Archive for the ‘கிருஷ்ணன் கதை அமுதம்’ Category

ஸ்ரீ கிருஷ்ண அஷ்டோத்தரம்–

July 19, 2020

ஸ்ரீ கிருஷ்ண அஷ்டோத்தரம்

ஸ்ரீ கிருஷ்ண
கமலாநாதோ
வாஸுதேவஸ்
ஸநாதந:
வஸுதேவாத்மஜ:

புண்யோ
லீலாமாநுஷவிக்ரஹ:
ஸ்ரீவத்ஸ
கௌஸ்துபதரோ
யஶோதா வத்ஸலோ

ஹரி:
சதுர்புஜாத்த
சக்ராஸி கதாஶங்காத் யுதாயுத:
தேவகீநந்தந:
ஸ்ரீஶோ

நந்தகோப ப்ரியாத்மஜ:
யமுனா வேக ஸம்ஹாரீ
பல பத்ர ப்ரியாநுஜ:
பூதநாஜீவிதஹர:
ஶகடாஸுர பஞ்ஜந:

நந்தவ்ரஜ ஜநாநந்தீ
ஸச்சிதாநந்த விக்ரஹ:
நவநீத விலிப்தாங்கோ
நவநீத நடோநக:
நவநீத நவஹாரோ

முசுகுந்த ப்ரஸாதக:
ஷோடஶஸ்த்ரீ ஸஹஸ்ரேஶ:
த்ரிபங்கீ லலிதாக்ருதி:
ஸுகவாகம் ருதாப்தீந்து:
கோவிந்தோ

யோகினாம் பதி:
வத்ஸவாடசரோ நந்தோ
தேநுகாசுர பஞ்ஜந:
த்ருணீத்ருத
த்ருணாவர்தோ

யமலார்ஜுந பஞ்ஜந:
உத்தால தால பேத்தா
ச தமால ஶ்யாமலாக்ருதி:
கோப கோபீஶ்வரோ
யோகீ

கோடி ஸூர்ய ஸமப்ரப:
இளாபதி:
பரம்ஜ்யோதிர்
யாதரவேந்த்ரோ
யதூத்வஹ:

வநமாலீ
பீதவாஸா:
பாரிஜாதாபஹாரக:
கோவர்தநாச லோத்தர்த்தா
கோபால:

ஸர்வபாலக:
அஜோ
நிரஞ்ஜந:
காம:
ஜநக:

கஞ்சலோசந:
மதுஹா
மதுரா நாதோ
த்வாரகா நாயகா
பலீ

ப்ருந்தாவ நாந்தஸ்
ஸஞ்சாரீ
துலஸீ தாம பூஷண:
ஸ்யமந்தகமணேர் ஹர்தா
நர
நாராயணாத்மக:

குப்ஜா
க்ருஷ்ணாம்பரதரோ
மாயீ
பரம பூருஷ:
முஷ்டிகாஸுர சாணூர மல்ல யுத்த விஶாரத:

ஸம்ஸாரவைரீ
கம்ஸாரி:
முராரிர் நரகாந்தக:
அநாதி
ப்ரஹ்மசாரீ ச

க்ருஷ்ணாவ்யஸந கர்ஶக:
ஶிஶுபால ஶிரஶ் சேத்தா
துர்யோதந குலாந்தக:
விதுராக்ரூர வரதோ
விஶ்வரூப ப்ரதர்ஶக:

ஸத்ய வாக்
ஸத்ய ஸங்கல்ப:
ஸத்ய பாமாரதோ விஜயீ
ஸுபத்ரா பூர்வஜோ
விஷ்ணு:

பீஷ்ம முக்தி ப்ரதாயக:
ஜகத் குருர்
ஜகந் நாதோ
வேணுநாத விஶாரத:
வ்ருஷபாஸுர வித்வம்ஸீ

பாணாஸுர பலாந்தக:
யுதிஷ்டிர ப்ரதிஷ்டாதா
பர்ஹி பர்ஹாவதம்ஸக:
பார்த்தஸாரதி
ரவ்யக்தோ

கீதாம்ருத மஹோததி:
காளீயபண மாணிக்ய ரஞ்ஜித ஸ்ரீபதாம்புஜ:
தாமோதரோ
யஜ்ஞபோக்தா
தாநவேந்த்ர விநாஶக:

நாராயண:
பர ப்ரஹ்ம
பந்நகாஶந வாஹந:
ஜலக்ரீடா ஸமாஸக்த கோபீ வஸ்த்ரா பஹாரக:
புண்ய ஶ்லோக:

தீர்த்தபாதோ
வேத வேத்யோ
தயாநிதி:
ஸர்வ பூதாத்மகஸ்
ஸர்வ க்ரஹ ரூபீ
பராத்பர:

ஏவம் கிருஷ்ணஸ்ய தேவஸ்ய நாம் நாம அஷ்டோத்தரம் ஶதம்

ஸ்ரீ கிருஷ்ண நாமாம்ருதம் நாம பரமாநந்த காரகம்
அத்யுபத்ரவ தோஷக்நம் பரமாயுஷ்ய வர்த்தநம்

ஸ்ரீ கிருஷ்ண அஷ்டோத்தர சதநாம ஸ்தோத்ரம் ஸம்பூர்ணம்-

——————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்-
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.-

ஸ்ரீ உத்தவர் கீதை–அத்யாயம் -23–

May 23, 2020

ஸுது3ஸ்தராமிமாம் மன்யே யோக3சர்யாமனாத்மன: |
யதா2ஞ்ஜஸா புமான்ஸித்3த்4யேத்தன்மே ப்3ரூஹயஞ்ஜஸாச்யுத || 1 ||

இமாம் யோகச்சர்யாம் – இதுவரையில் உங்களால் கூறப்பட்ட மனத்தூய்மை அடையும் வழிகள், பக்தி செய்யும் முறைகள்,
ஆன்மீக பாதையில் செல்லும் வழிகள், குணமாற்றமடைய கடைபிடிக்க வேண்டிய வழிகள் யாவும்
ஸுதுஸ்தராம் மன்யஹ – மிகக்கடினமானது என்று நினைக்கிறேன்.
அனாத்மனஹ – போதிய பக்குவம் அடையாதவர்களுக்கு இந்தப் பாதையை கடப்பது கடினமாக இருக்கும்
அச்யுத – ஹே அச்சுத பகவானே!
புமான் – ஒரு மனிதன்
யதா2 அஞ்ஜஸா – எவ்விதம் மிகச்சுலபமாக பரமபதத்தை அடைய முடியுமோ, இந்தப்பாதையை கடக்க முடியுமோ
தத் அஞ்ஜஸா ப்3ருஹி – அதை எனக்கு தெளிவாக கூறியருளுங்கள்

ப்ராயஶ: புண்த3ரீகாக்ஷ யுஞ்ஜ்யந்தோ யோகி3னோ மன: |
விஷீத3ந்த்யஸமாதா4னான்மனோ நிக்3ரஹகர்ஶிதா: || 2 ||

தாமரை போன்ற கண்களையுடைய பகவானே! பொதுவாக இந்த ஆன்மீக சாதனத்தில் ஈடுபடுத்திக் கொண்டிருக்கும் சாதகர்களுக்கு,
மனவடக்கத்தை பயிற்சி செய்து கொண்டிருப்பவர்களுக்கு, மனமானது எளிதில் அமைதியை அடையாத காரணத்தால்
அவர்கள் பெரும் துயரத்தை அடைகிறார்கள். மனதை நெறிப்படுத்த முயற்சிக்கும் நேரத்தில் மிகுந்த துக்கத்தை அடைகிறார்கள்.

அதா2த ஆனந்த3து3க4ம் பதா3ம்பு3ஜம் ஹம்ஸ:
ஶ்ரேயரன்னரவிந்த3லோசன |
ஸுக2ம் நு விஶ்வேஶ்வர யோக3கர்மபி4ஸ்த்வன்மாயயாமீ
விஹதா ந மானின: || 3 ||

அரவிந்தலோசன – தாமரைகண்ணா!
அதா2த – இருந்த போதிலும்
ஹம்ஸா: – சில அறிவுடையவர்கள், அறிவுடைய சாதகர்கள்
ஸுகம் ஶ்ரேயரன் – எளிதாக அடைகிறார்கள்
விஶ்வேஶ்வரா – அகில உலகத்துக்கும் தலைவனாக இருக்கும் பகவானே!
ஆனந்த துக்கம் – ஆனந்தத்தை கொடுக்கின்ற உங்களுடைய திருவடிகளை வணங்கும் பக்தர்கள்
யோக3 கர்மபி: – பலவிதமான யோக அப்யாஸத்தில் ஈடுபடுகிறார்கள். கர்மயோக, பக்தியோகம் போன்ற சாதனங்களை
கடைப்பிடிப்பதில் ஈடுபடுகிறார்கள். சாதாரண மனிதர்களால் செய்ய முடியாத கடினமான புனிதமான செயல்கள செய்து கொண்டிருக்கிறார்கள்
ந விஹிதா – இந்த செயல்களால் இவர்கள் கர்வத்தினால் பாதிக்கப்படுவதில்லை. புண்ணிய செயல்களினால் அடையும் சுகத்தினால் பாதிக்கப்படுவதில்லை
த்வம் மாயயா – உங்களுடைய மாயையினால் இவர்கள் மோகத்தில் விழ்வதுமில்லை, மாயையினால் ஆட்கொள்ளப்படுவதுமில்லை
நா மானின – அவர்கள் கர்வப்படுவதில்லை

கிம் சித்ரமச்யுத தவைத்த3ஶேஷப3ந்தோ4
தா3ஸேஷ்வனன்யஶரணேஸு யதா3த்மஸாத்த்வம் |
யோ ரோசயத்ஸஹ ம்ருகை3: ஸ்வயமீஶ்வராணாம்
ஶ்ரீமத்கிரிடதடபீடிதபாத3பீட2: || 4 ||

அச்யுத – அச்சுத பகவானே!
தவ ஏதத்3 – உங்களுடைய இப்படிப்பட்ட செயல்களில், பக்தர்களை மாயையிலிருந்து விடுவித்த செயல்களில்
கிம் சித்ரம் – என்ன இருக்கிறது
அஶேஷ ப3ந்தோ – எல்லோருக்கும் நன்மை செய்பவரே
அனன்ய ஶரணேஶு – வேறெதையும் நாடாமல்
தா3ஸேஶு – உங்களிடம் தஞ்சமடைந்தவர்களிடம்
ய்த் அத்மஸாத்தவம் – இப்படிபட்ட பக்தர்களுக்கு அடிமையாகி இருப்பது ஒரு பெரிய விஷயமல்ல
ம்ருகை – மிருகங்களான வானரங்கள், கரடிகள் போன்றவைகளிடத்திலும்
அரோசயத் – நட்போடு பழகுகிறீர்கள்
ஸ்ரீமத்கிரிட – விலைமதிப்புகிக்க கற்களை உடைய கிரிடத்தை உடையவர்களும், தேவர்களும், உங்கள் பாதபீடத்தில்
தலை வைத்து வணங்கதக்கவராக இருக்கிறீர்கள்
பாத3பீத2 – பகவான் கால்வைக்கும் இடம்

தம் த்வாகி2லாத்மத3யிதேஷ்வரமாஶ்ரிதானாம்
ஸர்வார்த2த3ம் ஸ்வக்ருதவித்3விஸ்ருஜேத கோ நு |
கோ வா ப4ஜேத்கிமபி விஸ்ம்ருதயேऽனு பூ4த்யை
கிம் வா ப4வேன்ன தவ பாதரஜோஜுஷாம் ந: || 5 |

தம் த்வா – இப்படிபட்ட நீங்கள்
அகிலாத்ம தயித – எல்லா ஜீவர்களுக்கும் பிரியமானவர், எல்லா ஜீவராசிகளாலும் விரும்பப்படுகின்றவர்
ஈஶ்வரம் – ஈஸ்வரனான தங்களை
ஆஶ்ரிதானாம் ஸர்வார்த2த3ம் – சார்ந்து வாழ்பவர்களுக்கு எல்லா புருஷார்தத்தையும் கொடுப்பவர்
ஸ்வக்ருதவித்3 – உங்களால் அடைந்த நன்மைகளை உணர்ந்தவர்கள், உங்கள் மீது கொண்டிருக்கும் பக்தியை விடமாட்டார்கள்
விஸ்ருஜேத கோ நு – யாரும் உங்களை விட்டுபோக மாட்டார்கள்
கஹ வா ப4ஜேத நிமபி – உங்களுடைய அனுக்கிரஹத்தை பெற்றதை உணர்ந்தவர்கள் வேறெந்த தேவதையையும் நோக்கி செல்வதில்லை
விஸ்ம்ருதயே அனுபூ4த்யை – மோட்சத்திற்காகவோ, மற்ற புருஷார்தத்தை அடைவதற்காகவோ அல்லது
வேறு தேவதையை நோக்கியோ யார் செல்வார்கள்
ந பாதரஜோ விஷாம் – உங்கள் பாத தூளியை அடைந்த எங்களுக்கு
கிம் வா ப4வேன்ன தவ – எதுதான் அடைய முடியாது.

நைவோபயந்த்யபசிதிம் கவயஸ்தவேஶ
ப்3ரஹ்மாயுஷாபி க்ருதம்ருத்3த4முத3: ஸ்மரந்த: |
யோ ந்தர்ப3ஹிஸ்தனுப்4ருதாமஶுப4ம் விது4ன்வன்ன
ஆசார்யதைத்த்யவபுஷா ஸ்வக3திம் வ்யனக்தி || 6 ||

கவயஹ – உங்களுடைய உபதேசத்தை பெற்ற ஞானிகள்,யோகிகள்
தம் ஈஶ – இறைவனாகிய உங்களுடைய
அபசித் – நன்றிக்கடனை
நைவ உபயந்த்ய – தீர்க்க முடியாது
ப்ரஹ்மாயுஷாபி – பிரம்மனுடைய ஆயுட்காலம் முழுவதும் இருந்தாலும் தீர்க்க முடியாது
க்ருதம் உதஹ முதஹ – பகவானுடைய உபதேசத்தினால் கிடைத்த அளவற்ற ஆனந்தத்தை
ஸ்மரந்தஹ – எண்ணிப்பார்க்கும் போது அதை தீர்க்க முடியாது
தனுப்ருதம் – ஜீவர்களுக்கு
அந்தர் பஹிஹி – உள்ளேயும், வெளியேயும் இருந்து கொண்டு
அஶுப4ம் விதுன்வன் – மன அழுக்குகளை அசுபங்களை, தவறான எண்ணங்களை நீக்கிக் கொண்டிருக்கின்றீர்கள்
ஆசிரியராக இறைவன் வெளியே இருந்து கொண்டும், மனசாட்சியாக மனதுக்குள் இருந்து கொண்டும் தன்னுடைய
ஸ்வரூபத்தினால் விளக்கிக்கொண்டிருக்கிறார். அதாவது மனமாகவும்,, குருவாகவும், இருந்து கொண்டு
நமக்கு அருள் புரிந்து கொண்டிருக்கிறார்.

ஸ்ரீஶுக உவாச
இத்யுத்3த4வேனாத்யனுரக்தசேதஸா ப்ருஷ்டொ ஜகத்க்ரீடனக: ஸ்வஶக்திபி4: |
க்3ருஹீதமூர்தித்ரய ஈஶ்வரேஶ்வரோ ஜகா3த்3 ஸப்ரேம மனோஹரஸ்மித: || 7 ||

ஸ்ரீசுகர் கூறுகிறார்
இவ்விதம் உத்தவரால் அளவிடமுடியாத பக்தியினால் கேட்கபட்ட கேள்விகளுக்கு உலகத்தை விளையாட்டாக பந்து போல
வைத்திருக்கின்ற பகவான், தன்னிடமுள்ள மாயா சக்தியினால் பிரம்மா, விஷ்ணு, சிவன் என்ற மூன்று உருவங்களை எடுத்துக் கொண்டவர்.
எல்லா தேவதைகளுக்கும் ஈஸ்வரனாக இருக்கின்ற பகவான் பதில் கூறத் தொடங்கினார்.
பகவான் மனமகிழ்ச்சியுடன் மனதைக் கவரும் புன்னகையும், அன்புடனும் இவ்விதம் கூறினார்.
மனோஹர – மனதைக் கவரும் புன்னகை உடையவர்

ஸ்ரீபகவான் உவாச
ஹந்த தே கதா2யிஷ்யாமி மம த4ர்மாம்ஸுமங்க3லான் |
யான்ஶ்ரத்3த4யாசரன்மர்த்யோ ம்ருத்யும் ஜயதி து3ர்ஜயம் || 8 ||

ஸ்ரீபகவான் கூறுகிறார்
என்னை அடையும் பாதையை உனக்குக் கூறப்போகிறேன். என்னை அடைவதற்கான சாதனத்தை கூறப்போகிறேன்.
மிகவும் புனிதமான இந்தப் பாதையை கூறுகிறேன். அந்த சாதனத்தை சிரத்தையுடன் பின்பற்றுகின்ற சாதகன்
சுலபமாக வெல்ல முடியாத சம்சாரத்தை மரணத்தை வென்றுவிடுகிறான்

குர்யாத்ஸர்வாணி கர்மாணி மத3ர்த2ம் ஶனகை: ஸ்மரன் |
மய்யர்பித்மனஶ்சித்தோ மத்3த4ர்மாத்ம மனோரதி: || 9 ||

என்னையே இலக்காக கொண்டு எல்லா கடமைகளையும் செய்ய வேண்டும். படிப்படியாக, பரபரப்பின்றி, பலன்மீது
அதிக பற்றில்லாமல் என்னையே நினைத்துக் கொண்டு உன்னுடைய மனதையும், சித்தத்தையும், என்னிடத்தில் அர்ப்பணித்து,
என்னை அடையும் பாதையில் பயணம் செய்து மகிழ்ந்து கொண்டிருக்க வேண்டும். உன்னிடமிருந்து வெளிப்படும் செயல்கள்
யாவும் இறைவனுக்காக செய்கிறோம் என்ற பாவனையுடன் செய்து கொண்டிருக்க வேண்டும்.

தே3ஶான்புண்யானாஶ்ரயேத மத்3ப4க்தை: ஸாது4பி4: ஶ்ரிதான் |
தே3வாஸுரமனுஷ்யேஷு மத்3ப4க்தாசரிதானி ச || 10 |

புண்ணியஸ்தலங்களுக்கு யாத்திரை சென்றுவர வேண்டும். என்னுடைய பக்தர்கள், சாதுக்கள் வந்து சென்ற இடமாக இவைகள்
இருப்பதால் அவைகள் புண்ணிய ஸ்தலமாக கருதப்படுகிறது. மகான்கள் வாழ்ந்து மறைந்த இடங்கள், வழிபட்ட இடங்கள்,
தவம்செய்த இடங்கள் இந்த புண்ணிய ஸ்தலங்கள்
மத்பக்த ஆசரிதானி – என்னுடைய பக்தர்கள் தேவர்களாகவும், அசுரர்களாகவும் மனிதர்களாகவும் இருக்கிறார்கள்

ப்ருத3க்ஸத்ரோண வா மஹயம் பர்வயாத்ராமஹோத்ஸவான் |
காரயேத்3கீ3தந்ருத்யாத்3யைர்மஹாராஜவிபூ4திபி4: || 11 ||

ப்ருதக் ஸத்ரேண வா மஹ்யம் – தனியாகவோ, குழுவாகவோ எனக்கு
பர்வ – திருவிழா நடத்துதல்
யாத்ரா – பாதயாத்திரை செல்லுதல், யாத்திரை செல்லுதல்
மஹோத்யவான் – உற்சவங்களை நடத்துதல்
கோயில்களில் பகவானின் கதையை கேட்டல், கேட்க வைத்தல், பாடுதல், நாட்டியமாக ஆடுதல் ஆகியவற்றை நடத்த வேண்டும்,
மகாராஜாவுக்கு செய்வது போல செய்ய வேண்டும்.

மாமேவ ஸர்வபூ4தேஷு ப3ஹிரந்தரபாவ்ருதம் |
ஈக்ஷேதாத்மனி சாத்மானம் யதா2 க2மமலாஶய: || 12 ||

ச ஆத்மானாம் – ஜீவாத்மாவாக இருக்கின்ற
மாமேவ – ஈஸ்வரனாகிய என்னை ஒருவனையே
ஸர்வபூதேஷு – எல்லா ஜீவராசிகளிடத்திலும்
ஈக்ஷேத – பார்க்க வேண்டும்
ஆத்மனி – உன்னிடத்திலும் என்னையே பார்க்க வேண்டும்
பஹிரந்த அபாவ்ருதம் – வெளியேயும், உள்ளேயும், மறைக்கப்படாமலிருக்கின்ற பூரணமான
யதா2 கம் – ஆகாசமானது எவ்விதம் பிளவுபடாமல் இருக்கின்றதோ
அமலாஶய – அதுபோல தூய்மையான மனதினால்தான் பார்க்க முடியும்

இதி ஸர்வாணி பூ4தானி மத்3பா4வேன மஹாத்3யுதே |
ஸபா4ஜயன்மன்யமானோ ஞானம் கேவலமாஶ்ரித: || 13 ||

உத்தவா! இவ்விதம் எல்லா ஜீவராசிகளிடத்திலும் என்னையே பார்க்கின்ற உணர்வுடன் இருக்கும்போது அவைகளை
பயபக்தியுடன் பார்க்கும் மனநிலையை அடைவாய். தூய்மையான ஆத்மஞானத்தை மட்டும் முழுமையாக அடைந்திடுவாய்.
என் திருவடிகளை சரணமடைந்திருப்பாய்

ப்3ரஹ்மணே புக்கஸே ஸ்தேனே ப்3ரஹ்மண்யேர்ऽகே ஸ்பு2லிங்க3கே |
அக்ரூரே க்ரூரே சைவ ஸமத்3ருக்பண்டி3தோ மத: || 14 ||

ஸமத்3ருக் பண்டிதஹ மத் – எல்லாவற்றையும் சமநோக்குடன் பார்ப்பவன் ஞானியாக கருதப்படுகிறான்.
வேற்றுமைகளிலும் ஒற்றுமையை பார்க்க வேண்டும். அவற்றிற்கு ஆதாரமாக இருக்கும் பரமாத்மாவை பார்க்கும்
மனப்பான்மையை உடையவனாக இருப்பான் ஞானி
அர்கே ஸ்புலிங்க3கே – சூரியனையும், அதன் ஒளியையும் சமமாக பாவிப்பான்
ப்ரஹ்மணே புல்கஸே – பிராம்மணனையும், சண்டாளனையும் ஒன்றாக பாவிக்க வேண்டும்.
இவர்களிருவருக்கும் ஆதாரமாக இருக்கின்ற பிரம்மத்தை பார்த்து நாம-ரூபத்தை விலக்கிவிட வேண்டும்
ஸ்தேனே ப்ரஹ்மன்யே – திருடனையும், நல்லவனையும் தர்மப்படி வாழ்பவன் ஒன்றாக பார்க்க வேண்டும்
அக்ரூரே க்ருரே ச ஏவ – மேலும் கொடுரமான குணத்தையுடையவன், மென்மையான சுபாவத்தை உடையவனையும் சமமாக பாவிக்க வேண்டும்.

நரேஷ்வபீ4க்ஷ்ணம் மத்3பா4வம் பும்ஸோ பா4வயதோऽசிராத் |
ஸ்பர்தா4ஸூயாதிரஸ்காரா: ஸாஹங்காரா வியந்தி ஹி || 15 ||

இந்த சமநோக்கு பார்வையை உடையவனாக இருப்பதால் அடையும் பலன்களை இதில் கூறுகிறார்
நரேஷ்வபீ4க்ஷணம் மத்3பாவம் – எல்லா மனிதர்களிடத்திலும் என்னையே பார்க்கின்ற
பும்ஸா பாவயதே – மனநிலையை உடைய மனிதனிடத்திலிருந்து
அசிரேத் – விரைவில்
ஸ்பர்தா4 – போட்டிபோடும் குணம், மற்றவர்களோடு தன்னை ஒப்பிட்டு பார்க்கும் மனப்பான்மை
அஶூயா – பொறாமை
திரஸ்கார – சுய பச்சாதம், பரிதாபக் குணம், தாழ்வு மனப்பான்மை
ஸாஹங்கார – அகங்காரத்தோடு இந்த குணங்களும்
வியந்தி – சென்றுவிடும்

விஸுருஜ்ய ஸ்மயமானான்ஸ்வாந்த்ருஶம் வ்ரீடா3ம் ச தை3ஹிகீம் |
ப்ரணமேத்3த3ண்ட3வத்3பூ4மாவாஶ்வசாண்டா3லகோ3க2ரம் || 16 ||

இதில் ஸர்வாத்ம பாவத்தை அடைய உதவும் உபாயத்தை கூறுகிறார்.
விஸ்ருஜ்ய – தியாகம் செய்து
ஸ்வயமானான் – நாம் செய்யும் ஆன்மீக சாதனங்களை பார்த்து மனதுக்குள் சிரித்துக் கொள்பவர்களையும்,
கேலி பேசுபவர்களையும் கண்டுக் கொள்ளக் கூடாது
ஸ்வான் – உன்னைச் சார்ந்தவர்களையும், சார்ந்திருப்பவர்களையும் கண்டுக் கொள்ளக் கூடாது
வ்ரீடா3ம் – பகவான் நாமத்தை சத்தமாக சொல்வதிலும், பாடுவதிலும் அடையும் வெட்கத்தையும் விட்டுவிட வேண்டும்.
தை3ஹிகீம் த்ருஶம் – மேலும் தேகத்துடன் சம்பந்தபட்டவற்றிலும், உடலின் மீதுள்ள அபிமானத்தையும் விட்டுவிட்டு
ஸ்வ, சண்டாளன், கோ3கரம் – நாய், சண்டாளன், பசு, கழுதை இவைகளைப் போன்ற ஜீவராசிகளையும்
ப்ரணமே த3ண்ட3வத் பூ4மௌ – கம்பு போல் பூமியில் நெடுங்சாண்கிடையாக விழுந்து வணங்க வேண்டும்.

யாவத்ஸர்வேஶு பூ4தேஷு மத்3பா4வோ நோபஜாயதே |
தாவதே3வமுபாஸீத வாங்மன: காயவ்ருத்திபி4: || 17 ||

யாவத் – எதுவரை
ஸர்வேஷு பூதேஷு மத்3பா4வ – எல்லா ஜீவராசிகளிடத்தில் நான் என்கின்ற உணர்வு
ந உபஜாயதே – தோன்றவில்லையோ
தாவத் ஏவம் உபாஸீதே – அதுவரை இதுமாதிரி உபாஸிக்க வேண்டும்.
வாங்மன: காயவ்ருத்தி – வாக்கு, மனம், உடல் மூலம் சாதனங்களை பயன்படுத்தி விதவிதமான முறையில் உபாஸனம் செய்ய வேண்டும்.
வாக்கினால் பகவான் நாமத்தை உச்சரித்தும், மனதினால் இறைவனை தியானம் செய்தும், உடலினால் செய்யக்கூடிய தவங்களை செய்தல்
போன்ற சாதனங்களை செய்து கொண்டுவர வேண்டும்.

ஸர்வம் ப்3ரஹ்மாத்மகம் தஸ்ய வித்3யயாத்ம மனீஷயா |
பரிபஶ்யன்னுபரமேத்ஸர்வதோ முக்தஸம்ஶய: || 18 ||

யாருக்கு அனைத்தும் பிரம்மஸ்வரூபம் என்று ஆத்மஞானத்தின் மூலமாக அறிவு வருகின்றதோ அந்த அறிவினால்
ஈஸ்வரனாக பார்க்கும் நிலையில் அனைத்து சாதனங்களிலிருந்தும் விடுபடுகின்றான். அவனுக்கு செய்ய வேண்டியது எதுவுமில்லை.
எல்லா சந்தேகங்களிலிருந்தும் விடுபட்டுவிடுவான். ஸர்வாத்மபாவம் வந்துவிட்டால் எல்லா ஆன்மீக சாதனங்களையும் விட்டுவிடலாம்
உபரமேதி – விட்டுவிடலாம்
முக்தஸம்ஶயஹ – அடைந்த அறிவில் சந்தேகமற்றவன்

அயம் ஹி ஸர்வகல்பானாம் ஸத்4ரீசீனோ மதோ மம |
மத்3பா4வ: ஸர்வபூ4தேஷு மனோவாக்காயவ்ருத்திபி4: || 19 ||

எல்லாவிதமான சாத்தியங்களுக்குள் உத்தமமான சாத்தியம் எதுவென்றால், எல்லா ஜீவராசிகளிடத்திலும் ஈஸ்வரனையே பார்த்தல்
என்பது என்னுடைய கருத்தாகும். நம் உடலிலிருந்தும், மனம், வாக்கு இவைகளிலிருந்தும் வெளிப்படும் செயல்கள் அனைத்தும்
ஈஸ்வர பாவத்துடன் இருக்க வேண்டும்.

ந ஹயங்கோ3பக்ரமே த்4வம்ஸோ மத்3த4ர்மஸ்யோத்3த4வாண்வபி |
மயா வ்யவஸித: ஸம்யங்நிர்கு3ணத்வாத3னாஶிஷ: || 20 ||

ஆன்மீக முயற்சியில் தோல்வி என்பதே கிடையாது. கர்மத்தில் வெற்றி-தோல்வி உண்டு ஆனால் கர்மயோகத்தில் இவைகள் கிடையாது.
ஆன்மீகத்தில் சிறிது செய்திருந்தாலும் அதற்கேற்ற பலன் கிடைக்கும். தோல்வி என்பதே கிடையாது.
என்னை அடைய நினைக்கும் பாதையில் பயணம் செய்பவனுக்கு அணு அளவும் தோல்வி என்பதே கிடையாது.
இறைவனாகிய என்னால் தெளிவாக உருவாக்கப்பட்ட நியதி இது. நிஷ்காமமாக பயிற்சி செய்பவனுக்கு தோல்வி என்பதே கிடையாது

யோ யோ மயி பரே த4ர்ம: கல்ப்யதே நிஷ்ப2லாய சேத் |
ததா3யாஸோ நிரர்த2: ஸ்யாத்3ப4யாதே3ரிவ ஸத்தம || 21 ||

உத்தவா! நம்மிடமிருந்து வெளிப்படும் சில செயல்கள் பயனற்றதாக இருக்கும். உதாரணமாக பயம் ஏற்படும்போது வெளிப்படும்
சில செயல்களினால் ஒரு பலனும் கிடையாது. வெளியேயுள்ள பலனை எதிர்பார்க்காமல் அந்த செயல்களை ஈஸ்வரனான என்னிடத்தில்
அர்ப்பணம் செய்துவிட்டால் அதுவே தர்மமாகி விடும். கர்மயோகமாக செயல்படும்போது பயனற்ற செயல்களும் தர்மமாகி விடுகின்றது.

ஏஷா பு3த்3தி4மதாம் பு3த்3தி4ர்மனீஷா ச மனீஷிணாம் |
யத்ஸத்யமந்ருதேனேஹ மர்த்யேனாப்னோதி மாம்ருதம் || 22 ||

ஆன்மீக வாழ்க்கைக்கு வந்ததே அறிவுடைய செயல்களிலே சிறந்ததாகும், புத்திசாலித்தனமுமாகும். செயல்படுபவைகளிலே
திறமையாக செயல்பட்டுக் கொண்டிருப்பது இதில்தான். பொய்யான இந்த உடலை பயன்படுத்தி, அதன் துணைக் கொண்டு
அழியாத பரம்பொருளான, மெய்யான என்னை அடைய வேண்டும் என்பதே உத்தமமாகவும், புத்திசாலித்தனத்துடனும் செயல்படுவதாகும்.

ஏஷ தேऽபி3ஹித: க்ருத்ஸ்னோ ப்3ரஹ்மவாத3ஸ்ய ஸங்க்3ரஹ:
ஸமாஸவ்யாஸவிதி4னா தே3வானாமபி து3ர்க3ம: || 23 ||

உத்தவா! நீ கேட்டுக்கொண்டபடி உனக்கு இதுவரை வேதாந்த கருத்துக்கள் அனைத்தும் உபதேசிக்கப்பட்டுவிட்டது.
மிக தெளிவாகவும், முழுமையாகவும் வேதாந்தத்தின் சாராம்ஸமும் விளக்கப்பட்டது.
இந்த உபதேசம் சுருக்கமாகவும், தெளிவாகவும் என்னால் உபதேசிக்கப்பட்டது.
தேவர்களாலும் அவ்வளவு சுலபமாக புரிந்து கொள்ள முடியாதது இது.

அபி4க்ஷ்ணஶஸ்தே க3தி3தம் ஞானம் விஸ்பஷ்டயுக்திமத் |
ஏதத்3விக்3ஞாய முச்யேத புருஷோ நஷ்டஸம்ஶய: || 24 ||

பல கோணங்களில் சில கருத்துக்கள் மீண்டும், மீண்டும் உபதேசிக்கப்பட்டது. இந்த உபதேசம் தெளிவாகவும்,
அனுமானத்துடன் உனக்கு சொல்லப்பட்டது. இதையறிந்து கொண்ட சாதகன் சந்தேகங்களையெல்லாம் நீங்கப்பெற்று முக்தியை அடைகின்றான்.

ஸுவிவிக்தம் தவ ப்ரஶ்னம் மயைதத3பி தா4ரயேத் |
ஸனாதனம் ப்ரஹ்மகு3ஹ்யம் பரம் ப்3ரஹ்மாதி4க3ச்ச2தி || 25 ||

உத்தவா! உன்னுடைய எல்லா கேள்விக்கும் தெளிவாகவும், விளக்கமாகவும் பதில் கூறப்பட்டுவிட்டது.
ஏதத்3 அபி தா4ரயேத் – இந்த உபதேசத்தை யார் மனதுக்குள் வாங்கிக் கொள்கிறார்களோ
பரம் ப்ரஹ்காதி கச்சதி – அவர்கள் பிரம்மத்தை அடைகிறார்கள். மேலான நிர்குண பிரம்மத்தை அடைகிறார்கள்
ப்ரஹ்ம கு3ஹ்யம் – வேதத்திற்குள் மறைந்துள்ள ரகசியமான தத்துவம் இது.
ஸனாதனம் – அழியாதது, மாறாதது என்றும் உள்ளது இது.

ய ஏதன்மம ப4க்தேஷு ஸம்ப்ரத3த்3யாத்ஸுபுஷ்கலம் |
தஸ்யாஹம் ப்ரஹ்மதா3யஸ்ய த3தா3ம்யாத்மானமாத்மனா || 26 ||

யார் இந்த உரையாடலை என்னுடைய பக்தர்களுக்கு சொல்கிறார்களோ, பெருமை உடையதும், உத்தமமானதும்,
முழுமையான பலனைக் கொடுப்பதுமான இந்த என்னுடைய உபதேசத்தை மற்றவர்களுக்கு யார் சொல்கிறார்களோ
அவர்களுக்கு என்னையே நான் கொடுக்கிறேன்.

ய ஏதத்ஸமதீ4யீத பவித்ரம் பரமம் ஶுசி |
ஸ பூயேதாஹரஹர்மாம் ஞானதீ3பேன த3ர்ஶயன் || 27 ||

யார் இந்த உபதேசத்தை மீண்டும், மீண்டும் கேட்கிறார்களோ, படித்துக் கொண்டு இருக்கிறார்களோ அவர்கள் என்னால்
தூய்மைப்படுத்தப்படுகிறார்கள். இது புனிதமானது, மேலான தூய்மைப்படுத்துகின்ற சாதனமாக இருக்கும்.
ஒவ்வொரு நாளும் என்னை ஞானம் என்ற தீபத்தினால் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.
இவர்களே மற்றவர்களுக்கும் ஞான தீபத்தை காட்டுவார்கள்.

ய ஏதச்ச்2ரத்3த4யா நித்யமவ்யக்3ரஃ ஶ்ருணுயான்னர: |
மயீ ப4க்திம் பராம் குர்வன்கர்மாபி4ர்ன ஸ ப3த்4யதே || 28 ||

யார் இந்த உபதேசத்தை சிரத்தையுடனும், முழுமனதுடனும், கவனத்துடனும் கேட்கின்றார்களோ, சஞ்சலமற்ற மனதுடன்
அமைதியான மனதுடன் இதைக் கேட்டுக் கொண்டிருக்கும் மனிதன். இதுவே என்னிடத்தில் செலுத்துகின்ற மேலான பக்தியாகும்.
எந்தக் கர்மத்தினாலும் அவர்கள் பந்தப்படுவதில்லை. கர்மவினைகளில் இருந்து விடுபடுகிறார்கள், சம்சாரியாக இருக்க மாட்டார்கள்

அப்யுத்3த4வ த்வயா ப்ரஹ்ம ஸகே2 ஸமவதா4ரிதம் |
அபி தே விக3தோ மோஹ: ஶோகஶ்சாஸௌ மனோப4வ: || 29 ||

உத்தவா! நண்பனே! பர பிரம்மமானது உன்னால் புரிந்து கொள்ளப்பட்டுவிட்டதா?
மதிமயக்கமானது, மனதிலிருக்கும் மோகமானது உன்னை விட்டுவிலகிவிட்டதா?
மனதைப்பற்றிக் கொண்டுள்ள சோகமும் சென்றுவிட்டதா? என்று பகவான் வினவினார்

நைதத்த்வயா தா3ம்பி4காய நாஸ்திகாய ஶடா2ய ச |
அஶுஶ்ரூஷோரப4க்தாய து3ர்வினீதாய தீ3யதாம் || 30 ||

உன்னிடத்தில் கேட்காதவர்களுக்கும், கேட்க விரும்பாதவர்களுக்கும் இந்த உபதேசத்தை கூறக்கூடாது.
பகட்டுக்காக அறிவை பெற விரும்புபவர்களுக்கும், கர்வத்துடனும், டம்பத்துடனும் இருப்பவர்களுக்கும்,
நாத்திகர்கள், வேதத்தை ஞானம் கொடுக்கும் கருவியாக ஏற்றுக்கொள்ளதவர்களுக்கும்,
வேத சாஸ்திரம், ஈஸ்வரன், தர்ம சாஸ்திரம் போன்றவைகளை ஏற்றுக் கொள்ளாதவர்களுக்கும், பண்பாடு அற்றவர்கள்,
கேட்காதவர்கள், பக்தியில்லாதவர்கள், நடத்தை சரியில்லாதவர்கள், பணிவு இல்லாதவர்கள்
ஆகியோருக்கு இந்த அறிவை கொடுக்க வேண்டிய அவசியமில்லை.

ஏதைர்தோ3ஷைஹீனாய ப்ரஹ்மண்யாய ப்ரியாய ச |
ஸாத4வே ஶுசயே ப்3ரூயாத்3ப4க்தி: ஸ்யாச்சூ2த்3ரயோஷிதாம் || 31 ||

மேற்கூறிய குறைகளற்றவர்களுக்கு உபதேசிக்கலாம். அதாவது நல்லொழுக்கத்துடன் வாழ்பவர்கள்,
உன்னிடத்தில் அன்புடன் இருப்பவர்கள், தவம் செய்து கொண்டு இருப்பவர்கள், மனத்தூய்மையையுடையவர்கள்
ஆகியவைகளோடு பக்தியும் சேர்ந்து விட்டால் அத்தகையவர்களுக்கும் உபதேசிக்கலாம்.
மேலும் சூத்திரர்களுக்கும், பெண்களுக்கும் கூட உபதேசிக்கலாம்.

நைதத்3விக்ஞாய ஜிக்3ஞாஸோர்ஞாதவ்யமவஶிஷ்ய்தே |
பீத்வா பீயூஷம ம்ருதம் பாதவ்யம் நாவஶிஷ்யதே || 32 ||

இந்த ஞானத்தை அடைந்தவன் அடைய வேண்டியதையெல்லாம் அடைந்து விட்டவனாகின்றான். இனி அடைய வேண்டியது ஒன்றுமில்லை.
அம்ருதத்தை குடித்தவனுக்கு வேறெதையும் குடிக்க வேண்டிய அவசியமில்லை அதுபோல ஒரு சாதகனுக்கு இந்த பிரஹ்ம தத்துவத்தை
உணர்ந்த பிறகு வேறு ஒன்றையும் அறிய வேண்டியது கிடையாது.
க்ருதக்ருதார்த்தம் – அடைய வேண்டியது அனைத்தும் அடைந்துவிட்டான். அறிய வேண்டியது அனைத்தும் அறிந்து விட்டான்.

ஞானே கர்மணி யோகே3 ச வார்தாயாம் த3ண்ட3தா4ரணே |
யாவானர்தோ2 ந்ருணாம் தாத தாவாம்ஸ்தேऽஹம் சதுர்வித4: || 33 ||

நானே அனைத்துமாக இருக்கிறேன் என்ற கருத்தை இதில் தெரிவிக்கிறார்.
சதுர்வித4ஹ – நான்குவிதமான புருஷார்த்தமும் நானே
அறிவின் பலனாக அடையும் அனைத்தும் நானாகவே இருக்கிறேன். உலகத்தைப் பற்றிய அறிவு அடைந்தால் அதுவும் நானே.
அர்த்த, காம, தர்மம் அவைகளும் நானே. செயலினால் அடையும் பலன்களும் நானே.
மனதின் துணைக் கொண்டு செய்யும் தவங்களினால் அடையும் பலன்களும் நானே.
உடலுழைப்பால் அடையும் பலன்களும், உன்னிடத்தில் இருக்கும் சக்தியினால் எவையெல்லாம் அடைகிறாயோ அவைகளெல்லாமும் நானே.
இந்தப் பலன்களனைத்தும் அறம், பொருள், இன்பம், வீடு என்ற பிரிவுகளில் ஒன்றில் அடக்கப்படுகிறது

மர்த்யா யதா3 த்யக்தஸமஸ்தகர்மா நிவேதி3தாத்மா விசிகீர்ஷிதோ மே |
ததா3ம்ருதத்வம் ப்ரதிபத்3யமானோ மயாத்மபூ4யாய ச கல்பதே வை || 34 ||

யதா3 மர்த்யா – எப்பொழுது ஒரு மனிதன்
இல்லறத்திலிருப்பவர்கள் கர்மயோகத்தின்படி வாழ்ந்து, ஞானயோகத்தையும் பூர்த்தி செய்தவர்கள்.
நான் என்ற அகங்காரத்தை என்னிடம் அர்ப்பித்து விடவேண்டும்.
நிவேதி3தாத்மா – அகங்காரத்தை இறைவனிடத்தில் சரணடைய வைத்தல்
விசிகீற்ஷிதஹ – அவன் மோட்சத்திற்கு தகுதியுடையவனாக கருதுகிறேன். என்னால் அவன் அங்கீகரிக்கப்படுகிறான்.
அப்போது மரணமற்ற மோட்ச நிலையை அடைந்தவனாகவும், என் ஸ்வரூபமாக அடைவதற்கு தகுதியை அடைந்து விடுகிறான்.

இத்துடன் பகவானின் உபதேசன் முடிவடைந்து விடுகிறது

ஸ்ரீஶுக உவாச
ஸ ஏவமாத3ர்ஶிதயோக3மார்க3ஸ்த்தோ3த்தம:ஶ்லோகச்சோ நிஶம்ய |
ப3த்3தா4ஞ்சலி: ப்ரீத்யுபருத்3த4கண்டோ2 ந கிஞ்சிதூ3சேऽஶ்ருபரிப்லுதாக்ஷ: || 35 ||

ஸ்ரீசுகர் பகவான் கூறுகிறார்
உத்தவருக்கு பகவானால் உபதேசிக்கப்பட்ட ஆன்மீக பாதையை, மோட்சப்பாதையை காட்டப்பட்டது.
அப்போது மேலான புகழுடைய பகவானுடைய உபதேசத்தை உத்தவர் புரிந்து கொண்டு அதை மனதில் நிலைப்படுத்திக் கொண்டார்.
உத்தவர் பகவானை பலமுறை வணங்கி பக்தியுடன் நன்றியுணர்வினால் தொண்டையை அடைக்கப்பட்டவராக ஒன்றும் பேசவில்லை.
பேச இயலாமல் மௌனமாக இருந்தார். கண்களில் நீர் தளும்பி நின்றது. ஆனந்த கண்ணீர் பெருக்கினார்.

விஷ்டப்4ய சித்தம் ப்ரணயாவகூ4ர்ணம்
தை4ர்யேண ராஜன்பஹுமன்யமான: |
க்ருதாஞ்ஜலி: ப்ராஹ யது3ப்ரவீரம் ஶீர்ஷ்ணா
ஸ்ப்ருஶம்ஸ்தச்சரணாரவிந்தம் || 36 ||

மனம் புத்தியை சமநிலைக்கு கொண்டு வந்து, உறுதியுடனும், தெளிவுடனும் மனதை அமைதிப்படுத்திக் கொண்டார்.
தன்னை ஒரு பாக்கியசாலி என்று கருதிக் கொண்டார். இரண்டு கைகளையும் கூப்பி வணங்கியபடி இவ்விதம்
யதுகுலத்தில் மேலானவராக இருக்கும் கிருஷ்ணபகவானிடம் பேசலானார். தன்னுடைய தலையினால்
பகவானுடைய தாமரைப்போன்ற பாதங்களை தொட்டு வணங்கினார்.

ஸ்ரீஉத்தவ உவாச
வித்3ராவிதோ மோஹமஹாந்த4காரோ ய ஆஶ்ரிதோ மே தவ ஸன்னிதா4னாத் |
விபா4வஸோ: கிம் நு ஸமீபக3ஸ்ய ஶீதம் தமோ பீ4: ப்ரப4வந்த்யஜாத்3ய || 37 ||

உத்தவர் கூறுகிறார்.
ஹே பிறப்பற்றவரே, அனைத்துக்கும் முதன்மையாக இருக்கும் பகவானே! அவ்வளவு சுலபமாக நீக்க முடியாத அடர்ந்த இருளான
மோகமானது என்னிடமிருந்து சென்று விட்டது. எந்த மோகமானது என்னைப் பிடித்துக் கொண்டிருந்ததோ அது விலகி விட்டது.
இறைவனாகிய உங்களுடைய தரிசனத்தாலும், அருளினாலும் உபதேசத்தாலும் இது விலகி சென்றுவிட்டது.
சூரிய வெளிச்சம் இருக்கும்போது இருள், குளிர், பயம் இவைகள் இருக்காதோ அதுபோல உங்களுடைய உபதேசத்தினால் இது சாத்தியமாயிற்று.

ப்ரத்யர்பிதோ மே ப4வதானுகம்பினா
ப்4ருத்யாய விக்3ஞானமய: ப்ரதீ3ப: |
ஹித்வா க்ருதக்3ஞஸ்தவ பாத3மூலம் கோऽன்யம்
ஸமீயாச்ச2ரணம் த்வதீ3யம் || 38||

ப்ரதியர்பிதோ – திருப்பிக் கொடுத்தல்
ப்4ருத்யாய – சிஷ்யன்
நீங்கள் விக்ஞானமயமான ஆத்மஞானத்தை எனக்கு திருப்பி கொடுத்தீர்கள். உங்களுடைய அனுக்கிரகத்தினாலும், உபதேசத்தாலும்
சிஷ்யனான என்னிடமிருந்த அறிவை எனக்கே திருப்பி கொடுத்து விட்டீர்கள். மாயையினல் பறிக்கப்பட்டிருந்த அறிவை திருப்பு கொடுத்துவிட்டீர்கள்
க்ருதக்3ஞ – தனக்கு செய்த உதவியை நன்றியுடன் நினைவில் வைத்துக் கொள்வது, நன்றி மறவாதவன்
நான் உங்களிடம் பெற்ற அறிவிற்காக என்னுடைய நன்றியை தெரிவித்துக் கொள்கிறேன். உங்கள் உபதேசத்தின் மூலமாக
அடைந்த பலனுக்காக என்னுடைய நன்றியை தெரிவித்து கொள்கிறேன். உஙகளுடைய பாதாரவிந்தங்களை விட்டுவிட்டு
வேறு யாரிடம் அறிவுடையவன் செல்வான்? உங்களின் உபதேசத்தின் முழுபலனை அடைந்துவிட்டேன்.
இனி வேறு யாரிடமும் செல்ல வேண்டிய அவசியமில்லை.

வ்ருக்ணஶ்ச மே ஸத்3ருட4: ஸ்னேஹபாஶோ
தா3ஶார்ஹவ்ருஶ்ண்யந்தகஸாத்வதேஷு |
ப்ரஸாரித: ஸ்ருஷ்டிவிவ்ருத்3த4யே த்வயா
ஸ்வமாயயா ஹயத்மஸுபோ3த4ஹேதினா || 39 ||

தாசார்ஹர், விருஷ்ணி, அந்தகர், சாத்வதர் ஆகிய குலத்தாருடன் மிகத் திடமான நட்பு பிணைத்திருந்தது.
அதுவுக் கூட ஆத்மாவைப் பற்றிய தெளிவான அறிவு என்ற வாளால் வெட்டப்பட்டுவிட்டது.
இந்த உறவுகள் படைப்பு வளர்ச்சிக்காக இறைவனான தங்களால் உருவாக்கப்பட்டதுதான்.
ப்ரஸாரித – ஏற்படுத்தப்பட்டது
விவ்ருத்தயே – வளர்ச்சிக்காக

நமோऽஸ்து தே மயாயோகி3ன்ப்ரபன்னமனுஶாதி4 மாம் |
யதா2 த்வச்சரணாம்போ4ஜே ரதி: ஸ்யாத3னபாயினீ || 40 ||

மகாயோகியே தங்களை வணங்குகிறேன். நமஸ்காரம் செய்கிறேன். உங்களிடம் சரணடைந்த எனக்கு அருள்புரிய வேண்டும்.
ஶாதி4 – அருள்புரியுங்கள்
எனக்கு தங்களுடைய சரணாரவிந்தத்தில் குறைவில்லாத உறுதியான பக்தி எப்போதும் இருந்து கொண்டிருக்க வேண்டும்.
அனபாயினீ – வேறெதனாலும் தாக்கப்படாமல்
ரதி: – மகிழ்ச்சியாக இருக்கவேண்டும்.

ஶ்ரீப4கவானுவாச
க3ச்சோ2த்3த4வ மயாதி3ஷ்டோ ப3த3ர்யாக்2யம் மமாஶ்ரமம் |
தத்ர மத்பாத3தீர்தோ2தே3 ஸ்னானோபஸ்பர்ஶனை: ஶுசி: || 41 ||

ஸ்ரீபகவான் கூறுகிறார்
உத்தவா! என்னால் உபதேசிக்கப்பட்டவனான நீ என்னுடைய ஆசிரமம் இருக்கின்ற பதரி என்ற இடத்துக்கு செல்லும்படி உத்தரவிடுகிறேன்.
அங்கு சென்று என்னுடைய பாதத்திலிருந்து வந்த நீரில் (கங்கை நீரில்) நீராடி, உடலை மனதையும் தூய்மையாக வைத்துக் கொண்டிருப்பாயாக

ஈக்ஷயாலகனந்தா3யா விதூ4தாஶேஷகல்மஷ: |
வஸானோ வல்கலான்யங்க3 வன்யபு4க்ஸுக2னி:ஸ்ப்ருஹ: || 42 ||

ஈக்ஷயாலகனந்தா3யா – அலகானந்தா நதியை பார்த்த மாத்திரத்திலேயே
விதூ4தாஶேஷகல்மஷ – மனமாசுக்கள் அனைத்தும் மறைந்து போய்விடும்
அங்க – உத்தவா!
மரவுரியை அணிந்துகொண்டு எளிமையான ஆடையை அணிந்து கொண்டு வனத்தில் கிடைக்கும் கிழங்கு,வேர்,பழங்கள்
ஆகியவற்றை உணவாக உட்கொண்டிரு. எந்தவிதமான சுகத்துக்கும், வசதிக்கும் ஆசைப்படாமல் வைராக்கியத்துடன் இருக்க வேண்டும்.

திதிக்ஷுர்த்3வந்த3வமாத்ராணாம் ஸுஶீல: ஸம்யதேந்த்3ரிய: |
ஶாந்த: ஸமாஹித்தி4யா ஞானவிக்3ஞானஸம்யுத: || 43 ||

குளிர்-வெப்பம், சுகம்-துக்கம், போன்ற இருமைகளை சகித்துக் கொண்டு, பொறுத்துக் கொண்டு
ஸுஶீலஹ – ஒழுக்கமான வாழ்க்கை முறையுடன் வாழ்ந்து கொண்டு, புலன்களை அடக்கிக் கொண்டு
ஶாந்தஹ – மனக்கட்டுபாடுடன் கூடியவனாக,மன அமைதியுடையவனாகவும் இருந்து கொண்டு
ஸமாஹித தி4யா – உன்னுடைய புத்தியையும், கட்டுக்குள் வைத்துக் கொண்டு ஒரே இடத்தில் நிலைத்த புத்தியால்
ஞான-விக்ஞானஸம்யுதஹ – மெய்யறிவு, அனுபவ அறிவுடன் பொருந்தியவனாக வாழ்ந்து கொண்டிரு.

மத்தோ னுஶிக்ஷிதம் யத்தே விவிக்தமனுபா4வயன் |
மயாவிஶிதவாக்சித்தோ மத்3த4ர்மனிரதோ ப4வ |
அதிவ்ரஜ்ய க3தீஸ்திஸ்ரோ மாமேஷ்யஸி தத: பரம் || 44 ||

நான் இதுவரை உபதேசத்ததிலிருந்து எதை அறிந்து கொண்டாயோ அதை விசாரம் செய்து அனுபவத்துக்கு கொண்டு வரவேண்டும்.
என்னிடத்தில் உன் மனதையும், பேச்சையும் நிலைநிறுத்தி என்னை அடைவதே இறுதி குறிக்கோளாக கொண்டு
அதை அடைவதை முயற்சி செய்ய வேண்டும். மூன்றுவிதமான கதிகளை, பிறப்பான,
மனித லோகத்தில் பிறத்தல், தேவலோகத்தில் பிறத்தல், நரகத்திற்கு பிறத்தல் ஆகியவைகளை கடந்து என்னை அடைவாய்.

ஸ்ரீஶுக உவாச
ஸ ஏவஸுக்தோ ஹரிமேத4ஸோத்3த4வ:
ப்ரத3க்ஷிணம் தம் பரிஸ்ருத்ய யாத3யோ: |
ஶிரோ நிதா4யாஶ்ருகலாபி4ரார்த்3ரதீ4ர்ன்யஷிச்சத3-
த்3வந்த்3வபரோऽப்யபக்ரமே || 45 ||

பகவான் ஸ்ரீக்ருஷ்ணர் இவ்வாறு கூறியதும், உத்தவர் அவரை வலம் வந்து அவருடைய பாதங்களில் தன்னுடைய தலையை வைத்து வணங்கினார்.
அவருடைய கண்களிலிருந்து பிரிவைத் தாங்கமுடியாததால் பெருகிய கண்ணீரால் பகவானின் பாதங்களை நனைத்தார்.
இருமைகளை கடந்தவராக இருக்கும் உத்தவர் அவரை பிரிந்து புறப்படும் அந்தச் சமயத்தில் கண்களிலிருந்து நீர் பெருகியது.

ஸுது3ஸ்த்யஜஸ்னெஹவியோக3காதரோ
ந ஶக்னுவம்ஸ்தம் பரிஹாதுமாதுர: |
க்ருச்ச்2ரம் ய்யௌ மூர்த4னி ப4ர்த்ருபாது3கே
பி3ப்4ரன்னமஸ்த்ருத்ய ய்யௌ புன: புன: || 46 ||

பகவானிடம் மிக்க அன்பு கொண்டவர், அவரை விட்டுப் பிரிவது என்பது மிகவும் கஷ்டம்தான்.
மனதில் துயரத்தை சுமந்துகொண்டு துயரப்பட்டவராக இருந்தார். பகவானுடைய பாதுகைகளைத் தலையில் வைத்துக் கொண்டார்.
மீண்டும், மீண்டும் பகவானை வணங்கிவிட்டு விடைப்பெற்று சென்றார்.

ததஸ்தமந்தர்ஹ்ருதி3 ஸன்னிவேஶ்ய
க3தோ மஹாபா4க3வதோ விஶாலாம் |
யதோ2பதி3ஷ்டாம் ஜக3தே3கப3ந்து4னா தப:
ஸமாஸ்தா2ய ஹரேரகா3த்3க3திம் || 47 ||

உத்தவர் தன்னுடைய ஆழ்மனதில் பகவானை நிலைநிறுத்தி பத்ரிகாசிரமத்தை அடைந்தார்.
உலகநலனில் அக்கறை கொண்ட பகவானால் உபதேசிக்கப்பட்டபடி தவ வாழ்க்கையை மேற்கொண்டு இறுதியில்
ஸ்ரீஹரியை அடைந்தார். அவர் விதேஹ முக்திய அடைந்தார்

ய ஏததா3னந்த3ஸமுத்3ரஸம்ப்4ருதம்
ஞானாம்ருதம் பா4க3வதாய பா4ஷிதம் |
க்ருஷ்ணேன யோ3கே3ஶ்வரஸோவிதாங்க்4ரிணா
ஸச்ச்2ரத்3த4ஸேவ்ய ஜக3த்3விமுச்யதே || 48 ||

கடலளவு ஆனந்தத்தை தன்னுள் கொண்டுள்ளது இந்த உத்தவ கீதை. ஞானம் என்கின்ற அம்ருதத்தை கொடுக்க கூடியது.
சிறந்த பக்தரான உத்தவருக்கு இது உபதேசிக்கப்பட்டது. யோகேஶ்வரர்களால் வணங்கப்படும் ஸ்ரீக்ருஷ்ண பகவானால் உபதேசிக்கப்பட்டது.
யார் இதை முழுமையான சிரத்தையுடன் கேட்கிறார்களோ அவர்கள் மட்டுமல்ல அவரைச் சார்ந்த மற்றவர்களும் முக்தியை அடைகிறார்கள்.

ப4வப4யமபஹந்தும் ஞானவிக்3ஞானஸாரம்
நிக3மக்ருது3பஜஹ்ரே ப்4ருங்க3வத்3வேத3ஸாரம் |
அம்ருதமுத3தி4தஶ்சாபாய யத்3ப்4ருத்யவர்கா3ன
புருஷம்ருஷப4மாத்3யம் க்ருஷ்ணஸஞ்ஞம் நதோऽஸ்மி || 49 ||

ப4வப4யம் அஹந்தும் – இந்த உலகத்திலிருந்து அடையும் பயத்தை நீக்குவதற்காக
ஞான விக்ஞானஸாரம் – ஞானம் விக்ஞானம் இவைகளின் சாரமாக
நிக3மக்ருத் – வேதத்தை உருவாக்கிய ஈஸ்வரனான பகவான் கிருஷ்ணன்
வண்டு பலவகையான மலர்களிலிருந்து தேனை எடுப்பதைப் போன்று பகவான் வேதத்திலிருந்து அதன் சாரத்தை எடுத்துக் கொடுத்துள்ளார்.
பாற்கடலிலிருந்து வெளிபட்ட அம்ருதத்தை தேவர்களுக்கு கொடுத்தவர், மனிதர்களுக்கு அதைவிட மேலான ஞானாமிர்தத்தை கொடுத்துள்ளார்.
மனிதர்களுக்குள்ளே உயர்வான உடலை எடுத்தவரும், அனைத்துமாக இருப்பவருமாக இருக்கின்ற பரம்பொருளை நமஸ்கரிக்கின்றேன்.
அந்த ஈஸ்வரனுக்கு கிருஷ்ணன் என்ற நாமமும், ரூபமும் கொடுக்கப்பட்டது. அவரை நான் வணங்குகின்றேன்.

உத்தவ கீதை சுருக்கம்
01 கதை தொடக்கம்
02 தியாகம், சந்நியாஸம், அவதூதரின் கதை
03 அவதூதரின் கதை தொடர்ச்சி
04 அவதூதரின் கதை முடிவு
05 கர்மயோக, ஞானயோக சாரம்.
06 ஞானியினுடைய லட்சணம், பக்தி
07 பக்தியோகம்
08 வேதாந்தத்தின் சாரம், ஹம்ஸ கீதை
09 ஈஸ்வரனை காரிய-காரணமாக விளக்கி, அதை எப்படி தியானம் செய்ய வேண்டும் என்பதன் விளக்கம்
10 சித்திகளை விலக்கிவிடவேண்டும்
11 ஈஸ்வரனுடைய பெருமைகள்
12 வர்ணாசிரம தர்மங்கள்
13 வர்ணாசிரம தர்மங்கள்
14 ஞானம், பக்தி, நற்பண்புகள் அதன் பலன்கள்
15 குண-தோஷம்
16 குண-தோஷம்
17 ஸ்ருஷ்டியின் விதவிதமான எண்ணிக்கையை விளக்கப்படுகிறது
18 பிக்ஷு கீதை
19 ஸ்ருஷ்டி, லயம் விளக்கம்
20 குணத்ரய விபாகம், முக்குணங்களின் விளக்கம்
21 சத்சங்கத்தின் பெருமை, துஷ்சங்கத்தின் விளைவு
22 க்ரியாயோகம் என்ற தலைப்பின் பகவானை வழிப்படும் முறைகள்
23 ஞானயோகம் விரிவாக விளக்கப்பட்டது
24 கர்மயோக, ஞானயோக சாராம்சம்

————————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ உத்தவர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ கீதாச்சார்யன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ உத்தவர் கீதை–அத்யாயம் -21-கிரியாயோகம்-

May 23, 2020

க்ரியாயேக3ம் ஸமாசக்ஷ்வ ப4வதா3ராத4னம் ப்ரபோ4 |
யஸ்மாத்த்வாம் யே யதா2ர்சந்தி ஸாத்வதா: ஸாத்வதர்ஷப4 || 1 |

உத்தவர் கேட்டார்.
யாதவ குலத்தில் உள்ளவர்களில் சிறந்து விளங்கும் பகவானே! தங்களை வழிபடும் முறையையும்,
கிரியாயோகத்தைப் பற்றியும் உபதேசியுங்கள்.. என்ன காரணத்தினால் இறைவனாக உங்களை யாரெல்லாம்
எவ்விதமாக வழிபடுகின்றார்கள். விஷ்ணு பக்தர்கள் தங்களை எவ்வாறெல்லாம் வழிபடுகிறார்கள்.
தவம், சாஸ்திரம் படித்தல், ஈஸ்வர வழிபாடு இவைகள் மூன்றும் சேர்ந்து செய்வதையே கிரியாயோகம் என்று பதஞ்சலி முனிவர் கூறியிருக்கிறார்.
கிரியாயோகம்
1. முதல் வகை
தவம் – உடலை உருக்கி தவம் செய்தல், சரீர சம்பந்தமான சாதனங்கள்
ஸ்வாத்யாயம் – வாக்கினால் செய்யப்படுகின்ற சாதனங்கள்
ஈஸ்வர ப்ரணிதானம் – மனதினால் இறைவனை பூஜித்தல்
2. இரண்டாவது வகை
தவம் – மானசீகமாக செய்யப்படுகின்ற தவங்கள், மனவடக்கம், புலனடக்கம்
ஸ்வாத்யாயம் – வாக்கினால் செய்யப்படுகின்ற சாதனங்கள்
ஈஸ்வர பிரணிதானம் – உடலினால் செய்கின்ற இறைவழிபாடு
3. மூன்றாவது வகை
ஈஸ்வர பிரணிதானம் – உடலாலும், உள்ளத்தினாலும், வாக்கினாலும் இறைவனை வழிபடுதல்

ஏதத்3வதந்தி முனயோ முஹுர்னி:ஶ்ரேயஸம் ந்ருணாம் |
நாரதோ3 ப4க3வான்வ்யாஸ ஆசார்யோऽங்கி3ரஸ: ஸுத: || 2 ||

மீண்டும், மீண்டும் மனிதர்களுடைய மனதை தூய்மைபடுத்த உதவுகின்ற உத்தமமான சாதனம் (நி;ஶ்ரேயஸம்) என்று நாரதராலும்,
வியாச முனிவராலும், அங்கிரஸ் என்பவரின் மகனான பிரகஸ்வதியாலும், முனிவர்களாலும் கூறப்படுகிறது.

நி:ஸ்ருதம் தே முகா2ம்போ4ஜாத்3யதா3ஹ ப4க3வானஜ: |
புத்ரேப்4யோ ப்4ருகு3முக்2யேப்4யோ தே3வ்யை ச ப4கவான்ப4வ: || 3 ||

தாமரைப் போன்ற சிவந்த தங்களுடைய வாயினால் வகுத்துக் கொடுக்கப்பட்ட பூஜா முறைகளை பிரம்மா தன்னுடைய
புத்திரர்களான ப்ருகு முதலியவர்களுக்கு உபதேசம் செய்தார். பகவான் சிவபெருமான் பார்வதி தேவிக்கு உபதேசித்தார்.
இன்றுவரை இது பரம்பரையாக சொல்லப்பட்டு வருகிறது.

ஏதத்3வை ஸர்வ வர்ணானாமாஶ்ரமாணாம் ச ஸம்மதம் |
ஶ்ரெயஸாமுத்தமம் மன்யே ஸ்த்ரீஶூத்3ராணாம் ச மானத3 || 4 ||

இந்த பூஜைமுறையே எல்லா வர்ணத்தாரும், எல்லா ஆசிரமத்திலிருப்போரும் செய்யக்கூடிய வகையில் பொருத்தமானதாக இருக்கின்றது.
அதேசமயம் உத்தமமான நன்மையை தருவதாகவும் இருப்பதாக நான் கருதுகிறேன். பெண்களும், சூத்திரர்களும் கூட இதைச் செய்யலாம்.

ஏதத்3கமலபத்ராக்ஷ கர்மப3ந்த4விமோசனம் |
ப4க்தாய சானுரக்தாய ப்3ரூஹி விஶ்வேஶ்வரேஶ்வர || 5 ||

பக்தர்களை பெருமைப்படுத்தும் பகவானே கிருஷ்ணா! விஶ்வேஶ்வரா! ஈஸ்வரனே! தாமரை இலைப்போன்ற கண்களை உடையவரே!
எல்லா தேவதைகளுக்கும் தலைவனாக இருக்கின்ற இறைவா!உங்களிடத்தில் பக்தியும், சிரத்தையும் இருக்கின்ற எனக்கு
உங்களை வழிபடும் முறையை உபதேசியுங்கள்.

ஸ்ரீபகவானுவாச
ந ஹயந்தோऽனந்தபாரஸ்ய கர்மகாண்ட3ஸ்ய சோத்3த4வ |
ஸங்க்ஷிப்தம் வர்ணயிஷ்யாமி யதா2வத3னுபூர்வஶ: || 6 ||

பகவான் கூறுகிறார்.
உத்தவா! நீ கேட்ட கேள்வி வேதத்தின் கர்மகாண்டத்தில் உள்ள விஷயத்தைப் பற்றியதாகும். அது எல்லையற்றது,
முழுமையாக என்னால் விளக்க முடியாது. ஆனால் அதை சுருக்கமாகவும், சரியான வழியைக்காட்டக் கூடியதாகவும்
இருக்கின்ற வகையில் கிரமப்படி சொல்லப் போகின்றேன்.
அனந்த பாரஸ்ய கர்மகாண்டஸ்ய – கரை காண முடியாத கர்மகாண்டத்தை
நஹி அந்தஹ – முடிவற்றதான கர்ம காண்டத்தை
யதா2 வதன அபூர்வஶ: – தெளிவாகவும், முறையாகவும்
ஸங்க்ஷிப்தம் வர்ணயிஷ்யாமி – சுருக்கமாக சொல்லப்போகிறேன்

வைதி3கஸ்தாந்த்ரிகோ மிஶ்ர இதி மே த்ரிவிதோ4 மக2: |
த்ரயாணாமீப்ஸிதேனைவ விதி4னா மாம் ஸமர்சரேத் || 7 ||

எனக்கு செய்யக்கூடிய பூஜைமுறையானது மூன்று விதமாக இருக்கின்றது.
அவைகள் வைதிக முறை, தாந்திரிக முறை, இவையிரண்டும் கலந்த முறை ஆகும்.
வைதீக முறை என்பது வேத மந்திரங்களை உபயோகித்து செய்யும் பூஜை.
தாந்த்ரீக முறை என்பது ஆகம அடிப்படையில் செய்யும் பூஜைமுறை.
இவையிரண்டும் கலந்து இருக்க கூடிய பூஜை முறை. சைவ, வைஷ்ணவ, சக்தி ஆகம வழிபாடு முறைகள்.
தமிழ் இறைவழி பாடல்கள் தாந்த்ரீக முறையாகும். பக்தர்கள் எந்த விதியையாவது தேர்ந்தெடுத்து முறைப்படி வழிபட வேண்டும்.

யதா3 ஸ்வனிக3மேனோக்தம் த்3விஜத்வம் ப்ராப்ய பூருஷ: |
யதா2 யஜேத மாம் ப4க்த்யா ஶ்ரத்3த4யா தன்னிபோ3த4 மே || 8 ||

எவ்விதம் அவரவர்களுடைய சம்பிரதாயப்படி பூஜை செய்ய விரும்புபவன் அதை செய்யக்கூடிய தகுதியை அடைந்து எப்படி
என்னைவழிபட வேண்டுமோ அதை சொல்லப் போகின்றேன். பக்தியுடனும், சிரத்தையுடனும் வழிபடும் முறையை
என்னிடமிருந்து அறிந்து கொள்வாயாக.
பகவான் மீதுள்ள அன்பே பக்தி, அவர்மீது வைத்திருக்கும் முழு நம்பிக்கையே சிரத்தையாகும். இவையிரண்டும் மிக முக்கியமானது

அர்சாயாம் ஸ்த2ண்டி3லோऽக்3னௌ வா ஸூர்யே வாப்ஸு ஹ்ருதி3 த்3விஜ: |
த்3ரவ்யேண பக்தியுக்தோऽர்சேத்ஸ்வகு3ரும் மாமமாயயா || 9 ||

வழிபடுபவன், வழிபடும் இறைவன், ஆலம்பனம் என்ற மூன்றின் துணைக் கொண்டு பூஜையானது செய்யப்படுகின்றது.
ஆலம்பனம் என்பது எதன் துணைக் கொண்டு இறைவனை வழிபடுகின்றோமோ அதைக் குறிக்கின்றது.
வழிபட விரும்பும் இறைவனை ஒரு பொருளில் கொண்டுவந்து நிறுத்தி வழிபட ஆலம்பனம் உதவுகின்றது.
அர்சாயாம் – உருவ சிலைகள்
ஸ்தண்டிலோ – யாகம் செய்கின்ற இடம்
அத்னௌ – அக்னியிலும்,
சூரியனிலும், நீரிலும் தன்னுடைய இதயத்திலும் இறைவனை நிலைநிறுத்தி வணங்கலாம்.
அந்த ஆலம்பனத்தில் ஏதாவது ஒரு பொருளின் துணைக் கொண்டு அதாவது மலர், இலைகளைக் கொண்டும்,
விபூதி, குங்குமத்தையும் பயன்படுத்தி பக்தியுடன் கூடியவனாக வழிபட வேண்டும்.
உனக்கு உண்மையான குருவாக இருக்கின்ற என்னை சிரத்தையுடனும், கபடமில்லாமலும்(அமாயயா) வழிபட வேண்டும்.

பூர்வம் ஸ்னானம் ப்ரகுர்வீத் தௌ4தத3ந்தோऽங்க3ஶுத்3த4யே |
உப4யைரபி ச ஸ்நானம் மந்த்ரைர்ம்ருத்3க்3ரஹணாதி3னா || 10 ||

பூர்வம் ஸ்னானம் ப்ரகுர்வீத் – முதலில் உடலை குளிப்பாட்டி தூய்மைப்படுத்திக் கொள்ளவேண்டும்
ஏதத3ந்ததஹ – பல்லையும் சுத்தமாக வைத்துக் கொள்ள வேண்டும்
அங்க ஸுத்தயே – உடலில் எல்லா உறுப்புக்களையும் தூய்மைப்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும்.
உப யோக மந்திரஹ – தாந்த்ரிக, வைதீக மந்திரங்களின் துணைக் கொண்டு நீரைத் தெளித்து தூய்மைப்படுத்திப் பிறகு குளிக்க வேண்டும்.
பிறகு உடலை தூய்மைப்படுத்தும் பொருளைக் கொண்டும் தூய்மைப் படுத்திக் கொள்ள வேண்டும்.

ஸந்த்4யோபாஸ்த்யாதி3கர்மாணி வேதே3னாசோதி3தானி மே |
பூஜாம் தை: கல்பயேத்ஸம்யக் ஸங்கல்ப: கர்மபாவனீம் || 11 ||

ஏற்கனவே செய்து கொண்டிருக்கும் சந்தியாவந்தனம், சாஸ்திரத்தில் விதிக்கப்பட்ட கர்மங்ளோடு சேர்த்து இறைவழிபாட்டை செய்ய வேண்டும்.
சரியான சங்கல்பத்துடன் செய்கின்ற வழிபாட்டின் பலனாக பாவங்கள் அழிந்துவிடும்.

ஶைலீ தா3ருமயீ லௌஹீ லேப்யா லேக்2யா ச ஸைகதீ |
மனோமயீ மணிமயீ ப்ரதிமாஷ்சவிதா4 ஸ்ம்ருதா || 12 ||

இதில் ஆலம்பனத்தைப் பற்றி விவரிக்கின்றார். எட்டுவிதமான ஆலம்பனங்களை கூறியிருக்கிறார். அவைகள்
1 ஶைலி – கல்லால் செய்த உருவச்சிலை
2 தாருமயி – மரத்தால் செய்யப்பட்ட உருவச்சிலை
3 லௌஹீ – தங்கம், வெள்ளி போன்ற உலோகங்களால் செய்யப்பட்ட உருவச்சிலை
4 லேப்யா – சந்தனம், களிமண் போன்றவற்றினால் செய்யப்பட்ட உருவச்சிலை
5 லேக்யா – வரைப்படத்தில் உள்ள உருவங்கள்
6 ஸைகதீ – மணலில் செய்யப்பட்ட சிலைகள்
7 மனோமயீ – மனதிற்குள்ளே உருவாக்கி வைத்திருக்கும் உருவம்
8 மணிமயீ – மணிகளால் உருவாக்கப்பட்ட சிலை
ஆகியவற்றைக் கொண்டு வழிபாடு செய்தல்

சலாசலேதி த்3விவிதா4 ப்ரதிஷ்டா2 ஜீவமந்தி3ரம் |
உத்3வாஸாவாஹனே ந ஸ்த: ஸ்தி2ராயாமுத்3த4வார்சனே || 13 ||

ஆலம்பனங்கள் இரண்டு விதமாக பிரிக்கப்பட்டிருக்கிறது. ஒரே இடத்தில் நிலையாக இருப்பது,
வெவ்வேறு இடத்திற்கு எடுத்துச் செல்வது, நகரக்கூடியதாக இருப்பது ஆகியவைகளாகும்
ஜீவ மந்திரம் – உணர்வும், உயிரோட்டமும் உடைய கோவில்கள், ஜீவர்கள் சென்று தரிசனம் செய்வதற்காக
உருவாக்கப்பட்டிருக்கும் ஆலயங்கள் இறைவன் முழுமையாக இருக்குமிடம்
உத்தவா! நிலையாக வைக்கப்பட்டிருக்கும் சிலையில் அங்கு ஒவ்வொரு நாளும் ஆவாஹனம்
(ஒரு பொருளில் இறைவனை எழுந்தருள செய்யும் சடங்கு)
உத்3வாஸா – பூஜை முடிந்ததும் இறைவனை அந்தப் பொருளிலிருந்து அனுப்பி வைத்தல். ஆகியவைகள் நடைபெறாது.
கும்பாபிஷேகம் செய்யும் போது மீண்டும் ஆவாஹனம் செய்வார்கள்

அஸ்தி2ராயாம் விகல்ப: ஸ்யாத்ஸ்த2ண்டி3லே து ப4வேத்3த்3வயம் |
ஸனப்னம் ஸ்வவிலேப்யாயாமன்யத்ர பரிமார்ஜனம் || 14 ||

நகர்கின்ற சிலைகளில் அவரவர் விருப்பப்படி ஆவாஹனம் உத்வாஸம் செய்யலாம். ஆனால் புண்ணியமான இடத்தில் இருக்கும் போது
இவையிரண்டும் செய்தாக வேண்டும். அந்த நீரில் கரையாத சிலையை நீரால் தூய்மைப்படுத்த வேண்டும்.
நீரில் கரையும் தன்மையுடைய சிலையை கைகளால் சுத்தம் செய்ய வேண்டும்.

த்ரவ்யை: ப்ரஸித்3தை4ர்மத்3யாக3: ப்ரதிமாதி3ஷ்வமாயின: |
பக்தஸ்ய ச யதா2லப்3தை4ர்ஹ்ருதி3 பா4வேன சைவ ஹி || 15 ||

வழிபாட்டை ஆத்மார்த்தமாக, சிரத்தையாக செய்ய வேண்டும். சாஸ்திரத்தில் சொல்லப்பட்ட, யோக்கியமான பொருட்களை
வைத்து வழிபட வேண்டும். கடவுளுக்கு படைக்கும் பொருட்களில் போலித்தனமும், கள்ளம் கபடமும் இருக்கக்கூடாது.
பக்தியுடனும் படைக்க வேண்டும். உன்னால் கொடுக்க முடிந்த பொருட்களை வைத்து என்னை வழிபடலாம்.
மனமே ஆலம்பனமாக இருந்தால் அதிலேயும் பகவானுக்கு ஏதாவது பொருட்களை வைத்து வழிபட வேண்டும்.

ஸ்னானாலங்கரணம் ப்ரேஷ்ட2மர்சாயாமேவ தூத்3த4வ |
ஸ்த2ண்டி3லே தத்த்வ்வின்யாஸோ வஹனாவாஜ்யப்லுதம் ஹவி: || 16 ||

உத்தவா! நிலையான உருவச்சிலைகளை நீரால் தூய்மைப்படுத்தி, அலங்காரம் செய்வது எனக்கு பிடித்தமானது.
இறைவனை வழிபட ஒரு இடத்தை தேர்ந்தெடுத்து வழிபட விரும்பினால் அங்கே மந்திரங்களால் தேவதைகளை பிரதிஷ்டை செய்ய வேண்டும்.
பிறகு வழிபட வேண்டும். ஒருவேளை அக்னி மூலமாக வழிபட நினைத்தால்,
அதில் போடும் பொருட்களை நெய்யில் போட்டு எடுத்து போட வேண்டும்.

ஸூர்யே சாப்4யர்ஹணம் ப்ரேஷ்ட2ம் ஸலிலே ஸலிலாதி3பி4: |
ஶ்ரத்3த4யோபாஹ்ருதம் ப்ரேஷ்ட2ம் பக்தேன மம வார்யபி || 17 ||

நீ எனக்கு படைக்கும் பொருட்கள் எனக்கு முக்கியமல்ல. அவைகளை முழு பக்தியுடனும், சிரத்தையுடனும் படைத்திருக்க வேண்டும்.
சூரியனை ஆலம்பனமாக வைத்து வழிபட நினைத்தால் நீரால் மந்திரத்தை தூய்மைப்படுத்தி அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

பூ4ர்யப்யப4க்தோபாஹ்ருதம் ந மே தோஷாய கல்பதே |
க3ந்தோ4 தூ4ப: ஸுமனஸோ தீ3போऽன்னாத்3யம் ச கிம் புன: || 18 ||

நீரை ஆலம்பனமாக வைத்தால் அதையே எனக்கு அர்ப்பணித்து விடு. நீ எதைக் கொடுக்கிறாய் என்பது முக்கியமல்ல
எப்படிபட்ட பாவனையுடன் கொடுக்கிறாய் என்பதுதான் முக்கியம். பக்தியுடனும், சிரத்தையுடனும் வெறும் நீரைமட்டும்
எனக்கு அளித்தாலே போதுமானது. விலையுயர்ந்த பொருட்கள் பக்தியில்லாமல் எனக்கு படைக்கப்பட்டாலும்
அவைகள் எனக்கு திருப்தியை கொடுக்காது. வாசனைப் பொருட்கள், மலர்கள், தீபங்கள், அன்னம் போன்ற பொருட்களை
பக்தியுடன் கொடுத்தாலே முற்றிலும் மனநிறைவுடன் ஏற்றுக் கொள்வேன்.
பூர்யஹ – அதிகமாக
அபக்தய உபாஹ்ருதம் – மனதில் பக்தியில்லாமல்
தோஷாய கல்பதே – எனக்கு திருப்தியை கொடுக்காது

ஶுசி: ஸம்ப்4ருதஸம்பா4ர: ப்ரக்3த3ர்பே4: ஸல்பிதாஸன: |
ஆஸின: ப்ராகு3த3வார்சேத3ர்சாயாம் த்வத2 ஸம்முக2: || 19 ||

தன்னை தூய்மைப்படுத்திக் கொண்டு பூஜைக்கு தேவையான பொருட்களை தன்னருகிலே வைத்துக் கொண்டு,
முதலில் தர்ப்பத்திலான தரைவிரிப்பை ஆசனமாக வைத்துக் கொண்டு தெய்வத்தை வழிபடுவதற்கு முன்
கிழக்கு நோக்கியோ, வடக்கு நோக்கியோ அல்லது வழிபடும் தெய்வத்தின் முன்போ அமர்ந்து கொள்ள வேண்டும்.

க்ருதன்யாஸ: க்ருதன்யாஸாம் மத3ர்சாம் பாணினாம்ருஜேத |
கலஶம் ப்ரோக்ஷணீயம் ச யதா2வது3பஸாத4யேத் || 20 ||

உடலிலுள்ள எல்லா அங்கங்களையும் மந்திரங்களால் தூய்மைப்படுத்த வேண்டும். அந்தந்த அங்கங்களுக்குரிய தேவதைகளை வேண்டி
அங்கங்களையும் தூய்மைப்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும். வழிபடும் தெய்வத்தை தன்னுடலில் அமர்த்திக் கொள்ள வேண்டும்.
கையினாலே அந்த தெய்வத்தை தூய்மைப்படுத்த வேண்டும். நீரில் மந்திரத்தை சொல்லி அதை நம் மீது தெளித்துக் கொண்டு
துய்மைப்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும். கலசத்தில் நீர் நிரப்பி அதை மந்திரத்தாலோ, வில்வம், துளசி போன்றவற்றினால் தூய்மைப்படுத்த வேண்டும்.
ப்ரோக்ஷணீயம் – புரோக்ஷனத்திற்கு தயார் பண்ணிவைக்க வேண்டும்.
ப்ரோக்ஷணம் – தெளித்தல்

தத3த்3பி4ர்தே3வயஜனம் த்ரவ்யாண்யாத்மானமேவ ச |
ப்ரோக்ஷ்ய பாத்ராணி த்ரீண்யாத்3பி4ஸ்தைஸ்தைர்த்ரவ்யைஶ்ச ஸாத4யேத் || 21 ||

பாத்3யார்த்4யாசமனீயார்த2ம் த்ரீணி பாத்ராணி தே3ஶிக: |
ஹ்ருதா3 ஶீர்ஷ்ணாத2 ஶிக2யா கா3யஞ்யா சாபி4மந்த்ரயேத் || 22 ||

ப்ரோக்ஷணம் செய்வதற்காக தயாராக வைத்திருந்த நீரைக் கொண்டு எந்த இடத்தில் இறைவனுடைய உருவச்சிலையை
வைத்திருக்கிறோமோ அந்த இடத்தையும், பூஜைக்கு பயன்படுத்தும் பொருட்களான மலர்கள், நைவேத்திய பொருட்கள்
ஆகியவற்றை பூஜைசெய்யப்போகும் தன்னையும் நீரை தெளித்து தூய்மைப்படுத்தி கொள்ள வேண்டும்.
பாத்யம் – பாதத்தையும்
அர்க்யம் – அர்ப்பணிக்க வேண்டிய பொருட்களையும்
ஆசமனம் – வாயையும்
மந்திரத்தால் தூயமைப்படுத்தபட்டு தயாராக வைத்திருந்த நீரால் தூய்மைப்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும்.
ஹ்ருதாய என்ற மந்திரத்தையும், தலைமுடியை அந்தந்த காயத்ரி மந்திரத்தால் வழிபட வேண்டும்.

பிண்டே3 வாய்வக்3னிஸம்ஶுத்3தே4 ஹ்ருத்பத்3மஸ்தா2ம் பராம் மம |
அண்வீம் ஜீவகலாம் த்4யாயேத் நாதா3ந்தே ஸித்3த4பா4விதாம் || 23 ||

நம் உடலை நீரால் தூய்மைப்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும். தூய்மையான ஆடைகளை அணிந்து கொண்டு,
பிராணாயாமத்தினால் உடலை தூய்மைப்படுத்தி கொள்ள வேண்டும். பிராணாயாமம் நோய்களை விரட்டி, மனதை ஆரோக்கியமாக வைத்திருக்கும்.
ஸித்தபாவிதாம் – சித்தர்களால் பாவிக்கப்பட்ட தத்துவம்
ஹ்ருத்பத்மஸ்தாம் – பூஜை செய்பவனின் இதய தாமரையினுள்ளே அமர்ந்துள்ள
பராம் மம – என்னுடைய மேலான தத்துவம்
அண்வீம் – புரிந்து கொள்வதற்கு கடினமானது இது
ஜீவகலாம் த்யாயேத் – ஜீவனுடைய உண்மையான ஸ்வரூபத்தை தியானித்து வழிபட வேண்டும்
நாதந்தே – நாத பிந்து சப்தத்தை வழிபட வேண்டும்.

தயாத்மபூ4தயா பிண்டே3 வ்யாப்தே ஸம்பூஜ்ய தன்மய: |
ஆவாஹயார்சாதி3ஷு ஸ்தா2ப்ய ந்யஸ்தாங்க3ம் மாம் ப்ரபூஜ்யேத் || 24 ||

நமது உடலையே ஆலயமாகக் கொண்டு இதயத்தில் வணங்கும் தெய்வத்தை நிலைநிறுத்தி வழிபட வேண்டும்.
பிறகு அந்த தெய்வத்தை வழிபடும் உருவத்தில் வைக்க வேண்டும். இந்த விதத்தில் நாமே இறைவனாக உணர்வு பூர்வமாக பாவித்துக் கொள்கிறோம்.
நம் உடலில் உள்ள ஒவ்வொரு அங்கங்களிலும் தேவதைகளை வரவழைத்து நிலைநிறுத்த வேண்டும்.
இந்த உடலையே ஈஸ்வர தத்துவமாக்கி கொள்ள வேண்டும், இதனால் உடலானது விஷ்ணுமயமாகிவிடுகிறது.
அப்படி இந்த உடலை பூஜிக்க வேண்டும். இவ்வாறு ஆவாகனம் செய்த விஷ்ணுவை வெளியே உள்ள ஆலம்பனத்தில் வைத்து
ஒவ்வொரு அங்கங்கத்திலும் அவரை ஆவாகனம் செய்து விட்டு வணங்க வேண்டும்.

பாத்3யோபஸ்பர்ஶார்ஹணாதீ3னுபசாரான்ப்ரகல்பயேத் |
த4ர்மாதி3பி4ஶ்ச நவபி4: கல்பயித்வாஸனம் மம || 25 ||

உபா4ப்4யாம் வேத3தந்த்ராப்4யாம் மஹயம் தூப4யஸித்3த4யே || 26 ||

பாத்யம் – பாதத்தை தூய்மைபடுத்த பயன்படுத்தும் நீர்
அர்க்யம் – வாயை தூய்மைப்படுத்த பயன்படுத்தும் நீர்
ஆசமனம் – இறைவனுக்கு படைக்கும் பொருட்களை தூய்மைபடுத்தும் நீர்
இது போன்ற பலவிதமான உபசாரங்களை பகவானுக்கு செய்ய வேண்டும். பகவன் அமர்வதற்கு கட்டிலை உருவாக்கி
அதன் நான்கு கால்களை தர்மம், ஞானம், வைராக்கியம், ஐஸ்வர்யம் இவைகளாக கற்பணை செய்து ஒன்பது திசைகளிலும்
ஒன்பது விதமான சக்திகளுடனும் இருக்கிறார் என்று பாவிக்க வேண்டும். இந்த மாதிரி ஒரு ஆசனத்தை உருவாக்கி,
எட்டு இதழ்களை கொண்ட தாமரை பூவில் இருப்பதாகவும், சூரிய, சந்திர கிரணங்கள் அந்த இதழ்களில் பிரதிபலிப்பதாகவும்
கற்பணை செய்து கொண்டு, சாஸ்திரத்தில் கூறப்பட்ட மந்திரங்களால் பூஜிக்க வேண்டும்.
இதனால் ஶ்ரேயஸ், ப்ரேயஸ் இரண்டையும் அடையலாம்

ஸுத3ர்ஶனம் பாஞ்சஜன்யம் க3தா3ஸீஷுத4னுர்ஹலான் |
முஷலம் கௌஸ்துப4ம் மாலாம் ஶ்ரீவத்ஸம் சானுபூஜயேத் || 27 ||

பகவானுடைய கைகளிலிருக்கும் ஆயுதங்களையும் வணங்க வேண்டும். முத்திரைகளையும் வழிபட வேண்டும்.
சுதர்ஶன சக்கரம், பாஞ்சஜன்யம் என்கின்ற சங்கு, கதாயுதம், கத்தி, வில், அம்பு, கலப்பை போன்ற ஆயுதங்களையும்,
ஆபரணங்களான கௌஸ்துபம், மலர்மாலைகள் போன்றவைகளையும், மார்வில் உள்ள ஸ்ரீவத்ஸம் என்கின்ற் மருவையும் வணங்க வேண்டும்.

நந்த3ம் ஸுனந்த3ம் க3ருட3ம் ப்ரசண்ட3ம் சண்ட3ம் ஏவ ச |
மஹாப3லம் ப3லம் சைவ குமுதம் குமுதே3க்ஷணம் || 28 ||

து3ர்கா3ம் வினாயகம் வ்யாஸம் விஷ்வக்ஷேனம் கு3ருன்ஸுரான் |
ஸ்வே ஸ்வே ஸ்தா2னே த்வபி4முகா2ன்பூஜ்யேத்ப்ரோக்ஷணாதி3பி4: || 29 ||

பகவானின் பாதுகாவலர்களான தேவதைகள் நந்த, சுனந்தம், கருடன், ப்ரசண்டம், சண்டம், மஹாபலம், பலம், குமுதம் போன்றவைகளும்,
மேலும் குமுதேக்ஷணம், துர்கா, வினாயகர், வியாஸர், விஶ்வக்ஷேனம், குருமார்கள் மேலும் மற்ற தேவதைகளையும் வழிபட வேண்டும்.

சந்த3னோஶீரகர்பூர குங்குமாகு3ருவாஸிதை: |
ஸலிலை: ஸ்னாபயேன்மந்த்ரைர் நித்யதா3 விப4வே ஸதி || 30 ||

ஸ்வர்ணக4ர்மானுவாகேன மஹாபுருஷவித்3யயா |
பௌருஷேணாபி ஸூக்தேன ஸாமபி4 ராஜனாதி3பி4: || 31 ||.

பூஜை செய்யும் இடம் நல்ல தெய்வீக வாசனையுடன் கூடியதாக இருக்க வேண்டும். வாசனை திரவியங்களுடன்,
சந்தனம், கற்பூரம், குங்குமம் ஆகியவற்றுடன் நீரால் மந்திரங்களை உச்சரித்துக் கொண்டு நீராட்டி பூஜிக்க வேண்டும்.
தோத்திரங்களாலும், வேத மந்திரங்களாலும், விஷ்ணுபுராணத்திலுள்ள சில மந்திரங்களாலும், புருஷ ஸுக்தம்,
சாம வேதத்திலுள்ள மந்திரங்களாலும் வழிபட வேண்டும்.

வஸ்த்ரோபவீதாப4ரண பத்ரஸ்ரக்3க3ந்த4லேபனை: |
அலங்குர்வீத ஸப்ரேம மத்பக்தோ மாம் யதோ2சிதம் || 32 ||

பாத்3யமாசமனீயம் ச க3ந்த4ம் ஸுமனஸோऽக்ஷதான் |
தூ4பதீபோபஹார்யாணி த3த3யான்மே ஶ்ரத்3த4யார்சக: || 33 ||

கு3ட3பாயஸ ஸர்பீஷி ஶஷ்குல்யாபூபமோத3கான் |
ஸம்யாவத3தி4ஸூபாம்ஶ்ச நைவேத்3யம் ஸதி கல்பயேத் || 34 ||

அப்4யங்கோ3ன்மர்த3னாத3ர்ஶ த3ந்த தா4வாபி4ஷேசனம் |
அன்னாத்3யகீ3தந்ருத்யானி பர்வணி ஸ்யுருதான்வஹம் || 35 ||

பகவானுக்கு விதவிதமான ஆடைகளை உடுத்தியும், ஆவரணங்களை அணிவித்தும், மலர் மாலைகள், நறுமணம் கமழும் சந்தனம்,
வாசனை திரவியங்கள் போன்றவைகளை பூசி வழிபட வேண்டும். ஆலம்பனத்திற்கேற்றாற் போல அலங்காரம் செய்ய வேண்டும்.
பாத்யம், அர்க்யம், ஆசமனம் செய்வதற்கேற்ற நீரும், நறுமணம் வீசுகின்ற மலர்கள், விளக்குகள் ஆகியவற்றை
மிகுந்த சிரத்தையுடன் வைத்திருக்க வேண்டும். பாயஸம், நெய், மோதகம், இனிப்பு பதார்த்தங்கள், விதவிதமான பலகாரங்களை
முடிந்த அளவுக்கு படைக்க வேண்டும். சில சிறப்பான நாட்களில், விசேஷ நாட்களில் அவருக்கு கண்ணாடி காட்ட வேண்டும்.
அவரை தூய்மைப்படுத்தி இசையாலும், நாட்டியத்தாலும் மகிழ்விக்க வேண்டும்.

விதி4னா விஹிதே குண்டே3 மேக2லாக3ர்தவேதி3பி4: |
அக்3னிமாதா4ய பரித: ஸமுஹேத்பாணிதோதி3தம் || 36 ||

பரிஸ்தீர்யத2 பர்யுக்ஷேத3ன்வாதா4ய யதா2விதி4 |
ப்ரோக்ஷண்யாஸாத்3ய த்ரவ்யாணி ப்ரோக்ஷ்யாக்3னௌ பா4வயேத மாம் || 37 ||

தப்தஜாம்பூ3னத3ப்ரக்2யம் ஶங்க2சக்ரக3தா3ம்பு3ஜை: |
லஸச்சதுர்பு4ஜம் ஶாந்தம் பத்மகிஞ்சல்கவாஸஸம் || 38 ||

ஸ்புரத்கிரீடகடக தடிஸூத்ரவரங்க3த3ம் |
ஶ்ரீவத்ஸவக்ஷஸம் ப்4ராஜத் கௌஸ்துப4ம் வனமாலினம் || 39 ||

த்4யாயன்னப்4யர்ச்ய தா3ருணி ஹவிஷாபி4க்4ருதானி ச |
ப்ராஸ்யாஜ்யபா4கா3வாகா4ரௌ த3த்த்வா சாஜ்யப்லுதம் ஹவி: || 40 ||

ஜுஹுயான்மூலமந்த்ரேண ஷோடஶர்சாவதா3னத: |
த4ர்மாதி3ப்4யோ யதா2ன்யாயம் மந்த்ரை: ஸ்விஷ்டி2க்ருதம் பு3த4: || 41 ||

அப்4யர்ச்யாத2 நமஸ்த்ருத்ய பார்ஷதே3ப்4யோ ப3லிம் ஹரேத் |
மூலமந்த்ரம் ஜபேத்3ப்3ரஹ்ம ஸ்மரன்னாராயணாத்மகம் || 42 ||

த2த்த்வாசமனமுச்சே2ஷம் விஷ்வக்ஷேனாய கல்பயேத் |
முக2வாஸம் ஸுரபி4மத்தாம்பூ3லாத்3யமதா2ர்ஹயேத் || 43 ||

விதிப்படி ஹோம குண்டத்த்தை அமைத்து அதில் அக்னியை வளர்க்க வேண்டும். பிறகு பூஜை செய்ய வேண்டும்.
எவைகளையெல்லாம் அதில் போட விரும்பகின்றோமோ அவைகளை தூய்மைபடுத்திவிட்டு அதில் போட வேண்டும்.
மூலமந்திரத்தை சொல்லி என்னை வணங்கவேண்டும். என்னை சுற்றியுள்ள மற்ற தேவதைகளுக்கும் செய்ய
வேண்டியவைகளை செய்ய வேண்டும், கொடுக்க வேண்டியவைகளை கொடுக்க வேண்டும்.

உபகா3யன்க்3ருணன் ந்ருத்யன்கர்மாண்யபி4னயன்மம |
மத்கதா2: ஶ்ராவயன்ஶ்ருண்வன்முஹூர்த க்ஷணிகோ ப4வேத் || 44 ||

இறைவனை போற்றி புகழ்ந்து பாடுதல், அவனுடைய லீலைகளை கேட்டல், அவதார கதைகளை மக்களுக்கு கூறுதல்,
கேட்க வைத்தல் ஆகியவற்றை கடைபிடிக்க வேண்டும். என்புகழ் பாடியும், ஆடியும், நடித்தும் சிறிது நேரம் உலகத்தை
மறந்து என்னிடத்தில் மூழ்கியிருக்க வேண்டும்.
உபகாயன் – பகவான் கதைகளை
க்3ருணன் – கேட்டுக்கொண்டும்
நிருத்யன் – நடனமாடிக் கொண்டும்
இவைகளை நேரம் போவது தெரியாமல் மனமொன்றி செய்ய வேண்டும்.

ஸ்தவைருச்சாவசை: ஸ்தோத்ரை: பௌராணை: ப்ராக்ருதைரபி |
ஸ்துத்வா ப்ரஸீத3 ப4க3வன்னிதி வந்தே3த த3ண்ட3வத் || 45 ||

பண்டைக்கால பக்தர்களால் செய்யப்பட்டதும், புராணங்களில் கூறப்பட்டதுமான சிறிய-பெரிய தோத்திரப்பாக்களால் என்னை துதித்து,
பகவானே எனக்கு அருள் புரியுங்கள் என்று கேட்க வேண்டும்.
பகவான் ப்ரஸீத வந்தேத தண்டவத் – பகவானை தரையில் சாஷ்டாங்கமாக விழுந்து வணங்கி வேண்ட வேண்டும்.
எனக்கு அருள் புரியுங்கள் என்று யாசிக்க வேண்டும். இது நம் அகங்காரத்தை இறைவனிடத்தில் பணிய வைக்கின்றது.

ஶிரோ மத்பாத3யோ: க்ருத்வா பா3ஹுப்4யாம் ச பரஸ்பரம் |
ப்ரபன்னம் பாஹி மாமீஶ பீ4தம் ம்ருத்யுக்3ரஹார்ணவாத் || 46 ||

என்னுடைய பாதங்களில் உன்னுடைய தலையை வைத்து இரண்டு பாதங்களையும் இறுக்கி பிடித்துக் கொண்டு,
இறைவா! உன்னிடத்தில் சரணடைந்த என்னை காப்பாற்றுவாயாக. மரணம் என்கின்ற முதலை பிடியிலிருந்து,
சம்சாரத்தில் துயரப்பட்டு கொண்டிருக்கும் என்னை காப்பாற்றுவாயாக என்று வேண்ட வேண்டும்.

இதி ஶேஷாம் மயா த3த்தாம் ஶிரஸ்யாதா4ய ஸாத3ரம் |
உத்3வாஸயேச்சேது3த்3வாஸ்யம் ஜ்யோதிர்ஜ்யோதிஷி தத்புன: || 47 ||

நமக்கு வரும் அனைத்து அனுபவங்களும் இறைவனின் பிரசாதமாக எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும்.
இதி மயா த3த்தாம் ஶேஷாம் – உனக்கு கொடுக்கப்பட்டதெல்லாம் என்னால் கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது என்று நினைக்க வேண்டும்.
அதை தலையில் எடுத்து வைத்துக் கொள்.
ஒரு சிலையில் தற்காலிகமாக ஆவாகனம் செய்யப்பட்டிருந்தால் பூஜை முடிந்த பிறகு அவரை முறைப்படி அனுப்பி விட வேண்டும்.
ஏற்றி வைத்திருக்கும் விளக்கில் இருந்து அவரை எழுந்தருள வைத்திருந்தால் அதிலேயே அனுப்பிவிட வேண்டும்.

அர்சாதி3ஷு யதா3 யத்ர ஶ்ரத்3தா4 மாம் தத்ர சார்சயேத் |
ஸர்வபூ4தேஷ்வாத்மனி ச ஸர்வாத்மாஹமவஸ்தி2த: || 48 ||

வழிபடக்கூடிய என்னுடைய உருவச்சிலை எந்த இடத்தில் இருந்தாலும் சிரத்தையோது அந்த இடத்திலே என்னை வழிபடலாம,
எல்லா ஜீவராசிகளிடத்திலும், உன்னிடத்திலும் சர்வாத்மாவாக நான் குடிக் கொண்டிருக்கின்றேன்.

ஏவம் க்ரியாயோக3பதை2: புமான்வைதி3கதாந்த்ரிகை: |
அர்சன்னுப4யத: ஸித்3தி4ம் மத்தோ விந்த3த்யபீ4ப்ஸிதாம் || 49 ||

இவ்விதம் இங்கு சொல்லப்பட்ட கிரியாயோகத்தின் வைதீக முறைப்படியும், ரிஷிகள் கூறிய தோத்திரங்கள் மூலமாகவும்
வழிப்பட்டால் இவ்வுலகிலும், மேலுலகிலும் தான் விரும்பியதெல்லாம் என்னிடமிருந்து பெறலாம்

மத3ர்சாம் ஸம்ப்ரதிஷ்டா2ப்ய மந்தி3ரம் காரயேத்3த்3ருட4ம் |
புஷ்பொத்3யானானி ரம்யாணி பூஜாயாத்ரோத்ஸவாஶ்ரிதான் || 50 ||

பூஜாதீ3னாம் ப்ரவாஹார்த2ம் மஹாபர்வஸ்வதா2ன்வஹம் |
க்ஷேத்ராபணபுரக்3ராமாந்த3த்த்வா மத்ஸார்ஷ்டிதாமியாத் || 51 ||

ப்ரதிஷ்ட2யா ஸார்வபௌ4மம் ஸத்3மனா பு4வனத்ரயம் |
பூஜாதி3னா ப்3ரஹ்மலோகம் த்ரிபி4ர்மத்ஸாம்யதாமியாத் || 52 ||

எனக்காக உறுதியான கோயிலைக் கட்டி என்னை பிரதிஷ்டை செய்து அதனருகே நந்தவனங்களை அமைத்து,
விதவிதமான உற்சவங்கள், வருடாந்திர திருவிழாக்கள், தினசரி பூஜைகள் செய்தல், கோயிலுக்கு நிலம் கொடுத்தல்,
கிராமத்தைக் கொடுத்தல், ஆகிய இத்தகைய செயல்களால் நான் அடையும் இன்பத்தை நீயும் அடைவாய்.
எனக்கு நிகரான செல்வ செழிப்பும் உண்டாகும். என் மூர்த்தியை பிரதிஷ்டை செய்தால் மண்ணுலகில் பெரிய பதவியையும்,
கோவில் கட்டினால் மூவுலக ஆட்சியையும், பூஜை முதலியவைகளுக்கு தகுந்த ஏற்பாடுகள் செய்தால் பிரம்மலோகமும்,
இந்த மூன்றையும் செய்தால் எனக்கு நிகரான நிலையையும் அடைவாய்

மாமேவ நைரபேக்ஷ்யேண ப4க்தியோகே3ன விந்த3தி |
பக்தியோக3ம் ஸ லப4த ஏவம் ய: பூஜயேத மாம் || 53 ||

பலனில் பற்றில்லாமல் கிரியாயோக முறைப்படி பூஜை செய்தால் என்னையே அடைவாய், இங்கு என்னையே அடைவாய்
என்பதை பக்தியோகத்தை அடைவாய் அதில் நிலைபெறுவாய் என்று எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும்.

ய: ஸ்வத3த்தாம் பரைர்த3த்தாம் ஹரேத ஸுரவிப்ரயோ: |
வ்ருத்திம் ஸ ஜாயதே விட்பு4க்3வர்ஷாணாமயுதாயுதம் || 54 ||

கர்துஶ்ச ஸாரதே2ர்ஹதோரனுமோதி3துரேவ ச |
கர்மணாம் பா4கி3ன: ப்ரேத்ய பூ4யோ பூ4யஸி தத்ப2லம் || 55 ||

தன்னாலோ அல்லது பிறரைக் கொண்டோ தெய்வத்திற்கு அல்லது பிராமணனுக்கு அளிக்கப்பட்ட சொத்துக்களை
கவர்ந்து கொண்டால் அவன் லட்சோபலட்ச ஆண்டுகள் மலம் புழுவாக பிறந்து துயரப்படுவான்.
இத்தகைய தீய காரியங்களுக்கு உதவி செய்தாலும், தூண்டிவிட்டாலும், ஆதரித்தாலும் அவர்கள் கூட மரணத்திற்கு பிறகு
மீண்டும் மீண்டும் இதே நிலைக்கு ஆளாவார்கள்

————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ உத்தவர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ கீதாச்சார்யன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ உத்தவர் கீதை–அத்யாயம் -20-சத்ஸங்கத்தின் மகிமை, தேவை-

May 23, 2020

ஸ்ரீபகவான் உவாச
மல்லக்ஷணமிமம்காயம் லப்3த்4வா மத்3த4ர்ம ஆஸ்தி2த: |
ஆனந்தம் பரமாத்மானமாத்மஸ்த2ம் ஸமுபைதி மாம் || 1 |

மல்லக்ஷணம் இமம் காயம் – இந்த மனித உடல் என்னை அடைவதற்கு உதவியாகவும், சாதனமாகவும் இருக்கக்கூடியது.
மத்3 த4ர்ம ஆஸ்தி2தஹ – என்னை அடைவதற்கான சாதனத்தில் ஈடுபட்டுக்கொண்டு,
(தர்மம் என்ற சொல்லுக்கு பகவானை அடைவதற்கான சாதனங்கள் என்று பொருட்கொள்ள வேண்டும்.)
மாம் ஸமுபைதி- என்னை முழுமையாக அடைகின்றான், என்னிடமிருந்து வேறுபடாதவனாக, நானாகவே உயர்வடைகிறான்.
ஆனந்தம் பரமாத்மானம் ஆத்மஸ்த2ம் லப்த்வா – ஆத்ம ஸ்வரூபமாக இருக்கின்ற அந்த பரமாத்மாவை அடைந்து ஆனந்தமாக இருக்கின்றான்.
ஆனந்த ஸ்வரூபமாக உள்ள பரமாத்மாவாக இருக்கின்ற ஆத்மாவை, என்னை அடைகின்றான்.

கு3ணமய்யா ஜீவயோன்யா விமுக்தோ ஞானநிஷ்ட2யா |
கு3ணேஷு மாயாமாத்ரேஷு த்3ருஶ்யமானேஷ்வ வஸ்துத: || 2 ||

குணமய்யா ஜீவயோன்யா – ஜீவனுக்கு உபாதியாக உள்ள ஸ்தூல உடல் குணங்களால் தூண்டப்பட்டு செய்த செயல்களின்
விளைவாக கிடைத்தது இந்த மனித உடலின் துணைக் கொண்டு
ஞான நிஷ்டயா – ஞானயோகம் என்கின்ற சாதனத்தின் மூலம், ஞானத்தை அடைவதற்கு தன்னை ஈடுபடுத்திக் கொண்டவன்
விமுக்தஹ – இதிலிருந்து விடுதலையடைகின்றான். சரீரத்தின் மீது அபிமானம் இல்லாமல் இருப்பான்.
சரீர நிமித்தமான சம்சாரத்திலிருந்து விடுதலையடைந்து விடுவான்.
குணேஷு – மூன்று சரீரங்களுக்குள்
மாயா மாத்ரேஷு – மாயையாக, பொய்யாக மட்டும்
அவஸ்துத – பொய்யாக
திருஷ்யமானேஷ்வ – நாம் அனுபவித்துக் கொண்டிருக்கும் போது, பார்த்துக் கொண்டு இருக்கும்போது
வர்த்தமானஹ அபி புமான் – இவைகளோடு அவன் இருந்து கொண்டிருந்தாலும் கூட ந யுஜ்யதே – அவன் சம்பந்தப்படுவதில்லை
அவஸ்துபிஹி குணைஹி – சரீரத்தினுடைய தன்மைகளால், பொய்யான தன்மையால் மனம் பாதிக்கப்படுவதில்லை.

ஸங்க3ம் ந குர்யாத3ஸதாம் ஶிஶ்னோத3ரத்ருதாம் க்வசித் |
தஸ்யானுக3ஸ்தமஸ்யந்தே4 பதத்யந்தா4னுகா3ந்த4வத் || 3 ||

ஸங்கம் ந குர்யாத்ஸதாம் – அஸத் புருஷர்களிடத்தில் சங்கம் வைக்கக்கூடாது. அதர்மமாக வாழும் தீயவர்கள் கூட்டத்தோடு சேரக்கூடாது.
ஸத் புருஷர்களான சாதுக்கள் கூட்டத்தோடு இருக்க வேண்டும். காம்ய கர்மத்தில் ஈடுபட்டுக் கொண்டு இருப்பவர்களுடைய
உறவு வைக்கக்கூடாது. கர்மத்தால் பலனை அடையும் வழியில் இருப்பவர்களை அஸத் புருஷர்கள் என்று அழைக்கப்படுகிறார்கள்
ஶிஶ்ன உதர த்ருதாம் – சுவையான உணவை உட்கொண்டாலும், உடலை நன்கு அலங்கார படுத்திக்கொண்டாலும்
அவைகளில் திருப்தி அடையாதவர்களே அஸத் புருஷர்களை பின்பற்றுவார்கள், அடர்ந்த இருளான அறியாமையில்,
மோகத்தில் விழுந்து விடுகின்றார்கள். பார்வையற்றவனை பார்வையற்றவன் பின்பற்றுவது போல இது இருக்கின்றது.

ஐல: ஸம்ராடிமாம் கா3தா2மகா3யத ப்3ருஹச்ச்2ரவா: |
உர்வஶீவிரஹான்முஹயான்னிர்விண்ண: ஶோகஸம்யமே || 4 ||

முன்னொரு காலத்தில் புகழ் பெற்ற ப்ருரவாஸ் என்கின்ற மகாராஜா என்பவர் ஒருவர் இருந்தார்.
அவர் தான் வாழ்ந்த வாழ்க்கையைப் பற்றி பேசுகிறார். சோகத்தின் முடிவில் வைராக்கியத்தை இவர் அடைந்தார்.
வைராக்கியத்தை அடைந்தவராக இருந்த போது அவர் பேசியதை பகவான் கூறுகிறார்,
ஒருநாள் அவனுடன் வாழ்ந்து கொண்டு வந்த ஊர்வசியானவள் அவனை விட்டு நீங்கி விடுகின்றாள்.
அவரிடம் உள்ள புண்ணியங்கள் தீர்ந்தவுடன் இந்த நிலை அவருக்கு ஏற்பட்டது.

த்யக்த்வத்மானம் வ்ரயந்தீம் தாம் நக்ன உமத்தவன் ந்ருப: |
விலபன்ன்ன்வகா3ஜ்ஜாயே கோ4ரே திஷ்டே2தி விக்லவ: || 5 ||

ஊர்வசி தன்னை விட்டு சென்றபோது, ஒரு பைத்தியத்தின் மனநிலையை அடைந்தது மட்டுமல்லாமல்,
துயரத்துடனே அவளை பின் தொடர்ந்து சென்றார். அன்பிற்குரியவளே! என்னை துன்புறுத்தும் அரக்கியே! என்று
அழைத்துக் கொண்டே பின்னால் சென்றார்.

காமானத்ருப்தோऽனுஜுஷன்க்ஷுல்லகான்வர்ஷயாமினீ: |
ந வேத3 யாந்தீர்னாயாந்தீருர்வஶ்யாக்ருஷ்டசேதன: || 6 ||

சிற்றின்பங்களை அனுபவித்துக் கொண்டிருந்தாலும், நிறையாத மனதை உடையவராக இருந்தார்.
இரவும் பகலும் பலவருடங்களாக வந்து போவதையும் அறியாமல் ஊர்வசியுடன் உல்லாசமாக இருந்து கொண்டு
போகத்தை அனுபவித்துக் கொண்டிருந்தார். ஊர்வசியினிடத்து அனுபவிக்கும் இன்பத்தில் மூழ்கிக் கிடந்தார்.

ஐல உவாச
அஹோ மே மோஹவிஸ்தார: காமகஶ்மலசேதஸ: |
தே3வ்யா க்3ருஹீதகண்ட2ஸ்ய நாயு:க2ண்டா3 இமே ஸ்ம்ருதா: || 7 ||

புரூருவஸ் கூறினார்.
அய்யகோ! காமத்தால் கலங்கிய மனதையுடைய என்னுடைய மோகத்தின் பெருக்கு இத்தன்மையானதென்று சொல்லமுடியாததாக இருக்கிறது.
ஊர்வசியால் தழுவப்பட்ட கழுத்தை உடைய என்னுடைய இந்த இரவு பகலென்ற ஆயுட்காலம் என்னால் உணரப்படவில்லையே

நாஹம் வேதா3பி4நிர்முக்த: ஸூர்யோ வாப்4யுதி3தோऽமுயா |
மூஷிதோ வர்ஷபூகா3னாம் ப3தாஹானி க3தான்யுத || 8 ||

அதுவுமல்லாமல் இவளால் ஏமற்றப்பட்ட நான் பல வருடங்களின் நாட்கள் சென்றதையாவது, சூரியன் உதித்ததையாவது,
மறைந்ததையாவது அறியவில்லையே! என்ன கஷ்டம்!

அஹோ மே ஆத்மஸம்மோஹோ யேனாத்மா யோஷிதாம் க்ருத: |
க்ரீடா3ம்ருக3ஶ்சக்ரவர்தீ நரதே3வஶிகா2மணி: || 9 ||

எந்த மோகத்தால் அரசர்களுக்குள் சிறந்தவனும், சக்கரவர்த்தியுமான நான் பெண்களுக்கு விளையாட்டுக் கருவியாகச் மாறிவிட்டேனோ,
அந்த என்னுடைய மனதிலுண்டான மோகமானது ஆச்சரியமானது.

ஸபரிச்ச2த3மாத்மானம் ஹித்வா த்ருணமிவெஶ்வரம் |
யாந்தீ ஸ்த்ரியம் சான்வக3மம் நக்3ன உன்மத்தவத்ருத3ன் || 10 ||

ராஜ்ஜியம் முதலியவற்றுடன் கூடினவனும் சக்கரவர்த்தியுமான என்னை ஒரு புல்லைப் போல விட்டுவிட்டு போகின்ற
பெண்ணை பித்தன் போல இடுப்பில் ஆடை அவிழ்ந்த்தைக் கூட அறியாதவனாய் அழுதுகொண்டே பின்தொடர்ந்து சென்றேனே!

குதஸ்தஸ்யானுபா4வ: ஸ்யாதேஜ ஈஶத்வமேவ வா |
யோ ன்வக3ச்ச2ம் ஸ்த்ரியம் யாந்தீம் க2ரவத்பாத3தாடி3த: || 11 ||

பெண்கழுதையால் பின்கால்களினால் உதைக்கப்பட்ட ஆண்கழுதைப் போல ஓடிப்போகிற ஒரு பெண்ணை எந்த நான்
பின்தொடர்ந்தேனோ அந்த எனக்கு பெருந்தன்மையும் பலமும், ஐஸ்வரியமும் எங்கிருந்து உண்டாகும்?

கிம் வித்3யயா கிம் தபஸா கிம் த்யாகே3ன ஶ்ருதேன வா |
கிம் விவிக்தேன மௌனேன ஸ்த்ரீபி4ர்யஸ்ய மனோ ஹ்ருதம் || 12 ||

எவனுடைய மனம் பெண்களால் கவரப்பட்டதோ அவனுக்கு கற்ற கல்வியால் என்ன பயன் செய்த தவத்தினால் என்ன பலன்?
சாஸ்திர அறிவினால் என்ன பலன்? ஏகாந்த சேவையினால் என்ன பலன்? மௌனமாக இருந்தாலும் என்ன பலன்?

ஸ்வார்த2ஸ்யாகோவித3ம் தி4ங்மாம் மூர்கே2ம் பண்டி3தமானினம் |
யோऽஹமீஶ்வரதாம் ப்ராப்ய ஸ்த்ரீபி4ர்கோ3க2ரவஜ்ஜித: || 13 ||

சக்கரவர்த்தியாக இருந்தும் கூட காளைமாடு போலவும், ஆண்கழுதை போலவும் பெண்களால் ஜெயிக்கப்பட்டேனோ என்னை
அந்த பயனை அறியாதவனும், மூடனுமாக இருக்கின்றேன் ஆனால் பண்டிதன் என்று
நினைத்துக் கொண்டிருக்கின்ற என்னை கொல்ல வேண்டும்.

ஸேவதோ வர்ஷபூகா3ன்மே உர்வஶ்யா அத4ராஸவம் |
ந த்ருப்யத்யாத்மபூ4: காமோ வஹினராஹுதிபி4ர்யதா2 || 14 ||

ஊர்வசியின் அதரமாகிற மதுவை பல ஆண்டுகள் அருந்திக் கொண்டிருந்த என்னுடைய மனதில் திரும்ப திரும்ப
உண்டாகிக் கொண்டிருந்த காமமானது யாக குண்டத்தில் போடப்பட்ட ஆகுதிகளால் கொழுந்துவிட்டு
எரிகின்ற அக்னிபோல திருப்தி அடையவில்லை.

பும்ஶ்சல்யாபஹ்ருதம் சித்தம் கோன்வன்யோ மோசிதும் ப்ரபு4: |
ஆத்மாராமேஶ்வரம்ருதே ப4க3வந்தமதோ4க்ஷஜம் || 15 ||

ஆத்மாவிலேயே ரமிக்கின்ற யோகிகளுக்கும் ஈஸ்வரனும், இந்திரிய ஞானத்திற்கு விஷயமில்லாதவருமான பகவானைத் தவிர
வேறு யார்தான் விபசாரியால் கவரப்பட்ட மனதை விடுவிக்க முடியும்?

போ3தி4தஸ்யாபி தே3வ்யா மே ஸூக்தவாக்யேன து3ர்மதே: |
மனோக3தோ மஹாமோஹோ நாபயாத்யதிதாத்மன: || 16 ||

ஊர்வசியின் அறிவுரையால் அறிவு ஊட்டபட்டவனாக இருந்தும் கூட மனதை வெற்றி கொள்ளாதவனும்,
அதனால் துர்புத்தி உடையவனுமான என்னுடைய மனதில் இருக்கும் மோகமானது விலகவில்லை

கிமேதயா நோ பக்ருதம் ரஜ்ஜ்வா வா ஸர்பசேதஸ: |
த்ரஷ்டு: ஸ்வரூபாவிது3ஷோ யோऽஹம் யத3ஜிதேந்த்ரிய: || 17 ||

கயிற்றின் ஸ்வரூபத்தை அறியாதவனும், அதில் பாம்பு என்று எண்ணிக்கொண்டு இருக்கும் ஒருவனுக்கு கயிற்றால்
உதவி செய்ய முடியாதோ அதேபோல இவளால் காமியான நமக்கு என்ன அபகாரம் செய்யப்பட்டது?
ஏனென்றால் இப்படி இருக்கும் நான்தான் புலன்களை வெற்றி கொள்ளாததால் தண்டனைக்குரியவன்

க்வாயம் மலீமஸ: காயோ தௌர்க3ந்த்4யாத்3யாத்மகோ ஶுசி: |
க்வ கு3ணா: ஸௌமனஸ்யாத்3யா ஹயத்4யாஸோऽவித்3ய யா க்ருத: || 18 ||

மிகவும் அழுக்கடைந்ததும், துர்நாற்றம் முதலியவற்றையே ஸ்வரூபமாக உடையதும், அசுத்தமானதுமான இந்த உடல் எங்கே
மலர்களிலிருந்து வீசுகின்ற நறுமணம், மென்மை முதலிய குணங்கள் எங்கே?
இது அறியாமையினால் செய்யப்பட்ட அத்யாஸமல்லவா?

பித்ரோ: கிம் ஸ்வம் நு பா4யாயா: ஸ்வாமினோऽக்3னே: ஶ்வக்3ருத்4ரயோ: |
கிமாத்மன: கிம் ஸுஹ்ருதா3மிதி யோ நாவஸீயதே || 19 ||

தஸ்மின்கலேவரே மேத்4யே துச்ச2நிஷ்டே2 விஷஜ்ஜதே |
அஹோ ஸுப4த்3ரம் ஸுனஸம் ஸுஸ்மிதம் ச முக2ம் ஸ்த்ரிய: || 20 ||

இந்த சரீரமானது உண்டு பண்ணப்படுவதனால் அது தாய், தந்தைக்கு சொந்தமானதா? அல்லது சுகத்தைக் கொடுப்பதால்
மனைவிக்கு சொந்தமானதா அந்திம் காலத்தில் ஹோமம் செய்யப்படுவதனால் அக்னிக்கு சொந்தமானதா?
ஆகாரமாக பவிப்பதால் நாய்க்கும், கழுகுக்கும் சொந்தமானதா? சரீரம் செய்த பாவ,புண்ணியங்களை அனுபவிப்பதால்
ஜீவாத்மாவுக்கு சொந்தமானதா? உபகாரம் செய்வதால் நண்பர்களுக்கு சொந்தமானதா? என்று தீர்மானிக்கப்படவில்லையோ,
மேலும் மிக அசுத்தமானதும், கிருமியாகவோ, அமேத்தியமாகவோ, சாம்பலாகவோ, முடிவடைகின்றதும், பிரியமாக
ஸ்வீகரிக்கப்பட்டதுமான அந்த சரீரத்தில் பெண்ணின் முகம் அழகாகவும், நல்ல மூக்குள்ளதாகவும்,
நல்ல சிரிப்புள்ளதாகவும் இருக்கின்றது என்று அதில் பற்றுதலடைகின்றன.

த்வங்மாம்ஸரூதி4ரஸ்னாயு மேதோ3மஜ்ஜஸ்தி2ஸம்ஹதௌ |
விண்மூத்ரபூயே ரமதாம் க்ருமீணாம் கியத3ந்தரம் || 21 ||

தோல், மாமிசம், ரத்தம், நரம்புகள், மாமிசக்கொழுப்பு இவைகளின் கூட்டமாகிற சரீரத்தில் ரமிக்கின்ற
மனிதர்களுக்கு மலம்,மூத்திரம், ரத்தம் இவைகளில் ரமிக்கின்ற புழுக்களுக்கும் என்ன வேற்றுமை

அத2பி நோபஸஜ்ஜேத ஸ்த்ரீஷு ஸ்த்ரைணேஷு சார்த2வித் |
விஷயேந்த்3ரியஸம்யோகா3ன்மன: க்ஷுப்4யதி நான்யதா2 || 22 ||

விஷயங்களுடையவும், புலன்களின் சேர்க்கையால்தான் மனமானது கலக்கம் அடைகின்றது. இல்லாவிடில் கலங்குவதில்லை.
ஆகையால் விவேகியானவன் பெண்களிடத்திலும், பெண்களிடத்தில் நட்புடையவர்களிடத்திலும் ஒருபொழுதும் சேரக் கூடாது.

அத்3ருஷ்டாஶ்ருதாத்3பா4வான்ன பா4வ உபஜாயதே |
அஸம்ப்ரயுஞ்ஜத: ப்ராணான்ஶாம்யதி ஸ்திமிதம் மன: || 23 ||

முன் பார்க்கப்படாத்தும், கேட்கப்படாத்துமான பதார்த்த்த்திலிருந்து மனக்கலக்கமானது உண்டாவதில்லை.
இந்திரியங்களை விஷயங்களை அனுபவிக்க செய்யாதவனுடைய மனமானது அசைவற்றதாக ஒடுங்கியிருக்கிறது

தஸ்மாத்ஸங்கோ3 ந கர்தவ்ய: ஸ்த்ரீஷு ஸ்த்ரைணேஷு சேந்த்3ரியை: |
விது3ஷாம் சாப்யவிஸ்ரப்3த4: ஷட்வர்க3: கிமு மாத்3ருஶாம் || 24 ||

காமம், குரோதம் முதலிய ஆறு தீய குணங்களானது விவேகிகளுக்கும் கூட நம்பத்தக்கதன்று. அப்படியிருக்க என் போன்றவர்கள்
விஷயத்தில் சொல்லவும் வேண்டுமோ? ஆகையால் பெண்களிடத்திலும், பெண்களிடத்தில் நட்புடையவர்கள் இடத்திலும்
புலன்களைக் கொண்டு உறவு கொள்ளக் கூடாது.

ஶ்ரீப4கவானுவாச
ஏவம் ப்ரகா3யந்ந்ருபதே3வதேவ: ஸ ஊர்வஶீலோகமதோ2 விஹாய |
ஆத்மானமாத்மன்யவக3ம்ய மாம் வை உபாரமஜ்ஞானவிதூ4தமோஹ: || 26 ||

ஸ்ரீபகவான் கூறுகிறார்.
இறுதியில் ஞானத்தினால் மோகத்திலிருந்து விடுதலை அடைந்தார். இவ்விதம் புலம்பிய இந்த ராஜா, தேவர்களுக்கெல்லாம் தேவனாக
விளங்கிக் கொண்டிருந்த நிலையில் ஊர்வசியையும், உலகத்தையும் மனதிலிருந்து விலக்கி விட்டார்.
அவர் வைராக்கியத்தை அடைந்து அதன் பிறகு மோட்சத்தை அடைந்தார்.
ஞானத்தினால் மோகத்தை விலக்கியவராக முழுமனநிறைவை அடைந்தார்.

ததோ து3:ஸங்க3முத்ஸ்ருஜ்ய ஸத்ஸு ஸஜ்ஜேத பு3த்3தி4மான் |
ஸந்த ஏவாஸ்ய சி2ந்தந்தி மனொவ்யாஸங்க3முக்திபி4: || 26 ||

ஸத் புருஷர்களான தர்மவான்கள், நற்பண்புகளை உடையவர்கள், நல்ல தவங்களை செய்து கொண்டிருப்பவர்கள்,
ஞானத்துடன் கூடியவர்கள் இத்தகையவர்களுடன் உறவு வைத்துக் கொள்வதனால் அவர்களிடம் உள்ள நற்குணங்கள் நமக்கும் வந்துவிடும்.
நல்ல புத்தகங்கள்கூட நமக்கு நற்குணங்கள் வளர்த்துக் கொள்ள உதவும். சத்ஸங்கம் சாதன-சதுஷ்டயத்தை நமக்கு
நினைவூட்டிக் கொண்டிருக்கும். துஷ் சங்கத்திலிருந்து நம்மைக் காப்பாற்றும். நமக்கு சமமானவர்களோடு சேர்ந்திருந்தால்
ஒருவருக்கொருவர் உதவி செய்து கொள்ள முடியும். ஆகவே துஷ்சங்கத்தை விட்டுவிட்டு அறிவுடையவர்களோடு தன்னை இணைத்துக் கொள்ள வேண்டும்.
உக்திபிஹி – ஸத் புருஷர்களின் உபதேச சொற்கள்
மனோ வ்யாஸங்கம் – மனதிலுள்ள தவறான எண்ணங்களை
சி2ந்த3ந்தி – நீக்குவதற்கு, அழிப்பதற்கு உதவுபுரியும்.

ஸந்தோ னபேக்ஷா மச்சித்தா: ப்ரஶாந்தா: ஸமத3ர்ஶின: |
நிர்மமா நிரஹங்காரா நிர்த்3வந்த்3வா நிஷ்பரிக்3ரஹா: || 27 ||

ஸந்தஹ – ஸத் புருஷர்கள் என்பவர்கள்
அனபேக்ஷா – மனதளவில் யாரையும் சார்ந்திருக்காதவர்கள்
மத் சித்தாஹா – என்னிடத்தில் மனதை செலுத்தியவர்கள், பக்தி கொண்டவர்கள்
ப்ரஶாந்தாஹா – அமைதியான மனதை உடையவர்கள்
ஸமதர்ஶினஹ – சமநோக்கு உடையவர்கள், வேற்றுமைகளுக்குள் பொதுத்தன்மையை பார்ப்பவர்கள்.
நிர்மமாஹா – தன்னிடத்திலுள்ள பெருமைகள் அனைத்தும் ஈஸ்வரனுடையது என்ற அறிவுள்ளவன்,
ஆனால் தன்னுடையது என்று மற்றவர்கள் நினைக்கிறார்கள்
நிரஹங்காரா – அக்ஞானியுடன் உள்ள உத்தமன் தன்னுடைய அகங்காரத்தை இறைவனிடன் சரணடைய வைத்திருப்பான்.
ஞானியோ நான் சாட்சியாக மட்டும் இருக்கின்றேன் என்றிருப்பான்
நிர்த்3வந்த்வாஹா – இருமைகளை ஒன்றாக பாவிப்பவன். இன்ப-துன்பம், குளிர்-வெப்பம் போன்ற இருமைகளில்
ஒரே நிலையில் இருப்பவன். இரண்டு எதிர்மறையான அனுபவங்களையும் சமமாக நோக்குபவன்
நிஷ்பரிக்3ரஹா – எந்த உறவும், எந்த உடைமையும் இல்லாதவன், எதையும் இலவசமாக பெற்றுக் கொள்ளாதவன்.
தேவைக்கு மேல் எதையும் வைத்துக் கொள்ளாதவன்

தேஷு நித்யம் மஹாபா4க3 மஹாபா4கே3ஷு மத்கதா2: |
ஸம்ப4வந்தி ஹி தா ந்ரூணாம் ஜுஷதாம் ப்ரபுனந்த்யக4ம் || 28 ||

மஹாபா4க3 – உத்தவா! பாக்கியசாலியே! உத்தமனே! சத்புருஷனே!
தேஷு மஹாபாகேஷு – அந்த ஸத்புருஷர்களிடத்தில்
நித்யம் –எப்பொழுதும்
மத் கதா2ஹா ஸம்ப4வ – என்னைப்பற்றிய விசாரம் நடைபெற்றுக் கொண்டு இருக்கும். பகவானைப்பற்றிய
விஷயங்களையே பேசிக்கொண்டிருப்பார்கள்
ஹி – உண்மையில்
தாஹா – அந்தமாதிரியான பேச்சுக்கள், விசாரங்கள்
ஜுஷதாம் – பக்தர்களான
ந்ருணாம் – மனிதர்களின்
ப்ரபுனந்த்யக4ம் – பாவத்தை நீக்கி அவர்களை புனிதப்படுத்தும்.

தா யே ஶ்ருண்வந்தி கா3யந்தி ஹயனுமோத3ந்தி சாத்3ருதா: |
மத்பரா: ஶ்ரத்33தா4னஶ்ச ப4க்திம் விந்தந்தி தே மயி || 29 ||

தாஹா – பகவானைப் பற்றிய விசாரங்கள், தத்துவங்கள், புராணங்கள் இவைகளை
யே – எவர்கள்
ஶ்ருண்வந்தி – கேட்பதிலும்
கா3யந்தி – இறைவனின் புகழை, நாமத்தை பாடுவது, ஸ்லோகங்கள், ஸ்தோத்திரம் இவைகளை சொல்வது இவைகளை
ஹி அனுமோதந்தி – ஆழ் மனதில் மகிழ்ச்சியோடு செய்யவேண்டும்
ச ஆத்ருதா: – மேலும் பகவான் மீது அன்பையும், நம்பிக்கையையும், மரியாதையும் வளர்த்துக் கொள்ள வேண்டும்
மத் பராஹா – என்னை அடைவதேயே இறுதி லட்சியமாக, பரம் புருஷார்த்தமாக வைக்க வேண்டும்.
ஶ்ரத்தானாஶ்ச – குரு, சாஸ்திரத்தில் நம்பிக்கை கொண்டவனாகவும், குரு உபதேசத்திலும், சாஸ்திர வாக்கியத்திலும்,
உபதேசத்திலும் நம்பிக்கை கொண்டவனாகவும் இருக்கின்ற
பக்திம் விந்தந்தி தே மயி – அவர்கள் என்னிடத்தில் பக்தியை அடைகின்றார்கள், அன்பு கொண்டவர்களாக உயர்வடைவார்கள்

ப4க்திம் லப்3த4வத: ஸாதோ4: கிமன்யத3வஶிஷ்யதே |
மய்யனந்தகு3ணே ப்ரஹ்மண்யானந்தா3னுப4வாத்மனி || 30 ||
இந்த அளவுக்கு பக்தியை அடைந்தவனுக்கு வேறெதுவும் அடைய தேவையில்லை. இந்த உலகத்திலிருக்கும்
எதற்கும் பயப்பட தேவையில்லை. இவன் மோகத்தின் வசப்பட்டிருக்க மாட்டான்.
பக்திம் லப்தவதஹ ஸாது – பக்தியை அடைந்த அந்த சாதகனுக்கு
கிம் அன்யத் அவஶிஷ்யதஹ – வேறென்ன அடைவதற்கு இருக்கின்றது?
மயி அனந்த குணே – விஶ்வரூபமான எல்லையற்ற குணங்களை உடைய
பிரஹ்மண – பிரம்மனாக என்னை
ஆனந்த அனுபவ ஆத்மனி – ஆனந்த, சைதன்ய ஸ்வரூபமாக இருக்கின்ற நிருகுணத்தை அடைகின்றான்.

யதோ2பஶ்ரயாமாணஸ்ய ப4க3வந்தம் விபா4வஸும் |
ஶீதம் ப4யம் தமோऽப்யேதி ஸாதூ4ன்ஸம்ஸேவதஸ்ததா2 || 31 ||

யதா – எப்பொழுது
பகவந்தம் விபாவஸும் – அக்னிதேவன்
உபாஶ்ரயமாணஸ்ய –துணையை நாடும்போது
ஶீதம், பயம தமஹ – குளிர், பயம், இருள் இவைகள்
அப்யேதி – நீங்குகின்றது
ததா – அதுபோல
ஸாது ஸம்ஸேவ – ஸத்புருஷர்களோடு நட்புறவு கொள்ளும்போது அறியாமையும், பயமும், சம்சார பயங்களும் நீங்கிவிடும்
ஜாட்யம் – மந்தபுத்தியையும் நீக்கி உற்சாகத்தை கொடுக்கும்

நிமஜ்ஜ்யோன்மஜ்ஜதாம் கோ4ரே ப4வாப்3தௌ4 பரமாயணம் |
ஸந்தோ ப்3ரஹ்மவித3: ஶாந்தா னௌர்த்3ருடே4வாப்ஸு மஜ்ஜதாம் || 32 ||

அப்ஶு – நீரில்
மஜ்ஜதாம் – மூழ்கிக் கொண்டிருப்பவனுக்கு
த்ருடா நௌ இவ – உறுதியான படகு போல
கோ3ரே பவ அப்தௌ – கடினமான சம்சார கடலில்
நிமஜ்ஜியோன்மஜ்ஜதாம் – மூழ்கி எழுந்துக் கொண்டிருப்பவனுக்கு
ப்ரஹ்மவிதஹ – பிரம்மத்தை அறிந்தவர்கள்
ஶாந்தஹ – மன அமைதியை அடைந்தவர்கள்
ஸந்தஹ – இத்தகைய ஸத் புருஷர்கள்
பரமாயணம் – உதவியாக இருப்பார்கள்

அன்னம் ஹி ப்ராணினாம் ப்ராண ஆர்தானாம் ஶரணம் த்வஹம் |
த4ர்மோ வித்தம் ந்ருணாம் ப்ரேத்ய ஸந்தோऽர்வாக்3பி4ப்4யதோऽரணம் || 33 ||

அன்னம் ஹி ப்ராணினாம் ப்ராண – ஜீவராசிகளுக்கு பிராணனாக இருப்பது உணவு
ஆர்தானாம் ஶரணம் த்வஹம் – துயரத்தில் இருப்பவனுக்கு ஈஸ்வரனாகிய நானே புகலிடமாக இருக்கிறேன்.
துயரத்தில் இருப்பவர்கள் என்னை சரணடைகிறார்கள்.
தர்மோ வித்தம் ந்ருணாம் ப்ரேத்ய – மனிதர்கள் இறந்தபிறகும் இருக்கும் செல்வம், தர்மத்தினால் அடைந்த புண்ணியங்கள்
ஸந்தஹ – ஸத்புருஷர்களுடனான உறவு
அர்வாக்3 – ஆன்மீக வீழ்ச்சி அடைவோம் என்று
பி3ப்4யதஹ – பயந்து கொண்டிருப்பவனை
அரணம் – பாதுகாப்பார்கள்

ஸந்தோ தி3ஶந்தி சக்ஷூம்ஸி ப3ஹிரர்: ஸமுத்தி2த: |
தெ3வதா பாந்த்4வா: ஸந்த: ஸந்த: ஆத்மாஹமேவ ச || 34 ||

பஹி அர்க: சக்ஷூம்ஸி – உதித்த சூரியன் வெளிக்கண்ணை திறந்துவிடுகிறது
ஸந்தோ திஶந்தி – ஸத்புருஷர்கள் அகக்கண்ணை திறந்து விடுவார்கள்
ஸந்தா தேவதா – ஸத் புருஷர்கள்தான் தேவதைகளாக இருப்பார்கள்
ஸந்தஹ பா3ந்த்4வா: – இவர்களே உண்மையான உறவினர்கள்
ஸந்தஹ ஆத்மா அஹமேவ ச – ஸத்புருஷர்களாக நானேதான் இருப்பேன்

வைதஸெனஸ்ததோ ப்யேவமுர்வஶ்யா லோகநிஷ்ப்ருஹ: |
முக்தஸங்கோ3 மஹீமேதாமாத்மாராமஶ்ச்சார ஹ || 35

இவ்விதம் சிந்தித்து ஊர்வசி லோகத்தில் வைராக்கியத்தை அடைந்து முற்றிலும் பற்றை விட்டவராக இந்த பூமியில்
வாழ்ந்து கொண்டிருந்தார். தன்னிடத்திலே மகிழ்ந்து கொண்டிருப்பவராக சஞ்சரித்துக் கொண்டிருந்தார்.
ஒரு முக்தனாக, ஞானியாக வாழ்ந்து கொண்டிருந்தார்

————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ உத்தவர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ கீதாச்சார்யன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ உத்தவர் கீதை–அத்யாயம் -19–மூன்று குணங்களின் செயல்பாடுகள்–ஸ்ரீ பகவத் கீதை 14வது அத்தியாயம் – சுருக்கம்-

May 23, 2020

ஸ்ரீபகவான் உவாச
கு3ணனாம்ஸம்மிஶ்ராணாம் புமான்யேன யதா2 ப4வேத் |
தன்மே புருஷவர்யேத3முபதா4ரய ஶம்ஸத: || 1 ||

ஒவ்வொரு குணமும் ஒருவனை எப்படி வைத்திருக்கின்றது என்பதை கூறப்போகிறார்.
குணங்கள் தனித்தனியாக இருக்கும்போது மனிதன் எந்த குணத்தின் அடிப்படையில் செயல்படுவான்,
எந்த நிலையில் இருப்பான் என்பதை நான் விளக்கப் போகிறேன். மனிதர்களில் சிறந்துவிளங்கும் உத்தவா!
இவைகளை நான் கூறப்போகும் உபதேசத்திலிருந்து அறிந்து கொள்வாயாக.

ஶமோ த3மஸ்திதிக்ஷேக்ஷா தப: ஸத்யம் த3யா ஸ்ம்ருதி: |
துஷ்டிஸ்த்யாகோ3ऽஸ்புருஹா ஶ்ரத்3தா4 ஹ்ரீர்த3யாதி3: ஸ்வநிவ்ருதி: || 2 ||

தூய்மையான சத்துவ குணம் எந்த சூழ்நிலையில், எந்த காலத்தில் மேலோங்கி இருக்கின்றதோ அந்த நேரத்தில்
எந்த மாதிரியான செயல்களில், மனநிலையில் இருப்போம் என்பதை கீழே கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது
ஶமஹ – இதன் பொருள் மனக்கட்டுப்பாடு அல்லது மன அமைதி. மனமானது எப்பொழுதும் அலை பாய்ந்து கொண்டிருக்கும், எதையாவது நினைத்து துயரப்பட்டு கொண்டிருக்கும். சஞ்சலத்தோடு இருந்து கொண்டிருக்கும். இந்த மாதிரியெல்லாம் இல்லாமல் அமைதியுடனும், நிறைவுடனும் மனதை வைத்திருத்தல்
தமஹ – புலன்களை கட்டுப்படுத்துதல், புலன்களை தூண்டக்கூடிய விஷயங்களில் இருந்து நீங்கி இருத்தல், அமைதியாக இருத்தல்
திதிக்ஷா – பொறுத்துக் கொள்ளுதல், சகிப்புத் தன்மை
ஈக்ஷா – தெளிவாக முடிவெடுக்கும் திறன், சூழ்நிலையை சரியாக புரிந்து கொள்ளுதல், உன்னிப்பாகவும்,சரியாகவும் கவனித்தல், ஆராய்ந்தறியும் திறன்
தபஹ – தன்னுடைய கடமையை செய்தல், குணாதீதனாக உயர்வதற்கு கடைபிடிக்க வேண்டிய அனைத்து சாதனங்கள்
சத்யம் – உண்மையை பேசுதல்
தயா – கருணை, இரக்கம் (மற்றவர்களின் துயரத்தை பார்க்கும் போது இருக்க வேண்டியவை)
ஸ்ம்ருதி – ஆலோசனை செய்து விட்டு செயலில் இறங்கும் சக்தி
துஷ்டி – போதும் என்ற மனநிறைவு
தியாகஹ – விட்டுக் கொடுத்தல், நாம் எதை உயர்வாக மதிக்கின்றோமோ அதை பகிர்ந்து கொள்ளுதல், விட்டு கொடுத்தல்
அஸ்ப்ருஹா – பற்றின்மை, எல்லாவற்றிலும வைராக்கியத்துடன் இருத்தல்
ஶ்ரத3தா4 – சாஸ்திரத்திலும், குருவிடத்திலும், இறைவனிடத்திலும் நம்பிக்கை வைத்தல், கண்ணுக்கு தெரியாத விஷயங்களில் வைக்கும் நம்பிக்
ஹ்ரீஹி – தவறு செய்யும் போது அடைகின்ற வெட்கம்
தயாதிஹி – தானம் போன்ற குணங்கள்
ஸ்வ நிவிருத்தி – தன்னிடத்திலே மகிழ்ந்திருத்தல், தனிமையிலே சுகமாக இருத்தல்

காம ஈஹா மத3ஸ்த்ருஷ்ணா ஸ்தம்ப4 ஆஶீர்பி4தா3 ஸுக2ம் |
மதோ3த்ஸாஹோ யஶ:ப்ரீதிர்ஹாஸ்யம் வீர்யம் ப3லோத்3யம: || 3 ||

ரஜோ குணம் மேலோங்கி இருக்கும்போது வெளிப்படும் குணங்கள் இதில் கூறப்படுகின்றது.
காம – ஆசை, இதுதான் நம்மை செயலில் ஈடுபடுத்துகின்றது.
ஈஹா – செயல் – தேவைக்கு மேல் செயலில் ஈடுபடுதல், பயனில்லாமல் எதையாவது செய்து கொண்டிருத்தல்
மதஹ – கர்வம், செருக்கு, தன்னைப்பற்றி உயர்வாக நினைத்துக் கொள்ளுதல்
த்ருஷ்ணா – போதுமென்ற மனம் இல்லாதது, நிறைவில்லா மனம், அதிருப்தி
ஸ்தம்பஹ – வளைந்துக் கொடுக்கும் தன்மையில்லாதவன், விட்டுக்கொடுக்காத குணம், யாரையும் வணங்காத குணம், பணிவின்மை
ஆஶிஹி – காம்ய பிரார்த்தனை, காம்ய பக்தி
பிதா3 – இருமைகளைத்தான் புரிந்து வைத்திருப்பவர்கள், ஏற்றுக் கொண்டு இருப்பவர்கள்.
வேற்றுமையான பாவனையுடனும், பிரிவினைவாதிகளாகவும் இருப்பார்கள்.
ஸுகம் – புலன்களால் அடையும் இன்பத்தையே நாடுவார்கள். அதுதான் குறிக்கோளாக இருக்கும்.
மத உத்ஸாஹ – கர்வத்துடன் செயல்படுபவர்கள்
யஶப்ரீதிஹி – புகழில் ஆசைப்படுதல், புகழை விரும்புபவர்கள்
ஹாஸ்யம் – மற்றவர்களை கேலி செய்து சிரிப்பவர்கள், மற்றவர்களை சிரிக்க வைப்பவர்கள்
வீர்யம் – தன்னுடைய சக்தியை வெளிக்காட்டுதல். தேவையோ இல்லையோ ஆனாலும் வெளிக் காட்டிக் கொண்டிருப்பவர்கள்
பல உத்யமஹ – மிக கோரமான செயலில் ஈடுபடுதல், மிக உக்கிரமமாக செயல்படுதல்

க்ரோதோ4 லோபோ4ऽந்ருதம் ஹிம்ஸா யாச்ஞா த3ம்ப4: க்லம: கலி: |
ஶோகமோஹௌ விஶாதா3ர்தீ நித்3ராஶா பீ4ரனுத்3யம: || 4 ||

தமோ குணம் மேலோங்கி இருக்கும்போது வெளிப்படும் குணங்களாவது:
க்ரோதஹ – வெளிப்படாத கோபம், வெளிப்படாத வெறுப்பு
லோபஹ – எதையும் பகிர்ந்து கொள்ளாத மனநிலை, கஞ்சத்தனமாக இருத்தல்
அநிருதம் – பொய் கூறுதல். உண்மையை கூறும் தைரியமில்லாத குணம்
ஹிம்ஸா – மற்றவர்களை துன்புறுத்தல், கருணையின்மை, துன்பத்தில் இருப்பவரிடம் கருணையில்லாமல் இருப்பவர்கள்
யாஞ்சா – பிச்சையெடுத்தல், உழைக்க மனமில்லாமல் இலவசமாக கிடைப்பதை பெறுதல், யாசித்தல்
த3ம்ப4ஹ – இல்லாத பெருமையை இருப்பதாக காட்டிக் கொண்டிருத்தல்
க்லமஹ – எப்பொழுதும் சோர்வாக இருப்பதாக மனதில் எண்ணுதல்
க3லி – சண்டை சச்சரவு செய்து கொண்டிருத்தல். ஏதாவது ஒரு துயர சூழ்நிலையை எண்ணி துயரப்பட்டு கொண்டிருத்தல்
ஶோகம் – தோல்வியினால் சோகமடைதல், துயரமடைதல்
மோஹம் – உலகத்தை தவறாக புரிந்து கொள்ளுதல், ஒரு பொருளுக்கு கொடுக்க வேண்டிய மதிப்பை விட அதிக மதிப்பைக் கொடுத்தல்
விஷாத – மனச்சோர்வு, காரணமில்லாமல் மனம் துயரப்பட்டு கொண்டிருக்கும். அதை நீக்க முயற்சி செய்யாமல் அந்த நிலையிலேயே இருத்தல்
ஆர்தி – தன்னை பரிதாபத்திற்குரியவன் என்று நினைத்து கொண்டிருத்தல், சுய பச்சாதாபம்
நித்ரா – அதிகமான உறக்கம், தேவைக்கு மேல் தூங்கும்பழக்கத்தை உடையவர்கள்
ஆஷா – மனதில் ஒன்றை அடைய வேண்டும் என்று ஆசை மட்டும் இருத்தல், கற்பணையில் வாழ்ந்து கொண்டிருப்பவர்,
கற்பணையில் தன்னாசைகளை நிறைவேறுவதாக எண்ணி அதிலேயே மகிழ்ந்திருப்பவர்கள்
பீ4ஹி – பயம், எதையும் செய்வதற்கு பயப்படுதல்
அனுத்யமஹ – முயற்சியின்மை, குறைவான முயற்சி செய்தல்

ஸத்த்வஸ்ய ரஜஸ்ஶ்சைதாஸ்தமஸ்ஶ்சானுபூர்வஶ: |
வ்ருத்தயோ வர்ணிதப்ராயா: ஸன்னிபாதமதோ2 ஶ்ருணு || 5 ||

சத்துவ, ரஜோ, தமோ குணங்களினுடைய வெளிப்பாடுகளை வரிசைப்படி சுருக்கமாக என்னால் விளக்கப்பட்டது.
ஸன்னிபாதம் என்றால் என்ன என்பதை விளக்கப் போகிறேன் கவனமாக கேள்

ஸன்னிபாதஸ்த்வஹமிதி மமேத்யுத்3த4வ யா மதி: |
வ்யவஹார: ஸன்னிபாதோ மனோமாத்ரேந்த்3ரியாஸுபி4: || 6 ||

ஸன்னிபாதம் – பற்று, அத்யாஸம்
உடலும்,மனமும் முக்குணங்களை உடையது. நாம் எந்த குணத்தில் அதிக அபிமானம் வைக்கின்றோமோ அதற்கு
சன்னிபாதம் என்று கூறப்படுகிறது. நாம் ஏதோ ஒரு குணத்தில் அபிமானம் வைக்கும்போது, அதனால் நம்மிடத்திலிருந்து
வெளிப்படும் செயல்களையும் சன்னிபாதம் என்று கூறுகின்றார்கள்.
உத்தவா! சன்னிபாதம் என்பது நான், என்னுடையது என்று எவைகளையெல்லாம் சொல்கின்றோமோ அவைகளை இவ்வாறு அழைக்கலாம்
வியவஹார சன்னிபாதம் – அதனால் உன்னிடமிருந்து வெளிப்படும் நடத்தையும் சன்னிபாதம் என்று கூறலாம்
மனோமாத்ரேந்திரியாஸுபி4: – மனதினால் செய்யப்படும் விவகாரங்கள், உடலில் இருந்தும், புலனகளிலிருந்தும் வெளிப்படும் விவகாரங்கள்,
பிராணனின் விவகாரங்கள் இவைகள் யாவும் சன்னிபாதம் என்றே கூறப்படுகிறது.

த4ர்ம சார்தே2 ச காமே ச யதா3ஸௌ பரிநிஷ்டி2த: |
கு3ணானாம் ஸன்னிகர்ஷோऽயம் ஶ்ரத்3தா4ரதித4னாவஹ: || 7 ||

சத்துவ குணத்தைச் சார்ந்த தர்மமும், ரஜோ குணத்தைச் சார்ந்த அர்த்தமாகிய பொருளை ஈட்டுதலும்,
தமோ குணத்தைச் சார்ந்த இன்பத்தை மட்டும் அனுபவித்தலும் ஆகிய இந்த மூன்றில் ஒன்றையேதான் மனிதன்
எப்பொழுதும் நாடிக் கொண்டிருப்பான். இது குணங்களில் மனிதன் வைத்திருக்கும் அபிமானத்தை காட்டுகிறது.
இதையே ஸன்னிகர்ஷம் என்ற கூறப்படுகிறது. தர்மத்தில் இருப்பவனுக்கு சிரத்தையை கொடுக்கும்,
காம புருஷார்தத்தில் இருப்பவனுக்கு இன்பத்தைக் கொடுக்கும். அர்த்த புருஷார்தத்தில் இருப்பவனுக்கு செல்வத்தை கொடுக்கும்.

ப்ரவ்ருத்திலக்ஷணே நிஷ்டா2 புமான்யர்ஹி க்3ருஹாஶ்ரமே |
ஸ்வத4ர்மே சானு திஷ்டே2த கு3ணானாம் ஸமிதிர்ஹி ஸா || 8 ||

ரஜோ குணம்தான் செயல்களை செய்ய தூண்டிவிடும். அதிக பொறுப்புக்கள், கடமைகள் இருப்பதாக எண்ணிக் கொள்வது தவறு.
ரஜோ குணம்தான் இந்த சூழ்நிலைகளை கொடுக்கின்றது. சூழ்நிலைகள் இதை தீர்மானிக்கவில்லை.
புமான் – சாதகன்
ப்ரவிருத்தி லக்ஷணே – வெளியே சென்று பொறுப்புக்களை எடுத்துக் கொள்ளுதல். கிருகாஸ்ரமத்தில் இருப்பவர்களால் இவ்வாறு செய்யப்படுகிறது.
யர்ஹி நிஷ்டா – அப்படி கடமைகள் இருக்கிறது என்று நினைத்தல்
குணானாம் ஸ்மிதிஹி – உன்னிடதிலுள்ள குணத்தின் சங்கமத்தினால் தான், பற்றினால்தான் குறிப்பாக ரஜோ குணத்தினால் தான்
இவ்வாறு கடமைகளை இருப்பதாக எண்ணிக் கொள்ளப்படுகிறது
ஸ்வதர்ம ச அனுதிஷ்டத – தன்னுடைய கடமைகளை மட்டும் செய்து கொண்டு இருத்தல். இதுவும் சத்துவ குணத்தின் அடிப்படையில்தான் சாத்தியாமகின்றது.
எனவே இதிலிருந்து அறிந்து கொள்வது வெளிசூழ்நிலைகளால் நாம் செயல்படுவதில்லை குணத்தின் அடிப்படையில்தான் செயல்கள் செய்யப்படுகின்றன.

புருஷம் ஸத்த்வஸம்யுக்தமனுமீயாச்ச2மாதி3பி4: |
காமாதி3பி4 ரஜோயுக்தம் க்ரோதா4த3யைஸ்தமஸா யுதம் || 9 ||

குணலிங்கம் என்பது குணங்களை காட்டும் அடையாளம். நாம் எந்தக் குணத்தின் வசத்தில் இருக்கின்றோம் என்பதை
இந்த ஸ்லோகத்தில் விளக்கப்படுகின்றது. நம்மிடத்திலிருந்து வரும் செயல்களின் வெளிப்பாடுதான்
நாம் எந்தக் குணத்தில் இருக்கின்றோம் என்பதை காட்டிக் கொடுக்கும்..
புருஷம் ஸத்த்வ ஸம்யுக்தம் – ஒரு மனிதனை சத்துவ குணத்தில் இருந்தால்
ஸமாதிபி அனுமீயாத் – சம, தம போன்ற குணத்துடன் கூடியவனாக இருக்கிறான் என்பதை கிரகிக்க வேண்டும்
காமதிபிஹி ரஜோயுக்தம் – ஆசை, கோபம், பொறாமை போன்ற குணங்களின் வெளிப்பாட்டை வைத்து
ரஜோ குணத்தின் இருப்பதாக புரிந்து கொள்ள வேண்டும்
க்ரோதாதயை தமஸா யதம் – குரோதம், சோம்பல், உறக்கம் இவைகளை வைத்து தமோ குணத்தில் இருப்பதாக அறிந்து கொள்ளலாம்.

யதா2 ப4ஜதி மாம் ப4க்த்யா நிரபேக்ஷ: ஸ்வகர்மபி4: |
தம் ஸத்த்வப்ரக்ருதிம் வித்3யாத்புருஷம் ஸ்த்ரியமேவ வா || 10 ||

பக்தியும் குணங்களின் அடிப்படையில் பிரித்து பார்க்கப்படுகின்றது. சாத்விக பக்தி, ராஜஸ பக்தி, தாமஸம் பக்தி என்று பிரிக்கலாம்.
எந்த நோக்கத்துடன் இறைவனை வழிபடுகின்றோமோ அதை வைத்து இந்த பிரிவை கண்டு கொள்ளலாம்.
யதா2 பஜதி மாம் பக்த்யா – இறைவனாகிய என்னை எப்பொழுது பக்தியுணர்வுடன் வழிபடுகின்றானோ
நிரபேக்ஷஹ – என்னிடத்தில் எந்தவிதமான எதிர்பார்ப்பும் இல்லாமல், எந்தப் பலனையும் கேட்காமல் செலுத்துகின்ற பக்தி
ஸ்வகர்மபிஹி – தன்னுடைய அன்றாத கடமையையே இறைவழிபாடாக செய்யும்போது,
தம் ஸத்வ ப்ரக்ருதிம் வித்யாத் – அப்படிபட்டவர்களை சத்துவ குணத்தில் இருப்பதாக அறிந்து கொள்ள வேண்டும்
புருஷம் ஸ்த்ரியமேவ வா – ஆணோ, பெண்ணோ என்ற வேறுபாடு இதில்கிடையாது

யதா2 ஆஶிஷ ஆஶாஸ்ய மாம் ப4ஜேத ஸ்வகர்மபி4: |
தம் ரஜ:ப்ரக்ருதிம் வித்3யாதி2ம்ஸாமாஶாஸ்ய தாமஸம் || 11 ||

யதா2 ஆஶிஷ ஆஶாஸ்ய – எவ்விதம் தான் விரும்பிய பொருட்களை அடைய மனதிற்குள் சங்கல்பம் செய்து கொண்டு
மாம் பஜேத ஸ்வகர்மபி: – இவைகளை அடைய செய்ய வேண்டிய செயல்களே தன்னுடைய அன்றாட கடமைகளாக கொண்டு என்னை வழிபடுகின்றவர்கள்
தம ரஜ:ப்ரக்ரிதிம் வித்யா – ரஜோ குணத்தில் இருப்பவன் என்று அறிந்து கொள்வாயாக.
ஹிம்ஸாம் ஆஶாஸ்ய தாமஸம் – தனக்கும், மற்றவர்களுக்கும் துன்பம் தரக்கூடிய வகையில் வழிபடுகின்றவர்கள் தாமஸகுணம் உடையவர்கள்

ஸத்தம் ரஜஸ்தம் இதி கு3ணா ஜீவஸ்ய நைவ மே |
சித்தஜா யைஸ்து பூ4தானாம் ஸத்தமானோ நிப3த்4யதே || 12 ||

சத்துவ, ரஜோ, தமோ என்கின்ற மூன்று குணங்கள் ஜீவனைச் சார்ந்தது அதாவது உடல், மனம் சிதாபாஸம் இவைகளைச் சார்ந்தது
பரமாத்மாவை சார்ந்ததல்ல. நம் மனதிலிருந்து வெளிபடுகின்ற இந்த மூன்று குணங்களில் எந்த குணத்தோடு சம்பந்தம் வைக்கின்றோமோ
அதனால் பாதிக்கப்படுகிறான். துயரத்தை அடைகிறான். ஐந்து கோசங்களில் அபிமானம் வைப்பதினால் துயரத்தை அடைகின்றான்

யதே3தரௌ ஜயேத்ஸத்த்வம் பா4ஸ்வரம் விஶத3ம் ஶிவம் |
ததா3 ஸுகே2ன யுத்யேத த4ர்மஞானாதி3பி4: புமான் || 13 ||

குண ஆதிக்யம் என்பது மனதில் மூன்று குணங்களும் எப்பொழுதும் இருந்து கொண்டுதான் இருக்கும் ஆனால் இந்த மூன்றுமே
நம்மை ஆதிக்கம் செலுத்தக் கூடாது. சத்துவ குணம் மேலோங்கியிருக்க வேண்டுமானால் மற்ற இரண்டு குணங்களும் அடக்கிவைக்க வேண்டும்,
அதே போன்று தான் மற்ற இரண்டு குணங்களில் உள்ள நல்ல அம்சத்தை செயல்படுத்த வேண்டும்.
யதா2 – எப்பொழுது சத்துவகுணமானது மற்ற இரண்டு குணங்களை அடக்கி வைக்கின்றதோ,
ததா3 – அப்பொழுது சுகத்தை அடைகின்றோம். புண்ணியத்தை அடைகின்றோம், ஞானத்தை அடைகின்றோம்.
சத்துவ குணமானது ஞான ஸ்வரூபமானது, அறியும் திறனையும் (பா4ஸ்வரம்), தூய்மையையும் கொடுக்க கூடியது,
பாவத்தை கொடுக்காதது, குறைகளற்றது. மன அமைதியை கொடுக்க கூடியது (ஶிவம்)

யதா3 ஜயேத்தம: ஸத்த்வம் ரஜ: ஸங்க3ம் பி4தா3 சலம் |
ததா3 து3:கே2ன யுஜ்யேத கர்மணா யஶஸா ஶ்ரியா || 14 ||

எப்பொழுது ரஜோ குணமானது மற்ற இரண்டு குணங்களை வெற்றி கொள்கின்றதோ அப்பொழுது துயரத்தை அடைகிறோம்.
இது எதாவது ஒரு வேலையை செய்ய வைத்து கொண்டிருக்கும். புகழைக் கொடுத்துக் கொண்டிருக்கும், செல்வத்தை கொடுக்கும்.
இது பற்றை ஏற்படுத்தக்கூடியது, வேற்றுமைகளை மட்டும் பார்க்க கூடியது (பி4தா3), மனதை எப்பொழுதும் சஞ்சலத்துடனே வைத்திருக்கும்.

யதா3 ஜயேத்ரஜ: ஸத்த்வம் தமோ மூட4ம் லயம் ஜட3ம் |
யுஜ்யேத ஶோகமோஹாப்4யாம் நித்ரயா ஹிம்ஸயாஶயா || 15 ||

தமோ குணமானது செயல்படாத தன்மையை கொடுக்க கூடியது. மேலும் உறக்கம், எதையும் கிரகிக்க முடியாத மனநிலையை கொடுக்க கூடியது.
எப்பொழுது தமோ குணம் மற்ற இரு குணங்களை வெற்றி கொள்கிறதோ அப்போது சோகத்தையும், மோகத்தையும், அடைகிறோம்.
சோகம் என்பது துயரத்தை மனதுக்குள்ளேயே வைத்துக் கொண்டு வருந்தி கொண்டிருக்கும் நிலை.
மோகம் என்பது மனச்சோர்வு, எல்லாவற்றையும் தவறாக புரிந்து கொள்ளும் நிலை. தேவைக்கு மேல் உறங்கிக் கொண்டு இருத்தல்.
இவர்களுடைய செயல்கள் மற்றவர்களுக்கு துன்பத்தைக் கொடுக்க கூடியது. கற்பணையில்தான் வாழ்ந்து கொண்டிருப்பார்கள்,
வெறும் ஆசையை மட்டும் மனதில் வைத்துக் கொண்டிருப்பார்கள்.

யதா3 சித்தம் ப்ரஸீதே3த இந்த்3ரியாணாம் ச நிவ்ருதி: |
தே3ஹேऽப4யம் மனோऽஸங்க3ம் த்த்ஸத்த்வம் வித்3தி4 மத்பத3ம் || 16 ||

எப்பொழுது மனம் அமைதியுடன் இருக்கின்றதோ, மனதிலுள்ள விருப்பு-வெறுப்புக்கள் வெளிப்படாமல் இருக்கின்றதோ,
புலன்களும், அறிவுக்கு அடங்கி இருக்கின்றதோ, எல்லா சூழ்நிலைகளிலும் அடங்கி இருக்கின்றதோ,
தேகத்தை குறித்து பயம் இல்லாமல் இருக்கின்றதோ, மனம் அதிக பற்றற்ற நிலையில் இருக்கின்றதோ இந்த நிலைகளே
சத்துவ குணத்தின் வெளிப்பாடாக அறிந்து கொள்ள வேண்டும்.
இந்த சத்துவ குணம் பகவானை அடைவதற்கு உதவும் படியாக, வழியாக இருக்கும்

விகுர்வன்க்ரியயா சாதீ4ரநிவ்ருத்திஶ்ச சேதஸாம் |
கா3த்ராஸ்வாஸ்த்2யம் மனோ ப்4ராந்தம் ரஜ ஏதைர்னிஶாமய || 17 |

அதிக செயல்களினால் மனம் சஞ்சலமடைந்து, நாற்புறங்களிலும் புத்தி அலைந்து கொண்டிருக்கும்போது புலன்கள்
அமைதியில்லாமல் இருந்து கொண்டிருக்கும் போது கர்மேந்திரியங்களும் அமைதியின்மையுடன் இருத்தல்,
மனமானது எப்பொழுதும் தவறான எண்ணங்களில் அலைபாய்ந்து கொண்டிருக்கும்.
இவைகள் அனைத்தும் ரஜோ குணத்தின் வெளிப்பாடு என்று புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

ஸீத3ச்சித்தம் விலீயேத சேதஸோ க்3ரஹணேऽக்ஷமம் |
மனோ நஷ்ட2ம் தமோ க்3லானிஸ்தமஸ்தது3பதா4ரய || 18 ||

தமோ குணம் மற்ற இரண்டு குணங்களை அடக்கி ஆதிக்கம் செலுத்தும்போது மனம் சோர்வடைந்திருக்கும்.
புத்தியானது ஒரு வேலையை செய்யும்போது அதனால் சோர்வடைந்தாலும், வேறொரு வேலையை ஆர்வத்தோடு செய்வதற்கு தயாராக இருக்கும்.
மனம் சோர்வடையும்போது உறக்கத்திற்கு சென்று விடுகின்றது. ஆத்மாவின் ஸ்வரூபம் இருத்தல், அறிவு என்று சொல்லப்படுகின்றது.
இருத்தல் குணம் ஸ்தூல உடலில் வெளிப்படுவதில்லை. சத்துவ குணத்திலிருந்து மனம் தோன்றியிருப்பதால் அது ஆத்மாவை
பிரதிபலிக்கும் தன்மையுடன் இருக்கின்றது. அதனால் உணர்வுடையதாக இருக்கின்றது.
அந்த மனம் சரீரத்தில் அபிமானம் வைத்திருப்பதால் உடலும் உணர்வுடையதாக இருப்பதுபோல் தோன்றுகின்றது.
மனமானது தமோ குணத்தின் ஆதிக்கத்தில் இருக்கும்போது சக்தியை இழந்திருக்கின்ற நிலையில் சைதன்யத்தை பிரதிபிம்பிக்கும்
தன்மையை இழந்து விடுகின்றது. அது ஜடம் போன்ற தன்மையை அடைந்து அறிவை அடையும் சக்தியை இழந்து விடுகின்றது.
தமோ குணம் மேலோங்கி இருக்கும் போது மனம் தற்காலிகமாக ஆத்மாவினுடைய சைதன்ய ஸ்வரூபத்தை பிரதிபிம்பிக்கின்ற
சக்தியை இழந்து விடுகின்றது அதனால் உணர்வை இழந்துவிடுகின்றது. எனவே ஸ்தூல உடலில் எற்படும் வலியும் தெரிவதில்லை.
தமோ குணத்தின் பிடியில் இருப்பவர்களிடம் எந்த அறிவுரையும் எடுபடாது. அந்த நிலையில் அறியாமை என்ற இருள் சூழ்ந்த நிலையில் இருப்பார்கள்.
ஆழ்மனதில் ஏதோ ஒரு சோகம் இருக்கும். மனம் சோர்வு அடைந்திருக்கும். இந்த சோகம் தொடர்ந்து இருந்து கொண்டிருக்கும்.
தமோ குணத்தில் இருக்கும் குறைப்பாட்டை மட்டுமே நீக்க வேண்டும். சோம்பல், மனச்சோர்வு, கவனக்குறைவு
போன்றவைகள் தமோ குணத்தினல் வரும் குறைபாடுகள்

ஏத4மானே கு3ணே ஸத்த்வே தே3வானாம் ப3லமேத4தே |
அஸுராணாம் ச ரஜஸி தமஸ்யுத்3த4வ ரக்ஷஸாம் || 19 ||

ஞானேந்திரியங்கள், கர்மேந்திரியங்கள் குணங்களின் ஆதிக்கத்திற்கேற்ப செயல்படும். புலன்கள் தேவ, அசுர, ராட்சஸ அம்சங்கள் என
மூன்று விதமாக செயல்படுகிறது. மற்றவர்களுடைய நடவடிக்கைகள், நம்முடைய ரஜோ, தமோ, சத்துவ குணத்தை தூண்டிவிடுவதால்
அதற்கேற்ப நாம் செயல்படுகின்றோம். எனவே அசுர, ராட்சஸ அம்சத்தை தூண்டும்படி இருக்கும் சூழ்நிலைகளிலிருந்து விலகி செல்ல வேண்டும்.
சத்துவ குணமானது மேலோங்கி இருக்கும் போது தேவர்களுடைய சக்தியை அடைகின்றோம். சூட்சும,ஸ்தூல சரீரத்திலுள்ள தேவகுணம் வெளிப்படும்.
இதனால் நமக்கும் பிறருக்கும் நன்மையை கொடுக்கும் நிலையில் இருப்போம்.
ரஜோ குணமானது மேலோங்கி இருக்கும் போது அசுரத் தன்மையை வெளிப்படுத்துவோம். புலன்களையும், அந்தக்கரணத்தையும்
நம்முடைய இன்பத்திற்காகவும், சுயநலத்திற்காகவும் செயல்பட ஆரம்பித்து விடும்.
தமோ குணம் மேலோங்கும்போது ராட்சஸ தன்மையானது வெளிப்படும்.
ராட்சஸ தன்மையில் உள்ளவர்கள் மற்றவர்களின் கஷ்டத்தில் இன்பத்தை அனுபவிப்பவர்களாக இருப்பார்கள்.
மற்றவர்களை இம்சைபடுத்தி அதனால் மகிழ்ச்சியை அனுபவிப்பார்கள். சொல்லாலோ, செயலாலோ, எண்ணங்களினாலோ
மற்றவர்களுக்கு துன்பத்தை கொடுப்பது, ஹிம்சை பண்ணுவது தமோகுணத்தின் வெளிப்பாடாகும்.
மற்றவர்களின் குணத்தை நான் தூண்டும் செயலில் ஈடுபடக்கூடாது.

ஸத்த்வாஜ்ஜாக3ரணம் வித்3யாத்3ரஜஸா ஸ்வப்னமாதி3ஶேத் |
ப்ரஸ்வாபம் தமஸா ஜந்தோஸ்துரீயம் த்ரிஷு ஸந்ததம் || 20 ||

மூன்று அவஸ்தைகளை முக்குணங்களோடு ஒப்பிட்டு ஆத்ம தத்துவத்தை பகவான் உபதேசிக்கிறார்.
சத்துவ குணம் ஜாக்ரத் அவஸ்தையோடும், ரஜோ குணம் கனவு நிலையோடும், தமோ குணம் ஆழ்நிலை உறக்கத்தோடும் ஒப்பிடப்படுகிறது.
சத்துவ குணம் விழிப்பு நிலையில் வைத்திருக்கின்றது. இந்த நிலையிலும் மூன்று குணங்களுக்கு ஏற்றவாறு செயல்படுவார்கள்.
சத்துவ குணம் அடிப்படையிலே விழிப்பு நிலையில்தான் வைத்திருக்கும். அதேபோல ரஜோகுணம் கனவு நிலைக்கு காரணமாகின்றது.
கனவிலும் முக்குணங்களின் வெளிப்பாட்டிற்கேற்ப விஷயங்களை அனுபவிப்போம். எல்லா ஜீவராசிகளுக்கும்
இந்த மூன்று அவஸ்தைகளுக்கும் மூன்று குணங்களும் பொதுவானது. நான்காவது நிலையான துரீயம் என்ற தத்துவமானது
மூன்று அவஸ்தைகளிலும் மாறாமல் தொடர்ந்து இருக்கின்றது. இது எந்த சரீரத்திலும் அபிமானம் வைக்காதிருக்கும் சைதன்யம் தான் ஆத்மா.
நாம் எந்த உபாதியில் நான் என்ற அபிமானம் வைக்கின்றோமோ அதற்கேற்ற உலகத்தை அனுபவிக்கின்றோம்.
முக்குணங்கள் அனாத்மா விஷயத்தைச் சார்ந்தது.

உபர்யுபரி க3ச்ச2ந்தி ஸத்த்வேன ப்3ராஹ்மணா ஜனா: |
தமஸாதோ4ऽத4 ஆமுக்2யாத்3ரஜஸாந்தரசாரிண: || 21 ||

இறந்ததற்கு பிறகு நாம் இந்தக் குணங்களால் அடையும் பலன்களை இதில் கூறுகிறார்.
உபர்யுபரி கச்சந்தி – மேலுலகங்களை சத்துவ குணத்தில் உள்ளவர்கள் அதன் பலனாக அடைகிறார்கள்.
பிரம்மலோகம் வரை இதனால் அடைகிறார்கள். தமோ குணத்தில் உள்ளவர்கள் கீழான உலகங்களுக்கு செல்கிறார்கள்
அல்லது இந்த லோகத்திலே மரம், செடி, கொடி வரையுள்ள உலகங்களுக்கு செல்கிறார்கள்.
ரஜோ குணத்தில் உள்ளவர்கள் இடைப்பட்ட உலகங்களுக்கு செல்கிறார்கள் அல்லது நாம் வாழும் இந்த பூலோகத்திலேயே பிறக்கிறார்கள்

ஸத்த்வே ப்ரலீனா: ஸ்வர்யாந்தி நரலோகம் ரஜோலயா: |
தமோலயாஸ்து நிரயம் யாந்தி மாமேவ நிர்கு3ணா: || 22 ||

சத்துவ குணத்தின் ஆதிக்கத்தில் இருந்துக் கொண்டிருக்கும் போது மரணமடைபவர்கள் சொர்க்க லோகம் போன்ற மேலான
உலகத்தை அடைவார்கள். ரஜோ குணத்தில் இருக்கும் போது மரணமடைபவர்கள் மனித லோகத்தை அடைகிறார்கள்.
தமோ குணத்தில் இருக்கும் போது இறப்பவர்கள் நரக லோகத்தை அடைகிறார்கள்.
குணாதீதன் என்பவன் இந்த மூன்று குணங்களையும் கடந்தவன் என்னையே அடைகின்றான், மோட்சத்தை அடைகின்றான்.

மத2ர்பணம் நிஷ்ப2லம் வா ஸாத்த்விகம் நிஜகர்ம தத் |
ராஜஸம் ப2லஸங்கல்பம் ஹிம்ஸாப்ராயாதி3 தாமஸம் || 23 ||

நம்மிடமிருந்து வெளிப்படும் செயல்கள் சாத்விகம், ராஜஸம், தாமஸம் என்று மூன்று வகையாக பிரிக்கப்படுகின்றது.
கர்மயோகம் என்பது சாத்விக கர்மம். சாஸ்திரத்தில் சொல்லியபடி தர்மப்படி செயல்பட்டால் அவைகளெல்லம் சாத்விக செயல்கள்.
காம்ய கர்மங்கள் அதாவது பலனை எதிர்ப்பார்த்து செய்யும் செயல்கள் ராஜஸ குணத்தில் இருந்து வருபவைகள்.
சாஸ்திரத்தில் செய்யக்கூடாது என்று விதித்த கர்மங்களை செய்வது தாமஸ செயல்கள்.

பகவானுக்கு அர்ப்பணம் செய்துவிட்டு செய்யும் செயல்களும், பலனில் பற்றில்லாமல் செய்யப்படுகின்ற செயல்களும்(நிஷ்பலம்),
எதிர்பார்ப்பு இல்லாமல் செய்யும் செயல்கள், தன்னுடைய கடமைகளை செய்தல், சாஸ்திரத்தில் நமக்கு விதித்திருக்கும்
கடமைகளை செய்தல் இவைகளெல்லாம் சாத்விகமான செயல்கள். பலனை எதிர்ப்பார்த்து செய்யும் செயல்கள் ராஜஸ செயல்கள்.
ஹிம்சை பிரதானமாக செய்கின்ற செயல்கள் யாவும் தாமஸ செயல்களாகும்.
பாவத்தைக் கொடுக்கின்ற கர்மங்களே ஹிம்சையினால்தான் வருகின்றது.

கைவல்யம் ஸாத்த்விகம் ஞானம் ரஜோ கைவல்பிகம் ச யத் |
ப்ராக்ருதம் தாமஸம் ஞானம் மன்னிஷ்ட2ம் நிர்கு3ணம் ஸ்ம்ருதம் || 24 ||

அறிவானது சாத்வீகம், ராஜஸம், தாமஸம் என்று மூன்றாக பிரிக்கப்படுகிறது-வேற்றுமையுடன் செயல்படுவது ராஜஸம்.
மிக கீழான அறிவாகும் தாமஸமான அறிவு. அரைகுறைவான அறிவு தாமஸ அறிவு.
ஈஸ்வரனைப் பற்றிய ஞானம் சாத்விக ஞானமென்றும் அழைக்கலாம்.

வனம் து ஸாத்த்விகோ வாஸோ க்3ராமோ ராஜஸ உச்யதே |
தாமஸம் த்3யூதஸத3னம் மன்னிகேதம் து நிருகு3ணம் || 25 ||

வசிக்கின்ற இடத்தையும் மூன்றாக பிரிக்கலாம். வனவாசம் என்பது சாத்விகமான சூழ்நிலையில் வசித்தல். இது தவத்திற்கு உகந்த இடம்,
தனிமையில் வசிக்கத்தகுந்த இடமாக இருப்பது சாத்விகமான இடம். நாட்டில் வசிப்பது ராஜஸமான இடத்தில் வசிப்பது என்று கூறப்படுகிறது.
சூதாட்டம் நடக்கும் இடம் போன்ற தீய செயல்கள் நடக்கின்ற இடங்கள் யாவும் தாமஸமான இடம்.
பகவான் இருக்கின்ற இடமான கோயில்கள் சாத்விகமான இடமாகும்.

ஸாத்த்விக: காரகோ ஸங்கீ3ऽராகா3ந்தோ4 ராஜஸ: ஸ்ம்ருத: |
தாமஸ: ஸ்ம்ருதிவிப்4ரஷ்டோ நிர்கு3ணோ மத3பாஶ்ரய: || 26 ||

கர்த்தாவையும் சாத்விகம், ராஜஸம், தாமஸம் என்று மூன்று வகையாக கூறுகிறார்.
செயல் செய்பவன் கர்த்தா, பலனை அனுபவிப்பவன் போக்தா என்று அழைப்பர்.
கர்மயோகியாக தர்மப்படி செயல் செய்பவன் சாத்விமான கர்த்தா. காம்ய கர்மத்தை செய்பவன் ராஜஸ கர்த்தா,
கவனக்குறைவாகவும், அதர்மமாகவும் செயல்படுபவன் தாமஸ கர்த்தா.
யோசிக்காமல், அறிவை உபயோகிக்காமல் செயல்படுபவன் தாமஸ கர்த்தா.
சாத்விக கர்த்தா அடையும் பலன் புண்ணியம், மனத்தூய்மையாகும். மற்ற இருவகை கர்த்தாக்கள் அடைவது பாவமும், குற்ற உணர்வும்தான்.

சாத்வீகமாக செயல்படு கர்த்தா பற்றற்றவனாக இருப்பான். உணர்ச்சிவசப்பட்டு எடுக்கும் முடிவுகள் நன்மையை கொடுக்காது.
இது ராஜஸ கர்த்தாவின் செயல்முறை. பற்றினால், உணர்ச்சி பெருக்கினல் மதிமயங்கி செயல்படுபவன் ராஜஸ கர்த்தா.
ஏற்கனவே அடைந்த அறிவை உபயோகிக்காமல் செயல்படுபவன், சோம்பலினாலும் அறிவை உபயோகிக்காமல் செயல்படுபவன்,
கவனக்குறைவாக செயல்படுபவம் தாமஸ கர்த்தாவாகும்.
சாத்விக கர்த்தா மேலான சாத்விகமான குணாதீதனாக உயர்வதற்கு முயற்சி செய்து கொண்டிருப்பான்,
மேலும் பகவானை அடைவதே குறிக்கோளாக கொண்டு செயல்படுவான். செயல் செய்ய ஆரம்பிக்கும்போது மிகுந்த கவனத்துடனும்,
உணர்ச்சிகள் அடங்கிய நிலையில் இருக்கும்படி பார்த்துக் கொள்ள வேண்டும். பிறகுதான் அந்த செயலை செய்ய தொடங்க வேண்டும்.

ஸாத்விக்யாத்4யாத்மிகீ ஶ்ரத்3தா4 கர்மஶ்ரத்3தா4 து ராஜஸீ |
தாமஸ்யத4ர்மே யா ஶ்ரத்3தா4 மத்ஸேவாயாம் து நிர்கு3ணா || 27 ||

சிரத்தையும் மூன்று வகையாக பிரித்து கூறுகிறார். அவைகள் மூன்று குணங்களின் அடிப்படையில்தான் பிரிக்கப்படுகிறது.
சாத்விகமானவர்களிடத்தில் வைக்கும் நம்பிக்கை சாத்விக சிரத்தை. அவர்களின் அறிவுரை நம்முடைய நம்பிக்கைக்கு வேறாக இருந்தாலும்
அவர்கள் கூறும் வார்த்தையில் வைக்கும் சிரத்தைதான் சாத்விகமான சிரத்தை.
அதர்மத்தில் வைக்கும் சிரத்தை ராஜஸ, தாமஸ சிரத்தை என்று அறிந்து கொள்ள வேண்டும்.

ஸாத்விக்யாத்யாத்மிகி ஶ்ரத்தா – சாத்விக சிரத்தை நித்திய வஸ்துவை ஏற்றுக் கொள்வதில் உள்ள நம்பிக்கை.
சாஸ்திரம் உபதேசிக்கும் பிரம்ம ஞானத்தை ஏற்றுக் கொள்வது. உபநிஷத்தின் வார்த்தைகளில் இருக்கும் நம்பிக்கை சாத்விக சிரத்தை.
கர்ம ஶ்ரத்தா து ராஜஸீ – செயலினால் வரும் பலனை நம்புவது, பலனைத் தரும் செயல்களில் மட்டும் வைக்கும் நம்பிக்கை
ராஜஸ சிரத்தை. கர்ம காண்டத்திலுள்ள வார்த்தையில் மட்டும் சிரத்தையுடன் இருப்பது ராஜஸ சிரத்தை.
தாமஸி அதர்மேயா ஶ்ரத்தா – அதர்ம மான செயல்களில் இருக்கும் நம்பிக்கை தாமஸ சிரத்தை,
அதர்மமான செயல் என்று தெரிந்தாலும் அதுதான் பலனைக் கொடுக்கும்,
திருப்தியைக் கொடுக்கும் என்று நம்புவது தாமஸ சிரத்தை.
அதர்ம வழியில் செல்ல தூண்டுபவர்களின் வார்த்தைகளில் வைக்கும் நம்பிக்கையும் தாமஸ சிரத்தையாகும்.
மத்ஸெவாயாம் து நிர்குணா – நிர்குணமான சிரத்தையானது ஈஸ்வரன், குரு சேவையை குறிக்கும்.
ஈஸ்வர வழிபாடு, மோட்சத்தை அடைய எடுக்கும் முயற்சியும் இதைக் குறிக்கிறது.

பத்2யம் பூதமனாயஸ்தமாஹார்யம் ஸாத்விகம் ஸ்ம்ருதம் |
ராஜஸம் சேந்த்3ரியப்ரேஷ்ட2ம் தாமஸம் சார்திதா3ஶுசி || 28 ||

ஆகாரமும் மூன்று விதமாக பகவான் பிரித்திருக்கிறார். ஆகாரத்தின் சுவையின் அடிப்படையிலும், தன்மையின் அடிப்படையிலும்
இந்த பிரிவு அமைந்திருக்கிறது. ஸ்தூலமானது கழிவாகவும், சூட்சுமமான உணவு உடலாகவும், அதிசூட்சுமமானது மனதை வளர்க்கின்றது.
வயதான காலத்தில் மனமானது அதிகமாக சாப்பிட வைத்து விடும் அல்லது சாப்பிடவே அனுமதிக்காது.
உணவும் சாத்விக சிரத்தை வளர்வதற்கு காரணமாகின்றது.
பத்யம் – உடலுக்கு ஆரோக்கியத்தை தருகின்ற உணவுவகைகள்
பூதம் – தூய்மையான உணவு, சமைக்கின்ற இடம், பாத்திரம், சாஸ்திர ரீதியாய தூய்மை படுத்தி வைத்தல்,
சாஸ்திர நிஷேத உணவுவகைகள் அசுத்தமானது
அனாயஸ்தம் – எந்த உணவு எளிமையாக கிடைக்கின்றதோ, நாம் வசிக்குமிடத்தில் எது சுலபமாக கிடைக்கின்றதோ,
பருவ காலங்களில் கிடைக்கக்கூடிய பழங்கள், காய்கறிகள்
ஆஹர்யம் சாத்விகம் ஸ்ம்ருதம் – இப்படிபட்ட உணவு வகைகள் சாத்விகமானது என்று கூறப்படுகிறது
அளவுடன் சாப்பிட வேண்டும்., பசிக்கும்போது சாப்பிட வேண்டும். இப்படி சாப்பிடுகின்ற உணவும் சாத்விகமானது
ராஜஸம் ச் இந்திரிய ப்ரேஷ்டம் – சுவைக்காக, இந்திரிய சுகத்தைக் கொடுக்க கூடிய உணவு வகைகள் ராஜஸமானது
தாமஸம் ச் ஆர்த்தம் ஶுசி – நோயைக் கொடுக்க கூடிய உணவு வகைகள், தூய்மை அற்ற உணவு வகைகளும் தாமஸ வகையை சார்ந்தது.

ஸாத்த்விகம் ஸுக2மாத்மோத்த2ம் விஷயோத்த2ம் து ராஜஸம் |
தாமஸம் மோஹதை3ன்யோத்த2ம் நிர்கு3ணம் மத3பாஶ்ரயம் || 29 ||

ஒருவருக்கு எது இன்பத்தைக் கொடுக்கின்றதோ அத்தகைய உணவுவகைகள் அவருடைய சுபாவத்தை சுட்டிக் காட்டிவிடும்.
சாஸ்திரம் கேட்பதிலோ, அதன் உபதேசத்த சிந்திப்பதிலோ, தியானம் செய்வதிலோ சுகத்தை அனுபவித்தால் அது சாத்விகமான சுகங்கள்.
எந்தப் பொருட்களினால், செயல்களினால் இன்பம் அடைகின்றோமோ அதை வைத்து எந்த வகையான சுகத்தை அனுபவிக்கின்றோம் என்று அறிந்து கொள்ளலாம்.
சாத்விகம் ஸுகம் – ஆத்ம தத்துவத்தை அறிவதனாலும், அதை அடைய எடுக்கும் முயற்சியில் கிடைக்கும் சுகமானது சாத்விகமானது.
ஞானயோகத்தை கடைப்பிடிப்பதில் கிடைக்கும் சுகம் சாத்விகமானது.
ஆமோத்தம் – அமைதிபடுத்திய மனதிலிருந்து கிடைக்கும் சுகம் நற்பண்புகளே மனதில் சுகத்தை உருவாக்குவது
விஷய உத்தம் து ராஜஸம் – ஒரு பொருளோடு புலன்கள் வைக்கும் சம்பந்தத்தால் வருகின்ற தற்காலிக சுகமானது ராஜஸ சுகம்
தாமஸம் மோஹதைனயோத்தம் – மோக நிமித்தமாக, தை3ன்ய நிமித்தமாக வரும் சுகமானது தாமஸ சுகம்
மோகம் என்பது துக்கத்தை கொடுக்க கூடிய ஒன்றின் மீது சுகத்தை காண்பது. தற்காலிகமாக சுகத்தைக் கொடுக்கும் பொருட்கள்
மீது நிலையான சுகத்தை கொடுக்கும் என்று நம்ப வைக்கும் மனநிலை
தை3ன்யம் என்பது நம்மையே நாம் பரிதாபத்துக்குரியவனாக பாவித்துக் கொள்ளுதல், சுய பச்சாதாபம் உடைய மனநிலை,
தன்னைத்தானே தாழ்த்தி கொள்ளுதல்
நிர்குணம் மதாபாஶ்ரயம் – என்னை நிமித்தமாக கொண்டு வரும் சுகம் நிர்குணம். பகவானைப் பற்றிய அறிவை அடைவதினால்
வரும் சுகம் நிர்குணமானது. என்னைப்பற்றிய ஞானத்தினால் அடையும் மோட்ச சுகம் சாத்விகமானது

த்3ரவ்யம் தே3ஶ: ப2லம் காலோ ஞானம் கர்ம ச காரக: |
ஶ்ரத்3தா4வஸ்தா2க்ருதிர்நிஷ்டா2 த்ரைகு3ண்ய: ஸர்வ ஏவ ஹி || 30 ||

த்ரவ்யம் – திடமான பொருட்கள், இங்கே உணவாக எடுத்துக் கொள்ளப்படுகிறது. இது மூன்று வகையாக பிரித்திருந்ததை பார்த்தோம்.
அதேபோல வசிக்கும் இடமும் அங்கு வசிக்கின்ற மக்களின் குணங்களைப் பொறுத்து அமைகின்றது.
நமக்கு கிடைக்கும் பலன்கள், காலம், ஞானம் இவைகளும் மூன்றாக இருக்கின்றது. நாம் செய்யும் செயல்களும், கர்த்தாவும்,
சிரத்தையும், அவஸ்தைகளும், எப்படிப்பட்ட உடல் கிடைக்கும், நிஷ்டா இவைகளெல்லாம்
மூன்று குணங்களின் அடிப்படையில்தான் அமைகிறது என்பதை அறிந்தோம்.

ஸர்வே கு3ணமயா பா4வா: புருஷாவ்யக்ததி4ஷ்டிதா: |
த்3ருஷ்டம் ஶ்ருதம் அனுத்4யாதம் பு3த்3த4யா வா புருஷர்ஷப4 || 31 ||

ஸர்வே பாவா – படைக்கப்பட்ட அனைத்தும்
குணமயா – குணமயமாகவே உள்ளது
புருஷ அவ்யக்த திஷ்டிதா – புருஷன், அவ்யக்தம் (மாயா, பிரிகிருதி) இரண்டையும் ஆதாரமாக கொண்டுள்ளது
த்ருஷ்டம் வா புத்தயா – புலன்களால், புத்தியினால் பார்க்கப்பட்டவைகள்
ஶ்ருதம் – கேட்கப்பட்டவைகள்
அனுத்யாதம் – யூகித்து அறிபவைகள்
புருஷர்ஶப – புருஷனையே ஆதாரமாக கொண்டுள்ளது

ஏதா: ஸம்ஸ்ருத்ய: பும்ஸோ கு3ணகர்மநிப3ந்த3னா: |
யேனேமே நிர்ஜிதா: ஸௌம்ய கு3ணா ஜீவேன சித்தஜா: |
ப4க்தியோகே3ன மன்னிஷ்டோ2 மத்3பா4வாய ப்ரபத்3யதே || 32 ||

ஏதா ஸம்ஸ்ருத்ய: பும்ஸஹ – மனித இனத்திற்கு இந்த சம்சாரமானது
குணகர்ம நிபந்தனா: – குணத்தாலும், செயல்களாலும் வந்துள்ளது
நம்மிடமிருந்து வெளிப்படும் செயல்கள் அனைத்தும் குணத்தின் அடிப்படையில்தான் இருக்கும்.
குணத்தின் அடிப்படையில் செய்யும் செயலினால் வரும் பலனை அனுபவிப்பதுதான் சம்சாரம்
யேன ஜீவேன – எந்த ஜீவனால், எந்தவொரு சாதகனால்
குணா நிர்ஜிதா – இந்த குணங்கள் சீரமைக்கப்படுகின்றதோ, நெறிபடுத்தப்படுகின்றதோ
சித்தஜா – நம் புத்தியில் தோன்றி செயல்பட்டு கொண்டிருக்கின்ற
பக்தியோகேன – பக்தி என்ற சாதனத்தை பயன்படுத்தி
மன்னிஷ்டஹ – என்னை சரணடைந்தவன்
மத்பாவாய ப்ரபத்யதே – என்னை அடைவதற்கு தகுதியடைந்தவனாக இருக்கிறான்

தஸ்மாத்3தே3ஹமிமம் லப்3த்4வா ஞானவிக்ஞானஸம்ப4வம் |
கு3ணஸங்க3ம் வினிர்தூய மாம் ப4ஜந்து விசக்ஷணா: || 33 ||

மனித சரீரத்தின் பெருமையை கூறி, குணங்களை சீரமைத்து மோட்சத்தையடைய முயற்சி செய்ய வேண்டும் என்றும் கூறியிருக்கிறார்.
தஸ்மாத் – ஆகவே
ஞானவிக்ஞான ஸம்பவம் – ஞானமும், விக்ஞானமும் அடைவதற்கான வாய்ப்பை உடைய
இமம் தேஹ லப்த்வா – இந்த மனித உடலை அடைந்து
ஞானம் என்பது ஆத்ம ஞானத்தையும், விக்ஞானம் என்பது ஆத்மஞான பலனை அனுபவித்துக் கொண்டிருக்கும் நிலையை குறிக்கின்றது.
குணஸங்கம்– உடலிலும், உலகத்திலும் உள்ள குணத்திலுள்ள பற்றை
வினிர்தூய – முழுமையாக நீக்கி
மாம் பஜந்து விசக்ஷணா – அறிவையுடையவர்கள் என்னை நாடி வர வேண்டும்.

நி:ஸங்கோ3 மாம் ப4ஜேத்3வித்3வான்ப்ரமத்தோ ஜிதேந்திரிய: |
ரஜஸ்தமஶ்சாபி4ஜயேத்ஸத்த்வஸம்ஸேவயா முனி: || 34 ||

இது ஒரு முக்கியமான ஸ்லோகம், இதில் முழு வேதாந்தத்தின் சாரத்தை கூறி இருக்கின்றார்.
சத்துவ குணத்தின் துணைக்கொண்டு ரஜோ, தமோ குணத்தை வெல்ல வேண்டும்.
தமோ குணத்திலிருப்பவன் முதலில் ரஜோ குணத்திற்கு சென்ற பிறகுதான் சத்துவ குணத்திற்கு செல்ல முடியும்.
குணமாற்றம் தவத்தினாலும், நற்செயல்களாலும்தான் சாத்தியமாகும். இந்த சாதனத்தை குணபரிவர்த்தனம் என்று கூறுவர்
வித்வான் – விவேகத்தை அடைந்தவர்கள் (சாத்திய-சாதன அறிவை அடைந்தவர்கள்) நித்ய-அநித்ய வஸ்து விவேகம் அடைந்தவர்கள்
மாம் பஜதே – ஈஸ்வரனான என்னை அடைவதே லட்சியமாக கொண்டு
நி:ஸங்கஹ – வைராக்கியத்தை அடைந்து
அப்ரமத்தஹ – மிகவும் எச்சரிக்கையாகவும், மிக்க கவனத்துடனும் இருப்பவன். உலகத்திலுள்ள போகப் பொருட்களிடத்தில்
இவ்வாறு இருக்க வேண்டும். பலன்கள் விவகாரம் செய்யுமிடத்தில் மிக கவனத்துடன் இருக்க வேண்டும்
ஜிதேந்திரியஹ – புலன்களை அமைதிபடுத்தியவன்; தமத்தைப் பின்பற்றியவனாக இருப்பவன். புலன்களும், மனமும்
இன்பத்தையே நாடியே செல்லும். புத்திதான் உண்மையான லட்சியத்தை வைத்திருக்கும்.
முனிஹி – அறிவை அடைந்த சாதகன்
ஸத்வஸம்வேயா – சத்துவ குணத்தின் உதவியை எடுத்துக் கொண்டு, சத்துவ குணத்திற்கு செயல்களினால் இவைகளை வென்று
சத்துவத்திலே நிலைத்து நிற்க வேண்டும்
ரஜஹ தமஹ அபிஜயேத் – ரஜோ, தமோ குணத்திலிருந்து விடுதலை பெற வேண்டும்.

ஸத்த்வம் சாபி4ஜயேத்3யுக்தோ நைரபேக்ஷ்யேண ஶாந்த்தீ4: |
ஸம்பத்3யதே கு4ணைர்முக்தோ ஜீவோ ஜீவம் விஹாய மாம் || 35 ||

சத்துவ குணத்தை அடைந்தாலும் இதுவும் நம்மை பந்தப்படுத்திக் கொண்டிருக்கும். அந்த நிலையில் அனுபவிக்கும்
இன்பத்திற்கு அடிமையாகி விடுவோம். அமைதியான சூழ்நிலைக்கும் அடிமையாகி இருப்போம்.
எனவே இதிலிருந்து நீங்கி மேலே முன்னேற வேண்டும். இனி செயல் செய்ய வேண்டியது ஒன்றும் இல்லை.
அறிவை அடைந்தாலே போதும், அறிவினால் நான் இந்த உடலும், மனமும் அல்ல என்ற அனுபவத்தை அடைவோம்.
ஸத்வம் ச அபிஜயேத் – சத்துவத்தையும் வெற்றி கொள்ள வேண்டும்
முக்தஹ – சத்துவ நிலையிலுள்ள விவேகி
நைரபேக்ஷ்யேன – அதிலிருந்து நம்மை நீக்கி கொள்ளுதல், உடலின் மீதும், மனதின் மீதும் கொண்டுள்ள அபிமானத்தை
விடுவதன் மூலம் சத்துவத்தையே கடந்து போக வேண்டும்,
ஶாந்த்தீ4: – ஶமஹ – சாந்தமான அந்தக்கரணத்தை அடைவதனாக
குணைஹி முக்தஹ – அனைத்து குணங்களிலிருந்தும் விடுபட்டவனாக, விடுதலை அடைந்தவனாக
ஜீவோ ஜீவம் விஹாய – ஜீவன் ஜீவத்வத்தை தியாகம் செய்தவனாக, நான் ஜீவனென்கின்ற நினைவை அழித்தவனாக,
சரீரத்தின் மீதுள்ள அபிமானம் நீங்கியவனாக
மாம் ஸம்பத்யதே – மோட்ச ஸ்வரூபமான என்னையே அடைகின்றான்

ஜீவோ ஜீவ்வினிர்முக்தோ கு3ணைஶ்சாஶயஸம்ப4வை: |
மயைவ ப்3ரஹ்மணா பூர்ணோ ந ப3ஹிர்னாந்தரஶ்சரேத் || 36 ||

ஜீவஹ ஜீவ வினிர்முக்தஹ – ஜீவன் ஜீவனிடத்திலிருந்து விடுதலை அடைந்து
ஆஶயஸம்பவைஹி – மனதிலிருந்து வெளிப்படுகின்ற
குணை ச – குணங்களிலிருந்து விடுதலை அடைந்தவனாக
ப்ரஹ்மஃஆ பூர்ண மயா ஏவ – என் ஸ்வரூபமாக முழுமையுடன், மனநிறைவுடன் பிரஹ்ம்மனாகவே இருந்து கொண்டு இருப்பவன்
ந பஹிஹி ந அந்தஹ சரேத் – உள்ளேயும், வெளியேயும் ஆக வேண்டியது, அடைய வேண்டியது ஒன்றுமில்லாதவனாக இருப்பான்

————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ உத்தவர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ கீதாச்சார்யன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ உத்தவர் கீதை–அத்யாயம் -18–சாங்க்ய யோகம்-

May 23, 2020

ஶ்ரீபகவான் உவாச
அத2 தே ஸம்ப்ரவக்ஷ்யாமி ஸாங்க்2யம் பூர்வைர்வினிஶ்சிதம் |
யத்3விக்ஞாய புமான்ஸத்3யோ ஜஹயாத்3வைகல்பிகம் ப்4ரமம் || 1 ||

ஸ்ரீபகவான் கூறுகிறார்.
இப்பொழுது உனக்கு ஏற்கனவே ரிஷிகளால் நன்கு நிலைநாட்டப்பட்ட ஆத்ம ஞானத்தை தெளிவாக உபதேசிக்கப்போகிறேன்.
இந்த ஆத்ம தத்துவத்தை ஒரு மனிதன் அறிந்து கொண்டால் அவன் உயிரோடிருக்கும்போதே இருமையினால் வருகின்ற
சம்சாரமானது அவனிடமிருந்து நீக்கப்படுகின்றது. இந்த அறிவின் உடனடி பலனாக இது நிகழ்கின்றது.

ஆஸீஜ்ஜானமதோ2 அர்த2 ஏகமேவாவிகல்பிதம் |
யதா3 விவேகநிபுணா ஆதௌ க்ருதயுகே3ऽயுகே3 || 2 ||

இந்த பிளவுபடாத பிரம்மன்தான் இருக்கிறது. ஞானம், அர்த்தம் என்ற இரு தத்துவங்கள் அதற்குள் சேர்ந்திருக்கிறது.
ஞானம் என்பது ஜீவனாகவும், அர்த்தம் என்பது ஜகத்தாகவும், அயுகம் என்பது பிரளய காலத்தையே குறிக்கிறது.
ஸ்வரூப லட்சணம் – ஏகமேவ அவிகல்பிதம்,
தடஸ்த லட்சணம் – ஞானம், அர்த்தம்.
ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் காலத்தைப் பற்றி பேச முடியாது. ஈஸ்வரனுடைய ஆழ்ந்த உறக்கம் பிரளய காலமாகும்.
நம்முடைய ஜாக்ரத் அவஸ்தை அவருடைய கனவு நிலை. பிரளய காலத்தில் ஞானம், அர்த்தம், ஸ்ருஷ்டியும்,
ஸ்ருஷ்டி செய்வதற்குரிய சக்தியும் வெளித்தோற்றத்திற்கு வராத நிலையில் இருக்கும். பிரம்மன் மட்டும்தான் இருக்கும்.
மனிதர்கள் கிருதயுக காலத்தில் நித்ய-அநித்ய வஸ்துவை பிரித்தறியும் விஷயத்தில் நிபுணனாக இருந்த போதிலும்
அவர்களுக்கும் பிரம்மன் ஒன்றாக இருந்தது.

தன்மாயாப2லரூபேண கேவலம் நிர்விகல்பிதம் |
வாங்மனோऽகோ3சரம் ஸத்யம் த்3விதா4 ஸமப4வத்3ப்3ருஹத் || 3 ||

இதில் பிரம்மத்தின் ஸ்வரூப லட்சணத்தை பகவான் கூறுகின்றார். இது தன்னிடத்தில் உள்ள மாயை என்ற
சக்தியை கொண்டு படைப்பை உருவாக்கிறது. முதலில் இரண்டுவிதமான படைப்புக்களான அனுபவிப்பவன்,
அனுபவிக்கப்படும் பொருள் என்று படைக்கப்பட்டது. கனவில் வரும் எண்ணங்களில் முதல் எண்ணம் காண்பவன்,
மற்றதெல்லாம் அனுபவிக்கப்படுகின்ற பொருளாகின்றது.
ப்3ருஹத் – பிரம்மன் (மிகப்பெரியது)
கேவலம் – அது மட்டும்தான் இரண்டற்றதாக
நிர்விகல்பிதம் – பிளவுபடாததாக இருக்கின்றது.
வாங்மனோ அகோசரம் – இதை வாக்காலும், மனதாலும், வரையறுக்க முடியாது, வாக்கினால் நேரிடையாக விளக்க முடியாது.
மனதினால் நேரிடையாக கிரகிக்க முடியாது, புரிந்து கொள்ள முடியாது.
ஸத்யம் – உண்மைப்பொருள், பொய்யாக தோன்றிக் கொண்டிருக்கும் படைப்புக்கு ஆதாரமாக இருப்பது
தத்ர மாய பல ரூபோ திவிதா4 ஸமப4வதி – இந்த பிரம்மன் மாயா ரூபமாகவும், பலன் ரூபமாகவும்
இரண்டு தத்துவங்களாக தன்னை மாற்றிக் கொண்டது.
மாயா – பார்க்கப்படும் உலகமாகவும்
பலம் – பார்ப்பனவாகவும், ஜீவனாக்வும்

தயோரேகதரோ ஹ்யர்த2: ப்ரக்ருதி: ஸோப4யாத்மிகா |
ஞானம் த்வன்யதமோ பா4வ்அ: புருஷ: ஸோऽபி4தீ4யதே || 4 ||

பிரம்மனிடம் இருக்கின்ற இரண்டு தத்துவங்களிலொன்று அர்த்தம். இது பிரகிருதி என்று கூறப்படுகின்றது.
இது காரண-காரியம் என்ற இரண்டு தத்துவங்களாக உள்ளது. ஞானம் என்ற தத்துவம் பிரகிருதியில் இருந்து வேறுபட்டது.
இதை புருஷன் என்று அழைக்கப்படுகிறது.

தமோ ரஜ: ஸத்த்வமிதி ப்ரகிருதேரப4வங்கு3ணா: |
0000000மயா ப்ரக்ஷோப்4யமாணாயா: புருஷானுமதேன ச || 5 ||

மயா-என்னால், இங்கே பகவான் கிருஷ்ணன் தன்னை ஈஸ்வரனாக பாவித்துக் கொள்கிறார்.
இந்த பிரகிருதியானது(ப்ரக்ஷோப்4யமாணாயா) கலைத்துவிடப்பட்டது. பிரகிருதியில் உள்ள மூன்று குணங்களும்,
சமவிகிதத்தில் இருக்கும்போது அது அமைதியாக இருக்கும்,. இந்த விகிதாசாரம் கலைந்து விடும்போது செயல்பட துவங்கிவிடும்.
எனவே பிரளயம் என்பது மூன்று குணங்களும் சமமாக இருக்கின்ற நிலையென்று புரிந்து கொள்ளலாம்..
என்னால் இந்த பிரகிருதியானது ஸ்ருஷ்டிக்கு தயார் செய்யப்பட்டது. பிரம்ம ஸ்வரூபமான என்னால் இதை ஸ்ருஷ்டி செய்ய அனுமதிக்கப்பட்டது.

தேப்4ய: ஸமப4வத்மூத்ரம் மஹான்ஸூத்ரேண ஸம்யுத: |
ததோ விகுர்வதோ ஜாதோ யோऽஹங்காரோ விமேஹன: || 6 ||

பிரகிருதி – ஈஸ்வரன்;
மகத் – ஞானத்துடன் கூடிய ஹிரண்யகர்ப்பன், கிரியா சக்தியுடன் கூடிய ஹிரண்யகர்ப்பன் (சூத்ராத்மா).
பிரகிருதியிடமிருந்து சூத்திரம் என்கின்ற தத்துவம் தோன்றியது. இந்த மகத் தத்துவம் சூத்ர தத்துவத்துடன் சேர்ந்துள்ளது.
இதிலிருந்து ஹிரண்யகர்ப்பன் தோன்றினான். இந்த சூத்திரத்திடமிருந்து அகங்காரம் என்ற தத்துவம் தோன்றியது.
ஜீவனை இதில் அபிமானம் கொள்ளச் செய்கிறது.

வைகாரிகஸ்தைஜஸ்ஶ்ச தாமஸ்ஶ்சேத்யஹம் த்ரிவ்ருத் |
தன்மாத்ரேந்த்3ரியமனஸாம் காரணம் சித3சின்மய: || 7 ||

இதில் அகங்காரத்திலுள்ள அம்சத்தை பற்றி கூறப்படுகிறது. இது சத்துவ குணம், ரஜோ குணம், தமோ குணம்.
இந்த மூன்று குணங்களுடன் கூடியது. இது மூன்று குணங்களின் அடிப்படையில் மூன்று பிரிவாக பிரிக்கப்பட்டு உள்ளது.
இது ஜட ஸ்வரூபமாகவும், உணர்வு ஸ்வரூபமாகவும் இருக்கின்றது. இது பல படைப்புக்களுக்கு காரணமாக இருக்கின்றது.
பஞ்சபூதங்கள், தன்மாத்திரைகள், இந்திரியங்கள், மனம் இவைகள் தோன்றுவதற்கு காரணமாக இருக்கின்றது.

அர்த2ஸ்தன்மாத்ரிகாஜ்ஜக்ஞே தாமஸாதி3ந்த்3ரியாணி ச |
தைஜஸாத்3தே3வதா ஆஸன்னேகாத3ஶ ச வைக்ருதாத் || 8 ||

அகங்காரத்தின் தமோ அம்சத்திலிருந்து தன்மாத்திரையாகி அதிலிருந்து ஸ்தூல பஞ்ச பூதங்கள் தோன்றியது.
ரஜோ குண அம்சத்திலிருந்து இந்திரியங்கள் தோன்றின. சத்துவ குண அம்சத்திலிருந்து மனமும், பதினொன்று தேவதைகளும் தோன்றின.

மயா ஸஞ்சோதி3தா பா4வா: ஸர்வே ஸம்ஹத்யகாரிண: |
அண்டமுத்பாத3யாமாஸுர்ம மாயதனமுத்தமம் || 9 ||

படைக்கப்பட்டுள்ள அனைத்தும் என்னுடைய கண்காணிப்புக்குட்பட்டுத்தான் இருக்கின்றது.
இவைகள் அனைத்தும் ஒன்றொடொன்று இணைந்து இயங்கிக் கொண்டிருக்கின்றது.
இந்த உயிர்கள் வாழும் உலகங்கள் படைக்கப்பட்டு இருக்கின்றது. இதுவே என்னுடைய உத்தமமான இருப்பிடம்.

தஸ்மின்னஹம் ஸம்ப4வமண்டே3 ஸலிலஸம்ஸ்தி2தௌ |
மம நாப்4யாமபூ4த்பத்3மம் விஶ்வாக்2யம் தத்ர சாத்மபூ4: || 10 ||

இந்த அண்டத்தில் நான் விஷ்ணுரூபமாக வெளிப்படுகின்றேன். பாற்கடலில் நாராயணனாக இருக்கின்றேன்.
என்னுடைய நாபியிலிருந்து விஸ்வம் என்ற தாமரை தோன்றியது. அந்த தாமரையில் பிரம்ம தேவன் தோன்றினார்.

ஸோऽஸ்ருஜத்தபஸா யுக்தோ ரஜஸா மத3னுக்3ரஹாத் |
லோகான்ஸபாலான்விஶ்வாத்மா பூ4ர்பு4வ: ஸ்வரிதி த்ரிதா4 || 11 ||

அந்த பிரம்மதேவன் ஸ்ருஷ்டி செய்ய தயாரானார். ரஜோ குணத்தின் துணைக் கொண்டு தவத்தின் மூலமாக என்னுடைய
அனுமதியுடன் உலகங்களையும், தேவர்களையும் படைத்தார். பூ:, புவ, ஸ்வ ஆகிய லோகங்களையும், ஜீவராசிகளையும் படைத்தார்.

தே3வானாமோக ஆஸீத்ஸ்வர்பூ4தானாம் ச பு4வ: பத3ம் |
மர்த்யாதீ3னாம் ச பூ4லோக: ஸித்3தா4னாம் த்ரிதயாத்பரம் || 12 ||

தேவர்களுக்கு சொர்க்கலோகம் இருப்பிடமாக ஆயிற்று. புவர்லோகம் பூதங்களுக்கு இருப்பிடமானதாக ஆயிற்று,
மனிதன் முதலியவர்களுக்கு பூலோகம் இருப்பிடம் ஆயிற்று.
இம்மூன்றுலகங்களுக்கும் மேலுள்ள மஹ: தப: ஸத்யம் என்றவை சித்தர்களுக்கு ஸ்தானமாயிற்று.

அதோ4ऽஸுராணாம் நாகா3னாம் பூ4மேரோகோऽஸ்ருஜத்ப்ரபு4: |
த்ரிலோக்யாம் க3தய: ஸர்வா: கர்மணாம் த்ரிகு3ணாத்மனாம் || 13 ||

அசுரர்களுக்கும், நாகர்களுக்கும் பூமிக்கும் கீழுள்ள அதலம் முதலியவற்றை இருப்பிடமாக பிரபுவானவர், சிருஷ்டித்தார்.
இம்மூவுலகங்களிலும் சத்துவம் முதலிய குணங்களாலுண்டான கர்மங்களூடைய பலன்கள் உண்டாகின்றன

யோக3ஸ்ய தபஸ்ஶ்சைவ ந்யாஸஸ்ய க3தயோऽமலா: |
மஹர்ஜனஸ்தப: ஸத்யம் ப4க்தியோக3ஸ்ய மத்3க3தி: || 14 ||

யோகத்திற்கும், தவத்திற்கும், சன்யாஸத்திற்கும் மஹ: ஜன: தப: ஸத்யம் என்ற மிக சுத்தங்களான
(ராகம், லோபம் முதலிய தோஷங்களில்லாத) ஸ்தானங்கள் பலன் ஆகின்றன. பக்தியோகத்திற்கு வைகுண்டலோகம் பலனாகின்றது

மயா காலாத்மனா தா4த்ரா கர்மயுக்தமித3ம் ஜக3த் |
கு3ணப்ரவாஹ ஏதஸ்மின்னுன்மஜ்ஜதி நிமஜ்ஜதி || 15 ||

கர்மத்துடன் கூடின இந்தப் பிராணிகள் கூட்ட்ம் காலத்தை சக்தியாக உடையவனும் கர்மங்களுக்கு பலனைக் கொடுப்பவனுமான
பரமேசுவரனான என்னால் இந்த சம்சாரத்தில், சத்யலோகம் வரையிலுள்ள உத்தமகதிகளை அடைகிறது.
தாவரம் வரையிலுள்ள தாழ்ந்த கதிகளையுமடைகிறது

அணுர்ப்3ருஹத்க்ருஶ: ஸ்தூ2லோ யோ யோ பா4வ: ப்ரஸித்4யதி |
ஸர்வோऽப்யுப4யஸம்யுக்த: ப்ரக்ருத்யா புருஷேண ச || 16 ||

சிறிதாகவும், பெரிதாகவும், இளைத்ததாகவும், பெருத்ததாகவும் எந்தெந்தப் பொருள் பிரசித்தமாக இருக்கிறதோ
அதெல்லாம் பிரகிருதி, புருஷன் என்ற இரண்டுடனும் கூடினதாகவே இருக்கிறது.

யஸ்து யஸ்யாதி3ரந்தஶ்ச ஸ வை மத்4யம் ச தஸ்ய ஸன் |
விகாரோ வ்யவஹாரார்தோ2 யதா2 தைஜஸபார்தி2வா: || 17 ||

எந்தக்காரியத்திற்கு எந்தப்பொருள் ஆதியாகவும், காரணமாகவும், முடிவாகவும், லயஸ்தானமாகவும் ஆகிறதோ
அதன் நடுவும் அதே பொருள்தான் இருக்கிறது.. அந்தப்பொருள் தான் ஸத் என்று கூறப்படுகிறது.
தங்கத்தின் விகாரங்களான மோதிரம், குண்டலம் முதலியதும், பிருதிவியின் விகாரங்களான பானை முதலியதும் போலவே
காரியமும் உலக வியவஹாரத்திற்காக ஏற்பட்டது.

யது3பாதா3ய பூர்வஸ்து பா4வோ விகுருதேऽபரம் |
ஆதி3ரந்தோ யதா3 யஸ்ய தத்ஸத்யமபி4தீ4யதே || 18 ||

இந்த வெளிதோற்றத்திற்கு வந்த அனைத்து படைப்புக்களுக்கும் மூன்று தத்துவங்கள் ஆதாரமாக இருக்கின்றது.
ஒன்று பிரகிருதி (மாயை), உபாதான காரணமாக இருக்கின்றது. இரண்டாவது பரமபுருஷன் மேலான அறிவு ஸ்வருபமான
தத்துவம்(பிரம்மன்), மூன்றாவது காலம் என்கின்ற தத்துவம் மூன்றாவது ஆதாரமாக இருக்கின்றது.
இந்த மூன்று தத்துவங்களும் நானே என்று அறிந்து கொள்.
பிரகிருதி – மாயை காரியமாக வெளிப்படும்போது, அதுவே இந்த உலகம் காலம் என்ற தத்துவம் பிரகிருதியை தாண்டிவிட்டு
காரியமாக வெளிப்பட வைக்கின்றது. காலம் ஜீவனுடைய கர்மபலன்களாக இருக்கின்றது.
பிரம்மத்திற்கும், மாயைக்கும் உள்ள சம்பந்தமே காலம் என்ற கூறப்படுகின்றது.

ப்ரக்ருதிர்யஸ்யோபாதா3னமாதா4ர: புருஷ: பர: |
ஸதோ பி4வ்யஞ்ஜகள் காலோ ப்3ரஹ்ம தத் த்ரிதயம் த்வஹம் || 19 ||

பிரகிருதி- புருஷன் -காலம் என்பது படைப்புக்கு ஒரு காரணியாக இருக்கின்றது.
இவைகள் மூன்றும் சேர்ந்துதான் பிரம்மன் என்று அழைக்கப்படுகிறது

ஸர்க3: ப்ரவர்ததே தாவத்பௌர்வாபர்யேண நித்யஶ: |
மஹான்கு3ணவிஸர்கா3ர்த2: ஸ்தி2த்யந்தோ யாவதீ3க்ஷணம் || 20 ||

இந்த ஸ்ருஷ்டி எதற்காக, யாருக்காக என்று பதில் கூறப்படுகின்றது. ஜீவர்களுக்காக எல்லா படைப்புக்களும் தோற்றுவிக்கப்பட்டுள்ளது.
இந்த உலகத்திலிருந்து நன்றாக வாழ்ந்துவிட்டு மீண்டும் பிறவாத நிலைக்கு செல்ல வேண்டும்.
இந்த பெரிய படைப்பு, புரிந்து கொள்ளமுடியாத பிரமாண்ட படைப்பு இயங்கிக் கொண்டிருக்கின்றது.
ஈஸ்வரனின் கட்டுப்பட்டுக்குள் இருக்கும் வரை ம் மீண்டும், மீண்டும் தோன்றி மறைந்து கொண்டிருக்கின்றது.
குணவிஸர்கஹ – ஜீவன் என்று பொருள், சரீரத்தில் வெளிப்படுபவன்.
இந்த ஜீவனுக்காகத்தான் இந்த படைப்பு அனைத்தும் படைக்கப்பட்டிருக்கிறது

விராண்மயாஸாத்3யமானோ லோக கல்பவிகல்பக: |
பஞ்சத்வாய விஶேஷாய கல்பதே பு4வனை: ஸஹ || 21 ||

தோன்றி மறையும் தன்மையுடைய விராட் என்கின்ற தத்துவமான அனைத்து படைப்புக்களும் இறைவனான என்னால் வியாபிக்கபட்டதாக இருக்கின்றது.
ஆஸாத்யமானஹ – எண்ணங்களால் வியாபிக்கப்படுதல்
உயிரினங்கள் வாழ்கின்ற இந்த உலகம் அனைத்தும் பஞ்ச பூதங்களாக மாறி வியாபித்திருக்கிறது.
அதாவது எண்ணங்களால் வியாபிக்கப்பட்டிருக்கிறது. அபவாதம் என்பது மனதளவில் செய்வதுதான் என்பதை அறிந்து கொள்ள வேண்டும்.

அன்னே ப்ரலீயதே மர்த்யமன்னம் தா4னாஸு லீயதே |
தா4னா பூ4மௌ ப்ரலீயந்தே பூ4மிர்கந்தே4 ப்ரலீயதே || 22 ||

மரணமடையக் கூடிய இந்த ஸ்தூல சரீரமானது அன்னத்தில் ஒடுக்க வேண்டும். அன்னம்தான் ஸ்தூல உடலுக்கு காரணம் எனவே அதுவே சத்யம்.
இந்த அன்னத்தை விதைக்குள் ஒடுக்க வேண்டும். அன்னம் காரியமாகி விடுவதால் அது அழியக்கூடியதாக இருக்கிறது.
விதைகள் பூமியில் ஒடுங்குகின்றன.
எல்லா உடல்களையும் உணவில் லயம் செய்ய வேண்டும். எனவே எல்லா உடல்களும் ஒன்றுதான்.
இவைகள் அனைத்தும் விதைக்குள் ஒடுங்குகின்றது. எல்லா விதைகளும் பூமியில் ஒடுக்க வேண்டும்.
இந்த ஸ்தூல பூமியானது சூட்சும பூமியோடு ஒடுங்குகின்றது.

அப்ஸு ப்ரலீயதே க3ந்த4 ஆபஶ்ச ஸ்வகு3ணே ரஸே |
லீயதே ஜ்யோதிஷி ரஸோ ஜ்யோதீ ரூபே ப்ரலீயதே || 23 ||

சூட்சும பூமியானது நீரில் ஒடுங்கிவிட்டது. நீரானது அக்னியில் ஒடுங்குகின்றது. ஸ்தூல அக்னியானது சூட்சும அக்னியோடு ஒடுங்குகின்றது.
சூட்சுமமான அக்னியானது ஸ்தூல வாயுவிடமும், ஸ்தூல வாயு சூட்சும வாயுவிடமும் ஒடுங்குகின்றது.
இந்திரியங்கள் தன்னுடைய காரணமாக இருக்கின்ற ரஜோ குணத்தோடு ஒடுங்குகின்றது.

ரூபம் வாயௌ ஸ ச ஸ்பர்ஶே லீயதே ஸோऽபி சாம்பரே |
அம்ப3ரம் ஶப்3த3தன்மாத்ர இந்த்ரியாணி ஸ்வயோனிஷு || 24 ||

சூட்சுமமான ஆகாசமானது தமோ குணத்தினுடைய அகங்காரத்திற்குள் ஒடுங்குகிறது. நம்முடைய மனமும் அதற்குரிய தேவதைகளும்
அகங்காரத்தின் சத்துவ குணத்தில் இருந்து தோன்றியதால் அதற்குள் ஒடுங்குகின்றது. அகங்காரம் மஹத் தத்துவத்தில் ஒடுங்குகின்றது.

யோனிர்வைகாரிகே ஸௌம்ய லீயதே மனஸீஶ்வரே |
ஶப்3தோ பூ4தாதி3மப்யேதி பூ4தாதி3ர்மஹதி ப்ரபு4: || 25 ||

அகங்காரத்தை விராட் என்று சொல்லலாம். அதேபோல மகத் தத்துவத்தை ஹிரண்யகர்ப்பன் என்றும் சொல்லலாம்.
ஹிரண்யகர்ப்பத்தில் எல்லா குணங்களும் வெளிப்படாமல் இருக்கின்றது.
இந்த மகத் தத்துவம் எல்லா குணங்களையும் தன்னுள்ளே அடக்கி வைத்திருக்கிறது.
இது தன்னுடைய குணம் அதனுடைய நிலையோடு ஒடுங்குகின்றது. சூட்சுமமான மகத் தத்துவம் அவ்யக்தமான பிரகிருதியுடன் ஒடுங்குகின்றது.
அவ்யக்தம் என்பது ஸ்ருஷ்டிக்கு தயாராக இருக்கும் பிரகிருதியை குறிக்கின்றது.
இந்த அவ்யக்தம் அமைதியாக இருக்கின்ற பிரகிருதியான மாயையுடன் ஒடுங்குகின்றது.

ஸ லீயதே மஹான்ஸ்வேஷு கு3ணேஸு கு3ணவத்தம: |
தேऽவ்யக்தே ஸம்ப்ரலீயந்தே தத்காலே லீயதேऽவ்யயே || 26 ||

அவ்யக்தமான மாய தத்துவமான காலமானது ஈஸ்வரனிடம் லயமடைகிறது. மாயையை தன் கட்டுக்குள் வைத்திருப்பவர் ஈஸ்வரன்.
இதில் ஜீவஹ என்ற வார்த்தைக்கு ஈஸ்வரன் என்ற பொருள் கொள்ள வேண்டும்.
எல்லா ஜீவர்களுக்கும் உணர்வு சக்தியை கொடுத்து கொண்டிருப்பவர்

காலோ மாயாமயே ஜீவே ஜீவ ஆத்மனி மய்யஜே |
ஆத்மா கேவல ஆத்மஸ்தோ2 விகல்பாபாயலக்ஷண: || 27 ||

கடைசியில் ஈஸ்வரனையே பிறப்பற்ற பிரம்ம தத்துவத்தில் ஒடுக்கிவிட வேண்டும்.
சாஸ்திரத்தையும், குருவையும் கூட இதில் ஒடுக்கி விட வேண்டும்.
ஆத்மா கேவல லக்ஷணஹ – ஆத்மா இரண்டற்றதாக தன்னிடத்திலே இருக்கின்றது
விகல்ப அபாய லக்ஷணஹ – இத் பிளவற்ற தன்மையுடையதாக இருக்கின்றது
ஞானியும் எப்பொழுதும் தன்னிடத்திலேதான் மகிழ்ந்திருப்பான். இது ஆத்மஞான நிலையை எடுத்துக் காட்டுகின்றது.

ஏவமன்வீக்ஷமாணஸ்ய கத2ம் வைகல்பிகோ ப்4ரம: |
மனஸோ ஹ்ருதி3 திஷ்டே2த வ்யோம்னீவார்கோத3யே தம: || 28 ||

இவ்விதம் ஞானம் அடைந்துவிட்டால் சம்சாரியாக இருக்க முடியாது. இவ்வாறு ஆத்மாவை விசாரம் செய்து
அதை அறிந்து கொண்டவனுக்கு எப்படி இருமையினால் துயரம் வரும். மனதிலிருக்கும் இந்த சம்சாரமானது இதயத்திற்குள் எப்படி வரும்.
இது ஆகாயத்தில் சூரியன் வந்தவுடன் இருள் நீங்கிவிடுவது போல சம்சாரமும் ஆத்மஞானம் வந்தவுடன் மறைந்து விடும்.

ஏஷ ஸாங்க்2யவிதி4: ப்ரோக்த: ஸம்ஶயக்3ரந்தி2பே3த3ன: |
ப்ரதிலோமானுலோமாப்4யாம் பராவரத்3ருஶ மயா || 29 ||

இந்த ஆத்மஞானம் என்னால் உபதேசிக்கப்பட்டது. காரண-காரியமான அனைத்தையும் சாட்சியாக பார்த்துக் கொண்டிருக்கின்ற
என்னால் அத்யாரோப-அபவாதம் என்ற முறையில் உபதேசிக்கப்பட்டது. இந்தப் பாதையானது மனதிலிருக்கும் மோகத்தை அழிக்கக்கூடியது.
இந்த ஞானத்தை நன்கு புரிந்து உணர்ந்து கொள்வதற்கு மனமாற்றம் தேவை.
மனதிலுள்ள ரஜோ,தமோ குணத்தை நீக்கி சத்துவ குணத்தை மட்டும் வைத்திருக்க வேண்டும்.

————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ உத்தவர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ கீதாச்சார்யன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ உத்தவர் கீதை–அத்யாயம் -17–திதிக்ஷாவின் பெருமையும், முக்கியத்துவம்-

May 23, 2020

ஶ்ரீபா3த3ராணிருவாச
ஸ ஏவமாஶம்ஸித உத்தவேன பா4க3வதமுக்2யேன தா3ஶார்ஹமுக்2ய: |
ஸபா4ஜயன்ப்4ருத்யவசோ முகுந்த3ஸ்தமாப3பா4ஷே ஶ்ரவணீயவீர்ய: || 1 |

பாகவத முக்யேன் – உத்தமமான பக்தனான
ஸ ஏவம் அஶம்ஸிதஹ – உத்தவரால் இவ்வாறு பிரார்த்திக்கப்பட்டதும்
யது குலத்தில் மேலானவராக இருக்கின்ற கிருஷ்ண பகவான் உத்தவருடைய உயர்ந்த, சிறப்பான கேள்வியை பாராட்டி,
அங்கீகரித்து அவருக்கு பதிலளித்தார்.
ஶ்ரவனீய வீர்யஹ – பகவானைப் பற்றியும், அவரது வார்த்தைகளையும் கேட்க தகுந்தவைகள்

ஶ்ரீபகவானுவாச
பார்ஹஸ்பத்ய ஸ நாஸ்த்யத்ர ஸாது4ர்வைது3ர்ஜனேரிதை: |
து3ரக்தைர்பி4ன்னமாத்மானம் ய: ஸமாதா4துமீஶ்வர: || 2 ||

பகவான் கிருஷ்ணர் கூறுகிறார்.
பிரஜாபதியின் சீடனான உத்தவா! தீயமனிதர்களால் அவமதிக்கப்பட்ட சொற்களாலும், நடத்தைகளாலும் உடைந்த,
தாக்கப்பட்ட மனதை மீண்டும் பழைய நிலைக்கு கொண்டு வரும் சக்தியுடைய சாதுவை இந்த உலகத்தில் பார்ப்பது மிகவும் அரிது.

ந ததா2 தப்யதே வித்3த4: புமான்பா3ணைஸ்து மர்மகை3: |
யதா2 துத3ந்தி மர்மஸ்தா2 ஹ்யஸ்தாம் புருஷேஷவ: || 3 ||

உடலில் அதிக வலி கொடுக்ககூடிய இடத்தில் எயத அம்பு கொடுக்கும் வலியை விட யாராவது சுடு வார்த்தைகளால் திட்டினால்
அதனால மனதில் ஏற்படும் வலியானது அதிகமாக இருக்கும்.
தீயினால் சுட்ட புண் உள்ளாறுமே ஆறாது நாவினால் சுட்ட வடு.என்ற வள்ளுவரின் வாக்கை இதனுடன் ஒப்பிட்டு பார்த்து மேலும் விளக்கம் பெறலாம்..

கதயந்தி மஹத்புண்யமிதிஹாஸமிஹோத்4த4வ |
தமஹம் வர்ணயிஶ்யாமி நிபோ3த4 ஸுஸமாஹித: || 4 ||

உத்தவா! இதை பற்றிய ஒரு கதை இருக்கின்றது. மேலான, சிறந்த இதிகாசம் அது.
ஒருவனுடைய புண்ணியமான கதையை சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். அந்தக் கதையை நான் உனக்கு சொல்லப்போகின்றேன்.
ஒருமுகப்படுத்தப்பட்ட மனதுடன் கேட்டு பயனடைவாயாக.

கேனசித்3பி4க்ஷுணா கீ3தம் பரிபூதேன து3ர்ஜனை: |
ஸ்மரதா த்4ருதியுக்தேன விபாகம் நிஜகர்மணாம் || 5 ||

யாரோ ஒரு சந்நியாஸியைப் போன்ற ஒருவரால் உபதேசிக்கப்பட்ட கருத்து இருக்கிறது. அவன் எப்படி இருந்து பிறகு சந்நியாஸியாக
உயர்ந்தான் என்பதையும் சொல்கிறேன். தீய ஜனங்களால் தாக்கப்பட்டு கொண்டிருந்தவரைப் பற்றி சொல்கிறேன்.
இந்த அனுபவங்கள் கொடுக்கும் அறிவைக் கொண்டும், உறுதியான மனதைக் கொண்டும் எப்படி தாங்கிக் கொண்டான் என்பதையும்,
பிராரப்த பலனை எப்படி அனுபவித்தான் என்பதையும் கூறுகிறேன். நம்மை சுற்றியிருப்பவர்கள் நம்மை சரியாக புரிந்து கொள்ளாமல் இருப்பார்கள்.
தன்னுடைய பிராரப்த பலனை அனுபவித்துக் கொண்டிருக்கும் ஒரு பிக்ஷூவின் கதை இது.
விபாகம் – துக்கம்,
துக்கம் இரண்டு வகையாக இருக்கிறது அவைகள்
1. பரிஹர்த்ய துக்கம் – பொறுமையுடன் அனுபவிக்க வேண்டும்., 2.அபரிஹாரம் துக்கம் – சகித்துக் கொள்ள வேண்டியது.
அதாவது 1. நம்மாலே நீக்கி கொள்ளக்கூடிய துயரங்கள், 2. நம்மாலோ நீக்க முடியாத துயரங்கள்.
த்ருதியுக்தேன – கர்மபலனை உறுதியான மனதுடன் சகித்துக் கொண்டு இருத்தல்
ஸ்மரதா – சாஸ்திரத்திலிருந்து அடைந்த அறிவுடன் இந்த நிலையை அனுபவித்துக் கொண்டிருத்தல்
இப்படிபட்ட சாதுவின் உபதேசத்தைக் கூறப்போகிறேன்.

அவந்திஷு த்3விஜ: கஶ்சிதா3ஸீதா3ட்4யதம: ஶ்ரியா |
வார்தாவ்ருத்தி: கத3ர்யஸ்து காமீ லுப்3தோ4ऽதிகோபன: || 6 ||

அவந்தி என்கின்ற தேசத்தில் யாரோ ஒரு பிராமணன் இருந்தார். பெரும் செல்வந்தராக இருந்தார். இவர் வியாபாரம், விவசாயம்
செய்து கொண்டிருந்தார். அதேசமயம் அவர் தன்னைச் சார்ந்தவர்களான மனைவி, பிள்ளைகளை, நல்லவர்களை, வேலைக்காரர்களை,
விருந்தினரை துன்புறுத்திக் கொண்டிருந்தார். தேவதைகளையும் திட்டிக் கொண்டிருந்தார். மேலும் பேராசையுடையவராகவும்,
பொருளாசையுடையவராகவும், அதிக கோபக்காரனாகவும், விதவிதமான சுகத்தை அனுபவிக்க வேண்டும் என்ற ஆசைப்படுபவராகவும் வாழ்ந்து வந்தார்.

ஞாதயோ தித2யஸ்தஸ்ய வாங்மாத்ரேணாபி நார்சிதா: |
ஶூன்யாவஸத2 ஆத்மாபி காலே காமைரனர்சித: || 7 ||

இவர் உறவினர்களுக்கும், விருந்தினர்களுக்கும் எந்தவிதத்திலும் உதவியும் செய்யவில்லை, நன்மையும் செய்யவில்லை.
நல்ல வார்த்தைகளை கூறி உபசரிக்கவுமில்லை. இவன் வசிக்கும் இடம் சூன்யமாக இருந்தது. லட்சுமிகரமாக இல்லை,
களையாக இல்லை. தன்னுடைய மகிழ்ச்சிக்காக எதையும் கொடுக்கவில்லை, தானும் மகிழ்ந்திருக்கவில்லை.

து3ஹஶீலஸ்ய கத3ர்யஸ்ய த்3ருஹ்யந்தே புத்ரபா3ந்த4வா: |
தா3ரா து3ஹிதரோ ப்4ருத்யா விஷண்ணா நாசரன்ப்ரியம் || 8 ||

இவரது தீய குணத்தினால் எல்லோரையும் இம்சைப் படுத்திக் கொண்டிருந்தால் இவரது பிள்ளைகள், மனைவி, உறவினர்கள்
அவரிடம் வெறுப்பைத்தான் காட்டிக் கொண்டு இருந்தார்கள். அன்பை கொடுக்கவில்லை, வெறுத்தார்கள்.
மனைவியும் மகன்களும, வேலையாட்களும் இவனால் வேதனை அடைந்தவர்களாக இருப்பதால்
அவர்களும் இவனிடத்தில் அன்பாக நடந்து கொள்ளவில்லை.

தஸ்யைவம் யக்ஷவித்தஸ்ய ச்யுதஸ்யோப4யலோகத: |
த4ர்மகாமவிஹீனஸ்ய சுக்ருது4: பஞ்சபா4கி3ன: || 9 ||

அவன் தான் சேர்த்த பணத்தை பூதத்தைப்போன்று பாதுகாத்து கொண்டிருந்தான். அதில் மட்டும் மகிழ்ச்சியாக இருந்தான்.
இகலோகத்தில் அன்பையும், இன்பத்தையும், பரலோக இன்பத்தையும் இழந்தவனாக இருந்தான். தர்மமும், பற்றற்ற மனநிலையும்
இவனிடத்தில் இல்லாததால் இந்த நிலையை அடைந்திருந்தான். ஐந்து பேர்களுடைய அன்பையும், ஆசிர்வாதத்தையும், இழந்தவன்.
அவர்களுடைய வெறுப்பை மட்டும் பெற்றுக் கொண்டிருந்தான்.
ஐந்து பேர்கள் என்பது இறைவன், ரிஷிகள், பித்ருக்கள், மனிதர்கள், விலங்குகள்-பறவைகள் ஆகியவர்களாகும்
யக்ஷவித்தன் – கருமி

தத3வத்4யானவிஸ்ரஸ்த புண்யஸ்கந்த4ஸ்ய பூ4ரித3 |
அர்தே2ऽப்யகச்ச2ன்னித4னம் ப3ஹவாயாஸபரிஶ்ரம: || 10 ||

அதிக தானங்கள் செய்து கொண்டிருக்கின்ற உத்தவா! ஐந்து தேவதைகளையும் மதிக்காததால், அவர்களுக்கு செய்ய வேண்டிய
கர்மங்களை செய்யாததால், புண்ணியத்தை இழந்து விடுகிறான். இவனிடமிருந்த செல்வங்களும் கூட சென்று விட்டது.
மனைவி, மக்கள், உறவினர்களும் விட்டுவிட்டு சென்றுவிட்டார்கள். ஆனால் கஷ்டங்கள் மட்டும் இருந்து கொண்டிருந்தது.

ஞாத்யோ ஜக்3ருஹு: கிஞ்சித்கிஞ்சித்3த3ஸ்யவ உத்தவ |
தை3வத: காலத: கிஞ்சித்3ப்3ரஹ்மப3ந்தோ4ர்ந்ருபார்தி2வாத் || 11 ||

உறவினர்களால் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக செல்வமும் களவாடப்பட்டுவிட்டது. திருடர்களால் கொஞ்சம் திருடப்பட்டுவிட்டது.
இயற்கையாக கொஞ்சம் அழிந்துவிட்டது. காலத்தை சரியாக பயன்படுததாத காரணத்தால் சிறிது அழிந்துவிட்டது.
மீதியுள்ள செல்வங்களை அரசாங்கத்தாலும், மற்றவர்களாலும் எடுத்துக் கொள்ளப்பட்டது.

ஸ ஏவம் த்3ரவிணே நஷ்டே த4ர்மகாமவிவர்ஜித: |
உபேக்ஷிதஶ்ச ஸ்வஜனைஶ்சிந்தாமாப து3ரத்யயாம் || 12 ||

அவனிடமிருந்து இவ்வாறெல்லாம் செல்வம் கரைந்தவுடன் இன்பமும், தர்மமும் அவனை விட்டு சென்று விட்டன.
சுற்றியிருக்கின்ற உறவினர்கள், நண்பர்கள் அனைவரும் இவனை விட்டு விலகிவிட்டார்கள்.
இந்த நிலையில் தாங்கமுடியாத வேதனையில் ஆழ்ந்துவிட்டான்.

தஸ்யைவம் த்4யாயதோ தீர்க4ம் நஷ்டராயஸ்தபஸ்வின: |
கி2த்3யதோ பா3ஷ்பகண்ட2ஸ்ய நிர்வேத3: ஸுமஹானபூ4த் || 13 ||

இவ்வாறு அதிக காலம் வேதனைபட்டு கொண்டிருந்த இவனுக்கு அதைப்பற்றியே சிந்தனையிலே இருந்து கொண்டிருந்தான்.
அனைத்து செல்வத்தையும் இழந்தவனாக இவன் தீராத துன்பத்தில் இருந்து கொண்டு சிந்திக்கலானான்.
ஆழ்மனதில் வேதனைப்பட்டூக் கொண்டு கண்ணீர் விட்டுகொண்டிருந்தான். குரல் ததும்ப ஆரம்பித்தது.
பிறகு இவனுக்கு மிக உயர்ந்த விரக்தி ஏற்பட்டுவிட்டது.

ஸ சாஹேத3மஹோ கஷ்டம் ப்ருதா2த்மா மேऽனுதாபித: |
ந த4ர்மாய ந காமாய யஸ்யார்தா2யாஸ ஈத்3ருஶ: || 14 ||

அவன் இவ்விதம் தனக்குள் பேசிக் கொண்டான். அய்யோ! என்னுடைய ஆத்மா, உடல், மனம் எந்தவித பயனில்லாமல்
வேதனைப்படுத்தப்பட்டது தர்மமும் செய்யவில்லை. எந்தவிட இன்பத்தையும் அனுபவிக்கவில்லை.
இப்படிப்பட்ட நிலையிலுள்ள நான் செல்வத்தை கஷ்டப்பட்டு சேர்த்து எதற்கும் பயனில்லாமல் கஷ்டங்களைத்தான் அனுபவித்தேன்.

ப்ராயேணாதா2: கத3ர்யாணாம் ந ஸுகா2ய கதா3சன |
இஹ சாத்மோபதாபாய ம்ருதஸ்ய நரகாய ச || 15 ||

பொதுவாக கருமிகளில் கையில் இருக்கின்ற செல்வம் அவர்களின் சுகத்திற்காகவும், இன்பத்திற்காகவும், பயன்படாது.
மற்றவர்களுக்கும் பயன்படாது. இந்த லோகத்தில் இருக்கும்போது இந்த உடல் செல்வத்தின் வசத்தில் இருப்பதனால் துயரத்தில் ஆழ்ந்திருக்கும்.
இறந்தபிறகு நரகத்திற்குத்தான் செல்ல நேரிடும். இவ்வுலகத்தில் அந்த செல்வம் துயரத்தைத்தான் கொடுத்து கொண்டிருக்கும்.

யஶோ யஶஸ்வினாம் ஶுத்3த4ம் ஶ்லாக்4யா யே கு3ணினாம் கு3ணா: |
லோப4: ஸ்வல்போऽபி தான்ஹந்தி ஶ்வித்ரோ ரூபமிவேப்ஸிதம் || 16 ||

ஶுத்தம் யஶஹ – நேர்மையோடு அடைந்த புகழானது
ஶ்லாக்யா குணாஹா – நற்குணங்கள்
ஒருவனுக்கு தகுதியுடைய புகழிருந்தால் அதை லோபம் (பகிர்ந்து கொடுக்காத குணம் ) நாசம் செய்து விடும்.
நம்மிடத்தே உள்ள லோபமானது சிறிது வந்தாலும் கூட புகழையும், நற்பண்புகளையும் அழித்து விடும்.
தோலுக்கு வரும் நோயானது ஒருவனுடைய உடலழகை அழித்து விடுகின்றது போல இந்த லோபம்
பணத்தின் மீது உள்ள ஆசை புகழையும், நற்குணத்தையும் அழித்துவிடும்.

அர்த2ஸ்ய ஸாத4னே ஸித்3தே4 உத்கர்ஷ ரக்ஷேணே வ்யயே |
நாஶோப்போ4க3 ஆயாஸஸ்த்ராஸ்ஶ்சிந்தா ப்4ரமோ ந்ருணாம் || 17 ||

பணத்தை சம்பாதித்துக் கொண்டிருக்க வேண்டும். பணம் வந்தடைந்தாலும் மேலும் மேலும் சம்பாதிக்க வேண்டும், பாதுகாக்க வேண்டும்.
சரியாக செலவு செய்தால் அழிந்து போகும், சுகத்தை அனுபவித்தலுக்கு பயன்படுத்த வேண்டும்.
இவ்வாறு பணத்தை அடைவதற்கு நன்றாக உழைக்க வேண்டும். இதனால் காலமும், உடல் நலமும் செலவழிந்து விடும்.
மேலும் தன்னை விட்டு போய்விடக்கூடாது என்ற பயமும் வந்து விடும். பணத்தையே நினைத்துக் கொண்டிருந்தால்
அதனை பெருக்க வேண்டும் என்றும், பாதுகாக்க வேண்டும் என்றும் எப்பொழுதும் சிந்தித்துக் கொண்டிருப்பான்.
எப்படி செலவு செய்ய வேண்டும் என்று சிந்திக்க வைக்கும். இந்த பணம் ஒருவனுடைய புத்தியை செயல்பட விடாமல்
மதிமயக்கத்தை கொடுத்து விடும். இவ்வாறெல்லாம் பணவிஷயத்தில் நிகழ்கின்றன.

ஸ்தேயம் ஹிம்ஸாந்ருதம் த3ம்ப4: காம: க்ரோத4: ஸ்மயோ மத3: |
பே4தோ3 வைரமவிஶ்வாஸ: ஸம்ஸ்பர்தா4 வ்யஸனானி ச || 18 ||

ஏதே பஞ்சத3ஶானர்தா2 ஹ்யர்த2மூலா மதா ந்ருணாம் |
தஸ்மாத3னர்த2மர்தா2க்2யம் ஶ்ரேயோऽர்தீ2 தூ3ரதஸ்த்யஜேத் || 19 ||

பணம் என்னென்ன காரியங்கள் செய்யும் என்பது கூறப்படுகிறது. இது பதினைந்து வகையான அசுர குணங்களை
கொண்டு வந்து சேர்த்துவிடும்.
அவைகளில் ஆறு குணங்கள் பணத்தை அடைய வேண்டும் என்ற முயற்சிக்கும் போது வந்தடைவது.
அடுத்த ஒன்பது குணங்கள் பணத்தை அடைந்த பிறகு அடையும் குணங்கள்.
பணம் சம்பாதிக்கும் முயற்சியில் உள்ளவர்களிடையே இருக்கும் அசுர குணங்கள்
1. ஸ்தேயம் – திருடுதல், பிறருடைய பணத்தை, உழைப்பை, காலத்தை அபகரித்தல்
2. ஹிம்சை – மற்றவர்களை துன்புறுத்தல்
3. அநிருதம் – பொய்கூறுதல், ஏமாற்றுதல், நம்பிக்கை துரோகம் செய்தல்
4. தம்பஹ – பணத்துக்காக நடித்தல், இல்லாததை இருப்பதாக காட்டுதல், இருப்பதை பெரிதுபடுத்திக் கூறுதல்
5. காமஹ – ஆசை
6. க்ரோதம் – கோபம்
பணம் வந்தபிறகு வந்து சேர்கின்ற குணங்கள்
1. ஸ்மயஹ – உயர்வு மனப்பான்மை, மனதுக்குள் தன்னை உயர்வாக நினைத்துக் கொண்டு கர்வத்துடன் இருத்தல்
2. மதஹ – மற்றவர்களை சொல்லாலும், செயலாலும் அவமதித்தல்
3. பேதஹ – யாருடனும் ஒத்துப்போகாமல் இருத்தல், தான் நினைப்பதுதான் சரி என்ற ஆணவம், யாருடைய ஆலோசனையையும் கேட்காத குணம்
4. வைரம் – பகைமையை வளர்த்துவிடும்
5. அவிஶ்வாஸம் – நம்பிக்கையின்மையை வளர்த்துவிடும். யார் மீதும் நம்பிக்கை வைக்காத குணம்
6. ஸம்ஸ்பர்தா – போட்டி, பந்தயம்
7. மதுவுக்கு அடிமையாகி விடுதல்
8. மாதுவுக்கு அடிமையாகி விடுதல்
9. சூதுவுக்கு அடிமையாகி விடுதல்
மேற்கண்ட பதினைந்து தீய குணங்கள் பணத்தையே மூலமாக கொண்டுள்ளது. பணம் என்கின்ற ஒன்று தீமையைத்தான் கொடுக்கிறது.
தனக்கு மேலான நன்மை வர வேண்டும் என்று விரும்புபவன் பணத்தை அடைய வேண்டும் ஆசையிலிருந்து வெகு தூரம் விலகி நிற்க வேண்டும்.
இது உடலாரோக்கியம், மன ஆரோக்கியம் இரண்டையும் கெடுத்துவிடும் தன்மையுடையது

பி4த்3யந்தே ப்4ராதரோ தா3ரா: பிதர: ஸுஹ்ருத3ஸ்ததா2 |
ஏகாஸ்னிக்3தா4: காகிணினா ஸத்3ய: ஸர்வேऽரய: க்ருதா: || 20 ||

பித்யந்தே – உடைந்துவிடும்
சகோதர, சகோதரிகள், மனைவி, பங்காளிகள், உறவினர்கள், நண்பர்கள் போன்ற உறவுகளிடத்தில் உள்ள அன்பை கெடுத்துவிடும்.
யாரோ ஒருவரிடத்தில் நல்ல நட்பு இருந்திருந்தாலும் அதுவும் செல்வம் கெடுத்துவிடும். சிறிதளவு பணமே இவ்வளவையும் செய்து விடும்.
விரைவிலேயே முன்சொல்லிய அனைவரும் பகைவர்களாகி விடுவார்கள்

அர்தே2னால்பீயஸா ஹயேதே ஸ்ம்ரப்3தா4 தீப்தமன்யவ: |
த்யஜந்த்யாஶு ஸ்ப்ருதோ4 க்3னந்தி ஸஹஸோத்ஸ்ருஜ்ய ஸௌஹ்ருதம் || 21 ||

அதிகமான செல்வம் உயிருக்கே ஆபத்தை விளைவிக்கும். நாமே பகைவர்களை உருவாக்கிக் கொள்வோம்.
சிறிதளவு பணமே சிலருக்கு நம் மீது கோபத்தை ஏற்படுத்திவிடும். எனென்றால் பணத்தினால் அவர்களுடைய மனதை புண்படுத்தி
விடுவதால் இவ்வாறு நேரிடும். அவர்களும் உடனே நம்முடைய அன்பை விட்டுவிட்டு பகைவர்களாக மாறி கொலை செய்யவும் துணிந்துவிடுவார்கள்.

லப்3த்4வா ஜன்மாமரப்ரார்த்2யம் மானுஷ்யம் தத்3த்3விஜாக்3ர்யதாம் |
தத3னாத்3த3த்ய யே ஸ்வார்த2ம் க்4னந்தி யாந்த்யஶுபா4ம் க3திம் || 22 ||

சரீரத்தின் மேன்மை புகழப்படுகிறது.
அமர ப்ரார்தயம் – தேவர்களாலும் அடைய வேண்டும் என்று விரும்பப்படுகின்ற
ஜன்ம மானுஷ்யம் லப்த்வா – மனித உடலை அடைந்து
தத் த்விஜாக்ர்யதாம் – ஒரு பிராமண குலத்தில் பிறந்தும்
ஸ்வார்தம் தத் அனாத்3த3த்ய – மனித சரீரத்தினால் மட்டும் அடையக்கூடிய லட்சியத்தை அடையும் முயற்சி செய்யாமல்
யே ஸ்வார்தம் க்னந்தி – அந்த லட்சியத்தை கொலை செய்துவிட்டு,
யாந்த்யஸுபாம் கதிம் – இகலோகத்திலும், பரலோகத்திலும் துயரமான நிலையையே அடைகிறார்கள்

ஸ்வர்கா3பவர்க3யோத்3வாரம் ப்ராப்ய லோகமிமம் புமான் |
த்ரவிணே கோ னுஷஜ்ஜேத மர்த்யோऽனர்த2ஸ்ய தா4மனி || 23 ||

ஸ்வர்காபர்கய்த்வாரம் – தர்மத்தை பின்பற்றி வாழ்வதால் கிடைக்கும் புண்ணியத்தால் சொர்க்கத்திற்கும், மோட்சத்திற்கும் வாயிலாக இருக்கின்ற
இமம் லோக ப்ராப்ய – இந்த உலகத்தில் மனிதப்பிறவி அடைந்து, கர்மயோகப்படி வாழ்ந்து மோட்சத்தை அடைவதற்கு தகுதிஅடைகின்றனர்
அனர்த்தஸ்ய தாமனி – அழிவுக்கு இருப்பிடமாக இருக்கின்ற
த்ரவனே- பொருட்களுக்காக, பணத்துக்காக
நஹ அனுஷஜ்ஜேத – எந்தவொரு அறிவுடையவன் பணத்துக்காக சொர்க்கத்தையோ, மோட்சத்தையோ அடையும் வாய்ப்பை இழப்பான்

தே3வர்ஷிபித்ருபூ4தானி ஞாதீன்பந்தூ4ம்ஶ்ச பா4கி3ன: |
அஸம்விப4ஜ்ய சாத்மானம் யக்ஷவித்த: பதத்யத4: || 24 ||

எந்தவொரு மனிதனும் பஞ்சமகா யக்ஞத்துடன் வாழ்க்கையை அமைத்துக் கொள்ள வேண்டும். அவைகள்
1. ஈஸ்வர வழிபாடு,
2. ரிஷிவழிபாடு – ரிஷிகளின் நூல்களை படித்தல், அதன்படி வாழ்தல்,
3. பித்ரு யக்ஞம் – நம்முடைய முன்னோர்களை வழிபடுதல்,
4. பூதானி – மற்ற உயிரினங்களை போற்றுதல்,
5. மனுஷ்ய யக்ஞம் – மனிதர்களை போற்றுதல்
இந்த ஐந்து பேர்களுக்கும் நாம் ஒவ்வொருவரும் கடன்பட்டிருக்கின்றோம். தனக்கு செய்ய வேண்டியவைகளை செய்து கொள்ள வேண்டும்.
அவர்களுக்கு செய்ய வேண்டியதை செய்யாமல், கொடுக்க வேண்டியதை கொடுக்காமல், பணத்தை சம்பாதித்துக் காப்பாற்றிக் கொண்டு
வருபவன் கீழே விழுகின்றான், தாழ்ந்த நிலைக்கு சென்று விடுவான்.

வ்யர்த2யார்தே2ஹயா வித்தம் ப்ரமத்தஸ்ய வயோ ப3லம் |
குஶலா யேன ஸித்4யந்தி ஜரட2: கிம் நு ஸாத4யே || 25 ||

சில அறிவுடையவர்கள் மூன்றுவிதமான ஐஸ்வர்யங்களான செல்வம், வயது, சக்தி வைத்து பயன்படுத்தி நல்ல நிலையுடன் இருக்கின்றார்கள்.
என்னைப்போன்ற சிலர் இவைகளை இழந்து எதை சம்பாதிக்க முடியும். பணத்தின் மீதுள்ள ஆசையானது எனக்கு எந்தவிதத்திலும் உதவவில்லை.
இப்படிபட்ட பைத்தியக்காரனான நான் இந்த மூன்றையும் இழந்து விட்டேன். அளவுக்கு மீறி எதன் மீதும் பற்று வைக்கக்கூடாது.
அப்படி வைத்தால் அது நம்மை விட்டு சென்றுவிடும். அறிவுடையவர்கள் இந்த மூன்றின் துணைக் கொண்டு,
மூன்றுவிதமான ஐஸ்வர்யங்களை பயன்படுத்தி சாதிக்கின்றார்கள், நல்ல நிலையை அடைகிறார்கள்.
வயோதிகனான எனக்கு இந்த மூன்று நிலைகளும் இப்போது கிடையாது. என்னால் எதை அடைய முடியும்?

கஸ்மாத்ஸங்க்லிஶ்யதே வித்3வான்வ்யர்த2யார்தே2ஹயாஸக்ருத் |
கஸ்யசின்மாயயா நூனம் லோகோऽயம் ஸுவிமோஹித: || 26 ||

செல்வத்தால் சுகம் வருவதில்லை. ஒருவனுடைய இன்ப-துன்பத்திற்கு பணம் காரணமில்லை. இது மனநிறைவுக்கும் காரணமில்லை.
இதை மற்றவர்களிடம் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாலும் அனைவரும் பணத்தை அடைய வேண்டும் என்று தொடர்ந்து முயற்சி செய்து கொண்டிருக்கிறார்கள்.
இந்த மோகத்துக் காரணம் பகவானுடைய மாயைதான். யாரை சரணடைந்தால் இந்த மோகத்திலிருந்து விடுபட முடியுமோ
அவரை சரணடையாமல் செல்வத்தினால் பாதுகாப்பையும், சுகத்தையும் அடையலாம் என்று எண்ணிக் கொண்டு அதை அடைய பேராசைப்படுகிறார்கள்.
படித்தவர்கள் கூட பணத்தின் மீது பற்று வைத்து அதை அடைவதற்கு மிகவும் கஷ்டத்துடன் முயற்சி செய்து கொண்டிருக்கிறார்கள்.
பணத்தின் மீதுள்ள பேராசையினால் எந்த பலனையும் கிடைக்காது என்று தெரிந்திருந்தும் அதையே மீண்டும் மீண்டும் நாடிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.
கண்டிப்பாக (நூனம்) யாரோ ஒருவனுடைய மாயையினால் இந்த உலகம் மோகத்துள்ளாக்கப்பட்டிருக்கிறது.

கிம் த4னைர்த4தனதை3ர்வா கிம் காமைர்வா காமதைருத |
ம்ருத்யுனா க்3ரஸ்யமானஸ்ய கர்மபி4ர்வோத ஜன்மதை: || 27 ||

கிம் த4னைஹி – பணத்தினால் என்ன பலன்? அது வந்தாலும், வராவிட்டாலும் எனக்கென்ன?
தனைஹி வா கிம் – பணத்தைக் கொடுப்பவனாக இருந்தாலும் என்ன பயன்?
காமை வா காமதைஹி வா – இன்பத்தைக் கொடுக்கும் பொருளினால் என்ன பயன்?
இன்பத்தைக் கொடுக்கும் மனிதர்களால் என்ன பயன்?
ம்ருத்யுனா க்ரஸ்யமானஸ்ய – இவைகளனைத்தும் மரணத்தின் பிடியில் இருக்கின்றது.
கர்மபிஹி உத ஜன்மதைஹி- நாம் செய்யும் தர்ம செயல்களனைத்தும் புண்ணியத்தைக் கொடுக்கும்,
அதனால் என்ன பயன்? பிறப்பு, இறப்பு காரணமாக இருக்கின்ற புண்ணிய கர்மங்களால் பயனொன்றுமில்லை.

நூனம் மே ப4க3வாம்ஸ்துஷ்ட: ஸர்வதே3வமயோ ஹரி: |
யேன நீதோ த3ஶாமேதாம் நிர்வேத3ஶ்சாத்மன: ப்லவ: || 28 ||

நூனம் மே பக்வாம் துஷ்டஹ – நிச்சயமாக பகவான் என்னிடம் மகிழ்ந்திருக்கிறார்
ஸர்வ தேவமயோ ஹரி: – எல்லா தேவதைகளாகவும் இருக்கின்ற ஸ்ரீஹரி பகவான்
யேன நீதய தஶாமேதாம் – என்மீது வைத்தன் அன்பினால்தான் நான் இந்த நிலைக்கு வந்திருக்கின்றேன்
நிர்வேதஶ்சாத்மனஹ ப்லவஹ – உலகிலுள்ள இன்பத்தைக் கொடுக்கின்ற பொருட்களின் மீதுள்ள வைராக்கியம்தான்
ஜீவனுக்கு சம்சாரக் கடலை கடக்க உதவும் படகாகும்.

ஸோऽஹம் காலாவஶேஷேண ஶோஷயிஷ்யேऽங்க3மாத்மன: |
அப்ரமத்தோऽகி2லஸ்வார்தே2 யதி3 ஸ்யாத்ஸித்3த4 ஆத்மனி || 29 ||

ஸஹ அஹம் – இந்த நிலையை அடைந்த நான்
கால அவஶேஷேண – மீதியிருக்கின்ற காலத்தில்
யத் ஸ்யாத் – எனக்கு வாழும் காலமிருந்தால்
ஆத்மனி ஸித்த – யாரையும் குறைகூறாமல் என்னிடத்திலே மகிழ்ச்சியுடன் இருப்பேன்
ஆத்மன அங்கம் – என்னுடைய மனதையும், உடலையும்
ஸோஷயிஷ்யே – தவத்தில் ஈடுபடுத்திக் கொள்வேன்
அப்ரமத்தஹ அகில ஸ்வார்த – இனிமேல் மிகவும் கவனமாக இருந்து கொண்டு
ஸித்த ஆத்மனி – என்னுடைய முக்கியமான புருஷார்த்தமான லட்சியத்தில் இருப்பேன்.

தத்ர மாமனுமோதே3ரந்த்3தேவாஸ்த்ரிபு4வனேஶ்வரா: |
முஹூர்தேன ப்3ரஹ்மலோகம் க2ட்வாங்க3: ஸமஸாத்4யத் || 30 ||

த்ரிபுவனேஶ்வரா தேவா – மூன்று உலகத்திலும் இருக்கும் ஈஸ்வரனும், எல்லா தேவதைகளும்
தத்ர மாமனுமோதே3ரன் – இந்த நிலையிலுள்ள இந்த நேரத்தில் எனக்கு வழிகாட்டுவார்கள், உதவுவார்கள், அனுக்கிரஹம் செய்வார்கள்.
கத்வாங்கஹ – கட்வாங்கன் என்ற அரசன்
முஹுர்தேன ப்ரஹ்மலோகம் – குறுகிய காலத்தில் பிரம்மலோகத்தை
ஸமஸாத்யத் – அடைந்து அங்கிருந்து கிரம முக்தி அடைந்தார்.
ஒரு முகூர்த்த காலத்திலே கட்வாங்க ராஜா மோட்சத்தை அடைந்ததைப் போன்று எனக்கிருக்கும் மீதியுள்ள காலத்தில் நானும்
முயற்சி செய்து மோட்சத்தை அடைவேன் என்று தன்னம்பிக்கை கொண்டுள்ளார் என்று இதிலிருந்து அறிந்து கொள்ள முடிகிறது.

ஶ்ரீபகவான் உவாச
இத்யபி4ப்ரேத்ய மனஸா ஹ்யாவந்த்யோ த்3விஜஸத்தம: |
உன்முச்ய ஹ்ருத3யக்3ரந்தீ2ன்ஶாந்தோ பி4க்ஷுரபூ4ன்முனி: || 31 ||

ஸ்ரீபகவான் கூறுகிறார்.
இதி அபிப்ரேத்ய மனஸா – இவ்விதம் மனதில் சிந்தனையை மேற்கொண்ட
அவந்த்ய த்விதஸத்தம– அவந்தி தேசத்தை சேர்ந்த உத்தமனான இந்த பிராமணன்
உன்முச்ய ஹ்ருத்யக்ரந்தீ – இதயத்திலுள்ள முடிச்சுக்களான ராக-துவேஷங்களை முழுவதும் நீங்கப்பெற்று, அகங்காரம், மமகாரம்
இவைகளெல்லாம் நீங்கப்பெற்று, சம்சாரத்தை கொடுக்கின்ற எண்ணங்கள் யாவையும் நீக்கிவிட்டு
ஶாந்தஹ – மனவமைதியை, மனநிறைவை அடைந்தவனாக
பிக்ஷுஹு அபூ4த் முனிஹி – சந்நியாஸ வாழ்க்கை முறையை ஏற்றுக் கொண்டான்.

ஸ சசார மஹீமேதாம் ஸம்யதாத்மேந்த்ரியானில: |
பி4க்ஷார்த2ம் நக3ரக்3ராமானஸங்கோऽலக்ஷிதோऽவிஶத் || 32 ||

சந்நியாஸம் இருவகையாக இருக்கிறது. ஆத்மஞானத்தை அடைந்தபிறகு எடுத்துக் கொள்கின்ற சந்நியாஸம்,
ஆத்மஞானத்தை அடைவதற்கு எடுத்துக் கொள்கின்ற சந்நியாஸம்.

ஸஹ சார மஹீம் ஏதாம் – இந்த உலகத்தில் அந்த சந்நியாஸி சஞ்சரித்துக் கொண்டு இருந்தார்.
ஸம்யத் ஆத்ம் இந்திரிய அனில – உடலையும், புலன்களையும், பிராணன்களையும் (உணவு கட்டுப்பாடு), தன்னுடைய
கட்டுக்குள் வைத்துக் கொண்டு வாழ்ந்திருந்தான்
பிக்ஷார்தம் நகர கிராமன் – நகரத்துக்கும், கிராமத்துக்கும் உணவுக்காகத்தான் சென்றான்
அஸங்கஹ – எதனோடும், யாரோடும் பற்றில்லாமல் இருந்து கொண்டு
அலக்ஷிதஹ – யாரையும் கண்டுகொள்ளாமல் அலட்சியத்துடனும், யாருக்கும், எதற்கும் முக்கியத்துவம் கொடுக்காத நிலையில்
இருந்து கொண்டு, தன்னை யாரென்று காட்டிக் கொள்ளாமல் இருந்து கொண்டு
அவிஶதஹ – மக்களிடைய சஞ்சரித்துக் கொண்டிருந்தார்.

தம் வை ப்ரவயஸம் பி4க்ஷுமவதூ4தமஸஜ்ஜனா: |
த்3ருஷ்ட்வா பர்யப4வன்ப4த்3ர ப3ஹுவீபி4: பரிபூ4திபி4: || 33 ||

நம்மை பலர் அவமதிப்பதற்கு காரணம் நாம் ஏதாவது ஒரு தவறு செய்து இருக்கின்றோமா என்று சுயபரிசோதனை செய்ய வேண்டும்.
நம்முடைய தவறாக இருந்தால் அதை திருத்திக் கொள்ளவேண்டுமே தவிர அவர் மீது கோபமோ, எரிச்சலோ கொள்ளக் கூடாது.
அதுவே நம்முடைய தவறல்ல என்று இருந்தால் எப்படி நடந்து கொள்ள வேண்டுமென்று இதில் கூறப்பட்டிருக்கிறது.
பர்யபவன்பத்ர – உத்தவா!
அஸத் ஜனாஹா – தீய மனிதர்கள், பண்பாடற்ற மக்கள், சந்நியாஸியின் பெருமையை அறியாதவர்கள்
தம் வை ப்ரவயஸம் பிக்ஷு அவதூதம் – அந்த வயதான சாதுவான, சந்நியாஸியை
த்ருஷ்ட்வா – பார்த்து
பஹுவீபி: பர்பூதிபி: – அவரை பலவிதமாக அவமதித்தனர், பரிகாசம் செய்தனர்.

கேசித் த்ரிவேணும் ஜக்3ருஹுரேகே பாத்ரம் கமண்டலும் |
பீட2ம் சைகே க்ஷஸூத்ரம் ச கந்தா2ம் சீராணி கேசன || 34 ||

சிலர் அவர் கையிலுள்ள தடியை பிடுங்கிக் கொண்டார்கள். அவரிடம் உள்ள பிக்ஷை பாத்திரத்தையும், கமண்டலத்தையும்,
உட்காருவதற்கு வைத்திருந்த இருக்கையையும், ஜபமாலையையும் பிடுங்கிக் கொண்டார்கள்.
அவரது கிழிந்த உடையை இழுத்து பிடித்து விளையாடினார்கள்

ப்ராதா3ய ச புனஸ்தானி த3ர்ஶிதான்யாத3 துர்முனே: |
அன்னம் ச பை4க்ஷ்யஸம்பன்னம் பு4ஞ்ஜானஸ்ய ஸரீத்தடே || 35 ||

மூத்ரயந்தி ச பாபிஷ்டா: ஷ்டீவந்த்யஸ்ய ச மூர்த4னி |
யத்வாசம் வாசயந்தி தாட்3யந்தி ந வக்தி சேத் ||| 36 ||

அவரிடமிருந்து பிடுங்கியவற்றையெல்லாம் மீண்டும் கொடுத்து விடுவது போல கொடுத்து மீண்டும் பிடுங்கிக் கொள்வார்கள்.
ஆற்றங்கரையோரத்தில் அமர்ந்து கொண்டு பிட்சையெடுத்த உணவை சாப்பிடும் போது தொந்தரவு கொடுப்பார்கள்.
அவர்மீது எச்சிலை துப்புவார்கள். அவர் தூய்மைப்படுத்தி வைத்திருந்தை இடத்தில் மூத்திரத்தை பெய்து அசுத்தப்படுத்துவார்கள்.
இவ்வளவையும் சகித்துக் கொண்டு அமைதியாக இருந்தார். இவரை எவ்வாறேனும் பேச வைக்கவேண்டுமென்று மேலும்
மேலும் துன்பத்தைக் கொடுத்தார்கள். பேசாமல் இருந்தால் ஏதாவது ஒரு பொருளை எடுத்து அவர்மீது எறிந்து துன்பத்தைக் கொடுத்தார்கள்

தர்ஜயந்த்யபரே வாக்3பி4: ஸ்தேனோऽயமிதி வாதி3ன: |
ப3த்4னந்தி ரஜ்ஜ்வா தம் கேசித்3ப3த்4யதாம் ப3த்4யதாமிதி || 37 ||

கடும் வார்த்தைகளால் அவரை திட்டினார்கள், விமர்சித்தார்கள், மிரட்டினார்கள். அவரைத் திருடன் என்று பழி சுமத்தினார்கள்.
கயிற்றால் கட்டிவைத்தார்கள். சிலர் இவன் திருடன் கயிற்றால் கட்டிப்போடுங்கள் என்று கூச்சலிட்டனர்.

க்ஷிபந்த்யேகேऽவஜானந்த ஏஷ த4ர்மத்4வஜ: ஶட: |
க்ஷீணாவித்த இமாம் வ்ருத்திமக்3ரஹீத்ஸ்வ ஜனோஜ்38 ||ஜி2த: || 38 ||

கடினமான சொற்களால் அவரை அவமதித்தனர். இவன் தர்மத்தை பின்பற்றுகிறேன் என்று கூறிக்கொண்டு எல்லோரையும்
ஏமாற்றுகிறான் என்றும் விமர்சித்தார்கள். இவன் பணத்தை இழந்துவிட்டதால்தான் இந்த சந்நியாஸ வாழ்க்கையை எடுத்துக் கொண்டான்.
இவனுடைய உறவினர்களும் இவனை விரட்டி அடித்துவிட்டார்கள்

அஹோ ஏஷ மஹாஸாரோ த்4ருதிமாங்கிரிராடி3வ |
மௌனேன ஸாத4யத்யர்த2ம் ப3கவத்3த்3ருட4நிஶ்சய: || 39 ||

இவன் மிகவும் சக்தி வாய்ந்தவன், உயர்ந்த மலையைப் போல மனவுறுதியுடையவன் இவன் பேசாமல் இருந்து கொண்டு
அனைத்தையும் சாதித்துக் கொள்கிறான். கொக்கைப் போல பொறுமையாக இருந்து லட்சியத்தை அடைந்து சாதிக்கிறான்.
சிலபேர் கோபத்திலும் அமைதியாக இருப்பார்கள், ஆனால் உள்ளுக்குள் மன உளைச்சலுடனும், ஆத்திரத்துடனும்,
பழிவாங்கும் சமயத்தை எதிர்பார்த்து கொண்டு இருப்பார்கள். சிலர் உண்மையிலே மன அமைதியுடம் மௌனமாக இருப்பார்கள்.

இத்யேகே விஹஸந்த்யேனமேகே து3ர்வாதயந்தி ச |
தம் ப3ப3ந்து4ர்னிருருது4ர்யதா2 க்ரீட3னகம் த்3விஜம் || 40 ||

இவ்விதம் சிலர் இவரைப்பார்த்து பரிகாசம் செய்தார்கள். கடும் சொற்களால் அவமரியாதை செய்தார்கள்.
இந்த சாதுவை பறவையை கட்டும் வலையால் கட்டிப் போட்டும் விளையாடினார்கள்.

ஏவம் ஸ பௌ4திகம் து3:க2ம் தை3விகம் தை3ஹிகம் ச யத் |
போ4க்தவ்யமாத்மனோ தி3ஷ்டம் ப்ராப்தம் ப்ராப்தமபு3த்4யத || 41 ||

இந்த உலகம் கொடுக்கும் அனுபவத்தை எப்படி எடுத்துக் கொண்டால் அதன் பாதிப்பிலிருந்து விடுபடமுடியும் என்று இதில் கூறியிருக்கிறார்.
உலகமானது அனுபவங்களை ஒரே மாதிரியாகத்தான் எல்லோருக்கும் கொடுத்து கொண்டிருக்கும்.
ஆனால் அதை எவ்வாறு ஒருவனால் எடுத்துக்கொள்ளப்படுகிறது என்பதை வைத்து அவனைப் பற்றி அறியலாம்.
ஏவம் ஸஹ – இவ்விதமாக அவர்
பௌதிக துக்கம் – விலங்குகளாலும், மனிதர்களாலும் அனுபவிக்கப்படுகின்ற துயரங்கள்
தைவிக துக்கம் – இயற்கையிலிருந்து வருகின்ற துயரங்கள்
தைஹிகம் துக்கம் – நம்முடைய உடலிலிருந்து வருகின்ற துயரங்கள்
போக்தவ்யமாதமனஹ திஷ்டம் – இவைகள் என்னுடைய கர்மபலனாக வந்துள்ளது. ஆகவே இந்த துயரங்களை
அனுபவித்துத்தான் ஆக வேண்டும் என்று ஏற்றுக் கொள்ளும் மனப்பக்குவத்தை அடைந்து
ப்ராப்தம் ப்ராப்தம் அபுத்யத – இந்த மாதிரியான துக்கங்களை எப்பொழுது வந்தாலும் அவைகளை ஏற்றுக் கொண்டார்.

பரிபூ4த இமாம் கா3தா2மகா3யத நராத4ர்மை: |
பாதயத்3பி4: ஸ்வ த4ர்மஸ்தோ2 த்4ரிதிமாஸ்தாய ஸாத்த்விகீம் || 42 ||

தீய மனிதர்களால், சந்நியாஸ தர்மத்தில் நிலையாக இருப்பவருக்கு துன்பத்தைக் கொடுத்து அதிலிருந்து விலகிவிட செய்ய வேண்டும்
என்று விரும்புவர்களால் அடைகின்ற துன்பங்களை சாத்விகமான மனதுடனும், உறுதியாக இருந்து கொண்டும்,
பழிவாங்கும் எண்ணமேயில்லாமல், எரிச்சலும் அடையாமல் அமைதியான மனதுடன் இருந்து கொன்டு
இனிவரப் போகின்ற கருத்துக்களை உபதேசக்க ஆரம்பித்தார்

பிக்ஷு கீதா துவக்கம் ( 43-58)
த்3வீஜ உவாச
நாயம் ஜனோ மே ஸுக2து3:க2ஹேதுர்ன தே3வதாத்மா க்3ரஹகர்மகாலா: |
மன: பரம் காரணமாமனந்தி ஸம்ஸாரசக்ரம் பரிவர்தயேத்3யத் || 43 ||

நம்மிடமிருக்கும் பணம்தான் நம்முடைய சுக-துக்கங்களுக்குக் காரணம் என்று கூறப்படுகிறது.
மனதில் இருக்கும் சில தோஷங்கள்தான் இவைகளுக்குக் காரணம். அவைகள்
1. மனதின் பலவீனமானது அது எப்போதும் நம்மிடத்தில் இருப்பதில்லை, வெளிவிஷயங்களையேத்தான் நாடிக் கொண்டிருக்கும்.
2. மனதிற்கு எதையாவது அபிமானித்தல் என்கின்ற ஒரு குணம் உண்டு. அதுதான் சரீரத்தை நான் என்று நினைக்க வைக்கின்றது.
நான், என்னுடையது என்ற அபிமானத்துடன் இருக்கின்றது. அகங்காரம், மமகாரம் என்ற தன்மையுடையதாக இருக்கிறது
நாயம் ஜனோ மே சுக-துக்க ஹேது – நாம் அனுபவிக்கின்ற சுக-துக்கங்களுக்கு காரணம் மற்ற மனிதர்கள் அல்ல.
அவைகளுக்கு காரணம் இப்பொழுது என்னைத் துன்புறுத்திக் கொண்டிருக்கும் இந்த மனிதர்களால் அல்ல
ந தேவதா – எந்த தேவதைகளும் காரணம் அல்ல
ந ஆத்மா – என்னுடைய ஆத்மாவும் காரணம் அல்ல
ந க்ரஹகர்மகாலா: – கிரகங்களோ, கர்மவினைகளோ, காலமோ காரணம் அல்ல
மனபரம் காரணம் ஆமணந்தி – மனம்தான் முக்கிய காரணம் என்று வேதங்கள் கூறுகின்றது.
ஸம்ஸாரசக்ரம் பர்வர்தயேத்யத் – சம்சார சக்கரத்தை சுழலவைக்கின்ற மனம்தான் எல்லா இன்ப-துன்பங்களுக்கும் காரணமாகும்.

மனோ கு4ணான்வை ஸ்ருஜதே ப4லீயஸ்த்தஶ்ச
கர்மாணி விலக்ஷணானி |
ஶுக்லானி க்ருஷ்ணான்யத2 லோஹிதானி தேப்4ய:
ஸவர்ணா: ஸ்ருதயோ ப4வந்தி || 44 ||

மனம் எப்படி சம்சாரத்திற்கு காரணம் என்று இதில் புரிய வைக்கப்படுகிறது. நம்முடைய மனதில் ஓடும் எண்ண ஓட்டங்கள்
எந்த விதத்தில் இருக்கும். எப்படி முடிவு செய்கின்றது என்பதையும் சொல்லப்படுகிறது.
வெளிசூழ்நிலைகள், சம்பவங்கள், நம்முடைய செயல், அணுகுமுறை, இது மூன்றுவித குணங்களின் அடிப்படையில் இருப்பது.
மேலும் புருஷார்த்தமான அந்த நிலையில் நாம் எடுக்கும் முடிவுகள் இவை மூன்றும் சேர்ந்து ஒருவித எண்ணவோட்டத்தை ஏற்படுத்துகிறது.
வாசனையுடன் கூடிய பலமான மனமானது, சாத்விக, ராஜஸம், தாமஸம் என்ற குணங்களில் ஏதொவொன்றை சார்ந்து
எண்ணவோட்ட‘ங்களை உருவாக்குகிறது (ஸ்ருஜதே). செயலில் ஈடுபடுத்தும் அளவுக்கு வலிமை வாய்ந்த
எண்ணங்களைத்தான் இங்கு குறிப்பிடப்படுகின்றது.
ததஶ்ச கர்மாணி விலக்ஷணானி – செயலில் ஈடுபடுத்தும் எண்ணத்தை தொடர்ந்து பலவிதமான செயல்கள் நம்மிடமிருந்து உருவாகின்றது
ஶுக்லானி கர்மாணி – சாத்விகமான செயல்கள்
க்ருஷ்ணானி கர்மாணி – தாமஸமான செயல்கள்
லோஹிதானி கர்மாணி – ராஜஸமான செயல்கள்
நம்மிடமிருந்து உருவாகலாம்
ஸவர்னா ஸ்ர்தயோ பவந்தி – அதற்கேற்றவாறு சம்சாரமானது அனுபவிக்கப்படுகிறது.

அனீஹ ஆத்மா மனஸா ஸமீஹதா ஹிரண்மயோ
மத்ஸக உத்3விசஷ்டே |
மன: ஸ்வலிங்க3ம் பரிக்3ருஹ்ய காமான்ஜுஷன்னிப3த்4தோ4
கு3ணஸங்க3தோऽஸௌ || 45 ||

மனதில் அனுபவிக்கின்ற சம்சாரத்திற்கு காரணங்களாக பரவசம், அறியாமை என்று இரண்டு குறைகள் இருக்கின்றது.
பரவசமென்பது சுகத்திலே கட்டுண்டு இருத்தல் இது ஒரு பெரிய பலவீனமாகும். இந்த ஸ்லோகத்தில் ஆத்ம ஸ்வரூபம் கூறப்படுகிறது.
அனீஹ ஆத்மா – ஆத்மா செயலற்றது, அகர்ம ஸ்வரூபமானது
ஹிரண்மயஹ – சைதன்ய ஸ்வரூமானது, அறிவு ஸ்வரூபமானது
மனஸா ஸமீஹதா – மனதிற்கு மிக அருகில் இருந்துகொண்டு அதை பிரகாசித்துக் கொண்டிருக்கின்றது. மனதில் பிரதிபலித்து,
வியாபித்து அதை அறிவுபூர்வமாக செயல்பட வைக்கின்றது
மத்ஸகஹ – மனம் ஆத்மாவுக்கு நண்பனை போல செயல்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறது
உத்விசஷ்டே – இது அனைத்து செயல்களையும் சாட்சியாக பார்த்துக் கொண்டுதான் இருக்கிறது
மன:ஸ்வலிங்கம் பரிக்ருஹ்ய – மனமானது ஆத்மாவை அறிவதற்கு ஒரு உபகரணமாக, அடையாளமாக இருக்கின்றது.
ஆனால் சுபாவமான தன்னை நான் என்று அபிமானித்துக் கொள்கின்றது
காமான் ஜுஷன் – எல்லா ஆசைகளையும் அனுபவித்துக் கொண்டு
குணஸங்கஹ அஸௌ – மூன்று குணங்களை சார்ந்திருக்கின்றதுமான மனதால், பலவீனமாக இருக்கின்ற மனதால் மனிதன்
நிபத்தஹ – துயரத்தை அனுபவித்துக் கொண்டிருக்கின்றான், சம்சாரியாக இருக்கின்றான்

தா3னம் ஸ்வத4ர்மோ நியமோ யமஶ்ச ஶ்ருதம்
ச கர்மாணி ச ஸத்3வ்ரதானி |
ஸர்வே மனோ நிக்3ரஹலக்ஷணாந்தா: பரோ ஹி
யோகோ3 மனஸ: ஸமாதி4: || 46 ||

நம்முடைய சம்சாரத்திற்கு முதல் காரணம் மனமேதான். மனமே சம்சாரத்திற்கு காரணமாக இருப்பதால்
அதை அழிக்க முயற்சி செய்யக் கூடாது. அதிலிருக்கின்ற துயரத்தை கொடுத்து கொண்டிருக்கின்ற
இரண்டு தோஷங்களைத்தான் நீக்க முயற்சி செய்ய வேண்டும். முதல் குறையான பலவீனத்தை ஞானயோகத்தை தவிர
மற்ற யோகங்களான கர்மயோகம், பக்தியோகம் போன்றவைகளால் நீக்கிவிட வேண்டும்.
இரண்டாவது குறையான அபிமானித்தல் என்பதை ஞானயோகத்தை பின்பற்றி நீக்கி விடலாம்.
எதை நான் என்று அறியாமலிருக்கும்வரையில் துயரங்களை அனுபவித்து கொண்டிருப்போம்.

மனதில் எழும் எண்ணங்கள் அந்த நேரத்தில் செயலுக்கு வருகின்ற சம்ஸ்காரங்கள், சூழ்நிலைகளை பொறுத்து அமைகின்றது.
இதன் அடிப்படையில்தான் செயல்கள் உருவாகின்றது. அதற்கு தகுந்த சம்சாரம் கிடைக்கின்றது.
மனம் புலன்களுக்கு அடிமையாக இருப்பதிலிருந்து விடுதலை பெறவேண்டும். மனம் உண்மையில் ஆத்மாவை நான் என்று சொல்ல வேண்டும்.
இந்த மனமே ஆத்மாவை அறிவதற்கு உதவி செய்கின்ற கருவியாக கொள்ள வேண்டும.
ஆனால் இப்படிபட்ட மனதை உலகத்திலுள்ள விஷயங்களில் அபிமானம் கொள்ளவைத்து துயரப்பட்டுக் கொண்டு இருக்கிறார்கள்.

இதில் மனதிலுள்ள முதல் குறையை நீக்குவதற்கான வழியை கூறுகின்றார். மோட்சத்தை அடைவதற்கு யோகத்தின் பங்கு என்ன?
யோகம் என்பதெது, அது எதுவரை கொண்டு செல்லும்?. இதனால்தான் முதல் குறையை நீக்க முடியும்.
ஞானயோகத்தை தவிர மற்ற அனைத்து யோகங்கள்தான் முதல் குறையை நீக்க முடியும்.
இந்த யோகம் நம்மிடமிருந்து வருகின்ற செயல்களைக் குறிக்கின்றது. எல்லா செயல்களும் பலன்களை கொடுக்க கூடியது.
பாவ-புண்ணியங்களானது நம் உடலிலிருந்து செய்யப்படும் செயல்களிலிருந்து அடைவது.
இந்த பலனை நாம் எதற்கு வேண்டுமானாலும் பயன்படுத்திக் கொள்ளலாம். அதாவது சுகத்தை அனுபவிக்கலாம்,
மோட்சத்தை அடைவதற்குரிய சாதனமாகவும் பயன்படுத்திக் கொள்ளலாம். இதுவே முழுமையாக அந்த பலனை அனுபவித்தலாகும்..
மனதிலுள்ள முதல் குறைய போக்குவதற்கு பயன்படுத்துவதே அந்தப்பலனை முழுமையாக அனுபவித்து விடுவதற்கு சமமாகும்.
இந்த யோகங்கள் மனதை எதற்கும் அடிமையாகிவிடாமல் பலப்படுத்தினால் மனம் ஆத்மாவை தேடும் முயற்சியில் ஈடுபட ஆரம்பிக்கும்.
மனம் ஒருவன் இறக்கும்வரையில் பலத்துடன் இருக்குமாறு பகவான் படைத்திருக்கிறார்.

தானம் – இருப்பதை தேவையுள்ளவர்களுக்கு, தகுதியுடையவர்களுக்கு பகிர்ந்து கொடுத்தல். இதை செய்வதனால் மனம் பலமடையும்
ஸ்வதர்ம – நாம் செய்கின்ற அனைத்து செயல்களையும், வர்ணாசிரம அடிப்படையில் நமக்கு விதிக்கப்பட்ட கர்மங்களை
அதன் பலனில் பற்றுக் கொள்ளாமல் செய்து கொண்டிருக்க வேண்டும். நம்முடைய மன ஆரோக்கியமாக இருப்பதற்குதான்
நாம் அனைத்து செயல்களையும் செய்ய வேண்டும்.
நியமஹ – செய்ய வேண்டிய செயல்களை செய்தல்
யமஹ – செய்யக்கூடாத கர்மங்களை செய்யாதிருத்தல்
ஸ்ருதம் – சாஸ்திரத்தை கேட்டல், சாஸ்திர மந்திரங்களை ஓதுதல்
கர்மாணி – விதவிதமான தவங்களை செய்தல் – மன ஆரோக்கியத்தை லட்சியமாக கொண்டு தவங்களை செய்தல்
ஸத்வரதானி – நல்ல நல்ல விரதங்களை கடைபிடித்தல், சாத்விகமான விரதங்களை மேற்கொள்ளல்,
விரதங்கள் மனதையும்,உடலையும் பலப்படுத்துபவைகளாக இருக்க வேண்டும்
ஸர்வே – மேற்கூறிய எல்லா சாதனங்களும்
மனோ நிக்ரஹ லக்ஷணாந்தாஹ – மனதை பக்குபடுத்துவதில்தான் நிறைவடைகிறது. மனதை நெறிப்படுத்த வேண்டும்,
முறைப்படுத்த வேண்டும். எதற்கும் அடிமையாகாத நிலையுடையதாக பக்குவபடுத்துதல்
ஆகியவற்றிற்குத்தான் பயன்படுத்த உதவுகிறது.
பரோ ஹி யோகஹ மனஸஹ ஸமாதிஹி – எல்லா யோகங்களும் மனதை அமைதி படுத்துவதற்குத்தான் பயன்படுகின்றது.
மனம் அமைதியடைந்துவிட்டால் இழப்பதற்கும், இனிமேல் அடைவதற்கும் ஒன்றுமிருக்காது.
மனம் எப்பொழுதும் இன்பத்தையோ, சுகத்தையோ அடைவதற்கு வழியை தேடிக் கொண்டிருக்கும்.
இந்த சுபாவத்தை கொஞ்சம் கொஞ்சமாக மாற்றி அதை சாதனமாக பயன்படுத்த பழக்க வேண்டும்.
கிடைக்கின்ற நேரத்தில் ஆத்மவிசாரத்தில் ஈடுபடுத்த வேண்டும்.
சில சாதனங்களை பயன்படுத்தி பலன் அடைந்ததும் அதை விட்டுவிட வேண்டும்.

ஸமாஹிதம் யஸ்ய மன: ப்ரஶாந்தம் தானாதி3பி4:
கிம் வத3 தஸ்ய க்ருத்யம் |
அஸம்யதம் ய்ஸ்ய மனோ வினஶ்யத்3
தா3னாதி3பி4ஶ்சேத3பரம் கிமேபி4: || 47 ||

யஸ்ய மனஹ – யாருடைய மனமானது அமைதியை அடைந்து விட்டதோ,
ஸமாஹிதம் ப்ரஶாந்தம் – முழுமையாக அமைதியடைந்து விட்டதோ, தன்னுடைய கட்டுப்பாட்டுக்குள் வந்துவிட்டதோ. அவர்களுக்கு
தானாதிபிஹி கிம் வத3 தஸ்ய க்ருத்யம் – தானம் முதலிய சாதனங்களால் இனி ஆக வேண்டியது ஒன்றுமில்லை, அடைய வேண்டியது ஒன்றுமில்லை.
நற்காரியங்களை செய்வதனால் வரும் புண்ணியத்தையும் வேண்டாம் என்று ஒதுக்கிவிட்ட நிலையில் அவைகளை மீண்டும் செய்ய தேவையில்லை.
எல்லா சாதனங்களாலும் முறைய கடைப்பிடித்துக் கொண்டிருந்தாலும் மனம் அமைதி அடையவில்லையென்றால்
அந்த சாதனங்களை பின்பற்றிக் கொண்டிருப்பதனால் எந்த பயனும் கிடையாது
அஸம்யதம் யஸ்ய மனஸஹ – யாருடைய மனம் கட்டுபாடில்லாத நிலையில் இருக்கின்றதோ
வினஶ்யத் – மோட்ச மார்க்கத்திற்கு செல்லும் சக்தியை இழந்த மனம், நல்லதை கேட்கின்ற, சிந்திக்கின்ற, செயல்படுத்துகின்ற சக்தியிழந்த மனம்
தானாதிபிஹி ச அபரம் கிம் அபிஹி – இத்தகைய மனதைக் கொண்டு எல்லா சாதனங்களும் பின்பற்றி செயல்படுவதினால் எந்தவித பயனும் கிடைக்காது.

மனோவஶேன்யே ஹ்யப4வன்ஸ்ம தேவா
மனஶ்ச நான்யஸ்ய வஶம் ஸமேதி |
பீ4ஷ்மோ ஹி தே3வ: ஸஹஸ: ஸஹீயான்யுஞ்ஜ்யாத்3வஶே
தம் ஸ ஹி தே3வதேவ: || 48 ||

மனமானது சக்தி வாய்ந்ததாக இருப்பதனால் அதை கட்டுப்படுத்துவது மிகவும் கடினம். எனவே கடும் முயற்சி செய்துதான்
அதை கட்டுபடுத்த வேண்டும். அவ்வாறு அதை வென்றவன்தான் ஜீவன் முக்தியை அடைய முடியும்.
மனம் ஒரு சேதனமான கருவியாக இருக்கின்றது நாம் செய்ய நினைப்பதை மனம்தான் செயல்படுத்த வேண்டும்.
மனதை முறையாகத்தான் நம் வசத்திற்கு படிபடியாகத்தான் கொண்டுவர வேண்டும்.
மனோவஶே அன்ய்யே தேவ அபவன்ஸ்ம – மற்ற தேவர்கள் மனதின் வசத்தில் இருக்கின்றார்கள்.
எல்லா இந்திரியங்களும் மனதின் வசத்தில்தான் இருக்கிறது.
மனஸ்ச நான்யஸ்ய வஶம் ஸமேதி – ஆனால் வேறொன்றின் கையில் மனம் சுலபமான வசப்படாது.
மற்ற புலன்களின் வசத்திலும், புத்தியின் வசத்திலும் மனம் இல்லை.
பீஷ்மோ ஹி தேவ – இந்த மனமானது பயங்கரமானது
ஸஹஸஹ – பலமானதாக படைக்கப்பட்ட தத்துவங்களிலே மிக பலமானதாக மனம்
ஸஹியா – இருக்கின்றது
யுஞ்ஜ்யாத்வஶே தம் – இப்படிபட்ட மனதை தன் வசத்திற்குள் கொண்டு வரவேண்டும்
ஸஹ தேவதேவ – அப்படி வசப்படுத்தியவன் தேவர்களுக்கெல்லாம் தேவன்.

தம்து3ர்ஜயம் ஶத்ருமஸஹயவேக3மருந்துத3ம்
தன்ன விஜித்ய கேசித் |
குர்வந்த்யஸத்3விக்3ரஹமத்ர மர்த்யைர்மித்ராண்யு-
தா3ஸீனரிபூன்விமூடா4: || 49 ||

மேற்கூறியபடி மனதை நம் வசத்துக்குள் கொண்டுவராவிட்டால் எந்தவிதமான சம்சாரத்திற்குள் வைத்திருக்கும் என்பதை இதில் கூறியிருக்கிறார்.
தம் துர்ஜயம் ஶத்ரும் – இந்த மனமானது வெற்றி கொள்வதற்கு கடினமான பகைவன்
அஸஹய வேகம் – அதனுடைய வேகத்தை சுலபத்தில் கட்டுப்படுத்த முடியாது
அருந்ததம் – மனதில் ஓடும் தீய எண்ணங்களின் விளைவாக உடலிலுள்ள சில உயிரிவாழ உதவும் முக்கியமான உறுப்புக்கள் பாதிக்கப்படும்.
தத்ர ந விஜித்ய கேசித் – இப்படிபட்ட மனதை கட்டுப்படுத்தாமல், ஒழுங்குபடுத்தாமல் வைத்திருந்தால்,
இது துயரமான சூழ்நிலையை உருவாக்கிவிடுகிறது.
அருந்ததம் =மனதில் ஓடும் சிலவித எண்ணங்களால், கோபம், பழிவாங்குதல் போன்ற எண்ணங்களால் உடலின் முக்கிய உறுப்புக்கள்,
மர்ம ஸ்தானங்கள், இதயம் போன்ற முக்கிய உறுப்புக்களின் செயல்பாட்டை பாதிக்கும்.
இப்படிபட்ட மனதை கட்டுபடுத்தாமல் விட்டுவிடக்கூடாது. அப்படி விட்டுவிட்டால் துயரமான சூழ்நிலையை உருவாக்கிவிடும்
குருவந்த்யஸத் விக்ரஹம் அத்ர மர்த்யை– மற்றவர்களிடம் தேவையற்ற சண்டையில் ஈடுபட வைக்கின்றது.
நம் மனதிலுள்ள நிறைவின்மை பலவிதத்தில் வெளிப்படும். இந்த இடத்தில் நம் மனதானது கட்டுப்படாமல் இருப்பதால்
தேவையில்லாமல் மற்றவர்களிடம் வீண் வாதத்தில், சண்டையில் ஈடுபடுத்த வைத்துவிடும்.
அஸத் விக்ரஹம் – எவ்வளவு ஜாக்கிரதையாக இருந்தாலும் பயனற்ற சண்டையில் ஈடுபடவைத்துவிடும்
நமக்குள்ளேயிருக்கும் பகைவர்களான காம, க்ரோதம், லோபம் போன்றவைகளை வென்று விட்டால்
வெளியே எந்த பகைவர்களும் நமக்கு இருக்கமாட்டார்கள். அப்படி உள்ளேயிருக்கும் பகைவர்களை
வெற்றி கொள்ளாமல் விட்டுவிட்டால் வெளியேயும் பகைவர்களை உருவாக்கி கொள்வோம்.
மித்ர உதாஸீன நிபூன் விமுடாஹ – இப்படி மனதைக் கட்டுபடுத்தாத மூடர்கள், வெளியே உள்ளவர்களை, நண்பனாகவும்,
கண்டு கொள்ளாதவனாகவும், பகைவனாகவும் பிரித்து வைத்துக் கொள்கிறார்கள். அதனால் சம்சார துயரத்தில் விழுந்து இருக்கின்றார்கள்.

தே3ஹம் மனோமாத்ரமிமம் க்3ருஹீத்வா
மமாஹமித்யந்த3தீ4யோ மனுஷ்யா: |
ஏஷோ ஹமன்யோ யமிதி ப்4ரமேண து3ரந்தபாரே
ஹமஸி ப்3ரமந்தி || 50 ||

மனதிலுள்ள இரண்டாவது குறையை நீக்குவதற்கான வழியை 50-58 ஸ்லோகங்களில் விளக்குகின்றார்.
இதுவே ஞானயோகம், மனதிற்கு அறிவை கொடுத்தல், மூன்று படிகளில் இந்த ஆத்ம ஞானமானது அடையப்படுகிறது. அவைகள்
1.த்ருக்-த்ருஷ்ய விவேகம் – நான் அல்லாத விஷயங்களிலிருந்து விடுபடுதல்.
பார்க்கப்படுவது, அனுபவிக்கப்படுவது அனைத்தும் நானல்ல என்று அனாத்மாக்களை நீக்குதல்
2.அவஸ்தா த்ரய விவேகம் – நான் எல்லா அவஸ்தைகளிலும் தொடர்ந்து இருக்கின்றேன்.
சத்யமாக இருந்து கொண்டு இவைகளை பிரகாசிக்கிறேன் என்ற அறிவை அடைவது
3.பிரம்மனுடன் ஐக்கியம் – ஆத்மாவாகிய நானே பிரம்மன் என்று உணர்தல்

மனுஷ்யா – மனிதர்கள்
தேஹம் – இந்த ஸ்தூல சரீரத்தை
மனோமாத்ரம் இமம் – அறியாமையினால் மனதில் மட்டும்
க்ருஹித்வா – நான் என்று நினைத்து கொண்டு
மம அஹம் இதி அந்த தியோ – தவறான அறிவால் இந்த உடலை நான் என்றும், உடலுடன் சம்பந்தபட்டவைகளனைத்தும்
என்னுடையது என்று தவறாக நினைத்துக் கொண்டு
ஏஷஹ அஹம் அன்யே அயம் இதி பிரேமண – இந்த உடல்தான் நான் என்றும் மற்றவைகள் எதுவும் நானில்லை
என்ற குழப்பத்தில், மோகத்தில் இருக்கிறார்கள்
துராந்தபாரெ – இந்த மோகத்தை கடக்க முடியாமல்
தமஸி ப்ரமந்தி – மனிதர்கள் அறியாமை என்ற இருளில் உழன்று கொண்டு இருக்கிறார்கள்

ஜனஸ்து ஹேது: ஸுக2து3:க2யோஶ்சேத்கிமாத்மஶ்சாத்ர
ஹி பௌ4மயோஸ்தத் |
ஜிஹவாம் க்வசித்ஸந்த3ஶதி ஸ்வத3த்3பி4ஸ்தத்3வேத3னாயாம்
கதமாய குப்யேத் || 51 ||

51-56 நான் என்ற சொல்லுக்கு ஆத்மாதான் பொருள் என்பதை விளக்குகின்றார்

என்னுடைய துயரத்திற்கு காரணமாக இருப்பவர்கள் என்னை சுற்றியிருப்பவர்கள் என்ற எண்ணத்தை நீக்குகின்றார்.
நானே ஆத்மா என்று உணர்ந்திருந்தால் எனக்கு எப்படி மற்றவர்கள் துயரத்தை கொடுக்க முடியும், துயரத்திற்கு காரணமாக இருப்பார்கள்

ஜனஸ்து ஹேது: சேத் ஸுக து:க2 – நாம் அனுபவிக்கும் இன்ப-துன்பங்களுக்கு மனிதர்கள் காரணமாக இருந்தால்
கிம் ஆத்மனஹ ச அத்ர – ஆத்மாவாகிய எனக்கு ஒன்றுமில்லை
பௌமயோஹ தத் – பஞ்சபூதத்தினிலான இந்த உடலை வேறொரு பஞ்சபூத உடலினால் ஏதோ நடந்திருக்கிறது, பாதித்திருக்கின்றது
ஜிஹவாம் க்வசித்ஸந்த3ஶதி ஸ்வ – என்னுடைய நாக்கை பற்களால் கடித்துக் கொண்டால்
த3த்3பி4ஸ்தத்3வேத3னாயாம் – அந்த துன்பத்திற்காக
கதமாய குப்யேத் – யாரிடம் கோபித்து கொள்ள முடியும்
ஞானம் அடையாதவர்கள் எப்படி இந்த சூழ்நிலையை எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும் என்றால் மற்றவர்கள் நமக்கு துன்பம் கொடுக்கும்போது
அவரை மன்னித்துவிட வேண்டும் அல்லது அவர் அறியாமையினால்தான் இவ்வாறு நடந்து கொள்கிறார் அல்லது
என்னுடைய கர்மபலனை அனுபவித்து தீர்ப்பதற்கு உதவி செய்கின்ரார் என்று சகித்துக் கொள்ள வேண்டும்.

து3:க2ஸ்ய ஹேதுர்யதி3 தே3வதாஸ்து
கிமாத்மனஸ்தத்ர விகாரயோஸ்தத் |
யத3ங்க3மங்கே3ன நிஹன்யதே க்வசித்க்ருத்4யேத
கஸ்மை புருஷ: ஸ்வதே3ஹே || 52 ||

நமக்கு துன்பம் கொடுப்பவர்கள் தேவதைகள்தான் என்று நாம் நினைக்கின்றோம்.
கண்ணுக்கு தேவதை சூரியன், மனதுக்கு தேவதை சந்திரன் போன்று நம்முடைய ஒவ்வொரு உறுப்புக்கும் ஒரு தேவதை அதிஷ்டானமாக இருக்கின்றது.
கைவிரலால் கண்ணைக் குத்திக் கொண்டால் கையிலுள்ள அதிஷ்டான தேவதை, கண் தேவதையை துன்புறுத்தி விட்டது என்று
ஞானம் உள்ளவன் எடுத்துக் கொள்வான். இதிலிருந்து நன் உடலுக்குப்பால் சாட்சியாக இருந்து கொண்டு இருக்கும் ஆத்மா நான்,
எனவே எனக்கு யாரும் எவ்விதமான சுக-துக்கங்களை கொடுக்க முடியாது என்ற நிலையை அடைந்திட வேண்டும்.
து3:க2ஸ்ய ஹேதுர்யதி3 தே3வதாஸ்து – என்னுடைய உடலுக்கும், மனதிற்கும் வரும் துன்பத்திற்கு காரணம் ஏதோ ஒரு தேவதை என்றால்
கிமாத்மனஸ்தத்ர – இதில் எனக்கு என்னவாகப் போகிறது!
விகாரயோ: தத் – இது இரண்டு தேவதைகளுக்கும் இடையே நடக்கும் சண்டை, ஆத்மாவாகிய எனக்கு ஒன்றுமில்லை
யத3ங்க3மங்கே3ன நிஹன்யதே – என்னுடை உடலிலுள்ள ஒரு அங்கம் வேறொரு அங்கத்தை துன்புறுத்திவிட்டால்
க்வசித்க்ருத்4யேத கஸ்மை – யாரிடத்தில் கோபித்துக் கொள்ள முடியும்
புருஷ: ஸ்வதே3ஹே – மனிதன் எந்த அங்கத்திடம் கோபப்பட முடியும்.

ஆத்மா யதி3 ஸ்யாத்ஸுக3து3:க2ஹேது;
கிமன்யதஸ்தத்ர நிஜஸ்வபா4வ: |
ந ஹ்யாத்மனோ ன்யத்3யதி3 தன்ம்ருஷா
ஸ்யாத்க்ருத்3யேத கஸ்மான்ன ஸுக2ம் ந து3:க2ம் || 53 ||

சிலர் தான் அடையும் இன்பத்திற்கு ஆத்மாவே காரணம் என்று தவறாக புரிந்து கொண்டிருக்கிறார்கள்.
அந்த கருத்தை தவறு என்று சுட்டிக் காட்டுகின்றார்

ஆத்மா யதி3 ஸ்யாத்ஸுக3து3:க2ஹேது: ஒருவேளை ஆத்மா சுக-துக்கங்களுக்கு காரணமாக இருக்கிறதென்றால்
கிமன்யதஸ்தத்ர நிஜஸ்வபா4வ: – இவைகள் உன்னுடைய இயற்கையான சுபாவமாகி விடும் எனவே அது உன்னுடைய
ந ஹி ஆத்மன: அன்யத்3 – ஆத்மாவுக்கு வேறாக எதுவும் இல்லை
யதி3 தன்ம்ருஷா ஸ்யாத் – ஆத்மாவுக்கு வெளியே உள்ளவைகள் பொய் என்று ஏற்றுக் கொள்கின்றாய்.
க்ருத்3யேத கஸ்மான் – யாரிடம் கோபித்துக் கொள்வாய்
ந ஸுக2ம் ந து3:க2ம் – எனவே இன்பமும், இல்லை துன்பமும் இல்லை
இதிலிருந்து நீ அனுபவிக்கும் இன்ப-துன்பங்களுக்கு யாரையும் குறை சொல்ல முடியாது.

க்3ரஹா நிமித்தம் ஸுக2து3:க2யோஶ்சேத்கி-
மாத்மனோऽஜஸ்ய ஜனஸ்ய தே வை |
க்3ரஹைர்க்3ரஹஸ்யைவ வத3ந்தி பீடா3ம்
க்ருத்4யேத கஸ்மை புருஷஸ்த்தோऽன்ய: || 54 ||

க்3ரஹா நிமித்தம் ஸுக2து3:க2யோஶ்சேத் – என்னுடைய சுக-துக்கங்களுக்கு கிரகங்கள்தான் காரணமென்றால்
கிம் ஆத்மனா அஜஸ்ய – பிறப்பற்ற ஆத்மாவாகிய எனக்கு ஒன்றுமில்லை, கிரகங்களால் எந்தவிதமான பாதிப்பும் எனக்கு கிடையாது
ஜனஸ்ய தே வை – பிறந்தவைகளுக்குதான் கிரகங்களுக்கு பாதிப்பு ஏற்படலாம்
க்3ரஹை க்3ரஹஸ்ய ஏவ வத3ந்தி பீடா3ம் – ஒருசில கிரகங்கள் வேறொரு கிரகத்திற்கு பாதிப்பு கொடுக்கலாம்,
நான் என்கின்ற ஆத்மாவிடம் இது நடக்காது
க்ருத்4யேத கஸ்மை புருஷஸ்த்தோऽன்ய: – இந்த உடலுக்கு வேறான ஆத்மாவாகிய நான் யாரிடத்தில் கோபப்படுவேன்.

கர்மாஸ்து ஹேது: ஸுக2து3:க2யோஶ்சேத்கி
மாத்மனஸ்த்த்3தி4 ஜடா3ஜட3த்வே |
தே3ஹஸ்த்வசித்புருஷோ யம் ஸுபர்ண: க்ருத்4யேத
கஸ்மை ந ஹி கர்மமூலம் || 55 ||

கர்மாஸ்து ஹேது: ஸுக2து3:க2யோஶ்சேத் – கர்மபலன்கள்தான் நமது சுக-துக்கங்களுக்கு காரணம் என்று எடுத்துக் கொண்டால்
கிம் ஆத்மன: – ஆத்மாவாகிய எனக்கென்ன!!
தத்3தி4 ஜட3 அஜட3த்வே – அகங்காரத்தைத்தான் இது பாதிக்கும்.
தே3ஹ அத்வசித் – இந்த உடல் ஜடம்
புருஷ: அயம் ஸுபர்ண: ஆத்மாவாகிய நான் சைதன்ய ஸ்வரூபம்
க்ருத்4யேத கஸ்மை ந ஹி கர்மமூலம் –யாரிடத்து நான் கோபித்துக் கொள்ள முடியும்.
அகங்காரமே பொய் என்றாகும்போது கர்மபலன்களும் பொய்யாகின்றது
கர்மபலன்களால் இந்த தேகத்திற்கும், மனதிற்கும்தான் பாதிப்பை ஏற்படுத்தலாம். ஆத்மாவாகிய என்னை இவைகளால் ஒன்றும் செய்ய முடியாது

காலஸ்து ஹேது: ஸுக2து3:க2யோஶ்சேத்கி-
மாத்மனஸ்தத்ர த தா3த்மகோऽஸௌ |
நாக்3னிர்ஹி தாபோ ந ஹிமஸ்ய தத்ஸ்யாத்க்ருத்4யேத
கஸ்மை ந பரஸ்ய த்3வந்த்3வம் || 56 ||

சுக-துக்கங்களுக்கு காலம்தான் காரணமென்றால் ஆத்மாவாகிய எனக்கு ஒன்றும் இல்லை. இந்த காலமானது ஆத்மாவாகிய
என்னிடத்திலிருந்துதான் தோன்றி இருக்கின்ற பொய்யான ஒன்று. உஷ்ணமானது நெருப்பை ஒன்றும் செய்ய முடியாது,
குளிரானது பனிக்கட்டியை ஒன்றும் செய்ய முடியாது. அதுபோல காலம் என்னை ஒன்றும் செய்ய முடியாது.
நான் யாரிடத்து கோபித்துக் கொள்ள முடியும். ஆத்மாவாகிய என்னிடத்திலே இருமைகளே கிடையாது

ந கேனசித்கவாபி கத2ஞ்சனாஸ்ய த்3வந்த்3வோபராக3: பரத: பரஸ்ய |
யதா2ஹம: ஸம்ஸ்ருதிரூபிண: ஸ்யாதேவம் ப்ரபு3த்தோ4 ந பி3பே4தி பூ4தை: || 57 ||

யாராலும் எந்தவிதத்திலும், எந்த ரூபத்தினாலும் இந்த அகங்காரத்திற்கு மேலாக இருக்கின்ற ஆத்மாவுக்கு இருமைகளால் பாதிப்பும் இல்லை.
ஆனால் இந்த சம்சார ஸ்வரூபமாக இருக்கின்ற அகங்காரத்திற்கு இருமைகளால் தாக்கும் நிலையென்றும் இருக்கும்.
இவ்விதம் ஆத்மஞானத்தை அறிந்தவன் உலகத்தில் உள்ள எந்த பொருட்களை கண்டும் பயப்படமாட்டான்

ஏதாம் ஸ ஆஸ்தா2ய பராத்மனிஷ்டா2மத்4யாஸிதாம் பூர்வதமைர்மஹர்ஷிபி4: |
அஹம் தரிஷ்யாமி து3ரந்தபாரம் தமோ முகுந்தா3ங்க்4ரி நிஷேவயைவ || 58 ||

இப்படிபட்ட நான் இப்படிபட்ட பரமாத்மாவில் நிலைபெறுகின்ற பிரம்ம ஞானத்தை எடுத்துக் கொண்டேன்.
இதற்குமுன் வாழ்ந்த ரிஷிகள் சென்ற பாதையானது பின்பற்றபட்ட இந்த அறிவை ‘நான் எடுத்துக் கொண்டேன்.
நான் கடக்க முடியாத சம்சாரக் கடலை கடந்துவிட்டேன். கிருஷ்ணபகவானின் பாதத்திற்கு பணிவிடை செய்ததினால்
நான் இந்த நிலையை அடைந்தேன். அவருடைய அருளால்தான் இது எனக்கு சாத்தியமானது.

பிக்ஷு கீதை முடிவடைந்தது

ஶ்ரீபகவான் உவாச
நிர்வித்3ய நஷ்டத்ரவிணே க3தக்லம: ப்ரவ்ரஜ்ய கா3ம் பர்யடமான இத்த2ம் |
நிராக்ருதோ ஸத்3பி4ரபி ஸ்வத4ர்மாத3கம்பிதோऽமூம் முனிராஹ கா3தா2ம் || 59 ||

சரியான அறிவை நன்கு அடைந்து பொருட்களையெல்லாம் இழந்து, எதிர்காலத்தை எந்த பயமும் இல்லாதவனாக,
துறவற வாழ்க்கையை மேற்கொண்டு பிக்ஷை எடுத்துக் கொண்டு உலகத்தில் சஞ்சரித்துக் கொண்டிருந்தபோது இப்படிபட்ட உபதேசத்தை செய்தார்.
அகிம்சையிலிருந்து இவரை வெளியே கொண்டுவர இந்த உலகம் முயற்சி செய்தது. ஆனால் அதையெல்லாம் பொறுத்துக் கொண்டு
மனம் தளராமல் முயற்சி செய்து ஞானத்தை அடைந்த பிறகு இந்த உபதேசத்தை செய்தார்

ஸுக2து3:க2ப்ரதோ3 நான்ய: புருஷஸ்யாத்மவிப்4ரம: |
மித்ரோதா3ஸீனரிபவ: ஸம்ஸாரஸ்தமஸ: க்ருத: || 60 ||

நம்முடைய சுக-துக்கங்களுக்கு காரணம் வேறெதுவுமில்லை, தன்னைப் புரிந்து கொள்ளாததினால் அவைகளை அனுபவிக்கிறோம்.
சம்சாரம் என்பது நண்பர்கள், பகைவர்கள் என்று நாமே உருவாக்கி கொள்வதுதான். இது தமோ குணத்தில் இருந்து உருவாக்கப்படுகின்றது

தஸ்மாத்ஸர்வாத்மன தாத் நிக்3ருஹாண மனோ தி4யா |
மய்யவேஶிதயா யுக்த ஏதாவன்யோக3ஸங்க்3ரஹ: || 61 ||

ஆகவே, அறிவின் துணைக் கொண்டு மனதை முழுமையாக வசப்படுத்துவாயாக, பலப்படுத்துவாயாக, தூய்மையாக்குவாயாக.
என்னிடம் மனதை செலுத்தி என்னை உணர்ந்து கொள்வாயாக. இவ்வளவுதான் அனைத்து சாதனங்களுடைய முடிவும்.

ய ஏதாம் பி4க்ஷுணா கீ3தாம் ப்3ரஹ்ம நிஷ்டா2ம் ஸமாஹித: |
தா4யரஞ்ச்2ரவயஞ்ச்2ருண்வந்த்3வந்த்3வைர்னிவாபி4பூ4யதே || 62 ||

இந்தப் பிக்ஷு கீதையை படிப்பதினால் அடையும் பலனை இதில் கூறுகின்றார்.
யாரொருவன் இந்த சந்நியாஸியால் உபதேசிக்கப்பட்ட பிரம்மத்தில் நிலைபெறுகின்ற இந்த தத்துவத்தை மன ஒருமுகத்துடனும்,
சிரத்தையுடனும் கேட்கின்றானோ, அல்லது மற்றவர்களுக்கு எடுத்து சொல்கின்றானோ, அந்த அறிவை தன்னிடத்தில் நிலை நிறுத்தி
கொள்கின்றானோ அவன் இந்த உலகத்தினால் எந்த பாதிப்பும் அடைவதில்லை, இருமைகளால் துயரமடைவதில்லை.

————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ உத்தவர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ கீதாச்சார்யன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ உத்தவர் கீதை–அத்யாயம் -16-புருஷன்,பிரகிருதி விளக்கம்–

May 23, 2020

ஶ்ரீஉத்தவ உவாச
கதி தத்த்வானி விஶ்வேஶ ஸங்க்2யாதான்யுஷிபி4: ப்ரபோ4 |
நவைகாத3ஶ பஞ்ச த்ரீண்யாத்த2 த்வமிஹ ஶுஶ்ரும || 1 ||

உலகங்களுக்கெல்லாம் தலைவராக இருப்பவரே! ரிஷிகளால் தத்துவங்கள் எத்தனை வகைகளாக கணக்கிடப்பட்டிருக்கிறது.
தாங்கள் இருபத்தெட்டு (9+11+5+3) தத்துவங்கள் என்று கூறியதைக் கேட்டிருக்கிறேன்.

கேசித்ஷட்3விம்ஶதிம் ப்ராஹுரபரே பஞ்சவிம்ஶதிம் |
ஸப்தைகே நவ ஷட்கேசிச்சத்வார்யேகாத3ஶாபரே |
கேசித்ஸப்த்த3ஶ ப்ராஹு: ஷோட3ஶைகே த்ரயோத3ஶ || 2 ||

சிலர் தத்துவங்களின் எண்ணிக்கை இருபத்தாறு என்றும், மற்றும் இருபத்தைந்து என்றும், ஏழு என்றும்,
நான்கு என்றும் பதினொன்று என்றும் பலவகையாக கணக்கிடப்பட்டிருக்கிறது.

ஏதாவத்த்வம் ஹி ஸங்க்2யானாம்ருஷயோ யத்3விவக்ஷயா |
கா3யந்தி ப்ருத2கா3யுஷ்மன்னித3ம் நோ வக்துமர்ஹஸி || 3 ||

சிலர் பதினேழு என்றும், பதினாறு என்றும், பதிமூன்று என்றும் கூறுகிறார்கள். ரிஷிகள் எதை உத்தேசித்து இத்தனை விதமாக பிரித்து
கூறியிருக்கிறார்கள் என்பதை தாங்கள் கூறியருள வேண்டும்.
ஆயுஷ்மன் – தோற்றமில்லாத, என்றும் வாழ்கின்ற பகவானே இதை விளக்க வேண்டும்.

ஶ்ரீப4கவானுவாச
யுக்தம் ச ஸந்தி ஸர்வத்ர பா4ஷந்தே ப்ராஹ்மணா யதா2 |
மாயாம் மதீ3யாமுத்3க்3ருஹ்ய வத3தாம் கிம் நு துர்க4டம் || 4 ||

ஶ்ரீபகவான் கூறுகிறார்.
உத்தவா! வேத வித்தகர்களான ரிஷிகள் இது விஷயமாக கூறியிருக்கும் பலவகையான எண்ணிக்கைகள் அனைத்துமே சரியானதுதான்.
ஏனென்றால் எல்லா தத்துவங்களும் எல்லாவற்றிலும் உள்ளடங்கியிருக்கின்றன. என்னுடைய மாயையின் தத்துவத்தைத்தான்
இவ்வாறு பலவிதமாக பிரித்து கூறியிருக்கிறார்கள்.
இதில் எந்தவிதமான தவறும் கிடையாது. இந்த எண்ணிக்கையில் முக்கியத்துவம் கிடையாது.

நைததே3வம் யதா2த்த2 த்வம் யத3ஹம் வச்மி தத்ததா2 |
ஏவம் விவத3தாம் ஹேதும் ஶக்தயோ மே து3ரத்யயா: || 5 ||

ஆனால் சிலர் நீ சொல்வது சரியல்ல, நான் சொல்வதுதான் சரியென்று வாதிடுகிறார்கள். இவ்விதம் ஒருவருக்கொருவர் விவாதம்
செய்வதற்கு காரணம் என்னுடைய மாயையினால்தான்..
அதை கடக்க முடியாமல் அதன் வசத்தில் இவர்கள் இருப்பதால் இவ்வாறெல்லாம் வாதம் செய்கிறார்கள்.

யாஸாம் வ்யதிகராதா3ஸீத்3விகல்போ வத3தாம் பத3ம |
ப்ராப்தே ஶமத3மேऽப்யேதி வாத3ஸ்தமனு ஶாம்யதி || 6 ||

முக்குணங்களின் சேர்க்கையின் விகிதத்தின் மாற்றத்தால்தான் விதவிதமான வேற்றுமைகளுடன் கூடிய உபதேசம் இருக்கின்றது.
புலனடக்கமும், மனவடக்கமும், ஏற்படும்போது இந்த வேற்றுமைகள் மறைந்து விடுகிறது.
அதைத் தொடர்ந்து வாதம் செய்வதையும் விட்டுவிடுவார்கள்

பரஸ்பரானுப்ரவேஶாத்தத்த்வானாம் புருஷர்ஷப4 |
பௌர்வாபர்யப்ரஸங்க்2யானம் யதா2 வக்துர்விவக்ஷிதம் || 7 ||

உத்தவா! தத்துவங்கள் அனைத்தும் ஒன்றுக்குள் ஒன்று சேர்ந்திருக்கின்றது. அதனால் ஒருவர் எவ்வளவு எண்ணிக்கை சொல்ல
விரும்புகிறாரோ அதற்குத் தக்கபடி காரியத்தை காரணத்திலும், காரணத்தை காரியத்திலும் புகுத்தி கணக்கிடுகிறார்கள்.

ஏகஸ்மின்னபி த்3ருஶ்யந்தே ப்ரவிஷ்டானீதராணி ச |
பூர்வஸ்மின்வா பரஸ்மின்வா தத்த்வே தத்த்வானி ஸரவஶ: || 8 ||

ஒரே தத்துவத்தில் வேறு தத்துவங்களும் கலந்திருப்பதை பார்க்கிறோம்.
முன்னே இருப்பதில் பின்னே இருக்கின்ற தத்துவங்கள் கலந்து இருப்பதைப் பார்க்கலாம்.

பௌர்வாபர்யமதோऽமீஷாம் ப்ரஸங்க்2யானமபீ4ப்ஸதாம் |
யதா2 விவிக்தம் யத்3வக்த்ரம் க்3ருஹணீமோ யுக்திஸம்ப4வாத் || 9 ||

எண்ணிக்கையில் குறைவாக இருப்பது, அதிகமாக இருப்பது என்ற ரிஷிகளின் எண்ணிக்கையானது, எப்படி இருக்கிறதோ
அதுவே உண்மையாகும், சரியாகும். அதை அப்படியே ஏற்றுக் கொள்ளலாம். அது யுக்திக்கும்,உண்மைக்கும் ஏற்றவைகளாக இருக்கின்றன.

அனாத்3யவித்3யாயுக்தஸ்ய புருஷஸ்யாத்மவேத3னம் |
ஸ்வதோ ந ஸம்ப்4வாத3ன்யஸ்தத்த்வக்3ஞோ ஞானதோ3 ப4வேத் || 10 ||

ஆத்ம ஞானத்தை அடைவதற்கு மூன்று தத்துவங்கள் இருக்க வேண்டும். அவைகள் 1.ஜிவன், 2.ஈஸ்வரன், 3.ஜகத் ஆகியவைகளாகும்.
ஜீவனிடத்தில் அறியாமையானது தொன்று தொட்டு வந்து கொண்டிருக்கிறது. தன்னையே புரிந்து கொள்வது என்பது தானாகவே செய்ய முடியாது.
தன்னைத்தானே புரிந்துக் கொள்ள முடியாது. ஆகவே ஆத்ம ஞானத்தை அடைந்த வேறொருவர் இருக்க வேண்டும்
அவர் ஞானத்தை கொடுப்பதற்காக தேவைப்படுகிறார்.

புருஷேஶ்வாயோரத்ர ந வைலக்ஷண்யமண்வபி |
தத்3ன்யகல்பனாபார்தா2 ஞானம் ச ப்ரக்ருதேர்கு3ண: || 11 ||

ஆத்ம ஞானத்தை உபதேசிக்க இரண்டு தத்துவங்கள் போதும் என்று இதில் கூறப்பட்டிருக்கிறது.
அவைகள் ஸாங்க்2ய யோகத்தில் புருஷன், பிரகிருதி என்றும், உபநிஷத்தில் பிரம்மம், மாயா என்பதாகும்.
பிரம்மத்தை சார்ந்திருப்பது மாயா. இது முக்குணங்களை உடையது.
மாயையின் சுத்த தத்துவத்திலிருந்து வெளிப்படும்போது ஈஸ்வரன் என்றும்,
ரஜோ அல்லது அசுத்த சத்துவத்திலிருந்து வெளிப்பட்டவைகள் ஜீவர்கள், தமஸிலிருந்து வெளிப்பட்டவைகள் இந்த பிரபஞ்சம்.
அக்ஞானியாக இருக்கின்ற ஜீவனுடைய அறிவும், ஈஸ்வரனுடைய அறிவும் பிரகிருதியினுடைய குணமேயாகும்.

ப்ரக்ருதிர்கு3ணஸாம்யம் வை ப்ரக்ருதேர்னாத்மனோ கு3ணா: |
ஸத்த்வம் ரஜஸ்தம இதி ஸ்தி2த்யுத்பத்த்யந்தஹேதவ: || 12 ||

மூன்று குணங்களும் சமவிகிதத்தில் சேர்ந்திருப்பதே பிரகிருதி எனப்படுகிறது. மூன்று குணங்கள் சத்தும், ரஜோ, தமோ ஆகியவைகளாகும்.
இவைகள் முறையே காத்தல், படைத்தல், ஒடுங்குதல் ஆகிய செயல்களுக்கு காரணமாக இருக்கின்றது.
இவைகள் பிரகிருதியினுடையதாகும், பிரம்மத்தைச் சார்ந்ததல்ல

ஸத்த்வம் ஞானம் ரஜ: கர்ம தமோऽஞானமிஹோச்யதே |
கு3ணவ்யதிகர: கால: ஸ்வபா4வ: ஸூத்ரமேவ ச || 13 ||

சத்துவ குணத்தின் லட்சணம் அறிவை அடையும் சக்தியை மனதுக்கு கொடுப்பது. ரஜோ குணத்தின் லட்சணம் செயல்படும் திறன்,
தமோ குணத்தின் வெளிப்பாடு அறியாமை, ஜடமாக இருத்தல் ஆகியவைகளாகும். குணங்களின் மாற்றத்தினால்தான் படைப்பு உருவாகிறது.
காலமாக இருக்கின்ற ஈஸ்வரனால் பிரகிருதியிலுள்ள குணங்களில் மாற்றத்தை உண்டாக்கி படைப்பு தோற்றுவிக்கப்படுகிறது.
ஒவ்வொரு ஜீவரிடத்திலும் வேற்றுமை இருப்பதற்கு காரணம் ஹிரண்யகர்ப்பன். இவர் கர்மபலன்களை ஜீவர்களுக்கு கொடுப்பவர்.
அதற்கேற்ற உடல், இடம், சூழ்நிலைகள் ஆகியவற்றை ஜீவர்களுக்கு கொடுத்திருக்கிறார்.

புருஷ: ப்ரக்ருதிர்வ்யக்தமஹங்காரோ நபோ4ऽனில: |
ஜ்யோதிராப: க்ஷிதிரிதி தத்த்வான்யுக்தானி மே நவ || 14 ||

புருஷன், பிரகிருதி, வ்யக்தம்-மஹத், அகங்காரம், இவைகளைத் தவிர 5 சூட்சும பூதங்களான
ஆகாசம், வாயு, அக்னி, நீர், நிலம் என்ற ஒன்பது தத்துவங்கள் முன்பே என்னால் கூறப்பட்டன.

ஶ்ரோத்ரம் த்வக்3த3ர்ஶனம் க்4ராணோ விஹ்வேதி ஞானஶக்த்ய: |
வாக்பாண்யுபஸ்த2பாய்வங்க்4ரி: கர்மாண்யங்கோ3ப4யம் மன: || 15 ||

ஐந்து ஞானேந்திரியங்களான காது, தோல், கண், மூக்கு, நாக்கு இவைகளும்,
வாக்கும், கை, கால், குதம், சிறுநீர் கழிக்கும் உறுப்பு என்ற ஐந்து கர்மேந்திரியங்களும்
இவைகளோடு இணைந்து செயல்படுகின்ற மனம் என்ற ஒன்றும் இருக்கிறது

ஶப்3த3: ஸ்பர்தோ2 ரஸோ க3ந்தோ4 ரூபம் சேத்யர்த2ஜாதய: |
க3த்யுக்த்யுத்ஸர்க3ஶில்பானி கர்மாயதனஸித்3த4ய: || 16 ||

சப்தம், ஸ்பரிசம், ரூபம், சுவை, மணம் என்ற குணங்களையுடைய பஞ்ச ஸ்தூல பூதங்கள்.
கர்மேந்திரியங்களிலிருந்து வெளிப்படுகின்ற செயல்களான நடத்தல், பேசுதல், மலம், சளி போன்ற கழிவுகளை வெளித்தள்ளுதல்.
விதவிதமான செயல்களை செய்கின்ற கைகள் ஆகியவைகளாகும்.

ஸர்கா3தௌ3 ப்ரக்ருதிஹர்யஸ்ய கார்யகாரணரூபிணீ |
ஸத்த்வாதி3பி4ர்கு3ணைர்த4த்தே புருஷோऽவ்யக்த ஈக்ஷதே || 17 ||

பிரகிருதி வெறும் காரணமாக மட்டும் இருக்கிறது. இதிலிருந்து முதலில் வெளிப்படுவது மஹத் தத்துவம்
இது காரிய-காரண ரூபமாகவும் இருக்கிறது. இதிலிருந்து அஹங்காரம் வெளிப்பட்டு ஐந்து சூட்சும பூதங்களை தோற்றுவிக்கிறது.
எனவே இதுவும் காரிய-காரண ரூபமாகவும் இருக்கிறது. இந்த ஐந்து சூட்சும பூதங்களிலிருந்து 16 தத்துவங்களை படைக்கின்றது.
இதுவும் காரிய-காரண ரூபம். இந்த ஏழும் விக்ருதி என்று அழைக்கப்படுகிறது.
ஸ்ருஷ்டியின் ஆரம்பத்தில் பிரகிருதி தத்துவமானது சத்துவ குணத்திலிருந்து காரிய-காரண படைப்புக்களை தோற்றுவிக்கின்றது.

வ்யக்தாதா3யோ விகுர்வாணா தா4தவ: புருஷேக்ஷயா |
லப்3த4வீர்யா: ஸ்ருஜந்த்யண்ட3ம் ஸம்ஹதா: ப்ரக்ருதேர்ப3லாத் || 18 ||

பிரகிருதியிடமிருந்து குணமாற்றத்தினால் வெளிப்பட்ட மஹத் தத்துவத்தில் ஏழு தத்துவங்கள் புருஷனிடமிருந்து உணர்வு சக்தியைப் பெற்று,
புருஷனுடைய பார்வையினால் சக்தியை பெறுகின்றது. இவைகளெல்லாம் ஒன்று சேர்ந்து பிரகிருதியின் தன்மையுடனும் 16 தத்துவங்களை
(ஐந்து ஸ்தூல பூதங்கள், ஐந்து ஞானேந்திரியங்கள், ஐந்து கர்மேந்திரியங்கள், மனம்) படைக்கின்றது.

ஸப்தைவ தா4தவ இதி தத்ரார்தா2: பஞ்ச கா2த3ய: |
ஞானமாத்மோப4யாதா4ரஸ்ததோ தே3ஹேந்த்ரியாஸவ: || 19 ||

தத்துவங்கள் ஏழுதான் என்று சொல்பவர்களின் கணக்குப்படி, ஆகாசம் போன்ற ஐந்து பூதங்கள், சூட்சும, ஸ்தூல பூதங்களையும் சேர்த்து சொல்கிறார்கள்.
ஆறாவது ஜீவாத்மா, ஏழாவது பரமாத்மா. இவைகளிலிருந்துதான் உடல், பிராணன், இந்திரியங்கள் அடங்கி விடுகின்ற்து.
ஜீவனுக்கும், ஜகத்துக்கும், ஆதாரமாக இருப்பது ஆத்மா

ஷடி3த்யத்ராபி பூ4தானி பஞ்ச ஷ்ஷ்ட2: பர: புமான் |
ஜைர்யுட3த ஆத்மஸம்பூ4தை: ஸ்ருஷ்டவேத3ம் ஸமபாவிஶத் || 20 ||

தத்துவங்கள் ஆறுதான் என்று சொல்பவர்களின் கூற்றுப்படி, ஐந்து பூதங்களும் பரமாத்மா ஆறாவதாகும்.
தன்னிடமிருந்து உருவான இவைகளெல்லாம் தோற்றுவித்து அதற்குள் பரமாத்மாவே பிரவேசிக்கிறார்.
இதன்படி ஜீவன் பரமாத்வாவிலும், சரீரம் போன்றவை பஞ்ச பூதங்களிலும் அடங்கி விடுகின்றன.

சத்வார்யேவேதி தத்ராபி தேஜ ஆபோऽன்னமாத்மன: |
ஜாதானி தைரித3ம் ஜாதம் ஜன்மாவயவின: க2லு || 21 ||

தத்துவங்கள் நான்கு என்று கூறுபவர்கள் குறிப்பிடுவது அக்னி, நீர், நிலம், ஆத்மா ஆகும்.
உலகத்தில் காணப்படுல் எல்லா பொருட்களும் இந்த நான்கு தத்துவத்தில் இருந்துதான் தோன்றியுள்ளன.
எல்லா காரியங்களையும் இவைகளுக்குள்ளேயே அடக்கி இருக்கிறார்கள்

ஸங்க்2யானே ஸப்தத3ஶகே பூ4தமாத்ரேந்த்ரியாணி ச |
பஞ்ச பஞ்சைகமனஸா ஆத்மா ஸப்த த2ஶ: ஸ்ம்ருத: || 22 ||

பதினேழு தத்துவங்கள் என்று கூறுபவர்கள் குறிப்பிடுவது ஐந்து சூட்சும பூதங்கள், ஐந்து ஸ்தூல பூதங்கள்,
ஐந்து ஞானேந்திரியங்கள், மனம், ஆத்மா ஆகியவைகளாகும்.

தத்3வத்ஷோட3ஶஸங்க்2யானே ஆத்மைவ மன உச்யதே |
பூ4தேந்த்ரியாணி பஞ்சைவ மன ஆத்மா த்ரயோத2ஶ || 23 ||

தத்துவங்கள் பதினாறு என்று குறிப்பிடுவது ஐந்து சூட்சும பூதங்கள், ஐந்து ஸ்தூல பூதங்கள், ஐந்து ஞானேந்திரியங்கள்,
ஆத்மா ஆகியவைகளாகும்.
பதிமூன்று என்று குறிப்பிடுபவகள் ஐந்து பூதங்கள், ஐந்து புலன்கள், ஜீவாத்மா, பரமாத்மா, மனம் ஆகும்.

ஏகாத3ஶத்வ ஆத்மாஸௌ மஹாபூ4தேந்திரியாணி ச |
அஶ்டௌ ப்ரக்ருதயஶ்சைவ புருஷஶ்ச நவேத்யத2 || 24 ||

பதினொன்று என்று கூறுபவர்களின் கணக்கு ஐந்தி இந்திரியங்கள், ஐந்து பூதங்கள், ஆத்மா ஆகியவைகளாகும்
ஒன்பது என்பவர்கள் குறிப்பிடுபவைகள் ஐந்து பூதங்கள், மனம், புத்தி, அகங்காரம், என்ற பிரகிருதிகளுடன்
புருஷன் என்பதையும் சேர்ந்தவைகள் ஆகும்.

இதி நானாப்ரஸங்க்2யானம் தத்த்வானாம்ருஷிபி4: க்ருதம் |
ஸர்வம் ந்யாய்யம் யுக்திமத்த்வாத்3விது3ஷாம் கிமஶோப4னம் || 25 ||

இவ்வாறு வெவ்வேறு வகையாக ரிஷிகளால் கூறப்பட்டுள்ளது. எல்லாமே சரியானவைதான். ஏனென்றால் எல்லோருடைய
கணக்கும் யுக்தியோடு கூடியதாக இருக்கிறது. தத்துவஞானிகளிடமிருந்து வரும் வார்த்தைகளில் குறையெதுவும் இருக்காது.

ஶ்ரீஉத்தவ உவாச
ப்ரக்ருதி: புருஷஸ்சோபௌ4 யத்3யப்யாத்மவிலக்ஷணௌ |
அன்யோன்யாபஶ்ரயாத்க்ருஷ்ண த்3ருஶ்யதே ந பி4தா3 தயோ: |
ப்ரக்ருதௌ லக்ஷ்யதே ஹயாத்மா ப்ரக்ருதிஶ்ச த தா2த்மனி || 26 ||

உத்தவர் கேட்கிறார்.
பிரகிருதி, புருஷன் இரண்டும் வெவ்வேறானவை என்பது உண்மையே என்றாலும் ஹே கிருஷ்ணா! இவைகள் ஒன்றையொன்று
சார்ந்திருப்பதால் இவைகளிடையே உள்ள வேற்றுமைகளை புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை.

ஏவம் மே புண்ட3ரீகாக்ஷ மஹாந்தம் ஸம்ஶயம் ஹ்ருதி3 |
சே2த்தும்ர்ஹஸி ஸர்வக்ஞ வசோபி4ர்னயனைபுணை: || 27 ||

ஏனென்றால் பிரகிருதி ஸத், சித் தன்மையை எடுத்துக் கொண்டு காணப்படுகிறது. ஆத்மாவிடத்திலும் பிரகிருதி காணப்படுகிறது.
உடல் நகரும்போது ஆத்மாவும் நகர்வதாக நம்மால் உணரப்படுகிறது, எண்ணப்படுகிறது. எனவே தாமரைப்போன்ற கண்களையுடையவனே!
இந்த மனதிலிருக்கின்ற பெரிய சந்தேகத்தை எல்லாம் அறிந்தவரான தாங்கள் நீக்கி விடுங்கள்.
உங்களுடைய உபதேசத்தினாலும், யுக்தியுடன் கூடிய சக்தி வாய்ந்த வார்த்தைகளால் சந்தேகத்தை தீர்த்தருள வேண்டும்.

த்வத்தோ ஞானம் ஹி ஜீவானாம் ப்ரமோஷஸ்தேऽத்ர ஶக்தித: |
த்வமேவ ஹயாத்ம மாயாயா க3திம் வேத்த2 ந சாபர: || 28 ||

பகவானே! தங்களுடைய அனுக்கிரஹத்தால்தான் ஜீவர்களுக்கு ஞானம் ஏற்படுகிறது.
ப்ரமோஷ – மோக வசத்துடன் இருத்தல்,
தங்களுடைய மாயா சக்தியினால் ஜீவர்கள் அவரவர்களுடைய பிராரப்த்தப்படி மோக வசத்தில் வீழ்ந்து விடுகிறான்.
உங்களிடமுள்ள மாயையின் சக்தியும் உங்களைத் தவிர வேறு யாருக்கும் தெரியாது.

ஶ்ரீப4கவானுவாச
ப்ரக்ருதி: புருஷஶ்சேதி விகல்ப: புருஷர்ஶப4 |
ஏஷ வைகாரிக: ஸர்கோ3 கு3ணவ்யதிகராத்மக: || 29 ||

பகவான் கூறுகிறார்.
உத்தவா! பிரகிருதியும், புருஷனும் வெவ்வேறுதான், முற்றிலும் வேறுபட்டவைகள். முக்குணங்களின் மாற்றத்தினால் உருவாக்கப்பட்டது
இந்த உடல்.போன்ற பிரகிருதியில் விகாரங்கள் ஏற்பட்டுக் கொண்டிருக்கின்றது.
புருஷன் என்றும் மாறாதது. அழியாதது. இதனால் இரண்டும் வெவ்வேறானது என்று புரிந்து கொள்வாயாக.

மமாங்க3 மாயா கு3ணமய்யர்னக்தா4 விகல்ப்பு3த்3தி4ஶ்ச கு3ணைர்வித3த்தே |
வைகாரிகஸ்த்ரிவிதோ4ऽத்4யாத்ம்மேகமதா2தி4தை3வமதி4பூ4தமன்யத || 30 |

அன்புக்குரிய நண்பா உத்தவா! என்னுடைய மாயைவானது (ப்ரக்ருதி) மூன்று குண ஸ்வரூபமானது.
இந்த முக்குணங்களின் துணைக்கொண்டு விதவிதமான படைப்புக்கள் உருவாக்கப்படுகிறது.
இந்த உலகத்தை அனுபவிப்பவனும், சிதாபாஸத்துடன் கூடிய மனமும் தோன்றியுள்ளது.
அனுபவிக்கப்படும் பொருளாக பிரிந்து இருக்கின்றது. விகாரமாக தோன்றியிருக்கின்றது.
இதை மூன்று விதமாக பிரிக்கலாம். அவைகள்
1.அத்யாத்ம – ஜீவர்களாகிய நாம், 2.அதிதைவம் – பலவிதமான தேவதைகள், 3. அதிபூதம் – கண்ணால் பார்க்கப்படுகின்ற பொருட்கள் ஆகியவைகளாகும்

த்3ருக்3ரூபமார்கம் வபுரத்ர ரந்த்4ரே பரஸ்பரம் ஸித்4யதி ய: ஸ்வத: கே2 |
ஆத்மா யதே3ஷாமபரோ ய ஆத்3ய: ஸ்வயானுபூ4த்யாகி2லஸித்3தி4ஸித்3தி4: |
ஏவம் த்வகா3தி3 ஶ்ரவணாதி3 சக்ஷுர்ஜிஹ்வாதி3 நாஸாதி3 ச சித்தயுக்தம் || 31 ||

த்ருக் – அத்யாத்மம் – பார்ப்பவன்
ரூபம் – பார்க்கப்படுக் பொருள்
அர்கம் – பார்ப்பதற்கு உதவும் சூரியன் போன்ற ஓளிதரும் தேவதைகள்
கண்ணில் இருந்து கொண்டு பார்க்கும் சக்தியை கொடுக்கிறது. இவை மூன்றும் ஒன்றையொன்று சார்ந்து இருப்பதால் இது சாத்தியமாகிறது.
ஆனால் சூரிய தேவன் எதையும் சாராமல் இருக்கிறார். அதுபோல ஆத்மாவானது ப்ரகிருதியிலிருந்து வேறாகவும், காரண ஸ்வரூபமாகவும் இருக்கிறார்.
புருஷனுடைய இருப்புதான் எல்லாவற்றினுடைய இருத்தலுக்கு சாத்தியமாகிறது. ஆனால் அவருடைய இருப்புக்கு அவரேதான் காரணம்.
இதைப்போல தொட்டுணரும் சக்தி,கேட்கும் சக்தி, சுவைத்தல், நுகர்தல் விஷயத்திலும் அறிந்து கொள்ளலாம்.
மேலும் சித்தத்திற்கும் மூன்று வேற்றுமைகள் இருக்கின்றது.

யோऽஸௌ கு3ணக்ஷோப4க்ருதோ விகார: ப்ரதா4னமூலான்மஹத: ப்ரஸூத: |
அஹம் த்ரிவ்ருன்மோஹவிகல்பஹேதுர்வைகாரிகஸ்தாமஸ ஐந்த்3ரியஶ்ச || 32 ||

குணங்களின் மாற்றத்தினால் தோன்றிய விகாரங்களினால் மஹத் தத்துவம் தோன்றியது. மனத்திலிருந்து அஹங்காரம் தோன்றியது.
அதனால் இதுவும் பிரகிருதியின் விகாரமாகிறது. அஹங்காரம், சத்துவ, ரஜோ, தமோ குணங்களின் அடிப்படையில்
பலவகையாக இருந்து கொண்டு மோகத்துக்கும், பலவகையான படைப்புக்களுக்கும் காரணமாகின்றது.
அதாவது வைகாரிகம் என்பது சத்துவ குண பிரதான மனம், இந்திரியங்களின் தேவதை. பத்து புலன்கள்,
தாமஸம் என்பது ஐந்து வகையான மகாபூதங்களும் அவைகளின் விஷயங்களுமாகும்.

ஆத்மாபரிக்ஞானமயோ விவாதோ3 ஹயஸ்தீதி
நாஸ்தீதி பி4தா3ர்த2நிஷ்ட: |
வ்யர்தோ2ऽபி நைவோபரஸேத பும்ஸாம் மத்த:
பராவ்ருத்தி4யாம் ஸ்வலோகாத் || 33 ||

ஆத்மாவான தன்னைப்பற்றி சரியாக தெரிந்து கொள்ளாததுதான் எல்லாவகையான துயரத்திற்கும் காரணமாகிறது.
எல்லாவிதமான விவாதங்களும், சங்கடங்களும் வேற்றுமைகளில் இல்லை-இருக்கிறது என்ற விவாதத்தினால்தான் வருகிறது.
அறியாமையினால்தான் வருகிறது. இவைகள் தேவையற்றது என்று தெரிந்தாலும், பயனும் இல்லை என்று புரிந்தாலும்,
வீணான சர்ச்சை என்று தெரிந்தாலும் மனம் அமைதியடைவதில்லை. என்றாலும் தன்னுடைய உண்மையான ஸ்வரூபத்தை
உணராமல் சண்டை-சச்சரவிலிருந்து மீள முடியாது.

ஶ்ரீஉத்தவ உவாச
த்வத்த: பராவ்ருத்த்தி4ய: ஸ்வக்ருதை: கர்மபி4: ப்ரபோ4 |
அச்சாவசான்யதா2 தே3ஹான்க்3ருஹ்ணாந்தி விஸ்ருஜந்தி ச || 34 ||

உத்தவர் கேட்கிறார்.
பகவானே! ஆத்மஞானம், ஈஸ்வர ஞானம் இல்லாத அக்ஞானிகள் தங்களது உண்மை ஸ்வரூபத்தை அறிய விரும்பாதவர்கள்
தாங்கள் செய்த கர்மத்தின் விளைவாக மேலான அல்லது கீழான சரீரத்தை எவ்வாறு அடைகிறார்கள், விடுகின்றார்கள்.
ஒரு ஜீவன் எப்படி பிறக்கிறது, இறந்தபிறகு எங்கு செல்கிறது.

தன்மமாக்2யாஹி கோ3விந்த3 து3ர்விபா4வ்யமனாத்மபி4: |
ந ஹயேதத்ப்ராயஶோ லோகே வித்3வாம்ஸ: ஸந்தி வஞ்சிதா: || 35 ||

கோவிந்தா! இந்த உண்மையை எனக்கு சொல்லுங்கள். இதை சாதாரண மனிதர்கள் யாராலும் அறிய மாட்டார்கள்.
இந்த அறிவை உடையவர்கள் யாரும் இந்த உலகத்தில் பொதுவாக கிடையாது. அவர்களெல்லாம் மாயையின் வசப்பட்டு வஞ்சிக்கப்பட்டுள்ளார்கள்.

ஶ்ரீப4கவானுவாச
மன: கர்ம மயம் ந்ருணமிந்த்3ரியை: பஞ்சபி4ர்யுதம் |
லோகால்லோகம் ப்ரயாத்யன்ய ஆத்மா த்த3னுவர்ததே || 36 ||

பகவான் கூறுகிறார்.
உத்தவா! மனிதர்களுடைய மனம் என்பது, பாவ-புண்ணியங்கள் வைக்கப்பட்டு இருக்கின்ற இடமாகும். இது புலன்களுடன் சேர்ந்து இயங்க கூடியது.
அதுதான் கர்ம பலன்களுக்கேற்றபடி ஒரு உலகத்திலிருந்து வேறொரு உலகத்திற்கு சென்று வந்து கொண்டிருக்கின்றது.
ஒரு உடலிலிருந்து வேறு உடலுக்கும் சென்று வந்து கொண்டு இருக்கின்றது. சூட்சும உடலும் ஜடம்தான்.
ஆனால் ஆத்மா மனதில் பிரதிபலித்து அது உணர்வு பூர்வமாக செயல்பட வைக்கின்றது. இதையே சிதாபாஸம் என்று கூறப்படுகிறது.
மனதுக்குள் சிதாபாஸன் வேறாக இருந்த போதிலும் அதனுடன் செல்கின்றது.

த்4யாயன்மனோऽனு விஷயான்த்3ருஷ்டான்வானுஶ்ருதானத2 |
உத்3யத்ஸீத3த்கர்மதந்த்ரம் ஸ்ம்ருதிஸ்த்த3னு ஶாம்யதி || 37 ||

கர்ம பலனைச் சார்ந்துள்ள மனமானது தொடர்ந்து சிந்தித்து கொண்டேயிருக்கும். மனம் எந்த விஷயத்தில் பழக்கப்பட்டிருக்கின்றதோ
அதையையும், கர்ம வாஸனைகளினால் வரும் எண்ணங்களையே சிந்தித்து கொண்டிருக்கும்.
இந்தப் பிறவியில் கிடைத்த உடலையும், உலகத்தையும் விடுவதற்கு தயாராகிறான்.
இந்தப் பிறவியில் அடைந்த அனுபவங்கள், நினைவுகள், ஆசைகள், நினைவாற்றல் மறைந்து போகின்றது

விஷயாபி4னிவேஶேன நாத்மானம் யத்ஸ்மரேபுன: |
ஜந்தோர்வை கஸ்யசித்3தே4தோர்ம்ருத்யுரத்யந்தவிஸ்ம்ருதி: || 38 ||

விஷய அபினிவேஶேன – ஜீவனுக்கு புதிய உடலின் மீது ஏற்படும் பற்றினால் பழைய சரீரத்தின் நினைவுகள் அழிந்துவிடுகிறது.
ஏதோ காரணத்தினால் நம்மால் இதுதான் என்று கூறமுடியாத காரணத்தினால்தான் முற்றிலுமாக சரீரத்தை மறந்துவிடுவது மரணம் என்று கூறப்படுகிறது

ஜன்ம த்வாத்மதயா பும்ஸ: ஸர்வபா4வேன பூ4ரித3 |
விஷயஸ்வீக்ருதிம் ப்ராஹுர்யதா2 ஸ்வப்னமனோரத2: || 39 ||

உத்தவா! ஜீவன் புதிய உடலை தன்னிடமிருந்து வேறானது என்ற உண்மையை மறந்து இது நான்தான் என்று அபிமானிப்பது
தான் பிறப்பு என்று சொல்லப்படுகிறது. கனவு, கற்பணையில் கிடைக்கும் சரீரத்தில் அபிமானம் வைத்து அனுபவிப்பது போல இது இருக்கின்றது.
ஒரு கனவில் கண்ட விஷயங்கள் வேறொரு கனவில் நினைவுக்கு வருவதில்லை மறந்துவிடுகிறோம். அதுபோல இந்த பிறப்பும், இறப்பும் இருக்கின்றது.

ஸ்வப்னம் மனோரத2ம் சேத்த2ம் ப்ராக்தனம் ந ஸ்மரத்யஸௌ |
தத்ர பூர்வமிவாத்மானமபூர்வம்சானுபஶ்யதி || 40 ||

பழைய கனவையும், கற்பணையையும் மறந்து புதிய கனவு, கற்பணைக்கு சென்று விடுவான்.
அப்போது பழைய கனவு, கற்பணை விஷயங்கள் மறந்து போகின்றது, புதிய கனவு, கற்பணையில் இருப்பவனாக நினைத்துக் கொண்டு இருக்கிறான்.
இது போல இப்போது உள்ள உடலில் விளங்கும் ஜீவன் இவ்வாறு தன்னுடைய முற்பிறவி உடலை நினைவு கொள்வதில்லை.

இந்த்3ரியாயனஸ்ருஷ்ட்யேத3ம் த்ரைவித்4யம் பா4தி வஸ்துனி |
ப3ஹிரந்தர்பி4தா3ஹேதுர்ஜனோऽஸத்தனக்ருத்3யதா2 || 41 ||

மனமானது இந்திரியங்களின் இருப்பிடமாக இருக்கிறது. ஸ்தூல உடலை ஸ்ருஷ்டித்து அதற்குள் பிரவேசித்த பிரம்மனிடத்தில்
மூன்றுவிதமான வேற்றுமைகள் தோன்றுகிறது. அவைகள்
1. அத்யாத்மம், அதிபூதம், அதிதைவம் என்ற மூன்று பிரிவுகள்,
2. உயர்ந்தவன், தாழ்ந்தவன், இடைப்பட்டவன் என்ற மூன்று பிரிவுகளும்,
3. உள்ளேயிருக்கும் வேற்றுமைகள், வெளியேயிருக்கும் வேற்றுமைகள் என்ற இரண்டு பிரிவுகளும் ஆகும்.
எவ்விதம் விழித்துக் கொண்டிருப்பவன் இல்லாத உலகத்தை, மனிதர்களை உருவாக்குகின்றானோ அதுபோல இது இருக்கின்றது

நித்யதா3 ஹ்யங்க3 பூ4தானி ப4வந்தி ந ப4வந்தி ச |
காலேனாலக்ஷ்யவேகே3ன ஸூக்ஷ்மத்வாத்தன்ன த்3ருஶ்யதே || 42 ||

பேரன்புடைய உத்தவா! உயிரினங்கள் எப்போதும் தொடர்ந்து பிறக்கின்றன, . இறக்கின்றன. காலத்தின் வேகத்தை கணக்கிடமுடியாது.
காலம் என்பது மிகவும் நுட்பமானதாக இருப்பதால் நமக்கு அதை புரிந்து கொள்வது மிகவும் கடினம்.

யதா2ர்சிஷாம் ஸ்ரோதஸாம் ச ப2லானாம் வா வனஸ்பதே: |
ததை2வ ஸர்வபூ4தானாம் வயோ வஸ்தா2த3ய: க்ருதா: || 43 ||

யதா2 – எவ்வாறு
அர்சிஷாம் – தீபத்தின் ஜுவாலை
ஸ்ரோதஸாம் ச – நதியின் நீரோட்டம் மேலும்
ப2லானாம் வா வனஸ்பதே – காட்டிலிருக்கின்ற பழங்களும் கூட காலத்தினால் தொடர்ந்து அதன் நிலையில் மாற்றம் அடைந்து
கொண்டிருக்கின்றனவோ அது போல அனைத்து உயிரினங்களின் உடல்களும் அதனுடைய நிலைகள் தொடர்ந்து மாறிக் கொண்டேயிருக்கும்.

ஸோऽயம் தீ3போऽர்சிஷாம் யத்3வத்ஸ்ரோதஸாம் ததி3தம் ஜலம் |
ஸோ யம் புமானிதி ந்ருணாம் ம்ருஷா கீ3ர்தீ4ர்ம்ருஷாயுஷாம் || 44 ||

தீபச்சுவாலை ஒவ்வொரு வினாடியிலும் மாறிக் கொண்டேயிருந்தாலும், மாறுதல் தொடர்ந்து நடந்து கொண்டேயிருப்பதால்,
பார்த்துக் கொண்டிருப்பது ஒரே தீவ ஜுவாலைதான் என்றும், ஒரே நதிநீர்தான் என்றும் நினைத்துக்கொண்டிருப்போம்.
புலனுகர் இன்ப நினைவுகளில் வீணாக தன் ஆயுளைக் கழித்துக் கொண்டிருக்கும் மனிதனை அவன் இவனேதான் என்று சொல்வது உண்மையல்ல.
மனிதனுடைய உடலும், உள்ளமும், ஆரோக்கியமும், வயதும் தொடர்ந்து மாறிக் கொண்டுதான் இருக்கும்.

மா ஸ்வஸ்ய கர்மபீ3ஜேன ஜாயதே ஸோ ப்யயம் புமான் |
ம்ரியதே வாமரோ ப்4ராந்த்யா யதா2க்3னிர்தா3ருஸம்யுத: || 45 ||

ஸ்வஸ்ய கர்மபீஜேன – ஒருவன் கர்மவினைக் காரணமாகத்தான் இறக்கின்றான், பிறக்கின்றான்.
ஆனால் உண்மையில் இவனுக்கு பிறப்பு-இறப்பு என்பதே இல்லை. அப்படி நினைப்பதும், பேசுவதும் மதிமயக்கத்தினாலும்,
தன்னைப் பற்றிய உண்மையை புரிந்து கொள்ளாததாலும்தான். ஆகாசம் எப்பொழுதும் இருந்து கொண்டுதான் இருக்கிறது
ஆனால் நாம் இடம் இல்லை, இடம் இருக்கின்றது என்று சொல்லிக் கொண்டிருக்கின்றோம்.
உண்மையில் ஆகாசம்(இடம்) இருந்து கொண்டுதான் இருக்கிறது.
அக்னி அழிவில்லாததாக இருந்தாலும், மரக்கட்டையுடன் சேரும்போது தோன்றுவது போலவும், இருப்பது போலவும்,
அழிந்து விடுவது போலவும் தோன்றுகிறது.

நிஷேகக3ர்ப4ஜன்மானி பா3ல்யகௌமாரயௌவனம் |
வயோமத்4யம் ஜரா ம்ருத்யுரித்யவஸ்தா2ஸ்தனோர்னவ || 46 ||

சரீரம் காலத்திற்கேற்ப ஒன்பது நிலைகளாக மாற்றம் அடைகின்றது. அவைகள் 1. கர்ப்பதானம், 2. கர்ப்பத்தில் வளர்ச்சி, 3. பிறப்பு,
4.குழந்தைப்பருவம், 5. சிறுபிள்ளைப் பருவம், 6.வாலிப பருவம், 7. நடுவயது, 8. முதுமை, 9. மரணம் என்பதாகும்.
ஆனால் ஆத்மாவுக்கு இந்த நிலைமாற்றங்கள் கிடையாது.

ஏதா மனோரத2மயீஹான்யஸ்யோச்சாவசாஸ்தனூ: |
கு3ணஸங்கா3து3பாத3த்தே க்வசித்கஶ்சிஜ்ஜஹாதி ச || 47 ||

எப்படி கற்பணையில் நாம் மேலான பிறவியாகவோ, கீழான பிறவியாக பிறக்கின்றோமோ அதுபோல சரீரத்தை சேர்ந்த இந்த
மேலான, கீழான நிலையானது உடல்மீதுள்ள பற்றின் காரணமாக ஏற்படுகிறது. ஆசையின் அளவு அதிகரித்தால் அதுவே
அவனை செயலில் ஈடுபடுத்தி அதை அடைய வைத்து விடும். யாரோ ஒருவன் விளக்கமுடியாத ஏதோவொரு காரணத்தால்
இந்தப்பற்றையெல்லம் விட்டு விட்டு அதாவது சம்சாரத்தை விட்டுவிட்டு மோட்சத்தை அடைகிறான்.

ஆத்மன: பித்ருபுத்ராப்4யாமனுமேயௌ ப4வாப்யயௌ |
ந ப4வாப்யயவஸ்தூனாமபி4க்3ஞோ த்3வயலக்ஷண: || 48 ||

தன்னுடைய பிறப்பையும், இறப்பையும் அனுமானத்தின் மூலமாகத்தான் தெரிந்து கொள்ள முடியும்.
தந்தையின் மரணத்தையும், மகனுடைய பிறப்பையும் வைத்து அனுமானம் செய்யலாம்.
ஒரு பொருளின் பிறப்பையும், இறப்பையும் பார்ப்பவன், அவன் இரண்டுக்கும் அப்பாற்பட்டவனாக இருக்கிறான்.
உடலின் பிறப்பையும், இறப்பையும் சாட்சியாக பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் ஆத்மா உடலுக்கும் வேறான்து என்று புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

தரோர்பீ3ஜவிபாகப்4யாம் யோ விஎ3வாஞ்ஜன்மஸ்ம்யமௌ |
தரோர்விலக்ஷணோ த்3ரஷ்டா ஏவம் த்3ரஷ்டா தனோ: ப்ருத2க் || 49 ||

ஒருமரத்தினுடைய விதையையும், அதனுடைய வளர்ச்சியையும், பிறப்பையும், வளர்ச்சியையும் ஒருவன் பார்க்கும் போது
அவன் மரத்திலிருந்து வேறுபட்டவனாக, சாட்சியாக பார்ப்பவனாக இருக்கிறான். அதுபோல இந்த உடலைப் பார்த்துக் கொண்டிருப்பவன்
உடலிலிருந்து வேறுபட்டவன். அதனால் உடலினுடைய மாறுபட்ட நிலைகளால், தன்மைகளால் பாதிக்கப்படுவதில்லை.

ப்ரக்ருதேரேவமாத்மானமவிவிச்யாபு3த4: புமான் |
தத்த்வேன ஸ்பர்ஶஸம்மூட4: ஸம்ஸாரம் ப்ரதிபத்3யதே || 50 ||

அக்ஞானத்தினால் அனுபவிப்பதுதான் சம்சாரம். பிரகிருதியிலிருந்து, சரீரத்தில் இருந்து தன்னை ஒருவன் பிரித்துக் கொள்ளாமல்
அபிமானத்தை நீக்காமல் இருக்கும் அறியாமையினால் உடலின் மீதுள்ள அபிமானத்தை விடமுடியாதவனாக இருக்கிறான்.
இந்த உடல்தான் நானென்று தவறாக புரிந்து கொண்டு இன்பத்தை எதிர்ப்பார்க்கின்றான். நாம் எதில் நான் என்ற அபிமானம்
வைத்திருக்கின்றோமோ அதில் இருந்துதான் அடைய முயற்சிப்போம். இதனால் நம்முடைய புத்தியானது மோக வசப்பட்டு
அனாத்மாவை, இன்பத்தை நாடி சென்று கொண்டிருக்கிறது..
ஸ்பர்ஶ ஸம்மூட4: – அனாத்மாவில் அபிமானம் வைத்தல், அதிலிருந்துதான் இன்பத்தை அடைய முயற்சி செய்வதனால்,
சம்சாரத்திலேயே சுழன்று கொண்டிருக்கும் முழுமுட்டாள்.

ஸ்த்த்வஸங்கா3த்3ருஷீந்தேவான்ரஜஸாஸுரமானுஷான் |
தமஸா பூ4த்திர்யக்த்வம் ப்4ராமிதோ யாதி கர்மபி4: || 51 ||

சத்துவ குணப்பற்றுடன் ஒருவன் இறந்தால் அவன் தேவலோகத்தில் வாழும் தேவனாகவோ அல்லது பூலோகத்தில் உத்தமமான
குலத்தில் ரிஷியாகவோ, உத்தம மனிதனாகவோ பிறப்பெடுப்பான். நல்ல சூழ்நிலையில் பிறப்பான்.
ரஜோ குணத்தில் பற்றுடையவனாக இறந்தால் அசுரனாகவோ, மனிதனாகவோ பிறப்பான்.
தமோ குணத்தில் பற்றுடையவனாக இறந்தால் தாவரமாகவோ, பூதகணங்களாகவோ, விலங்குகளாகவோ பிறப்பான்.
அக்ஞானி அவரவர் கர்மபலன்களுக்கேற்ப பிறக்கின்றான்.

ந்ருத்யதோ கா3யத: பஶ்யன்யதை2வானுகரோதி தான் |
ஏவம் பு3த்3தி4கு3ணான்பஶ்யன்னனீஹோऽப்யனுகார்யதே || 52 ||

நடனம் ஆடுபவர்களையோ, பாடல் பாடிக் கொண்டிருப்பவர்களையோ ஒருவன் மெய் மறந்து பார்த்துக் கொண்டிருந்தால்
தானும் தன்னை அறியாமல் அதைச் செய்து கொண்டிருப்பான். அதுபோல சூட்சும சரீரத்தில் வருகின்ற விதவிதமான
எண்ணங்களும், உணர்ச்சிகளும் பார்க்கின்றவன் செயலற்றவனாக இருந்த போதிலும் அவைகளை தான் செய்வதாக உணர்கின்றான்

யதா2ம்ப4ஸா ப்ரசலதா தரவோऽபி சலா இவ |
சக்ஷுஸா ப்4ராம்யமாணேன த்3ருஶ்யதே ப்4ரமதீவ பூ4: || 53 ||

யதா2 ப்ரசலதா அம்ப4: – எவ்வாறு ஓடிக்கொண்டிருக்கும் நீரில்
தெரிகின்ற மரங்களும் ஓடுவது போல தெரிவது போலவும். மரத்தின் பிரதிபிம்பங்களும் அசைவது போலவும்,
கண்கள் சுழலும் போது உலகமே சுழல்கின்ற போல தெரிகின்றது.

யதா2 மனோரத2தி4யோ விஷயானுப4வோ ம்ருஷா |
ஸ்வப்னத்3ருஷ்டாஶ்ச தா3ஶார்ஹ ததா2 ஸ்ம்ஸார ஆத்மன: || 54 ||

மனதினால் கற்பணை செய்யப்பட்ட உலகிலுள்ள பொருட்களை அனுபவித்தல் என்பது பொய். கனவில் காணும் அனுபவங்களும் பொய்.
அதுபோல ஆத்மாவாகிய நீ அனுபவிக்கும் விஷயங்களனைத்தும் பொய். மனதாலும், புத்தியாலும் அனுபவிக்கும் விஷயங்களும் பொய்தான்

அர்தே2 ஹ்யவித்3யமானேऽபி ஸம்ஸ்ருதிர் ந நிவர்ததே |
த்4யாயதோ விஷயானஸ்ய ஸ்வப்னேऽனர்தா2க3மோ யதா2 || 55 ||

சம்சாரமே பொய்யென்றால் எதற்காக அதிலிருந்து விடுபட வேண்டும்? ஏனென்றால் சம்சாரம் தானாக போகாது.
முயற்சி செய்தால்தான் அதிலிருந்து விடுதலை அடைய முடியும். கனவில் நாம் காணும் அனைத்தும் பொய் ஆனாலும்
அவைகளை உணர்ச்சியுடன் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறோம், அது ஸ்தூல உடம்பையும் பாதிக்கிறது.
நம்மை துயரபடுத்துகின்ற வெளி விஷயங்கள் இல்லாத போதிலும் அவைகளால் நாம் பாதிக்கப்படுகிறோம்.
இல்லாத பொருளுக்கு மனதில் இருப்பைக் கொடுத்து வைத்திருக்கின்றோம். அதனால் நம்மையே துயரப்படுத்திக் கொண்டு இருக்கிறோம்.
ஜீவஸ்ருஷ்டிகளினாலும் துயரத்தை, சம்சாரத்தை அனுபவித்துக் கொண்டிருக்கிறோம்.

தஸ்மாது3த்3த4வ மா பு4ங்க்ஷ்வ விஷயானஸதி3ந்த்3ரியை: |
ஆத்மாக்3ரஹண நிர்பா4தம் பஶ்ய வைகல்பிகம் ப்4ரமம் || 56 ||

ஆகவே உத்தவா! நான் கூறப்போகும் இந்த சாதனத்தை பயன்படுத்தி சம்சாரத்திலிருந்து விடுபட முடியும்.
வைராக்கியம், மனவடக்கம், புலன்களடக்கம் என்கின்ற இந்த சாதனங்களினால் உனக்கு உறுதியான மனம், புத்தி கிடைக்கும்.
போகத்தை கொடுக்கின்ற விஷயங்களை, நம்மை ஏமாற்றுகின்ற பொய்யான புலன்களின் மூலமாக அந்த விஷயங்களுக்கு அடிமையாகி விடாதே.
உலகங்களில் கிடைக்கும் நிலையற்ற இன்பங்களில் வீழ்ந்துவிடாதே ஆத்மாவை புரிந்து கொள்ளாததினால் விளைவினால் உண்மையாக நினைக்க நேரிடுகின்றது

க்ஷிப்தோऽவமானிதோ ஸத்3பி4: ப்ரலப்3தோ4ऽஸூயிதோऽத2 வா |
தாடி3த: ஸன்னிருத்3தோ4 வா வ்ருத்த்யா வா பரிஹாபித: || 57 ||

நிஷ்டி2தோ மூத்ரிதோ வாக்3ஞைர்ப3ஹுதை4வம் ப்ரகம்பித: |
ஶ்ரேயஸ்காம: க்ருச்ச்2ரக3த ஆத்மனாத்மானமுத்3த4ரேத் || 58 ||

இந்த உலகம் யாரையும் உண்மையாக புரிந்து கொள்ளாது. எல்லோரும் அவரவர்களுடைய மனநிலை, சூழ்நிலையைப் பொறுத்து நடந்து கொள்வார்கள்.
எனவே நாம் யாரையும் மாற்றும் முயற்சியில் ஈடுபடுவது வீணான முயற்சி. சம்சாரத்திலிருந்து விடுபடுவது நம் கையில்தான் இருக்கிறது.
இந்த நிலையில் திதிக்ஷா என்ற சாதனத்தை பய்னபடுத்தி இவைகளை பொறுத்துக் கொண்டு அதனால் பாதிக்கப்படாமல் காத்துக் கொள்ள வேண்டும்.
அஸத்பி: – துஷ்டர்களால், க்ஷிப்தஹ – ஒதுக்கி வைத்தல்,
அவமானித – அவமதித்தல், பிரலப்த4 – வாயினால் திட்டுதல், சொல்லால் நிந்தித்தல்
அஸீயிதஹ – உன்னைப்பார்த்து பொறாமைப்படும் போதும், உன் மீது வீண்பழி சுமத்தும்போதும்
தாடிதஹ – அடித்தல் போன்ற உடலுக்கு துன்பத்தைக் கொடுத்தாலும்
நிபத்3த4ஹ – கட்டிப்போடுதல், எதையும் செய்ய விடாமல் தடைஉண்டாக்குதல்
வ்ருத்தய – செய்யும் தொழிலை கூறி அவமதித்தல்
பரிஹாபிதஹ – கிண்டல் செய்தல், பரிகாசம் செய்தல், உடலிலுள்ள அங்க குறையை கூறி பரிகாசம் செய்தல்
நிஷிடிதஹ – எச்சில் உமிழ்தல்
மூத்ரிதஹ – சிறுநீரை கழித்தல்
வா அக்ஞைஹி பஹுதா ஏவம் – இவ்விதம் அக்ஞானிகளால் விதவிதமாக
ப்ரகம்பிதஹ – நடத்தைகளால் தூண்டிவிட்டபோதிலும்
ஶ்ரேயஸ் காம – மோட்சத்தில் நாட்டமிருப்பவன், அடைய முயற்சி செய்பவன்
க்ருத்த்ரதஹ – மோசமாக நடத்தப்பட்டாலும்
ஆத்மனா ஆத்மானமுத்3த4ரேத் – இவைகளை சகித்துக் கொண்டு உன்னையே நீ உயர்த்திக் கொள்ள வேண்டும்.

ஶ்ரீஉத்தவ உவாச
யதை2வமனிபு3த்4யேயம் வத3 நோ வத3தாம் வர |
ஸுது3:ஷஹமிமம் மன்ய ஆத்மன்யஸத3திக்ரமம் || 59 ||

விது3ஷாமபி விஶ்வாத்மன்ப்ரக்ருதிர்ஹி ப3லீயஸீ |
ருதே த்வத்3த4ர்மனிரதான்ஶாந்தாம்ஸ்தே சரணாலயான் || 60 ||

உத்தவர் கேட்கிறார்
இவ்வாறு உலகம் என்னை அவமதிக்கும்போது எந்த அறிவின் துணைக் கொண்டு சகித்துக் கொள்ளமுடியும்.
எந்தவிதமான அவமானத்தாலும் பாதிக்கப்படாமல் இருக்க நான் என்ன செய்ய வேண்டும்.
உபதேசம் செய்பவர்களில் மேலானவராக இருக்கின்ற பகவானே எனக்கு அந்த அறிவை கொடுக்க வேண்டும்.
இந்த உலகம் பலவிதத்தில் அவமதிப்பதை சகித்துக் கொள்வது மிகமிக கடினம் என்று நான் நினைக்கின்றேன்.
இறைவா! படித்த பண்டிதர்களுக்கும், வித்துவான்களுக்கும் கூட இந்த விஷயத்தில் தவறு செய்து விடுகிறார்கள்.
பொறுத்து கொள்ள முடியாமல் உணர்ச்சி வசப்பட்டு செயலில் இறங்கி விடுகிறார்கள்.

விதுஶாம் அபி – உபதேசம் செய்பவர்களில் உயர்ந்தவராக இருக்கின்ற பகவானே!
மற்றவர்கள் என்னை அவமதிக்கும்போது எந்தவிதமான சஞ்சலத்தை அடையாமல்
சகித்துக் கொண்டிருப்பது மிகவும் கடினம்
அதிக்ரமம் – மனதிற்கு வரும் அவமானத்தை
தங்களிடம் சரணமடைந்தவர்களான பக்தர்களையும், மனக்கட்டுப்பாடு உடையவர்களையும் தவிர்த்து
மற்ற யாராலும் பொறுத்துக் கொள்ள முடியாது.

————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ உத்தவர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ கீதாச்சார்யன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ உத்தவர் கீதை–அத்யாயம் -15–குண-தோஷங்களைப் பற்றிய விளக்கம்-

May 23, 2020

ஶ்ரீபகவான் உவாச
ய ஏதான் மத்பதோ2 ஹித்வா ப4க்தி ஞான க்ரியாத்மகான |
க்ஷுத்ரான் காமான்ஶ்சலை: ப்ராணௌர்ஜுஷந்த: ஸமஸரந்தி தே || 1 ||

என்னால் உபதேசிக்கப்பட்டது பக்தி-ஞான-கர்ம யோகங்கள். மனிதர்களுக்காக நான் இந்த மூன்று பாதைகளை வகுத்துக் கொடுத்து இருக்கிறேன்.
யார் இந்தப் பாதையிலிருந்து விலகிச் செல்கிறார்களோ அவர்கள் மிகக்குறைந்த காலம் இன்பத்தைக் கொடுக்கின்ற விஷய சுகங்களை
புலன்களின் மூலமாக அனுபவித்துக் கொண்டு காலத்தை வீணடித்து கொண்டிருப்பார்கள்.
மேலும் சம்சாரத்திலேயே இருந்து கொண்டு துயரப்படுவார்கள்.
ஹித்வா – விலகிச் செல்லுதல்
ஶ்சைலைஹி ப்ரணைஹி – நிரந்தரமாக எந்த இன்பத்தையும் அனுபவிக்கும் சக்தியற்ற புலன்களால்
ஜிஷந்தஹ – அத்தகைய இன்பங்களையே அனுபவிப்பதிலேயே மனிதர்கள் ஈடுபடுகிறார்கள்
தே ஸம்ஸரந்தி – இப்படிப்பட்டவர்கள் சம்சாரத்திலேயே சுழன்று கொண்டிருப்பார்கள்

ஸ்வே ஸ்வேऽவேதி4காரே யா நிஷ்டா ஸ கு3ண: பரிகீர்தித: |
விபர்யயஸ்து தோஷ: ஸ்யாதுப4யோரேஷ நிஶ்சய: || 2 ||

நல்லது கெட்டது என்பது பொருட்களில் கிடையாது. அதை பயன்படுத்தும் மனிதர்களின் தகுதியை பொறுத்து அமைகின்றது.
அவரவர்களுக்கு எது கடமையாக இருக்கிறதோ அவைகள் அவனுக்கு செய்து கொண்டிருப்பது நல்லதையும்,
செய்யாமல் இருப்பது கெட்டதையும் கொடுக்கும். இதுதான் நிச்சயமான நியதியாகும்.
அதாவது குண-தோஷம் என்ற பிரிவினை ஒருவனுடைய தகுதியை அனுசரித்துச் செய்யப்படுகின்றதே தவிர
வஸ்துவை அனுசரித்து செய்யப்படுவதில்லை..

ஶுத்3தயஶுத்3தி4 விதீ4யேதே ஸமானேஷ்வபி வஸ்துஷு |
வ்யஸ்ய விசிகித்ஸார்த2ம் கு3ணதோ3ஷௌ ஶுபா4ஶுபௌ || 3 ||

எல்லா பொருட்களும் சமமாக இருந்தாலும் அவைகள் நல்லதா, கெட்டதா என்று பரிசோதிப்பதற்காக சந்தேகத்தை உருவாக்கப்படுகிறது.
அவைகளில் சுத்தி-அசுத்தி, குணம் – தோஷம், சுபம்-அசுபம் என்ற பாகுபாடுகள் சாஸ்திரம் வைத்திருக்கிறது.

த4ர்மார்த2ம் வ்யவஹார்ர்த2ம் யாத்ரார்த2மிதி சானக4 |
த3ர்ஶிதோऽயம் மயாऽऽசாரோ தர்ம்முத்3வஹதாம் து4ரம் || 4 ||

பாவங்களற்ற உத்தவா! ஜீவர்களாகிய நமக்கு புண்ணியத்தை சம்பாதிக்க வேண்டும், பாவத்தை விலக்க வேண்டும் என்பதற்காக
செயல்களில், உணவு வகைகளில், வசிக்கும் இடங்களில் சுத்தம்-அசுத்தம், நல்லது-கெட்டது என்று சாஸ்திரம் பிரித்தி வைத்திருக்கிறது
வியவஹாரார்த2ம் – சமூக விவகாரங்கள் ஒழுங்காக நடைபெறுவதற்காக நல்லது, கெட்டது என்று பிரிக்கப்பட்டிருக்கிறது
மயா – ஈஸ்வரனாகிய என்னால்
அயக் ஆசார த3ரிஶிதஹ – இங்கு வழிமுறைகளை காட்டப்பட்டிருக்கிறது
தர்ம உத்3வஹதாம் து4ரம் – தர்மத்தை பின்பற்றி வாழ விரும்புபவர்களுக்கு இது கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது.

பூ4ம்யம்ப்3வக்3ன்யனிலாகாஶா பூ4தானாம் பஞ்சதா4தவ: |
ஆப்3ரஹமஸ்தா2வராதீ3னாம் ஶாரீரா ஆத்மஸம்யுதா: || 5 ||

நிலம், நீர், நெருப்பு, காற்று, ஆகாசம் என்கின்ற இந்த பஞ்ச பூதங்கள் எல்லா ஜீவராசிகளின் உடலுக்கு காரணமாகின்றது.
தேவர்கள், பிரம்ம தேவன் முதற்கொண்டு மலை, தாவரங்கள் அனைத்தும் இவைகளால்தான் உருவாக்கப்பட்டிருக்கிறது.
இந்த எல்லா உடல்களுக்குள்ளும் இருக்கின்ற ஆத்மா ஒன்றுதான்.

வேதே3ன நாம ரூபாணி விஷமாணி ஸமேஷ்வபி |
தா4துஷூத்3த4வ கல்பயந்த ஏதேஷாம் ஸ்வார்தஸித்3தயே || 6 ||

உத்தவா! எல்லா உடல்களும் பஞ்சபூதங்களின் அடிப்படையில் ஒன்றுதான். இருந்த போதிலும் வேதத்தின் மூலம் நாம-ரூப
வேற்றுமைகளினால் கற்பணையாக ஜீவர்களை பிரித்திருக்கிறது. ஜீவர்கள் அறம், பொருள், இன்பம், வீடுபேறு என்கின்ற
புருஷார்த்தமான இலக்கை அடைவதற்காக இந்த வேற்றுமைகள் உருவாக்கப்பட்டிருக்கிறது.

தே3ஶகாலதி3பா4வானாம் வஸ்தூனாம் மம ஸத்தம |
கு3ணதோ3ஷௌ விதீ4யேதே நியமார்த2ம் ஹி கர்மணாம் || 7 ||

உத்தவா! தேச, காலம், பொருட்கள், கர்த்தா (நல்லவன், கெட்டவன்), செயல்கள், மந்திரங்கள் ஆகிய இவைகளில்
நல்லது, கெட்டது என்று பிரித்து வைத்திருக்கிறோம்.
தேஶகாலதிபாவானாம் – தேசம், காலம், போன்றவற்றில்
மம ஸத்தம – உத்தமமான உத்தவா என்னால்
நியமார்த2ம் ஹி கர்மாணாம் – மனிதர்களிடமிருந்து வெளிப்படும் செயல்களை நெறிப் படுத்துவதற்காக இந்த பிரிவு விதிக்கப்பட்டிருக்கின்றது

அக்ருஷ்ணஸாரோ தே3ஶானாமப்3ரஹமண்யோऽஶுசிர்ப4வேத் |
க்ருஷ்ணஸாரோऽப்யஸௌவீரகீகடாஸம்ஸ்க்ருதேரிணம் || 8 ||

நற்குணங்கள் பொருந்திய மனிதர்கள் வாழும் இடங்கள் நல்ல இடங்களாகும். க்ருஷ்ணஸாரம் என்ற மான்கள் இல்லாத இடங்கள் அசுத்தமானவை.
இந்த மான்கள் இருந்தாலும் நல்ல மனிதர்கள் இல்லாத இடம் தூய்மையற்றது. நல்லவர்களை மதிக்காத இடம் தூய்மையற்றது.
சம்ஸ்காரங்கள் செய்யப்படாத இடமும், பாலைவனமும், தூய்மை அற்ற இடங்களாகும்.
இடங்களில் பொதுவாக நல்லது, கெட்டது என்பது கிடையாது.

கர்மண்யோ கு3ணவான் காலோ த்ரவ்யத: ஸ்வத ஏவ வா |
யதோ நிவர்ததே கர்ம ஸ தோஷோऽகர்மக: ஸ்ம்ருத: || 9 ||

குணவான் காலஹ – நல்ல காலம் என்பது
கர்மண்ய – எந்தக் காலத்தில் நல்ல காரியங்கள் செய்வதற்கேற்றதோ அதுவே மங்களகரமான செயல்களுக்கு அனுகூலமான காலம், நல்ல காலம்
த்ரவ்யதஹ – எந்தக் காலத்தில் தேவையான பொருட்கள் கிடைக்கின்றதோ அதுவே நல்லகாலமாகும்
ஸ்வதஹ ஏவ வா – பவித்திரமான காலம் நல்ல காலம். சில காலங்கள் எப்பொழுதுமே நல்ல காலம்தான்
அவைகள் விடியற்காலை, பிரம்ம முகூர்த்தம், சந்தியா காலம்.
யதஹ கர்ம நிவர்ததே ஸஹ தோஷஹ – எந்த காலங்களில் நற்காரியங்களை செய்யக்கூடாதோ அது கெட்ட காலமாகும்
ஸம்ருதஹ – என்று கருதப்படுகிறது
அகர்மஹ – கெட்ட காலத்தில் சாஸ்திரிய கர்மங்களையும், நல்ல கர்மங்களையும் செய்யக்கூடாது

த்ரவ்யஸ்ய ஶுத்3த்4யஶுத்3தி4 ச த்ரவ்யெண வசனேன ச |
ஸம்ஸ்காரேணாத2 காலேன ஸஹத்வால்பதயாத2 வா || 10 ||

நாம் பயன்படுத்தும் பொருட்களில் நல்லது, கெட்டது என்று பிரித்து வைத்திருக்கிறோம். இவைகள் சில காரணங்களால் இவ்வாறு
பிரிக்கப்பட்டிருக்கிறது. எந்தவொரு பொருளும் சுத்தம்-அசுத்தம் என்று சொல்வது இனி சொல்லப்போகின்ற சில காரணங்களால் ஆகும்
த்ரவ்யேன – வேறொரு பொருட்களின் சேர்க்கை, சேர்க்கையின்மையை வைத்து முடிவு செய்யலாம்.
அரிசியோடு கல் சேர்ந்திருத்தல், நீரில் நனைந்த சந்தனக்கட்டை நாறும்.
வசனேன ச – மேலும் மகான் ஒருவர் இது நல்லது என்று சொல்லிவிட்டால் அது நல்லதாகி விடும்,
வேதத்தில் நல்லது என்று சொல்லிவிட்டால் அது நல்லதாக இருக்கும்.
ஸம்ஸ்காரேணா – மந்திரங்கள் சொல்லி நீர் தெளித்து (புரோக்ஷணம்) ஒரு பொருளை சுத்தப்படுத்தலாம்
காலேன – காலத்தினால் நல்லது, கெட்டது என்று முடிவு செய்யப்படுகிறது. காயை பழமாக மாற்றுவதற்கு காலம்தான் தேவைப்படுகிறது.
இதே பழம் இன்னும் சில காலங்கள் சென்றால் அதுவே அழுகி போய்விடும்.
மஹத்தவ அல்பதயாத2 வா – பொருட்கள் அதிகமாக இருந்தால் நல்லது குறைவதாக இருந்தால் அசுத்தம் என்று பிரிக்கப்படுகிறது.
ஆற்று நீரில் தோஷம் கிடையாது. நீர் குறைவாக இருக்கும் குவளை நீரில் தோஷம் ஏற்படலாம்.

ஶக்த்யாஶக்த்யாத2 வா பு3த்3த்4யா ஸம்ருத்3த்4யா ச யதா3தமனே |
அக4ம் குர்வந்தி ஹி யதா2 தேஶாவஸ்தானுஸாரத: || 11 ||

ஸக்த்யா அஶக்த்யாத2 – அவரவர்களின் உடலிலுள்ள சக்தியின் அளவுக்கேற்றபடி நல்லது, கெட்டது பிரிக்கப்படுகிறது
பு3த்3த்4யா – அறிவின் அடிப்படையில் நல்லது,கெட்டது பிரிக்கப்படுகிறது. தந்தையின் மரணம் பற்றி தெரியாத வரையில் மகன்
நல்ல காரியங்களான வைதீக காரியங்கள், கோயிலுக்கு செல்லுதல் ஆகியவற்றை செய்யலாம்.
ஆனால் தெரிந்துவிட்டால் அவைகளை செய்யக்கூடாது. அதற்கேற்ற நியமங்களை கடைப்பிடிக்க வேண்டும்.
ஸம்ருத்3த்4யா(செழுமையான) – செல்வத்தின் அளவுக்கேற்ப தானம் செய்வதில் நல்லது, கெட்டது என்று பிரிக்கப்படுகிறது.
செல்வந்தன் குறைவாக தானம் செய்தான் அது பாவம், ஏழை சிறிதளவு தானம் செய்தாலும் அது நல்லதாக கருதப்படும்.
யத ஆத்மனி அக4ம் குர்வந்தி – எனவே ஒருவன் சுத்தமானதை பயன்படுத்தினால் புண்ணியம், அசுத்தமானதை பயன்படுத்தினால் பாவம் கிடைக்கும்
யதா2 தேஶ வஸ்து அனுஸாரத: – தேசம், காலம், வஸ்து இவைகளின் அடிப்படையிலும், சூழ்நிலைகளின் அடிப்படையிலும்
நல்லது, கெட்டது தீர்மானிக்கப்படுகிறது.

தா4ன்யதார்வஸ்தி2தந்தூனாம் ரஸதைஜஸசர்மணாம் |
காலவாய்வக்3னிம்ருத்தோயை: பார்தி2வானாம் யுதாயுதை: || 12 ||

காலவாய அக்னிம்ருத்தோயை – பொருட்கள் காலத்தினாலும், நீரினாலும், காற்றாலும், மண்ணாலும் தூய்மைப்படுத்தப்படுகின்றது
தா4ன்ய – சாப்பிடக்கூடிய தானியங்கள்
தார் – மரங்கள்
அஸ்தி – யானைத் தந்தம்
தந்தூனாம் – உடைகள்; ரஸ – எண்ணெய் பொருட்கள்
தைஜஸ – உலோகங்கள்; சர்மணாம் – விலங்குகளின் தோல்
பார்தி2வானாம் – மண்ணால் செய்யப்பட்ட பாத்திரங்கள்
யுதாயுதை: – இவைகளை எந்த பொருட்களுக்கு தூய்மைப்படுத்த வேண்டுமோ, அதை பயன்படுத்தி தூய்மைப்படுத்தலாம்

அமேத்4யலிப்தம் யத்3யேன க3ந்த4லேபம் வ்யபோஹதி |
ப4ஜதே ப்ரக்ருதிம் தஸ்ய தச்சௌ2சம் தாவதி3ஷ்யதே || 13 ||

தஸ்ய – ஒரு பொருளுக்கு
ப்ரக்ருதிம் ப4ஜதே – அதனுடைய இயற்கையான தன்மையுடன் இருக்கிறதோ
தாவத் தத் சௌசம் இஷ்யதே – அதுவரை அது தூய்மையுடன் இருக்கிறது என்று சொல்லப்படுகிறது
யத் அமேத்4ய லிப்தம் – எந்த பொருள் அழுக்குப் பிடித்து துர்நாற்றத்துடன் இருந்தால், அதன் மீதுள்ள அழுக்கை நீக்கிவிட்டு
அத்னுடைய உண்மை தன்மையை அடைந்து விட்டால், அது உடனேயே தூய்மையானதாக மாறி விடுகிறது

ஸ்னானதா3னதபோऽவஸ்தா2 வீர்யஸம்ஸ்காரகர்மபி4: |
மத்ஸ்ம்ருத்யா சாத்மன: ஶௌசம் ஶுத்3த4: கர்மாசரேத்3த்3விஜ: || 14 ||

சுற்றுப்புறம், வீடு, உடை, உடல் இவைகளை தூய்மையாக வைத்திருப்பவன், தானம் செய்து கொண்டிருப்பவன்,
தபஹா – எல்லாவிதத்திலும் எளிமையுடனும், ஒழுக்கத்துடனும் இருப்பவன்;
அவஸ்தா – அவர்களுடைய ஆசிரம வாழ்க்கை நெறிகளை முறையாக, தவறாமல் கடைப்பிடித்து கொண்டிருப்பவன்
வீர்யம் – உடல், மனம் இவைகள் பலத்துடன் இருப்பவன், பயமின்மையுடன் இருப்பவன், தைரியம்
ஸம்ஸ்கார கரம – நம்மை தூய்மைப்படுத்தும் கர்மங்களை செய்பவன்
ச ஆத்மனஹ – அந்த ஜீவாத்மா
ஶௌசம் – தூய்மையானவன்
மத்ஸ்ம்ருத்யா – என்னை நினைத்தாலே போதும் தூய்மையாக்கப்படுவாய்
த்விஜ – சாதகன்
ஶுத்3த4 – இவ்விதம் தன்னை தூய்மைப்படுத்தியவனாக இருந்து கொண்டு
கர்மா சரேத் – செயல்களை செய்ய வேண்டும்.

மந்த்ரஸ்ய ச பரிஞானம் கர்மஶுத்4தி4ர்மதர்பணம் |
த4ர்ம: ஸம்பத்3யதே ஷட்3பி4ரத4ர்மஸ்து விபர்யய: || 15 ||

மந்த்ரஸ்ய ச பர்க்ஞானம் – மந்திரத்தை குருமுகமாக பெற்று அதன் பொருளையும் தெரிந்து பயன்படுத்துவதால்
புண்ணியம் கிடைக்கும், தூய்மை அடையலாம்
கர்மஸுத்தி மதர்பணம் – நம்மிடமிருந்து வெளிப்படும் செயல்களை ஈஸ்வரனுக்கு அர்ப்பணம் செய்துவிட்டு செய்வது தூய்மையான கர்மங்கள்.
மேற்கூறிய ஆறுவிதமாக தூய்மை செய்யப்பட்ட செயல்களை செய்பவன் தர்மத்தை சம்பாதிக்கிறான்.
எதிர்மறையாக கடைப்பிடித்தால் அதர்மமாகும், பாவத்தை சேர்த்துக் கொள்வான்

க்வசித்4கு3ணோऽபி தோஷ: ஸ்யாத்3தோ3ஷோऽபி விதி4னா கு3ண: |
கு3ணதோஶார்த2னியமऽத்4பி4தாமேவ பா3த4தே || 16 ||

க்வசித் – சில சூழ்நிலைகளில், காலங்களில், சில மனிதர்கள் செய்யும் செயல்கள்
குண அபி தோஷ ஸ்யாத் – நல்லது கூட கெட்டதாக மாறிவிடும்.
தோ3ஷ: அபி விதி4னா குண: – கெட்டது கூட விதிவசத்தால் நல்லதாகி விடும்.
குண: தோஷ அர்த2 நியமஹ – இந்த நல்லது, கெட்டது என்று மாறிக்கொண்டிருக்கின்ற விதியானது
தத்3 பி4தா2மேவ பா3த4தே – இந்த பிரிவே, பாகுபாடே பொய்யானது, மித்யாவாகும். ஒரு பொருளை, இடத்தை, காலத்தை
நல்லது, கெட்டது என்று பிரித்து வைத்தல் என்பது பொய்யாகின்றது, பொய்யாக்கப்படுகின்றது

ஸமானகர்மாசரணம் பதிதானாம் ந பாதகம் |
ஔத்பத்திகோ கு3ண: ஸங்கோ3 ந ஶயான: பதத்யத4: || 17 ||

பதிதானாம் – மிகவும் கீழான வேலை செய்பவர்கள்
ஔத்பத்திகஹ குண – அவனுடைய இயற்கையான குணம்
ஸங்கஹ – இந்த செயலில் ஈடுபட வைக்கிறது
ஸமான கர்மாசரணம்- அவர்கள் இழிந்த செயல்களை செய்தாலும்
ந பாதகம் – பாவத்தைக் கொடுக்காது, கெடுதலைக் கொடுக்காது
ஶயான: பதத்யத4:- எப்படி தரையில் படுத்திருப்பவன் கீழே விழமாட்டானோ அதுபோல.

யதோ யதோ நிவர்தேத விமுச்யேத ததஸ்தத: |
ஏஷ த4ர்மோ ந்ருணாம் க்ஷேம: ஶோகமோஹப4யாபதஹ: || 18 ||

யதோ யதோ நிவர்தேத – எந்தெந்த விஷயங்களிடமிருந்து பற்றற்று இருக்கிறாயோ
ததஹ ததஹ விமுச்யதே – அவைகளிலிருந்து துயரத்தை அடைவதில்லை, அந்தந்த பொருட்களிலிருந்து வரும் துயரத்திலிருந்து விடுபடுகிறான்.
ந்ருணாம் ஏஷ தர்மஹ – மனிதனுக்கு இதுதான் தர்ம மார்க்கம்
க்ஷேமம் – நன்மையானது, மோட்சத்தை தரக்கூடியது
ஶோக மோஹ ப4ய அபதஹ – சோகம், மோகம், மதிமயக்கம், பயம் இவைகளிலிருந்து விடுதலை அடைவதுதான் க்ஷேமம்.

விஷயேஷு கு4ணாத4யானாத்பும்ஸ: ஸங்கऽதோ ப4வேத் |
ஸங்3காத்தத்ர ப4வேத்காம: காமாதே3வ கலிர்ந்ருணாம் || 19 ||

விஷயேஷு குண த்4யானாத் பும்ஹ: – புலனுகர் போகப்பொருட்களில் உள்ள தற்காலிகமான பாதுகாப்பு,
மற்றும் சுகத்தக் கொடுக்கும் பகுதியை மட்டும் நினைத்துக் கொண்டிருப்பதால் மனிதனுக்கு
ஸங்கஹ தத் பவேத் – அந்தப் பொருட்கள் மீது உணர்வு பூர்வமான மதிப்பு ஏற்படுகின்றது
ஸங்காத் தத்ர பவேத காம – அதன்பிறகு அதை அடைய வேண்டும் என்ற ஆசை உண்டாகிறது.
அந்தப்பொருளோடு நம்மை சம்பந்தப்படுத்திக் கொள்கிறோம்
காமாதேவ கலிர் ந்ருணாம் – இந்தப்பற்றுக்களால் சண்டை, சச்சரவு, போன்ற தீய உணர்ச்சிகள் ஏற்படுகிறது.

கலேர்து34விஷஹ: க்ரோத4ஸ்தமஸ்தமனுவர்ததே |
தமஸா க்3ரஸ்யதே பும்ஸ்ஶ்சேதனா வ்யாபினீ த்ருதம் || 20 ||

இவ்வாறு மனதில் உருவாகின்ற தீய உணர்ச்சியால் கட்டுப்படுத்த முடியாத அளவுக்கு கோபம் ஏற்படுகிறது. கோபம் தன்னையும்,
தன்னைச் சார்ந்தவர்களையும் துன்பப்படுத்தக் கூடியது. கோபத்தினால் நல்லது, கெட்டது என்ற அறிவு ஏற்படுவதில்லை.
பிறகு செயல்பாடுகளை திட்டமிடும் சிந்தனா சக்தியும் மறைந்துவிடுகின்றது. புத்தியானது மோகத்தின் வசத்தில் மாட்டிக் கொள்கிறது.

தயா விரஹித: ஸாதோ4 ஜந்து: ஶூன்யாய கல்பதே |
ததோऽஸ்ய ஸ்வார்தவிப்4ரம்ஶோ மூர்ச்சி2தஸ்ய ம்ருதஸ்ய ச || 21 ||

உத்தவா! இவ்வாறு விவேக சக்தியை இழந்து விட்டவன் விலங்குத்தன்மையை அடைந்து சூன்யமாகிவிடுகிறான்.
அவனுடைய இறுதி லட்சியமான புருஷார்தத்தை இழந்து விடுகிறான். எந்த லட்சியத்தையும் அடைய மாட்டான்.
விரும்பியது எதையும் அடைய மாட்டான். மயக்க நிலையிலோ அல்லது மரணமடைந்தவன் போன்று ஒன்றும் செய்ய முடியாத நிலையை அடைகிறான்.

விஷயாபி4னிவேஶேன நாத்மானம் வேத3 நாபரம் |
வ்ரிக்ஷஜீவிகயா ஜீவன் வ்யர்த2ம் ப4ஸ்த்ரேவ ய: ஶ்வஸன் || 22 ||

புலனுகர் போகப்பொருட்களையே சிந்தித்து கொண்டிருப்பதால் அதன் மீதுள்ள பற்றின் அளவு அதிகரித்துக் கொண்டே போகிறது (அபினிவேஶம்).
ஒரு ஜீவன் தன்னை அறிவதில்லை, இறைவனையும், பிரம்மத்தையும் அறியமாட்டான். பட்ட மரத்தைப் போல ஒரு ஜடமாக
வீண் வாழ்க்கை நடத்திக் கொண்டிருப்பான். மூச்சுவிட்டுக் கொண்டிருக்கும் இயந்திரத்தைப் போல இயங்கிக் கொண்டிருப்பான்.
கொல்லன் பட்டறையிலுள்ள துருத்தியைப் போல மூச்சு மட்டும் விட்டுக் கொண்டிருப்பான்.

ப2லஶ்ருதிரியம் ந்ருணாம் ந ஶ்ரேயோ ரோசனம் பரம் |
ஶ்ரேயோ விவக்ஷயா ப்ரோக்தம் யதா2 பை4ஷஜ்யரோசனம் || 23 ||

விவக்ஷா – உள்நோக்கம்
மனிதர்களுக்கு காம்ய கர்மங்களையும், அதை செய்வதனால் அடையும் பலன்களை பற்றி உபதேசிக்கின்ற வேதத்தின் பகுதியே கர்ம காண்டம் (ப2லஶ்ருதி).
அவைகள் முழுமையான நன்மையையோ, மோட்சத்தையோ, முழுமையான மனநிறைவையோ கொடுப்பதற்காக சொல்லப்படவில்லை.
பரம் ரோசனம் – தர்மத்தில் விருப்பத்தை ஏற்படுத்துவதற்காகத்தான் இவைகள் சொல்லப்பட்டு இருக்கிறது
ஶ்ரேய விவக்ஷயா – வேதத்தின் உள்நோக்கம் மோட்சத்தை நோக்கி நம்மை அழைத்து செல்வதுதான்
யதா2 ப4ஷஜ்யரோசனம் – எவ்வாறு மருந்தைக் கொடுப்பது நோயை குணப்படுத்துவதற்குதான் அதை சுவைப்பதற்காக அல்லவோ
அது போல கர்மகாண்டம் நம்மை அடுத்த நிலைக்கு தயார் படுத்துவதற்காகத்தான் இவ்வாறு சொல்லியிருக்கிறது.

உத்பத்த்யைவ ஹி காமேஷு ப்ராணேஷு ஸ்வஜனேஷு ச |
ஆஸக்தமனஸோ மர்த்யா ஆத்மனோऽனர்த2ஹேதுஷு || 24 ||

இயல்பாகவே மனிதர்கள் பற்றுடன் கூடிய மனதுடன்தான் இருக்கிறார்கள். பொருட்களிடத்தும், மனிதர்களிடத்திலும்,
உடல், உயிர், உற்றார், உறவினர்கள் மீதும் பெரும் பற்று உண்டாகின்றது.
இந்த பற்றானது ஆன்மீக முன்னேற்றத்திற்கும், மோட்சத்தை அடைவதற்கும் இடையூறாகவே இருக்கும்.

ந தானவிது3ஷ: ஸ்வார்த2ம் ப்4ராம்யதோ வ்ருஜினாத்4வனி |
கத2ம் யுஞ்ஜ்யாத்புனஸ்தேஷு தாம்ஸ்தமோ விஶதோ பு3த4: || 25 ||

பு3த4ஹ – வேதமானது
ஏற்கனவே சம்சாரமான இருளில் சென்று கொண்டிருப்பவனை எப்படி மீண்டும் அதே இருளான சம்சாரத்தில் விழ வைக்கும்.
தன்னை ஏற்றுக் கொண்டவனை, நம்புபவனை தன்னுடைய உண்மையான லட்சியத்தை தெரியாமல் அலைந்து கொண்டிருப்பவன்
சம்சார பாதையில் உழன்று கொண்டிருப்பவனை மீண்டும் எப்படி சம்சாரத்திலே தள்ளும்.

ஏவம் வ்யவஸிதம் கேசித3விக்ஞாய குபு3த்3த4ய: |
ப2லஶுருதிம் குஸுமிதாம் ந வேத3க்ஞா வத3ந்தி ஹி || 26 ||

இவ்விதம் இருக்கும்போது பலர் இந்த உண்மையை உணராமல், இது அவர்கள் புத்தியில் உள்ள குறையினால் இவ்வாறு
தவறாக வேதத்தை புரிந்து கொள்கிறார்கள். பரலோக, இகலோக இன்பத்தை மிகவும் அழகாக புகழ்ந்து கொண்டிருப்பதை
வேதத்தின் பலனாக அவர்கள் நினைக்கிறார்கள். வேதத்தின் உண்மையான கருத்தை அறிந்தவர்கள் இவ்வாறு சொல்வதில்லை.

காமின: க்ருபணா லுப்3தா4 புஷ்பேஷு ப2லபு3த்3த4ய: |
அக்3னிமுக்3தா4 தூ4மதாந்தா: ஸ்வம் லோகம் ந வித3ந்தி தே || 27 ||

விஷயபோகங்களில் சிக்கித் தவிக்கும் தீனர்கள், எதையும் தியாகம் செய்யத் தயாராக இல்லாதவர்கள்,
மனதுக்குள் அதிக ஆசைகளுடன் இருப்பவர்கள், மனதால் ஏழையாக இருப்பவர்கள்.
லுப்தா4: – சில ஆசைகளுக்கு, உறவுகளுக்கு, பொருட்களுக்கு, சூழ்நிலைகளுக்கு அடிமைபட்டு இருப்பவர்கள்
புஷ்பேஷு ப2லபு3த4ய: – மலர்களைப் போன்று மதிமயக்கும் அனாத்மா விஷயத்தைப் புகழ்ந்து பேசுகின்ற சில
வேத வாக்கியங்களை தங்களது இறுதியான லட்சியமாக நினைப்பவர்கள்
அக்னி முக்3தா4: – கர்ம காண்டத்தில் சொல்லப்பட்ட யாகங்களில் மூழ்கியிருப்பவர்கள்
தூ4மதாந்தா – சொர்க்கத்தை இலக்காகக் கொண்டு அதை நோக்கி செல்பவர்கள்.
இவர்களெல்லாம் தன்னைப்பற்றிய உண்மையை அறியாதவர்களாகவே இருக்கிறார்கள்

ந தே மாமங்க3 ஜானந்தி ஹ்ருதி3ஸ்த2ம் ய இத3ம் யத: |
உக்த2ஶஸ்த்ரா ஹயஸுத்ருபோ யதா2 நீஹாரசக்ஷுஷ: || 28 ||

உத்தவா! இப்படிபட்டவர்கள் என்னை அறிவதில்லை, புரிந்து கொள்வதில்லை. ஆனாலும் நான் அவர்கள் இதயத்திற்குள்ளேயே இருக்கிறேன்.
அதையும் உணர்வதில்லை. இந்த உலக வடிவமாகவே நான் இருக்கிறேன் என்பதையும், இந்த உலகம் என்னால் படைக்கப்பட்டுள்ளது
என்பதையோ அறியாதவர்களாக இருக்கிறார்கள். கர்மகாண்டத்தில் கூறப்பட்டுள்ள, வர்ணிக்கப்பட்டுள்ள கர்மங்களில் மயங்கி
புலன்களால் அடைகின்ற இன்பத்தில் மட்டும் திருப்தி அடைகிறார்கள்.
இவ்வாறு எவ்வாறு கண்புரை நோயினல் பொருட்களை சரியாக பார்க்க முடியாதோ அதுபோன்ற நிலையை உடையவர்கள்

தே மே மதமவிக்ஞாய பரோக்ஷம் விஷயாத்மகா: |
ஹிம்ஸாயாம் யதி3 ராக3: ஸ்யாத்3யக்ஞ ஏவ ந சோத3னா || 29 ||

ஒருவேளை ஒரு ஜீவனை வதம் செய்து அதனிறைச்சியை உண்பதில் விட முடியாத ஆசை இருந்தால் அவைகளை
தேவதைகளுக்கு படைத்துவிட்டு பிரசாதமாக எடுத்துக் கொள்ளலாம்.
ந சோதனா – இதை ஒரு விதியாக சொல்லவில்லை. யாகம் செய்யும்போது இவ்வாறு செய்யலாம் என்றுதான் கூறியிருக்கிறது.
என்னுடைய (வேதத்தினுடைய) ரகசியமான, மறைமுகமான கருத்தை புரிந்து கொள்ளாதவர்கள், விஷய சுகத்தை அனுபவிக்க விரும்புபவர்கள்.

ஹிம்ஸாவிஹாரா ஹயாலம்3தை4: பஶுபி4: ஸ்வஸுகே2ச்ச2யா |
யஜந்தே தே3வதா யக்ஞை: பித்ருபூ4தபதீன் க2லா: || 30 ||

ஹிம்சையில் இன்பம் காண்பவர்கள், துயரத்தை காணாதவர்கள், விலங்குகளை பலி கொடுப்பது தன்னுடைய ஆசை
நிறைவேற்றிக் கொள்வதற்காக மட்டுமேதவிர வேறெந்த நல்ல விஷயத்திற்காக அல்ல.
இந்த புலால் உணவை தாமஸமான தேவதைகளுக்கு, பித்ருக்களுக்கு படைத்து பூஜித்து பின் அதை உட்கொள்கிறார்கள்

ஸ்வப்னோபமமமும் லோகமஸந்தம் ஶ்ரவணப்ரியம் |
ஆஶிஷோ ஹ்ருதி3 ஸங்கல்ப்ய த்யஜந்த்யர்தா2ன் யதா2 வணிக் || 31 ||

இந்த உலகமும் மற்ற மேலுலகங்களும் கனவு காட்சியை போன்றவை. உண்மையில் அவைகள் இல்லை.
அவைகளைப் பற்றிய விவரங்கள் கேட்பதற்கு மட்டுமே இனிமையாக இருக்கின்றன. இந்த கற்பணை இன்பத்தை அடைவதற்கு
தன்னிடத்தில் இருக்கின்ற செல்வம், உடல்நலம், புண்ணியம் இவைகளையும் இழந்து விடுகிறான்.
எவ்வாறு வியாபாரிகள் அதிக லாபத்திற்கு பேராசைப்பட்டு மூலதனத்தையே இழந்து விடுகிறார்களோ அதுபோலவேதான் இதுவும்

ரஜ:ஸத்த்வதமோ நிஷ்டா ரஜ: ஸத்த்வதமோஜுஷ: |
உபாஸத இந்த்ரமுக்2யான் தே3வாதீன் ந யதை2வ மாம் || 32 ||

எல்லா ஜீவனும் ஏதாவது ஒரு குணத்தை பிரதானமாக கொண்டுதான் செயல்பட்டுக் கொண்டு இருப்பான்.
இந்த குணங்களுக்கு அதிஷ்டானமான, தேவதைகளை வழிபட்டுக் கொண்டு இருப்பார்கள்.
இந்திரன் முதலிய தேவதைகள் சிறப்பாக வழிபடுகிறார்கள். சம்சாரியாக இருக்கிறார்கள்.
அவ்வளவு ஆழமான ஈடுபாட்டுடன் என்னை வழிபடுவதில்லை, என்னை அடைய முயற்சி செய்வதில்லை.

இஷ்டஹ தேவதா யக்ஞைர்க3த்வா ரம்ஸ்யாமஹே தி3வி |
தஸ்யாந்த இஹ பூ4யாஸ்ம மஹாஶாலா மஹாகுலா: || 33 ||

விதவிதமான யாகங்களில் விதவிதமான தேவதைகளையெல்லாம் வழிபட்டு இறந்த பிறகு சொர்க்கம் போன்ற நல்லுலகங்களுக்கு சென்று
போகங்களையெல்லாம் அனுபவிக்கலாம் என்று மனிதர்கள் நினைக்கிறார்கள். ஆனால் அங்கு சென்றாலும் புண்ணியம் தீர்ந்தவுடன்
மீண்டும் பூலோகத்தில்தான் வந்து பிறக்க வேண்டும். ஆனால் அவர்கள் செல்வம் நிறைந்த சூழ்நிலையிலோ, மேலான குலத்திலோ பிறப்பார்கள்.

ஏவ்ம் புஷ்பிதயா வாசா வ்யாக்ஷிப்தமனஸாம் ந்ருணாம் |
மானினாம் சாதிஸ்தப்3தா4னாம் மத்3வார்தாபி ந ரோசதே || 34 ||

இவ்விதம் கர்மகாண்டத்தில் வர்ணிக்கப்பட்ட வேதவாக்கியங்களினால் சஞ்சலமடைந்த மனதை உடையவர்கள், அகங்காரத்துடன் இருப்பவர்கள்,
பிடிவாத குணத்துடன் இருப்பவர்கள், நான் நினைப்பதுதான் சரியானது, நான் புரிந்து கொண்டதுதான் சரியானது என்று மனதை
பிடிவாதமாக வைத்திருப்பவர்கள் என்னுடைய சொற்களைக் கூட விரும்ப மாட்டார்கள். என்னைப் பற்றி பேசினால் கூட பிடிக்காது.

வேதா3 ப்3ரஹ்மாத்மவிஷயாஸ்த்ரிகாண்டவிஷயா இமே |
பரோக்ஷவாதா3 ருஷய: பரோக்ஷம் மம ச ப்ரியம் || 35 ||

வேதமானது கர்ம காண்டம், உபாஸனா காண்டம், ஞான காண்டம் என்று மூன்று பகுதிகளாக பிரிக்கப்பட்டிருக்கிறது.
கர்ம காண்டம் கர்மத்தை தர்மத்துடனும், யோகத்துடனும் செய்வதற்கு வழிகாட்டும்.
உபாஸனா காண்டம் மனதை பலப்படுத்த உதவுகிறது.
ஞான காண்டம் ஜீவன்,ஈஸ்வரன் இவர்களுடைய உண்மை ஸவரூபத்தை பற்றிய அறிவைக் கொடுக்கிறது.
தோன்றிக் கொண்டிருக்கும் இந்த உலகத்துக்கு மாறாத அழியாத ஆதாரமாக இருக்கிறது. உலகத்தின் மாற்றத்திற்கு காரணமாக இருப்பது மாயை.
மாறுகின்ற உடலுக்கு மாறாத ஆதாரமாக இருப்பது ஆத்மா. இந்தக் கருத்தை ரிஷிகள் மறைமுகமாகத்தான் கூறியிருக்கிறார்கள்.
நேரிடையாக உபதேசிப்பதில்லை. மேலும் இப்படி மறை முகமாக உபதேசம் செய்வதுதான் எனக்கு விருப்பமானது,
அந்த முறையை நான் ஏற்றுக் கொள்கிறேன்.

ஶப்3தப்ரஹ்ம ஸுதுர்போ3த4ம் ப்ராணேந்திரியமனோமயம் |
அனந்தபாரம் க3ம்பீ4ரம் து3ர்விகா3ஹயம் ஸமுத்ரவத் || 36 ||

வேதம் என்பது அறிவைக் கொடுக்கும் கருவி, இதையே பிரமாணம் என்றும் கூறுகிறார்கள். இது ஒரு சப்த பிரமாணம்.
இதை புரிந்து கொள்வது மிகக்கடினம். இதை சப்த பிரம்மம் என்றும் கூறுவர். இது கடலைப்போன்றது,
சமுத்திரத்தைப் போன்று அதன் கரை காண முடியாது. இது கம்பீரமாகவும் இருக்கிறது. கடலின் ஆழத்தையும் கண்டறிய முடியாது.
இதேபோல வேதம் கொடுக்கும் அறிவை வேறெதிலிருந்தும் அடைய முடியாது. வேதத்தின் அமைப்பு கம்பீரமாக இருக்கிறது,
ஆழமான கருத்துக்களை உடையது.
ப்ராண இந்திரிய மனோமயம்
காரண நிலையில் இருக்கும் சப்தத்திற்கு பரா என்றும், அடுத்த நிலைக்கு பஶ்யந்தி என்றும்,
மூன்றாம் நிலையான சப்தம் கொடுக்க வேண்டும் என்று மனதில் தோன்றும் எண்ணம் அதுவே மத்யமா எனவும்,
கடைசி நிலை வெளிவந்துவிட்ட சப்தம் இதை வைகரி அல்லது ஸ்தூல சப்தம் என்று கூறப்படுகிறது.
இந்த நான்கு நிலைக்கும் நம் உடலில் உள்ள ஒரு இருப்பிடத்தை குறிக்கிறது.
முதல் நிலை நாபியிலும், இரண்டாவது நிலை இதயத்திலும், மூன்றாவது நிலை கண்ட3கம், தொண்டை,
நான்காவது நிலையின் இருப்பிடம் நாக்கு. ஈஸ்வரனான நானே எல்லா நிலைகளிலும் இருக்கிறேன்.
பரா என்பது பிராணமயத்தையும், பஶ்யந்தி என்பது இந்திரிய மயத்தையும், மத்யமா மனோமயமாகவும், அழைக்கப்படுகிறது.
நாம-ரூப ஜபமே பகவான்தான். நாமத்தை ஜபிக்கும்போது இறைவன் நம்மை நோக்கி வருகிறார்.

மயோபம்ப்3ருஹிதம் பூ4ம்னா ப்ரஹ்மணானந்தஶக்தினா |
பூ4தேஷு கோ4ஷரூபேண பி3ஸேஷூர்ணேவ லக்ஷ்யதே || 37 ||

மயா உப ப்ருஹிதம் – ஸ்வரூபமான என்னுடைய ஆதாரத்தினால்
பூம்னா – பூரணமான (ஸத்-சித்-ஆனந்த ஸ்வரூபமான)
ப்ரஹ்மனா – பரபிரம்மனாகவும் இருக்கின்ற என்னிடத்தில் உள்ள
அனந்த ஶக்தினா – அளவிடமுடியாத மாயா என்ற சக்தியினால் ஜகத் படைக்கப்பட்டிருக்கிறது
படைக்கப்பட்ட பிரபஞ்சத்தில் உள்ள அனைத்திலும் சப்தம் ஊடுருவி இருக்கிறது. சப்தமும், அர்த்தமும் ஒன்றையேதான் குறிக்கிறது.
தாமரைத் தண்டுக்குள் இருக்கும் நூல்போல் சப்தமும் அர்த்தமும் இருக்கிறது. நான் இந்த இரண்டுமாக இருக்கிறேன்

யதோ2ர்ணனாபி4ர்ஹ்ருதயாதூ3ர்ணாமுத்3வமதே முகா2த் |
ஆகாஶாத்3கோ4ஷவான் ப்ராணோ மனஸா ஸ்பர்ஶரூபிணா || 38 ||

எவ்வாறு சிலந்தி பூச்சியானது தன் இதயத்திலிருந்து நூலையெடுத்து வாய்மூலமாக வலையைப் பின்னுகிறதோ அதுபோல
ஈஸ்வரன் பரா நிலையிலிருந்து, பஶ்யந்தி நிலைக்கு சென்று, மத்யமா என்ற நிலைக்கு வந்து பிறகுதான் சப்த-அர்த்த ரூபத்தை படைத்தார்.
தன்னிடத்திலிருந்து மாயா என்ற சக்தியின் துணைக் கொண்டுதான் இவைகளை படைத்தார்

ச2ந்தோ3மயோऽம்ருதமய: ஸஹஸ்ரபத3வீம் ப்ரபு4: |
ஓங்காராத்3வ்யஞ்ஜிதஸ்பர்ஶஸ்வரோஷ்மாந்தஸ்த2 பூ4ஷிதாம் || 39 ||

வேத ஸ்வரூபமாகவும், சப்தரூபமாகவும், என்றும் அழியாதவராகவும், அனைத்திற்கும் தலைவராகவும் இருக்கின்ற இறைவன்
ஆயிரக்கணக்கான எழுத்துக்களின் சேர்க்கையை உடைய சப்தத்தை படைத்தார். சப்தங்கள் ஓங்காரத்திலிருந்து ஆரம்பித்து
விதவிதமாக பிரிவுகளான் எழுத்துக்கள் தோன்றின. உயிரெழுத்துக்கள் மூன்று “ ச “ வகைகளான ச1, ச2, ஶ மெல்லின பிரிவாகவும் இருக்கிறது

விசித்ரபா4ஷாவிததாம் ச2ந்தோபி4ஶ்சதுருத்தரை: |
அனந்தபாரம் ப்3ருஹதீம் ஸ்ருஜத்யாக்ஷிபதே ஸ்வயம் || 40 ||

விதவிதமான மொழிகள் தோன்றின. செய்யுள், ஸ்லோக வடிவமாகவும் தோன்றி உள்ளன. நான்கு-நான்கு எழுத்துக்களாக
வளர்ந்து செல்லும் சந்தஸ் இருக்கின்றது. இறுதியாக விசித்திரமான மொழிகள் தோன்றின.
அது விஸ்தாரமடைந்திருக்கிறது இவ்வாறாக சப்த உலகத்திற்கும், லயத்திற்கும் பகவானே காரணமாகின்றார்

கா3த்ர்யுஷ்ணிக3னுஷ்டுப ச ப்3ருஹதீ பங்க்திரேவ ச |
த்ரிஷ்டுப்3ஜக3த்யதிச்ச2ந்தோ3 ஹயத்யஷ்ட்யதிஜக3த்3விராட் || 41 ||

காயத்ரி என்ற 24 உயிரெழுத்துக்களுடன் கூடிய செய்யுள் அமைப்பு, உஷ்ணிக என்பது 28 உயிரெழுத்துக்கள் கொண்ட செய்யுள் அமைப்பு,
அனுஷ்டூப், ப்ருஹதீ, பங்க்தீ, த்ருஷ்டூப், ஜகதீ, அதிச்சந்தஸ், அத்யஷ்டி, அதிஜகதீ, விராட் என்கின்ற செய்யுள் அமைப்புக்களாகவும் பகவான் இருக்கிறார்.

கிம் வித4த்தே கிமாசஷ்டே கிமனூத்3ய விகல்பயேத் |
இத்யஸ்யா ஹ்ருதயம் லோகே நான்யோ மத்3வேத3 கஶ்சன || 42 ||

வேதத்திலுள்ள கர்மகாண்டத்தில் என்னென்ன கருத்துக்கள் கூறப்பட்டிருக்கிறது. உபாஸனா காண்டத்தில் எந்த தேவதைகளுக்கு
எந்த மந்திரங்களை சொல்ல வேண்டும் என்று கூறப்பட்டிருக்கிறது. ஞான காண்டத்தில் எதைக்கூறி பிறகு நீக்குகின்றது என்பதை
அதன் மறைப்பொருளை என்னைத்தவிர வேறு யாராலும் சுலபமாக அறிந்து கொள்ள முடியாது

மாம் வித4த்தே பி4த4த்தே மாம் விகல்ப்யாபோஹயதே த்வஹம் |
ஏதாவான் ஸர்வ்வேதா3ர்த2: ஶப்3த3 ஆஸ்தா2யா மாம் பி4தா3ம் |
மாயாமத்ரமனூத்3யாந்தே ப்ரதிஷித்4ய ப்ரஸீத3தி || 43 ||

எல்லா வேதங்களும் கர்ம காண்டத்தில் யக்ஞஸ்வரூபியான என்னைப் பற்றியே பேசுகின்றன.
உபாஸனா காண்டத்தில் நானே தியானத்திற்குரிய விஷயமாக இருக்கிறேன்.
ஞான காண்டத்தில் அத்யாரோப அபவாதமும் என்னை மையமாக வைத்தே உபதேசிக்கறது.
என்னிடத்தில் இருக்கும் மாயா அம்சத்தை நீக்கி என்னை காட்டுகிறது.
வேதமானது இவ்விதம் என்னை அனைத்திலும், மையமாக வைத்தே உபதேசிக்கின்றது.
பி4தாம் மாயாமாத்ரம் – உலகத்தில் நாம் காணும் வேற்றுமைகளனைத்தும் வெறும் மித்யா என்று
அந்தே ப்ரதிஶித்4ய – இறுதியில் எல்லாவற்றையும் நீக்கிவிட்டு
அனூத்ய – உபதேசிக்கின்றது. பிறகு
ப்ரஸீத3தி – சாந்தியை அடைகின்றது, அமைதியாகி விடுகிறது
ஏதாவான் ஸர்வ வேதா3ர்த2ஹ – இவ்வளவுதான் வேதத்தின் செயல்பாடுகள், உபதேசங்கள்

————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ உத்தவர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ கீதாச்சார்யன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ உத்தவர் கீதை–அத்யாயம் -14-ஞானயோகம், கர்மயோகம், பக்தியோகம்-

May 22, 2020

ஶ்ரீஉத்தவ உவாச
விதி4ஶ்ச ப்ரதிஷேஶ்ச நிக3மோ ஹீஶ்வரஸ்ய தே |
அதேக்ஷதேSரவிண்டாக்ஷ கு3ணம் தோ3ஷம் ச கர்மணாம் || 1 ||

உத்தவர் கேட்கிறார்.
தாமரைப் போன்ற கண்களை உடையவரே! ஈஸ்வரனாக இருக்கின்ற தங்களுடைய கட்டளைகளே வேதங்கள்.
அவைகளில் செய்யத்தக்கவை, செய்யதகாதவை என்று கர்மாக்களானது பிரிக்கப்பட்டுள்ளன.
எனவே நம்மிடமிருந்து வெளிப்படும் செயல்கள் நல்லது, கெட்டது என்ற பாகுபாடுடன்தான் பார்க்கப்படுகிறது.

வர்ணாஶ்ரமவிகல்பம் ச ப்ரதிலோமானுலோமஜம் |
த்3ரவ்யதே3ஶவய:காலான்ஸ்வர்க3 நரகமேவ ச || 2 ||

வேதத்தில் வர்ணாசிரம வேறுபாடுகள் உள்ளது. இவைகளில் நல்லது, கெட்டது என்று உள்ளது என்று கூறப்பட்டுள்ளது.
மேலும் வர்ண கலப்பு காரணமாக பிறத்தல் என்ற பிரிவும் உள்ளது. பொருட்கள், இடம், வயது, காலம் இவைகளிலும்
நல்லது, கெட்டது என்ற பிரிவினை இருக்கின்றது.. மேலும் சொர்க்கம் நல்லது என்றும், நரகம் கெட்டது என்றும் பிரிக்கப்பட்டு உள்ளது.

கு3ணதோ3ஷபி4தா3த்3ருஷ்டிமந்தரேண வசஸ்தவ |
நி:ஶ்ரேயஸம் கத2ம் ந்ருணாம் நிஷேத4விதி4லக்ஶணம் || 3 ||

நல்லது, கெட்டது என்று பிரித்துக் பார்க்கவில்லையென்றால், வேதத்தில் தங்களால் அவ்வாறு கூறப்பட்டுள்ளவகலால்
மனிதர்களுக்கு எவ்வாறு மேன்மையான சுகம் உண்டாகும்?

பித்ருதே3வமனுஷ்யானாம் வேத3ஶ்சக்ஷுஸ்தவேஶ்வர |
ஶ்ரேயஸ்த்வனுபலப்3தே4Sர்தே2 ஸாத்4யஸாத4னயோரபி || 4 ||

பகவானே! பித்ருக்களுக்கும், தேவர்களுக்கும், மனிதர்களுக்கும் மற்ற அறிவைக் கொடுக்கும் கருவியால் அறிந்து கொள்ள முடியாத
அறிவைக் கொடுக்கின்றதும், உங்களால் உபதேசிக்கப்பட்டதும், மேலானதும், நன்மையைக் கொடுக்கின்ற வேதமானது கண்களைப் போன்றது.
இவ்வுலகில் அடையப்பட வேண்டியது எது என்றும், அதை அடைய உதவும் முறைகளையும் வேதங்களில் விளக்கப்பட்டுள்ளனவே.

கு3ணதோஷபி4தா3த்3ருஷ்டிர் நிக3மாத்தே ந ஹி ஸ்வத: |
நிக3மேனாபவாத3ஶ்ச பி4தா3யா இதி ஹ ப்4ரம: || 5 ||

நல்லது, கெட்டது என்று பிரித்துப் பார்க்கும் பார்வை வேதத்திற்கு இசைவானதே நாமாக அப்படிப்பார்ப்பதில்லை.
நீங்கள் எது உபதேசிக்கிறீர்களே அதுதான் வேதம். நல்லது, கெட்டது என்று பிரித்துப் பார்ப்பதை வேண்டாம் என்று இப்பொழுது கூறுகிறீர்கள்.
அதனால் எனக்கு மனதில் குழப்பம் உண்டாகிறது.

ஶ்ரீபகவான் உவாச
யோகா3ஸ்த்ரயோ மயா ப்ரோக்தா ந்ருணாம் ஶ்ரேயோவிதி4த்ஸ்யா |
ஞானம் கர்ம ச ப4க்திஶ்ச நோபாயோSன்யோSஸ்தி குத்ரசித் || 6 ||

பகவான் கூறுகிறார்
சாஸ்திரங்கள் மூலமாக மூன்று வகையான யோகங்களைப் பற்றி மனிதர்களுக்கு நான் கூறியிருக்கிறேன்.
மனிதர்களின் நன்மைக்காக, மேலான வாழ்க்கைக்காக கூறினேன். அந்த யோகங்கள் ஞானயோகம், கர்மயோகம், பக்தியோகம்.
இவைகளைத் தவிர மனிதர்களுக்கு நன்மையை கொடுக்க கூடிய வேறு வழிகள் இல்லை.

நிர்விண்ணானாம் ஞானயோகோ3 ந்யாஸினாமிஹ கர்மஸு |
தேஷ்வநிர்விண்ண்சித்தானாம் கர்மயோக3ஸ்து காமினாம் || 7 ||

நிர்விண்ணானம் – முழுமையான வைராக்கியத்தை அடைந்தவர்களுக்கு
ஞானயோகஹ – ஞானயோக சாதனம் கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது
இந்த லோகத்திலிருக்கும்போதே இவர்கள் கர்மத்தையும் விட்டுவிட்டவர்கள். சாதன சதுஷ்டய சம்பத்தியை அடைந்தவர்களும்
ஞானயோகத்தை எடுத்துக் கொள்ளலாம். தர்மத்திற்குட்பட்ட ஆசையை உடையவர்களும்,
முழுவைராக்கியத்தை அடையாதவர்களும் கர்மயோகத்தை பின்பற்றலாம்.

யத்3ருச்ச2யா மத்கதா2தௌ3 ஜாதஶ்ரத்3த4ஸ்து ய: புமான் |
நிர்விண்ணோ நாதிஸக்தோ ப4க்தியோகோ3Sஸ்ய ஸித்3தி4த: || 8 ||

முழுமையான வைராக்கியத்தை அடையாதவர்கள்,
ந அதிஸக்தஹ – கர்மபலனில் அதிகபற்றும் இல்லாதவர்கள்
இத்தகைய மனிதர்களுக்கு பக்தியோகம் உகந்ததாகும். எந்த மனிதனுக்கு என்னிடத்தில் பக்தி இருப்பதால்,
என்னைப் பற்றிய கதைகளில் பெரும் ஈடுபாடு கொண்டுள்ளானோ அவனுக்கு பக்தியோகம் விரைவில் பலனைக் கொடுக்கும்.

தாவத்கர்மாணி குர்வீத ந நிர்வித்3யேத யாவதா |
மத்கதா2ஶ்ரவணாதௌ வா ஶ்ரத்3தா4 யாவன்ன ஜாயதே || 9 ||

யாவத் ந நிர்வித்யேத – எதுவரை வைராக்கியம் வரவில்லையோ, விருப்பு-வெறுப்புக்கள் நீங்கவில்லையோ
தாவத் கர்மாணி குர்வீத – அதுவரை கர்மயோகத்தை பின்பற்றிக் கொண்டிருக்க வேண்டும்.
எதுவரை என்மீது நம்பிக்கை வரவில்லையோ அல்லது என்னைப்பற்றிய கதைகளை கேட்பதிலும், சொல்வதிலும் நம்பிக்கை
வரவில்லையோ அதுவரை கர்மயோகத்தை பின்பற்றீக் கொண்டிருக்க வேண்டும்.

ஸ்வத4ர்மஸ்தே2 யஜன்யஞைரனாஶீ:காம உத்3த4வ |
ந யாதி ஸ்வர்க3நரகௌ யத்3யன்யன்ன ஸமாசரேத் || 10 ||

உத்தவா! தன்னுடைய கடமைகளை செய்து கொண்டிருப்பவன், விதவிதமான யக்ஞங்களினால், வழிப்பட்டுக் கொண்டிருப்பவன்,
ஐந்துவிதமான யக்ஞத்தை கடைப்பிடித்துக் கொண்டிருப்பவன்,
அனாஶீ காம – நிஷ்காம்யமாக கர்மங்களை செய்து கொண்டிருப்பவன்,
யத் அன்யத் ந ஸமாசரேத் – நிஷித்த கர்மங்களையும், காம்ய கர்மங்களையும் செய்யாமலிருப்பவன்
இத்தகைய கர்மயோகி சொர்க்க, நரகத்தை அடையமாட்டான்.

அஸ்மின்லோகே வர்தமான: ஸ்வத4ர்மஸ்தோ2Sனக4: ஶுசி: |
ஞானம் விஶுத்3த4மாப்னோதீ மத்3ப4க்திம் வா யத்3ருச்ச2யா || 11 ||

இந்த மனித உடலோடு உலகில் வாழும்போதே, தன்னுடைய தர்மத்தை பின்பற்றிக் கொண்டு இருக்கும்போதே அவனிடத்திலிருக்கும்
பாவங்களனைத்தும் நீங்கப்பெற்றவனாக இருப்பான். பாவங்கள் நீங்குவதால் எல்லா தடைகளும் நீங்கப்பெற்றவனாகிறான்.
மனத்தூய்மையை அடைந்து விடுவான். இது புண்ணியத்தின் பலனாகும். என்னுடைய அருளால் தன்னை அறியாமலே
மோட்சத்தை கொடுக்க கூடிய ஞானயோகத்தை அடைகிறான். அல்லது என்மீது பக்திசெலுத்துகின்ற பக்தியோகத்தை அடைகிறான்.

ஸ்வர்கி3னோSப்யேதமிச்ச2ந்தி லோகம் நிரயிணஸ்ததா2 |
ஸாத4கம் ஞானப4க்திப்4யாமுப4யம் தத3ஸாத4கம் || 12 ||

சொர்க்க லோகத்திருப்பவர்களும் மனித சரீரத்தோடு இந்த மனிதலோகத்தை அடைய விரும்புகிறார்கள்.
நரகத்திலிருப்பவர்களும் இதையே விரும்புகிறார்கள். இந்த உலகமானது ஞானத்திற்கும், பக்திக்கும் சாதனமாக பயன்படுகிறது.
சொர்க்கமும், நரகமும் இவைகளுக்கு சாதகமாக இருக்காது.

ந நர: ஸ்வர்க3திம் காங்க்ஷேன்னாரகீம் வா விசக்ஷண: |
நேமம் லோகம் ச காங்க்ஷேத தே3ஹாவேஶாத்ப்ரமாத்3யதிக் || 13 ||

கர்மயோகியாக இருக்கும் மனிதர்கள் சொர்க்கத்தை அடைய ஆசைப்படக்கூடாது. அல்லது அறிவுள்ளவன் நரகத்திற்கு கொண்டு
செல்லும் செயல்களை செய்யக் கூடாது. இந்த பூலோகத்திலும் கூட பற்று வைக்கக்கூடாது.
மனித சரீரத்தின் மீதுள்ள அதிக பற்றினால் பரமாத்வாவை அடையும் முயற்சியிலிருந்து விலகி விடுவான்

ஏதத்3வித்3வான்புரா ம்ருத்யோரப4வாய க4டேத ஸ: |
அப்ரமத்த இத3ம் ஞாத்வா மர்த்யமப்யர்த2ஸித்3தி4த3ம் || 14 ||

இதை அறிந்த சாதகன் மரணத்திற்கு முன்பு மோட்சத்திற்கான முழு முயற்சி எடுக்க வேண்டும்.
சம்சார நிவிருத்திக்கான செயலில் ஈடுபடவேண்டும். இதில் கவனமாக இருக்க வேண்டும். நாம் விரும்பியதை கொடுக்ககூடாது.
இந்த உலகமும், உடலும் அழிவிற்குட்பட்டது. எனவே இதை உணர்ந்து கவனமாக அறிவை அடைய முயற்சி செய்ய வேண்டும்.
நாம் அடைய வேண்டிய இலக்கை அடைவதற்கு உதவியாக இருக்கும் இந்த சரீரமும் அழிவிற்குட்பட்டது என்பதை
நினைவில் வைத்த்துக் கொள்ள வேண்டும்.

சி2த்3யமானம் யமைரேதை: க்ருதனீட3ம் வனஸ்பதிம் |
க2க3: ஸ்வகேதமுத்ஸ்ருத்ய க்ஷேமம் யதி ஹயலம்பட: || 15 ||

பறவையானது தான் கூடுகட்டிய மரத்தை யமனைப் போன்றவர்களால் வெட்டப்பட்டுக் கொண்டு இருக்கும்போது அந்தக் கூட்டை
துறந்து விட்டு தனது நன்மைக்காக செல்கிறது. அதனால் அந்தக்கூட்டின் மீது பற்றின்மையாக இருப்பதனால்
இவ்வாறு அதனால் செய்ய முடிகிறது.

அஹோராத்ரைஶ்சி2த்3யமானம் ப்3உத்3த்4வாயுர்ப4யவேபது2: |
முக்தஸங்க3: பரம் பு3த்3த்4வா நிரீஹ உபஶாம்யதி || 16 ||

இரவும், பகலுமாக ஒவ்வொரு நாளும் நமது ஆயுள் குறைந்து கொண்டே போகின்றது. இதை அறிந்து கொண்டு பயத்தை அடைந்து
கவனத்துடன் இருக்க வேண்டும்.
முக்தஸங்கஹ – பற்றின்மை, புலனுகர் பொருட்களிலும், உறவுகளிலுமிருந்து பற்றின்மையை அடைந்து ஞானயோகத்திற்கு செல்ல வேண்டும்.
எதையும் செய்யத் தேவையில்லாத மனநிலையை அடைய வேண்டும். பிறகு முழுமையான மன அமைதியை அடைவோம்.

ந்ருதே3ஹமாத்3யம் ஸுலப4ம் ஸுது3ர்லப4ம் ப்லவம் ஸுகல்பம் கு3ருகர்ணதா4ரம் |
மயனுகூலேன நப4ஸ்வதேரிதம் புமான்ப4வாப்3தி4ம் ந தரேத்ஸ ஆத்மஹா || 17 ||

மனித சரீரம், இனி வரப்போகின்ற உடலுக்கு காரணமாக இருக்கின்றது, மிக எளிதில் கிடைக்கக்கூடியதல்ல.
இது கிடைப்பதற்கு மிகவும் அரிதானது. மோட்சம் என்ற சாத்தியத்தை அடைவதற்கு பயன்படக்கூடிய உகந்த சாதனம்.
உடலைப் படகாகக் கருதி அதை ஒட்டுவதற்கான படகோட்டியாக இருக்கின்ற வேதாந்த குருவை நாட வேண்டும்.
நான் படகு கரையை கடக்க உதவி புரியும் காற்றாக இருப்பேன். இவ்வளவு நற்சாதனங்கள் இருந்தும் சம்சாரக் கடலை கடப்பதற்கு
முயற்சி செய்யாதவன் தன் ஆத்மாவை தானே கொன்றவனாகின்றான்.
இதிலிருந்து நாம் அறிந்து கொள்வது குரு, பகவான் எப்பொழுதும் உதவி புரிய காத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.
நாம்தான் முயற்சி செய்து அவைகளை பயன்படுத்தி ஆத்மஞானத்தை அடைய வேண்டும்.

யதா3ரம்பே4ஷு நிர்விண்ணோ விரக்த: ஸம்யதேந்த்3ரிய: |
அப்4யாஸேனாத்மனோ யோகீ3 தா4ரயேத3சலம் மன: || 18 ||

எப்போது கர்மாக்களில் பற்றின்மை அடைகின்றானோ, புலனுகர் பொருட்கள் மீதும்
வைராக்கியத்தை அடைகின்றானோ, புலன் கட்டுப்பாட்டையும் கொண்டு வந்துவிட்டானோ
அப்போது இந்த ஞானயோகியானவன் தன்னுடைய மனதை அமைதிப்படுத்த வேண்டும்.
ஆத்மஞானம் அப்யாஸம் என்ற சாதனத்தைப் பயன்படுத்த வேண்டும். ஆத்மாவைப் பற்றிய
எண்ணங்களில் மனதை செலுத்தி பழக வேண்டும். இதனால் மன சஞ்சலமற்ற நிலையை அடைய வேண்டும்.

தா4ர்யமாணம் மனோ யர்ஹி ப்4ராம்யத3ஶ்வனவஸ்தி2தம் |
அதந்த்3ரிதோSனுரோதே4ன மார்கே3ணாத்மவஶம் நயேத் || 19 ||

தா4ர்யமாணம் மனோ – மனதை கட்டுப்படுத்த முயலும்போது
யர்ஹி – கண்டிப்பாக, அது அலைபாய்ந்து கொண்டிருக்கும்
அதந்த்3ரிதஹ – சோர்வடையாமல் விடாமுயற்சியுடன், நம்பிக்கை இழக்காமல், மனம் தளராமல்
அனுரோதே4ன மார்கே3ன – அவரவர்களுக்கு எது சரியாக இருக்குமோ அதை பயன்படுத்தி
மனதை தன் வசத்திற்கு கொண்டு வரவேண்டும்.

மனோக3திம் ந விஸ்ருஜேஜ்ஜிதப்ராணோ ஜிதேந்த்3ரிய: |
ஸத்த்வஸம்பன்னயா பு3த்3த்4யா மன ஆத்மவஶம் நயேத் || 20||

மனோகதிம் – மனதினுடைய இயல்பான சஞ்சலத்துடன் இருப்பதை
ந விஸ்ருஜேத் – அப்படியே விட்டுவிடாதே. மனதை அமைதிப்படுத்த வேண்டுமென்றல்
ஜிதப் ப்ராணஹ – பிராணனை அமைதிப்படுத்த வேண்டும். பிராணனையே கவனிக்க வேண்டும்.
ஜிதேந்திரிய – புலன்களை வசப்படுத்த வேண்டும். புலன்களை கவனிக்க வேண்டும்.
ஸத்த்வஸம்பன்னயா புத்தயா – சாதிவிகமான புத்தியாக மாற்ற வேண்டும். பொருட்களை,
விஷயங்களை பிரித்தறியும், முடிவெடுக்கும் திறனைக் கொண்ட புத்தி.
மன ஆத்மவஶம் நயேத் – இவ்வாறு முயற்சி செய்து மனதை வசப்படுத்த வேண்டும்.
நம் மனதோடு மகிழ்ச்சியாக இருக்கும்படி அமைதிப்படுத்த வேண்டும்.

ஏஷ வை பரமோ யோகோ3 மனஸ: ஸங்க்3ரஹ: ஸ்ம்ருத: |
ஹ்ருதயஞத்வமன்சிச்ச2ந்த3ம்யஸ்யேவார்வதோ முஹு: || 21 ||

இது மாதிரி மனதை அமைதிப்படுத்துவதுதான் மேலான யோகமாகும். மனதை கட்டுப்படுத்துவது நெறிபடுத்துவது,
மிகவும் மேலான லட்சியமாகும் என்று ரிஷிகளால் கூறப்படுகிறது. குதிரையானது வண்டி ஓட்டுபவனின் உத்தரவை
புரிந்து கொண்டு செயல்படுவது போல புத்தி சொல்வதை மனது கேட்க வேண்டும்.

ஸாங்க்2யேன ஸர்வபா4வானாம் ப்ரதிலோமானுலோமத: |
ப4வாப்ய்யாவனுத்4யாயேன்மனோ யாவத்ப்ரஸீத3தி || 22 ||

நாம் பார்க்கின்ற பொருட்கள், விஷயங்கள் உண்மையென்று நம்பிக் கொண்டிருப்பதால்தான் அவைகளால் துயரமடைகிறோம்.
உலகத்தின் மித்யாத்வத்தை சரியாக உணர்ந்து கொண்டால் மனதால் எந்த துன்பத்தையும் அடையமாட்டோம்.
சாங்கிய சாஸ்திரத்தில் கூறப்பட்டுள்ளபடி இந்த உலகத்திலுள்ள அனைத்தினுடைய தோற்றத்தையும், அழிவையும் நினைத்துப் பார்க்க வேண்டும்.
இவைகள் அனுலோமம்-வரிசை கிரமப்படி தோன்றியவகள், பிரதிலோகம் – ஸ்தூலத்திலிருந்து சூட்சுமத்திற்கு சென்று பின்பு
லயமடைந்து விடுபவைகள் என்று நினைத்துப் பார்க்க வேண்டும். எப்போது மனது அமைதி அடைகின்றதோ அதுவரை இவ்வாறு சிந்திக்க வேண்டும்.
யாவத் ப்ரஸீததி – எதுவரை மனமானது அமைதி அடைகிறதோ அதுவரை இவ்வாறு சிந்திக்க வேண்டும்.

நிர்விண்ணஸ்ய விரக்தஸ்ய புருஷஸ்யோக்தவேதி3ன: |
மனஸ்த்யஜதி தௌராத்ம்யம் சிந்திதஸ்யானுசிந்தயா || 23 ||

மூன்று வகையான தவறுகளை நம்முடைய மனதிலிருந்து நீக்க வேண்டும்.
ஆவரண நிவிருத்தி – மனதில் மறைக்கப்பட்டு இருக்கின்ற உண்மைகள், அதாவது நான் யார் என்ற உண்மையானது மறைக்கப்பட்டிருக்கின்றது.
விக்ஷேப நிவிருத்தி – மன சஞ்சலத்தை நீக்குதல், வைராக்கியத்தின் மூலம் இதை அடையலாம்
மல நிவிருத்தி – மனதிலுள்ள தீய குணங்களான கோபம், பொறாமை போன்றவைகளை நீக்க வேண்டும்
புருஷஸ்ய உக்தவேதி3னஹ – மேற்சொன்ன மூன்று குறைகளை உடைய மனிதன் குருவின் மூலம் அறியாமை நீக்கப்பட்ட அறிவை அடைந்தவனுக்கு
விரக்தஸ்ய – விக்ஷேப நிவிருத்தியை அடைந்தவனுக்கு, வைராக்கியத்தின் மூலம் இதை அடைந்தவன்
நிர்விண்ணஸ்ய – மனத்தூய்மையை அடைந்தவனுக்கு, நற்பண்புகளை அடைந்தவனுக்கு
அனுசிந்தயா – குரு-சாஸ்திரம் மூலம் தொடர்ந்து சிந்திப்பவனுக்கு
மனஸ்த்யஜதி தௌரத்ம்யம் – மனதிலுள்ள அகங்காரம், மமகாரம், தேகாதி அபிமானம் இவைகள் எல்லாம் நீங்கிவிடுகின்றது.

யமாதி3பி4ர்யோக3பதை2ரான்வீக்ஷிக்யா ச வித்3யயா |
ம்மர்சோபாஸனாபி4ர்வா நான்யைர்யோக்யம் ஸ்மரேன்மன: || 24 ||

யம-நியமம் முதலிய யோக மார்க்கத்தை கைக்கொண்டு என்னை தியானிக்கலாம். என்னை அர்ச்சனை செய்வதிலும், பூஜை செய்வதிலும்
மனதை அமைதிப் படுத்தலாம். வேதாந்த விசாரத்தின் மூலமாக அடைந்த ஆத்ம ஞானத்தின் மூலமாகவும் மனதை அமைதிப்படுத்தலாம்.
வேறு விஷயத்தைப் பற்றி மனமானது நினைக்கக்கூடாது.

யதி3 குர்யாத்ப்ரமாதே3ன யோகீ கர்ம விக3ர்ஹிதம் |
யோகே3னைவ த3ஹேத3ம்ஹோ நான்யத்தத்ர கதா3சன || 25 ||

யோகியானவன் எப்போதாவது தவறுதல் காரணமாக நிந்திக்கதக்க செயலை செய்து விட்டால் அவன் செய்துக் கொண்டிருக்கின்ற
யோகத்தினைக் கொண்டே அந்த பாவத்தை அழித்து விட வேண்டும். எப்பொழுதும் தான் இருக்கின்ற யோகத்திலிருந்து விலகி
வேறு பிராயசித்தத்தை தேடிப்போகக்கூடாது.

ஸ்வே ஸ்வேSதி4காரே யா நிஷ்டா ஸ கு4ண: பரிகீர்தித: |
கர்மணாம் ஜாத்யஶுத்3தா4னாமனேன நியம: க்ருத: |
கு3ணதோ3ஷவிதா4னேன ஸங்கா3னாம் த்யாஜனேச்ச2யா || 26 ||

குண பரிகீர்திதஹ – இது நல்லது என்று கூறப்படுகிறது
யார் யார் எந்தெந்த வர்ணாசிரம தர்மத்தில் இருக்கிறார்களோ அதுவே அவரவர்களுக்கு பொருத்தமான நல்வழியாகும்.
இவ்விதம் நல்லது-கெட்டது என்பது தர்ம சாஸ்திரத்தின் அடிப்படையில்தான் வரையறுக்கப்பட்டுள்ளது. உண்மையிலே எல்லா செயல்களும்
குணங்களும் செயல்களும் இயற்கையிலே குறையுடையதுதான். சாஸ்திரப்படி நல்லது,கெட்டது என்று கர்மங்கள் விதித்திருந்தாலும்
மனிதர்களாகிய நமக்கு இயற்கையாக பொருட்களிலும்,உறவுகளிலும் பற்று இருக்கின்றது. அதை துறந்து விடுவதற்குத்தான் சாஸ்திரம் இவ்வாறு
நல்லது, கெட்டது என்று பிரித்திருக்கிறது.

கர்மத்தில் இருக்கும் இயல்பான குறைகள். 1. கர்த்தா என்ற அறிவுடன் இருக்க வைக்கின்றது.
2. வெளிவிஷயங்களிலே மனம் ஈடுபட்டுக் கொண்டிருக்கிறது.
3. பாவ-புண்ணியம் என்ற பலன்களை கொடுக்கக்கூடியது. பாவ-புண்ணியங்கள் உடலைக் கொடுத்து அதற்கு தகுந்த உலகத்தையும் கொடுக்கின்றது.

ஜாதஶ்ரத்3தோ4 மத்கதா2ஸு நிர்விண்ண: ஸ்ர்வகர்மஸு |
வேத3 து3:கா2த்மகான்காமான்பரித்யாகே3Sப்யனீஶ்வர: || 27 ||

ததோ ப4ஜேத மாம் ப்ரீத: ஶ்ரத்3தா4லுர்த்3ருட4நிஶ்சய: |
ஜுஷமாணஶ்ச தான்காமான்து3:கோ2த3ர்காஶ்ச க3ர்ஹயன் || 28 ||

இறைவனாகிய என்னைப்பற்றிய லீலாவினோத கதைகளில் சிரத்தை ஏற்பட்டு அதனால் என்னை விதவிதமாக வழிபடுதல்,
என்னைப் பற்றிய கதைகளை கேட்பதிலும் சிரத்தை ஏற்பட்டு (இவைகள் கர்மயோக பலனாக வருவது) மற்றவர்களுக்காக செய்கின்ற
எல்லா செயல்களிலும் வைராக்கியத்தை அடைந்து புலனுகர் பொருட்களிலிருந்து கிடைக்கும் இன்பங்கள் அனைத்தும் இறுதியில்
துன்பத்தையே கொடுக்கக்கூடியவைகள் என்ற அறிவை அடைந்தாலும், அந்த இன்பங்களை துறப்பதற்கான மனப்பக்குவம்
இல்லையென்றால் சக்தியற்றவனாக இருந்தாலும் என் மீது மகிழ்ச்சியுடன் பக்தி செலுத்த வேண்டும். இந்த பக்தி சிரத்தையுடனும், மனதில்
பக்தியோகம்தான் சிறந்தது என்ற நம்பிக்கையோடும் இருக்க வேண்டும்.
இவன் இந்த இன்பங்களை அனுபவித்துக் கொண்டிருக்கும்போதே இன்பங்கள் முடிவில் துன்பத்தைத்தான் கொடுக்கப் போகிறது என்ற
வேதனையுடன் இருப்பான். போகத்தை தரும் புலனுகர் பொருட்களுக்கு அடிமையாகி விடுகின்ற துயரம், அதிகமாக அனுபவிப்பதனால்
புலன்கள் சக்தியிழந்து போகும். அனுபவிக்கின்ற இன்பம் மறைந்துவிட்டாலோ அல்லது யாராவது பறித்துவிட்டாலோ மனம் பெரிதளவு பாதிக்கப்படும்.

ப்ரோக்தேன ப4க்தியோகே3ன ப4ஜதோ மாஸக்ருன்முனே: |
காமா ஹ்ருத3ய்யா நஶ்யந்தி ஸர்வே மயி ஹ்ருதி3 ஸ்தி2தே || 29 ||

இதுவரை உபதேசித்த பக்தியோகத்தின் மூலமாக என்னை தொடர்ந்து வழிபடுகின்ற
பக்தனுடைய மனதிலுள்ள எல்லா ஆசைகளும் அழிந்துவிடுகின்றன. என்னிடத்தில்
உன்னுடைய மனமானது நிலையாக பற்றிக் கொண்டால் மனதிலுள்ள பந்தத்தை கொடுக்கும் ஆசைகள் அழிந்து போகும்.

பி4த்3யதே ஹ்ர்ய்த3யக்3ரந்தி2ஶ்சி2த்3யந்தே ஸர்வஸம்ஶயா: |
க்ஷீயந்தே சாஸ்ய கர்மாணி மயி த்3ருஷ்டேSகி2லாத்மனி || 30 ||

எந்த பக்தன் என்னை எல்லா ஜீவரசிகளுக்குள்ளும் இருக்கும் ஆத்மாவாக இருக்கிறேன் என்று
உணர்கின்றானோ அவனுடைய இதயத்திலுள்ள முடிச்சுக்கள் அவிழ்க்கப்படுகின்றன.
எல்லாவிதமான சந்தேகங்களும் நீக்கப்படுகின்றன. ஆத்மாவுடன் அனாத்மாவை கட்டி வைத்திருக்கும் முடிச்சுகள் அவிழ்ந்து விடுகின்றன.
அனைத்து கர்ம வாஸனைகளும் நசித்து போகின்றன.

தஸ்மான்மத்3ப4க்தி யுக்தஸ்ய யோகி3னோ வை மதா3த்மன: |
ந ஞானம் ந ச வைராக்3யம் ப்ராய: ஶ்ரேயோ ப4வேதி3ஹ || 31 ||

ஆகவே என்மீது பக்தி கொண்ட பக்தனுக்கு ஞானயோகம் உகந்ததல்ல, வைராக்கியம் என்ற
சாத்தியத்தையும் அடைய தேவையில்லை. அவைகள் அவனுக்கு நன்மையை கொடுக்காது.

யத்கர்மபி4ர்யத்தபஸா ஞானவைராக்3யதஶ்ச யத் |
கே3ன தா3னத4ர்மேண ஶ்ரேயோபி4ரிதரைரபி || 32 ||

ஸர்வம் மத்3ப4க்தியோகே3ன மத்3ப4க்தோ லப4தேSஞ்ஜஸா |
ஸ்வர்கா3பவர்க3 மத்3தா4ம கத2ஞ்சித்3யதி3 வாஞ்ச2தி || 33 ||

தர்ம செயல்களினால் என்னென்ன பலன்கள் அடைய முடியுமோ, தவத்தினாலும், ஞானத்தினாலும், உபாஸனைகளாலும்,
வைராக்கியத்தாலும் விதவிதமான தியான அப்யாஸங்களினாலும், தான-தர்மங்கள் செய்வதினாலும், நன்மையைத் தரும் அனைத்து
சாதனங்களினாலும் என்னென்ன பலன்கள் கிடைக்குமோ அவைகள் யாவும் என்மீது பக்தி
கொள்வதன் மூலமாகவும், பக்தியோகத்தின் மூலமாகவும் என்னுடைய பக்தன் தடையேதும் இல்லாமல் அடைகின்றான்.
அவன் விரும்புகின்ற சொர்க்கம், மோட்சம், என்னுடைய இருப்பிடத்தையோ போன்றவற்றில் எதை வேண்டுமானாலும் அடைவான்.

ந கிஞ்சித்ஸாத4வோ தீ4ரா ப4க்தா ஹயேகாந்தினோ மம |
வாஞ்ச2ந்த்யபி மயா த3த்தம் கைவல்யமபுனர்ப3வம் || 34 ||

பக்தியோகத்தில் இருக்கும் என்னைப்பற்றிய அறிவுடன் என்னிடத்திலேயே முழுமையான பக்தி கொண்டிருக்கும் பக்தனுக்கு
பிறவாமை என்ற மோட்சத்தை கொடுத்தாலும் அதை ஏற்றுக் கொள்ள மாட்டான். என்னைத் தவிர வேறெதற்கும் ஆசைப்படாதவன்

நைரபேக்ஷ்யம் பரம் ப்ராஹுர்நி:ஶ்ரேயஸமனல்பகம் |
தஸ்மான்னிராஶிஷோ ப4க்திர்நிரபேக்ஷஸ்ய மே ப4வேத் || 35 ||

உத்தவா! மேலான மோட்சம் ( நைரபேக்ஷ்யம் ) எதையும், யாரையும் சார்ந்திருக்காமல் இருப்பதே என்று மகான்கள் கூறுகிறார்கள்.
நாம் உயிர்வாழ பிறரை சார்ந்துதான் இருக்க வேண்டும். தன்னுடைய மனநிறைவுக்காக யாரையும் சார்ந்திருக்கக்கூடாது.
எது வரையறுக்கப்படாமல் இருக்கிறதோ அதுவே மோட்சம். புலனுகர் பொருட்களில், உறவுகளில் உள்ள
ஆசையை விட்டவனுக்குத்தான் என்மேல் பக்தி உண்டாகும்

ந மய்யேகாந்தப4க்தானாம் கு3ணதோ3ஷோத்3ப4வா கு3ணா: |
ஸாதூ4னாம் ஸமசித்தானாம் பு3த்3தே4: பரமுபேயுஷாம் || 36 ||

ஞானியிடமிருந்து வெளிப்படும் எந்த செயலும் அவனைப் பந்தப்படுத்தாது, பாவ-புண்ணியத்தைக் கொடுக்காது.
ந குண தோஷ உத்பவா குணா – நல்லது, கெட்டது இவைகளிலிருந்து வரும் பலனானது வராது
மயி ஏகாந்த பக்தானாம் – என்மீது மட்டும் முழுமையான பக்தியையுடையவர்கள், சாத்திய பக்தியை அடைந்தவர்களாவார்கள்
ஸாதுனாம் – அஹிம்சையை சுபாவமாக கொண்டிருப்பவன்
ஸமசித்தானாம் – எல்லோரிடத்திலும் சமநோக்குடன் பழகுவான், பார்ப்பான்.
புத்தே பரம் உபேயுஷாம் – உடல், மனம், புத்திக்கும் மேலான ஆத்மாவை அடைந்தவன்.

ஏவமேதான்மயா தி3ஷ்டானனுதிஷ்ட2ந்தி மே பத2: |
க்ஷேமம் விந்த3ந்தி மத்ஸ்தா2னம் யத்3ப்3ரஹ்ம பரமம் விது3: || 37 ||

இவ்வாறு என்னால் உபதேசிக்கப்பட்ட பாதைகளை (ஞான, கர்ம, பக்தி) யார் பின்பற்றுகிறார்களோ அவர்கள் நன்மையைத்தான் அடைகிறார்கள்.
என்னை அடைகின்ற மேலான நன்மையை , பர பிரஹ்மமான என்னுடைய இருப்பிடத்தையே அடைகிறார்கள்.

————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ உத்தவர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ கீதாச்சார்யன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-