Archive for the ‘திரு எழு கூற்று இருக்கை’ Category

திருவெழு கூற்றிருக்கை -ஸ்ரீ உ . வே . P.B.A ஸ்வாமிகள் வியாக்யானங்கள் —

July 29, 2016

ஸ்ரீ மன் நாதமுனிகள் வகுத்து அருளினை அடைவிலே
மூன்றாவது ஆயிரமாகிய இயற்பாவில் எட்டாவது பிரபந்தமாக அமைந்தது இது –

——————————————–

வாழி பரகாலன் வாழி கலிகன்றி
வாழி குறையலூர்  வாழ் வேந்தன் -வாழியரோ
மாயோனை வாள் வலியால் மந்திரம் கொள் மங்கையர் கோன்
தூயோன் சுடர் மான வேல் —தனியன்

——————————————————————-

அவதாரிகை –

வென்றியே வேண்டி வீழ் பொருட்க்கு இரங்கி வேற் கணார் கலவியே கருதி நின்றவா நில்லா நெஞ்சினை உடையேன் -என்றும்
சாந்து ஏந்து மென் முலையார் தடம் தோள் புணர் இன்பத்து வெள்ளத்து ஆழ்ந்தேன் -என்றும் தாமே அருளிச் செய்தபடி
விஷய பிரவணராய் திரிந்து கொண்டு இருந்த இவ்வாழ்வார்
தம்மை எம்பெருமான் திருத்திப் பணி கொள்ளத் திரு உள்ளம் பற்றி விஷயங்களில் ஆழ்ந்து திரிகிற இவரை
சாஸ்த்ரங்களைக் காட்டித் திருத்த முடியாது –
நம் அழகைக் காட்டியே மீட்க வேணும் என்று கொண்டு தன் அழகைக் காட்டிக் கொடுக்க
ஆழ்வாரும் அதைக் கண்டு ஈடுபட்டு –
வேம்பின் புழு வேம்பு அன்றி உண்ணாது -அடியேன் நான் பின்னும்
உன் சேவடி அன்றி நயவேன் -என்னும்படி அவகாஹித்தார் –

இவர் இப்படி தன் பக்கல் அவகாஹிக்கக் கண்ட எம்பெருமான் -இப்போது இவருக்கு நம் இடத்து உண்டான பற்று
மற்ற விஷயங்களை போல் அல்லாமல் சம்பந்த உணர்ச்சியை முன்னிட்டுப் பிறந்ததாக வேணும் –
இல்லையேல் இப்பற்று இவருக்கு நிலை நிற்காது ஒழியினும் ஒழியும் என்று எண்ணி
எல்லா பொருள்களையும் விளக்குவதான திரு மந்திரத்தையும்
தனது ஸுசீல்யம் முதலிய திருக் குணங்களையும் திரு மந்த்ரார்த்துக்கு எல்லை நிலமான திவ்ய தேசங்களையும்
ஆழ்வாருக்கு காட்டிக் கொடுக்க –
அவரும் வாடினேன் -வாடி -என்று தொடங்கி
எம்பெருமான் உகந்து அருளின இடமே பரம ப்ராப்யம் என்று அனுபவித்தார் –

இங்கனம் அனுபவித்த ஆழ்வாருக்கு இவ்வனுபவம் நித்யமாய்ச் செல்லுகைக்காக இவரைத் திரு நாட்டில் கொண்டு போக வேணும்
எனக் கருதிய எம்பெருமான் இவர்க்கு ஜிஹாசை பிறக்கும்படி அதனுடைய தண்மையை அறிவிக்க
-அறிந்தவர் அஞ்சி நடுங்கி -மாற்றம் உள -என்னும் திரு மொழியிலே –
இரு பாடு எரி கொள்ளியின் உள் எறும்பே போல் -என்றும்
பாம்போடு ஒரு கூரையில் பயின்றால் போல் -என்றும் -வெள்ளத்து இடைப்பட்ட நரியினம் போலே -என்றும்
தமது அச்சத்துக்கு பலவற்றை த்ருஷ்டாந்தமாகச் சொல்லிக் கதறினார் –

இப்படி இவர் கதறிக் கதறி -பணியாய் எனக்கு உய்யும் வகை பரஞ்சோதி -என்றும்
-அந்தோ அருளாய் அடியேற்கு உன் அருளே -என்றும் -சொல்லி வேண்டின இடத்தும்
சிறு குழந்தைகள் பசி பசி என்று கதறி அழுதாலும் அஜீரணம் முதலியவை கழிந்து உண்மையான பசி உண்டாம் அளவும்
சோறிடாத தாயைப் போலே எம்பெருமான் –
இவருக்கு முற்ற முதிர்ந்த பரம பக்தி பிறக்கும் அளவும் நாம் முகம் காட்டுவோம் அல்லோம்-
-என்று உதாசீனனாய் இருக்க –
ஒரு க்ஷணமும் அவனைப் பிரிந்து இருக்க மாட்டாத ஆழ்வார் மிகுந்த தாஹம் கொண்டவர்கள்
-நீரிலே விழுந்து -நீரைக் குடிப்பதும் நீரை வாரி மேல் இறைத்துக் கொள்வதும் செய்யுமா போலே அவ்வெம்பெருமானை
-வாயாலே பேசியும் -தலையால் வணங்கியும் -நெஞ்சால் நினைத்தும் -தரிக்கப் பார்த்தார் –
திருக் குறும் தாண்டகம் என்னும் திவ்ய பிரபந்தத்தில் –

தாஹம் அளவற்றதாய் இருக்க சிறிது குடித்த தண்ணீர் திருப்தியை உண்டு பண்ணாமல் மேலும் விஞ்சிய விடாயை பிறப்பிக்குமா போலே
இவர் திருக் குறும் தாண்டகத்திலே அனுபவித்த அனுபவம் பழைய அபி நிவேசத்தை கிளப்பி பெரிய ஆர்த்தியை உண்டாக்கவே –
நின் அடி இணை பணிவன் வரும் இடர் அகல மாற்றோ வினையோ –என்று ஆர்த்தராய் சரணம் புகுகிறார் –
இத் திரு வெழு கூற்று இருக்கை -என்னும் பிரபந்தத்தில் –

——————————————————–

ஆசு கவி -அருமைப் பட்டு சொற்களை சேர்த்து மஹாப் பிரயாசமாகப் பாடுகை இன்றிக்கே –
பல நிபந்தனைகள் உடன் கூடிய பாடல்களையும் -விரைவில் பரவசமாக பாடுதல்-
மதுரகவி -சொற்சுவை பொருள்சுவை விளங்க பல வகை அலங்காரம் பொலிய பாடுவது
விஸ்தார கவி -கலி வெண்பா முதலியவற்றால் விஸ்தரித்து பாடுவது
சித்திர கவி -சக்ர பந்தம் -பத்ம பந்தம் -முரஜ பந்தம் -நாக பந்தம் -ரத பந்தம் –
எழு கூற்று -முதல் கூறு மூன்று அறைகள் /இரண்டாம் கூறு ஐந்து அறைகள் /மூன்றாம் கூறு ஏழு அறைகள்
/நான்காம் கூறு ஒன்பது அறைகள் /ஐந்தாம் கூறு 11 அறைகள் /ஆறாம் கூறு 13 அறைகள் / ஏழாம் கூறு 13 அறைகள் –
இதே போலே மேலும் கீழும் இரண்டு பாகங்கள் கொண்டதே –
அர்த்த சக்தியாலும் சப்த சக்தியாலும் நினைப்பூட்டும் சொற்கள் கொண்டு நிறைக்க வேணுமே
ஒரு பேர் உந்தி இருமலர்த் தவசில் -இரு -இரண்டு பெருமை என்ற பொருள்களில் –
ஒன்றிய -அஞ்சிறை -நால் வாய் -இரு நீர் -ஓன்று -ஆறு பொதி –போன்ற இடங்கள் போலே
அர்த்த சப்த சக்தியாலும் காட்டலாம் –

எம்பெருமானுடைய ஸ்வரூபம் ரூபம் குணம் விபூதி முதலியவற்றை விசதமாக அனுபவித்து –
அவ்வனுபவம் உள் அடங்காமல் வழிந்து புறப்பட்ட ஸ்ரீ ஸூ க்திகளிலே –
இது போன்றவை அமைந்தவை -ஸ்ரீ வால்மீகி பகவான் -வாயினின்றும் வெளி வந்த
மா நிஷாத ப்ரதிஷ்டாம் -நான் முகன் பிரசாதத்தால் லக்ஷணம் குறை இன்றி அமைந்தால் போலே –
இதுவும் ஸ்வ பிரயத்தன பூர்வகமான பிரபந்தம் இல்லாமல்
ஸ்ரீ யபதி திருவருளால் அவதரித்த பிரபந்தம் -என்றால் சொல்ல வேண்டாவே –

————————————————————-

ஒரு பேர் உந்தி இரு மலர்த் தவிசில்  ஒரு முறை யானை ஈன்றனை -தவிச்சு-ஆசனம் –

விலக்ஷணமாய் பெருமை பொருந்திய திரு நாபியில் உண்டான பெரிதான தாமரைப் பூ வாகிற-
ஆசனத்தின் மீது ஒரு கால் பிரமனை படைத்து அருளினாய் –
உய்ய உலகு படைக்க வேண்டி உந்தியில் தோற்றினாய் நான் முகனை -பெரியாழ்வார்
உத்பத்திக்கு ஹேதுவான நீயே ரஷித்து அருள வேணும் -எங்கைக்காக முதலிலே இத்தை அருளிச் செய்கிறார் –

—————————–

ஒரு முறை இரு சுடர் மீதினிலியங்கா மும் மதிளிலங்கை இரு கால் வளைய
ஒரு சிலை ஒன்றிய ஈர் எயிற்று அழல் வாய் வாளியில் அட்டனை-

ஸ்ரீ ராமனாய் அவதரித்த காலத்தில் -சந்த்ர ஸூ ரியர் அச்சத்தால் மேலே சஞ்சரிக்க ஒண்ணாதததும் –
பகலவன் மீதி யங்காத இலங்கை -பெரிய திருமொழி -5-8-7- –
நீர் மலை வன துர்க்கங்கள் ஆகிற அரண்களை உடையதுமான இலங்கா புரியை
இரண்டு நுனியும் வளைந்த ஒப்பற்ற சார்ங்க வில்லில் பொருந்தியதும் இரண்டு பற்களை உடையதும்
நெருப்பை கக்குகிற வாயை உடையதுமான அம்பினால் நீராக்கினாய் -ஈர்கின்ற எயிற்றை உடையது என்றுமாம் –

——————————————————————-

ஒன்றிய ஈர் எயிற்று அழல் வாய் வாளியில் அட்டனை-
மூவடி நானிலம் வேண்டி முப்புரி நூலோடு மானுரியிலங்கு மார்வினன் இரு பிறப் பொரு மாணாகி-
ஒரு முறை ஈரடி மூவுலகு அளந்தனை-

மாவலியிடம் சென்று மூன்று அடி நிலத்தை யாசித்து -நானிலம் முல்லை குறிஞ்சி மருதம் நெய்தல் –பூமியிலே
-யஜ்ஜோபவீதத்தோடே கூட கிருஷ்ணா ஜினமும் விளங்கா நின்ற திரு மார்பை உடைய
இரு பிறப்பு ஒரு மாண் ஆகி – ஒரு ப்ராஹ்மண ப்ரஹ்மச்சாரியாகி
மான் கொண்ட தோல் மார்பின் மாலையாய் -பெரிய திருமொழி –
த்விஜ -ஜன்மனா ஜாயதே -சூத்ர கர்மணா ஜாயதே த்விஜ -முதலில் யோனியில் பிறந்து -வேதம் ஓத இரண்டாம் பிறப்பு
ஒரு காலத்தில் இரண்டு திருவடிகளாலே மூன்று லோகங்களையும் அளந்து கொண்டாயே
கீழே அம்பால் செய்த கார்யம் அருளிச் செய்து இதில் அழகால் செய்த கார்யம் அருளிச் செய்கிறார் –
பாலை நிலம் -பிராணிகள் சஞ்சரியாத நிலம் -நான்கு வகை தன்மை இல்லாததே பாலை என்பதால் அத்தை சொல்ல வில்லை –

————————————————–

ஒரு முறை ஈரடி மூவுலகு அளந்தனை-நாற்றிசை நடுங்க–அஞ்சிறைப் பறவை ஏறி
நால் வாய் மும்மதத் திரு செவி ஒரு தனி வேழத் தரந்தையை-ஒரு நாள் இருநீர் மடுவில் தீர்த்தனை-

கருடாரூடனாய் -வந்து அருளினான்
நாலுவாய் தொங்குதல் -மும்மதம் -இரு செவி -இது ஒரு கால் அழகே கை அழகே தலை அழகே என்று
தாய் குழந்தையை -அழகில் ஆழ்ந்து அவன் அருளிச் செய்ததை ஆழ்வார் அருளிச் செய்கிறார்
பிரஜை கிணற்றில் விழுந்தால் -காதும் கண்ட வாளியும்-காலும் தலையும் -வடிவும் இருக்கும் படி காண் -என்பாரைப் போலே
இடர்ப்பட்ட இதனுடைய அவயவங்கள் அவனுக்கு ஆகர்ஷகம் ஆனபடியாலே சொல்லுகிறது –
ஒரு தனி வேழம் -தொழும் காதல் களிறு அன்றோ ஒப்பற்ற ஸ்ரீ கஜேந்திர ஆழ்வான்
அரந்தை- துன்பம் –

———————————————————————–

ஒரு நாள் இருநீர் மடுவில் தீர்த்தனை-முத்தீ நான்மறை ஐவகை வேள்வி
அரு தொழில் அந்தணர் வணங்கும் தன்மையை ஐம்புலன் அகத்தினுள் செறுத்து நான்குடன் அடக்கி
முக்குணத்து இரண்டவை அகற்றி ஒன்றினில் ஒன்றி நின்று ஆங்கு இரு பிறப்பு அறுப்போர் அறியும் தன்மையை-

நான்குடன் -அடக்கி -உண்ணுதல் உறங்குதல் அஞ்சுதல் விஷய போகம் செய்தல் போன்றவை அடங்க இல்லை செய்து –
ஆஹார நித்ரா பய மாய்த்து நா நி சாமான்ய மேதத் பசுபிர் நராணாம் —
இரு பிறப்பு அறுப்போர் -நீண்ட சம்சார துக்கத்தை நீக்கிக் கொள்ள வல்ல மகான்களாலே

————————————————————–

ஒன்றி நின்று ஆங்கு இரு பிறப்பு அறுப்போர் அறியும் தன்மையை-
முக்கண் நால் தோள் ஐ வாய் அரவொடு ஆறு பொதி சடையோன் அறிவரும் தன்மைப் பெருமையுள் நின்றனை-
ஏழு உலகு எயிற்றினில் கொண்டனை-
கூறிய அறுசுவைப் பயனும் ஆயினை-
சுடர் விடும் ஐம்படை அங்கையுள் அமர்ந்தனை
சுந்தர நால் தோள் முந்நீர் வண்ண-
நின்னீரடி யொன்றிய மனத்தால் ஒரு மதி முகத்து மங்கையர் இருவரும் மலரன அங்கையின்-
முப்பொழுதும் வருட அறிதுயில் அமர்ந்தனை-

நாம் முக்கண் உடையோம் -அரவம் பூண்ட பெருமை உடையோம் நாகாபரணன் —
-கங்கை நீர் தரித்த வலிமை உடையோம் -என்று மேனாணித்து இருந்தாலும்
பெண்ணுலாம் சடையினானும் பிரமனும் உன்னைக் காண்பான் எண்ணிலா ஊழி ஊழி தவம் செய்வார் வெள்கி நிற்ப –
தன்மை பெருமையுள் நின்றானை -சிவனாலும் அறிய போகாத தன்மையை உடையனாய் இருக்கிற பெருமை பொருந்தியவன்
–நின்றனை -முன்னிலை ஒருமை வினை முற்று –

அச்சுவை கட்டி என்கோ அறுசுவை அடிசில் என்கோ -பரம போக்யன் -அறு சுவைப் பயனும் ஆயின –
வடிவிணை இல்லா மலர்மகள் மற்றை நிலமகள் பிடிக்கும் மெல்லடி –
பத்மா தாத்ரீ கராப்யாம் பரிசித சரணம் –
உறங்குவான் போல் யோகு செய்யும் துயில் –
அமர்ந்தாய் முன்னிலை வினை முற்று –

———————————————————

ஒரு மதி முகத்து மங்கையர் இருவரும் மலரன அங்கையின் -முப்பொழுதும் வருட
அறிதுயில் அமர்ந்தனை-
நெறி முறை நால் வகை வருணமும் ஆயினை
மேதகு மைம் பெரும் பூதமும் நீயே-
அறுபத முரலும் கூந்தல் காரணம் ஏழ் விடை யடங்கச் செற்றனை –
அறுவகைச் சமயமும் அறிவரு நிலையினை-
ஐம்பால் ஓதியை ஆகத்து இருத்தினை –
அறமுதல் நான்கவையாய் மூர்த்தி மூன்றாய் இருவகைப் பயனாய் ஒன்றாய் விரிந்து நின்றனை-

ஐம்பால் ஓதியை -மென்மை குளிர்ந்து நறு மணம் கருமை நெடுமை –
ஐந்து லக்ஷணங்கள் உடைய கூந்தலை உடைய பிராட்டியை
அறுபதம் -ஷட்பதம் -வண்டு
ஒன்றாய் விரித்து நின்றனை-ஸூ ஷ்ம சித் அசித் விசிஷ்ட ப்ரஹ்மமே ஸ்தூல சித் அசித் விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம் –
மாயா வாமனனே மது ஸூ தா நீ அருளாய் தீயாய் நீராய் நிலனாய் விசும்பாய் காலாயத்
தாயாய்த் தந்தையாய் மக்களாய் மற்றுமாய் முற்றுமாய் நீயாய் நீ நின்ற வாறு இவை என்ன நியாயங்களே –

————————————————————————–

குன்றாமது மலர்ச்சோலை வண் கொடிப் படப்பை வரு புனல் பொன்னி
மா மணி யலைக்கும் செந்நெல் ஒண் கழனித் திகழ் வன முடுத்த
கற்போர் புரி செய் கனக மாளிகை-நிமிர் கொடி –
விசும்பில் இளம் பிறை துவக்கும் செல்வம் மல்கு
தென் திருக் குடந்தை அந்தணர் மந்திர மொழியுடன் வணங்க
ஆடரவமளியி லறி துயில் அமர்ந்த பரம-
நின்னடியிணை பணிவன் வருமிடர் அகல மாற்றோ வினையே –

திகழ் வன முடுத்த கற்போர் புரி –
விளங்கும் வனங்களை நான்கு புறங்களிலும் உடையதும் -வித்வான்கள் உடைய நகரமாகச் செய்யப் பெற்றதும் –
புரி செய் -புரிசை பாட பேதம் -வித்வான்கள் படுகாடு கிடைக்கும் நகரி என்றவாறு –
புரிசை -மதிள்களை உடைத்ததாய் என்றபடி –
கனக மாளிகை-நிமிர் கொடி -பொன் மயமான மாளிகைகளின் நின்றும் மேல் முகமாக ஓங்கும் த்வஜங்கள் –
ஒரு பேர் உந்தி -தொடங்கி-ஒன்றாய் விரித்து நின்றனை -என்னும் அளவும் –
ஆஸ்ரிதர்களை ரஷித்து அருளும் ஸ்வரூப ஸ்வ பாவங்களை பரக்கத் பேசி
இந்த திருக்குணங்கள் செவ்வனே விளங்க திருக் குடந்தையில் கிடக்கிற கிடையிலே ஈடுபட்டு அங்கே-
சம்சார தாபங்களை தீறும்படி அருள் புரிய வேணும் என்று ஆர்த்தராய் சரணாகதி பண்ணித் தலைக் கட்டுகிறார் –
தம்முடைய ஆர்த்தி எல்லாம் தோற்ற திருவடிகளில் தீர்க்க சரணாகதி பண்ணியும் –
இன்னும் இவரைக் கொண்டு
திவ்ய பிரபந்தங்களை வெளியிடுவித்து நம்மை வாழ்விக்க
திரு உள்ளம் பற்றி திரு முகம் காட்டாது ஒழியவே-இவர் மடலூரப் பெற்று
-நாம் சிறிய திருமடல் பெரிய திரு மடல் பெறப் பெற்றோமே -என்று சங்கதி –

————————————————————————–

இடம் கொண்ட நெஞ்சத்து இணங்கிக் கிடப்பது என்றும் பொன்னித்
தடம் கொண்ட தாமரை சூழும் மலர்ந்த தண் பூம் குடந்தை
விடம் கொண்ட வெண் பல் கருந்துத்தி செங்கண் தழல் உமிழ் வாய்
படம் கொண்ட பாம்பணைப் பள்ளி கொண்டான் திருப் பாதங்களே –

ஆராவமுத ஆழ்வார் உடைய திருவடி இணைகள் ஆழ்வார் திரு உள்ளத்தில் பொருந்தி பெறாமல் இருப்பதை-
ஆழ்வார் அனுசந்திப்பதாக ஸ்ரீ கம்ப நாட்டாழ்வார் அருளிச் செய்கிறார் –

————————————————————————–

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

திருவெழு கூற்றிருக்கை -ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை வியாக்யானங்கள் —

June 1, 2015

வாழி பரகாலன் வாழி கலிகன்றி
வாழி குறையலூர்  வாழ் வேந்தன் -வாழியரோ
மாயோனை வாள் வலியால் மந்திரம் கொள் மங்கையர் கோன்
தூயோன் சுடர் மான வேல் —தனியன் –

எம்பெருமானுக்கு திரு மதிள் போல் அரணாய் இருப்பதான ஆறு பிரபந்தங்கள் செய்து அருளின ஆழ்வாருடைய திரு நாமங்கள்
பலவற்றையும் சொல்லி அவரை வாழ்த்துகிறது இதில் –
பிரத்யசேஷ குரவஸ் ஸ்துத்யா-என்னக் கடவது இறே –
ஆழ்வார்கள் அர்ச்சாவதாரமாய் எப்போதும் எல்லாருக்கும் பிரத்யஷராய் இறே இருப்பது –
பிள்ளை லோகம் ஜீயர்-

வாழி பரகாலன் -பகவத் த்விட்டுக்களான பிரதிகூலருக்கு காலரானவர் வாழி
வாழி கலிகன்றி-கலி தோஷ நிவாரகர் வாழி
வாழி குறையலூர் வாழ் வேந்தன் –திருக் குறையலூரை அவதார ஸ்தலமாக உடையராய் –
அது வாழும்படிக்கு அத்தை நோக்குகிற ராஜா என்னுதல்-அங்கே வாழுகிறவர் என்னுதல்
வாழியரோ–மாயோனை வாள் வலியால் மந்திரம் கொள் மங்கையர் கோன் தூயோன் சுடர் மான வேல் -என்று
ஆழ்வாரையும் அவர் திருக்கையிலே வேலையையும் ஒருகாலே ஆசாசித்த படி –
மாயோனை -அரங்கத்து அரவணைப் பள்ளி கொள்ளும் மாயோனை இறே வாள் வலியால் மந்திரம் கொண்டது –
தென்னரங்கன் தன்னை வழி பறித்த வாளன் இறே –
கைப்பொருள்கள் முன்னமே கைக் கொண்டவர் இடத்திலே இறே மந்திரப் பொருள் கைக் கொண்டது –
மந்திரத்தைப் பற்றி இறே மந்திரம் கொண்டது
மங்கையர் கோன்-மங்கையர் மன்னன் இறே
தூயோன் -தூய்மை என்னும் பாஹ்யாப்யந்தர சுத்தியை யுடையவர்
அங்கமலத் தட வயல் சூழ் ஆலி நாடன் அருள் மாரி யரட்டமுக்கி யடையார் சீயம்
கொங்கு மலர்க் குழலியர் வேள் மங்கை வேந்தன் கொற்ற வேல் பரகாலன் கலியன் -என்று தாமே தம் திரு நாமங்களைக் கூறினார் இறே
சுடர்மான வேல் -தேஜோ ரூபமான மான வேல் -பெரிய வேல்
திருமங்கை மன்னன் எடுக்கும்படியான வேல் –
வாழியரோ -இத்தால் ஆழ்வாரோ பாதி ஆயுதமும் ஆசாஸ்யம் என்றபடி –
நின் கையில் வேல் போற்றி என்னக் கடவது இறே
இது தான் கொற்ற வேல் ஆகையாலே வெற்றி வேலாய் இருக்கும் -இதன் விஜயத்தை வேண்டுகிறது —பிள்ளை லோகம் ஜீயர்

————————————————————————–

அவதாரிகை -1-
சம்சார ஸ்வபாவ அனுசந்தானத்தாலே மிக அவசன்னரான ஆழ்வார்
அவற்றின் பரிகாரமாக அவனை கைகளால் தொழுது மனசாலே நினைத்து வாயாலே பேசி திருவடிகளிலே விழுந்தார் –
இங்கனே கிடந்தது நோவு பட உமக்கு அபேஷிதம் என் என்ன
பகவத் விரோதியாகிற சம்சாரத்தை வாசனையோடு போக்கித் தர வேணும் -என்றார்
அத்தை நம்மால் செய்யல் ஆவாதே என்ன
உன்னை ஒழிந்த சகல பதார்த்தங்கள் உடைய ஸ்திதி பிரவ்ருத்தி நிவ்ருத்தி எல்லாம் உனது அதீனமே
சர்வ சமாஸ்ரயநீயன் ஆகவும்
ஆபத் சகன் ஆகவும்  இருக்கிற நீயே
என்னுடைய சம்சாரத்தை கழித்து அருளா விடில்
என்னால் கழித்துக் கொள்ளப் போகாதே -என்று
திருவடிகளிலே விழுந்து தம் தசையை அறிவிக்கிறவராய் -இருக்கிறது –

அவதாரிகை -2-
முதலிலே கரண களேபர விதுரமாய்
அவிஜ்ஞ்ஞேய ஸ்வரூபமாய்
அசித் கல்பமாய் இருக்கிற இவற்றை -அர்த்தித்வாதி நிரபேஷமாக
உன்னுடைய நிரவதிக தயையாலே உண்டாக்கின நீயே அருளிக் கடாஷியாயகில்
அமூநி புவநாநி பாவித்தும் நாலம்-ஸ்தோத்ர ரத்னம் -10– முதலிலே இவை யுண்டாகவே மாட்டாது
சத்தையே தொடங்கி உன்னதீனமான பின்பு உன்னை ஒழிய இவற்றுக்கு ஒரு பிரவ்ருத்தி நிவ்ருத்தி கூடாது
என்னும் இடம் சொல்லவும் வேணுமோ
இது இல்லாத வன்று உண்டாக்கின நீயே இதுக்கு ஒரு போக்கடி பார்க்கை ஒழிய
நான் ஓன்று செய்து உன்னைப் பெறுகை என்று ஒரு பொருள் உண்டோ-

சரணா மறை பயந்த -தாமரை யானோடு மரணாய மன்னுயிர்கட்கெல்லாம் -அரணாய
பேராழி கொண்ட பிரானன்றி மற்று அறியாது ஓராழி சூழ்ந்த வுலகு –முதல் திரு -60-என்றபடி
ஜ்ஞானாதிகனான சதுர முகனோடே கூட உத்பத்தி விநாசாதிகளுக்கு கர்மீ பவிக்கிற சகல சேதனர்க்கும்
ரஷை என்று பெற்ற பெற்றவை எல்லாம்
நம் மேல் வினை கடிவான் என்றபடி ஆஸ்ரித விரோதி நிரசனத்துக்காக கையிலே திரு ஆழியைத் தரித்துக் கொண்டு இருக்கிற
உபகாரகனான அவன் பார்க்கில் பார்க்கும் இத்தனை அல்லது
வேறு கடல் சூழ்ந்த பூமியில் உள்ள சேதனர் தங்களுக்கு ரஷை தாங்கள் அன்றியார்கள்
அவனை ஒழிய இவை அறியாது ஒழிய வேண்டுகிறது என் என்னில் –
நைவ கிஞ்சித் -ஜிதந்தே -1-6-இத்யாதி -உனக்கு-பரோஷமாய் இருப்பது ஓன்று இல்லை
எத்தனை யேனும் ஜ்ஞானாதிகரராய் இருப்பாருக்கும் நீ கண்ணுக்கு விஷயம் ஆகாய்
உனக்கு கை புகராதது ஒன்றும் இல்லை –
எத்தனை யேனும் அதிசய ஜ்ஞானாதிகர்க்கும் நீ கை புகுந்தாய் இராய்-

இத்தால் சொல்லிற்று ஆயிற்று என்ன வென்றால்
ஒருவனுக்கு கண்ணும் தோற்றாதே காலும் கடை தாராதே இருப்பது
ஒருவனுக்குக் கண்ணும் தோற்றி காலும் கடை தருவது
இப்படி இருந்தால் யார் வழி காட்டிக் கொடு போவார்கள்
நான் அஜ்ஞனாய் அசக்தனாய் இருந்தேன் -நீ சர்வஜ்ஞனாய் சர்வ சக்தனாய் இருந்தாய்
இங்கனே இருந்த பின்பு நீ என் கார்யம் செய்து தலைக் கட்டும் இத்தனை போக்கி
நான் என் கார்யம் செய்து தலைக் கட்டுகை என்று ஒரு பொருள் உண்டோ என்கிறார்-
நீ தந்த ஜ்ஞானம் கொண்டு அறியப் பார்த்தாலும் அறிந்த படி செய்து தலைக் கட்டுகைக்கு ஈடான சக்தி எனக்கு யுண்டோ –

ஆழ்வாருக்கு முதலிலே செப்பேட்டைக் கையிலே கொடுத்து நிதியைக் காட்டிக் கொடுப்பாரைப் போலே
திரு மந்த்ரத்தையும்
அதில் அர்த்தத்துக்கு எல்லை நிலமாகக் கோயில்களையும் காட்டிக் கொடுக்கக் கண்டு
க்ருதக்ருத்யராய் -சம்சாரத்தையும் பரம பதத்தையும் ஒக்க மறந்தார்
ஆழ்வாரைப் பார்த்து எம்பெருமான் -நீர் இருக்கிறது சம்சாரத்தில் கிடீர் -என்று அருளிச் செய்ய –
அதன் கொடுமையை அனுசந்தித்து ஆற்றாமையாலே
மநோ வாக் காயங்களாலே எம்பெருமானை அனுபவித்து ஆற்றப் பார்த்தார்
அது பண்டையிலும் இரட்டையாய் மிகவும் ஆற்றாமையாலே எம்பெருமானுடைய சரண்யதவத்தைப் பேசிக் கொண்டு
அதுக்கு எல்லை நிலமான திருக் குடந்தையில் ஆராவமுத ஆழ்வார் திருவடிகளையே
எத்தசைக்கும் இஷ்ட பிராப்திக்கும் அநிஷ்ட நிவாரணத்துக்கும் உபாயமாக பற்றி முடிக்கிறார் –

சித்திர கவி வகைகள்
சக்ரபந்தம் -பத்ம பந்தம் -நாக பந்தம் -ரதபந்தம்

————————————————————————–

ஒரு பேர் உந்தி இரு மலர்த் தவிசில் ஒரு முறையானை ஈன்றனை –
ஒரு முறை இரு சுடர்  மீதினிலியங்கா மும் மதிளிலங்கை இரு கால் வளைய ஒரு சிலை
ஒன்றிய ஈர் எயிற்று அழல் வாய் வாளியின் அட்டனை
மூவடி நானிலம் வேண்டி முப்புரி நூலோடு  மானுரியிலங்கு மார்வினன் இரு  பிறப் பொரு மாணாகி
ஒரு முறை  ஈரடி மூவுலகு அளந்தனை
நாற்றிசை நடுங்க அஞ்சிறைப் பறவை ஏறி நால் வாய் மும்மதத் திரு செவி ஒரு தனி வேழத் தரந்தையை
ஒரு நாள் இருநீர் மடுவில் தீர்த்தனை
முத்தீ நான்மறை ஐவகை வேள்வி அறு தொழில் அந்தணர் வணங்கும் தன்மையை ஐம்புலன் அகத்தினுள் செறுத்து
நான்குடன் அடக்கி முக்குணத்து இரண்டவை அகற்றி  ஒன்றினில்
ஒன்றி நின்று ஆங்கு இரு பிறப்பு அறுப்போர் அறியும் தன்மையை
முக்கண் நால் தோள் ஐ வாய் அரவொடு ஆறு பொதி சடையோன் அறிவரும் தன்மைப் பெருமையுள் நின்றனை 
ஏழு உலகு எயிற்றினில்  கொண்டனை 
கூறிய அறுசுவைப் பயனும் ஆயினை 
சுடர் விடும் ஐம்படை அங்கையுள் அமர்ந்தனை 
சுந்தர நால் தோள் முந்நீர் வண்ண நின்னீரடி யொன்றிய மனத்தால்
ஒரு மதி முகத்து மங்கையர் இருவரும் மலரன அங்கையின் முப்பொழுதும் வருட அறி துயில் அமர்ந்தனை
நெறி முறை நால் வகை வருணமும் ஆயினை 
மேதகு மைம் பெரும் பூதமும் நீயே
அறுபத முரலும்   கூந்தல் காரணம் ஏழ் விடை யடங்கச் செற்றனை
அறுவகைச் சமயமும் அறிவரு நிலையினை ஐம்பால் ஓதியை ஆகத்து இருத்தினை
அறமுதல் நான்கவையாய் மூர்த்தி மூன்றாய் இருவகைப் பயனாய் ஒன்றாய் விரிந்து நின்றனை

குன்றாமது மலர்ச்சோலை வண் கொடிப் படப்பை
வரு புனல் பொன்னி மா மணி யலைக்கும்
செந்நெல் ஒண் கழனித் திகழ்வன முடுத்த
கற்போர் புரி செய்கனக மாளிகை
நிமிர் கொடி விசும்பில் இளம் பிறை துவக்கும்
செல்வம் மல்கு தென் திருக் குடந்தை
அந்தணர் மந்திர மொழியுடன் வணங்க
ஆடரவமளியி லறி துயில் அமர்ந்த பரம
நின்னடியிணை பணிவன் வருமிடர் அகல மாற்றோ வினையே –

தனிப்பாடல் –
இடம் கொண்ட நெஞ்சத்து இணங்கிக் கிடப்பன என்றும் பொன்னித்
தடம் கொண்ட தாமரை சூழும் மலர்ந்த தண் பூம் குடந்தை
விடம் கொண்ட வெண் பல் கருத்துந்தி செங்கண் தழல் உமிழ் வாய்
படம் கொண்ட பாம்பணைப் பள்ளி கொண்டான் திருப் பாதங்களே

————————————————————————–

வியாக்யானம் -1-

ஒரு பேர் உந்தி இரு மலர்த் தவிசில்  ஒரு முறையானை ஈன்றனை –
வ்யதிரிக்த சமஸ்த வஸ்துக்களுக்கும்
அத்விதீய காரணமாக
பரப்புடைய திரு நாபியிலே
அப்பரப்பு அடங்கலும் கண் செறி இட்டால் போலே
பெரிய திகழ்கிற மலராகிய ஆசனத்திலே
ஒரு கால் விசஜாதிய ஜன்மாவான சதுர முகனை உண்டாக்கினான்-

ஒரு கால் என்றாலும் ப்ரவாஹ ரூபேண நித்தியமாய் இருக்கும் இறே-நா வேஷஸே-ஸ்தோத்ர ரத்னம் -10-
ஒரு பேர் உந்தி —
ஜகத்தை பிரளயம் கொண்ட காலத்திலே
நிர்ஹேதுக கிருபையாலே
இவற்றின் உடைய சத்தையை உண்டாக்கினவனே
பிரதான ஆதியாய் திரு நாபி
இரு மலர்த் தவிசில்-   –
பெரிய இதழ்களை உடைய தாமரையிலே
ஒரு முறையானை ஈன்றனை –
இவற்றின் உடைய சத்தாதிகளை உண்டாக்கின உனக்கே
பரம் அன்றோ எல்லாரையும் ரஷிக்கிறது
நீ உண்டாக்கின இவற்றின் பிறப்பை அறுக்க உனக்கு அரிதோ   —

————————————————————————–

வியாக்யானம் -2-

ஒரு பேர் உந்தி இரு மலர்த் தவிசில் ஒரு முறையானை ஈன்றனை –

நாம ரூப விபாஹா அனர்கமாய் இருக்கிற இத்தை
விபதமமாக்கி
சூஷ்ம ரூபேண அவஸ்தைகளைப் பிறப்பித்து
மஹானாக்கி
அஹங்காரமாக்கி-தன்மாத்ரைகள் ஆக்கி -பூதங்கள் ஆக்கி -பௌதிகமான வர்ண சிருஷ்டி யளவும் வரப்பண்ணி
பின்னை அவ்வருகு உண்டான தேவாதி காயங்களை -அடங்கலும் அவன் முகத்தாலே பண்ணுவதாக
முதலிலே சதுர்முகனை யுண்டாக்கினான் ஆயிற்று
முன்பு உள்ளவை எல்லாம் தானே கை தொட்டுச் செய்து பின்பு சதுர்முகனை அதிஷ்டித்து நின்று செய்வானாகப் பார்த்தான் –
முன்பு அசித்தைக் கொண்டு கார்யம் கொண்டதோடு பாதி இவனைக் கொண்டு கார்யம் கொள்ளப் பார்த்ததோடு
வாசி அற்று இருக்கிறதாயிற்று இவனுக்கு –
பாரதந்த்ர்யத்தில் வந்தால் இவனுக்கும் அசித் சாம்யம் உண்டு -சேதனரான வாசியால் பெறுகிற ஏற்றம் கார்யத்துக்கு
கடவான் அவனே என்று அறுதி இட்டு இருக்கை யாயிற்று

————————————————————————–

ஒரு முறை இரு சுடர் மீதினிலியங்கா மும் மதிளிலங்கை இரு கால் வளைய
ஒரு சிலை ஒன்றிய ஈர் எயிற்று அழல் வாய் வாளியில் அட்டனை-

வியாக்யானம் -1–
தான் உண்டாக்கின பயிருக்குக் களை பறிப்பானும் தானே யானால் போலே
ஸ்ருஷ்டமான ஜகத்தை அழிவு செய்யும் ராஷசரை நிரசிப்பானும் தானே —
ஒரு முறை -ஒரு பர்யாயம்
இரு சுடர் -சந்த்ராதித்யர்கள்
மீதினிலியங்கா -மேலே சஞ்சரிக்கப் பயப்படும்படியாய் –
மும் மதிளிலங்கை-கிரி துர்க்க ஜல துர்க்க வன துர்க்க என்கிற
மூன்றையும் உடைத்தான நினைத்தாற்கு அஞ்ச வேண்டும்படியான ராஷசர்
குளவிக் கூடு சேர்ந்தால் போலே சேர்த்து அம்மணக் கூத்தடிக்கும் தேசம் –
இரு கால் வளைய ஒரு சிலை ஒன்றிய ஈர் எயிற்று அழல் வாய் வாளியில் அட்டனை-
இரண்டு கோடியும் வளைந்து நிற்கும் பிரதானமான ஸ்ரீ சார்ங்கத்திலே பொருந்தி –
இரண்டு எயிற்றையும் யுடைத்தாய் -நெருப்பை உமிழா நின்றுள்ள சரத்தாலே கட்டுப் பொகட்டாய்-
வாளியில் அட்டனை -ப்ரஹ்ம சிருஷ்டியைப் போல் அன்றியே –
பத்தும் பத்தாக அம்பால் எதிர்த்துப்-பிராட்டியினுடைய சம்ச்லேஷ விரோதியைப் போக்கினால் போலே
என்னுடைய விரோதிகளையும் போக்க வேண்டும் என்று கருத்து-

—————————————

வியாக்யானம் -2-
பிரிவுக்கு ஹேது பூதனான ராவணனை அழியச் செய்தாள் பிராட்டியோ -நீ யன்றோ –
ஒரு கால் சந்த்ர ஸூர்யர்களும் கூட மேலே சஞ்சரிக்கவும் அஞ்சும்படியாய்
காட்டரண் மலை யரண் நீர் அரண் என்கிற மூன்று வகைப்பட்ட அரணை யுடைத்தாய் இருக்கிற இலங்கையை
வில்லினுடைய கோடித்வயமும் வளையும் படி
அத்விதீயமான ஸ்ரீ சார்ங்கத்திலே பூட்டப்பட்டு -இரண்டு எயிற்றையும் யுடைத்தாய்
தொடுக்கும் போது அம்பாய் எதிரிகள் மேலே தைக்கும் போது நெருப்பாய்த் தைக்கும் அம்பாலே முடித்தாய்-

அடைந்த அரு வினையோடு அல்லல் நோய் பாவம்
மிடைந்தவை மீண்டு ஒழிய வேண்டில் –நுடங்கு இடையை
முன் இலங்கை வைத்தான் முரண் அழிய
முன் ஒரு நாள் தன வில் அங்கை வைத்தான் சரண் -முதல் திரு -59-என்றபடி-

இவ்வாத்மாவுக்கு ஸ்வதஸ் சித்தம் அல்ல -அய பிண்டத்தையும் அக்னியையும் சேர்த்து வைத்தால் போலே அன்யோன்ய சம்யோகத்தாலே
அதினுடைய பரமாணுக்கள் ஸூஷ்ம ரூபேண அசித்தில் வந்து சங்க்ரமிக்கை யினாலே யாதல்-அன்றிக்கே –
அதனுடைய குணத்தை பஜிக்கையினாலே யாதல் -அதினுடைய ஔஜ்வல்யத்தையும் வர்ணத்தையும் உடைத்தாய் இருக்குமா போலே
நித்தியமான ஆத்ம வஸ்து அனாதியாய் உள்ள அசித் சம்யோகத்தாலே
அந்த அசித்திலே அஹம் அபிமானத்தைப் பண்ணும்படி பலிக்கிற-அவித்யா கர்ம வாசனா ருசிகள் –
அவை யடியாக பரிக்ரஹித்த சரீரத்தைப் பற்றி வரக் கடவதான ஆதிவ்யாதி நிஷித்த அனுஷ்டானம்-
இப்படி கார்யமாயும் அடி காண ஒண்ணாதபடி கிடக்கிறவை-
புதுப் புடவையை அழுக்கு கழற்றுமா போலே-க்ரமத்தாலே போகை அன்றிக்கே ஒரு காலே சவாசநமாகப் போக்க வேண்டில்
நுடங்கிடையை இத்யாதி -அதுக்கு செய்ய வேண்டுவது என் என்ன –
பிரபல பிரதிபந்தகங்களை வருத்தம் அறப் போக்க வல்லவனைப் பற்ற வடுக்கும் –
நுடங்கிடையை -கண்டாருக்கு என்னாய் விளையக் கடவதோ -என்று
அஞ்ச வேண்டும்படியான சௌகுமார்யத்தை யுடைத்தான இடையை
யுடையவளைக் கிடீர் பிரித்து வைத்தது -என்கை-
முன்பு இலங்கையிலே கொடு புக்குச் சிறை வைத்த ராவணன் மிடுக்கு அழியும் படியாக –
மேகத்திலே மின்னினால் போலே அழகிய திருக் கையிலே ஸ்ரீ சார்ங்கத்தை வைத்தவன் –
எதிரிகளை அழியச் செய்கைக்கு ஒரு வியாபாரம் வேண்டா –
கையிலே வில்லை வைக்க அமையும் –
அழகிய திருக் கையிலே வில்லைப் பிடித்தவன் உபாயம் என்னுதல் –
அவனை உபாயமாகப் பற்றுங்கோள்-என்று விதியாதல் –
நுடங்கிடையை முன்னிலங்கை வைத்தான் -என்றதுக்கு கருத்து என் என்னில்
ஈஸ்வர சேஷமான ஆத்ம வஸ்துவை என்னது என்று இருக்கை யாவது -பிராட்டியைப் பிரித்த ராவணனோடு ஒக்கும் என்கை –
தன்னைப் பற்றினார்க்கு அவள் விரோதியைப் போக்கினாப் போலே விரோதியைப் போக்கிக் கொடுக்கும் என்கை –
அவளோடு ஒத்த பிராப்தியும் அவன் பக்கல் இவனுக்கு உண்டு என்கையும்
அவனைப் பற்றுவார் அவள் முன்னாகப் பற்றுவார் என்கையும் –

ஒரு பேருந்தி இரு மலர்த் தவிசில்ஒரு முறையானை ஈன்றனை –
ஒரு முறை இரு சுடர் மீதினிலியங்கா-மும் மதிளிலங்கை இரு கால் வளைய
ஒரு சிலை ஒன்றிய ஈர் எயிற்று அழல் வாய் –
இல்லாததை யுண்டாக்கின உனக்கு உள்ளதுக்கு ஒரு குண தானம் பண்ணுகை அரிதோ என்கையும்
பிராட்டியோட்டைக் கலவிக்கு விரோதியான ராவணனை அழியச் செய்த உனக்கு
என்னுடைய பிரதிபந்தகம் போக்குகை அரிதோ என்கையும்
வாளியில் அட்டனை-ப்ரஹ்ம சிருஷ்டி போலே சங்கல்ப்பத்தாலே செய்கை அன்றிக்கே
நேர் கொடு நேரே பூசலில் நின்று அழியச் செய்தாய் –

————————————————————————–

மூவடி நானிலம் வேண்டி முப்புரி நூலோடு மானுரியிலங்கு மார்வினன்
இரு பிறப் பொரு மாணாகி-ஒரு முறை ஈரடி மூவுலகு அளந்தனை-
வியாக்யானம் -1-
அம்பாலே சாதிக்க ஒண்ணாத இடம் அழகாலே சாதித்த படி சொல்கிறது –
மூவடி நானிலம் வேண்டி -நாலுவகைப் பட்ட பூமியிலே -மலை காடு நிலம் கடல் -என்கிற -மூவடியை வேண்டி –
முப்புரி நூலோடு மானுரியிலங்கு மார்வினன் –
ஒரு காளமேகத்தில் மின்னலை ஏறிட்டால் போலே-
திரு யஜ்ஞோபவீதமும் -அத்தோடு கூடின க்ருஷ்ணாஜிநமும் விளங்கா நின்ற திரு மார்பை யுடையையாய் –
இரு பிறப் பொரு மாணாகி-த்வ்ஜனுமாய் -ஒப்பில்லாத ஸ்ரீ வாமனனுமாய்
தானே இன்னும் ஒரு கால் இவ்வடிவு கொள்ள வேணும் என்னிலும் இப்படி வாயாத வடிவுடையையாய்
ஒரு முறை ஈரடி மூவுலகு அளந்தனை-ஒருகால் இரண்டு அடியாலே மூன்று லோகத்தையும் அளந்து கொண்டாய்-
இத்தால்-
இந்தரனுக்கு ராஜ்யத்தை மீட்டுக் கொடுத்தால் போலே
என்னுடைய சேஷத்வத்தையும் மீட்டுத் தந்து அருள வேணும்-என்கிறார் –
தேவர்கள் சென்று இரந்தார்கட்கு இடர் நீக்கிய -கோட்டங்கை வாமனனாய் -திருவாய்மொழி -7-5-6–என்று
உன்னை இரந்தார்கட்கு நீயும் இரந்து அவர்கள் அபேஷிதம் பார்க்கும் அவன் அல்லையோ –
இசையாதார் தலைகளிலே வைத்த திருவடிகளை இசைந்த என் தலையிலே வைக்கல் ஆகாதோ-
பிரயோஜனாந்தர பரனுடைய இழவு தீர்த்த உனக்கு அநந்ய பிரயோஜனான என்னுடைய இழவு தீர்க்கலாகாதோ
இந்த்ரன் கழஞ்சு மண் அன்றோ இழந்தது -நான் என்னையும் உன்னையும் அன்றோ இழந்தது –

————————————————————————–

வியாக்யானம் -2-
அம்பாலே அழிக்க ஒண்ணாத இடத்தை -அழகாலும் இரப்பாலும் அழியச் செய்த படி –
பிரயோஜனாந்தர பரர்களான இந்த்ராதிகளுடைய கார்யம் செய்த நீ
உன்னையே பிரயோஜனமாக நினைத்து இருக்கிற என் கார்யம் செய்யலாகாதோ –
மூவடி நானிலம் வேண்டி-ஈரடியாலே பூமியை அளந்து
ஓரடிக்கு அவனை சிறையிட்டு வைக்க நினைத்து மூன்றடியை இரந்தான் ஆயிற்று –
நெய்தல் மருதம் முல்லை குறிஞ்சி என்றால் போலே சொல்லுகிற அன்னலும் துன்னலுமான பூமியை அர்த்தித்தது –
இந்நாலிலும் ருஷீஷாம்சமாக கழித்தது பாலை நிலம் என்றும் சொல்லுவார்கள் –
இவருக்கு அபிமதம் நாலு என்னும் இடம் தோற்றி இருந்தது இறே
முப்புரி நூலோடு மானுரியிலங்கு மார்வினன் இரு பிறப் பொரு மாணாகி-
ஒரு முறை ஈரடி மூவுலகு அளந்தனை-
மேகத்திலே-மின்னினால் போலே சாத்தின யஜ்ஞோபவீதமும் கிருஷ்ணாஜிநமும் விளங்கா நின்றுள்ள திரு மார்பை யுடையையாய்
உப நயனம் பண்ணின புதுமை தோற்றும் படி இருப்பாயுமாய் –
இந்த்ரனுடைய அர்த்தித்வம் தலைக் கட்டுகைக்காக இட்ட போதோடு இடாத போதோடு வாசி அற-
முகம் மலர்ந்து போம்படி இறபபிலே தகண் ஏறின வாமன வேஷத்தைப் பரிக்ரஹித்து-
ஒரு கால் த்ரை லோகத்தையும் ஈரடியால் அளந்து கொண்டாய்
ஆசையில்லாதார் தலை மேலேயும் வைக்கும் திருவடிகளை ஆசையுடைய என் தலை மேலேயும் வைக்கலாகாதோ-
இந்த்ரனைப் போலே கழஞ்சு மண் பெறுதல் –
மகா பலியைப் போலே ஔதார்யம் கொண்டாடுதல் செய்ய இருக்கிறேனோ நான் –
உன்னைப் பெற வேணும் என்று அன்றோ நான் அர்த்தித்திக்கிறது-
உன்னை வைத்து வேறு ஒன்றை இரந்தார்க்கோ நீ இரப்பாளனாகக் கார்யம் செய்வது –
உன்னையே இரந்தார் கார்யம் செய்யலாகாதோ –
மதீய மூர்த்தா நமலங்கரிஷ்யதி கதா –ஸ்தோத்ர ரத்னம் -31-என்று இறே நான் இருக்கிறது-

——————————————————————–

நாற்றிசை நடுங்க–அஞ்சிறைப் பறவை ஏறி நால் வாய் மும்மதத் திரு செவி
ஒரு தனி வேழத் தரந்தையை-ஒரு நாள் இருநீர் மடுவில் தீர்த்தனை-

வியாக்யானம் -1-
பெரு மதிப்பரான இந்த்ராதிகளுக்கயோ அபேஷிதம் செய்தது என்னில்
அன்று
ஆபத்தும் விசுவாசமும் என்கிறது அல்பம் உண்டானால்
தான் தண்ணியரான திர்யக்குகளுக்கும் அபேஷிதம் செய்யும் என்கிறது-
நாற்றிசை நடுங்க-
ஸ்ரீ கஜேந்திர ஆழ்வானுடைய ஆபத்தை நினைத்து கலங்கின கலக்கத்தைக் கண்டு-
ஜகத்துக்கு என்ன மிறுக்குப் புகுகிறதோ -என்று அறியாதே நடுங்க –
அஞ்சிறைப் பறவை ஏறி –
மிக்க அழகையும் வேகத்தையும் உடைத்தான சிறகை யுடைத்தான பெரிய திருவடி மேல் ஏறி-
நால் வாய் மும்மதத் திரு செவி ஒரு தனி வேழத் தரந்தையை-
நாலா நின்ற வாயையும் மூன்று மதத்தையும் இரண்டு செவியையும் யுடைத்தாய்
வேறு துணை இன்றிக்கே தன் மிடுக்கு அற்று நின்ற ஆனையினுடைய மகா துக்கத்தை
அரந்தை -துக்கம் –
ஒரு நாள் இருநீர் மடுவில் தீர்த்தனை-அத்தசையிலே வேற்று நிலமாய்
பெரிய நீர் வெள்ளமான மடுவிலே தீர்த்தாய்
முதலையின் வாயில் நின்றும் ஆனையை மீட்டால் போலே சம்சாரம் கொண்ட என்னையும் மீட்க வேண்டும் -என்கிறார்-
கஜ ஆகர்ஷதே தீரே க்ராஹ ஆகர்ஷதே ஜலே தயோர்த் வந்தவ சமம் யுத்தம் திவ்யம் வர்ஷ சஹச்ரகம் -ஸ்ரீ விஷ்ணு தர்மம் -என்று
ஆனைக்கு முதலை ஓன்று
எனக்கு முதலை ஐந்து
அது மிடுக்கான யானை
நான் துர்பலன் -என்கிறார்

——————————————————–

வியாக்யானம் -2-
பெரு மதிப்பரான இந்த்ராதிகளுக்காக உன்னை அழிய மாறிக் கார்யம் செய்த அளவேயோ –
ஜன்ம வ்ருத்தாதிகளால் குறைய நின்ற ஆனை இடர்ப்பட்ட மடுவின் கரையிலே
அரை குலையத் தலை குலைய வந்து விழுந்தவன் அன்றோ –
நாற்றிசை நடுங்க-அஞ்சிறைப் பறவை ஏறி நால் வாய் மும்மதத் திரு செவி ஒரு தனி வேழத் தரந்தையை-
ஜகத் ஸ்ருஷ்டியாதிகளுக்கும் சங்கல்பத்ததுக்கு அவ்வருகு யுண்டு என்று அறியாமையாலே
ஜகத் உபசம்ஹாரத்துக்கும் அவ்வருகாய் இருந்ததீ-
இது ஒரு சீற்றம் இருந்த படி என் -என்று இருந்ததே குடியாக எல்லாரும் அஞ்சும்படியாக
-மேருவுக்கு இனிய மேகம் போலே -அழகிய சிறகை யுடைய பெரிய திருவடி திருத் தோளிலே ஏறி-
பெரிய வேகத்தோடு நாலா நின்றுள்ள வாயை யுடைத்தாய்
மூன்று வகைப் பட்ட மதத்தை யுடைத்தாய் -இரண்டு கன்னங்கள் குறி –
இரண்டு செவியை யுடைத்தாய்-வேறு துணை இன்றிக்கே
அத்விதீயமாய் இருக்கிற யானையுடைய துக்கத்தை அத்தசையிலே வேற்று நிலமாய் மிக்க வெள்ளத்தை யுடைத்தான மடுவிலே
அரை குலைய தலை குலைய வந்து விழுந்து போக்கினாய்
க்ரஹம் சக்ரேண மாதவ -ஸ்ரீ விஷ்ணு தர்மம் -என்றபடி
மடுவிலே போய்ப் புக்கு ஆனையையும் முதலையுமாக அணைத்துக் கொண்டு போந்து கரையிலே ஏறி
ஆனைக்கு நலிவு வாராத படி திரு ஆழியாலே முதலையைக் கிழித்து பொகட்டான் ஆயிற்று –
ராஜபுத்ரனோடு வினையுண்ட கைக் கூட்டனுக்கும் பால் திரளை இடக் கடவது காண்-என்று பட்டர் அருளிச் செய்யும் படி –
நால் வாய் மும்மதத் திரு செவி ஒரு தனி வேழத் தரந்தையை-என்றால் போலே சொல்லுவதுக்கு கருத்து யாது என்னில்
பிரஜை கிணற்றில் விழுந்தால் -காதும் கண்ட வாளியும்-காலும் தலையும் -வடிவும் இருக்கும் படி காண் -என்பாரைப் போலே
இடர்ப்பட்ட இதனுடைய அவயவங்கள் அவனுக்கு ஆகர்ஷகம் ஆனபடியாலே சொல்லுகிறது –
வேழத் அரந்தையை – –
எளியராய் இருப்பார் நோவு பட்டால் போல் அன்று இறே இதனுடைய நோவுபாடு –
பரமா பதமா பன்ன -ஸ்ரீ விஷ்ணு தர்மம் –
சர்வேஸ்வரன் தன்னைப் பேணாதே வந்து விழ வேண்டும் படி கரை கண்ட ஆபத்து ஆயிற்று –
இவ்வாபத்துக்கு அவதி என் என்னில் -மநஸா சிந்தயத் வாயால் கூப்பிடுமதோவிற்று-வாயால் கூப்பிடவும் இயலாத படி –
ஒரு நாள் இருநீர் மடுவில் தீர்த்தனை-
அங்கு காலம் அளவிட்டு இருக்கும் -முதலை ஓன்று -தான் ஆனை –
இங்கோ என்றால் -காலம் அநாதி -இந்த்ரியங்கள் ஐந்து -நானோ துர்ப்பலன் –
ஆனால் வாசி பார்த்துத் தர வேண்டாவோ –
காலைக் கதுவிடுகின்ற -கயலொடு வாளை விரவி -நாச் திரு -3-5-
ஆந்தராளர் குடியிலே பிறந்து ஈஸ்வரன் மர்மஜ்ஞையாய் இருப்பாள் ஒருத்தி வார்த்தை
ஒரு நீர்ப் புழு நலியப் பொறுக்க மாட்டாதவன் -இரண்டு கிடாய் காலைப் பற்றி நலிகிறது என்கிறாள் –

————————————————————————–

முத்தீ நான்மறை ஐவகை வேள்வி அரு தொழில் அந்தணர் வணங்கும் தன்மையை-

வியாக்யானம் -1-
உபாயாந்தர நிஷ்டருக்கும் அவற்றை நடத்திக் கொடுப்புதி இறே –
யோகோ யோகவிதாம் நேதா -என்கிறபடியே –
முத்தீ –
மூன்று பிள்ளை பெறுவாரைப் போலே -கார்ஹாபத்ய ஆஹவ நீய -தஷிண அக்னிகளையும் –
நான்மறை –
ருக் யஜூஸ் சாம அதர்வணங்களையும் யுடையராய் –
ஐவகை வேள்வி-
தேவ யஜ்ந -பித்ரு யஜ்ஞோ -பூத யஜ்ஞோ-மனுஷ்ய யஜ்ஞோ-ப்ரஹ்ம யஜ்ஞ–என்னும் பஞ்ச மகா யஜ்ஞங்களையும்
இத்தால் கர்ம யோகம் சொல்லிற்று
அறு தொழில் -யஜனம் -யாஜனம் -அத்யயனம் -அத்யாபனம் -தானம் -ப்ரதிக்ரஹம் -என்கிற ஷட் கர்மங்களை யுடையரான
அந்தணர் வணங்கும் தன்மையை-
அநந்ய பிரயோஜனரான ப்ராஹ்மணராலே ஆஸ்ரயிக்கப் படும் ஸ்வபாவத்தை யுடையையாய் –

———————————–

வியாக்யானம் -2-
வர்ணங்களில் உத்க்ருஷ்ட வர்ணமாய் நல்வழி போகக் கடவதாய் இருக்கும் ப்ராஹ்மண ஜாதிக்கு அடைய-
ஆஸ்ரயணீயனாய் இருக்கும் படியைச் சொல்கிறது
முத்தீ-
மூன்று பிள்ளையைப் பெற்ற தாயைப் போலே ஆஹவ நீய கார்ஹ பத்ய தஷிணாக்னி என்கிற அக்னி த்ரயமும்
நான்மறை –
நாலுவகைப் பட்ட வேதங்களும்
ஐவகை வேள்வி-பஞ்ச மகா யஜ்ஞமும்
அறு தொழில்-
அத்யயனம் பண்ணுகை -பண்ணுவிக்கை-யஜிக்கை -யஜிப்பிக்கை -தானம் பண்ணுகை கொள்ளுகை-என்றால் போலே சொல்லுகிற
இவற்றைத் தொழிலாக யுடையரான
அந்தணர் வணங்கும் தன்மையை-
ப்ராஹ்மாணருக்கு ஆஸ்ரயணீயனாய் இருக்கும் படி சொல்லிற்று

————————————————————————–

-ஐம்புலன் அகத்தினுள் செறுத்து நான்குடன் அடக்கி
முக்குணத்து இரண்டவை அகற்றி ஒன்றினில் ஒன்றி நின்று ஆங்கு இரு பிறப்பு அறுப்போர் அறியும் தன்மையை –
வியாக்யானம் -1-
கர்ம யோகத்தை அங்கமாக யுடைத்தான உபாயம் சொல்லப் படுகிறது –
ஐம்புலன் அகத்தினுள் செறுத்து-
சஷூராதி இந்த்ரியங்களை சப்தாதி விஷயங்களிலே போகாமே உள்ளே அடக்கி
நான்குடன் அடக்கி-
மநோ புத்தி சித்த அஹன்காரங்களையும்-செறுத்து
ஆஹார நித்ரா பயம் ஐதுனங்கள் -உடல் உறவு -இவற்றைத் தவிர்த்து என்றுமாம் –
முக்குணத்து இரண்டவை அகற்றி-
குணத் த்ரயங்களில் ரஜஸ் தமஸ் ஸூக்களை த்யஜித்து
ஒன்றினில் ஒன்றி நின்று-சத்வம் ஒன்றினிலே பொருந்தி நின்று –
ஆங்கு-
அந்த யோகத்திலே
இரு பிறப்பு அறுப்போர் அறியும் தன்மையை-
புண்ய பாப ரூபமான கர்மங்களாலே வரும் சம்சாரத்தை அறுக்கும்-உபாசகராலே அறியப்படும் ஸ்வ பாவத்தை யுடையையாய்
இப்படி இருந்த யோகத்தாலே அனுபவிக்கை யாவது –
ஸ்ரீ கஜேந்த ஆழ்வானுடைய மிடுக்குள்ள தசையோடு ஒக்கும் அத்தனை
ஆனபின்பு அவனையே உபாயமாகப் பற்றிப் பிழைக்க வேணும் –

————————————————————————–

வியாக்யானம் -2-
இனி சம்சார பய பீதராய் முமுஷூக்களாய் இருப்பாருக்கு ஆஸ்ரயணீயனாய் இருக்கும் படி சொல்கிறது-
ஐம்புலன் அகத்தினுள் செறுத்து-
ஸ்ரோத்ராதிகளை விஷயங்களிலே போகாத படி நியமித்து-
நான்குடன் அடக்கி-
நித்ய அநித்திய வஸ்து விவேகம் -சமதமதாதி சாதனா சம்பத்து -இஹாமுத்ர பலபோக விராகம்
-முமுஷூத்வம் -என்றால் போலே-சொல்லுகிற சாதன சதுஷ்டத்தையும் யுடையராய்
அன்றிக்கே ஆஹாராதிகளைத் தவிர்த்து என்றுமாம் –
முக்குணத்து இரண்டவை அகற்றி ஒன்றினில்-ஒன்றி நின்று-
சத்வ ரஜஸ் தமஸ் ஸூக்களில் வைத்துக் கொண்டு ரஜஸ் தமஸ் ஸூக்களை கழித்து
நிஷ்க்ருஷ்ட சத்வத்தை யுடையராய்க் கொண்டு நின்று
ஆங்கு-
அந்த யோகத்தாலே –
இரு பிறப்பு அறுப்போர் அறியும் தன்மையை –
புண்ய பாப ரூப கர்மங்கள் அடியான சம்சாரிக துக்கத்தை-அறுத்துக் கொள்ள வேணும் என்று இருப்பார்
அறியும் ஸ்வ பாவத்தை யுடையனாய் இருக்கும் –
சாதநாந்தர பரிக்ரஹம் பண்ணினார் உன்னைப் பெற்றுப் போகா நிற்க –
உன்னையே சாதனமாக பரிக்ரஹித்த நான் உன்னைப் பெறாதே போவதே –

————————————————————————–

முக்கண் நால் தோள் ஐ வாய் அரவொடு ஆறு பொதி சடையோன் அறிவரும் தன்மைப் பெருமையுள் நின்றனை-

வியாக்யானம் -1-
தம்தாமுடைய கண்களின் மிகுதியாலும் ஜ்ஞாதிக்யம் என்கிற இதுவே ஏற்றமாகக் கணிசிப்பார்க்கும் –
அவர்களுக்கும் எட்டாத ஸ்வபாவத்தை யுடையவன் என்கிறது –
முக்கண் நால் தோள் –
மூன்று கண்களையும் -நான்கு தோள்களையும் யுடையவன் ஆகையாலே -பஹூ பரிகரனாய்
ஐ வாய் அரவொடு ஆறு பொதி சடையோன் –
ஐந்து வாயை யுடைய பாம்பையும் கங்கையையும்
ஏக தேசத்திலே அடக்கின ஜடையை யுடையவன் ஆகையாலே-அதிக சக்தனாய் இருந்துள்ள ருத்ரனும்
அறிவரும் தன்மைப் பெருமையுள் நின்றனை-
இப்பிடார் கொண்டு அறிய ஒண்ணாத
ஸ்வ பாவமாக இருக்கிற பெருமையை யுடையையாய் நின்றாய்
ஆகையாலே பெரிய கிழாயான ருத்ராதிகள் நிலை இதுவானால்
ஷூ த்ரரான எங்களுக்கு பெற விரகு யுண்டோ-
நீயே விஷயீ கரிக்கும் அத்தனை என்று கருத்து-

————————————————————————–

வியாக்யானம் -2-
அபிமாநிகளாய் இருப்பார் எத்தனையேனும் அதிசயித ஜ்ஞானராய் இருந்தார்களே யாகிலும்-
அவர்களுக்கும் அறிய ஒண்ணாத படியான உத்கர்ஷம் சொல்லுகிறது –
முக்கண் நால் தோள் ஐ வாய் அரவொடு ஆறு பொதி சடையோன் அறிவரும் தன்மைப் பெருமையுள் நின்றனை-
லலாட நேத்ரனாய் -சர்வேஸ்வரன் நாலு தோளும் தானுமாய் இருந்தான் என்று –
தானும் நாலு தோளும் யுடையவனாய்
ஐந்து வாயை யுடைய அரவை யுடையவனாய்
கங்கையை அடக்கின ஜடையை யுடையவனான ருத்ரன்
தன் உயர்த்தி எல்லாம் கொண்டு அறியப் பார்த்தாலும் அறிய ஒண்ணாத ஸ்வபாவம் ஆகிற-
பெருமையை யுடையையாய் நின்றாய் -கிழாயர் படுகிறது -இதுவானால்
நான் உன்னை அறிக்கை என்று ஒரு பொருள் யுண்டோ-

————————————————————————–

ஏழு உலகு எயிற்றினில் கொண்டனை-

வியாக்யானம் -1-
ஆபத்து வந்தால் சக்தனோடு அசக்தனோடு வாசி இன்றிக்கே சர்வ பிராணிகளுக்கும் உதவி அருளினாய் –
மகா வராஹமாய் பிரளயம் கொண்ட ஏழு உலகத்தையும் திரு எயிற்றினிலே வைத்து அருளினாய் –
இத்தால் பிரளயம் கொண்ட பூமியை எடுத்தால் போலே
பவார்ணவம் கொண்ட என்னையும் எடுத்து அருள வேணும் -என்கிறார் –

———————————————————–

வியாக்யானம் -2-
ஆபத்து வந்த அன்று -அந்த ருத்ராதிகளோ நீயோ உதவினார்
பிரளயம் கொண்டு அண்ட பித்தியிலே புக்குச் சேர்ந்த லோகங்களை மகா வராஹமாய் புக்கு இடந்து எடுத்து
திரு எயிற்றினில் ஏக தேசத்தில்
ஒரு நீல மணி அழுத்தினால் போலே கிடக்கும்படி வைத்தாய் –
சம்சார பிரளயம் கொண்ட என்னையா எடுக்கலாகாது –

————————————————————————–

கூறிய அறுசுவைப் பயனும் ஆயினை-

வியாக்யானம் -1-
மனுஷ்யருக்குப் போக்யமான ஷட்ரச ரூபமான பிரயோஜனம் ஆனாய்
என்னுடைய பிரயோஜனத்தையும் எனக்குத் தந்து அருள வேணும் -என்கிறார் –

——————————————————

வியாக்யானம் -2-
சாஸ்த்ரங்களால் ஷட் ரசங்களுடைய பிரயோஜனமாய் இருந்து வைத்து-
என்னுடைய பிரயோஜனத்தையும் எனக்குத் தந்து அருள வேணும் -என்கிறார் –

————————————————————————–

சுடர் விடும் ஐம்படை அங்கையுள் அமர்ந்தனை சுந்தர நால் தோள் முந்நீர் வண்ண-

வியாக்யானம் -1-
தம்முடைய போக்யமாய் இருக்கும் படியை அருளிச் செய்கிறார் –
சுடர் விடும் ஐம்படை அங்கியுள் அமர்ந்தனை-
மிகவும் விளங்கா நின்றுள்ள பஞ்சாயுதங்களையும்
வெறும் புறத்திலே ஆலத்தி வழிக்க வேண்டும்படியாய் இருந்துள்ள திருக் கைகளினுள்ளே ஆபரணம் போலே அமரும்படி தரித்தாய்
சுந்தர நால் தோள்-
அழகை வகுத்தால் போலே நாலு தோள்களையும் யுடையையாய்
முந்நீர் வண்ண-
ஸ்ரமஹரமான வடிவை யுடையவனே

——————————————————————-

வியாக்யானம் -2-
சுடர் விடும் ஐம்படை அங்கையுள் அமர்ந்தனை-
மிகவும் பிரகாசத்தை யுடைத்தாய் இருக்கிற திவுய ஆயுதங்களை
வெறும் புறத்திலே ஆலத்தி வழிக்க வேண்டும் படியான அழகிய திருக் கையிலே தரிப்பாய்
சுந்தர நால் தோள்-
தனக்குத் தானே அழகை விளைப்பதான நாலு திருத் தோள்களை யுடையையாய்
முந்நீர் வண்ண–
கடல் போலே ஸ்ரமஹரமான வடிவை யுடையவனே –

————————————————————————–

நின்னீரடி யொன்றிய மனத்தால் ஒரு மதி முகத்து மங்கையர் இருவரும்
மலரன அங்கையின்-முப்பொழுதும் வருட அறிதுயில் அமர்ந்தனை –

வியாக்யானம் -1-
தம்முடைய அபேஷிதம் பெறுகைக்கு புருஷகாரம் யுண்டு என்கிறார் –
நின்னீரடி யொன்றிய மனத்தால்-
அநந்ய போக ரசராய்
ஒரு மதி முகத்து மங்கையர் இருவரும்-
கல்மஷம் கழற்றின பூர்ண சந்தரனைப் போலே
தாம்தாம் போகத்தை கொட சொல்லா நின்ற திரு முகத்தை யுடையவராய் –
மங்கையர்-
துல்ய சீல வயோ வ்ருத்தாம் -என்றும்
யுவதிச்ச குமாரிணீம் என்றும்-தங்கள் பருவத்தாலே பிச்சேற்ற வல்ல பிராட்டிமார் இருவரும்
மலரன அங்கையின்-
புஷ்பத்தை த்ருஷ்டாந்திக்க ஒண்ணாத மென்மையை யுடையையான திருக் கைகளாலே
முப்பொழுதும் வருட -சர்வகாலமும் வருட
அறிதுயில்-ஆஸ்ரீ த சம்ரஷண பிரகாரத்தை அனுசந்திக்கை
அமர்ந்தனை -வீசு வில்லிட்டு எழுப்பினாலும் எழுப்பப் போகாது –

—————————————————————-

வியாக்யானம் -2-
நின்னீரடி யொன்றிய மனத்தால்-
தேவரீர் திருவடிகளிலே ஒருமைப் பட்ட நெஞ்சை யுடையவராய்
ஒரு மதி முகத்து மங்கையர் இருவரும் –
சந்தரனைப் போலே தர்ச நீயமாய் குளிர்ந்த திரு முகத்தை யுடைத்தாய் இருக்கிற-ஸ்ரீ பெரிய பிராட்டியாரும் ஸ்ரீ பூமிப் பிராட்டியாரும் –
மலரன அங்கையின் –
பூ தொட்டால் போலே இருக்கிற மிருதுவான திருக் கைகளாலே
முப்பொழுதும் வருட அறிதுயில் அமர்ந்தனை –
திருவடிகளை வருட -ஜகத் ரஷண ரூபமான யோக நித்ரையிலே ஒருப்பட்டு இருந்தாய்-
எனக்குப் புருஷகாரம் இல்லாமே இழக்கிறேனோ

————————————————————————–

நெறி முறை நால் வகை வருணமும் ஆயினை மேதகு மைம் பெரும் பூதமும் நீயே-

வியாக்யானம் -1-
முன்பு அனுசந்தித்த படியே ரஷித்த ரஷண பிரகாரம் சொல்லுகிறது —
நெறி முறை-
சாஸ்திர மரியாதை தப்பாத படி
நால் வகை வருணமும் ஆயினை-
சாதுர் வர்ண்யமும் நீ இட்ட வழக்கு –
ஆத்மாக்களுக்கு வர்ணங்களைக் கொடுத்ததும் அவர்களுடைய அனுஷ்டானத்துக்கு ஆராத்யனாய் இருப்பானும் அவன் இ றே
அஹம் ஹி சர்வ யஜ்ஞானாம் போக்தா-ஸ்ரீ கீதை -9-24- என்றும்
வர்ணாஸ்ரம ஆசாரவத புருஷேண பர –புமான் விஷ்ணுர் ஆராத்யே பந்தா நான்யச் தத் தோஷகாரகா -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -என்றும்
சாதுர் வர்ண்யம் மயா ஸ்ருஷ்டும் -ஸ்ரீ கீதை -4-13-என்றும் -சொல்லக் கடவது இ றே –
மேதகு மைம் பெரும் பூதமும் நீயே-
ஆத்மாக்களுடைய தேக ஆரம்பங்களான மகா பூதங்களும் நீயே
மேதகு-
மேவித்தக்கு இருக்கும்
மேவுகை யாவது தேவ அஹம் மனுஷ்ய அஹம் என்கிறபடியே பொருந்தி இருக்கை
அதாவது யாதேனும் ஒரு ஆக்கையிலே புக்கு –திருவிருத்தம் -95-அங்கே தக்கிருக்கை –
அதாவது கர்மத்துக்கு அனுகூலமாய் இருக்கை
இத்தால்
சத்தாதிகள் நீ இட்ட வழக்கான பின்பு உன்னை ஒழிய ரஷகர் யுண்டோ என்கை –

————————————————————–

வியாக்யானம் -2-
சாஸ்திர முறை தப்பாத படி முறையிலே நடக்கிற நாலு வகைப் பட்ட வர்ணங்களும் நீ இட்ட வழக்காய் இருக்கிறது
ஜகத் ஆரம்பகமான பூத பஞ்சகங்களும் நீ இட்ட வழக்கு
சத்தாதிகளும் உன் அதீனமான பின்பு உன்னை ஒழிய ரஷகர் யுண்டோ –

————————————————————————–

அறுபத முரலும் கூந்தல் காரணம்ஏழ் விடை யடங்கச் செற்றனை –

சாமான்ய ரஷணம் சொல்லி விசேஷ ரஷணம் சொல்லுகிறது –
அறுபத முரலும் கூந்தல் காரணம்-
வண்டுகள் தேனைப் பருகி முரலா நின்றுள்ள திருக் குழலை யுடையவள் ஆகையாலே-
போக்ய பூதையான நப்பின்னை பிராட்டியின் பொருட்டு
ஏழ் விடை யடங்கச் செற்றனை –
ஏழு எருத்தையும் ஊனப் படாத படி நெரித்தாய் –
இத்தால்-நப்பின்னை பிராட்டி யுடைய சம்ச்லேஷத்துக்கு விரோதிகளைப் போக்கினால் போலே-
என்னுடைய விரோதிகளையும் போக்கித் தந்து அருள வேணும் -என்று கருத்து –

————————————————————————–

வியாக்யானம் -2-
அறுபத முரலும் கூந்தல் காரணம் ஏழ் விடை யடங்கச் செற்றனை-
ஆறு காலை யுடைத்தாய்-மது பான அர்த்தமாக படிந்த வண்டுகள் மது பானமத்தாய்க் கொண்டு
ஆளத்தி வையா-மயிர் முடியை யுடைய நப்பின்னை பிராட்டியோட்டை சம்ச்லேஷத்துக்கு
பிரதி பந்தகமான ருஷபங்கள் ஏழையும் ஊட்டியாக நெரித்தாய்
என்னுடைய பிரதிபந்தகங்களை நீயே போக்கி அருள வேணும் –

————————————————————————–

அறுவகைச் சமயமும் அறிவரு நிலையினை-

வியாக்யானம் -1-
அநாஸ்ரிதரான பாஹ்யருடைய நினைவுக்கு கோசரமில்லை-

————————————————————————–

வியாக்யானம் -2-
ஆறு வகைப் பட்ட பாஹ்ய சமயங்களால் அறிய ஒண்ணாத ஸ்வ பாவத்தை உடையையே இருந்தாய் –
சார்வாகர் -பௌத்தர்-சமணர் -நையாயிக வைசேஷிகர் -சாஙக்யர் பாசுபதர் –

————————————————————————–

ஐம்பால் ஓதியை ஆகத்து இருத்தினை –

வியாக்யானம் -1-
ஐந்து லஷணம் உடைய திருக் குழல் கற்றையை யுடைய பெரிய பிராட்டியாரைத் திரு மார்பிலே வைத்தாய் –
மேல் சொல்லப் படுகிற ஐஸ்வர்ய சௌலப்யங்களுக்கு அடியான ஸ்ரீ யபதித்வம் சொல்லப் படுகிறது –

——————————————————————

வியாக்யானம் -2-
அஞ்சு லஷணத்தை யுடைத்தான மயிர் முடியை யுடையாளாய் -சுருண்டு பளபளத்து -நறுமணம் அடர்த்தி மென்மை –
ந கச்சித் ந அபராத்யதி என்னும் பெரிய பிராட்டியாரைத் திரு மார்பினில் வைத்து அருளினாய்-

————————————————————————–

அறமுதல் நான்கவையாய் மூர்த்தி மூன்றாய் இருவகைப் பயனாய் ஒன்றாய் விரிந்து நின்றனை-

வியாக்யானம் -1-
தர்மார்த்த சகல புருஷார்த்த பிரதனுமாய் –
ப்ரஹ்ம ருத்ராதிகளுக்கு நிர்வாஹகனாய் –
ஸூக துக்கங்கள் இரண்டுக்கும் நிர்வாஹகனாய்
சர்வமும் ஸ்வ பிரகாரமாக இருக்கச் செய்தே -அவற்றோடு ஓட்டற்று நின்றாய்
இத்தால் ஐஸ்வர்யம் சொல்லிற்று –

————————————————————————–

வியாக்யானம் -2-
தர்மார்த்த காம மோஷங்கள் ஆகிற புருஷார்த்த சதுஷ்ட்யங்களுமாய்-
ப்ரஹ்ம ருத்ராதிகளுக்கு நடுவே ஸ்வ ரூபேண நின்று -அவர்களை சரீரமாகக் கொண்டு நின்று
ப்ரஹ்ம விஷ்ணு சிவாத்மிகாம் ஸ சம்ஜஞாம் யாதி பகவான் ஏக ஏவ ஜனார்த்தன -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் என்னலாம் படி நிற்பானாய்
சுக துக்கங்களுக்கு நியாமகனாய்
காரண அவஸ்தையிலே சத் சப்த வச்யனாய்
சிருஷ்டி காலத்தில் வந்தவாறே பஹூச்யாம் என்கிறபடியே -விஸ்த்ருதனாய் நிற்கிறாயும் நீ

————————————————————————–

குன்றாமது மலர்ச்சோலை வண் கொடிப் படப்பை வரு புனல் பொன்னி மா மணி யலைக்கும்
செந்நெல் ஒண் கழனித் திகழ்வன முடுத்த கற்போர் புரி செய்கனக மாளிகை
நிமிர் கொடி விசும்பில் இளம் பிறை துவக்கும் செல்வம் மல்கு
தென் திருக் குடந்தை அந்தணர் மந்திர மொழியுடன் வணங்க ஆடரவமளியிலறி துயில் அமர்ந்த பரம–

வியாக்யானம் -1-
குன்றாமது மலர் -என்று மேலுக்கு நீர்மைக்கு எல்லையான இடத்தில் சரணம் புகுகிறார்
குன்றா மது மலர்ச் சோலை-
குன்றாத மது வெள்ளத்தை யுடைத்தான பூஞ்சோலை –
ஆராவமுத ஆழ்வாருடைய கடாஷம் ஆகிற அமுத வெள்ளத்தாலே வளருகிற
சோலை யாகையாலே நித்ய வசந்தமாகச் செல்லுகிறது –
வண் கொடிப் படப்பை-
அழகிய கொடிக்கால்களையும் நீர் நிலத்தையும் யுடைய
வரு புனல் பொன்னி மா மணி யலைக்கும் செந்நெல் ஒண் கழனித் திகழ் வன முடுத்த –
பெருகி வாரா நின்ற
திருப் பொன்னி மஹார்க்கமான ரத்னங்களைக் கொழித்து ஏற வருகிற
இத்தால் விளைகிற சென்நெல்லையும் யுடைத்தாயாகையாலே அழகிய கழனியையும் யுடைத்தாய்
விளங்கா நின்ற அழகிய வனங்களாலும் சூழப் பெற்ற
கற்போர் புரிசை –
வித்வான்கள் படுகாடு கிடக்கும் நகரி
கனக மாளிகை-
பொன்னாலே செய்யப் பட்ட மாளிகை
நிமிர் கொடி விசும்பில் இளம் பிறை துவக்கும்-
அதில் நிமிரா நின்றுள்ள கொடிகள் சந்த்ரனைச் சென்று துவக்கும் –
செல்வம் மல்கு தென் திருக் குடந்தை-
நிரதிசயமான சம்பத்தையும் போக்யதையும் யுடைய திருக் குடந்தையிலே
அந்தணர் மந்திர மொழியுடன் வணங்க-
அநந்ய பிரயோஜனரான பிராமணர் ரஹச்யமான ஸூக்த்தங்களைக் கொண்டு ஆஸ்ரயிக்க
ஆடரவமளியி லறி துயில் அமர்ந்த பரம-
தன்னுடைய ஸ்பர்சத்தாலே விரிக்கப் பட்ட
பணங்களை யுடைய திரு வநந்த வாழ்வான் ஆகிற படுக்கையில்
ஜகத் ரஷணத்துக்காக உணர்ந்து கொண்டு கண் வளர்ந்து அருளுகையாலே சர்வேஸ்வரன் ஆனவனே
ஆடரவு-
திரு வநந்த வாழ்வான் உடைய உச்வாச நிச்வாசங்களாலே தூங்கு தொட்டிலைப் போலே என்னவுமாம் –

————————————————

வியாக்யானம் -2-
குன்றாத மதுவையும் மலரையும் யுடைத்தான சோலையையும் யுடைத்தாய்
அழகிய கொடிகளை யுடைத்தான தோட்டங்களையும் யுடைத்தாய்
மாறாத ஜல சம்ருத்தியையும் யுடைத்தான பொன்னி பாய்ந்து ரத்னங்களைக் கொழித்து ஏறிடா நிற்பதாய்
அழகிய சென்நெல்லையும் யுடைத்தான கழனிகளை யுடைத்தாய்
திகழா நின்றுள்ள வனத்தை சுற்றிலே யுடைத்தாய் –
தொழில் ஓரப்படா நின்றுள்ள மதிளையும் யுடைத்தாய்
பொன்னாலே செய்யப் பட்ட மாளிகைகளிலே நட்ட கொடிகளானவை ஆகாசத்தில்
சஞ்சரிக்கிற சந்த்ரனை துவக்கினாலும் சுற்றிடா நிற்பதாய்
நிரவதிக சம்பத்தையும் போக்யதையும் யுடைத்தான திருக் குடந்தையிலே
பிராமணர் வேத ஸூக்த்தங்களைக் கொண்டு ஆஸ்ரயிக்க
உன்னோட்டை ஸ்பர்சத்தாலே விகசிதமான பணங்களை யுடைய திரு வநந்த வாழ்வான் ஆகிற
படுக்கையிலே ஜகத் ரஷணத்திலே அவஹிதனாய்க் கொண்டு கண் வளர்ந்து அருளுகிற சர்வாதிகனே —

————————————————————————–

நின்னடியிணை பணிவன் வருமிடர் அகல மாற்றோ வினையே –

வியாக்யானம் -1-
உன்னுடைய திருவடிகளிலே சரணம் புகுந்தேன் –
இத்தை அனுபவிக்கைக்கு விரோதியைப் போக்கி அருள வேணும் –
இத்தால் –
இஷ்டப் பிராப்திக்கும் அநிஷ்ட நிவாரணத்துக்கும் சித்தமான உபாயத்தை பற்றிவிடுகிறார் –

————————————————————————–

வியாக்யானம் -2-
என்னுடைய ஸ்வரூப அனுரூபமாக தேவரீர் திருவடிகளிலே சரணம் புகுந்தேன் –
நீயும் உன்னுடைய ஸ்வரூப அனுரூபமாக என்னுடைய சம்சாரிக வருத்தத்தைக் கழித்துத் தர வேணும் -என்கிறார்-

————————————————————————–

இடம் கொண்ட நெஞ்சத்து இணங்கிக் கிடப்பது என்றும் பொன்னித்
தடம் கொண்ட தாமரை சூழும் மலர்ந்த தண் பூம் குடந்தை
விடம் கொண்ட வெண் பல் கருந்துத்தி செங்கண் தழல் உமிழ் வாய்
படம் கொண்ட பாம்பணைப் பள்ளி கொண்டான் திருப் பாதங்களே –

ஆராவமுத ஆழ்வார் உடைய திருவடி இணைகள் ஆழ்வார் திரு உள்ளத்தில் பொருந்தி பெறாமல் இருப்பதை-
ஆழ்வார் அனுசந்திப்பதாக ஸ்ரீ கம்ப நாட்டாழ்வார் அருளிச் செய்கிறார்

————————————————————————–

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

திரு எழு கூற்று இருக்கை —தனியன்-ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் வியாக்யானம் —

November 27, 2014

ஸ்ரீ யபதியான எம்பெருமானுக்கு திரு மதிள் போல் -அரணாய் -ரஷகமாய் இருப்பவையான
பெரிய திருமொழி
திருக் குறும் தாண்டகம்
திரு வெழு கூற்றிருக்கை
சிறிய திருமடல்
பெரிய திரு மடல்
திரு நெடும் தாண்டகம்
என்கிற ஆறு பிரபந்தங்கள் அருளிச் செய்த ஆழ்வார் உடைய
திரு நாமங்கள் பலவற்றையும் சொல்லி
அவருக்கு மங்களா சாசனம் செய்கிறது இத் தனியனிலே –
ஆச்சார்யர்கள் நேரில் ஸ்துதிக்கத் தக்கவர்கள் -என்று பிரமாணம் கூறுகின்றது –
இவ்வாழ்வாரும் அர்ச்சாவதாரமாய் திவ்ய தேசங்களில் பிரத்யஷமாய் எழுந்து அருளி இருக்கிறார் –
அத்தகைய இவருக்கு பல்லாண்டு கூறுகிறது இத்தனியன் –

————————————————————————–

ஸ்ரீ எம்பெருமானார் அருளி செய்த தனியன்–

வாழி பரகாலன் வாழி கலி கன்றி
வாழி குறையலூர் வாழ் வேந்தன் வாழியரோ
மாயோனை வாள் வலியால் மந்திரம் கொள்
மங்கையர்கோன் தூயோன் சுடர் மான வேல்–

————————————————————————–
வாழி பரகாலன்-
பகவத் த்விட்டுக்களான பிரதிகூலருக்கு காலனானவன் வாழி

வாழி கலி கன்றி-
கலி தோஷ நிவாரகர் வாழி

வாழி குறையலூர்
திருக் குறையலூரை அவதார ஸ்தலமாக யுடையராய்
அது வாழும்படிக்கு அத்தை நோக்குகிற ராஜா என்னுதல் –
அங்கே வாழுகிறவர் -என்னுதல்

வாழ் வேந்தன்-சுடர் மான வேல் வாழியரோ
வாழியரோ -என்று-ஆழ்வாரையும்-அவர் திருக்கையில் வேலையும் ஒரு காலே ஆஸாசித்த படி

மாயோனை –
கடி அரங்கத்து அரவணைப் பள்ளி கொள்ளும் மாயோனை இறே
வாள் வலியால் மந்திரம் கொண்டது-தென்னரங்கன் தன்னை வழி பறித்த வாள் இறே –

வாள் வலியால் மந்திரம் கொள்-
கைப்பொருள்கள் முன்னமே கைக் கொண்டவர் இடத்தில்
இறே மந்திரப் பொருளைக் கைக் கொண்டது
வாழி சுழி பொறித்த நீர்ப் பொன்னி தென்னரங்கன் தன்னை வழி பறித்த வாளன் வாழி-இயல் சாத்து
கைப் பொருள்கள் முன்னமே கைக் கொண்டார் காவேரி நீர் செய் புரள ஓடும் திருவரங்கச் செல்வனார் -நாச்சியார் திருமொழி -11-6-
மந்திரத்தை -அந்தணர் மாட்டு அந்தி வைத்த மந்திரம் -திருநெடும் -4-பற்றி இறே மந்திரம் கொண்டது –

மங்கையர்கோன்-
மங்கை மன்னன் இ றே-திரு மங்கை நாட்டுக்கு மன்னன் அன்றோ இவர்

தூயோன் –
தூய்மை என்னும் பாஹ்யாப் யந்தர ஸூ த்தியை யுடையவர்
அனன்யார்ஹ சேஷத்வம்
அநந்ய சரண்யத்வம்
அநந்ய போக்யத்வம்
போன்ற அகத்தூய்மைகள்
பஞ்ச சம்ஸ்காரம் புறத்தூய்மை
அங்கமலத் தட வயல் சூழ் ஆலிநாடன் அருள்மாரி யரட்டமுக்கி யடையார்சீயம்
கொங்கு மலர்க் குழலியர் கோன் மங்கை வேந்தன் கொற்ற வேல் பரகாலன் கலியன் -3-4-10-

சுடர் மான வேல்
சுடர் -தேஜோ ரூபமான
மான -பெரிய
பிரகாசத்திலும் பெருமையிலும் மிக்க வேல்-
திருமங்கை மன்னன் எடுக்கும்படியான வேல் –

தூயோன் வேல் வாழியரோ
இத்தால் ஆழ்வாரோபாதி ஆயுதமும் ஆசாஸ்யம் -என்றபடி
நின் கையில் வேல் போற்றி -என்னக் கடவது இ றே
இது தான் கொற்ற வேல் -3-4-10-ஆகையாலே வெற்றி வேலாக இருக்கும்
அத்தாலே-பொங்கும் பரிவாலே – இதன் விஜயத்தை வேண்டுகிறது –

————————————————————————–

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

அருளி செயல் அரங்கம் -திரு எழு கூற்று இருக்கை -சாரம் ..

December 10, 2011
நான்கு கவி-சித்திர கவி
இதின் வகை பல –
ஆவியே அமுதே -தன் குடைந்தை கிடந்த மாலை
முதலிலும் முடியிலும்
சேர்ந்து பதிகம் அருள வில்லை
ஆறு பிரபந்தங்களில் ஆரா அமுதன் அனுபவம்
ரத பந்தம்
மாறன் அலங்காரம் விவரிக்கும்
தேரிலே -ஆரா அமுதன்-யானை குதிரை ஓட்டும் தேரில் –
மர தேர் / கல் தேர் / சொல் தேர் மூன்று உண்டு
மர தேரும் திரு மங்கை கைங்கர்யம் என்பர் ..
ஒரு -பேர் உந்தி இரு மலர் தவிசில்-ஆசனம்-ஒரு முறை அயனை ஈன்றவன்-முதல் தட்டு
46 அடி -கொண்ட பிரபந்தம்
இரு-அகன்ற பெரிய -தாமரை-
ஏழு நிலைகள் தடம் –
ஆசு கவி மதுர கவ விஸ்தார கவி சித்ரா கவி
சீர்காழி பிரம புர சம்பந்தர் 56 அடிகளில் பாட
ஓன்று முதலா இரண்டு முறை ஏழு வரை –
மாறன் அலங்காரம்-நம் ஆழ்வார் பக்தர் அருளியது .
எதனால் ஏழு கூற்று இருக்கை -ஐந்து நிலை மூன்று நிலை இல்லை –
ஏழு ஆழ்வார் -திரு கூற்று மங்களாசாசனம் என்பதால் –
ஞான சம்பந்தரும் பாடி இருக்க -நால்வர் தானே அங்கு
நின்னை நினைய வல்லார் -குநியன் பாடல் ஞான சம்பந்தர்
திரு மங்கை ஆழ்வார் -அப்படி இல்லாமல்-
சூர்யனை ஏழு பாடல்களால் தாங்க தேவர்
காயத்ரி சந்தஸ் -24 எழுத்துகள்
ஜகதி-48 எழுத்துகள்
நடுவில் மற்றவை
பிருகதி 36 ஒரு ஆண்டை தாங்கும்
36 நாள்கள் பிரமச்சாரி

அம்மாவாசை கிருஷ்ண பஷை அஷ்டமி பௌர்ணமி ஆக 36 –
வானத்தில் வரும் கதிரவனை தாங்க -தேவர்கள் பிருகதி கொண்டு
அனுஷ்டுப் 30
பந்தி -42
உஷ்ணிக்28 த்ருஷ்டும் 44
சமன் வயப் படுத்த யாப்பு தேரில் சஞ்சரித்தானாம்
அதனால் கூற்று இருக்கை

நம் ஆழ்வார் பேரிலும் ஏழு கூற்று இருக்கை உண்டு மாறன் அலங்காரம்
பிரஜாபதி சஞ்சரித்தான்
நாராயணன் வார்த்தை தான் இதை சொல்லும்
36 அடியில் பண்ணி 10 ஆரா அமுதனை பாடி
தேரை கட்டி -இப்படி அமர்த்தினார் –
நால் வாய்-தொங்குகின்ற வாயை துதிக்கை கொண்ட –
ஒன்றிய மனத்தில்-ஒன்றுக்கு –
ஒரு சமயம் பிரமனை ஸ்ருஷ்டித்தாய்-ஒரு வட்டத்தில் –
மோஷ தர்மம்-ஹயக்ரீவ -மனசில் கண்ணில் -ஏழாவது பிறவியில் நாபி கமலம் –
அதனால் ஒரு முறை என்று அருளி
தண்டகம்-கூற்றில் சமஸ்க்ருதத்தில் இதை அண்னன் கராசாரியர் அருளி -இருக்கிறார் .
லோகம் சிருஷ்டித்தவன்-ஆரா அமுத ஆழ்வான்-என்கிறார்
அடுத்த வினாடி-ரஷணம்-தனி துறை அவனுக்கு -காக்கும் இயல்பினான் கண்ணா பிரான்
ராவணன்-பிரிந்த பிராட்டியை பெருமாள் சென்று மீட்டி
அவள் மார்பில் கை வைத்து -அனுஷ்டிக்க –
அது போல் திரு மங்கை ஆழ்வாரும் மீட்பான்
இரு சுடர் இலங்காத இலங்கை -அவன் ஆணை படி இயங்குமாம் –
மூன்று  மதிள்-வன கிரி ஜல துர்க்கம்
ஒரு சிலை இருகால் வளைய -ஒன்றிய -இரண்டு முனை கொண்ட பானம்
கொண்டு மீட்டாயே -அது போல் என்னையும் காப்பாய்
மூவடி -உலகு அளந்த -பிராட்டி மட்டும் ரஷிக்க வில்லை
அனைவரையும் கேட்க்காமல் வைத்தாயே
கதா புன -தாயார் குழந்தை -நன்றி சொல்லாமலே
யாருக்கும் குறை இன்றி தான் இரந்து தாயாரையும் மறைத்து –
மான் தோலை போட்டுக்கொள்ள வேண்டும் -புதிதாக விதி –
லஷ்மி கடாஷம் படாமல் –
மூவடி நானிலம் வேண்டி-முல்லை குறிஞ்சி மருதம் நெய்தல் –
ஏதாவது -ஐந்து நிலம்-பாலை தனியாக இல்லை –
கசந்து போல் -உமிழ்ந்த பாலை – என்பர்
இலங்கு மார்பின்-இரு பிறப்பில் -பிராமணன் –
மாண்-பிரமச்சாரி-ஒப்பற்ற -ஒருமாறி முகம் கொள்வான் –
அடுத்து விலங்கு
நால் திசை நடும்க -கொண்ட சீற்றம் ஒன்றுண்டு
ஐம் சிறை பறவை-அழகிய அம் அர்த்தத்ததில்
தனி வேழம்-அரந்தை =துக்கம்-
ஒரு நாள்-அவன் வந்த ஒப்புற்ற நாள்-பரத்வம் காட்டிய
இரு நீர் மடுவில்- நிறைய நீர் உள்ள
இரண்டையும் தூக்கி கரைக்கு கூட்டி கொண்டு வந்து -ரஷித்தான்
மடுவில் -முதலை -அடியாரை பிடித்ததால் .
-முத் தீ -உபாசனம் பண்ணனும்-அக்னி கோத்திரம் நித்யம்
நாள் மறை -ஐவகை வேள்வி -செய்து –
தேவ /பித்ரு/பூதம்/மனுஷ்யர்/வேதம்
ஆறு கார்யம்-  அத்யயனம் செய்து பண்ணி/யாகம் செய்து செய்து வைத்து /தானம் கொடுத்து வாங்கி-
கர்ம ஞானயோக நிஷ்டர் சொல்லி
ஐம் புலன் அகத்தினில் அடக்கி -நான்கு அடக்கி
ஆகாரம் நித்தரை பய இன பெருக்கம்-சாமான்ய -வேண்டாம் –
முக்குணத்தில் இரண்டு அவற்றை அடக்கி ஒன்றினில் ஒன்றி –
இப்படி இருப்பவர் -ஆரா அமுதன் அடைவார் –
அரவோடு -ஐந்து முகத்தான் ஆறு பொதி சடையோன்
ஆறு நதி -கங்கை சடையில் -அவர்களும் அறிய முடியாது
அடுத்து வராக அனுபவம்-அஹம் ஸ்மாராமி மத் பக்தம்
என்பதால் -தானே வந்து கூட்டி போவான் அர்ச்சிராதி கதி வேண்டாம்-அவன் ஆசை
அரு சுவை பயனும் ஆயினான்-சுவையன் திருவின் மணாளன்
சுந்தர நால் தோள்-அமுதன் கொண்ட சங்கு சக்கரம் தனி அழகு
முந்நீர் வண்ணா -மதி முகம்-முகமதிய பெண்-
முப்பொழுதும் வருட -மதி முக மடந்தையர் -அரு துயில் அமர்ந்தனை –
நெறி முறை நால் முகை வருணமும் ஆயினை
அரு பதம்-வண்டு -அறுகால சிறு வண்டே
ஆச்சார்யர்
முரலும் கூந்தல் -எழ விடை அடங்க செற்றினை
அறுவகை சமயமும் -போக்கி
கோமளவல்லி ஆகத்து இருத்தினை
நான்கு வகை புருஷார்த்தங்களும் -அவரவர் விதி வழி அடைய நின்றனர்
மூன்று மூர்த்தி-பிரத்யும்ன சங்கர்ஷன அனிருத்திரன் போல்/
ஒன்றாய் பரந்து -எங்கும் இருப்பவன் நாராயணன் தானே -விபு தான் இவன்-
நிரூபக தர்மம் அவளும் விபு தானே
-ஒன்றாய் விரிந்து நின்றனன்
நந்தா விளக்கே அளத்தற்கு அரியாய்
சத்யம் ஞானம் அநந்தம்
தெளியாத மறை நிலங்கள் தெளிந்தோம்
திரு குடந்தை வர்ணிக்கிறார்
அவன் சம்பந்தம் அனைத்தும் உத்தேசம்
குன்றா மது மலர் சோலை -வன் கொடி படப்பை –
கும்பகோணம் வெற்றிலை-சக்கரை வியாதிக்கு
வரு புனல் பொன்னி மா மணி அழைக்கும்
செந்நெல் ஒண் கழனி-சீரார் செந்நெல்-
வனம் உடுத்தி -காடு தான் ஆடை
கற்ப்போர் புரிசை-கனக மாளிகை -பிரபன்ன சரித்ரம்-காட்டினானாம் கனகமாக
நிமிர் கொடி-வானம் வரை-இளம் பிறை-கோடியில் துக்கும்
செல்வம் மல்கு தென் திரு குடந்தை
சுந்தர தஷிண -கும்பகோணம்
அந்தணர் மந்திர மொழியுடன் வணங்க –
அமந்திரிக புரோகிதர்-அன்று என்னை புறம் போக்க வைத்து -மோளம் தட்ட -சூழ் விசும்பு
ஆடு அரவில்-சந்தோஷத்தில் ஆடுவானாம்-அக்னி-ஏழு முகம்
பரமா -நின் அடி இணை பணிவன் வரும் இடம் நீக்கி பாதம் தந்து அருள வேண்டும் .
கம்பர் -பாடிய ஒரு பாடல் -இதற்கும்/திரு மடலிலும் உண்டு –
யானை -குழந்தை தாய் தடவி பார்த்து நால்வாய் மும் மதத்து இரு செவி ஒரு தனி வேழம்
சுத்தி சுத்தி பார்த்து பரியவச்த்தா-பட்டர் பாஷ்யம்

———————————————————

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

திரு எழு கூற்று இருக்கை -2- திவ்யார்த்த தீபிகை/-ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்

January 28, 2011

ஒரு பேர் உந்தி இரு மலர் தவிசில் ஒரு முறை  அயனை ஈன்றனை 

ஒரு முறை இரு சுடர் மீதின் இலங்கா மும் மதிள் இலங்கை இரு கால் வளைய ஒரு சிலை ஒன்றிய ஈர் எயிற்று அழல் வாய் வாளினை அட்டனை

மூவடி நானிலம் வேண்டி முப்புரி நூலோடு மான் உரி இலங்கு மார்வினன் இரு பிறப்பு ஒரு மாணாகி  ஒரு முறை ஈர் அடி மூ வுலகு அளந்தனை–பார்த்தோம்-

நால் திசை நடுங்க அஞ்சிறை பறவை ஏறி நால் வாய் மும்மதத்து இரு செவி ஒரு தனி வேழத்து அரந்தையை ஒரு நால் இரு நீர் மடுவுள் தீர்த்தனை-

ஆழமான மடு–சாபம்-1000 வருஷம் சண்டை-நாராயணா ஒ மணி வண்ணா –ஆர் இடரை நீக்காய்-கூப்பிட-
நால் திசை நடுங்க-கோபத்துடன்-வந்ததால் நான்கு திசை மக்களும் நடுங்க/
அழகிய சிறகுகள் படைத்த கருடன் மேல் ஏறிக் கொண்டு/
நால் வாய்-தொங்குகின்ற வாய்/
மும் மதம்/ஒப்பற்ற- தனியான- ஒரு – வேழம் /அரந்தை- அரதி-துக்கம்–ஆழமான நீர் –

வாரணம் காரணம் நாரணம் -சுருக்கம் கதை  –
பெரு மதிப்பான இந்த்ராதிகளுக்கு மட்டும் ரஷிக்க போகவில்லை-யானை கூப்பிட்ட குரலுக்கும் ஓடினாயே /
ஆபத்தும் விசுவாசமும் -அல்பமே வேண்டியே வருகிறாய்/
வேகம் -பார்த்து நால் திசையும் நடுங்க –அவசரம் பர பரப்பு -குரல் காதில் விழுந்ததும்–
நடுவாக வீற்று இருக்கும் ராஜ தர்பார் -கைலாகு கொடுத்து விஷ்வக்சேனர்-கருடனுக்கு அலங்காரம்/
அலை குலைய தலை குலைய –
நீர் புழு-முதலை இடம்  இருந்து ரஷிக்க- வேகத்துக்கு வணக்கம்-பட்டர்-
அஞ்சிறை -வெஞ்சிறை புள் என்பார் பிரிந்து போனால்/கூப்பிட்டு கொண்டு வந்தால் அஞ்சிறை –
வேதமே கருடன்-அவன் பெருமை எல்லாம் பிரதி பலிக்கும்–
மிடுக்கு  தீர்ந்த தனியாக இருந்த கஜேந்த்திரன்-1000 வருஷம் காத்து இருந்தார்-கூப்பிட வேண்டும் என்று –
அவனே சர்வ ரஷகன் என்ற எண்ணம்-சணப்பனாறு கண்ட பிரம்மாஸ்திரம் போல –
ஸூவ ரஷகம் ஒழிகை/ நம சப்தம் அர்த்தம்-எனக்கு நான் அல்லன்- உன் உடைய பொறுப்பு /
விட்டே பற்ற வேண்டும்-திரௌபதி சீதை-இரு கையும் விட்டேனோ  திரௌபதி போலே-/
வில்லை ஒன்றையே நம்பி இருந்தால் -சொல்லினால் சுடுவேன் தூய வில்லுக்கு மாசு என்று –ஸூய சக்தியை விட்டாள்//
சக்தி இல்லாதவர்க்கும் உள்ளவர்க்கும் இருந்து விட்டவர்க்கும்  அவனே ரஷகன் /
சக்தி இருந்து போன பின்பு கஜேந்த்திரன்//சரணாகதி புத்தி -அகங்காரம் தொலைந்து –
உன்னால் அல்லால் யாவராலும் ஒரு குறை வேண்டேன்/
மடு- வேற்று நிலம் யானைக்கு-முதலைக்கு தன் நிலம்/
சம்சாரம் கொண்ட என்னையும் ரஷிக்க வேண்டும்/
தேவ மானத்தாலே ஆயிரம் வருஷம் சண்டை /
நமக்கு ஐந்து முதலை-ஐவர் திசை திசை வலித்து எத்துகின்றனர்-புலன்கள் நமிடம் இருந்து நம்மையே கெடுக்கும்-
உள் நிலாவிய ஐவரால் குமை தீர்த்தி-என்னை உன் பாத பங்கயம் எண்ணாது-இருக்க –
படு குழி-அகற்ற  நீ வைத்த மாய வல் ஐம் புலன்கள் ஆம் அவை நன்கு அறிந்தேன்-
மிடுக்கன் அது நாம் துர் பலன்/
கோபம்-அதனால் நால் திசை நடுங்க-
மேரு போல அழகிய-இந்த நிலையிலும் அழகை அனுபவிகிறார்-தாதுகன் ஆனாலும் விட ஒண்ணாத வடி வழக்கு –
திவி வா –புவி  வா -நின் திருவடிகளில் பக்தி மாறாத நிலை அருள வேண்டும்/
சீறி அருளாதே -சீறாதே  இல்லை சீருவதே அருளுதல் தான்  ஆஸ்ரித விரோதிகளின் மேல் சீறி நம்மை அருளுகிறான்

வைகு தாமரை வாங்கிய வேழம்.. மற்றது நின் சரண் நினைப்ப  -கொண்ட  சீற்றம் ஓன்று உண்டு —
சீரிய அருள் -நம்பி இருக்கிறோம்–
கருமுகை தாமரைப் பூ -காடு-சந்திர சூர்யர் போல சங்கு சக்கரம்–
மின்னல் போல -செய்யாள்-ஓர் செம் பொன் குன்றின் மேல் வருவது போல-கருடன் மேல்-.
உம்பரால் அறியல் ஆகா -ஒளி உளார் ஆனைக்காகி-விண்ணுளார் வியப்ப வந்தான்-
அகில காரண அத்புத காரணம்- வேதாந்தம்  சாட்சியாக  உடன் கருடன் உடன் சென்றான்  —
க  சொல்லி ஜம் வந்து குதித்தார் –
ஆனையின் துயரம் தீர் சென்று நின்று ஆழி தொட்டானை-கொன்றானே–
இரண்டையும் அணைத்து கொண்டு -ராஜ புத்ரனின் இணை தோழனுக்கும் அருளுவது போல
முதலைக்கும் அணைப்பு-கரையில் போட்டு இரு கூறாக்கி-/எய்தால் சரியாகாது என்று தொட்டான்/
வாராய் என் ஆர் இடரை தீராய்–இரண்டு கூறாக/சரீரம் காக்க கூப்பிட வில்லை/
தாமரைப் பூவை திருவடியில் சேர்க்க-ரணம் ஏற்பட்ட யானையின் காலுக்கு வேது கொடுத்தானாம்-
மழுங்காத  ஞானமாக படையாக -தொழும் காதல் களிறு அளிப்பான்  புள் ஊர்ந்து -நாராயணன் பெயரை காக்க சென்றான்//
யானையை வர்ணிக்கிறாரே-அங்கம் அங்கமாக பார்த்து ஆழ்வார்-ரஷித்தாரே குழந்தையை-
இடர் பட்ட இவனின் அங்கங்கள் அத்வீதியம்-கரை புரண்ட அவதிக்கு கூப்பாடு தான் கதி/
நாமோ அநாதி காலம்– துர் பலம்– ஐந்து முதலைகள்- வேகம் வேண்டாமோ–என்கிறார்—
குருந்திடை கூறை பணியாய்–தோழியும் நானும் தொழுதோம்-சேர்ந்து-
மரக் கிளை தொங்கும் கூறை-ஒருவர் கூறையை ஒன்பதின்மர் கொள்வோம்/
ஆந்தராளர் குடியில் பிறந்து மர்மம் தெரிந்தவள் வார்த்தை- ஆண்டாள்-இரண்டு கிடாய் காலை பிடித்து நலிகிறது – –
கயல் வாளை-எம்மா வீடு திறமும் செப்பம்–கைம்மா துன்பம் கடிந்த பிரானே அம்மா அடியேன் வேண்டுவது ஈதே–

முத்தீ நான்மறை ஐவகை வேள்வி அரு தொழில் அந்தணர் வணங்கும் தன்மையை ஐம்புலன்

/மூவகை அக்நிகள்–அனல் ஓம்பும்-/பஞ்ச மகா யக்ஜம்/
ஆறு கர்மம்-அத்யயனம் அத்யாபனம் -வேதம் சொல்லுதல் கற்பித்தல்/ யாகம் பண்ணுதல் பண்ணுவித்தல்,
தானம் கொடுத்தல் வாங்குதல்/
கர்ம யோகம்-ஞான சகித கர்ம யோகம்/உபாயாந்தர நிஷ்ட்டர்-இவர்களுக்கும் பண்ணுகிறாயே-
சித்த உபாயம் முன்பு சாத்திய உபாயம் இப் பொழுது சொல்கிறார் /
கர்ம  யோகம்-ஜனகர்/ ஞான யோகம் ஜட பரதர்/ பக்தி -பிரகலாதன்/
யோகோ யோகவிதாம் நேதா-முன் வழி நடத்தி செல்பவர்-
முத்தீ -குளித்து மூன்று அனலை ஓம்பும்-மூன்று பிள்ளை பெருவாரைப் போல-
அனல-போதும் புத்தி இல்லாதது-
நான் மறை- வேதம் பயின்றவர்/
ஐவகை வேள்வி-ப்ரஹ்ம யக்ஜம் தேவ பித்ரு பூத மனுஷ யக்ஜம்/
உரல் உலக்கை ஜல  விளக்கு அடுப்பு விளக்குமாறு-ஐந்து இடத்திலும் கிருமிகள் போகும்-
அதற்க்கு ஐந்து பாபங்கள் தொலைக்க ஐந்து யக்ஜம்/

ஆறு கர்மங்கள்- அந்தணர் வணங்கும் தன்மை- உபாயம் மூலம் உன்னையே பிராதிகிறார்கள்-/
ப்ரஹ்மத்தைப் நோக்கி போகும் பிராமணர்கள்/
அடுத்து பக்தி யோகத்தை சொல்ல போகிறார்/
அதிகமனம்-உபாதானம்- இச்சா -ஸ்வாத்யாயம்- யோகம் -ஐந்து பஞ்ச கால பராயணர்/
அனல் ஓம்பும் அந்தணர்கள்/ அவன் தோன்றுவது -பிராமணர்களுக்கு-அக்னி/ யோகி-ஹிருதயத்தில்/சம தர்சனம்-
எங்கும்/விக்ரக ரூபத்தோடு புத்தி குறைந்த நமக்கு-
ஐம்புலன் அகத்தினுள் செறுத்து நான்குடன் அடக்கி முக்குணத்து இரண்டனை அகற்றி ஒன்றினில் ஒன்றி நின்று
ஆங்கு இரு பிறப்பு அறுப்போர் அறிவரும் தன்மையை-
உனக்கு சேஷன் பரதந்த்ரன்-உன்னால் படைக்க பட்டு உன் ஆனந்தத்துக்கு உன் அடி சேர்த்து கொள்ள வேண்டும் என்பதே சரணா கதி//

செயல் மாண்டு போதல் சரணா கதி-மார்பில் கை வைத்து உறங்க பிராப்தி-வாழும் சோம்பரை-உகத்தி போலும்-//
பக்தி ஸ்ரீ வைஷ்ணவர் கோஷ்டியில் இல்லை என்ற தவறான எண்ணம்-சரண கதி-சித்த உபாயம்-
அவன் மூலம் அவனை அடைதல்-பக்தி வேணும்-வழி இல்லை/கைங்கர்யமாக பண்ண வேண்டும்/
ஆர்த்த பிரபன்னர் -ஆழ்வார்கள் எல்லோரும்/இரு பிறப்பு அறுப்போர்-பாபம் புண்ணியம் –
புலன்களை வெளியில் போக விடாமல் மனசையும் ஆத்மாவில் செலுத்தி/
நான்கையும் அடக்கி-உண்ணுதல் உறங்குதல் பயப்படுதல் ஆண்  பெண் சம்போகம்-தவிர்க்க வேண்டும்/
சிந்தனை எல்லாம் அவன் இடத்தில் அவனை நினைந்து பிரீதி  கொண்டு-

மன் மனா பவ மத் பக்த மத் த்யாஜி மாம் நமஸ்கரி -ஸ்லோகம்-கீதை 9th அத்யாயம் கடைசி ஸ்லோகம்-
முன் எல்லாம் பீடிகை — பக்தன் விளக்கி– அர்சிரர்த்தி கதி எல்லாம் சொல்லி இதை அருளினான்-
மூடி மறைத்து கெளரவம் தெரிந்து கொள்ள  /
சத்வம் ரஜஸ் தமோ-இரண்டை அகற்றி சத்வத குணத்திலே ஒன்றி இருந்து பாப புண்யம் கழிந்து-
கர்ம ஞான யோகம் இதற்க்கு அங்கம்/
பக்தி-கைங்கர்யம்- ருசி ஞானம்  அவனை பற்றி அறிவை வளர்க்க கர்ம யோகம்-
பகவத் ஆக்ஜா கைங்கர்ய ரூபம்-விலைக்கு உறுப்பு இல்லை/
நான்கை அடக்கி-மனோ புத்தி சிந்தை அகங்காரம்-நெஞ்சு மனசு நினைக்கும் புத்தி-
அறிவு தர்ம பூத ஞானம் சிந்தனை/ஸ்மரணம்-நினைத்தல்- தெரிந்ததை மீண்டும் நினைத்தல்/
முதல் தடவை அறிதல்-நினைவு இல்லை-
அடையாளம் சொல்லிய பின்பு-நினைக்கும் பொழுது மனசு/
வெவ்வேறு நிலை நான்கும்/ஆகாரம் நித்தரை பயம் மைத்துனம்/முன் சொன்ன நான்கும்/முக் குணம் பிரகிருதி உடன் சேர்ந்தே இருக்கும்-

நீர் நுமது -வேர் முதல் மாய்த்து -அநாதி கால கர்ம -ஆத்மா-கர்மம் மூன்று வித த்யாகத்துடன் செய்து-
சத்வ குணம் வளர்க்க/அனந்தாழ்வான்-கடித்த பாம்பு கடி பட்ட பாம்பு-இரண்டுமே கைங்கர்ய பலன்-
தன்னைக் கண்டால் பாம்பை போல இருக்க வேண்டும்-
ஒன்றினில் ஒன்றி நின்று/புண்ய பாபம் அடியாக பிறப்பு- சுழலை அறுக்க-
செயல் என்னது இல்லை கர்துருத்வ மம பல த்யாகம்-
பலன் என்னது இல்லை -உபாசகர்-பக்தி யோகம் -அறியும் தன்மையன்–
கஜேந்த்ரனின் மிடுக்கு போல கர்ம பக்தி யோகம்/ இது எல்லாம் என் இடம் இல்லை
நீயே உபாயம்-ரஷிக்க வேண்டும்/
சாதனா சதுஷ்டம்-நித்ய அநித்திய வஸ்து விவேகம் -உண்மை அறிவு பகுத்து அறிவு /
சம தம சாதனா சம்பத்து -வெளி உள் இந்த்ரியங்கள் அடக்குவது /
இக அமுதர பல போக விகாரம்-இங்கு ஐஸ்வர்ய சொர்க்கம் ஆசை விடுதல்/ முமுஷ்த்வம் -நான்கையும் -/
சாதனாந்த்ரர் அவர்களுக்கும் உதவுகிற நீர் அடியேனுக்கு உதவ வேண்டாமோ-என்கிறார்/

முக்கண் நால் தோள் ஐ வாய் அரவோடு ஆறு பொதி சடையோன் அறிவரும் தன்மை பெருமையுள் நின்றவன்-

ஆறு-கங்கை பொருந்திய சடை -மூன்று கண்கள் -ஞானம் பெருத்தவன் -கண்-ஞானம் /அறிவதற்கு அரியவன் /
ஆரோக்கியம்-பாஸ்கரன் சொத்து -அக்னி/ ஞானம்-ருத்ரன்/ மோஷம்-ஜனார்த்தனம்/
பஹு பரிகரனாய் -அதிக சக்தனாய் ருத்ரனும் அறிய முடியாத-பெருமை/நீசர்களாகிய எங்களுக்கு  முடியுமா –
நீயே அருள வேண்டும்-

ஏழு உலகு எயிற்றினில் கொண்டனை கூறிய அறுசுவை பயனும் ஆயினை 
சுடர் விடும் ஐம்படை அம்கையுள் அமர்ந்தனை-சுந்தர நால் தோள் முந்நீர் வண்ண
நின் ஈர் அடி ஒன்றிய மனத்தால் ஒரு மதி முகத்து மங்கையர் இருவரும்-
மலர் என அம்கையின் முப் பொழுதும் வருட அறி துயில் அமர்ந்தனை
நெறி முறை நால் வகை வருணமும் ஆயினை

ஏழு உலகையும்//  வராக அவதாரத்தை– ஏழு உலகு எயற்றில் கொண்டனை/
தந்ததாலே–இன்னான் இணையான் இன்றி அனைவரையும் ரஷித்தாயே-
பிரளயம் கொண்ட பூமியை கொண்டது போல பவ ஆரணவம்-சம்சார கடலில் இருந்து ரஷித்து அருளுவாய் //-
ஞானப் பிரானை அல்லால் நான் கண்ட நல்லதுவே//
பாசி தூரத்தி கிடந்த பார் மகளை- ஏக தேசத்தில் -நீல வரை-கோட்டிடை கொண்ட எந்தாய்-ரஷகத்தில் இருந்த பாரிப்பு/

கூறிய அரு சுவை பயனும் நீ/
அரு சுவை அடிசில் என்கோ கண்ணனை கூவுமாறு அறிய மாட்டேன்–
மக்களுக்கு இது இன்றியமையாது இருப்பது போல உன்னைக் கொடுத்து அருளுவாய்/
போற்றி- ஆறு தடவை ஆண்டாள் அருளி /
வேதத்தை .வேதத்தின் சுவை பயனை/அமுதின் இன் சுவையே சுவையின் பயனும் நீயே-ஆழ்வார்/
ரச பதார்த்தங்கள்/கந்தம் எல்லாம் அவனே /
கனி என்கோ பால் என்கோ நால் வேத பலன் என்கோ –

சுடர் விடும் -அழகிய திரு கரங்களில் பஞ்ச ஆயுதங்களை பிடித்து இருகிறாய்/
ஆற்று வூற்று வேற்று நீர்-முந்நீர்  வண்ணன் கடல் வண்ணன் -போக்கியம் -இவருக்கு இது தானே-
ஆயுத அழகு தோள் அழகு கடல் வண்ண மேனி அழகு/
வெறும் புறத்தில் ஆலத்தி வழிக்கும் படி இருந்துள்ள-திரு கைகளில் – –
கோலார்ந்த -அழகுக்கு அழகு சேர்த்து-பிரதி கூலர்களுக்கு ஆயுதம், அனுகூலர்களுக்கு ஆபரணங்கள்/
அமரும் படி தரித்தாயே/கச்சு என்று-கற்பக மரம் கிளை பூம் கொத்து-போல அரங்கன் தோள்களும் ஆயுதங்களும் ///
காண் தகு தோள் அண்ணல் தென் அத்தியூர்/
கற்பக கா அன்ன-/சுந்தர நால் தோள்/
சம்சார வெப்பம் தொலைக்கும் முந்நீர் வண்ணா முகில் வண்ணா அன்று  நீ தந்த ஆக்கையின் வழி உழல்வேன்

நெறி முறை நால் வகை வருணமும் ஆயினை மேதகும் ஐம் பெரும் பூதமும் நீயே அரு பதம் உரலும் கூந்தல் காரணம்-
ஏழ் விடை அடங்க செற்றனை அறுவகை  சமயமும் அறிவரு நிலையினை ஐம் பால் ஓதியை ஆகத்து இருத்தினை-
அற முதல் நான்கு அவையே மூர்த்தி மூன்றாய் இருவகை பயனாய் ஒன்றாய்  விரிந்து நின்றனை 
குன்றா மது மலர் சோலை வண்    கொடி படப்பை வரு புனல் பொன்னி மா மணி அலைக்கும்-
செந்நெல் ஒண் கழனி திகழ் வனம் உடுத்த கற்ப்போர் புரிசை கனக மாளிகை நிமிர் கொடி விசும்பில்-இளம் பிறை துவக்கும் /
செல்வம் மல்கு தென் திரு குடந்தை அந்தணர் மந்திர மொழி உடன் வணங்க-
ஆட அரவம் அளியில் அறி துயில் அமர்ந்த பரம நின் அடி இணை பணிவன்-
வரும் இடர் அகல மாற்றோ வினையே

மல்லாண்ட திண் தோள்
சீதை தோளின் கீழ் இருப்பதே சொர்க்கம்-பயம் கெட்டு-
அதைக் காட்டியதும் மீண்டும் பயம் பெரிய ஆழ்வாருக்கு /அதற்கும் பல்லாண்டு/
திருவடி-சௌந்தர்யம் பிரசன்னம் காட்டி ஆபரணம் இன்றி வர வேண்டுமா/
மற்ற எல்லாம் இல்லாத பொழுது அழகை காட்டித் திருத்துவார்  /
முன்னிலும் பின் அழகு பெருமாள்/-
வடக்கு பக்கம் உள்ளவருக்கு அதிக அழகை காட்ட தான் தென் திசை நோக்கி சயனித்து இருக்கிறான் அரங்கன்/
மேல கோட்டை பின் அழகு சேவை  உண்டு/
பொன் இவர் மேனி-.பொன் இளம்  ஜோதி மரகதது ஆகம்.. .என்னையும் நோக்கி-அச்சச்சோ ஒருவர் அழகியவா/
வேதம் ஓதும் வேதியர்- உனக்கு சுவாமி என்று சொல்ல வருகிறார் /
நெஞ்சு கண் எல்லாம் பரி கொண்டார்/பிரணவ ரஷகத்துக்கு தயார் நிலையில் பஞ்ச ஆயுதம்/
முகப்பே கூவிப் பணி கொள்ள வேண்டும்/ சங்கு சக்கரம் தூக்க  நானும் உள்ளேன்-ஆழ்வார் /
கிரீடம் சூர்யன் போல திரு கண்கள் சந்தரன் போல/ சங்கு சக்கரமும் சூர்ய சந்தரன்/
திருக் கண்கள் தாமரை – வலக் கை ஆழி பார்த்து மலர-திருச் சங்காழ்வானைப் பார்த்து மூடிக் கொள்கின்றனவாம்/
என் சொல்லி சொல்லுவேன் அன்னை மீர்காள்-
தென் திரு பேரை-மகர நெடும் குழை காதன்–வெள்ளை சுரி சங்கோடு ஆழி ஏந்தி தாமரை கண்ணன்  என் நெஞ்சினூடே —
புள்ளை கடாவுகிற வாற்றை காணீர் -வையாளி கருட உத்சவம் எல்லாம் ஆழ்வார் உள்ளத்தில்/
வேத ஒலியும் விழா ஒலியும்/சங்கோடு சக்கரம் ஏந்தும் தட கையன் /ஆழம் கண்டு பிடிக்க முடியாதவன்-கடல் வண்ணன்/
கடக்க அரிது கலக்க முடியாதவன்/கல்யாண குணங்கள் நிறைந்தவன்/

நெறி முறை நால் வகை வர்ணம்-சாதூர் வர்ணம்-மா சிருஷ்டம் குணம் கர்மம் அடிப்படையில்-
தொழில்//சத்வம்-பிராமணர்/ ரஜஸ்-ஷத்ரியன்- ரஜஸ்  தமோ கலந்து-வைஸ்யன்/சூத்திரன்- தமோ குணம்//
பிராமணர்  -முகம்-வேதம்  ஷத்ரியன்-தோள்கள்-ரஷிக்க   வைஸ்யன்- தொடை-வியாபாரம் 
கோ ரஷணம்-சூத்திரன்-திருவடிகள்  -விவசாயம்-சோகம் தீர்ப்பவர் உழவு தொழில் //
கர்ம யோகம் செய்ய விருப்பம் ஏற்பட வேண்டும் 
புருவம் மேல் நோக்க-பிரம்மா இந்த்ரன் போல்வார்   படைக்க படுவார்கள்/இதுவே பிரமாணம்/
கிடந்தது இருந்து  உமிழ்ந்து –பார் என்னும் மடந்தையை மால் செய்யும் மால் /விராதன்-ஸ்தோத்ரம்-இது அறிந்தால் சீறாளோ-
அரவாகி சுமத்தியால் எயற்றில் ஏந்தி.. ஈர் அடியால் ஒளித்தியால்//மலர் அன்ன -மலர் போலி தான்/அறி தியில்-
அறிந்து கொண்டே தூங்குகிறான்-ஜகத் ரக்ஷணத்தை  யோக நித்தரை /

அமர்ந்தனை- வீசி வில் விட்டு போந்தாலும்  எழுந்து இருக்க மாட்டான்//புருஷ கார பூதை உண்டு உன் சிந்தனையும் உண்டு //
சாஸ்திர முறை படி பண்ணுபவருக்கும் ரஷகன் நீயே //
நீ இட்ட வழக்கு /ஆராதனம் பண்ண படுபவனும் நீயே //
அகம் ஹி சர்வ யக்ஜானாம் போக்தா -பலனும் அவனே -செய்பவனும் அவனே யக்ஜா  த்ரவ்யமும் அவனே –
செய்கின்ற கிதி எல்லாம் யானே என்னும் /செய்வார்களை செய்வேனும் நானே என்னும்/
கர்த்தா -ஸ்வதந்த்ரனாக செய்ய வில்லை அவன் கர்மம் அடியாக செய்ய  தூண்டுவிகிறான் /
ரிஷி பத்னி-வேர்த்து பசித்து வயிறு அசைந்து –பக்த லோசனத்துக்கு உய்த்திடுமின் //

மேதகும் ஐம் பெரும் பூதமும் நீயே-அருள் மிகு- அ மி-ஆத்மா வாசம் செய்வதால் மேதகும் -புகுந்து பொருந்த தக்க/
நீராய் நிலனாய் தீயாய்–மிசை கரந்து எங்கும் பரந்து உளன் /
/மேவி தக்கி  இருக்கும் /மேம் பொருள் போக விட்டு- சூழ்ந்து இருக்கிற -தக்க இருக்கும் மேதகு //
சரீரமே நான் என்று சொல்லும் படி மேவி பொருந்தி இருக்கிறது தேவோகம் மனுஷ்யோகம் போல/
யாதானும் ஆக்கையில் புக்கு அதுவாகவே இருக்கும் /கர்மத்துக்கு அனுகூலமாய் இருக்கும் உடல்/
இத்தால் என் சத்தைக்கு ஆதாரம் நீயே என்கிறார்/
உன்னை ஒழிய ரஷகர் இல்லை-

நின் ஈர் அடி ஒன்றிய மனத்தால் ஒரு மதி முகத்து மங்கையர் இருவரும்
மலர் என அம் கையின் முப்பொழுதும் வருட அறி துயில் அமர்ந்தனை/
வடிவு இணை இல்லா மலர் மகள் மற்றும் நில மகள் கூசிப் பிடிக்கும் மெல் அடிகள்-காசின வேந்தன்-
கொடு வினையேனும் பிடிக்க ஒரு நாள் கூவுதல் வருதல் செய்யாயே -ஆழ்வார்/
வாழும் வில்லும் கொண்டு பின் செல்வார் மற்று இல்லை என்னையும் உன் அடியானும் உளன் என்று கொல்/
/சீதைக்கு திரு ஆபரணம் திரு கல்யாணம் சாத்த பார்க்கும் பொழுதே பார்த்த இடம் சிவந்ததாம்-கண் பார்வையாலே/
சௌ வ்குமார்யம்/ அவளே கூசி பிடிக்கும் மெல் அடிகள்/
உள்ளத்திலும் மார்த்வம்-விரகம் சகியாத மார்த்வம் வளத்தில் களத்தில் கூடு பூரிக்கும் திரு மூழி களம்//
புருஷ காரத்துக்கு பிராட்டி உண்டு என்கிறார் இத்தால் /
உன் திருவடி வருடுவதே போகம் அவர்களுக்கு /

ஒரு மதி-
குறை இல்லாத மதி-கல்மஷம் இல்லாத பூர்ண சந்திரன்/
அனுபவத்தால் மலர்ந்த திரு முகம்/துல்ய சீல வயோ விருத்தாம்-
மங்கை-குமரர் யுவ-சிசு பால்யம் குமாரம் -திரு கல்யாணம் பண்ண யௌவனம்/குமார தன்மை மாறி 
யௌவனம் வரும் யுவா குமாரர் எப் பொழுதும்/
கரியான் ஒரு காளை வந்து  வெள்ளி வளை கைப் பற்ற —
அணி ஆலி  புகுவர் கொலோ //காளை புகுத கனா கண்டேன் தோழி நான்/
பருவத்தாலே பிச்சேற்ற வல்ல -பித்தர் பணி மலர் மேல் பாவைக்கு /தத் இங்கித பிரமாணம்

கும்பன் -பின்னை-ஏழு கொம்பை முறித்து ஒரு கொம்பை கொண்டான்/
ஒரு கொம்புக்காக ஏழு கொம்பில் குதித்தான்/
வெண்ணெய் திருடவும் நப்பின்னை திரு கல்யாணம் பண்ணவே திரு அவதாரம் //
சூட்டு நன் மாலைகள் தூயன ஏந்தி –ஈட்டிய வெண்ணெய் –/
வன் கூன்– கோட்டிடை ஆயர்  தம் கொம்பினுக்கே //
தந்தை காலில் விலங்கற -பால் குடித்தான் என்று நினைத்தால் நாம் பிறந்து பால் குடிக்க வேண்டாம்/

அறு  பதம் முரலும்-வண்டு முரலும் சாமான்ய லஷணம் சொல்லி விசேஷ லஷணம் சொல்கிறார் /
வண்டுகள்  தேன் குடிக்க புஷ்பம் சாத்திக் கொண்டு இருக்கும் நப்பின்னை/
கண்ணனும் வண்டு போல/உக்கமும் தட்டொளியும் போல அவனையும் தருவாள்/நீளா தேவி அவதாரம் நப்பின்னை/போக்ய பூதை /

சம்ச்லேஷ விரோதி போக்கினது போல நம் விரோதிகளை போக்குவார்/
கழுத்தே கட்டளையாக தேன் குடித்த வண்டு –
மல்லரை மாட்டிய தேவாதி தேவனை-இருவரையும் மாட்டி விட்டார்/
சந்தன அலங்காரம் கலையாமல் ஏழு கொம்புகள் கோலம் போட்டால் போல குதித்தாராம்-
லலித கிருகம் -அந்த புரத்துக்கு இது தான் கோலம்/
கோவை வாயாள் பொருட்டு/கரு விருத்தம்-நீத்த பின் காம கரும் குழியில் வீழ்ந்தோம் திரு விருத்தம் ஓர் அடி கற்றால் -தனியன்-வாக்கியம்
-7 பிராயங்கள் கற்ப ஜன்ம யௌவனம் போன்ற -பாப புண்ணியம் -இவை தான் கொம்புகள்//

அறு  சமயங்கள்-புற —
சாருவாகன்/புத்தன்,/ஜைனன்/னையாகிக/வைஷேஷிகன் /பாசுபதன்//

ஐம்பால் கூந்தல்-ஸ்ரீ தேவி சேர்க்கை-
ஐந்து  ஓதி-தலை முடி–மென்மை குளிர்த்தி நாற்றம் நெடுமை கருமை 
பெரிய பிராட்டியை திரு மார்பில் வைத்து-ஸ்ரீய பதித்வம் -சொல்கிறார்/
மேல் சொல்லும் திரு சௌலப்யம் எல்ல வற்றுக்கும்   காரண பூதை/

அறம் முதல் நான்கு-புருஷார்த்தங்களாய்-அறம் பொருள் இன்பம் வீடு-/

மூர்த்தி மூன்றாய்/
அந்தர்யாமியாய்/

இரு வகை பயனாய்- சுக துக்கம்-

ஒன்றாய் விரிந்தனை/
ஓன்று -ஆய்- மயில் தொகை போல-கடல் அலை போலவும்/
ஒன்றாய் பார்த்தால் ஓன்று விரிந்ததை பார்த்தால் எல்லாமும் அவனே /
ஓன்று என்று உரைக்கில் ஒன்றே ஆம்/
உளன் எனில் உளன் இலன்  உளன் அவன் உருவுகள் உளன் எனில் உளன் இவ் அருவுகள்/-இரு தகமையோடு உளன்/
நால் தோள் அமுதாய்-நான்கு புருஷார்ததுக்கும் /
காரியத்தில் உள்ள குற்றம் காரணத்திலே இருக்குமே –ரத்னம்-சேருக்குள்- வியாபிக தோஷம்-ஒளி மறையுமே –இரண்டு கேள்வி/
எதை அடிப்படையாக ஸ்ருஷ்ட்டி-கர்மம் அடிப்படை தானே 
வ்யாப்ய கத தோஷம் தட்டாது-இச்சாதீனம்-கிருபையால் ஆசைப் பட்டு உள்ளே புகுந்தான்/
மூன்று மூர்த்தியாய் சுக துக்கம் கொடுப்பவனாய் இருக்கிறான் /

தாமரை இலை தண்ணீர் போல ஒட்டு அற்று நின்கிற ஐஸ்வர்யம் சொல்லிற்று-
காரண அவஸ்தையில் சத் ஆக -உள்ளது- என்ற சொல்லாலே
கார்ய அவஸ்தையில் பஹுஸ்யாம் என்கிற படி விச்தீரமாய் இருக்கிறான்/
கிடந்தவாறு எழுந்து இருந்து பேசு வாழி கேசனே /உத்தான சயனம்/ திராவிட சுருதி தரிசகாய  /ஆரா அமுதாய் /
தரியேன் – பிரியா அடிமை கொண்டாய்
உன் சரணம் தந்து என் சன்மம் களைவாயே–

உனக்கு ஆட பட்டும் இன்னும் உழல்வேனோ //
803 நாத முனி அவதாரம்/தொண்டர்க்கு அமுது /ஓர் ஆயிரத்துள் இப் பத்து /
கழல்கள்  அவையே சரணாக கொண்ட குருகூர் சடகோபன்/
கண்ணி நுண் சிறு தாம்பு-பராங்குச நம்பி 120000 தடவை சொல்லி– கொடுத்தோம்-நான்கு பிர பந்தம்/
மற்றைய 9 பேர் அருளிய 3000 பாசுரமும் கொடுத்தார்//
மேலை அகத்து ஆழ்வான்  கீழை அகத்து ஆழ்வான்   மூலம் இசை கூட்டி அருளினார்/

ஆடு அரவம் அமளி அறி துயில் அமர்ந்த பரம-முன் திரு குடந்தை-/
குன்றா மது மலர் சோலை-திவ்ய தேசத்தில் எல்லாம் உத்தேசம்//
வண்மை மிக்க கொடி-கடாஷத்தாலே பூ பூத்து காய்கிறதாம்-நித்ய வசந்தம் இங்கு -/
படைப்பை-தோட்டம்/வரு புனல் பொன்னி- காவேரி தாயார்-வழியில் தங்கம் கொண்டு வந்து இங்கு கொடுத்தாளாம்/
சிங்கமும் யானையும் சண்டை போட்டு நகம் தந்தம் /
மா மணி அலைக்கும் -அலை அறிந்து -ரத்னங்களைச் சேர்க்கும்-ஆழ்வார்கள் ஆகிய ரத்னங்கள்-
நடந்த கால்கள் நொந்தவோ-எழுந்து இருந்து பேசு வாழி கேசனே-/-பாதி சயனம்-ஆரா அமுத ஆழ்வார் திரு மழிசை பிரான் /

/செந்நெல் ஒண் கழனி திகழ் வனம் உடுத்த
கற்ப்போர் புரிசை கனக மாளிகை-செழும் மா மணிகள் சேரும்  திரு குடந்தை-/
நிமிர் கொடி விசும்பில் இளம் பிறை துவக்கும்/செல்வம் மல்கு தென் திரு குடந்தை
அந்தணர் மந்திர மொழி உடன் வணங்க-அநந்ய பிரயோஜனர்-.
ஆடு அரவ அமளியில்-பெருமாள் ஸ்பர்சத்தால் சிலிர்த்து  எழுந்து ஆடும்-
மூச்சு  இழுத்து விட்டு தொட்டில் போல- 
அறி துயில் அமர்ந்த பரம !-ஜகத் ரட்ஷனம் நினைந்து – 
நின் அடி இணை பணிவன் வரும் இடர் அகல மாற்றோ வினையே –
விரோதி போக்கி அருள வேண்டும் ..
நித்ய அனுபவம் வேண்டும்/அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி இஷ்ட பிராப்த்திக்கு அடி பற்றுகிறார் /
உன் சரணம் தந்து சன்மம் களையாயே-
சீரார் செந்நெல் கவரி வீசும் செழு நீர்–ஆழ்வார் ஏரார் கோலம் திகழ கிடந்தாய்/சந்திரனை தொடும் கொடிகள்/அறிவிப்பே அமையும் /

இடம் கொண்ட நெஞ்சத்து இணங்கி கிடப்பன என்றும் பொன்னி
தடம் கொண்ட தாமரை சூழும் மலர்ந்த தண் பூம் குடந்தை
விடம் கொண்ட வெண் பல் கரும் துத்தி செங்கண் தழல் உமிழ் வாய்
படம் கொண்ட பாம்பனை பள்ளி கொண்டான் திரு பாதங்களே–கம்பர் அருளி செய்தது-

இடம் கொண்ட திரு மங்கை ஆழ்வாரின் நெஞ்சத்தில் இடம் கொண்ட ஆரா அமுதன்

————————————————————————–

நால்திசை நடுங்க -அஞ்சிறைப் பறவை ஏறி–நால் வாய் –மும்மதத்து –இரு செவி -ஒரு தனி வேழத்து அரந்தையை –

நால்வாய் -தொங்கு கின்ற வாய் -யானைக்கு வாய் தொங்குதல் இயல்பு
மும்மதம் -இரண்டு கன்னங்களிலும் குறியிலும் யானைக்கு மதப்புனல் சோரும்
இரு செவி-பெருமையையும் சொல்லிற்றே -பெரிய காதுகளை உடைத்தாய் –
இவை எல்லாம் இயல்பாக இருந்தாலும்
ஒரு குழந்தையை கிணற்றில் இருந்தும் காத்த பின்பு
ஐயோ இது என்ன கால் அழகு கை அழகு தலை அழகு முக அழகு
என்று சொல்லி சொல்லி மாய்ந்து போவார் போலே
அதன் வாய் செவி அழகிலே ஆழ்ந்து கரைந்த பகவத் சமாதியாலே ஆழ்வார் அருளிச் செய்கிறார் –

நால்வாய் மும்மதத் திருசெவி -என்றால் போலே சொல்லுவதற்கு கருத்து ஏது என்னில்
பிரஜை கிணற்றில் விழுந்தால்
காதும் கண்டவாளியும் காலும் தலையும் வடிவும் இருந்த படி காண் என்பாரைப் போலே
இடர்ப்பட்ட இதனுடைய அவயவங்கள் அவனுக்கு
ஆகர்ஷகமாம் படியாலே சொல்லுகிறது -வியாக்யான ஸ்ரீ ஸூக்தியின் அழகு காண்க –

அரந்தை -துக்கம்-

அஞ்சிறை -பெரிய திருவடி எம்பெருமான் திரு உள்ளம் அறிந்து வேகமாக கொணர்ந்து வந்தது
கொண்டாடி அஞ்சிறை -என்று அருளிச் செய்கிறார் –

முத்தீ நான்மறை ஐவகை வேள்வி அறு தொழில் அந்தணர் வணங்கும் தன்மையை

முத்தீ –
கார்ஹபத்யம்
ஐஹவ நீயம்
தஷிணாக்னி

ஐ -வகை வேள்வி
ப்ரஹ்ம யஞ்ஞம்-ப்ரஹ்ம யஞ்ஞப்ரசனம் -வேதம் ஓதுவது
தேவ யஞ்ஞம் –அக்னி ஹோத்ரம் போல்வன
பூத யஞ்ஞம் -பிராணிகட்கு பலி இடுவது
பித்ரு யஞ்ஞம் -தர்ப்பணம் போல்வன
மனுஷ்ய யஞ்ஞம் -விருந்தோம்பல் போல்வன

அறு தொழில் –
தான் வேதம் ஓதுதல்
பிறர்களுக்கு ஓதுவித்தல்
தான் யாகம் செய்தல்
பிறர்களுக்கு யாகம் செய்வித்தல்
தானம் கொடுத்தல்
தானம் வாங்கிக் கொள்லுதல்

இப்படிப் பட்ட வேதியர்களாலே சேவிக்கப் படுபவன் எம்பெருமான் –

ஐம் புலனவை அகத்தினுள் செறுத்து -நான்குடன் அடக்கி –முக்குணத்து –இரண்டவை அகற்றி –
ஒன்றினில் -ஒன்றி நின்று ஆங்கு –இரு பிறப்பு அறுப்போர் அறியும் –தன்மையை –

நான்குடன் அடக்கி –
உண்ணுதல்
உறங்குதல்
அஞ்சுதல்
விஷய போகம் செய்தல் –நான்கையும் கூட இல்லை செய்து –
ஆஹாரா நித்ரா பய மைது நாநி சாமான்ய மேதத் பசுபிர் நராணாம் -என்றபடி
இவை நான்கும் நால் கால் விலங்குகளுக்கும் பொருந்தும்
தள்ளி ஞானத்தை கடைப் படித்து -என்றபடி

நான்குடன் அடக்கி
மனம் புத்தி ஆங்காரம் சித்தம் –என்றும்
பொய் சொல்லுதல் – -கோள் சொல்லுதல் -கடும் சொல் சொல்லுதல் -பயனற்ற சொல் சொல்லுதல் என்னவுமாம்

இரு பிறப்பு –இருமை பெருமையாய் அநாதியான நீண்ட சம்சார துக்கத்தை
புண்ய பாவங்களால் வரும் பிறப்பு என்றுமாம்
தன்மையை
தன்மையன் -என்பதன் முன்னிலை —

முக்கண் -நால் தோள் –ஐவாய் அரவோடு –ஆறு பொதி சடையோன் அறிவரும் தன்மைப் பெருமையுள் நின்றனை –
பெண்ணுலாம் சடையினாலும் பிரமனும் உன்னைக் காண்பான்
எண்ணிலா யூழி யூழித் தவம் செய்தார் வெள்கி நிற்ப –
ஐவாய் அரவோடு -சிவனுக்கு நாகாபரணன் என்ற பெயர் உண்டே
ஆறு பொதி சடையோன்
கங்கா நதி அமைந்த ஜடையையும் உடையவன்

நின்றனை
முன்னிலை ஒருமை வினை முற்று

ஏழு உலகு எயிற்றினில் கொண்டனை
கூறிய -அறு சுவைப் பயனுமாயினை
சுடர் விடும் -ஐம்படை அங்கையுள் அமர்ந்தனை –
நால் தோள் -முந்நீர் வண்ணா –
நின் -ஈர் அடிஒன்றிய மனத்தால் –
ஒரு மதி முகத்து மங்கையர் –இருவரும் மலரன
அங்கையில் -முப்பொதும் வருட அறி துயில் -அமர்ந்தனை –

ஏழு உலகு எயிற்றினில் கொண்டனை-
இப்பொழுது நடக்கும் ஸ்வேத கல்பத்துக்கு முந்திய
பத்ம கல்பத்தில் ஸ்ரீ வராஹாவதாரம்
ஏழு என்றது சகல லோகங்கள் என்னவுமாம்
ஏழு -சப்த த்வீபங்கள்
நாவலந்தீவு
இறலித்தீவு
குசையின்தீவு
கிரவுஞ்சத்தீவு
சான்மலித்தீவு
தெங்கின் தீவு
புட்கரத்தீவு —

முந்நீர்
ஆற்று நீர்
மழை நீர்
ஊற்று நீர்

கூறிய -அறு சுவைப் பயனுமாயினை-
உப்பு
புளிப்பு
துவர்ப்பு
இனிப்பு
கார்ப்பு
கைப்பு -அறு சுவை
அச்சுவைக் கட்டி என்கோ அறுசுவை அடிசில் என்கோ –

வடிவிணை இல்லா மலர்மகள் மற்றை நிலமகள் பிடிக்கும் மெல்லடி -என்றும்
பத்மா தாத்ரீ கராப்யாம் பரிசித சரணம் -என்றும் திருக் கைகளால்
திருவடியைப் பிடிக்க
யோக நித்தரை செய்து அருளுபவனே

நெறிமுறை நால் வகை வருணமும் ஆயினை –
மேதகு மைம் பெரும் பூதமும் நீயே —
அறுபத முரலும் கூந்தல் காரணம் –எழிலிடை அடங்கச் செற்றனை –
அறுவகைச் சமயமும் அறிவரு நிலையனை
ஐம்பால் ஓதியை ஆகத்திருத்தினை –
அற முதல் -நான்கு அவையாய் மூர்த்தி — மூன்றாய் -இரு வகைப் பயனாய் –ஒன்றாய் விரிந்து நின்றனை –

நெறிமுறை நால் வகை வருணமும் ஆயினை
சாஸ்திரம்
திரு முகத்தின் நின்றும் ப்ராஹ்மனர்
புஜத்தின் நின்றும் ஷத்ரியர்
துடையின் நின்றும் வைஸ்யர்
திருவடியின் நின்றும் சூத்ரர்
அன்றிக்கே
வர்ணம் படி கர்மங்களை சாஸ்த்ரங்களிலே விதித்து
வர்ணாஸ்ரம தர்மங்கள் வழுவாமல் நடத்தி
அன்றிக்கே வர்ணாஸ்ர தர்மங்கள் வழுவாமல் இருப்பவர்களால் ஆராதிக்கப் படுபவன் -என்றுமாம்

மேதகும் -ஆத்மாக்கள் பொருந்தி வர்த்திப்பதற்குத் தகுதியான
ஆத்மாக்கள் விஷயானுபத்தில் மேவ சரீரம் வேண்டுமே
அவை பஞ்ச பூதமயம்

அறுபத முரலும் கூந்தல் காரணம்
மதுபான அர்த்தமாக வண்டுகள் ரீங்காரம் செய்யப் பெற்ற கூந்தலை உடைய நப்பின்னை பிராட்டி காரணமாக

ஐம்பால் ஓதியை-
மென்மை
குளிர்த்தி
நறுமணம்
கருமை
நெடுமை
ஐந்து லஷணங்களை உடைய கூந்தலை உடைய பிராட்டியை

அறுவகை சமயம்
சாக்யர்
உலுக்கர்
பௌத்தர்
சார்வாகர்
பாசுபதர்
காணாதர்-

ஒன்றாய் விரிந்து நின்றனை –
தான் ஒருவனாய் இருந்தும்
பிரபஞ்சம் முழுவதும் வியாபித்து நின்றாய்

ஆக
இவ்வளவிலே
திரு எழு கூற்று இருக்கை இலக்கண சொல் மாலை முற்றுப் பெற்றன-
மேலே ஸ்தோத்ர சமாபனம்-

குன்றா மது மலர்ச் சோலை வண் கொடிப் படைப்பை
வருபுனல் பொன்னி மா மணி யலைக்கும்
செந்நெல் ஒண் கழனித் திகழ்வன முடுத்த
கற்போர் புரிசெய் கனக மாளிகை
நிமிர் கொடி விசும்பில் இளம் பிறை துவக்கும்
செல்வம் மல்கு தென் திருக் குடந்தை
அந்தணர் மந்திர மொழியுடன் வணங்க
ஆடு அரவு அமளியில் அறி துயில் அமர்ந்த பரம
நின்னடி இணை பணிவன்
வரும் இடர் அகல மாற்றோ வினையே

குன்றா மது மலர்ச் சோலை வண் கொடிப் படைப்பை –
குன்றாத நிறைந்த தேனை உடைய பூக்கள் நிறைந்த சோலைகள் யுடையதும் –
வெற்றிலைத் தோட்டங்களை யுடையதும்

கற்போர் புரிசெய் கனக மாளிகை
வித்வான்கள் உடைய நகரமாக செய்யப் பட்டதும்
பொன்மயமான மாளிகைகளின் நின்றும்

கற்போர் புரிசெய் -வித்வான்கள் படுகாடு கிடக்கும் நகரி
புரிசை –
கற்பு ஓர் புரிசை -வேலைப்பாடுகள் உள்ள மதிள்கள்

ஆடு அரவு -எம்பெருமான் ஸ்பர்சத்தாலே –
ஹர்ஷத்துக்கு போக்குவீடாக

அமளி -படுக்கை –

அறி துயில் -யோக நித்தரை

ஆக
ஆர்த்தி தோற்ற தீர்க்க சரணாகதி செய்து அருளினார்
இன்னும் இவர் இடம் உலகை வாழ்விக்க பிரபந்தங்கள் பெறுவதற்காக
முகம் காட்டாமையாலே
திருமடல்களும் திரு நெடும் தாண்டகமும்
அருளுவார் அடுத்து –

————————————————————————–

இடம் கொண்ட நெஞ்சத்து இணங்கிக் கிடப்பன என்றும் பொன்னித்
தடம் கொண்ட தாமரை சூழும் மலர்ந்த தண் பூம் குடந்தை
விடம் கொண்ட வெண் பல் கருந்துத்தி செங்கண் தழல் உமிழ் வாய்
படங்கொண்ட பாம்பணைப் பள்ளி கொண்டான் திருப் பாதங்களே–கம்பர் அருளிச் செய்வது என்பர்-

இடம் கொண்ட நெஞ்சத்து இணங்கிக் கிடப்பன என்றும்
விசாலமான என் நெஞ்சின் உள்ளே
எப்போதும்
பொருந்தி இருப்பவைகலாம் –

பொன்னித் தடம் கொண்ட தாமரை சூழும் மலர்ந்த தண் பூம் குடந்தை
காவேரியின் கரையில் உள்ளதும்
நால் புறங்களிலும் தாமரை பூக்கள் மலரப் பெற்றதும்
குளிர்த்தி பொருந்தியதும்
-அழகியதுமான
திருக்குடந்தையிலே

விடம் கொண்ட வெண் பல் கருந்துத்தி செங்கண் தழல் உமிழ் வாய்
விஷமுள்ள வெளுத்த பற்களையும்
கரிய துத்தியையும்
சிவந்த கண்களையும்
நெருப்பை கக்குகிற வாயையும்

படங்கொண்ட பாம்பணைப் பள்ளி கொண்டான் திருப் பாதங்களே
படங்களையும் உடைய
திரு வநந்த ஆழ்வான் ஆகிற சயனத்திலே
பள்ளி கொண்டு அருளும் ஆராவமுதனுடைய
திருவடிகள் ஆனவை –

ஆழ்வார் அனுசந்திக்கிற பாவனையாகவே அருளிச் செய்யப் பெற்ற பாசுரம் –
காவேரி ஆற்றின் கரையின் உள்ள
பரம போக்யமான திருக் குடந்தையிலே
திரு வநந்த ஆழ்வான் மேலே கண் வளர்ந்து அருளும்
ஆராவமுதனுடைய திருவடிகள்
ஒரு காலும் என் நெஞ்சை விட்டு நீங்காது

————————————————————–

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

திரு எழு கூற்று இருக்கை -1—தனியன்/பிரவேசம்/ -திவ்யார்த்த தீபிகை /—- ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்

January 27, 2011

ஸ்ரீ எம்பெருமானார் அருளி செய்த தனியன்கள்-

வாழி பரகாலன் வாழி கலி கன்றி
வாழி குறையலூர் வாழ் வேந்தன் வாழியரோ
மாயோனை வாள் வலியால் மந்திரம் கொள் மங்கையர்கோன்
தூயோன் சுடர் மான வேல்-

——————————-

சீரார் திரு வெழு கூற்று இருக்கை என்னும் செஞ்சொல்லால்
ஆரா அமுதன் குடந்தை பிரான் தன் அடி இணை கீழ்
ஏரார் மறைப் பொருளை எல்லாம் எடுத்து இவ் உலகு உய்யவே
சோராமல் சொன்ன அருள் மாரி பாதம் துணை நமக்கே

————————————————————————–

சாரங்க வில்லின் அம்சம்

மூன்றாவது பிரபந்தம் / திவ்ய தேசம் அருளி மனசு ஈடு பட-அவன் பிரிவை தாங்காமல் வெளி வந்த பிர பந்தம் /
ஏழு பகுதிகள் ஏழு ஏழாக இருக்கும்  சித்திர கவி /
தேர் போன்ற /முன்பு திரு ஆடி தேர்- சந்நிதி திரும்ப புரட்டாசி கூட ஆகலாம்- வந்து சேரும் அன்றே திரு ஆடிப் பூரம்-
நால் திசை /அம்சிறைய பறவை ஏறி-அழகிய பொருள் நால்வாய -தொங்கும் வாய் மும் மத்தது இரு செவி-
இருமை பெருமை-எண்ணிக்கை சொல்லலாம்/பொருளையும் சொல்லும் / இரண்டையும் சொல்லும்

/தனியன்-ஆழ்வாரை பற்றி நாம் மோட்ஷம் அடைய / எம்பெருமானாரே அருளிய தனியன் –

-வாழி பரகாலன் -பகவானுக்கு விரோதிகள்-அவர்களுக்கு காலன் போன்றவர் இவர் /
ஸ்ரீ பாஷ்ய காரர் அருளி செயலை கொண்டே -சூத்திரங்களை ஒருங்க விடுவார்/
குறையல் பிரான் அடி கீழ்-ராமானுஜர் -விள்ளாத அன்பு உடையவர்-பிரத்யட்ஷமாக சேவிக்கலாம்

/வாழி கலி கன்றி-இல்லை என்று கலியை   ஆக்குவார்-
கலி கன்றி தாசர்-நம்பிள்ளை-கார்த்திகை கார்த்திகை இவரும்/
வாழி குறையலூர் வாள் வேந்தன் -குறுநில மன்னராக இருந்தவர் –
தேவ பெருமாள் சொப்பனம்-மாயோனை -வயலாலி மணவாளன்- ஆழ்வாரை  திருத்திய மாயம்– மந்த்ரம் வழங்கிய மாயம்–
வாள் வலியால் மந்திரம் கொள் /நம் இந்த்ரியங்களை  கொள்ளை கொள்ளும் அழகன்-அவனையே கொண்டாரே-
கலியனோ- மிடுக்கு-வாளுக்கும்  ஆழ்வாருக்கும் திரு பல்லாண்டு அருளுகிறார்//

ஞான சம்பந்தர்-சீர்காழியில்-குறள் பாட சொல்லி- குற்றம்- குறளாகவே குறள் அப்பனை பாடினார்
ஒரு குறளாய் இரு நிலம் அளந்தான் மூன்று தருக என –
ஆலி நாடான்  அடையார் சீயம் கொற்ற வேல் பரகாலன் கலி கன்றி –பலவும் சொல்லிக்  கொள்கிறார் பலன் பாசுரத்தில்-
தூயோன் சுடர் மான வேல்/ஆண்டாளும்-வென்று பகை கெடுக்கும் நின் கையில் வேல் போற்றி /
வேல் முதலா வென்றான் ஊர் /கடி அரங்கத்தில் பள்ளி கொண்டு இருக்கும் மாயோன்-/
தனி வழியே வந்த மாலை வழி பறித்தார் /கை பொருளை நேராக பகவான் இடம் பெற்ற பெருமை/

திரு நறையூர் நம்பி இடம் பஞ்ச சம்ஸ்காரம் பண்ணிக் கொள்கிறார்/
திருக் கண்ண புரம் பெருமாள் இடம் அர்த்தம் கேட்டுக் கொள்கிறார்/
மந்திரம் பற்றி இறே மந்த்ரம் கொண்டார்/நினைப்பவனை காக்கும் மந்த்ரம்/
மந்திரத்தை   மந்திரத்தால் மறவாமல் வாழுதியேல் வாழலாம் மட நெஞ்சமே/
வாடினேன் வாடி –ஓடினேன்-இனி உன்னை சேவிக்க ஓடுவேன்

தூயோன்-வெளியிலும் உள்ளும் தூய்மை ஆத்ம குணம்  சாந்த -சம தம ஆதிகள்/
சம்சாரத்தில் குழிகள் நிறைய /வெளி வேஷம் .உடுத்து களைந்தது -கலத்தது உண்டு-
உள்ளே போக மனசு தடுக்க வெளி வேஷம் வேண்டும்/
சுடர் மான வேல் -தேஜஸ் மயமான வேல்
அணைத்த வேலும் தொழுத கையும்-மடல் உடனே சேவை –
கடல் எடுத்த குறையல் ஆலி–குமுத வல்லி நாச்சியார் உடன் சேவை/
பெரிய மடல் திரு நறையூர் நம்பிக்கு எடுத்தார்/
சிந்தனைக்கு இனியான்-வந்து உனது அடியேன் புகுந்தாய் புகுந்ததன் பின் வணங்கும் என் சிந்தனைக்கு இனியாய்-
இவரே அருளி இருக்கிறார்/கூடவே சேவை/
மங்களா சாசனம் பண்ணும் பொழுது தான் பிரிவார்/கொற்ற வேல்- வெற்றிவேல்- என்று  இதற்கும் பாடுகிறார்

அருள் மாரி – மாரி போல் கொட்டுவார் இன்பம் மாரியே அடியார்க்கு -நம் ஆழ்வார்-இவர் அருள் மாரி/ துணை நமக்கே/

—————————————-

சீரார் திரு வெழு கூற்று இருக்கை என்னும் செஞ்சொல்லால்
ஆரா அமுதன் குடந்தை பிரான் தன் அடி இணை கீழ்
ஏரார் மறைப் பொருளை எல்லாம் எடுத்து இவ் உலகு உய்யவே
சோராமல் சொன்ன அருள் மாரி பாதம் துணை நமக்கே

ஆறு பிர பந்தத்திலும் திருக் குடந்தை ஆரா அமுதனுக்கு மங்களாசாசனம் /
சரணாகதி-மறை பொருளை -சீரிய பொருளை உலகு உய்ய கொடுத்தார்/
அருள் மாரி- வேதாந்தம் நாம் இருக்கும் இடம் வந்து அருளினாரே- மேகம் போல

ஆவணி ரோகினி அஷ்டமி திதி-கண்ணனும் பெரிய வாச்சான் பிள்ளையும்/
வெண் சங்கம் ஏந்திய கண்ணா -நின் தனக்கும் குறிப்பாகில் கற்கலாம் இதன் பொருள்  –
பெரும் புறக் கடல் -பத்தராவி பெருமாள்/-நம் பிள்ளையும் பெரிய வாச்சான் பிள்ளையும் /
இரண்டு வியாக்யானம் இதற்க்கு மட்டும் அருளி இருக்கிறார்/
நம் பிள்ளை ஈட்டில் மூன்று ஸ்ரீயப்பதி பிரவேசம் மூன்று உண்டாம்-புறப்பாடு கோஷ்டியோ கால ஷேப கோஷ்டியோ/
ஈடு சொல்ல புதிசாக பலர் வர அவதாரிகை மூன்று அருளினாராம்/
வேவ் வேற அர்த்தம்-கங்கை பல படி துறை போல/ முதல் இரண்டாம் மூன்றாம் ஸ்ரீய பதி படி/
அது போல புதிசாக வந்த ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களுக்கு மீண்டும் அருளி இருக்கிறார் பெரிய வாச்சான் பிள்ளை/

ஆழ்வார்களை வைத்து பாசுரம் இயற்ற்ற வைக்க -தம் குழந்தையை பட்டினி போட்டு விருந்தாளிகளுக்கு -தொண்டர்க்கு அமுதம்/
சம்சார ஸ்வாப அனுசந்தானத்தாலே-துக்க பட்ட ஆழ்வார்/வாடினேன் வாடி- முதலில் –
திவ்ய தேச அனுபவம் ஆன பின்பு-மாறி மாறி சம்ச்லேஷம் விச்லேஷம்-
குந்தி- துக்கம் கொடு உன்னை நினைக்க என்று கேட்டு கொண்டாளே/
தாயே தந்தை –நோயே  பட்டு ஒழிந்தேன்-ஆழ்வார் – -எல்லாம் அவரே- ஆத்ம பந்து ஒருவனே மற்றவர் ஆபாச பந்து/
பெரிய திரு  மொழி-மாற்றம் உள பதிகம்-ஆற்றம் கரை வாழ் மரம் போல் அஞ்சுகின்றேன்/
பாம்போடு ஒரு கூரையிலே பயின்றால் போல/இரும் பாடு கொள்ளி எறும்பே போல்/–
சம்சார ஸ்வபாவம் அனுசந்தித்து துன்பம் பட்டார்/ பரிகாரமாக அவன் நினைந்து பாடி தொழுது-விதியினால்-வாக்கினால் –

-இனியவாறே குடந்தை மேய குரு மணி திரளை இன்ப பாவினை பச்சை தேனை பைம் பொன்னை அமரர் சென்னி பூவினை/
நெஞ்சாலும் நினைந்தும் வாயாலே பேசியும் மாற்று மருந்தாக –
துன்பம் ஏற்படும் பொழுது நினைக்க ஆரம்பித்து எப் பொழுதும் நினைக்க கற்று கொள்ள வேண்டும்

இங்கனே கிடந்து-வாசனையோடு போக்கி தர வேண்டும் என்று கேட்டார் பெருமாள் இடம்/
உன் அனுபவத்துக்கு விரோதி-/நம்மால் செய்வது இல்லை/
உன்னை ஒழிந்த எல்லா வற்றுக்கும்  நீ தான் பொறுப்பு /நான் என் வழியை பார்ப்பது -இல்லை/
நான் என்று பிரிந்து ஒன்றும் இல்லை உடமை சுவாமி தானே சொத்தை காக்க வேண்டும்/
சொத்து என்று யேற்றுக் கொண்டால் போதும் ரஷிக்க வருவான்/
நான் உன்னை அன்றி இலேன்,நீ என்னை அன்றி இலேன்  –
என்னையும் என் உடமையும் உன் சக்கர பொறியால்  ஒற்றி கொண்டு/
என் நான் செய்கேன் –உன்னால் அல்லால்  யாவராலும் குறை வேண்டேன் //
நானும் ரக்ஷணம்  என்பதும்  என் கையில் இல்லை/சகலதுக்கும் உத்பத்தி ரக்ஷணம் உன் கடமை
ஆபத் சகன் -நீதான் கழித்து அருள வேண்டும்–ஈஸ்வரனை ஒழிந்தவர் ரஷகன் இல்லை/
திரு வடிகளில் விழுந்து சரண் -நின் அடி இணை பணிவன்-ஆரா அமுத பிரான் திருவடிகளில் விழுந்து தம் தசையை வெளி இடுகிறார்/
நம் ஆழ்வாரும் 5-8 திருக் குடந்தை சரண் அடைந்தது போல/

முதலில் கரண களேபர விதுரமாய் -சிருஷ்டி-விளக்குகிறார்-
சூஷ்ம தசை -நாம ரூப விவேகம் அற்று -தமோ பூதமாய்-எங்கும் இருட்டாய்-இருள் தரும் மா ஞாலமாய்-
அந்தம் ஏற்பட்டு ஆழ்ந்த அன்று-அசித் போல இருந்த அன்று-
அர்தித்த -நிரபேஷமாக-ஆச்சார்யர் -சம்பந்தம் உணர்த்துவார்-உன் கடாஷத்தாலே எல்லாம்-
நின்றனரிருந்தினர்- எல்லாம் உன் ஆதீனம் தானே /
உண்டாக்கின நீயே இதுக்கு ஒரு போக்கடி/நான் ஓன்று செய்து அடைவது பொருள் இல்லை உண்டிட்டாய் உண்டு ஒழியாய்/

ஆழி சூழ்ந்த உலகுக்கு நீ தானே ரஷை/
நம் மேல் வினை கடிவான் கை கழலா நேமியான்/
அவன் பார்க்கில் பார்க்கும் இத்தனை/வசிஷ்டர் போல்வரும் உன்னை தெரியாது நீயே கதி என்கிறார்களே/
உன் அறிவுக்கு அப்பால் பட்டது ஒன்றும் இல்லை/
உனக்கோ எல்லாம் தெரியும்/எங்களுக்கு ஒன்றும் இல்லை/ தெரிந்து கொள்ள முடியாது என்று சொல்பவரே தெரிந்து கொள்வது /

குறை ஒன்றும் இல்லா கோவிந்தன்/அறிவு ஒன்றும் இல்லா ஆய் குலம்-
சரீர ஆத்ம போல- ஒழிக்க ஒழியாத நவ வித சம்பந்தம் உண்டே –
இங்கனே இருந்த பின்பு கை பிடித்து-கதறினால்-வருவான் –
எனக்கு இனி கதி -என்னை ஆள் உடைய கோவே -நீ கொடுத்த ஞானம் –
உன்னை தவிர வேறு  கதி இல்லை என்ற ஞானம் தானே
நின் அடி இணை பணிவன்  என்கிறார்/
தீர்த்த தாகம் கொண்டவர்-தண்ணீரை வாரி -வேட்கை மீதூர அனுபவித்தார் திரு குறும் தாண்டகத்தில் /

————————————————————————–

ஒரே பாசுரம் இது /கண்ணி யாக பிரித்து அர்த்தம் பார்ப்போம் /

ஒரு பேர் உந்தி இரு மலர் தவிசில் ஒரு முறை அயனை ஈன்றனை-

-ஸ்ருஷ்ட்டி  பற்றி அருளுகிறார் /-
நீ தானே படைத்தாய்- ரஷிக்கும் பொறுப்பு உண்டே /பெற்ற பாவிக்கு விட போமோ/பிரம்மாவை ஸ்ருஷ்டித்தாயே –
நமக்கும் சேர்த்து சொல்கிறார்/ஜகத்தை ஷிக்கும் பொறுப்பு உன்னது தான் /
அஜன்-அயன்-பிரமன் /தவிசில்- தாமரை இதழ் /அடை மொழி  உந்திக்கும் தவிசுக்கும்

/ஒரு கல்பத்துக்கும் /
இரு-பெருத்து இருக்கிற மலர் /
அத்வீதீயிய காரணம் -அகில காரணாய அத்புத காரணம் -நிஷ் காரணம் -/
ஸ்ருஷ்ட்டி ரக்ஷணம் சம்காரம்-உலகம் யாவையும் தாம்  உளவாக்கலும் நிலை பெயர்தலும்   அழித்தலும்-
நான்முகனை நாராயணன் படைத்தான்-.அந்தர்யாமியாக இருந்து மூன்றையும் அவரே செய்கிறார்//
உபாதான-மண்- நிமித்த-குயவன்- சக  காரி -சக்கரம் போன்ற முக் காரணம் அவன் தானே-
காரண வர்க்கம்-எது எதுவாக மாறுகிறதோ அதுவே அதற்க்கு உபாதான காரணம் /
ப்ரஹ்மமே  மாறி தான்  பிரபஞ்சகம் ஆகிறது – நானே உலகம் ஆகிறேன்- சொல்லி கொள்ளலாம்  —
குயவன் போல உலகம்  உருவாக்க போகிறேன்/–
சக்கரமும் தண்டும் போல அவன் ஞானம் பலம் ஐஸ்வர்யம் வீரம் சக்தி தேஜஸ் குணங்கள் /
சமஷ்ட்டி ஸ்ருஷ்ட்டி- பிரம்மாவை படைப்பது வரை /
அதற்க்கு பின் அவருக்குள் அந்தர் ஆந்த்மாவாக வ்யஷ்ட்டி  ஸ்ருஷ்ட்டி/–
இதற்க்கு – சத்வாரக  ஸ்ருஷ்ட்டி -முன் இட்டு கொண்டு பண்ணுவது –/-
அத்வாரக ஸ்ருஷ்ட்டி  -தானே பண்ணுவது-யாரும் முன் இடாமல் – //
சூஷ்ம ஸ்தூல திசை-இரண்டிலும் பிரமத்துடன் ஒட்டி கொண்டு தான் எல்லாம்

கறந்த பாலுள் நெய்யே போல -அதனால் தான் அத்புத காரணம் என்கிறோம்/
த்யானம் மூலம் தெரிந்து கொள்ளணும்/
பூ சத்தாயாம்- இருப்பு- சத்தை- என்றால் அவன் இருக்கிறான் உள்ளே-/
ச்வேதே கேது -பிராக்ருத பிரளயம்–இதில் நீரே இல்லையே –
எல்லாம் சூஷ்ம  திசையில் பிரமத்துடன் ஒட்டி கொண்டு இருக்கும்–அதற்க்கு தான் மூல பிரகிருதி -என்கிறோம்// 
கடல் சூழ்வது -நைமித்திக பிரளயம்-பிரம்மாவுக்கு பகல் முடிந்தால் நடக்கும்/-
மூல பிரகிருதி மாறி ஸ்ருஷ்ட்டி- மயில் தோகை விரிப்பது போல–தோகை மயிலின் ஒரு பகுதி தானே-
சேதன அசேதனர் கூட எப்பொழுதும் சேர்ந்த இருக்கும் விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம்/
பிரளத்தில் கர்மமும் ஜீவாத்மவுடன் ஒட்டி கொண்டு இருக்கும் வாசனை உடன்/
கர்மத்துக்கு தக்க படி ஜன்மம்/பொருள் என்று இவ் உலகம் படைக்கிறான்–வெட்டிக் கொண்டு நாம் போகிறோம்-
பஹுஸ்யாம்-பல படிகளாக ஆக கடவேன்-என்ற சங்கல்பமே ஸ்ருஷ்ட்டி-
மூல பிரகிருதி-மகான் முதல்/அகங்காரம்-சாத்விக ராஜச தாமச மூன்றாக பிரியும்.
சாத்விக அகங்காரம்-பத்து இந்த்ரியங்கள் ஞான கர்ம இந்த்ரியங்கள் மனசு தலைவர் இவற்றுக்கு //
தாமச -பஞ்ச பூதங்கள் ஐந்தும் தன மாத்ரைகள் -சப்தம் ஸ்பர்சம் ரூபம் ரசம் கந்தம் ஆகிய  ஐந்தும் -ஆக மொத்தம் பத்தும்//
ஆகாசம் வாயு அக்னி தண்ணீர் பிர்த்வி-சப்தம் காது ஸ்பர்சம் தோல் ரூபம் கண் ரசம் நாக்கு கந்தம் மூக்கு /
ஆக மொத்தம் 24 தத்வங்கள் அசித்  தத்வங்கள்-25th தத்வம் ஜீவாத்மா //
ராஜச அகங்காரம் வேடிக்கை பார்க்குமாம்/
பஞ்சீகரணம் அடுத்து நடக்கும்/தனி தனியாக இருப்பதை /
ஆகாசம் ஒலி/நீலக் கடல்/தண்ணீருக்கு சுவை தானே /கலப்படம் தான் பஞ்சீகரணம்/
பிர்த்வி இரண்டாக்கி /ஒரு பாதியை நான்கு பங்கு ஆக்கி அடுத்த நாலிலும் கலக்கும்-
இது போல ஒவொன்றையும் செய்யும்/சரீரம் பிராக்ருதம்-/அப்ராக்ருதம்—ஆத்மாவும் பரமாத்மாவும் நித்ய விபூதியும் /மற்ற எல்லாம் பிராக்ருதம்/

அவதாரம் பொழுது அவன் திருமேனியும் அப்ராக்ருதம் தான்/
நாபி கமலத்தில் பிரமன் படைக்க படுகிறான்-சக்தி கொடுத்து மேல் படைக்க/பூவில் நான் முகனை படைத்த /
அயனை படைத்ததோர் எழில் உந்தி/பிறந்து த்யானம் பண்ண-அஞ்ஞானம் அப் பொழுதே ஆரம்பம்-
ச்வாயம்புவ மனு-சனகன் சனத் குமரன் -சப்த ரிஷிகள்–சமஷ்ட்டி-ஒன்றாக /வியஷ்ட்டி-பிரிந்து /
ஆழ்வார் ஆழ்ந்த குணம் புரிந்து படைத்த பயனை தெரிவிக்க பாசுரங்கள் அருளி-உபகாரம் //
ஈசன் வானவர்க்கு ..நீசனேன் நிறை ஒன்றும் இலேன் என் கண் பாசம் வைத்த பரம் சுடர் ஜோதி //
அவன் முயற்சி வீணாக போகாமல் இருக்க தான் /அத்விதீய காரணம் -அவன் தானே/
அதற்க்கு தக்க பரப்பை உடைய நாபி-பெரிய தாமரை ஆசனத்தில் /
ஒரு கால் -பிரம்மா -அவனால் படைக்க பட்டதால் தனி ஜாதி- நாபியில் பிறந்தாரே-கற்ப வாசம் இன்றி-

அஜகன்-அதனால்- நம் போல பிறக்க வில்லை/ ஒரு முறை-உண்டாக்கினாயே-
அந்த அந்த பிரளயத்துக்கு ஒரு பிரம்மா என்பதால் /பிரம்மாக்கள் பலர்/
14 லோகம்-அண்ட கடாகம் இமையோர் வாழ் தனி முட்டை- இதற்க்கு ஒரு பிரம்மா
அது போல பல அண்ட கடாகங்கள் உண்டு/
சப்த  ஆவரணம் 10 மடங்கு அப்பு நெருப்பு வாயு ஆகாசம் அகங்காரம் மகான்
சூழ்ந்து அகன்று  ஆழ்ந்து  உயர்ந்து பெரும் பாழ்//இவை எல்லாம் கால் பங்கு/நித்ய விபூதி மூன்று பங்கு/
அங்கு உள்ள பர ப்ரஹ்மமே சௌலப்யம் காட்டி நம் உடன் பரிமாற வருகிறான்..

படைத்ததே எனக்கு தானே -ரடஷிக்காமல் விடக் கூடாது என்கிறார் ஆழ்வார்/
துடிக்க வைத்து பிர பந்தம் கொடுக்க வைக்கிறான்/
பிரவாகம் போல ஒவ் ஒரு முறையும் பிரம்மாவை படைக்கிறான் /
தவ தாஸ்யன் அடி துகளே வேண்டும் பிரம்மா பதவியும் புல் என்பர் நம் ஆச்சார்யர்கள் // 
எல்லாம் உன் ஆதீனம் /கர்மா தீனமாக / ஆழ்வாருக்கு-நிதியை காட்டி கொடுத்தால் போல/
செப்பேட்டை காட்டி கொடுத்து-திரு மந்த்ரமும் – நிதியைக் காட்டி கொடுப்பது போல,-வைத்த மா நிதி -எடுத்து கொடுத்து –
எல்லை நிலங்களையும் திவ்ய தேசங்களையும் காட்டிக் கொடுத்து-சம்சாரமும் ஸ்ரீ வைகுண்டமும் மறந்தே இருந்தார்/
சம்சாரத்தில் இருகிறீர் கிடீர் என்று அருளிச் செய்து/பண்டையிலும் இரட்டையாய் /
அநிஷ்டம் தொலைய இஷ்டம் கிடைக்க திருவடிகளே என்று திரு குடந்தை ஆரா அமுதன் இடம் சரண் அடைகிறார்/

ஒரு பிரதானமான உந்தி பேர்- முன்பே பெரிய /இவற்றின் ரஷையே உனக்கு தான் பொறுப்பு /
சரணாகதி பண்ண வைப்பதும் நீயே பண்ணலாமே /கர்மம் தொலைக்க வேண்டுமே/
பட்டர் நீயே குண ரத்னா கோசம் எழுதி பட்டர் என்று பேர் போட்டுக்கோ என்றாரே பிராட்டி இடம்/
கண் துடிப்பு முயன்றாலே போதும் /அடைய ஆசை மட்டுமே வேண்டும்/சிருஷ்டியே மோக்ஷத்துக்கு வழி எனபது தான்
பிரயோஜனம் பக்தி செய்து அவனை அடைவதே சிருஷ்டிக்கு பிரயோஜனம்

அவிபக்தமாய் இருந்ததை விபக்தமாய்-தமாசு- இருட்டு-மூல பிரகிருதி- தமஸ் சப்தக்கு பொருள் ஆக்கி /
மகான் அகங்காரம்  தன் மாத்ரைகள் ஆகி -சப்தாதிகள்/ பூதங்கள் ஆக்கி /அண்டங்கள் ஆகி /
முதலில் சதுர முகனாகி-தானே கை தொட்டு-பிரகிருதி வைத்து இது வரை- அசித் -/
பின்பு அவனை அதிஷ்டித்து-பிரமனை  கொண்டு-சித்-/அசித் சித் எல்லாம் ஓன்று தானே-சொத்து தானே/
இல்லாததும் உள்ளதும் அவன் உரு/ராஜ்யமும் நானும் ராமன் சொத்து என்கிறான் பரதன்/
அடிமை தானே இரண்டும்/ஸ்வதந்தர் என்ற எண்ணம் கூடாது

/சீரார் வளை ஒலிப்ப-நப்பின்னையை-உக்கமும் தட்டு ஒளியும் தந்து -விசிறி கண்ணாடி –
உன் மணாளனை இப் பொழுதே நீராட்டு /விசிறி போல கண்ணனும் அவள் வசம் என்கிறாள் ஆண்டாள்/
பார தந்த்ரத்தில் -ஞானம் இருக்கும் பெருமை-அடிமை என்று தெரிந்து கொள்வது தான்/
ரஷித்த இடங்களை மேலே சொல்கிறார் -சீதை கஜேந்த்ரனை இந்த்ரனை ரஷித்தது எல்லாம்-சங்கதி/

ஒரு முறை-  இரு சுடர்–சந்தரன் சூரியன்-மீதினில் இயங்கா –
மேலே இயந்காதாம்-ராவணன் அனுமதி பெற்று தான்-

மும் மதிள் இலங்கை-
ஜலம் மலை காடு-

இரு கால் வளைய-
இரண்டு பக்கமும் வளைந்து –
ஒரு சிலை-
ஒப்பற்ற வில்-ஒன்றிய

ஈர் எயிற்று அழல் வாய் வாளின் அட்டனை-
குரங்கு வந்தது சந்தரன் சூர்யன் வராத இடத்தில்-ராம பிரபாவம் சொன்னார் இத்தால் /
அம்பைத் கொட்டு சுட்டு ஒழித்தான் /
தான் உண்டாக்கிய பயிருக்கு களை பரிப்பானும் தானே ஆய-

ஒரு தடவை /சந்திர -மனசில் இருந்து-/
கிரி துர்க்கம் ஜல துர்க்கம் வன துர்க்கம் -மூன்றும் அரண் –
ஏழு மதிள்களால் அரங்கன் ரஷிக்கப் பட்டு இருக்கிறான் ஆழ்வார் / லங்காம் ராவண பாலிதாம்/
திருவடி வைராக்கியம் மிகுந்தவர் -திருவடி மதித்த  ஐஸ்வர்யம் /
பீஷாச்மின் வாயு பதயே பீஷோ  தேஜோ சூர்யா வாயு அக்னி மிருத்யு இந்த்ரன் அனைவரும் பரன் ஆதீனம்/
நினைத்தவர்க்கு அச்சம் தரும் போல -குழவி கூடு போல அம்மண கூத்து ஆடும் ராஷசர்கள் –
சார்ங்கம் உதைத்த  சர மழை போல-வில்லாண்டான்- அம்புகள் போதும் என்று தடுப்பதே ஆளுகை /
வில் கை வீரன் /வரு குதுரி  பொழிதர கணை ஓன்று ஏவி-தாடகை //
ர சப்தத்துக்கு பயம்-மாரிசன்/ஏழு சப்தங்கள் லோகம் சமுத்ரம் கன்னிகள் ரிஷிகள் அனைவரும் பயம்/
அடியார்கள் திருப்தியாக சேவிகிறார்கள்/
சார்ங்கம் சதாகம் சரணம் பிரபத்யே /

சிலை இலங்கு /கோலார்ந்த நெடு சார்ங்கம் /வில் இருத்து மெல் இயல் தோய்த்தாள் என்னும்/
ஒரு வில்லால் ஓங்கு  முந்நீர் அடைத்து உலகங்கள் உய்ய -தொண்டர் அடி பொடி ஆழ்வார் –
அணை கட்டினதே வில்லால் தானே-
சமுத்திர ராஜன்- கோல் எடுத்தால் தான் ஆடும்–கண்ட இடத்தில் அடியேன்-
சதுர மா மதிள் சூழ் இலங்கை –ஓர் வெம்கனை உய்ய்தவன்/
கலையும் -சிலையும் கனையும் துணையாக -தலை பத்தும்/
எடுத்தது கண்டனர் இற்றது கேட்டனர் //வாள் இயல் அட்டனை-
ராஷசர் இரவு பலம்/ஒருவர் இருவர்  மூவர் என உருவு கரந்து-
ஆனை 1000 தேர் பதினாராயிரம் சேனை காவலர் ஆயிரம் அனல் பரி ஒரு கோடி-கபந்தம் –
இப்படியே ஏழரை நாழிகைகள் ஒலித்தனவாம்/
கிள்ளிக் களைந்தான்-ஆண்டாள் //சரக்கே இல்லை /
பிரம்மா சிருஷ்டி போல அன்றியே-சங்கல்பத்தாலே அங்கு- –
பத்தும் பத்தும் பண்ணிக்  கொண்டு-அம்பால் எதிர்த்து – இங்கு  -சீதை ரஷிக்க-
உண்ணாது  உறங்காது ஒலி  கடலை வூடு அருத்து..பெண் ஆக்கை அளிப்பான் //
மனத்துக்கு இனியான்-ராமன்-/
பெண்ணின் வருத்தம் அறியாத பெருமான்/
பெண் நீர்மை யீடழிக்கும் -கண்ணன்/16108 பெண்களையும்-ஒருத்தியும் ஒரு நிமிஷம் கூட பிரிய வைக்க வில்லையே/
என் விரோதிகளையும் போக்கி சேர்த்து கொள்ள வேண்டும் /

விடும் பொழுது அம்பாய் போகும் பொழுது நெருப்பாய் இருக்கும் / முதல் திரு அந்தாதி-
அடைந்த அருவினை வோடு  அல்லல் நோய் பாவம் முடைந்தனை–மீண்டு ஒழிய வேண்டில் –
நுடங்கு இடை-முன் இலங்கை வைத்தவன் முரல் அழிய-முன் ஒரு நாள்  தம் வில் அம் கை வைத்தான் சரண் /
ஆத்மாவுக்கு இயற்கையில் இல்லாத பாபம்-சம்சாரத்தில் -நெருப்பு போல இரும்பு –
சேர்ந்து இருந்தால் பரம அணுக்கள் சூஷ்ம ரூபத்தால் சங்கரிப்பது போல,
தொட்டாலும் சுடும் அதே சிகப்பு பள பளப்பு போல//
சரீரமே -கூண்டு-அந்த தாக்குதல்-பெருமாளும் அசித்தும் சேர்ந்தவர்களை தனக்கு சமமாக ஆக்குவதில் சாம்யம்/
அஹம் அபிமானம் பண்ணிக் கொண்டு /
நான் ஆண்-ஆள் மாறாட்டம் நானாகிய ஆத்மா இந்த பிறவியில் ஆண் உடலை ஏற்றுக் கொண்டு இருக்கிறேன்/
ஆனால் நான் ஆண்-அச்சிதுக்கு சமமாக ஆக்கிக் கொண்டு இருக்கிறோம்/
உடல் வேற -அக்னி பிண்டம் இரும்பு சேர்க்கை போல/
அவித்யை கர்ம வாசனை ருசியால்/
நிஷித்த அனுஷ்டானம் -சாஸ்திரம் சொல்லாததை பண்ணி/பிரபல விரோதி போக்கினவனை பற்றனும்/

மேகம்- மின்னல் போல ராமன்- வில்/சார்ங்கம் பிடித்த அழகை கண்டே மாய்ந்து போவார்கள்
அழகுக்கு தோற்று/ரம இதி ராமன்-திரு மேனி தூண்ட பெயர் வைத்தார் வசிஷ்டர் /
சிலையினால் இலங்கை வைத்த தேவனே தேவன் ஆவான் /
சீதை-ஜீவாத்மா /பிரகிருதி சரீரம்-ராவணன் /பகவான் உடையது என்ற எண்ணம் போய் நாம் பறித்தோம்-
யான் ஒட்டி என்னுள் இருத்துவன் தான் ஒட்டி வந்து -என் தனி நெஞ்சம் வஞ்சித்து/
நாமும் பற்றினால் நம் இடத்தில் இருந்து நம்மை மீட்டு அவன் பக்கல் இருத்துவார் -அவளுக்கு சாம்யாமாக -/
அவள் முன்னிட்டு பற்றினால் வாழ்ந்து போவோம் /
இல்லாததை உண்டாக்கின உனக்கு /இருக்கிற எனக்கு மோட்ஷம் கொடுக்க கூடாதா /
பிராட்டி விரோதி போக்கினால் போல என் விரோதியை போக்கி அருளவேண்டும்/
வந்து அருள வேண்டும்/வந்த இடத்தில் சேவித்து கொள்வேன்

மூவடி நானிலம் வேண்டி முப்புரி நூலோடு மான் உரி இலங்கு மார்வினன்
இரு பிறப்பு ஒரு மாணாகி ஒரு முறை ஈரடி மூவுலகு அளந்தனை-
தன் சொத்தை மீட்ட கதை—
நானும் உன் சொத்து தானே-
மூவடி-முதலிலே ஒரு சிலை–ஈர்  எயிற்று -சொல்லி-
இதில்-மூ வடி-நானிலம்-
லோகம்-நானிலம்- குறிஞ்சி மருதம் முல்லை  நெய்தல் –
பாலை வறண்ட காலத்தில் இது- சேராது  –
துணை நூல் மார்பில் அந்தணன்–வேதம் படி வாழ வேண்டும்/
மூன்று இளை நூல்/இரு பிறப்பு- துவிஜன்-இரண்டு ஜன்ம- குருகுலம் ஞான ஜன்மம் –
ஈர் அடி மூ உலகு அளந்தனை-
கேட்டது மூன்று அடி- இரண்டால் அளந்தானே-
அம்பாலே சாதிக்காமல் அழகாலே சாதித்ததை இத்தால் சொல்கிறார்//-
ஆலமரம் வித்தாய் அரும் குறளாய்//  /
கோட்டம் கை வமனாய் செய்த கூத்துகள் /
பிரகலாதன்- குலத்து உதித்தாரை கொல்லேன்- தானாவான் வேற /
அந்த புரம் திரை போட்டு/கடாஷம் விழுந்தால் சொத்தைக் கொள்ள முடியாதே-
இறையும் அகலகில்லேன்-திரு மறு பீடமாகக் கொண்டு -திரு மேனி அழகைக் காட்டி -வாமனன் பெயர்க்கு காரணம்-
ஸ்தோதரம் பண்ணத் தெரியாமல் –முதலிலே -மூவடி –
திரும்ப வில்லை- மாவலி- சுருக்கிக் கூப்பிட்டார்–
மண்ணை பிரார்த்தித்த அவதாரம்/பெண்ணை பிரார்த்தித்து இல்லை/
சுக்கிரன் கண்ணை துரும்பால் கிளறிய/
ஓங்கி உலகு அளந்தான்/
சுருக்குவாரை இன்றி -பெருக்குவாரை இன்றி பெருக்கி-தலைகளை தீண்ட-பிராதிக்காமலே –
குழந்தை தாய் அணைத்துக் கொள்வது போல/ பாக்கியம் நன்றி என்று கூட இல்லாமல்/
காள மேகம்- மின்னல் போல மார்பிலே – பூணூல்-புது கருத்து மாறாத பூணல் /
தானே மீண்டும் இது போல அழகாக  அவதாரம் ஆக  முடியாத -சேஷத்வம் மீட்டு கொடுக்க /
வேண்டாதார் தலையில் திருவடி/எனக்கு கூடாதா பிரயோஜனாந்தரர் வேலை பண்ணி எனக்கு-
அநந்ய பிரயோஜனர்/மண்ணை இழந்தான்  அவன்-உன்னையும் என்னையும் இழந்தேன் /
இவருக்கு மகாபலி வள்ளல் பேர் பெற்று போக காரியம் செய்தாயே //
உன்னையே வேண்டி இருக்கிற எனக்கு அருளாயே //
படிக்கு அளவாக நிமிர்ந்த உன் – பாத பங்கயமே  தலைக்கு அணியாய் வேண்டுவேன்//
கதா புன மம மூர்தன அலன் க்ருஷ்யதே

————————————————————————–

வென்றியே வேண்டி வீழ பொருட்கு இரங்கி வேல் கணார் கல்வியே கருதி
நின்றவா நில்லா நெஞ்சினை உடையேன் -என்றும்
சாதேந்தும் மென் முலையார் தடந்தோள் புனர் இன்ப வெள்ளத்து ஆழ்ந்தேன் -என்றும்
தாமே அருளிச் செய்தபடி
விஷய பிரவணராய் திரிந்த இவரை
திருத்திப் பணி கொள்ள திரு உள்ளம் பற்றி
சாஸ்த்ரங்களை காட்டித் திருத்த ஒண்ணாது
நம் அழகைக் காட்டித் திருத்துவோம் என்று எண்ணி
தன் அழகைக் காட்டிக் கொடுக்க-
ஆழ்வார் அதைக் கண்டு ஈடுபட்டு
வேம்பின் புழு வேம்பன்றி ஒண்ணாது அடியேன் நான்
பின்னும் உன் சேவடி அன்றி நயவேன் -என்றும்
அவஹாகிக்க
இந்த அத்யாவசாயம் சம்பந்தம் உணர்ந்து அது அடியாக வேணும் என்று
திருமந்த்ரத்தையும்
சௌசீல்யம் போன்ற திருக் குணங்களையும்
திரு மந்த்ரார்த்ததுக்கு எல்லை நிலமான திவ்ய தேசங்களையும் காட்டிக் கொடுக்க
வாடினேன் வாடி தொடங்கி
உகந்து அருளின நிலங்களே பரம பிராப்யம் என்று அனுபவித்தார்–

திரு நாட்டுக்கு எழுந்து அருளப் பண்ண சம்சாரத்தின் தன்மை அறிவித்து
இவர்க்கு ஜிஹ்சை பிறக்கும்படி அறிவிக்க
அஞ்சி நடுங்கி
மாற்றமுள -என்னும் திரு மொழியில்
இருபாடு எரி கொள்ளியுன் உள் எறும்பே போல் -என்றும்
பாம்போடு ஒரே கூறையிலே பயின்றால் போல் -என்றும்
வெள்ளத்திடைப்பட்ட நரியினம் போலே என்றும்
பல திருஷ்டாந்தம் காட்டி கதறினார்

இப்படிக் கதறி
பணியாய் எனக்கு உய்யும் வகை பரஞ்சோதி -என்றும்
அந்தோ அருளாய் அடியேற்கு இன்னருளே என்றும்
சொல்லி அழுத விடத்தும்
குழந்தை பசி பசி கதறி அழுதாலும்
அஜீரணம் கழிந்து உண்மையான பசி வரும் அளவும் சோறு இடாத தாய் போலே
முற்ற முதிர்ந்த பரம பக்தி பிறக்கும் அளவும் முகம் காட்டுவோம் அல்லோம்
என்று உதாசீனனாய் இருக்க
ஷண காலமும் பிரிவாற்ற முடியாமல்
தாகம் உள்ளவர் நீரைக் குடிப்பதும் விழுந்து முழுகுவதும்
மேலே இறைத்துக் கொள்வதும் போலே
வாயாலே பேசியும்
தலையாலே வணங்கியும்
நெஞ்சாலே நினைத்தும்
தரிக்கப் பார்த்தார் திருக் குறும் தாண்டகத்தில்-

இது மேலும் விஞ்சிய விடாயைப் பிறப்பிக்க -பழைய அபி நிவேசத்தைக் கிளப்பி
பெரிய ஆர்த்தியை உண்டாக்க
நின்னடி இணை பணிவன் வருமிடர் அகல மாற்றோ வினையே –
என்று ஆர்த்தராய் சரணம் புகுகிறார்
இந்த பிரபந்தத்திலே –

ஆசுகவி /மதுர கவி /சித்திர கவி /விஸ்தார கவி -நான்கு வகை
ஆசுகவித்வம் -நிபந்தனை கூடிய பாடல்களை விரைவில் பரவசமாகப் பாடுகை
மதுர கவித்வம் -பலவகை அலங்காரங்கள் போலியா பாடுகை
கலி வெண்பா போன்று விரித்துப் பாடுதல் விஸ்தார கவித்வம்
சித்திர கவித்வம் –
ஏகபாதமும் எழு கூற்று இருக்கையும் காதைக் கரப்பும் கரந்துறைச் செய்யுளும் கூடச் சதுக்கமும் கோமூத்திரியும்
இவை முதலாவான சித்திரக் கவியே
சக்ரபந்தம்
பத்மபந்தம் முராஜ பந்தம்
நாகபந்தம்
ரதபந்தம்–

இது ரதபந்தம் –
மேல் பாகம் -கீழ் பாகம் -ஒவ்வொன்றிலும் ஏழு கூறுகள்-
முதல் கூறு மூன்று அறைகள்
இரண்டாம் கூறு ஐந்து அறைகள்
மூன்றாம் கூறு ஏழு அறைகள்
நான்காம் கூறு ஒன்பது அறைகள்
ஐந்தாம் கூறு பதினோரு அறையும்
ஆறாம் கூறு பதின்மூன்று அறையும்
ஏழாம் கூறும் பதிமூன்று அறையும் –
இப்படி
மேல் பாகத்தில்
தலையில் இருந்தும்
கீழ் பாகத்தில் அடியில் இருந்தும் இந்த க்ரமம் கொள்ளப் பட்டு இருக்கும் –

ஒரு பேருந்தி–இருமலர்த்தவிசில் –ஒரு முறை அயனை ஈன்றனை –

ஒருமுறை -இருசுடர் -மும்மதிள் இலங்கை -இருகால் வளைய -ஒரு சிலை –

ஒன்றிய -ஈர் எயிற்று அழல் வாய் வாளியினட்டனை -மூவடி -நால் நிலம் வேண்டி -முப்புரி நூலோடு மானுரி இலங்கு -இரு பிறப்பு -ஒரு மாணாகி-

ஒரு முறை –ஈரடி –மூவுலகு அளந்தனை -நால்திசை நடுங்க -அஞ்சிறைப் பறவை ஏறி–நால் வாய் –மும்மதத்து –இரு செவி -ஒரு தனி வேழத்து அரந்தையை –

ஒரு நாள்–இரு நீர் மடுவுள் தீர்த்தனை –முத்தீ –நால்மறை –ஐவகை வேள்வி –அறு தொழில் அந்தணர் வணங்க -ஐம் புலனவை அகத்தினுள் செறுத்து -நான்குடன் அடக்கி –முக்குணத்து –இரந்தவை அகற்றி -ஒன்றினில் –

ஒன்றி நின்று ஆங்கு –இரு பிறப்பு அறுப்போர் அறியும் –முக்கண் -நால் தோள் –ஐவாய் அரவோடு –ஆறு பொதி சடையோன் அறிவ –ஏழு உலகு எயிற்றினில் கொண்டனை கூறிய -அறு சுவைப் பயனுமாயினை சுடர் விடும் -ஐம்படை அங்கையுள் அமர்ந்தனை -நால் தோள் -முந்நீர் வண்ணன் -ஈர் அடி -ஒன்றிய மனத்தால் –

ஒரு மதி முகத்து மங்கையர் –இருவரம் மலரான அங்கையில் -முப்பொதும் வருட அறி துயில் -நால் வகை வருணமும் ஆயினை –ஐம் பெரும் பூதமும் நீயே –அறுபத முரலும் கூந்தல் காரணம் –எழிலிடை அடங்கச் செற்றனை -அறுவகைச் சமயமும் அறிவரு நிலையனை -ஐம்பால் ஓதியை ஆகத்திருத்தினை –நான்கு அவையாய் மூர்த்தி — மூன்றாய் -இரு வகைப் பயனாய் –ஒன்றாய் விரிந்து நின்றனை –

ஒரு மதி முகத்து மங்கையர் –இருவரம் மலரான அங்கையில் -முப்பொதும் வருட அறி துயில் -நால் வகை வருணமும் ஆயினை –ஐம் பெரும் பூதமும் நீயே –அறுபத முரலும் கூந்தல் காரணம் –எழிலிடை அடங்கச் செற்றனை -அறுவகைச் சமயமும் அறிவரு நிலையனை -ஐம்பால் ஓதியை ஆகத்திருத்தினை –நான்கு அவையாய் மூர்த்தி — மூன்றாய் -இரு வகைப் பயனாய் –ஒன்றாய் விரிந்து நின்றனை –

ஒன்றி நின்று ஆங்கு –இரு பிறப்பு அறுப்போர் அறியும் –முக்கண் -நால் தோள் –ஐவாய் அரவோடு –ஆறு பொதி சடையோன் அறிவ –ஏழு உலகு எயிற்றினில் கொண்டனை கூறிய -அறு சுவைப் பயனுமாயினை சுடர் விடும் -ஐம்படை அங்கையுள் அமர்ந்தனை -நால் தோள் -முந்நீர் வண்ணன் -ஈர் அடி -ஒன்றிய மனத்தால் –

ஒரு நாள்–இரு நீர் மடுவுள் தீர்த்தனை –முத்தீ –நால்மறை –ஐவகை வேள்வி –அறு தொழில் அந்தணர் வணங்க -ஐம் புலனவை அகத்தினுள் செறுத்து -நான்குடன் அடக்கி –முக்குணத்து –இரந்தவை அகற்றி -ஒன்றினில் –

ஒரு முறை –ஈரடி –மூவுலகு அளந்தனை -நால்திசை நடுங்க -அஞ்சிறைப் பறவை ஏறி–நால் வாய் –மும்மதத்து –இரு செவி -ஒரு தனி வேழத்து அரந்தையை –

ஒன்றிய -ஈர் எயிற்று அழல் வாய் வாளியினட்டனை -மூவடி -நால் நிலம் வேண்டி -முப்புரி நூலோடு மானுரி இலங்கு -இரு பிறப்பு -ஒரு மாணாகி-

ஒருமுறை -இருசுடர் -மும்மதிள் இலங்கை -இருகால் வளைய -ஒரு சிலை –

ஒரு பேருந்தி–இருமலர்த்தவிசில் –ஒரு முறை அயனை ஈன்றனை –

அர்த்த சக்தியால் யாயினும்
சப்த சக்தியால் யாயினும்
நினைப்பூட்டும் சொற்கள் –
இரு மலர் -பெருமைக்கு -சப்த சக்தியால்
இங்கனமே
ஒன்றிய
அஞ்சிறை
நால்வாய்
இருநீர்
ஒன்றி
ஆறு பொதி
துக்கம் உள்ளடங்காமல் வால்மீகி பகவான்
மா நிஷாத பிரதிஷ்டாம் -நான்முகன் பிரசாதத்தால் அருளியது போலே
சாஷாத் எம்பெருமான் பிரசாதத்தால் அருளிய பிரபந்தம் –

திருக் குருகை பெருமாள் கவிராயர் -மாறன் அலங்காரம் என்கிற நூலில் இது போலே
ஒரு நனித் திகிரியின் இரு விசும்பு ஒழுக்கத் தொரு ஞான்று ஒரு பகல் ஓடியா உழப்பில் -என்று தொடங்கி
ஞான பூர்ண சுகோதய நா வீற மான பூடண குருகாபுரி வரோதய —கைம்மாறு அவனீ கைக் கொண்டதுவே –
என்று தலைக் காட்டி அருளுகிறார்

திரு ஞான சம்பந்தர் முதல் திருமுறையில்
ஒருருவாயினை மானான்காரத்தீ ரியல்பாயொரு விண் முதல் பூதலம் -என்று தொடங்கி
நின்னை நினைய வல்லவர் இல்லை நீணிலத்தே -என்று முடித்தார் –

நக்கீரரும் -பதினோராம் திரு முறையில்
ஒருடம்புயீருவாயினை -என்று தொடங்கி
பாதம் சென்னியில் பாவுவன் பணிந்தே -என்றும் முடித்தார்

இந்த பிரபந்தம் 46 அடிகளாலான ஆசிரியப்பா
எல்லா அடிகளிலும் நால் சீராய் நிலைமண்டில ஆசிரியப்பா –

தனியனில் ஆழ்வாரையும்
அவரது திவ்ய ஆயுதமான வேலையும் வாழ்த்தும்
தூயோன் -பல வகை களவுகள் செய்தாலும்
அவை பகவத் பாகவத சமாராத னத்தில் விநியோகப் பட்டமையால் வந்த தூய்மை –

ஒரு பேருந்தி–இருமலர்த்தவிசில் –ஒரு முறை அயனை ஈன்றனை –
இரு-பெருமை
தவிசு -ஆசனம்
உய்ய உலகு படைக்க உந்தியில் தோற்றினாய் நான்முகனை -பெரியாழ்வார்
உத்பத்திக்கு ஹேதுவான நீயே
ரஷணமும் பண்ண வேண்டாவோ -என்கைக்காக
இதை முதலில் அருளிச் செய்கிறார் –

ஒருமுறை -இருசுடர் மீதினில் இலங்கா -மும்மதிள் இலங்கை -இருகால் வளைய -ஒரு சிலை -ஒன்றிய -ஈர் எயிற்று அழல் வாய் வாளியினட்டனை –
படைத்த உலக்குக்கு தீங்கு நேரும் காலத்தில் ரஷிக்கிற படியைச் சொல்லுகிறார் –
இருசுடர் மீதினில் இலங்கா-
சந்திர சூர்யர்கள் அச்சத்தினால் மேலே சஞ்சரிக்க ஒண்ணாததும்-பகலவன் மீதியங்காத இலங்கை -பெரிய திரு மொழி -7-8-7-
மும் மதிள்
நீர் கோட்டை
மலைக் கோட்டை
வனக் கோட்டை –
இருகால் வளைய -ஒரு சிலை-
இரண்டு நுனியும் வளைந்த ஒப்பற்ற கோதண்டம் –
ஒன்றிய -ஈர் எயிற்று அழல் வாய் வாளியினட்டனை –
பொருந்தியதும்-இரண்டு பற்களை கொண்டும் நெருப்பைக் கக்கும் வாயை யுடையதுமான அம்பினால் நீறாக்கினாய் –
ஈர்கின்ற எயிற்றை உடையது -என்றுமாம் -ஈர்த்தல் -கொல்லுதல்  -அடுத்தல் -தஹித்தல் —

மூவடி -நால் நிலம் வேண்டி -முப்புரி நூலோடு மானுரி இலங்கு -இரு பிறப்பு -ஒரு மாணாகி-
நானிலம் -பூமியிலே -முல்லை குறிஞ்சி மருதம் நெய்தல்
காடும் காடு சார்ந்த இட முல்லை
மலையும் மலை சார்ந்த இடம் -குறிஞ்சி
நாடும் நாடு சார்ந்த இடம் மருதம்
கடலும் கடல் சார்ந்த இடமும் -நெய்தல்
நீரும் நிழலும் இல்லாத கொடு நிலம் பாலை -ஒதுக்கப் பட்டது இங்கே

அம்பாலே கார்யம் கொண்டு அருளின அநந்தரம்
அழகாலே கார்யம் கொண்ட படியை அருளிச் செய்கிறார் இதில்
மானுரி -கிருஷணாஜினம்
மான் கொண்ட தோல் மார்பின் மாணியாய் -பெரிய திருமொழி –
இரு பிறப்பு -த்விஜ-த்விஜன்மா –
ஜன்மனா ஜாயதே சூத்திர கர்மணா ஜாயதே த்விஜ –
யோனியில் பிறப்பது ஓன்று வேதம் ஓதுதல் ஓதுவித்தல் போன்ற கருமங்களால் பிறப்பது இரண்டாவது

ஒரு முறை –ஈரடி –மூவுலகு அளந்தனை –
நில உலகு பாதாள உலகும் ஓரடியாலும்
மேல் உலகு ஓர் அடியாலும் அளந்தனை-

——————————————————————–

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்