Archive for the ‘திருக் குறும் தாண்டகம்’ Category

திருக் குறும் தாண்டகம் –12–ஆவியை அரங்கமாலை–ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை வியாக்யானம்

December 12, 2013

அவதாரிகை –

உபய விபூதியையும் அழிக்கப் புக்கேன் –
என்கிறார்-

————————————————————-

ஆவியை அரங்கமாலை அழுக்கு உடம்பு எச்சில் வாயால்
தூய்மையில் தொண்டனேன் சொல்லினேன் தொல்லை நாமம்
பாவியேன் பிழைத்த வாறு என் என்று அஞ்சினேற்கு அஞ்சல் என்று
காவி போல் வண்ணர்  வந்து என் கண்ணுள்ளே தோற்றினாரே –

—————————————————————

ஆவியை –
உலகங்கட்கு எல்லாம் ஆர் உயிர் ஆனவனே –

அரங்கமாலை –
கண்ணுக்கு தோற்றாதபடி நின்று தாரகமாகை அன்றிக்கே
கண்ணாலே காண -வ்யாமோஹம் -தான் ஒரு வடிவு என்னலாம் படி இருக்கை –

அழுக்கு உடம்பு எச்சில் வாயால் –
எத்தனை பேர் காலில் விழுந்தது –
எத்தனை பேரை ஸ்தோத்ரம் பண்ணிற்று –

தூய்மையில் -நான் –
தப்புச் செய்தோம் -என்கிற அனுதாபமும் இல்லாத நான் –

தொண்டனேன் -நான் –
கண்டது எல்லாவற்றிலும் தொண்டு பட்டு திரிந்த நான் –

சொல்லினேன் தொல்லை நாமம் –
நித்ய சூரிகள் இனி என் கொண்டு ஜீவிக்கக் கடவர்கள் –
சொல்லி யற்றது -இதுக்கு முன்பு அழிந்து அறியாத ஓன்று –
நமோ நாராயணா -என்று பல்லாண்டு பாடி ஜீவிக்கக் கடவர்கள் –
இனி என் கொண்டு ஜீவிக்கக் கடவர்கள் –

பாவியேன் பிழைத்தவாறு என்று என்று அஞ்சினேற்கு –
தொல்லை நாமத்தை நான் சொல்லி விடுகை அன்றிக்கே –
நானும் சொன்னேன் நமரும் உரைமின் -என்று
இப்படி அழிப்பார் உண்டோ –
சாத்விகனாய் இருப்பான் ஒருவன் –
ரஜஸ் தலை எடுத்து
மத்திய ராத்ரத்திலே கிரஹத்திலே நெருப்பை வைத்து
சத்யம் தலை எடுத்தவாறே அநுதபிக்குமா போலே
பாவியேன் நான் தப்பினேன் -என்று அஞ்சினேனுக்கு

அஞ்சல் என்று –
உன் கார்யம் உனக்கே பரமோ -என்று
மாஸூச –என்று -அஞ்சாதே -என்று –

காவி போல் வண்ணர் வந்து –
வடிவழகைக் காட்டி
மருந்து இட்டுப்
பொருந்த விட்டார் –

காவி -கருங்குவளை

இவ்வடிவை நம் கண்ணாலே நோக்கி
அழிக்க ஒண்ணாது என்று
கண்ணைச் செம்பளித்தேன் –
செம்பளித்தல் -ஸ்வ யத்னம் தவிருகை –

என் கண்ணுள்ளே தோற்றினாரே –
கண்ணுக்கு உள்ளே தோன்றினார் –
இவர் கண் செம்பளித்து பார்க்கிறது எப்போதோ என்று
பார்த்து இருந்தான் போலே காணும் அவனும் –

——————————————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

திருக் குறும் தாண்டகம் –11-தொண்டெல்லாம் பரவி நின்னை-ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை வியாக்யானம்

December 12, 2013

தொண்டெல்லாம் பரவி நின்னைத் தொழுது அடி பணியுமாறு
கண்டு நான் கவலை தீர்ப்பான் ஆவதே பணியாய் எந்தாய்
அண்டமா எண் திசைக்கும் ஆதியாய் நீதியான
பண்டமாம் பரமசோதி நின்னையே பரவுவேனே –

——————————————————————–

தொண்டெல்லாம் பரவி-
செய்யும் அடிமை எல்லாம் அடைவு கெடப் பேசி –
அஹம் சர்வம் கரிஷ்யாமி -என்னும்படியே –

நின்னைத் தொழுது –
உன்னைக் கண்டு வைத்து
அடைவு கெட தொழப் போமோ –

அடி பணியுமாறு கண்டு –
தப்பாமே மநோரதித்து –
அடி பணியுமாறு கண்டு –திருவடிகளிலே வணங்குகிற பிரகாரத்தை மநோரதித்து –

நான் கவலை தீர்ப்பான் ஆவதே –
தன்னாலே மநோ துக்கத்தைத் தீர்த்துக் கொள்ளலாமே -கொள்ளப் போமோ –
மனக் கவலை தீர்ப்பார் அவரே இறே-

பணியாய் எந்தாய் –
நிர்வாஹகனான நீயே அருளிச் செய்யாய் –

அண்டமா எண் திசைக்கும் ஆதியாய் நீதியான –
அண்டாந்த வர்த்திகளுக்கும் நிர்வாஹகனாய்
எட்டுத் திக்கில் உள்ள தேவதைகளுக்கும் காரணமாய் –
முறை தப்பாதபடி –

பண்டமாம்-
தனமாம் –
பண்டம் -என்பது -தனம் –
இவ் வாத்மாவுக்கு தனம் ஆனவனே –

பரமசோதி-
பரஞ்சோதி சப்த வாச்யனானவனே –

நின்னையே பரவுவேனே –
உன்னையே அடைவு கெட ஸ்தோத்ரம் பண்ணும் இத்தனை-

———————————————————————————– –

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

திருக் குறும் தாண்டகம் –10–சித்தமும் செவ்வை நில்லாது–ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை வியாக்யானம்

December 12, 2013

அவதாரிகை –

சம்சாரத்தை அஞ்சி
உன் திருவடிகளைப் பற்றின அளவேயோ
திருவடிகளில் பரம பக்தியும் உண்டாயிற்று –
என்கிறார் –

———————————————————

சித்தமும் செவ்வை நில்லாது என் செய்கேன் தீ வினையேன்
பக்திமைக்கு அன்புடையேன் ஆவதே பணியாய் எந்தாய்
முத்தொளி மரகதமே முழங்கொளி முகில் வண்ணா என்
அத்த நின் அடிமை அல்லால் யாதும் ஒன்றும் அறிகிலேனே

———————————————————-

சித்தமும் செவ்வை நில்லாது –
நீஞ்சப் புக்கு வாய்க்கரையிலே தெப்பம் இழப்பாரைப் போலே
அனுசந்திக்கப் புக்கால் -தரித்து நிற்க மாட்டுகிறது இல்லை நெஞ்சு –

என் செய்கேன் தீ வினையேன்-
பக்தி பாரவச்யத்தால் அனுபவிக்கப் போகாதபடி
பாபத்தைப் பண்ணினேன் –
என் செய்கேன் -என்று செயல் மாட்சி –
உத்தேச்ய விரோதி பாபமாம் -அத்தைப் பற்ற -தீ வினையேன் -என்கிறார் –

பக்திமைக்கு அன்புடையேன் ஆவதே பணியாய் எந்தாய்-
என்தன் அளவன்றால் யானுடைய அன்பு -என்னும்படியே
நூல் பிடித்த பக்தியை அளவாக்க வேணும் –
அளவிறந்த பத்தியை மாற்றி நூல் பிடித்த செவ்வே அனுபவிக்கக் கூடிய பக்தியை அளவாக்க -மட்டமாக்க -வேணும்

எந்தாய் –
பக்தியை உண்டாக்கின நீயே அளவு படுத்த வேணும் –

முத்தொளி மரகதமே –
பக்தி ஜனகமான வடிவு
முத்தின் உடைய குளிர்த்தியையும்
மரகதத்தின் உடைய ஸ்யாமத்தையும்
உடைத்தாய் -இருக்கை –

முழங்கொளி முகில் வண்ணா-
மின்னி முழங்கி வில்லிட்டு சஞ்சரிப்ப தொரு மேகம்
போன்ற நிறத்தை உடையவனே –

என் அத்த-
அழகுக்கு தோற்று -என் ஆயன் -என்கிறார் –

நீர் சித்தமும் செவ்வை நில்லாது என்பது-
தீவினையேன் -என்பதே கிடந்தது
என் இயப் படுகிறீர் –
இத்தை விட்டு வேறு ஒன்றோடு போது போக்கினாலோ என்ன –
நின் அடிமை அல்லால் யாதும் ஒன்றும் அறிகிலேனே
உன் திருவடிகளில் கைங்கர்யம் ஒழிய வேறு ஓன்று அறியேன் –
மறந்தேன் உன்னை முன்னம் -என்றது போக்கி
ஏது செய்தல் மறக்கேன் -என்னும்படி
பண்ணி வைத்த பின்பு
வேறு ஒன்றை அறிய விரகு உண்டோ –

————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

திருக் குறும் தாண்டகம் –9 –உள்ளமோ ஒன்றில் நில்லாது–ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை வியாக்யானம்

December 12, 2013

அவதாரிகை –

என் ஹ்ருதயமானது ஜனன மரணங்களை
நினைத்து உருகா நின்றது –
எனக்கு தேவரீரை ஒழிய துணை இல்லை –
என்கிறார் –

—————————————————————

உள்ளமோ ஒன்றில் நில்லாது ஓசையில் எரி நின்று உண்ணும்
கொள்ளி மேல் எறும்பு போலக் குழையுமால் என்தன் உள்ளம்
தெள்ளியீர் தேவர்க்கு எல்லாம் தேவராய் உலகம் கொண்ட
ஒள்ளயீர் உம்மையல்லால் எழுமையும் துணை யிலோமே-

—————————————————————————

உள்ளமோ ஒன்றில் நில்லாது ஓசையில் எரி நின்று உண்ணும்
கொள்ளி மேல் எறும்பு போலக் குழையுமால் என்தன் உள்ளம்
ஹிருதயமானது -ஓர் இடத்தே தரியாதே
ஓசையை உடைத்தான எரி நின்று உண்ணா நின்ற
கொள்ளியினுள் எறும்பு போலே –

உருவார் பிறவியை நினைத்து –
இருபாடு எரி கொள்ளியினுள் எறும்பே போலே
வுருகி சிதிலமாகா நின்றது –
ஒருதலை மரணம் –
ஒரு தலை ஜன்மம் இறே –

குழையுமால் –
இவன் சைதன்யத்துக்கு பிரயோஜனம் இது பொல்லாது என்று அறிகை –
அவன் சைதன்யத்துக்கு பிரயோஜனம் அப்படியே செய்கை –
அதாவது –
ரஷிக்கை -இறே –

தெள்ளியீர் –
இத்தலையில் கலக்கத்துக்கு
எதிர் தட்டான தெளிவு உடையாரைப் பற்றுகிறார் –

மகாபலி ஔதார்யத்துக்கும் குறைவு வாராமே
தன்னை ஆஸ்ரயித்த இந்த்ரன் உடைய கார்யத்துக்கும் குறைவு வாராமே
கார்யம் பார்த்த தெளிவு

தேவர்க்கு எல்லாம் தேவராய் உலகம் கொண்ட
தேவர்க்கு எல்லாம் தேவராய் இருந்து வைத்து –
அலம் புரி நெடும் தடக்கையை தாழ ஏற்று
பூமியை அளந்து கொண்ட –

ஒள்ளியீர்-
இந்த்ரன் பிரயோஜநாந்த பரன் ஆகிலும்
நம் கை பார்த்து இருந்தான் என்னும் அத்தாலே
வடிவில் பிறந்த புதுக் கணிப்பு
அவன் இவன் கை பார்த்து இருக்கை இறே
இவன் கால விளம்பமாக கார்யம் செய்தது –
ஒண்மை -அழகு

உம்மையல்லால் எழுமையும் துணை யிலோமே –
எங்களுக்கு நாங்களும் தஞ்சம் அல்ல –
பிறரும் தஞ்சம் அல்ல
உம்மையே தஞ்சமாக உடையோம்
கோல் துணையாய் இருப்பார் சிலர் அன்றே

அவஸ்தாந்தரத்தை பிராபித்தாலும்
அரங்கத்து உறையும் இன் துணைவனையே துணைவனாக
போமவர் இ றே –

—————————————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

திருக் குறும் தாண்டகம் –8–வானிடைப் புயலை மாலை –ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை வியாக்யானம்

December 12, 2013

அவதாரிகை –

இவ் விஷயம் சந்நிஹிதமாக இருக்க
தேகத்தைப் பூண் கட்டிக் கொள்வதே -சம்சாரிகள் -என்கிறார் –

—————————————————————————-

வானிடைப் புயலை மாலை வரையிடைப் பிரசமீன்ற
தேனிடைக் கரும்பின் சாற்றைத் திருவினை மருவி வாழார்
மானிடைப் பிறவி யந்தோ மதிக்கிலர் கொள்க தந்தம்
ஊனிடைக் குரம்பை வாழ்க்கைக்கு உறுதியே வேண்டினாரே-

——————————————————————————-

வானிடைப் புயலை-
ஆகாசம் மத்யே நீர் கொண்டு எழுந்து வந்து
தோற்றுகிற மேகம் போன்ற வடிவு அழகை உடையவனே –

வானிடைப் புயலை-என்கையாலே
நிராலம்பனாய் இருக்கிற என்னை
நிர்ஹேதுகமாக வந்து விஷயீகரித்தவனை
என்கிறார் –

மாலை –
அதுக்கடியான வ்யாமோஹம் –

வரையிடைப் பிரசமீன்ற தேனிடைக் கரும்பின் சாற்றைத் –
மலையிலே தேநீக்களாலே
உத்பாதிக்கப் பட்ட தேனே நீராக வளர்ந்த
கரும்பின் சாறு போலே போக்யனாவனை –

திருவினை –
உத்க்ர்ஷ்டமாய்
நிரவதிகமான
ரசவஸ்துவுக்கு பெரிது போலே
உத்கர்ஷ்ட வஸ்துவுக்கும் உத்கர்ஷ்ட வஸ்து இ றே –
திருவுக்கும் திருவாகிய -என்றும்
கஸ் ஸ்ரீஸ் ஸ்ரிய -என்னும்படியே –
திருவினை மருவி வாழார்-
வாழுகைக்கு நேர்த்தி -அவன் மேல் விழ
விலக்காது ஒழிகை –
உங்களுக்கு நான் வேணும் -என்ன
எங்களுக்கு நீ வேண்டா -என்னுமவர்கள் –

மானிடைப் பிறவி –
புருஷார்த்த உபயோகியான சரீரத்தை
உதாஸீ நிப்பதே –
அன்றிக்கே
இச் சரீரத்தில் தோஷத்தை உணராது ஒழிவதே -என்னவுமம் –
இத்தை தேவ சரீரமாக நினைத்து இருப்பார்கள் என்னவுமாம் –
சாஸ்திர அதிகாரமான தேகம் பெற்றும் -என்னுதல் –
தோஷ உக்தமான தேகம் -என்னுதல்
அஸ்திரமான தேகம் -என்னுதல்
யந்தோ – மதிக்கிலர்-
ஐயோ –
என்று இவர்கள் இழவுக்கு வெறுக்கிறார் –

கொள்க
நிச்சிதம் –

தந்தம் ஊனிடைக் குரம்பை வாழ்க்கைக்கு உறுதியே வேண்டினாரே –
த்ருடம் இன்றியே
அப்போது போயிற்று இப்போது போயிற்று என்றும்
மின்னிலும் நிலை அற்று இருக்கிற
இச் சரீரத்துக்கு பூண் கட்டவே தேடுவர்கள் –

————————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

திருக் குறும் தாண்டகம் –7-இம்மையை மறுமை தன்னை–ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை வியாக்யானம்

December 12, 2013

அவதாரிகை –

சர்வேஸ்வரன் உடைய ஆஸ்ரித பாரதந்த்ர்யத்தை
அனுசந்திக்க வல்லார்க்கு
சஞ்சார பூமி -என் உத்தமாங்கம் –
என்கிறார் –

————————————————————————-

இம்மையை மறுமை தன்னை எமக்கு வீடாகி நின்ற
மெய்மையை விரிந்த சோலை வியன் திருவரங்கம் மேய
செம்மையைக் கருமை தன்னைத் திருமலை யொருமையானைத்
தன்மையை நினைவார் என் தன் தலைமிசை மன்னுவாரே

————————————————————————-

இம்மையை –
இஹ லோகத்தில்
ஸ்வ விஷய ஜ்ஞான சுகத்தை -தருமவனை –

மறுமை தன்னை –
சரீர சமனந்தரம்
ஸ்வரூப அனுரூபமான
கைங்கர்யத்தைத் தருமவனை –

சம்சாரத்தில் துக்க நிவர்த்தியே
ஸூகம் என்று பிரமமே இறே –

எமக்கு வீடாகி நின்ற மெய்மையை –
நமக்கு மோஷ ஸூகமாய் உள்ளவனை –
கீழ்ச் சொன்ன பிராப்யத்துக்கு
அவ்யவஹிதமான உபாயம் -ஆனவனை –

விரிந்த சோலை வியன் திருவரங்கம் மேய –
அவ் வுபாயம் ஸூலபமான இடத்தைப் பேசுகிறார் –
பரந்த சோலையை உடைத்தாய் –
விஸ்மய நீயமாய் –
இருந்துள்ள கோயிலிலே நித்ய வாஸம் பன்னுமவனை –

செம்மையைக் கருமை தன்னைத் –
யுகம் தோறும் -அவ்வவ யுகங்களில் உள்ளார்க்கு
தக்க வடிவுகளைக் கொண்டு
அவர்களை ரஷிக்குமவனை –
முன்னை வண்ணம் -இத்யாதிப் படியே
செம்மையும் கருமையும் -மற்ற இரண்டுக்கும் உப லஷணம் –

திருமலை யொருமையானைத்
கண்ணாவான்-என்றும் மண்ணோர் விண்ணோர்க்கு -என்கிறபடியே
திருமலையில் நின்று
நித்ய ஸூரிகளுக்கும் நித்ய சம்சாரிகளுக்கும்
ஒக்க முகம் கொடுக்குமவனை –

தன்மையை நினைவார் –
இந்த ஆஸ்ரித பாரதந்த்ர்யத்தை
நினைக்க வல்லார்

என் தன் தலைமிசை மன்னுவாரே –
அவன் திருவடிகளும் -இவர்கள் திருவடிகளும்
ஒக்க அன்று மன்னுவது –
தண் சேறை எம்பெருமான் தாள் தொழுவார் காண்மின் என் தலை மேலார் -என்கிறார் –

—————————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

திருக் குறும் தாண்டகம் –6 -மூவரின் முதல்வனாய யொருவனை–ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை வியாக்யானம்

December 12, 2013

மூவரின் முதல்வனாய யொருவனை உலகம் கொண்ட
கோவினைக் குடந்தை மேய குரு மணித் திரளை இன்பப்
பாவினைப் பச்சைத் தேனைப் பைம்பொன்னை யமரர்சென்னிப்
பூவினைப் புகழும் தொண்டர் என் சொல்லிப் புகழ்வர் தாமே –

——————————————————————

மூவரின் முதல்வனாய –
இந்த்ரனைக் கூட்டுதல்
தன்னைக் கூட்டுதல்
சசஜ்ஞ்ஞாயாதி பகவான் ஏக ஏவ ஜனார்த்தன -என்கிறபடி
மூவருக்கும் காரணம் ஆகையாலே -முதல்வன் -என்கிறார் –

முதல்வனாய -யொருவனை –
மூவுருவும் கண்ட போது ஒன்றாம் சோதி -என்கிறபடியே
மூவரையும் தனித் தனியே கண்டால் –
இவனே காரண பூதன் –
இவனே காரண பூதன் -என்னலாய்–
மூவரையும் சேரக் கண்டால் –
இருவர் கார்ய கோடி நிஷ்டராய்
இவனே இருவருக்கும் காரணம் என்னும்படி –
பரஞ் சோதிஸ் சப்த வாச்யன் இவனேயாய் இருக்கையாலே
ஆஞ்சோதி ஓன்று -என்கிறார் –

உலகம் கொண்ட கோவினைக்-
மூவருக்கும் ப்ரதானன் ஆனால்
அவர்கள் கார்யம் செய்து கொடுக்க வேணுமே –
அவர்களில் ஒருவனுக்கு கார்யம் செய்த படி –

உலகம் கொண்ட –
இந்த்ரன் உடைய ராஜ்யத்தை மகாபலி பறித்துக் கொள்ள
அவன் பக்கலிலே தானே சென்று அபேஷித்து-
மூவடி -என்று
இந்த்ரன் கார்யம் செய்ய முதலடி இட்டபடி —
முன்பே ஒருவனுக்கு கை ஒட்டையைத் தீர்த்து விட்டான் –
முடை யடர்த்த சிரம் ஏந்தி மூவுலகும் பலி திரிவான் -இடர் கெடுத்த திருவாளன் -இறே –
அவன் தமப்பனுக்கு தானே வேத பிரதானம் பண்ணினான் –

இப்படி செய்கைக்கு ஹேது என் என்னில் –
கோவினை –
நிர்வாஹகன் ஆகையாலே

குடந்தை மேய –
இன்னும் சம்சாரிகள் இடர்பட்டார் உண்டாகிலும்
கை கழியப் போக ஒண்ணாது என்று
திருக் குடந்தையிலே படுக்கை பொருந்தி பள்ளி கொண்டவனை –

குரு மணித் திரளை –
ஸ்ரேஷ்டமான நீல ரத்ன சமூஹம் போலே
புகர்த்து குளிர்ந்த -வடிவு அழகை உடையவனை –

இன்பப் பாவினைப் –
செவிக்கு தம்முடைய கவி போலே தித்தித்து இருக்கிறபடி –
பா -என்பது இயல் -பாட்டு –
இன் கவி பாடும் பரம கவிகளான
முதல் ஆழ்வார்கள் கவி போலே
இனியனாய் உள்ளவனை -என்னவுமாம் –

பச்சைத் தேனைப் –
செவிக்கே அன்றிக்கே
நாக்குக்கும் இருக்கிறபடி –

பைம்பொன்னை –
உடம்புக்கு அணையலாம் படி
ஸ்பர்ஹணீயமாய் இருக்கை –

யமரர் சென்னிப் பூவினைப் –
அயர்வறும் அமரர்களுக்கு சிரோ பூஷணம் ஆனவனை –
அரும்பினை அலரை -என்ற பூ தானே அவன்
பாத பற்புத் தலை சேர்த்து -என்ன வேண்டாவே -அவர்களுக்கு –

புகழும் தொண்டர் –
இவ் விஷயத்தை புகழ்ந்தார்களாகக் கொண்டோம் –
இதுக்குப் பாசுரம் எங்கே தேடிச் சொன்னார்கள் –
கிண்ணகத்தில் புக்கு முழுகுவாரைப் போலே
குமுழி நீர் உண்டு போம் இத்தனை போக்கி –
என் சொல்லிப் புகழ்வர் தாமே –
அரும் பொருள் ஆதல் -அறிந்தன -என்று
அறிய ஒண்ணாது என்று புகழும் அது ஒழிய
பாசுரம் இட்டுப் புகழப் போகாது –

—————————————————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

திருக் குறும் தாண்டகம் –5 -இரும்பு அனன்று உண்ட நீர் போல் -ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை வியாக்யானம்

December 11, 2013

இரும்பு அனன்று உண்ட நீர் போல் எம்பெருமானுக்கு
அரும் பெறல் அன்பு புக்கு இட்டு அடிமை பூண்டு உய்ந்து போனேன்
வரும் புயல் வண்ணனாரை மருவி என் மனத்து வைத்துக்
கரும்பினின் சாறு போலேப் பருகினேற்கு இனியவாறே –

——————————————————–

இரும்பு அனன்று உண்ட நீர் போல் –
இரும்பானது அக்னியாலே மிகவும் தப்தமாய்
அக்காய்ச்சல் அடங்க
பானம் பண்ணப் பட்ட ஜலம் போலே –

எம்பெருமானுக்கு –
வகுத்த சேஷிக்கு –

அரும் பெறல் அன்பு –
அரும் பெறல் அடிகளைப் பற்றிலும் கிடையாத அன்பு —
எனக்கு பகவத் விஷயத்திலே அன்பு பிறக்கை யாவது –
இந்தளத்திலே தாமரை பூக்கை இறே –
அஹங்கார மஹாவஹ்னி இறே –
இந்தளம் -கும்மட்டி –

புக்கு இட்டு –
அன்பை அவன் பக்கலிலே ஆக்கி –

அடிமை பூண்டு –
அஹம் சர்வம் கரிஷ்யாமி -என்கிறபடியே
வழு விலா அடிமையிலே அந்வயித்து –

அடிமை பூண்டு —
தொண்டு பூண்டு -என்னுமா போலே –
இவாத்மாவுக்கு ஆபரணம் இ றே -பகவத் தாஸ்யம் –
ஆகையாலே -பூண்டு -என்கிறார் –

உய்ந்து போனேன் –
முன்பு -அசந்நேவ-விறே –

வரும் புயல் வண்ணனாரை –
இருந்த இடத்தே இருந்து விடாய் கெடுக்கும் மேகம் அன்று –
கடலை மணலோடு -கழுத்தே கட்டளையாக பருகித்
தவழ்ந்து வருகிற
மேகம் போலே இருக்கும் –

மருவி –
மைத்து எழுந்த மா முகிலே பார்த்து இருக்கும் மற்றவை போல் –

புயல் வண்ணனாரை மருவி –
என்னை மறந்து கிட்டி
மேகத்தை கண்ட பயிர் போலே மருவி -என்னுதல்
அவன் வர விமுகனாய் திரிந்த என்னை மறந்து மருவி என்னுதல் –
சஞ்சாரம் அற்று இவர் மனசிலே புகுந்த பின்பு
அவனுக்கு புறம்பு போக்கற்றபடி –
இவர் மனஸ் இ றே அவனுக்கு உத்தேச்யம் –
அன்றியே
மனஸ்ஸூக்கு வேறு சஞ்சாரம் இன்றிக்கே ஒன்றாய் –

என் மனத்து வைத்துக்
சஞ்சாரம் அற்ற படி –
உத்தேச்யம் கை புகுந்தால் உண்டோ சஞ்சாரம் –

கரும்பின் இன் சாறு போலே பருகினேற்கு –
விழுங்குகை போய் -பருகலாம்படி ஆயிற்று –
ஆழ்வார் உடன் கலக்க கலக்க
பருகலாம் படி ஒரு நீரானான் –

இனியவாறே –
இதுவும் ஒரு இனிமை இருந்தபடி –

——————————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

திருக் குறும் தாண்டகம் –4-கேட்க யான் உற்றது உண்டு –ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை வியாக்யானம்

December 11, 2013

கேட்க யான் உற்றது உண்டு கேழலாய் யுலகம் கொண்ட
பூக்கெழு வண்ணனாரைப் போதரக் கனவில் கண்டு
வாக்கினால் கருமம் தன்னால் மனத்தினால் சிரத்தை தன்னால்
வேட்கை மீதூர வாங்கி விழுங்கினேற்கு இனியவாறே

———————————————————————————————————————————————————–

கேட்க யான் உற்றது உண்டு –
அடியேன் தேவரீரை ஓன்று கேட்கலுற்றேன்
அத்தை அருளிச் செய்ய வேண்டும் –
அது என் இயம்புதி -என்ன –

கேழலாய் யுலகம் கொண்ட பூக்கெழு வண்ணனாரை-
புஷ்பஹாச ஸூகுமாரமான வடிவை
மானமிலாப் பன்றி யாக்கி –
நிலம் கோட்டிடைக் கொண்டது –
இந்தக் கழஞ்சு மண்ணும் அழிந்தால்
பின்பு ஸ்ருஷ்டிக்கை அரிதாய்ச் செய்து அருளிற்றோ –
இத்தை எனக்கு அருளிச் செய்ய வேணும் –
பிரளயம் கொண்ட பூமி -தன்னை எடுக்க இறே
இவன் இதுக்கு உத்தரம் சொல்லுவது –

போதரக் கனவில் கண்டு –
மிகவும் நெஞ்சிலே கண்டு –
இந்த்ரியங்களால் வ்யவச்சேதம் இன்றிக்கே
அவயவதாநேன விசதமாக கண்டு –

கனவு -மானஸ அனுபவம்

வாக்கினால் கருமம் தன்னால் மனத்தினால் சிரத்தை தன்னால் வேட்கை மீதூர வாங்கி –
மநோ வாக் காயங்களாலும்
ஸ்ரத்தையாலும்
மிக்க அபிநிவேசத்தை உடையவனாய் –

விழுங்கினேற்கு இனியவாறே –
விழுங்கி னேனுக்கு இனிதாய் இருந்தது –
விழுங்குகை -அனுபவிக்கை –
எவ் விஷயங்களை அனுபவித்து ரசித்துப் போந்த
எனக்கு
எவ் விஷயம் ரசிக்கிறது –

விழுங்கினேற்கு இனியவாறே —
எனக்கு இனிதான வழி என் தான் –
எவ் வழியாலே முடிக்கப் போந்த விஷயம்
எவ் வழியாலே இனிதாயிற்று –
இது இனிதான வழியை அருளிச் செய்ய வேண்டும் –
இதுக்கு அவன் என்ன உத்தரம் சொல்லுவது –
பிரளயம் கொண்ட பூமியை எடுத்தது உடைமை மங்காமைக்கு அன்றோ –
அவ்வோபாதி மங்க ஒண்ணாது என்று
சம்சார பிரளயத்தில் நின்றும் இவரை எடுத்தான் இத்தனை இறே –

இனிய வாறு கேட்க –நான் உற்றது உண்டு -என்று அந்வயம்

——————————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

திருக் குறும் தாண்டகம் –3-பாயிரும் பரவை தன்னுள் –ஸ்ரீ பெரிய வாச்சான் பிள்ளை வியாக்யானம்

December 11, 2013

அவதாரிகை –
முதல் பாட்டிலே -சொன்ன வணக்கத்தைச் சொல்லுகிறார் –

————————————————————-

பாயிரும் பரவை தன்னுள் பருவரை திரித்து வானோர்க்
காயிருந் தமுதம் கொண்ட வப்பனை யெம்பிரானை
வேயிருஞ்சோலை சூழ்ந்து விரி கதிரிரிய நின்ற
மாயிருஞ்சோலை மேய மைந்தனை வணங்கினேனே –

——————————————————————-

பாயிரும் பரவை தன்னுள் –
பா -என்று பரப்பு –
இருமை -பெருமை –
இவை இரண்டாலுமாக-
ஆழத்தையும் அகலத்தையும் சொன்னபடி –

பருவரை திரித்து –
கடலைக் கண் செறி இட்டாப் போலே
பெரிய மந்த்ர பர்வதத்தை நட்டு –
அம்ருதம் கிளரும் அளவும் தானே திரியும்படியாக வைத்த நொய்ப்பம் –

வானோர்க் காயிருந்து அமுதம் கொண்ட அப்பனை –
தனக்கே இருப்பார் அதமர் இறே –
நிலா தென்றல் சந்தனம் தண்ணீர் -போலே
தன்னை பரார்த்தம் ஆக்கி வைக்குமவன் இறே –
பொது நின்ற பொன் அம் கழல் -என்றும் –
சர்வ லோக சரண்யாய -என்றும் சொல்லுகிறபடியே
எல்லார்க்கும் தன்னைப் பொதுவாக்கி இறே வைப்பது –
ஆசை இல்லாதார் இழந்து விடும் அத்தனை –

அப்பனை –
உபகாரகனை –
பிரயோஜனாந்தர பரரான அந்தர ஜாதிகளுக்காக
தன்னை அழிய மாறி
அநேகம் வடிவு கொண்டு
உபகரிக்குமவனை –

யெம்பிரானை-
தன்னுடைய அம்ருதம் –

வேயிருஞ்சோலை சூழ்ந்து விரி கதிரிரிய நின்ற –
மூங்கில் குழாங்களாலே சூழ்ந்து
விஸ்தர கிரணனான ஆதித்யன்
திருமலை ஆழ்வார் மேலே தன் சாயை படாமே அகல சஞ்சரிக்கிற –

மாயிருஞ்சோலை மேய –
திருமால் இரும் சோலை என்கிற திரு நாமத்தை உடைய
திருமலையிலே பொருந்தி இருக்கிற –

மைந்தனை வணங்கினேனே –
தம்மை அடிமை கொண்ட பருவம் –
இவரை அடிமை கொள்வதாக திருமலையிலே எழுந்து
அருளி நின்ற பின்பு
வடிவு இளகிப் பதித்த படி –

அப்பனை
என்று கீழே ஒரு முதுமை சொல்லி
இப்போது மைந்தனை -என்கிறார் – இறே –

அப்பனை -மைந்தனை என்றது அரும்பினை அலரை-என்னுமா போலே  –

———————————————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –