Archive for the ‘திருவாசிரியம்’ Category

அருளி செயல் அரங்கம் -திரு வாசிரியம்-சாரம் ..

December 10, 2011
ஸ்ரீ யஜுர் வேத சாம்யம் ..-
நம் பொருட்டு துயில் கொண்டு -ஐந்து முதலைகள் இருந்துகாக்க -பெரிய பெருமாள்
நாவினில் நின்று மலரும் ஞான கலைகளுக்கும் நாதன் அவன்
கிருஷ்ண த்ருஷ்ண தத்வம்-
நாராய அணுவாக சாரம்
யஜுர் வேதம் 7 காண்டங்கள் என்பதால் 7 பாசுரங்கள்
பித்து பிடித்தாலும் ஒத்து சொல்வது போல் விதி-
3 காண்டம் தொடங்கி சொல்ல ஆரம்பிப்பார்கள்
முடி சோதி மூன்றாம் சொல்லி ஆரம்பிப்பது  போல்
அருளாள பெருமாள் எம்பெருமானார் தனியன்
காசினியோர் தாம் வாழ -வந்து உதித்தார்
உலகத்தோர்- காசதே -கண்ணாலே கண்டு அனுபவிக்கும் பூ உலகம்
கண்டதே காட்சி கொண்டதே உலகம் என்று இருப்பவர் உஜ்ஜீவிக்க அருளி –
த்ருஷ்டத்திலே அத்ருஷ்டத்தை நோக்க வேண்டுமே ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள்
ஆஸ்ரியப்பா -அரு மறை நூல் விரித்தானை-
முதல் இரண்டு காண்டம் கவலை என்பதால் மூன்றாவது ஆரம்பிப்பார்களாம்
பராங்குசனை-தேசிகனை–மாசடையா மனத்து வைத்து வாழ்த்த வேண்டும் –
மடி பிடித்து கேட்டார் திரு விருத்தத்தில்- சம்சார சம்பந்தம் நீங்க
இங்கு வெறுப்பும் அங்கு விருப்பும் நடக்கும் தசையில் –
அம்பு படுக்கையில் பீஷ்மரை வைத்து தர்மம் -ஆயிரம் திரு நாமம் தெரிவிக்க
ஆழ்வாரையும் சம்சாரத்தில் வைக்க –
பகவத் அனுபவம்-சதா பச்யந்தி சூரைய -இங்கேயே காட்டி கொடுக்க –
ஸ்வரூப ரூப குண விபூதி காட்டி கொடுக்க
அனுபவித்து  நிற்கை
இங்கு மாறாடி-முதலில் ரூபத்தில் இழிந்தார் -க்ரமம் மாறி
செக்கர் மா முகில் -தொடங்கி –
கிண்ணகத்தில் இழிவாரை போல் -படகு கொண்டு -உபமானம் பற்றி –
உபமானத்தில் இழிந்து
மரகத குன்ற-உபமானம் கை கொண்டு –
அப் பாஞ்சசன்யம்-அலை எறியும் படியான அழகு முகம் திருப்பி அருளுவது போல் ..
அதையும் சிஷிப்பிது கொண்டு –
திரு மண தூண்கள்-ஆபஸ்தம்பம்–கெட்டியாக பிடித்து -கண்களில்  இருந்து வரும் அழகு அலை யில் இருந்து தப்பிக்க
மரகத மலை சாய்ந்து –அழகு சேர்கிறார்
பீதாம்பரம் மேகம்
சுடர் -சூரியன் பரிதி சூடி
குளிர்த்த சந்தரன் தரித்து கொண்டு –
பல சுடர் புனைந்த பவள செவ்வாய்-
பீதக வாடை-செக்கர் மா -முகில் உடுத்து -குளிர்ந்த ஸ்வாபம்
பூண் கழுத்துக்கு ஆபரணம்-பரிதி சூடி
முடி சோதியாய் பாசுரம் போல்
கண் வளர்வது போல்-பெயருக்கு உபமானம் சொல்லி
மேதகு-பொருந்திய திவ்ய ஆபரணங்கள் சாத்தி கொண்டு
 ஆதி -சொல்லி -கத்யத்தில் –அபரிமித திவ்ய பூஷண -எண்ணிக்கை இல்லையே
ரத்ன அங்கி-பாண்டியன் கொண்டை-முது கொண்டை -அழகை மறைக்க தான் இவை –
விஸ்ராந்தரதிவ்ய ஆயுதம்-திரு மஞ்சன கோலம் அழகு ஒக்காதே
மீதிட்டு-திரு மேனி அழகு மீதூர்ந்து வென்றது
காது பர்யந்தம் -நீண்ட அப் பெரிய வாய கண்கள்
உடல் முழுவதும் ஆக்கிரமிக்க பாடு பட்டதாம்
செவி உடன் சண்டை –
பச்சை மேனி மிக பதைப்ப -அச்சுவை பெறினும் வேண்டேன்
சோதி வாயவும் கண்ணவும் சிவப்ப —அங்கு ஓன்று தான் சிவப்ப
ஆங்கு ஆராவரம் அது கேட்டு-நச்சு வினை-
கவர் தலை- தாய் மடியில் வைத்து ரஷிபது போல்
சிந்தாமணி-உத்பாந்தம்-பிரகாசம்–உத்வாந்தம்-உமிழ பட்டு -பிரகாசிக்க இல்லை
ஸ்திரீ ஸ்தனம் வைத்து கொண்டாடும் அவன்
அனந்தாழ்வான்-பட்டர்-திரு கோஷ்டியூர் ஏற -மடியில் வைத்து கொண்டாடினாரே
பெரிய பிராட்டியார் மகன் பட்டர் ..
அறி துயில்-அறிவே துயிலாக கொள்வான் பகவான் –
ஜகத் ரஷணமே சிந்தை கொண்டு-அதுவே நோக்கு
சிவன் அனைத்தொரும் தொழ கிடந்த -கர்வமோ மாற்றமோ இல்லை-அவனுக்கு –
தாமரை உந்தி தனி பெறும் நாயகன் -வேதம் பார்க்க வேண்டாம் -கொப்பூழ் பார்த்தாலே போதும்
சித்தாந்தம் அறிய -ஒத்தார் மிக்கார் இலையாய
பூர்த்தியாக அளந்த திரு அடிக்கு பல்லாண்டு பாடுகிறார்

அழகு/மேன்மை/சௌலப்யம் மூன்றையும் முதல் பாசுரத்தில் அனுபவிக்கிறார் ..

திருஅடி தாமரை சூட ஆசை-பக்தி-ஞானம் கனிந்த பக்தி
ஆர் உயிர் உருகி உக்க -நீர்பண்டமாக –
அன்பு-வளர –பரம பக்தி-ஈன் தேறல்-உயர்ந்தபுருஷார்தம் இது தானே ..
மோஷமே த்யாஜ்யம்
அவனை அனுபவிக்கும் பக்தியே வேண்டும் .
ஐஸ்வர்யம் கைவல்யம் மட்டும்த்யாஜ்யம் இல்லை
இந்த உடலோடு பக்தி செய்வதே வேண்டும்
தெள்ளியூர் குறிப்பு இதையே உகந்து இருப்பார்கள்
மூன்றாவது பாசுரம்
தனிமா தெய்வத்து அடியவர்க்கு-ததீயர் பாகவத பக்தி வேண்டும் –
கடைந்த நோய்ப்பம்-இந்த பாக்கியம் –பத்து பேரை பார்த்து சிரிப்பவர்
உண்ட போது ஒரு வார்த்தை உண்ணாத போது ஒரு வார்த்தை
அடியார்க்கு என்னை ஆள படுத்திய விமலன் –
அமலன்-தாழ்ந்து -இருப்பவர் கலந்து விகாசித்து
விமலன்-அடியார்க்கு ஆள படுத்திய குணம் –
மீள்வதற்கு வாய்ப்பு இல்லையே -தலை சிறந்த பேறு
பயிலும் சுடர் ஒளி நெடுமாற்கு அடிமை
நான்காவது
எப்பொழுதும் இதற்க்கு பல்லாண்டு பாடுவதே
யாம் தொழ இசையுங்கோள் -ஊழி தொரு கல்பத்தையே பெருக்குகிறார்
பெரி ஆழ்வார் ஆண்டைபெருக்கி
ஐந்தாவது
வாமன அவதாரம்-திரு விக்ரமன்
அழிய மாறியும் கார்யம் செய்தான்
ஓன்று விண் செலீ- நாடு வியந்து உவப்ப- மேல்நோக்கி வர
சௌலப்யம் அங்கு வந்து -அருவி மேலே கொட்ட -கீழ் இருந்து வந்து –
நெடியோற்க்கு அல்லது உலகு உண்டோ-
நடுவில் தானும் இருப்பதாக
அடுத்து –
உலகோர் -இயல்பு-கண்டு வருந்தி-சேவடியோயே-ஆனை பார்த்து ஆனை கொண்டாடிமுதலில்
போக்கு வீடாக வார்த்தை
ஒ ஒ உலகினது இயல்பே தான் கதறுகிறார்
ஈன்றோள் இருக்க மணை நீர் ஆட்டி –

தாயினும் ஆயன செய்யும் அவன்-உபாகாரன் –

சர்வேஸ்வரன் இருக்க மற்ற தேவதைகள் தொழுவதா –
படைத்து -ரஷித்து அனைத்தையும் பண்ணி- உண்டு உமிழ்ந்து -மகா பிரளயம்-அனைவரும் ஓடி புக –
ரஷ்ய பதார்த்தம் பற்றி-இருப்பதோ ஒ ஒ
இன்ப துன்பங்கள் சேர்ந்து மற்றவர்கள்-மார்கண்டேயனும் கரியே
அடுத்து
இனிமையாக முடிக்க –
தாம் இருக்கும் நிலை கண்டு மகிழ்ந்து இருக்கும் பேற்றை கண்டு
எம் பெறும் மா மாயனை அல்லது வேறு எங்கும் போகாமல்
ஆல் இலை –
யயாதி சரித்ரம்-இந்த்ரன் தள்ளி விட்ட கதை-தர்மவான் யார் -பொய் பேச கூடாதே .
தன் இடம் வந்தாலே பயந்து இவனோ பொன் உலகம் ஆளீரோ புவனி எல்லாம் ஆளீரோ
தன்னை எனக்கே தந்த கற்பகம் அவன் தானே –மறந்தும் புறம் தொழா மாந்தர்-
———————————————————————-
கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .
Advertisements

திருவாசிரியம்-3- திவ்யார்த்த தீபிகை /-ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் ..

September 28, 2011

 

தான் நினைத்த படி நடத்த வல்லவனே —வணங்கு தோன்று புகழ் உடையவன்–இவன் ஆணை பொய் ஆகாதபடி-தெய்வம் மூவர்-பிரம்மா ருத்ரன் இந்த்ரன்
-இனி தேவர்க்கு உதவி பாற் கடல் கடைந்த விருத்தாந்தம் அருளுகிறார்

தலை பக்கம் பிடிக்க தேவர் இடம் சொல்லி கொடுக்க அசுரர் அதை கேட்டு பெற்றார்கள்-ஆயாச பட வைத்தான்-

மோகினி அவதாரம் கொடுத்து-பலம் குறைந்த தேவர்களுக்கு முதலில் கொடுக்க -அழகில் மயங்கி-இருக்க -ராகு கேது-தலை அறுபட்டு-கிரகணம்
தன் கார்யம்-அமுதில் வரும் பெண் அமுதம் கொண்டு உகந்த –பெம்மான்–
நீள் நாகம் சுற்றி நெடு வரை நட்டு ஆழ கடலை கடைந்து அமுதம் கொண்டு உகந்த பெம்மான்-கொடுத்து உகந்தான் இல்லை–
ஆயிரம் தோளால் அலை கடல்/மந்தரம் வாசுகி அந்தர் ஆத்மா /கூர்ம/ கை கொண்டு மேல் அழுத்தி –
இவனே கடை ந்தான்/அகலம்-திரு மார்பு-சுடர் விளங்கு-கடையும் காலத்தில் திரு மார்பு ஆபரணம் அசைய அதற்க்கு பாடுகிறார்-
———————————————

குறிப்பில் கொண்டு நெறிப் பட உலகம்
மூன்று உடன் வணங்கு தோன்று புகழ் ஆணை
மெய் பெற நடாய தெய்வம் மூவரில்
முதல்வனாகி சுடர் விளங்க கலத்து
வரை புரை திரை பொர பெரு வரை வெருவர
உரு முர வொலி மலி நளிர் கடல் பட வர
வர கடல் தடவரை சுழற்றிய தனி மா
தெய்வத்து அடியவர்க்கு இனிதாமாள் ஆகவே
இசையும் கொல் ஊழி தோறு ஊழி ஓவாதே –3–

———————————————————————
வரை புரைதிரை -கடல் அலைகள்-மலை போல் உயர்ந்து-
பொரு-ஒன்றுக்கு ஓன்று சண்டை போட
வெருவுதல்-நடுங்குதல் கடலுக்குள் உள் இருக்கும் மலை
உருமு உரல்-இடி போல் ஓசை  –ஒலி மலி
நளிர் கடல்-குளிர்ந்து இருக்கும் கடல்
படவர அரசு-வாசுகி-அவன் ஸ்பர்சத்தால் பெருத்து –படத்தை விகசித்து இருக்கும் அரசன் வாசுகி-
 தட வரை-பெரிய இடத்தை கொண்ட மந்தர மலை சுழற்றிய
தனி-அத்வதீயம் மா -மேம் பட்டவன் இல்லை
————————————————————————–
அடியவர்க்கு இனி நாம் அடியவர் ஆக இசைய வேண்டும்–துர் லபம் கொல் –
எப் பொழுதும் கல்ப காலம் -வடி அழகை முதலில் அனுபவித்து-
பக்தியே அவனை பெற்று அனுபவிப்பதை விட ஏற்றம் என்றார் அடுத்து –

-இப் பாட்டில் பக்தி பண்ணும் விஷய எல்லை –யார் வரைக்கும்-  அவனில் தொடக்கி ததீய சேஷத்வம் வரை செல்வதை-அடியார் அடியார்–அடியோங்களே –சப்த பர்வ ஏழு தடவை அருளினாரே–மதுர கவி  ஆழ்வார் நிலைமை பெற பெறுவோம்

சேஷத்வ காஷ்ட்டை –திரி தந்தாகிலும் தேவ பிரான் உடை கரிய திருமேனி காண்பான்
-தேவு மற்று அறியேன்–நழுவினாலும் கண்ணன் மடியில் விழுவார்-சூஷ்மம்—முதல்வன்-அடை மொழி-
நெறி பட குறிப்பில் கொண்டு-பகுச்யாம் என்று சங்கல்பித்து  உலகம் எல்லாம் அரும்பும் படி-
-ஸ்வ வ்யதிரிக்த  -தன்னை தவிர -நல்வழியில் நடக்கும் படி– நல் வழியில் சிருஷ்டித்து நல் வழியில் நடாத்த –
சிலர் நெறி பட நடந்து பலர் நெறி பட நடக்காமல்–சிலர் அன்றிக்கே இருக்கை அன்றிக்கே -எல்லாம் குறிப்பு படியே–
லோக வஸ்து லீலா கைவல்யம்-மூன்று லோகம் உள்ளவரும் தன்னை ஆஸ்ரியிக்கும் படி–
சிலர் ஆஸ்ரயிக்கும் படியாகவும் இருக்கிறார்களே வேறுபாடு –தன் அளவில் வந்தால் அனைவரும் ஒக்க ஆஸ்ரயிகிரார்கள்–
வரம் கேட்க வரம் கேட்டான் ருத்ரன்–ருக்மிணி உடன் கைலாச யாத்ரை போய் வரம் கேட்க –
கள்வா– எம்மையும் ..எழ உலகையும் -நின் உள்ளே தோற்றிய இறைவா –
-விஸ்வரூபம் காட்டும் பொழுது காட்டினாயே-வெள்ளேறன் நான் முகன் புள் ஊர்தி கழல் பணிந்து ஏத்துவர் –
-எடுத்து ஏத்தி ஈர் இரண்டு -எட்டு கண்கள் உடன் ஸ்தோத்ரம் –சேர்ந்து வந்து வணங்குகிறார்கள்–
காந்தச்ய -தத் தாச தாசி கணானாம் பிரம்மா ஈசன் –மனைவி மார்கள் உடனும் தாச தாசிகள் உடன் வணங்குவார்கள்–
செய்தி கிடந்த இடம் மூலையில் இருக்காமல் சுருதி பிரசித்தம் ச பிரம்மா ச சிவா சேந்திர .பரம ஸ்ராட் –
-அனைவரும் அவன் சரீரம்-தொன்று புகழ்
-ஊற்றம் உடையாய் வேதத்தால் சொல்ல படுபவன் பெரியாய் சொல்லி முடிக்க முடியாது – உலகினில் தோற்றமாய் நின்ற சுடர்

அதை லோகம் கண் காணும் படி வந்து தோன்றியவன் பண்ணலார் பரவும் பரனே பவித்ரனே

மெய் பட -பத்தும் பத்தாக -விளக்கி -நன்றாக நடாயா-பிரித்வி அப்பு –சிருஷ்டித்து ரட்ஷித்து –
அவதரித்து அசுரர் ஒழித்து -பத்தும் பத்தாக-

தெய்வம் மூவரில் முதல்வன் அடுத்த அர்த்தம்-

தெய்வம் மூவருக்கு விசேஷணம்–அவர்கள் குறிப்பால் சிருஷ்டித்து காத்து அழித்து
உலகம் மூன்றும் வணங்கி இப்படி மூவர்–அவர்களில் முதல்வனாகி –அவர்கள் பக்கல் ஈஸ்வர சங்கை வரும் படி நடாத்தி-
தன்னோடு சமமாய் பேசும் படி–அனுமதித்து-புடம் போட்ட தங்கம்-குந்துமணி தங்கம் என்னுமா போலே–பேச நின்ற -இலங்கதிதிட்ட பாசுரம் போல்–
கொடுத்து வைக்கிறான் தரம்–
முதல்வன்-தன்னை ஒழிந்த இருவர் அளவில் சரீரம் ஆத்மா இரண்டுக்கும் நியாமகனாய்–தன் அளவில் தானே ஆக அசாதாரண விக்ரகமாய் நின்று -விஷ்ணு சரீரம் எடுத்து கொண்டு--ஜகதாதிஜன் விஷ்ணுஇருவர் அவர் முதலும் தானாம் -இணைவனாம் –முதலாம் திரு உருவம் மூன்று என்பர் —உந்தி தாமரை-நான் முகனை நாராயணன் படைத்தான்–நாராயணா பிரம்மா ஜாயதே —
அன்றிக்கே-பிரம்மா ருத்ரன் இந்த்ரன்-கூட்டி மூவர் –-ச பிரம்மா ச சிவா சேந்திர ..பரம ஸ்ராட் —ஹனுமான் ராவணனுக்கு உபதேசம்-ராமன் கொல்ல வந்தால் யார் வந்தாலும்  முடியாது –பிரம்மா ஸ்வயம்பூ ச்லோஹம் –வேதமே ஸ்ரீ ராமாயணம் சுடர் விளங்கு அகலத்து –

ஆபரணம் விகசிக்கும் திரு மார்பு உடையவனாய் —பாற் கடல் கடையும் பொழுது இவை அசைய

-அன்றிக்கே -வரை மலை -பொரும் படி –
-அலை உசரும் அளவை குறிக்க சுடர் சந்தரன் சூர்யன் விளங்கும் ஆகாசம் வரை உயர்ந்த வரை அலை அங்கு வரை உயர —
ஆகாசம் இடை வெளி இல்லாத படி உயர்ந்து நிரம்பிற்றாம்
அடியார்களுக்கு செய்யும் செயல் கொண்டு இவனே ஆஸ்ரயினியன்
அலை அலை பொருகிற பொழுது  -குல பர்வதம்  நடுங்கும் படி இடிபோன்ற ஒலி உடன் -பொருவது போல்
நளிர் கடல்-குளிர்ந்த -அவன் கடாஷம் இருந்ததால் பொருதாலும் குளிர்ந்து இருக்கும்–ஆறு மலைக்கு எதிர்ந்து ஓடும் ஒலி —
அரவு  வூரு   சுலாய் மலை தேய்க்கும் ஒலி —கடல் மாறி சுழன்று அழைக்கின்ற ஒலி —அப்பன் சாறு பட அமுதம் கொண்ட நான்றே —
தாமோதரா மெய் அறிவன் நானே-கீழை அகத்து தயிர் கடைய புக ஒல்லை நானும் கடைவன்-
-கள்ள விழியை விளித்து புக்கு– வண்டு அமர் பூம் குழல் தாழ்ந்து உலவ வாள் முகம் வியர்ப்ப  நுதல் செவ்வாய் துடிப்ப  –

-நானும் கடைவன் இங்கு அங்கு நானே கடைவன்-மெய் அறிவன் குலசேகரர் -புலவர் நெருக்கு உகந்த பெருமான் போல் —

வங்க கடல் கடைந்த மாதவனை கேசவனை ஆரா அமுதம் கொண்டு ஆரும் அமுதம் கடைய சொன்னாரே –
-குளிர்ந்த கடல்-பொறி எழ கடைந்தாலும்  சுடாமல்-கடாஷத்தால் குளிர்ந்து -நளிர் நடுங்க -அர்த்தம்–
பட அரவு-படத்தை விரிக்கும் பாம்பு அரசு--சர்ப்பம் வாசுகி ஆகவும் -ஒரு தலை பாம்பு சர்ப்பம்-/
நாகம் சேஷன் -பல தலை-சாதாரணமாக ஒரு தலை தான்

கண்ணன் ஸ்பர்சத்தால் வாசுகி படம் விரித்து கொண்டு–

நலிவு வராத படி –வாசுகி உடலை சுற்றி- தட வரை  -அடைத்து இருக்கும் மிக பெரிய மலை மந்தர்வ மலை-சுழற்றிய –
கீழ் மண் மேல் மண் ஆகும் படி சுழற்றி-தொட்டார்கள் எல்லாம் தாமே கடையும் படி எண்ணும் படி–
தேர் ஓட்டம் சங்கில் தொட்டார் எல்லாம் நான் இழுத்தேன் சொல்லும் படி போல்-தானே சுழன்ற -அநாசாயமாக
தனி அத்வதீய மான-மேம்பட்டவன் இல்லை ஒத்தார் மிக்கார் இலையாய மா மாயன்
அவன் அடியார் ஏற்றம் கொண்டாட இவனை கொண்டாடி–
அடியார்-ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்-பிரயோஜன பரர் -தங்கள் கார்யம்- முப்பத்து மூவர் அமரர்க்கு முன் சென்று–
ஒரு நாள் காண வாராய் மண்ணும் விண்ணும் களிக்கவே
–நாக்கு நனைக்க அமையும் ஒரு நாள் வீதி வழியே கருட வாகனம் வர சொல்லு-
அருளாத நீர் -அருளாழி புள் கடாவி--ஆழ்வாருக்கு சேவை இன்றி பிரயோஜனந்த பரர் கார்யம் செய்தான் –
-அடிமை சாசனம் எழுதி கொடுக்கிறார் இவன் கார்யம் பார்த்து ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்–
தன் உடம்பு நோவ -தாளும் தோளும் சமன் இலாத பல பரப்பி–நீர்மையில் தோற்று எழுதி கொடுத்து இருக்கும்-
இனி நாம்-இனிமேலாவாது நாம்-ஆத்மா அறிந்த உடனே அடிமை ஆக பிராப்தமாக இருக்க கர்மத்தால் நான் என்னது யானேன் தனதே என்று இருந்தேன் –
சேஷத்வம் அறிந்ததும் அவன் பிரசாதத்தால் கண்ட நாம் ததீய

-ஒப்பூண் உண்ணாமல் –ஆளாகவே இசையும் கொல்-சேஷமாய் அடிமைகளாய் -ஆளாகவே -ஏ வ  காரம்—

இசையும் கொல்—பெருமான் இசையானும்/நாம் இசையானும் இரண்டும் இல்லை-
அவன் முதல் நாள் முதல் ஆள் பார்த்து உழி தருவான் அவன் இசைய தான் பாட்டு பாடுகிறார் இவர்
எப்பொழுதோ அடியார் குழாம் களை உடன் கூடுவது என் கொலோ -பின் எதற்கு -பாகவத சேஷத்வம் துர் லபம் என்பதால் –
எது வரை–ஊழி தோறும் கல்பம் தோறும் ஆக வேண்டும்—அது தன்னிலும் –ஓவாதே-
முதல் நாள் மட்டும் இன்றி-முழுக்க -இடை விடாதே ஆக வேண்டும்–
பெருமானுக்கு அடியவர் ஆகாமல் வீணாக போன சிசு பாலன் போல் அன்றிக்கே
-அவாப்த சமஸ்த காமன்-பேற்றின் ஏற்றம்-ஸ்ரிய பதி அயர்வறும் அமரர்கள் அதிபதி
-சம்சார ரட்ஷனம்-தன்னை பேணாமல்-அவதரித்து -மனிசர்க்காய் படாதன பட்டு
-மெல்லணை/கல்லணை உன்னையும் உன் அருமையும் மெய்யாக கொள்ளாமல்-
தசரதன் புலம்பல்-அது பொறுக்க மாட்டாதே சிசுபாலனாதிகள் துஷ் பிரக்ருதிகள்-
-அவஜானந்தி மாம் மூட –யார் இடை பிள்ளை என்று புரியாமல்–
இப் பொழுது பாகவதர் பெருமை அறியாமல் நம் போல் அன்ன பான தரிக்கிறார்கள்நம் போல் வாசி -உயர்வு தோன்றாமல் –
-சஜாதிய புத்தியால்–சம்சாரிகள் அனர்த்தம் படும் படி–அவதரித்த அவனே நம் உடன் சமமாக இருந்தது போல்-
பகவத் பக்தியைப் பற்றி  .பேசினார் கீழில்
இதில் அவன் அடியார்கள் அளவும் சென்று
ததீய நிஷ்டையில்
தமக்கு உள்ள ஆசையை வெளியீட்டு அருளுகிறார் –குறிப்பில் கொண்டு -என்று தொடங்கி
தனி மா தெய்வம் -என்னும் அளவும்
எம்பெருமான் உடைய ஸ்வரூப ஸ்வ பாவங்களை அருளுகிறார் –
உலகம் மூன்று
நெறிபட குறிப்பில் கொண்டு உடன் வணங்கு தோன்று புகழ்
தன்னால் படைக்கப் பட்ட மூன்று உலகங்களும்
கீழ் வழி செல்லாமல்
நல வழி படிந்து
தன்னை லபிக்க
அதனால் எங்கும் பரந்த புகழை உடையவன் -என்கிறது -ஆணை மெய் பெற நடாய
ஆணை ஆஞ்ஞை சாஸ்திரம்
ஸ்ருதி ச்ம்ருதிர் மமைவாஞ்ஞா யஸ்தா முல்லங்கய வர்த்ததே
ஆஞஞாஸ் சேதி மமத்ரோஹீ மத்பக்தோபி ந வைஷ்ணவ -என்று
தானே அருளிச் செய்தபடி
கலைகளும் வேதமும் நீதி நூலும் கற்பமும் சொற்பொருள் தானும்
மற்றை நிலைகளும் வானவர்க்கும் பிறர்க்கும் நீர்மையினால் அருள் செய்து -என்றபடி
சாஸ்த்ரங்களை நன்று பிரசாரம் செய்து அருளி –
ஆணை மேற் பெற நடாய தெய்வம் மூவரில் -ப்ரஹ்ம இந்த்ரன் ருத்ரன் மூவர்க்கும் நியாமகன் -என்றபடி
தெய்வம் மூவரில் முதல்வனாகி -அரி அயன் அரன் -மூவரில் தான் முதல்வன்

சுடர் விளங்கு அகலத்து
தேஜஸ் மிக்கு திரு ஆபரணங்கள் பூண்ட திரு மார்பை யுடையனாய்
அமுதம் கடைகிற அக்காலத்தில் கடலானது
ஒவ்வொரு அலையும் மலை பெயர்ந்தால் போலே
வரை புரை திரை பொரு-மலை போன்ற பெருத்த அலைகள் மோதப் பெற்ற
இது கடலுக்கு விசேஷணம்
உருமுரலொலிமலி-என்பதும் கடலுக்கு விசேஷணம்
உரும் என்றது உருமும் இடிக்கு பெயர் -உரும் முரல் -இடி போலே கோஷிக்கின்ற
அது மலிந்து நிறைந்து -என்றபடி
த்வனி இடி இடித்தால் போலே-
குல பர்வந்தங்களும் நடுங்கும்படி பெரு வரை வெரு வர –

நளிர்கடல்
ஸ்வா பாவிக்க குளிர்ச்சியை சொன்னது அன்று
எம்பெருமான் உடைய கடாஷத்தால் குளிர்ந்து
அடியவர்க்கு ஆளாகவே
பிரயோஜனாந்த பரகளுக்காக உடம்பு வோவ
தங்கள் அமிர்தம் இப்படி
உப்புச் சாற்றை கடைந்து அருளுவதே
என்று ஈடு பட்டு இருக்குமடியவர்கள் -ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களுக்கு
ஆளப்பட்டு இருக்க

ஓவாது -ஒரு ஷணமும் விடாமல்
ஊழி தோறு ஊழி -சகல காலமும்
என்றபடி –

————————-

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ உ வே .வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ உ வே P.B.A. ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திரு அடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு அடிகளே சரணம் .

திருவாசிரியம்-7- திவ்யார்த்த தீபிகை/-ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் ..

September 19, 2011

 

நளிர் மதி சடையனும் நான் முக கடவுளும்
தளிர் ஒளி இமையவர் தலைவனும் முதலா
யாவகை வுலகமும் யாவரும் அகப்பட
நிலம் நீர் தீ கால் சுடர் இரு விசும்பும்
மலர் சுடர் பிறவும் சிறிதுடன் மயங்க
ஒரு பொருள் புறப் பாடின்றி முழுவதும்
அகப் படக் கரந்து ஓர் ஆல் இலை சேர்ந்த எம்
பெரு மா மாயனை அல்லது
ஒரு மா தெய்வம் மற்று உடையமோ யாமே ?–7
————————————————————-
ரிக் வேத சமம் திரு விருத்தம் /யஜுர் வேத திரு வாசிரியம் /திருவாய் மொழி -சாம வேதம் /பெரிய திரு அந்தாதி -அதர்வண வேதம்
அங்கம் -இரும் தமிழ் நூல்புலவன்  பனுவல் ஆறும் –உப அங்கம் மற்ற எண்மர் நல மாலைகளும்-
திரு மேனி மேன்மை எளிமை முதல் பாசுரம்
திரு அடி பக்தியே பிராப்தி இரண்டாம் பாசுரம்
ததீய சேஷத்வம் மூன்றாம் பாசுரம்
அடியார் யாத்ரை மங்களாசாசனம் நான்காம் பாசுரம்
திரு விக்ரமன் அடிக்கே மங்களா சாசனம் ஐந்தாம் பாசுரம்
உலோகர் இயற்கை நொந்து ஆறாம் பாசுரம்
தம்மை இப்படி விலஷணம் ஆக்கிய பேற்றை அருளுகிறார் இதில்-
———————————–
ஆல் இலை துயின்ற பெருமானை அருளுகிறார் –யாவகை உலகமும் யாவரும் இல்லா -ஸ்ருஷ்ட்டி –அங்கு–
-இங்கு  யாவகை உலகமும் யாவரும் அகப் பட -லயம்– அகப் பட –அத்வாரக சிருஷ்டி-சமஷ்டி சிருஷ்டி பண்ணியவை அகப்பட
வியஷ்டி ஸ்ருஷ்ட்டி—நிலம் நீர் தீ வாய் ஆகாசம் -சுடர் இரு விசும்பு முதலில் தோன்றி இறுதியில் அழிவதால்-
ஆகாசம்/வாயு அக்னி /தண்ணீர் /பிர்த்வி–லயம் பிர்த்வி தண்ணீரில் சேர அது அக்னியில் சேர அவை வாயுவில் அவை ஆகாசத்தில் லயிக்கும் —
/திட விசும்பு – எரி -அங்கும் திட விசேஷணம் –பிறவும் சிறிது உடன்-ஒரே சமயத்தில்-உள்ளே விழுங்க நினைத்த மாதரத்தில்-
சிறிது-வயற்றில் ஒரு பகுதியில்- மயங்க-லயிக்க
ஏக தேசத்தில் இருக்கும்–புறப் பாடு இன்றி நழுவி வராமல் –கரந்து-மறைந்து -சிறிது என்பதால் வயிறில் மாற்றம் இன்றி
-ஓர் ஆல் இலை-சேர்ந்த -தளிரில்-அத்வதீயம்-தான் தேர்ந்து எடுத்த -எம் பெரு மா மாயன்
வேறு ஒருவரை உடையோமோ-ஆனந்தம் உடன் உலோகர் போல் இல்லாமல்
பண்ணிய உபகாரம் சேதனர் அறிவு படைத்த கடமை அவனுக்கு மங்களாசாசனம்-
ஜடாயு-சந்திர காசம் வாளால் ராவணன் சிறகை அறுக்க -பெருமாளை கண்டதும்-
-சிறகில் அடங்கி இருக்க வந்தேன்-தசரதர் நடு தாயால் பிரிந்து -விதி வலியதே பெருமாள் கதற- –
ஆயுஷ்மான் -சொரூப விருத்தமா மங்களா சாசனம் –
-பெருமாளை கண்ட உடன் முதலில் -ஜனக ராஜன் -இயம் சீதா மம சுத சக தர்ம சாரீதவ–பத்ரந்தே
-மங்களம்-கையை கையால் பிடி சொல்வதன் முன் மனசில் திவ்ய தம்பதிக்கு —
–   தசரதன்–பரசு ராமனை-பாலான் அபயம் என்று பல ராமன் இடம்கேட்டு மயங்கி-விளித்து எழுந்து -மங்களா சாசனம்
  சீதை–நடந்த அழகை கண்ணால் பருகி-மங்களாம்-திக் பாலர் ரஷிகட்டும்-
பெருமாள் பிரபாவம் அறிந்தும் பல்லாண்டு பாடுவது சொரூபம்  இவர்களும்-
-நம போற்றி ஜிதந்தே –ஞானம் மட்டும் இன்றி பிரேமம்கொண்டு —கதே ஜலே  சேது பந்தம் செய்வது –
-நடந்து முடிந்த கதைக்கு-உறகல் உறகல் சொல்லுகை பய நிவர்த்த கங்களுக்கு பயப் படுவது –
-இதை விட்டு இதர தெய்வம் ஆஸ்ரயித்து சம்சாரம் வர்த்திக்க =இது என்ன படு கொலை ஒ ஒ உலகின் இயல்பே —
மூழ்கும் கப்பலில்- அல்லால் செய்வதை செய்கிறார்கள்–இவ் அனர்த்தத்தை தப்ப பெற்றோம்-
அர்த்தமான பகவானை பெற்றோம் என்று உகக்கிறார் –சுய லாபம் பேசி இனியர் ஆகிறார் –
நாட்டார் கண்டார் காலில் விழுந்து இருக்க -வித்யாரண்யர் தேசிகன்-வைராக்ய பஞ்சகம்-
பட்டானார் சேர்த்த சொத்து ஹஸ்தி கிரி மலையில் சேவை சாதித்து இருக்க -சந்தன பூஷணம் தனம் —
மறந்தும் புறம் தொழா மாந்தர்– மூ உலகும் திரி தருவோன் —இடர் கெடுத்த திரு வாளன்
-முதுநீர் தெளித்து கபாலம் வெடித்து போய் -படைக்க பட்டவர் தானே
-வைஷ்ணவானாம் அஹம் சம்பு-கீதையில் சொல்லி கொள்கிறான் –
-ரஜோ குணம் பிரம்மா தமோ குணம் ருத்ரன் தொழுவார் சத்வ குணம் விஷ்ணு–லிங்க புராணம் இறுதியில் ஸ்லோஹம்–
வைகுண்டேது பரே லோகே -ஸ்ரியா சாத்ர்தம் ஜகத் பதி ஆஸ்தே விஷ்ணு ரஜிந் யாத்மா பக்தர்  ஹி பாகவத சக -நித்யம் சொல்கிறோம்—
லிங்க மாகாத்ம்யம் சொல்லி  நாக்கு சுத்திபட இதை சொல்ல சொன்னார் ரிஷி–
நாராயணோ பிரம்மா ஜாயதே -நான் முகனை நாராயணன் படைத்தான் –
-ஆனை துரத்தினாலும் ஆனை கால் நுழையாதே —சௌரி பெருமாளும் ஒரே நாளில் சிவன் பிரம்மா திரு கோலம்-சாத்தி கொள்கிறான்
கூராளும் தனி உடம்பன்—-ஸ்வாமி எம்பெருமானார் நுழையாத சரித்ரம்—மதம் கொள்கை சித்தாந்தம்–
ஆதி சங்கரர் மாதவர் -வைஷ்ணவர் தான்-பிரம சூத்திரம் கீதை சகஸ்ர நாமம் பாஷ்யம் பண்ணி இருக்கிறார்கள்-
விஷ்ணு மாற்றவில்லை- கொள்கை தான் வேறு-பிரமம் ஒன்றே தான் அது விஷ்ணு -என்கிறார் சங்கரர்
-சைவத்திலே -நாயன்மார்கள்-விசிஷ்ட அத்வைதி வள்ளலார் அத்வைதிகள் ஜோதிஸ் ஒரே உருவம்-
-கொள்கையில் நம்பிக்கை மாறலாம் -குழப்ப கூடாது-
-ஊர்த்த புண்டரீகம் சந்தனம் ஆதி சங்கரர் ஈஸ்வர சீலன் நாராயணன் நியமன சாமர்த்தியம் இயற்கையாக பெற்ற பெருமை– என்கிறார்–
பிரமம் சுத்த பிரமம் கோவில் விக்ரகம் இல்லை அவருக்கு –
பூர்வர் பட்ட பாடு வைஷ்ணவர் களுக்கு அவர் பெருமை சொல்ல -குறுகிய மனப் பான்மை இல்லை-
-மனைவி கணவன் உறவு போல்–சகல பதார்த்தங்களையும் நோக்கும் பொழுது நம் உடன் ஒக்கு புகுந்த அவர் காலில்–

போகாத தெய்வம் ஒன்றும் இல்லையே –அகில ஜகத் காரணம்-கூப்பிட -வந்தது உங்கள் தெய்வமோ–பிள்ளை பெருமாள் ஐ யங்கார் —

அல்லாத பிர பந்தங்களை அந்தாதி ஆக்கி- –இது மண்டல அந்தாதி இல்லை –

இறுதி பாசுரம் முடிவு முதல் பாசுர ஆரம்பம் இல்லை-யாமே முடிந்து ஆரம்பிக்க வில்லை–அந்தாதி தான்-உகப்புக்கு இதற்க்கு மேற் பட இல்லாமையாலே மேலே போகாமல் முடித்தார்-

————————————————————————–
தன்னோடு சிறை இருந்தவர்களை ஆஸ்ரயித்து பலன் உண்டா அரையனை ஆஸ்ரயித்து தானே பலன் அரையன்-அரசன் —
சந்த்ரே சேகரர்-சாதக வேஷம் தோற்ற சந்த்ரனை தலையில் வைத்து கொண்டு–கொடுக்கும் பலன் தரும் அவன்க்ரீடம் தவிர்த்து –
துர் மானம் –ஈஸ்வரன் என்று -மற்றவரும்  பேசும் படி அகங்கரிக்க -அவன் தனக்கும் ஜனகன்
சிருஷ்டிக்கு தக்க நான்கு முகம் கொண்ட- நான்கு வேதம் கொண்டு-
இரண்டு அதிகாரிகள் –குசவனையும் -புற மடக்கி போல்- இருவரும்–
அடுத்து தளிர் ஒளி இமையவர்-போக பிரவணர் அனுபவம் அப்சரஸ் மெய் அனுபவித்து கொண்டு-
யாவகை உலகமும் யாவரும் அகப் பட -இவர்கள் அனைவருக்கும் -காரணம் ஆக இருக்கிற பூத பஞ்சகமும் –
-சுடர் இரு-உண்டாகும் பொழுது முன்னும் அழியும் போதும் இருதியில் அழிவதாலும் –
-மலர் சுடர் பிறவும் உடன் சிறிது-ஏக தேசத்தில் –பெரிய வயிறு எதற்கு—-ரஷிக்க  பேர் ஆதரம்–
 நீண்ட அப் பெரிய வாய கண்கள்-சில பேருக்கு  இட சொல்லி உண்பார் பலர் உண்டாகில் சோறு மட்டம் ஆகும் –
-பல வாகி உள்ளே போக பாரிப்பின் பெருமை-சிறிதாக -மயங்க -லயிக்க கலக்க
-உடன் மயங்க -உடல் மயங்க -என்ற பாடம்-திரு மேனி -ஆல் இலை தளிரில் -கலச –
-பிரி கதிர் படாத படி அனைத்தையும்–பக்தி உழவன்-
அஹம் அன்னம் அஹம் அன்னம் அஹம் அன்னம் அஹம் அன்னாத அஹம் அன்னாத அஹம் அன்னாத
உண்டிட்டாய் உண்டு ஒழியாத்–வயிற்றை  எக்கி காட்டி ஒன்றும் இல்லை என்று சொல்லும் படி-
சதா ஏக ரூப ரூபாயா –சிறியதாக ஏக தேசம் அனைத்தும் அடங்கி–
அப் பொழுதைக்கு அப் பொழுது ஆரா அமுதம் மாறா விடிலும் –
சேராதவற்றை சேர்க்கும் சக்தி போல்–கரார  விந்தென –வைஷ்ணவ போகய லிப்சயாக
திரு அடி இனிக்கும் போக்கியம் என்று பார்க்க தானே சாத்தி கொண்டான் முதலில் 
இப் பொழுது தானே வாயில் வைத்து கொண்டு பார்த்தான்-
களத்து மேட்டில் அளந்த படி கொண்டே அளக்க வேண்டுமே வீட்டில்-
-திரு அடி கொண்டு அளந்தானே முன்பு அதை கொண்டே
இப் பொழுதும்பேதை குழவி பிடித்து சுவைத்து உண்ணும் பாத கமலம் வந்து காணீரே –
-முகிழ் விரியாத ஆல் இலை சேர்ந்தான் –ஆல் இலை
-பாலன் தனது உருவாய் எழ உலகு உண்டு -மிக ஞான சிறு குழவி-பால் உண்ட குழவி
-எழ உலகும் உண்டான் –ஆல் இலையின் மேல் வளர்ந்தது மெய் என்பர்-
-எழுதி வைக்க பண்ணினாய்–ஆலின் மேல் ஓர் இளம் தளிரில் கண் வளர்ந்த ஈசன்-
தரிக்கைக்கு எசோதாதிகள் அன்றிக்கே இருக்க –யசோதை தேவகி கௌசல்யை மடியில் பார்த்து இருக்கிறேன்
-ஜலத்தில்–அடியார் அல்லல் தவிர்த்த அசைவோ–திரு புளிங்குடி -மடியாது துயில் -கொடியார் மாட கோளூர் அகத்தும்
-இறக்கி வைத்து துயிலாயோ –பய நிவர்திகங்களுக்கும் பயப் படுவார்கள் –
தோள் காட்ட அதற்கும் பல்லாண்டு ..–சுசி ஸ்மிர்த்த சிரித்து கொண்டே-துயில்கிறான்
அவ் ஆல் அன்று நீர் உளதோ -ஆகாசத்தில் உள்ளதோ-மண்ணிலே உள்ளதோ-
விண்ணதோ சோலை சூழ் குன்று எடுத்தாய்சொல்லு
 பருவம் நிரம்பும் முன் ஏழு வயசில் கோவர்த்தனம் தூக்கியவனே சொல்லு-
ஒரு படி பட்டு மலையை -இதுவும் ஓர் ஆச்சர்யம்–இதுவும் சொல்லு அதுவும் சொல்லு –
-மூன்றும் ஆச்சர்யம்-உண்டதும் தூக்கியதும் ஆல் இலை சேர்ந்ததும் –
-அகடிதகடன  சாமர்த்தியம் —
அவன் தானும் ஆழ்வார் வந்தால் பதில் கேட்டு கடவோம் என்று நினைத்து இருந்தானாம்-
பின்னையும் -அதுவா இதுவா -தொனி மாற்றி–ஆச்சர்யம்- பட்டு விட்டார்-
சர்வ ஆதர பூதன் நீ -ஓன்று வேறு ஒன்றுக்கு ஆதாரம் இல்லை உன்னை தவிர –
-ஆல் இலை நீரில் ஆகாசம் மண் விண் தாரகம் இல்லையே—நீ தானே தாரகம்-
-உன் உளது புரிந்து கொண்டேன்-மகோ உபகாரம் காட்டி கொடுத்த பின்
–புறம்பே ஒன்றுக்கு ஓன்று ஆதாரம் இல்லை–விச்மிதர் ஆனார் பட்டார் அருளி செய்தார் –

வியப்பாயா வியப்பு -இல்லா மெய் ஞான வேதியன்-ஆச்சர்ய யோகம் சொல்கிறது

பெருத்த மா மாயன்—சகல லோகத்துக்கும் இவனே–கால் காணி தெய்வம் இல்லை-
-எடுத்து கழிக்கைக்கு வேறு தெய்வம் இல்லை–நான் உன்னை ரஷிகிறேன் என்று பச்சை இட்டு
-தன சடை முடி  நானும் உன்னை போல் சாதக வேஷம் காட்டி-ஒரு தலைவனை பற்றியே இருக்கிறேன் –

அவனை விட்டார் மார்கண்டேயர் -பரா அஸ்ய சக்தி–சந்தி கூட்டி பராசக்தி வராது–விதண்டா வாதம்

அந்தர் ஆத்மா ஆக இருக்கிறான் என்று சொல்லும் வார்த்தை பிறர் இவர்களை ஆச்ரயிகிறார் —
கண்டும் தெளிய கில்லீர் –மார்க்கண்டேயரும் கரியே
பரிமித பலம் தான் இவர்கள் அருளுவார்கள் பரம புருஷார்த்த ஆசை கொண்டால் -மோஷ பிரதன் இவன் ஒருவனே
இவ் அருகு அல்பம் அஸ்திரம்–மோஷம் விரும்பி மத பக்தி அவய விசாரனி–
அநந்ய பக்தி -திரு அடி தன நாமம் மறந்தும் புறம் தொழா மாந்தர்
என்ன கடவரே -பர்தா பார்யா -சம்பந்தம்-பகவத் சேஷத்வத்திலும் அந்ய சேஷத்வம் கழிவதே பிரதானம் –
-பகவத் பிராவண்யம் கிரமத்திலே வரலாம் தேவதாந்திர சம்பந்தம் விட வேண்டும்.
.முதலில் லோகம் போல் இன்றி நாம் அவனை பல்லாண்டு பாட பெற்ற பேறு கொடுத்து அருளினானே என்று-ப்ரீதி உடன் தலை கட்டுகிறார்-
————————————————————————–
நளிர் மதிச் சடையன் –
சாதக வேஷம் பெற்ற ஜடையைத் தரித்துக் கொண்டு இருக்கச் செய்தேயும்
துர்மானத்தாலே
ஸூ கப்ரதன் என்று தோன்றும் படி  தாழை மடலைக் கீறி தலையிலே வைப்பாரைப் போலே
குளிர்ந்த சந்த்ரனை தலையிலே தரித்து இருந்த ருத்ரன் –முதலா யாவகை வுலகமும் யாவையும் அகப்பட –
எம்பெருமான் திரு வயிற்றின் உள்ளே சென்று சத்தை பெற்ற இவற்றை வாய் கொண்டு சொல்லுவதும்
பெரும் பாக்கியம் என்று
நில நீர் தீ கால் சுடர் இரு விசும்பும் மலர் சுடர் -என்று மீண்டும் விவரித்து அருளிச் செய்கிறார்சிறிதுடன் மயங்கி –
கீழ்ச் சொன்ன வஸ்துக்கள் சிறியவை
உடன் -ஏக காலத்திலேயே
மயங்க -உள்ளே அடங்கும்படி
அன்றிக்கே
சிறிய உடல் மயங்க
பேதை குழவி -உடலில் என்றுமாம் –
பாலன் தனதுருவாய் ஏழ் உலகுண்டு ஆலிலையின்
மேலன்று நீ வளர்ந்த மெய்யன்பர் –
முகிழ் விரியாத சிறு குழந்தை வடிவாகி
சிற்றாலம் தளிரிலே கண் வளர்ந்து அருளிய அத்புத சக்தி உடைய
ஸ்ரீ மன் நாராயணனே பரதெய்வம் –

நெற்றி மேல் கண்ணானும் நிறை மொழி வாய் நான்முகனும் நீண்ட நாள் வாய்
ஒற்றைக்கை வெண் பகட்டில் ஒருவனையும் உள்ளிட்ட அமரரோடும்
வெற்றிப் போர் கடலைரையன் விழுங்காமல் தான் விழுங்கி உய்யக் கொண்ட
கொற்றப் போர் ஆழியான் குணம் பரவாச் சிறு தொண்டர் கொடியவாறே -என்றும்
அன்று எல்லாரும் அறியாரோ எம்பெருமான் உண்டு உமிழ்ந்த எச்சில் தேவர்
அல்லாதார் தாம் உளரே -என்றும்
பெரிய மொழியில் திரு மங்கை ஆழ்வார் அருளிச் செய்தார் இ றே
மங்கை பாகன் சடையில் வைத்த கங்கை யார் பதத்து நீர் —
அங்கண் ஞாலம் உண்ட போது வெள்ளி வெற்பு அகன்றதோ
ஆதலால் அரங்கன் அன்றி வேறு தெய்வம் இல்லையே -பிள்ளை பெருமாள் ஐயங்கார் பாசுரம் அனுசந்தேயம்

இந்த திரு பிரபந்தம் எம்பெருமான் பரதவ ஸ்தாபனம் -நோக்கு
இதில் ஆழ்வார் தமது திருநாமம் இதிலும் பெரிய திருவந்தாதியிலும் அருளிச் செய்ய வில்லை-இது மண்டல அந்தாதி பிரபந்தம் இல்லை-
————————–
ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ உ வே .வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ உ வே P.B.A. ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திரு அடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு அடிகளே சரணம் .

திருவாசிரியம்-6- திவ்யார்த்த தீபிகை/-ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் ..

September 19, 2011
ஒ!  ஒ! உலகினது இயலவே ஈன்றோள் இருக்க
மணை நீர் ஆட்டி படைத்து இடந்து உண்டு உமிழ்ந்து
அளந்து தேர்ந்து உலகு அளிக்கும் முதல் பெரும்
கடவுள் நிற்ப புடை பல தானறி
தெய்வம் பேணுதல் தனாது
புல் அறிவாண்மை பொருந்தக் காட்டி
கொல்வன முதலா அல்லன முயலும்
இனைய செய்கை இன்பு துன்பு அளி
தொல் மா மாயப் பிறவி யுள் நீங்கா
பல் மா மாயத்து அழுந்து மா நளிர்ந்தே –6
————————————————————————–
இவற்றின் சத்தையை -நோக்கி சிருஷ்டித்து–உபாதானம் பண்ணி-இனி மேல் அவை பட்டது படட்டும் -என்று கை வாங்காமல்-
சிறியது பெரியதை நலியு பொழுது தாழ  விட்டு கொண்டு ரஷித்துஇதை அனுசந்தித்து பல்லாண்டு பாடுவதே -கர்த்தவ்யம்-சேதனனுக்கு-
லௌகிகரை பார்த்தார் –உண்டியே உடையே உகந்தொடும் இம் மண்டல தொடும் கூடுவது இல்லை-
தங்களையும் மறந்து ஈஸ்வரனையும் மறந்து கைங்கர்யம் இழந்து இழந்தோம் என்கிற இழவும் இன்றிக்கே –
-ஏதேனும் காரணத்தால்இவனை  வருந்தி கை விட்டு ஏதேனும் காரணத்தால் மற்ற தெய்வம் பிடித்து –
என் நினைந்து போக்குவர் இப் போது –தோஷம் இருந்தால் விடுவது சுலபம் குணவான் விடுவது கஷ்டம்-
நம்பியை -எம் பிரானை என் சொல்லி மறப்பேனோ–குண பூர்ணன்/ நங்கை குண பூர்ணம் –
-தென் குறுங்குடி  நின்ற -நமக்கு அருகில்–அச் செம்பொனே திகழும்-கோல நீல கொடி மூக்கும் என் நெஞ்சம் நிந்தன அழகன் விட முடியாது–
பெருமை உண்டோ-உம்பர் வானவர் ஆதி அம் சோதியை–நீதி வானவன்
-நம் மேல் கருணையால் அவன் இரங்கி வந்தான்-தவிக்க விட்டானே –
எம் பிரானை -உபகாரன்-மகோ உபகாரம் செய்தவன்–
அழுகிறாய் -பக்தி விளைவித்து சேர்ந்தால் வாழ்வு நினைக்க வைத்ததே உபகாரம்-
என் சொல்லி மறப்பனோ–மறுப்பும் ஞானம் நான் ஒன்றும் உணர்ந்திலேன் மறப்பன் என்று
செம் தாமரை கண்கள் உடன் –மறப்பற என் உள்ளே மன்னினான் தன்னை மறப்பனோ
–விடுவதற்கு காரணமே இல்லை வருந்தி கை விடுவது யாதேனும் பற்றி நீங்கும் விரதம் –நாம் இருப்பதை பார்த்து–இவனை ஒழிந்தவரை விரும்பி-ராகம் பரத் பரன் விராகம் மற்றவர்-
நான் என்னும் என்னது என்று அகங்காரம் மம காரம் கொண்டு–இது இருந்தபடி என்-சோகித்து–
நினைக்காமல் போனால் அழ வேண்டும் படி இருக்கிறான் –திரு நாம சங்கீர்த்தனம் பரிகாரம் இழந்தோம் இழவு மாற –
சீரிய தனம் அபகிரதம் ஆனால் கூப்பிடுவது போல் –ஆசுவாசம் பட-ஐவர் திசை திசை வலித்து எத்துகின்றனர் –
எண்ணிலா மாயம் என்று நினைந்து -ஓலம் இட்ட மாறன்–திரு அடி -குன்னி விடுமே -நினைவே மோஷம் கொடுக்கும் –
-இழவுக்கு கூப்பிட வேண்டி இருக்க அது கூட செய்யாமல்-அறிவினால் குறை இல்லா அகல் ஞாலத்தவர் அறிய நெறி எல்லாம் எடுத்து உரைத்தான்-

-குறை கூட படாதவர்–

பர துக்கம் -ஆழ்வார் பொறுக்க மாட்டாதே ஒ !ஒ! என்று கூப்பிடுகிறார்காலம்பெற –நாழி காள்தாமல் சீக்கிரம் கண்ணன் என் ஓக்கலை
யில் ஆனானேஅந்த தேச வார்த்தை ஆழ்வார் –ஈன்ற தாய் இருக்க அசேதனம் மணை -நீராட்டு –
கைங்கர்யம் பண்ணுவான் போல்-படைத்து இடந்து உண்டு உமிழ்ந்து அளந்து –
தேர்ந்து ரஷிக்க ஆராய்ந்து-உலகு அளிக்கும்-முதல் பெரும் கடவுள் நிற்ப –ஈன்ற தாய் -போல் நிற்ப-
பல தானறி தானே அறிந்த தேவதை சாஸ்திரம் சொல்லிய படி இன்றி–புடை எம்பெருமானுக்கு விபூதி சரீரம்-பல நிறைய

-தான் அறி தெய்வம்-மணை நீராட்டுதல் போல்

சரபங்கர்-சரபேஸ்வரர்  பிரத்யங்கிர தேவி போல்–இவர்களே கண்டு பிடித்த –
-தானறி தெய்வம்–தன் உடைய புன்மையான அறிவு-வெளி படுத்தி கொண்டாய்-
கொள்வன பல கேட்க்கும்-சுத்திர தேவதை-செய்கை கொல்வன முதலா -அல்லன -செய்ய தகாதவற்றை-
இன்பு துன்பம் கலந்த இன்பமே கொடுப்பார்கள்
தொன் மா மாய பிறவி -பிரகிருதி சம்பந்தம் ஜன்மம்-கொடுத்து இந்த்ரிய விஷய சுகம்-அழுத்தி வைக்கும்-
சம்சாரத்தில் இருந்து வெளி ஏற முடியாமல்-நலிர்ந்து நன்றாக அழுத்தும் -ஒ ஒ உலகின் இயல்பே கதறுகிறார்
இருந்தார்  இருந்த இடங்களில் செவி படும் படி கூப்பாடு போடுகிறார்
இந்த மாதிரி விபூதி-அங்கு தன்னையே அனுபவிக்க கொடுத்து விசேதம் இன்றி அங்கு நடக்க –
இங்கு வைமுக்யம்-பண்ணும் படி வைப்பதே –ஒ நெடு வாசி–
உத்பத்திக்கு முன் சாதன அனுஷ்டானம் பண்ணி கர்பத்தில் தரித்து பிரசவ வேதனை அனுபவித்து
-வெறும் தரையில் படுத்து துவண்டு நோக்கினால்-அறிவு பிறந்து பண்ணியும் உபகாரம் ச்மரிக்கும் அளவானவாறே அவளை விட்டு –
ஒரு உபகாரமும் பண்ணாத நினைக்கவும் இல்லாதா மணை-அசித் பதார்த்தம்- நீராட்டுவார் போல் –
-வகுத்த விஷயம் விட்டு அபிராப்தமாய்  விஷயம் ஆதரித்து
தாய் போல் -ஆய்சேரி உடைய நங்கை நம் ஆழ்வாருக்கு -திரு வண் பரிசாரம்-உலக தாய்-படைத்து –
போக மோஷ சூன்யமாய் இருக்கும் பொழுது -சூஷ்ம நிலை-நாம ரூப விவாகம் இன்றி–தமோ பூதமாய்-மூல பிரகிருதி -ஆசீத தமோ பூதம்–அசித் கல்பமாய் -இழந்து கிடக்கும் பொழுது ஐயோ ஏங்கி
-நிர்வேதம் வெறுப்பு வர வேண்டும் வாழ்வில்-திரி பாத் விபூதியில்  பரி பூர்ண அனுபவம் நடவா நிற்க உண்டது உருக்காடாதே –
-தேசாந்தர கதனான புத்திரன் பக்கலில் பித்ரு ஹிருதயம் கிடக்குமா போலே –நிர்கேதுக சம்பந்தம் –
சம்சாரிகள் பக்கல் திரு உள்ளம் குடி போய்–படு கரணன் விட விகல கரணன் மேல் ஆசை இருக்கும் தாய் போல்
-இவர்கள் உடன் வியாகரிக்கை ஈடான —-நீர்மையினால் அருள் செய்தான் சோம்பாமல்–

-பொருள் என்று இவ் உலகம் படைத்தவன் புகழ் மேல்–பக்ச்யாம் பிரஜா யேய–என்று சிருஷ்டித்து –

இடந்து–பிரளயம் கொள்ள நீருக்கும் சே  ற்றுக்கும் இறாயாத  மகா வராகம் –உண்டு வயிற்றில் வைத்து ரட்ஷித்து -வெளி நாடு காண உமிழ்ந்து..
இடது பக்கம் ஒருக் கழித்து சயனம்-ஜரிக்கும்–ஜரிக்க கூடாது என்று நம் நோக்கி சயனம் பெரிய பெருமாள்-
-எல்லை நடந்து மீட்டு–சர்வ வித ரட்ஷனம் பண்ணியும் –ஒன்றுமே செய்ய வில்லை
புருஷ அதமன்-செய்யாததை செய்தேன் புருஷ மத்யமன் –புருஷோத்தமன் –
ஓங்கி உலகு அளந்த உத்தமன் செய்து இருந்தோம் இன்னும் செய்ய வில்லையே –
-தேரை நிறுத்தி குதிரைக்கு நீர் காட்டி தூது நடந்து -கோவிந்தா சப்தம் கேட்டதற்கு —
கடன் தீர்க்காமல் மாம் தூர வாசிநீம்–ருணம் பிரவர்திதம்– –தன்னை விச்வசித்து அருகே –
-மடி தடிவினவன் போல்-தேர்ந்து–உலகு அளிக்கும் உபாயம் சிந்தித்து வேம் கடத்து உறைவார்க்கு நம என்னலாம் கடமை அது சுமந்தார்க்கே –
-சுமையாக நினைக்கிறான்-ஸ்ரீ ரெங்க நாச்சியார் தலை குனிந்து-தன குறிப்பு ஏற்று அணி
ஐஸ்வர்யம் அஷர கதிம் பரம பதம் எல்லாம் கொடுத்து இன்னும் கொடுக்க ஒன்றும் இல்லையே என்றி வெட்க்கி
ரதி மதி சரஸ்வதி அனைத்தும் கொடுத்து ஆத்மா அனுபவம் பரம பதமும் -அஞ்சலி ஒன்றுக்கு கை கூப்பு செய்கை–
மேல் கொடுக்க ஒன்றும் இல்லை-அம்மா தும் லஜ்ஜசே–பட்டர் –அம் ஜலயதீ அஞ்சலி -அவனைஜலம் போல் உருக்கி விடும்—
சால பல நாள் உயிர் கள் காப்பான் கோல திரு மா மகள் உடன்-எங்கும் எப் பொழுதும் எல்லாரையும் –
எல்லா படிகளிளாலும்–ரஷிக்கிறான்–காத்து நிற்க –நேராக கேட்ட அர்ஜுனனும் கேட்க வில்லை-
-கருட வாகனனும் நிற்க சேட்டை தன மடி அகத்து செல்வம் பார்த்து இருகின்றீரே —
ஆரோ வருவார் என்று அவசர -சுமந்த்ரன் நின்றது போல் –யேதிவா ராமவா என்று நின்று -காத்து நின்றது போல்-

அது போல் இவன் அவசர பிரயத்யீஷனாய் நிற்கிறான்–இவன் போகாமல் நிற்கிறான்    –இவை அனைத்தையும் பண்ணி இல்லை என்றாலும் அவனையே ஆஸ்ரயிக்க வேண்டும் முழு முதல் கடவுள் என்பதால்-இவனை போல் ஒப்பற்றவன் யாரும் இல்லையே –யயாதி சாதனா அனுஷ்டானம் பண்ணி இந்திர பதவி அடைய -இந்த்ரன் குப்புற தள்ளிய -ஐதீகம்-யார் சிறந்தவன் நானே என்று சொல்ல –தன அனுக்ரகத்தால் வந்தவனை கண்டு பொறாமை-ஆத்மா புகழ்ந்தாய் சொல்லி– கர்ம பூமியில் யார் புண்ய சாலி-தேவதை முன் பொய் சொல்ல கொடாது -ஆத்மா பிரசம்சை பண்ணினாய்-என்று சொல்லி விழும் படி சபித்தான்-பட்டர் வாசித்து சொல்ல -வியாஜ்யம் சாக்கு வைத்து தள்ளினான்–எந்த வேத வாக்கியம் சொல்ல இது –

-தான் தன்னோடு ஒக்க -நிரதிசய ஆனந்தம் கொடுப்பவன் பொறுக்க வல்லவன் பர தேவதை ஒருவனே ஆஸ்ரயிக்க வேண்டும் அவனையே —
அல்லர்தார் ஆச்ரயிநீயர் அல்லர் என்பதை – பிரகாசிக்க –
அவனை விட்டு அவனோடு தோள் தீண்டி -ஓர் அளவில் அருகில் -இன்றி-
நாட்டினான் தெய்வம் எங்கும் -நாஸ்திகரை ஆஸ்திகர ஆக்க –
-நல்லதோர் அருள் தன்னாலே உய்வருக்கு உய்யும் வண்ணம் காட்டினான் திரு அரங்கம்-
அவர் அவர் விதி வழி அடைய நின்றனர்-அந்தர் ஆத்மாவாக கொண்டு நின்றனர்  –

-இவ் அருகே சிலருக்கு மினுக்கம் சொல்லுமே –அவன் பெருமை தோற்ற அவன் அங்கத்துக்கு -சொர்க்கம் பசு மாடுகள் தலை கீழ் நடக்கும்-

உசத்தி சொல்ல -பேசும் அர்த்த வாதம்–இதை அங்கமாக கொண்ட பர தேவன் பெருமை சொல்ல-
-ஒருவனாய் பரம பதம் கொடுப்பவனே இவன் ஒருவனே –
ஓட்டை ஓடம் ஒழுகல் ஓடம் போல் மற்ற தெய்வம்–பொதி சோறு கட்டி கொண்டு காத்து இருப்பார்கள் ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்
-நிச்சயம் பிராப்தம் ராமானுஜர் சம்பந்தி என்பதால்
பிரம்மாவுக்கு பற்றிற்று எல்லாம் விட வேண்டும் –
-ஆரோக்கியம் பாஸ்கரன் -தனம் அக்னி ஈஸ்வரன் ஞானம் -கதி ஜனார்த்தன் –
-சகல பலமும் அளிப்பான் அவன் –பல -ஐஸ்வர்யம் புத்ரம் போன்ற பல தர -தான் அறி தெய்வம் –
சாஸ்திர பிரசித்தம் இன்றி –மொட்டை தலையனை பனி இரும் குழலன் போல் –இவன் கொண்டாட்டம் தான் அவர்கள் புகழ்–
சரணம் –மரணம் ஆனால் வைகுண்டம் கொடுக்கும் பிரான்-அந்தர்யாமி ஆக இருந்து தேவர்களுக்கும் பெருமை கொடுத்தவன் அவன் தான் –
புல் அறிவை வெளிப் படுத்துவதே பலன்–விசேஷ ஞானம் உள்ளராக்கு தான் புல் அறிவை விசேஷித்து காட்டி-
பலம் பெற  பரதேவதையே ஆஸ்ரயிக்க வேண்டுமே காரண வஸ்துவை
-உபாசனம் தமேவ வித்வான் அமிர்தம் இவ பவதி--காரண வஸ்துவை- கொல்வன முதலா அல்லது செய்ய சொல்லும்–
தியானம் விட்டு –பாணன்-மோடி வெற்பும்-கார்திகையானும் -கரி முகத்தானும் முதுகு இட்டு–
நேர் செறிந்தான் –ஒரு நிமிஷம் நின்றால் 12 வருஷம் கிருஷ்ண பக்தி கழியும் –தள்ளி இருக்க வேண்டும்–
பெறாது இருப்பதே நன்றாய் இருக்கும் இந்த வழி பார்த்தல்-நித்யம் ஆக இன்றி துன்பம் கலந்த இன்பம் கிட்டும்-
-ஸ்திரமாய் அந்தமில் பேர் இன்பம் அவன் தானே அருளுவான்–
தன்னோடு ஒருத்தன் போல் ஜீவாத்மா -பவ உபகரண பூதராய்நித்ய சம்சாரி-
நித்ய சம்சாரி ஆக கிருஷி பண்ணினது போல் தொன்மையாய் மா பிறவி-காரணமாய் இருக்கும் மா மாயை-
ஒருவனால் கடக்க முடியாத பிரகிருதி ஏஷா குண மயி மம மாயா கடக்க முடியாது மாம் ஏவ –
கிருபை ஒன்றால் தான் கடக்க முடியும்-மாயை -ஆஸ்ரித செயல்கள் நித்யம் அநித்தியமாக காட்டும்-மயக்கும் –
பிரகிருதி சரீரம் ஜன்மம் மாறி மாறி பல பிறப்பும் பிறந்து –
-பன் மா மாய -சப்தாதி விஷயம் -நளிர்ந்து நன்றாக அழுந்தும்
–உலகினது இயலவே –ஒ ஒ என்கிறார்
7 ஜன்மா சூர்ய பக்தன் –ருத்ர பக்தன் 7 சிவ பக்தன் விஷ்ணு பக்தன் ஆகிறான் பல ஜன்மம் கழிந்து பரம பதம் அடைகிறான் –
மார்கண்டேனும் கரியே–
————————————————————————–
முடி தோள் ஆயிரம் தழைத்த நெடியோய்க்கு அல்லது மடியாதோ யுலகே -என்று அருளிச் செய அநந்தரம்
உலகோரைப் பார்த்தார்
ஒ ஒ உலகின் இயல்பே -என்று அவன் திருவடி சென்ற உலகங்களுக்கும் மேலே கேட்கும்படி கதறுகிறார்
அவன் செய்து அருளின உபகாரங்களை நினையாமல்
நன்றி பாராட்டாமல்
தேவதாந்தரங்கள் –ஆட்டை வெட்டு -பிள்ளையை கொடு -சொல்லி -சூத்திர பலன்கள் -கொடுத்து –
இப்படி அனர்த்தப் பட்டு போவதே –ஈன்றோள் இருக்க மனை நீராட்டி
பேயிருக்கு நெடுவெள்ளம் பெரு விசும்பின் மீதொடிப் பெருகு காலம்
தாயிருக்கும் வண்ணமே உம்மைத் தம வயிற்று இருத்தி உய்யக்கொண்டான்
போயிருக்க மற்று இங்கோர் புதுத் தெய்வம் கொண்டாடும் தொண்டீர்
பெற்ற தாய் இருக்க மணை வெந்நீர் ஆட்டுதிரோ மாட்டாத தகவற்றீரே–மணை -ஸ்வ இதர வஸ்துக்கள் எல்லா வற்றுக்கும் உப லஷணம்
நீராட்டுதல் -உபகாரங்கள் பலவற்றையும் சொன்னபடிபுடைப்பல தானறி தெய்வம்
புடை –ஏதோ ஒரு பக்கம் -வேதத்தில் ஒரு மூலையில் சிவன் ருத்ரன் ஹிரண்யகர்பன் கிடந்தால்
பிரகரணத்தையும் பொருளையும் அறிந்துகொள்ளாமல்
தானறி தெய்வம்
புத்ரகாமம் வேண்டி ஒரு தெய்வம்
ஐஸ்வர்யம் காமம் ஒரு தெய்வம் –
ஆரோக்யத்துக்குஒரு தெய்வம் –
கொல்வன முதலா அல்லன –
நீர் எதுவானும் செய்து அங்கோர் கள்ளும் இறைச்சியும் தூவேன்மின் -என்றும்
நீர் கருஞ் சோறும் மற்றைச் செஞ்சோறும் கள் இழைத்து ஏன் பயன் -என்றும்
அணங்கு க்கு அரு மருந்து என்று ஆங்கோர் ஆடும் கள்ளும் பாராய் -என்றும்
ஏதம் பறைந்து அல்ல செய்து கள்ளூடு கலாத்தூய் கீதமுழவிட்டு நீர் அணங்கா டுதல் கீழ்மையே -என்றும்
தீர்ப்பாரை யாமினி திருவாய் மொழியில் அருளிச் செய்தவை அனுசந்தேயம் –

இன்பு துன்பு அளி -அளி -கொடுத்தல்
சுகம் என்று பிரமிக்கக் கூடிய துக்கம் கொடுப்பவை என்றபடி
நித்ய சம்சாரியாக ஒழிய கிருஷி பண்ணும் செயல்களே இவை
தொன்மா மாயப் பிறவியுள் நீங்கா
பன்மா மாயத்து அழுந்துமா நளிர்ந்தே -என்று நிகமித்து அருளிச் செய்கிறார் –
———————————-
ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ உ வே .வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ உ வே P.B.A. ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திரு அடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு அடிகளே சரணம் .

திருவாசிரியம்-5- திவ்யார்த்த தீபிகை /-ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் ..

September 19, 2011

 

மா முதல் அடி போது ஓன்று கவிழ்த்து அலர்த்தி
மண் முழுதும் அகப்படுத்து ஒண் சுடர் அடி போது
ஓன்று விண் செலீ இ நான் முகப்பு தேன்
நாடு வியந்து உவப்ப வானவர் முறை முறை
வழி பட நெறீ இ தாமரை காடு
மலர்க் கண்ணொடு கனி வாய் உடையது
மாய் இரு நாயிறு ஆயிரம் மலர்ந்தன்ன
கற்பகக காவு பற்பல வன்ன
முடி தோள் ஆயிரம் தழைத்த
நெடியோய் கல்லது அடியதோ வுலகே ?–5
———————————

போற்றி-ஆறு தடவை–ஆறு விருத்தாந்தம்-உலகம் அளந்த அடிக்கு பல்லாண்டு இதில்--நெடியோய்-உனக்கு அல்லது அடியதோ உலகேஇவர் தோற்ற துறை இது–

பரம காரணன் -திரு அடி தாமரை-ஓன்று கவிழ்த்தி அலர்த்தி-உள் பக்கம் சிவந்து–
ஒண் சுடர் அடி போது விண் மேல் செலுத்தி
புத்தேள்-தேவதை-நாடு-சத்ய லோகம்–வியந்து உவப்ப
நெறி பட முறை முறை சாஸ்திரம் படி வழிபட்டார்கள்-
தேவர்கள் தலை பட்டதும் தாமரை காடு போல் விகசித்து-
தாமரை காட்டில் இரண்டு பூத்த தாமரை கண்
தாமரை காய்த்து கனி திரு வாய்-
இரு -பரந்த கிரணங்கள் கொண்டசூர்யன் போல்  -முடிக்கு
கற்பக காவு போல் தோள்கள் தழைத்த  போல் –பிரார்த்திக்காமல்

/நன்றி சொல்லாமல்/சந்தோசம் படாமல்-தாய் தூங்கும்  குழந்தைக்கு அணைத்து போல்

அனைவருக்கும் –லோக குள்ளர் திரு விக்ரமன் போல் சுருங்கி—குற்றம் சமர்பித்து கீதா சாஸ்திரம் பெற்ற அர்ஜுனன் போல்-
தோளில் கால் பட அமர்ந்து–உறங்குகிற பிரஜைக்கு தான் அறிந்த ஹிதம் செய்யும் தாய் போல்-உண்டாக்கி -சிருஷ்டித்து -திக்பாலர் நியமித்து
சிறியவரை பெரியவர் நலியாத படி –
இந்த்ரனை -காவலுக்கு நிறுத்தி-ஆசுர பிரக்ருதியால் மகா பலி-ராஜ்ஜியம் இழந்து கண் கலங்கி கை பிசைய -பட்டது படட்டும் என்று இருக்காமல்
கை வாங்கி இருக்காமல்–ஸ்ரிய பதி ஆகிய உன்னை அழித்து இரப்பாள ன் ஆக்கி கொண்டு–
பிச்சைக்கு உசிதம் பிரமச்சாரி-ஆஸ்ரமம்-மாணியாய் நிலம் கொண்ட மாயன்-பிராட்டி கடாஷித்தால் கார்யம் ஆகாதே என்று மறைத்து –
இறையும் அகல கில்லேன்-நித்ய அநபாயிநீம் நிரவத்யாம்–மான் தோல் கொண்டு-அந்த புரம் திரை-குறைத்து தாழ் விட்டு கொண்டு-
நெடியவன்-குறுக்கி கொண்டு–சர்வ வியாபகன்–தாளும் தோளும் சமன் இலாத பல பரப்பி இருப்பவன் குறுக்கி கொண்டு-
-இவை எல்லாம் இந்தரனுக்கு -கோவர்த்தன அபசாரம் பண்ண போகிறவன்

அலம் புரிந்த நெடும் தடக் கை -வரம் தராதி வரதன்-வாங்க போனானே –தன் நிலம்-ஸ்ருஷ்டித்தே தான்-கை ஏந்தி வாங்க போனாய்-

இட்டு வளர்ந்த கை கொண்டு இரந்து–இவை அனுசந்தித்து இவனுக்கே மங்களா சாசனம் –
பேசி அனுபவிகிறார் –இடது திரு அடி மேல் நோக்கி-வலது திரு அடி கீழ் நோக்கி சீர் காழி போல்/
திரு கோவலூரில் மாற்றி அந்த ரிஷிக்கு சேவை சாதித்தார் —
நின்றதோர் பாதம் நிலம் புதைப்ப–மூவடி மாவலி கொள்வன் நான்-மூன்று வார்த்தையில் முடித்தார்-
யதார்ச்சா லாபம் சந்துஷ்டா -கிடைத்தது கொண்டு மகிழனும்
சுக்கிரன் கண்ணை துரும்பால் கிளறிய சக்கர கையனே அச்சோ அச்சோ-சக்கர அம்சம் அனைத்தும்-
தண்ணீர் பட்டு சிலிர்த்து வளர்ந்தான்
மேல தண் மதியும் கதிரவனும் அப்பால் ஓடி-புனல் உருவி ஒரு கால் நிரப்ப –
ஆழி எழ அப்பன் ஊழி எழ -அன்று கரு மா மணியாய் இரந்த கள்வனே -உன்னை பிரமாணித்தார் பெற்ற பேறு இந்த்ரன் மகா பலி —
ஸ்ரிய பதி- இரப்பாளான் ஆக– உண்டு இல்லை சொன்னாலும் உகந்து –
-பக்கத்து வீட்டில் பண்ணுவது பண்ணுவேன் கதை போல்-மான அவமானம்

தவிர்த்து–

இரப்பிலே தழும்பு ஏறிய வடிவு–தகனேறிய உடம்பு-மெய்ப்பாடு–உன் படி ஒருவருக்கும் தெரியாத படி மறைத்து —
இந்த்ரன் பிரார்த்தனைக்கு மட்டும் இன்றி-லோக செய்தி-ஆஸ்ரிதர் மார்பில் கை வைத்து உறங்கலாம்-அதற்க்கு செய்த செயல்
ரஷிக்கும் பொறுப்பு நமது இல்லை —
மா முதல் அடி போது-பரம பிராப்யம்-அடைய வேண்டிய பலன்  /காரணத்வம் முதல் அர்த்தம்-
அடி போது அடியாகிய செவ்வி பூ
ஒன்றை கவிழ்த்து அலர்த்தி-மா முதல் சிறியதன் தலையில் பெரியது வைத்தால் மண் முழுதும் அகப் பட்டு-
அடி போது போல் புஷ்பம் -மெத்து மெத்து என்று அகப் பட்டார்கள்-நெருக்கு உண்ண கடவாமல் –அல்லி தாது போல்
ஒண் மிதியில் -மிதிப் பட்டு போகாமல் மிதிக்க பட்ட —
புனல் ஆவரண ஜலம் வரை அகப் படுத்தி கொண்டு
அடுத்த திரு அடி
விண்ணை நோக்கி அளந்து கொண்டது -அண்டம் மீது -அவுணன் மனசு தாண்டி-நினைவும் கடந்து–
சுடர் ஒளி விடுகிற –அகங்காரம் அபிமானம் ஒன்றும் இல்லை என்று தலையில் காலை வைத்த -சுடர்-

பக்ன அபிமானராய் -அபிமான துங்கனாய்-

விண் செலீ –ஏழு லோகம் வரை சத்ய லோகம் வரை-வியப்பவும் செய்தது-நீர்மை இங்கே வந்ததே –
எளிமை பள்ள மடையை கீழ் நோக்கி பாயும் –மேல் மேன்மை –சௌலப்யம் இங்கே வந்ததே வியப்பு-
அகல பார்க்கிலும் தீண்டினான் –
நீர் நம்மை விட்டாலும் நான் உன்னை விடோம்-ராமானுஜர் தன் ஆச்சார்யர் சிஷ்யரை தேடி ஆள் கொண்டது போல்
குறை கொண்டு நான் முகன்- குண்டிகை நீர் பெய்து –
-மறை கொண்ட மந்திரத்தால் வாழ்த்தி கறை கொண்ட கண்டத்தான் சென்னி மேல் ஏற தழுவினான்
அண்டத்தான் சேவடி ஆங்கு–
தர்ம தேவதை  நெகிழ்ந்து உருகி-தீர்த்தம் குண்டிகை –
–பவனார்தம் ஜடா மத்யம் தரித்தான் சிவன்-யோக்யதை பட்டவன் ஆனான்-
கங்காதரன்-தலையிலே சம்பந்தம் விடாமல் கொண்டான் –நல் சரக்கு வந்தால் விடுவார் இல்லையே –
-தலையில் தரித்து விடேன் என்று நின்றான்
சதுர முகன் கையில் சது புயன் தாளில் சங்கரன் சடையில் தங்கி-கங்கை-சர்வேஸ்வரன் –
தரணி நிவந்து அளப்ப நீட்டிய பொன் பாதம் சிவந்த தன் கை அனைத்தும் ஆற தழுவினான் அநேக கை கொண்ட பயன் –
குறை கொண்டு-தக்க உபசாரம் இல்லை -அபசாரம் ஷமஸ்வ புருஷோத்தமன் –
மறை கொண்ட மந்த்ரம்-புருஷ சுக்தம் -அநந்ய பர வாக்கியம்

-கறை கொண்ட-விஷம பிள்ளைக்கு ஸ்ரீ பாத தீர்த்தம் தெளிப்பது போல்-

அவிவேகம் விளைவது அறியாமல் அனர்த்த ரூபம் ஆனவற்றை செய்யும் ருத்ரன்-
இனி அமங்கலங்கள் வாராது ஒழிய வேண்டும் என்று
வானவர் -நெறி பட்டு-சாஸ்திரம் வழியாக -வழிபட -திரளாக ஆஸ்ரயிக்க–
திரு அணுக்கன் திரு வாசல் திரளாக திரு அடி தொழுவது போல் –வானவர் முறை முறை –
இனி பெருமாள்-தாமரை காடு பூத்ததது போல் —
ஆதித்யன் கண்டால் தாமரை மலரும் பக்தன் கண்டால் தாமரை கண் மலரும்-செவ்வி பெற்றதாம் –
-காய்த்து கனி -திரு வாய்–மூக்கு கொடி போல்–பழுத்து –நீண்ட அப் பெரிய வாய கண்கள்-
ஆயிரம் ஆதித்யர் போல்-ஒளி கற்றை கொண்ட –சேர உதித்தால் போல் திரு முடி /கற்பக காவு போல் திரு தோள்கள்
-மூன்று முடிக்கு அரசு -பார் அளந்த பேர் அரசே ஓர் அரசே விண் அரசே–
எனக்கே தன்னை தந்த கற்பகம் –
-தோள்கள் பெருத்து கவசம் உடையும் பிராட்டி வைபவம் ஈர் இரண்டு மால் வரை தோள்-பாசுரம் கேட்டு பணைக்கும் –
நெடியோய்-நினைவிலே நெடியான்- திரு மேனியில் நெடியான்–
மகா பலி துன்பம் வரும் முன் காக்க வில்லை-என்று வருந்தி
உடன் இருந்தவன் முடிச்சு அவிழ்த்து பணம் எடுத்தால் போல் வருந்தி..-
-அனைத்தும் பண்ணியும் -தன்னை விச்வசித்து உடன் கிடந்தவன் முடிச்சு அவிழ்ந்தவன் போல் –
முற் கோலி ரஷிக்க பெற்றோம் அல்லோம் நெடியோய் –
-திரு விக்ரமன் சர்வ ஸ்வாமி மனிசர்க்கு தேவர் போல் தேவர்க்கும் தேவன் –
-இவனை தானே மங்கள சாசனம் –
-எல்லோரையும் ஆஸ்ரயித்து கொள்பவர்களும் தங்கள் தலை மேல் உன் திரு அடி இருக்க –
நான் பாடுவதும் உன் திரு அடிக்கே தான்-
————————————————————————–
உலகு அளந்த விருத்தாந்தம் அனுபவித்து
இப்படியும் சௌசீல்யம் சௌலப்யம் உண்டாவதே என்கிறார்
அன்று இவ்வுலகம் அளந்தான் அடி போற்றி
இவன் திருவடிகளை அன்றி
துகை உண்ட மற்றவர்களை -ஜெயா விஜயீபவ -என்னவோமாமுதல் -திருவடிக்கு விசேஷணமாக மட்டும் கொள்ளாமல்
அண்மை விளியாக்கி
எம்பெருமானுக்கே அன்வயித்து
ஆதி காரணமான எம்பெருமானே -என்னவுமாம்
அடிப்போது கவிழ்த்து உலகம் எல்லாம் ஸ்வா தினம் படுத்திக் கொண்டான்
வானவர் முறை முறை வழி பட நெறீஇ -நல வழிப்படுத்தி
நிறீஇ பாடமும் ஒக்கும் நிறுத்திநான்முகப் புத்தேள் வியப்ப
பிரமதேவர் என்றபடி
அவனுடைய நாடு -தாமரை போல் பரம போக்யமான திருவடி
இங்கே வந்து சேவை சாதிப்பதே என்று
ஆச்சரியமும் சந்தோஷமும் அடையதாமரைக் காடு தொடங்கி உலகு அளந்த பெருமாள்
திவ்ய அவயவங்களையும் திரு அபிஷேகத்தையும் அருளி
இப்படி விலஷணமான
பரம புருஷனுக்குத் தவிர வேற யாருக்கு அடிமைப் பட உரியது இவ்வுலகம் என்கிறார்-

—————————————————-
ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ உ வே .வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ உ வே P.B.A. ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திரு அடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு அடிகளே சரணம் .

திருவாசிரியம்-4- திவ்யார்த்த தீபிகை /-ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் ..

September 18, 2011

 

அவன் திரு அடியை பல்லாண்டு எக்காலத்திலும் பாட இசையும்-

உலகமும் யாவரும் இல்லாத பிரளய காலம்-மேல் வரும்-கழிந்த காலம்-பொருள்
பெரும் பாழ்-நீண்ட பிரளயம்  -ஸ்ருஷ்ட்டி போல பிரளயம் நீண்டு-
இரும்-எண்ணில்  அடங்காத –
பெறல் அரும்-பெற அரிய -ஒரு தனி வித்து -தானே ஆக நின்று-இரண்டு வித ஸ்ருஷ்ட்டி சமஸ்த ஸ்ருஷ்ட்டி தானே செய்து
பிரம்மா படைத்து அவரை ஸ்ருஷ்ட்டி பண்ண செய்ய -இனி மேல் வியக்தி ஸ்ருஷ்ட்டி-
கொழு முளை-அங்குரம் முளை-விட்டால் தான் செடி -தான் வித்து நான் முகன் கொழு முளை
நாபி கமலத்தில் ஈன்று பெற்று எடுத்து–முக் கண் தேவு பல- வருணன் குபேரன் அக்னி -பலரும் படைத்து -நுதலி-எண்ணியே சங்கல்பம் மாதரத்தில்
மாயாவி-மா முதல் அடியே -காரணமான திரு அடி-பல்லாண்டு எக் காலத்திலும் பாட -பெரிய ஆழ்வார் அருளியது போல் ஆசை பட்டு அருளுகிறார் –
———————————————————
ஊழி தோற் ஊழி ஓவாது வாழிய
வென்று யாம் தொழ இசையும் கொல்?
யாவகை உலகமும் யாவரும் இல்லா
மேல் வரும் பெரும் பாழ் காலத்து இரும் பொருள்க்கு
எல்லாம் அரும் பெறல் தனி வித்து ஒரு தான்
ஆகி தெய்வ நான் முக கொழு முளை
ஈன்று முக் கண் ஈசனோடு தேவு பல நுதலி
மூ உலகம் விளைத்த உந்தி
மாய கடவுள் மா முதல் அடியே -4-
——————————————-

ததீய சேஷத்வம் -அடியவர் கால ஷேபம் எப் படி பரிமாற்றம்-நித்ய அனுஷ்டானம் என்ன- வாழ்க்கை நடை முறை-வாழிய என்று பல்லாண்டு பாடியே காலம் போக்குவார் சம்சாரி ஆத்ம சொரூபம் இது ஒன்றே –

-ஆண்டு /பல ஆண்டு நூறு ஆயிரம் கோடி-இவர் ஊழி ஆரம்பித்து 43  லஷம் வர்ஷம்   சதுர யுகம்
1000 சதுர யுகம் பகல் இரட்டிப்பிது ஒரு நாள் வருஷம் 100 வருஷம் -ஊழி ஆரம்பித்து -பல் ஊழி
-நூறு ஊழி ஆயிரம் ஊழி கோடி ஊழி -வினை சொல் இன்றி சேவடி செவ்வி திரு காப்பு-பல்லாண்டு சொல்லி முடிந்தது எண்ணம் வர வில்லை-
-பிரிவின்றி பல்லாண்டு என்று இருப்பார்-கல்பம் தோறும் நித்ய அக்நி கோதரம் போல் –ஆக்க ஒண்ணாது–
ஓவாது விடாமல்-ஷணம் பொழுது கூட –வாழிய என்று –
சர்வேச்வரனின் சேஷத்வம் உபக்ரமித்து ததீய சேஷத்வம் கிட்டி அதை கொண்டு அவன் திரு அடிகளுக்கு பல்லாண்டு —
அவன் திரு அடி தான் பக்தர்கள்–ஆத்மா அவன் உடல் பக்தர்கள்..யாம்-ஆயுர் ஆசாச்தே –
ஆயுளை கேட்டு இருந்த -பார்த்தது எல்லாம் எனக்கு -தவிர்ந்து-தொழ -மங்களா சாசனம் பண்ணுவது-
இசையும் கொல்-சங்கை-எனக்கே -முதல் படி எனக்கும்   உனக்கும் என்று போந்த -உனக்கே என்று —
தனக்கே ஆக எனை கொள்ளும் ஈதே –தனக்கும் பிறர்க்கும் ஆக இருப்பது மாற்றி

அவனுக்கே -நெடு வாசி–பல்லாண்டு எந்த செயல்-அடுத்து

ஸ்ருஷ்ட்டி தொழிலுக்கு –அசத் சமம் ஆக இருந்த காலம்..–அழிந்து கிடந்த வஸ்துவை அடி தொடங்கி–
சிந்தையினோடு கரணங்கள் –அமுதனார் -அசித் அவிவிசே ஷன் -வாசி இன்றி-
-புத்திரன் -அனர்த்தம் சகிக்க மாட்டாமல்-உண்டது உருக்காட்டாதே -சம்பந்தமே ஹேதுவாக –
-குடல் துவக்கு-பொருள் என்று இவ் உலகம் படைத்தவன் புகழ் மேல் –
-உத்சாகம் குறையாமல்-பாமரு மூ உலகம் பத்ம நாபாவோ--சோம்பாமல் பல் உலகம் படைத்தீ
ஒன்றும் தேவும் –மற்றும் யாவும் இல்லா அன்று தேவரோடு உலகு படைத்தான் –
-மகோ உபோகாரத்துக்கு பல்லாண்டு –யாவகை உலகமும் யாவையும் இல்லா-பிரளயம்-
நித்ய நைமித்திக பிரளயம்- பிரம்மா பகல் முடிந்த காரணம் அடியாக /
மகா பிரளயம்-லீலா விபூதி எல்லாம் சூஷ்ம ரூபம் -யாதும் இல்லா அன்று பிராக்ருத பிரளயம்-
சூழ்ந்து ஆழ்ந்து அகன்று உயர்ந்த முடிவில் பெரும் பாழ்-ஆத யந்திக பிரளயம்-
திரும்பி வராமல் ஸ்ரீ வைகுண்டம் செல்வது இது  –
-சப்த லோகமும் அழிந்த -யாவகை உலகமும்/ யாவரும்-மார்கண்டேயர் போல்வார் இல்லை
-நித்யர் சிரஞ்சீவி–இல்லா மேல் வரும்-முன்னே சென்றே மேல் என்றது பண்டு வரும் போன –

பெரும் பாழ் காலம்–உவர் தரையை உவர் கழிய நீர் நிறுத்துமா போலே–நம் வாசனை கழிய -கர்ம வாசனை உப்பு போல்–

தனி வித்து அத்வதீய –-பெறுவதற்கு மிக அரியவனாய்
-இரும் பொருள் தேவ மனுஷ்ய திர்யக் ஸ்தாவர ஜங்கம பொருள்களுக்கு எல்லாம்
-அசங்கேயமாய் -அசித் உடன் பின்னி பிணைந்த ஜீவ வஸ்துகளுக்கு  -அரிய —ஏகோகவை நாராயண ஆஸீத் —
தனி வித்து நிமித்த உபாதான சக காரி -ஆகிய மூ வகை காரணமும் இவனே
குடம் பண்ண மண் உபாதான எது எதுவாக மாறுகிறதோ அது அதற்க்கு உபாதான காரணம்
/ எது உபகாரம் ஒத்தாசை சக்கரம் சக காரி கார்யம்..யார் செய்ய சங்கல்பிகிறானோ அவன் நிமித்த காரணம் –
-குயவன் போல மட்டும் இல்லை–பகுச்யாம் நான் ஆக கடவேன்-நானே பல படியாக பிர பஞ்சம் ஆக சங்கல்பிகிறான்-
நிமித்த /சரீரமே மாறுதல் உபாதான காரணம்–சக்தி கொண்டு பண்ணுவதால் சக காரி/
வேர் முதல் வித்தாய்-அன்றிக்கே-நல் வழி பட சிருஷ்டிக்க நினைத்த சர்வ பூத சுக்ருத்தாய் இருக்கும் நீ
தனி–சகாயதுக்கும் வேறு யாரும் இன்றி-நினைத்ததை நிறை வேற்றும சத்ய காமன் சத்ய சங்கல்பன்–
தான் ஆகி-காரண கணம் எல்லாம் தானே ஆகி -சமஷ்டி ஸ்ருஷ்ட்டி-
-தென் அரங்கன் செல்வம் முற்றும் திருத்தி  வைத்தான் வாழியே –
மதுர கவி தாசரை நியமித்து போல் -கோவிலுக்கு நிர்வாகர் ஆக விட்டது போல் பிரம்மாவை உண்டாக்கி-
பிரகிருதி -மகான் அகங்காரம்- -பஞ்ச பூதம் தன்மாத்ரை இந்த்ரியம் கர்ம ஞான -பஞ்சீகரணம்-
ஆகாசம் முதலில்- இரண்டு துண்டு ஒரு பாதி நாலாக்கி ஒவ் ஒன்றுடன்  கலந்து/அடுத்து வாயு-இது போல்–
சேர்ந்து இருந்தால் தானே அழியும் தன்மை வரும்..கூட்டி உருவாக்கி-சரீரம் –
-இது வரை-அசித் பிரகிருதி கொண்டு –இனி ஆத்மா வேணும்–
சமூகம் கணக்கு பார்த்து பிரம்மா ஆகும் தன்மை கொண்ட ஆத்மா தேர்ந்து எடுத்து -புகுத்தி–அவனுக்குள்ளும் தானும் பிரவேசித்து-
-இதர சஜாதீயன்-ஜீவாத்மா கோஷ்டியில் சேர்ந்தவன் தான் பிரம்மாவும்-இனி கார்ய வர்க்கம்–
சிருஷ்டிக்க வேண்டிய சக்தி-கொழு முளை ஈந்து–உதவிக்கு முக் காணான் ஈசன் தேவு பல –

உண்டாக்கி-நுதலி-சங்கல்பித்து–பகுச்யாம்-கருதி என்றான்-

உந்தி தாமரை கீழ் நடு மேல் உலகம் மூன்று —
தானே படைத்த உந்தி —எழில் உந்தி– தேவும் எப் பொருளும் படைக்க —
அவனுக்கு அல்லால் .பூவும் பூசனையும் தகுமோ–
உந்தியான்–இல்லை உந்தி தானே படைத்தது–
சார்ங்கம் என்னும் வில்லாண்டான் தன்னை போல்–
தனுசே விடும்-தடுக்க தான் பெருமாள் -சார்ங்கம் உதைத்த சர மழை
-திரு உந்தி-பத்மமாய் –மாய ஆஸ்ரித சக்தி கொண்ட மா முதல் -காரணமான அடி
-திரு அடிகள் முதல்-திரு மேனி கொண்டே ஸ்ருஷ்டிகிறார்/
மா முதல் மாயக் கடவுள்–அவர் திருஅடி
-இரண்டு அர்த்தம்-பர தெய்வம் பரம காரண பூதனின் திரு அடி —
பரம பிராப்யமான திரு அடி–மா முதல்-அடியே வாழிய என்று -உன் சேவடி செவ்வி திரு காப்பு என்ற படி..
————————————————————————–
கீழே-தளிர் மா தெய்வத்து அடியவர்களுக்கு ஆளாகவே இசையும் கொல்-என்று
பாகவதர்களை அனுவர்த்தித்துப் பார்த்தார்
அவர்கள்
பல்லாண்டு பல்லாண்டு பல்லாயிரத்தாண்டு –உன் சேவடி செவ்வித் திருக் காப்பு -என்று
இதுவே தொழிலாக இருக்கக் கண்டார் –
இவர்கள் கால ஷேபமே அன்றோ நமக்கு உத்தேயம்
அப்படிப் பட்ட பாக்கியம் கிட்டுமா -என்கிறார் இதில் -யாவகை யுலகமும் என்று தொடங்கி மாயக் கடவுள் வரை எம்பெருமான் பெருமையை பேசி அருளுகிறார் –
பன்மைப் படர் பொருளாது மில் பாழ் நெடும் காலத்து –நான்முகனைப் பண்ணி தன்னுள்ளே
தொன்மை மயக்கிய தோற்றிய சூழல்கள் சிந்தித்தே –தனி வித்து தானாகி
தான் ஒரு தனி வித்தாகி -என்று அந்வயம்
வித்தாகி என்னாமல்
ஒரு -தனி -வித்தாகி -என்றது
நிமித்த உபாதான சஹகாரி மூவகை காரணங்களும் தானே

மேல் வரும் -என்றது விபரீத லஷணையால் கீழ் கழிந்த என்றபடி
மேல் -என்றது பண்டு என்றபடி
வரும் என்றது போன என்றபடி

அரும்பெறல் -நிர்ஹேதுகத்வத்தைக் காட்டும்
தானாகே வந்து முகம் காட்டி கார்யம் செய்து அருளினவன்
தானே நேராக அத்வார ஸ்ர்ஷ்டி செய்து அருளி
நான்முகன் மூலம் சத்வாரக திருஷ்டி
தெய்வ நான்முக கொழு முளை ஈன்று
கப்பும் கிளையும் காயும் கனியும் முளையில் இருந்து வருமே
நான் முகன் முளை யாகக் கூறப் பட்டான்
நான்முகனை நாராயணன் படைத்தான் —
மூல கந்தம் திரு நாபி என்பதால்
மூவுலகும் விளைத்த உந்தி
இத்தை உடைய மாயக் கடவுள் உண்டு
அவனுடைய திருவடிகளை
ஊழி தோறு ஊழி
ஓவாது வாழிய என்று
யாம் தொழ இசையும் கொல்
அந்த திருவடிகளை ஸ்ரமம் படுத்தி கார்யம் கொள்ளாமல்
பல்லாண்டு பாட பெற வேணும்
வாழிய -வியம் கோள் வினை முற்று-

———————–
ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ உ வே .வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ உ வே P.B.A. ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திரு அடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு அடிகளே சரணம் .

திருவாசிரியம்-2- திவ்யார்த்த தீபிகை -/-ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் ..

September 18, 2011

 

உலகு படைத்து உண்ட எந்தை அறை கழல்
சுடர் பூம் தாமரை சூடுதற்கு அவாவு ஆர்
உயிர் உருகி யுக்க நேரிய காதல்
அன்பில் இன்பீன் தேறல் அமுத
வெள்ளத்தானாம் சிறப்பு விட்டு ஒரு பொருள்க்கு
அசைவோர் அசைக திரு வோடு மருவிய
இயற்க்கை மாயாப் பெரு விறல் உலகம்
மூன்றினோடு நல் வீடு பெறினும்
கொள்வது எண்ணுமோ தெள்ளியோர் குறிப்பே ?-2
————————————————————————–
திரு மேனி -அனுபவித்தார் முன்பு -அடுத்து அதில் முக்ய அங்கம்-திரு அடி -அடைய படைய வேண்டிய இடம்-சுயம் பிரயோஜனம்-சேவடியோயே
-சொல் நிரம்பி உள்ளம் முழுவதும் தொடர்கிறார் இதில்–
உபாயம் உபேயம்– பிராபகம் பிராப்யம் -பக்தி கொண்டு மோஷம் -இல்லாமல் பக்தியே உபாயம் உபேயம்-
——————————————————–
அவதாரிகை-
ஆதித்ய வர்ணம் தமஸ் பரஸ்தாத் தேயம்-தியானத்துக்கு வஸ்து பற்றி முன்பு சொன்னார்-தேய வஸ்துவின் விக்ரக வைலஷண்யம்-
அயனாய ந அந்ய பந்தகா வித்யதே வேதாக மேதம் புருஷம் மகாந்தே -வேதம் அஹம் புருசம் மகாந்தம் வேத அறிந்து கொண்டேன்-
பிரகிருதி விட உயர்ந்து சூர்யன் விட பெரிய -இதையே தமிழ் படுத்தினார் முதல் பாசுரத்தில்-
செஞ்சுடர் பரிதி சூடி–அறிவதால் ஒன்றே மோஷ வழி-திரு மேனி வர்ணித்தார்  அந்த தேய வஸ்துவின் பக்கல் பிறக்கும் -பர பக்தி முதல் பரம பக்தி ஈறாக
-நாம் கீழே இருக்கும் -பரபக்தி அடையவே பல தூரம்-பந்து பொருக்கி போடுவாரை வெளியில் இருந்து பார்த்து இருக்கிறோம்
-ஞான தர்சன பிராப்தி அவஸ்தைகள்--பக்தாது அனந்யா சகாயா -அஹம் ஏவம் ஞாதும் த்ரஷ்ட்டும் பிரவேஷ்டும்-அடைய -பிராப்ய தசை மோஷம்-
-பர பக்தி அறியும் தசை-ஞானம் ஏற்பட்டதும் பயம் விலகும்-தட தட சப்தம் கேட்டு பயந்து தென்னம் மட்டை விழுந்தது அறிந்ததும் பயம் போகும் போல –
-அறிவு முக்கியம்–ஞானம் பிரமம் பற்றி-ரஷிக்க அவன் இருக்கிறான் என்று அறிந்து–பயம் போகும்-சேர்ந்து இருந்தால் சுகம் பிரிந்தால் துக்கம்
பர பக்தி நிலை/ சேர முயற்சி எடுக்கும் நிலை/அடுத்து சேர்ந்து ஆனந்திக்க –

-மூன்று முதல் ஆழ்வார்கள் இந்த மூன்றையும்-காட்ட-பிராப்ய அந்தர்கதி–ஆனந்தமே பயன்-தத் விஷய பக்தியே அமையும்

————————————————————————–
வடி அழகு/மேன்மை-தேவர் குழாம் தொழ இருந்த /எளிமை மூவடி அளந்த சேவடி-நம்மை தீண்ட -மூன்றையும் முதல் பாசுரத்தில் காட்டினார்-
தாப த்ர்யத்தால் கொதிக்கும் தலையும் தாமரை போன்ற திருஅடி-தேவிமாரும் கூசி பிடிக்கும் மெல் அடி-நீர்மை
/கர்ம ஞான யோகம் செய்து பக்தி யோகம் கிட்டும்–சு தர்ம ஞான சாதனம்–நோற்ற நோன்பிலேன் நுண் அறிவிலேன் -குளித்து மூன்று அனலை ஓம்பும் -ஒழித்திட்டேன் -லோக விக்ராந்த சரணவ் சரணம்-கர்ம ஞானம் இன்றி பக்தி கிட்டியதே-

-திரு மேனி குண அனுபவமே பக்தி கொடுத்ததே–கர்ம ஞான ஸ்தானம் போல் இவை நிற்க–உபாயம்-அவன் திரு மேனி குண அனுபவம் தான் என்கிறார்

சரணா கதி–நீயே உபாயம்–பக்தி அடைகிறோம்–பக்தி உபாயம் கொண்டு அவனை அடைவது சாதனம் உபாயாந்தரம்–
அவனை அனுபவித்து பக்தி பெறுவோம்-சுலபமான உபாயம்-மாம் ஏக சரணம் விரஜ–சர்வ தர்மான் பரித்யஜ்ய-அவனே தர்மமாக பற்றி-
மற்றவை தர்மம் இல்லை -அவன் திரு உள்ள ப்ரீதி ஏற்படுத்துவதே புண்யம்-பக்தி சாதனம் இல்லை-பிராப்யம் தான்-
அவ அருகு இல்லாதா பிராப்யம்-பக்திக்கு மேம் பட்ட பிராப்யம் வேறு இல்லை..-பர பக்தி ஆதிகள் உத்தேசம்-ஞான கர்ம ஸ்தானம்– இனி அவன் திரு அடிகள் தலையால் தரிப்பதை அருளுகிறார்-திரு அடியை தலையால் சூடுவதே வேண்டும்
உலகு படைத்து உண்டான் எந்தை–உண்டு ரட்ஷித்தான் என் சுவாமி
அறை கழல்சப்திக்கும் -நடந்தும் ஓடியும் ரஷிக்க வருகிற ஓசை–
தென் கலையும் வட கலையும் திவழ்ந்த நாவர்-வேதமும் திரு வாய் மொழி
சுடர் பூம் தாமரை-போன்ற –உலகம் தாவி வையம் கொண்ட தடம் தாமரை போல்-அடிகள் என்று வருவித்து கொள்ள வேண்டும்

ஒளி விடும் பூ மென்மை திரு அடிகள்-

அவா ஆர்- சேர்ந்து இருக்கிற -பக்தி நிரம்பி உள்ள ஆத்மா–தலையால் தரிக்க ஆசை கொண்டு- உருகி உக்க -விசேஷணம்-
அவா /நேரிய காதல்/அன்பின் -/மூன்று சொல்–அவா =ஆசை/அன்பு-ஈடு பாடு -ஏற்பட்டு பிரீதியாக மலரும்–அன்பின் இன்பம்
பக்தி ரூபமான அன்பு-பரம பக்தி –இன்பு ஈன தேறல்-அன்பு செலுத்துவது இன்பம்-தேன் போல் ஓட –
-தேங்கி கடல் –இனிமை வைலஷண்யம் அமுத கடலில் மூழ்கி–இது தான் சிறப்பு–

ஆசை வளர்த்து காதல் ஆகி அன்பாகி இன்பம் கொடுக்க தேன் வழிய கடல் போல் இருந்து மூழ்கி இருப்பவன் அமுத வெள்ளத்தான் —

இதை விட்டு ஒரு பொருள்க்கு-எதை சொல்ல வாய் கூச -ஆழ்வார்-இதில் எண்ணம் இல்லை
-அசைவோர்-பிரயத்தனம் பட்டு–அசையாமல் அவன் பக்தி கொடுக்க-மூ உலகு அளந்த சேவடி-அவனே வர –
-நம் முயற்சி இன்றி பகவத் அனுபவம்–மற்ற அனுபவம் குறைந்த அநேக முயற்சி–ஆச்சர்யம் ஆழ்வாருக்கு
-இதற்க்கு வருவானா அசைக -அசைந்து போகட்டும்–
திரு சீரிய செல்வம்-இயற்க்கை ஸ்வாபம்-மருவிய எப் பொழுதும்-ஸவாபாக  மாய்  விட்டு பிரியாத செல்வம்  –
-மாயா  பெரு விறல் -சக்தி -பெரிய சக்தி அனுபவிக்க -மூ உலகம் -ஸ்ரீ வைகுண்டம் கொடுத்தாலும் கொள்வது எண்ணுமோ-
-யார்-தெள்ளியோர் சாஸ்திர ஞானம் பெற்று தெளிந்த ஞானம் படைத்தவர் அபிப்ராயம் —உலகு படைத்த எந்தை அறை கழல் சூடுவதற்கு தெள்ளிடீர் குறிப்பு எண்ணும்–
கர்ம தொலைத்தால் தான்  இந்த ஞானம் அனுஷ்டானம் வரும்–விரோதி கழிய வேண்டும்  பகுச்யாம் -தத் யீஷ்ய -சங்கல்ப சக்தியால் ஸ்ருஷ்ட்டிகிறார் –
-எஞ்சாமல் வயிற்று அடக்கி முற்றும் உண்ட கண்டம்கண்டீர் பிரளயம் பொழுது –
-ரஷித்து பண்ணிய மேன்மை–எந்தை ஸ்வாமித்வம்–தப்பு பண்ணிலாலும் விட மாட்டான் சொத்தை-எளியவன்–என்-நீசனான எனக்கும்–
தாழ நின்ற என்னையும் விஷயீ கரித்து மயர்வற மதி நலம் அருளி -இந்த பாசுரம் பாட வைத்தானே —
என் நன்றி செய்தேனோ என் நெஞ்சில் திகழ்வதற்கு-நெஞ்சமே நீள் நகராக —பிராட்டிமார் நித்யர் உடன் வசிக்கிறான்-எதற்கு-இயற்க்கை ஸ்வாபம்–தண்ணீர் குளிர்வது போலும் நெருப்பு சுடும் போலும் -அடியார் பக்கல் சாய்வான்–
அகம்காரம் வேண்டும் என்னது என்ற எண்ணம் வேணும்- தரு துயரம் தடாயேல் உன் சரண் அல்லால் சரண் இல்லை –

-திரு மலை நம்பி வரவேற்க-நீசன் வேற யாரும் இல்லை என்ற ஐதீகம்-

பெரிய திரு மலை நம்பி-ஈசன் வானவர்க்கு என்றால்–நீசனேன் நிறை ஒன்றும் இலேன்-என் கண் பாசம் வைத்த பரம் சுடர் ஜோதிக்கே
-பாபிஷ்டக ஆள வந்தார் —அறை-தொனிக்கிற -ஒளி படைத்த நிரதிசய போக்கியம் ஆகிய திரு அடிகள்-
அனுபவித்து முடிக்க முடியாத -அனுபவிக்க அனுபவிக்க கூடும் –அறை கழல் சுடர் பூ-கதா புன -சொல்ல வேண்டும் படி இருக்கும்
-தாமரை சூட ஆள வந்தார் மதிய மூர்தன அலங்கரிஷ்யதே –வஜ்ர லாஞ்சனம்
ஹே-திருவிக்கிரம   தும் சரணாரவிந்தம் ..பரதன் இருப்பையே பெறுவான் பாதுகை பெற்றதும்-
விபீஷணன்-தம்பிக்கு அளித்த மௌலி எனக்கும் ஈந்து அருளுவிஜுரக-பெருமாள் –-இளையவர்க்கு அளித்த மௌலி என்னையும் கவித்தி–கொக்கு வாயும் படு கணணியும் போல் இருந்தது —
அத் தலை வைலஷ்ண்யம் அறிய அவா படாமல் இருக்காதே –ருசி பண்ணி அல்லது நில்லான் இறே- -ருசி-ஆசை-காதல்-அன்பு-நீங்காத அன்பு–
சூடுகையில் அவாவி இருக்கிற ஆத்மா வஸ்து-ஆசை நிரம்பி இருக்கும்-
-ஆத்மா உருகுமா -உடம்பே உருக வில்லை-அசேத்யமான ஆத்மா வஸ்து வெட்டவோ உலர்த்தவோ நனைக்கவோ முடியாது-
பகவானால் முடியும்-பகவத் சிந்தனை த்ரவ்ய திரவமாய்- திடமாக ஆக்க முடியாத பாடி
ஆடி ஆடி அகம் -பாடி பாடி–ஆசை-சங்கம் ஆனது–லோக விஷய நினைவு சங்கம் காமம் கோபம் ஆகும்நிலை மாறி-
-இதில் அவன் விஷயம் -சங்கம் அன்பை பிறப்பிக்க-ஆகார சுத்தி சத்வ சுத்தி இடைவிடாமல் நினைவு-குணாதி விஷயம் என்பதால் அன்பில் இன்பு உண்டு–பிரிதியே இனிமை–ரசிக்கும்-எப்படி பட்ட ரசம்-
ஈன தேறல் அமிர்த சமுத்ரம் கடைந்து எடுத்த அமிர்தம்–பாற் கடல் கடைந்த அமிர்தம் இல்லை-
கோது கழித்து சாறு இல்லை-அமுத கடல் கடைந்து –தள்ளுபடி இல்லை
-நடக்காத ஒன்றை தான் சொல்லி அவன் அனுபவம்-ஆனந்த மயம் -அனுபவம் ஆனந்த மயம் ஆக தானே இருக்கும்

-ரச சாகரம்–தடால் என்று ஆசை உடன் விழுந்து அனுபவிக்க –

நாம் ஒருவனே அனுபவிக்கும் படி கொடுப்பான் ஒரு கடலில் ஏகாங்கி போல்-
அமுத வெள்ளத்தில் இருப்பவன் ஆகிய சிறப்பை விட்டு—தர்ம அர்த்த காமம் மோஷம் -நான்கையும் விட்டு-
ஒரு பொருள்–அநாதரவு தோற்ற தள்ளினார்–அதுவும் சுலபம் இன்றி எத்தனம் பற்றே பெற வேண்டும் –
-ஆசை படுவார் கிலேச படட்டும் –கிலேச அதிகம் இருந்தாலும் நாட்டில் சிலர் விரும்பி இருக்கிறார்களே லோகத்தில் –
அறிவு கேடர் படி நான் சொல்வது இல்லை-திரு வோடு மருவிய ஐஸ்வர்யம் நிலை நின்று அனுபவிப்பதே வாழ்க்கை போக்தாவுக்கு சக்தியும் உண்டு அனுபவிக்க –
மிடுக்கை உடையவன்-திரை லோக்யமும் விஷயம் உள்ள ஐஸ்வர்யம் உலகம் மூன்றினோடு –
-நல் வீடு– வீடு-கைவல்யம் /நல் வீடு-பரம பத அனுபவம் -இவை வேண்டாம் என்கிறார் இதில் –
-எம் மா வீடு திறமும் செப்பம்-போல் –நின் செம் மா பாத பற்பு தலை சேர்த்து ஒல்லை அங்கு–
-கிடைக்க ஆசை மட்டும் இல்லை கிடைத்தாலும் சுவீகரிக்க –கொள்ளுவோம் இல்லை
-ஐஸ்வர்யம் அஸ்திரம் என்பதால் -ஆத்மா லாபம் பரிச்சின்னம் அளவு பட்டது
-பரம பதம்-வேறு உடம்பு கொண்டு வேறு தேசத்தில் அது-தேசாந்தரம் தேகாந்தரம் அனுபவம் அது
–பர பக்தி ஆதிகள் உடன் ஒவ்வாது இவை–ஆனாலும் சிலர் ஆசை பட-
தெள்ளியோர்-சார அசார விவேகம் இல்லாதவர்–பிரித்து அறிந்து கொள்வார்கள் -வேதார்த்த சங்கரகம்-
தெள்ளியோர் உணர்வார் எம்பெருமானார்-குறைவாக இருப்பார்கள்
தெள்ளியோர் –கூடும் ஆசை-அல்லது ஓன்று குறிப்பிலேன் திரு மழிசை ஆழ்வார்-
————————————————————————–
கீழில் பாட்டில்
திருமேனி வைஷண்யம் அனுபவித்து
அவன் திருவடிகளை சென்னியில் சூட வேணும் என்று இருப்பதே புருஷார்த்தம்
இத்தை விட்டு
உண்டியே உடையே உகந்து திரியும் இந்த மண்டலதவரோடு கூடாமல்
சாத்விகர்கள் -பரம பக்தர்களின் -அந்தரங்க உறுதியை பேசி மகிழ்கிறார்
இப்பாட்டில் –
திருச் சந்த விருத்தத்தில் -108-பாசுரம்
கேடில் சீர் வரத்தனாய்க் கெடும் வரத்தயன் அரன்
நாடினோடு நாட்டமாயிரத்தன் நாடு நண்ணினும்
வீடதான போகம் எய்தி வீற்று இருந்த போதிலும்
கூடுமாசை யள்ளதொன்று கொள்வனோ குறிப்பிலே –
அவனை கிட்டி அனுபவிப்பதை விட
எம்பெருமான் உடன் கூட வேண்டும் என்கிற
அனுபவிக்க மநோ ரதமே நித்யமாகச் செல்லுமாகில்
அதுவே சிறக்கும்-
தேனூறி
அனுபவ நிலையில் காட்டிலும்
அனுபவ பாரிப்பு நிலையே சிறந்தது என்றதாய்த்து –
ஆதியிலே உலகங்களைப் படைத்தும்
பிரளயம் வந்தவாறே அவற்றை வயிற்றிலே வைத்து ரஷித்து அருளியும்
வருகிற எம்பெருமான் திருவடிகளை நாம் சிரம் மேல் வைத்துக் கொள்ள ஆசை கொண்டு
அந்த ஆவலினால் நெஞ்சு நீர்ப்பண்டமாகி உருகி
மேன்மேலும் பர பக்தி பரம பக்திகள் தலை எடுத்து இருக்கும்
நிலைமையே தலை சிறந்தது
இந்த ஆவல் தான் அமுத வெள்ளம்
அப்படிப் பட்ட ஆவல் பூண்டு
என் கண் இணைகள் என்று கொலோ களிக்கும் நாளே -என்றும்
மாயோனை மனத் தூணே பற்றி நின்று என் வாயார என்று கொலோ வாழ்த்து நாளே -என்றும்
அங்கு அடியவரோடு என்று கொலோ அணுகும் நாளே -என்றும்
என் மலர்ச் சென்னி என்று கொலோ வணங்கு நாளே -என்றும்
அணி அரங்கன் திரு முற்றத்து அடியார் தங்கள் இன்பமிகு
பெரும் குழுவு கண்டு
யானும் இசைந்து உடனே என்று கொலோ இருக்கும் நாளே -என்றும்
போன்ற பாசுரங்களை வாய் வெருவிக் கொண்டு
இதுவே ஆனந்தமாக போது போக்க பிராப்தமாக இருக்க
இத்தை விட்டு
கூரை சோறு முதலிய அல்ப பலங்களை அபேஷித்து
அங்கும் இங்கும்
அலைந்து உழல்கின்ற பாமரர்கள் அப்படியே அலையட்டும்
ஒரு பொருட்கு அசைவோர் அசைக-
தெளிந்த ஞானம் உடையவர்கள் கீழ்ச் சொன்ன அமுத வெள்ளத்திலே ஊன்றி இருப்பார்கள்
திருவோடு மருவிய இயற்க்கை பெறினும்
மாயாப் பெரு விறல் பெறினும்
உலகம் மூன்று பெறினும்
நல்வீடு பெறினும்
தெள்ளியோர் குறிப்பு
இவற்றைக் கொள்வது எண்ணாது
கூடும் ஆசை அல்லது ஓன்று கொள்வனோ குறிப்பிலே -என்றபடி
எம்பெருமான் உடன் கூட வேணும் என்கிற ஆசை ஒன்றையே தெள்ளியார் குறிக் கொண்டு இருப்பார் -என்றவாறு
தெள்ளியார் -என்றது திரு மழிசைப் பிரான் போல்வாரை –
அவாவு ஆர் உயிர் உருகி யுக்க
நேரிய காதல் அன்பில் ஈன் தேறல்
அமுத வெள்ளத்தானாம் சிறப்பு விட்டு -என்ற வரையில்
அவா காதல் அன்பு இன்பு தேறல் அமுதம் –
ஒரு பொருள் பன்மொழிகளை இணைத்து தொடுத்து
ஆதாரம் அளவற்று இருப்பதை காட்டி அருளுகிறார்
அவா ஆர் –-என்றும் பிரித்து –அவா நிரம்பிய -என்ற அர்த்தம் -ஒரு பொருட்கு அசைவோர் அசைக
வாக்காலே சொல்லவும் கூசி – ஒரு பொருட்கு -என்கிறார் ஆழ்வார்திருவோடு மருவிய இயற்க்கை
அஸ்த்ரமான ஐஸ்வர்யம் போலே இல்லாமல்
எப்போதும் ஸ்திரமாய் இருக்கக் கூடிய ஐஸ்வர்யம் பெற்றாலும் -என்கை
இத்தையும் தெள்ளியோர் விரும்பார் -மாயாப் பெரு விறல்
ஐஸ்வர்யம் அனுபவிக்க சக்தி வேண்டுமே
அதுவும் கிடைக்கப் பெற்றாலும் அதுவும் வேண்டா
மாயா -மாய்தலாவது -அழிதல் -அழியாத -என்றபடிஎம்மா வீட்டும் திறமும் செப்பம் -என்றும்
இச்சுவை தவிர யான் போய் இந்திர லோகம் ஆளும் அச்சுவை பெறினும் வேண்டேன் -என்றும்
பாவோ நான்யத்ர கச்சதி – என்றும்
வைகுண்ட வாஸோபி ந மேயிலாஷா -என்றும்
அந்த மோஷத்தையும் ஒரு பொருளாக மதியார்கள் இ றே-பகவத் விஷயத்தில் அனுராகம் மிகு இருப்பதே பிராப்தம்=தெள்ளியார் அனுபவம் இங்கேயே தானே
விண்ணுளாரிலும் சீரியர் இ றே

————————————————————————–
ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள்  திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ உ வே .வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ உ வே P.B.A. ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திரு அடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு அடிகளே சரணம் .

திருவாசிரியம்–தனியன்-/அவதாரிகை/-1- திவ்யார்த்த தீபிகை /ஸ்ரீ வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் ..

September 18, 2011
அருளாள பெருமாள் எம்பெருமானார் அருளி செய்த தனியன்-
————————————————————————–
காசினியோர் தாம் வாழ கலி யுகத்தே வந்து உதித்து
ஆசிரியப் பா வதனால் அரு மறை நூல் விரித்தானை
தேசிகனை பராங்குசனை திகழ வகுளத் தாரானை
மாசடையா மனத்து வைத்து மறவாமல் வாழ்த்துதுமே-
————————————————————————–
பரா-எதிரிகளை அங்குசம்  -புற சமய வாதிகளை–தேசிகன்-ஆசார்யன்-
வெண்பா போல் ஆசிரிய பா -ஒரு வகை–அரு மறை-அரிய வேதம்-
காசினி-பூமி-தானே பிரகாசிக்கும் காசினி-
பிள்ளை லோகம் ஜீயர் வியாக்யானம் தனியனுக்கு –
மணி பிரவாளம்-முத்து பவளம்-ஹாரம் போல்-கண்டத்துக்கு மேல் ஓன்று அறியாத காசினியோர்
ஆத்ம ஷேமம் பார்க்காமல்–கலி கோலாகலம் குறைக்க -யுவ வர்ண -கிரமம் படி உதித்தார்–ஆவிர்பூதம் ஆனார்-
உதயம்-சூர்யன்-வகுள பூஷண பாஸ்கரன் –அஞ்ஞானம் இருட்டு விலக்க –
கருத யுகம் பிராமண-தத்தாத்ரியன் — திரேதா -ஷத்ரியன்/ ராமன் //துவாபர -வைஸ்யன் -கண்ணன் -கலி -பராங்குசன்
லோகாந்தரத்தில் இருந்து வந்து உதித்தார் –
அவதரித்து செய்த கார்யம்–ஆசிரிய பா இனத்தில் -விஸ்தாரம்-புரியும் படி அரிய வேதத்தை விரித்து
அதுவே நிரூபகம் ஆகும் படி-விரித்தான்-என்கிறார்–தொண்டு வைத்தே அருள பாடு போல்..–வண் தமிழ் நூல் ஆக்கினார்—எய்தற்கு அரிய மறைகளை ஆயிரம் இன் தமிழால் –மூன்று ஏற்றம்-ஆயிரம்/தமிழ்/இனிமை-
வேதார்த்த தரிசியான பராங்குச தேசிகன்-தன் துளவ தாரானை போல் வகுள தாரானை -கண்ணன் கழலினை ..திண்ணம் நாரணமே -சங்க பலகை ஏற்றி–
சங்க புலவர் –சேமம் குருகையோ செய்ய திரு பாற்கடலோ
நாமம் பராங்குசனா நாரணனா-..தாமம் துளவமோ வகுளமோ

தோள்கள் இரண்டோ நான்கும் உளவோ பெருமாள் உனக்கு -என்ன கடவரே

பாவின் இன் இசை பாடி திரிவனே–மாசற்றார் மனது உளானை -வணங்கி நாம் இருப்பது அல்லால்–திரு மாலை-பாசுரம்
மனன் அகம் மலம் அற -தெளிந்த என் சிந்தை அகம் கழியாதே –நிர்மல மனஸ்–ஆசை கொண்டு மனத்தில்வைக்க வேண்டும்
இசைவித்து என்னை உன் தாள் இணை கீழ் இருத்தும் அம்மான்-தனக்கே ஆக எனை கொள்ளும் ஈதே – மனக்கே வந்து இடை வீடு இன்றி மன்னி-
பரி விராஜர் பரம ஹம்சர் –நல்லது தீயது விலக்கி/ சரண் நடந்து காட்டி/பக்தர் ஹிருதய தாமரை அமர்ந்து—நாள் கமழ வகுள் மார்பினன்-

சுப ஆஸ்ர்யம் -மங்களமான புகல் இடம்-பவித்ரானாம் பவித்ரம் மங்களானாம் மங்களம் –சத்வ குணம் வளரும்-மறவாமல் மங்களா சாசனம் பண்ணுவோம்..நம்மை திருத்த பாடி அருளினார் –வாழ்த்த வேண்டும்- ஆழ்வார் –திவ்ய மங்கள விக்ரகமே ச்வாப்ச்ராயம் —

————————————————————————–
அவதாரிகை-
இது யஜூர் வேத சாரமாகும்
-திரு விருத்தத்தில் சொரூப ரூப குண விபூதி காட்டி கொடுக்க –  உபய விபூதிகளை அனுசந்தித்து –நித்ய விபூதி உள்ளோர் -நித்ய சம்சாரிகளை
வீட்டை திருத்த -கலியும் கெடும் கண்டு கொண்மின் –
-கர்மா பர தந்த்ராய் இதர விஷய போக -தேக -யாத்ரையிலே கழித்து —சர்வேஸ்வரன் உடன் நித்யர் போல் இருக்க தமக்கு யோகியதை இருந்தும்
-சமோகம் சர்வ பூயோஷம்–இழந்ததை அனுசந்தித்து –தேக சம்பந்தம் கழித்து கொள்ள வழி தம் பக்கம் இல்லாமல்–கர்மாதீனம் பிறந்து–
மேலும் கர்மா சேர்த்து-பிறவி மாறி மாறி-அவனை திரு அடிகளில் விண்ணப்பம் செய்து-இனி உறாமை-அருளி–அழுந்தார் பிறப்பாம் -இறுதி பாசுரமும் அருளி-
இப் பிர பந்தத்திலும் அதுவே தாத்பர்யம்-
உறாமை உடன் உற்றேன் ஆக்காமல்-அலற துடிக்க அழ பிராத்திக்க வைத்து  –
-நச்சு பொய்கை ஆகாது இருக்க /பிர பந்தம் தலை கட்ட/நாடு திருத்த /–தன் குழந்தை பட்டினி போட்டு நம்மை வாழ வைக்க-
பிறந்த ஆற்றாமை தீர பாசுரம் அருளுகிறார் —அம்பு படுக்கை சம்சாரம் பீஷ்மர் பஞ்ச பாண்டவர் போல்-
ஆழ்வார் நமக்கு அருள-இங்கு வைக்கலாம் படி அல்ல இவர் த்வரை–இது தாழ்ந்தது என்று அறிந்த ஆழ்வாரை கொண்டே பாட வைத்து –
இருபது தடவை இனி இனி கூப்பிட வைத்தார்-பல நீ காட்டி-குண அனுபவம் இங்கே கொடுத்து திவ்ய தேசம் காட்டி-தேகம் தோஷம் –
அங்கே போய் அனுபவம் கேட்க வேண்டாம் படி அனுபவம் அதிகம் இங்கே காட்டி–அவற்றை அந்ய பரராய் அனுபவிக்கிறார்-
அந்தமில் பேரின்பம் அடைய துடிப்பது
நமது குணாநுபவம் செய்ய என்று அறிந்து கொண்டு
அவை எல்லாம் இங்கேயே காட்டி அருள
இங்கேயே பண்ணிக் களித்தாராய்
அந்த அனுபவம் உள்ளடங்காமல்
புற வெள்ளம் இட்டுப் பெரு வெள்ளம் இட்டு பிரபந்தங்களாக  பெருகி
லோகம் எல்லாம் உஜ்ஜீவிக்க திரு உள்ளம் பற்றி
தனது ஸ்வரூப ரூப குண விபூதிகளைக் காட்டிக் கொடுக்க
அவனது
மேன்மையையும்
நீர்மையையும்
வடிவு அழகையும்
ஏழு பாசுரங்களாலே
அருளிச் செய்கிறார் –
————————————————————————–
செக்கர் மா முகில் உடுத்து மிக்க செம் சுடர்
பரிதி சூடி அம் சுடர் மதியம் பூண்டு
பல சுடர் புனைந்த பவள செவ்வாய்
திகழ பசும் சோதி மரகத குன்றம்
கடலோன் கை மிசை கண் வளர்வது போல்
பீதக ஆடை முடி பூண் முதலா
மேதகு பல் கலன் அணிந்து சோதி
வாயவும் கண்ணவும் சிவப்ப மீது இட்டு
பச்சை மேனி மிக பகைப்ப
நச்சு வினை கவர் தலை அரவின் அமளி ஏறி
எரி கடல் நடுவுள் அறி துயில் அமர்ந்து
சிவன் அயன் இந்திரன் இவர் முதல் அனைத்தோர்
தெய்வ குழாங்கள் கை தொழ கிடந்த
தாமரை வுந்தி தனி பெரு நாயக
மூ வுலகு அளந்த சேவடியோயே –1
————————————————————————–
திரு மேனி அழகை வர்ணிக்கிறார்-நேராக அருள சக்தி இல்லை ஆழ்வாருக்கு ..
உதாரணம் வேறு சொல்லி–மரகத பச்சை மலை வர்ணிக்கிறார்–
சொரூப ரூப குணங்கள் அடைவு-நேராக உருவம் அருளுகிறார்-
நேர் நேர் கொடு காண முடியாத படி முகத்தில் அலை எரிவதாலே –அச்சோ ஒருவர் அழிகிய வா–
கிண்ணகத்தில் இறங்குவார் போல-உபமானம் மூலம் அருள–ஒப்பார் மிக்கார் இலையாய மா மாயன்–ஓர் அளவுக்கு உபமானம்–இழிகிறார் –
அதிலும் நேர் நேர் கொடு இன்றி-மரகத மலை உடன் சேர்த்து–சூர்யன் சந்திரன் சூட்டி ,பவளம் வைத்து சேர்த்து -நஷத்ரம் ஒட்டி.
.மேகம் கொண்டு கட்டி-செய்ய முடியாத ஒன்றை –சிஷ்டித்து கொண்டு இருக்கிறார்--ஒப்பனை பண்ணி

–உருவம் விட்டு உபமானம்-பச்சை மா மாலை போல் மேனி  பவள வாய் கமல செம்கண்  பாசுரம்-பாலின் நீர்மை பாசுரம்-

செக்கர்-சிவந்த மா பெரிய மேகம்-சந்த்யா வானம் உடன் சேர்ந்த மேகம் –இதை  ஆடையாக உடுத்தி-
சூர்யனை தலையில் சூடி –சந்திரனை அணிந்து –தேஜஸ் உள்ள நஷத்ரம் புனைந்து
பவளம் போன்ற சிவப்பு -இடம்கள் செவ்வாய்-வாயை சொல்ல வில்லை-
இந்த மலை நடந்து போய் -வருண தேவன் கடல் மிசை -அலை திரை கையில்- கண் வளர -போல்-
கிரீடம் போல் சூர்யன்/மா முகில்-பீதாம்பரம் /திரு ஆபரணம் நஷத்ரம்-செவ்வாய் கண்கள் வாய் திரு கரங்கள் போல்வன -ஆதி சேஷனில் சாய்ந்தார்
பீதக ஆடை /முடி /பூண் முதலா மேதகு பல் கலன் அணிந்து சோதி வையவும் கண்ணவும் சிவப்ப –
மீது இட்டு பச்சை மேனி மிக பகைப்ப -அலை வீசும் கடலுக்குள் அரவின் அமளி ஏறி-அறி துயில்-அறிவுடன்
-தூங்குவான் போல் யோகு செய்யும்–தெய்வ குழாங்கள் முப்பத்து முக் கோடி தேவர்களும் –
தாமரை உந்தி தனி பெரு நாயகன் -தனி/பெரு நாயகன்–மூவடி அளந்தான் -சேவடி ஆனை கண்டவர்-ஆனை ஆனை என்னுமா போல் –

-உலகம் ஏத்தும் தென் ஆனாய்–அனுபவ ஜனித ப்ரீதி—பரபாக வர்ண கலவை-சொவ்குமார்யம்

சேர்ந்து குளிர்ந்த முகிலை வஸ்த்ரமாக கொண்டு–திவி சூர்ய சகஸ்ரச்ய -கீதை- கதிர் ஆயிரம் இரவி நீள் முடி-
–கிட்டேபோக முடியாத சூர்யன் போல் அன்றி-சீதளமாக அம் சுடர் மதியம்-பூர்ண சந்தரன்–தேய்ந்து வளராத சந்தரன்
-அபூத உபமானம் –பல சுடர் நஷத்ரம் பூண்டு–பல சிவந்த இடம் கொண்டு-மரகத மலை- வருண தேவன் கை- கடல் அலைகள்-
சாய்வது போல் சொல்லாமல்-கண் வளருவது போல்—உவமானமே கண்வளர்வது-திரு மலை நம்பி-எம்பெருமானார்
-பொன்னால்  ஆகிய தோடு கூட போட முடியாத காது கொண்டவர் அடையாளம் போல்--மேதகு-உயர்ந்த -ஸ்வரூப அநுரூப மேவி தகுந்த

நட்ஷத்ரம்-அணிகலன் -குளிர்ந்து பளிச்ச் என்று -நூபுராதி-ஆதி சப்தம் அபரிமத திவ்ய பூஷணம்-சூடகமே -என்று அனைய பல்கலனும்..

சோதி வாயவும் கண்ணவும்  சிவப்ப– இரண்டு -செவ்வாய் =சிவந்த இடங்கள்-என்று முன்பு அருளி–
ஒளி உமிழ்ந்து -மீதிட்டு- இடித்து மோதி மிக பதைப்ப –சுட்டு உரைத்த பொன் மேனி நின் திரு மேனி ஒளி ஒவ்வாது —
-மீது இட்டு-தள்ளி விட்டு-நச்சு வினை-மது கைடபர் விரோதிகளை நச்சு மூச்சால் -உமிழ்ந்த செம் தீ -பல தலைகளை உடைத்தாய்-
ஸ்வ ஸ்பர்சத்தால் பணைத்த -சிந்தாமணி -கக்கி-பெருமாள் திரு மேனி பட்டு ஆனந்தத்தால் பெருத்து–விகசித்து-
பிரஜை மடியில் வைத்த தாய் போல்–அனந்தாழ்வான் திரு கோஷ்டியூர் நடந்த இடத்தில்- பட்டரை மடியில் கொண்டு ஆதரவுடன்–பார்த்து
-முன் குழந்தை-பெருமாள் திரு மஞ்சன நீரை -ரெங்க ராஜா கமலா லாலி–மெய் நொந்து பெத்த பிள்ளை போல் அரவு பார்த்து இருந்தது போல் அமளி-
பஞ்ச சயனம் -மென்மை வெளுத்து வாசனை குளிர்ந்து விசாலம்–ஏறி-தன பேறாக -பெரிய ஆதரவுடன்–கைங்கர்யம் பெற்ற ஆனந்தம்-
-இவனுக்கு -கைங்கர்யம் செய்யும் ஆனந்தம்-ஆறு கால் திரு சிவிகை-எழுந்து அருளும் பொழுது 16 பேர் எழுந்து அருள பிராட்டி மார் உடன்-நம் பெருமாள்
-அலை ஆர்பரிக்கும் கடல்-பெருமாள் இருப்பதால்-நித்தரை பொழுதும் ஞானம்-அறி துயில்- உறங்குவான் போல் யோகு செய்யும் —
கண் மூடி இருக்கும் பொழுதும் பிரகாசம்–பிரசித்த தேவர் அனைவரும் பிரம்மாதி தேவர்-இறுமாப்பு புகட்டி
அபிமான பங்கமாய் சாய்ந்து இருந்த அழகில் அடிமை சாசனம் எழுதி கொடுப்பார்கள்-கிடந்த -ஒன்றே அவன் செயல்-
கொக்கு கூட்டம் கடல் கரையில் இருந்தால் கடல் அசையாதே ஏக ரூபமாய் -ஐஸ்வர்ய செருக்கால்-விகாரம் இன்றி–
ஜகத் உத்பத்தி காரணம் ஆன உந்தி தாமரை  —தனி பெரு நாயக-அவ் வருகு இல்லை-ஒப்பிலா அப்பன் -பொன் அப்பன் மணி அப்பன் என் அப்பன்
-அத்வீதிய நாயகம்-மற்றவர் உபசார வார்த்தை-வேண்டியதை கேட்டு வாங்குவார் வரம் கொடுத்து கஷ்டம் படும் பொழுது-பெரு நாயகன்-
தனக்கு ஒரு நாயகன் இன்றி -நிமித்த உபபாதன சக கார்யம் அவனே–தனி/பெரு நாயகன்–வேர் முதல் வித்தாய்-
அவர்கள் இருந்த இடத்தில் சென்று அனுபவிக்க பண்ணும்-திரு விக்ரமன்-தலை தீண்டி-இழந்த இழவை–
கொள்ள வந்த திரு அடி இல்லை-செவ்வடி- அழகுக்கு -காதுகன் ஆனாலும் விட ஒண்ணாத அழகன்-அழகையும் குணங்களையும் அனுபவித்தார் இத்தால்
————————————————————————–
செக்கர் மா முகில் –
கீழ் திருவிருத்தம் முதல் பாசுரத்தில் -அழுக்கு உடம்பு -தன உடம்பை பற்றி பேசி
இங்கு எம்பெருமான் திரு மேனி வை லஷண்யத்தை-
அப்ராக்ருதமான திவ்ய மங்கள விக்ரஹத்துக்கு பிராக்ருத வஸ்துக்களில் ஒன்றை உபமானமாக சொல்வது
ஒட்டுரைத்து இவ்வுலகு உன்னை புகழ்வெல்லாம் பெரும்பாலும்
பட்டுரையாய் புற்கென்றே காட்டுமால் பரஞ்சோதி -என்றபடியே
அவத்யமேயாயினும்
உபமானத்தை இட்டு அனுபவித்து தீர வேண்டியும்
வேதாந்தங்களிலும் அப்படியே சொல்லி இருப்பதாலும்
ஆழ்வார் அப்படியே அருளிச் செய்கிறார்–  உவமை -பிரசித்த உவமை அபூத உவமை இரண்டு வகை உண்டே
இல்பொருள் உவமை
மரகத பச்சையான மலை –
செந்நிறமான மேகத்தை பீதக வாடையாக உடுத்திக் கொண்டு –
செக்கர் -சிகப்பு நிறத்துக்கும் செவ்வானத்துக்கும்
மேகங்கள் மலையிலே படியுமே –
கிரீடத்தின் ஸ்தானத்திலே சூர்யனை அணிந்து கொண்டு
கதிர் ஆயிரம் இரவி கலந்து எரித்தால் ஒத்த நீண் முடியன்
மிக்க செஞ்சுடர் பரிதி சூடி
முத்துவடம் சந்திர ஹாரம் போன்ற திரு ஆபரணங்கள் ஸ்தானத்தில் நஷத்ரங்களை புணைந்து
தேஜஸ் சமூஹம் -பல சுடர் –
மேதகு -மேவத்தகு -திரு மேனிக்குப் பொருந்தித் தக்கின –
மெய் தகு -என்றும் பாடம்
மெய் -திரு மேனி அதற்குத் தக்க
திரு அதரம் திருக்கண்கள் -ஸ்தானத்தில் பவள மயமான பிரதேசங்கள் –
பவளச் செவ்வாய் –
மலையிலே பல இடங்களிலே பவளம் உண்டே
பவளவாய் கமலச் செங்கண்-
கை வண்ணம் தாமரை வாய் கமலம் போலும் கண்ணினையும் அரவிந்தம் அடியும் அக்தே-
பவளத்தால் சிவந்து இருக்குமே –
திகழ் பசுஞ்சோதி மரகதக் குன்றம் –
பசுமை நீலம் கருமை
காளமேக திரு உருவம் -மரகத குன்றம்
கண்ணையும் நெஞ்சையும் குளிர வைத்து
தாபத் த்ரயங்களை ஆற்ற வல்ல -திகழ் பசுஞ்சோதி மரகதம் –இவற்றுடன் கடலிலே பள்ளி கொண்டு அருளுமா போலே-
மீதிட்டு பச்சை மேனி மிகப் பகைப்ப –
பீதக வாடை
திரு அபிஷேகம்
திவ்ய பூஷணங்கள்
திவ்ய அவயவங்கள்
இவற்றின் சோதி வெவேற நிறமாக இருந்தாலும்
திருமேனியின் நிறமாகிய பாசின் நீர்மை -பச்சை நிறமே
போட்டி போன்று வென்று விளங்குகின்றனவாம்
மேனி -உடலுக்கும் நிறத்துக்கும் பெயர்
மீதிட்டு மிகப் பகைப்ப -மிகப் பகைத்து மீதிட -விகுதி மாற்றி கூட்டி உரைக்கலாம்
மீதிடுதல் -வெற்றி பெறுதல்
மேலே பள்ளி கொள்ளும் அழகை பாடி அருளுகிறார் –
ஷீர சாகர மத்தியிலே திரு வநந்த ஆழ்வான் மடியிலே சாய்ந்து அருளி
சிவன் பிரமன் இந்த்ராதி தேவர்களால் தொழப் படுமவனே
தாமரை பூத்த திரு நாபியை உடைய சர்வேஸ்வரனே
மாவலி இடம் நீர் ஏற்று உலகு அளந்து அருளினவனே
ஜய விஜயீ பவ –
அழகிலே ஈடு பட்டு வினை முற்று உடன் முடிக்காமல்
மூவுலகு அளந்த சேவடியோயே
கவர்தலை -கப்பு விட்டு கிளர்கின்ற தலையை உடைய -பல பல தலைகளை உடைய
அமளி -படுக்கை
அறிதுயில் யோக நித்தரை
சேவடியாய் -சேவடியோன்-என்பதன் விளி –
————————————————————————–
ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள்  திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ உ வே .வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ உ வே P.B.A. ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திரு அடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திரு அடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு அடிகளே சரணம் .