்கை–அத்தை தவிர்ந்து எங்களோடு கலந்து
எங்களுக்கு உன்னைக் காட்டாதே மறைக்கை யாகிற–ஆத்மா அபஹாரத்தை தவிர்ந்து எங்களோடு கல -என்றுமாம்
சேஷத்வத்தை அபஹரித்தால் சேஷியை ஷமை கொள்ளலாம்–சேஷித்வத்தை அபஹரித்தால் பொறுத்தோம் என்பார் இல்லை –குற்றம் நின்றே போம் இத்தனை —கலந்து -குள்ளக் குடைந்து நீராடாதே பள்ளிக் கிடத்தியோ -என்று அந்வயம்
உன்னை எங்களுக்கு காட்டாமல் இருக்கிற களவை விட்டு எங்களோடு ஒரு நீராக கலந்து எங்கள் சத்தையை உண்டாக்காய்

கள்ளம் தவிர்ந்து-
தனியே கிருஷ்ண குணங்களை நினைந்து இருப்பது கள்ளம் – பாகவதர்கள் -இவ்வளவு பேர் எங்கள் உடன் கலந்து
அவன் உடன் கலந்த உடம்பை காண ஆசைப் படும் பரமாத்மா அபஹாரம் இங்கே ஏகாந்த அனுபவம்
சேஷத்வத்தை பொதுவாக உண்பதனை நீ தனியே உண்ண புக்கால் சேஷி இடம் ஷமை கொள்ளலாம் சேஷித்வத்தை அபஹரித்தால்
சேஷித்வத்தை அபஹரித்தால் யார் இடம் விண்ணப்பிக்க குற்றம் நின்றே போம் உன்னுடைய திரு மேனி காட்டாமல் இருந்தால் பெரிய குற்றம் ஆகும்

கள்ளம் தவிர் மாலை-சாற்றி அருளுகிறாள்
கள்ளம் தவிர்ந்து கலந்தேலோ – கள்வா என்று கூறாதே உன்னைக் கச்சிக் கள்வா என்று ஓதுவது என் கொண்டு
கள்ளம் தவிர்ந்து நந்தன் மதலையையும் காகுத்தனையும்–வருக வருக காகுத்த நம்பி வருக இங்கே
என் சிற்றாயர் சிங்கமே சீதை மணாளா —தென்னிலங்கை கோமானைச் செற்ற மனத்துக்கு இனியான்
என்றும் என் மனதுக்கு இனியானை மணி வண்ணனை -ஆண்டாள் யசோதை பாவத்தில் பெரியாழ்வார் இருவரும் ஒருவரே -கள்ளம் தவிர் என்றுமாம் –
தொண்டர் அடிப் பொடி ஆழ்வார் தனி வ்யக்தியாய் இருக்கட்டும் நாம் எல்லா அர்ச்சா பெருமாளையும் அனுபவிக்கலாம் என்றுமாம்

ஸ்வா பதேசம்
ஸ்வரூப ஞானம் முற்று பெற்று–நாமே எழுந்து செல்லுகை பொருந்தாது என்று இருக்கும் பாகவதரை உணர்த்தும் பாசுரம் இது
போதரிக் கண்ணினாய் -ஞானம் உடைமையை கூறினவாறு
புள்ளின் வாய் கீண்டான்
கருடன்வேதமையன் -வேதத்தின் வாய் கீண்டானை உள்ளே புகுந்து தாத்பர்யமாய் இருக்கிறவனை
பொல்லா அரக்கனை--மமஹாரம் அஹங்காரங்கள் ஒழித்து
பாவைக்களம்--பாகவதர் திரள்
வெள்ளி எழுந்து வியாழன் உறங்கிற்ற--சாத்விக ஞானம் தலை எடுத்து தாமஸ ஞானம் தலை எடுத்து
புள்ளும் சிலம்பின வைதிகர் அத்யயனம் உபக்ரமிக்க வேத கோஷம் செவிப்படா நின்றது
குள்ளக் குளிர–தனியாக பகவத் அனுபவம் செய்யலாமோ இனியது தனி அருந்தேல்

கள்ளம் தவிர்ந்து கலந்து –
ஆத்மா அபஹாரி–இனியது தனி அருந்தேல்–பாவைக்களம்-கால ஷேப மண்டபம் -ஆசை உடையோரை எல்லாம் புக்க விட்டாரே-எம்பெருமானார்

வானமா மலை -சுவாமிகள் –
கோவலர் தம் பொற் கோடி -யாமுனமுனி
நற் செல்வன் தங்கை -ராம மிஸ்ரர் -திரு குமாரத்தியார் சேற்றில் படியாய் கிடந்தது -மணக்கால் நம்பி -மணல் கால் பட்டாதால் –
மனத்துக்கு இனியான் ராம மிஸ்ரர்–போதரிக் கண்ணினாய் புண்டரீகாஷர் உய்யக் கொண்டார்
பிணம் கிடக்க மணம் புணர்ந்தார் உண்டோ–யோக ரகசியம் வேண்டாம் தான் மட்டும் கலந்து அனுபவம் வேண்டாம்-உலகம் உஜ்ஜீவிக்க வைக்க நினைத்த -உய்யக் கொண்டார் –

அனுபவ ஜனித ப்ரீதி காரித கைங்கர்யம் -நல் செல்வம்–ராமாத்வைதம் ஆனதே அயோதியை ராமோ ராமோ
கண்ணன் அல்லால் இல்லை கண்டீரே சரண் திருவாய்ப்பாடி–சீதவாய் அமுதம் உண்டாய் சிற்றில் வந்து சிதையேல்
போதரிக் கண்ணினாய் பாவாய்–கொல்லி அம் பாவாய் -திருவிட எந்தை -உன் மனத்தால் என் நினைந்து இருந்தாய் –
போதம் -ஞானம் அறிவு ஞாய போதினி தத்வ போகினி–போதில் கமலவன்நெஞ்சம் -பெரியாழ்வார் -போதத்துக்கு இல் ஸ்தானம் ஆன கமலம் –
ஞானம் அரிக்கும் கண்ணினாய் -மகா ஞானம் மிக்கவள் –
மாதவத்தோன் புத்திரன் -மீண்ட -பிறப்பகத்தே-வேத வாய் -உன் மக்கள் -ஆதலால் வந்து உன் அடி இணை அடைந்தேன் –
சுடர் ஒளியாய் தன்னுடைச் சோதி —பிறந்தவாறும் வளர்ந்தவாரும் -500 பாசுரம் திருவாய்மொழி -ஆறு மாசம் மோகித்த –
வதுவை வார்த்தை -அதமம் மத்யமமுத்தமம் எது கேட்டானாம் கண்ணன் ஆழ்வார் இடம் -கொக்கு சுட்ட கதை —கீழ் வானம் வெள்ளென்று–வெள்ளி இப்பொழுதா எழும்–சாஸ்த்ரார்த்தம்சொல்ல
சுக்ரோ தைத்ய குரு–வியாழன் தேவதைகளுக்கு வாத்யார்–நல்லவர் காலம் இல்லை–அசுரர்கள் -தலை விரித்து ஆடுகிறார்
கலி கோலாகலம்–அரக்கர் அசுரர்கள் உள்ளீரேல் -பொலிக பொலிக -பொலிக –
புள்ளும் சிலம்பின காண் -சேர்ப்பார்களை பஷி –
குயில் கொக்கு ஹம்சம் கருடன் -நான்கு பறவைகள் –
குட்டி காக்கை கூண்டில் போடுமாம்
பங்குனி 30 -வசந்த காலம் -குயில் கூவும் பஞ்சம ராகம் —அசலாரால் வளர்க்க
உப நயனம் -ஆசார்யர் இடம் கொண்டு சேர்ப்பதே -வேதம் அத்யயனம் முடிந்ததும் க்ரகாச்ரமம் அனுப்புவார் –
கொக்கு -வியாபாரம் -ஓடி மீனோட உரு மீன் வரும் அளவும் காத்து இருக்கும் –
சாஸ்த்ரார்த்தம் அல்பம் அஸ்தரம் பலன் விஷயம் அசாரம் அல்ப -சார தரம்
அசாரம் அல்பம் சாரம் சார தரம் விட்டு சார தமம் -கொள்ள வேண்டும் –
ஹம்சம் -ஷீரம்-சார பூதம் -வடி கட்டி ஜலம் கொண்டு —கொள்ளும் காலத்தில் பரிஷை பண்ணி கொண்டு-நீரை தள்ளி பாலை கொள்ளுவது போலே
கருடன் –
சாஸ்திர அனுபவம் படுக்கை–கள்ளம் தவிர்கை -பாகவதர் உடன் சேர்ந்து

தொண்டர் அடி பொடி ஆழ்வார் –
கிருஷ்ணன் ராம–சிலையினால் இலங்கை செற்ற தேவனே–கற்றினம் மேய்த்த எந்தை கழலிணை இருவரையும் சொல்லி அருளி
வச்த்ராபரணம் -துகில் உடுத்தி ஏறினர் பள்ளி எழுந்து அருளாய்–அயோத்தி அம் அரச -கண்ணன் ராமன்
நம் பெருமாள் -வசிஷ்டர் விநயம் எல்லாம் தோற்ற –
பெரிய பெருமாள் யசோதை பிராட்டி வளர்த்த மொசு மொசுப்பு எல்லாம் காணலாம் –
நஷத்ர கதி–பறவைகள் ஒலி- அடையாளம் கதிரவன் வசுக்களும் வந்து ஈண்டி
பெரியாழ்வார் தொண்டர் அடிப் பொடி ஆழ்வார் புள்ளும் சிலம்பின காண் – போதை அரிவதில் கண்ணை உடையவர்-புலம்பின புட்களும் -போயிற்று கங்குல் புகுந்தது புலரி -என்பர் தொண்டர் அடிப் பொடி ஆழ்வாரும் —
குள்ளக் குளிர குளித்து -அந்தணமை ஒழித்திட்டேன்
பழியாக தாசி வீட்டில் மாதரார் -கயலில் பட்டு பாவாய் -அரங்கனை தவிர பாடாத பதி விரதை
நல் நாள் மார்கழி திங்கள் மதி -மார்கழி கேட்டை
கள்ளம் தவிர்ந்து கலந்து -வட்டில்
ஆழ்வார் கோஷ்டியில் கலந்து கள்ளம் தவிர்ந்து -தொண்டர் அடி பொடி –
கல் உயர்ந்த நெடு மதிள் சூழ் -கச்சி நடக்க போவதை திரு மங்கை ஆழ்வார்
கற்றினம் மேய்த்த எந்தை கழலிணை பணிமினீரே சிலையினால் இலங்கை செற்ற தேவனே தேவன் ஆவான்
பிள்ளைகள் எல்லாரும் பாவை களம் புக்கார் –
இரவியர் -வந்து வந்து ஈண்டி -வம்பவர் -அனைவரும் வந்தனர் -சுந்தரர் நெருக்க
வெள்ளி வியாழன் துன்னிய தாரகை மின்னொளி சுருங்கி -புள்ளும் சிலம்பின –தோட்டம் வாழ்ந்த ஆழ்வார்கள்
போதரிக் கண்ணினாய் புஷ்பத்தை பறிப்பதில் கண்ணை உடையவர் குளித்து மூன்று அனலை ஓம்பும் -ஒழித்திட்டேன்
பள்ளிக் கிடத்தியோ அரக்கத்தம்மா பள்ளி எழுந்து அருளாயோ பாவாய் பதி வ்ரதை இவர் தானே
பதின்மர் பாடும் பெருமாள் -பாக்கியம் இல்லையே ஜீயர் அரையர் இடம் சொல்ல
சோழியன் கெடுத்தான்
உச்சி குடுமி பெரியாழ்வார் தொண்டர் அடி பொடி ஆழ்வார் மதுர கவி ஆழ்வார் மூவரும்
நல் நாள் -மார்கழி கேட்டை -மன்னிய சீர் மார்கழி கேட்டை கள்ளம் தங்க வட்டில் திருடி – ஆழ்வார் கோஷ்டியில் கலந்து –

—————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ தொட்டாசார்யர் சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ ஆயி சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம் சரணம்
ஸ்ரீ அழகிய மணவாள பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பூர்வாசார்யர்கள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ ஆழ்வார்கள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

திருமாலை -திவ்யார்த்த தீபிகை சாரம்–

September 26, 2014

ஸ்ரீ விஷ்ணு தர்மம் சாரம் என்பர் –

சதீநாகன் -பாண்டவ ராஜ குலம் நான்கு ஐந்து தலை முறைக்கு பின்பு
ஸ்ரீ சௌவனபகவான் இடம் சென்று சம்சாரிகளுக்கு உஜ்ஜீவனமான
சர்வாதிகாரமான பகவன் நாம சங்கீர்த்தனமே ஆத்மாக்களுக்கு உஜ்ஜீவன உபாயம் என்று அருளிச் செய்ததே ஸ்ரீ விஷ்ணு தர்மம்
திருமாலை அறியாதார் திருமாலை அறியாதவர் ஆவர்
கலியுகம் -289-பிரபவ சம்வச்தரம் -மார்கழி -கிருஷ்ண பஷ சதுர்த்தசி -செவ்வாய் கிளைமை -கேட்டை நஷத்ரம்
வைஜயந்து வனமாலை அம்சம்
திரு மண்டங்குடி திருவவதாரம்
விப்ர நாராயணர் -தேவதவி –
மன்னிய சீர் மார்கழியில் கேட்டை இன்று மா நிலத்தீர்
என் இதனுக்கு ஏற்றம் எனில் உரைக்கேன் துன்னு புகழ்
மா மறையோன் தொண்டர் அடிப் பொடி ஆழ்வார் பிறப்பால்
நான்மறையோர் கொண்டாடும் நாள்-

———————————————————————————————————————–

1-காவலில் புலனை வைத்து
இந்த்ரியங்களை சிறை வித்து
அன்றிக்கே
காவல் இல்லாத படி இந்த்ரியங்களை வைத்து என்றுமாம்
திருநாம வைபவ அதிசயம் சொல்ல
அர்த்த கௌரவத்தாலே சப்தத்தை நியமித்து சொல்லுகிறோம் என்பர் பெரிய வாச்சான் பிள்ளை
அன்றிக்கே
காவல் -எம்பெருமான் என்று கொண்டு -அனைத்துக்கும் அவன் காவலாளன் என்பதால்
பகவத் விஷயத்திலே மீட்டு என்றுமாம்
கலி தன்னைக் கடக்க பாய்ந்து
இவன் க்ருத யுக புருஷன் என்று சொல்லும் படி

உழி தருகின்றோம் பன்மை சம்பந்திகள் அனைவரும் சேர்த்து
ராஜகுல மகாத்ம்யத்தால்
நமன் தமர் தலைகள் மீதே -பன்மைக்கு இணங்க சஞ்சாரம் ஸ்தலம் போருகைகாக
மூ உலகம் உண்டு உமிழ்ந்தமுதல்வா -பரத்வம்
அரங்க மா நகர் உளானே -சௌலப்யம்
இந்த பாசுரம் கொண்டு தேசிகன் யதிராஜ சப்ததியில்
ததன்யமத துர் மதஜ்வலி தசேத சாம்வாதி நாம் சிரஸ் ஸூ நிஹிதம் மயா பதமத ஷிணம் லஷ்யதாம் -என்று அருளிச் செய்கிறார் –

——————————————————————————————————————————————————————————————

2-பச்சை மா மலை போல் மேனி
ச்நேஹோ மே பாமோ ராஜன் த்வயி நித்யம் ப்ரதிஷ்டித
பக்திச்ச நியதா வீர பாவோ நான்யத்ர கச்சதி –
சத்யம் சபே வாரண சைல நாத வைகுண்ட வாசேபி ந மேபிலாஷ-தேசிகம்
அமரர் ஏறு ஆயர் கொழுந்து என்னும் இச்சுவை -திரு நாமங்கள் கூறுதல் மாத்ரமே போதும்
போய் -யான் -விளம்பம் பொறாத யான் -ஏரார் முயல் விட்டு காக்கை பின் போவதே
அரங்கமா நகர் உளானே அச்சுவை பெறினும் வேண்டேன் –
அங்குள்ளார் சீலம் முற்றூட்டாக அனுபவிப்பதை-நீர்மையை – பார்க்க வர
என்னை அங்கே போக விடப் பார்ப்பது என்
பெறினும் -அருமையைச் சொன்னபடி-

———————————————————————————————————————————————————

3-வேத நூல்
கீழ்ப்பாட்டில் பரமபதம் எனக்கு வேண்டா என்ற ஆழ்வாரை நோக்கி
ஆழ்வீர்-உமக்கு பரமபதம் வேண்டாவாகில் கோயிலோடு தோள் தீண்டியான சம்சாரத்திலே இருந்து திரு நாமத்தை அனுபவியும் என்று அருளிச் செய்ய
அது தன்னையும் நிரூபித்தவாறே திரு நாமம் சொல்லுகைக்கு அவகாசம் அரிதாம்படி
துக்க பரம்பரை யாயே இருந்ததே ஆகையால் எனக்கு சம்சாரத்தில் இருப்பும் வேண்டா –என்ன
சம்சாரத்தில் நீர் சொல்லும் குறை என்ன என்று அவன் திரு உள்ளமாக
சம்சாரத்தின் தோஷங்களை இதில் அருளுகிறார்

இத்தால்
பழகிப் போருகிற சம்சார யாத்ரையிலும் ஜூகுப்சை பிறக்கும்படி திரு நாமம் இனிது என்று
அம்முகத்தாலே திரு நாமத்தின் உடைய போக்யதா பிரகர்ஷத்தை சொல்லுகிறது -பெரியவாச்சான்பிள்ளை

அரங்க மா நகர் உளானே -மூன்றாவது விபூதி உண்டே உனக்கு என்கிறார்
கோயில் வாஸம் அடிக்கழஞ்சு பெற்று செல்லா நிற்குமே

யௌவனம் -அதாகும்-

——————————————————————————————————–

4-மொய்த்த வல்வினை –
இது முதல் 14 பாட்டு அளவும்
சம்சாரிகள் கண்டு தளர்ந்து -பகவத் விஷயம் இழந்து தவிக்கின்றார்களே
இனியது தனி அருந்தேல்
துணை தேட்டமாக இருக்குமே -அவர்களை கண்டு
ஆச்சர்யம்
வருத்தம்
வெறுப்பு
நிந்தனை
செய்து அருளுகிறார்
மொய்த்த வல்வினை
நெய் குடத்தை பற்றி ஏறும் எறும்புகள் நிரந்து எங்கும் கைக்கொண்டு நிற்கிற நோய்காள் -பெரியாழ்வார்
மூன்று எழுத்துடைய பேரால்
ருசி பிறந்தால் சொல்லலாமே
மூன்று எழுத்து அதனை மூன்று எழுத்து அதனால் –
ஷத்ரபந்து வியாக்யானம் விஷ்ணு தர்மம் -97 அத்யாயம்
சூர்ய வம்சம் விஸ்வநாதன் மகன்
கோவிந்த நாம சங்கீர்த்தனம்
அந்தணர் குலம் பிறந்து
மேலும் ஸ்ரீ கோவிந்தனை ஆராதனம் செய்து
இத்தனை அடியரானார்க்கு -ஆனுகூல்யலேசம்-உள்ளார்

———————————————————————————————————————————————–

5-பெண்டிரால்
கரைந்து நைந்து
பகவத் விஷயத்தில் ஆழ்ந்தவர்கள்
நினைதொறும் சொல்லும் தொறும் நெஞ்சு இடிந்து உகும் -என்று படும் பாடுகளை
விஷயாந்தரங்களில் படுவதே
தொண்டு பூண்டு அமுதம் உண்ணா -ஹச்த்யத்ரி நாத தவ தாஸ்ய மகா ரசஜ்ஞ-என்று
அறிவுடையார் அடிமையை ஆராவமுதமாக அறுதியிட்டு இருக்க
எச்சில் வாயில் அமுதம் உண்டு என்று மயங்கி ஓடுவாரும் சிலரே
சோறு உகக்குமாறே
மண்ணில் காட்டில் சோற்றுக்கு வாசி அறிந்து ஜீவிக்கிறபடி எங்கனே
நித்தியமான ஆத்மவஸ்துவுக்கு பகவத் சேஷத்வமே தாரகம் என்று அறியாதவன்
அநித்தியமான தேஹத்துக்கு சோறு தாரகம் என்று அறிந்து ஜீவிக்கிறானோ
பித்ராதிகள் ஜீவிக்கிற காண்கிற வாசனை கொண்டு ஜீவிக்கிறான் இத்தனை இ றே
வாசி அறியுமவன் ஆகில் ஆத்மாவுக்கு நன்மை எண்ணானோ
ஒன்றிலே விசேஷ ஞானம் உண்டாகில் மற்றையதிலும் அறிவு உண்டாகாதோ
கரைந்து நைந்து அமுதம் உண்ணா -என இயையும்-

———————————————————————————————————————————————————-

6-மறம் சுவர்
விஷயங்களை போலே
போக்தாவும் அஸ்தரம்
மறம் சுவர் மதிள் எடுப்பார்
ஹிதம் சொல்ல வந்த விபீஷண ஆழ்வானை-த்வாம் து திக் குலபாம்சனம் -என்று சொல்லும் ராவணாதிகள் போல்வார்
பூத பவ்ய கேசவ கேசி ஸூ தன பிரகாராஸ் சர்வ வ்ருஷ்ணீ நாமா பன்நாப யதோஹரி -என்று
அடியாருக்கு மதிளாக சொல்லப் பட்ட எம்பெருமானை விட்டு
மறம் சுவரை பற்றி அநர்த்தம் படுகிறார்களே
புரளும்போது அறியமாட்டீர்
பிராண பிரயாண சமயே கபலாதபித்தை கண்டாவரோதன விதௌ ஸ்மரணம் குத்ஸ் தே-முகுந்தமாலை
அப்போது உங்களால் ஒன்றும் நன்மை தேடிக் கொள்ள முடியாதே
அப்போதைக்கு இப்போதே சொல்லி வைத்தேன் -என்று உபதேசிக்கிறார் என்றுமாம்
அறம் சுவராகி நின்ற
தர்ம சம்ஸ்தாப நார்த்தாய சம்பவாமி யுகே யுகே -தர்மத்துக்கு ரஷகர்
அசந்நேவ ச பவதி அசத் ப்ரஹ்மேதி வேதசேத்-ஆத்மவஸ்து பாழ்த்துக் கிடக்க
சந்தமேனம் ததோ வித்து -சத்தாக்காமல்
புத்தகங்களை-புதிய வீடுகளை – அகவாய்ப் பெருச்சாளி அறுத்துக் கிடக்க
தெருவு பாட்டை தூலும் துரும்பும் வைத்து அலங்கரிக்குமா போலேஆய்த்துஉடம்பை பேணுகை -பெரியவாச்சான் பிள்ளை

—————————————————————————————————————————————————————————————–

7-புலையறம் ஆகி நின்ற
வணங்கும் துறைகள் பலபலவாக்கி மதிவிகர்ப்பால்
பிணங்கும் சமயம் பலபலவாக்கி அவையவை தோறு
அணங்கும் பலபலவாக்கி -திருவிருத்தம்
தற்கச் சமணரும் சாக்கியப் பேய்களும் தாழ் சடையோன்
சொற்கற்ற சோம்பரும் சூனியவாதரும் நான்மறையும் நிற்க
குறும்பு செய் நீசரும்
குடம் பாம்பில் கை இட்டுக் கூருவாரைப் போலே தலை அறுப்புண்டு சாவேன் சத்தியம்
சிலையினால் இலங்கை செற்ற தேவனே தேவனாவான் -என்கிறார்
கலையறக் கற்ற மாந்தர்
சுருதி ஸ்ம்ருதி இதிகாசங்களில் நிலை நின்றவர்களாய்
வேத தாத்பர்யம் கைப் பட்டவர்கள் –
அவர்கள் ஆகிறார் -கூரத் ஆழ்வான் போல்வார் இ றே -பெரியவாச்சான் பிள்ளை
காண்பரோ கேட்பாரோ தான் –
கூரத் ஆழ்வான் இஷ்ட சித்தி -புறமத சுவடி வாசித்துக் கொண்டு இருந்த சிலர் உடன் பொது போக்கி
எம்பெருமானார் சந்நிதிக்கு விளம்பத்து வர
என் இத்தனை விளம்பம் என்று உடையவர் கேட்டருள
ஆழ்வானும் காரணத்தை உள்ளபடி உரைக்க
உடையவரும்
ஹா ஹா கலையறக் கற்ற மாந்தர் காண்பரோ கேட்பாரோ தான் -என்ற அருளிச் செயல் என்னாயிற்று -என்று
புனஸ் ஸ்நானம் செய்வித்து அருளி ஸ்ரீ பாத துளியையும் இடுவித்து அருளினாராம்
சாவேன் சாகேன் பாட பேதங்கள்-

——————————————————————————————————————————————————————————–

8-வெறுப்பொடு
விதி
தைவம் நிஷ்டம் பாகதேயம் பாக்யம் ஸ்திரீ நியதிர் விதி அமர கோசம்
விதி -பாக்யம்–அத்ருஷ்டம் இங்கு
அன்பாக்கி ஏத்தி அடிமைப் பட்டேன் உனக்கு என் பாக்யத்தால் இனி –
அப்படிப் பட்ட அத்ருஷ்டம் இல்லாதவர்கள் சாக்கியர்
அதுவே நோயாகிப் போவது -எம்பெருமானுக்கு அவத்யம் உண்டானால் உயிர் மாய்த்து கொள்ளுவதற்கு
ஈடான உறுதி பிள்ளை திரு நறையூர் அரையர் போல்வார் போல்
போவதே நோயதாகி
முடிந்தோ விலகியோ போதல்

——————————————————————————————————————————————————————-

9-மற்றுமோர் தெய்வம்
ராமவதாரம் பரதசை போலே கற்றினம் மேய்த்த எந்தை உண்டே
மானிடர்காள் உயர்திணையாக சொல்லாமல்
மாநிடங்காள் -என்றது ஒண் தாமரையாள் கேள்வன் ஒருவனையே நோக்கும் உணர்வு இல்லாததால்
உற்ற போது அன்றி உணர மாட்டீர்
அவன் அல்லால் தெய்வம் இல்லை
இரண்டு எதிர்மறை பிரயோகம் -உடன்பாட்டு பொருளை வற்புறுத்திச் சொல்வது

—————————————————————————————————————–

10-நாட்டினான் தெய்வம் எங்கும்
இருக்கும் இறை இருத்துண்ண எவ்வுலகுக்கும் தன மூர்த்தி
நிறுத்தினான் தெய்வங்களாக அத்தெய்வ நாயகன் தானே
அவரவர் விதி வழி அடைய நின்றனரே
தேவதாந்தரங்கள் பக்கல் பரம புருஷார்த்தம் பெற நினைக்கை
சேட்டை தன மடியகத்து செல்வம் பார்த்து இருப்பதுக்கு ஒக்கும்
நம்பிமீர்காள் -பரிஹாச உக்தி
கேட்டீரே அந்ய பரரை துடை தட்டி உணர்த்திக் கூறுகிறபடி

————————————————————————————————————-

11-ஒரு வில்லால் ஓங்கு முந்நீர்
கல்லால் கடலை அணை கட்டி உகந்தாய் -எண்ணா நிற்க இவர் ஒரு வில்லால்
ஓங்கு -இயற்கையான கடலின் கொந்தளிப்பு அல்ல
கையும் வில்லுமாக வீர வரப்பைக் கண்டு கீழ் மண் கொண்டு மேல் மண் எறிந்து காலிலே விழுமா போலே
திருவடிகள் அளவும் வெள்ளம் கொத்தபடி
உலகங்கள் உய்ய செருவிலே அரக்கர் கோனைச் செற்ற
ஒரு பிருந்தாவனம் கொண்டு ஆநிரைகள் புல்லும் தண்ணீரும் பெற்றால் போலே
ஒரு நம் ஆழ்வார் கொண்டு உலகை திருத்தினால் போலே
ராவணன் ஒருவனை முடித்து உலகத்தை வாழ்வித்து அருளினான்
நம் சேவகனார் -அஞ்சலி ஒன்றுக்கே சேவகத் தொழில் செய்யுமவன் – இன்னார் தூதன் என நின்றான்
நம் சேவகனார் மருவியபெரிய கோயில் –
மா முனி வேள்வியைக் காத்து அவபிரதமாட்டிய யடுதிறல் அயோத்தி எம்மரசே அரங்கத்தம்மா –
ராவணவதம் பண்ணி வினையற்ற பின்பும் பிற்பாடர் இழவாமைக்கு இங்கே வந்து சாய்ந்து அருளினான்
காலத்தை கழிக்கின்றீரே-பழுதே பலபகலும் போயின என்று அஞ்சி அழுதேன் என்று
ஞானிகள் அழுகையைக் கேட்டும் பாவிகாள் -காலத்தை கழிக்கின்றீரே-என்கிறார்-

—————————————————————————————————————————————————-

12-நமனும் முற்கலனும் பேச
முத்கல உபாக்யானம் ஸ்ரீ விஷ்ணு தர்மம் -90 அத்யாயம்
க்ருஷ்ணாயா சொல்லி பசு தானம் செய்தான்
யாத்ருச்சிகமாக திரு நாமம் செவிப்பட்டதுக்கே இத்தனை
நரகமே ச்வர்க்கமாகும் ராவணன் இருக்கும் வரை தாமஸ புரி விபீஷணன் அரசாண்டதும் சாத்விக புரி யானதே
ஒருவனுடைய அந்திம சமயத்திலே திருமந்த்ரத்தை உபதேசித்து
இத்தைச் சொல்லாய் என்ன
அவனும் ஆமாகில் சொல்லிப் பார்க்கிறேன் -இத்தையே அநேக உரு சொல்லி
திருமந்தரம் சொல்லாதே செத்துப் போனான்
இரண்டும் அஷரம் ஒத்து இருக்கச் செய்தே சொல்ல ஒட்டிற்று இல்லை இ றே
மெய் எழுத்து நீக்கி எட்டு எழுத்து
அழிய மாந்தர்
திரு நாமம் சொல்ல நாக்கு படைத்த மாந்தர்கள்
தாமுளரே தம்முள்ளம் உள்உளதே தாமரையின் பூ உளதே ஏத்தும் பொழுது உண்டே
நா வாயில் உண்டே நமோ நாரணா என்று ஓவாது உரைக்கும் உரை உண்டே –
அதனுக்கே கரைகின்றேன்
எனக்கு இல்லை எனக்கும் பிறர்க்கும் இல்லை பிறருக்கே -கரைகின்றேன்

———————————————————————————————————————————————————

13-எறியும் நீர்
தம் நெஞ்சோடு தாமே வருந்துகின்றார்
வெள்ளத்தில் இடைப்பட்ட நரியினம் போலே
பொறியின் வாழ்-பொறி இந்த்ரியங்கள்
பொறி இல் அழகு இல்லாத
போற்றி மற்றோர் தெய்வம் பேணப் புறத்திட்டு உம்மை இன்னே தேற்றி வைத்தது
எல்லீரும் வீடு பெற்றால் உலகில்லை என்றே -திருவாய்மொழி

———————————————————————————————————————————-

14-வண்டினம் முரலும் சோலை
சம்சாரிகளை பார்த்து பேசினதுக்கு பிராயச் சித்தமாக போக்யமான சோலை அனுபவிக்கச் செய்தேயும்
மீண்டும் திருவரங்கம் என்னா மிண்டர் -என்கிறார்
அங்குற்றேன் அல்லேன் இங்குற்றேன் அல்லேன் இரு கரையரைப் போலே
மங்களா சாசனத்து ஆள்தேடும் உறைப்பு
திருவரங்கம் என்னா மிண்டர் பாய்ந்து உண்ணும் சோற்றை விலக்கி நாய்க்கு இடுமினீரே
நேமி சேர் தடம் கையினானை நினைப்பிலா வலிநெஞ்சுடை பூமி பாரங்கள் உண்ணும்
சோற்றினை வாங்கி புல்லைத் திணி மினே -பெரியாழ்வார்
இவர் நாய்க்கு இடும் என்கிறார்
யோ சாதுப்யோர்த்த மாதாயா சாதுப்யஸ்சம்ப்ரயச்சதி கல்பகோடி சஹஸ்ராணி சயாதி ஸ்ரேயசாம் பதம்
அசத்துக்களின் பொருளைப் பறித்து சாதுக்களுக்கு இடும்படி சாஸ்திரம்
திருமங்கை ஆழ்வார் அனுஷ்டான பர்யந்தம் வெளிக் காட்டி அருளினார்

 

அண்டர் -இடையருக்கும் தேவர்க்கு பெயர்
—————————————————————————————————————————————————————

15-மெய்யர்க்கே
நன்றி உணர்வு தோன்ற கொண்டாடுகிறார்
ஐயப்பாடு அறுத்த- அழகு -அழகன் இடம் வைக்க கூடாது
அத்வேஷம் முதல்படி
அத்வேஷம் உடையாருக்கு ஸ்வரூபத்தை காட்டிக் கொடுத்தான்
மெய்யர்- தத்வ ஞானம் உடையார்க்கு எண்ணாமல் அத்வேஷம் உடையார்
அர்த்த சுவாரஸ்யத்துக்காக சப்தம் நெருக்கி உரைப்பது சாஸ்திர சம்மதம்
மெய்யாவது ஆஸ்திக புத்தி பொய்யாவது நாஸ்திக புத்தி
விதியிலா என்னைப் போலே -மத்திம தீபமாக
மெய்யர்க்கும் பொய்யர்க்கும்
பழுதே பல பகலும் போயின என்று அஞ்சி அழுத போய்கையாரை போலே
விதியிலா என்னைப் போலே என்கிறார் முன்புத்தைநிலைமையால
கோமான் ஸ்வாமி
சம்பன்னராய் இருக்குமவர்களே யாகிலும் ஒரு காசு விழுந்தவிடத்தே போய் தேடா நிற்பார்கள் ஆய்த்து
தம்தாம் வஸ்துவை விட மாட்டாமையாலே –
உய்யப்போம் உணர்வு
ஆஸ்திக புத்தி
யாத்ருச்சிக ஸூ க்ருதமடியாக நாம் யார் நாம் நின்ற நிலை என் நமக்கு போக்கடி எது -ஆராயும் உணர்வு

—————————————————————————————————————————————————————————-

16 சூதனாகி
ஆதரம் பெருக வைத்த அழகு -அழகன் இடம் வைக்க கூடாது
பக்தி வர்த்தகமான கர்ம ஞானத்திலே நிற்கிறது ஆய்த்து
இவருக்கு வடிவு அழகு
இவருக்கு சம்சயத்தை அறுக்கைக்கும்
ஆதாரத்தை பெருக்குகைக்கும்
சாமக்ரி ஒன்றே யாய்த்து
ஸ்வாபதேசத்தில்
சூதாவது -ஈஸ்வர சேஷன் ஆத்மா உண்டு சர்வ சேஷி அவன் உண்டு பரமபதம் ஒண்டு சாஸ்திரம் உண்டு
என்றால்ஒன்றும் இல்லை என்று
சொன்னவனை மயக்கி நாஸ்திகன் ஆக்குபவன்
கள்வன் -கௌச்துப ஸ்தாநீயனான ஆத்மாவை தன்னது என்கை

—————————————————————————————————————————————————————–

17-விரும்பி
மூன்று கரணங்களும் விமுகராய் இருக்க
இரும்பு போல் நெஞ்சம் -இல்லை-இரும்பு போல் வலிய நெஞ்சம் –
சர்வசக்தனாலும் நிமிர்த்த முடியாத நெஞ்சு
இரும்பை உருக்கி நிமிர வைக்கலாமே
சர்வரச என்பதால் கரும்பினை என்கிறார் கரும்பு போன்றவன் எண்ணாமல்
என் கண்ணினைகள் களிக்குமாறு சதா பச்யந்தி கூட இடத்துக்கு ஒப்பு அன்று
உருகும் வண்ணம் -கோயில் கொண்ட என்பதுடனும் கண்டு கொண்டு என்பதுடனும் இயையும்

————————————————————————————————————————————————————–
18-இனித்திரை திவலை மோத
பறவை திருப் பாற் கடல் அனுபவம்
காவேரி வெள்ளம் கடல் போலே என்னவுமாம்
தனி கிடந்து –
ஒருவாராகிலும் கிடைப்பாரோ என்று அலமாந்து கிடக்கிறான்
தனி -ஒப்பில்லாமையும்
அரசு செய்யும் தாமரைக் கண்ணன்
கண் அழகாலே -அஹம் மம -என்பவர்களை தனக்காக்குகை அரசன் வேலை
தாசோஹம் என்னப் பண்ண வல்ல அழகு
பொங்கோதம் சூழ்ந்த புவனியும் விண்ணுலகும்
அங்காதும் சோராமே ஆள்கின்ற வெம்பெருமான்
செங்கோல் உடைய திருவரங்கச் செல்வனார் -இ றே
இப் ப்ரஹ்மாச்த்ரத்துக்கு அகப்பட்டார் ஆர் என்னில்
நான் தோற்று என்னை எழுதிக் கொடுத்தேன்
சம்சாரிகளுக்கும் இவ்வருகான என்னை தோற்ப்பித்த
கண்களுக்கு இனி வெல்ல ஒண்ணாத நிலம் உண்டோ –
கண்ணனை
கொண்டல் வண்ணனை — கோவலனாய் வெண்ணெய் உண்ட வாயன்
பட்டர் -யசோதை பிராட்டி பிள்ளை மனம் கன்றாமல் தீம்பிலே கை வளரும்படி வளர்த்த மொசு மொசுப்பு எல்லாம்
பெரிய பெருமாள் பக்கலிலே தோற்றி இருக்கும்
வசிஷ்டாதிகளால் ஸூ ஷிதராய் வார்த்து வடிந்த விநயம் எல்லாம்
தோற்றும்படியான சக்கரவர்த்தி திருமகனை ஸ்மரிக்கலாம்படி இருக்கும் நம் பெருமாளைக் கண்டால் -என்பர்-

——————————————————————————————————————————————————————————-

19-குடதிசை முடியை வைத்து
கண் –அவயவ விகாரமே அன்றி ஆஸ்ரயமான உடலே உருகுகிறதே
திக்குகள் சிருஷ்டி பலன் உண்டே -இப்பாசுரத்தால் காட்டி அருளுகிறார்
உடல் நெக்கு உருகுமாலோ பாட பேதம் -நெக்கு கரைந்து

———————————————————————————————————-

20-பாயும் நீர்
அஹம் மம உங்களை போலே அகல முடியுமோ இந்த அழகைக் கண்டபின்
ஒலைப்புறத்திலே கேட்டுப் போகை அன்றிக்கே
தன தாளும் தோளும் முடிகளும் சமனிலாத பல பரப்பி –
சௌந்தர்ய சாகரம் -திவ்ய தேஜஸ் கண்டும் விலக முடியுமோ
மாயனார்
தனது நெடும் கைக்கும் எட்டாதபடி ஓடினேன் ஓடி -என்னையும் பிடித்து இழுத்துக் கொண்டவனுடைய சக்தி மாயமே
தூய அடை மொழி கண்ணுக்கு
ஸ்ரமணீ விதுர ருஷி பத்நிகளை பூதராக்கின புண்டரீகாஷன் நெடு நோக்கு சாபம் இழிந்து என்னப் பண்ணும் இ றே –

——————————————————————————————————————————————————————-

21-பணிவினால் மனமது ஒன்றி
மனம் மநோ வ்யாவருத்தி சிந்தனை
ஒன்றி ஒன்றிவித்து
எம்பெருமானை பணிவதாக முயற்சி செய்தல்
இதர விஷயங்களில் போகிற நெஞ்சை
அவற்றில் நின்றும் மீட்டு
பிராப்த விஷயத்தில் பிரவணம் ஆக்குவோம் என்னும்
உத்யோக மாத்ரமே யாய்த்து இவ்விஷயத்துக்கு வேண்டுவது –
தொழக் கருதுவதே துணிவது சூதே -திருவாய்மொழி
அணியினர்
மகா மேருவை புடைபடத் துளைத்து அது விம்மும் படி அதிலே ஒரு நீல ரத்னத்தை
அழுத்தினால் போலே யாய்த்து கோயில் ஆழ்வாருக்கு உள்ளே பெரியபெருமாள் கண் வளர்ந்து அருளுகிறபடி –
ஸ்ரீ ரெங்காந்தர் மந்திரம் தீப்ர சேஷம் ஸ்ரீ பூமி தத்ரம்யா ஜாமாத்ரு கர்ப்பம்
பச்யேம ஸ்ரீ திவ்ய மாணிக்ய பூஷா மஞ்ஜூஷா யாஸ்துல்ய முன்மீலிதாயா-பட்டர்-

——————————————————————————————————————————————————————————-

22-பேசிற்றே
நிறமுயர் கோலமும் பேரும் உருவும் இவை இவை என்று
அறமுயல் ஞானச் சமயிகள் பேசிலும் அங்கு அங்கு எல்லாம்
உறவுயர் ஞானச் சுடர் விளக்காய் நின்றதன்றி யொன்றும்
பெற முயன்றார் இல்லையால் எம்பிரான் பெருமையையே -திருவிருத்தம்
யதோ வாசோ நிவர்த்தந்தே –
ஆசற்றார் நம் ஆழ்வார் போல்வார்
நாகணை மிசை நம்பிரான் சரணே சரண் நமக்கு என்று ஏக சிந்தையராய் இருக்கும் சித்தோபாய விசுவாசிகள்
மாசற்றார் பெரியாழ்வார் போல்வார்
வடதடமும் வைகுந்தமும் மதிள் த்வாராபதியும்
இடவகைகள் இகழ்ந்திட்டு என்பாள் இடவகை கொண்டனையே -என்றபடி
நித்யவாசம் செய்து அருளுபவன்
என்று சொல்லிக் கொண்டு வணங்கினால் நமக்குள்ளும் நித்ய வாஸம் செய்து அருளுவான்

——————————————————————————————————————————————————

23-கங்கையில் புனிதமாய
பே நைர் ஹசந்தீவ தத் கங்காம் விஷ்ணுபதீத்வ மாத்ரமுகராம் ஹேமாபகா ஹந்த்வகம்-பட்டர்
அழகை கண்டபின் மறக்க மருந்துண்டா சம்சாரிகளே

—————————————————————————————

24-வெள்ள நீர்
கள்வனார்
உண்டியே உடையே என்று உகந்தோடும் சம்சாரிகளையும்
வசப்படுத்திக் கொள்ள வலை வீசுவதால்
கள்வனார் என்கிறார்
செஞ்சொல் கவிகாள் உயிர் காத்து ஆட்செய்மின் திருமால் இரும் சோலை வஞ்சக் கள்வன் மா மாயன் –
கள்வன் என்னாதே கள்வனார் பெரிய தீவட்டி திருடன்
திருடனை பிடிக்க திருடன் வேண்டுமே
ஆத்மாபஹாரி நம் போல்வாரை பிடிக்க கள்வனார் வேண்டுமே
ருஜுவாக வந்தால் கிடைப்பவர்கள் அன்றே
ராம கிருஷ்ணாதி அவதாரங்களில் எதிரம்பு கோத்தவர்கள் இ றே இவர்கள்
தனது உடைமையை பெற வந்து கிடக்கிற கிடையையும்
தாய் கொலை செய்பவனையும் மயங்கப் பண்ணும் அழகு வாய்ந்த திரு முக மண்டலத்தையும்
சேவித்தும் விகாரப் படாமல் தின்னியதாக இருக்கும் நெஞ்சே என்கிறார்
கீழ்ப் பிறந்த விகாரம் எல்லாம்
விஷய வை லஷணயத்தை பற்ற
அசத் சமமாய் இருக்கிறது யாய்த்து இவருக்கு –
இந்த வை லஷன்யத்துக்கு தக்க காதல் கொண்டாய் அல்லை
கள்ளமே காதல் செய்து உன் கள்ளத்தே கழிக்கின்றாயே-கபடமான காதல் கிடாய் என்கிறார்

————————————————————————————————————————————————————————–

25-குளித்து
அந்தணமை தன்னை ஒளித்திட்டேன்
ப்ராஹ்மன்யம் என்பதே உலகில் கிடையாது என்று சொல்லும்படி
சிஷ்டராய் இருப்பார் கண்டால் இன்னான் அதிகரித்த வர்ணத்திலே சிலர் அன்றோ என்று கொண்டு
அவர்களுக்கும் அவத்யமாம்படி திரிந்தேன்
ஒளித்திட்டேன் -கர்ம யோகம் இல்லை
என் கண் இல்லை ஞான யோகம் இல்லை
நின் கணும் பக்தன் அல்லேன் -பக்தி யோகம் இல்லாமை
ஆறி இருக்காமல் கதறுகிறேன்
கைம்முதல் இல்லாரை ரஷிக்க அன்றோ கோயிலில் கிடைக்கை
ஒப்பற்ற கருணைக்கு என்னை விட நீசர் இல்லையே

——————————————————————————————————–

26-போதெல்லாம்
கள்ளார் துழாயும் கணவலரும் கூவிளையும் முள்ளார் முளரியும் ஆம்பலும் முன் கண்டக்கால்
புள்ளாய் ஓர் ஏனமாய் புக்கிடந்தன் பொன்னடிக்கு என்று
உள்ளாதார் உள்ளத்தை உள்ளமாக் கொள்ளோமே
ஆட்டின் கழுத்தில் முலைக்கும் எனக்கும் வாசி இல்லை
காதலால் நெஞ்சு அன்பு கலந்திலேன்
கபடமான அன்பு என்று காட்ட காதலால் அடை மொழி
அங்கும் கவர்ந்து கொள்ளை கொள்வதற்காக வஞ்சனையான அன்பு
இப்படி கபடமான அன்பை அங்கு இருந்து மாற்றி உன்னிடத்தில் செய்வதில் என்ன பலன் என்கிறார்

——————————————————————————————————————————————

27-குரங்குகள்
குரங்குகள் பன்மை – மலையை – ஒருமை -நூக்க
மலைகளால் கடலைத் தூர்கிற இடத்திலே மலைகளுக்கு தொகை உண்டாய்
ஸ்ரீ வானர வீரர்களுக்கு தொகை இல்லாமையாலே
ஒரு மலையை அநேகர் கூடத் தொட்டுக் கொண்டு வருவார்கள் யாய்த்து
ஒரு மலை ஒருவருக்கு பாத்தம் போராதபடி பெரு மிடுக்கராய் இருக்கச் செய்தேயும்
உபாத்யாய ருசி போலே எல்லாரும் கிஞ்சித் கரித்து ஸ்வரூபம் நிறம் பெற வேணும் என்று இருக்குமவர்கள் ஆகையால்
இப்படிச் செய்கிறார்கள் ஆய்த்து
ஸ்வரூப ஞானம் உடையாரோடு இல்லாதாரோடு வாசி அற
துரும்பு எழுந்து ஆடும் படி இ றே
அடிமை கொள்ளுகிறவர் கையும் வில்லுமாய் நின்ற நிலை –
நெஞ்சாலும் நினைக்க வில்லை
அருமருந்தன்ன மானிடப் பிறவியை பாழே போக்கினேன்
குரங்குகள் அணில்கள் கைங்கர்யம் ஆழ்வார்களுக்கு காட்டிக் கொடுத்து அருளினான்

—————————————————————————————————————————————————————–

28-உம்பரால்
ஆஸ்ரித சுலபன்
ஆஸ்ரித பஷபாதன்
செம்புலால் உண்டு வாழும்-நீர் புழு – ஹீன ஜந்துவை எதிரியாக்கி

————————————————————————————————

29-ஊரிலேன்
திவ்ய தேச ஜன்மமும் இல்லை
யாத்ருசிகமாக திவ்ய தேச சேவை பெற காணியும் இல்லை
உறவுகளும் இல்லை
உன்னைப் பற்றினேன் நீ பரம மூர்த்தி
ஒழிக்க ஒழியாத உறவு உண்டே

————————————————————————————————————————-

30-மனத்திலோர்
ந நிந்திதம் கர்த தஸ்தி லோகே சஹச்ர சோயன் நமயா வ்யதாயி –ஆளவந்தார்
எல்லா தீமைகளும் என்னிடம் உள்ளன என்கிறார் இது முதல் ஐந்து பாசுரங்களால்
சினத்தினால் செற்றம் நோக்கி
ஓராளும் ஓர் நோக்கும் நேராக வாய்த்து பார்ப்பது
க்ரூரமாய் பார்க்கும் பார்வை
புனத் துழாய் மாலையானே
என்னைப் போல்வாரை ரஷிக்க தானே தனி மாலை சாத்தி உள்ளீர்

—————————————————————————————————————————————————

31-தவத்துளார்
தனம் படைத்தாரில் அல்லேன்
களவு கண்ட பணத்தால் பகவத் ஆராதனம் செய்தேன் அல்லேன்
தண்மைக்கு எல்லையான ஸ்திரீகளுக்கும் ஆகாதே
அவர்களாலும் பஹிஷ்கரிக்கப் பட்டேன்
நான் ஒருவனே என்கிறார் –
உன்னுடைய விஷயீ காரம் இடையின்றி உள்புகலாமே என்கிறார்

———————————————————————————————————————-

32-ஆர்த்து வண்டு
கார்த்திரள் அனைய மேனி
தேன் வெள்ளத்தை கண்டு கடல் என்று மயங்கிய மேகம் பள்ளி கொண்டால் போல்
கண்ணனே
மேகத்தை விட வ்யாவ்ருத்தி
ஜலத்தை உதறிவிட்டு போகுமே மேகம்
சஜாதீயனாய் வந்து கிட்டி உபகரிக்குமவன்

அவனைக் காணும் மார்க்கங்கள்
கர்ம யோகம் ஞான யோகம் பக்தி யோகம்
அவதார ரஹச்யம் புருஷோத்தம வித்யை
புண்ய ஷேத்திர வாஸம் திருநாம சங்கீர்த்தனம் போல்வன

——————————————————————————————————————

33-மெய்யெல்லாம்
விசுவாசம் உள்ளதால்
வெட்கமும் அச்சமும் இன்றி
திருமுன்பே வந்து நின்றேன்

——————————————————————-

34-உள்ளத்தே
தொண்டுக்கே கோலம் பூண்டு வெள்கிப் போய் என்னுள்ளே விலவறச் சிரித்திட்டேனே
தொடையொத்த துளவமும் கூடையும் பொலிந்து தோன்றிய தோள் தொண்டர் அடிப் பொடி
வேஷ தாரி தொண்டன் தொண்டுக்கே கோலம் பூண்டேன்

———————————————————————————————————————–

35-தாவி யன்று –
சிக்கென கொண்டார்
பாவியேன் -விலகி போனேனே வெறுத்துக் கொண்டு
உன்னை விடேன் என்றதும் செங்கண் மால் ஆனான்

————————————————————————————-

36-மழைக்கு அன்று
பேற்றுக்கு துடித்து கதறுகிறார்
ஆநிரை இடையரில் ஒருவன் போலே கொள்ளாய்
மதுரவாறு சௌலப்ய நதி அடியார்கள் இடம் தேடி பெருகி
ரஷிக்கா விடிலும் விட ஒண்ணாத மதுரம் உண்டே
ஆதி மூர்த்தி
உழைகின்றேற்கு-துடிக்கிற என்னை

——————————————————————————————

37-தெளிவிலாக் கலங்கல் நீர்
துக்தாபிர் ஜனகோ ஜனன் யஹமியம் -பட்டர்
கலக்கம் மாறாத காவேரி
திருவரங்கத்துள் ஓங்கும் ஒளியுளார்
பரமபதத்தில் ஒளி பகல் விளக்கு என்னும் படி யாய்த்து
அந்தகாரத்தில் தீபம் போலே குறைவாளரான சம்சாரிகளுக்கு
உதவப் பெற்ற பின் ஒளி மிக்கு இருக்கிறபடி
நித்ய சூரிகளின் நடுவே இருக்கிறபோது ஆதித்யர்கள் நடுவே ஆதித்யன் இருக்குமா போலே யாய்த்து
இங்கு ஆர்த்தர் மிகவும் உண்டாகையாலே
தத் ரஷணம் பண்ணி ஒளியும் மிகா நிற்கும் அத்தனை
ஓங்கும் –ஓங்கிய ஓங்குகின்ற ஓங்கி கொண்டே இருக்கின்ற –
விபீஷணாதிகளை ரஷித்தால் போலே வில்லும் கோலும் எடுக்க வேண்டியது இல்லையே
குளிர ஒருகால் நோக்கி அருளினால் போதுமே
எளியதோர் அருளும் அன்றே என் திறத்து
குறையை முறையிடும் போது நிந்திக்காமல் எம்பிரானார் என்றது
நன்றி பாராட்டி -முறையை -ஸ்வரூபம் உபாய உபேயங்கள் -உணர்த்தி ருசி உண்டாக்கி
கூப்பீடு கேட்க அவகாசம் கொடுத்து அருளும் உபகாரகன் இல்லையா
அடே பையா ஒரு சொல் போதுமே அளியல் நம் பையல் –

———————————————————————————————————————————————————-

38-மேம்பொருள்
மேல் எழுந்த பொருள் -கர்மம் அடியாக வந்தது -பகவத் விஷயீ காரம் வந்ததும் விலகும் சம்சார சம்பந்தம்
மேவின பொருள் -ஒட்டிக் கொண்டு -செதனனால் பிரிக்க ஒண்ணாத -தேக சம்பந்தம் அவித்யா சம்பந்தம்
மேம்பாட்டை விளைக்கும் பொருள் -தன்னை பற்றினாரை சர்வஞ்ஞராக அபிமானிக்க பண்ணும் -பிரகிருதி பிராக்ருத பதார்த்த சம்பந்தம்
மூன்று வகை நிர்வாஹம்
தேகாத்மா விவேகம் பிறந்து
மமதா புத்தி விட்டு ஒளிந்து
ஸ்வா தந்த்ர்ய புத்தி ஒழிகை
அடுத்து
ஆம்பரிசு அறிந்து கொள்ளுகை
ஆத்மஸ்வரூபம் உணர்ந்து ஸுயம் பிரகாசன் -நித்யன் -உணர்வை குணமாக கொள்பவன் -அணு –
அனன்யார்ஹ சேஷபூதன்-கைங்கர்யமே புருஷார்த்தன் என்று அறிகை
ஆத்மா அபிமான அனுரூபமாக வாய்த்து வ்ருத்தி ஹேதுக்கள் தான் இருப்பது
தன்னை திர்யக்காக அபிமானித்த போது த்ருண சமூஹமாயிற்று வ்ருத்தி ஹேதுவாகக் கடவது
மனுஷ்யோஹம் -என்று அபிமானித்த போது அன்னம் வ்ருத்தி ஹேதுவாகக் கடவது
தேவோஹம் என்ற போது அம்ருதம் வ்ருத்தி ஹேதுவாகக் கடவது
தாசோஹம் என்ற போது கைங்கர்யம் வ்ருத்தி ஹேதுவாகக் கடவது
ஐம்புலன் அகத்தடுக்குகை இங்கு மற்றை நம் காமங்கள் மாற்று போலே
தனக்கே யாக எனைக் கொள்ளும் ஈதே
ஸ்வ பிரயோஜன புத்தி பிரவாதபடி நோக்குகை
காம்பற தலை சிரைத்து உபயாந்தரங்கள் கலசாத படி அஹங்கார கர்ப்பம் நீக்குகி
இப்படி வாழும் சோம்பர் கிடைத்ததும் மகிழ்ந்து உகக்கும் அவாப்த சமஸ்த காமன்
திருக்கண்ண மங்கை ஆண்டான்
தன நாயைக் கொன்றவனை கொன்று தானும் குத்தி மாய்ந்ததை கண்டு
ஒரு தேஹாத்மா அபிமானியான மனுஷ்யன்
இந்த நாய் நம் வாசலை பற்றிக் கிடந்தது என்ற காரணத்தாலேயே
அதன் மேல் இவ்வளவு பரிந்தால்
நாம் பரம செதனான எம்பெருமான் வாசலைப் பற்றிக் கிடந்தால் யமாதிகள் கையில் நம்மை விட்டுக் கொடான் –
பத்தராவிப் பெருமாள் கோயில் வாசலிலே ஸ்வ வியாபாரங்களை எல்லாம் விட்டு சாய்ந்து அருளினார்

———————————————————————————————————————————————————————————————————–

39-அடிமையில் பாகவத வைபவம் சொல்லும் இது முதல் மேல் பாட்டுக்களில்
தொண்டு பூண்டு ஒழுகுவதே மேன்மைக்கு காரணம்
அத்யயனத்துக்கு பலன் வேதத்தின் பொருள் உள்ளபடி அறிந்து நடப்பது தான் என்று
உணராதவர்கள் நான்கு வேதங்களிலும் வல்லராயினும் பலன் இல்லை
குக்கர் ஷூத்ரர்

———————————————————————————————————————————

40-திருமறுமார்பா –
நின்னை சிந்தையுள் திகழ வைத்து மருவிய மனத்தராகில்
உபாயந்தரங்களை பற்றாமல்
பிரயோஜனாந்தரங்களில் பற்று இல்லாமல்
உபாயமும் உபேயமும் அவனே என்று இருக்காய்
மா நிலத்து உயிர் கள் எல்லாம் -இவ்விஷயத்துக்கு அதிகாரி நியமம் இல்லை ஜாதி நியமம் இல்லை

——————————————————————————————————————————

41-வானுளார் அறியலாகா
உச்சிஷ்ட அன்னத்தாலே -அமுது செய்து கை வாங்கின கலத்தில் பிரசாதம் -சம்சாரிகளை பரிசுத்தராக்கும்
அறிவது அரியான்
அகிஞ்சனன் அநந்ய கதி
ஆச்சார்யா விஷயம் அன்ன சேஷம்
சேடம் -எச்சில் பண்ணி மிகுந்த பிரசாதம் ஆச்சார்யர் பக்கல் மட்டுமே

——————————————————————————————————————

42-பழுதிலா
ஒழுகல் ஆறு பழுதிலா பல சதுப் பேதிமார்கள்
பிரமன் முதல் தங்கள் வரையில் நீண்டு வரும் பரம்பரையில்
ஒரு குற்றமும் அற்று இருக்குமவர்களாய்
நான்கு வேதங்களையும் ஒதினவர்களாயும் இருக்குமவர்களே
சதுப் பேதிமார்கள் -விளி சொல் இது எம்பெருமான் விளி
மேலே அரங்கத்தம்மானே ஆழ்வார் விளி
பரஸ்பரம் ஞானம் கொடுத்துக் கொண்டு
என்னைப் போல் கொண்டு ஆராதனம் செய்ய வேண்டும் என்கிறான் இவர்களை பார்த்து
மிலேச்சனும் பக்தனானால் சதுர்வேதிகள் அனுவர்திக்க அறிவு கொடுத்து
குலதைவத்தொடு ஒக்க பூஜை கொண்டு பாவன தீர்த்த பிரசாதனாம் என்கிற
திருமுகப் படியும் -ஆச்சார்ய ஹிருதயம் ஸ்ரீ ஸூ க்தி

————————————————————————————————————————–

43-அமர ஓர் அங்கம் ஆறும்
நுமர்களை பழிப்பர் ஆகில்
அவர்கள் தாம் ஆங்கே புலையர் சண்டாளர் ஆவர்
ஜன்மாந்தரத்தில் இல்லை
ஜென்மத்தை பார்த்து தூஷிப்பர் ஆகில்
நொடிப் பது ஓர் அளவில் -ஒரு நிமிஷ காலத்துக்குள் அந்த ஷணமே

————————————————————————————————————————————

44-பெண்ணுலாம்
நீசமான திர்யக் ஜாதி ஸ்ரீ கஜேந்திர ஆழ்வான்
விஷயீ காரத்துக்கு பாத்ரம் ஆனதே
ப்ரஹ்மாதிகள் நெடும் காலமாக எதிர்பாரா நிற்க
அவர்களையும் எங்களையும் -நித்ய சூரிகள் -அநாதரித்து
ஒரு திர்யக் ஜந்துவின் கால் கடையிலே
அரை குலைய தலை குலைய ஓடிப் போய் விடுவதே
என்று நித்ய சூரிகள் வியக்கும்படி
கண்ணறா உன்னை– கண்ணுறா உன்னை -இரண்டு பாட பேதம்
கண் தயவு அறா அது நித்யமாக பெற்ற உன்னை
தயவில்லா உன்னை பிந்தியபாடம்
அவன் உபகரித்த தசையிலே கண்ணுறா என்கிறது ப்ரீதி தலை மண்டை இட்டுச் சொல்லுகிற வார்த்தை -பெரியவாச்சான் பிள்ளை
முந்தின பாடம் வியாக்யானத்துக்கு சேராது
ஆணைக்கு அன்று அருளை ஈந்த கண்ணுறா அத்யாபகர் -இதுசம்போதனமாய் இருக்கும்
கண்ணுறா உன்னை என்னோ நான்காம் அடி உடன் சேர்த்து
கண்ணறாய்-பிழை அற்ற பாடம் சிதைந்து கண்ணறா கண்ணுறா ஆயிற்று
உன்னை என்னோ களை கணா கருதுமாறே
ஆஸ்ரித பஷபாதியான உன்னை ஜகத்துக்கு பொதுவான ரஷகன் என்பர் மதிகேடர்கள்
தேவா நாம் தானவா நாஞ்ச சாமான்ய மதி தைவதம் -என்கிற பந்தம் கிடக்க
சிலர்க்காக சிலரை அழிக்கிற இவனை சர்வ ரஷகன் என்று நினைக்கலாமோ
களைகண் -ரஷகம்

——————————————————————————————————————————————————————–

45-வளம் எழும்
கவள மால் யானை -களவ மால் யானை பாட பேதம்
இளைய புன் கவிதை ஏலும் எம்பிராற்கு இனியவாறே
இப்பிரபந்தம் கற்றார்க்கு பலம் சொல்லாது ஒழிந்தது
இவ்வுகப்பு தானே அவர்களுக்கு பலமாகையாலே -பெரியவாச்சான் பிள்ளை-

————————————————————————————————————————————————————————————

ஸ்ரீ  P.B.A,ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
தொண்டர் அடிப் பொடி ஆழ்வார்  திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

திரு மாலை-சங்கதி –பெரியவாச்சான் பிள்ளை அருளிய -வியாக்யானம் –

December 10, 2013

ஸ்ரீயபதி கிருபையால்
-யதார்ச்சிகமாக -திரு நாம சந்கீர்த்தனத்தாலே -யமாதிகள் தலையிலே காலை வைத்தேன் -என்றார் முதல் பாட்டில் –

அதனுடைய இனிமையால் பரமபதம் வேண்டாம் என்கிறார் -இரண்டாம் பாட்டில் –

அத்தோடு விரோதிக்கும் சம்சாரமும் வேண்டாம் என்கிறார் -மூன்றாம் பாட்டில் –

பாப பிரசுரர்க்கும் திரு நாமம் சொல்ல அதிகாரம் உண்டாய் இருக்க இவ்விஷயத்தை இழப்பதே என்றார் -நான்காம் பாட்டில்

அஸ்த்ரத்வாதி தோஷ துஷ்டங்களான ப்ராக்ருதங்களைப் பற்றுவார் அவிசெஷஞ்ஞர் என்கிறார் -ஐந்தாம் பாட்டில்

போக்தாவின் நிலை இல்லாமையைச் சொன்னார் ஆறாம் பாட்டில் –

முமுஷூகளாக பிரமித்து இருக்கிற பாஹ்யரைக் குறித்து
ஆஸ்ரயணீய வஸ்துவை உபதேசித்தார் ஏழாம் பாட்டில்

இது கேட்டால் பொறாதவர்கள் என்கிறார் எட்டாம் பாட்டில்

இசைந்தவர்களைக் குறித்து சுலபனான கிருஷ்ணனை ஆஸ்ரயிங்கோள் -என்றார் ஒன்பதாம் பாட்டில்

பிற்பாடர்க்கு உதவும்படி கோயிலிலே சந்நிஹிதர் என்றார் -பத்தாம் பாட்டில்

உறவு அறிந்தார்க்கு அகல ஒண்ணாது -என்றார் இருபதாம் பாட்டிஅதுக்கு கண் அழிவு உடையார் கர்ப்ப நிர்பாக்யர் -என்றார் பதினோராம் பாட்டில்

தாம் பெற்றாலும் பிறர் அநர்த்தம் பொறுக்க மாட்டேன் -என்றார் பன்னிரண்டாம் பாட்டில்

எல்லாரும் திருநாமத்தைச் சொல்லி பிழைப்பது காண் -என்று மனோரதித்தார் –பதிமூன்றாம் பாட்டில்

அவர்களோட்டை சம்சர்க்கத்தால் வந்த விடாய் தீர திரு நாமத்தைச் சொன்னார் -பதினான்காம் பாட்டில் –

சம்பந்த ஜ்ஞானம் பிறப்பித்தபடி சொன்னார் -பதினைந்தாம் பாட்டில்

விஷய அனுரூபமாக பக்தி பெருகின படியைச் சொன்னார் -பதினாறாம் பாட்டில்

கண் களித்த படியைச் சொன்னார் பதினேழாம் பாட்டில்

அது புற வெள்ளம் இட்ட படியைச் சொன்னார் -பதினெட்டாம் பாட்டில்

உடல் உருகின படி சொன்னார் -பத்தொன்பதாம் பாட்டில்

மனசால் பரிச்செதிக்க ஒண்ணாது -என்றார் இருபத்தொராம் பாட்டில்

பாசுரம் இட்டுப் பேச ஒண்ணாது -என்றார் இருபத்திரண்டாம் பாட்டில்

மறக்க ஒண்ணாது என்றார் -இருபத்து மூன்றாம் பாட்டில்

பிறந்த பக்தி விஷய வை லஷண்யத்துக்கு அனுரூபமாய் இராமையாலே அது க்ர்த்ரிமம் -என்றார் இருபத்து நான்காம் பாட்டில்

சாஸ்த்ரியமான பக்த்யாதிகள் இல்லை -என்றார் -இருபத்து ஐந்தாம் பாட்டில்

ஸ்திரீ ஸூ த்ராதிகளுக்கு உள்ள நன்மையையும் இல்லை என்றார் -இருபத்து ஆறாம் பாட்டில்

திர்யக் க்குகளுக்கு உள்ள நன்மையையும் இல்லை -என்றார் இருபத்து ஏழாம் பாட்டில் –

ஆனை தன் இடரிலே நினைத்த நினைவும் இல்லை -என்றார்இருபத்து எட்டாம் பாட்டில்

விலஷண தேச வாஸம் இல்லை -என்றார் இருபத்து ஒன்பதாம் பாட்டில்

இவை இல்லாமை அன்றிக்கே -பிறர்க்கு அநர்த்தன் ஆனேன் -என்றார் முப்பதாம் பாட்டில்

நீச விஷயங்களுக்கும் ஆகாதான் ஒருவன் -என்றார் முப்பத்தோராம் பாட்டில்

இப்படி இருக்க வந்து கொடு நின்ற மூர்க்கன் -என்றார் முப்பது இரண்டாம் பாட்டில்

அதுக்கடியான நிர்லஜ்ஜையை உடையேன் -என்றார் முப்பது மூன்றாம் பாட்டில்

இப்படிப் பட்ட நான் கிட்டி அவத்யத்தை விளைப்பேன் அல்லேன் -என்றார் முப்பத்து நான்காம் பாட்டில்
நீர்மையால் சேர்த்துக் கொண்டான் -என்றார் -முப்பத்து ஐந்தாம் பாட்டில்

விசேஷ கடாஷம் பண்ண வேண்டும் என்று கதறினார் முப்பத்து ஆறாம் பாட்டில்

அது பெறாமே கிலாய்த்தார் -முப்பத்து ஏழாம் பாட்டில்

இப்படி த்வரை உடைய பிரபன்னரை உகத்தி -என்றார் முப்பத்தி எட்டாம் பாட்டில்

அவர்களுக்கு ஜன்மத்தில் தாழ்வால் வரும் குறை இல்லை -என்றார் முப்பத்து ஒன்பதாம் பாட்டில்

அவர்களுக்கு ஹிம்சாதி வ்ருத்தத்தால் உண்டான பலம் அனுபவிக்க வேண்டாம் என்றார் -நாற்பதாம் பாட்டில்

தங்களோடு சம்பந்தித்தாரையும் பரிசுத்தர் ஆக்குமவர் -என்றார் நாற்பத்து ஒன்றாம் பாட்டில்

இவர்கள் நம்பெருமானோபாதி பூஜ்யர் -என்றார் நாற்பத்து இரண்டாம் பாட்டில்

இவர்களை ஜன்ம வ்ருத்தாதிகளாலே குறைய நினைத்தவர்கள் சண்டாளர் -என்றார் நாற்பத்து மூன்றாம் பாட்டில்

ப்ரஹ்மாதிகளுக்கும் துர்லபமான பேற்றை ஒரு திர்யக்குக் கொடுத்தபடி சொன்னார் -நாற்பத்து நான்காம் பாட்டில்

இப்பிரபந்தம் கற்றார்க்கு பலம் அருளிச் செய்தார் நாற்பத்து ஐந்தாம் பாட்டில்

————————————————————————————————————————————————————————-

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
தொண்டர் அடிப்பொடி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரியப்ராடியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திரு மாலை-45–வள வெழும் தவள மாட–பெரியவாச்சான் பிள்ளை அருளிய -வியாக்யானம் –

December 10, 2013

நிகமத்தில் –
குவலயா பீடத்தைப் போக்கினால் போலே
தம்முடைய பிரதிபந்தகத்தைப் போக்கின படியைச் சொல்லி –
பெரிய பெருமாள் உடைய ப்ரீதியே
தமக்கு பிரயோஜனம் என்று முடிக்கிறார் –

——————————————————————————————————————————————————————

வள வெழும் தவள மாட மதுரை மா நகரம் தன்னுள்
கவளமால் யானை கொன்ற கண்ணனை யரங்கமாலைத்
துளவத் தொண்டைய தொல் சீர்த் தொண்டர் அடிப் பொடி சொல்
இளைய புன் கவிதை ஏலும் எம்பிராற்கு இனியவாறே

——————————————————————————————————————————————————————-

வள வெழும் தவள மாட –
அழகு மிக்கு இருப்பதாய்
வெள்ளியாலே செய்தது போலே அதி தவளமான மாடங்களை உடைத்ததாய் -இருக்கை –
திரு அவதரித்த தன்று போகப் பெறாத இழவு தீருகிறார் –
வில் விழவுக்காக கம்சன் கோடித்த படியைச் சொல்லிற்றாகவுமாம்

வளம் -அழகு
எழுச்சி -மிகுதி

மதுரை மா நகரம் தன்னுள் –
பிரதமத்தில் வாமன ஆஸ்ரயமாய்
பின்பு ஸ்ரீ சத்ருன ஆழ்வான் படை வீடு செய்து
பின்பு கிருஷ்ணன் திரு அவதாரம் பண்ணுகையால் உண்டான
பெருமையைச் சொல்கிறது –
இப்படி பகவத் சம்பந்தம் மாறாத தேசம் ஆகையாலே
வைகுந்த மா நகரில் காட்டிலும்
இது வ்யாவ்ர்த்தம் –

கவளமால் யானை கொன்ற கண்ணனை –
கவளம் கொண்டு இருப்பதாய்
பெருத்து இருந்துள்ள
ஆணையைக் கொன்ற கிருஷ்ணனை –
களபமால் -என்று எதுகைக்கு சேர பாடம் ஆனபோது –
களபம் என்று உருவத்தில் பெருத்த யானை -என்றபடி –

கீழே ஆனைக்கு அன்று அருளை ஈந்த -என்றார்
இங்கே ஆனை கொன்ற என்கிறார்
இத்தால்
தேவாநாம் தானவாநாஞ்ச -என்றது அழிந்தது-

அங்கு உள்ளார் விரோதிகளைப் போக்கி தன்னை அனுபவிப்பித்தாப் போலே
இவர் தம் உடைய பிரதிபந்தங்களைப் போக்கி தம்மை அனுபவிப்பித்த படி –
திரு அவதரதித்த அன்று ஒளிந்து
போன ஊரிலே கண் காண வந்து விரோதியை அழியச் செய்த ஏற்றத்தை அனுபவிக்கிறார்-

யரங்கமாலைத் –
அவதாரத்துக்கு பிற்பாட ரான தம்முடைய விரோதியைப் போக்கி
கோயிலிலே வந்தார் ஆய்த்து –

மாலை
ஆஸ்ரித விஷயத்தில் பெரும் பித்தர் ஆனவரை –
விரோதி நிரசனமும்
தத் பூர்வகமான ஸ்வ அனுபவமும்
தன் பேறாய் இருக்கை-
துளவத் தொண்டைய தொல் சீர்த்-
திருத் துழாய் ஆழ்வாருக்கு அடிமை செய்யுமவர்
புருஷார்த்தைன் எல்லையிலே நின்றவர் –
இது தான் ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களுக்கு எல்லாம் அடிமை செய்த படி யாதல் –

துளபத் தொண்டாய –
என்கையாலே -அபசாரம் தட்டாத கைங்கர்யம் -என்கை –
துடை ஒத்த துளபமும் கூடையும் பொலிந்து தோன்றிய தோள்
தொண்டர் அடிப் பொடி -என்னக் கடவது இ றே

தொல்சீர் –
ஸ்வா பாவிகமான பகவத் சேஷத்வத்தின் சீமையிலே –
சஹஜ கைங்கர்யத்தின் உடைய மேல் எல்லை ஸ்ரீவைஷ்ணவ கைங்கர்யம் இ றே –

தொண்டர் அடிப் பொடி சொல் –
இத்தால்
தொண்டர் அடிப் பொடி -என்ற பேரை உடையவர் –
இவருக்கு ஞான ஆனந்தங்கள் அன்று காணும் நிரூபகம்
அடிப்பொடி -என்கையாலே –
தொண்டர் தொண்டர் தொண்டர் தொண்டன் சடகோபன் -என்றாப் போலே இருக்கிறது யாய்த்து –

இளைய புன் கவிதை ஏலும் –
சப்தத்தில் இனிமையும்
கவித்வத்தில் குற்றம் உண்டே யாகிலும்
இளசாய் புல்லிய கவியே யாகிலும் –

எம்பிராற்கு இனியவாறே –
எம்பிரானுக்கு இனிதாய் இருக்கும் இ றே –
கிம்ம்ர்ஷ்டம் ஸூ தவசனம் -என்கிறபடியே
பெரிய பெருமாள் இத்தை உகந்த படி என் என்கிறார் –
பிரஜை மழலைச் சொல்லு தமப்பனார்க்கு இனிதாய் இருக்கும் இ றே –
ப்ரஹர்ஷ யிஷ்யாமி சநாத ஜீவித – என்கிறபடியே
இவ் உகப்பு தானே புருஷார்த்தம் –
இவன் சத்தை யாவது
அவன் ப்ரீதிக்கு கை தொடுமானமாகை

இப்பிரபந்தம் கற்றார்க்கு பலம் சொல்லாது ஒழிந்தது
இவ் உகப்பு தானே அவர்களுக்குப் பலம் ஆகையாலே
இவ் வாழ்வாரை உகந்தாப் போலே
இப்பிரபந்தம் கற்றாரையும்
பெரிய பெருமாள் உகந்து அருளுவார் -என்கை –
ப்ரியதே சததாம் ராம -என்று
ஸ்ரீ ராமாயணம் கற்றார் உடைய பலம் போலே
இப்பிரபந்தம் கற்றார் உடைய பலமும் –

——————————————————————————————————————————————————–

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
தொண்டர் அடிப்பொடி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரியப்ராடியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திரு மாலை-44 –பெண்ணுலாம் சடையினானும்–பெரியவாச்சான் பிள்ளை அருளிய -வியாக்யானம் –

December 10, 2013

கீழ் பிரதிபாதித்த அர்த்தங்கள் உஜ்ஜீவிக்கும் என்னும் இடம்
ப்ரஹ்மாதிகளுக்கும் துர்லபமான பேற்றை
திர்யக் ஜாதியிலே பிறந்த ஒருவன் பெற்ற பின்பு சொல்ல வேணுமோ என்று
அன்யாபதேசத்தாலே ஸ்வ லாபத்தைச் சொல்லித் தலைக்கட்டுகிறார் –

————————————————————————————————————————————————————–

பெண்ணுலாம் சடையினானும் பிரமனும் உன்னைக் காண்பான்
எண்ணிலா யூழி யூழி தவம் செய்தார் வெள்கி நிற்ப
விண்ணுளார் வியப்ப வந்து ஆனைக்கு அன்று அருளை ஈந்த
கண்ணுறா வுன்னை என்னோ களை கணாக் கருதுமாறே

——————————————————————————————————————————————————————-

பெண்ணுலாம் சடையினானும் –
கங்கையானவள் உள்ளே சஞ்சரிக்கும்படி ஜடையை உடையவள் –
கங்கையை ஜடை மேலே அடக்கினேன் என்னும் பிடாரைக் கொண்டு சர்வேஸ்வரனை காணலாமோ –
ஆறு சடைக் கரந்தான் -இத்யாதி –

பிரமனும் –
அவனுக்கு ஜனகனாய் –
ப்ரஹ்மா ப்ரஹ்ம விதாம்வா -என்கிறபடியே
இப்பால் உள்ளார்க்கு -சித்த உபாயம் காட்டில் –
இவ்வளவு அறிவு கொண்டு -எம்பெருமானை அறியப் போமோ –
தன்னால் ஸ்ர்ஷ்டர் ஆனவர்களை தான் பரிச்சேதிக்கும் அத்தனை ஒழிய
அபரிச்சின்னவனான பரிச்சேதிக்கப் போமோ –
கடிக் கமலத்து உள் இருந்தும் காண்கிலான் கண்ணன் அடிக்கமலம் தன்னை -என்னக் கடவது இ றே –

உன்னைக் காண்பான் –
யாதோ வாசோ நிவர்த்தந்தே -என்கிறபடியே
உன் குணங்களில் ஒன்றை அவதி காண மாட்டாத உன்னைக் காண்கைக்காக –
சூரிகள் நித்ய அனுபவம் பண்ணா நின்றாலும் எல்லை காண மாட்டாத உன்னை –
வத்ய பர ப்ராப்தே -என்னக் கடவது இ றே –
பிறரால் அறிய ஒண்ணாத அளவே அன்றியே
உன்னாலும் உன்னை எல்லை காண ஒண்ணாத உன்னை –
தனக்கும் தன் தன்மை அறிவரிய -என்னக் கடவது இ றே –

காண்பான் –
காணப் பெற்றால் பின்னை அன்றோ பிரயோஜனம் சொல்வது
தான தன்னை கண்ணுக்கு விஷயமாக்கி காட்டும் அன்று இ றே காணல் ஆவது –
அல்லது ஸ்வ சாமர்த்தியத்தால் காணும் விஷயம் அன்றே –
நச ஷூ ஷா பச்யதி கச்ச நைனம் -என்றும்
நமாம் ஸாஷூஷாத்ர்ஷ்டும் ப்ரஹ்ம பூதஸ் சசக்யதே – என்றும்
சொல்லக் கடவது இ றே

எண்ணிலா யூழி யூழி தவம் செய்தார் வெள்கி நிற்ப –
நெடும் காலம் தபஸ் பண்ணி
நாம் ஆராய் தபஸ் பண்ணுகிறோம் -என்று லஜ்ஜித்து கை வாங்கி நிற்க –
பிறர் தங்களைக் குறித்து பண்ணும் தபசுக்கு பலம் கொடுக்குமவர்கள் இ றே
இவனை நோக்கி தபஸ் பண்ணுகிறார்கள் –
யுக கோடி சஹஸ்ராணி -என்னக் கடவது இ றே-

வெள்கி நிற்ப –
முதலையின் வாயிலே விழாதே
தபச்சிலே இழிந்து என்ன கார்யம் செய்தோம் என்று லஜ்ஜித்து நிற்கை –
பரமாபதமா பந்நோ மனசா சிந்த யத்தரிம் -என்கிறபடியே
ஆபத்தை முன்னிடாதே தபச்சிலே இழிந்து என்ன கார்யம் செய்தோம் என்று லஜ்ஜித்து நிற்கை –
விண்ணுளார் வியப்ப வந்து –
நித்ய சூரிகள்
ப்ரஹ்மாதிகள் இப்படி படா நிற்க
அவர்களையும் எங்களையும் அநாதரித்து –
ஒரு திர்யக்கின் கால் கடையிலே அரை குலைய தலை குலைய வந்து விழுவதே –
எத்திறம் -எத்திறம் -என்று விஸ்மயப்பட –

வந்து –
அவன் இடர்பட்ட மடுவின் கரையிலே வந்து –
சென்று -என்னாதே -வந்து -என்றது –
ஆனைக்கு உதவினது தம் பேறாக இருக்கிறபடி –

ஆனைக்கு-
ப்ரஹ்மாதிகள் உடைய ஜன்ம உத்கர்ஷத்தை ஆதல் –
இவனுடைய ஜன்ம அபகர்ஷத்தை யாதல்
இவற்றை ஒன்றும் பாராதே
ஆபத்தை பார்த்து
ரஷித்தபடி –

அன்று –
ஸ்வ பலம் அற்ற அன்று –
கஜ ஆகர்ஷே தே தீரே -என்று
சென்ற காலத்தில்இவனோடு ப்ரஹ்மாதிகளோடு வாசி இல்லை –
அன்று ஒரு முதலையின் கையில் அகப்பட்ட ஆனைக்கு அருளை ஈந்தாய் –
இன்று அஞ்சு முதலையில் கையில் அகப்பட்ட எனக்கு அருளாய் –
ஆனை ஆயிரம் சம்வத்சரம் நோவு பட்டது –
நான் அநாதி காலம் நோவு பட்டேன் –
அவன் அகப்பட்டது மடுவிலே
நான் அகப்பட்டது சம்சார சாகரத்திலே இ றே –

அருளை ஈந்த –
அருளுகை யாவது முதலையின் வாயில் நின்றும் மீட்டு
அவனுடைய நொந்த காலைத் திருக் கையால் தடவி அருளி
ஆச்வசிப்பித்து
அவன் கையில் பூவைத் தன் திருவடியில் இடுவித்துக் கொள்ளுகை –
அப்படி என்னையும் விஷயாந்தரங்களில் நின்றும் மீட்டு
இழந்த காலத்துக்கு சாந்த்வனம் பண்ணி இ றே
அடிமையில் மூட்டுவது-

கண்ணுறா –
அவன் உபகரித்த தசையிலே –
கண்ணுறா -என்கிறது ப்ரீதி தலை மண்டை இட்டுச் சொல்லுகிற வார்த்தை –
ஸ்வ லாபத்தில்-ஸ்வ யத்னத்தாலே லாபிக்க இழிவாரைப் பாராதே
அகிஞ்சனர் பக்கலிலே முழு நோக்காய் இருக்கிற இது
என்ன சுணை உடைமை
என்ன பும்ஸ்த்வம்
ஸ்வ சாமர்த்யத்தைப் பொகட்டு
தங்கள் வெறுமையை முன்னிட்டு
உன்னைக் காலிலே விழ விட்டுக் கொள்ள மாட்டாதே
ஜகத்து இழப்பதே

வுன்னை என்னோ களை கணாக் கருதுமாறே –
ஆஸ்ரித பஷ பாதியான உன்னை –
ஜகத்துக்கு பொதுவான ரஷகன் என்று சொல்வார்கள் மதி கேடர்கள் -என்கிறார் –
தேவாநாம் தானவாநாஞ்ச சாமான்ய மதி தைவதம் -என்கிற பந்தம் கிடக்க
சிலர்க்காக சிலரை அழிக்கிற
இவனை சர்வ ரஷகன் என்று நினைக்கலாமோ –

—————————————————————————————————————————————————————–

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
தொண்டர் அடிப்பொடி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரியப்ராடியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திரு மாலை-43–அமர ஓர் அங்கம் ஆறும் –பெரியவாச்சான் பிள்ளை அருளிய -வியாக்யானம் –

December 10, 2013

கீழ்ச் சொன்ன ஜன்ம வ்ருத்தாதிகளுக்கு மேலே
ஜ்ஞானாதிகாருமான இவர்கள்
ஜன்ம வ்ருத்தாதிகள் இன்றிக்கே
இந்த ஜ்ஞானம் உடையார் ஆனவர்களை
பகவத் பிரசாதத்தாலே வந்த வை லஷ்ண்யத்தை புத்தி பண்ணாதே
கர்ம நிபந்தனமான ஜன்மாத்ய அபகர்ஷத்தையே புத்தி பண்ணி
தால நினைத்தார்கள் ஆகில்
அந்த ஷணத்திலே அவர்கள் தான் சண்டாளர்கள்
என்கிறார் –

——————————————————————————————————————————————————————

அமர ஓர் அங்கம் ஆறும் வேதம் ஓர் நான்கும் ஓதித்
தமர்களில் தலைவராய சாதி அந்தணர்கள் ஏலும்
நுமர்களைப் பழிப்பர் ஆகில் நொடிப்பது ஓர் அளவில் ஆங்கே
அவர்கள் தாம் புலையர் போலும் அரங்க மா நகர் உளானே –

——————————————————————————————————————————————————————

அமர ஓர் அங்கம் ஆறும்-
அத்விதீயமான ஷட் அங்கங்களையும்
அழகிதாக பாடங்களையும் தரித்து
அர்த்தத்தையும் தரிக்குமவர்கள் ஆகை –
அங்கங்களுக்கு அத்விதீயம் ஆவது
ஓர் அங்கத்தில் ஜ்ஞானம் குறைவு அற உண்டானால் லோகத்தார் அவனை சர்வஞ்ஞன் என்று சொல்லும்படி இருக்கை –
சீஷாயாம் வர்ண சிஷா -இத்யாதி –

வேதம் ஓர் நான்கும் –
வேதங்களுக்கு அத்விதீயம் அபௌருஷேயத்வம் –
பௌருஷேய சப்தங்களில் காட்டில் வ்யாவர்த்தி யாதல் –
தனித் தனியே விநியோக பேதத்தால் வந்த வ்யாவர்த்தி யாதல் –

ஓதித் –
அங்கங்களோடு
வேதங்களோடு
வாசி யற
ஆச்சார்ய உச்சாரண அனுச்சாரண முகத்தாலே கிரஹிக்கை –
இப்படிகளிலாலே -எம்பெருமானை உள்ளபடி அறிபவர்கள் ஆகை –

தமர்களில் தலைவராய –
ஜ்ஞான அனுகூலமான பகவத் விஷயத்தில்
சம்பந்தம் உடையாரில் அக்ரேசரராய் இருக்கை –

சாதி அந்தணர்கள் –
கீழ்ச் சொன்னவை ஷத்ரிய வைஸ்யர்களுக்கும் பொது வி றே –
அவ்வளவு அன்றியே ஜாத்யா பிராமணராய் இருக்கை –

ஏலும் –
கீழ்ச் சொன்னவை ஒருவருக்கும் சித்திக்கும் அது அல்ல –
சித்திக்குமே யாகிலும் –
வைஷ்ணவ நிந்தையில் வந்தால் இவை எல்லாம் அசத் சமம் என்கை –
துர்மானோ பஹதர்க்கு அபசார ஹேதுவுமாய் –
இவை இல்லாதார் தலை மேலே கால் இட்டு திரிகைக்கு உடலாம் இத்தனை –

நுமர்களைப் –
தேவரீர் அபிமானத்துக்கு உள்ளே அடங்கி
பிராப்ய பிராபகங்கள் தேவரீரே என்று அத்யவசித்து –
உடையவனே உடைமைக்கு நிர்வாஹகன் –
உடைமையை விநியோகம் கொள்ளுவானும் அவனே
என்று இருக்குமவர்களை –

பழிப்பர் ஆகில்-
பகவத் பிரபாவத்தை அஹங்காரத்தாலே விஸ்மரித்து –
அவர்கள் உடைய ஜன்ம மாத்ரத்தையே புத்தி பண்ணி –
தங்களைக் காட்டில் குறைய நினைப்பார்கள் ஆகில் –
பழிப்பாகிறது -குற்றம் –
அதாகிறது பகவத் அபசாரங்களில் தலையான அபசாரம் –
உகந்து அருளின நிலங்களிலே த்ரவ்ய மாத்ரத்தையே புத்தி பண்ணி குறைய நினைக்குமா போலே
வைஷ்ணவர்கள் ஜன்ம மாத்ரத்தையே புத்தி பண்ணி குறைய நினைக்கை-

பழிப்பர் ஆகில்–
கொண்டாடுகையே யாய்த்து பிராப்தம் –
அஹங்காரம் ஆகிற ஒரு முசலவன் -பேய்-ஏறி பிரமித்த பொது இ றே அவர்களைக் குறைய நினைப்பது –
இப்படி கூடிற்று ஆகில் –

நொடிப்பது ஓர் அளவில் ஆங்கே –
காலாந்தரே
தேசாந்தரே
தேகாந்தரே -அன்று
அந்த ஷணத்திலே
அவ்விடத்திலே
புனிதம் அன்றே -என்ற நன்மையாலே தீமை வரும் இடத்தில் விளம்பம் இல்லை –

அவர்கள் தாம் புலையர் போலும் –
அத் தேகத்தோடு சண்டாளர்கள் ஆவார்கள் –
த்ரிசங்குக்கு ப்ராஹ்மன சாபத்தாலே கழுத்திலே வீர சங்கிலி தானே வாரானாப் போலே
இவனுக்கும் மார்வில் இட்ட பூணூல் தானே வாராய் விடும் –

தாம் புலையர் –
கீழ் சொன்ன ஜன்மாதிகளில் உத்கர்ஷங்கள் அபிமான ஹேது வாகையாலே
அவை தானே இவர்களுக்கு அநர்த்த ஹேது வாய் விட்டது –
ஜாதி சண்டாளனுக்கு ஒரு காலத்திலே வைஷ்ணவன் ஆகைக்கு அதிகாரம் உண்டு –
இவன் உயர வேறித் தானே விழுந்தவன் ஆகையாலும்
பாகவத அபசாரம் ஆகிற மகா பாபத்தை பண்ணினவன் ஆகையாலும்
அவனிலும் தண்ணியன் கர்ம சண்டாளன் இ றே –
பிள்ளை பிள்ளை ஆழ்வானுக்கு ஆத்மஹிதம் சொன்ன சமனந்தரத்திலே
ஆழ்வான் பணித்த வார்த்தையை ஸ்மரிப்பது –

அரங்க மா நகர் உளானே –
ந ஷமாமி கதாசன -என்ற
தேவரீர்க்கு இ றே -பாகவத அபசாரத்தின் தண்மை தெரிவது –
கர்ம யோக உபாய நிஷ்டர்க்கு ஸ்வ கதமான உபாயாந்தரங்களில்
ந்யூநாதி ரேகங்களைப் பற்றி இருக்கலாம் –
பகவத் சம்பந்தம் கொண்டு பெற இருக்கிற பிரபன்னனுக்கு
பாகவத அபசாரம் ஆகிறது பகவத் சம்பந்தத்தை அறுக்கும் ஆகையாலே பெறவில்லை –
பெறுகைக்கு அவர்கள் சம்பந்தமே அமைகிறாப் போலே
இழக்கைக்கும் அபசாரமே அமையும்
ஆகையால் பிரபன்னனுக்கு பயப்பட்டு நோக்க வேண்டுவது
தேவதாந்தர சம்பந்தமும்
பாகவத அபசாரமும் –ஆகும்
பகவத் விஷயத்தில் ஒரு ஆனுகூல்யம் பண்ண வேண்டுவது இல்லை –
இவை இன்றிலே ஒழிந்தவனுக்கு ஈஸ்வரன் ஸூ லபனாம் –

—————————————————————————————————————————————————————-

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
தொண்டர் அடிப்பொடி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரியப்ராடியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திரு மாலை-42 —பழுதிலா வொழுகலாற்று–பெரியவாச்சான் பிள்ளை அருளிய -வியாக்யானம் –

December 10, 2013

ஜன்ம வ்ர்த்தாதிகளால் குறைய நின்றே
இந்த ஜ்ஞானம் உடையவர்கள்
இந்த ஜ்ஞான விதுரராய்
ஜன்ம வ்ருத்தாதிகளால் உயர்ந்தவர்களுக்கு
சர்வேச்வரனோபாதி பூஜ்யராய்
ஜ்ஞான பிரதான ப்ரதிக்ர ஹவ்யவ ஹாரங்களுக்கும்
அர்ஹர் ஆவார் என்கிறார்

——————————————————————————————————————————————————————–

பழுதிலா வொழுகலாற்றுப் பல சதுப்பேதிமார்கள்
இழி குலத்தவர்கள் ஏலும் எம் அடியார்கள் ஆகில்
தொழுமினீர் கொடுமின் கொண்மின் என்று நின்னோடும் ஒக்க
வழிபட்டு அருளினாய் போல் மதிள் திருவரங்கத்தானே

————————————————————————————————————————————————————————-

பழுதிலா வொழுகலாற்றுப் –
ப்ரஹ்மா தொடங்கித் தங்கள் அளவும் வர நெடுகிப் போகிற
வம்ச பிரவாஹத்திலே ஒரு தோஷம் இன்றிக்கே இருக்குமவர்கள்
அதாகிறது –
உத்பத்திகளிலே யாதல்
ஆசாராதிகளிலேயாதல்
ஒருவகையாலும் ப்ராஹ்மண்ய ப்ரச்யுதி யின்றிக்கே யிருக்கை-

பல சதுப்பேதிமார்கள் –
இவ்வம்சத்தில் சதுர்வேதிகளாய் இருப்பர் அநேகர் -என்கை-
சதுர்வேதா ரிஷயே -என்கிறபடியே
ரிஷி சமராய் இருக்கை –
சதுப்பேதிமார்கள் –என்று சம்போதனை –
ஒழுகல் -நெடுமை
ஆறு -வழி –

இழி குலத்தவர்கள் ஏலும் –
இதில் கீழ்ப் பட்டது இல்லை என்னும் நிஹீன குலத்தில்
பிறந்தார்களே ஆகிலும்

ஏலும் –
பஹூனாம் ஜன்ம நாமந்தே -என்கிறபடியே
அநேக ஜன்ம புண்யங்களின் உடைய அவஸா நத்திலே
ஸ்வரூப ஞானம் பிறக்கும் என்று சொல்லுகையாலே
ஜ்ஞானாதிகராய் இருப்பார்க்கு நிஹீன ஜன்மம் கூடாது –
விதுர தர்ம வ்யாயாதிகளைப் போலே கூடிற்றே யாகிலும் –

எம் அடியார்கள் ஆகில் –
என்னோட்டை அசாதாரண பந்தத்தை அறிந்து
ஜ்ஞான அனுகூலமான ஸ்வ ஆசாரத்தை உடையராகில் –
கைங்கர்யமே எல்லா நன்மைகளுமாக நினைத்து இருக்குமவர்களாய்
ஈஸ்வரனும் இவர்கள் திறத்தில் நாமே இவர்களுக்கு உபாய உபேயங்களும் எல்லா உறவும் என்றும்
நினைத்து இருக்கப் பெறுமவர்கள் –

தொழுமினீர் –
தொழுமின் -நீர் –
நீங்கள் தொழும் கோள்
ஏஷ ஏவ சதா தம –என்கிறபடியே
உங்கள் உடைய வித்யா வ்ர்த்தங்களும்
ஜன்ம உத்கர்ஷங்களும்
மத ஹேதுவாகை யன்றிக்கே -தம ஹேது என்று இருக்கும்
நீங்கள் அவர்கள் காலிலே விழுங்கோள்-
காலேஷ்வபி ச சர்வேஷூ -இத்யாதிகளில் சொல்லுகிறபடியே
பகவத் பிரசாதம் ஒழிந்த சாதனாந்தரங்கள்
பய ஸ்தானம் என்று இருக்கும் நீங்கள் அவர்களை ஆராதியுங்கோள
பரஸ்பர நீச பாவை -என்கிறபடியே ஸ்வரூப ப்ராப்தமான நீச பாவமானது அவர்களுக்கு ஸ்வரூப சித்தம் –
உங்களுக்கு துர்மாநத்தாலே துஷ்கரம் –
அவர்களைத் தொழவே உங்கள் சம்சார பீஜமான துர்மானம் போம் –
எங்கே கண்டோம் என்னில்
கைசிக சம்பந்தம் ப்ராஹ்மன்ய பிரச்யுதியாலே வந்த ப்ரஹ்ம
ராஷசத்வத்தை பிராமணனுக்கு போக்கிக் கொடுக்கக் கண்டோம் இ றே-

கொடுமின் கொண்மின்-
அவர்கள் உங்கள் பக்கல் ஒரு ஜ்ஞான அபேஷை பண்ணில் நீங்கள் ஆதரித்து சொல்லுங்கோள் –
அவர்கள் பகவத் ஜ்ஞானத்தை உங்களுக்கு பிரசாதிக்கில் கேட்டு க்ர்தார்த்தர் ஆகுங்கோள் –
ஜாதி நிபந்தனமான சம்பந்தம் போலே யாதல்
குண நிபந்தனமான சம்பந்தம் போலே யாதல்
நீர் மேல் எழுத்தான சம்பந்தம் அன்று இ றே இவர்களோடு பண்ணும் சம்பந்தம் –
இது யாவதாத்மபாவியான சம்பந்தம் இ றே –

என்று நின்னோடும் ஒக்க வழி பட அருளினாய் போல் –
இப்பாசுரம் பல பிரதரான தேவரீரே அருளிச் செய்த பின்பு இதில் ஒரு சம்சயம் உண்டோ –

நின்னோடும் ஒக்க வழி பட-
எனக்கு மேல் பூஜ்யர் இல்லாமையாலே என் மாத்ரமே யாகிலும்
அவர்களை ஆராதித்து நல் வழி போங்கோள் –

அருளினாய் –
பக்தி ரஷ்டவிதாஹ் ஏஷா யாஸ்மின் ம்லேச்சேபி வர்த்ததே
சவிப்ரேந்த்ரோ முனிச் ஸ்ரீ மான் சயதிச்சை பண்டித
தஸ்மை தேயம் ததோராஹ்யம் –
என்கிறபடியே –

அருளினாய் –
இந்தாஹாச்யம் தேவரீர் கிருபையால் அருளிச் செய்த இத்தனை இ றே –

பூசித்து நல்கி உரைப்பர் தம் தம் தேவியர்க்கே -என்று
பகவத் சம்பந்த யுகதர் உடைய பாவநத்வம்
நித்ய சூரிகளும் தம்தாமுடைய அபிமத விஷயங்களுக்கு சர்வ ஸ்வ தானம் பண்ணினார்களாய் உபதேசிக்கும் அத்தனை இ றே –
மதிள் திருவரங்கத்தானே –
உபதேச மாத்ரமாய்ப் போகாதே கோயிலிலே வந்து
லோக சாரங்க மகா முனிகள் தலையிலே திருப் பாண் ஆழ்வாரை அழைத்து
இவ்வர்த்தத்தை வ்யாபரித்து காட்டிற்று இலீரோ –

மதிள் திருவரங்கத்தானே —
கோயிலிலேமதிளைக் கடக்கில் அன்றோ
தேவரீர் காட்டின இம் மரியாதையைக் கடக்கலாவது –

——————————————————————————————————————————————————————–

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
தொண்டர் அடிப்பொடி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரியப்ராடியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திரு மாலை-41–வானுளார் அறியலாகா –பெரியவாச்சான் பிள்ளை அருளிய -வியாக்யானம் –

December 10, 2013

இவர்களுக்கு ஜன்ம வ்ருத்தங்களால் வரும்
இல்லாமையே அன்று
தங்களோடு சம்பந்தித்த சம்சாரிகளுக்கும்
தங்கள் அங்கீ காரத்தால் பரிசுத்தராம்படியான
உத்கர்ஷத்தை உடையவர்கள் என்கிறார்-

———————————————————————————————————————————————————–

வானுளார் அறியலாகா வானவா என்பாராகில்
தேனுளாம் துளப மாலைச் சென்னியா என்பாராகில்
ஊனமாயினகள் செய்யும் ஊனகாரகர்கள்  ஏனும்
போனகம் செய்த சேடம் தருவரேல் புனிதம் அன்றே –

——————————————————————————————————————————————————————

வானுளார் அறியலாகா –
பிரஹ்மாதிகளால் துர்ஜ்ஞேயமான பரமபதத்தில்
நித்ய வாசம் பண்ணுபவனே –

ஆகா -என்கிறது
சண்டாளன் அக்னி ஹோத்தரத்திலே ஆகாது என்னுமா போலே
நிஷேதத்தை சொல்லிற்று ஆகவுமாம்-
பரணிலே உயர இருந்தால் பரமபத நிலையனை அறியலாமோ –
மனுஷ்யர்களில் காட்டில் வ்யாவ்ர்த்தி உண்டே -அது கொண்டு அங்கே செல்லலாமா –
அகிஞ்சன
அநந்ய கதி –
என்று இருப்பார் அறியும் அத்தை
ஈச்வரோஹம் –
என்று இருப்பார்க்கு அறியலாமோ –
ஆசற்றார் தங்கட்கு அல்லால் அறியல் ஆவனும் அல்லன் -என்னக் கடவது இறே
நீஞ்ச வல்லவனோடு நீந்த மாட்டாதவனோடு வாசி அர கடலை நீந்த ஒண்ணாதாப் போலே
சக்தனோடு அசக்தனோடு வாசி இன்றிக்கே அசாத்தியம் ஆய்த்து பகவத் வைபவம் இருப்பது –
அநந்ய சாத்யே -என்னக் கடவது இ றே –
அச்ப்ர்ஷ்ட சம்சார கந்தனாய் -சுத்த சத்வமயமான விக்ரகத்தை உடையவனாய் இருக்கிரவனுடைய
பெருமையைப் பார்த்தாலும் அவனே உபாயம் ஆக வேண்டும்
குணத்ரய வச்யனான இவன் சிறுமையைப் பார்த்தாலும்
அவனே உபாயம் ஆகவேணும் –
ஸ்வ ரஷணத்தில் பிராப்தி இல்லாத ஸ்வரூபத்தை அனுசந்தித்தாலும் அவனே உபாயமாக வேணும் –

என்பாராகில் –
மநோ பூர்வோ வாக் உத்தர – என்க்ஜிரபடியே
உள் வாயில் அனுசந்தானம் வலிந்து
சொல்லும் சொல்லை உடையவராகை –
இத்தால் –
பிரார்த்தனா மதி சரணாகதி -என்கிறபடியே
உபாய பிரார்த்தனையைச் சொல்லுகிறது –

ஆகில் –
ஸ்வ சாமர்த்தியத்தை விடுகையால் உள்ள அருமையை சொல்லுகிறது –

ஊனமாயினகள் செய்யும் –
வயிறு வளர்க்கைக்காக பர ஹிம்சை பண்ணுமவர்கள்
மத்திய ராத்ரத்திலே மாம்சார்த்திகளாய் வருவார் உண்டாகில்
ஹிம்ச்ய பதார்த்தை பிராணன் போகாமல்
பந்தித்து மாம்சத்தை அறுத்து கொடுக்குமவர்கள்
ஆன்ர்சமச்ய பிரதானர் பிறர்க்காக தங்கள் உடைய மாம்சத்தை அறுத்துக் கொடுப்பார்கள் –
அதற்கு எதிர் தட்டு இது –

ஊனகாரகர்கள் –
தாங்கள் கொள்ளும் அளவன்றிக்கே
பிறரை இடுவித்து கொல்லு விக்குமவர்கள் –
ஜ்ஞானம் பிறப்பதற்கு முன்புத்தை வ்ர்த்தம் சொல்லுகிறது –

ஏலும் –
முன்பு செய்யிலும் இந்த ஜ்ஞானம் பிறந்த பின்பு சம்பவியாது –
பிறர் உடைய ஆர்த்தி காணில் மோஹிக்கில் மோஹிக்கும் இத்தனை –
சர்பாச்யத்திலே அகப்பட்ட மன்டூகத்தின் உடைய ஆர்த்தியைக் கேட்டு
இது ஆர் அறிந்து விடுவிக்கக் கூப்பிடுகிறது -என்று
ஆழ்வான் மோஹித்தான் –

இப்படிப் பட்ட இவன் பர ஹிம்சையில் இழிந்தான் ஆகில்
ஈஸ்வரன் பண்ணுகிற ஹிம்சையோபாதி
ஹித ரூபமாய்த்தே இருப்பது –

போனகம் –
பகவத் விஷயத்திலே சொல்லுமோபாதி யாகிலும் சொல்ல வேணுமே

செய்த சேடம் –
த்வதீய புக்தோ ஜ்ஜித சேஷ போஜினா -என்றும்
கலத்ததுண்டு -என்றும்
சொல்லுகிறபடி அமுது செய்து கை வாங்கின கலசத்தில் பிரசாதம் –

தருவரேல் –
பகவத் பிரசாதம் போலே
பிரயோஜனாந்த பரர்க்கும் பொதுவாய் இருக்குமது அன்றோ இது –
அலாப்ய லாபம் கிட்டிற்று ஆகில் –
ஒரு நாள் பட்டர் பிரசன்னராய் ஜீயருக்கு இட்ட பிரசாதத்தை நினைப்பது –

புனிதம் அன்றே –
தேசாந்தர
காலாந்தர
தேகாந்தரே அன்றியே
ஸ்பர்ச வேதியாய்
இரும்பு பொன்னாப் போலே அப்போதே பரி சுத்தம் –
தத் உச்சிஷ்டம் ஸூ பாவனம் –
பகவத் பிரசாதம் -பாவனம்
இது ஸூ பாவனம்

——————————————————————————————————————————————————————–

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
தொண்டர் அடிப்பொடி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரியப்ராடியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திரு மாலை-40–திரு மறு மார்வ நின்னை–பெரியவாச்சான் பிள்ளை அருளிய -வியாக்யானம் –

December 10, 2013

ஜன்மத்தால் வந்த தண்மை அன்றிக்கே
எத்தனையேனும் தண்ணிய வ்ர்த்தம் உடையாரும்
மேம்போருளில் -சொன்ன ஜ்ஞானத்திலே உண்டார் ஆகில்
அவர்களுக்கு அந்த கர்ம பலம் அனுபவிக்க வேண்டா –
என்கிறார் –

——————————————————————————————————————————————————————–

திரு மறு மார்வ நின்னைச் சிந்தையுள் திகழ வைத்து
மருவிய மனத்தராகில் மா நிலத்து உயிர் கள் எல்லாம்
வெருவறக் கொன்று சுட்டிட் டீட்டிய வினையரேனும்
அருவினைப் பயனது  உய்யார் அரங்க மா நகர் உளானே –

——————————————————————————————————————————————————————-

திரு மறு மார்வ –
திருவையும் மறுவையும்-மார்விலே உடையவனே –
ஸ்ரீ ய பதியான சர்வேஸ்வரனே
ஸ்ரீ வத்ஸ வஷா -என்கிற இது சர்வேஸ்வர சிஹ்னம் இ றே
பிராட்டி திரு மார்பில் எழுந்து அருளி இருக்கிற இருப்பை அனுசந்திக்கிறார் இ றே வாத்சல்யம் தோற்றுகைக்காக –
அலர்மேல் மங்கை உறை மார்பா -என்றும்
நின் வல மார்பினில் வாழ்கின்ற மங்கையும் பல்லாண்டு -என்றும் இ றே
இவர்கள் வார்த்தை இருப்பது
இது தான்
மேம் பொருளில் -மறைத்த லஷ்மீ சம்பந்தத்தை
அதில் நிஷ்டை உடையவர்களுடைய வைபவம் சொல்லுகிற இடத்தில் வெளி இடுகிறார் –
உபாய உபேயங்கள் இரண்டுக்கும் அவள் சம்பந்தமே வேண்டும் என்ற இடம் தோற்றுகைக்காக –

நின்னைச் சிந்தையுள் திகழ வைத்து –
ஸ்ரீ ய பதியான உன்னை உபாயாந்தரங்கள் கலசாமல்
நெஞ்சிலே விளங்கும்படியா அத்யவசித்து
சமிதை பாதி சாவித்திரி பாதி யாக இவன் தலையிலும் சிறிது சகாயம் உண்டாகில்
அவனுடைய உபாயபாவம் திகழாதே மழுங்கும் என்கை –

ரஷிப்பிக்கைக்கு பிராட்டியும்
ரஷிக்கைக்கு ஈஸ்வரனும்
இப்படி அறிந்து துணிகைக்கு தானும் –
அறிவிக்கைக்கு ஆச்சார்யனும் ஒழிய
வேறு ஓன்று வேண்டாது இருக்கை –
வைத்து
என்று இம் மிதுனத்தின் உடைய பவ்யத்தையைச் சொல்லிற்று ஆகவுமாம் –

மருவிய மனத்தராகில் –
இவ்வம்சம் உபாய அத்யாவச்யதைச் சொல்லுகிறது –
பிரயோஜனாந்தரன்களை விட்டு
ஸ்ரீ ய பதியே பிரயோஜனம் என்று அத்ய்யவசித்து இருப்பார்கள் ஆகில்
ஆகில்
என்ற இது –
பிராபக விஷயமாகவுமாம்
பிராப்ய விஷயமாகவுமாம்
இத் துணிவு சேதனன் ஒருவனுக்கு கிட்டுவது அன்று என்னும் இடம் தோற்றுகைக்காக-

மா நிலத்து உயிர் கள் எல்லாம் வெருவறக் கொன்று –
ஒரு ஜந்துவை ஹிம்சிக்கும் போது ஜகத்தடைய
நடுங்கும்படி வாய்த்து நலிவது –
இத்தால் இவனுக்கு ஹிம்சையினுடைய ருசி சொன்னபடி –

சுட்டிட்டு-
சாஸ்த்ராதிகளால் நலியும் அளவு அன்றிக்கே
பிராணனோடே தக்த்தமாக்கி –

ஈட்டிய வினையரேனும் –
ஆம் மகா பாதகங்களை புருஷார்த்தம் ருசி உடையார் அவ்வவோ புருஷார்த்தங்களை ஆதரிக்குமா போலே ஆய்த்து
இவன் இவற்றை ஏறிட்டுக் கொள்ளுவது –
ஜ்ஞானம் பிறந்தவனுக்கு இது சம்பவியாமையாலே
பூர்வ வ்ருத்தத்தைச் சொல்லுகிறது –

ஏலும் –
ஜன்மாந்தர சஹாஸ்ரேஷூ -என்றும்
பஹூனா ஜன்ம நாமந்தே -என்றும் –
அநேக ஜன்ம சம்சித்தா -என்றும்
சொல்கிறபடியே இவனால் இவனுக்கு முன்பு செய்யக் கூடாது –
கூடிற்றே யாகிலும் –

அருவினைப் பயனது உய்யார் –
தாங்கள் தேடி ஜீவிக்கப் பெறார்கள் –
கடலுக்கு தொடுத்த அம்பை மருகாந்தரத்திலே விட்டாப் போலே
அசல் பிளந்து ஏறிடும் அத்தனை
த்விஷிந்த பாப க்ர்த்யாம் -என்னக் கடவது இ றே
அங்கன் இன்றியே
கர்ணன் விட்ட சர்ப்ப சிரச் போலே கிரீடத்தோடு போக்கும் -என்னுதல்
அங்கன் இன்றியே
பகதத்தன் விட்ட சக்தியை மார்பில் ஏற்றாப் போலே
தான் அனுபவித்தல் பொறுத்தேன் -என்னுதல் செய்யும் இத்தனை –
அவன் -சர்வ பாபேப்யோ மோஷ இஷ்யாமி -ஏன்னா நிற்க
இவர்களுக்கு அனுபவிக்க விரகு உண்டோ –

அரங்க மா நகர் உளானே –
இவை எல்லாம் அவதார சமயங்களிலே அன்றோ என்ன
ஒண்ணாத படி அவதாரத்தில் பிற்பாடர்க்கு ஆக வன்றோ
கோயிலிலே வந்து கண் வளர்ந்து அருளுவது –
இது தான் ஈஸ்வரன் ஆசைப் பட்டு போம் இத்தனை ஒழிய
இவ்வதிகாரிகளுக்கு சம்பவியாது
ப்ராமாதிகமான புண்யத்தையும் பாதகம் என்று இருக்கிறவர்கள் பாபத்தில் இழியவோ
மார்வில் இருந்து ந கச்சின் ந அபராத்யதி -என்னுமவள் தானே குறை சொன்னாலும்
என் அடியார் அது செய்யார் -செய்தாரேல் நன்று செய்தார் -என்னும் அவனும் என்னா
பாபங்களில் இழிவார்களா
வாய்க்கரையர் நினைக்கவும் நிலன் அன்று என்க

—————————————————————————————————————————————————————

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
தொண்டர் அடிப்பொடி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரியப்ராடியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

திரு மாலை-39 –அடிமையில் குடிமை யில்லா–பெரியவாச்சான் பிள்ளை அருளிய -வியாக்யானம் –

December 10, 2013

மேல் ஆறு பாட்டும்
இந்த ஜ்ஞானம் உடையார் உடைய
ராஜகுலம் சொல்லுகிறது –
இவருடைய
பயிலும் சுடர் ஒளி
நெடுமாற்கு அடிமை —
இருக்கிறபடி –
ஜன்ம வ்ருத்த ஸ்வ பாவங்களால்
குறைய நின்றார்களே யாகிலும்
இவர்கள் இந்த ஜ்ஞானம் உடையவர்கள் ஆகில்
உத்தேச்யர் -என்கிறார் –
இப்பாட்டால் –
எத்தனையேனும் தண்ணிய ஜன்மங்களில் பிறந்தார்களே ஆகிலும்
இந்த ஜ்ஞானத்தில் நிஷ்டை உடையவர்கள் ஆகில்
திருத் துழாயோ பாதி ஈஸ்வரனுக்கு சிரஸா
வஹிக்கப் படுவர்
என்கிறார்

——————————————————————————————————————————————————–

அடிமையில் குடிமை யில்லா அயல் சதுப பேதிமாரில்
குடிமையில் கடமை பட்ட குக்கரில் பிறப்பரேலும்
முடியினில் துளபம் வைத்தாய் மொய் கழற்கு அன்பு செய்யும்
அடியரை உகத்தி போலும் அரங்க மா நகர் உளானே

————————————————————————————————————————————————–

அடிமையில் குடிமை யில்லா –
கைங்கர்யம் நமக்கு கர்த்தவ்யம் என்று இருக்கும்
அவர்கள் அன்றிக்கே இருக்கை –
கைங்கர்யம் ஆகிறது -சஹஜம் –
அது ஒழியச் செல்லாது இருக்கை யாவது -பிராப்தம் –
அது இன்றிக்கே இருக்குமவர்கள் –

அயல் சதுப பேதிமாரில்
அடிமைக்கு அசலான
சதுர வேதிகளாய் இருப்பாரில் காட்டில் –
வேதத்யயனம் -பண்ணுகிறதுக்கு பிரயோஜனம்
ஈஸ்வரனை உள்ளபடி அறிகையும்
தன்னை உள்ளபடி அறிகையும் –
கைங்கர்யம் ஸ்வரூப அனுரூபமான புருஷார்த்தம் என்று அறிகையும் -ஆய்த்து –
அசல் ஆகையாவது –
இந்த ஜ்ஞானத்துக்கு உடலாக வேத அத்யயனம் பண்ணுகிறோம் என்று அறியாது இருக்கை –
அத்யயன பலம் அர்த்த ஜ்ஞானம் என்று அறியாதவர்கள்
சதுர வேதிகள் ஆனாலும் நிஷ் பிரயோஜனம் -என்கை –

விஷ்ணு பக்தி விஹீ நோயஸ் சர்வ சாஸ்த்ரார்த்த வேத்யபி
ப்ராஹ்மண்யம் தன் நபவேத் தச்யோத்பத்திர் நிரூப்யதாம் –
என்னக் கடவது இ றே –
சர்வத்ர கலு த்ர்ச்யதே -இத்யாதி –

இனி இவர்களில் காட்டில் ஈஸ்வரனுக்கு உத்க்ர்ஷ்டரைச் சொல்லுகிறது மேல் –
குடிமையில் கடமை பட்ட குக்கரில் பிறப்பரேலும் –
வேத விஹிதங்களை அனுஷ்டியாதும்
நிஷித்தங்களை அனுஷ்டித்தும்
போருகையாலே நிஹீன ஜன்மங்களில் பிறந்தவர்களே யாகிலும்
குக்கர் ஆகிறார்
சண்டாளரிலும் தண்ணியர் சிலர் –
பிறப்பரேலும் என்கிறது –
பகவத் ஞானத்துக்கு ஜன்மங்கள் உடைய உத்கர்ஷ அபகர்ஷங்களில் நியதி இல்லை –
சர்வத்ர கலு த்ர்ச்யதே -என்கிறபடியே
இந்த ஜன்மம் எல்லா ஜன்மங்களிலும் சம்பவிக்கும் -என்கை
வேத உப ப்ரஹ்மண அர்த்தமாக அவதரித்த
ஸ்ரீ ராமாயணத்திலே காட்டிலே திரிவார் சில வேடரையும்
வேடுவிச்சிகளையும்
குரங்குகளையும் ராஷசரையும்
மகா பாரதத்திலே விதுர தர்ம வ்யாதாதிகளையும்
பிசாசங்களையும்
இடையரும் இடைச்சிகளையும் கண்டோம் இ றே
பாம்பணை மேல் பள்ளி கொண்டு அருளும்
சீதனையே தொழுவார் விண்ணுளாரிலும் சீரியரே – என்கிறபடியே–

நித்ய சூரிகளில் காட்டில் இங்கே வந்து ஈஸ்வரன்
ஆர்ஜித்தவர்கள் ஆகையாலே இவர் சீரியர் என்கை –
அல்லாத பொன்னில் காட்டில் வேதகப் பொன்னுக்கு ஏற்றம் உண்டு இ றே –

முடியினில் துளபம் வைத்தாய் –
திருத் துழாயோ பாதி சிரஸா வஹிக்கும் அவர்கள் என்கை –
திருத் துழாய் மாலை சர்வேஸ்வரத்துக்கு ஸூ சகம் ஆனாப் போலே
இவர்களால் உன்னுடைய ஈச்வரத்வம் நிறம் பெறும் என்னவுமாம் –

மொய் கழற்கு அன்பு செய்யும் –
ஐம்புலன் அகத்தடக்கி -என்கிறபடியே –

உன் உகப்புக்கு புறம்பானவற்றைப் பொகட்டு
உன் சேவடி செவ்வி திருக் காப்பு -என்று
திருவடிகளுக்கு பரியும் அதுவே யாத்ரையாய்
அத்தையே போக்யமாக நினைத்து இருக்குமவர்கள் –

அடியரை –
கீழ் -உபேயத்தை சொல்லிற்றாய்
இது -உபாயத்தைச் சொல்லுகிறது –
சோம்பர் -என்கிற படியே
ஸ்வரூபத்தை உள்ளபடி உணர்ந்து
ஸ்வ ரஷணத்தில் அந்வயம் இன்றிக்கே இருக்குமவர்கள் –

அடியர் –
அடியில் உள்ளாருக்கும் திருவடிகளேயாய்
தாரகமும் திருவடிகளேயாய் இருக்கை –
நிழலும் அடி தாறும் ஆம் – என்னக் கடவது இ றே –

உகத்தி போலும் –
இப்படி இருக்கும் அவர்களை உகத்தி
இதுக்குப் புறம்பான சதுர வேதிகளைக் காட்டில்
இவர்களை இ றே தேவரீர் உகந்து இருப்பது –

போலும் –
திருத் துழாய் போலும்
முடியினில் துளவம் போல் அடியரை உகப்புதி –

அரங்க மா நகர் உளானே –
நிஹீன ஜன்மாக்களாய்
உனக்கு நல்லராய் இருப்பார்க்கு
முகம் கொடுக்கைக்கு அன்றோ இங்கு வந்து கண் வளர்ந்து அருளுகிறது –
உத்க்ருஷ்டருக்கு முகம் கொடுக்கும் இடத்தில்
பரம பதத்திலே இருக்க அமையாதோ –

——————————————————————————————————————————————————————

பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
தொண்டர் அடிப்பொடி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரியப்ராடியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .