Archive for the ‘திரு நெடும் தாண்டகம்’ Category

திரு நெடும் தாண்டகம்–30–மின்னு மா மழை தவழும் மேக வண்ணா–ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை வியாக்யானம் –

December 25, 2013

அவதாரிகை –

நிகமத்தில் –
ஸ்வ லாபத்தை சொல்லா நின்று கொண்டு
இப்பிரபந்தத்தை அத்யவசித்தவர்கள் உடைய
சாம்சாரிகமான சகல துக்கங்களையும்
தாங்களே முதலரிய வல்லார் –
என்கிறார் –

—————————————————

மின்னு மா மழை தவழும் மேக வண்ணா
விண்ணவர் தம் பெருமானே அருளாய் என்று
அன்னமாய் முனிவரோடு அமரர் ஏத்த
அருமறையை வெளிப்படுத்த அம்மான் தன்னை
மன்னு மா மணி மாட மங்கை வேந்தன்
மானவேல் பரகாலன் கலியன் சொன்ன
பன்னிய நூல் தமிழ் மாலை வல்லார் தொல்லைப்
பழ வினையை முதலரிய வல்லார் தாமே -30-

———————————————————-

மின்னு மா மழை தவழும் மேக வண்ணா –
மின்னி முழங்கி வில் விட்டு
தர்ச நீயமாய் –
வர்ஷியாது இருப்பதொரு வர்ஷூக வலாஹகம் போலே
இருந்துள்ள வடிவை உடையவனே –
ஒரு நீர்ச்சாவியிலே ஒரு காளமேகம் வர்ஷித்தால் போலே
அடி நாயேன் நினைந்திட்டேனே -என்று
இவருடைய ஆர்த்த நாதத்தை கேட்டு -இவருடைய தாபம் எல்லாம் நீங்கும்படியாக
குளிர நோக்கிக் கொண்டு -காளமேக நிபஸ்யாமமான வடிவோடு வந்து
முகம் காட்டின படியைச் சொல்கிறது –

கீழில் பாட்டிலே –
பரோஷ நிர்த்தேசம் பண்ணி இருக்க
இங்கே அபரோஷித்துச் சொல்லுகையாலே -வந்து முகம் காட்டினமை தோற்றுகிறது –
பிரணய ரோஷம் அகிஞ்சித்கரமான தசையிலும்
ஸ்வ தோஷ ஞாபநம் கார்யகரமான படி –

நம் ஆழ்வார் ஜகத் காரணத்வத்திலே உபக்ரமித்து –
அவா வறச் சூழ் அரியை அயனை அரனை -என்று ஜகத் காரணத்தோடு தலைக் கட்டினார்
இவர் வடிவிலே -மணிவுருவில் பூதம் ஐந்தாய் -என்று -உபக்ரமித்து
மின்னு மா மழை தவழும் -என்று வடிவோடு தலைக் கட்டுகிறார் –

விண்ணவர் தம் பெருமானே –
இவ் வடிவைப் படியிட ஜீவித்து இருக்குமவர்களைச் சொல்லுகிறது –
அயர்வறும் அமரர்களுக்கு உன்னை அனுபவிக்க கொடுத்துக் கொண்டு இருக்கிறவனே –
கடலிலே வர்ஷித்தால் போலே அவர்களுக்கு உன்னைக்
கொடுக்குமது ஒரு ஏற்றமோ –
அவர்கள் உன்னை சதா தர்சனம் பண்ணுமா போலே
நானும் உன்னை
சரீர சம்பந்தம் அற்று
சதா தர்சனம் பண்ணும்படி கிருபை பண்ணி அருள வேண்டும்

அருளாய் என்று
பரமபக்தி பர்யந்தமான விடாய் – பிறந்த இடத்திலும் இரக்கமே சாதனம் என்று இருக்கிறார் –
ஆழியான் அருளே -என்று விஷயாந்தர நிவ்ருத்திக்கும்
இரக்கமே சாதனம் -என்கிறார் –
பகவத் அனுபவத்துக்கும் இரக்கமே சாதனம் -என்கிறார்-

அன்னமாய் –
தமக்கு அவன் வந்து தன்னைக் கொடுத்தபடிக்கு
த்ருஷ்டாந்தம் சொல்லுகிறார் –
ப்ரஹ்மாவுக்கு பிரமாணத்தை வெளி யிட்டால் போலே யாய்த்து
தமக்கு பிரேமேய பூதனான தன்னை வெளி இட்ட படியும் –
முனிவரோடு அமரர் ஏத்த
ரிஷிகளோடே கூட ப்ரஹ்மாதிகள் வேத சஷூஸ்சை
இழந்தோம் என்று
தன்னை ஆஸ்ரயித்து ஏத்த –
ரிஷிகளுக்கு ஆத்ம உஜ்ஜீவன அர்த்தமாக பிரமாண அபேஷை உண்டு
ப்ரஹ்மாதிகளுக்கு ஸ்ர்ஷ்டாதி வியாபாரத்துக்கு பிரமாண அபேஷை உண்டு –

அன்னமாய் –
அபௌருஷேயத்வம் குலையாத படி
ஹம்ஸ ரூபியாய் –

அரு மறையை –
பெறுதற்கு அரிய வேதம் –
பெறுதற்கு அரியது பிரமேயம் அன்று –
பிரமாணம் ஆய்த்து –

வெளிப்படுத்த –
பிரமாணத்துக்கு உத்பத்தி விநாசம் ஆவது
பிரகாச -அப்ரகாசங்கள் -என்கை –

அம்மான் தன்னை –
சர்வேஸ்வரன் இவர்களுக்கு வேத பிரதானம்
பண்ணுகைக்கு அடி
உடையவன் ஆகையாலே -என்கை –

மன்னு மா மணி மாட மங்கை வேந்தன்
இவர் தரித்த வாறே
ஊரும் ஸ்திரமான படி –
கல்பாவசாநத்து அளவும் அழிவு இன்றிக்கே
ஸ்லாக்கியங்களான ரத்னங்களாலே
செய்யப்பட மாடங்களை உடைத்தான -திருமங்கை –

மங்கை வேந்தன் –
பஷியின் காலில் விழுந்தவர்
திரு மங்கைக்கு நிர்வாஹகர் ஆனார்

மான வேல் பரகாலன் –
கிஞ்சித் கரிக்கவும் பெற்றார் -என்கை –
அத்தலையிலே பரிவாலே எடுத்த வேல் -இறே –

மான வேல்
கா புருஷன் எடுக்கிலும்
திரு மங்கை மன்னன் ஆக்க வல்ல வேல் –
மான வேல் பரகாலன் -என்னுதல்-

பர காலன் –
கையில் வாளாலும்
பிரதிபாதனத்தாலும்
பிரதிபஷத்தை வென்று
வைதிக மரியாதையை ஸ்தாபித்தவர் –

கலியன் –
உபயத்துக்கும் அடியான மிடுக்கை சொல்கிறது
கலி -மிடுக்கு
அங்கன் இன்றியே
கலி காலத்தை கடிந்தவர் -என்னுதல் –

பன்னிய நூல் தமிழ் மாலை வல்லார் –
பன்னுதல் -பரம்புதல்
ஸ்வரூப ரூப குண விபூதிகள் இத்தனையும்
விளாக்கொலை கொண்டு இருக்கை –
நூல் -சர்வ லஷணோபேதமாய் இருக்கை –
பின்பு லஷணம் கட்டுவாருக்கும் இது கொண்டு செய்ய வேண்டும்படி இருக்கை –
தமிழ் -சர்வாதிகாரமாய் இருக்கை –

மாலை
ஈஸ்வரனுக்கு சிரஸா தார்யமாய் இருக்கை –

தொல்லை இத்யாதி
கார்ய காரண ரூபத்தாலே
அநாதியாய் வருகிற -அவித்யா கர்ம வாசனா ருசி ப்ரக்ருதி
சம்பந்தங்களை
தாங்களே சவாசனமாக போக்க வல்லவர்கள்

வினை
அதாகிறது -புண்ய பாப ரூபமான கர்ம த்வயம்
இது தான் பூர்வோத்தர ராக பிராரப்த ரூபமாய் இருக்கும்
இது தான் அல்லாத
ஜ்ஞான அநுதயம்
அந்யதா ஜ்ஞானம்
விபரீத ஜ்ஞானம்
ஸ்தூல சூஷ்ம ரூபமான அசித் சம்பந்தம்
வாசனா ருசிகளுமாகிற -விரோதி வர்க்கத்துக்கும் உப லஷணம் –

தொல்லைப் பழ வினை –
இவைதான் பழையதாய் இருக்கையும்
அடி காண ஒண்ணாதாய் இருக்கையும் -அதிசயத்தைப் பற்றி சொல்லுதல்
அறவும் பழையதான வினை -என்னுதல் –

தாமே –
இப் பிரதிபந்தங்களை எல்லாம் தாங்களே சவாசனமாக போக்க வல்லார் –
ஈஸ்வரன் முழங்கை தண்ணீர் வேண்டாம் -என்கை –

அருளாய் என்று முனிவரோடு அமரர் ஏத்த -என்று
அவர்களுக்கு விசேஷணம் ஆன போது –
எம்பெருமானைக் கண்ட போதே -என் அவா அறச் சூழ்ந்தாயே –
என்ன சக்தர் அல்லாமையாலும்
கீழில் பாட்டில் போலே இப்பாட்டில் இயலின் பல
ஹானி தோற்றி இராமையாலும்
எம்பெருமான் திரு மேனி வர்ஷூக வலாஹம் போலே இருக்கையாலும்
அயர்வறும் அமரர்களுக்குத் தன்னை புஜிக்க கொடுத்துக் கொண்டு இருக்கும்படியைச் சொல்லுகையாலும்
தாமே வேல் எடுக்க சக்தராகையாலும்
பிரதி பஷத்தை நிரசித்தபடியை அருளுகையாலும்
இப்படிப்பட்ட பேச்சுக்கள் எல்லாவற்றாலும்
தம்முடைய பல ஹானி போய்
தம்முடைய அபேஷிதம் பெற்று
திருப்தரானார் என்னும் இடம்
இப்பாட்டிலே வ்யக்தம் –

முனிவரோடு அமரர் ஏத்த –
அன்னமாய் அருமறையை வெளிப்படுத்த அம்மான் தன்னை –
மன்னு மா மணி மாட மங்கை வேந்தன் மானவேல் பரகாலன் கலியன்
மின்னு மா மழை தவழும் மேக வண்ணா விண்ணவர் தம் பெருமானே அருளாய் -என்று -சொன்ன –
பன்னிய நூல் தமிழ் மாலை வல்லார் தொல்லைப் பழ வினையை முதலரிய வல்லார் தாமே -என்று அந்வயம் –

—————————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

திரு நெடும் தாண்டகம்–29–அன்று ஆயர் குலமளுக்கு அரையன் தன்னை –ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை வியாக்யானம் –

December 24, 2013

அவதாரிகை –

முதல் பத்தில் –
ஸ்வ ஸ்வரூப -பர ஸ்வரூபங்களை நிர்ணயித்து –
ஸ்வரூப அனுரூபமான புருஷார்த்தத்தை நிர்ணயித்து –
தத் விரோதியையும் நிர்ணயித்து –
விரோதி நிவ்ருத்திக்கும் -புருஷார்த்த சித்திக்கும் அனுரூபமான உபாயத்தையும் நிர்ணயித்து –
இத்தனைக்கும் வாசகமான -திரு மந்த்ரத்தை -வாக் இந்த்ரியத்துக்கு விஷயமாக்கி —
இவ் வர்த்தத்தை நெஞ்சுக்கு விஷயமாக்கி –
தெளிந்து கால ஷேபம் பண்ணினார் –

நடுவில் பத்தில் —
கால ஷேப அர்த்தமாக அனுசந்தித்த அனுசந்தானத்து அளவிலே பர்யவசியாதே
கண்ணான் சுழலை இட்டு
கண்ணாலே கண்டு அனுபவிக்கும் படியான ஆற்றாமை விளைந்து –
தான் நினைத்தபடி அனுபவிக்கப் பெறாமையாலே
அப்ரக்ர்திங்கராய் -பிறர் வாயாலே வார்த்தை
சொல்ல வேண்டும்படியான மோஹமாயச் சென்றது –

மூன்றம் பத்திலே –
இவள் தசையைக் கண்ட தோழி இவளை ஆஸ்வசிப்பிக்க வேணும் என்று பூர்வ சம்ஸ்லேஷத்தை முன்னிட
வ்ர்த்த கீர்த்தனம் ஆகையாலே தரித்து நின்று பேசினாள்-

பின்னை
ப்ரஸ்ன பிரதி வசனங்கள் இல்லாமையாலே
பழைய ஆற்றாமையே மேலிட்டு தூத ப்ரேஷணத்தில் அன்வயித்தாள் –

அநந்தரம்
அவன் வந்து முகம் காட்டாமையாலே ப்ரணய ரோஷம் தலை எடுத்தது –
நம் ஆழ்வாரைப் போலே ப்ரணய ரோஷம் நிலை நிற்கில் இறே -அவன் வந்து முகம் காட்டுவது –
அது செய்யாதே நடுவே எளிமைப் பட்டு பழைய ப்ரக்ருதியிலே இழிந்தார் –
விழுந்த இடத்திலும் தரித்து இருக்கலாவது அவன் முகம் காட்டினால் இறே –
அது இல்லாமையாலே
நம் ஆழ்வாருக்கு -முனியே நான்முகனில் -பிறந்த பரம பக்தி -இவருக்கு பிறந்து –
தம்முடைய அநந்ய கதித்வத்தையும் –
ஸ்வ தோஷ பூயஸ்வத்தையும்-முன்னிட்டு
பிரணயியான நீ -எனக்கு முகம் காட்டாது ஒழிவதே -என்று கூப்பிடுகிறார் –

நம் ஆழ்வார் பரத்வத்தையும் அவதாரத்தையும் பற்றிக் கூப்பிட்டார் –
இவருக்கு பராவஸ்தையும் அவதாரம் ஆகையாலே
அவதாரத்தையும் அர்ச்சாவதாரத்தையும் பற்றிக் கூப்பிடுகிறார் –

—————————————————–

அன்று ஆயர் குலமளுக்கு அரையன் தன்னை
அலை கடலைக் கடைந்த அம்மான் தன்னைக்
குன்றாத வலி யரக்கர் கோனை மாளக்
கொடுஞ்சிலை வாய்ச் சரம் துரந்து குலங்களைந்து
வென்றானைக் குன்றெடுத்த தோளினானை
விரிதிரைநீர் விண்ணகரம் மருவி நாளும்
நின்றானைத் தண் குடந்தை கிடந்த மாலை
நெடியானை அடி நாயேன் நினைந்திட்டேனே –29-

———————————————————

பிரணயிநிகளுக்கு முகம் கொடுத்த படியைச் சொல்லுகிறார் –
பிரதமத்தில் நப்பின்னை பிராட்டிக்கு உதவின படியை அருளிச் செய்கிறார் –

அன்று –
அன்றும் இன்றும் போலே காணும் ஆபத்து உள்ளது –
அதாகிறது
நப்பின்னை பிராட்டி உடைய சௌந்த்ர்யத்தைக் கண்டு
இவளைக் காத்தூட்ட வல்லான் ஒரு சமர்த்தன் வரனாக வேணும் என்று பார்த்து
ரிஷபங்களை முன்னிட்டு
இவற்றை நிரசித்தவனுக்கு இவளைக் கொடுக்கக் கடவோம் -என்று சங்கல்ப்பிக்கையாலே –
கிருஷ்ணன் வந்து முகம் காட்டுவதற்கு முன்பு
அன்யார்ஹமாகப் புகுகிறோமோ -என்று நடுங்கின நடுக்கம் இறே அவளது –

ஆயர் குலமளுக்கு –
அபிஜாதையான நப்பின்னை பிராட்டிக்கு
இவளுடைய ஆபிஜாத்யத்துக்கு சதர்சமான குலத்தில் பிறந்தால் அல்லது
இவளை லபிக்க ஒண்ணாது – என்று பார்த்து இறே
ஸ்ரீ நந்த கோபர்க்கு பிள்ளையாய் வந்து பிறந்தது –

அரையன் தன்னை –
ஒரு நாட்டை வன்னியம் அறுத்து
அத்தேசத்தை அனுபவித்ததோபாதி போருமாய்த்து
இவளுடைய விரோதி வர்க்கத்தின் உடைய கனமும்
போக்யதையினுடைய பெருமையும் —
அவளுடைய விரோதி வர்க்கத்தைப் போக்கி
அவளுக்கு உதவினால் போலே
எனக்கு முகம் தர வேண்டாவோ –
என்கிறாள் –

பிராட்டிக்கு உதவின படியை அருளிச் செய்கிறார் –
இவ்விரண்டு அபதானத்தாலும் –
பிராட்டியை லபிக்கைக்காக கடலைக் கடைந்தது –
அவளுடைய தனிமையைத் தீர்க்கைக்காக கடலைக் கடந்தது –
அம்ருத பிரதானமும் குடி இருப்பு கொடுக்கையும் ஆநுஷங்கிகம் -இறே –
அவனுடைய திரு உள்ளத்தை அனுசந்தித்து இறே ஆளவந்தாரும் அருளிச் செய்தார்

அம்மான் தன்னைக் –
உன்னுடைய பிரணயித்வத்தை இழக்கை அன்றிக்கே
ஆநு ஷங்கிகமாகக் கொண்டு
துர்வாச சாபத்தாலே நஷ்ட ஸ்ரீ கரரான இந்த்ராதிகள் வந்து சரணம் புகுர
அவர்களுடைய அஸ்ரீ யைப் போக்கி
அம்ருதப் பிரதானம் பண்ணுகையாலும்
ப்ரஹ்மாதிகள் ராவணனால் குடி இருப்பு இழக்க
அவர்களுக்கு குடி இருப்பு கொடுக்கையாலும்
வந்த பரத்வத்தை இழக்கக் கிடாய் புகுகிறாய் -என்கிறாள்-

குன்றாத வலி –
தோள் வலி யாகில் இறே போது செய்வது
வர பலம் ஆகையாலே போது செய்யாது இறே

யரக்கர் கோனை மாளக் –
அவ் வர பலத்தையே ஆலம்பனமாகக் கொண்டு
பர ஹிம்சையே யாத்ரையாய் இருக்கும் –
ராஷச ஜாதிக்கு எல்லாம் நிர்வாஹகனாய் இருக்கிற ராவணனை நசிப்பிக்கும் படியாக –

கொடுஞ்சிலை வாய்ச் சரம் துரந்து –
கண்ட போதே எதிரிகள் மண் உண்ணும்படியான
ஸ்ரீ சார்ங்கத்தாலே திருச் சரங்களை நடத்தி –

கொடுஞ்சிலை –
தீப்த பாவக சங்காசை -என்கிறபடியே
திருச் சரங்களுக்கு உண்டான ஏற்றமும்
ராம பாணாஸந ஷிப்தம் ஆகையாலே –

குலங்களைந்து-
ராஷச ஜாதியாக அழியச் செய்து –
ஸ்ரீ விபீஷண ஆழ்வான் –தன் நினைவாலும் -ராவணனுடைய நினைவாலும் –
பெருமாள் நினைவாலும் -இஷ்வாகு வம்ச்யன் இறே
தான் சொன்ன ஹிதம் அவன் கேளாமையாலே-நிசாசர -என்றான் –
தத்வாம்துதிக் குலபாம்சனம் -என்றான் ராவணன்-
ஸ்ரீ விபீஷண ஆழ்வான் தன்னை -ராஷசானாம் பலாபலம் -என்று பெருமாள் கேட்டார்
ராஷசானாம் வதே சாஹ்யம் -என்று ராஷச வதத்திலே சஹகரிக்க கடவேன் நான் –
ஆகையால் ராஷச ஜாதிக்கு கூட்டு அல்லன் என்கை –
ராவணன் ஒருவனும் அவதாரம் பண்ண -ராஷச ஜாதியாக நசிக்கும் படி இறே
அவன் பண்ணின அபராதத்தின் உடைய கனம்
ஒருவன் அனுகூலன் ஆனால் அவனுடைய சம்பந்தி சம்பந்திகள் அடங்க உஜ்ஜீவிக்குமா போலே இறே
ஒருவன் பிரதிகூல்யம் பண்ணினால் அவனுடைய சம்பந்தி சம்பந்திகள் அடங்கலும் நசிக்கும் படியும்
ராவணன் பக்கல் சீற்றம் ராஷச ஜாதியாக முடிந்தது –
மகா ராஜர் பக்கல் ச்நேகத்தாலே வானர ஜாதியாக வாழ்ந்தது –

வென்றானைக் –
ராஷச ஜாதியை நிச்சேஷமாக நசிப்பித்தாலே போலே ஆய்த்து –
ஸ்ரீ வானர வீரரிலே ஒருத்தனுக்கு ஒரு வாட்டம் வாராத படிக்கு ஈடாக வென்றபடியும் –

குன்றெடுத்த தோளினானை –
பஞ்ச லஷம் குடியில் பெண்களுக்கு தன்னை ஒழிய செல்லாத படியான விளைத்து
அவர்களை அனுபவிப்பித்தவனை –
இத்தால்
உன்னை ஒழிய செல்லாத படியான ஆற்றாமையை விளைவித்த நீ
உன்னை அனுபவிப்பிக்க வேண்டாவோ -என்கை-

அவ் அவதாரத்துக்கு பிற்பாடராய்-
தூத ப்ரேஷணத்திலே அன்வயிப்பது –
ப்ரணய ரோஷத்தில் அன்வயிப்பது ஆனார்க்கு
உதவுகைக்கு அன்றோ திரு விண்ணகரத்திலே
நித்ய வாசம் பண்ணுகிறது –
விரி திரை நீர் விண்ணகரம் –
சௌகுமார்யத்துக்கு அனுகூலமான ஜல ஸம்ருத்தியை உடைய தேசம் –

மருவி-
பரமபதத்தை விட்டு
அநந்த கிலேச பாஜனமான
சம்சாரத்திலே பொருந்தி வர்த்திக்கிறது –
ஆஸ்ரித வாத்சல்யத்தால் இறே –
கர்ஷகனுக்கு அகத்தில் கிடையைக் காட்டிலும்
மடைத்தலையில் கிடை இறே பொருந்தி இருப்பது –

நாளும் நின்றானைத்
கல்பாவசானமாக நிற்கிறவனை-

தண் குடந்தை கிடந்த மாலை –
நின்றால் கந்தவ்ய பூமி உண்டு என்னும் இடம் தோற்றும் இறே –
அது செய்யாத படி
சம்சாரம் கிழங்கு எடுத்தால் அல்லது போகோம் என்று
ஸ்ரமஹரமான திருக் குடந்தையிலே கண் வளர்ந்து அருளுகிறவனை

இப்படி இத் தேசத்தில் நிற்பது இருப்பது கிடப்பது -ஆகைக்கு அடி என் என்னில்
மாலை –
ஆஸ்ரித வ்யாமுக்தன் ஆகையாலே –

நெடியானை –
இவர் ஆஸ்ரிதர்க்கு முகம் கொடுக்கும் படி என்னால் பேசப் போமோ
அபரிச்சின்னம் என்னும் இத்தனை என்கிறாள் –
அதவா
நெடியானை –
இப்படி சர்வ ஸூலபனாய் இருக்கிறவன் கிடீர்
எனக்கு எட்டாப் பூவாய் இருக்கிறவன் –

அடி நாயேன் நினைந்திட்டேனே –
அவனுடைய உத்கர்ஷத்துக்கு அவதி இல்லாதாப் போலே இறே
என்னுடைய நிகர்ஷத்துக்கு அவதி இல்லாத படி –

நாயேன் –
திறந்த வாசல் எல்லாம் நுழைந்து திரிகையும் –
நுழைந்த வாசல் எல்லாம் பரிபூதமாய் புறப்படுகையும்
உடையவனே உகந்து தொடிலும் ஸ்நானம் பண்ண வேண்டும்படியான ஜன்மத்திலே பிறந்தவன் –

அடி நாயேன் –
சம்பந்தமே ஹேதுவாக நீ முகம் பார்த்தல் ஒழிதல்
செய்யும் அது ஒழிய
புறம்பு கதி இல்லாதவன் –
ஆஸ்ரயண வேளையோடு -போக வேளையோடு வாசி அற
ஆகிஞ்சன்யமும்
ஸ்வ தோஷ ஞாபானமும்
காணும் இவருக்கு உள்ளது-

அடி நாயேன் -வந்தடைந்தேன் -என்றார் ஆஸ்ரயண வேளையில்
இங்கே -அடி நாயேன் -என்கிறார் –
இது இ றே இவர் தம்மை நினைத்து இருந்தபடி –
தமக்கு உண்டான நன்மை அடங்கலும்
போக உபகரணமாக நினைத்து இருக்குமவர் -இறே –

நம் ஆழ்வார்-அதனில் பெரிய என் அவா -என்று தலைக் கட்டினார் –
இவர் -அடி நாயேன் -என்று தலைக் கட்டினார் –
அதுக்கு ஹேது என் என்னில்
அவர்க்கு
விரக்தி நை சர்க்கிகம் ஆகையாலே
பிரேமத்தை விளைக்கை யாய்த்து கர்த்த்யம் –
ஆகையால் -அதனில் பெரிய என் அவா -என்னும்படிக்கு ஈடாகப் பண்ணினான் –
இவர்
வென்றியே வேண்டி வீழ பொருட்கு இரங்கி வேல் கணார் கலவியே கருதி
நின்றவா நில்லா நெஞ்சினை வுடையராய்-போருகையாலே
இவரை -அடி நாயேன் நினைந்திட்டேன் – என்ன பண்ணுகை யாய்த்து கர்த்யம் –
ஆகையாலே இவரை -அடி நாயேன் நினைந்திட்டேன் -என்னப் பண்ணினான் –
நினைந்திட்டேனே –
அடியிலே நிர்ஹேதுகமாக-விஷயீ கரித்த தொரு விஷயீ காரமும் உண்டு
அது யாவதாத்மபாவியாக வேணும் என்று நினைத்தேன்
இயற்க்கையில் புணர்ச்சி
யாவதாத்மபாவியாக வேணும் என்று நினைத்தேன் -என்கை –

——————————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

திரு நெடும் தாண்டகம்–28–தென்னிலங்கை யரண் சிதறி அவுணன் மாள–ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை வியாக்யானம் –

December 24, 2013

அவதாரிகை –

நம் ஆழ்வார் -வைகல் பூம் கழிவாயில் -தூத ப்ரேஷணம் பண்ணி
அநந்தரம்
அவன் முகம் காட்டக் காணாமையாலே
பிரணய ரோஷம் தலை எடுத்து ஊடினால் போலே
இவளும் தூது விட்டு
இதிலே ஊடுகிறாள் –
தூத ப்ரேஷணம் பண்ணும்படியான ஆற்றாமைக்கு அவ்வருகே
ஒரு தசா விசேஷம் இறே பிரணய ரோஷம் ஆகிறது –
அப்படியே அத் தசையிலே வெள்ளிடி விழுந்தால் போலே
மன பிரசாதம் பிறந்து தெளிந்து –
நம் ஆற்றாமை இருந்தபடியாலும்
தூத ப்ரேஷணம் பண்ணுகையாலும் –
ஸூப நிமித்தங்கள் செய்கையாலும் –
அவன் வரவு தப்பாது என்று நிர்ணயித்து –
அவன் வந்தால் முகம் கொடுக்கக் கடவோம் அல்லோம் –
என்று அத்யவசித்தாள்-
அதுக்கு ஹேது என் என்னில் –
அவனுடைய சம்ஸ்லேஷம் விஸ்லேஷாந்தமாய் இல்லாது இராமையாலே
இன்னும் ஒரு விஸ்லேஷத்துக்கு இலக்காய் இருந்து கிலேசப்படுமதில் காட்டில்
அவன் வந்தால் முகம் கொடாதே
அவன் சந்நிதியிலே முடிந்து பிழைக்க கடவோம் -என்று பார்த்தாள் –
தாம் தாம் முடிய நினைப்பார்
வெற்றிலை தின்பது பூ சூடுவது சிரிப்பதாமா போலே
அகவாய் அழியா நிற்கச் செய்தே -இவள் தெளிந்து இருக்க
அத்தைக் கண்ட தோழி யானவள் –
பிரணய ரோஷம் தலை எடுக்கும் படியான ஆற்றாமை செல்லா நிற்கச் செய்தே
நிஸ் சங்ககமாக இவள் தெளிந்து இருந்தாள் –
இதுக்கு ஹேது என் என்று பார்த்து –
நெஞ்சில் ஓடுகிறது என் என்று கேட்க –
அவன் வந்தால் பண்டு போலே முகம் கொடுக்க கடவேன் அல்லேன் –
அவன் சந்நிதியிலே முடியக் கடவதாக அத்யவசித்தேன் -என்ன
கெடுவாய் -மலையோடு மலை பொராத மல்லர் உண்டோ –
உபய விபூதி நாயகனாய்
சர்வ சக்தியாய் இருக்கிறவர் உடன்
அபலையான நீ எதிர் இடுகை யாவது என் என்று –
தோழிக்கு இவள் தன்னிலும் காட்டில் ரோஷம் கனத்து இருக்கையாலே
பிரணயிநிகள் உடன் செய்யும் அத்தை பிரபுக்களோடு செய்யக் கடவையோ -என்ன
அவர் பிரபுத்வமும் நாடாளும்படி என் கையில் படும் பாடு பாராய் –என்ன

இவள் அத்வாசாயம் இருந்தபடியால் முடியும் போல் இருந்தது –
பிரணய ரோஷத்தின் அளவிலேயாவது முடியாதபடி நோக்க வேணும் என்று பார்த்து
ஆஸ்ரிதர்க்கு அவன் முகம் கொடுக்கும் படி இது காண் என்று சொல்ல அமையும் -எல்லாம் பகட்டு காண் –
நான் முடிகை தவிரேன் -என்கிறாள் –
பிரணியிநியான இவளை ஒழிய தோழிக்கு ரோஷம் தலை எடுக்க கூடுமோ என்னில்
வீத ராகனாய் சருகு இல்லை தின்று போந்த ஸ்ரீ வால்மீகி பகவான் பிராட்டியைக் கண்டு
ஹீநோயாத நயா பிரபு -என்று
பெருமாள் நாடாளவும் ஆனை குதிரை கட்டவும் கற்றார் இத்தனை போக்கி
பிரணயித்வத்தில் புதியதுண்டிலர் ஆகாதே -என்றான் இறே –
முற்படத் தோழி-அவன் ஆஸ்ரிதர்க்கு முகம் கொடுத்த பிரகாரத்தை சொல்ல
அத்தை அனுபாஷித்து அவை எல்லாம் பகட்டுக் காண் என்கிறாள்

—————————————————-

தென்னிலங்கை யரண் சிதறி அவுணன் மாளச்
சென்றுலகம் மூன்றினையும் திரிந்தோர் தேரால்
மன்னிலங்கு பாரதத்தை மாள வூர்ந்த
வரைவுருவின் மா களிற்றைத் தோழீ எந்தன்
பொன்னிலங்கு முலைக் குவட்டில் பூட்டிக் கொண்டு
போகாமை வல்லேனாய்ப் புலவி எய்தி
என்னிலங்கம் எல்லாம் வந்து இன்பம் எய்த
எப்பொழுதும் நினைந்து உருகி இருப்பன் நானே–28–

——————————————————

தென்னிலங்கை யரண் சிதறி –
மேல் -வரைவுருவின் மா களிற்றை-என்கையாலே
யானையினுடைய வியாபாரமாக பேசுகிறாள்
இவ் வபதானங்களை எல்லாம் –
இலங்கையில் தர்ச நீயமான அரணைச் சிதறி –
அரணின் வலி இறே வீரர்களுக்கு தர்ச நீயமாக இருப்பது –
திருவடி பிராட்டியைத் தேடி இலங்கையில் சென்ற போது இலங்கையின் அரணையும் ராவணனுடைய பலத்தையும் பார்த்து –
இவ் வரண் இருந்தபடியால் நான் புகுதல் என் தமப்பனாரான வாயு புகுதல்
செய்யும் இத்தனை ஒழிய வேறு ஒருவரால் புகுர ஒண்ணாது –
அது தன்னிலும் ராத்திரி புகுமது ஒழிய பகலிலே புகுர ஒண்ணாது ஆய்த்து-
இப்படிப் பட்ட தேசத்திலே சுகுமாரான ராஜ குமாரர்களைக் கொண்டு வரத் தேடா நின்றோம் என்று
திருவடி நெஞ்சு உளுக்கும் படி இறே அரண் இருந்தபடி –
இதுக்கு அத்யஷனானவன் தன்னுடைய பலம் இருந்தபடி என் என்னில்
வெளி நிலத்திலே எதிரிகளைத் தனியே ஜெயிக்க வல்லவனாய் இருந்தது –

சிதறி
ஓர் அரணை மணல் கொட்டகத்தை சிதறினால் போலே அநாயாசேன அழித்து –
ஒரு கல்லும் மரமும் ஆகில் இறே இடறி என்பது –
பெருமாள் உடைய வீரத்தை கேட்டிருந்த மாத்ரத்தை கொண்டு
யதாஸை கதமம் பஸி – என்று
ஓர் அரணை மணல் கொட்டகத்தை அழிக்குமா போலே காண்
பெருமாள் கையில் நீயும் உன் பரிகரமும் அழி உண்ணப் போகிற படி என்றார் என்று இறே ஸ்ரீ விபீஷண ஆழ்வான்

அவுணன் மாளச் சென்று –
ராவணன் முடியும்படி சென்று –
சென்ற செலவிலே ம்ருத்தன் ஆனான்
பின்னைப் பிணம் வெட்டி வாள் முறித்த இத்தனை யாய்த்து –

அதாகிறது –
ஒரு மத ஹஸ்தி வழி போகா நின்றால்-முன் கண்டவற்றைக் கையாலும் காலாலும்
அழித்துக் கொண்டு போமா போலே
கர தூஷண ப்ரப்ருதிகளை நிரசித்து –
தன்னை வாலிலே கட்டிக் கொண்டு திரிந்த வாலியை நிரசித்து –
கடல்கரையிலே சென்றுவிட்டு -இலங்கைக்கு அரணான கடலை அரண் செய்து
இலங்கையைச் சென்று அடை மதிள் படுதினபடியைக் கண்ட போதே -ம்ருத்னன் ஆனான் என்கை –
ஒரு பிரணயிநிக்காக அவன் பண்ணின வியாபாரம் இது வன்றோ -என்ன –
அவன் பரம பிரணயி அன்றோ –
அபலைகளாய் இருப்பார் அகப்படுக்கைக்காச் செய்தது ஒன்றாகையாலே
அதுவும் பகட்டு காண் -என்கிறாள்

உலகம் மூன்றினையும் திரிந்து –
சதுர தச புவனத்தையும் அளந்து –
ஒரு மத ஹஸ்தி ஸ்வைர சஞ்சாரம் பண்ணுமா போலே
எல்லார் தலைகளிலும் ஸ்வரைமாக திருவடிகளை வைத்த படியாலே –
திரிந்து -என்கிறது –
பிரணயிநிக்கு முகம் கொடுக்கை அன்றிக்கே
அந்ய சேஷத்வத்தாலும்
ஸ்வ ஸ்வாதந்த்ர்யத்தாலும்
விமுகராய் இருப்பார் தலைகளிலும் அகப்படத் திருவடிகளை வைக்கும் ஸ்வபாவன் அன்றோ -என்ன –
அவன் விசேஷஞ்ஞன் காண்
விமுகர் தலையில் திருவடிகளை வைக்குமது ஒழிய
எம்பெருமான் திருவடிக் கீழ் அணைய-என்று
இருப்பார்க்கு முகம் கொடுப்பவன் அன்று காண் -என்கிறாள்-

ஒர் தேரால் மன்னிலங்கு பாரதத்தை மாள வூர்ந்த –
ஓர் தேரால்
எதிரிகள் கிருஷ்ணன் ஆய்தம் எடுக்க வேண்டா -என்ற இத்தனை ஒழிய
தூது போதல்
சாரத்தியம் பண்ணுதல் -செய்ய வேண்டா என்றிலர்களே –
ஆகையால் சாரதியாய் நின்று
ஒரு தேராலே அழியச் செய்தான் –
இன்னத்தைக் கொண்டு இன்ன கார்யம் செய்யக் கடவோம் என்கிற நியதி இல்லை இறே –
கொல்லா மாக்கோல் கொலை செய்து -என்னக் கடவது இறே –
மன்னிலங்கு பாரதத்தை –
அதிரதி மகா ரதரான பீஷ்மாதி ராஜ லோகங்கள்
முன் தூசியிலே சஞ்சரிக்கும் படியான பாரதத்தை –

மாள ஊர்ந்த
பிணமும் கண் காணாத படியாக தேரை நடத்தின
ஆடிய மா நெடும் தேர் படை நீர் எழச் செற்ற பிரான் -என்கிறபடியே
தேர் காலிலே துகை உண்டு
தூளியாய் போம்படி யாய்த்து தேரை நடத்தின படி –
தன்னை ஒழியச் செல்லாது இருப்பாள் ஒருத்தி உடைய குழல் முடிப்பிக்கைக்காக –
தன்னை அழியா மாறி வ்யாபரிப்பதே -என்று
நாட்டாரை பகட்டுக்கைக்காக செய்தான் இத்தனை
தன்னை ஒழியச் செல்லாதார் குழலை விரிப்பிக்குமவன் காண் -என்கிறாள்-

வரைவுருவின் மா களிற்றைத் –
மலை போலே இருந்துள்ள திண்மையையும்
செருக்கையும் உடைத்தான -ஆனை போலே இருந்துள்ளவனை –
ஆஸ்ரித விரோதி நிரசனத்தில் திண்ணியனாய் இருக்கையும்
ஆஸ்ரிதர் கார்யம் செய்த ப்ரீதியாலே வந்த செருக்கையும் -உடையவனை –

தோழி -என்கையாலே
அவன் படும்பாடு காண விறே புகுகிறாய் –
அங்கன் இன்றியே
ஏகம் துக்கம் ஸூகம் ஜனௌ-என்று இருக்கிறவள் ஆகையாலே
நீ விலக்காயாகில்-அவன் படும் பாடு பாராய் -எண்ணுதல் –

தோழீ –
நீ விலக்காது ஒழிய வேணும் –

எந்தன் பொன்னிலங்கு முலைக் குவட்டில் பூட்டிக் கொண்டு –
என் கையில் பிரஹ்மாஸ்திரம் இருக்க
ஜெயிக்க ஒண்ணாத நிலம் உண்டோ –

எந்தன் பொன்னிலங்கு முலைக் குவட்டில்-
நாட்டார் முலை எழுந்தால் போலேயோ -என் முலை எழுந்த படி –
அவன் முலை எழுந்தால் போலேயோ என் முலை எழுந்தபடி –

பொன்னிலங்கு முலை –
அவனுடைய பும்ஸ்த்வம் போலேயோ என்னுடைய ஸ்த்ரீத்வம் இருப்பது –
வ்யதிரேகத்தில் விவர்ணமாம் படி யன்றோ என்னுடைய ஸ்த்ரீத்வம் –
மின்னிலங்கு திருவுரு என்று -வ்யதிரேகத்தில் வடிவு ஏக ரூபமாய் இருக்கும்படி அன்றோ
அவருடைய பும்ஸ்த்வம் இருப்பது –
சதைக ரூப ரூபமான வடிவை உடையானுக்கு வாய் உண்டோ –

முலைக் குவட்டில் பூட்டிக் கொண்டு –
முலையாகிற ஸ்தம்பத்தொடு சேர்த்துக் கொண்டு –
ஸ்தம்பத்தொடே சேர்க்கை யாவது -தன் ஆற்றாமையை ஆவிஷ்கரிக்கை –

போகாமல் -பூட்டிக் கொண்டு –
என் பக்கல் முகம் பெறாமையாலே போகத் தேடும் போது
என் ஆற்றாமையை அடங்க ஆவிஷ்கரிகக் கடவேன் –

முலைக் குவட்டில் பூட்டிக் கொண்டு –
வரை வுருவின் மா களிறு ஆகையாலே
ஒரு முலையிலே சேர்க்க வேணும் – இறே –

வல்லேனாய்ப்-
இது ஒன்றுமே குறை -என்கிறாள் –
என் மனஸ்ஸூ சஹகரிக்கப் பெற்றில்
அவன் வந்து முகம் காட்டினால் -நெஞ்சு மேல் விழாது ஒழியப் பெறில் –
நீயும் நிஷேதியாதே சஹாகரிக்கப் பெறில் –
நெஞ்சிலும் காட்டில் அந்தரங்கை இறே தோழி-

புலவி எய்தி –
அவனைப் பிரிந்து படும் கிலேசத்தை எல்லாம்
அவன் சந்நிதியிலே படக் கடவேன் -என்கிறாள் –
அதவா
புலவி எய்தி –
அவனைப் பிரிந்து நாம் பட்ட பாடு இத்தனையும்
அவன் தான் என் சந்நிதியில் படும்படி பண்ணக் கடவேன் –
என்கிறாள்-ஆகவுமாம் –

என்னிலங்கம் எல்லாம் வந்து இன்பம் எய்த –
இன்னும் ஒரு விஸ்லேஷத்துக்கு இலக்கு ஆயிராதபடி –

என்னிலங்கம் எல்லாம் –
இது ஒரு கண் இருந்தபடி -என்
இது ஒரு முறுவல் இருந்தபடி -என்
இது ஒரு முலை இருந்த படி -என்
என்றால் போலே அவன் கொண்டாடும்படி
அவனுக்கு ஆதரணீயமான -என்னுடைய சர்வ அவயவங்களும் –

இன்பம் எய்த –
ஷாம காலத்தில் குடும்பியாய் இருக்குமவன்
குடும்பத்தின் உடைய பசியும் தன்னுடைய பசியும்
பொறுக்க மாட்டாமையாலே
ச குடும்பமாய் ஆற்றிலே புக்கு முடியும் என்னுமா போலே
என் அவயவங்களுடன் முடியக் கடவேன்-

வந்து
கன்று வேறு -தாய் வேறாக்கும் விஷயம் இறே –
ஸ்ரீ பரத ஆழ்வானையும் கைகேயியையும் போலே ஆகையாலே
தனித் தனியே சேதன சமாதியாலே அவ் விஷயத்திலே
பிரவணமாய் இறே இருப்பது –
அவை அங்கும் நின்றும் மீண்டு ஆஸ்ரய பூதையான என்னோடு கூட முடிக்கையிலே உத்யோகிக்கை

இன்பம் எய்த
முடியக் கடவேன் என்னுமத்தை –இன்பம் எய்த -என்கிறாள் –
முடிகை தான் பரமபத ஸ்தாநீயமாம் படியான
ஆற்றாமையாலே

எப்பொழுதும் –
எவ் வஸ்தையிலும் –

அவன் வாராத படியாலே சொல்லுகிறாய் –
வந்து முகம் காட்டினவாறே
மை வண்ணம் -இத்யாதியில் சொல்லுகிறபடி
அவன் சௌந்த்ர்யத்தைக் கண்டவாறே மேல் விழுகிறாய் என்ன
அத் தசையிலும் முடியக் கடவேன்—அவன் சந்நிதியிலே முடிந்து பிழைக்கக் கடவேன்

எப்பொழுதும்
சேஷித்வத்தால் வந்த பிராப்தியைக் காட்டிலும்
முடியக் கடவேன்-

நினைந்து உருகி இருப்பன் நானே
நினைத்த மாத்ரத்திலே அழிந்து இருப்பன் –
அவன் வந்து சந்நிஹிதனாய்
தன் செல்லாமையைக் காட்டினால்
அழிகை அன்றியே
மநோ ரதித்த மாத்ரத்திலே அழியும்படி ஆய்த்து இவளுடைய
சௌந்தர்யமும் சௌகுமார்யமும் இருப்பது –
நம் ஆழ்வாருக்கு பிரணய ரோஷம் தலை எடுத்த போது
அவன் வந்து முகம் காட்டின அளவிலும்
தோழியும் தானுமாக அவனுக்கு புகுர ஒண்ணாத படி
க்ரமத்தாலே தன் செல்லாமையைக் காட்டி
பிரணய ரோஷத்தை அழித்து கிட்ட வேண்டிற்று –
இவர் நினைப்பதுக்கு முன்னே அழிந்தார் –

நானே –
புறம்பு கண்டறியோமே -என்ன
என் பிரகிருதி இருக்கும்படி இது என்கிறாள் –
அல்லாதார் ஒன்றை சங்கல்ப்பித்தால்
அத்தை முடிய நடத்தவும் வல்லர்களாய் இருப்பார்கள் –
சங்கல்ப்பித்த போதே அழியும்படி ஆய்த்து நான் இருப்பது –

———————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

திரு நெடும் தாண்டகம்–27–செங்கால மட நாராய் இன்றே சென்று–ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை வியாக்யானம் –

December 24, 2013

அவதாரிகை –

கீழ் பாட்டில்
வண்டுகளைத் தூது விட்டாள் –
அது சென்று சொல்லி மறு மாற்றம் கொண்டு வரும் அளவும்
தரித்து இருக்க சக்தி இல்லாமையாலே
ஒரு நாரையைத் தூது விடுகிறாள் –
திஷூ சர்வா ஸூ மார்க்கம் தே -என்றும் பிராட்டியைத் தேடுகைக்காக
ஸ்ரீ வானர வீரரை அடைய ஏவினால் போலே
இவரும் கண்டவற்றை அடைய ஏவுகிறாள்
ராமாவதாரத்தில் வானர ஜாதி ஸ்லாக்கியமானால் போலே
காணும் ஆழ்வார்களைத் தோற்றி பஷி ஜாதி ஸ்லாக்கியமானபடி –

———————————————

செங்கால மட நாராய் இன்றே சென்று
திருக் கண்ணபுரம் புக்கு என் செங்கண் மாலுக்கு
என் காதல் என் துணைவர்க்கு உரைத்தி யாகில்
இது வொப்பது எமக்கு இன்பம் இல்லை நாளும்
பைம் கானம் ஈதெல்லாம் உனதே யாகப்
பழன மீன் கவர்ந்து உண்ணத் தருவன் தந்தால்
இங்கே வந்து இனிது இருந்து உன் பெடையும் நீயும்
இரு நிலத்தில் இனிது இன்பம் எய்தலாமே–27-

———————————————————

செங்கால மட நாராய் –
சம்ஸ்லேஷ தசையில் தன் காலை அவன் கொண்டாட கண்டு இருந்தவள் ஆகையால்
அல்லாத அவயவங்களை விட்டு காலைக் கொண்டாடுகிறாள் –
இது ஒரு காலும்
சிவப்பும்
இருந்தபடி என் -என்கிறாள் –
ஒரு சிவந்த காலோடு வாசனை உண்டு போலே காணும் இவளுக்கு –
அபிமதன் உடைய கால் போலே இருந்ததீ -உன் காலும் -என்கிறாள் –
கரு முகை மாலையை சும்மாடு கொண்டாப் போலே
தூது விடுகை மிகையாய்
சதா தர்சனம் பண்ணலாய் இருந்ததீ –உன் கால் இருந்த படி -என்கிறாள் –
அவன் காலோடு ஒக்கும் என்னும் இடம் தப்பச் சொன்னேன் –
தன் காலைத் தரும் இத்தனை இறே அவன் செய்வது
அவன் காலையும் தந்து உன்னையும் தரும் ஏற்றம் உண்டே உன் காலுக்கு –
நீயும் சுலபனாய் இருந்து
அவனையும் சுலபனாக்கும் ஏற்றம் உண்டே உனக்கு –

மட நாராய் –
அறிவு கெட்ட நாராய்
மடம் -என்று இங்கு அறிவின்மையை சொல்கிறது –
ஸ்தோத்ரம் பண்ண இழிந்தவள் இங்கன் சொல்லக் கடவளோ என்னில்
நிந்தா ஸ்துதி போலே இதுவும் கொண்டாடத்தில் ஒன்றாய் இருக்கிறது
நிந்தா ஸ்துதி யாகிறது -ஆபாத ப்ரதீதியிலே நிந்தை போலேயே
விழுக் காட்டில் ஸ்தோத்ரமாய் இறே இருப்பது
சம்ஸ்லேஷ தசையில்– ந சாஸ்திரம் நைவ சக்கரம் -என்கிறபடியே அறிவழிந்து முறை கெட பரிமாறுகை இறே
பிரணயித்வத்தில் உனக்கு உண்டான கௌசலம் -என்கிறாள்-

முறையிலே பரிமாறில் ஸ்வரூபத்தை நோக்கிற்றோம் இத்தனை ஒழிய
பிரணயியன்றிக்கே ஒழியும் இறே –
என் இழவு தீரும்படியான பூர்த்தி உனக்கு உண்டாகப் பெற்றேன் -என்கிறாள் –

நாராய் –
என்கிற யுக்தி -அம்மே -என்பாரைப் போலே இருக்கிறது ஆய்த்து –
வழி பறி உண்கிற தசையிலே தாய் முகத்திலே விழித்தால் போலே யாய்த்து
அவனைப் பிரிந்து நோவு படுகிற தசையிலே இதின் சந்நிதி உண்டான இது –
பம்பா தீரே ஹநுமதா சங்கதா -என்று பிராட்டியைப் பிரிந்து
ஸ்மாரக பதார்த்தங்களின் கையிலே
பெருமாள் நோவு படுகிற தசையிலே திருவடி வந்து சந்நிஹிதனான இது
வழி பறி வுண்ட தசையிலே தாய் முகத்திலே விழித்தால் போலே இருந்தது இறே பெருமாளுக்கு –

நாராய்
என்ற போதை யார்த்தி இசையிலே இறே தோற்றுவது –
ராஜ மகிஷி யாகையாலே கைக்கூலி தந்து கார்யம் செய்ய வேண்டும்படி அன்றோ
என்னுடைய ஏற்றம் இருப்பது –

நீ அபேஷிக்க வேணுமோ -கார்யத்தைச் சொல்லலாகாதோ -என்னச் சொல்லுகிறாள் –
இன்றே சென்று –
நாளை செய்கிறோம் என்னுமது அன்று
அவன் படியைப் பார்த்தாலும் நாளை செய்யுமது அன்று –
என் படியைப் பார்த்தாலும் நாளை செய்யுமது அன்று
ந ஜீவேயம் ஷணம் அபி -என்னும் படி யாய்த்து அவன் படி –
ஜலான் மத்ஸ்யாவிவோத்ர்தௌ-என்னும்படி யாய்த்து என் படி –

திருக் கண்ணபுரம் புக்கு –
ரிஷிகளும் அல்லாத ஆழ்வார்களும் சொல்லுமா போலே அன்று காணும்
இவர்க்கு திருக் கண்ணபுரம் என்றால் இருக்கும் படி –
அவர்கள் அளவன்றே இவர்க்கு அவ் ஊரில் உண்டான பாவ பந்தம் –
அனந்தாழ்வான் -திரு வேங்கடமுடையான் -என்னுமா போலேயும்
பட்டர் -அழகிய மணவாள பெருமாள் -என்னுமா போலேயும்
சோமாசி யாண்டான் -எம்பெருமானார் -என்னுமா போலேயும் –
திரு நாமங்களைச் சொல்லும் போது இவர் ஆதாரம் –

திருக் கண்ணபுரம் புக்கு –
திருவழுந்தூரில் தூது விட்டாள் ஆகில் பின்பும் அங்கு விடுமது ஒழிய
இங்கே விடுவான் என் என்னில் –
திருவழுந்தூரில் -அவன் தரிக்க மாட்டான் –
வண்டும் தானும் அரை குலைய தலை குலைய
எதிரே வந்து ஒரு பயணம் புகா நிற்கும் –
அங்கே செல்லுங்கோள் என்கிறாள்-

என் செங்கண் மாலுக்கு
என் மாலுக்கு
உபய விபூதியும் தாம் இட்ட வழக்காய் இருக்கிறவர் –
நான் இட்ட வழக்காம் படி என் அபிமானத்தே அடங்கி இருக்கிறவருக்கு

செங்கண் மாலுக்கு
கண் அழகைக் காட்டி என்னை ஜிதம் என்னப் பண்ணி
தன் அபிமானத்தே இட்டு வைத்தவருக்கு

செங்கண் மாலுக்கு
அநித்ரஸ் சத்தாம் ராம – என்கிறபடியே
என்னைப் பிரிகையாலே அவருக்கு உறக்கம் இல்லை –
அத்தாலே கண் குதறிச் சிவந்து இருக்கும்
அது உங்களுக்கு அடையாளம் -என்கிறாள் -ஆகவுமாம்

மாலுக்கு
பெரும் பித்தருக்கு –
தம்முடைய பித்தைக் காட்டி என்னை பிச்சேற்றினவருக்கு
பிச்சேறி இருக்கும் அத்தனை இறே இத்தலைக்கு உள்ளது –
பிச்சேறி இருக்கையும்
எதிர் தலையை பிச்சேற்றுகையும்
அத்தலைக்கு இறே உள்ளது –
மாலாய் பிறந்த நம்பியை
மாலே சேயும் மணாளனை -என்னக் கடவது இறே –

என் காதல்-
தம்முடைய காதல் போல் அன்று என்று சொல்லுங்கோள்-
மின்னிலங்கு திருவுருவு என்று -உடம்பு குறி அழியாத படி அன்றோ நீர் காதல் பண்ணிற்று –
பொங்கார் மென்னிளம் கொங்கை பொன்னே பூக்கும்படி அன்றோ அவள் காதல் பண்ணிற்று என்னுங்கோள் –

என் காதல்
யா ப்ரீதிர விவேகாநாம் விஷயேஷ்வ நபாயினி – என்கிறபடியே நாட்டார் காதல் போல் அன்று –
முக்தர் காதல் போல் அன்று காணும் இவளுடைய காதல்
ஞானம் பிறந்தவாறே த்யாஜ்யமான காதல் இறே சம்சாரிகளது –
சுக ஹேதுவான காதல் இறே முக்தரது –

என் துணைவர்க்கு
எனக்கு அவர்ஜநீய பந்துவாய் இருக்குமவர்க்கு –
எவ் வவஸ்தையிலும் எனக்கு துணையாய் இருக்குமவர்க்கு சொல்லுங்கோள்
விமுகமான தசையிலே சத்தையை நோக்கி
பின்பு ஆபிமுக்கியத்தை பிறப்பித்து
சம்ஸ்லேஷித்து பிரிந்த பின்பும் சத்தை கிடக்கும் படி இறே
அவர் துணை இருக்கும்படி

என் துணைவர்க்கு-
இவ்வாற்றாமையை பரிஹரிக்கும் அவர்க்கு சொல்லுங்கோள்

உரைத்தி யாகில்-
சொல்லுவுதி யாகில் –

ஆகில் –
கடகரை இரக்குமது ஒழிய நியமிக்க பிராப்தி இல்லை இறே-
அத்தாலே -திரு உள்ளம் ஆகில் -என்கிறாள் –

உரைத்தி யாகில்-
அவர் அழகிலே கால் தாழ்ந்து
போன கார்யத்தை மறவாதே
என் தசையை அறிவிப்புதி யாகில் –

உரைத்தி –
வாசா தர்ம மவாப்நுஹி -என்கிறாள் –
உனக்கு ஒரு வார்த்தை -நான் பெறுகிறது சத்தை -என்கிறாள் –

இது வொப்பது எமக்கு இன்பம் இல்லை-
எனக்கு இத்தோடு ஒத்த பிரியம் இல்லை –
நீ உரைக்கை யாகிற இதுக்கு மேற்பட்ட சுகம் இல்லை –
அவனோடு சம்ஸ்லேஷித்தால் அன்றோ சுக ஸித்தி உள்ளது –
அறிவித்த மாத்ரத்திலே சுக ஸித்தி உண்டாமோ -என்னில் –
அறிவிக்குமதுவே -விளம்பம் –
வரவு தப்பாது -என்று இருக்கையால் -சொல்லுகிறாள் –

நாளும்–பைம் கானம் ஈதெல்லாம் உனதேயாகப்-
எனக்கு உபகரித்து விடும் அளவு போராது –
உபகார ஸ்ம்ர்தியாலே -நான் பண்ணும் கிஞ்சித் காரத்தையும் அங்கீ கரிக்க வேணும் -என்கிறாள் –

நாளும் -இத்யாதி –
ஆசார்யன் ஒருக்கால் உபகரித்து விட்டால்
சிஷ்யன் யாவதாயுஷம் அனுவர்த்திக்க கடவன் -என்கை-

பைம் கானமீது எல்லாம் –
தன் அபிமானத்தில் கிடந்தத்தை கொடுக்கும் அத்தனை இறே செய்யலாவது –
பரப்பை உடைத்தான கடல் கரை சோலை அடைய –
பிரிந்தார் இரங்கும் இடம் நெய்தல் ஆகையால்
கடல் கரையில் தான் இருக்கையாலே –
பைம் கானமீதெல்லாம் -என்கிறாள் –

ஈ தெல்லாம் –
தன் கண்ணால் கண்ட பிரதேசத்தை அடையக் கொடுக்கிறாள் –
என் விபூதி அடங்கலும் தருவன் -என்கிறாள் –
இது உபய விபூதிக்கும் உப லஷணம்
பொன் உலகு ஆளீரோ புவன முழுது ஆளீரோ -எண்ணக் கடவது இறே

உனதேயாக –
எனக்கும் உனக்கும் பொதுவாக அன்றியே
உனக்கே சேஷமாம்படி தருவன்-

பழன மீன் –
நீர் மாறாதே இருக்கையாலே
மத்ஸ்யங்களும் ஆனைக் கன்று போலே இருக்கும் இறே –
யதன்னம் புருஷோ பவதி ததன்யாஸ் தஸ்ய தேவதா -என்கிறபடியே
தனக்கு சித்தித்த அம்சத்தை கொடுக்கலாவது இறே அவர்களுக்கு
கடகருக்கு அவர்கள் உகந்தது தேடிக் கொடுக்க வேணும் என்கை –

கவர்ந்து உண்ணத் தருவன் –
மேல் விழுந்து புஜிக்கும் படியாக சாதரமாக தருவன் –

தந்தால் இங்கே வந்து-
உங்கள் பூர்த்தியாலே நான் பண்ணின கிஞ்சித் காரத்தை ஸ்வீகரித்தி கோளாய்ப் போகை அன்றிக்கே
என் சந்நிதியிலே புஜிக்க வேணும் –

வந்து-
அவனைப் போலே உபகரித்து பின்பு வாராது ஒழியாதே
நான் இருந்த இடத்தே வந்து புஜிக்க வேண்டும்

இனிது இருந்து உன் பெடையும் நீயும்-
உன் பெடையும் நீயும் இனிது இருந்து –
ஏகாகியாய் வந்து இருக்க ஒண்ணாது –
அபிமத விஷயத்தோடு கூட வந்து இருக்க வேணும் –
அது தனக்குத் தேட்டம் இறே –

இரு நிலத்தில் இனிது இன்பம் எய்தலாமே-
அநந்த கிலேச பாஜனமான சம்சாரத்திலே
அந்தமில் பேரின்பத்தை பிராபிக்கலாம் –
நல்ல பதத்தால் மனை வாழ்வர் -என்கிறபடியே வாழப் பெறலாம் –

வைஷ்ணவர்கள் சரீர சம்பந்த உக்தர் ஆகையாலே
அபேஷித தசைகளிலே அபேஷிதங்களைக் கொடுத்து வர்த்திக்கும்
கார்ஹ்யஸ்த்யத்தால் வந்த ஏற்றம் இல்லை இறே -நித்ய விபூதியில்-

————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

திரு நெடும் தாண்டகம்–26 –தேமருவு பொழிலிடத்து மலர்ந்த போதை–ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை வியாக்யானம் –

December 24, 2013

அவதாரிகை –

அவன் இவளுடைய ஆற்றாமை ஸ்வ கிருஷியின் பலம் ஆகையாலே
அதிலே முகம் மலர்ந்து கடக்க நிற்கையாலும்
தாயும் ஹிதம் சொல்லும் அளவு அல்லாமையாலே ஸ்லாகித்துக் கடக்க நிற்க்கையாலும்
தோழி -இவ்வளவில் இவளை ஆஸ்வசிப்பிக்கும் விரகு ஏதோ –
என்று பூர்வ வ்ருத்தத்தைக் கேட்க
வ்ருத்த கீர்த்தனம் ஆகையாலே தரித்து –
அத்தை இரண்டு பாட்டாலே இவளுக்கு சொன்னாள் –
பின்பும் அங்கே ஓர் அவகாசம் கண்டு இப்படி அவன் உனக்கு பவ்யனாய் இருந்தால் –
பிரிகிற போது போகாதே கொள் -என்று ஒரு வார்த்தை சொல்ல மாட்டிற்று இல்லையோ என்ன
அதுவும் சொன்னேன் –
அவன் பர ப்ரேரிதனாய் போகையாலே இது கார்யகர மாய்த்து இல்லை என்கிறாள் -மூன்றாம் பாட்டிலே –
கொண்டு போனவன் தன்னை நியமிக்க மாட்டிற்று இல்லையோ என்ன
ஒருவர் இருவரோ பரிகரம் எல்லாம் வந்து சூழ்ந்து கொண்டது -என்றாள் –
நாலாம் பாட்டிலே –அது தன்னை நியமித்து விட்டாள் –
ஐஞ்சாம் பாட்டிலே – சர்வ ஸ்வதானம் பண்ணுவாரைப் போலே வந்து
அத் தலையில் உள்ளதை நேராகக் காட்டி
இத் தலையில் உள்ளத்தை நேராக அபஹரித்துக் கொண்டு போகிறவர்
என் சத்தை கிடக்க வேணும் என்று ஊரின் பேரைச் சொல்லிப் போந்தான் -என்றாள் –

ஆறாம் பாட்டிலே
ப்ரஸ்னம் இல்லாமையாலே -பிரதிவசனம் இல்லையே
பழைய ஆற்றாமை தலையெடுத்து
நம்முடைய ஆற்றாமை அறியாமையாலே வாராது ஒழிகிறான் -இத்தனை
அத்தை அறிவிக்கவே சர்வதா வரும் என்று பார்த்து
சில வண்டுகளைத் தூது விடுகிறாள் –
தன்னுடைய பந்து வர்க்கம் தனக்கு முன்னே தரைப்பட்டு கிடைக்கையாலும்
சேதனர் தூது போன இடத்தில் அது கார்யகரமாகக் காணாமையாலும்
ராமாவதாரத்தில் திர்யக்குகள் தூது போன விடத்தில் அது கார்யகரமாக காண்கையாலும்-
திர்யக்குகளைத் தூது போக விடுகிறாள் –
பரம சேதனன் கிருஷ்ணன் தூது போன விடத்தில் ஊர்ப்பூசல் வந்தான் இத்தனை இறே செய்தது –
ஆனால் குரங்கைத் தூது விடாதே வண்டைத் தூது விடுவான் என் என்னில்
அங்கே பெண் தூதன் ஆகையாலே –
விரக்தனுமாய்
சமர்த்தனுமாய்
இருப்பான் ஒருவன் தூது போக வேண்டிற்று –
விஸ்லேஷத்தில் ஆற்றாமை அறிவாராய் போக விட வேண்டுகையாலும்
இவை தன்னுடைய சந்நிதியிலேயே கலந்து சுகித்து இருக்கக் காண்கையாலும்
இவற்றைத் தூது விடுகிறாள்

ஆனால் கலவியிலே பிரவணமாய் இருக்கிற இவை போகக் கூடுமோ என்னில் –
ஆத்ம சாம்யத்தாலே சொல்லுகிறாள் –
தானும் அவனும் சம்ச்லேஷிக்கும் அளவில் சில துக்கிகள் கூடினால்
அவர்கள் கார்யத்தை முடித்த பின்பு இறே தங்கள் போகத்தில் இழிவது –
பிரதமத்தில் வண்டுகளைக் கொண்டாடுகிறாள் -தனக்கு இரங்கி கார்யம் செய்கைக்காக –
கடகரை ஸ்துத்யராகச் சொல்லக் கடவது இறே –

——————————————————————–

தேமருவு பொழிலிடத்து மலர்ந்த போதைத்
தேனதனை வாய் மடுத்து உன் பெடையும் நீயும்
பூ மருவி யினிதமர்ந்து பொறியிலார்ந்த
அறுகால சிறுவண்டே தொழுதேன் உன்னை
ஆ மருவி நிரை மேய்த்த யமரர் கோமான்
அணியழுந்தூர் நின்றானுக்கு இன்றே சென்று
நீ மருவி அஞ்சாதே நின்றோர் மாது
நின்னயந்தாள் என்று இறையே இயம்பிக் காணே -26-

————————————————————————

தேமருவு பொழிலிடத்து –
தேன் மாறாத பொழிலை உடைய தேசத்தில் –
மருவுகை யாவது –
என்றும் ஒக்க உண்டாய் இருக்கையும்
சம்ர்த்தமாய் இருக்கையும் –
பொழில் -என்கையாலே -ஸ்ரமஹரதையைச் சொல்கிறது –
பரமபததுக்கு ஏற்றம் -என்றும் ஒக்க உண்டாய் இருக்கையும்
சம்ருத்தமாய் இருக்கையும் தாப ஹரமாய் இருக்கையும் -இ றே –
உங்களுக்கு அந்த போக ஸ்தானத்தில் இருப்பு போகமாவது
என்னையும் போக ஸ்தானத்தில் இருத்தினால் அன்றோ -என்கை –

மலர்ந்த போதைத் தேனதனை வாய் மடுத்து –
அபி நவமாய் அதி ரசமாய் இருந்துள்ள தேனைப் பானம் பண்ணி –
கழிய அலர்ந்தால் பர்யுஷிதமுமாய் தேன் அல்பமுமாய் பழசுமுமாய் இருக்கும் –
கடு மொட்டாய் இருந்தால் தேன் உத்பன்னமாகிற அளவாகையாலே அல்பமுமாய் –
வலிய வர்த்துகையாலே சாரஸ்யமும் குறைந்து இருக்கும் –
ஆகையாலே அலருகிற போதைத் தேன் -என்கை

காற்றாலே அலரக் கடவ புஷ்பம் இவை சொல்லும் போதாக அலருமோ என்னில் –
முன்பு தொட்டாரோடே தோஷமாம் படி பக்வமாய் இருக்கையாலே
இவற்றின் சிறகின் காற்றாலும் உஸ்வாசத்தாலும் அலருகை-என்கை
பூ விரிய மது நுகரும் -என்னக் கடவது இ றே –
செவ்வி அறியாதே பொகட்டு போனவரைப் போலே அன்றியே
நீங்கள் செவ்வி அறிந்து அனுபவிக்கப் பெற்றேன் என்கை –
என்னையும் செவ்வி அழியாதே அவனோடே சேர்த்த போது அன்றோ
நீங்கள் செவ்வி அறிந்து அனுபவித்தி கோள் ஆவது

வாய் மடுத்து
பர்த்ரு பார்யைகள் -ஒரு கலத்தில் உண்பாரைப் போலே – அத் தேனை வாயிலே கொண்டு –
அந்யோந்யம் வாயிலே கொடா நிற்கை –
அந்யோந்யம் போகத்துக்கு வர்த்தகமாய் இறே தேன் இருப்பது –
என்னையும் அவனோடு சேர்த்து –
இதம் மேத்யம் இதம் ஸ்வாது – என்னும்படி பண்ண வேண்டாவோ -என்கை –

உன் பெடையும் நீயும் –
உனக்கு பவ்யமான பெடையும்
அதுக்கு பவ்யமான நீயும் –
உன் சந்தத்தை அனுவர்த்திக்கும் பெடையும்
அதின் சந்தத்தை அனுவர்த்திக்கும் நீயும்
அவனைப் போலே சந்தத்தை அறியாது ஒழிகை அன்றியே
நாங்கள் சந்தானுவ்ர்த்திகளாய் பரிமாறப் பெற்றதே –

உன் பெடையும் நீயும் –
சேரவிருப்பார் பிரிந்திருப்பார் கார்யம் செய்ய வேண்டாவோ –
நீங்களும் என்னைப் போலே பிரிந்து இருந்து -உங்களைச் சேர விட வேண்டாதே போரப் பெற்றதே –என்கிறாள்
மகாராஜர் -ராஜ்ய தாரங்களை இழந்து இருக்கையாலே
அத்தைச் சேர விட்டுக் கார்யம் கொள்ள வேண்டிற்று இறே –

பூ மருவி –
அக்னியில் அணைவாரைப் போலே இது என்ன சாஹசம் என்கிறாள் –
மென்மலர்ப்பள்ளி வெம் பள்ளியாய் இறே தனக்கு இருப்பது –
அக்னி ஸ்தம்பனம் உடையாருக்கு செய்யலாம் இறே
அக்னி ஸ்தம்பனம் ஆவது -மிதுனமாய் இருக்கை ஆவது –
படுக்கை பொருந்தாதே தரைக் கிடக்கிற என் கார்யம் செய்தால் அன்றோ -உங்களுக்கு படுக்கை பொருந்திற்று ஆவது –
ஸ்ரமஹரமான சோலை -போக ஸ்தானமாகவும்
மது போக்யமாகவும் பூ படுக்கையாகவும்
தம்பதிகள் சேர இருக்கவும் பெறுவதாய்
இது ஒரு ஆச்சர்யம் இருந்தபடி -என் -என்கிறாள் –

யினிதமர்ந்து –
இனிதாக அமர்ந்து –
சுகரூபமாக சம்ஸ்லேஷித்து –
துக்க ரூபமான கலவி இறே தன்னது -சம்ஸ்லேஷ அநந்தரம் விஸ்லேஷிக்கையாலே –

இது நமக்கு புலவி தானே என்றாள் இறே
உங்களுக்கு அது சுக ரூபமாவது என் துக்கத்தை போக்கினால் அன்றோ –

பொறியிலார்ந்த-
பொறி -என்று புள்ளி -புள்ளி மிக்க
சம்ஸ்லேஷத்தால் வடிவில் பிறந்த புகரைச் சொல்கிறது-

அறுகால சிறுவண்டே தொழுதேன் உன்னை
யுவா குமார -யுவதிஸ்ஸ குமாரிணி –என்கிற பருவத்தை உடைத்தாய் இருக்கை –
உபாவாச க்ர்சையாய் -சோபிதாபி ந சோபதே -என்னும்படி இருக்கிற எனக்கு
அழகை உண்டாக்கினால் அன்றோ உங்களுக்கு அழகாவது

அறுகால சிறு வண்டே –
த்விபாத்தாய் இருத்தல்
சதுஷ்பாத்தாய் இருத்தல் -செய்கை அன்றிக்கே –
கமன சாதனமான கால்கள் ஆறு உண்டாகப் பெற்றேன் -என்கிறாள் -என்று பூர்வர்கள் நிர்வாஹம்
வண்டுக்கு கமன சாதனம் சிறகு ஆகையாலே –
மேலே -தொழுதேன் -என்கையாலும் –
என் தலையில் வைக்கைக்கு ஆறு காலாக உண்டாகப் பெற்றேன் -என்கிறாள் -என்று பட்டர் அருளிச் செய்வர் –

சிறு வண்டே
ஏற்கவே சிறியையாய் திருவடியைப் போலே -கார்ய காலத்திலேயே சிறுக வேண்டாவே உனக்கு –

வண்டே
திருவடியைப் போலே ஆராய்ச்சி பட வேண்டாதபடி
வளையத்தே யாதல் தோளில் மாலையிலே யாதல் -இருந்து வார்த்தை சொல்லலாம் படியான ஜன்மம் அன்றோ உள்ளது –
தொழுதேன் உன்னை
உன் காலிலே விழுந்தேன் -தொழுதேன் –
கடகர் போலே காணும் ஸ்துத்யரும்-நமஸ்கார்யரும் –

உன்னை –
அவனை தொழுகிறேன் அல்லேன் –
அவன் பொகட்டுப் போன தசையிலும் -அறுதல் பிணைக்க இருக்கிற உன்னைத் தொழுதேன்
அவனும் உண்டானாய் நானும் உண்டாய் இருக்க பிரிந்து கிலேசப் படா நின்றேன் –
சேர விட்ட நீ அன்றோ ஸ்துதிக்கப் படுவாயும் நமஸ் கரிக்கப் படுவாயும்
இவர்கள் உடைய -அத்ரபரத்ரசாபி -இருக்கிறபடி –

என்னைத் தொழுகிறது என் -கார்யத்தை சொல்லல் ஆகாதோ -என்னச் -சொல்லுகிறாள்
அமரர்கோமான் –
அயர்வறும் அமரர்கள் அதிபதிக்கு சென்று அறிவியுங்கோள் –

அவனை எங்களால் கிட்டலாமோ -என்ன –
ஆ மருவி நிரை மேய்த்த –
அம்மேன்மை கிடக்கச் செய்தே காண்
பசுக்களோடு பொருந்தி பசுக்களை ரஷிப்பது –
நித்ய ஸூரிகளுக்கு தன்னை ஒழியச் செல்லாதா போலே காண்
பசுக்களை ஒழிய தான் செல்லாதே இருக்கும் படியும் –
அவர்களுக்கு தன்னை ஒழிய செல்லாத படியாலே முகம் காட்டுகிறான் இத்தனை –
பசுக்களோடு காண் அவனுக்கு பொருத்தம் –

அது பின்னை ஒரு காலத்தில் அன்றோ -என்ன –
அணியழுந்தூர் நின்றானுக்கு-
அக் காலத்தில் பசுக்களை ரஷித்தால் போலே
அக் காலத்துக்கு பிற்பாடராய்
பசு சமராய் இருப்பாரையும் ரஷிக்கைக்காக
திருவழுந்தூரிலே நின்றான் –
அவனுக்கு அறிவியுங்கோள்-
அவன் பிரிகிற போது புனல் அரங்கமூர் -என்று சொல்லி கோயிலிலே போய் இருக்க
திருவழுந்தூரிலே-தூது விடுகை –கர்னே ஸ்ப்ர்ஷ்டே கடிம் சலயதி -என்றபடி அசங்கதம் அன்றோ என்னில் –
அவனும் சேதனன் ஆகையாலே ஆற்றாமை அவனுக்கும் உண்டாய் இருக்கும்
ஒரு கார்யப் பாட்டாலே பிரிந்தான் இத்தனை –
முடியப் போக மாட்டான் –
திருவழுந்தூரிலே பிற்காலித்து நிற்கக் கூடும் –
அங்கே சென்று அறிவியுங்கோள் என்கிறாள் –
அங்கன் இன்றிக்கே
கோயில் போக ஸ்தானம் ஆகையாலே
என்னை ஒழிய அங்கே தரிக்க மாட்டான் –
அத்தாலே எதிரிலே திருவழுந்தூர் அளவிலே வரும் –
அங்கே சொல்லுங்கோள் என்கிறாள் ஆகவுமாம் –

நின்றானுக்கு –
அவ் வருகு போக மாட்டாமையாலே ஸ்தாவர பிரதிஷ்டையாய் நின்றான் -என்னுதல்
கோயில் நின்றும் வந்து தான் மேல் விழ மாட்டாமையாலே
இத் தலையில் நின்றும் ஆள் வருவாரோ என்று பார்த்து நின்றான் -என்னுதல் –
இன்றே சென்று –
நாளைச் செய்கிறோம் என்ன ஒண்ணாது –
நாளைக்கு நான் இல்லை -என்கிறாள் –
நான் இல்லாமையாலே அவனும் இல்லை –
இரண்டு தலையும் பிழைக்க வேண்டும் என்று இருந்திகோள் ஆகில் இன்றே செல்லுங்கோள்
இரண்டு தலையும் அழிக்கை யாவது –ஜகத்து உபசம்ஹாரம் பிறக்கை இறே –

நீ மருவி –
ஆ மருவி நிரை மேய்த்தவன் ஆகையாலே
திர்யக் ஜாதியான உனக்கு முகம் தரும்
நீ சென்று கிட்டி –

நீ மருவி –
என்னைப் போல் அவனுடைய ஸ்லாக்கியத்தைக் கண்டு வைத்தும்
அவரை நாம் தேவர் என்று அஞ்சிநோமே-என்று அவர் பக்கலிலே
அதஸ்மிம் ஸ்தத் புத்தி பண்ணி -பிற்காலியாதே
அவனோடு பொருந்தி –

அஞ்சாதே நின்று-
அமரர் கோமானாய் இருக்கிற படியைப் பார்த்து அஞ்சாதே
ஆ மருவி நிரை மேய்த்த படியைப் பார்த்து தரித்து நின்று –

அங்கன் இன்றியே
அஞ்சாதே நின்று –
மகிஷி பக்கலில் நின்றும் வந்தார்கள் என்று தோற்றும் படி
மேலிட்டு நின்று
வார்த்தை சொல்லுங்கோள் என்கிறாள் ஆகவுமாம் –
மேலிட்டு வார்த்தை சொல்லும் போதே என் பக்கல் நின்று வருகிறார்கள் என்று இருக்கும்-

அவனுக்கு அறிவிக்கும் வார்த்தை ஏது என்ன சொல்லுகிறாள் -மேல் —
ஒர் மாது –
பேர் சொல்ல வேண்டா
ஒருத்தி -என்ன அமையும் -தாமே அறிவர் –
ஒரு காட்டிலே ஒரு மான் அம்பு பட்டுக் கிடந்து துடியா நின்றது என்றால்-எய்தவன் அறியும் இறே
அதவா
ஓர் மாது
அத்விதீயையாய் இருப்பாள் ஒருத்தி என்று சொல்லுங்கோள் என்கிறாள் –
அத்விதீயையான மாது என்ற போதே அறியும் –
சம்சாரிகளுக்கும் கூட்டு அன்றியே –
முக்தருக்கும் கூட்டு அன்றியே
முமுஷூக்களுக்கும் கூட்டு அன்றியே –
பிறந்திட்டாள் என்னும்படி இறே இருப்பது-

நின்னயந்தாள்
சென்ற போதே அறியும்
வார்த்தை சொல்ல வேண்டிற்று இல்லை
ஒரு மாது என்ற போதே அறியும்
இவ்வளவும் போராது என்று இருந்தாய் ஆகில்
ஒரு வார்த்தை சொல் என்கிறாள்-
நின்னயந்தாள் –
படுகுலைப் பட்டாள் என்று சொல்லுங்கோள் –
ஒரு கா புருஷனையா ஆசைப் பட்டது –
வ்யதிரேகத்தில் ஆற்ற ஒண்ணாத படியான வைலஷண்யத்தை உடைய
உன்னை அன்றோ ஆசைப் பட்டது என்று சொல்லுங்கோள்

நின்னயந்தாள் –
பர வ்யூஹ விபவங்களிலே ஆசைப் பட்டாளோ -ஆறி இருக்கைக்கு என்று சொல்லுங்கோள்

இறையே இயம்பிக் காணே –
நீங்கள் வார்த்தை சொல்ல உபக்ரமித்த போதே
உங்களை முடியச் சொல்ல ஒட்டான் –
அவன் தான் உங்களைக் கொண்டாடும் -என்கிறாள் –

இறையே இயம்பி
ஓர் மாது -என்று சொன்ன போதே அவன் அறியும் –
நின்னயந்தாள் -என்கிற இதுவும் மிகையாம்படி இருக்கும் -என்னவுமாம் –

காணே –
நீ இவ்வளவும் சொன்ன போதே
அவன் உன்னை சத்கரிக்கும் சத்காரம் எல்லாம் காண வன்றோ புகுகிறாய் –
தர்மதம் பரிரஷித –எனபது
ஏஷ சர்வ ஸ்வ பூதஸ்து பரிஷ்வங்க -என்று
தழுவிக் கொள்ளுவதாக அன்றோ புகுகிறான்

காணே –
நான் காணப் பெறாத வடிவை அன்றோ
நீ காணப் புகுகிறாய் -என்னவுமாம் –

————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

திரு நெடும் தாண்டகம்–25–மின்னிலங்கு திருவுருவும் பெரிய தோளும் –ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை வியாக்யானம் –

December 23, 2013

அவதாரிகை –

அத்தலையில் உள்ளதை நேராகக் காட்டி
இத்தலையில் உள்ளதை நேராகக் கொண்டு போனான்
என்கிறாள் –

——————————————-

மின்னிலங்கு திருவுருவும் பெரிய தோளும்
கரி முனிந்த கைத்தலமும் கையும் வாயும்
தன்னலர்ந்த நறுந்துழாயின் மலரின் கீழே
தாழ்ந்திலங்கு மகரம் சேர் குழையும் காட்டி
என்னலனும் என்னிறைவும் என் சிந்தையும்
என் வளையும் கொண்டு என்னை ஆளும் கொண்டு
பொன்னலர்ந்த நறும் செருந்திப் பொழிலினூடே
புனலரங்க மூரென்று போயினாரே–25-

——————————————————–

மின்னிலங்கு திருவுருவும் –
மின் போலே விளங்கா நின்றுள்ள திருமேனியும்
கார் வண்ணம் திருமேனி -என்றும் –
கரு முகிலே ஒப்பர் வண்ணம் -என்றும்
ஔதார்யத்தையும்
ஸ்ரமஹரதையையும் பற்றி -சொல்லிற்று -கீழ்
இங்கு -அநபிபவ நீயதையைப் பற்றச் சொல்கிறது –
ஆனாலும் வடிவுக்கு நிறம் அது வன்றோ -என்னில் –
காளமேகத்தை அருண கிரணத்தாலே வழிய வட்டினால் போலே
திரு வாழி ஆழ்வானுடைய தேஜஸ்ஸூ-திரு மேனி எங்கும் ஒக்கப் பரவி இருக்கையாலே சொல்லுகிறது –
வடிவார் சோதி வலத்துறையும் சுடர் ஆழி -என்னக் கடவது இறே –
ஒருகையில் சங்கு ஒரு கை மற்று ஆழி ஏந்தி –என்றார் இறே கீழே
தமஸ பரம உதாரா சங்க சக்ர கதா தரா -என்கிற பெரிய மேன்மையைக் காட்டின படி –

மின்னிலங்கு திருவுருவும் –
கிட்டின போது -பெரு வயிற்ற கரு முகிலே -என்றாள்
பேர நின்றவாறே பளபளத்து தோற்றின படி –

பெரிய தோளும்-
கால தத்வம் உள்ளது அனையும் அனுபவியா நின்றாலும்
அவயவாந்தரந்களிலே போக ஒட்டாத படியான போக்யதையும்
காவல் துடிப்பையும் சொல்கிறது –
ஒதுங்குவார்க்கு நிழல் மிக்கு இருக்கை –
பரிகோபமா சர்வ பூஷண பூஷார்ஹா -என்கிறபடியே
வீர சிஹ்னத்தையும் -போக சிஹ்னத்தையும் உடைத்தான தோள் -என்கை –
சகாதமிதிசி –
கை வளையும் மேகலையும் காணேன் -என்று விரோதி நிவர்த்தகவத்தையும்
நான்கு தோளும் -என்று போக்யதையையும்
இவள் தானே சொன்னாள் இறே

கரி முனிந்த கைத்தலமும் –
குவலயா பீடத்தை வேண்டாம் என்ற கையும்
கம்சனையும் சாணூர முஷ்டிகர்களையும் நிரசிக்கிற போதை வியாபாரம் எல்லாம் இதுக்கு வேண்டிற்று இல்லை இறே
இத்தால் வீர சிஹ்னத்தையும்
போக சிஹ்னத்தையும் உடைத்தான கை -என்கை –
புகர்ச் செம்முகத்த களிறட்ட பொன்னாழிக் கை -என்கிறபடியே

கையும் –
அறுகாழியோடு கூடி இருக்கிற கையாலே இறே குவலயா பீடத்தை நிரசித்தது –
எய் வண்ண வெஞ்சிலையே -துணையா -என்று வீர சிஹ்னத்தையும்

கை வண்ணம் தாமரை -என்று போக சிஹ்னத்தையும் காட்டினாள் –

கண்ணும் –
கிட்டினாரை ஓடி எறியும் கண்ணும்
கண் இணையும் அரவிந்தம் -என்றாள் இறே –

வாயும் –
அழகுக்கு தோற்று அனன்யார்ஹமானாரை குறித்து
தான் அனன்யார்ஹம் ஆனமை தோற்ற
சாந்த்வவாதம் பண்ணும் திருவவதாரம் –
வாய் கமலம் போலும் -என்றாள் இறே –

தன்னலர்ந்த நறுந்துழாயின் மலரின் கீழே –
இத்தால் ஒப்பனை அழகு சொல்கிறது
தன்னிலத்தில் காட்டில் செவ்வி பெற்று அதி பரிமளிதமான
திருத் துழாயாலே அலங்க்ருதமான வளையத்தின் கீழே –

மலரின் கீழே தாழ்ந்திலங்கு மகரம் சேர் குழையும் காட்டி –
வைத்த வளையத்தின் கீழே திருத் தோள் அளவும் வரத் தாழ்ந்து
பரபாக ரூபத்தாலே விளங்கா நின்றுள்ள
திருமகரக் குழையும் காட்டி –

பிரிந்ததுக்கு மேலே –
திருவடி திருத் தோளிலே ஏறி
இவள் முன்னே சாரிகை வந்து –
தனக்கு உள்ளதை அடையக் காட்டி
இங்குள்ளத்தை அடையக் கொண்டான் -என்கிறாள் –
இத்தால் ஒப்பனையோடு ஆபரணத்துக்கு உண்டான சேர்த்தி அழகு சொல்லுகிறது-

சர்வ ஸ்வதானம் பண்ணுவாரைப் போலே வந்து சர்வ ஸ்வா பகாரம் பண்ணினான் -என்கிறாள் –
என்னலனும் –
என்னுடைய சௌந்த்ர்ய சௌகந்த்ய சௌகுமார்யாதி ரூபங்களையும்
நாண் மடம் அச்சம் பயிர்ப்பு -என்கிற ஆத்ம குணங்களையும் –
நலம் -குணம் –
என்னலம் -ஒருவராலும் அழிக்க ஒண்ணாத நலம் –
எதிர்த்தலையை தான் அழிக்கும் இத்தனை ஒழிய
தன்னை ஒருத்தராலும் அழிக்க ஒண்ணாத படி இருக்கை –

என்னிறைவும் –
என்னுடைய ஸ்த்ரீத்வமும் –
எதிர்த்தலையில் பும்ஸ்வத்தை அழிக்கும் படி இறே இவளுடைய ஸ்த்ரீத்வம் இருப்பது –
நிறைவு -அடக்கம் –

என் சிந்தையும் –
அதுக்கடியான மனசையும் –

என் வளையும் கொண்டு –
தான் போனால் ஆஸ்வாச ஹேதுவாய் இருக்கிற வளையும் கொண்டு –

என்னை ஆளும் கொண்டு –
என் சர்வத்தையும் அபஹரித்து கொண்டு போகை அன்றியே
சுமையாளும் நானே யாக வேணுமோ –
ஒரு வனத்தே புக்கு நேராக ஒடுக்கி அவன் தலையிலே சுமையை வைத்துக் கொண்டு போமா போலே
அங்கன் இன்றியே
அவனோடு கலந்து பரிமாறின பரிமாற்றத்தை
அடிமையாக நினைத்து இருக்கையாலே
என்னை அடிமை கொண்டான் -என்கிறாள் -ஆகவுமாம் –
கொம்மை முலைகள் இடர் தீர கோவிந்தர்க்கோர் குற்றேவல் -என்னக் கடவது இறே –
அங்கன் இன்றியே
சர்வ ஸ்வத்தையும் அபஹரித்திக்கொண்டு போகா நின்றால்
தன் உடைமையை தானே கொண்டு போகிறான் ஆகில்
நீ என் என்னும்படி என்னை அனன்யார்ஹம் ஆக்கியும் போனான் -என்கிறாள்-

பொன்னலர்ந்த நறும் செருந்திப் பொழிலினூடே-புனலரங்க மூரென்று போயினாரே
சர்வ ஸ்வாபகாரம் பண்ணினோம் –
சத்தை கிடக்க வேணுமே என்று ஊரைச் சொல்லிப் போந்தான் -என்கிறாள் –
தன் சௌகுமார்யத்துக்கு அனுரூபமாக சோலை யூடே போனான்
பொன் போலே அலர்ந்து பரிமிளிதமாய் இருந்துள்ள பூவை உடைத்தான
செருந்திப் பொழிலினூடே ஸ்ரமஹரமான கோயில் நம்மூர் என்று போயினர் –
திருநகரி யினின்றும் கோயில் அளவும் செல்ல பொழிலாய்க் கிடந்ததோ என்னில் –
ஒரு காளமேகம் வர்ஷித்துக் கொண்டு போகா நின்றால் -கண்டவிடம் எங்கும்
தளிரும் முறியும் ஆகாதோ -என்று பட்டர் அருளிச் செய்வர் –
பிரிந்தார் இரங்கும் நிலத்தில் மரம் செருந்தி இறே –
போயினாரே –
முன்பே கால் கடைக் கொண்டு பெற வேண்டும்படி காண் -போகிறபோது அவர் பின்புறம் இருந்தபடி –

புனலரங்கம் –
ஸ்ரமஹரமான தேசம் –
நித்ய சம்ஸ்லேஷம் பண்ணலாம் தேசம் –

போயினாரே –
பரம பந்துவாய் இருந்து வைத்து இப்படி செய்தார் காண் என்னும் இன்னாப்பாலே
பிரியாதே கூட இருத்தல் –
போகிற போது கூடக் கொண்டு போதல் –
செய்ய வேண்டாவோ -என்கிறாள் -ஆகவுமாம் –

பொன்னித்யாதி –
புஷ்பாபசயம் பண்ணுகைக்கும்
ஜலக்ரீடை பண்ணுகைக்கும்
ஏகாந்தமான தேசம் நம்மூர் என்று போயினர் -என்னவுமாம் –

பொழிலினூடே புனல் –
மேல் செருந்தியாய் கீழ் நீராய் இருக்கை –
போகிற போதை அவர் பின்பு இருந்த படி காணப் பெற்றது இல்லை காண் –
விக்கிரம சோழ தேவன் -உங்கள் தலைமகள் பிரிந்த இடத்தில் சொன்ன கவி என் என்ன –
அவள் எலும்பும் சாம்பலும் உடையவன் -என்றாள்
இவள் -மின்னிலங்கு திருவுருவம் -என்றாள் என்ன
தன் காலிலே துகை யுண்டவனை தோழிக்கு சொல்லா நிற்க
திருவுரு -என்பதே —
இவள் தலைமை வுடையவள் –
அவள் -பிணம் தின்னி -என்றாள் –

—————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

திரு நெடும் தாண்டகம்–24–இருக்கையில் சங்கிவை நில்லா வெல்லே பாவம் –ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை வியாக்யானம் –

December 23, 2013

அவதாரிகை

பெரிய திருவடி கொண்டு போனான் ஆகில் –
யச்யை தே தஸ்ய தத்தனம் -என்கிறபடியே
அவன் தான் உனக்கு பவ்யனாய் இருந்தானாகில் –
அவனுக்கு சேஷபூதனான பெரிய திருவடி உனக்கும் சேஷமாய் அன்றோ இருப்பது
அது கிடக்க
மகிஷி வர்க்கத்துக்கு ஸ்வரூபேண தாஸ பூதனாய் அன்றோ அவன் இருப்பது –
இரண்டாலும் அவனை நீ போகல் என்று நீ நியமிக்க குறை என்ன -என்ன
அவன் ஒருவனுமே ஆகில் அன்றோ அது செய்யலாவது
நித்ய விபூதியில் உள்ளார் அடங்க வந்து சூழ்ந்துகொண்டார்கள்
அவர்தாம் பண்டு போல் அன்றியே
வடிவில் பௌஷ்கல்யத்தாலும் -மேன்மையினாலும் –அநபிபவ நீயராய் இருந்தார் –
அத்தாலே –
சென்று கிட்டவும்
வார்த்தை சொல்லவுமாய்
இருந்தது இல்லை காண் -என்கிறாள் –

—————————————————————————————————————————————–

இரு கையில் சங்கிவை நில்லா வெல்லே பாவம்
இலங்கொலி நீர்ப் பெரும் பௌவம் மண்டியுண்ட
பெரு வயிற்ற கரு முகிலே யொப்பர் வண்ணம்
பெருந்தவத்தர் அருந்தவத்து முனிவர் சூழ
ஒரு கையில் சங்கு ஒரு கை மற்று ஆழி ஏந்தி
உலகுண்ட பெருவாயர் இங்கே வந்து என்
பொரு கயல் கண்ணீர் அரும்பப் புலவி தந்து
புனலரங்க மூரென்று போயினாரே –24–

—————————————————————————————————————————————–

தாம் போகை அன்றிக்கே
தாம் போனால்
ஆஸ்வாச ஹேதுவாய் இருக்குமவையும்
எனக்குத் துணையாகாத படி காண் பண்ணிப் போய்த்து

கையில் சங்கு நில்லா –
அவன் போன போதே ஆற்றாமை குடி புகுந்தது –
கையில் வளையைப் பார்த்தாள் –
வளை அவனுக்கு முன்னே போய் நின்றது
அவன் போனாலும் அவன் போக உபகரணங்கள் கிடந்ததாகில் அத்தைப் பார்த்து தரிக்கலாம் இறே –

அவன் கையின் கார்ச்யத்தால் வந்ததோ என்று
மற்றை கையைப் பார்த்தாள் –
இரு கையில் சங்கிவை நில்லா –
அதுவும் அதுக்கு முன்னே போய் கிடந்தது –
ஆகையாலே –இரு கையில் சங்கிவை நில்லா –என்கிறாள் –

இவை நில்லா –
அவன் நில்லாது ஒழிந்தால் -இவையும் நில்லாமல் ஒழிய வேணுமோ –
சேஷியாகையால் அவன் போகிறான் –
எனக்கு சேஷமான இவையும் போக வேணுமோ –
சேதனன் ஆகையால் இத்தலையில் ஒரு குறை கண்டு போகலாம் அவனுக்கு –
அசேதனமான இவையும் போக வேணுமோ –
வந்து கலந்தவன் ஆகையால் போகிறான் அவன்
சஹஜமான இவையும் போக வேணுமோ –

இவை நில்லா –
நம் கைக்கு அடங்காதவன் ஆகையால் போந்தான் அவன்
நம் கைக்கு அடங்கின இவையும் போக வேணுமோ –

இவை நில்லா
அவன் நிற்கிலும்
இவை நிற்கிறனவில்லை

நில்லா
போகேல் என்ன போனால் போலே
பலகால் எடுத்து எடுத்து கையிலே இடக் கழலுகையாலே –நில்லா -என்கிறாள் –
வெல்லே –
என்னே -சித் அசித் விபாகம் அற மத சம்பந்தமே அமையும் ஆகாதே உதவாது ஒழிகைக்கு –
மமேதம் -என்ன அமையும் ஆகாதே உதாவது ஒழிகைக்கு –
அவன் உதவாது ஒழிகைக்கு ஹேது மத் சம்பந்தமே இறே –

பாவம் –
அவன் போனான் ஆகில் போகிறான் கைப்பட்டதும் போகைக்கு அடி என் பாவமே இறே –

எல்லே பாவமே –
அவன் புண்யத்துக்கு ஓர் அவதி இல்லாதவோபாதி
என் பாவத்துக்கும் ஓர் அவதி கண்டிலோமே –
தானே வந்து கலந்தவனை அனுபவிக்கப் பெறாத பாவத்துக்கு மேலே
ஆஸ்வாச ஹேதுவான இவையும் உதவாது ஒழியும்படி இறே என் பாப அதிசயம் –

இலங்கொலி நீர்ப் பெரும் பௌவம் மண்டியுண்ட பெரு வயிற்ற கரு முகிலே யொப்பர் வண்ணம் –
தன்னைக் கலந்து பிரிந்து போகிற போது
அவன் வடிவில் பிறந்த புதுக் கணிப்பு சொல்கிறாள் –
இத்தலை வெறும் தரையாம்படி விவரணமாய் இறே கிடந்தது –

இலங்கு இத்யாதி –
இவளை வெறும் தரையாக்கின பிரகாரத்துக்கு த்ருஷ்டாந்தம் சொல்கிறது –
பெரும் வயிற்ற என்னும் அளவும் செல்ல –

இலங்கொலி நீர் இத்யாதி –
லாவணாதி களாலே அளாவின ஒளி அன்றிக்கே
ஸ்வாபாவிகமான ஒளியையும் காம்பீர்யத்தையும் உடைத்தான நீரை உடைய மகா சமுத்ரத்தை
வெறும் தரையாகப் பருகின தொரு காளமேகம் போலே காண்
போகிறபோது அவர் வடிவு இருந்தபடி –
என் ஒளிவளையும் மா நிறமும் கொண்டார் -என்கிறபடியே
என் வடிவில் ஒளியும் காம்பீர்யமும் அவர் பக்கல் குடி கொண்டது என்னும்படி
காண் அவர் வடிவு இருந்தபடி –

பெரும் பௌவம் என்று சப்த த்வீபங்களையும் விளாக்குலை கொண்ட சுத்த ஜல சமுத்ரத்தை சொல்லுகிறது –

மண்டியுண்ட –
மணலோடு பருகின -என்னுதல் –
பெரிய அபிநிவேசத்தோடே மேல் விழுந்து பருகின -என்னுதல் –
இவளோடு சம்ஸ்லேஷிக்க வருகிற போதையில் அபிநிவேசமும்
இத்தலையில் சௌந்தர்ய சாகரத்தை அற்ற சாரம் ஆக்கினபடியும் வடிவிலே தோற்றி இருக்கிறபடி –

பெரு வயிற்ற
இத்தலையில் உள்ளது நேராக க்ரஹித்த பின்பும் அபிநிவேசம் மாளாதே இருந்தபடி –

கரு முகிலே ஒப்பர் வண்ணம் –
இத்தால் ஸ்வரூப கதனம் பண்ணுகிறது அன்று –
தாத் காலீனமான அழகைச் சொல்லுகிறது –
ஒரு காளமேகத்தை மின் தழுவினாப் போலே
ஸ்வா பாவிகமான எழிலுக்கு மேலே
இத்தலையில் எழிலும் அங்கே குடி கொள்ளுகையாலே வடிவு இரட்டித்து இருக்கிறபடி –

மண்டியுண்ட –
பாவியேன் மேகம் முகக்கும் கடல் ஆகாதோ -பெய்யும் தரையாகப் பெற்றிலேன்-
பெருந்தவத்தர் அருந்தவத்து முனிவர் சூழ –
வடிவில் பௌஷ்கல்யம் இருந்தபடியும்
பரிகரவத்தை இருந்தபடியும்
மேன்மை இருந்தபடியும்
நீ காணப் பெற்றிலை காண் –

பெரும் தவத்தர் இத்யாதி –
ஒருவர் இருவராய் சென்று கிட்டுகிறாரோ –
அம்ருதத்தை அமரர்கள் சூழ நின்று காக்குமா போலே காண்
என்னைப் பிரிந்த சமனந்தரம் பரிகரம் வந்து சூழ்ந்து கொண்ட படி இது காண் -என்கிறாள் –
பக்த்தைர் பாகவதைஸ் ஸஹ-என்றும்
வைகுந்தத்து அமரரும் முனிவரும் -என்கிறபடியே
நித்ய ஸூரிகளை சொல்கிறது –

பெரும் தவத்தர் –
பகவத் பிரேமத்தால் அதிசயித்தவர்கள் –
வணக்குடை தவ நெறி -என்று பக்தியை தபஸ் சப்தத்தால் சொல்லக் கடவது இறே –

அரும் தவத்து முனிவர்
அவனும் அவர்க்களுமாய் கொண்டு பரிமாறும் பரிமாற்றமே
தங்களுக்கு போகமாய் இருக்கும் ஏற்றம் உண்டு இறே அவர்களுக்கு –

சூழ
அதுவுமாம் இறே
தங்களுடைய சேஷத்வத்தையும்-அவனுடைய ஸ்வாமித்வத்தையும் உணர்ந்து இருக்குமவர்கள் பரிவராய்க் கொண்டு
ஒருவர் கிட்ட ஒண்ணாத படி எங்கும் ஒக்க சூழ்ந்து நிற்கையாலும் கிட்டப் போய்த்தில்லை –

ஒரு கையில் சங்கு ஒரு கை மற்று ஆழி ஏந்தி
பரிகரத்தை ஒருபடி நீந்திச் சென்றோமே யாகிலும் கிட்ட ஒண்ணாதபடி காண் –
சோதி வெள்ளத்தின் உள்ளே எழுவதோர் உரு -என்கிறபடியே
அவர் தாம் அநபிபவ நீயராய் இருக்கிறபடி –
ஒரு கையில் சங்கு ஒரு கை மற்று ஆழி ஏந்தி -என்று இறே மேன்மைக்கு எல்லை –
வடிவார் சோதி வலத்து  உறையும் சுடர் ஆழியும் பல்லாண்டு -என்ற
பெரியாழ்வாரைப் போலே காணும் இவர்களும் மங்களா சாசனம் ண்ணு கிறபடி –

ஒருகையில் சங்கு -இத்யாதி
என் கையைப் பிடித்த கையும்
என் காலைப் பிடித்த கையும் காண்
அவர்களுக்கு பிராப்யம் ஆயத்து -என்கிறாள் –
அக்கைக்கு என் அவயவங்கள் பிராப்யம் ஆனால் போலே காண் -அவர்களுக்கு அக்கை பிராப்யமாய் இருந்தபடி –

கலந்த போதை நீர்மை போலே காண்
பிரிந்த போதை மேன்மை இருந்தபடி –
அப்போதை நீர்மைக்கு எல்லை இல்லாதாப் போலே காண்
போகிற போதை மேன்மைக்கு எல்லை யற்று இருந்தபடி –

உலகுண்ட பெருவாயர் –
இத்தால் பிரளய ஆபத் சகனைச் சொல்லுகிறது -அன்று
வந்து கலந்தான் சக்கரவர்த்தி திருமகன் ஆகையாலே தத் ஸ்வ பாவத்தைப் பற்றிச் சொல்கிறது –
பிரளய காலத்தில் ஜகத்துக்கு தம்மை ஒழிய செல்லாதாப் போலே காணும்
என்னோடு கலக்க வருகிற போது அவர் வந்த படி -என்கை –

இங்கே வந்து-
அவர் வரவாலே அவரை அனுபவிப்பது என்னும் இடம் தோற்றுகிறது –
விஷயீ கரிக்கைக்கு அவதரித்தால் போலே போகமும் அவர் வரவாலே என்கை –

என் பொரு கயல் கண்ணீர் அரும்பப் புலவி தந்து –
அவர் வந்து கலந்ததனால்
நான் பெற்ற பேறு இது காண் என்கிறாள் –

பொரு கயல் கண்
ஒன்றுக்கு ஓன்று உபமானம் ஆவது ஒழிய
வேறு உபமான ரஹீதமான கண்கள் –

கயல் கண் -என்று
சம்ஸ்லேஷ தசையில் ஹர்ஷத்தால் வந்த அலமாப்பைச் சொல்லுகிறது –

நீர் அரும்ப
சோக ஸ்ருவுக்கு இலக்காய்த்து -என்கிறாள்

அரும்ப
விரஹ அக்னியால் உள் உலர்ந்து கிடக்கிறபடி –

புலவி தந்து
தன்னை கிட்டினாரை-வீவில் இன்பம் மிக எல்லை நிகழ்ந்தனம் -என்கிறபடியே
ஆனந்திப்பிக்க கடவ
அவன் காண் எனக்கு துக்கத்தை விளைத்தான் –

தந்து –
அவர் தம்முடைய கிழிச் சீரையினின்றும் அழித்துத் தந்த தனம் இது காண் -என்கிறாள் –
தான் சாதித்துத்தது ஓன்று அன்றியே ஈஸ்வரனுடைய
புனலரங்க மூரென்று போயினாரே –
தாம் போனால் நான் தரித்து இருக்க வேணும் என்று
பார்த்து –நம்மூர் -கோயில் என்று போனார்

உலகுண்ட பெருவாயர் இங்கே வந்து என் –பொரு கயல் கண்ணீர் அரும்பப் புலவி தந்து
இலங்கொலி நீர்ப் பெரும் பௌவம் மண்டியுண்ட -பெரு வயிற்ற கரு முகிலே யொப்பர் வண்ணம்
பெருந்தவத்தர் அருந்தவத்து முனிவர் சூழ -ஒரு கையில் சங்கு ஒரு கை மற்று ஆழி ஏந்தி
புனலரங்க மூரென்று போயினாரே –இரு கையில் சங்கிவை நில்லா வெல்லே பாவம்—–என்று அந்வயம்

—————————————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

திரு நெடும் தாண்டகம்–23—உள்ளூரும் சிந்தை நோய் எனக்கே தந்து —-ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை வியாக்யானம்

December 23, 2013

அவதாரிகை –

தானே கிருஷி பண்ணி வந்து கலந்தவன் பிரிகிற போது
போகாதே கொள் -என்று ஒரு வார்த்தை சொல்ல மாட்டிற்று இல்லையோ -என்ன –
அதுவும் சொன்னேன் –
அது அகார்யமாய்த்து -என்கிறாள் –
உனக்கு பவ்யனாய் இருக்கிறவன் உன் வார்த்தை கேளாது ஒழியுமோ -என்ன –
நிலமல்லாத நிலத்தில் நீ இருக்கக் கடவதோ என்று
பெரிய திருவடி கொண்டு போக போனான் -என்கிறாள் –
ரஷகனுடைய வியாபாரம் ஆகையாலே கூடுகையும் –
ரஷகமாய் பிரிகையும் –
ரஷகமாய் இறே இருப்பது –
போகம் உன்மச்தகம் ஆனால் -சாத்மிப்பிவித்து அனுபவிப்பிக்க வேணும் என்று இருக்கும் இறே அவன் –
ஸ்வ ரஷணத்திலே சிந்தை இல்லாமையாலே கூடு பூரிக்கிறாள் இறே இவள் –

—————————————————————————————————————————————–

உள்ளூரும் சிந்தை நோய் எனக்கே தந்து –
என்னொளி வளையும் மா நிறமும் கொண்டார் இங்கே
தெள்ளூரும்  இளம் தெங்கின் தேறல் மாந்திச்
சேலுகளும் திருவரங்கம் நம்மூர் என்ன
கள்ளூறும் பைம் துழாய் மாலையானைக்
கனவிடத்தில் யான் காண்பது கண்டபோது
புள்ளூரும் கள்வா நீ போகல் என்பன்
என்றாலும் இது நமக்கோர் புலவி தானே

—————————————————————————————————————————————–

உபய விபூதி உக்தனாய் பரம உதாரனாய் இருக்கிறவனுக்கு நீ
பிரிய விஷயமாகக் கொண்டு இருந்தாய் ஆகில்
அவன் உனக்கு தந்துபோய்த்தது என் என்ன –
-உள்ளூரும் சிந்தை நோய் எனக்கே தந்து –
அவன் தந்து போந்தது இது காண் -என்கிறாள் –
உள்ளில் நோய் –
கண் கண்டு சிகித்ஸிக்கலாம் நோய் அன்று காண் தந்தது –
பாஹ்யமான நோயாகில் இறே கண் கொண்டு சிகித்ஸிக்கலாவது –
உள்ளூரும் நோய் –
சர்ப்பம் ஊர்ந்தால் போலே சஞ்சரியா இருக்கை –
கண்ணுக்கு தெரியாது இருந்தாலும் ஒரு பிரதேசத்தில் ஆகில் அவ்விடத்தே அன்வேஷித்து சிகித்ஸிக்கலாம் இறே –
அது செய்ய ஒண்ணாதபடி கழலைக் காப்பான் போலே எங்கும் ஒக்க சஞ்சரிக்கும் நோய் -என்கை –
காதல் நோயாகையாலே கிலாய்ப்பைப் பற்றி நிற்குமோ –
பந்தத்தைப் பற்றி நிற்குமோ -இன்னபடி இருக்கும் என்று நிர்ணயிக்க ஒண்ணாத படியாய் இருப்பது –

சிந்தை நோய்
அபரிஹரணீயமான நோய் –
ஒரூருக்கு நோய் வந்தால் வைத்யனால் பரிஹரிக்கலாம் –
வைத்தியனுக்கு நோவு வந்தால் ஒருவராலும் பரிஹரிக்க ஒண்ணாது இறே –
அபிபூய மாநா வ்யசனை –
கர்ம ஷயம் இறே என்று தரித்து இருக்கலாம் –
நெஞ்சில் வியாதிக்கு பரிஹாரம் இல்லை இறே –

நோய்
இப் ப்ரேமம் தான் அவஸ்தா அனுகுணமாக
-புருஷார்தமாய் இருக்கும் –
போக உபகரணமாய் இருக்கும்
நோயாயும் இருக்கும்
ஸ்வரூப ஜ்ஞானம் பிறந்தார்க்கு புருஷார்தமாய் இருக்கும்
போக்தாவுக்கு போக உபகரணமாய் இருக்கும்
விச்லேஷித்தார்க்கு வியாதியாய் இருக்கும் –

எனக்கே தந்து –
எனக்கே கூறாகத் தந்து
கலவி இருவருக்கும் ஒக்குமாகில் ஆற்றாமை இருவருக்கும் ஒவ்வாதோ -என்கை –

தந்து -என்பான் என் என்னில் –
என்னைப் போல் அன்றியே பிறர் முகம் பார்க்க வேண்டாத படியான ஸ்வாதந்தர்யத்தை உடையவர்
பிரிந்து போகையாலே அவர்க்கு இல்லை என்னும் இடம் கண்டிலையோ -என்கிறாள் –
நைவதம்சான் நமசகான் -என்கிறபடியே ஊர்ந்ததும் கடித்ததும் அறியாதே அவன் படும்பாடு தான் அறியாள் இறே –
ஊர்த்த்வம் மாசான் நஜீவிஷ்யே -என்னும் அளவு தன்னது
நஜீவேயம் ஷணம் அபி -என்னும்படி அவன் ஆற்றாமை எனக்கே ஆய்த்து என்கிறாள் –
அவன் கிருஷியால் வந்தது ஆகையாலே –

எனக்கே தந்து
அவன் பெரியவர் அன்றோ –
தமக்கு என்று ஓன்று வைக்க வல்லரோ
எல்லாம் பக்தாநாம் -என்று அன்றோ அவர் இருப்பது -என்று ஷேபம் ஆதல் –

என்னொளி வளையும் மா நிறமும் கொண்டார்-
நோவை விளைத்ததுக்கு மேலே
நோவுக்கு ஆச்வாசகரமாய் இருக்குமத்தையும் கொண்டு போனார் –

என் ஒளி வளையும் மா நிறமும் –
மதீயஞ்சநிகிலம் -என்றும் –ததைவ -என்றும் –
ஸ்வரூப யாதாம்ய ஜ்ஞானத்தை உடைய இவள் –
தேஹாத்மா அபிமானிகளைப் போலே சொல்லக் கடவளோ -என்னில்
சம்ச்லேஷ தசையில் -இது ஒரு வளை இருந்தபடி என் –
சேர்த்தியால் வந்த ஒளி இருந்தபடி என் –
வடிவில் நிறம் இருந்தபடி என் –
என்று கொண்டாடுமவை ஆகையாலே சொல்லுகிறாள்
அவனுக்கு ஆதரணீயமானவை -அவ்வழியாலே தனக்கும் ஆதரணீயமாக இருக்கையாலே -என்னது -என்னலாம் இறே –
மா நிறம் -ஸ்லாக்கியமான நிறம் –

இங்கே –
நான் வழி பறி வுண்ட தேசம் -என்கிறாள்-
நான் வழி பறிக்க வந்து வழி பறி வுண்டேன் -என்கிறாள்-
இங்கே இருவராய் வந்தார் -என்று நான் நிதி எடுத்த தேசம் என்றார்அங்கு
பறி கொடுத்த தேசம் இது என்கிறாள் -இங்கு

ஆனால் அவன் போகிற போது உம்முடைய ஊர் எது என்று கேளாது விட்டது ஏன் என்ன –
அது நான் கேட்க வேண்டிற்று இல்லை-
வ்யதிரேகத்தில் தரித்து இருக்கைக்காக தானே சொல்லிப் போந்தான் -என்கிறாள்

தெள்ளூரும் இத்யாதி –
தெளிந்து பாயா நின்றுள்ள இளம் தெங்கின் தேனை நுகர்ந்து
சேல்களானவை உகளும்படியான தேசம் –

இளம் தெங்கு –
தேச விசேஷத்திலே பஞ்சவிம்சதி வார்ஷிகராய் இருக்குமாய் போலே ஆய்த்து -இத் தேசத்தில் ஸ்தாவரங்களும் இருப்பது –

தெள்ளூரும் இத்யாதி —
தெளிந்து தெங்கின் நின்று வாரா நின்றுள்ள தேறல் திரு வீதிகளிலே பாயா நிற்கும் ஆயத்து –
தேன் திருவீதியிலே பாயாத போது -சேல் பருகிற்று என்னக் கூடாது இறே
இது தேட்டறும் திறல் தேனினை தென்னரங்கனை -என்கிற தேனுக்கு ஸ்மாரகமாய் இருக்கிறதாய்த்து –

சேலுகளும் –
முக்தர் களித்து வர்த்திக்குமா போலே -இத்தேசத்தில் திர்யக்குகளும் அகப்பட களித்து வர்த்திக்கிற படி –
தேறல் மாந்திச் சேலுகளும் திருவரங்கம் –
ஜன்ம தேசமான ஆற்றை விட்டு போக ஸ்தானத்திலே புகுந்து தேனை நுகர்ந்து களித்தது என்கை
முக்தம் சம்சாரத்தை நினைக்கும் அன்று இறே இவை தமக்கு ஜன்ம பூமியான ஆற்றை நினைப்பது –

இளம் தெங்கு -இத்யாதி –
சம்சார சம்பந்தம் அற்றுப் போன முக்தனுக்கு சம்சார ஸ்பர்சம் இல்லாத நித்யசூரிகள்–ஆள்மின்கள் வானகம் -என்று
ஸ்வ போகத்தை கொடுக்குமா போலே
ஆற்றிலே பிறந்து புகுந்த கயல்களுக்கு ஊரில் ஸ்தாவர பிரதிஷ்டிதமான
தெங்குகள் தம்முடைய தேனைக் கொடுக்க-
அத்தை நுகர்ந்து களிக்கிற கயல்களை உடைய ஊர் –

நம்மூர் என்ன –
நமக்கு தேசம் என்ன-
எனக்கு தேசம் எனில் –
பக்தாநாம் -என்றது வ்யாஹதமாம்-
உனக்கு தேசம் என்னில் -தன் பாரதந்த்ர்யத்தோடு சேராமையாலே
அவள் உன்னை ஒழிய எனக்கு ஒரு தேசமாவது ஏன் என்னும் –
இரண்டு தலைக்கும் ஸ்வரூப ஹானியாகையாலே –நம்மூர் -என்கிறாள் –
இருவர் சத்தையும் உண்டாக்கும் தேசம் இது காணும் –
என்னை பிரணயி ஆக்கி உன்னை பிரணயிநி யாக்கும் தேசம் இது -என்கை –
திருமந்தரம் போலே இருவருக்கும் பொதுவான ஊர் –
இருவரும் விஷயார்த்திகள் ஆகையால் இருவருக்கும் தேசம் இது இறே–

கள்ளூறும் இத்யாதி –
தோளிலே இட்ட தனி மாலையும் தாமுமாய் வந்த வரவை நீ காணப் பெற்றது இல்லை காண் –
புழுகு நெய் ஏறிட்டுக் கொண்டு வருவாரைப் போலே நான் உகந்தபடி ஒப்பித்து வந்தார் –

கள்ளூறும் பைம் துழாய் மாலையானை –
அவனூர் பட்டது அத்தனையும் படும் காண் அவன் உடம்பு –
ரச சிரைகள் திறந்து மது ஒழுகா நின்றுள்ள திருத் துழாய் மாலையாலே அலங்க்ர்தன் ஆனவனே –

கள்ளூறும் –
தன்னிலத்தில் காட்டில் திரு மார்பில் ஸ்பர்சித்த பின்பு செவ்வி பெற்ற படி –

பைம் துழாய் –
திருத் துழாய் குளிர்ந்து இருந்தது என்று நீ அறிந்தபடி என் என்ன -என்னை அணைக்கையாலே அறிந்தேன் -என்கிறாள் –

கனவிடத்தில் –
இந்த்ரஜாலம் என்றும் -கனவு என்றும் -அஸ்த்ரங்களைச் சொல்லக் கடவது –
அஸ்திரமான தேசத்திலே தாமும் சந்நிஹிதராய்-
அனுபாவ்ய விஷயமும் சந்நிஹிதமாய் இருக்க –
தேசாந்தரம் வேண்டுகிறது –தேசமும் தேஹமும் அஸ்த்ரமாக இருக்கையாலே

கனவிடத்தில்
கனவு -என்று சம்ச்லேஷத்தில் ஸ்தர்யத்தைச் சொல்லவுமாம் –
முன்பு அனுபூதமான வற்றை கால நீளத்தாலே ஸ்வப்னம்-
கண்ட மாத்ரம் என்று சொல்லக் கடவது இறே –

யான் காண்பன்
அவனை ஒழிய செல்லாத படியான ஆற்றாமையை உடையவ நான் காண்பன் –

நான் –
அனுபவித்தேன் –
என் அபிநிவேசத்துக்கும் குறை இல்லை –
அனுபவத்துக்கும் குறை இல்லை –

சம்ச்லேஷத்தில் புரை இல்லை யாகில் அத்தசையில் உனக்கு அவன் கையாளாக அன்றோ இருப்பது –
போகாதே கொள் என்று ஓர் உக்தியால் விலங்கிட மாட்டிற்று இல்லையோ என்ன
அதுவும் செய்தேன் -என்கிறாள்
கண்ட போது
அனுபவித்த தசையில் –

புள்ளூரும் கள்வா –
பெரிய திருவடியை நடத்துக்கிற க்ரித்ரிமனே-
பெரிய திருவடியை பதிப்படையாக வைத்து வந்து புகுந்து கலந்து
இத்தலை அகப்பட்டவாறே -அவன் கடுமை போராது என்று
அசேதனமான தேரை நடத்துமா போலே பெரிய த்வரையோடே பெரிய திருவடியை நடத்துக்கிற கிரித்ரிமனே
வந்த போதே போகையாலே பெரிய திருவடியை பதிப்படையாக கடத்தி வந்த க்ர்த்ரிமனே -என்கிறாள்
வந்த போது –சிலையே துணையாக வந்தானாகில் பெரிய திருவடி வருகை யாவது என் –
கொண்டு போகை யாவது என் என்ன
ராஜாக்கள் அபிமத விஷயத்தை பற்ற கறுப்புடுததுப் புறப்பட்டால்
மந்த்ரிகள் வரவும் கொண்டு போகவும் கடவதாய் இருக்குமா போலே
பெரிய திருவடி வந்து கொண்டு போனான்-

புள்ளூரும் கள்வா –
வந்த கார்யம் தலைக் கட்டிற்று ஆகில் எழுந்து அருளல் ஆகாதோ -என்று பெரிய திருவடி சொல்ல
அவனை மேல் கொண்டு போனான் -என்கிறாள் –

புள்ளூரும் –
தேரூர்ந்தான் -என்னுமா போலே –
அதாகிறது -பெரிய திருவடியும் குழைச் சரக்காம்படி -காண் -போன கடுமை இருந்தபடி என்கிறாள் –
பெரிய திருவடி சிறகிலும்
திரு வநந்த ஆழ்வான் மடியிலும் –
சேனை முதலியார் பிரம்பிலும்
பிராட்டி கடாஷத்திலும்
வளரும் தத்வம் ஆகையாலே தான் நினைத்தபடி செய்யப் போகாது இறே –
வான் இளவரசு – இறே –

நீ போகல் என்பன் –
உன்னைக் கண்ணாடிப் புறத்திலும் கண்டு அறியாயோ –
நாம் பிரியில் இவள் தரியாள் என்று இருக்க வேண்டாவோ-

நீ போகல் –
என்னையும் கூட்டிக் கொண்டு போதல்-
இங்கே கூட இருத்தல் செய்யுமது ஒழிய தனியே போகக் கடவையோ –

என்பன் –
நிஷ் பிரயோஜனமான வார்த்தையைச் சொன்னேன் –
அவன் ஸ்வரூபத்துடன் சேரும் வார்த்தையைச் சொன்னேன் அல்லேன்-
என் ஸ்வரூபத்துடன் சேரும் வார்த்தையைச் சொன்னேன் அல்லேன்-
பலிப்பது ஒன்றைச் சொன்னேன் அல்லேன் –
அவன் போகத் தேட நான் தடுக்கையாவது அவனுடைய பிரணயித்வத்துக்குச் சேராதே-
தத் தஸ்ய சத்ர்சம் பவேத் -என்று இருக்கை- ஸ்வபாவமாய் இருக்க
போகாதே கொள் என்கை என் ஸ்வரூபத்துக்கும் சேராதே

என்றாலும் –
இப்படி இவருடைய ஸ்வரூபத்துக்கும் சேராத வார்த்தையைச் சொன்ன விடத்திலும்

இது நமக்கோர் புலவி தானே –
இந்த சம்ஸ்லேஷம் நமக்கு ஆற்றாமைக்கு உறுப்பாய் ஒழிந்தது –
அவனைப் பேணினேன் அல்லேன் –
என்னைப் பேணினேன் அல்லேன் –
அபிமதம் பெற்றிலேன் அல்லேன் –
இத்தால் துக்கமே சேஷித்து விட்டது -என்கிறாள்
புலவி -துக்கம் –

நமக்கு –
அவன் அபிமதம் கைப் பட்டது என்று ஹ்ர்ஷ்டனாய்ப் போனான்
நமக்கு துக்கமே பலித்து விட்டது

தானே
நாட்டாருக்கு சுக ஹேதுவான தானே கிடீர் நமக்கு துக்க ஹேது ஆயத்து -என்கிறாள் –

ஓர் புலவி
ஸ்வரூப ஹானியால் வந்த துக்கமும்
அவனைப் பிரிகையால் வந்த துக்கமும் சேர்ந்து இரட்டித்து இருக்கையால்
அத்விதீயம் -என்கிறாள் –

—————————————————————————————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

திரு நெடும் தாண்டகம்–22- நைவளம் ஓன்று ஆராயா நம்மை நோக்கா –ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை வியாக்யானம்

December 23, 2013

அவதாரிகை –

கீழ் பாட்டில் –அவரை நாம் தேவர் என்று அஞ்சினோமே  -என்று
அதஸ்மின் ஸ்த்த புத்தி பண்ணினோம் கண்டாயே தோழி -என்றாள்-
நீ அகன்றாய் ஆகில் -அவன் உன்னோடு சம்ச்ச்லேஷித்த படி என் என்ன –
அவன் வசீகரித்த படியும் -சம்ச்லேஷித்த படியும் இது தான் -என்கிறாள் –
தன்னுடைய சௌந்த்ர்யத்தையும் சீலத்தையும் காட்டின இடத்திலும் கார்யகரம் இல்லாமையாலே -போம் இத்தனையோ என்று நினைத்தான் –
ஸ்ரீ பாதம் பேர்ந்தது இல்லை
நித்ய சாபேஷ்யமான விஷயத்தை குறித்து -நித்ய நிரபேஷன் ஆனவன் -கால் வாங்க மாட்டாது நிற்கையாவது என் என்ன –
சேஷி யாகையாலே சேஷ வஸ்து அகன்றால் இழவு தன்னதாய் –
அத்தால் பெரும் பேறும் தன்னதாய் இருக்கையாலும்
இவளை ஒழிய செல்லாத கரமுகத்வத்தாலும்
நம் அழகு இங்கே ஜீவிக்கை யாய்த்து இல்லை என்று மீளுவோம் ஆகில்
புறம்பு நமக்கே சர்வ ஸ்வம்மாய் இருந்துள்ள அழகை தயாரிப்பார் இல்லை என்கிற அபிமானத்தாலும்
கால் வாங்க மாட்டிற்று இலன் –
உத்தம ராஜ கன்யை பக்கல் உத்தம ராஜ புத்திரன் சென்று -அழகு ஜீவிக்கை யாகாதே மீண்டான் என்றால் புறம்பு ஜீவிக்கை யாகாது இறே –
ருசியே தொடங்கி பிறரை வசீகரிக்கும் பரிகரமாக தான் நினைத்து இருப்பது அழகை இறே –
அது நிஷ்ப்ரயோஜனம் ஆனால் அபிமானம் கால் கட்டும் இறே
சக்தி கொண்டு கார்யம் கொள்ளிலும் விஷயம் இல்லாமையாலே மேல் விழுந்து அணைக்க மாட்டிற்று இலள் –
எதிர்தசையில் இசைவின்றிகே மேல் விழுந்தால் ரசம் இல்லை இறே –
அழகும் சீலமும் கார்யகரம் ஆய்த்தில்லை –
சக்தி கொண்டு கார்யம் கொள்ளும் நிலம் அன்றியிலே இருந்தது –
இனி இவளை வசீகரிக்கும்படி என் என்று பார்த்தார்
முன்பு திருவாய்ப்பாடியிலே பெண்கள் தன் குழல் ஓசையில்
வசீக்ர்தரான படி யைக் கண்டபடியாலே
தம்முடைய மிடற்று ஓசையாலே வசீகரிப்போம் என்று பார்த்து ஒரு பண்ணை நுணுக்கினான் –

இவனுடைய –ஏவம் பஹூவிதாம் சிந்தாம் -இருக்கிறபடி –
ம்ர்கயார்த்தமாக வந்தோம் ஆகையாலே பாடுகிறவன் ஆர் என்று கேட்பார் இல்லை
இவளை வசீகரிக்கும் பரிகரம் இது வென்று ஒரு பண்ணை நுணுக்கினான் –

அதிலே ஈடுபட்டு மேல் விழுந்து கலந்தேன் -இது காண் செய்தபடி என்கிறாள் –
ம்க்ர்கையைக் குறித்து வந்தவர்கள் ஸ்ரமம் தீர ஒரு மரத்தின் நிழலிலே ஒதுங்குகையும் –
முகத்திலே நீரை இட்டுக் கொள்ளுகையும்-
கர்ப்பூர நிகரத்தை வாயிலே இடுகையும்-
ஒரு பண்ணை நுணுக்குகையும் -பிராப்தம் இறே-

———————————————————————————————————————–

நைவளம் ஓன்று ஆராயா நம்மை நோக்கா
நாணினார் போல் இறையே நயங்கள் பின்னும்
செய்வளவில் என் மனமும் கண்ணும் ஓடி
எம்பெருமான் திருவடிக் கீழ் அணையை இப்பால்
கைவளையும் மேகலையும் காணேன் கண்டேன்
கனமகரக் குழை இரண்டும் நான்கு தோளும்
எவ்வளவு உண்டு எம்பெருமான் கோயில் என்றேற்கு
இது வன்றோ எழில் ஆலி என்றார் தாமே

—————————————————————————————————

நைவளம் –
கேட்டாரோடு சொன்னாரோடு வாசி அற -நைவிக்கும்படியான
அழகை உடைத்தான பண்ணை நுணுக்கி
நட்ட பாஷையை -குண யோகத்தால் –நைவளம் –என்று பேரிடுகிறது –
நுடங்கு கேள்வி இசை -என்னக் கடவது இறே –

ஓன்று –
அல்லாத இசைகளில் காட்டிலும் பிறரை வசீகரிக்க வற்றாய் இருக்கையும் –
இதுக்கு வசீக்ர்தராகா விட்டால் வேறு கதி அற்று இருக்கையும் -பற்ற அத்விதீயம் -என்கிறது –
கர்ம ஜ்ஞானங்களால் சாத்தியம் அல்லாததை பக்தியால் சாதிக்கலாம் –
பக்தியால் சாத்தியம் அல்லாததை பிரபத்தியால் சாதிக்கலாம் –
அதுவும் பலியா விட்டால் வேறு கதி இல்லை இறே –
சேஷ பூதன் சேஷியை லபிக்கைக்கு சரமமான உபாயத்தை பற்றினால் போலே காணும்
காந்தன் அபிமத விஷயத்தை லபிக்கைக்கு சரம உபாயத்தை பற்றினபடி –

ஆராயா –
நுணுங்கினான் –

நம்மை நோக்கா –
பண்ணை நுணுங்கின வாறே தான் அழிந்தான் –
இனித் தப்பாது இவள் அழிகை -என்று என் முகத்தைப் பார்த்தான் –
வயிர உருக்கானது அரக்கை உருக்க சொல்ல வேணுமோ என்று இருந்தான் –
நம்முடைய பும்ஸ்வத்தை அழித்த இது
ம்ருதுஸ்வ பாவியான இவளுடைய ஸ்த்ரீத்வத்தை
நம்மை -என்று
ஆத்மனி பஹூ வசனம் –

நாணினார் போல் இறையே –
அல்பம் நாணினாப் போலே –
அவர் என் முகத்தைப் பார்த்த இடத்தில் -அவர் நுணுங்கின பண்ணிலே –
அகவாய் அழிந்து இருக்கச் செய்தே -பொரி புறம் தடவி -நான் அழிந்தமை அவருக்கு தெரியாதபடி
அவிக்ர்தையாய் இருந்தேன் –
அத்தைக் கண்டு லஜ்ஜை பிறந்தது –
சரம உபாயத்தை அனுஷ்டித்தோம் –
அது நிஷ்பலமாய்த்து என்று லஜ்ஜையிலே இழிந்தார் –
நேராக நாணினால் ஆகில் மேல் பண்ணும் பிரவர்த்தி கூடாது இறே
ஆகையால் நாணினார் போலே பாவித்தார் -என்கிறாள் –
அதாகிறது
லஜ்ஜித்தார் போலே பாவியா நேர் முகம் பார்க்க மாட்டாதே -சோலையைப் பார்ப்பது
பார்ச்வங்களைப் பார்ப்பது -ஆனார் -என்கிறாள் –
பிரபன்னர் தம்மை லபிக்கைக்கு –அழுவன் தொழுவனில் பட்ட பாடு எல்லாம்
அபிமத விஷயத்ததைக் குறித்து தான் பட்ட படி –

நயங்கள் பின்னும் செய்வளவில்-
பின்னும் நயங்கள் செய்வளவில் –
பின்னும் நீச பாசஷணங்களை பண்ணிலே இட்டு நுனுங்கும் அளவில் –

நயங்கள் பின்னும் –
நம்முடைய மகா விச்வாஸம் போலே யாய்த்து -அவனுடைய மகா விச்வாஸம் இருக்கிறபடி –
பண்ணின பிரபத்தி விபரீத பலம் ஆனாலும் -அத்தை ஒழிய கதி அற்று இருக்குமா போலே
தான் நுணுங்கின பண் பலித்தது இல்லை என்று விடாதே
பின்னையும் அத்தையே நுணுங்கினான் என்கை

நயங்கள்
அவ்விசையிலே வைத்து நுணுங்கின
நீச பாஷணங்களுக்கு தொகை இல்லை -என்கிறாள்

ஆராயா நம்மை நோக்கா நாணினார் போல் இறையே நயங்கள் பின்னும் -என்று கொண்டு
அவன் பண்ணின சாரச்யங்களை நீயும் கூட காணப் பெற்றது இல்லை காண் -என்கிறாள் –

செய்வளவில்
அத்தை நுணுங்கின அளவிலே –

என் மனமும் கண்ணும் ஓடி –
த்வஸ்த்தமாய் போய்த்து -என்கிறாள் –
பொரி புறம் தடவி அடக்கிக் கொண்டு இருந்தேன் –
என்னால் அடக்கப் போய்த்தில்லை –
கடல் உடைந்தால் போலே உடைந்தது -என்கிறாள் –
கண்ணால் கண்ட இடத்திலே இறே நெஞ்சு செல்வது –
அம்முறை குலைந்தது என்கிறாள் –
நெஞ்சும் தனியே போய்த்து –
கண்ணும் தனியே போய்த்து -என்கிறாள் –
ஹ்ர்ஷீகேசனை காணும் அளவு இறே இந்த்ரியங்களுக்கு இவனோடு சம்பந்தம்
கர்ம நிபந்தனம் ஆகையாலே ஔபாதிகம் இறே-
ஓடி –
ஒன்றை ஓன்று பின் பாராதே ஓடிற்று என்கிறாள் –
என்னையும் பாராதே ஓடிற்று -என்கிறாள் –

எம்பெருமான் திருவடிக் கீழ் அணையை –
நிருபாதிக சம்பந்தியானவன் பக்கலிலே போய்ப் புக்கது -என்கிறாள் –

எம்பெருமான்
தன் மிடற்று ஓசையால் என்னை எழுதிக் கொண்டவன் –

திருவடிக் கீழ் அணைய –
அவன் நினைத்த அளவன்று காண் தான் அழிந்த படி -என்கிறாள்
என் முலையைத் தன் மார்விலே நெருக்கி தழுவிக் கொள்ளவாய்த்து அவன் நினைத்தது –
நான் அவன் காலைத் தலை மேலே வைத்துக் கொண்டேன் -என்கிறாள் –
அழக்கி இருக்குமா போலே இறே அழியும் போது அழியும் படி –

இப்பால் –
என்னை வந்து கிட்டுகைக்கு அவன் பண்ணின வியாபாரங்கள் சொன்னேன் –
கலந்த போது அவன் பண்ணின வியாபாரங்கள் ஒரு மகாபாரதத்துக்குப் போரும் –
அத்தை அடைவு கெடப் பேசுகைக்கு வேண்டும் தெளிவு இல்லாமையாலே பேச்சுக்கு நிலம் அன்று –
இக்கதை ஸ்ரீ ராமாயணத்தில் கேட்கலாகாதோ -என்கிறாள் –

உபோத்காதம் சொன்னேன் -பல சுருதியைக் கேட்கலாகாதோ -என்கிறாள் –
கை வளையும் இத்யாதி –
அகம் ஒடுக்குண்டு போனால் கண்டது ஏது காணாதது ஏது என்று கேட்பாரைப் போலே
அவன் வந்து கலந்த போது கலவியின் பலமாய்க் கொண்டு நீ காணாதது ஏது கண்டது ஏது என்னச் சொல்கிறாள்
த்ர்ஷ்டம் அத்ர்ஷ்டமாய் அத்ர்ஷ்டம் த்ர்ஷ்டம் ஆய்த்து

கை வளையும் –
வளை கழல்வது விரஹத்தின் பின்பு அன்றோ -வளை போய்த்து என்பான் என் என்னில் –
சம்ச்லேஷ ரசத்தால் பூரித்து வெடித்துப் போய்த்து -என்கை –

மேகலையும் –
மேகலை கண்டிலேன் என்கை -அசதச்யம் அன்றோ என்னில் –
அத்தசையில் பரியட்டம் மாறாட்டத்தாலே என் பரியட்டப் பட்டும் கண்டிலேன் -என்கை
அவன் பரியட்டம் தன் கையில் இருக்க கண்டாள் இத்தனை இறே –

காணேன் –
புக்கவிடம் அறிந்திலேன் –

இத்தால் -ஸ்வாபதேசத்தில் வந்தால் –
அஹங்கார மமகார நிவ்ருத்தியை சொல்லிற்றாய்  இருக்கும் இறே –
ஸ்வரூப ஜ்ஞானம் போதில் விரோதியான அஹங்கார மமகாரங்கள்
போக வேளையில் வந்தால் வஸ்த்ரம் என்றும் வளை என்றும் பேரிடக் கடவதாய் இருக்கும் –
நான் போக்தா என்று இருத்தல் –
எனக்குபோக்யம் என்று இருத்தல் -செய்யுமது ஸ்வரூபம் அன்று இறே –
போஜ்யமாய் இருக்கை இறே ஸ்வரூபம் –

காணேன் –
தன் விரோதியைக் கழித்துக் கொள்ளுதல்
அவனைப் பற்றிப் போக்கித் தர வேணும் என்று அபேஷித்தல் – செய்தால் இறே விரோதி போனது அறிவது –
தான் போகத்தில் அந்ய பரையாய் இருக்க
அவன் போக்கப் போனவை ஆகையாலே கண்டிலேன் -என்கிறாள் –

கண்டேன் இத்யாதி –
இத்தலையில் உள்ளத்து ஒன்றும் காணாதது போலே
அத்தலையில் உள்ளதை நேராகக் கண்டேன் –
விரோதியை நேராக கண்டிலேன் –
போக்யதை குறைவற்று இருக்க கண்டேன் –

அணைத்த போது உறுத்தின திரு மகரக் குழைகளையும் –
அணைத்த திருக் கைகளையும் கண்டேன் –
கனமகரக் குழை -இரண்டும்
ஸ்த்திரமான திரு மகரக் குழை –
நித்ய அனுபாவ்யமாய் இருக்கை –

கலந்தவன் சக்கரவர்த்தி திருமகனாய் இருக்க –
நான்கு தோளும்-என்கிறது
தன்னைத் தழுவு கையாலே தோள்கள் பணைத்த படியைப் பற்ற –
இத்தலை அகப்பட்ட பின்பு தன்னை வெளி இட்ட படியாகவுமாம் –
தோள்களைக் கொண்டு கார்யம் பண்ணும் இடத்தே மறைக்க ஒண்ணாது இறே –

எவ்வளவு இத்யாதி –
அவிச்சின்னமாக அனுபவிக்க வேண்டும் என்று பார்த்து –
உம்முடைய அகம் எத்தனை தூரம் போரும் என்று கேட்ட எனக்கு –
எவ்வளவு உண்டு
சற்றிடமாகில் கூடப் போம் என்று நினைத்து
எவ்வளவு உண்டு -என்கிறாள் போலே காணும் –
பருகிக் களித்தேன் -என்ற அநந்தரம் –
அடியார் குழாங்களை –உடன் கூடுவது என்று கொலோ -என்று பிரார்த்தித்தால் போலே
இவனோடு சம்ச்லேஷித்து பெற்று வைத்து இவனுடைய வேண்டப்பாட்டைக் கண்டு இவனுக்குத் தகுதியான
பரிஜனத்தோடே அனுபவிக்க வேணும் என்னும் அபேஷை பிறந்தது –

எவ்வளவு உண்டு எம்பெருமான் கோயில் என்றேற்கு
என்றேற்கு –
நானே கிடீர் பிரிவை பிரசங்கித்தேன் -என்கிறாள் –

இது வன்றோ எழில் ஆலி என்றார் தாமே
திரு மணம் கொல்லைக்கும் திருவாலிக்கும் உண்டான பிரத்யாசத்தி
அங்குலி நிர்த்தேசம் பண்ணலாய் இருக்கையாலே
இது வன்றோ -என்று கையைக் காட்டினார் -என்கிறாள் –
அங்கன் அன்றியே –
நீ இருந்த இடம் அன்றோ -நமக்கு உத்தேச்யம் என்றார் -என்னவுமாம் –
சேஷி இருந்த இடமே சேஷ பூதனனுக்கு உத்தேச்யமாம் போலே
பிள்ளை வேட்டகத்தை ஆசைப்படும்
பெண் பிள்ளை புக்ககத்தை ஆசைப்படும் இறே –
அதவா
எவ்வளவு -இத்யாதி –
போகம் உன்மச்த கரசமான வாறே சாத்மிப்பித்து அனுபவிக்க வேணும் என்று பார்த்து
நாம் அகம் புக்கு வாரா நின்றோம் -என்று பிரிவை பிரசங்கிக்க –
எவ்வளவு உண்டு எம்பெருமான் கோயில் என்றேற்கு –எழில் ஆலி இது அன்றோ –என்றார் –
உன் காலே அன்றோ நமக்கு உத்தேச்யம் -என்று என் காலைக் காட்டிப் போந்தார் –என்கிறாள் –

தாமே
வருவாரும் தாமே
அனுபவிப்பாரும் தாமே -யாய்விட்டது என்கிறாள் –

—————————————————————————————————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

திரு நெடும் தாண்டகம்–21–மை வண்ண நறும் குஞ்சி குழல் பின் தாழ –ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை வியாக்யானம் –

December 22, 2013

அவதாரிகை –

மச்சிதா மத்கதப்ராணா போதயந்த பரஸ்பரம் -என்ற இத்தை
ஸூக்ரஹமாக  மூன்று பத்துக்கும்
வாக்யார்த்தமாக அருளிச் செய்வர் –பட்டர் –

மச் சித்தா
மத் ஏக சித்தாக –
விஷயாந்தரம் கலசாமே அவனையே ஜ்ஞானத்துக்கு விஷயமாக்குகை –
தாமரையாள் கேள்வன் ஒருவனையே நோக்கும் உணர்வு -என்று
ஒரு மிதுனைத்தை விஷயீகரித்து இருக்கும் அதுவே வேஷம்
என்று அருளிச் செய்தார்கள் இறே ஆழ்வார்கள் –
இத்தை ஒழிந்தவை எல்லாம் வியபிசாரமே -என்கை –
தேவதாந்தரங்களைப் பற்றிய ஜ்ஞானம் வ்யபிசாரம் –
பிரகிருதி பிராக்ருதங்களைப் பற்றிய ஜ்ஞானம் வியபிசாரம் –
இவ் விஷயம் தன்னை பிரிய பிரிதிபத்தி பண்ணும் ஜ்ஞானமும் வியபிசாரம் -என்கை –

மத்கத பிராணா —
ஆவியை அரங்கமாலை –என்கிறபடியே
தத்கத பிராணனை வுடையராய் இருக்கை –
பிராணன் தத்கதையாய் இருக்கை யாவது –
அவனோடு கூடின போது சத்தை உண்டாய் -பிரிந்த போது –
மோஹம் கதையாய் இருக்கை –

போதயந்த பரஸ்பரம் –
புல்லாணி எம்பெருமான் பொய் கேட்டு இருந்தேனே –என்று கேட்டு தரித்தல்
கோவிந்தன் குணம் பாடி –ஆவி காத்து இருப்பேனே -என்று சொல்லி தரித்தலாம்படியாய் இருக்கை-

தன்னுடைய வ்ருத்த கதனம் பண்ணி தரித்தும்
தோழிமார் வார்த்தை கேட்டும் தரித்தும் -இறே இப்பத்து செல்கிறது –

முதல் பத்து -பராசர பராசர்யாதிகளான ரிஷிகளுடைய ரீதியாய் இருக்கும் –
ஜ்ஞானப் பிரதானராய் இறே அவர்கள் இருப்பது –
நடுவில் பத்துஆழ்வார்கள் உடைய ரீதியாய் இருக்கும்
தத் சம்ச்லேஷ விஸ்லேஷ ஏக சுக துக்கராய் இறே இவர்கள் இருப்பது –
மூன்றாம் பத்துபிராட்டிமார்கள் உடைய ரீதியாய் இருக்கும்
வ்ருத்த கீர்த்தன ரூபமாய் இறே இருக்கும்-

இதுக்கு கீழ் பாட்டோடு சங்கதி என் என்னில்
தான் ஹிதம் கேட்கும் அவஸ்தை அல்லாமையாலே
மண் மேல் பெரும் தவத்தள் என்று அல்லால் பேசலாமே -என்று கொண்டாடி கடக்க நின்றாள் திருத் தாயார் –
அவன் இவ் வாற்றாமை ஸ்வ க்ர்ஷியின் பலம் ஆகையாலே
அதிலே திருப்தனாய்  கடக்க நின்றான் –
இவள் தன் ஆற்றாமையாலே அவசன்னையாய் கிடந்தாள்  –
இவளுடைய தசையைக் கண்ட தோழி –
ஏவம் பஹூவிதாம் சிந்தாம் சிந்தயித்வா -என்று-திருவடி விசாரித்தாப் போலேயும் இவளும்-ஹிதம் சொல்லுகை அசஹ்யமாய் இருந்தது –

இனி இவளை தரிப்பிக்கும் விரகு ஏதோ என்று பல முகங்களையும் சிந்தித்து –
வ்ருத்தமான சம்ச்லேஷத்தை ஸ்மரிப்பிக்கவே இவள் தரிக்குமோ என்று பார்த்து –
இயற்கையால் புணர்சியாகையாலே நானும் சந்நிஹிதை –
அவன் வந்தபடி என் –
உன்னோடு கலந்தபடி என் –
பின்பு பிரிகிற போது -உனக்கு ஆஸ்வாசமாக சொல்லிப் போன வார்த்தை தான் என்ன
வ்ருத்த கீர்த்தனம் ஆகையால் தரித்து அவற்றை இவளுக்கு சொல்லுகிறாளாய் செல்லுகிறது –

முதல் பாட்டில் –
அவனுடைய அழகையும் சீலத்தையும் கண்டு வைத்து-
கைப்பட்ட வஸ்துவை கடலிலே பொகட்டாப் போலே –
அந்யதா பிரதிபத்தி பண்ணி இழந்தோம் கண்டாயே -தோழி -என்கிறாள் –
அவன் வந்தபடி என் என்று தோழி கேட்க -பிரதமத்திலே வந்தபடியைச் சொல்கிறாள் –

இப்பாட்டு –
சக்கரவர்த்தி திருமகன் தலைமகனாய்
ஸ்ரீ ஜனக ராஜன் திருமகள் தலைமகளாக
ப்ரவர்த்தம் ஆகிறது –

—————————————————————————————————————————————–

கஜ்ஜௌகார சௌகந்த்ய வஹாளக நிகும்பனம்
விவ்ர்ணோதி குரோ ப்ராப்தம் கலிவித் வேஷி கிங்கர –

ஸ்ரீ பராசர பட்டர் அருளிச் செய்யும் அவதாரிகை –
நாயகனோடு கலந்து பிரிந்து பிரிவாற்றாமல் நோவு படுகிறாள் ஒரு நாயகி
உபாயத்தாலே உபவனத்திலே பூக் கொய்ய என்று புறப்பட
நாயகனும் வேட்டைக்கு என்று வர
அங்கே உபாயம் பலித்து சம்ச்லேஷம் ப்ரவர்த்தமாய்
நாயகனும் போன அளவிலே இத்தைக் கடிப்பித்து தலைக் காவலாக நின்ற
தோழி வந்து கிட்டி அவன் செய்தபடி என் என்று கேட்க
அவளுக்கு பிரவர்த்தமான படியை நாயகி சொல்கிறாள் –
இப்பாட்டால் –

1-முதல் பத்து -ஆழ்வார் தாமான பாசுரம்-/ இரண்டாம் பத்து -திருத் தாயார் பாசுரம்/
மூன்றாம் பத்து -பெண் பிள்ளை பாசுரம்
2-முதல் பத்து மச்சிதா என்கிறது / இரண்டாம் பத்து மத்கதபிராணா என்கிறது /
மூன்றாம்பத்து -போதயந்த பரஸ்பரம் -என்கிறது –

3-முதல் பத்தாலே திருமந்தார்த்தம் சொல்லிற்று -/இரண்டாம் பத்தாலே த்வயார்த்தம் -/ மூன்றாம் பத்தாலே சரம ச்லோகார்த்தம் –
4-முதல் பத்தாலே –பக்தி / இரண்டாம் பத்தாலே -பிரபத்தி / மூன்றாம் பத்தாலே –புருஷாகாரம்/
5-முதல் பத்தாலே –பிரண வார்த்தம் / இரண்டாம் பத்தாலே –நமஸ் சப்தார்த்தம் -/மூன்றாம் பத்தாலே –நாராயண சப்தார்த்தம்-

6-முதல்பத்திலே –அகாரார்தம்-/ இரண்டாம்பத்திலே – உகாரார்தம்-/மூன்றாம் பத்திலே –மகாரார்தம் –
7-முதல் பத்தாலே –அதர்சனே தர்சன மாத்ரகாமா -என்னும் அர்த்தம்  /இரண்டாம் பத்தாலே –த்ரஷ்டா பரிஷ்வங்க ரசைக லோலா -என்னும் அர்த்தம் /மூன்றாம் பத்தாலே –ஆலிங்கதாயம் புநராய தாஷ்யா மாசாஸ் மஹே விக்ரஹ யோர பேதம் –என்னும் அர்த்தம் சொல்லிற்று –
முதல் பத்து ஆழ்வார் பாசுரமான படி என் என்னில் –தளிர் புரையும் திருவடி என் தலை மேலவே –என்னும் பாசுரம் ஆகையாலே
இரண்டாம் பத்து –திருத்தாயார் பாசுரமான படி எங்கனே என்னில் –என் குடங்கால் இருக்க கில்லாள் -என்றும்-பெற்றேன் வாய்ச்சொல் இறையும் பேசக் கேளாள் -என்றும் சொல்லுகையாலே –
மூன்றாம் பத்து பெண் பிள்ளை பாசுரமானபடி என் என்னில் –என் முன்னே நின்றார் -என்றும் –தோழி அவரை நாம் தேவர் என்று அஞ்சினோம் -என்றும்-எவ்வளவு உண்டு எம்பெருமான் கோயில் என்றேற்கு -என்றும் -சொல்லுகையாலே

மச் சித்தா -என்றபடி என் என்னில் –
இமையவர் தம் திரு வுருவே எண்ணும் போது -என்றும்
அந்தணனை அந்தணர் மாட்டு அந்தி வைத்த மந்த்ரத்தை
மந்தரத்தால் மறவாது என்றும் வாழ்தியேல்
வாழலாம் மட நெஞ்சமே -என்றும் சொல்லுகையாலே
மத்கத பிராணா-என்றபடி என் என்னில் –
நெஞ்சுருகி கண் பணிப்ப நிற்கும் சோரும் -என்றும்
துணை முலை மேல் துளி சோரச் சோர்கின்றாளே-என்றும் சொல்லுகையாலே
போதயந்த பரஸ்பரம் -என்றபடி என் என்னில்
அவ்வண்ணத்தவர் நிலைமை கண்டும் தோழி -என்றும்
வரை வுருவில் மா களிற்றைத் தோழி என் தன பொன் இலங்கு
முலைக் குவட்டில் பூட்டிக் கொண்டு -என்றும் சொல்லுகையாலே –

திருமந்த்ரார்த்தம் சொன்னபடி என் என்னில் –
என்னுருவில் நின்ற வெந்தை -என்று சொல்லுகையாலே பிரணாவார்த்தம் சொல்லிற்று-
தளிர் புரையும் திருவடி என் தலை மேலவே -என்று சொல்லுகையாலே நமஸ் சப்தார்த்தம் சொல்லிற்று –
மின்னுருவாய் முன்னுருவில் தொடங்கி அனலுரு வறுதியாகநாராயண சப்தார்த்தம் சொல்லிற்று –

த்வயார்த்தம் சொன்னபடி என் என்னில் –
வில்லிறுத்து மெல்லியள் தோள் தோய்ந்தாய் -என்றும் –
திருமாலைப் பாடக் கேட்டு -என்றும் –ஸ்ரீ மத் பதார்த்தம் சொல்லுகையாலும் –
கன்று மேய்த்து இனிது உகந்த காளாய் – என்று தொடங்கி-
துன்று குழல் கரு நிறத்து என் துணையே –என்கிற அளவாக நாராயண சப்தார்த்தம் சொல்லுகையாலும் –
அடி இணையும் கமலவண்ணம் –என்று சரண சப்தார்தம் சொல்லுகையாலும் –
இது செய்தார் -என்றும்
பேர்பாடி -என்றும் சரண சப்தார்த்தம் சொல்லுகையாலும் –
நீர் வண்ணன் நீர் மலைக்கே போவேன் -என்றும்
நீராடப் போனாள் -என்றும் பிரபத்யே சப்தார்த்தம் சொல்லுகையாலும்
பாவை மாயன் மொய்யகத்து இருப்பாள் -என்றும்
பித்தர் பனி மலர் மேல் பாவைக்கு -என்றும்
உத்தர கண்டத்தில்
ஸ்ரீ மச் சப்தார்த்தம் சொல்லுகையாலும்
பாரையுண்டு -இத்யாதியாலே உத்தர கண்டத்தில் நாராயண சப்தார்த்தம் சொல்லுகையாலும்
பேர்பாடி தண் குடந்தை நகரும் பாடி -என்று நமஸ் சப்தார்த்தம் சொல்லுகையாலும்-

சரம ச்லோகாரார்த்தம் சொன்னபடி என் என்னில் –
கை வளையும் மேகலையும் காணேன் -என்றும்
இரு கையில் சங்கு இவை நில்லா -என்றும் -சொல்லுகையாலே
சர்வ தர்ம பரித்யஜ்ய -த்தின் அர்த்தம் சொல்லுகையாலும்
கரு முகிலே ஒப்பர் வண்ணம் -என்றும்-
ஒரு கையில் சங்கு ஒரு கை மற்று ஆழி ஏந்தி இங்கே வந்து -என்றும்
கையும் சங்குமாய் கொண்டு சந்நிஹிதம் ஆகையாலே
மாம் ஏகம் பதார்த்தம் சொல்லுகையாலும்

என் தன் பொன்னிலங்கு முலைக் குவட்டில் பூட்டிக் கொண்டு -என்றும்
அன்றாயர் குலமகளுக்கு அரையன் தன்னை –அடி நாயேன் நினைந்திட்டேன் –என்றும்-
சரணம் -வ்ரஜ -என்கிற பதங்களின் உக்தமான அர்த்தத்தை அனுஷ்டான பர்யந்தமாக சொல்லுகையாலும்
மின்னு மா மழை தவழும் மேக வண்ணா விண்ணவர் தம் பெருமானே -என்றும்
அஹம் சப்தார்த்தம் சொல்லுகையாலும்
அருளாய் -என்கிற இடத்தில் என்னை அருளாய் என்ன வேண்டுகையாலும்
த்வா -என்கிற பதார்த்தம் சொல்லுகையாலும்
தொல்லைப் பழ வினையை முதலரிய வல்லார் தாமே -என்று
சர்வ பாபேப்யோ மோஷயிஷ்யாமி-என்கிற பதங்களின் அர்த்தம் சொல்லுகையாலும்
அருளாய் -என்கிற இத்தால் மாசுச -வினர்த்தம் சொல்லுகையாலும்

பக்தி சொன்னபடி –
இந்திரற்கும் பிரமற்கும் முதல்வன் -என்றும் –காரணந்துத்யேய-என்றும்
தஜ்ஜலா நீதி சாந்த உபாசீத -என்றும்
காரண வஸ்து உபாஸ்யம் என்னும் இடம் சொல்லுகையாலும்
மந்தரத்தால் என்றும் வாழ்த்தியேல் -என்றும் த்ருவ அனு ஸ்ம்ருதி  சொல்லுகையாலும் –

பிரபத்தி சொன்னபடி –
அணி யரங்கம் ஆடுதுமோ தோழி -என்று நாயக சம்ச்லேஷத்துக்கு உபாயம் சிந்தித்தாலோ என்று தோழியை கேட்கையாலும்
பொற்றாமரைக் கயம் நீராடப் போனாள் – என்று சிந்தித்த உபாயாத்தை அனுஷ்டிக்கையாலும்–புருஷகாரம் சொன்னபடி
பெரும்தவத்தர் அரும் தவத்து முனிவர் சூழ உலகுண்ட பெருவாயர் இங்கே வந்து புலவி தந்து –
என்று ததீயர் புருஷகாரமாக சம்ச்லேஷித்தபடி சொல்லுகையாலே –பிரணாவார்த்தம் சொன்னபடி –
என்னுருவில் நின்ற வெந்தை -என்றும்
மூவுருவும் கண்ட போது ஒன்றாம் சோதி -என்று
சேஷி சேஷ சீஷத்வம் மூன்றும் ஓர் அஷரமாய் நின்ற படியும் –
அகார உகார மகார இதி -என்று அஷர த்ரயமும் ஒன்றானபடி சொல்லுகையாலே –
நமஸ் சப்தார்தம் சொன்னபடி –
என் குடங்கால் இருக்க கில்லாள் -என்றும்
என் சிறகின் கீழே அடங்கா பெண் பெற்றேன் -என்றும் -இப்புடைகளிலே சொல்லுகையாலே மமகார நிவர்த்தி சொல்லிற்று –நாராயண சப்தார்த்தம் சொன்ன படி –
வண்ண -என்கிற பாட்டும்-
பெரும் தவத்தர் அரும் தவத்து முனிவர் சூழ ஒரு கையில் சங்கு ஒரு கை மற்று ஆழி ஏந்தி -என்று
இப்புடைகளிலே ஆயுத ஆபரண விக்ரஹம் நாராயண சப்தார்த்தமான
பரத்வ சௌலப்யாதிகள்-சொல்லுகையாலே-அகார்தார்தம் சொன்னபடி –
வற்புடைய -என்கிற பாட்டில் அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி பூர்வகமாக
அவ ரஷணே-என்கிற தாத்வர்த்தமான ரஷகத்வம் சொல்லுகையாலே-உகார்த்தம் சொன்னபடி –
நெஞ்சுருகி -என்கிற பாட்டாலே
அந்ய சேஷத்வ நிவ்ருத்தி பூர்வகமாக -பகவத் ஏக காந்தத்வம் சொல்லுகையாலே மகாரார்த்தம் சொன்னபடி –
அவர் நிலைமை கண்டும் -என்றும்
தேவர் என்று அஞ்சினோம் -என்றும்
கண்டேன் கன மகரக் குழை இரண்டும் -இத்யாதிகளாலே
ஜ்ஞாத்ருத்வ கர்த்ருத்வ போக்த்ருத்வாதிகள்   -சொல்லுகையாலே

அதர்சனே தர்சன மாத்திர காமா -என்கிறபடி என் என்னில்
எங்குற்றாய் எம்பெருமான் -என்று அவனை காண வேண்டும் என்று ஆசைப் படுகையாலே

த்ர்ஷ்டே பரிஷ்வங்கர சைகலோலா -என்றபடி என் என்னில் –
முற்றாரா வன முலையாள் -என்று துடங்கி நாச்சியார் திரு மார்பிலே அணைத்துக் கொண்டு இருக்கிறது கண்டு
தானும் அப்படி இருக்க வேணும் என்று அறுதி இட்டாள் என்கையாலே –
ஆஸாஸ் மஹே விக்ரஹே யோர பேதம் – என்கிறபடி என் என்னில் –
யான் காண்பான் கண்ட போது  புள்ளூரும் கள்வாநீ போகல் என்பன்-என்று -என்னை விட்டு நீ போகாதே கொள் என்று அபேஷிக்கையாலே –

8-முதல் பத்திலேஸ்வரூப ரூப குண விபூதிகளைச் சொன்ன படி -முதல் பாட்டு துடங்கி ஸ்பஷ்டம் –
இரண்டாம் பத்தில்விச்லேஷித்து கலங்கின படி –
பட்டுடுக்கும் என்று துடங்கி -பெண் பிள்ளையினுடைய கிலேசம் சொன்ன -தாயார் பாசுரத்தாலே கண்டு கொள்வது –
மூன்றாம் பத்தில் கிலேசம் தீர்ந்து சம்ச்லேஷ வியாபாரம் பண்ணினபடி –

மை வண்ண நறும் குஞ்சி துடங்கி –
எவ்வளவு உண்டு எம்பெருமான் கோயில் என்றேற்கு —எழில் ஆலி என்றார் தாமே –என்றும்
புனல் அரங்கமூர் என்று போயினர் -என்றும் இத்யாதிகளாலே சொல்லுகையாலே –
காந்தர்வேண விவா ஹேன பாஹ்வோ ராஜர்ஷி கன்யகா
ஸ்ருயந்தே பரிணிதாஸ்தா பித்ர்ப்ச்சாபி நந்திதா -என்கிறபடியே
உபய அனுராக நிபந்தனமாக நாயக நாயகிகளுக்கு சம்ச்லேஷம் பிரவர்த்தமாக
இத்தைக் கேட்ட தாய் மார்
நங்காய் நம் குடிக்கு இது நன்மையோ என்ன -என்றும்
தன் குடிக்கு ஏதும் தக்கவா நினையாள் -என்றும்
அன்னை என்னோக்கும் என்று அஞ்சுகின்றேன் -என்றும் பயப்பட்டு –
நாயகன் பக்கல் செல்லாது ஒழிய
அவனும் சாசங்கனாய் –
-இவள் பக்கல் நேர் -கொடு நேரே வரக் கூசி -இவள் அபிப்ராயம் அறிய வேணும் என்று
ச்வயந்தூத்யம் என்றும் பரதூத்யம் என்றும் இரண்டாகையாலே –
முதல் கலவி கலந்த படியாலே பர தூத்ய அபேஷை இல்லை –
ச்வயந்தௌத்யம் பண்ணத் தேடி –
குசூமாந்யவசின்வந்தி சசார மதி ரேஷண -என்றும்
சத்யம் புரீபரி சரெபி – என்றும் ஊரைச் சூழ்ந்த உபவனத்தே புறப்பட்டு
இவள் பூ கொய்யப் போகிறாள் என்று கேட்டு –
தத ஸ்தவ வநதம் சாப மாதா யாத்ம விபூஷணம்
ஆபத் த்யசகலா பௌ த்வௌ ஜகா மோதக்ர விக்கிரம – என்று
வேட்டை வித்யாதரனாக எடுத்துக் கட்டின மயிரும்
பிடரியிலே தழைந்தலைகிற குழலும் -இறுக்கின சாணமும் -கட்டின கச்சும்-

முன்னே உடுத்த உடைத் தோலும் -இடக்கையிலே கட்டின கச்சும்
வலத் தோளில் இட்ட மெத்தையும் -பெரு விரலிலே சாடின சரடும்
இடக்கையிலே நடுக்கொடத்தப் பிடித்த வில்லும் -வலக்கையில் தெரிந்து பெருக்கின வம்பும் -முதுகிலே கட்டின அம்புறா துணியுமாய்க் கொண்டு – –
வேட்டைக்கு என்று புறப்பட்டு –இவள் பூ கொய்கிற உபவனத்திலே செல்ல
அவளும்-
காமஸ் சாஷ்ட குணம் பவேத் -என்கிறபடியே புருஷனில் அதிசயித்த ஆசை உடையவள் ஆகையாலே
எங்கனயோ அன்னைமீர்காள் -என்கிற பாட்டை அனுசந்தித்து –
செல்கின்றது என் நெஞ்சமே -என்றும்
அன்னை என் செய்கிலென் ஊர் என் செய்கிலென் விடுமினோ –
என்று கலக்கம் அற்று மன்றாடி –
அணி அரங்கம் ஆடுதுமோ தோழி -என்று தோழியைப் பார்த்து
சுனையாடல் என்றும் –புனல் ஆடல் என்றும் -சம்போகத்துக்கு பேராகையாலே –
பயலான பேச்சாலே கேட்க
அவளும் இவள் அபிப்ராயஜ்ஞள் ஆகையாலே
பூ கொய்ய என்று கொண்டு போக விட்ட தாய் மாரும் ஊரவரும்
வடும்பிடுகிறார் களோ என்று தலைக் காவலாக வழியிலே போய் நிற்க
போக உபோத்காதமாக உபய அபிப்ராயஜ்ஞ்ஞானம் பிறந்து
சம்ச்லேஷமும் பிரவர்த்தமாய்
புனல் அரங்கம் ஊரென்று போயினர் – என்று நாயகனும் போய்
இவளும் மீண்டு -உயிர் தோழியானவள் செய்த படி என் என்று கேட்க –
பிறந்த வ்ருத்தாந்தத்தை  தோழிக்கு சொல்கிறாள்–இப்பாட்டில்

—————————————————————————————————————————————–

மை வண்ண நறும் குஞ்சி குழல் பின் தாழ
மகரம் சேர் குழை யிருபாடு இலங்கியாட
எய்வண்ண வெஞ்சிலையே துணையாய் இங்கே
இருவராய் வந்தார் என் முன்னே நின்றார்
கை வண்ணம் தாமரை வாய் கமலம் போலும்
கண்ணினையும் அரவிந்தம் அடியும் அக்தே
அவ்வண்ணத்தவர் நிலைமை கண்டும் தோழி
அவரை நாம் தேவர் என்று அஞ்சினோமே

—————————————————————————————————————————————–

மை வண்ண நறும் குஞ்சி குழல் பின் தாழ-மகரம் சேர் குழை யிருபாடு இலங்கியாட
எய்வண்ண வெஞ்சிலையே துணையாய்–வந்தார் காண் –

வந்த போது இருந்த வமளி காண் –
ஸ்வாபாவிகமான வடிவு வழகும் வை சேஷிகமான ஒப்பனை அழகும் -காவல் துடிப்புமான
அப்பசும் கூட்டம் இருந்தபடி காண் –என்கிறாள் –
அன்றிக்கே
அவன் சீலத்தையும் அழகையும் கண்டு வைத்து கைப் பட்ட பொருளை கடலிலே கவிழ்பாரைப் போலே
அன்யதா பிரதிபத்தி பண்ணி இழந்தோம் கண்டாயே தோழி
என்கிறாள் -ஆகவுமாம் –

மைவண்ணம் –
காளமேக நிபாச்யாமமான வடிவை
ஸ்படிகம் ஆக்கும்படியான திருக் குழலின் கறுப்பு இருந்தபடி –
திரு மேனிக்கு பரபாகமாய் இருக்கை –
நறும் குஞ்சி
நறுமை -பரிமளம்
அதி பரிமளிதமான குழல் –

தாபத் த்ரய துரரோடு விரஹதாப துரரோடு வாசி அற சர்வருக்கும் ஸ்ரமஹரமாம் படி காண் –
திருக் குழலின் பரிமளம் மிகுந்தபடி –
கேசவ கிலேச நாசன –என்னக் கடவது இறே –
த்ருஷ்டி  பிரியமாய் இருக்கை அன்றிக்கே நெஞ்சிலே ஸ்ரமம் எல்லாம் போம் படி காண் திருக் குழலின் பரிமளம் மிகுந்தபடி
குஞ்சி
திரள் திரளாக குழன்று இருக்கை அன்றிக்கே
அகலகலாக பிரிந்தது என்னலாம் படி காண்
திருக்குழல் தனித் தனியே சுருண்டு இருந்த படி –

கொள்கின்ற கோள் இருளை சுகிர்ந்திட்ட கொழும் சுருளினுள்
கொண்ட நீல நன்னூல் தழை கொல் – என்று ஓர் இருளை சிஷித்து அது சத்ர்சம் இல்லாமையாலே –
அன்று மாயன் குழல் என்றார் இறே நம் ஆழ்வார் –
அஸ்திரமான இருள் சதைக ரூபமாய் இருந்துள்ள குழலுக்கு ச தர்சமாக  மாட்டாதே இறே
த்ருஷ்டி பிரியமாய் மநோஹரமாய் நித்ய அனுபாவ்யமான குழல் என்கை –
குழல் பின் தாழ –
ச்நிக்த்த நீல குடில குந்தளமான திருக் குழல் கற்றை பின்னே அலைய –
பின் தாழ –
நீ பின்னே கண்டபடி என் என்ன –
பெருக்காற்றை எதிர் செறிக்க மாட்டாதாப் போலே
என்னுடைய சௌந்தர்ய அதரங்களைக் கண்டு நேர்முகம்
பார்க்க மாட்டாமையாலே முகத்தை திரிய வைத்தார் –
அப்போது கண்டேன் –என்கிறாள் –

முன்பு லலாட பர்யந்தமாய்ப் பின்பு அம்சவலம்பியாய் இறே திருக் குழல் இருப்பது –
சர்வ சக்திக்கும் எதிர் செறிக்க ஒண்ணாத படி இறே இவள் உடைய போக்யதை இருப்பது –
மகரம் சேர் குழை இருபாடு இலங்கி யாட –
அக்குழலின் இருட்சியாலே கண்கள் இருண்டு திரு முகம் தோற்றாது இருக்க
அத்தசையில் இரண்டு சந்தரன் உதித்தால் போலே காண் திரு மகரக் குழைகள் இருந்தபடி –
திருவடி பிராட்டி தேடுகிற தசையில் சந்த்ரோதயம் உதவினாப் போலே திருக் குழலாலே இருண்ட திரு முகத்துக்கு இவை பிரகாசகமாக இருந்த படி –

இலங்கி –
அந்யோந்யம் பரபாகத்தாலே வந்த விளக்கத்தைச் சொல்கிறது –
திரு மகர குழைகள் திருக் குழலுக்கு ஆபரணமாக இருக்கிறதோ-
திருக் குழல் தான் திரு மகரக் குழைகளுக்கு ஆபரணமாக இருக்கிறதோ-என்று தெரியாத படியான பரபாக ரசத்தை நீ காணப் பெற்றிலை காண் -என்கிறாள் –
ஆட
ஒரு கடல் அசைந்து வந்தால் போலே காண்-
வருகிற போது இரண்டு அருகும் திரு மகரக் குழைகள் அசைய வந்த படி –

அபிமத விஷயத்தைக் கண்டால் முகத்திலே சில அசைவுகள் உண்டாகக் கடவதே -என்று பட்டர் அருளிச் செய்வர் –
அங்கன் அன்றிக்கே
முன்பைக் காட்டுவது பின்பைக் காட்டுவது எத்தனை செய்தான் இவள் ஸ்த்ரீத்வத்தை அழிக்க என்று நஞ்சீயர் அருளிச் செய்வர் –

கூட வந்தார் ஆர் என்ன –
எய் வண்ண வெஞ்சிலையே துணையா –
கையும் வில்லும் துணையாக வந்தார் -என்கிறாள்
எய்கையே ஸ்வபாவமான வெஞ்சிலை –
எய்கை வம்ச தர்மமே இருக்கிறபடி –
முன் நம்மை சேர விட்டது வில்லே இறே என்று வில்லைத் துணையாக கொண்டு வந்தார் –
வில் இறுத்து மெல்லியள் தோள் தோய்ந்தவர் இறே –
ஒரு கா புருஷன் எடுக்கிலும் அவனை புருஷோத்தமன் ஆக்கவற்றாயும்
புருஷோத்தமனுக்கு அல்லது எடுக்க ஒண்ணாது இருக்கையும் –
ஜமதக்னிக்கு பிறந்த பரசுராம ஆழ்வானுக்கும் புருஷோத்தமனாய் எடுக்க வேண்டிற்று இறே –
எடுத்து எய்யுமவனுடைய மனஸ் சஹகாரமும் வேண்டாத வில்லு –

வெஞ்சிலை –
கையில் வில்லைக் கண்டவாறே எதிரிகள் குடல் குழம்பும்படி இருக்கை-
‘கையும் வில்லுமாய் இருக்கும் இருப்பைக் கண்டால் அனுகூலர் வாழும்படியாய் -பிரதிகூலர் மண் உண்ணும்படியாய் இறே இருப்பது -‘கையில் வில்லும் தாமுமாய் வந்த ஆண் பிள்ளைத் தனம் நீ காணப் பெற்றிலை காண் –
வீர பத்னி அகப்படுவள் வீரத்திலே இறே –
தம் த்ரஷ்டா சத்ரு ஹந்தாரம் பரிஷச்வஜே -என்னக்  கடவது இறே –

சிலையே துணையா –
1-சம்ச்லேஷிக்கைக்கு ஏகாந்தமாம்படி வந்தார் –
கண்டார்க்கு இங்கே வந்தது என் என்றால் -வேட்டையாட வந்தோம் என்றால் உத்தரம் இல்லாதபடி
தத் அனுகூலமான வில்லோடு இறே வந்தது
அவளும் புஷ்பாபசயத்தை வ்யாஜீ கரித்து இறே வந்தது-

சிலையே துணையா –
2-இவ்விடத்திலே பிரி நிலையாலே
கொங்கு உண்ட வண்டே கரியாக வந்தான் -என்னுமா போலே போகத்துக்கு வருகிறவர்
ஊரைத் திரட்டி கொண்டு வாராதே வில்லே துணையாக குறி வுடைமையோடே வந்தார் காண்-
சிலையே துணையா
3-ஆயுத சாலை போலே சொட்டை சரிகை தொடக்கமான கருவிகள் எல்லாம் கட்டிச் சுமவாதே வில் ஒன்றையே கொண்டு வந்தார் காண் –
4-போகத்துக்கு வருகிறவர் ஸ்ரக் சந்தன தாம்பூலாதிகள் போன்ற போக உபகரணங்கள் உடன் வரும் இத்தனை போக்கி வில்லும் தான் என் என்னில் –
பூர்வ சம்ச்லேஷத்துக்கு தாய்மார் ஆகிற விடறு கட்டைகளாலே சில விரோதம் பிறந்து இன்னம் அடி தொடங்கி
ஹ்ருதய  பரீஷை பண்ண வேண்டுகையாலே
அதுவும் ஸ்வயம் தௌத்யத்தில் இழிந்து அதுக்கு அவகாசம் பாஹ்ய உத்யோனத்தில்
நானும் தோழி மாறும் பூ கொய்கிற இடத்தில் தாமும் வேட்டைக்கு என்று ஏகாந்தமாக வர வேண்டி அதுக்கு
வில் அபேஷிதமாகையாலே கொடு வந்தார் காண் —

இங்கே –
1-தான் நிதி எடுத்த பிரதேசம் இது காண் -என்கிறாள் –
கலந்து பிரிந்த பின்னும் மண்ணை மோந்து -கிடக்கலாம்படி காண் -இலச்சினைப் பட நடந்த அடிச்சுவடு இருந்தபடி –
இங்கே –
2-என்று திரு மணம் கொல்லையைக் காட்டுகிறாள் –

இருவராய் வந்தார் –
1–சிலையே துணையா -என்று வைத்து –இருவராய் வந்தார் -என்கை -அசங்கதம் அன்றோ என்னில்
கையில் வில்லோபாதி இளைய பெருமாளும் நிரூபக பூதராய் இருக்கையால் சொல்லுகிறது –
ராமஸ்ய தஷிணோ பாஹூ -என்னக் கடவது இறே-

இருவராய் வந்தார் -என்று பிரியச் சொல்லுவான் என் என்னில் –
2-அணைக்கும் தோள் உடன் வந்தார் என்னவும் காட்டில் பிரியச் சொல்லிற்று ஆகாது இறே –
சம்ச்லேஷத்துக்கு வருகிறவன் படுக்கையோடு வருகிறது மிகை அன்றே –
இருவராய் வந்ததார் –3–தேவ மனுஷ்யம் கலசி வந்தார் –
சேஷியாய் வந்தார் அல்லர் -சேஷபூதராய் வந்தார் அல்லர் –
4-உபய ஆகாரத்தாலே வந்தார் என்னவுமாம் –
தம்முடைய காலை என் தலை மேலே வைக்கக் கடவதாக வந்து
என் காலை தம் தலை மேலே வைத்துக் கொண்டார் -என்கிறாள் –

பாணிக் க்ரஹணம் பண்ணும் போது சேஷியாய் இருக்கையும்
படுக்கையிலே முறை கெட பரிமாறுகையும் இறே இருப்பது –
வகுத்த ஸ்வாமியாகவும் வேணும்
ந சாஸ்திரம் நைவ சக்ரமம் -ஆகவும் வேணும் இறே –
அதவா
சப்தத்தை நியமித்து இருவராக வந்தார் என்னவுமாம்
5-தாமும் நாமுமே யாம்படியாக வந்தார் -என்கை-

வந்தார் –
தாம் இருந்த இடத்திலே நாம் மடல் எடுத்துச் சென்று கிட்ட வேண்டும்படியாய் இருக்க
நாம் இருந்த இடத்திலே காண் தான் வந்தது -என்கிறாள்
அங்கன் இன்றியிலும்
கால் நடையிலும் அவர் நடை அழகை நீ காணப் பெற்றிலை காண் என்னவுமாம் –
நடைச் சக்கரவத்து பிடிக்க வேண்டும்படி காண் நடந்த நடை இருந்தபடி –

வந்தார்-என் முன்னே நின்றார் –
1-பெரிய த்வரை உடன் வந்தவர் -கடல் கண்டு தேங்கின திருவடியைப் போலே
என்னைக் கண்டு மேலிட மாட்டாதே தேங்கி என் முன்னே நின்றார் –
அன்றியே
2-தாம் முகம் பாப்பது எப்போதோ என்று -நான் நிற்க பிராப்தமாய் இருக்க –
இவள் நம்மை நேரே முகம் பாக்க வல்லளோ என்று பாரித்துக் கொண்டு நின்றான் காண் -என்கிறாள் –

நின்றார் –
3-கால் வாங்க மாட்டாதே நின்றார்-
4-ஸ்தாவர ப்ரதிஷ்டையாக நின்றார் என்னுதல்
5-கந்தவ்ய பூமி இல்லாமையாலே நின்றார்-என்னுதல் –

கை வண்ணம் இத்யாதி –
அந்த சௌந்த்ர்ய சாகரத்தில் தான் அகப்பட்ட சுழிகளைச் சொல்லுகிறாள் –
பாதாதி கேசாந்தமாகச் சொல்லுதல் -கேசாதி பாதாந்தமாக சொல்லுதல் செய்யாது ஒழிந்தது-
தான் அனுபவித்த பிரகாரம் இதுவாகையாலே-
கைவண்ணம் தாமரை —
1-பிரதமத்தில் தன்னை மேல் விழுந்து பாணி க்ரஹணம் பண்ணின கையைச் சொல்லுகிறாள் –வாய் கமலம் போலும் –கையைப் பிடித்து தன செல்லாமை தோன்ற -இது ஒரு வடிவு அழகு இருந்தபடி என்-இது ஒரு முலை அழகு இருந்த படி என்-இது ஒரு கண் அழகு இருந்தபடி என் -என்று இன் சொல்லுச் சொன்ன திரு வதரம் இருந்தபடி –கண் இணையும் அரவிந்தம்-
இன் சொல்லுச் சொல்லத் தொடங்கி அனுகூல தர்சனத்தாலே விக்கினால் குறையும் தலைக் கட்டும் கண் –
இன் சொல்லுச் சொல்லத் தொடங்கி குறையும் தலைக் கட்ட மாட்டாதே இடையிலே விக்கி குறையும் கண்ணாலே தலைக் கட்டின படி
ஆதர ஸூ சகம் இறே  இன் சொல்லு –
அவ்வாதரம் இத்தனையும் கண்ணிலே பிரகாசிக்கும்படி நின்றார் -என்கை –அடியும் அக்தே –அந்நோக்குக்குத் தோற்று –கண்ணும் வாயும் கைத்தலமும் அடி இணையும் கமல வண்ணம் -என்று கீழ் சொன்னால் போலே
இங்கும் சொல்ல அமைந்து இருக்க -போக்யதா அதிசயத்திலே
அவயவங்கள் தோறும் தனித்தனியே தாமரையை த்ருஷ்டாந்தமாக  சொல்கிறாள் –
அடியும் தாமரை -என்னாதே- அடியும் அக்தே -என்றது
உபேஷா வசனத்தாலே கீழ் சொன்னவையும் சத்ர்சமான த்ருஷ்டாந்தம் அன்று என்னும் இடம் ஸூசகம் –

வந்த வரவை கேட்டாப் போலே சாஷாத் கரித்தாப் போலே இருந்ததீ -நீ பேசினபடி என்று தோழி சொல்ல
இது என் எனபது –அவ் வண்ணத்தவர் -என்னும் இத்தனை என்கிறாள் –
பசக்கி மோந்தேன் இத்தனை ஒழிய வந்த பிரகாரத்தையும் அவரையும் நம்மால் பேசப் போமோ-
நீ கேட்கையால் உனக்கு ஒரு த்ருஷ்டாந்தம் இட்டுச் சொன்னேன் இத்தனை ஒழிய
ஒரு த்ருஷ்டாந்தம் இட்டு சொல்லலாம்படி அன்று காண் அவர் வடிவு இருந்தபடி
அப்பிரகாரத்தை உடையவர் என்னும் இத்தனை காண் –
நிலைமை கண்டும்
1-நத்யஜேயம் -என்கிறபடி -என்னைப் பெற்றுத் தரித்தல்-
பெறா விடில் முடிதல் செய்யும்படியான ஸ்வ பாவத்தை கண்டு வைத்தும் –
அவர் நிலைமை
2-அவர் வடிவு அழகு இருந்தபடி இது
அவர் சீலம் இருந்தபடி இது
வ்யவசாயம் இருந்தபடி இது
இத்தனையும் கண்டு வைத்தும் –
கண்டும் –
1-முன்பு உன் வாயாலே கேட்டுப் போந்தேன்இத்தனை இறே
கேட்டாப் போலே கண்டு வைத்தும் –

கண்டும் –
2-நெடுநாள் சாதனானுஷ்டானம் பண்ணிக் காண வேண்டும் விஷயம் அனாயாசேன கண்ணுக்கு விஷயமாய் இருக்கச் செய்தே -கிடாய் நழுவ விட்டது –
தோழீ-
அவர் வடிவு அழகு இருந்தபடியும்
வந்த வரவு இருந்தபடியும்
நின்ற நிலை இருந்தபடியும்
நீ காணப் பெற்றிலை காண் -என்கிறாள் –
அவரை –
நம்மை ஒழிய செல்லாதபடி நின்றவரை
நாம்
அவரை ஒழிந்த போது –அசந்நேவ -என்னும் படி இருக்கிற நாம் என்னுதல் –
அவரை ஒழிய செல்லாமையை வுடைய நாம் என்னுதல் –
ஏகாதிரிக்தம் அநேகம் -என்று சொல்லுகையாலே தோழியையும் கூட்டி –நாம் –என்கிறாள்-

தேவர் என்று –
அதஸ்மின் ஸ்தத் புத்தி பண்ணி நாம் பரதேவதை என்று பிரமித்தோம் இத்தனை ஒழிய
ஆத்மானம் மானுஷம் மன்யே -என்று காண் அவர் நினைத்து இருந்தது –
நாம் சஜாதீய விஷயத்தே விஜாதீய புத்தி பண்ணினோம் இத்தனை காண்
ஆத்மானம் மானுஷம் மன்யே -என்னும் அவர் நினைவை விட்டு –
பவான் நாராயணோ தேவ -என்று வழிப் போக்கர் வார்த்தை யைப் பற்றினோம் இத்தனை காண் –

அஞ்சினோமே —
இறாய்த்தோமே-
அபய ஸ்தானத்திலே காண் -பய புத்தி பண்ணிற்று
நாம் அஞ்சினோம் -என்று ஸ்ரீ ஜனகராஜன் திருமகள் வார்த்தையாய் இருந்தபடி கண்டாயே -என்று நஞ்சீயர் அருளிச் செய்வர்
இழவிலும் வாசனை விடாது இ றே –
தோழி
உன் சந்நிதி இல்லாமை இறே நான் இழந்தது –
அவன் படியையும் என் படியையும் அறியும் நீ கூட நின்றாய் ஆகில் என் ப்ராந்தியைப் போக்கலாய்த்து -என்கிறாள் –

—————————————————————————————————————————————–

மை வண்ண நறும் குஞ்சி –
அத் திருக் குழலின் நிறமும் மணமும் இருந்தபடி காணும் –
மை வண்ணம்
கார் வண்ணம் திருமேனி –என்கிற வடிவின் நிறம் ஸ்படிகம்
என்னும்படி காண் திருக் குழலின் இருட்சி இருந்தபடி –
மை வண்ணம் –
பா ரூபா -என்றும்
தேஜஸா ராசும் -என்றும் –
ஒண் சுடர் கற்றை -என்றும் –
சொல்லுகிற தேஜோ ரூபமான திரு மேனியில் நின்றும் கிளம்பினதொரு மை போலே இருக்கை –
மை வண்ணம் –
இத் திருக் குழலை கண்டவர்களுக்கு சர்வமும் பிரகாசிக்கும்படி -சித்தாஞ்சனமாய் இருக்கை –
மை வண்ணம் –
பிங்கள ஜடோதேவ -என்றும்
ஓர் உருவம் பொன்னுருவம் ஓன்று செந்தீ -என்றும் சொல்கிற ப்ரஹ்ம ருத்ராதிகள் மயிர் போலே
குராலாயம் ஏறி ஓடி இருக்கை அன்றிக்கே –
நீல குஞ்சித மூர்த்தஜம் என்றும் –
குழல் இருண்டு சுருண்டு -என்றாப் போலே கண்டவர்கள் கண்ணிலே அஞ்சனம் எழுதினால் போலே ச்யாமளமாய் இருக்கை –
சோபயன் தண்ட காரண்யம் தீப்தேன ஸ்வேன தேஜஸா -என்கிறபடியே
தன் நிறப்பாட்டாலே ஸ்ரீ தண்ட காரண்யத்தை மயில் கழுத்து சாயல் ஆக்கா நின்றது
என்றான் இறே ஸ்ரீ வால்மீகி பகவானும்

கேவலம் ரூபா சம்ஸ்கார மேயாய் -கந்த சம்ஸ்காரம் அற்று இருக்குமோ என்னில் –
நறும் குஞ்சி –
1-மல்லிகை செங்கழுநீர் தொடக்கமான வற்றால் நாற்றம் கொள்ளுகை அன்றிக்கே
ஸ்வ பாவத ஏவ சுகந்தமாய் இருக்கை –
நறும் குஞ்சி –
3-திரு மேனியும் இருண்டு திருக் குழலும் இருண்டு -இருந்தால் வைஷம்யம் தெரியாது இருக்கை அன்றிக்கே
நாற்றம் கொண்டு அறியலாய் இருக்கை –
-நறும் குஞ்சி –
3-பரிமளிதமான – திருக் குழல்
தாபத்ரயாதுரரோடு விரஹதாபாதுரரோடு வாசி அற
சர்வருக்கும் ஸ்ரமஹரமாம்படி காண்
திருக் குழலின் பரிமளம் மிகுந்தபடி –
நரகே பஸ்யாம நஸ்து யமனே பரிபாஷித
கிம் த்வ்யா நார்ச்சி தோதேவ கேசவ கிலேச நாசன –என்னக் கடவது இறே –
வெறும் த்ருஷ்டி  பிரியமேயாய் இருக்கை அன்றிக்கே
நெஞ்சில் ஸ்ரமமும் போம் படி காண் திருக் குழலின் பரிமளம் மிகுந்த படி-

நறும் குஞ்சி
4-திருவடிகள் தொடங்கி திருமுடி அளவும் அபிமதமாய் இருக்க முதல் அடியிலே இவள் திருக் குழலிலே அகப்படுவான் என் என்னில் –
பிரணய கலகங்களிலே காலிலே விழுந்த போதை செம்பஞ்சு குழம்பு அடையாளமாய் இருக்கையாலே
முற்பாடுடவது கண்ணிலே தோற்றிற்று ஆகவுமாம் –
அன்றிக்கே
நறும் குஞ்சி
5-நாற்றத் துழாய் முடி நாராயணன் -என்கிறபடியே பரிமள பிரசுரமாய் பரத்வ ஸூசகமான
திருத் துழாய் நாற்றம் கொடு போய் மூட்டிற்று ஆகவுமாம்
அன்றியிலே
நறும் குஞ்சி -என்று
6-தாம் சூடிக் கொடுத்த பூவின் பரிமளம் அழைத்துக் கொண்டதாகவுமாம் –
அன்றியிலே
நறும் குஞ்சி -என்று
7-இவள் பூர்வ சம்ச்லேஷமே தொடங்கி
துன்று குழல் கரு நிறத்து என் துணையே -என்று வாய் வெருவி வாசிதம் ஆகையாலே ஆகவுமாம்
அன்றியிலே
நறும் குஞ்சி -என்று
8-சௌந்தர்யம் அரை வயிறாய் இருக்கை அன்றிக்கே -விஞ்சித் தலைக்கு மேலே போகையாலே -என்னவுமாம் –

குஞ்சி
1-குடில குந்தள அலங்க்ர்தம் -என்றும்
கிஞ்சித மூர்ஜ்ஜிதம் -என்றும்
குழல் இருண்டு சுருண்டேறிய குஞ்சி -என்றும் சொல்லுகிறபடியே
கோரை போலே நாலுகை அன்றிக்கே பங்கி பங்கியாக வளைந்து இருக்கை –
அன்றிக்கே –குஞ்சி –என்று
2–குஞ்சியும் கொண்டையும் குடுமியும் -என்று அளகாக்ரம்துள்ளித் தூரி இருக்கை யாகவுமாம் –
நெறி மென் கூர்தல் குழையல்-என்னக் கடவது இறே –
குஞ்சி குழல் ஓதி -என்று மயிருக்குப் பேராகவும் சொல்வார்கள் –
இவ்விடத்துக்கு அது உசிதம் அல்ல —மை வண்ண நறும் குஞ்சி -என்று குழலுக்கு விசேஷணம் ஆகையாலே –
அன்றிக்கே –குஞ்சி -என்று —3-கேச சாமான்யத்தை நினைத்த போது –
மேலே எடுத்துக் கட்டின மயிரும் -அதற்கு சேஷமாக நான்றிப் பிடரிக் குழலையும் சொல்லுகையாலே
குஞ்சிக் குழல் -என்ன ஒண்ணும் –
குஞ்சிக் குழல் -என்று கிடக்கையாலே விசேஷணமாகக் கடவது –
திரள் திரளாக குழன்று இருக்கை அன்றிக்கே அலகலகாப் பிரித்து எண்ணலாம் படி காண்
திருக் குழல் தனித் தனியே சுருண்டு இருந்தபடி –

கொள்கின்ற கோள் இருளை சுகிர்ந்திட்ட கொழும் சுருளினுள்
கொண்ட நீல நன்னூல் தழை கொல் – என்று ஓர் இருளை சிஷித்து அது சத்ர்சம் இல்லாமையாலே –
அன்று மாயன் குழல் என்றார் இறே நம் ஆழ்வார் –
அஸ்திரமான இருள் சதைக ரூபமாய் இருந்துள்ள குழலுக்கு ச்த்ர்சமாக மாட்டாதே இறே
த்ருஷ்டி  பிரியமாய் மநோஹரமாய் நித்ய அனுபாவ்யமான குழல் என்கை –

குழல் பின் தாழ –
1-ஸ்நிக்த நீல குடில குந்தளமான திருக் குழல் -கற்றைகள் பின்னே தாழ
முன்பு லலாட பர்யந்தமாயும் பின்பு அம்சவலம்பியுமாயும் இறே திருக் குழல் இருப்பது –
மயிரை ஏற வாரி முடித்த படியால் முதுகும் தலையும் வெற்றிமை பட்டு பருஷமாய் இராதபடி –
பிறகு வாளி சாத்தினாப் போலே பிடரிக்கே குழல் அலையா நின்றது –
பின் தாழ –
2-இவள் தான் மயிர் பட மாளுமாள் ஒருத்தி ஆகையாலே முகப்பிலே நின்று
க்லேசிப்பியாதே பிறகே ஒதுங்கா நின்றது ஆயத்து –
அனுசஞ்சரன் -என்றும்
ப்ரஷ்ட தஸ்து தனுஷ்ப்பாணி -லஷ்மனோ அனுஜகமஹா -என்றும்
ஸ்வரூப ப்ராப்தமாக இளைய பெருமாள் சேவித்தாப் போலே பிறகே சேவியா நின்றது ஆய்த்து –
பின் தாழ –
3-ஸ்வரூப பாரதந்த்ர்யங்கள் இரண்டும் தோற்றும்படிபிறகே ஆய்த்து தாழ்ச்சியும் உண்டாய் இருக்கிறபடி –
அபிமுகே மயி சௌஹர்த்த மீஷிதம் -என்றும்
ஆயாந்த மதி ஹர்ஷிதம் -என்றும்
இவளை நோக்கி எதிரே வருகிற போது -பிறகும் குழலும் கண்ட படி என் என்னில்
பெருக்காற்றை எதிர் செறுக்க ஒண்ணாத போலே
என்னுடைய சௌந்தர்ய அதரங்களைக் கண்டு நேர் முகம் பார்க்க மாட்டாமையாலே-
முகத்தை திரிய வைத்தார் -அப்போது கண்டேன் என்கிறாள் –

சர்வ சக்திக்கும் எதிர் செறிக்க ஒண்ணாத படி இறே இவளுடைய போக்யதை இருப்பது –
அன்றிக்கே
4-எதிரே வந்து அவன் இவளுடைய ஆபிஜாத்ய சௌந்த்ர்யங்களுக்கு தோற்று புரிந்த அளவிலே கண்டால் ஆகவுமாம் –
அன்றிக்கே –
5-யோவாம்ர்கம் ம்ர்கயதேவிபி நச்த்தலீஷூ -என்று வேட்டைக்கு வருவான் ஆகையாலே
செடிகள் தோறும் புரிந்து புரிந்து ம்ர்க்ம் தேடுகிற அளவில் கண்டாள் ஆகவுமாம் –
அன்றிக்கே–6- களவின் கீழே புணர்ச்சிக்காக வருகிறான் ஆகையாலே வேற்று மனிசர்
காண்கிறார்களோ என்னும் பயத்தால் புரிந்து பார்க்கிற போது கண்டாள் ஆகவுமாம் –
இப்படி அவயவ சோபையில் அகப்பாட்டாய் இத்தனையோ என்ன
மகரம் சேர் குழை யிருபாடு இலங்கி யாட –
–1-என்று ஆபரண சோபையிலும் அகப்பட்டேன் காண்-
குழல் அழகர் -என்கிறவனுடைய திருக் குழலின் அழகில் அல்ல அகப்பட்டது
பார்ச்வத்தில் திருக் காதுகளில் சாத்தின ஆபரண சோபையில் காண் அகப்பட்டேன் -என்கிறாள் –
அக் குழல்களின் இருட்சியால் கண்கள் இருண்டு திரு முகம் தோற்றாமல் இருக்க
அவ்விடத்தே இரண்டு சந்த்ரர்கள் உதித்தால் போல் காணும் திரு மகரக் குழைகள் இருந்த படி –
சந்த்ரோபி சாசிவ்ய மிவாச்ய குர்வன்தாரா கணைர்மத்யகதோ விராஜன்
ஜ்யோத்ஸ்னா விதாநேன விதத்ய லோகமுத்தி ஷ்டதே நைக சஹாஸ்ராமி -என்கிறபடியே
திருவடி பிராட்டியை தேடுகிற தசையிலே சந்த்ரோதயம் உதவினால் போலே
காண் திருக் குழலாலே இருண்ட திரு முக மண்டலத்துக்கு இவை பிரகாசகமாய் இருந்தபடி –

மகரம் சேர் குழை –
2-குழை -என்று ஆபரணத்துக்கு பேராய் –
அது தான் மகர ஆகாரமாயும் மயூர ஆகாரமாயும் ஹம்ச ஆகாரமாயும் பஹூ விதமாய் இருக்கும் ஆகையாலே
அதில் மகரத்தோடே சேர்ந்த ஆபரணம் ஆகையாலே
மகரம் சேர் குழை -என்கிறது –
மகரம் சேர் குழை –
3-அந்த மயூர ஆகாரம் ஸூ ப்ரஹ்மண்யாதி பக்தர்களுக்கு சேரும் இத்தனை ஒழிய பகவத் பக்தர்களுக்கு சேராது –

மகரம் சேர் குழை
4-ஆனால் அது தான் மகரம் சேர்ந்த படி எங்கனே என்னில் –
காமனார் தாதை -என்கையாலே -பகவத் புத்ரனான காமனுடைய கொடி யாகையாலும் –
ஷீரார்ணவ வசஹ சாரியாகையாலும்
பிரதம அவதார சஜாதீயம் ஆகையாலும்
மிகவும் சேர்ந்து இருக்கும் என்றபடி –
மகரம் சேர் குழை –
5-அழகுக்கு கொடியும் கானமும் உடைய காமனுக்கு அடையாளமான கொடியைப் பறித்து
சாத்தினாப் போலே இருந்தது ஆய்த்து –
ஒரு காது சீலைக் குதும்பை -ஒரு காது செந்நிற மேல் தோன்றிப் பூ -என்றபடியே
ஒன்றுக்கு மகரம் சேர் குழையும் ஒன்றுக்குவேறு ஒன்றுமாய் இருக்குமா என்னில்
இருபாடு இலங்கி யாட –
1-இரண்டு அருகும் உஜ்ஜ்வலமாக கொண்டு அசையா நிற்க –

இருபாடு இலங்கி யாட –
2-மின்னு மணி மகர குண்டலங்கள் வில் வீச என்கிறபடியே
குந்தணத்தில் அழுத்தின முக்தா மணி ரத்னங்கள் பங்திபங்தியாக பக்கம் செய்து தோன்றுகையாலே தன் அழகு காண்பார்க்கு
தானே கை விளக்காய் கொண்டு அசையா நிற்கை –
இருபாடு இலங்கியாட –
3-இதத்ச்தோ தத் ததிருஷ்டியாக கொண்டு புரிந்து பார்க்கையாலே காதும் பணியும் திரும்பி
பூர்வபாகா பரபாகங்கள் இரண்டும் உஜ்ஜ்வலமாம் படி அசையா நின்றது -ஆகவுமாம் –
இலங்கி யாட –
4-ஹீனரோட்டை சம்சர்க்கத்தில் இறே மாஸ்ரண்யமும் சோபமும் பிறப்பது –
காமனை விட்டு உடையவன் காதிலே சேரப் பெறுகையாலேஉண்டான உத்கர்ஷத்தாலே உஜ்ஜ்வலமாக கூத்தாடா நின்றது –
இலங்கி –
5-அந்யோந்யம் பரபாகத்தால் வந்த இலங்குதலைச் சொல்லுகிறது –
திரு மகரக் குழைகள் திருக் குழலுக்கு ஆபரணமாக இருக்கிறதோ
திருக் குழல்கள் திரு மகரக் குழைக்கு ஆபரணமாக இருக்கிறதோ என்று தெரியாதபடியான
பரபாக ரசத்தை நீ காணப் பெற்றது இல்லை காண் -என்கிறாள் –
ஆட
6-ஒரு கடல் வடிவு கொண்டு நடந்து வந்தால் போலே காண் வருகிற போது இரண்டருகும் திரு மகர குழைகள் அசைய வந்தபடி

அபிமத விஷயத்தைக் கண்டால் முகத்திலே சில அசைவுகள் உண்டாகக் கடவதே -என்று பட்டர் அருளிச் செய்வர்
அங்கன் அன்றிக்கே
முன்பைக் காட்டுவது பின்பைக் காட்டுவது எத்தனை செய்தான் இவள் ஸ்த்ரீத்வத்தை அழிக்க என்று நஞ்சீயர் அருளிச் செய்வர் –

இப்படி அவயவ சோபையும் ஆபரண சோபையும் ஆன சீர்மைக்கு காத்தூட்டும்படியான
பரிகரபலம் இல்லையோ என்ன –
எய் வண்ண வெஞ்சிலையே துணையா -வந்தார் –
1-புறம் காவலும் கூடக் கொண்டு வந்தார் காண் –
சிலையே துணையா -என்று
2-கையில் வில்லே துணையாக வந்தார் -என்கிறாள் –
எய் வண்ண வெஞ்சிலை
3-எய்கையே ஸ்வ பாவமான வெவ்விய சிலை -அதாவது
ஒரு தனம் படைத்தால் எய்தல் செய்ய வேண்டாதே
சரவர்ஷம் வ வர்ஷாஹ் -என்றும்
சார்ங்கம் உதைத்த சரமழை -என்றும்
வாளி மழை பொழிந்த சிலை -என்றும் –
வில்லும் தானே எய்ய வற்றாய்
சத்ருக்கள் படுகையால் அவர்களுக்கு தாபகரமுமாய் இருக்கை –
எய் வண்ண வெஞ்சிலை –4-ஒரு கா புருஷன் எடுக்கிலும் அவனை புருஷோத்தமன் ஆக்கவற்றாயும்-புருஷோத்தமனுக்கு அல்லது எடுக்க ஒண்ணாது இருக்கையும் –
ஜமதக்னிக்கு பிறந்த பரசுராம ஆழ்வானுக்கும் புருஷோத்தமனாய் எடுக்க வேண்டிற்று இறே –மழு வாளி சிலை வாங்கி –என்று பெருமாள் அவன் கையில் வில்லை வாங்கின அளவிலே
புருஷோதமத்வம் போய் பழைய ரிஷி புத்ரனாய் சோகியாய் இறே போகின போது போன எளிவரவு
இத்தால் -எடுத்து எய்யுமவனுக்கு மனஸ் சஹகாரமும் வேண்டா என்கிறது-

எய் வண்ண வெஞ்சிலையே துணையா –
5-அன்றியே திவ்ய ஆயுதங்களுக்கு ஆயுத கோடியிலும் ஆபரண கோடியிலும் இருபடை மெய்யக் காட்டாமையாலே
திருமகரக் குழையோபாதி திரு வில்லும் ஆபரணமாகத் தரித்து வந்தார் என்னவுமாம் –
சிலை இலங்கு பொன்னாழி திண் படை தண் ஒண் சங்கம் -என்றும்-
ஆழியோடும் பொன்னர் சாரங்கம் உடைய அடிகளை இன்னார் என்றறியேன் -என்றும்
சேர்த்தி அழகிலே ஆழம் கால் பட்டு அறிவு கலங்கி ஈடுபட்டார்கள் இறே –
ததச்சர்ய வதனம் சாப மாதாயாத்மா விபூஷணம் -என்னக் கடவது இறே
எய்வண்ண வெஞ்சிலை
6-எய்யக் கடவதாய்-ததஸ்துதம் சமயதி சித்ர கார்முகம் – என்றும்
எவ்வரி வெஞ்சிலை -என்றும் சொல்லுகிறபடியே
நாநாவித வர்ணங்களாலே வரி வரியாக சித்ரிதமாய் தர்சநீயமாய் இருக்கை –

வெஞ்சிலை –
கையில் வில்லைக் கண்டவாறே எதிரிகள் குடல் குழம்பும்படி இருக்கை
‘கையும் வில்லுமாய் இருக்கும் இருப்பைக் கண்டால் அனுகூலர் வாழும்படியாய் -பிரதிகூலர் மண் உண்ணும்படியாய் இறே இருப்பது -‘கையில் வில்லும் தாமுமாய் வந்த ஆண் பிள்ளைத் தனம் நீ காணப் பெற்றிலை காண் –
வீர பத்னி அகப்படுவள் வீரத்திலே இறே –
தம் த்ரஷ்டா சத்ரு ஹந்தாரம் மஹர்ஷீனாம் ஸூ காவஹம் பபூவ ஹ்ர்ஷ்ட வைதேஹி பர்த்தாரம் பரிஷச்வஜே -என்னக்  கடவது இறே –

ராஷச வேட்டையாடின பெருமாள் உடைய யுத்தாஸ்ரம பரிக்லின்னமான திருமேனியிலே
ராஷச சரவராத வ்ரணரோபமான திவா ஔஷதமான காட ஆலிங்கனத்தை பண்ணி சத்தை பெற்றால் என்கிறது –
தம் -1–ராஷச பூயிஷ்டமான தேசத்திலே உன்னைக் கொடு போக அஞ்சுவேன் என்கிற த்வரை –

தம் –
2-ஸ்த்ரியம் புருஷ விக்ரஹம் -என்று பிராட்டியாலே ஆண்கள் முன்பாகவே உண்ட அன்று தொடங்கி திரு உள்ளத்திலே கறுவி இருந்து
பதினாலாயிரம் ராஷசரையும் ஆழிமூழையாக தரித்து ரத்த வெள்ளத்தே மிதக்க விட்டு
பிராட்டியை பிடித்துக் கொண்டு சேவகத்தை மூதலித்து காட்டி அருளினவரை –

தம் –
3-ஆதித்ய இவ தேஜஸ்வீ -இத்யாதியாலே வீரப் பாட்டுக்கு சிறு விரல் முடக்கும்படி அவதீர்ணர் ஆனவரை –
தம் –
4-படுக்கைத் தலையிலே விடு பூ விழுந்து திரு மேனி சிவக்கும்படி யான சௌகுமார்யத்தை உடையவரை – –
தம் –
5-உகப்பாலே அடுத்துப் பார்க்கில் ராகமான தேஜஸ்ஸூ குலையும்படியான திருமேனியை உடையவரை –
தம் –
6-வீர ஸ்ரீ பரிணயமான மணக் கோலத்தோடு தர்சநீயமான சௌகுமாராதி அதிசயத்தை உடையவரை –
தம் –
7-ரிஷிகளுக்கு பண்ணின பிரதிஞ்ஞை கடலோசை யாகாத படி அது செய்து தலைக் கட்டுகையாலே பூர்ண மநோரதர் ஆனவரை

சத்ரு ஹந்தாரம் –
ரத்ன கசிதமான பொன்னரி மாலை போலே சத்ரு சர வ்ராத வ்ர்ணாங்கிதமான திவ்ய மங்கள விக்ரஹத்தை உடையவரை –
த்ர்ஷ்ட்வா –
ஆதபாசபிபூதர் உடைய சீதள தடாகப் பிரவேசம் போலே ராஷச சர நிகராபி பூதமான திருமேனியை
தன் பூர்ண கடாஷமாகிற ஹிமா ஜலத்தாலே வழிய வார்த்து –
சத்ருஹந்தாரம் –
பிரதிபஷ நிரசனத்தால் வந்த புகருடைமை
சர்வ பூத ஸூ க்ர்த்தான சர்வேஸ்வரனுக்கு பிரதி பஷம் உண்டோ என்னில்
பத்தர் – இத்யாதி பிரக்ரியையாலே ஆஸ்ரித விரோதிகளே தனக்கு விரோதிகளாம் இத்தனை -இறே
மஹர்ஷீனாம் ஸூ காவஹம் –
1-யுத்த ப்ராரம்பம் தொடங்கி –கிம் பவிஷ்யதி -என்று வயிறு பிடித்து
துக்கிதராய் இருந்த மகர்ஷிகள் உடைய பயம் தீர சத்ருக்களை கட்டடங்க கொன்று விட்டு அவர்களுக்கு ஸூகவஹராய் உள்ளவரை –
மஹர்ஷீனாம் ஸூ காவஹம் —
2-தம்முடைய போஷ்ய குடும்பத்துக்கு சுகத்தை பண்ணி தாமுடைய சத்திக்கு ஆபாதகமானவரை –
பபூவ மாலையும் மணமும் போலே -அத்யந்த ஸூகுமாரமான விக்ரஹத்தையும் ஸ்வ பாவத்தையும் உடையராய் இருக்கிற பெருமாள்
கடினமான காத்ரங்களையும் ஸ்வ பாவங்களையும் உடைய முரட்டு ராஷசரோடு யுத்தம் பிராரம்பித்த போதே தொடங்கி
பிரேமா அதிசயத்தாலே சத்தை மாண்டு கிடந்த பிராட்டி
திருமேனியிலே ஒரு தீங்கு இன்றியிலே நின்ற பெருமாளைக் கண்டு சத்தை பெற்றாள் -என்கிறது –

ஹ்ர்ஷ்டா
தரமி உண்டானால் தர்மம் பிறக்கக் கடவது இறே
ராம சௌந்த்ர்யத்தை முழுக்கக் கண்டு திரு உள்ளத்தில் இருந்த களிப்பு புற வெள்ளம் இட்டபடி –
வைதேஹீ –
1-ஐயர் வயிற்றிலே பிறந்திலேன் ஆகில் நமக்கு இந்த பேறு இல்லை இறே –
வைதேஹீ –
2-இக் குடியில் பிறந்திலேன் ஆகில் பெருமாள் என்னைக் கைப் பிடியாரே –
வைதேஹீ-
3-இந்நிலத்தில் பிறந்திலேன் ஆகில் எனக்கு இவ்வில்லோட்டை சௌப்ராத்ரம் கிடையாதே –
அவ்வில்லோட்டை சௌப்ராத்ரம் இல்லையாகில் வீர்ய சுல்கமான இவ்வாகாரம் கூடாதே –
வைதேஹீ –
4-தனுர்ப்பங்க மாத்ரத்திலே என்னையும் தம்முடைய வம்சத்தையும் பெருமாளுக்கு அடிமையாக எழுதிக் கொடுத்த ஐயர்
இற்றை நாள் ஆகாரம் கண்டால் என் படுகிறாரோ –
வைதேஹீ
5-பும்ஸாம் தர்ஷ்டி சித்த அபஹாரிணாம் -என்கிறபடியே
சர்வ லோக ஆகர்ஷகமான இந்நிலையை -ஐயரை ஒழிய நான் காண்பதே -என்று பித்ர் ச்ம்ர்த்தி பண்ணுகிறாள் –

பார்த்தாராம்
பாணிக்ரஹண வேளை தொடங்கி -பதித்தவ பிரதிபத்தி பண்ணிப் போந்தேன் -இப்போது இ றே தாத்வர்த்தம் ஜீவித்தது –பர்ஷச்வஜே –
சச்வஜே -ஆலிங்கனம் பண்ணினாள்-
ரிஷச்வஜே -1–பூரணமாக தழுவினாள்-
பரிஷச்வஜே -2–பர்யாப்தமாக தழுவினாள் –
பரிஷச்வஜே –3-திருமேனியில் தழும்பு மாறும் அளவும் தழுவினாள் –
பரிஷச்வஜே -4–சர வ்ரணங்களால் வந்த தழும்பு மாறும் அளவும் திரு முலைத் தடங்களால் வேது கொண்டாள் –
தான் கைக் கண்ட மருந்து இறே -சர வர்ணங்களுக்கு ஆலிங்கனம்
ஔஷதமாம் இடத்தில் -ஜந்துடன் ஞானவான்களுடன்  வாசி இல்லை இறே –
அந்தரங்கன் உள்ளூற எய்த புண்ணுக்கு மருந்தான இது தோல் புரையே எய்த புண்ணுக்கும்
மருந்தாக சொல்ல வேணுமோ என்று இருந்தாள் –
ஒரு கொடியாகில் கொள் கொம்பை தழுவி அல்லாது நில்லாது இறே –
பார்த்தாராம் பரிஷச்வஜே –
5-நித்ய சம்யோக ஸ்திதி ரூபமான பர்த்தவ ஆகாரம் ஒரு கொள் கொம்புக்கு உண்டானால்
தத் ஆதாரமாகப் படர்ந்து அத்தை மூடி அக் கொள் கொம்பை சிறப்பித்து கொண்டால் அல்லது
கொடிக்கு ஸ்வ பாவம் இல்லை இறே –
தம் -என்கிறபதம் -பெருமாள் உடைய சர்வாதாரத்தைக் காட்டுகிறது –
த்ர்ஷ்ட்வா -என்கிற பதத்தாலே -பெருமாள் உடைய ஆகாரங்களை எல்லாம் நேராக காண வல்லாள் பிராட்டி -என்கிறது –

சத்ருஹந்தாராம் மஹர்ஷீனாம் ஸூ காவஹம் -என்கிறவற்றால்
தன்னோடு குடல் துவக்குண்டான சேதனருக்கு அநிஷ்ட நிவ்ருத்தியும் இஷ்ட பிராப்தியும்
பண்ணின போது அல்லது அவரைக் காண கண் இல்லை -என்கிறது –
பபூவ -என்கிற இத்தால் -அவரைக் கண்டு சத்தை பெற்றாள் -என்கிறது –
ஹ்ர்ஷ்ட -என்கிற இத்தால் -தர்மி உண்டானவாறே தர்மம் குடி புகுந்தது என்கிறது –
வைதேஹீ -என்கிற பதத்தால் ஹேதுபூதர் பக்கல் உபகார ச்ம்ர்த்தி சொல்கிறது –
பர்த்தாராம் -என்று –பிதுர்த்தச குணமாதா -என்று புத்திர ரஷணத்திலே உகப்பாலே புருஷகாரத்வம் சொல்லுகிறது –
பரிஷச்வஜே -என்று ஆஸ்ரித ரஷணத்தால் வந்த உகப்புக்கு போக்கு வீடு ஆலிங்கனமாய்
அது தான் பரம பிரயோஜனம் என்கிறது –
இத்தால் வீர பத்னி அகப்பட்ட வீரக் கோலம் சொல்லிற்று –
இப்படியே இவளும் கையும் வில்லுமாக வந்த ஆண் பிள்ளைத் தனத்தை நீ காணப் பெற்றில்லை காண் -என்கிறாள் –

அன்றியிலே –சிலை துணையா -என்று
1-வில்லிறுத்து மெல்லியள் தோள் தோய்ந்தாய் -என்கிறபடி அழிய மாறி எங்களை சேர்த்த க்ர்தஞ்ஞையாலே
கை விட மாட்டாமல் கொடுவந்தார் -ஆகவுமாம் –
அன்றியிலே –சிலை துணையா -என்று
2-என் பக்கல் வரும் போது –தண்ணீர் துரும்பான தாடகா நிரசன பூர்வகமாக விச்வாமித்ராவரத்ராணம் பண்ண வேணும் என்று கொடு வந்தார் ஆகவுமாம் –
அன்றியிலே என்னைக் கை பிடித்து மீண்டு வரும் போது வழியிலே பரசுராமாதிகள் தோற்றினார் உண்டாகிலும்
கண்டகேநைவகண்டகம் – என்கிறபடியே ஒரு வில்லை வாங்க வேண்டுகையாலே கொடு வந்தார் -ஆகவுமாம் –
அன்றிக்கே –சிலையே துணையா -என்று
3-ஹதாந்யேகே நராமேண மாநுஷேணபதாதி நா
சதுர்தச சஹாஸ்ராணி ரஷசாம் பீமா கர்மாணம் -என்று
பதினாலாயிரம் ராஷசரை தாம் ஒருவருமே கொன்று வென்றி கொள்ளுகிற இடத்தில்
தம்பியாரும் பிராட்டிக்கு காவலாக நிற்க -அத்தனை வீரத்துக்கு
துணையாய் நின்று வத்தருத்துக் கொடுத்த தனி வில்லாகையாலே -அத்தை கொடு வந்தார் ஆகவுமாம் –
அன்றிக்கே –சிலையே துணையா –
4-அவஷ்டப்ய சதிஷ்டந்தம்த தர்சதநு ரூர்ஜிதம் -என்கிறபடியே
என்னை பிரிந்த தளர்த்திக்கு தமக்கு ஊன்று கோலாக கொடுவந்தார் ஆகவுமாம்-
அன்றிக்கே —சிலையே துணையா -என்று
5-வன் துணை வானவர்க்காய் வரச் செற்று அரங்கத்துறையும் இன் துணைவனுக்கும் ஒரு துணை உண்டாய்த்து காண் –
அன்றிக்கே –சிலையே துணையா -என்று
6-இது இப்படி துணை படுக்கைக்கு காரணம் ப்ராவண்யமும் குணவத்யையும் இறே
மற்று உள்ளவற்றைக் காட்டிலும் வில்லுக்கு ஏற்றம் உண்டு -என்கிறாள் ஆகவுமாம்
அன்றிக்கே -7–குணா விசிஷ்ட வஸ்த்வுக்கு குண விசிஷ்ட வஸ்துவே துணையாக இருப்பது என்கிறாள் ஆகவுமாம் –

இவர்க்கு அது துணை பட்டது யேனே என்னில் -இங்கே –
நான் நிதி எடுத்த இடம் -இங்கே-என்கிறாள் –
இங்கே–1–பறி கொடுத்த இடம் தன்னிலே காணப் பெற்றேன்
இங்கே—2-கலந்துபிரிந்த பின்பும் மண்ணை மோந்து கொடு கிடக்கலாம் படி காண்
ஒரு காலில் சங்கு ஒரு காலில் சக்கரம் -என்றும்
சங்க ரதாங்க கல்பக த்வஜ அரவிந்த அங்குச வஜ்ர லாஞ்சனம் -என்றும் சொல்லுகிறபடி
இலச்சினை பட நடந்த அடிச் சுவடு இருந்தபடி
அன்றிக்கே –இங்கே –3–என்று திரு மணம் கொல்லையை காட்டுகிறாள் –

இங்கேஅஸ்மின் மயாசார்த்தம் உதாரசீலா -என்று –4-பெருமாள் தாம் அருளிச் செய்தால் போலே சொல்கிறாள்
இங்கேஏதத்ததிங்கு தீமூல மிதமேவ சதத்த்ர்ணம் யஸ்மிம் ராமஸ் ச சீதாஸ ராத்ரிம் தாம் சயிதா வுபௌ-என்கிறபடியே–5-
நானும் அவனும் இருந்து போது போக்கின இடம் இது காண் –
இங்கே –6–ஒரு பரம பதம் அல்ல -ஷீராப்தி அல்ல -அயோத்யா மதுராதிகள் அல்ல -கோயில் திருமலை அல்ல –
இவ்விடம் பண்ணின பாக்கியம் காண் –
அஸ்மத் யக்தானி வேச்மானி கைகேயீ பிரதிபத்யாம் -என்று
பிறந்து படைத்த படை வீட்டையும் மாளிகையையும் கைகேயியுக்கும் மகனுக்கும் கொடுத்தாப் போலே
அன்றிக்கே–7- –ஸூ பக்ஸ் சித்ரகூடோ சௌகிரி ராஜோ பமோகிரி-என்று
பெருமாளும் பிராட்டியும் கூடி இருந்த –சித்ரகூடம் போலே இவ்விடம் பண்ணின பேறு காண் –

இவ்விடத்திலே அவர் செய்தது என் என்ன –வந்தார் –
இவ்விடம் கை விட்டுப் போகை அன்றிக்கே உத்தேச்ய பூமியாக வந்தார் காண் –
வந்தார் -1–வருகிறார் என்று எழுச்சி கொட்டாது இருக்க நினைவின்றியிலே வந்து கொடு நின்றார் காண் –
வந்தார் –2-வரக் கடவர் அன்றிக்கே இருக்கை அன்றிக்கே வந்து கொடு நின்றார் காண் –
வந்தார் –3-வரவாறு ஓன்று இல்லையால் வாழ்வு இனிதால் -என்றும்
நடுவே வந்து உய்யக் கொள்கின்ற நாதன் -என்றும் சொல்லுகிறபடியே
இதுக்கடியாக இருப்பது ஒரு பிரவர்த்தி என் கையில் இன்றிக்கே இருக்க -இப்படி பலித்து கொடு நிற்கக் கண்டேன் –
வந்தார் –4-போக்கு வரத்துக்கள் பொதுவாய் இருக்கை அன்றிக்கே
இனி நான் போகல ஒட்டேன் -என்றும்
திரு வாணை நின் ஆணை கண்டாய் -என்றும்
தடுத்தும் வளைத்து கொள்ளலாம்படி கை புகுந்தார் காண் –

இப்படி வருகிறவர் உன்னுடனே கலந்து மகிழ்ந்து போகிற வன்றறைக்கும்-பிரிந்து கலங்கி வருகிற அன்றைக்கும் வாசி உண்டோ என்ன
இருவராய் வந்தார் -1–உருவு இரண்டு மேனியாய் வந்தார் காண் –

இருவராய் வந்தார் –
2-முன்பு என்னுடன் கலந்து போகிற அன்று
புனை இழைகள் அணிவும் ஆடையும் வுடையும் புதுக் கணிப்பும் நினையும் நீர்மையதன்று -என்றும்
உறாவி இருக்கிற போது –
உண்ணாது உறங்காது ஒலி கடலை ஊடறுத்து பெண்ணாக்கை ஆப்புண்டு –என்றும் சொல்லுகிறபடி
ஆகார நித்ரைகளையும் துறந்து ஊர்ந்தனவும் கடித்தனவும் அறியாதே
பிரிவாற்றாமையாலே மெலிந்து இருக்கிற இருப்பு பேசும் அளவல்ல காண் –
இருவராய் வந்தார் –
3-சரீரம் இரு துண்டமாயாதல் -இரு பிளவை ஆதல் வந்தார் என்கிறது அல்ல –
ஏக ஷணத்திலே உத்பத்தி விநாசமாய் வைவித்த்யம் கூடுகிறது இல்லை
சிலையே துணையா -என்று போக ஏகாந்தமாக தனியே வருவர் ஆகையாலே -கூட சிலரைக் கொண்டு வந்தார் என்னக் கூடாது –
ஜனக கன்யா க்ரஹணம் போலே கன்னிகைகள் பலர் உண்டாய் தமையன் தம்பி கேட்க வருகிறார் அல்ல
இனி இருவராய் வருகை யாவது –
ஒருவன் தானே இரண்டு ஆகாரத்தை உடையவனாய் வருகை –
4-அதாவது சோக ஹர்ஷங்களை உடையராய் வருகை –
சத்யம் ஜ்ஞானம் அநந்தம் ப்ரஹ்ம -என்ற
விசேஷ்யமான பிரமம் ஒன்றாய் இருக்க
பேதகம் விசேஷணம் பேத்யம் விசேஷ்யம் என்று
விசேஷண பேதாயத்த விசேஷ்ய பேதத்தை அங்கீ கரித்தது இறே
ஆகார பேதங்கள் தான் பல உண்டே –

அவையாவன
இருவராய் வந்தார் –5-அவயவ சோபையோடும் ஆபரண சோபையோடும் வந்தார் –
மை வண்ண நறும் குஞ்சி -அவயவ சோபை —மகரம் சேர் குழை ஆபரண சோபை –
இருவராய் வந்தார் —6-வீர ஸ்ருங்காரங்கள்  இரண்டும் தோற்ற வந்தார்
சிலையே துணையா -என்றது வீரம்என் முன்னே நடந்தார் -என்றது ஸ்ருங்காரம்
இருவராய் வந்தார் —7- பிரணியித்வ தைரியங்கள் இரண்டும் தோற்றும்படி வந்தார்
என் முன்னே -என்றது பிரணியித்வம்நின்றார் -என்றது தைர்யம்
இருவராய் வந்தார் –8–விநய தௌத்யங்கள் இரண்டும் தோற்றும்படி வந்தார் –
கைவண்ணம் தாமரை வாய் கமலம் -என்னும்படி இருந்தது வினயம்
கண் இணையும் அரவிந்தம் அடியும் அக்தே-என்று –தூது செய் கண்கள்
கொண்டு பண்ணின வியாபாரமும் நாலடி புகுர நின்றதவும் தௌத்யம்
இருவராய் வந்தார்
9-இரண்டு நினைவோடு வந்தார் –அதாவது பெறில் உஜ்ஜீவிக்கையும் பெறாவிடில் முடிகையும் –
இருவராய் வந்தார் –
10-பரத்வ சௌலப்யங்கள் இரண்டும் தோற்றும்படி வந்தார்
அவ்வண்ணத்தவர் நிலைமை என்றது சௌலப்யம்
அவரை நாம் தேவர் என்றது –பரத்வம் –
இருவராய் வந்தார் –
11-மானுஷௌ தேவ ரூபி நௌ -என்கிறபடியே
திவ்ய மானுஷ ரூபம் இரண்டும் தோற்றும்படி வந்தார் –
சிலையே துணையா -மனுஷர்க்கு சேர்ந்த வில்லாலே மனுஷ்ய பாவம்
கண் இணையும் அரவிந்தம் -புண்டரீகாஷத்வத்தாலே திவ்யத்வ பாவம்
இருவராய் வந்தார்
12-தூதருமாய் நாயகருமாய் வந்தார் –
ஸ்வயம் தௌத்யம் ஆகையாலே தூதத்வம் -வடிவின் போக்யதையாலே நாயகத்வம்
இருவராய் வந்தார்
12-சந்தரன் வந்தானோ ஆதித்யன் வந்தானோ என்று சங்கிக்குக்ம் படி வந்தார் –

மணி மகர குண்டலங்கள் வில் வீசுகையாலே ஆதித்ய சங்கை
குழல் அழகர் -என்று சொல்லுகையாலே சந்திர சங்கை
இருவராய் வந்தார் –
13-புனர்வசு நஷத்ரம் இரண்டும் சேர பூகதமானால் போலே வந்தார் என்கிற சுடர் உடைமை காரணம் –
இருவராய் வந்தார் -14–கஜ சிம்ஹ கதி வீரௌ -என்கிறபடி
வருகிற போதை நடை அழகு இருந்தபடி ஆனை பிசுகி நடந்ததோ –சிம்ஹம் மதியாமே நடந்ததோ -என்னும்படி வந்தார் –
அன்றியிலே
15-புலி அறட்டோடே நடந்ததோ –வ்ர்ஷம் செருக்கோடு நடந்ததோ என்னும்படி நடந்து வந்தார் என்றுமாம் —
இருவராய் வந்தார்
16-உபாயம் தாமேயுமாய் உபேயம் தாமேயுமாய் வந்தார் –
ம்ர்க வ்யாஜ்யத்தாலே வந்தது உபாயம்
அவ்வண்ணத்தவர் நிலைமை -என்னும்படியான போக்யத்வம் உபேயம் –
இருவராய் வந்தார் –
17-ஸ்வரூபத்தாலே ஸ்வ தந்த்ரராயும் -குணத்தாலே பரதந்த்ரராயும் –வந்தார்
ச்ரத்தயா தேவோ தேவத்வம் அஸ்நுதே -என்றும்
நாரணனே நீ என்னை அன்றி இல்லை -என்றும்
நான் உன்னை அன்றி இலேன் கண்டாய் நாரணனே -என்றும் சொல்லுகிறபடியே
நான் உண்டாகில் தாம் உண்டாய் தாம் உண்டாகில் நான் உண்டாய் தான் இல்லையாகில் நான் இல்லையாம்படியாய்
18-ஆகார த்வயத்தொடும் வந்தார்
அன்றிக்கே –இருவராய் வந்தார் –
19-இளைய பெருமாளும் தாமுமாக வந்தார் என்றுமாம் –
-சிலையே துணையா -என்று வைத்து –இருவராய் வந்தார் –என்கை -அசங்கதம் அன்றோ என்னில்

கையில் வில்லோபாதி இளைய பெருமாளும் நிரூபக பூதராய் இருக்கையால் சொல்லுகிறது –
ராமஸ்ய தஷிணோ பாஹூ -என்னக் கடவது இ றே-

இருவராய் வந்தார் -என்று பிரியச் சொல்லுவான் என் என்னில் –
20-அணைக்கும் தோள் உடன் வந்தார் என்னவும் காட்டில் பிரியச் சொல்லிற்று ஆகாது இறே –
சம்ச்லேஷத்துக்கு வருகிறவன் படுக்கையோடு வருகிறது மிகை அன்றே

இருவராய் வந்ததார் –21–தேவ மனுஷ்யம் கலசி வந்தார் –
சேஷியாய் வந்தார் அல்லர் –
சேஷபூதராய் வந்தார் அல்லர் –
உபய ஆகாரத்தாலே வந்தார் என்னவுமாம் –
தம்முடைய காலை என் தலை மேலே வைக்கக் கடவதாக வந்து
என் காலை தம் தலை மேலே வைத்துக் கொண்டார் -என்கிறாள் –

பாணிக் க்ரஹணம் பண்ணும் போது சேஷியாய் இருக்கையும்
படுக்கையிலே முறை கெட பரிமாறுகையும் இறே இருப்பது –
வகுத்த ஸ்வாமி யாகவும் வேணும்
ந சாஸ்திரம் நைவ சக்ரமம் -ஆகவும் வேணும் இறே –

அன்றிக்கே
22-நர நாராயணர்கள் போலே வந்தார் என்னவுமாம்

அதவா
சப்தத்தை நியமித்து இருவராக வந்தார் என்னவுமாம்
23-தாமும் நாமுமே யாம்படியாக வந்தார் -என்கை-

வந்தார் –
தாம் இருந்த இடத்திலே நாம் மடல் எடுத்துச் சென்று கிட்ட வேண்டும்படியாய் இருக்க
நாம் இருந்த இடத்திலே காண் தான் வந்தது -என்கிறாள்
அங்கன் இன்றியிலும்
கால் நடையிலும் அவர் நடை அழகை நீ காணப் பெற்றிலை காண் என்னவுமாம் –
நடைச் சக்கரவத்து பிடிக்க வேண்டும்படி காண் நடந்த நடை இருந்தபடி –

இப்படி வந்து இவர் செய்தது என் என்ன –
என் முன்னே நின்றார் –
1-பெரிய த்வரை உடன் வந்தவர் -கடல் கண்டு தேங்கின திருவடியைப் போலே
என்னைக் கண்டு மேலிட மாட்டாதே தேங்கி என் முன்னே நின்றார் –
அன்றியே
2-தாம் முகம் பாப்பது எப்போதோ என்று -நான் நிற்க பிராப்தமாய் இருக்க –
இவள் நம்மை நேரே முகம் பாக்க வல்லளோ என்று பாரித்துக் கொண்டு நின்றான் காண் -என்கிறாள்
என் முன்னே நின்றார்
3-மாச உபவாசிகளுக்கு பால் குழம்பு கொடுப்பரைப் போலே காண வேணும் என்னுடைய ஆசானுரூபமாக அனுபவிக்கும்படி முன்னே வந்து நின்றார் காண் –

என் முன்னே நின்றார் –
4-தஸ்மின் த்ர்ஷ்டே பராவரே பித்யதே ஹ்ரதய க்ரந்தி-என்றும்
த்ரஷ்ட ஏவ ஹிநஸ் சோஹம் அபநேஷ்யதி ராகவ -என்றும்
அழைப்பன் திருவேங்கடத்தானைக் காண -என்றும்
ஆசைப்பட்ட என் அபிநிவேசம் தீரும் அளவும் என் முன்னே நின்றார் காண் –

என் முன்னே நின்றார் –
5-தேக்கிட்டாருக்கு சோறு இடுகை இன்றிக்கே பசித்தாற்கு இடுமா போலே தர்சன மாத்ரத்தையே உகந்த என்னுடைய
அபிநிவேசம் தீரும்படி என் முன்னே நின்றார் காண் –
என் முன்னே நின்றார்
6-ஆருடைய முன்னே நிற்கத் தக்கவர் என் முன்னே நின்றார் –
சதா பஸ்யந்தி சூரய -என்று த்ரிபாத் விபூதியாக அனுபவிக்கிற அனுபவத்தை
நான் ஒருத்தியே அனுபவிக்கும்படி சர்வ ஸ்வதானம் பண்ணினார்
என் முன்னே நின்றார் –
7-மானஸ சஷூஸ் களுக்கு விஷயம் அல்லாத தம்மைக் கிடீர் என் கண்ணுக்கு இலக்கு ஆக்கிற்று-
என் முன்னே நின்றார் –
8-கண்ண நீர் சோர்ந்து இரண்டு கண்ணும் இல்லாத எனக்கு கிடீர்கண்ணையும் காட்சியையும் தருகிறது –
என் முன்னே நின்றார்
9-மந்தாக்னிகளுக்கு சோறு இடுவாரைப் போலே தம்முடைய தரம் அறியாத என் முன்னே கிடீர் கால் வாங்க மாட்டாதே நின்றது –
என் முன்னே நின்றார் –
10-என்னுடைய ஸ்வ ரூபத்தை பார்த்தால் தம்முடைய முன்னே நான் கைக் கட்டிக் கொண்டு நிற்க பிராப்தமாய் இருக்க
பிரணயிதவத்தால் தாம் என் முன்னே கை கட்டிக் கொண்டு நின்றார்
என் முன்னே நின்றார்
11-தாம் இத்தனை போதுபடுத்தின சிறுமையால் வெறுத்து  உபேஷித்து இருந்தேனோ
அன்றிக்கே -இவ்வளவில் தான் வந்து உதவினத்திலே உகந்து அணைக்கிறேனோ என்று அளவிட மாட்டாதே அவர் நிலை காண் –
என் முன்னே நின்றார்
12-அவனை நான் என் செய்வன காணே -என்றும்
இன்னும் என் கையகத்து இங்கு ஒருநாள் வருதியேல் என் சினம் தீர்வன் நானே –என்றும்
நான் அவன் பக்கலில் கோலி வைத்து இருந்த பாரிப்பு எல்லாம் அறிந்து வைத்து அவன் என் முன்னே நின்ற சாஹசம் காண் –
அன்றியிலே -என் முன்னே நின்றார் –
13-நான் தான் கண்டு இரங்கும்படி என் முன்னே நின்றதையும் காண் -என்றுமாம் –
நின்றார்
14-ஸ்தாவர பிரதிஷ்டையாக நின்றார் -என்னுதல்
15-கந்தவ்ய பூமி வேறு இல்லாமையாலே வந்து நின்றார் -என்னுதல் –

இப்படி இரங்கும்படி அங்கு வர்த்தித்த அளவின் மேல் செய்தது என் என்னில்
என் ஹ்ருதயத்தை கூட்டிக் கொள்ளுகையாலே
ஸ்வயம் தௌத்யத்திலெ இழிந்து இருந்து –போக பிஷை இட வேண்டும் -என்று கை ஏற்றார் –
அப்போது கை இருந்தபடி –

கை வண்ணம் தாமரை –
1-மேல் இருந்த நிறத்தே அகப்பட்டேன் இத்தனை போக்கி அகவாயில் இழிய வேண்டிற்று இல்லை -அவர் கையில் அகப்பட்டேன் காண் -என்கிறாள் –
கைவண்ணம் தாமரை –
2-செய்ய கை -என்று சொல்கிறபடி சாமுத்ரிகா லஷணத்தை உடைய கையில் சிவப்பிலே அனுரக்தை யானேன் –
கை வண்ணம் தாமரை –
3-வண்ணம் என்று நிறம் -அன்றியே பிரகாரமாய் -ஆகார சாம்யத்தை சொல்லிற்றாகவுமாம் –
அல்லி போலே உள்ளங்கையும் -இதழ்கள் போலே விரல்களும் –
தாது போலே ரேகைகளும் -விலஷணமான கந்தமும் – ம்ர்துவான ஸ்பர்சமும் –
புற இதழ் போலே ச்யாமமான புறங்கையில் பசுமையும் –
ஏவமாதியான லஷணங்களை உடைத்தாய் இருக்கை –
கை வண்ணம் தாமரை –
4-சகல பல பிரதோ ஹி விஷ்ணு -என்றும்- அலம் புரிந்த நெடும் தடக்கை -என்றும் –
திருக்கை சகல பலங்களையும் கொடுக்கும்படி போலே இருக்கும்
பின்பு செய்தது என் என்னில்
போக பிஷை -என்று கையைக் குவித்தார்
தத் அநந்தரம் நான் விரோத வசனம் பண்ணாதே இருந்து கொண்டு –
அப்ரதிஷித்த மநுமதம் பவதி -என்று பேசாதே இருந்தது பாதி இசைவாகக் கொண்டு
அயம் சதேதிதிஷ்ட தி சங்க மோத் ஸூக -என்றும்
ஸ்வ ப சீம யா ஸூ தனு -என்றும் சில வபேஷ உக்திகளைப் பண்ணினார்
வாய் கமலம் போலும் –
அப்போது செவ்வி பெற மலர்ந்தால் போலே அவ்வவ்தர ஸ்புரணம் இருந்த படி காண் –
அதுக்கு நான் ஒரு பிரத்யாக்யானம் பண்ணாமையாலே-அதுக்கு மேலே ஒரு அபூர்வமாக
தூது செய் கண்களால் சில சேஷ்டைகளைப் பண்ணினார் –
கண் இணையும் அரவிந்தம் –
அந்த கண்கள் தானும் அவையாய் இருந்தது –
கை வண்ணம் என்று ஒரு கையைச் சொன்னார்
வாய் கமலம் என்று ஒரு வாயைச் சொன்னார்
கண் இணை -என்று இரண்டு கண்களையும் சொல்லுவான் என் என்னில்
கைகள் தனித் தனியே ஸ்வ தந்திர கரணம் –
கண் இரண்டும் கூட ஏக சாமக்ரியாய் யாய்த்து இருப்பது -ஆகையாலே சொல்லுகிறது –

அபாங்களாலே சில சங்கேதங்களைப் பண்ணின இடத்தில் நான் இசைந்து இருந்த படியாலே நாலடி புகுர நின்றார் –
அடியும் அக்தே –
நிலத்தாமரை மலர்ந்தால் போலே அத்திருவடி இருந்தபடி காண் –
அன்றியிலே
விபாஹா சமாதியாலே சில சிரிங்கார சேஷ்டைகளைப் பண்ணி –
க்ர்ஹீத்வாகார பத்மாப்யாம் ஸீதாயா பாத பங்கஜம் அச்மன்யாரோ பயாமாசா -என்றும்
செம்மைவுடைய திருக் கையால் தாள் பற்றி யம்மி மிதிக்க -என்றும்
சொல்லுகிறபடியே
என் காலைப் பிடிப்பதாக சில அபிநயங்களைப் பண்ணினார்
கைவண்ணம் தாமரை –
அப்போதுகடினமான கல்லை மிதியாமே ம்ர்துவான கைத்தாமரை இருந்தபடி காண் –
அநந்தரம் –
ஆதிஷ்டேமேமச்ச்மானம் – என்று அவ் வனுஷ்டான பிரகாசமான மந்த்ரத்தை உச்சரித்த போது –
வாய் கமலம் போலும் –
இவர் வாயில் நல் வேதம் ஓதும் வேதியர் -என்னும்படி
மதுகரஜங்கார முகரிதமான தாமரை மலர்ந்தால் போலே இருந்தது காண் –

அனந்தரமாக
இமாம் சமேத பஸ்யதே-என்கிற மந்த்ரத்தாலே என்னை காலே தொடங்கி -கரிய குழல் அளவும் பார்த்தார் -அப்போது
கண் இணையும் அரவிந்தம் -என்று திருக் கண்களும் தாமரை போலே இருந்தது காண் –
தத் அனந்தரமாக –
சகா சப்த பதாபவ -என்றும் –தீ வலம் செய்ய -என்றும் சொல்லுகிறபடியே
அக்னியை பிரத்யஷமாக வருவதாக நடந்தார்
என் கையைப் பிடித்துக் கொண்டு முன்னே நடக்கிற போது மாறி மாறி இட்ட திருவடிகளும் அத் தாமரை பூத்தாப் போலே இருந்தன –
அன்றிக்கே -அஞ்சலியைப் பண்ணுவதே -என்றும் இத்யாதியாலே காலைப் பிடிப்பதாய் கையை நீட்டுவதாய் சில பாவங்களைப் பண்ணினார் –
கை வண்ணம் தாமரை -இப்பூவிலேயோ நான் கால் வைக்கப் போவது என்று கூசும்படி இருந்தது காண் –
அனந்தரமாக
என்னை நோக்கி சில கைவாரம் கொள்ளத் தொடங்கினார்
வாய் கமலம் போலும் -அப்போது வாய் மணம் இருந்தபடி
தாமரை மனத்தால் போலே இருந்தது காண்
ஓசைப்படாத படி பிறகிட்டு வந்து கண்ணைப் புதைக்கிறாள் என்று சாசங்கரராய் புரிந்து பார்த்தார் –
கண் இணையும் அரவிந்தம் –
அப்போது இக் கண்களையோ நாம் நெருங்க புக்கது என்று
தவிரும்படியான கண்களில் சிவப்பு இருந்தபடி காண் –

இங்கே சற்றே ஆஸ்பதம் பெற்ற படியாலே மடியிலே இருப்பதாக கோலி –
வேட்டைக்கு போவதாக கோத்த மரவடியை கழற்றினார் –
அடியும் அக்தே –
இம் மெல்லடியைக் கொண்டோ காடும் ஓடுமான பரப்பு எல்லாம் உலாவப் புக்கது என்று
வயிறு பிடிக்கும்படியான அடியும் அவை தானாய் இருந்தது –
எனக்கு உகப்பு என்று கையில் ரஷனத்துக்கு என்று கட்டிய
காப்பையும் கையையும் என் கை முன்னே காட்டினார்
இப்படி விரோதி நிவர்த்தி பண்ணுகிற அக்கை தனக்கு மார்த்த்வமே ஸ்வ பாவமாக இருந்தது
கை வண்ணம் தாமரை
கைக்கு கட்டின காப்புக்கு ஈடாக சில வார்த்தைகளை சொன்னான்
வாய் கமலம் போலும் –
அவ்வார்த்தைக்கு உள்ள சுவடு காண் –
கூசாமல் அபேஷிக்கலாம் படியும் க்ர்தஞ்ஞாராய் இருக்கலாம்படியும் குளிரப் பார்த்தார் –
அப்பார்வைக்கு சௌ மனஸ்யம் உண்டாய் இருந்தது –
கண் இணையும் அரவிந்தம் -என்றும்
திருப் பொலிந்த சேவடி என் சென்னியின் மேல் பொறித்தாய் -என்றும்
தளிர் புரையும் திருவடி என் தலை மேலவே -என்றும்
நின்றார் நின்றபடிகளில் சொல்லலாம் படி தலையிலே புகுற விட்டால் போலே
தேனேய் மலரும் திருப்பாதம் -என்ற திருவடியைக் கொண்டு வைத்தார்

அடியும் அக்தே
அத் திருவடிகளுக்கு பூவும் செருந்தியாய் இருந்தது –
செய்யேல் தீவினை -என்றும் -பிரபத்தியில் ச்கர்தி ஒழிய
த்விதீய பர்யாயம் தொடங்கி உள்ள பிரதீவர்த்தியும்
பிரவ்ர்த்திக்கு முன்பு கழிந்த அக்ர்த்ய துஷ்டான் நிபந்தனமான சோகத்தையும் தடுப்பதே இருக்கிற-அக்கையையும் காட்டினார் –

கை வண்ணம் தாமரை
அப்போது ஆஸ்ரிதர் உடைய முகோல்லாசத்தைக் கண்டு கரபத்மம் மலர்ந்தால் போல் இருந்தது
செம்மை உடைய திருவரங்கர் தாம் பணித்தத மெய்ம்மை பெரு வார்த்தை -என்றும்
தம்மை உகப்பாரைத் தாம் உகப்பார் -என்றும் அமர்த்தம் போலே சில வார்த்தைகளை அருளிச் செய்தார் –
வாய் கமலம் போலும் -வாய் அவ் அம்ர்தத்துக்கு பூண் கட்டினால் போலே இருந்தது –
என்னையும் நோக்கி என் அல்குலும் நோக்கி எனது இளம் கொங்கையையும் நோக்குகின்றார் –என்றும்
அவயவி உடன் என் அவயவங்கள் உடன் வாசி அற பூர்ண கடாஷம் பண்ணி அருளினார் –கண் இணையும் அரவிந்தம்-

அப்போது ஆகாசத்திலே இரண்டு தாமரை பூத்தால் போலே இருந்தது –
பட்டுடுக்கும் அயர்த்து இரங்கும் பாவை பேணாள் பனி நெடும் கண்ணீர் ததும்பப் பள்ளி கொள்ளாள் –என்றும்
துணை முலை மேல் துளி சோர சோர்கின்றாளே-
என்று நான் அர்த்தியாய் அவன் இருந்த ஊரை நோக்கிப் போகத் தேடுவது
அவஸையாய் அது தானும் மாட்டாதே கிலேசிப்பாதகிற அளவிலே
இருவராய் வந்தார் என் முன்னே நின்றார் -என்று கமர் பிளந்த நிலத்திலே ஒரு பாட்டம் மழை விழுந்தால் போலே என் முன்னே நின்றார் –
அடியும் அஃதே —
இந்தளத்தில் தாமரை பூத்தால் போலே -விரஹ சந்தப்தமான இத்தசையிலே திருவடித் தாமரை அடிகள் உண்டான படி காண் –
அன்றிக்கே
பிரதமத்தில் தன்னை பாணிக்ரஹணம் பண்ணின கையைச் சொல்லுகிறாள் –கைவண்ணம் தாமரை -என்றும்
வாய் கமலம் போலும் -என்று தன் கையைப் பிடித்து தன் செல்லாமை தோற்ற
இது ஒரு வடிவு அழகு இருந்தபடி என் –
இது ஒரு முலை அழகு இருந்தபடி என் –
இது ஒரு கண் அழகு இருந்தபடி என் –
இன் சொல்லுச் சொன்ன திருவதரம் இருந்தபடி என் –
கண் இணையும் அரவிந்தம் -இன் சொல்லு சொல்லு தொடங்கி அது தன்னைத் தலைக் கட்ட மாட்டாதே இடையிலே விக்கி குறையும் கண்ணாலே சொல்லித் தலைக் கட்டிய படி –
ஆதர ஸூசகமாய் இறே இன் சொல்லு இருப்பது –
அவ்வாதரம் அனைத்தையும் கண்ணிலே  பிரகாசிக்கும்படி நின்றார் என்கை

அடியும் அஃதே 
அந்நோக்குக்குத் தோற்று விழும் திருவடிகளைச் சொல்லுகிறாள்-

கண்ணும் வாயும் கைத்தலமும் அடி இணையும் கமல வண்ணம் -என்று கீழே சொன்னால் போலே இங்கும் சொல்ல அமைந்து இருக்க
போக்ய அதிசயத்தாலே அவயவங்கள் தோறும் தாமரையை த்ர்ஷ்டாந்தமாக சொல்கிறார் –
அடியும் தாமரை -என்னாதே-அடியும் அஃதே -என்று உபேஷா வசனத்தாலே கீழ் சொன்னவையும் விசத்ர்ஷ்டாந்தம் என்னும் இடத்துக்கு ஸூ சகம் –
அவர் வந்த வரவை நீ சொன்ன அழகு இருந்தபடி கேட்டதாய் இராதே சாஷாத் கரித்தாப் போலே இருந்ததீ-என்று தோழி சொல்ல
தோழி இது எல்லாம் -என் எனபது-அவ் வண்ணத்தவர் – என்னும் இத்தனை என்கிறாள் –
பசிக்கு மோந்தோம் இத்தனை ஒழிய -வந்த பிரகாரத்தையும் அவரையும் நம்மால் பேசப் போமோ –
நீ கேட்கையாலே உனக்கு ஒரு த்ர்ஷ்டாந்தத்தை இட்டுச் சொன்னேன் இத்தனை ஒழிய
ஒரு த்ர்ஷ்டாந்தத்தை இட்டு சொல்லும்படி அன்று வடிவு இருந்தபடி காண் –
அவ்வண்ணதவர்
அந்த பிரகாரத்தை -உடையவர் என்னும் இத்தனை போக்கி வேறு பாசுரம் இட ஒண்ணாது காண் –
வேதங்களும் எதோ வாசா நிவர்த்தந்தே –
அறிந்தன வேத அரும்பொருள் நூல்கள் அறிந்தன கொள்க அரும் பொருள் ஆதால்
என்று இப்படி சொல்லி விட்ட இத்தனை இ றே –
அவ் வண்ணத்தவர் நிலைமை -என்று இவ்விடத்தில்
அவ் வண்ணம் -அவருக்கு விசேஷணம்
அவர் நிலைமைக்கு விசேஷணம் ஆகவுமாம் –
அவ் வண்ணத்தவர் -என்ற போது –
வேதங்களில் பிரதிபாதிக்கிற பிரகாரமான ஸ்வரூப ரூப குண விபூதிகளை உடையவன் -என்று பகவத் பரமாகவுமாம் –
அன்றியிலே அவ் வண்ணத்துக்கு நிலைமை என்று நிலைமைக்கு விசேஷணம் ஆகவுமாம் –
ஓன்று -வ்யவஹி தான்வய பிரமாணிகாம்
மற்றையது -ஸ்வதம் ப்ராப்தம்
நிலைமையாவது -மரியாதைகள் -அதாவது வியசித ஸ்வபாவங்கள்

அவ் வண்ணத்தவர் நிலைமை -என்று அந்த பிரகாரத்தை உடையவருடைய வ்யவசிதங்கள் –
அவ் வண்ணத்து -என்றும் –அவர் -என்றும் பிரிக்கவுமாம் –
அவ் வண்ணத்தவர் -என்று முழு சொல் ஆகவுமாம் –
அவ் வண்ணம் -என்று சௌலப்ய ஸ்வ பாவம் –
அதாவது சௌலப்யாதிகளை கால தத்வம் உள்ள அளவும் அனுபவிக்கலாய் இருக்காய் –
வஸ்து ஸ்வ பாவத்தாலே கழற்ற ஒண்ணாது கிடந்த இத்தனை-

நிலைமை -என்று அதின் வகுப்பு —சௌசீல்ய வாத்சல்ய காருண்ய சௌந்தர்யாதிகள் –
அவை யாவன –வந்து –இங்கே வந்து -என் முன்னே வந்து நின்றார் -என்கை –
கண்டும் -குணம் கண்ணுக்கு விஷயம் அன்றிக்கே இருக்கச் செய்தே –கண்டும் –என்கிறபடி -என் என்னில் –
கண் என்று உட் கண்ணாய் -ஜ்ஞான சாஷாத் காரத்தை சொல்கிறது –
அவன் பண்ணின தாழ்ச்சிகளை அனுபவித்து இருக்கச் செய்தேயும் -என்றபடி –
அன்றிக்கே –
அவ் வண்ணதவர் நிலைமை -பிராட்டியும் கூட ப்ரதானையாய் பிறகிடும்படி போக ஸ்ரோதஸ்ஸூக்கு
முன்னோட்டுக் கொடுத்த அவ்வவ வைவித்யங்களை ச்மரிக்கிறது –
அவ் வண்ணத்தவர் நிலைமை –
ஒரு ஸ்ரோதஸ்ஸூக்கு நிலவராய் மற்றை ஸ்ரோதஸ்ஸூக்கு நிலவர் இன்றியிலே இருக்கை
அன்றிக்கே ஸ்ரோதஸ்ஸூ தோறும் இதுவே நிலை என்னும்படி சார்வத்ரிகமான தேசிகத்வம் சொல்லுகிறது –
விதியினால் பெடை மணக்கும் -என்னுமா போலே
அன்றியிலே –அவ் வண்ணத்தவர் நிலைமை -என்று வைவாத்யம் ஸூர தேஷ்விவ -என்கிறபடியே –
பஹுமுகமான ஸ்ரோதஸ்ஸூ க்கு நிலவராக இருக்கச் செய்தேயும்
என்னுடைய மார்த்த்வத்தைக் கண்டு குசை தாங்கி நின்ற நிலைமை காண்
அன்றியிலே -நிலைமை -கண்டும் -என்று
என்னைப் பெற்று தரித்தல் பெறாது முடிதல் செய்யும்படியான ஸ்வ பாவத்தை கண்டு வைத்தும்
அவர் நிலைமை
அவர் வடிவு அழகு இருந்தபடி இது
சீலம் இருந்தபடி இது
வ்யவசாயம் இருந்தபடி இது
இத்தனையும் கண்டு வைத்தும்-

கண்டும்
முன்பு உன் பக்கல் கேட்டுப் போந்தேன் இத்தனை இ றே -கேட்டாப் போலே கண்டு வைத்தும்
கண்டும்
நெடுநாள் சாதனானுஷ்டானம் பண்ணி காண வேண்டிய விஷயம் அனாயாசமாக கண்ணுக்கு விஷயமாக இருக்கச் செய்தே கிடாய் நழுவ விட்டது –
காணாத போது வெருவ ப்ராப்தமாய் இருக்க கண்டு வைத்து கலங்கினேன் –
கண்டு தெளிய கில்லீர் -என்னக் கடவது இ றே –
அதுக்கடி என் என்னில் –
அவரை -அதாவது —பத்துடை அடியவர்க்கு எளியவன் பிறர்களுக்கு அரிய வித்தகன் –என்றும்
சௌலப்யம் ஸ்வ பாவம் ஆனவோபாதி பரத்வமும் ஸ்வ பாவமாய் நின்று நிலைத்தது ஆகையாலே
தோழி –
அஞ்சினான் புகலிடமாக உன்னை யாகிலும் பெற்றோம் இறே –
தோழி —
பால்யத்தில் பாம் ஸூக்ரீடைக்கு துணையானாய்
நாயகன் பக்கலிலே அபிலாஷை சென்ற அளவிலே -நெஞ்சில் கிடைப்பாடும் சொல்லுகைக்கும்
அவனைக் கிட்டுவிக்கைக்கும் -துணையானாய்
விச்லிஷ்ட தசையிலே வ்ர்த்த கீர்த்தனம் பண்ணி அனுமோதிக்கைக்கும் துணையாய் –
சர்வவித சகாயனும் நீயே அன்றோ –
தோழி
இவர் வாயில் நால்வேதம் ஓதும் வேதியர் வானவர் ஆகையாலே -அவர் -என்று போக்யதையை சொல்லுவது
என்னையும் நோக்கி என் அல்குலும் நோக்கி ஏந்திளம் கொங்கையும் நோக்குகின்றார் -என்று
நாயக அனுராகம் சொல்லுவது –
அன்னை என் நோக்கும் என்று அஞ்சுகிறேன் -என்று பய ஸ்தானம் சொல்லுவது –
அச்சோ ஒருவர் அழகிய வா -என்று பின்னையும் விட ஒண்ணாத படியான ஆகர்ஷகம் சொல்லுகைக்கு உன்னை ஒழிய வேறு உண்டோ
தோழி
அவர் வடிவு அழகு இருந்தபடியும்
வந்த வரவு இருந்தபடியும்
நின்ற நிலை இருந்தபடியும்
நீ காணப் பெற்றிலை காண் -என்கிறாள் –

அவரை நாம்
நம்மை ஒழியச் செல்லாதபடி நின்றவரை -அவரை ஒழிந்த போது அசந்நேவ -என்னும்படி இருக்கிற நாம்
அன்றிக்கே -அவரை ஒழியச் செல்லாமையால் வந்த ஆற்றாமையை உடைய நாம் என்னுதல் –
ஏகாதி ரிக்தம் அநேகம் ஆகையாலே -தோழியையும் கூட்டி –நாம் -என்கிறாள்
அவரை நாம் —
செல்வர் பெரியர் -என்றும் –அவன் எவ்விடத்தான் -என்றும் எட்டாதபடி இருக்கிறவரை
சிறு மாநிடவர் -என்று எண்ணிக்கைக்கு கூடப் பாற்றம் போராதபடி யான நாம் –
இப்படி பர்வத பரமாணுக்களான விடத்தில் நாம் செய்தது என் என்ன
தேவர் என்று அஞ்சி னோமே –
நம் காலில் விழுவார் ஒருவர் அல்லர் –
நாம் அவர் காலில் விழத் தக்கவர் ஒருத்தர் என்று கூசினோமே
அவரை நாம் தேவர் என்று அஞ்சினோமே –
ஸ்ரீ வராஹ நரசிம்ஹ அவதாரங்களை திர்யக் அவதாரங்களாக நினைத்திலோம் –
மானுஷர்களான ராம கிருஷ்ணர் என்று நினைத்திலோம் –
ஸ்த்தாவர அவதாரமான அச்வமத்த மேருக்களாக நினைத்திலோம் –
மனிசர்க்கு தேவர் போலே தேவருக்கும் தேவாவோ -என்றும்-
அயர்வறும் அமரர்கள் அதிபதி -என்று ஸூரிகளுக்கும் எட்டாத பரதேவதை என்று நினைத்தோம்
ஸ்ருங்கார கர்ம சமாராத்யரானவரை கர்ம சமாத்ரயாராக நினைத்தோம்
அதவா
அவரை நாம் தேவர் என்று அஞ்சினோம்
இன்புறும் இவ் விளையாட்டு உடையவன் -என்றும்
வீட்டைப் பண்ணி விளையாடும் -என்றும்
விபூதியைக் கொண்டு லீலை பண்ணுவார் ஒருவர் என்று –

தேவர் என்று –
விஜிகஷையாய் -என்றும்
தோற்றோம் மட நெஞ்சம் -என்றும் -ச்வேதர வஸ்துக்களை நின்ற நிலைகளிலே தோற்பித்து வெற்றி கொள்வார் ஒருவர் என்றும் –
தேவர் -என்று
வ்யாவஹரமாய்
பீதகவாடைப் பிரானார் பிரம குருவாகி வந்து -என்றும் –
திருவரங்கர் தாம் பணித்த மெய்ம்மை பெரு வார்த்தை -என்றும் –
மறை வுரைத்த திருமால் -என்றும்
அன்னமாய அங்கு அருமறை பயந்தான் -என்றும்
பிரபுத்வம்கொண்டாடி -வாய் திறவாது இருக்கை அன்றிக்கே –
சகல ஜகத்திதமாக வேத வைதிக பிரவசனம் பண்ணுவார் ஒருத்தர் –
அன்றிக்கே வ்யவஹாரம் என்று வழக்காய்
சம்சாரியான நான் கடவேன் என்ன –
பிரமாணமான சுருதி சம்ர்திகளை கையிலே கொண்டு சம்சாரிகள் உடன் வழக்கு சொல்லி தம்மது ஆக்குவார் -என்றுமாம் –
தேவர் என்று
நிறைந்த சோதி வெள்ளம் சூழ்ந்த –
சோதி வெள்ளத்தின் உள்ளே எழுவதோர் ஒரு உரு -என்றும் சொல்லுகிறபடியே
நிரவதிக தேஜோ ரூபரராய் இருப்பார் என்றும்
தேவர் -என்று
ஸ்துதியாய் -ஏத்த ஏழு உலகம் –
ஏத்த ஏத்த எங்கு எய்தும் -என்று
திவ்யரோடு பௌமரோடு வாசி அற சர்வைஸ்துதியனாய் இருக்கும் என்றும்
தேவர் –
காந்திகதிகளுக்கு பேராய் –
நாராயணனே நமக்கே பறை தருவான் -என்றும்
இறைவா நீ தாராய் பறை -என்றும்
உனக்கே நாம் ஆட் செய்வோம் -என்றும் சொல்லுகிறபடியே
உபாய உபேயங்கள் இரண்டும் அவனே என்றும்
வேத வைதிகர் சொல்கிற மேன்மையைன்புத்தி பண்ணினோம் -இத்தனை காண் –

அன்றியே –தேவர் -என்று –
அதஸ்மின் ஸ்தத் புத்தி பண்ணினோம் -பரதேவதை என்று பிரமித்தோம் இத்தனை ஒழிய –
மண்ணிலே மங்கி மனிசராய் இருக்கிறவரை நாம் தேவர் என்று பழி இட்டோம்
ஆலோகாலோ பாலிங்கந விநயாதிகளை பண்ணி தம்மை தாழ விட்டு நின்று
சஜாதீய விஷயத்தை விஜாதீய புத்தி பண்ணினோம் இத்தனை காண் –
அவர் நினைவை விட்டு வழிப் போக்கன் வார்த்தையை பற்றினோம் இத்தனை காண் –
இப்படி அவர்கள் வார்த்தையை பற்றிச் செய்தத் என் என்னில்
அஞ்சினோம்-
அபய ஸ்தானத்தில் பய புத்தி பண்ணினோம்
ஸ்ரீ ஜனக ராஜன் திருமகள் வார்த்தையாய் இருந்தபடி கண்டாயே -என்று ஜீயர் அருளிச் செய்வர் –
யளவில் வந்தாலும் வாசனை விடாது இறே –
நாம் அஞ்சினோம்
துர்மானிகள் அஞ்சும் இடத்திலேயோ பக்ன அபிமாநீகளான நாம் அஞ்சுவது
நாம்மஞ்சினோம் –
கணயத்துக்கு உள்ளே இருக்கிற நாமா அஞ்சினோம் –
உபய விபூதிக்கும் அஞ்சினான் புகலிடமான தோள் எனக்கு ஒருத்திக்கும் பய ஸ்தானமாய் இருப்பதே –
அவரை நாம் தேவர் என்று அஞ்சினோமே-
உணர்த்தியை தந்தவரை
அறியாதன அறிவித்த அத்தா
அவர் பக்கல் அறிவு பெற்ற நாம் பரத்வ ஞானம் பிறந்து ஸ்வ ரூப அனுரூபமாக ஒதுங்கினோம் –
நாம் அஞ்சினோம்-
தோழி உன் சந்நிதி இலோலாமை இறே நான் இழந்தது
அவன் படியையும் என் படியையும் அறிந்த நீ
கூட நின்றாயாகில் என் பிராந்தியை போக்கலாய்த்து -என்கிறாள் –
தோழி நாம் –
என்று தோழி கடக்க இருக்க
தானும் நாயகனும் கலந்து வந்த நாயகி தோழிக்கு வ்ர்த்த கீர்த்தனம் பண்ணுவதாய் இருக்க –
நாம் தேவர் என்று அஞ்சினோம் என்று தோழியை கூட்டிச் சொல்லுவான் என் என்னில்

தோழீ என்று நீங்கலாக சம்போதிக்கையாலே கூடிற்று அல்ல
நாம் அஞ்சினோம் என்கிற பஹூ வசனம் உபலம்பத்திலே
ஆத்மா நிப பஹூ வசனமாய்
நாம் இப்படி அபாயம் பட்டோம் கண்டாயே என்று லௌகிக மர்யாதையாலே
முறைப் படுகிறாள் ஆகையாலே ஒரு குறைகளும் இல்லை

—————————————————————————————————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –