Archive for the ‘கண்ணி நுண் சிறு தாம்பு’ Category

ஸ்ரீ ஸ்ரீ கண்ணி நுண் சிறுத்தாம்பு – அருளிச் செயலில்- உபக்ரமும் உப சம்ஹாரமும் —

April 8, 2019

ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை -வியாக்யானம் –

முதல் -பாட்டில் -ஸ்ரீ ஆழ்வார் உடைய நிரதிசய போக்யதையை -சொல்லுகிறது –
கண்ணி நுண் சிறுத்தாம்பினால் கட்டுண்ணப் பண்ணிய பெரு மாயன் –
ப்ராப்ய காஷ்டையான ஸ்ரீ ஆழ்வாரைப் பற்றுகிற இவர் -ப்ரதம அவதியான ஸ்ரீ பகவத் விஷயத்தில்-இழிவான் என் -என்னில் –
ஸ்ரீ ஆழ்வார் உடைய போக்ய அதிசயம் தோற்றுகைக்காகவும் –
ஸ்ரீ ஆழ்வார் உடைய முக முலர்த்திக்காகவும் –
அவர் உகக்கும் பகவத் விஷயம் -ஆகையாலும் –பேசுகிறார்
உரலினோடு இணைந்து இருந்து ஏங்கிய எழில் எத்திறம் -என்றும் –
பிறந்தவாறும் -வளர்ந்தவாறும் -என்றும் –
பையவே நிலையும் -என்றும்
ஸ்ரீ ஆழ்வார் ஆழம் கால் பட்ட விஷயம் ஆகையாலும் அத்தைப் பேசுகிறார் –

கண்ணி நுண் சிறுத் தாம்பினால் கட்டுண்ணப்
பண்ணிய பெரு மாயன் என் அப்பனில்
நண்ணித் தென் குருகூர் நம்பி என்றக்கால்
அண்ணிக்கும் அமுதூரும் என் நாவுக்கே -1-

கண்ணி நுண் சிறுத் தாம்பினால் –
ஸ்ரீஆழ்வார் பக்கலில் இவர்க்கு உண்டான உத்தேச்யதை இருந்தபடி –
அவருடைய உத்தேச்ய வஸ்துவைக் கட்டின ஒரு கயிற்றின் உடைய உள் மானம் புறமானம்-ஆராயும்படி -ஆயிற்று
இவர் பகவத் விஷயத்தில் கை ஒழிந்த படி –
இவர் ஸ்ரீ ஆழ்வார் பக்கலிலே ந்யஸ்த பரர் ஆனபடி –

கண்ணித் -தாம்பு
உடம்பிலே கட்டப் புக்கால் உறுத்தும்படி பல பிணைகளை உடைத்தாய் இருக்கை
கண்ணி -முடி

நுண் தாம்பு –
உடம்பிலே அழுந்தும்ப்படி நேரியதாய் இருக்கை

சிறுத் தாம்பு –
இவனை கட்டின பின்பு உரலோடு சேர்த்த போராதாய் இருக்கை

கட்டுண்ணப் பண்ணிய-
உரலை நேரிதாகச் செதுக்கப் போகாது-
அப்போதாகக் கையிற்றை நெடுக விடப் போகாது-
இனி இவன் தன்னை விட்டு நெடிய கயிறு தேடி எடுக்கப் புகில் பின்னை இவன் தான் எட்டான்
காற்றில் கடியனே ஓடும் -இனிச் செய்வது என் என்று அவள் தடுமாறிய படியைக் கண்டான்

கட்டுண்ணப் பண்ணிய –
சதைக ரூப ரூபாய என்கிற தன்னுடைய திருமேனியை நெருக்கி இடம் கொண்டு கட்டுண்ணும் படி பண்ணினான் –
கட்டுகைக்கு பரிகரம் இல்லை என்று நிவ்ருத்தை -யாமாகில்
பிறந்து படைக்க நினைத்த குணத்தை இழக்கும் இத்தனை இறே
ஆகையாலே திருமேனியிலே இடம் -கொடுத்தான்
கண்ணியார் குறும் கயிற்றால் கட்ட வெட்டு என்று -இருந்தான் என்றும் –
கண்ணிக் குறும் கயிற்றால் கட்டுண்டான் -என்றும் –
எல்லாரும் ஈடுபடும் துறை இறே இது -தான்
தாய் கட்டின கட்டை அவிழ்க்க சக்தன் அல்லன் -என்று இருந்தான் இறே-

ஸ்வ வ்யதிக்ர்த்தரை யடைய கட்டுகைக்கும் விடுகைக்கும் ஹேதுவானவன் கிடீர் –
தாம்நா சைவயதி சக்நோஷி கச்ச த்வமதி சஞ்சல சேஷ்டித -என்று
தாய் கட்டின கட்டை அவிழ்க்க சக்தன் அல்லேன் என்று இருந்தான் இறே
சம்சார பந்த ஸ்திதி மோஷ ஹேது-ஸ்வ வியதிரிக்தரை அடைய கட்டுகைக்கும் விடுகைக்கும் ஹேதுவானவன் கிடீர்
இப்போது ஒரு அபலை கட்டின கட்டை அவிழ்க்க சக்தன் அன்றிக்கே -இருக்கிறான்
செருக்கனான சார்வ பௌமன் -அபிமத விஷயத்தின் கையிலே அகப்பட்ட ஒரு
கரு முகை யாலே கட்டுண்டு அகலுவதற்கு பிரதி கிரியை பண்ண மாட்டாதே இருக்குமா போலே இறே
இவள் கட்டின கட்டுக்கு பிரதிகிரியை பண்ண மாட்டாதே யிருந்த யிருப்பும் –
பிறர் உடைய கர்ம நிபந்தனமாக வரும் கட்டை அவிழ்க்கும் அத்தனை அல்லது –
தன் அனுக்ரஹத்தால் வந்த கட்டு தன்னாலும் அவிழ்க்கப் -போகாது என்கை
ஆழ்வார் -மயர்வற மதிநலம் அருளப் பெற்றவர் ஆகையாலே –
உயர்வற உயர்நலம் உடையவன் -என்று அவன் குணத்தை வர்ணித்தார் –
இவர் முதல் அடியிலே ஆழ்வார் தம்மை பற்றுகையாலே –
அவன் திருமேனியில் ஸ்பர்சித்த ஒரு தாம்பை வர்ணிக்கிறார் –
அவருடைய உத்தேச்ய வஸ்து இவர்க்கு வெளியதாய் கழிகிறது இறே-

இவன் தன்னைக் -கட்டுவது-
ஒரு பெண்ணைக் களவு கண்டான் -வெண்ணெயை களவு கண்டான் -ஊரை மூலையடியே -நடத்தினான் -என்று இறே –
இவன் சாமான்யன் என்று இடும் ஈடெல்லாம் இடும் கோள் என்று இருந்தான் -அதாவது களவிலே தகண் ஏறின படி –
இவை கட்டி வைத்து அடிக்கப் புக்க வாறே தொழுகையும் -என்ற படி தொழுக தொடங்குமே
எல்லாரையும் தொழுவித்துக் கொள்ளுமவன் இறே தொழுகிறான்
போக்கடி அற்ற தசையில் அபிமத ஸித்திக்கு அஞ்சலியே சாதநம் -என்று அறிந்தவன் இறே-

அதி சஞ்சல சேஷ்டித –
துரு துருக்கையனாக கொண்டு ஊர் பூசல் விளைத்தவன் இல்லையோ –
இத்யுக்த்வா
ஒரு சொல்லாலே விலங்கிட்டு வைத்து
அத நிஜம் கர்ம சாசகார
அவள் தான் கறப்பது கடைவது ஆகத் தொடங்கினாள் –
குடும்பிநீ
இவனைப் போலே நியமிக்க வேண்டுவது அநேகம் உண்டு இறே-

பெரு -மாயன்
நிரதிசய ஆச்சர்ய -உக்தன்

இத்தால்
அவாப்த சமஸ்த காமனுக்கு ஒரு குறை உண்டாய் –
அது தன்னை ஷூத்ரரைப் போலே களவாகிற வழி யல்லா வழியிலே இழிந்து சர்வ சக்தியானவன்
அது தன்னையும் தலைக் கட்ட மாட்டாதே வாயது கையதாக அகப்பட்டு
கட்டுண்டு
அடியுண்டு
பையவே நிலையும்
என்று உடம்பு வெளுத்து நின்ற நிலை யளவும் செல்ல -நினைக்கிறார்-

என் -அப்பனில்
ஸ்ரீ ஆழ்வார் இவருக்கு உத்தேச்யராய் நிற்க -இங்கனம் சொல்லுவான் என் -என்னில்
ஸ்ரீ பகவத் சம்பந்தம் அற வார்த்தை சொன்னார் ஆகில்
ஸ்ரீ ஆழ்வாரோட்டை சம்பந்தத்தை அறுத்துக் கொண்டார் ஆவர் இறே -அத்தாலே சொல்லுகிறார்
அதவா –
பும்ஸாம் த்ருஷ்டி சித்தாபஹாரிணம் -என்கிறபடியே
அவ்வருகே போவாரையும் துவக்க வல்ல விஷயம் ஆகையாலே துவக்குண்டு -சொல்லுகிறார் என்னவுமாம்-

என் அப்பனில் நண்ணி-
ஸ்ரீ பகவத் விஷயத்தில் நின்றும் ஸ்ரீ ஆழ்வார் விஷயத்தில் கிட்டி
சப்தாதி விஷய ப்ராவண்யங்களை விட்டு பகவத் விஷயத்தில் கிட்டுகையில் உள்ள அருமை போல் அன்றி
ப்ரதம அவதியான பகவத் விஷயத்தை விட்டு சரம அவதியான ததீய சேஷத்வத்தை கிட்டுகை-
சப்தாதி விஷயங்களை விடலாம் அதின் தோஷ தர்சநத்தாலே
இங்கன் ஒரு தோஷம் காண விரகு இல்லை யாகையால் இது அதிலும் அரிது

தென் குருகூர் -நம்பி-
நல்கி என்னை விடான் நம்பி நம்பி -என்று ஆழ்வார் தாம் உத்தேச்யமாக பற்றின
விஷயத்தில் பூர்த்தி அளவு அன்று இறே இவர் பற்றின விஷயத்தில் பூர்த்தி –
எங்கனே என்னில் –
பகவத் விஷயத்தைப் பற்றினால் அதின் எல்லையான ஆழ்வார் அளவும் வர வேண்டி இருக்கும்
ஸ்ரீ ஆழ்வாரைப் பற்றினால் -அவ் வருகு கந்தவ்ய பூமி இல்லை இறே-
ஆச்சார்யர்களை -நம்பி -என்னக் கற்ப்பித்தார் ஸ்ரீ மதுரகவிகள் இ றே என்று ஜீயர் அருளிச் செய்வர் –

என்றக்கால்-
மநோ வாக் காயங்கள் மூன்றும் வேண்டி இருக்கும் ஸ்ரீ பகவத் விஷயத்துக்கு –
ஒரு உக்தி மாத்ரமே அமையும் இவ் விஷயத்துக்கு
பூர்தியால் வந்த ஏற்றமே அன்று -சௌலப்யத்தாலும் வந்த ஏற்றம் உண்டு என்கை-

அண்ணிக்கும்
தித்திக்கும்
ஸ்ரீ பகவத் விஷயத்தை அனுபவித்தால் ஸ்ரீ ஆழ்வாருக்கு பிறக்கும் ஆநந்தம் எல்லாம்
இவ் விஷயத்தில் ஒரு உக்தி மாத்ரத்திலே எனக்கு சித்தித்தது –

அமுதூரும்
அமுதூற்று மாறாதே நிற்கும்
அவ்விஷயம் ஸ்ரீ ஆழ்வாருக்கு தத் ப்ரசாதத்தாலே நித்தியமாய் செல்லுமா போலே
எனக்கும் ஸ்ரீ ஆழ்வார் ப்ரசாதத்தாலே நித்யமாக செல்லப் பெற்றேன்

என் நாவுக்கே
இது பின்னை எங்களுக்கு ரசிக்கிறது இல்லையோ என்னில்
முதல் அடியான ஸ்ரீ பகவத் விஷயமும் கூட ரசியாது இருக்கிற உங்களுக்கு
அதின் எல்லையில் நிற்கிற எனக்கு
ரசிக்குமா போலே ரசிக்குமோ

என் நாவுக்கே
அநாதி காலம் விஷயாந்தரங்களில் ரசித்துப் போந்த என் நாவுக்கே இவ் விஷயம்
ரசிக்கிறது –என்றுமாம்

—————————–

ஸ்ரீ நஞ்சீயர் -அருளிச் செய்த வியாக்யானம்-

கண்ணித்தாம்பு –
அபலைகளாய் இருப்பார் கட்டிய தாம்பாகையாலே பல பிணையலாய் இருக்கை –
புஷ்ப ஹாச ஸூ குமாரமான கையாகையாலே அவிழ்க்க மாட்டான் இறே
இப்பிணையல் திரு மேனியிலே உறுத்தும் என்று அஞ்சுகிறார் –

நுண் தம்பு
பருத்து மேல் முதவாதே அழுந்தும் என்று அஞ்சுகிறார் –

சிறுத்தாம்பு
அளவில்லாமையாலே உறுத்தித் திருமேனி நோம் என்று அஞ்சுகிறார் –

கட்டுண்ணப் பண்ணிய
உரலிடம் காண ஒண்ணாது –
கயிற்றில் இடம் காண ஒண்ணாது
விடில் கண்ணன் ஆகையாலே ஓடிப்போம்
கட்டினோம் ஆக வல்லமோ என்ற தாயார் முகத்தில் பயிர்ப்பு தீர ஒரு சுற்றுக்குப் போராத தாம்பு
இரண்டு சுற்றுக்குப் போரும்படி திருமேனியில் இடம் கொடுத்தபடி
ஆஸ்ரிதர் கையாலே கட்டுண்ணா விடில் சீலத்துக்குப் போராது
அநாஸ்ரிதரைக் கட்டா விடில் ப்ரபாவத்துக்குப் போராது
ராஜாவானவன் எதிரிகளைக் கட்டி வைக்கவும் பும்ஸ்த்வம்
தன மகிஷியின் கையில் பூ மாலையாலே கட்டுண்டு கிடக்கையும் பும்ஸ்த்வம்

பெரு மாயன் –
இவருடைய எத்திறம் இருக்கும் படி
அப்ராக்ருத திவ்ய சமஸ்தானத்தை இதர சஜாதீயம் ஆக்குகையும்
அவனுக்கு ஷூத்து நலிகையும்
நவ நீதத்திலே ஸ்ரத்தை யுண்டாகையும்
அத்தை இடுவார் இல்லாத போது களவு காண்கையும்
அத்தைத் தலைக் கட்ட மாட்டாதே வாயது கையதாக அகப்படுகையும்
ஸ்ருஜ்யர் கையிலே கட்டுண்கையும்
சம்சார பந்தத்தை தவிர்க்க வல்லதான இத்தை விட்டுக் கொள்ள மாட்டாது ஒழிகையும்
இது என்ன ஆச்சர்யமோ என்கிறார்
இவனுடைய மேன்மை எல்லை காணலாம் -நீர்மை தரை காண ஒண்ணாது –

என்னப்பனில் –
கீழ் ஆச்சார்ய ருசி பரிக்ருஹீதமான அர்த்தம் ஆகையாலே ஸ்ரீ கிருஷ்ண வ்ருத்தாந்தம் சொல்லிற்று
மேல் உத்தேச்யமான விஷயத்தைச் சொல்லாதே அவனை என்னப்பன் என்பான் என் என்னில்
ஸ்ரீ ஆழ்வார் அங்கீ கரிக்கைக்காக அங்கே தமக்கொரு சம்பந்தம் சொல்கிறார்
ஒன்றைக் குறித்துப் போம்போது நீரும் நிழலும் நன்றாய் இருந்தது என்று ஒதுங்கினால் உத்தேச்யம் ஆகவேணுமோ –

நண்ணி –
இப்படு குழியைத் தப்பினால் இறே என்கிறார்
படு குழி என்பான் என் என்னில் ஸ்ரீ பகவத் பிராப்திக்கு சப்தாதி விஷயங்கள் விரோதியானால் போலே
ஸ்ரீ ஆழ்வாரைப் பற்றுகிற இவர்க்கு பகவத் விஷயம் விரோதி என்றபடி
அவற்றுக்கு அல்ப அஸ்த்ரத்வாதி தோஷம் உண்டாகையாலே விடலாம்
இங்கு அங்கன் அன்று —நிலை நின்ற ப்ரதிபந்தகம்-

தென் குருகூர் நம்பி
சர்வேஸ்வரன் ப்ராப்தியில் பிரதம அவதி ஆகையாலே அரை வயிறாகப் பேசி
ஸ்ரீ ஆழ்வார் சரம அவதி யாகையாலே பூர்ணராகப் பேசுகிறார்

என்றக்கால்
ஸ்ரீ பகவத் விஷயத்தில் மநோ-வாக் -காயங்கள் -மூன்றிலும் அன்வயிக்க வேணும்
அது எல்லாம் வேண்டா
உக்தி மாத்ரமே அமையும் இங்குத்தைக்கு என்கிறார்

அண்ணிக்கும் அமுதூரும்
ரச பதார்த்தங்களில் காட்டில் இதுக்கு வ்யாவ்ருத்தி
எல்லா பதார்த்தங்களும் நாக்கில் இட்டால் இட்ட பதார்த்தம் உண்ட வாறே ரசமும் மாளும்
இது அங்கனம் அன்றிக்கே ஒருகால் இட்டால் உள்ளதனையும் அமுது ஊற்று மாறாது என்கிறார்

என் நாவுக்கே –
அவர்கள் எங்களுக்கு இங்கன் இருக்கிறது இல்லையீ என்றார்கள்
ஸ்ரீ பகவத் விஷயமும் ரசித்து அதுக்கு எல்லை நிலமான ஸ்ரீ பாகவத விஷயத்தவும் ரசித்த என் நாவுக்கு அல்லது
அதவா
எது ரசித்துப் போந்த நாவுக்கு எது ரசிக்கியது தான்
இத்தால் சொல்லிற்று ஆயத்து
பிரதம அவதியோடு சரம அவதியோடு வாசியற இவர் ஸ்ரீ ஆழ்வாருக்கு அனன்யார்ஹர் ஆனபடி

——————————————————–

ஸ்ரீ நம்பிள்ளை -அருளிச் செய்த வியாக்யானம் –

உரலினோடு இணைந்து இருந்து ஏங்கிய எளிவு எத்திறம் -என்றும்
பிறந்தவாறும் -பையவே நிலையம் -என்றும்
அவர் உத்தேச்யமாய்ப் பற்றுகிற விஷயம் இறே இவருக்கு இப்போது வெளிறாய்க் கழியுண்கிறது
நவநீத சௌர்ய நகர ஷோபத்தை அனுசந்தித்து அவர் மோஹித்துக் கிடக்கும் துறையில் இறே
இவர் இவர் இப்போது தெளிந்து இருந்து வார்த்தை சொல்லுகிறது –
ஸ்ரீ ஆழ்வார் பக்கலிலே ந்யஸ்த பரராரான படி
அவருடைய உத்தேச்ய வஸ்துவைக் கட்டின கயிற்றினுடைய உள்மானம் புரமானம் ஆராயும்படி இறே
இவர் கை ஒழிந்த படி ஸ்ரீ பகவத் விஷயத்திலே –

கண்ணித்தாம்பு
உடம்பிலே கட்டப்புக்கால் உறுத்தும் படி பல பிணையலை உடைத்தாய் இருக்கை –
நுண் தாம்பு
உடம்பிலே அழுந்தும்படி நேரிதாய் இருக்கை

சிறுத்தாம்பு
குறுகி இருக்கை
உரலைச் சுருக்க ஒண்ணாது
கயிற்றை நெடுக்க ஒண்ணாது
சதைக ரூப ரூபாய -என்கிற இவனுடைய உடம்பை நெருக்கி இடம் கண்டு கட்டும் இத்தனை இறே செய்யலாவது
கண்ணியார் குறும் கையிற்றால் கட்டவெட்டு என்று இருந்தான் -என்றும்
கண்ணிக்குறும் கயிற்றால் கட்டுண்டான் காணேடி -என்றும் எல்லாரும் ஈடுபடும் துறை இறே இது தானே –

கட்டுண்ணப் பண்ணிய
சம்சார பந்த ஸ்திதி மோஷ ஹேது -என்று ஸ்வ வ்யதிரிக்தரைக் கட்டுகைக்கும் விடுகைக்கும் ஹேதுவானவன் கிடீர்
இப்போது ஓர் அபலை கட்டின கட்டை அவிழ்த்துக் கொள்ள சக்தன் அன்றிக்கே இருக்கிறான் –
யதி சக் நோஷி கச்ச த்வ மதி சஞ்சல சேஷ்டித-என்றாள் இறே
சார்வ பௌ மனான ராஜ குமாரன் தன மகிஷி கையிலே அகப்பட்டு ஒரு மாலையாலே கட்டுண்டு –
அதுக்கு ஒரு பிரதிக்ரியை பண்ண மாட்டாதே
இருக்குமா போலே இறே இவள் கட்டின இதுக்கு பிரதிக்ரியை பண்ண மாட்டாதே இருக்கிற இருப்பும் –
பிறருடைய கர்ம நிபந்தனமான கட்டை அவிழ்க்கும் அத்தனை அல்லது தன் அனுக்ரஹத்தால் வரும் கட்டு தன்னாலும் அவிழ்க்கப் போகாது
இனி சக்தனாகில் போய்க்கானும் -என்று அவள் சொல்லும் படி இறே இவனுடைய அசக்தி
தொழுகையும்-பெருமாள் திருமொழி -7-8–என்று கொண்டு போக்கு அற்றவாறே தொழத் தொடங்கும் அத்தனை இறே
எல்லாரையும் தொழுவித்துக் கொள்ளுமவன் இறே தொழுகிறான்
போக்கற்ற தசையிலே அஞ்சலியே அபிமத சித்திக்கு சாதனம் என்று அறியும் அவன் இறே
அதி சஞ்சல சேஷ்டித என்று துருதுருக்கையாய் ஊரைப் பூசல் விளைத்துத் திரிந்த நீ வல்லை யாகில் போய்க்காண் என்கிறாள் –
இத்யுக்த்வா -ஒரு சொல்லாலே விலங்கிட்டு வைத்து அத நிஜம் கர்ம சா சகாரா -அவள் தான் கரைப்பது கடைவதாகப் புக்காள்-
குடும்பி நீ-இவனைப் போலே நியமிக்க வேண்டுவன எத்தனை கிடக்கின்றன –

பெரு மாயன் –
நிரதிசய ஆச்சர்ய யுக்தன் -அவாப்த சமஸ்த காமனுக்கு ஒரு குறை யுண்டாய்
அது தன்னை எளியாரைப் போலே வழி எல்லா வழியே களவிலே ஒருப்பட்டு
அது தன்னையும் சர்வ சக்தியான தான் தலைக் கட்ட மாட்டாதே வாயது கையதாக அகப்பட்டுக் கட்டுண்டு
அதுக்கு ஒரு பிரதிக்ரியை பண்ண மாட்டாதே பையவே நிலையும்-திருவாய்மொழி -5-10-8-என்று
உடம்பு வெளுத்துப் பேகணித்து நின்ற நிலை அளவும் செல்ல நினைக்கிறார் –

என்னப்பனில் –
என்னாயனில் –
ஸ்ரீ ஆழ்வார் உத்தேச்யமாய்ப் போகா நிற்கச் செய்தேயும்
பும்ஸாம் திருஷ்டி சித்தாபஹாரியான விஷயம் ஆகையாலே அவ்வருகு போவாரையும் துவக்க வல்ல விஷயம் ஆகையாலே சொல்லுகிறார் –
ஸ்ரீ பகவத் விஷயத்தில் அடியர வார்த்தை சொன்னாராகில் ஸ்ரீ ஆழ்வாரோட்டை சம்பந்தத்தை அறுத்துக் கொண்டாராவர் இறே

என்னப்பனில் நண்ணி
ஸ்ரீ பகவத் விஷயத்தில் நின்றும் ஆழ்வார் பக்கலிலே கிட்டி –
விஷய பிரவணன் சப்தாதி விஷயங்களை விட்டு பகவத் விஷயத்தைக் கிட்டுகையில் உண்டான அருமை போரும்
இவருக்கு ஸ்ரீ பகவத் விஷயத்தை விட்டு ஆழ்வார் அளவும் வருகைக்கு
சப்தாதி விஷயங்களை விடலாம் -அவற்றின் தோஷ தர்சனத்தாலே
அங்கன் ஒரு தோஷம் காண விரகு இல்லாமையாலே அதிலும் அரிது இது
ஆனால் இத்தை விட வேண்டுவான் என் என்னில் சரம அவதியில் போவார்க்கு
பிரதம அவதியில் நிற்கையும் குறை என்னும் அதினாலே –

தென் குருகூர் நம்பி
ஸ்ரீ ஆழ்வார் தாம் உத்தேச்யமாகப் பற்றின விஷயத்துக்கு உள்ள குறையும் இல்லை இறே
இவர் பற்றுகிற விஷயத்துக்கு -எங்கனே என்னில்
ஸ்ரீ பகவத் விஷயத்தைப் பற்றினால் அதில் எல்லையான ஸ்ரீ ஆழ்வார் அளவும் வர வேண்டி இருக்கும்
ஸ்ரீ ஆழ்வாரைப் பற்றினால் அவ்வருகு கந்தவ்ய பூமி இல்லை இறே

என்றக்கால் –
வாங் மன காயங்கள் மூன்றும் வேண்டி இருக்கும் -ஸ்ரீ பகவத் விஷயத்துக்கு
உக்தி மாத்ரமே அமையும் இவ் விஷயத்துக்கு

அண்ணிக்கும்
தித்திக்கும் -பகவத் விஷயத்தை அனுபவித்தால் ஸ்ரீ ஆழ்வாருக்குப் பிறக்கும் ஆனந்தம் எல்லாம்
இவ் விஷயத்திலே ஓர் உக்தி மாத்ரத்தாலே பெற்றேன் என்கிறார்

அமுதூறும்-
அமுது தான் ஊற்று மாறாதே செல்லா நிற்கும்
ந ஸ புனராவர்த்ததே -என்று அவ் விஷயம் நித்ய அபூர்வமாய் ஸ்ரீ ஆழ்வாருக்குச் செல்லுமா போலே எனக்கு
இவ் விஷயம் நித்ய அபூர்வமாய்ச் செல்லப் பெற்றேன்

என் நாவுக்கே –
பின்னை எங்களுக்கு ரசிக்கிறது இல்லையீ என்னில் முதல் அடியான ஸ்ரீ பகவத் விஷயமும் கூட ரசியாதே இருக்கிற உங்களுக்கு
அதினுடைய எல்லையான ஸ்ரீ ஆழ்வார் அளவும் ரசிக்கும் படியான எனக்கு ரசிக்குமா போலே ரசிக்குமோ

என் நாவுக்கே
அநாதி காலம் எது ரசித்துப் போந்த நாவுக்கு எது ரசிக்கிறது என்றுமாம்
இப் பாட்டால் ஸ்ரீ ஆழ்வார் என்றால் தமக்கு ரசித்து இருக்கும் படி சொன்னார்

—————————————————————————————

ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் -அருளிச் செய்த வியாக்யானம் –

அவதாரிகை –

ஆத்மாஸ்து காமாய சர்வம் ப்ரியம் பவதி -என்கிறபடியே தனக்கு அபிமதம் என்றாய்த்து இவன் சர்வத்தையும் ஆதரிக்கிறது –
அதில் சாத்யமாய்-அபிமதமாதல் -அதுக்கு உறுப்பாக சாதனமாய் அபிமதம் ஆதலாய் இரண்டு வகையாய்த்து இருப்பது –
அதில் ஸ்ரீ பகவத் விஷயம் -ரசோவை ஸ ரசம் ஹ்யேவாயம் லப்த்வா நந்தீ பவதி -என்றும் –
வீவில் இன்பம் மிக வெல்லை நிகழ்ந்தனம் மேவியே -என்கிறபடியே -என்றும் சொல்லுகிறபடியே
சாஷாத் அபிமதமாய் தன்னைப் பெறுகிற இவனுக்கு புறம்பு போக்கடி இல்லாமையினாலே தானே சாதனமாய் இருக்கும்
இப்படி சரச வஸ்து வாகையாலே ஸ்மரித்தல் சங்கீர்த்தனம் பண்ணுதல் செய்யுமவர்களுக்கு –
வைகுண்ட சரணாம் போஜ ஸ்மரணாம் ருதசேவின-என்றும்
பாதேயம் புண்டரீகாஷா நாம சங்கீர்த்த நாம்ருதம் -என்றும் சொல்லுகிறபடியே ரசிக்கக் கடவதாய் இருக்கும் –
அப்படியே ஸ்ரீ ஆழ்வாருடைய போக்யதையை இப் பாட்டாலே வெளியிடுகிறார்
சப்தாதி விஷயங்களின் உடைய போக்யதையும் ஸ்ரீ ஆழ்வாருடைய போக்யதையும் பார்த்தவாறே விசத்ருசமாய் இருந்தது
இனி ஸ்ரீ பகவத் போக்யதை இறே கூட்டுதல் கழித்தல் செய்யலாவது –
அந்த ஸ்ரீ பகவத் போக்யதையிலும் விஞ்சி இருந்தது ஸ்ரீ ஆழ்வாருடைய போக்யதை –
அதுக்குத் தானும் உட்பட -உருவமும் ஆர் உயிரும் உடனே யுண்டான் -9-6-5-என்னும்படி போக்ய பூதரானவர் இறே இவர் –

இனி அந்த ஸ்ரீ பகவத் விஷயத்துக்கு -வாஸூ தேவோ சி பூர்ண -என்கிறபடியே
ஷாட் குண்ய பூர்நையாய் இருப்பதொரு பர அவஸ்தை யுண்டு –
அது ஒழிய சௌசீல்யாதி குண பூர்நையாய் இருப்பதொரு அவதார அவஸ்தை யுண்டு –
அந்த பரத்வம் பாற் கடலினுடைய ஸ்தானத்திலேயாய் அதில் அம்ருத கலசம் போலே யாய்த்து அந்த அவதார அவஸ்தை இருப்பது –
அவ்வதாரங்கள் தன்னிலும் ஸ்ரீ கிருஷ்ணாவதாரம் அந்த அவதாரங்கள் தன்னைப் பர அவஸ்தா நீயமாக்கும் படி அத்யந்த போக்யமாய் இருக்கும்
க்ருஷிர்ப் பூவாசகச் சப்தோ ணச்ச நிர்வ்ருத்தி வாசக -என்கிற வ்யுத்பத்தியாலே ஸூகரமான வ்யக்தி இறே
அதிலும் பக்வ ஸ்ரீ கிருஷ்ணனிலும் காட்டில்
தந்தை காலில் விலங்கு அற வந்து தோன்றிய தோன்றல் பின் தமியேன் தன் சிந்தை போயிற்று -பெரிய திருமொழி -8-5-1-என்கிறபடி
முக்த ஸ்ரீ கிருஷ்ண அபதானம் த்ருஷ்டி சித்த அபஹாரியாய் இருக்கும் –
நவ நீத சௌர்யமும் நகர ஷோபமும் பண்ணின அபவதானம் இறே
உறிகளில் வெண்ணெயோடு அறைகளில் பெண்களோடு வாசியற இரண்டையும் களவு கண்டு போந்த அபதானம் இறே –
இதுவாய்த்து அபதா நாந்தரங்களில் போக்யதமமாய் இருப்பது –

குணங்கள் உண்டு இறே ஸ்ரீ ராம விஷயத்தில் நல்குவார் நல்கிற்று
இங்கு அப்படி அன்றிக்கே –
வெண்ணெய் யுண்டு உரலினிடை யாப்புண்ட தீங்கரும்பினைத் தேனை நன்பாலினை -பெரிய திருமொழி -7-3-5-என்னும் படி
தீம்பு போக்யமாம்படி யாய்த்து இவ் வ்யக்தி இருப்பது -அதாவது
அகண்ட பரிபூர்ண வஸ்து ப்ராக்ருத பதார்த்தமாய் இருப்பதொரு வெண்ணெயை யாசைப்படவும் –
அத்தைக் களவு காண்கையும் –
சர்வஜ்ஞமான வஸ்து அத்தை மறைக்கவும் மாட்டாமல் வாயது கையதாக அகப்படுகையும்
சர்வ சக்தியானது ஒரிடைச்சி கையிலே கட்டுண்டு கட்டை அவிழ்க்க மாட்டாதே இருந்து அழுகையுமான
இந் நிலை அத்யந்த அனுபாவ்யமாய்த்து இருப்பது
தறியார்ந்த கரும் களிறே போலே நின்று தடம் கண்கள் பனி மல்கும் தன்மையானை -பெரிய திருமொழி -2-10-6-என்று
இவ்வபதாநத்திலே இறே அனுபோக்தாக்கள் ஆழம் கால் படுவது –

இவ் வபதானத்தின் போக்யதையை இவர் வ்யுத்பத்தி பண்ணிற்று ஸ்ரீ ஆழ்வார் தம்முடைய பாடே யாய்த்து
முதல் திருவாய்மொழியிலே சர்வ காரணத்வாதி லஷணமாக ஒரு வஸ்துவைச் சொல்லி
அப்படிப்பட்ட வஸ்து ஏது என்னும் அபேஷையிலே அநந்தரம் திருவாய் மொழியிலே –
வண் புகழ் நாரணன் திண் கழல் சேரே -1-2-10-என்று ஸ்ரீ நாராயண சப்த வாச்யமாகச் சொல்லி
இவ் வஸ்துவுக்கு அடையாளம் ஏது என்னும் அபேஷையிலே -மலர்மகள் விரும்பும் நம் அரும் பெறல் அடிகள் -1-3-1-என்று
திரு மார்பில் பிராட்டியை அடையாளமாகச் சொல்லி இப்படி ஸ்ரீ யபதித்வத்தால் வந்த சர்வ உத்கர்ஷத்தை யுடைய வஸ்து
அநாஸ்ரிதர்க்கு அரியதாய் ஆஸ்ரிதர்க்கு எளியதாம் இடத்தில் –
மத்துறு கடை வெண்ணெயை-நெடு நாள் மலடு நின்று பிள்ளை பெற்றவள் ஆகையாலே துர்ப்பலையாய்
இவன் தான் மருங்கில் இருந்து மருங்கு தேய்ப்புண்கையாலும்
மத்தாரப் பற்றிக் கொண்டு என்னும்படி மதத்திலே உடலைச் சாய்த்து யாய்த்து கடைவது
இப்படி கடையா நிற்கச் செய்தே வெண்ணெய் படப் படக் களவு காண அவளும் இதுக்கு அடி என்
தெய்வம் கொண்டு போகிறதா என்று விசாரித்து இவனுடைய வாயையும் கையையும் பார்க்கும் –

கண்ணன் என்னும் கரும் தெய்வம் இறே களவு கண்டு கொண்டு போகிறது –
இவன் கள்ளன் என்று வாயது கையதாகப் பிடித்து கிடந்ததொரு கயிற்றாலே பண்டும் இவன் களவுக்கு பெரு நிலை நிற்கும்
உரலோடு அணைத்துக் கட்ட -இவனும் கட்டுண்டு இருந்து அழப் புக்கவாறே வாய் வாய் என்று
கையிலே கயிற்றைக் கொள்ள ஏறிட்ட குரலை இறக்க மாட்டாதே இருந்து அழுது ஏங்கும் யாய்த்து –
இப் பிரகாரம் ஏதாய் இருக்கிறது -இது பெருமையிலே முதலிடுமதோ-எளிமையிலே முதலிடுமதோ -என்று மோஹங்கதரானார் இறே
இத்தை அனுசந்தித்து போந்த இவரும் ஸ்ரீ ஆழ்வார் ஈடுபட்டுப் போந்த அபதானம் இதுவாய் இருந்தது -என்று பார்த்து
இதிலும் காட்டில் முதலடியிலே இமையோர் தலைவா -என்று ப்ராப்யத்திலே கண் வைத்த இவரை
அவா வற்று வீடு பெற்ற -என்னும் அளவும்
லோக உபகார அர்த்தமாக ஈஸ்வரன் இவர் அழுவது அலற்றுவது ஆண் பெண்ணாக மடல் எடுப்பது -தூது விடுவதாம் படி
தன் சங்கல்ப பாசத்திலே கட்ட இவரும் அதை அவிழ்க்க மாட்டாதே அறியா மா மாயத்து அடியேனை வைத்தையால் -2-3-3-என்னும் படி
கட்டுண்டு இருந்த இருப்பு தமக்கு போக்யமாய் இருக்கிற படியை இப் பாட்டாலே அருளிச் செய்கிறார் –
அவன் கட்டுண்ட இடத்தில் -பற்றி உரலிடை யாப்பும் உண்டான் பாவிகாள் உங்களுக்கு ஏச்சுக் கொலோ -என்று
பிறருக்கு ஏசுகைக்கு உறுப்பாய் விட்டது
இவர் கட்டுண்டது இறே நாட்டாருடைய கட்டை அவிழ்கைக்கு உறுப்பாய் பரம சாத்விக வர்க்கத்துக்கு போக்யமாய்த்து –

வியாக்யானம் —

அவன் கட்டுண்டு இருந்த அபதானத்திப் பேசி தாமும் அதில் கால் தாழ்ந்த படி சொல்லுகிறார் –
கட்டின கயிற்றைக் கொண்டாடுகிறார்
தத் சம்பந்தியான தொன்றைக் கொண்டாடுகை இவர்க்குள்ள தொன்று இறே –

கண்ணித் தாம்பு –
பல பல இடங்களிலும் அற்றுப் பிணையுண்டு கிடப்பதொரு கயிற்றைக் இட்டாயிற்று இவனைக் கட்டிற்று-
கட்டுவது விடுவது கறப்பது கடைவதாகப் பணி போரும் இத்தனை போக்கி அத்தைத் தரம் இட்டுக் கொள்ள அவசரம் இல்லையே –
உருவுள்ளவை உண்டாகில் கன்றுகளும் பசுக்களும் கட்டப் போரும்
ஒழிஞ்சானமுட்டாய் -ஒன்றுக்கும் உறுப்பு இன்றிக்கே இருக்கை -இருப்பதொரு கயிற்றைக் இட்டாயிற்று இவனைக் கட்டுவது
வேறு ஒருவரைக் கட்டுமதிட்டு இவனைக் கட்டப் போகாதே -பசு ப்ராயரைக் கட்டுமது ஒன்றுக்கு இவன் அகப்படானே –
பல கண்ணிகளையும் யுடைத்தாய் அனந்யமாய் இருப்பதொரு பாசத்துக்கு இறே இவன் அகப்படுவது –
அசித் ப்ராயராய் தான் கால் வைக்கலாம் படி இருப்பாரோடு அணைதல் -அனந்யமான பாசத்துக்கு அகப்படுதல் செய்யுமவனாய்த்து
இவன் அகப்பட்டாய்த்து உரலோடு சேர்த்துக் கயிற்றை இட்டுக் கட்டிற்று
அது தான் பொத்த யுரலாய் ஸூஷிரமும் உண்டான பின்பாய்த்து அனந்யார்ஹம் ஆயிற்று
இப்படி அனந்யார்ஹர்க்கு இறே அவன் உடம்பு கொடுப்பது
பொத்த யுரலைக் கவிழ்த்து அதன் மேல் ஏறி -என்கையாலே இது தான் இஷ்ட விநியோக அர்ஹமுமாயிற்றே-

நுண் தாம்பு –
நுண்ணிய தாம்பு -அது தான் அற நேரியதாய் இருப்பதொரு கயிறு ஆய்த்து-ஆகையால் இறே இவன் மேலே அழுந்துவது –
இன்றும் அழுந்திக் கிடக்கிறது இறே இவனைக் கட்டுகிற பாசம் சௌஷ்ம்யவத்தாய் இருக்க வேணும் இறே

சிறுத் தாம்பு
எட்டாம் பொறாமல் இவன் திருமேனியிலே இடம் கண்டு கட்ட வேண்டும்படியான சிறுமையை யுடைய கயிறு

கட்டுண்ணப் பண்ணிய –
அனந்யமாய் ஸூ ஷ்மமாய் இருந்ததே யாகிலும் திரு மார்பில் இருக்கிற அவளையும் அவனையும் சேர ஒரு உரலோடு சேர்த்துக் கட்ட
உரலுக்கும் தனக்கும் ஒரு வைஷம்யம் அற இருந்து பின்னையும் சைதன்யம் கிடக்கையாலே விம்மல் பொருமலாய் அழுது இருந்த
இந்த சௌசீல்யம் ஏதாய் இருக்கிறது என்று அவர் சோகித்தார் யாய்த்து
இவர் அத்தை அனுசந்தித்துப் போந்தவர் ஆகையாலே இவ் வாழ்வார் பொய் நின்ற ஞானமும் பொல்லா ஒழுக்கும்
அழுக்கு உடம்பும் இந்நின்ற நீர்மை இனி யாம் உறாமை -என்று பிரகிருதி சம்பந்தத்தை அறுக்க வேணும் என்று
அபேஷியா நிற்கச் செய்தேயும் ஸ்ரீ பகவத் சங்கல்ப பாசத்தாலே இவர் கட்டுண்டு இருந்த படியைக் கண்டு ஈடுபடுகிறார் –

அவன் இவளுடைய த்ரவ்யத்தைக் களவு காண்கையாலே கட்டுண்டான் –
இவர் பிறர் பணத்தை அவர்களுக்குக் கொடுத்து இருக்கச் செய்தேயும் கட்டுண்டவராய்த்து
அவன் தான் இவரைக் கட்டுகைக்கு அடி என் என்னில் இவரைக் கட்ட நாட்டில் உள்ளார் களவு போம் என்னும் நினைவாலே
ஊரும் நாடும் உலகும் தன்னைப் போலவும் அவ்வளவன்றிக்கே அறிவுக்கு அவகாசம் இல்லாத ஸ்தாவர ஜாதீயங்களையும்
மரங்களும் இரங்கும் வகை மணி வண்ணவோ வென்று கூவுமவராகையாலே இவரைக் கட்டி வைத்தான் –
இவருக்குத் தன் களவு வெளிப்பட்டுப் பிறர் களவு போமாய்த்து –

கண்ணி நுண் சிறுத் தாம்பு
போக்யதா காஷ்டை யுள்ளது -இவ்வபதானம் ஆகையாலே அத்தை முற்படச் சொல்லி அதில் காட்டில்
ஸ்ரீ ஆழ்வார் தமக்கு போக்யரான படியை இப் பாட்டாலே வெளியிடுகிறார்
அதில் அவன் கட்டுண்ட தாம்பை முற்படக் கொண்டாடுகிறார்
கண்ணித் தாம்பாயும் நுண் தாம்பாயும் சிறுத் தாம்புமாயும் இருக்கும்
ஜ்ஞான பக்தி வைராக்யங்களைக் கொண்டாடுமா போலே இங்கு மூன்று விசேஷணங்களைச் சொல்லுகிறார்
திரு மேனிக்கு உறுத்தும் படி பல கண்ணிகளை உடைத்தாய் இருக்கும்
பிரதமத்திலே ருசி சங்கம் பக்தி பர பக்தி பர ஜ்ஞானம் பரம பக்திகள் என்று அநேக பர்வையாய் இறே அந்த பக்தி இருப்பது
பக்தி க்ராஹ்வோ ஹாய் கேசவ -என்றும் -அபங்குர பக்தி பவ்ய -என்று பக்தி பவ்யனாய் இறே அவன் இருப்பது –

நுண் தாம்பு –
நுண்ணிதான தாம்பு -திருமேனியிலே அழுந்தும்படி நுண்ணியதாய் இருக்கும்
அந்த பக்தி தான் ஜ்ஞான சிரஸ்கம் ஆகையாலே அந்த ஜ்ஞானம் தான் நுண்ணறி வாய்த்து இருப்பது –
பகவத் ஸ்வரூப ரூபாதிகளை யதாவாக சாஷாத் கரிக்கிறது இறே
பக்த்யா மாமபிஜா நாதி யாவான் யச்சாச்மி தத்வத -என்கிறபடியே

சிறுத் தாம்பு –
உள்ள கயிறுகள் கன்று கட்டுகைக்கும் பசு கட்டுகைக்கும் கடை கயிருமாய்ப் போயிற்றன
இனி வேறு ஓன்று கட்டுகைக்கு உருப்பல்லாத கயிற்றாலே யாய்த்து இவனைக் கட்டுவது
அனந்யார்ஹமாய் இருப்பது ஒன்றுக்கு இறே இவன் கட்டுண்பது
பக்த்யா த்வ நன்யயா சக்ய -என்றும் பக்த்யா லப்யஸ் த்வ நன்யயா -என்று அனந்யையான பக்தியாக வேணுமே
அல்லாதவற்றுக்கு விநியோகம் கன்று காலிகளைக் கட்டுகை இறே –

கட்டுண்ணப் பண்ணிய
தாம்பு சிறுத் தாம்பு ஆகையாலே அதை நீளப் பண்ணப் போகாது –
அடுத்து கட்டுகிற உரலை இளைக்கப் பண்ணப் போகாது
இனி இடம் காணலாவது இவன் பாடே யாகையாலே
வயிற்றை எக்கச் சொல்லி இடம் கண்டு கட்டினாள் யாய்த்து
தன்னுடைய சங்கல்ப்பத்தாலே இடம் கொடுக்கை அன்றிக்கே தாயாருடைய சீற்றத்துக்கு அஞ்சி
மௌக்யப் பிரயுக்தமாய் கட்டுண்ணப் பண்ணினான் ஆய்த்து –

கட்டுண்ணப் பண்ணிய
பக்தி யுண்டே யாகிலும் அவன் தானே தன்னை அமைத்துத் தர வேண்டும் படியாய் இது பின்னையும் சிறிதாய் இருக்குமாய்த்து
நாயமாத்மா -இத்யாதி
இனி இந்த பக்தி இவன் நெஞ்சில் அந்ய பரதையை அறுக்கும் இத்தனை
எட்டினோடு இரண்டு எனும் கயிற்றினால் மனம் தனைக் கட்டி -என்கிறபடியே எட்டும் இரண்டும் பத்தாய் பக்தியைச் சொன்னபடி
எட்டு என்று திரு அஷ்டாஷரமாய் அத்தாலே யாதல் -இரண்டு என்று வாக்ய த்வயமாய் அத்தாலே யாதல் வசீகரித்து என்னவுமாம்
அல்லது எட்டும் இரண்டும் அறியாதார்க்குக் கட்டப் போகாதே-

பெரு மாயன்
அவன் நினைக்க ஒண்ணாத ஆச்சர்ய சேஷ்டிதங்களை உடையவன் -அதாவது
அழுகையும் அஞ்சி நோக்கும் அந் நோக்கும் தொழுகையுமான இச் சேஷ்டிதங்கள்

அழுகையும்
உரலோடு கட்டி வைத்தவாறே அழ -அவள் வாய் வாய் என்றவாறே அஞ்சி பேதைத் தனம் தோற்ற அவளைப் பார்க்கும்

அந் நோக்கும்-
தொடுவே செய்த்தில வாய்ச்சியர் கண்ணினுள் விடவே செய்து விழிக்கும் -என்கிறபடியே பெண்கள் அடையத் திரண்டு வருகைக்காக
களவாகிற சாதனத்தை அனுஷ்டித்து கள்ளனைக் காண்கை எல்லாருக்கும் சாதாரணம் ஆகையாலே ஒத்த பருவத்தில்
பெண்கள் எல்லாரும் வந்து திரள அவர்கள் முகத்திலே தௌர்த்த்யகர்ப்பமான கடாஷத்தைப் பண்ணா நிற்கும்
இசையாதவர்களை இசையும் படி பார்த்தும் -இசைந்தவர்களை அறவிலை செய்து தரும்படி பார்த்தும்
தான் பண்டு செய்த மறத்தாலே மாலின்யம் யுடையவர்களை அமலங்களாக விழித்தும் இப்படி நோக்கேயாய்ச் செல்லும் –

தொழுகையும்
மக்கள் மனம் மாதர்க்குச் தெரியும் ஆகையாலே இவனுடைய தௌர்த்த்யத்தைத் தெரிந்து அவள் அச்சம் உறுத்த
தொழுகையும்
அவளைப் பார்த்து அஞ்சலி பண்ணும்
பொடிந்தவர்களுக்கு ப்ரசாதகம் ஆவது அஞ்சலியே என்று இருக்கும்
ஷிப்ரம் தேவ பிரசாதி நீ -என்றும்
அந்த ரேணாஅஞ்சலிம் பத்வா லஷ்மணச்ய பிரசாத நாத் -என்கிறபடியே
இவை கண்ட யசோதை தொல்லை யின்பத்து இறுதி கண்டாளே-
ஆத்மானுபந்தியான ஸூ கத்தினுடைய எல்லையைக் கண்டாள்
நித்ய முக்தர் ஜ்ஞான சக்த்யாதிகளைக் கண்டு அனுபவித்தவர்கள்
இவள் சௌசீல்யாதிகளைக் கண்டு அனுபவித்தவள் –

என்னப்பனில்
என்னாயனில்
பெருமாயன் என்னப்பனில்
இப்போதை இவருடைய தாஸ்யம் -குணைர் தாஸ்யம் உபாகத -என்கிறபடியே
அத் தலையில் குண சேஷ்டிதங்களுக்கு தோற்றாயிற்று
இவரையும் உட்பட தோற்றிக்கிறது இறே இவ் வபதானம்
இனி ஸ்ரீ ஆழ்வாரைப் போலே இள நெஞ்சு இல்லாமையாலே மீண்டார் இத்தனை

என்னப்பனில் நண்ணி
அவனில் காட்டில் ஸ்ரீ ஆழ்வார் பக்கலில் நெஞ்சை வைத்து
சப்தாதி விஷயங்களின் போக்யதையை அறுத்துத் தன் பக்கலிலே யாக்கிக் கொள்ளும் ஸ்ரீ பகவத் வைலஷண்யம்
பகவத் விஷய போக்யதையிலே நின்றும் மீட்டுத் தன் பக்கலிலே யாக்கிக் கொண்டது ஸ்ரீ ஆழ்வார் வைலஷண்யம்

தென் குருகூர் நம்பி என்றக்கால் அண்ணிக்கும்
ஸ்ரீ குறுங்குடி நம்பியைக் காட்டில் ஸ்ரீ குருகூர் நம்பியை வ்யாவர்த்திக்கிறது
அவனுக்குப் பூர்த்தி ஜ்ஞான சக்த்யாதிகளாலே
இவருக்குப் பூர்த்தி ஜ்ஞான பக்த்யாதிகளாலே
ஜகத்தை தனக்கு ஆக்கும் படியான குணங்கள் அவனது
அவன் தன்னைத் தனக்காக்கும் படியான குணங்கள் இவரது

நண்ணித் தென் குருகூர் நம்பி என்றக்கால்
ஸ்ரீ ஆழ்வார் பக்கலிலே நெஞ்சை வைத்து
ஸ்ரீ ஆழ்வார் திரு நாமத்தைச் சொன்னால்

அண்ணிக்கும் அமுதூறும் என் நாவுக்கே
நினைத்த நெஞ்சம் தித்தித்தது
சொன்ன நாக்கும் தித்தித்து வாரா நின்றது
சாரச்யம் சதா கால வர்த்தியாகா நின்றது
இனி ஸ்ரீ பகவத் விஷயத்தை நினைக்கைக்கு நெஞ்சம் இல்லை –சொல்லுகைக்கு நாக்கும் இல்லை
இந்த சாரஸ்யம் எங்களுக்குப் பிறக்க காண்கிறிலோமீ என்னில்

என் நாவுக்கு
உங்களைப் போலே பகவத் விஷயமும் ரசித்து ஸ்ரீ ஆழ்வாரும் ரசிக்கும் நாவன்றே என்னது
அடியே பிடித்து ஸ்ரீ ஆழ்வார் உடைய சாரஸ்யத்திலே பழகின நா வன்றோ

என் நாவுக்கே
இவ்வம்சத்தில் கரணியான என்னோடு கரணங்களோடு வாசி இல்லை

என் நாவுக்கே
அவர் தாம் என் நெஞ்சினால் நோக்கிக் காணீர் என்றால் போலே இவரும் என் நாவுக்கே -என்கிறார் –

——————————————————————————

ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை -வியாக்யானம் –
நிகமத்தில் இப் ப்ரபந்தத்தையே தஞ்சமாக நினைத்து இருக்குமவர்களுக்கு வாசபூமி ஸ்ரீ பரம பதம் -என்கிறார்

அன்பன் தன்னை அடைந்தவர்கட்கெலாம்
அன்பன் தென் குருகூர் நகர் நம்பிக்கு
அன்பனாய் மதுரகவி சொன்ன சொல்
நம்புவார் பதி வைகுந்தம் காண்மினே -11–

அன்பன் –
வாத்சல்யத்தையே நிரூபகமாக உடையவன் ஆயிற்று ஈஸ்வரன் –
இன்னானுக்கு அன்பன் என்று விசேஷியாமையாலே
ரிபூணாமபி வத்சலா -என்கிறபடியே-சர்வ விஷயம் ஆயிற்று அவனுடைய வாத்சல்யம் இருப்பது –
அதுக்கு ஹேது என் என்னில்
சர்வேஷா மேவ லோகா நாம் பிதா மாதா ச மாதவ -என்றும்–
தேவா நாம் தாநவாநாஞ்ச சாமான்யமதி தைவதம் -என்றும்
ஜனகத்வ பிரயுக்தமான சம்பந்தம்-சர்வ சாதாரணமாய் இருக்கையாலே
வாத்சல்யமும் பொதுவாய் இருக்கும் –

தன்னை அடைந்தவர்கட் கெலாம் அன்பன் தென் குருகூர் நகர் நம்பி-
ஆழ்வாருடைய அன்பு அங்கன் பொதுவாய் அன்றே இருப்பது
பரமனைப் பயிலும் திருவுடையார் எவரேலும் அவர் எம்மை ஆளும் பரமர் -என்கிறபடியே
பகவத் சம்பந்த நிபந்தனமாய் இறே இருப்பது -(கீழே அன்பு -வாத்சல்யம் -இங்கு பக்தி -என்றவாறு )
தம்மைப் போலே -அடிக்கீழ் அமர்ந்து புகுந்தேனே -என்பார் எல்லாரையும் தமக்கு நாதராக-வாயிற்று நினைத்து இருப்பது –
தென் குருகூர் நகர் நம்பி –
அடியார் அடியார் தம் அடியார் -என்று தத் சம்பந்திகள் அளவும் பண்ணின பிரேமத்தாலே பூரணராய் இருப்பர்

நம்பிக்கு அன்பனாய் –
ஸ்ரீ பகவத் விஷயத் தளவும் அன்றிக்கே -ததீயர் அளவும் அன்றிக்கே-ஆசார்ய விஷயத்திலே சக்தராய் –
தனக்கு புருஷார்த்தம் வேண்டி இருக்கில் ஸ்ரீ பகவத் விஷயத்தை பற்ற -அமையும்
அங்கன் தான் உகந்தது அன்றிக்கே -ஈஸ்வரன் உகப்பே புருஷார்த்தம் -என்று இருக்கில் பாகவதர்களைப் பற்ற அமையும் –
ஜ்ஞா நீத்வாத்மைவ மே மதம் என்றும்
மம ப்ராணா ஹி பாண்டவா -என்றும்
பாண்டவர்களை தனக்கு தாரகராக இறே நினைத்து இருப்பது –
ஈஸ்வரனோடு ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களோடு வாசியற எல்லாருடைய உகப்பும் புருஷார்த்தம் என்று இருக்கில்-
ஆச்சார்யனைப் பற்ற அடுக்கும்-ஆசார்ய வான் -என்று ஆயிற்று ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் உகப்பது-
பிரதமத்திலே -1-ஆசார்யன் தனக்கு அஜ்ஞாத ஜ்ஞாபந முகத்தாலே-ஸ்வரூப ஜ்ஞாநத்தைப் பிறப்பித்து-
2-பகவத் சமாஸ்ரயண வேளையிலே புருஷகார -பூதனாய்–
3-தன்னுடைய அனுஷ்டாநத்தாலே இவனை நல் வழியே கொண்டு போய்-
4-ப்ராப்தி தசையிலும் சாத்ய வ்ருத்தியை பண்ணிக் கொடுக்கக் -கடவனாய் இப்படி பஹூ முகத்தாலே உத்தேச்யனாய் இறே இருப்பது-

மதுரகவி சொன்ன -சொல்
ஸ்ரீ ஆழ்வாரைத் தாம் சொன்ன பாசுரம் தமக்கு இனிதாய் இருக்கையாலே-மதுரகவி -என்கிறார்
(குருகூர் குயில் போலே -தானாய் தன்னைப் பாடிக் கொண்டார் -கண்ணன் இவரை இட்டு பயாடிக் கொண்டால் போலே )
சொன்ன சொல் நம்புவார் பதி வைகுந்தம் காண்மினே
இனிதாய் இருந்தில்லை யாகிலும்-
(மதுரகவி சொல் போதுமே -சொன்ன – நடுவில் -சொன்னதாக வள வள பேச்சாக இருந்தாலும் என்றவாறு )-
இப் பிரபந்தத்தை தஞ்சமாக நினைத்து இருக்குமவர்களுக்கு-வஸ்தவ்ய தேசம் பரம பதம் –
ஸ்ரீ ஆழ்வார் உத்தேச்யர் ஆனால் ஸ்ரீ திரு நகரி அன்றோ ப்ராப்யமாவது -என்னில்
ஸ்ரீ திரு நகரியில் -ஸ்ரீ பொலிந்து நின்ற பிரான் ஆணையும்–ஸ்ரீ ஆழ்வார் ஆணையுமாய் இரு புரியாச் செல்லும்-
அங்கன் இன்றிக்கே ஸ்ரீ ஆழ்வார் ஆணையேயாய்ச் செல்லும் -ஸ்ரீ பரமபதம்
அடியார் நிலாகின்ற வைகுந்தமோ –என்றும்
வானவர் நாடு -என்றும் சொல்லக் கடவது இ றே –
ஸ்ரீ நம்பி திரு வழுதி வள நாடு தாசர் –நம்புவார் பதி வைகுந்தம் -என்று
அவர்கள் இருந்த தேசம் காணும் ஸ்ரீ பரம பதம் –என்று சொல்லுவர் –
உரைக்க வல்லார்க்கு வைகுந்தமாகும் தம்மூர் -எல்லாம் -என்னக் கடவது இ றே-
(உள்ளுவாருக்கு உம்பர் ஊரே -அநந்த புரம் பதிகம் -உம்பர் -ஊர் திரு நாடு – திரு வனந்த புரம்
வசிக்கும் ஊர் மூன்றும் -சாண்ட்லி விவகாரத்தில் கண்டோமே -இது அன்றோ எழில் ஆலி என்னார் தாமே -போலே )
ஸ்ரீ கூரத் ஆழ்வான் மகன் பிறந்த பின்பு சம்சாரமும் பரம பதமும் இடைச் சுவரைத் தள்ளி
ஒரு போகி யாயிற்று காண் -என்று ஸ்ரீ பெற்றி பணித்தார் -என்று ஸ்ரீ பிள்ளை அருளிச் செய்வர் –

—————————

ஸ்ரீ நஞ்சீயர் அருளிச் செய்த வியாக்யானம் –

நிகமத்தில் இவர் அருளிச் செய்த பிரபந்தத்தைக் கற்றார்க்கு ஸ்ரீ ஆழ்வார் ஆணை பரிமாறும்
ஸ்ரீ வைகுண்டமே தேசம் என்கிறார் –

அன்பன்- –
ஈஸ்வரத்வம் அன்று ஸ்வரூபம்–ஸ்ரீ எம்பெருமான் இருந்ததே குடியாக எல்லாருக்கும் ஒரு தலையாய் இருக்கை-
ரிபூணாமபி வத்சலா -என்கிறபடியே –

தன்னை அடைந்தவர்கட்கெலாம்-அன்பன்
ஏவம் குண விசிஷ்டனான ஸ்ரீ எம்பெருமானை ஆச்ரயித்தார்க்கு எல்லாம் அன்பராய் இருக்கை
ஸ்ரீ ஆழ்வாருக்கு ஸ்வரூபம் -தம்தாம் சத்தையிலே யன்றோ எல்லாரும் ஸ்நேஹிப்பது –

தென் குருகூர் நகர் நம்பிக்கு அன்பனாய் மதுரகவி சொன்ன சொல்
ஸ்ரீ ஆழ்வாருக்கே அன்பராய் இருக்கை ஸ்ரீ மதுர கவிகளுக்கு ஸ்வரூபம்-
ப்ரீதி ப்ரேரிதராய்க் காணும் சொல்லிற்று-தாம் காண வந்த சோழரோ பாதி ப்ரீதி காணும் சொல்லுவித்தது
இவர் முன் சொல்லும் எனபது பரிதியைக் காணும் –

நம்புவார் பதி வைகுந்தம் காண்மினே-
இது கற்றாருக்கு வாசஸ் ஸ்தானம் ககலங்கா பெரு நகரான ஸ்ரீ பரம பதம் –
இது வ்யாஹத பாஷணமாய் இருந்ததீ-ஸ்ரீ ஆழ்வாரை ப்ராப்யமாகச் சொன்னால் ஸ்ரீ திரு நகரியே ப்ராப்ய தேசமாக வேண்டாவோ என்னில்
ஸ்ரீ திரு நகரியிலே ஸ்ரீ பொலிந்து நின்ற பிரான் ஆணையும் ஸ்ரீ ஆழ்வார் ஆணையும் கூடச் செல்லுவது
அடியார் நிலாகின்ற வைகுந்தமோ என்கிறபடியே ஸ்ரீ ஆழ்வார் ஆணை ஒன்றுமே யாய்த்து அங்குச் செல்லுவது –
சேதனனுக்கு ப்ராதி கூல்யத்தில் நின்றும் நிவ்ருத்தன் ஆனேன் என்று தோற்றும் போது ஸ்ரீ ஈஸ்வரன் பக்கல் ஸ்நேஹித்து இருக்க விடுக்கும்
ஸ்ரீ ஈஸ்வரன் பக்கல் ஸ்நேஹித்து இருக்கை யாவது அவன் அடியார் அளவும் ஸ்நேஹித்து இருக்கை
அவர்கள் எல்லாருக்கும் ப்ரியம் செய்கையாவது ஜ்ஞான ப்ரதன் பக்கலிலே ஸ்நேஹித்து இருக்கை இறே-
ஆகையாலே ஸ்ரீ திரு நாட்டை ப்ராப்யமாகச் சொல்லிற்று
அதவா
நம்புவார் இருந்த இடமே வைகுந்தம் என்னவுமாம்
ஸ்ரீ திரு நாடு என்றும் லீலா விபூதி என்றும் விபாகம் இல்லையோ வென்ன
ஸ்ரீ நம்பி திருவழுதி வள நாடு தாசர் வார்த்தை -ஸ்ரீ கூரத் தாழ்வான் மகன் பிறந்த பின்பு இடைச் சுவர் தள்ளி
ஒரு போகியாய்த்துக் காண் -என்று பணித்தான் –

————————————————————————–

ஸ்ரீ நம்பிள்ளை -அருளிச் செய்த வியாக்யானம் –

நிகமத்தில் இவர் பிரபந்தத்தைத் தஞ்சமாக நினைத்து இருக்குமவர்களுக்கு வாஸ பூபி ஸ்ரீ பரம பதம் என்கிறார் –

அன்பன் –
வாத்சல்யத்தை நிரூபகமாக யுடையவன்
இவனுடைய வாத்சல்யம் -ரிபூணாமபி -என்கிறபடியே சர்வ விஷயமாய்த்து இருப்பது
அதுக்கடி தேவா நாம் தாநவாநாஞ்ச சாமான்ய மதிதைவதம் -என்று சம்பந்தம் பொதுவாய் இருக்கையாலே –

தன்னை அடைந்தவர்கட்கெலாம் அன்பன் –
ஸ்ரீ ஆழ்வாருடைய அன்பு அங்கன் பொதுவாய் யன்றாய்த்து இருப்பது
பரமனைப் பயிலும் திருவுடையார் யாவரேலும் கண்டீர் எம்மை ஆளும் பரமர் -என்று இறே இருப்பது –

தென் குருகூர் நகர் நம்பிக்கு அன்பனாய் –
ஸ்ரீ பகவத் விஷயத்து அளவன்றிக்கே ததீயர் அளவிலும் அன்றிக்கே ஆச்சார்ய விஷயத்திலே சக்தராய்
தனக்குப் புருஷார்த்தம் வேண்டி இருக்கில் பகவத் விஷயத்தைப் பற்ற அடுக்கும்
அங்கன் தான் உகந்தது அன்றிக்கே அவன் உகந்தது செய்ய வேண்டி இருக்கில் பாகவதர்களைப் பற்ற வடுக்கும்
அவர்கள் எல்லாரும் உகந்தது செய்ய வேண்டி இருக்கில் ஆச்சார்யனைப் பற்ற வடுக்கும்
ஸ்ரீ ஆசார்யன் முதலிலே அஜ்ஞ்ஞாத ஜ்ஞாபனத்தாலே உத்தேச்யனாம்
பின்பு ஸ்ரீ பகவத் குணங்களிலே அவகாஹித்து குண அனுபவத்தால் அல்லது செல்லாத படியானால்
போத யந்த பரஸ்பரம் பண்ணுகைக்கு உசாத் துணை யாகையாலே உத்தேச்யனாம்
ப்ராப்தி தசையிலே சாத்யவிருத்தி ரூபத்தாலே உத்தேச்யனாம் –

மதுரகவி சொன்ன சொல்
தமக்குப் பாசுரமே இனிதாய் இருக்கையாலே ஸ்ரீ மதுர கவி என்கிறார்

நம்புவார் பதி வைகுந்தம் காண்மினே
இனிதாய் இருந்தது இல்லை யாகிலும் இப் பிரபந்தத்தை தஞ்சமாக நினைத்து இருக்குமவர்களுக்கு வச்தவ்ய தேசம் ஸ்ரீ பரம பதம்
ஸ்ரீ ஆழ்வார் உத்தேச்யர் ஆகில் இவருக்கு ஸ்ரீ திரு நகரி யன்றோ ப்ராப்யம் ஆவது என்னில்
ஸ்ரீ திரு நகரியில் ஸ்ரீ ஆழ்வார் ஆணையும் ஸ்ரீ பொலிந்து நின்ற பிரான் ஆணையும் இரு புரியாய்த்துச் செல்லுவது
அங்கன் அன்றியே ஸ்ரீ ஆழ்வார் ஆணையே செல்லும் தேசம் ஸ்ரீ பரம பதம்
அடியார் நிலாகின்ற வைகுந்தம் என்றும் வானவர் நாடு என்றும் சொல்லக் கடவது இறே
ஸ்ரீ நம்பி திருவழுதி வள நாடு தாசர் அவர்கள் இருந்த தேசம் தானே ஸ்ரீ பரம பதம் என்று சொல்லுவர்
ஸ்ரீ கூரத் தாழ்வான் மகன் பிறந்த பின்பு இடைச் சுவர் தள்ளி இரண்டு விபூதியும் ஒன்றாய்த்துக் காண்-
என்று பணித்தார் என்று ஸ்ரீ பிள்ளை அருளிச் செய்வர் –

————————————————————————–

ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் -அருளிச் செய்த வியாக்யானம் –

நிகமத்தில்- இப்பாட்டில் இப்பிரபந்தம் கற்றார்க்கு வஸ்தவ்ய பூமி பரமபதம் என்கிறார்
1-ஸ்ரீ ஆழ்வாருடைய போக்யதையும்-அவர் தமக்கு ஸ்வாமி என்னும் இடத்தையும்
2–தமக்கு கால ஷேப விஷயம் அவருடைய ப்ரபந்தம் என்னும் இடத்தையும்
3-ஸ்ரீ ஆழ்வாரோட்டை சம்பந்தம் அடியாக ஸ்ரீ ஈஸ்வரன் மேல் விழுந்து அனுபவித்த படியையும்
4-தம்முடைய தோஷம் பாராமல் ஸ்ரீ ஆழ்வார் விஷயீ கரித்த படியையும்
5-தோஷம் தானே அவருடைய தேச பிரவேச மாத்ரத்திலே தம்மை விட்டுக் கழன்ற படியையும்
6-பின்பு அத் தோஷம் மேலிடாதபடி ஸ்ரீ ஆழ்வார் குண கீர்த்தனமே தமக்குக் கால யாத்ரையாம் படி அவர் தம்மைத் திருத்தின படியும்
7-அவருடைய க்ருபா வைபவத்தை லோகம் அடங்கலும் தாம் பரப்ப வேண்டும்படி தமக்குப் பிறந்த ஆதரத்தையும்
8-பகவத் கிருபையில் காட்டில் ஸ்ரீ ஆழ்வாருடைய கிருபை லோகத்திலே அதிசயித்த படியையும்
9-அக் கிருபை அடியாக அவர் உபகரித்த உபகாரமும்
10-அவ் வுபகார பரம்பரைகளுக்கு பிரத்யுபகாரம் தேடி அவருடைய பூர்த்தியாலே பிரத்யுபகாரத்துக்கு அவகாசம் காணாமல்-
தாம் அலமருகிற படியையும் இறே கீழ்ச் சொல்லி நின்றது –

இவ் வர்த்தங்களுக்கு வாசக சப்தம் இட்டுச் சொன்ன இப்பிரபந்தத்திலே ஆதரம் உள்ளார்க்கு நித்ய ஸூரிகள்-
ஸ்ரீ பரம பதத்திலே ஒரு பிராப்தி பண்ணிக் கொடுப்பார்கள் என்கிறார்-
இவர்களுக்கு ஸ்ரீ திரு நகரியே ப்ராப்ய ஸ்தலமாய் இருந்ததே யாகிலும் அவர்கள் ஆதரத்துக்காக அங்கே போய்-
அங்கும் ஸ்ரீ ஆழ்வாரை அனுபவிக்கப் பெறுவார்கள் –
கவி பாட்டுண்ட விஷயத்தையும்–
கவி பாடின தம்மையும்–கவியையும் –
கவியை ஏதேனும் ஒரு வழியால் கற்றவர்களுக்குப் பலமும் சொல்லுகிறது –

தன்னை அடைந்தவர்கட்கெலாம் அன்பன் –
தம்முடைய திருவடிகளை ஆஸ்ரயித்த என் போல்வார்க்கு எல்லாம் வத்சலராய் இருக்குமவர்
எங்கள் தோஷங்களைப் பாராதே தம்முடைய குணங்களைத் தந்து தரிப்பிக்குமவர்
நான் மறையாளர்கள் புன்மையாகக் கருதுவர் ஆதலில் அன்னையாய் அத்தனாய் என்றும்-
நின்று நின் புகழ் ஏத்த அருளினான் என்றும் சொல்லுகிறபடியே
அன்றிக்கே
அன்பன் என்று சர்வேஸ்வரனுக்கு திரு நாமமாய்-அவனை ஆச்ரயித்தவர்க்கு எல்லாம் ஸ்நிக்தராய் இருப்பவர்-
மத்பக்த ஜன வாத்சல்யம் -என்று இத்தை இறே பிரதம லஷணமாகச் சொல்லிற்று –

அன்பன்
இன்னபடி அன்பன் என்கை அன்றியிலே எல்லாருக்கும் எல்லாப் படியாலும் நிசர்க்க ஸூஹ்ருத்தாய் இருக்கும்-
ஏவம் நிசர்க்க ஸூ ஹ்ருதி ந சித்ரமிதமாஸ்ரித்த வத்சலத்வம் என்று சௌஹாரத்த கார்யம் இறே வாத்சல்யம்-
(ஈஸ்வரஸ்ய ஸுஹார்த்தம் தொடங்கி யத்ருஷா கடாக்ஷம் -சாது சமாகம் வரை ஆறு படிகள் -உண்டே )
சர்வ லோகைக வத்சலா -என்றும் -சரணா கத வத்சலா -என்றும் -ரிபூணாமபி வத்சலா -என்னும் படி
லோகத்துக்காக வத்சலனுமாய்-அதில் ஆஸ்ரிதர் அளவிலே தோஷோயத்யபி என்னும் படி வத்சல்யனுமாய் –
ப்ராதி கூல்யமே பண்ணிப் போருமவர்களுக்கும்-வத்சலனுமாய் இருக்கும் –
பிரதிபவமா பராத்துர் முக்த சாயுஜ்ய தோபூ-இறே-அங்கு மௌக்த்யம் ஆவது தோஷம் படாது ஒழிகை யாவது –
அன்பன்
தன்னை ஸ்நேஹித்தார்க்குத் தான் ஒருவனுமே விஷய பூதனுமாய் தான் ஸ்நேஹிக்கும் இடத்தில் விபூதியாக ஸ்நேஹிக்குமவன்
தன்னை ஸ்நேஹித்தவன் புறம்பே சிலவற்றை ஸ்நேஹித்தால் அவனுக்குத் தன்னைப் பெற விரகு இல்லை-
தான் எல்லாரையும் ஸ்நேஹியானாகில் தான் இன்றிக்கே ஒழியும்
நிரவதிக வாத்சல்ய ஜலதே -என்றும் –
வாத்சல்ய மஹோததே -என்கிறபடியே
கடலுக்கு உள்ளே மாணிக்கங்கள் அடைய மறைந்து கிடைக்குமா போலே-
இவ்வாத்சல்ய குணத்தில் குணாந்தரங்கள் அடைய மறையும் படி யாய்த்து இது ஸ்வரூபத்தை விளாக்குலை கொண்டு கிடக்கும் படி
ஸ்வரூபம் தான் சர்வதா சாத்ருச்ய ரஹிதமானாப் போலே யாய்த்து இக் குணமும் சத்ருச்ய ரஹிதமாய் —நிகரில் புகழாய் இருக்கும் படி
அந்த – ஸ்வரூப –சாத்ருச ராஹித்யத்தால் பெற்றது பரத்வ சித்தி -இந்த-வாத்சல்ய – சாத்ருச்ய ராஹித்யத்தால் பெற்றது சரண்யத்வ சித்தி –
அன்பன்
தன்னைப் பற்றிப் புறம்பே சிலவற்றை ஆசைப்பட்டவர்களுக்கும் -உதாரா என்று குணம் கொள்ளும் வ்யாமோஹத்தை யுடையவன் –
அன்பன்
உபக்ரமத்திலே கண்ணி நுண் சிறுத் தாம்பினால் கட்டுண்ணப் பண்ணிய பெரு மாயன் என்னப்பன் -என்று-
சீல சௌலப்ய ஸ்வாமித்வங்களை உபாதானம் பண்ணி
உப சம்ஹாரத்தில் வாத்சல்ய குணத்தோடு தலைக் கட்டுகிறார் அவை ஒரு தட்டு -இது ஒரு தட்டு இறே-
இத்தைப் பற்ற விறே சீலாதி குண சம்பன்னஸ் சர்வ லோகைக வத்சலா -என்று ரிஷிகளும் சொல்லிற்று –
(கண்ணி நுண் சிறுத் தாம்பினால் கட்டுண்ணப் பண்ணிய பெரு மாயன் என்னப்பன் -அன்பன் -நான்கு சப்தங்கள்
நான்கு குணங்களைக் காட்டி அருள )

அன்பன் தன்னை அடைந்தவர்கட்கு எல்லாம் அன்பன்-
இப்படி சர்வ லோக வத்சலனான சர்வேஸ்வரனுடைய குணத்துக்குத் தோற்று
குணைர் தாஸ்யம் உபாகத என்று அடிமை புக்கு அவன் திருவடிகளை உபாயத்வேன வரணம் பண்ணி இருக்கும்
சாத்விக வர்க்கத்துக்கு நல்லராய் இருக்குமவர்
அவனுக்கு எல்லாரோடும் பந்தம் உண்டாகையாலே எல்லாரையும் ஸ்நேஹிக்கும்
இவர் பரமனைப் பயிலும் திரு யுடையார் யவரேலும் அவர் கண்டீர் -என்னை யாளும் பரமர் -என்று இருக்குமவர் யாய்த்து
இவரைப் போலே வைராக்ய பூர்வகமான ஸ்நேஹம் அன்றே அவனது
அவனுக்கு எல்லாரோடும் ஸ்வரூப நிபந்தன சம்பந்தம் -இவரது உபாதி நிபந்தன சம்பந்தம்
எல்லாம் அன்பன்
அவர்களுடைய ஜாத்யாதி நியமம் பாராதே தத் சம்பந்தமே ஹேதுவாக நல்லராய் இருக்குமவர்-
கும்பி நரகர்க ளேதத்துவரேலும் –எம் தொழு குலம் தாங்கள் -என்றும்
எத்தனை நலம் தாம் இலாத சண்டாள சண்டாளர்கள் ஆகிலும்
மணி வண்ணற்கு ஆள் என்று உள் கலந்தார் அடியார் தம் அடியார் எம் அடிகள் -என்று இருக்குமவர் –

அன்பன்
அவன் அடியார் -நனி மாக் கலவி இன்பமே நாளும் வாய்க்க -என்று பகவத் அனுபவ சூ கத்தை விட்டே யாகிலும்-
வைஷ்ணவசமமாய் சம்ச்லேஷ ராசராய் இருக்குமவர்
அடைந்தவர்கட்க்கு எல்லாம் அன்பன்
அவனை சேஷியாக வரிக்க்கவுமாம் -பந்துத்வேன வரிக்க்கவுமாம் -உபாயத்வேன வரிக்க்கவுமாம் -உபேயத்வேன வரிக்க்கவுமாம்-
இவருக்கு ஆதரிக்க வேண்டுவது ஏதேனும் ஒரு சம்பந்தம் ஆய்த்து

தென் குருகூர் இத்யாதி
இவருக்கு இப்படி ஸ்ரீ பகவத் ஸ்ரீ பாகவத விஷயத்தில் ஸ்நேஹத்துக்கு ஊற்றுவாய் ஸ்ரீ திரு நகரியில் பிறப்பாய்த்து-
துறை வாய்ப்பாலே பயிரும் வாய்க்கும் இறே -இவருக்கு காதல் கடல் புரைய விளவிக்கைக்கு அடி அந்த நிலப் பண்பு யாய்த்து
நகர்
அந்நகர வாசத்தாலே யாய்த்து இவர் சார அசார விவேகஜ்ஞ்ஞர் யாய்த்து
நம்பி
இப்படி ஆத்ம குண பூரணரான ஸ்ரீ ஆழ்வார்
அன்பனாய்
இப்படி இவருடைய பகவத் ஜ்ஞான பக்த்யாதிகள் ஆகிற ஆத்ம குணம் கண்டாய்த்து இவருக்கு ஸ்நேஹம் பிறந்தது

அன்பனாய் மதுரகவி
அவருக்கு பகவத் ப்ரேமம் ஸ்வரூப பிரயுக்தமாய் -ஆராத காதல் குருகூர்ச் சடகோபன் என்று நிரூபகம் ஆனால் போலே-
இவருக்கும் ஸ்ரீ ஆழ்வாருக்கும் நல்லவர் ஆனவர் என்று நிரூபகம்
அவர் பிரணவ நமஸ் ஸூ க்கள் இரண்டிலும் நிஷ்டராய்ப் போருவர்-இவர் மத்யம பதத்திலே நிஷ்டராய் இருப்பர்-
மதுரகவி
அவர் தத் விஷயத்தை கவி பாடுகையாலே -என் நாவில் இன்கவி என்றால் போலே இவரும்
ஸ்ரீ ஆழ்வாரைப் பாடுகையாலே தம்மை மதுர கவி என்கிறார் –
நம்பிக்கு அன்பனாய் மதுரகவி
நெஞ்சுக்குப் பணி ஆழ்வார் பக்கல் ஸ்நேஹமே –வாய்க்குப் பணி அவருடைய குண ஸ்தோத்ரமே ஆனவர்-
(அன்பு -நெஞ்சுக்கு / கவி வாய்க்கு )
சொன்ன சொல்
அவர் ப்ரபந்தீ கரித்த இந்த சப்த சந்தர்ப்பத்தை
சொன்ன சொல்
இதுவும் ஒரு சொல்லே என்று விஸ்மிதர் ஆகிறார்
நம்புவார்
இத்தை ஆசைப்படுமவர்கள்-இவ்வர்த்தத்தை வ்யுத்பத்தி பண்ணி விடுதல் செய்கை அன்றிக்கே
இதிலே நசை யுடையராய் இவ்வியலிலே எப்போதும் பரிசயிப்பது
இதுக்குள் ஓடுகிற ஸ்ரீ ஆழ்வாருடைய ப்ரபாவங்களிலே வித்தராவது –
இப் பிரபாவத்தை எப்போதும் ஒருவர் சொல்லக் கேட்க ஆசைப்படுவதாய்–இப்படி நசை பண்ணிப் போருவார்-
நம்புவார்
பகவத் ப்ரபாவத்தில் காட்டில் ஸ்ரீ ஆழ்வார் பிரபாவத்தை விரும்புவார்-
ஸ்ரீ ஆழ்வார் பிரபாவம் சொன்ன இது கைதவம் அன்று சத்யம் என்று இவ் வர்த்தத்தை தங்களுக்குத்
தஞ்சமாக விஸ்வசித்து இருப்பார்-(-நம்புவார்-ஆசை விசுவாசம் வியப்பது )
பதி வைகுந்தம் காண்மினே
அவர்களுக்கு வஸ்தவ்ய பூமி ஸ்ரீ பரம பதம்

—————————————

ஸ்ரீ தம்பிரான் படி -அருளிச் செய்த வியாக்யானம் –
அவதாரிகை –

ஸ்ரீ ஆழ்வாருடைய நிரதிசய போக்யதையைச் சொல்லுகிறது -ப்ராப்ய காஷ்டையான ஸ்ரீ ஆழ்வாரைப் பற்றுகிற இவர்
பிரதம அவதியான ஸ்ரீ பகவத் விஷயத்திலே இழிவான் என் என்னில்
ஸ்ரீ ஆழ்வாருடைய போக்யாதிசயம் தோற்றுகைக்காகவும்
அவருடைய முக மலர்த்தி தோற்றுகைக்காகவும்
அவர் உகக்கும் பகவத் விஷயம் ஆகையாலும் பேசுகிறார் –

சரம அதிகாரி சேகரர் ஆகிறார் இவர் -ஸ்ரீ ஆழ்வார் திருவடிகளே தாரகாதி -யாகக் கொண்டவர்
1-அவர் -அப்பொழுதைக்கு அப்பொழுது ஆராமுதம் -இவர் -அண்ணிக்கும் அமுதூரும் என் நாவுக்கே -போக்யதா பிரகர்ஷம்
2-அவர் -மலக்கு நாவுடையேற்கு என்றார் -இவர் நாவினால் நவிற்று –
3-அவர் அடிக் கீழ் அமர்ந்து –இவர் மேவினேன் அவன் பொன்னடி
4-கண்ணன் அல்லல் தெய்வம் இல்லை -தேவு மற்று
5-பாடி இளைப்பிலம் என்றார் -பாடித் திரிவேனே -ஆனந்தப் பட்டர் வாசி உண்டே
6-இங்கே திரிந்தேற்கு இழுக்கு உற்றேன் -திரி தந்தாகிலும்
7-உரிய தொண்டர் தொண்டர் —நம்பிக்கு ஆள் உரியனே
8-தாயாய் தந்தையாய் -அன்னையாய் அத்தனாய்
9-ஆள்கின்றான் ஆழியான் -என்னை ஆண்டிடும் தன்மையான் -வெப்பம் இல்லை குளிர்ந்து அன்றோ
10-கடியனாய் கஞ்சனைக் கொன்ற பிரான் -தக்க சீர் சடகோபன்
11-யானே என் தனதே என்று இருந்தேன் -நம்பினேன் பிறர் நன் பொருள் தன்னையும் –நம்பினேன் மடவாரையும் முன் எலாம்
12-எமர் கீழ் மேல் ஏழ் ஏழ் பிறப்பும் நம்முடிய வாழ்வு வாய்கின்றவா -மா சதிர் -இன்று தொட்டும் எழுமையும் எம்பிரான்
13-என்னால் தன்னை இன் தமிழ் பாடிய ஈசன் -நின்று தன புகழ் ஏத்த அருளினான்
14-ஒட்டுமே இனி என்னை நெகிழ்க -என்றும் என்னை இகல்விலன் காண்மின் -நீங்களே பாருமின் -சங்கையே இல்லை
15-மயர்வற மதிநலம் அருளினான் -ஒண் தமிழ் சடகோபன் அருளையே
16-அருள் உடையவன் -அருள் கண்டீர் இவ் உலகத்தில் மிக்கதே -உயர்ந்த அருள் என்கிறார் இவர்
17-பேரேன் என்று -நெஞ்சு நிறைய புகுந்தான் –நிற்கப்பாடி என் நெஞ்சுள் நிறுத்தினான் -கண்ணன் அங்கே திருவாய்மொழி இங்கே
18-வழு விலா அடிமை செய்ய வேண்டும் -ஆட்புக்க காதல் அடிமைப் பயன்
19-ஆராத காதல் -ஆட்புக்க காதல் -தாஸ்யம் ஸ்பஷ்டம் இங்கே தான்
20-பொருள் அல்லாத என்னை பொருள் ஆக்கி -அடிமை கொண்டான் -பயன் நன்றாகிலும் பாங்கலர் ஆகிலும் செயல்
21-கோல மலர்ப் பாவைக்கு அன்பாகிய அன்பேயோ -தென் குருகூர் நம்பிக்கு அன்பன் -திருஷ்டாந்தம் இல்லை இங்கு -போட்டி இல்லை இங்கு
22-உலகம் படைத்தான் கவி -மதுர கவி -இவர்
23-உரைக்க வல்லார்க்கு வைகுந்தம் ஆகும் தம்மூர் எல்லாம் -நம்புவார் பதி வைகுந்தம் காண்மினே பிரத்யஷம் -சங்கையே இல்லையே –

பிரத்யுபகாரம் செய்ய இயலாமல் குண அனுசந்தானம் செய்து -முனிவர்கள் யோகிகள் -குண நிஷ்டர் கைங்கர்ய நிஷ்டர்
1-போக்யதா பிரகர்ஷம் -முதல் பாட்டில்
2-தேக யாத்ரைக்கு தாரகம் -பாவின் இன்னிசை பாடத் திரிவனே
3-பகவத் விஷயம் உத்தேச்யம் ஆழ்வார் உகந்த விஷயம் -திரி தந்தாகிலும்
4-விஷயீ கரித்து அருளி -அன்னையாய்
5-இதர விஷய பிராவண்யம் விட்டு தம் அளவு வரும் படி சாதுர்யம் -நம்பினேன்
6-ஆழ்வார் தம்மை விஷயீ கார உறுதி -ஆறாம் -இன்று தொட்டும் எழுமையும் -ஒன்பது குளிக்கு நிற்கும் -புகழ் ஏத்த அருளினான்
7-கிருபா பிரகாசம் -சடகோபன் அருளையே
8-ஆழ்வார் கிருபை விஞ்சி -அருள் கண்டீர் இவ் உலகினில் மிக்கதே
9-சகல வேத ரகசியம் -ஸூ பிரதிஷ்டியாக நெஞ்சில் நிறுத்தி -மிக்க -வேதத்தின் உட் பொருள் -நிற்கப்பாடி
10-உபகாரம் பிரத்யுபகார நிரபேஷம் -முயல்கின்றேன் உன் தன மொய் கழற்கு அன்பையே -பலன் சொல்லி தலைக் கட்டுகிறார்

வியாக்யானம்-

உரலினோடு இணைந்து இருந்து ஏங்கிய எளிவு –எத்திறம் -என்றும்
பிறந்தவாறும் என்றும் -பையவே நிலையும் வந்து -என்றும்
ஆழ்வார் ஆழம் கால் பட்ட விஷயம் ஆகையால் அத்தைப் பேசுகிறார்

கண்ணி இத்யாதி
ஆழ்வார் பக்கல் இவருக்கு உண்டான உத்தேச்யத்தை இருந்தபடி
ஆழ்வாருடைய உத்தேச்ய வஸ்துவைக் கட்டினதொரு கயிற்றினுடைய உள் மானம் புறமானம் ஆராயும் படி யாய்த்து
இவர் கை ஒழிந்த படி பகவத் விஷயத்தில்
கண்ணித்தாம்பு
என்றது -உடம்பில் கட்டப் புக்கால் உறுத்தும் படி பல பிணைகளை யுடைத்தாய் இருக்கை
நுண் தாம்பு
உடம்பிலே அழுந்தும்படி நேரிதாய் இருக்கை
சிறுத் தாம்பு
இவனைக் கட்டின பின்பு உரலோடு சேர்க்கைக்கு எட்டாம் போராது இருக்கை –

கட்டுண்ணப் பண்ணிய
உரலை நேராகச் செதுக்கப் போகாது
அப்போதாகக் கயிற்றை நெடுக விடப் போகாது
இனி இவனை விட்டு நெடிய கயிறு தேடி எடுக்கப் புகில் இவன் தான் எட்டான் காற்றில் கடியனாய் ஓடும்
இனிச் செய்வது என் -என்று அவள் தடுமாறுகிற படியைக் கண்டான்

கட்டுண்ணப் பண்ணிய
சதைக ரூப ரூபாய என்கிற தன்னுடைய திருமேனியை நெருக்கி இடம் கண்டு கட்டும் படி பண்ணினான்
கட்டுகைக்கு பரிகாரம் இல்லை என்று நிவ்ருத்தை யாமாகில் பிறந்து படைக்க நினைத்த குணத்தை இழக்கும் அத்தனை இறே
ஆகையாலே திருமேனியிலே இடம் கொடுத்தான்
கண்ணியார் குறும் கயிற்றால் கட்ட வெட்டு என்று இருந்தான்
கண்ணிக் குறும் கயிற்றால் கட்டுண்டான் என்றும் எல்லாரும் ஈடுபடும் துறை இறே இது தான் –

தாம் நா சைவ –யதி சக் நோஷி என்று தாய் கட்டின கட்டை அவிழ்க்க சக்தன் அல்லேன் என்று இருந்தான் இறே
சம்சார பந்த ஸ்திதி மோஷ ஹேது -என்று ஸ்வ வியதிரிக்தரை யடையக் கட்டுகைக்கும் விடுகைக்கும் ஹேது வானவன் கிடீர்
இப்போது ஒரு அபலை கட்டின கட்டை அவிழ்க்க சக்தன் இன்றிக்கே இருக்கிறான்
செருக்கனான சார்வ பௌமன் அபிமத விஷயத்தின் கையில் அகப்பட்டு ஒரு கருமுகை மாலையாலே கட்டுண்டால்
அதுக்கு பிரதிகிரியை பண்ண மாட்டாதே இருக்குமா போலே இறே இவள் கட்டின கட்டுக்கு
பிரதிகிரியை பண்ண மாட்டாது இருக்கிற இருப்பும்
பிறருடைய கர்ம நிபந்தனமான கட்டு அவிழ்க்கும் அத்தனை அல்லது தன் அனுக்ரஹத்தால் வந்த கட்டு
தன்னாலும் அவிழ்க்கப் போகாது என்கை
ஸ்ரீ ஆழ்வார் மயர்வற மதிநலம் அருளப் பெற்றவர் ஆகையாலே உயர்வற உயர்நலம் உடையவன்
என்று அவர் குணத்தை வர்ணித்தார்
இவர் முதல் அடியிலே ஆழ்வார் தம்மையே பற்றுகையாலே அவன் திருமேனியில் ஸ்பர்சித்த தொரு தாம்பை வர்ணிக்கிறார்
அவருடைய உத்தேச்ய வஸ்து வெளிறாய்க் கழிகிறது இறே
அதவா
கட்டுண்ணப் பண்ணிய
பக்தி உண்டாகிலும் அவன் தானே தன்னை அனைத்துத் தர வேண்டும் படியாய் இது பின்னையும் சிறிதாய் இருக்குமாய்த்து
நாயமாத்மே த்யாதி –யமேவைஷா வ்ருணுதே தேன லப்யஸ் தஸ்யைஷ ஆத்மா விவ்ருணுதே தநூம் ஸ்வாம்-என்கிறபடியே
இனி இந்த பக்தி இவன் நெஞ்சில் அந்ய பரத்தையை அறுக்கும் அத்தனை
எட்டினோடு இரண்டு எனும் கயிற்றினால் மனம் தனைக் கட்டி -என்கிறபடியே எட்டும் இரண்டும் பத்தாய் பக்தியைச் சொன்னபடி
எட்டு என்று திரு அஷ்டாஷரமாய் அத்தாலே யாதல் -இரண்டு என்று வாக்ய த்வயமாய் அத்தாலே யாதல் வசீகரித்து என்னவுமாம்
அல்லது எட்டும் இரண்டும் அறியாதார்க்குக் கட்டப் போகாதே-
இவன் தன்னைக் கட்டுவது -ஒரு வெண்ணெயைக் களவு கண்டான் -ஊரை மூலையடியே நடத்தினான் என்று இறே
இவன் சாமான்யன் என்று இடுமீடு எல்லாம் இடுங்கோள்என்று இருந்தான் –அதாவது களவிலே தகண் ஏறின படி –
இவனைக் கட்டி வைத்து அடிக்கப் புக்கவாறே தொழுகையும் என்கிறபடியே தொழத் தொடங்கும்
எல்லாரையும் தொழுவித்துக் கொள்ளுமவன் இறே தொழுகிறான்
இத்தசையில் அபிமத சித்திக்கு ஓர் அஞ்சலியே சாதனம் என்று அறியுமவன் இறே
தாம் நா சைவோதரே பத்வா பிரத்யபத்நா து ஸூ கலே -யதி சக் நோஷி கச்ச தவம் -தான் தாயான பரிவு தோற்ற
இவனைக் களவிலே கண்டு பிடித்து தாம்பாலே உரலோடு அடுத்துக் கட்டி மறு கண்ணியும் பொத்தி
நீ வல்லையாகில் போய்க் காணாய் என்று உருக்கி விட்டால் போக மாட்டாதே இருக்கும்
பராஸ்ய சக்திர் விவிதைவ ச்ரூயதே என்று ஒதப்படுகிற வஸ்து இவளுக்கு எளிதான படி இறே இங்கனே சொல்லுகிறாள்
அதி சஞ்சல சேஷ்டித -துறு துறுக்கையாய்க் கொண்டு ஊர் பூசல் விளைத்தவன் அல்லையோ
இத்யுக்த்வா -ஒரு சொல்லாலே விலங்கிட்டு வைத்து
அத நிஜம் கர்ம சா சகாரா -அவள் கறப்பது கடைவதாகத் தொடங்கினாள்
குடும்பி நீ -இவனைப் போலே நியமிக்க வேண்டுவன அநேகம் உண்டு இறே இவளுக்கு –

பெருமாயன்
நிரதிசய ஆச்சர்ய யுக்தன்
இத்தால் அவாப்த சமஸ்த காமனுக்கு ஒரு குறை உண்டாய் அது தன்னை ஷூத்ரரைப் போலே
களவாகிற வழி எல்லா வழியே இழிந்து
சர்வ சக்தியான தான் அது தன்னைத் தலைக் கட்ட மாட்டாதே வாயது கையதாக அகப்பட்டுக் கட்டுண்டு –
பையவே நிலையும் -என்று
உடம்பு வெளுத்து நின்ற நிலை அளவும் செல்ல நினைக்கிறார்

என்னப்பனில்
ஸ்ரீ ஆழ்வார் இவர்க்கு உத்தேச்யராய் நிற்க இங்கனே சொல்லுவான் என் என்னில்
ஸ்ரீ பகவத் சம்பந்தம் அற வார்த்தை சொன்னார் ஆகில்
ஸ்ரீ ஆழ்வாரோட்டை சம்பந்தத்தை அறுத்துக் கொண்டாராம் அத்தனை இறே -அத்தாலே சொல்லுகிறார்
அதவா
பும்ஸாம் திருஷ்டி சித்தாபஹாரிணம்-என்கிறபடியே அவ்வருகு போவாரையும் துவக்க வல்ல விஷயம் ஆகையாலே
துவக்குண்டு சொல்லுகிறார் ஆகவுமாம் –

என்னப்பனில் நண்ணி
ஸ்ரீ பகவத் விஷயத்தில் நின்றும் ஸ்ரீ ஆழ்வார் பக்கல் கிட்டி –
சப்தாதி விஷய ப்ராவண்யங்களை விட்டு பகவத் விஷயத்தைக் கிட்டுகையில் உண்டான அருமை போல் அன்று
பிரதம அவதியான பகவத் விஷயத்தை விட்டுப் புருஷார்த்தத்தில் சரம அவதியான ததீய சேஷத்வத்தைக் கிட்டுகை-
சப்தாதி விஷயங்களை விடலாம் -அதின் தோஷ தர்சனத்தாலே அங்கு –
இங்கு அங்கன் ஒரு தோஷம் காண விரகில்லை-ஆகையாலே அதிலும் இது அரிது

தென் குருகூர் நம்பி –
நல்கி என்னை விடான் நம்பி என்று ஸ்ரீ ஆழ்வார் தாம் உத்தேச்யமாகப் பற்றின விஷயத்தின் பூர்த்தி யளவன்று இறே
இவர் பற்றின விஷயத்தின் பூர்த்தி
எங்கனே என்னில் –ஸ்ரீ பகவத் விஷயத்தைப் பற்றினால் அதின் எல்லையான ஸ்ரீ ஆழ்வார் அளவும் வர வேண்டி இருக்கும்
ஸ்ரீ ஆழ்வாரைப் பற்றினால் அவ்வருகு கந்தவ்யம் இல்லை இறே
ஆசார்யர்களை நம்பி எண்ணக் கற்பித்தார் ஸ்ரீ மதுர கவிகள் இறே என்று ஜீயர் அருளிச் செய்வர்

என்றக்கால்
மநோ வாக் காயங்கள் மூன்றும் வேண்டி இருக்கும் பகவத் விஷயத்துக்கு
ஓர் உக்தி மாத்ரமே அமையும் இவ்விஷயத்துக்கு
பூர்த்தியால் வந்த ஏற்றமே யன்று -சௌலப்யத்தாலும் ஏற்றம் உண்டு என்கை-

அண்ணிக்கும்
தித்திக்கும்
பகவத் விஷயத்தை அனுபவித்தால் ஸ்ரீ ஆழ்வாருக்கு பிறக்கும் ஆனந்தம் எல்லாம்
இவ் விஷயத்திலே ஓர் உக்தி மாத்ரத்தாலே எனக்கு சித்திக்கிறது

அமுதூறும்
அமுது ஊற்று மாறாதே நிற்கும்
ந ச புனராவர்த்ததே என்ற விஷயம் ஆழ்வாருக்கு தத் பிரசாதத்தாலே நித்யமாகச் செல்லுகிறாப் போலே
எனக்கும் ஸ்ரீ ஆழ்வார் பிரசாதத்தாலே நித்ய அபூர்வமாய்ச் செல்லப் பெற்றேன்

என் நாவுக்கே
இது பின்னை எங்களுக்கு ரசிக்கிறது இல்லையீ என்னில்
முதல் அடியான ஸ்ரீ பகவத் விஷயம் கூட ரசியாது இருக்கிற உங்களுக்கு
அதின் எல்லையிலே நிற்கிற எனக்கு ரசிக்குமா போலே ரசிக்குமோ
என் நாவுக்கே
அநாதியாக விஷயாந்தரங்களை ரசித்துப் போந்த என் நாவுக்கே இவ்விஷயம் ரசிக்கிறது என்றுமாம் –

———————————————————–

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ தம்பிரான் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ நம்பிள்ளை ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நஞ்சீயர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ மதுரகவி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ கண்ணி நுண் சிறுத்தாம்பு – அருளிச் செயலில்– பாசுரங்கள் பிரவேசம் -சங்கதி –

April 8, 2019

கண்ணி நுண் சிறுத்தாம்பினால் கட்டுண்ணப்
பண்ணிய பெரு மாயன் என் அப்பனில்
நண்ணித் தென் குருகூர் நம்பி என்றக்கால்
அண்ணிக்கும் அமுதூரும் என் நாவுக்கே -1

ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை –
முதல் -பாட்டில் -ஆழ்வார் உடைய நிரதிசய போக்யதையை -சொல்லுகிறது –
கண்ணி நுண் சிறுத்தாம்பினால் கட்டுண்ணப் பண்ணிய பெரு மாயன் –
ப்ராப்ய காஷ்டையான ஆழ்வாரைப் பற்றுகிற இவர் -ப்ரதம அவதியான பகவத் விஷயத்தில்-இழிவான் என் -என்னில் –
ஸ்ரீ ஆழ்வார் உடைய போக்ய அதிசயம் தோற்றுகைக்காகவும் –
ஸ்ரீ ஆழ்வார் உடைய முக முலர்த்திக்காகவும் –
அவர் உகக்கும் பகவத் விஷயம் -ஆகையாலும் –பேசுகிறார்
உரலினோடு இணைந்து இருந்து ஏங்கிய எழில் எத்திறம் -என்றும் –
பிறந்தவாறும் -வளர்ந்தவாறும் -என்றும் –
பையவே நிலையும் -என்றும்
ஸ்ரீ ஆழ்வார் ஆழம் கால் பட்ட விஷயம் ஆகையாலும் அத்தைப் பேசுகிறார் –

————-

ஸ்ரீ நஞ்சீயர் –

ஆச்சார்ய ருசி பரிக்ருஹீதமான அர்த்தம் ஆகையாலே ஸ்ரீ கிருஷ்ண வ்ருத்தாந்தம் சொல்லிற்று
மேல் உத்தேச்யமான விஷயத்தைச் சொல்லாதே அவனை என்னப்பன் என்பான் என் என்னில்
ஆழ்வார் அங்கீ கரிக்கைக்காக அங்கே தமக்கொரு சம்பந்தம் சொல்கிறார்
ஒன்றைக் குறித்துப் போம் போது நீரும் நிழலும் நன்றாய் இருந்தது என்று ஒதுங்கினால் உத்தேச்யம் ஆக வேணுமோ –

———————————

ஸ்ரீ நம்பிள்ளை –

உரலினோடு இணைந்து இருந்து ஏங்கிய எளிவு எத்திறம் -என்றும் பிறந்தவாறும் -பையவே நிலையம் -என்றும்
அவர் உத்தேச்யமாய்ப் பற்றுகிற விஷயம் இறே இவருக்கு இப்போது வெளிறாய்க் கழியுண்கிறது
நவநீத சௌர்ய நகர ஷோபத்தை அனுசந்தித்து அவர் மோஹித்துக் கிடக்கும் துறையில் இறே
இவர் இவர் இப்போது தெளிந்து இருந்து வார்த்தை சொல்லுகிறது –
ஆழ்வார் பக்கலிலே நயஸ்தபரராரான படி
அவருடைய உத்தேச்ய வஸ்துவைக் கட்டின கயிற்றினுடைய உள் மானம் புற மானம் ஆராயும்படி இறே
இவர் கை ஒழிந்த படி பகவத் விஷயத்திலே –

——————————

ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் -–

ஆத்மாஸ்து காமாய சர்வம் ப்ரியம் பவதி -என்கிறபடியே தனக்கு அபிமதம் என்றாய்த்து இவன் சர்வத்தையும் ஆதரிக்கிறது –
அதில் சாத்யமாய்-அபிமதமாதல் -அதுக்கு உறுப்பாக சாதனமாய் அபிமதம் ஆதலாய் இரண்டு வகையாய்த்து இருப்பது –
அதில் பகவத் விஷயம் -ரசோவை ஸ ரசம் ஹ்யேவாயம் லப்த்வா நந்தீ பவதி -என்றும் –
வீவில் இன்பம் மிக வெல்லை நிகழ்ந்தனம் மேவியே -என்கிறபடியே -என்றும் சொல்லுகிறபடியே
சாஷாத் அபிமதமாய் தன்னைப் பெறுகிற இவனுக்கு புறம்பு போக்கடி இல்லாமையினாலே தானே சாதனமாய் இருக்கும்
இப்படி சரச வஸ்து வாகையாலே ஸ்மரித்தல் சங்கீர்த்தனம் பண்ணுதல் செய்யுமவர்களுக்கு –
வைகுண்ட சரணாம் போஜ ஸ்மரணாம் ருதசேவின-என்றும்
பாதேயம் புண்டரீகாஷா நாம சங்கீர்த்த நாம்ருதம் -என்றும் சொல்லுகிறபடியே ரசிக்கக் கடவதாய் இருக்கும் –
அப்படியே ஆழ்வாருடைய போக்யதையை இப் பாட்டாலே வெளியிடுகிறார்-
சப்தாதி விஷயங்களின் உடைய போக்யதையும் ஆழ்வாருடைய போக்யதையும் பார்த்தவாறே விசத்ருசமாய் இருந்தது
இனி பகவத் போக்யதை இறே கூட்டுதல் கழித்தல் செய்யலாவது -அந்த பகவத் போக்யதையிலும் விஞ்சி இருந்தது ஆழ்வாருடைய போக்யதை –
அதுக்குத் தானும் உட்பட -உருவமும் ஆர் உயிரும் உடனே யுண்டான் -9-6-5-என்னும்படி போக்ய பூதரானவர் இறே இவர் –

இனி அந்தப் பகவத் விஷயத்துக்கு –
வாஸூ தேவோ சி பூர்ண -என்கிறபடியே ஷாட் குண்ய பூர்நையாய் இருப்பதொரு பர அவஸ்தை யுண்டு –
அது ஒழிய சௌசீல்யாதி குண பூர்நையாய் இருப்பதொரு அவதார அவஸ்தை யுண்டு –
அந்த பரத்வம் பாற் கடலினுடைய ஸ்தானத்திலேயாய் அதில் அம்ருத கலசம் போலே யாய்த்து அந்த அவதார அவஸ்தை இருப்பது –
அவ்வதாரங்கள் தன்னிலும் ஸ்ரீ கிருஷ்ணாவதாரம் அந்த அவதாரங்கள் தன்னைப் பர அவஸ்தா நீயமாக்கும் படி அத்யந்த போக்யமாய் இருக்கும்
க்ருஷிர்ப் பூவாசகச் சப்தோ ணச்ச நிர்வ்ருத்தி வாசக -என்கிற வ்யுத்பத்தியாலே ஸூகரமான வ்யக்தி இறே-
அதிலும் பக்வ கிருஷ்ணனிலும் காட்டில்
தந்தை காலில் விலங்கற வந்து தோன்றிய தோன்றல் பின் தமியேன் தன் சிந்தை போயிற்று -பெரிய திருமொழி -8-5-1-என்கிறபடி
முக்த ஸ்ரீ கிருஷ்ண அபதானம் த்ருஷ்டி சித்த அபஹாரியாய் இருக்கும் –
நவ நீத சௌர்யமும் நகர ஷோபமும் பண்ணின அபவதானம் இறே
உறிகளில் வெண்ணெயோடு அறைகளில் பெண்களோடு வாசியற இரண்டையும் களவு கண்டு போந்த அபதானம் இறே –
-இதுவாய்த்து அபதா நாந்தரங்களில் போக்யதமமாய் இருப்பது –

குணங்கள் உண்டு இறே ஸ்ரீ ராம விஷயத்தில் நல்குவார் நல்கிற்று
இங்கு அப்படி அன்றிக்கே –
வெண்ணெய் யுண்டு உரலினிடை யாப்புண்ட தீங்கரும்பினைத் தேனை நன்பாலினை -பெரிய திருமொழி -7-3-5-என்னும் படி
தீம்பு போக்யமாம்படி யாய்த்து இவ்வ்யக்தி இருப்பது -அதாவது
அகண்ட பரிபூர்ண வஸ்து ப்ராக்ருத பதார்த்தமாய் இருப்பதொரு வெண்ணெயை யாசைப்படவும் –
அத்தைக் களவு காண்கையும் –
சர்வஜ்ஞமான வஸ்து அத்தை மறைக்கவும் மாட்டாமல் வாயது கையதாக அகப்படுகையும்
சர்வ சக்தியானது ஒரிடைச்சி கையிலே கட்டுண்டு கட்டை அவிழ்க்க மாட்டாதே இருந்து அழுகையுமான
இந்நிலை அத்யந்த அனுபாவ்யமாய்த்து இருப்பது
தறியார்ந்த கரும் களிறே போலே நின்று தடம் கண்கள் பனி மல்கும் தன்மையானை -பெரிய திருமொழி -2-10-6-என்று
இவ்வபதாநத்திலே இறே அனுபோக்தாக்கள் ஆழம் கால் படுவது –

இவ்வபதானத்தின் போக்யதையை இவர் வ்யுத்பத்தி பண்ணிற்று ஸ்ரீ ஆழ்வார் தம்முடைய பாடே யாய்த்து
முதல் திருவாய்மொழி யிலே சர்வ காரணத்வாதி லஷணமாக ஒரு வஸ்துவைச் சொல்லி
அப்படிப்பட்ட வஸ்து ஏது என்னும் அபேஷையிலே அநந்தரம் திருவாய் மொழியிலே –
வண் புகழ் நாரணன் திண் கழல் சேரே -1-2-10-என்று ஸ்ரீ நாராயண சப்த வாச்யமாகச் சொல்லி
இவ் வஸ்துவுக்கு அடையாளம் ஏது என்னும் அபேஷையிலே -மலர்மகள் விரும்பும் நம் அரும் பெறல் அடிகள் -1-3-1-என்று
திரு மார்பில் ஸ்ரீ பிராட்டியை அடையாளமாகச் சொல்லி
இப்படி ஸ்ரீ யபதித்வத்தால் வந்த சர்வ உத்கர்ஷத்தை யுடைய வஸ்து
அநாஸ்ரிதர்க்கு அரியதாய் ஆஸ்ரிதர்க்கு எளியதாம் இடத்தில் –
மத்துறு கடை வெண்ணெயை-நெடு நாள் மலடு நின்று பிள்ளை பெற்றவள் ஆகையாலே துர்ப்பலையாய்
இவன் தான் மருங்கில் இருந்து மருங்கு தேய்ப்புண்கையாலும்
மத்தாரப் பற்றிக் கொண்டு என்னும்படி மதத்திலே உடலைச் சாய்த்து யாய்த்து கடைவது
இப்படி கடையா நிற்கச் செய்தே வெண்ணெய் படப் படக் களவு காண அவளும் இதுக்கு அடி என்
-தெய்வம் கொண்டு போகிறதா என்று விசாரித்து இவனுடைய வாயையும் கையையும் பார்க்கும் –

கண்ணன் என்னும் கரும் தெய்வம் இறே களவு கண்டு கொண்டு போகிறது –
இவன் கள்ளன் என்று வாயது கையதாகப் பிடித்து கிடந்ததொரு கயிற்றாலே பண்டும் இவன் களவுக்கு பெரு நிலை நிற்கும்
உரலோடு அணைத்துக் கட்ட -இவனும் கட்டுண்டு இருந்து அழப் புக்கவாறே வாய் வாய் என்று
கையிலே கயிற்றைக் கொள்ள ஏறிட்ட குரலை இறக்க மாட்டாதே இருந்து அழுது ஏங்கும் யாய்த்து –
இப் பிரகாரம் ஏதாய் இருக்கிறது -இது பெருமையிலே முதலிடுமதோ-எளிமையிலே முதலிடுமதோ -என்று மோஹங்கதரானார் இறே
இத்தை அனுசந்தித்து போந்த இவரும் ஸ்ரீ ஆழ்வார் ஈடுபட்டுப் போந்த அபதானம் இதுவாய் இருந்தது -என்று பார்த்து
இதிலும் காட்டில் முதலடியிலே இமையோர் தலைவா -என்று ப்ராப்யத்திலே கண் வைத்த இவரை அவா வற்று வீடு பெற்ற -என்னும் அளவும்
லோக உபகார அர்த்தமாக ஈஸ்வரன் இவர் அழுவது அலற்றுவது ஆண் பெண்ணாக மடல் எடுப்பது -தூது விடுவதாம் படி
தன் சங்கல்ப பாசத்திலே கட்ட இவரும் அதை அவிழ்க்க மாட்டாதே அறியா மா மாயத்து அடியேனை வைத்தையால் -2-3-3-என்னும் படி
கட்டுண்டு இருந்த இருப்பு தமக்கு போக்யமாய் இருக்கிறபடியை இப் பாட்டாலே அருளிச் செய்கிறார் –
அவன் கட்டுண்ட இடத்தில் -பற்றி உரலிடை யாப்பும் உண்டான் பாவிகாள் உங்களுக்கு ஏச்சுக் கொலோ -என்று
பிறருக்கு ஏசுகைக்கு உறுப்பாய் விட்டது
இவர் கட்டுண்டது இறே நாட்டாருடைய கட்டை அவிழ்கைக்கு உறுப்பாய் பரம சாத்விக வர்க்கத்துக்கு போக்யமாய்த்து –

ஸ்ரீ தம்பிரான் படி -–அவதாரிகை –

ஸ்ரீ ஆழ்வாருடைய நிரதிசய போக்யதையைச் சொல்லுகிறது -ப்ராப்ய காஷ்டையான ஆழ்வாரைப் பற்றுகிற இவர்
பிரதம அவதியான பகவத் விஷயத்திலே இழிவான் என் என்னில்
ஸ்ரீ ஆழ்வாருடைய போக்யாதிசயம் தோற்றுகைக்காகவும் அவருடைய முக மலர்த்தி தோற்றுகைக்காகவும்
அவர் உகக்கும் பகவத் விஷயம் ஆகையாலும் பேசுகிறார் –

சரம அதிகாரி சேகரர் ஆகிறார் இவர் -ஸ்ரீ ஆழ்வார் திருவடிகளே தாரகாதி -யாகக் கொண்டவர்
1-அவர் -அப்பொழுதைக்கு அப்பொழுது ஆராமுதம் -இவர் -அண்ணிக்கும் அமுதூரும் என் நாவுக்கே -போக்யதா பிரகர்ஷம்
2-அவர் -மலக்கு நாவுடையேற்கு என்றார் -இவர் நாவினால் நவிற்று –
3-அவர் அடிக் கீழ் அமர்ந்து –இவர் மேவினேன் அவன் பொன்னடி
4-கண்ணன் அல்லல் தெய்வம் இல்லை -தேவு மற்று
5-பாடி இளைப்பிலம் என்றார் -பாடித் திரிவேனே -ஆனந்தப் பட்டார் வாசி உண்டே
6-இங்கே திரிந்தேற்கு இழுக்கு உற்றேன் -திரி தந்தாகிலும்
7-உரிய தொண்டர் தொண்டர் —நம்பிக்கு ஆள் உரியனே
8-தாயாய் தந்தையாய் -அன்னையாய் அத்தனாய்
9-ஆள்கின்றான் ஆழியான் -என்னை ஆண்டிடும் தன்மையான் -வெப்பம் இல்லை குளிர்ந்து அன்றோ
10-கடியனாய் கஞ்சனைக் கொன்ற பிரான் -தக்க சீர் சடகோபன்
11-யானே என் தனதே என்று இருந்தேன் -நம்பினேன் பிறர் நன் பொருள் தன்னையும் –நம்பினேன் மடவாரையும் முன் எலாம்
12-எமர் கீழ் மேல் ஏழ் ஏழ் பிறப்பும் நம்முடிய வாழ்வு வாய்கின்றவா -மா சதிர் -இன்று தொட்டும் எழுமையும் எம்பிரான்
13-என்னால் தன்னை இன் தமிழ் பாடிய ஈசன் -நின்று தன புகழ் ஏத்த அருளினான்
14-ஒட்டுமே இனி என்னை நெகிழ்க -என்றும் என்னை இகல்விலன் காண்மின் -நீங்களே பாருமின் -சங்கையே இல்லை
15-மயர்வற மதிநலம் அருளினான் -ஒண் தமிழ் சடகோபன் அருளையே
16-அருள் உடையவன் -அருள் கண்டீர் இவ் உலகத்தில் மிக்கதே -உயர்ந்த அருள் என்கிறார் இவர்
17-பே ரே ன் என்று -நெஞ்சு நிறைய புகுந்தான் –நிற்கப்பாடி என் நெஞ்சுள் நிறுத்தினான் -கண்ணன் அங்கே திருவாய்மொழி இங்கே
18-வழு விலா அடிமை செய்ய வேண்டும் -ஆட்புக்க காதல் அடிமைப் பயன்
19-ஆராத காதல் -ஆட்புக்க காதல் -தாஸ்யம் ஸ்பஷ்டம் இங்கே தான்
20-பொருள் அல்லாத என்னை பொருள் ஆக்கி -அடிமை கொண்டான் -பயன் நன்றாகிலும் பாங்கலர் ஆகிலும் செயல்
21-கோல மலர்ப் பாவைக்கு அன்பாகிய அன்பேயோ -தென் குருகூர் நம்பிக்கு அன்பன் -திருஷ்டாந்தம் இல்லை இங்கு -போட்டி இல்லை இங்கு
22-உலகம் படைத்தான் கவி -மதுர கவி -இவர்
23-உரைக்கவல்லார்க்கு வைகுந்தம் ஆகும் தம்மூர் எல்லாம் -நம்புவார் பதி வைகுந்தம் காண்மினே பிரத்யஷம் -சங்கையே இல்லையே –

பிரத்யுபகாரம் செய்ய இயலாமல் குண அனுசந்தானம் செய்து -முனிவர்கள் யோகிகள் -குண நிஷ்டர் கைங்கர்ய நிஷ்டர்
1-போக்யதா பிரகர்ஷம் -முதல் பாட்டில்
2-தேக யாத்ரைக்கு தாரகம் -பாவின் இன்னிசை பாடத் திரிவனே
3-பகவத் விஷயம் உத்தேச்யம் ஆழ்வார் உகந்த விஷயம் -திரி தந்தாகிலும்
4-விஷயீ கரித்து அருளி -அன்னையாய்
5-இதர விஷய பிராவண்யம் விட்டு தம் அளவு வரும் படி சாதுர்யம் -நம்பினேன்
6-ஆழ்வார் தம்மை விஷயீ கார உறுதி -ஆறாம் -இன்று தொட்டும் எழுமையும் -ஒன்பது குளிக்கு நிற்கும் -புகழ் ஏத்த அருளினான்
7-கிருபா பிரகாசம் -சடகோபன் அருளையே
8-ஆழ்வார் கிருபை விஞ்சி -அருள் கண்டீர் இவ் உலகினில் மிக்கதே
9-சகல வேத ரகசியம் -ஸூ பிரதிஷ்டியாக நெஞ்சில் நிறுத்தி -மிக்க -வேதத்தின் உட் பொருள் -நிற்கப்பாடி
10-உபகாரம் பிரத்யுபகார நிரபேஷம் -முயல்கின்றேன் உன் தன மொய் கழற்கு அன்பையே -பலன் சொல்லி தலைக் கட்டுகிறார்

—————————————————————-

நாவினால் நவிற்று இன்பம் எய்தினேன்
மேவினேன் அவன் பொன்னடி மெய்ம்மையே
தேவு மற்று அறியேன் குருகூர் நம்பி
பாவின் இன்னிசை பாடித் திரிவனே-2-

ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை –

முதல் -பாட்டில் ஆழ்வார் -என்றால் தமக்கு ரசிக்கிற படியை சொன்னார் –
இப்பாட்டில் அவருடைய பாசுரமே தேக யாத்ரையாம் படி-தாரகமான படியை சொல்லுகிறார் –

————————

ஸ்ரீ நஞ்சீயர்

ஆழ்வாருடைய ஏற்றம் ஓர் உக்தியாலே இச் சரீரரத்தோடே அனுபவிக்கலாம் என்கிறார் –

——————-

ஸ்ரீ நம்பிள்ளை -–

ஸ்ரீ ஆழ்வாருடைய பாசுரமே தமக்கு தேக யாத்ரையாம் படி தாரகமான படி சொல்லுகிறார் –

———————————

ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் –

ஆழ்வார்கள் பகவத் விஷயத்திலே ஆச்சார்ய பிரதிபத்தி பண்ணிப் போந்தார்கள் –
இவர் ஆச்சார்ய விஷயத்திலே பகவத் பிரதிபத்தி பண்ணிப் போருகிறவர் ஆய்த்து-
பகவத் விஷயத்திலும் ஆழ்வாருக்கு உண்டான வாசி
யதி சக் நோஷி கச்ச த்வமதி சஞ்சல சேஷ்டித-இத்யுக்த்வாத நிஜம் கர்ம சா சகார குடும்பி நி-என்கிறபடியே
இடைச்சி கட்டி–வல்லை யாகில் நான் கட்டின கட்டை அவிழ்த்துப் போய்க் காண்-
உன் துறு துறுக்கைத் தனத்தாலே அறப் பட்டதீ-என்று கையாலும் வாயாலும் கட்டி கறப்பன கடைவன குவாலாகையாலே
பெரிய திரு நாளிலும் சந்த்யா வந்தனம் முட்டாமல் நடத்துவாரைப் போலே
அவள் தன் கார்யத்திலே போந்தாள் என்று சொல்லுகையாலே ஓர் அபலை கட்ட அது அவிழ்க்க மாட்டாமல் இருந்தான் –
கட்டினவர்களே இரங்கி அவிழ்க்க வேணும் என்று இறே அவன் நினைவு
அப்படியே ஆழ்வாரும் இவனுடைய சௌசீல்ய குணத்தாலே கட்டுண்டு-எத்திறம் என்று போக மாட்டாமல் இருந்தார்

இவர் அப்படி அன்றிக்கே
ஆழ்வார் ஈடுபட்ட அபதானத்தை அனுசந்தித்து இருக்கச் செய்தேயும் அதில் ஆழம் கால் படாதே
அத்தை விட்டு ஆழ்வாருடைய போக்யதையிலே நின்றவர் ஆய்த்து –
கீழ்ப் பாட்டிலே நண்ணித் தென் குருகூர் நம்பி என்றக்கால் அண்ணிக்கும் அமுதூறும் என் நாவுக்கே -என்று ஆழ்வார் பக்கல்
ஸ்ம்ருதி சாரச்யத்தையும் சங்கீர்த்தன சாரச்யத்தையும் சொல்லக் கேட்டவர்கள்
நாட்டார் அடைய பகவத் விஷயத்தையே ஸ்மர்த்த வ்யமாகவும் சங்கீர்த்த நீயமாகவும் சொல்லா நிற்க
நீர் ஆழ்வாரை இவை இரண்டுமாக அனுசந்திப்பான் என்
பகவத் விஷயத்திலேயும் அன்வயிக்கப் பார்த்தாலோ வென்ன அதுக்கு இப்பாட்டாலே உத்தரம் சொல்லுகிறார் –

தாம்தாம் பற்றின விஷயத்தை விட்டுப் புறம்பு சில போக வேண்டுவது-
1- அவ் விஷயம் இஹ லோக ஸூக ஜனகம் அல்லவாயாதல்-
2–பர லோக ஸூ கத்துக்கு சாதனமன்றாயாதல்–
3- பற்றினவர்கள் இவ்விஷயத்தை ஒழிய வேறே ஒரு ஸ்வாமி யுண்டாக நினைத்து இருத்தல் –
4-கால ஷேப விஷயம் அல்லாமையாலே யாதல் அன்றோ—-

அதில் -1-எனக்கு இஹ லோக ஸூக ஜனகரும் ஆழ்வாரே-
2 -பர லோக ஸூ கத்துக்கு சாதனமும் ஆழ்வாரே-
3-எனக்கு ஸ்வாமியும் ஆழ்வாரே –
4-கால ஷேப விஷயமும் ஆழ்வாரே –

ஆன பின்பு பகவத் விஷயத்திலே அன்வயிக்க வேண்டுகிறது என் என்கிறார் –
நான்குக்கும் நான்கு அடிகள் இந்த பாசுரம் –
1-நாவினால் நவிற்று இன்பம் எய்தினேன்-
2-மேவினேன் அவன் பொன்னடி மெய்ம்மையே-
3-தேவு மற்று அறியேன் குருகூர் நம்பி-
4-பாவின் இன்னிசை பாடித் திரிவனே-

———————————————————————–

திரி தந்தாகிலும் தேவபிரானுடைக்
கரிய கோலத் திரு உருக் காண்பன் நான்
பெரிய வண் குருகூர் நகர் நம்பிக்கு ஆள்
உரியனாய் யடியேன் பெற்ற நன்மையே -3-

ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை -–
மூன்றாம் பாட்டில் -தேவு மற்று அறியேன் -என்று -புருஷார்தங்களோடே கூட பகவத்
விஷயத்தையும் காற் கடைக் கொள்ளக் கடவீரோ -என்ன –
எனக்கு அபுருஷார்த்தம் என்னும் அளவாயிற்று காற் கடைக் கொண்டது –
ஆழ்வார் உகந்த விஷயம் -என்னும் இவ்வழியாலே -தேவு மற்று அறியிலும் அறிவன் என்கிறார் –

1-சூர்ப்பணகையைப் போலே கிடந்தானை கண்டு ஏறும் அது இறே தவிர்த்துக் கொண்டது –
2–விட்டு சித்தர் தங்கள் தேவரை வல்ல பரிசு வருவிப்பரேல் அது காண்டும் -என்று
3-பெரியாழ்வாரை முன்னாகப் பற்றும் ஆண்டாளைப் போலே ஆழ்வார் முன்னாகப் பற்றும் பற்றுத் தவிர்ந்திலரே –
ஆழ்வார் முன்னாக வரும் உத்தேச்யத்தை தவிர்ந்திலர் இறே
பவத பரமோ மத -என்று கேட்க -தர்மோதிகதாமோ மக என்று ஆச்சார்யா ருசி பரிக்ருஹீதமாய் வருமது ஆதரணீயம் இறே இவர்க்கு –
4-ஸ்ரீ திரிபுரா தேவியார் வட கீழ் மூலையில் தத்வத்தையும் ஆஸ்ரயணீயாம் என்று ஸ்ரீ உடையவர்-அருளிச் செய்தார் ஆகில் –
எனக்கும் அதுவாம் அத்தனை அன்றோ -என்றாள் –
5-ஸ்ரீ குணமலைப் பாடி உடையார் ஸ்ரீ காங்கேயர் தெற்கே எடுத்து விட்ட போது
ஸ்ரீ பிள்ளை ஆத்தான் (ஸ்ரீ கோயில் ஆச்சான் என்றும் சொல்வர் )-அங்கே குறைவறுப்புச் சமைக்க -அவர் -உமக்கு வேண்டுவது என் –
என்று கேட்க -இவர் உம்மைக் கொண்டு பண்டே உபகாரம் கொண்டோம் காணும் -என்ன-
ஆவது என் என்னை அறியாதே வருவதோர் உபகாரம் உண்டோ -என்ன-
எங்கள் ஆச்சார்யர் நான் கோயிலில் மண் பெற்றது அவ் வேளானாலே -என்று
அருளிச் செய்ய கேட்டு இருந்தோம் -இதுக்கு மேற்பட்டதோர் உபகாரம் உண்டோ -நமக்கு -என்றார் –
6-ஸ்ரீ உடையவர் வெள்ளை சாத்தி எழுந்து அருளின காலத்தில் அவர் திருவடிகளில் சம்பந்தம் உடையாரை-
பெருமாளை திருவடி தொழ வேண்டா -என்று விலக்க
ஸ்ரீ ஆழ்வானை -நீர் ஆர் எனக்கு விரோதிகளோ நீர் புக்குத் திருவடி தொழல் ஆகாதோ -என்ன-
ஆத்ம குணம் மோஷ ஹேது என்று இருந்தோம் -அது பந்த ஹேதுவான பின்பு
ஸ்ரீ எம்பெருமானார் திருவடிகளில் சம்பந்தத்தை யறுத்துக் கொள்ளவோ -என்று மீண்டு போந்தார்-

——————————–

ஸ்ரீ நஞ்சீயர் – –

ஸ்ரீ ஆழ்வார் உகந்த விஷயம் என்று உகக்கிறார்-

———————

ஸ்ரீ நம்பிள்ளை —

தேவு மற்று அறியேன் என்றார் கீழ் –
ஆழ்வார் பற்றின விஷயம் என்று அவ் வழியாலே பற்றுகிறார்
கிடந்தானை கண்டு ஏறுமா போலே தந்தலையாலே வருமது இறே தவிர்த்துக் கொண்டது
தங்கள் தேவரை வல்ல பரிசு வருவிப்பரேல்-என்று அத்தலையாலே வருமது தவிர்த்துக் கொண்டு இலரே –
ஸூர்ப்பணகை போலே வழி எல்லா வழியே வருமத்தை இறே தவிர்த்தது -ஆழ்வார் தலையாலே வருமது தவிர்ந்திலரே
பவத பரமோ மத -என்று கேட்க -தர்மோதிகதாமோ மக என்று ஆச்சார்யா ருசி பரிக்ருஹீதமாய் வருமது ஏதேனும் ஆகிலும் அமையும் இவர்க்கு –

ஸ்ரீ குண மலைப் பாடியுடையார் ஸ்ரீ காங்கேயர் தெற்கே எடுத்து விடுகிற வளவிலே
ஸ்ரீ கோயிலாச்சான் இவருக்குச் சில அரிசியும் பச்சையும் வரக் காட்டினான் –
அப்போது சங்குசிதமாய் இருக்கையாலே அபேஷிதமாய் இருக்கும் இறே
இவ்வளவிலே உபகரித்தவனுக்கு பிரத்யுபகாரம் பண்ண வேணும் என்று நினைத்து இருந்து பின்பு ஒரு நாளிலே கண்டு
எங்கள் பக்கலிலேயும் ஓர் உபகாரம் கொள்ள வேண்டும் -என்ன நான் முன்பே கொண்டேன் என்ன
என்னை அறியாமல் எங்கனே கொண்டபடி என்ன
எங்கள் ஆச்சார்யர் கோயில் அளவிலே நீர் அனுகூலித்த படியை நினைத்து அவ்வேளாளனாலே இம்மண் பெற்றோம் என்று
பல காலும் அருளிச் செய்யக் கேட்டேன் -இனிக் கொள்ள வேண்டுவதொரு உபகாரம் இல்லை என்றான் –
ஸ்ரீ திரிபுரா தேவியார் வடகீழ் மூலை தத்வத்தையும் ஆஸ்ரயணீய வஸ்து என்று நினைத்து இரஏனோ ஸ்ரீ எம்பெருமானார் அங்கீகரித்தாராகில் –
அவர் அங்கீ கரியாமை அன்றோ அவர தேவதையாக நினைத்து இருக்கிறது என்றார் –

———————————-

ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் –

தேவு மற்று அறியேன் என்றார் கீழில் பாட்டில்
இங்கு ஈஸ்வரன் தான் இவர் பக்கலிலே மண்டினபடியைச் சொல்லுகிறார்
பகவத் விஷய ப்ரீணநமாக ஆச்சார்ய விஷயத்தில் ப்ரவணனாகக் கடவன்
ஆச்சார்ய ப்ரீணநமாக பகவத் விஷயத்தில் ப்ரவணனாகக் கடவன்
ப்ரியோ ஹி ஜ்ஞானி நோத்யர்த்தமஹம் ச ச மம ப்ரிய-என்கிறபடியே ஒருவருக்கு ஒருவர் ப்ரிய விஷயமாய் இருக்கும் இறே
ஒருவனை ஒருவன் உகந்தானாவது அவன் உகந்தாரையும் உகக்கை யாய்த்து –
இவர் கீழ் தேவு மற்று அறியேன் என்று நம்மையும் மறந்து ஆழ்வார் பக்கல் ப்ரவணர் ஆனாரே
எல்லாம் கூட நம்மை அறிவித்தவர் என்று இறே ஆழ்வார் பக்கல் இவர்க்கு ஆதாரம்
இப்படி நம்மை யுகந்தாருக்கு இவர் ப்ரீதராம் இடத்தில் -மம மத்பக்தபக்தேஷூ ப்ரீதிரப்யதிகா பவேத் -அன்றோ
ஆகையாலே நாம் கொடுக்கும் பாரிஸில் எது என்று பார்த்து ஆழ்வார் பக்கல் பக்தி பூரணமான இவர் திரு உள்ளத்திலே
நீர் வெள்ளத்திலே நெய்தல் பாரித்தாப் போலே தன்னுடைய வடிவைக் கொடுவந்து பாரிக்க
இதைக் கண்டு ப்ரீதரான இவர் இதுக்கு நிமித்தம் என் என்று ஆராய்ந்து பார்த்து அது பகவச் சேஷத்வ ஜ்ஞானத்தாலும் வந்தது அன்று
-பாகவத சேஷத்வ மாத்ரத்தாலும் வந்தது அல்ல -பகவத் ஆஸ்ரயணத்தாலும் வந்தது அல்ல
எல்லாம் கூட நான் ஆழ்வாருக்கு அனன்யார்ஹ சேஷ பூதனாய் பெற்ற பேறு இ றே இது என்று ஸ்வ கதமாக ப்ரீதர் ஆகிறார்
ஆச்சார்ய விஷயத்தைப் பற்றி இருப்பான் ஒருவனை பகவத் விஷயம் தானே மேல் விழும் என்னும் இடத்துக்கு உதாஹரணம் இது வி றே
பிராட்டியைப் பற்றினாலும் அவள் அவனோடு சேர்க்கையாலே அவன் கை பார்த்து இருக்க வேணும்
-இங்கு அவன் தானே மேல் விழுந்து தன்னை இவனுக்குக் கொடுக்கும் –

—————————————————————–

நன்மையால் மிக்க நான்மறையாளர்கள்
புன்மையாகக் கருதுவர் ஆதாலில்
அன்னையாய் அத்தனாய் என்னை ஆண்டிடும்
தன்மையான் சடகோபன் என் நம்பியே-4

ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை –

நாலாம் பாட்டில் –
என் அப்பனில் -என்று காற் கடைக் கொண்ட விஷயத்தை -ஆழ்வார் உகந்தார் -என்று விரும்புகைக்கு அடி என் என்னில் –
என் தண்மையைப் பாராதே -என்னை விஷயீ கரித்த நீர்மையை அனுசந்தித்தால் –
அவர் உகந்த விஷயத்தை உகவாது ஒழிவேனோ -என்ன –
உம்முடைய தண்மை யேது -அது பாராதே அவர் விஷயீ கரித்த படி என் -என்ன -அத்தைப் பேசுகிறார் –

————————–

ஸ்ரீ நஞ்சீயர் –

உமக்கு இந்த நன்மைக்கு அடி என் என்னில் –
சத்துக்களாலும் கர்ஹிதனான வென்னை பித்ராதிகள் செய்வதும் செய்து உபகரித்தான் என்கிறார்
இப்படி ஆழ்வார் உம்மை விஷயீ கரிக்கைக்கு நீர் இட்ட பச்சை என் என்னில் –
சத்துக்களும் கைவிடும்படி தண்ணியன் ஆனேன் என்கிறார் –

———————————–

ஸ்ரீ நம்பிள்ளை – –

நான் என்றது தான் முன்பு உம்மை எவ்வளவாக நினைத்து என்ன
இது இறே முன்பு என்னுடைய ஸ்திதி என்கிறார்-

———————————–

ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் –

தேவு மற்று அறியேன் –
பெரிய வண் குருகூர் நகர் நம்பிக்கு ஆள் உரியனாய் அடியேன் பெற்ற நன்மை -என்று இவர் சொல்லக் கேட்டவர்கள்
சர்வேஷாமேவ லோகா நாம் பிதா மாதா ச மாதவ -என்றும்
பிதாஹா மாஸய ஜகதோ மாதா -என்றும் -உலக்குக்கோர் முந்தைத் தாய் தந்தையே என்கிறபடியே
ரிஷிகளும் ஆழ்வார்களும் அவன் தானும் ஏக கண்டமாக சர்வ லோகங்களுக்கும் மாதா பிதாவாக சர்வேஸ்வரனை சொல்லா நிற்க
நீரும் அந்த லோகத்திலே ஒருவராய் இருக்க இப்படி பந்துவானவனை ஆஸ்ரயித்தல்-
அதுவும் அன்றிக்கே
வாஸூ தேவஸ் சர்வமிதி ச மகாத்மா -என்றும் –
பெரு மக்கள் -என்றும் –
சிறு மா மனிசர் -என்றும் –
கட்டுண்ணப் பண்ணிய பெரு மாயனும் ஆழ்வார் தாமும் கொண்டாடும் படியான விலஷண வர்க்கத்திலே
சிலரை ஆஸ்ரயித்தல் செய்யாதே ஆழ்வாரையே நீர் ஆஸ்ரயிக்கைக்கு ஆழ்வார் உமக்குச் செய்த உபகாரம் எது என்ன –
என் தோஷ அதிசயத்தாலே அந்தப் பரம சாத்விகரும் என்னை நெகிழ அதுவே பற்றாசாக
எனக்கு முகம் தந்து மாதா பிதாவும் தாமேயாய்
என்னை அடிமை கொண்டு போந்த ஸ்வ பாவம் ஆழ்வார்க்கு உள்ளது ஒன்றாகையாலே அவரே அன்றோ
எனக்குப் பூரணரான உபகாரகர் என்று இப்பாட்டிலே அவர்களுக்கு உத்தரம் அருளிச் செய்கிறார்-
ஆழ்வாருடைய பூர்த்தியை உபபாதித்த படி –

——————————————

நம்பினேன் பிறர் நன் பொருள் தன்னையும்
நம்பினேன் மடவாரையும் முன் எலாம்
செம்பொன் மாட திருக் குருகூர் நம்பிக்கு
அன்பனாய் அடியேன் சதிர்த்தேன் இன்று –5-

ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை -–

ஐந்தாம் பாட்டில் –
உம்மை புன்மையாகவும்
உமக்கு ஆழ்வார் சர்வ பிரகாரத்தாலும் உபகாரகர் ஆகவும் சொன்னீர்
உம்முடைய புன்மையையும் –
உமக்கு ஆழ்வார் உபகரித்த நன்மையையும்
சொல்லிக் காணீர் –என்ன சொல்லுகிறார் –

——————

ஸ்ரீ நஞ்சீயர் -–

சத்துக்களும் கை விடும்படி உம்முடைய பக்கல் குற்றம் ஏது என்னில்
அநாதி காலம் பரதார பரிக்ரகாம் பரத்ரா வ்யபஹாரம் பண்ணிப் போந்து இளிம்பனானேன்-
இன்று ஸ்ரீ ஆழ்வாருடைய நிர்ஹேதுக விஷயீ காரத்தாலே சதுரனானேன் என்கிறார்
இதுக்கு முன்பு யுண்டான அநாத்ம குணங்களை அனுசந்தித்து ஸ்ரீ ஆழ்வாருடைய நிர்ஹேதுக விஷயீ காரத்தாலே
க்ருதக்ருத்யன் ஆனேன் என்கிறார் –

————–

ஸ்ரீ நம்பிள்ளை -–

உம்மைப் புன்மையாகவும் உமக்கு ஆழ்வார் சர்வ பிரகாரத்தாலும் உபகாரராகவும் சொன்னீர் –
உம்முடைய பூர்வ வ்ருத்தத்தையும் அவர் உமக்கு உபகரித்த எல்லையையும் சொல்லிக் காணீர் என்னச் சொல்லுகிறார் –

——————

ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் – –

கீழ் நன்மையால் மிக்க நான்மறையாளர்கள் புன்மையாகக் கருதுவர் என்று சொல்லக் கேட்டவர்கள்
அந்தப் புன்மை யாகிறது ஏது என்றும் அவற்றிலே ஒன்றை இரண்டைச் சொல்லீர் என்றும்
பெரிய வண் குருகூர் நகர் நம்பிக்கு ஆள் உரியேன் என்றீர் -நீர் தாம் ஆழ்வாருக்கு அடிமையான பிரகாரம் என்
முன்பு என்ன நிலையிலே நின்று பின்பு ஆழ்வாரைக் கிட்டினீர்
நீர் ஸ்ரீ ஆழ்வாரைக் கிட்டுகைக்கு ருசி ஜனகர் ஆர் என்றும் கேட்க
அநாதி காலம் அஹங்கார அர்த்த காம பரவசனாய் அதில் பிரதான புருஷார்த்தமான காமம் அர்த்த சாத்யம் ஆகையாலும்
அவ்விஷய சங்கம் ஓன்று இரண்டு என்ற அளவில் நில்லாமையாலே அவ்விஷயங்கள் பலவற்றையும் போய் அனுபவிக்கைக்கும்
அதுக்கு அர்த்தார்ஜநார்த்தமாகவும் தேசாந்தர பர்யடனம் பண்ணா நிற்க ஸ்ரீ திரு நகரியில் மாடங்கள் மேரு சிகரத்தைக் கொடு வந்து
வைத்தாப் போலே மின்னித் தோற்றிற்று இது ஒரு தேச விசேஷம் இருந்தபடி என்
இத் தேசத்தின் விசேஷங்களை ஆராய்ந்து விலஷண விஷயங்கள் உண்டாகில் அனுபவிக்கிறோம் என்று ஊரிலே புக்கேன்
அதுவே பற்றாசாக அத்தேச நிர்வாஹகரான ஸ்ரீ ஆழ்வார் திருவடிகளிலே ஆதாரம் ஜனித்து அவர்க்கே ஆளாய் விஷயாதிகளை வென்றேன்
இது இறே நான் நின்ற நிலை என்று அவர்களுக்கு உத்தரம் சொல்லுகிறார் –

—————————————————————————-

இன்று தொட்டும் எழுமையும் எம்பிரான்
நின்று தன் புகழ் ஏத்த அருளினான்
குன்ற மாடத் திருக் குருகூர் நம்பி
என்றும் என்னை இகழ்விலன் காண்மினே-6–

ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை -–
ஆறாம் பாட்டில் –
ஸ்ரீ ஆழ்வார் இப்போது இங்கே விஷயீ கரித்தாலும் –
நீர் தாம் அநாதி காலம் வாசனை பண்ணிப் போந்த-விஷயம் ஆகையாலே மறுவல் இடிலோ -என்ன –
அங்கன் மறுவல் இடும்படியாயோ ஆழ்வார் பிரசாதம் என் பக்கல் இருப்பது -என்கிறார் –
ஸ்ரீ ஆழ்வார் -கிருபை -ஸூசீநாம் ஸ்ரீ மதாம் கேஹே யோகப் ரஷ்டோபி ஜாயதே -என்றும் –
சமாதி பங்கஸ் தஸ்யா சீத்-என்றும் பிரம்சம் பிரசங்கிக்கும்-
ஸ்ரீ பகவத் கிருபை அளவில் நினைத்து இருக்கலாமோ-
(நழுவுதல் உண்டு என்பதற்கு பிரமாணம் –பிராப்யா புண்ய க்ருதா லோகம் –பூர்வ பாதி ஸ்லோகார்த்தம் -மான் குட்டி ஜடபிரதர் -)

————————–

ஸ்ரீ நஞ்சீயர் – –

நீர் க்ருதக்ருத்யரான படி எங்கனே என்னில்-
வீவில் காலம் இசைமாலைகள் ஏத்தி மேவப் பெற்றேன் என்கிறபடியே
கால தத்வம் உள்ளதனையும்-ஸ்ரீ ஆழ்வார் தம்மையே ஏத்தும் படி பண்ணினார் என்கிறார் –

————————–

ஸ்ரீ நம்பிள்ளை -அருளிச் செய்த வியாக்யானம் –

ஸ்ரீ ஆழ்வார் இப்போது இங்கனே விஷயீ கரித்தார் ஆகிலும்
நீர் தாம் அநாதி காலம் புறம்பே அந்ய பரராய்ப் போந்தேன் என்றீர்
இன்னமும் அப்படிப் புறம்பே போகிலோ வென்ன-அங்கனே போகலாம் படியோ
ஸ்ரீ ஆழ்வார் அருளிச் செயல் இருப்பது என்கிறார்-

——————————————

ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் -–

கீழ் இரண்டு பாட்டாலே தம்முடைய தோஷ அதிசயத்தையும் –
அத்தோஷமே பற்றாசாக தம்மை ஸ்ரீ ஆழ்வார் அங்கீ கரித்த படியையும் –
ஸ்ரீ ஆழ்வார் அங்கீ கரித்த அநந்தரம் அத் தோஷங்களைத் தாம் வென்ற படியையும் –
அவை போகையாலே-ஸ்ரீ ஆழ்வார் திருவடிகளில் தமக்கு உண்டான ஆதரத்தையும் சொன்னார் –
இத்தைக் கேட்டவர்கள் இப்போது உம்முடைய குற்றம் கழிந்ததே யாகிலும் உமக்கு பிரகிருதி சம்பந்தத்தாலே பின்னையும்
மறுவல் இடாதோ-(புகை நெருப்பு -பிரியா பாபங்கள் / கண்ணாடி அழுக்கு -துடைக்க துடைக்க திரும்பும் /
பனிக் குடம் கர்ப்பம் -தானே உடைந்து வராதே -மூன்றும் பாபங்களை போக்க -)
அதுக்குப் பரிஹாரமாக நீர் கண்டு வைத்தது என்ன -கீழ் உள்ள தோஷமும் நான் சாதனா அனுஷ்டானம் பண்ணிப் போக்கினேனோ-
ஸ்ரீ ஆழ்வார் அங்கீ காரத்தால் போய்த்தாகில் அவ்வங்கீ காரம் மாறினால் அன்றோ அது மேலிடுவது
ஸ்ரீ ஆழ்வார் என் தோஷம் கண்டு ஒரு காலும் இகழார்-இது காண மாட்டி கோளோ வென்று இப் பாட்டாலே உத்தரம் சொல்லுகிறார் –

கீழ்ப் பாட்டில் ஆழ்வார் திருவடிகளில் உண்டான தம்முடைய-1- ஜ்ஞான-2- பக்திகளைச் சொன்னார்-
(சதிர்த்தேன் என்பதால் ஞான பக்தியை சொல்லி-ஆழ்வார் திருவடிகளில் கைங்கர்யமே பக்தி )
இதில் அவர் பக்கல் தமக்குப் பிறந்த-3- வ்யவசாயம் சொல்லுகிறார்-( உறுதி முக்கியம் -நின்று -என்பதால் உறுதி -)
தாம் அங்கீ கரித்த இன்று முதல் யாவதாத்மா பாவியாகத் தம்முடைய குண கீர்த்தனம் பண்ணிப் போரும்படி என் பக்கலிலே
கிருபையைப் பண்ணின ஸ்ரீ ஆழ்வார் குற்றம் கண்டு கைவிடப் புகுகிறாரோ என்று இகழாமைக்கு அடி சொல்லுகிறார்
இப் பாட்டின் முற்கூற்றாலே-

————————————————————————

கண்டு கொண்டு என்னை காரி மாறப் பிரான்
பண்டை வல்வினை பாற்றி யருளினான்
எண் திசையும் அறிய இயம்புகேன்
ஒண் தமிழ் சடகோபன் அருளையே-7–

ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை – –

ஏழாம் பாட்டில் –
ஸ்ரீ ஆழ்வார் தம் பக்கலில் பண்ணின நிர்ஹேதுக விஷயீ காரத்தை கண்டு –
இவ் விஷயீ காரத்துக்கு யோக்யதை உண்டாய் இருக்க நாட்டார் இழக்கைக்கு அடி என் –
என்று அனுசந்தித்து –
இவருடைய பெருமையை அறியாமையாலே இருக்கிறார்கள் -என்று
எல்லாரும் அறியும்படி சொல்லக் -கடவேன் என்கிறார் –

—————

ஸ்ரீ நஞ்சீயர் -அருளிச் செய்த வியாக்யானம் –

என்னுடைய சகல பிரதிபந்தகங்களையும் போக்கின ஸ்ரீ ஆழ்வாருடைய நிர்ஹேதுக விஷயீ காரத்தை
ஸூ பிரசித்தம் ஆக்குவேன் என்கிறார் –

——————

ஸ்ரீ நம்பிள்ளை -அருளிச் செய்த வியாக்யானம் –

ஸ்ரீ ஆழ்வார் தம் பக்கல் நிர் ஹேதுகமாக விஷயீ கரித்த விஷயீ காரத்தைக் கண்டு இத்தை நாட்டார் அறியாதே-
அனர்த்தப் படுகிற படியைப் பார்த்து இத்தை எல்லாரும் அறியும் படி கூப்பிடுவேன் என்கிறார் –

—————————————

ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் – –

கீழ் மூன்றாம் பாட்டிலே தம்முடைய புன்மையைக் கண்டு பெரியவர்களும் தம்மை இகழ்ந்த படி சொல்லி
இவனுக்கு நம்மை ஒழிய இனிக் கதி இல்லை என்று ஸ்ரீ ஆழ்வார் மாதா பிதாவே நின்று தம்மளவிலே அபிமானித்த படியையும் சொல்லி
அநந்தரம் பாட்டிலே அந்தப் புன்மை தான் ஏது –
ஸ்ரீ ஆழ்வார் தம்மை நீர் கிட்டின வழி என் என்று கேட்க -அவற்றுக்கு உத்தரம் சொல்லி
கீழில் பாட்டிலே இப்போது கைக்கொண்ட ஸ்ரீ ஆழ்வார் உம்முடைய குற்றம் கண்டு இன்னும் இகழில் செய்வது என் என்ன –
இன்று தொடங்கி கால தத்வம் உள்ளதனையும் என்னை இகழாதே தம்முடைய குண ஸ்துதியே கால யாத்ரையாம் படி பண்ணினார்
ஆன பின்பு என் குற்றம் மேலிடுமோ -மேலிட்டாலும் பரிபூர்ணர் ஆனவர் என்னை நெகிழப் புகுகிறாரோ என்றார் –
இதில் ஸ்ரீ ஆழ்வார் என்னை அங்கீ கரிக்கிற போதே என்னுடைய துர்க்கதி கண்டு இவன் பக்கல் இவை கிட்டக் கடவது அல்ல
என்று பழையதாய் வலியதான பாபங்களைப் பாறிப் போம்படி பண்ணி யன்றோ கிருபை பண்ணிற்று –
இனி இவற்றுக்கு உயிர் உண்டோ என்று கீழ் உக்த்தத்தைப் பரிஹரித்துக் கொண்டு தன் புகழ் ஏத்த அருளினான் என்று
ஸ்ரீ ஆழ்வாருடைய கிருபை கீழே ப்ரஸ்துதம் ஆகையாலே
அவருடைய க்ருபா பிரபாவத்தை திகந்தரங்கள் தோறும் வெளியிடக் கடவேன் என்கிறார் –

குரும் பிரகாசயேந்நித்யம்-என்கிற வித்தய நுஷ்டானம் பண்ணக் கடவேன் என்கிறார்
இனி ஸ்ரீ ஆழ்வாருக்கு பகவத் விஷயத்திலே-
1- பரத்வ புத்தி –
2-தேவ தாந்தரங்களிலே பரத்வ புத்தி நிவ்ருத்தி –
3-அப்பர வஸ்துவின் பக்கல் ததீய சேஷத்வ பர்யந்தை யான சேஷத்வ புத்தி –
4-விஷயாந்தர விரக்தி-
5- பகவத் விஷயத்தை விச்லேஷிக்கில் தரைப் படும்படியான ப்ராவண்யாதிசயம் –
6-அவன் கை விடில் தமக்குப் புறம்பு போக்கில்லை என்னும் படியான விஸ்வாச அதிசயம் –
7-சம்சார பீதி-
8-புருஷார்த்த லாபத்தில் அதிசயித்தவரை-அர்ச்சாவதாரங்களில் உண்டான ப்ராவண்யம் –
என்றாப் போலே சொல்லுகிற ஆத்ம குணங்களில் காட்டில்
வீடு மின் முற்றவும் என்று தொடங்கி கண்ணன் கழலிணை ஈறாக பல இடங்களிலும்
சம்சாரி சேதனர் உடைய துர்க்கதி கண்டு பொறுக்க மாட்டாமே உபதேசிக்கைக்கு அடி கிருபை யாகையாலே-
அந்த க்ருபா பிரபாவத்தை அனுசந்தித்து அத்தை எல்லாரும் அறியும் படி வெளியிடக் கடவேன் என்கிறார்
ஸ்ரீ ஈஸ்வரன் நிரதிசய க்ருபாவானாய் இருந்தானே யாகிலும் ஸ்வாதந்த்ர்யா விசிஷ்டன் ஆகையாலே தோஷ தர்சனத்தாலே-
உபேஷிப்பதும் ஒரு புடை யுண்டு-
ஸ்ரீ ஆழ்வார் அப்படி அன்றிக்கே பற்றினாரை இகழாதவர் ஆயிற்று –

—————————————————————

அருள் கொண்டாடும் அடியவர் இன்புற
வருளினான் அவ் வருமறையின் பொருள்
அருள் கொண்டு ஆயிரம் இன் தமிழ் பாடினான்
அருள் கண்டீர் இவ் உலகினில் மிக்கதே-8-

ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை -–

எட்டாம் பாட்டில் –
எண் திசையும் அறிய இயம்புகேன் -என்கைக்கு ஹேது என் -என்னில் –
ஸ்ரீ ஆழ்வாருடைய அருள் -சித் அசித் ஈஸ்வர தத்வ த்ரயத்தையும் கபளீ கரித்து இருக்கையாலே -என்கிறார் –

—————————

ஸ்ரீ நஞ்சீயர் – –

வேத ரஹஸ்யத்தை வெளியிட்ட ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரன் கிருபையைக் காட்டில் -ஸ்ரீ திருவாய்மொழியை அருளிச் செய்த-
ஸ்ரீ ஆழ்வாருடைய கிருபை ஜகத்துக்கு மிக்கது -என்கிறார் –

——————————

ஸ்ரீ நம்பிள்ளை – –

எண் திசையும் அறிய இயம்புகேன் -என்கைக்கு அடி –
ஸ்ரீ ஆழ்வாருடைய அருள் கொண்டாடும் அருள்-சித் அசித் ஈஸ்வர தத்வத்ரயங்களையும்
கபளீகரித்து இருக்கையாலே -என்கிறார் –

—————————–

ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் – –

ஸ்ரீ ஆழ்வாருடைய கிருபையை கீழில் பாட்டிலே –
எண் திசையும் அறிய இயம்புகேன் ஒண் தமிழ்ச் சடகோபன் அருளை -என்று
இவர் சொல்லக் கேட்டிருக்குமவர்கள் பகவத் கிருபை யன்றோ நாட்டார் அடையக் கொண்டாடுவது –
நீர் ஸ்ரீ ஆழ்வாருடைய கிருபையை-எண் திசையும் அறிய இயம்புகேன் -என்கைக்கு அடி என் என்ன-
ஸ்ரீ பகவத் கிருபையையும் ஸ்ரீ ஆழ்வார் கிருபையும் ஆனால் ப்ராப்தி சித்திக்கும் அன்று அன்றோ ஸ்ரீ பகவத் கிருபை வேண்டுவது –
அந்த ப்ராப்தி யுன்டாவது ஜ்ஞானத்தாலே அன்றோ -அந்த ஜ்ஞான சித்தி ஸ்ரீ ஆழ்வாராலே யன்றோ –
ஆகையாலே-ஸ்ரீ ஆழ்வார் கிருபை யன்றோ லோகத்தில் விஞ்சி இருப்பது என்கிறார்-
பிராப்தி ஜ்ஞான சாபேஷமாய் இருக்கும்
(ஆத்ம ஞானமும் -சேஷத்வ பாரதந்ரய ஞானம் இருந்து அதன் பலனாக -அப்ரதிஷேதம் விலக்காமை யும் வேண்டும் )-
ஜ்ஞானம் ப்ராப்தி சாபேஷமாய் இராது-
கீழே நன்மையால் மிக்க நான் மறையாளர்கள் புன்மையாகக் கருதுவர் -என்று
தம்முடைய புன்மையைச் சொல்ல அந்தப் புன்மை ஏது என்ன-
அத்தை நம்பினேன் பிறர் நன் பொருள் தன்னையும் நம்பினேன் மடவாரையும் முன் எலாம் -என்று இரண்டு வகையாகப் பேசி-
அநந்தரம் –பண்டை வல்வினை பாற்றி அருளினான் -என்று அத்தை போக்கின படியைச் சொல்லி
போக்கின பிரகாரத்தை இப் பாட்டிலே சொல்லுகிறார் –

அநாத்மன் யாத்ம புத்தியையும் அபோக்யங்களில் போக்ய புத்தியையும் அத்யாத்ம ஜ்ஞானத்தாலே போக்க வேணும்-
ஆச்சார்யன் ஜ்ஞான பிரதானம் பண்ணின வாறே -அந்த ஜ்ஞானம் மேல் உண்டான கர்மார்ஜனத்தை மாற்றும் –
முன்பு உண்டான அவித்யையாலே ஆர்ஜித்து வைத்த கர்மங்களை ஈஸ்வரன் போக்கும்படி பண்ணுவதுமது-
சங்கல்ப ஜத்தை இவன் போக்கும் -(மனசால் நினைத்த பாபத்தை அறிந்து -ஆச்சார்யர் சர்வஞ்ஞன் ஆகையால் போக்கும் என்றபடி )-
கர்ம ஜத்தை அவன் போக்கும் -அவன் போக்குகைக்கு அடி இவன்-ஜ்ஞான சித்தியைப் பண்ணிக் கொடுக்கையாலே இறே-
அத்தைப் பற்ற இறே- அம்ருதச்ய ஹி தாதானம் தமாசா பாரம் தர்சயதி சனத்குமார -என்றும் ஆச்சார்யனைச் சொல்லுகிறது –

எனக்கு அத்யாத்ம ஜ்ஞானத்தைப் பிறப்பிக்கக் கடவதாக வேதார்த்தங்களை ஸ்ரீ திருவாய் மொழி முகத்தாலே
வெளியிட்டு-அருளினார் என்னப் பார்த்து -அந்த ஸ்ரீ திருவாய்மொழி பாடினதற்கு வேறேயும் ஒரு பிரயோஜனம் சொல்லுகிறார் –

—————————————————————————

மிக்க வேதியர் வேதத்தின் உட் பொருள்
நிற்கப்பாடி என் நெஞ்சுள் நிறுத்தினான்
தக்க சீர் சடகோபன் என்னம்பிக்கு ஆட்
புக்க காதல் அடிமைப் பயன் அன்றே -9-

ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை -–

ஒன்பதாம் பாட்டில் –
ஸ்ரீ ஆழ்வாருடைய அருள் உலகினில் மிக்கது -என்கைக்கு அடி என் என்னில் –
என்னுடைய தண்மை பாராதே-சகல வேதங்களின் உடைய ரஹஸ்யார்த்தத்தை பாடி –அத்தை எனக்கு உபகரித்தார் -என்கிறார் –
(வேதம் -பொருள் -பகவத் சேஷத்வம் -உட் பொருள் பாகவத சேஷத்வம் )-
நீசனேன் நிறை ஒன்றும் இலேன் என் கண் பாசம் வைத்த பரஞ்சுடர் சோதி -என்று அவ் விஷயத்தில்
ஸ்ரீ ஆழ்வார் அருளிச் செய்தத்தை-ஸ்ரீ ஆழ்வார் திருவடிகளிலே இவர் அருளிச் செய்கிறார்-

——————-

ஸ்ரீ நஞ்சீயர் –

சகல வேத தாத்பர்யமான பாகவத சேஷத்வத்தை -பயிலும் சுடர் ஒளி-நெடுமாற்கடிமை-என்கிற-
இரண்டு ஸ்ரீ திருவாய் மொழிகளிலும் அருளிச் செய்து -என் நெஞ்சின் உள்ளே நிறுத்தினான் என்கிறார் –

————————-

ஸ்ரீ நம்பிள்ளை – –

உமக்கு அருளின அருளுக்கு அவதி ஏது என்ன -என்னுடைய தண்மை பாராதே
சகல வேதங்களினுடைய ரஹஸ்யார்த்தத்தை-எனக்கு உபகரித்தான் என்று –
நீசனேன் நிறை ஒன்றும் இலேன் நம் கண் பாசம் வைத்த பரஞ்சுடர் சோதிக்கே என்று
ஸ்ரீ ஆழ்வார் அருளிச் செய்தால் போலே இவரும் உபகார ச்ம்ருதியாலே ஸ்ரீ ஆழ்வார் திருவடிகளிலே அருளிச் செய்கிறார் –

—————————-

ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார்- –

கீழே ஸ்ரீ ஆழ்வாருடைய குண கீர்த்தனம் பண்ணும்படி அவர் தமக்கு கிருபை பண்ணும் படியைச் சொல்லி
அதுக்குத் தண்ணீர்த் துரும்பான அநாதி கர்மங்களை ஸ்ரீ ஆழ்வார் தம்முடைய பார்வையாலே பாறு படுத்தியத்தைச் சொல்லி
அப்படியான ஸ்ரீ ஆழ்வாருடைய க்ருபா வைபவத்தை திக்குகள் தோறும் அறிவிக்கக் கடவேன் என்று தம்முடைய ஆதர விசேஷத்தைச் சொல்லி
கிருபா பர்யபாலயத் -என்றும் –
அருளினன் -என்று தொடங்கி -ஆழியான் அருள் தருவான் அமைகின்றான் -என்றது முடிவாக
ஸ்ரீ ருஷிகளும் ஸ்ரீ ஆழ்வார் தாமுமாக பகவத் கிருபையை ஆதரித்துப் போரா நிற்க
நீர் ஸ்ரீ ஆழ்வாருடைய கிருபா பிரசித்தியிலே பிரவணர் ஆனபடி என் என்ன
ஸ்ரீ பகவத் கிருபையில் காட்டில் ஸ்ரீ ஆழ்வாருடைய கிருபையே இந்த லோகத்தில் அபிவ்ருத்தம் ஆகையாலே என்றும் சொல்லி நின்றது கீழ் –

இதில் கீழே ஸ்ரீ ஆழ்வாருடைய ஜ்ஞான பிரதானம் ப்ரஸ்துதம் ஆகையாலே அவர் சகல வேதாந்த தாத்பர்யமான அர்த்த விசேஷத்தை
தமக்கு அறிவித்த பிரகாரத்தைச் சொல்லி அதுக்கு ஈடான குணங்களை யுடையராகையாலே பூரணரான ஸ்ரீ ஆழ்வார் விஷயத்தில்
சேஷ பூதன் பிரமமே யன்றோ அவர்க்கு அடிமை செய்கையிலே பிரயோஜனம் என்று உபகார ச்ம்ருதியாலே-
அவருக்கு சேஷ பூதன் என்று பிரேம பூர்வகமாகப் பிறக்குமாதரம் அன்றோ அடிமையில் முடிந்த நிலம் என்கிறார் –
(அன்பு -ஆதரவு -கைங்கர்யம் –மூன்று நிலைகள் –ஆதரவே ப்ரேமம் கைங்கர்யம் என்றுமாம் )

கீழ் நாலாம் பாட்டிலே ஆச்சார்ய விஸ்வாசம் சொன்னார்-
மேல் இரண்டு பாட்டாலே ஆச்சார்ய வைபவமும் அவனுடைய உபகார வைபவமும் சொன்னார்-
இதில் உபகார பிரகார உபபாதனம் பண்ணா நின்று கொண்டு தம்முடைய் க்ருதஜ்ஞதையைச் சொல்லுகிறார்-
ஆசார்யனுக்கு கிருபையே வேஷமாய் சிஷ்யனுக்கு க்ருதஜ்ஞதையே வேஷமாய் இருக்கும் –

————————————————————————————-

பயனன் றாகிலும் பாங்கலராகிலும்
செயல் நன்றாகத் திருத்திப் பணி கொள்வான்
குயில் நின்றார் பொழில் சூழ் குருகூர் நம்பி
முயல்கின்றேன் உன் தன் மொய் கழற்கன்பையே-10-

ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை -வியாக்யானம் –

(ஆட் புக்க காதல் அடிமைப்பயன் -சொல்லி உடனே பயன் இல்லை பாங்கு இல்லை என்கிறீரே –
அவர் திருத்த திருந்தி உள்ளீர் -பாங்கும் உண்டே -என்னில் தம்மைப் பார்த்தால் இப்படி தின்றும் –
அவர் செய்து அருளினை உபகாரம் அனுசந்தித்த வாறே இப்படி தோற்றும் -)
ஆழ்வார் தமக்கு உபகரித்த உபகாரத்தை அனுசந்தித்தவாறே தாம் இதுக்கு முன் ஆழ்வார் விஷயத்தில் நின்ற நிலை யடங்க
முதலடி இட்டிலராகித் தோற்றுகையாலே –அவர் பண்ணின உபகாரத்தைப் பேசுகிறார் –
ஆசார்யன் பண்ணின உபகாரத்துக்கு பிரத்யுபகாரம் இல்லையோ என்னில் –
க்ருத்ஸ்நாம் வாப்ருதிவீம் தத்யான்ன தத் துல்யம் கதஞ்சன -என்கிறபடியே-
பஞ்சாசத் கோடி விச்தீர்ணையான பூமியும் சத்ருசமம் அல்ல என்று இறே சாஸ்திரம் –
(பொன்னுலகு ஆளீரோ புவனம் எல்லாம் ஆளீரோ – )அவன் இவனுக்கு உபகரித்தது சர்வாதிகமாய் இருப்பதொரு மிதுனைத்தை யானால்-
அப்படியே இருப்பதொரு மிதுனத்தை உபகரித்தால் இறே இவன் பிரத்யுபகாரம் பண்ணினான் ஆவது –
ஆகையால் -ஆச்சார்யர் விஷயத்தில் எல்லாம் செய்தாலும் -அவன் பண்ணின
உபகாரத்தைப் பார்த்தால் -ஒன்றும் செய்திலேன் நான் -என்று முகக் குறைவாளனாய் போரும் இத்தனை –

————————-

ஸ்ரீ நஞ்சீயர் –

பயிர்கள் எறி மறியக் கடவது இறே -அப்படியே ஸ்ரீ ஆழ்வார் பண்ணின உபகாரத்தை ஸ்மரிக்கையாலே
தாம் பண்ணின பக்தி-ஒன்றும் இல்லையாய்த் தோற்றி தேவரீர் திருவடிகளிலே இப்போது இறே நான்
ஸ்நேஹிக்கத் தொடங்கினேன் என்கிறார் –

—————————-

ஸ்ரீ நம்பிள்ளை – –

ஸ்ரீ ஆழ்வார் தமக்கு உபகரித்த உபகாரத்தை அனுசந்தித்தவாறே தாம் இதுக்கு முன்பு ஸ்ரீ ஆழ்வார் விஷயத்தில்-
நின்ற நிலை யடங்க முதல் அடி இட்டிலராக தோன்றுகையாலே அவர் பண்ணின உபகாரத்தைப் பேசுகிறார்-
க்ருத்ஸ்நாம் வாப்ருதிவீம் தத்யான்ன தத் துல்யம் கதஞ்சன -என்கிறபடியே ஆசார்ய விஷயத்தில் எல்லாம் செய்தாலும்-
அவன் பண்ணின உபகாரத்தைப் பார்த்தால் ஒன்றும் செய்யப் பெற்றது இல்லை என்னும் படியாய்த்து இருப்பது –
அவன் இவனுக்கு உபகரித்தது சர்வேஸ்வரனை யானால் இன்னமும் ஒரு சர்வேஸ்வரன் உண்டாகில் இறே
இவனுக்குக் கொடுத்து பிரத்யுபகாரம் பண்ணினான் ஆகலாவது
ஆகையால் என்றும் குறைப்பட்டே போம் அத்தனை –

———————————–

ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் – –

கீழ் பிரபந்தத்தில் ஓடின தாத்பர்யம் ஆழ்வாருடைய சர்வ பிரகார வைலஷண்யமும்
(பிராப்யம் பிராபகம் ஞானம் பிரதத்வம் தோஷம் பிரதிபடத்வம் -நான்கும் உண்டே )இப்படி விலஷணரான ஸ்ரீ ஆழ்வார்
தம்-பக்கல் பண்ணின உபகார வைபவமும் இறே –
தம்முடைய தோஷத்துக்கு எதிர்த் தட்டான ஆழ்வார் வைலஷண்யமும்-
தம்முடைய குறைக்கு எதிர்த் தட்டான உபகாரத்வமும்
இவ் விரண்டையும் சொல்லிக் கொண்டு போந்தார் கீழ் –
இப் பாட்டில் அவ்வுபகாரத்துக்கு பிரத்யுபகாரம் தேடிக் காணாமையாலே தெகுடுகிறார்-
(தடுமாறுகிறார் -எதுவும் ஒன்றும் இல்லை செய்வது அங்கும் இங்கும் -என்கிறபடி முமுஷு திசையிலும் முக்தி திசையிலும் )
வேதத்தின் உட்பொருள் நிற்கப்பாடி என் நெஞ்சுள் நிறுத்தினான் –
யோ மா ததாதி ச இ தேவ மாவா -என்று-முமுஷு தசையோடு முக்த தசையோடு வாசியற உபகார ஸ்ம்ருதி நடக்குமது போக்கி
பிரத்யுபகாரம் பண்ணித் தலைக் கட்டப் போகாது இறே-
பரத்வ உபகார நிரபேஷத்வம் ஆசார்ய லஷணமாய் பிரத்யுபகார சாபேஷத்வம் சிஷ்ய லஷணம் ஆகையாலே-
அதுக்கு வழி தேடிக் காணாமையாலே அலமருகிறார்-
உபகாரம் அதுக்கு பிரத்யுபகாரம் தேடுகையிலே மூட்டும் -உபகார கௌரவம் -பிரத்யுபகாரம் இல்லாதபடி பண்ணும் –
அதுக்கு சத்ருச பிரத்யுபகாரமாக வேணும் –
அது உண்டாகில் இறே இவன் பண்ணலாவது-இனி எத்தைச் செய்வோம் என்கிற தலை சீய்ப்போடே காலம் போக்கும் அத்தனை –
இவன் திருத்தித் தருகையாலே ஸ்ரீ பகவத் விஷயத்துக்கு ஆத்ம சமப்பர்ணம் பண்ணலாம் –
இவன் தானே திருத்தினவற்றை இவனுக்குச் கொடுக்கை சத்ருசம் அன்றே -(
ஸ்ரீ ஆச்சார்யர் திருத்தி ஸ்ரீ பகவான் இடம் கொடுக்கையாலே ஆத்மா ஆச்சார்யர் சொத்து ஆகி விட்டதே –
அதனாலே அத்தை ஸ்ரீ பகவானுக்கு சமர்ப்பிக்கலாம் -ஸ்ரீ ஆச்சார்யருக்கு முடியாதே என்றபடி )

——————————————————————————————-

அன்பன் தன்னை அடைந்தவர்கட்கெலாம்
அன்பன் தென் குருகூர் நகர் நம்பிக்கு
அன்பனாய் மதுரகவி சொன்ன சொல்
நம்புவார் பதி வைகுந்தம் காண்மினே -11–

ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை – –
நிகமத்தில் இப் ப்ரபந்தத்தையே தஞ்சமாக நினைத்து இருக்குமவர்களுக்கு
வாசபூமி ஸ்ரீ பரம பதம் -என்கிறார்-

————————

ஸ்ரீ நஞ்சீயர் –

நிகமத்தில் இவர் அருளிச் செய்த பிரபந்தத்தைக் கற்றார்க்கு ஸ்ரீ ஆழ்வார் ஆணை பரிமாறும்
ஸ்ரீ வைகுண்டமே தேசம் என்கிறார்-

—————————

ஸ்ரீ நம்பிள்ளை -அருளிச் செய்த வியாக்யானம் –

நிகமத்தில் இவர் பிரபந்தத்தைத் தஞ்சமாக நினைத்து இருக்குமவர்களுக்கு வாஸ பூபி ஸ்ரீ பரம பதம் என்கிறார் –

—————————–

ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் – –

நிகமத்தில்- இப்பாட்டில் இப்பிரபந்தம் கற்றார்க்கு வஸ்தவ்ய பூமி ஸ்ரீ பரம பதம் என்கிறார்
1-ஸ்ரீ ஆழ்வாருடைய போக்யதையும்-அவர் தமக்கு ஸ்வாமி என்னும் இடத்தையும்
2–தமக்கு கால ஷேப விஷயம் அவருடைய ப்ரபந்தம் என்னும் இடத்தையும்
3-ஸ்ரீ ஆழ்வாரோட்டை சம்பந்தம் அடியாக ஈஸ்வரன் மேல் விழுந்து அனுபவித்த படியையும்
4-தம்முடைய தோஷம் பாராமல் ஸ்ரீ ஆழ்வார் விஷயீ கரித்த படியையும்
5-தோஷம் தானே அவருடைய தேச பிரவேச மாத்ரத்திலே தம்மை விட்டுக் கழன்ற படியையும்
6-பின்பு அத்தோஷம் மேலிடாதபடி ஸ்ரீ ஆழ்வார் குண கீர்த்தனமே தமக்குக் கால யாத்ரையாம் படி அவர் தம்மைத் திருத்தின படியும்
7-அவருடைய க்ருபா வைபவத்தை லோகம் அடங்கலும் தாம் பரப்ப வேண்டும்படி தமக்குப் பிறந்த ஆதரத்தையும்
8-ஸ்ரீ பகவத் கிருபையில் காட்டில் ஆழ்வாருடைய கிருபை லோகத்திலே அதிசயித்த படியையும்
9-அக் கிருபை அடியாக அவர் உபகரித்த உபகாரமும்
10-அவ்வுபகார பரம்பரைகளுக்கு பிரத்யுபகாரம் தேடி அவருடைய பூர்த்தியாலே பிரத்யுபகாரத்துக்கு அவகாசம் காணாமல்-
தாம் அலமருகிற படியையும் இறே கீழ்ச் சொல்லி நின்றது –

இவ் வர்த்தங்களுக்கு வாசக சப்தம் இட்டுச் சொன்ன இப் பிரபந்தத்திலே ஆதரம் உள்ளார்க்கு நித்ய ஸூரிகள்-
ஸ்ரீ பரம பதத்திலே ஒரு பிராப்தி பண்ணிக் கொடுப்பார்கள் என்கிறார்-
இவர்களுக்கு ஸ்ரீ திரு நகரியே ப்ராப்ய ஸ்தலமாய் இருந்ததே யாகிலும் அவர்கள் ஆதரத்துக்காக அங்கே போய்-
அங்கும் ஸ்ரீ ஆழ்வாரை அனுபவிக்கப் பெறுவார்கள் –
கவி பாட்டுண்ட விஷயத்தையும்–
கவி பாடின தம்மையும்–கவியையும் –
கவியை ஏதேனும் ஒரு வழியால் கற்றவர்களுக்குப் பலமும் சொல்லுகிறது –

————————————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ தம்பிரான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ நம்பிள்ளை ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நஞ்சீயர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ மதுரகவி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ கண்ணி நுண் சிறுத் தாம்பு -அனுபவம் -ஸ்ரீ உ வே கோமடம் ஸ்வாமிகள்

January 29, 2018

அண்ணிக்கும் அமுதூரும் -முதல் பாட்டில் போக்யதையைச் சொல்லி –
-திருடா விடிலும் திருடன் என்றால் மகிழ்வான் -சோழியர் -சாமான்யர் -நினைத்து அடிக்க -இன்னம் அடி சொன்னானாம் -ஐதிகம் —
நாவினால் நவிற்றி -சிறந்த பாடம் -நவிற்று என்றும் பாடம் -இன்பம் எய்தினேன் –தேசாந்திர தேகாந்த்ரம் பெற்ற இன்பம் –
அவன் பொன்னடி மேவினேன் -சுக சாதன பூதர் ஆழ்வார் -அவன் -அது -போலே அநாதாரம் -ஆழ்வார் என்றுமாம்
ஆழ்வார் திருவடி -உலகம் அளந்த பொன்னடியை அடைந்து உய்ந்தேன் –எல்லாருக்கும் சாமான்யமான அவன் பொன்னடி
ஆழ்வார் பொன்னடி மெய்மையே -மேவினேன் -தலையில் திருவடி வைத்து பொய் சொல்வேனோ அசாதாராணம் -என்னால் வரும் தோஷமும் தட்டாமல் –
தேவு மற்று அறியேன் -அந்யத்ர- நஞ்சீயர்
பாவோ நான்யாத்ரா கச்சதி சிநேகம் -சக்ரவர்த்தி நிலை பக்தி இளைய பெருமாள் நிலை -ஆலிங்கனம் பரிஷ்வங்கம்-படி கண்டு அறுதியே-
கர தூஷண வத அநந்தரம் -பிராட்டியை பெருமாள் ஆலிங்கனம் செய்ய வில்லையே -அதற்காக
தேவு மற்று அறியேன்-அநந்ய தெய்வத்வம்–பிராட்டி சொல்லி –சஹ பத்ன்யா விசாலாட்சி நாராயணம் உபாகமத் -எடுத்து கை நீட்டி –
உங்களுக்கு ஓன்று இரண்டு -திரு மந்த்ரம் – த்வயம் கால ஷேபம்
-எனக்கு திருக் குருகூர் நம்பி பாவின் இன்னிசை -பாடித் திரிவனே -ஆயிரம் உண்டே
-இன்னிசை உடன் கூடியவை பிரமாணம் -திருக்கோவலூரில் -பிரமேயமும் இரவில் -திருவவதாரம்
குருகூர் நம்பி பா -கண்ணி நுண் சிறுத் தாம்பு என்றுமாம்
திரி தந்தாகிலும் –தேவ பிரானுடைய கரிய கோலத் திரு உரு காண்பன் நான் – தானே வந்து சேவை சாதிக்குமே –
பிரதம பர்வம் -சரம பர்வம் ஆசார்ய அபிமானமே உத்தாராகம் —
நம் அன்பு குளப்படி–குதிரை கால் அளவு -குளம்பு- அவன் அன்பு கடல் படி போலே அன்றோ
ராம பிரான் -பிராட்டி -அங்கி -அங்கம் -அங்கி விட்டு அங்கம் ஆசைப் பட்டு –
அங்கி விட்டு அங்கம் ஆசைப் பட்ட சூர்பணகை ராவணன் –படுத்துக் கொண்ட யானை மேலே ஏறினால் போலே –
திரிதந்தாகிலும் –தேவு மற்று அறியேன் -என்றதில் திரும்பி வந்தாகிலும் –தேவ பிரான் -பிரான் பெரு நிலம் கீண்டவன் –
கோலமே -தாமரைக் கண்ணது ஒரு அஞ்சன -நீலமே வார்த்தை பொருக்கி -ஆழ்வார்
அழகு படுத்திக் கொண்டு வந்தான் -ஆபரணம் சூடிக் கொண்டு வந்தான் —
அபிமத விஷயத்தை பாரிக்க வந்தவன் -கழற்ற ஒண்ணாத ஆபரணம் சூடி -திரு -காண்பன் நான் –
ஆள் உரியனாய் -அடியேனே -திருமந்த்ரார்த்த யாதாம்ய ஞானம் -நம்பி -குண பூரணன் -பகவான் -கல்யாண குணங்களுக்கு ஊற்று வாய்
-அன் -அகில ஹேய ப்ரத்ய நீகண் -சங்கரர் குணங்கள் இல்லாதவன்
சத்யம் ஞானம் அநந்தம் ப்ரஹ்ம ஆனந்தம் ப்ரஹ்ம ஸ்வரூப நிரூபக தர்மம்
திருவில்லா தேவரை தேறேல்மின் -தேவு -ஸ்ரீ யபதித்வம்
திருமால் வைகுந்தமே –திருமால் திருப் பாற் கடலுள் -ஆமையாகிய திருமால் –திருமால் வந்து என் நெஞ்சு நிறைய புகுந்தான்
-வெக்காவில் திருமாலை பரத்வாதி பஞ்சகம் ஸ்ரீ யபதித்வம்
ஸ்வரூபத்தால் ஸ்வரூபத்துக்கு பிரகாசிகையாய் இருக்கும் குணத்தாலே குணங்களுக்கு பிரகாசிகையாய் இருக்கும் –
ஆள் உரியனாய் -உரிய ஆளாய் -அவனுக்கே அற்றுத் தீர்ந்தவனாய் உகாரார்த்தம் அனன்யார்ஹ சேஷவத்வம்
பெரிய வண் குருகூர் நகர் நம்பிக்கு ஆள் உரியனாய்
ஆழ்வாரை தந்து அருளிய வண்மை–நான் பெரியன் -நீ பெரியை யார் அறிவர் –
அமுதனார் -பெரியவர் என்கிறார் மதுர கவி ஆழ்வார் –
பெரிய குருகூர் ஆழ்வாரை கொண்டதால் -நம் பெரியனுக்கு அருளிப்பாடு -இன்றும் ஆழ்வாருக்கு அங்கே
மீண்டும் அடியேன் பெற்ற நன்மையே -ஆழ்வார் ஒருவருக்குமே அடிமைப் பட்டதை த்ருடமாக சொல்லி அருள –
சரவணம் மனனம் நித்யாசிதவ்ய இல்லாமல் நவிற்றி காண்பான் -நேராக சாஷாத்காரமாக -மானச அனுபவம் இல்லை –
கரிய கோலத் திரு உரு காண்பன்-களிப்பும் கவர்வும் அற்று –அடியார் குழாங்களை உடன் கூடுவது என்று கொலோ -ஆழ்வார்
ஒரு நாயகமாய் -உண்மை போலே சூழ் விசும்பு -அருளியதும் -அடியரொடு இருந்தமை -ஆழ்வார் அடிக் கொதிப்பால் -அலமாந்து -பெற்றதை –
இவர் பெற்றாரே -இது தான் நன்மையே -என்கிறார் -பரக்கத ச்வீகாரம் —நல்லை என் தோழி –வல்ல பரிசு தருவிப்பரேல் அது காண்டுமே –
மாறாய தானவனை -வள்ளுகிரால் -வேறாக ஏத்தி இருப்பாரை வெல்லுமே -மற்று அவரை சாத்தி இருப்பார் தவம் –
பிள்ளை உறங்கா வல்லி தாசர் -பிடித்தார் பிடித்தாரை பற்றியே -எம்பெருமானார் -அவா அற்று வீடு பெற்று -உண்மையான ஆப்த வசனம் உண்டே
அடியேன் பெற்ற நன்மையே -அடியார்கள் உடன் சேர்ந்தேன் –
பசு மனுஷ்யன் பஷி வா –பான்தவோ ஜன –ஸ்ரீ வைஷ்ணவன் அபிமானத்தில் பசுவோ பஷியோ மனுஷ்யனோ ஒதுங்கினால் –
-கையாலே தொட்டாலே உண்டே –
கை விட கழுத்துக்கு கீழ் -தேடுவான் -கைக் கொள்ள கழுத்துக்கு மேல் அமையும் –
-பசுவுக்கு ஞானம் ஸ்தாவரம் ஞானம் இல்லை முமுஷ்வுக்கு தத்வ த்ரய ஞானம் வேணும்
இருந்த இடத்திலே வந்து திரு -குதிப்பதே -தாஸ்ய ஐஸ்வர்யம் –
நன்மையால் மிக்க -நான் மறையாளர்கள் அடுத்த பாசுரம் –
நான் மறை ஆள்பவர்கள் -ஆன்ரு சம்சயம் காருண்யா கிருபா அனுகம்பா -பரமோ தர்மம் -பிராட்டி பெருமாளுக்கு சொல்ல திருவடி இடம் –
நன்மை -தீமைக்கு மாறுபாடு –அபராதம் செய்தவனுக்கும் பிரத்யுபகாரம் செய்பவர் நன்மையால் மிக்க -காட்டு மிக்க –
பிராட்டி கூரத் ஆழ்வான் பிரகலாதன் -பாபானாம் வா -சுபானாம் வா -உன் எண்ணத்தால் பாபம் செய்தவர்கள்-
மணல் சோற்றிலே கல் ஆர்ராய்வார் யாரோ -மா முனிகள் -குற்றம் செய்யார் யார் —துஷ்க்ருதாம் ராமோ -யானை ஏறக் கற்றவன் -பக்தாநாம் ரூபம் –
நான் இல்லாத போது புருஷகாரம் செய்ய நீர் என்று இருந்தேன் -முதலியாண்டான் வார்த்தை –ஆசார்யன் ஸ்தானம் திருவடி
அகல்யை இடம் இந்த்ரன் அபசாரம் அவன் பிள்ளை காகாசுரன் பிராட்டி இடம் அபசாரம்
பெண் மான் பொன் மானை ஆசைப்பட்டு அம்மானைக் கை விட்டாள் –
கருதுவர் -ரஷிக்க வேண்டாம் அருவருத்து ஒதுக்கினார்கள் நான் மறையாளர்கள்
பரதன் -ராஜன் -சப்தம் கேட்டு துடித்தால் போலே -பரத்வாஜர் வார்த்தை –

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ உ வே கோமடம் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ மதுரகவி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

பகவத் விஷயம் காலஷேபம் -20-அன்பன் தன்னை அடைந்தவர்கட்கெலாம்–ஸ்ரீ உ. வே. வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்-

April 22, 2016

அன்பன் தன்னை அடைந்தவர்கட்கெலாம்
அன்பன் தென் குருகூர் நகர் நம்பிக்கு
அன்பனாய் மதுரகவி சொன்ன சொல்
நம்புவார் பதி வைகுந்தம் காண்மினே -11–

நிகமத்தில் இப்ப்ரபந்தத்தையே தஞ்சமாக நினைத்து இருக்குமவர்களுக்கு
வாசபூமி பரமபதம் -என்கிறார்
ஆஸ்ரித பஷபாதி அன்பன்-வாத்சல்யம்
-ஆழ்வார் அடைந்தர்வகட்கு அன்பன் –அன்பன் -பக்தன்
அடியேன் ஆழ்வாருக்கு மட்டும் அன்பன்
பிரபந்தமே தஞ்சம் -விச்வசித்தவர் -ஸ்ரீ நாதமுனிகள் -ஆலமரம் வித்து போலே அன்றோ இந்த பிரபந்தம் -ஆலம்பனமாக பற்றி -கிம் ஜபன் -ஆலம்பன உபாயம்

நிகமத்தில் இப்பாட்டில் இப்பிரபந்தம் கற்றார்க்கு வஸ்தவ்ய பூமி பரமபதம் என்கிறார்
1–ஆழ்வாருடைய போக்யதையும் அவர் தமக்கு ஸ்வாமி என்னும் இடத்தையும்
2–தமக்கு கால ஷேப விஷயம் அவருடைய ப்ரபந்தம் என்னும் இடத்தையும்
3-ஆழ்வாரோட்டை சம்பந்தம் அடியாக ஈஸ்வரன் மேல் விழுந்து அனுபவித்த படியையும்
4–தம்முடைய தோஷம் பாராமல் ஆழ்வார் விஷயீ கரித்த படியையும்
5–தோஷம் தானே அவருடைய தேச பிரவேச மாத்ரத்திலே தம்மை விட்டுக் கழன்ற படியையும்
6–பின்பு அத்தோஷம் மேலிடாதபடி ஆழ்வார் குண கீர்த்தனமே தமக்குக் கால யாத்ரையாம் படி அவர் தம்மைத் திருத்தின படியும்
7–அவருடைய க்ருபா வைபவத்தை லோகம் அடங்கலும் தாம் பரப்ப வேண்டும்படி தமக்குப் பிறந்த ஆதரத்தையும்
8–பகவத் கிருபையில் காட்டில் ஆழ்வாருடைய கிருபை லோகத்திலே அதிசயித்த படியையும்
9–அக்கிருபை அடியாக அவர் உபகரித்த உபகாரமும்
10–அவ்வுபகார பரம்பரைகளுக்கு பிரத்யுபகாரம் தேடி அவருடைய பூர்த்தியாலே பிரத்யுபகாரத்துக்கு அவகாசம் காணாமல்
தாம் அலமருகிற படியையும் இ றே கீழ்ச் சொல்லி நின்றது –

இவ்வர்த்தங்களுக்கு வாசக சப்தம் இட்டுச் சொன்ன இப்பிரபந்தத்திலே ஆதரம் உள்ளார்க்கு நித்ய ஸூரிகள்
பரம பதத்திலே ஒரு பிராப்தி பண்ணிக் கொடுப்பார்கள் என்கிறார்
இவர்களுக்குத் திரு நகரியே ப்ராப்ய ஸ்தலமாய் இருந்ததே யாகிலும் அவர்கள் ஆதரத்துக்காக அங்கே போய்
அங்கும் ஆழ்வாரை அனுபவிக்கப் பெறுவார்கள் –
கவி பாட்டுண்ட விஷயத்தையும் –கவி பாடின தம்மையும் –கவியை ஏதேனும் ஒரு வழியால் கற்றவர்களுக்குப் -நம்புவார் —
பலமும் சொல்லுகிறது –

அன்பன் –
வாத்சல்யத்தையே நிரூபகமாக உடையவன் ஆயிற்று ஈஸ்வரன் –
இன்னானுக்கு அன்பன் என்று விசேஷியாமையாலே
ரிபூணாமபி வத்சலா -என்கிறபடியே-சர்வ விஷயம் ஆயிற்று அவனுடைய வாத்சல்யம் இருப்பது –
அதுக்கு ஹேது என் என்னில் சர்வேஷா மேவ லோகா நாம் பிதா மாதா ச மாதவ -என்றும்
-தேவா நாம் தாநவாநாஞ்ச சாமான்யமதி தைவதம் -என்றும்
ஜனகத்வ பிரயுக்தமான சம்பந்தம்-சர்வ சாதாரணமாய் இருக்கையாலே
வாத்சல்யமும் பொதுவாய் இருக்கும் –

அன்பன்
இன்னபடி அன்பன் என்கை அன்றியிலே எல்லாருக்கும் எல்லாப் படியாலும் நிசர்க்க ஸூ ஹ்ருத்தாய் இருக்கும் –சௌஹார்த்தம்-
சௌஹார்த்தம்/யதிர்ச்சா ஸூ ஹ்ருதம் -/கடாஷம் -ஆறு படிக்கட்டுகள்
ஏவம் நிசர்க்க ஸூ ஹ்ருதி ந சித்ரமிதமாஸ்ரித்த வத்சலத்வம் என்று சௌஹாரத்த கார்யம் இ றே வாத்சல்யம்
சர்வ லோகைக வத்சலா -என்றும் -சரணா கத வத்சலா -என்றும் -ரிபூணாமபி வத்சலா -என்னும் படி லோகத்துக்காக வத்சலனுமாய்
அதில் ஆஸ்ரிதர் அளவிலே தோஷோயத்யபி என்னும் படி வத்சல்யனுமாய் -ப்ராதி கூல்யமே பண்ணிப் போருமவர்களுக்கும்
வத்சலனுமாய் இருக்கும் -பிரதிபவமா பராத்துர் முக்த சாயுஜ்ய தோபூ-இ றே-அங்கு மௌக்த்யம் ஆவது தோஷம் படாது ஒழிகை யாவது –
அன்பன்
தன்னை ஸ்நேஹித்தார்க்குத் தான் ஒருவனுமே விஷய பூதனுமாய் –தான் ஸ்நேஹிக்கும் இடத்தில் விபூதியாக ஸ்நேஹிக்குமவன்
தன்னை ஸ் நே ஹித்தவன் புறம்பே சிலவற்றை ஸ்நேஹித்தால் அவனுக்குத் தன்னைப் பெற விரகு இல்லை
தான் எல்லாரையும் ஸ்நேஹியானாகில் தான் இன்றிக்கே ஒழியும்
நிரவதிக வாத்சல்ய ஜலதே -என்றும் -வாத்சல்ய மஹோததே -என்கிறபடியே கடலுக்கு உள்ளே மாணிக்கங்கள் அடைய மறைந்து கிடைக்குமா போலே
இவ்வாத்சல்ய குணத்தில் குணாந்தரங்கள் அடைய மறையும் படி யாய்த்து இது ஸ்வரூபத்தை விளாக்குலை கொண்டு கிடக்கும் படி
ஸ்வரூபம் தான் சர்வதா சாத்ருச்ய ரஹிதமானாப் போலே யாய்த்து இக்குணமும் சத்ருச்ய ரஹிதமாய் நிகரில் புகழாய் இருக்கும் படி
அந்த-ஸ்வரூப – சாத்ருச ராஹித்யத்தால் பெற்றது –பரதவ சித்தி -இந்த-குண-சாத்ருச்ய ராஹித்யத்தால் பெற்றது –சரண்யத்வ சித்தி –
அன்பன்
தன்னைப் பற்றிப் புறம்பே சிலவற்றை ஆசைப்பட்டவர்களுக்கும் -உதாரா என்று குணம் கொள்ளும் வ்யாமோஹத்தை யுடையவன் –
அன்பன்
உபக்ரமத்திலே கண்ணி நுண் சிறுத் தாம்பினால் கட்டுண்ணப் பண்ணிய பெரு மாயன் என்னப்பன் -என்று
சீல சௌலப்ய ஸ்வாமித்வங்களை உபாதானம் பண்ணி
உப சம்ஹாரத்தில் வாத்சல்ய குணத்தோடு தலைக் கட்டுகிறார் அவை ஒரு தட்டு -இது ஒரு தட்டு இ றே
கண்ணி நுண் சிறுத் தாம்பினால் கட்டுண்ட பண்ணிய பெருமாயன் —சௌசீல்ய சௌலப்ய ஸ்வாமித்வம் சொல்லி அன்பன் -வாத்சல்யம்
இத்தைப் பற்ற விறே சீலாதி குண சம்பன்னஸ் சர்வ லோகைக வத்சலா -என்று ரிஷிகளும் சொல்லிற்று –

அன்பன் தன்னை அடைந்தவர்கட்கெலாம் அன்பன் –
வாத்சல்ய குணத்துக்கு தோற்று -தம்முடைய திருவடிகளை ஆஸ்ரயித்த என் போல்வார்க்கு எல்லாம் வத்சலராய் இருக்குமவர்
எங்கள் தோஷங்களைப் பாராதே தம்முடைய குணங்களைத் தந்து தரிப்பிக்குமவர்
நான்மறையாளர்கள் புன்மையாகக் கருதுவர் ஆதலில் அன்னையாய் அத்தனாய் என்றும்
நின்று நின் புகழ் ஏத்த அருளினான் என்றும் சொல்லுகிறபடியே –

தன்னை அடைந்தவர்கட் கெலாம் அன்பன் தென் குருகூர் நகர் நம்பி-
ஆழ்வாருடைய அன்பு அங்கன் பொதுவாய் அன்றே இருப்பது
பரமனைப் பயிலும் திருவுடையார் எவரேலும் அவர் எம்மை ஆளும் பரமர் -என்கிறபடியே
பகவத் சம்பந்த நிபந்தனமாய் இ றே இருப்பது –
தம்மைப் போலே -அடிக்கீழ் அமர்ந்து புகுந்தேனே -என்பார் எல்லாரையும் தமக்கு நாதராக
வாயிற்று நினைத்து இருப்பது –
தென் குருகூர் நகர் நம்பி –
அடியார் அடியார் தம் அடியார் -என்று தத் சம்பந்திகள் அளவும் பண்ணின பிரேமத்தாலே
பூரணராய் இருப்பர்

அன்பன்
அவன் அடியார் -நனி மாக் கலவி இன்பமே நாளும் வாய்க்க -என்று பகவத் அனுபவ சூ கத்தை விட்டே யாகிலும்
வைஷ்ணவசமமாய் சம்ச்லேஷ ராசராய் இருக்குமவர்
அடைந்தவர்கட்க்கு எல்லாம் அன்பன்
அவனை சேஷியாக வரிக்க்கவுமாம் -பந்துத்வன வரிக்க்கவுமாம் -உபாயத்வென வரிக்க்கவுமாம் -உபேயத்வென வரிக்க்கவுமாம்
-இவருக்கு ஆதரிக்க வேண்டுவது ஏதேனும் ஒரு சம்பந்தம் ஆய்த்து

எல்லாம் அன்பன்
அவர்களுடைய ஜாத்யாதி நியமம் பாராதே தத் சம்பந்தமே ஹேதுவாக நல்லராய் இருக்குமவர்
கும்பி நரகர்க ளேதத்துவரேலும் –எம் தொழு குலம் தாங்கள் -என்றும் எத்தனை நலம் தாம் இலாத சண்டாள சண்டாளர்கள் ஆகிலும்
மணி வண்ணற்கு ஆள் என்று உள் கலந்தார் அடியார் தம் அடியார் எம் அடிகள் -என்று இருக்குமவர் –

நம்பிக்கு அன்பனாய் –
பகவத் விஷயத் தளவும் அன்றிக்கே –
ததீயர் அளவும் அன்றிக்கே
ஆசார்ய விஷயத்திலே சக்தராய் –
தனக்கு புருஷார்த்தம் வேண்டி இருக்கில் பகவத் விஷயத்தை பற்ற -அமையும்
அங்கன் தான் உகந்தது அன்றிக்கே -ஈஸ்வரன் உகப்பே புருஷார்த்தம் -என்று இருக்கில் பாகவதர்களைப் பற்ற அமையும் –
ஜ்ஞா நீத்வாத்மைவ மே மதம் என்றும் -மம ப்ராணா ஹி பாண்டவா -என்றும் பாண்டவர்களை தனக்கு தாரகராக இ றே நினைத்து இருப்பது –
ஈச்வரனோடு ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களோடு வாசியற எல்லாருடைய உகப்பும் புருஷார்த்தம் என்று இருக்கில் -ஆச்சார்யனைப் பற்ற அடுக்கும்

தென் குருகூர் நகர் நம்பிக்கு அன்பனாய் மதுரகவி சொன்ன சொல்
ஆழ்வாருக்கே அன்பராய் இருக்கை ஸ்ரீ மதுர கவிகளுக்கு ஸ்வரூபம் ப்ரீதி ப்ரேரிதராய்க் காணும் சொல்லிற்று
தாம் காண வந்த சோழரோ -மரியாதைக்கு உரிய பார்வையாள அரசர் -பாதி ப்ரீதி காணும் சொல்லுவித்தது
இவர் முன் சொல்லும் எனபது பரிதியைக் காணும் -முன் சொல்லும் மூ உலக முதல்வன் –
வேகப்பரவை -திரு விருத்தம் -அங்கும் காண வந்த சோழர் -பெருமாள் பார்க்க வந்தார் –

ஆசார்ய வான் -என்று ஆயிற்று ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் உகப்பது
1–பிரதமத்திலே ஆசார்யன் தனக்கு அஜ்ஞாத ஜ்ஞாபந முகத்தாலே ஸ்வரூப ஜ்ஞாநத்தைப் பிறப்பித்து
2–பகவத் சமாஸ்ரயண வேளையிலே புருஷகார -பூதனாய்
3–தன்னுடைய அனுஷ்டாநத்தாலே இவனை நல் வழியே கொண்டு போய்
4–ப்ராப்தி தசையிலும் சாத்ய வ்ருத்தியை -கைங்கர்யம் வளர்த்து பண்ணிக் கொடுக்கக் -கடவனாய் இப்படி பஹூ முகத்தாலே உத்தேச்யனாய் இ றே -இருப்பது-

மதுரகவி சொன்ன -சொல்
ஆழ்வாரைத் தாம் சொன்ன பாசுரம் தமக்கு இனிதாய் இருக்கையாலே மதுரகவி -என்கிறார்

சொன்ன சொல் நம்புவார் பதி வைகுந்தம் காண்மினே-
நடுவில் சொன்ன -மதுரதுக்கும் சொல்லும் நடுவில் -பாடின இல்லை -பாட்டு பரம போக்யமாய் இருக்கும் -அப்படி இனிதாக இல்லை என்றாலும் என்பதைக் காட்ட –
இனிதாய் இருந்தில்லை யாகிலும்–இப்பிரபந்தத்தை தஞ்சமாக நினைத்து இருக்குமவர்களுக்கு வஸ்தவ்ய தேசம் பரம பதம் –
சேதனனுக்கு ப்ராதி கூல்யத்தில் நின்றும் நிவ்ருத்தன் ஆனேன் என்று தோற்றும் போது ஈஸ்வரன் பக்கல் ஸ்நேஹித்து இருக்க விடுக்கும்
ஈஸ்வரன் பக்கல் ஸ்நேஹித்து இருக்கை யாவது அவன் அடியார் அளவும் ஸ்நேஹித்து இருக்கை
அவர்கள் எல்லாருக்கும் ப்ரியம் செய்கையாவது ஜ்ஞான ப்ரதன் பக்கலிலே ஸ்நேஹித்து இருக்கை இ றே
ஆகையாலே திரு நாட்டை ப்ராப்யமாகச் சொல்லிற்று
ஆழ்வார் உத்தேச்யர் ஆனால் திரு நகரி அன்றோ ப்ராப்யமாவது -என்னில்
திரு நகரியில் -பொலிந்து நின்ற பிரான் ஆணையும்–ஆழ்வார் ஆணையுமாய் இரு புரியாச் செல்லும்
அங்கன் இன்றிக்கே ஆழ்வார் ஆணையே யாய்ச் செல்லும் -பரமபதம்
அடியார் நிலாகின்ற வைகுந்தமோ –என்றும்
வானவர் நாடு -என்றும்–சொல்லக் கடவது இ றே-
நம்பி திரு வழுதி வள நாடு தாசர் -நம்புவார் பதி வைகுந்தம் -என்று–அவர்கள் இருந்த தேசம் காணும் பரமபதம் -என்று சொல்லுவர் –
உரைக்க வல்லார்க்கு வைகுந்தமாகும் தம்மூர் -எல்லாம் -என்னக் கடவது இ றே
உள்ளுவாருக்கு உம்பர் ஊரே-திருநாடு -திரு வனந்த புரம் -வசிக்கும் ததேசம் -சாண்டிலி ஐதிகம்
இது அன்றோ எழில் ஆலி-என்றாரே தாமே –திரு நகரியே –நீர் இருக்கும் இடமே -ஆழ்வார் கட்டை விரலே
-பாகவதர் திருமேனியே வாசஸ் ஸ்தானம்
கூரத் ஆழ்வான் மகன் பிறந்த பின்பு சம்சாரமும் பரம பதமும் இடைச் சுவரைத் தள்ளி ஒரு போகி யாயிற்று காண் -என்று
பெற்றி பணித்தார் -என்று பிள்ளை அருளிச் செய்வர் –

தென் குருகூர் இத்யாதி
இவருக்கு இப்படி பகவத் பாகவத விஷயத்தில் ஸ்நேஹத்துக்கு ஊற்றுவாய் திரு நகரியில் பிறப்பாய்த்து-
துறை வாய்ப்பாலே பயிரும் வாய்க்கும் இ றே -இவருக்கு காதல் கடல் புரைய விளவிக்கைக்கு அடி அந்த நிலப் பண்பு யாய்த்து
நகர்
அந்நகர வாசத்தாலே யாய்த்து இவர் சார அசார விவேகஜ்ஞ்ஞர் யாய்த்து
நம்பி
இப்படி ஆத்ம குண பூரணரான ஆழ்வார்
அன்பனாய்
இப்படி இவருடைய பகவத் ஜ்ஞான பக்த்யாதிகள் ஆகிற ஆத்ம குணம் கண்டாய்த்து இவருக்கு ஸ்நேஹம பிறந்தது

அன்பனாய் மதுரகவி
அவருக்கு பகவத் ப்ரேமம் ஸ்வரூப பிரயுக்தமாய் -ஆராத காதல் குருகூர்ச் சடகோபன் என்று நிரூபகம் ஆனால் போலே
இவருக்கும் ஆழ்வாருக்கு நல்லவர் ஆனவர் என்று நிரூபகம்
அவர் பிரணவ நமஸ் ஸூ க்கள் இரண்டிலும் நிஷ்டராய்ப் போருவர்-இவர் மத்யம பதத்திலே நிஷ்டராய் இருப்பர்-
மதுரகவி
அவர் தத் விஷயத்தை கவி பாடுகையாலே -என்நாவில் இன்கவி என்றால் போலே இவரும் ஆழ்வாரைப் பாடுகையாலே தம்மை மதுர கவி என்கிறார் –
நம்பிக்கு அன்பனாய் மதுரகவி
நெஞ்சுக்குப் பணி ஆழ்வார் பக்கல் ஸ்நேஹமாய்–அன்பனாய் — வாய்க்குப் பணி அவருடைய குண ஸ்தோத்ரமே ஆனவர் -மதுர கவி –
சொன்ன சொல்
அவர் ப்ரபந்தீ கரித்த இந்த சப்த சந்தர்ப்பத்தை
சொன்ன சொல்
இதுவும் ஒரு சொல்லே என்று விஸ்மிதர் ஆகிறார்
நம்புவார்
இத்தை ஆசைப்படுமவர்கள்
இவ்வர்த்தத்தை வ்யுத்பத்தி பண்ணி விடுதல் செய்கை அன்றிக்கே இதிலே நசை யுடையராய் இவ்வியலிலே எப்போதும் பரிசயிப்பது
-இதுக்குள் ஓடுகிற ஆழ்வாருடைய ப்ரபாவங்களிலே வித்தராவது -இப்பிரபாவத்தை எப்போதும் ஒருவர் சொல்லக் கேட்க ஆசைப்படுவதாய்–
இப்படி நசை பண்ணிப் போருவார்
நம்புவார்
பகவத் ப்ரபாவத்தில் காட்டில் ஆழ்வார் பிரபாவத்தை விரும்புவார்
ஆழ்வார் பிரபாவம் சொன்ன இது கைதவம் அன்று சத்யம் என்று இவ்வர்த்தத்தை தங்களுக்குத் தஞ்சமாக விஸ்வசித்து இருப்பார்
பதி வைகுந்தம் காண்மினே
அவர்களுக்கு வஸ்தவ்ய பூமி பரம பதம்

———————————————————————————-

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ உ. வே.வேளுக்குடி சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ வாதிகேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம் –
பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்
திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ மதுரகவி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

பகவத் விஷயம் காலஷேபம் -19-பயனன் றாகிலும்  பாங்கலராகிலும்-ஸ்ரீ உ. வே. வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்-

April 22, 2016

பயனன் றாகிலும்  பாங்கலராகிலும்
செயல் நன்றாகத் திருத்திப் பணி கொள்வான்
குயில் நின்றார் பொழில் சூழ் குருகூர் நம்பி
முயல்கின்றேன் உன் தன் மொய் கழற்கன்பையே-10-

ஆட்புக்க காதல் அடிமைப் பயன் -என்றார் -என்னைப் பார்த்தால் பயன் -ஆழ்வாரைப் பார்த்தால் பயன் இல்லை என்னப் பண்ணும்
பாங்கு -திருத்த திருந்தினீர்
உபகாரம் ஒப்பிட்டால் பயனும் இல்லை பாங்கும் இல்லை என்றவாறு –

பயிர்கள் எறி மறியக் கடவது இ றே -அப்படியே ஆழ்வார் பண்ணின உபகாரத்தை ஸ்மரிக்கையாலே தாம் பண்ணின பக்தி
ஒன்றும் இல்லையாய்த் தோற்றி தேவரீர் திருவடிகளிலே இப்போது இ றே நான் ஸ்நேஹிக்கத் தொடங்கினேன் என்கிறார் –
அவா அறச் சூழ்ந்தாயே -குளப்படி யாயிற்றே –

ஆழ்வார் தமக்கு உபகரித்த உபகாரத்தை அனுசந்தித்தவாறே
தாம் இதுக்கு முன் ஆழ்வார் விஷயத்தில் நின்ற நிலை யடங்க
முதலடி இட்டிலராகித் தோற்றுகையாலே -அவர் பண்ணின உபகாரத்தைப் பேசுகிறார் –
ஆசார்யன் பண்ணின உபகாரத்துக்கு பிரத்யுபகாரம் இல்லையோ என்னில் –
க்ருத்ஸ்நாம் வாப்ருதிவீம் தத்யான்ன தத் துல்யம் கதஞ்சன -என்கிறபடியே-
பஞ்சாசத் கோடி விச்தீர்ணையான பூமியும் சத்ருசமம் அல்ல என்று இ றே சாஸ்திரம் -50 கோடி யோஜனை உயரம் -1 யோஜனை 10 மைல் –

அவன் இவனுக்கு உபகரித்தது சர்வாதிகமாய் இருப்பதொரு மிதுனைத்தை யானால்
அப்படியே இருப்பதொரு மிதுனத்தை உபகரித்தால் இ றே இவன் பிரத்யுபகாரம் பண்ணினான் ஆவது –
ஆகையால் -ஆச்சார்யர் விஷயத்தில் எல்லாம் செய்தாலும் -அவன் பண்ணின
உபகாரத்தைப் பார்த்தால் -ஒன்றும் செய்திலேன் நான் -என்று முகக் குறைவாளனாய்
போரும் இத்தனை –

கீழ் பிரபந்தத்தில் ஓடின தாத்பர்யம் ஆழ்வாருடைய சர்வ பிரகார வைலஷண்யமும் இப்படி விலஷணரான ஆழ்வார் தம்
பக்கல் பண்ணின உபகார வைபவமும் இ றே -தம்முடைய தோஷத்துக்கு எதிர்த் தட்டான ஆழ்வார் வைலஷண்யமும்
தம்முடைய குறைக்கு எதிர்த் தட்டான உபகாரத்வமும் இவ்விரண்டையும் சொல்லிக் கொண்டு போந்தார் கீழ் –
இப்பாட்டில் அவ்வுபகாரத்துக்கு பிரத்யுபகாரம் தேடிக் காணாமையாலே தெகுடுகிறார்-
தடுமாறுகிறார் -எதுவும் ஒன்றும் இல்லை செய்வது அங்கும் இங்கும் –
வேதத்தின் உட்பொருள் நிற்கப்பாடி என் நெஞ்சுள் நிறுத்தினான் -யோ மா ததாதி சஇதேவ மாவா -என்று
ஆச்சார்யன் -என்னை ஈஸ்வரன் ஞானம் கொடுத்து என்னை சமர்ப்பிவனே தெய்வம் –
முமுஷு தசையோடு முக்த தசையோடு வாசியற உபகார ஸ்ம்ருதி நடக்குமது போக்கி பிரத்யுபகாரம் பண்ணித் தலைக் கட்டப் போகாது இ றே
பரத்வ உபகார நிரபேஷத்வம் ஆசார்ய லஷணமாய் பிரத்யுபகார சாபேஷத்வம் சிஷ்ய லஷணம் ஆகையாலே
அதுக்கு வழி தேடிக் காணாமையாலே அலமருகிறார்-
உபகாரம் அதுக்கு பிரத்யுபகாரம் தேடுகையிலே மூட்டும் -உபகார கௌரவம் பிரத்யுபகாரம் இல்லாதபடி பண்ணும் –
அதுக்கு சத்ருச பிரத்யுபகாரமாக வேணும் –
அது உண்டாகில் இ றே இவன் பண்ணலாவது-இனி எத்தைச் செய்வோம் என்கிற தலை சீய்ப்போடே காலம் போக்கும் அத்தனை –
இவன் திருத்தித் -பெருமாளுக்கு -தருகையாலே பகவத் விஷயத்துக்கு ஆத்ம சமப்பர்ணம் பண்ணலாம் -சொத்து ஆழ்வாரது என்பதால் —
இவன் தானே திருத்தினவற்றை இவனுக்குச் கொடுக்கை சத்ருசம் அன்றே –

பயனன் றாகிலும்  பாங்கலராகிலும்
அனுத்தேச்யர் ஆகிலும் அபவ்யரே யாகிலும் எம்பெருமான் அன்றே அனாஸ்ரிதர் என்று கை விடுகைக்கும் அவிதேயர் என்று நிரசிக்கைக்கும் –
அபக்தனுக்கு சொல்லாதே -அர்ஜுனனுக்கு அருளிச் செய்தாரே

பயனன் றாகிலும் –
நாட்டிலே ஒருவனை -உபகரிப்பது ஒரு பிரயோஜனத்தைப் பற்றி இ றே
அங்கன் ஒரு பிரயோஜனம் இல்லாது இருக்கச் செய்தேயும் –
பாங்கலராகிலும் –
பிரயோஜனம் இல்லாவிட்டால் -சொல்லுகிறபோது ஹிதம் கேட்க்கைக்கு
பங்காய் இருக்கலாம் இ றே
அங்கன் பாங்கு இன்றிக்கே இருந்தார்களே -ஆகிலும்
இப்படி இருக்குமவர்களுக்கு ஹிதம் சொல்லுகைக்கு ஹேது என் என்னில் –
இவர்கள் அநர்த்தம் பொறுக்க மாட்டாமை இ றே
இப்படி உபதேசிப்பார் உண்டோ -என்னில் –
தாய்க்கும் -மகனுக்கும் -தம்பிக்கும்- இவருக்கும் -இவர் அடி பணிந்தார்க்கும் –
ராவணனுடைய துர்கதியைக் கண்டு மித்ர மௌபயிகங்கர்த்தும்-என்று-அவனுக்கு ஹிதம் சொன்னாள் இ றே பிராட்டி
ஒருவன் தலைக் கடையையும் புழைக் கடையையும் அடைத்துக் கொண்டு
அகத்துக்குளே கிடக்க அகம் நெருப்பு பட்டு வேகா நின்றால் கண்டு நின்றாரவிக்கும் போது
தங்களுக்கு ஒரு பிரயோஜனத்தைப் பார்த்தல் -உள்ளே கிடந்தவன் அபேஷித்ததுக்காக
வரதல் அன்றி இ றே அவிப்பது –
இப்படி யாயிற்று ஆழ்வார் படியும்-

பயனன் றாகிலும்  பாங்கலராகிலும்-
தர்மார்த்தௌ யத்ர நஸ்யாதாம் ஸூச்ருஷாவா ததாவிதா தத்ர வித்யா வக்தவ்ய -என்கிறபடியே தர்மார்த்த ரூபமான பிரயோஜனம் ஆதல்
ஸூஸ்ருஷாவா என்கிற அதிகாரமாதல் எனக்கு இன்றிக்கே இருக்கச் செய்தேயும் அத்ருஷ்ட பிரயோஜனம் ஆதல் –
த்ருஷ்ட பிரயோஜனம் ஆதல் இன்றிக்கே இருக்கச் செய்தேயும் பகவத் ப்ரிய சித்திக்காதல் -பகவத் சமாராதன சேஷமாக
இவன் பக்கல் உண்டான த்ரவ்ய சித்திக்காதல் அன்றிக்கே ஸூஸ் ருஷையாகிற அதிகார பூர்த்தி கண்டதால் இ றே
பகவத் விஷயத்தை உபதேசிக்கைக்கு யோக்யதை யுள்ளது
அர்த்ததோ தர்மத ஸூஸ்ரூஷூ ரத்யாப்ய -என்கிறபடியே நிரவதிக வத்சலனானவனும்
சிஷ்யாதே அஹம் சாதி மாம் த்வாம் பிரபன்னம் -என்ற பின்பு இ றே உபதேச ப்ரவர்த்தகனாய்த்து
இவர் அப்படி அன்றிக்கே துர்க்கதியே பற்றாசாக வி றே உபதேசித்தது
புன்மையாகக் கருதினதே பற்றாசாக வாய்த்து இவர் அன்னையாய் அத்தனாய்த்து –
இத்தலையில் ஒரு நன்மை பார்க்க வேண்டிற்று இல்லை புன்மையாகிற துர்க்கதி-
ஸ்வ பிரயோஜன நிரபேஷமாகப் பிறருடைய துர்க்கதியே பற்றாசாக வாய்த்து சத்துக்கள் உபதேசிப்பது –
ச்ரூயதாம் பரமார்த்தோ மே தைதேயா தநுஜாத்மஜா -ந சானியா தை தன்மந்தவ்யம் நாத்ர லோபாதி காரணம் -என்கிறபடியே
நாத்ர லோபாதி காரணம் -என்கிற இடம் ஸ்வ பிரயோஜன நிரபேஷத்வம் -தநுஜாத்மஜாஎன்கிற ஆ சூரா சம்பந்தம் -பிறருடைய துர்க்கதி
–ச்ரூயதாம் -என்கிற இடம் உபதேசம் -பரமார்த்தோ -என்கிற இடம் உபதேஷ்டவ்யமான அர்த்த கௌரவம்
-மே என்கிற இடம் உபதேஷ்டாவினுடைய ஆப்த பூர்த்தி –

பயனன் றாகிலும்  பாங்கலராகிலும்-
நிஷ் பலமே யாகிலும் அநதிகாரிகளே யாகிலும்

செயல் நன்றாகத் திருத்திப் பணி கொள்வான்
நின்ற நிலையிலே துர்வ்ருத்தரையும் ஸூ வ்ருத்தர் ஆக்கிக் கொள்ளுவார் ஆழ்வார் அன்றோ
பகவத் விஷயம் போலே அதிகாரம் பார்த்துப் புகுகை யன்றியே நின்ற நிலையிலே புகுரலாம்படி இறே ஆழ்வாருடைய நீர்மை இருப்பது –

செயல் நன்றாகத் –
தனக்கு ஒரு பிரயோஜனம் இல்லை யானாலும்
எதிர்தலை பாங்கின்றியே  ஒழிந்தால்
அவன் உஜ்ஜீவிக்கும்படி என் என்னில் –
தன்னுடைய செயலாலே எல்லாம் நன்றாம்படி பண்ணி –
இவன் செயல் தான் நன்றாம்படி –என்னவுமாம்

செயல் நன்றாகத் திருத்திப்
அனுஷ்டான பர்யந்தமாக யுபதேசித்துத் திருத்தினார் -என்னளவு அன்றியிலே தம்முடைய அளவிலே உபதேசித்தார்
ஷத்ர பந்துவுக்கும் துர்க்கதியே பற்றாசாக வைஷ்ணவன் உபதேசித்த இடத்திலும் காலாந்தரத்திலே இ றே அவனுக்குப் பலித்தது
இவர் ஊரும் நாடும் உலகமும் தன்னைப் போலே யாக்குமவர் ஆகையாலே செயல் நன்றாகத் திருத்தினார்
செயல் நன்றாகத் திருத்தி
இவர் உபதேசித்த அர்த்தம் என் நெஞ்சிலே பட்டு அது தான் அத்யவசாய பர்யந்தமாய் அவ்வளவு அன்றிக்கே அனுஷ்டான சேஷமாய்
அவ்வனுஷ்டானம் தான் சதசத நுஷ்டான மிஸ்ரமாகை யன்றிக்கே சத நுஷ்டானமே யாம்படி திருத்தினார் –சத் -அசத் -அனுஷ்டான -மிஸ்ரம் –
முற்பட ச்ரவணமும் –ஸ்ருதமான வர்த்தத்தில் மனனமும் – மதமான வர்த்தத்தில் மஹா விசுவாசமும் -விச்வச்தமான அர்த்தத்தில் அனுஷ்டானமும்
அதில் அசத நுஷ்டானம் கலசாதே -சத நுஷ்டானமே யாய்ப் போருகையும் இ றே செயல் நன்றாகத் திருத்துகை யாவது
திருத்தி
இவற்றில் என் கையில் என்னைக் காட்டிக் கொடாதே தாமே கைத்தொடராய் நின்று இவ்வவஸ்தா பன்னமாக்கினார்

திருத்திப் பணி கொள்வான் –
தீர்ந்த வடியவர் தம்மைத் திருத்தி பணி கொள்ள வல்ல -என்று
ப்ராப்யமும் ப்ராபகமும் தானே -என்று அத்யவசித்து இருக்குமவர்கள் உடைய
விரோதியைப் போக்கி அடிமை கொள்ளுமவன் என்றது இ றே சர்வேஸ்வரனை –
தீர்ந்த அடியவர் -திருந்தினவன் -அவனையா -திருத்திப் பணி கொண்டார் –
இங்கு தீர்ந்தவர் -பிராப்யமும் பிராபகமும் தானே -பகவானே -என்று அத்யவசித்து -தீர்மானம் கொண்ட அடியவர் -என்று கொள்ள வேண்டும் –
பிராப்யம் பகவான் பிராபகம் பக்தி என்று இருக்கும் உபாசகனுக்கு இல்லை -பிராரப்த கர்மங்களை போக்குவது இல்லை -அவனுக்கு இந்த பிறவியிலே –
அங்கன் இன்றிக்கே
இவை ஒன்றும் இன்றிக்கே -இருக்குமவர்களையும் திருத்திப் பணி கொள்ளுமவர் இ றே ஆழ்வார் –
பணி கொள்வான் –குருகூர் நம்பி -என்று அந்வயம்-
கொள்ளுகைக்காக திருக் குருகூரில் எழுந்தி இருப்பவர் -என்றவாறு -அதுவே நிரூபகமாக உள்ளவர் என்றுமாம்
செயலாக திருத்தி அவன் -செயல் நன்றாக ஆழ்வார் -என்றபடி

பணி கொள்வான்
பகவத் பாகவத விஷயங்களில் கிஞ்சித் காரத்திலே மூட்டினார்
திருத்தின பலம் விநியோகம் கொள்ள வேணுமே -இவரும் அவருக்கு உகப்பாக வாய்த்து பகவத் பாகவத விஷயங்களுக்கு அடிமை செய்வது
பிரதமம் ஆச்சார்ய கைங்கர்யம் -ஸ்ரீ வசன பூஷணம் ஆச்சார்யர் திரு உள்ளம் உகக்கும் படியான கைங்கர்யம் -மா முனிகள் –
பகவத் கிஞ்சித் காரமும் வேணும் -ஆசார்ய கிஞ்சித் காரமும் வேணும் -வைஷ்ணவ கிஞ்சித் காரமும் வேணும்
பகவத் பாகவத விஷயங்களுக்கு அடிமை செய்யும் -ஆசார்யனுக்குப் பிரியமாக
பகவத் பாகவத விஷயம் இரண்டும் உகக்கைக்கு ஆசார்யனுக்கு அடிமை செய்யும்
பதத்ரய நிஷ்டையைப் போலே கிஞ்சித்கார த்ரயமும் இவனுக்கு அபேஷிதமாய் இருக்கும் -ஸ்வரூபம் பகவத் கிஞ்சித் காரத்திலே மூட்டும் –
பகவத் ப்ரீதி பாகவத கிஞ்சித் காரத்திலே மூட்டும்
பாகவத ப்ரீதியும் இவ்யக்தி த்வயத்தினுடைய வைபவத்தை யுபதேசித்த உபகார ச்ம்ருதியால் வந்த இவன் தன்னுடைய ப்ரீதியும் ஆசார்ய கிஞ்சித் காரத்திலே மூட்டும்
இப்படி ஒன்றுக்கு ஓன்று ப்ரவர்த்தகமாய் யாய்த்து மூன்று விஷயமும் இருப்பது
இதில் ஓன்று-பகவத் சம்பந்தம் – நிருபாதிக சம்பந்தம் -மற்றவை இரண்டும் சொபாதிக சம்பந்தம் –ததீயர் என்பதால் –
அதில் ஓன்று -பாகவத கைங்கர்யம் -உத்தேச்யத்தை உபாதியாகப் பிறக்கும் -ஓன்று உபகாரகத்வோபாதியாகப் பிறக்கும் –

பயனன் றாகிலும்  பாங்கலராகிலும் செயல் நன்றாகத் திருத்திப் பணி கொள்வான்
அநதிகாரியான என்னை அதிகாரத்தின் மேல் எல்லையில் நிறுத்தி நிஷ்பலனான என்னை பகவத் பாகவத கைங்கர்யத்திலே
அன்வயிப்பித்துத் தாம் அருளின பிரயோஜனம் கொண்டார் –

பயனன் றாகிலும்  பாங்கலராகிலும் செயல் நன்றாகத் திருத்திப் பணி கொள்வான்
அவன் தீர்ந்த வடியவர் தம்மைத் திருத்திப் பணி கொள்ளும் இத்தனை
இவர் கருந்தரையிலே திருத்துமவர் யாய்த்து
அவன் அதிகார நிஷ்பத்தி பிறந்தால் ப்ராப்ய விரோதிகளைப் போக்கிப் பணி கொள்ளும்
அவ்வதிகார நிஷ்பத்தி தன்னையும் கொடுத்தாய்த்து இவர் அடிமை கொண்டது
அதிகார நிஷ்பத்தி ஆசார்யனாலே –புருஷார்த்த நிஷ்பத்தி ஈச்வரனாலே
அதிகாரம் ஆவது ஜ்ஞான அனுஷ்டானங்களில் புரை யறுதியாகையாலே-பொங்கி அடங்குவது- செயல் நன்றாகத் திருத்தி என்று அவராலே இ றே இவருக்கு உண்டாய்த்து
இவனைத் தன் உபதேசத்தாலே வெளிச் செறிப்பித்து –தான் அனுஷ்டித்துக் காட்டி –தன்னில் விஞ்சின அனுஷ்டானம்
இவன் கையிலே கண்டாலாய்த்து –அவன் இவனை பகவத் பாகவத கிஞ்சித் கார யோக்யன் என்று அறுதி இடுவது
ஆர்ந்த புகழ் அச்சுதன் -இவ்வளவிலே புகழ் படைத்து பற்றினாரை விடாதவன் என்கிற பட்டப் பெயரும் பெற்றாய்த்து அவன் இருக்கிறது –
பற்றும் படி செய்து விடாமல் இருப்பவர் அச்யுதன் அடியார் ஆழ்வார் –
அதிகாரம் கொடுத்து சரத்தை யுண்டாக்கி -அவன் இடம் கொடுத்து அருளுவார் ஆச்சார்யர் –
அதுவும் அவனது இன்னருளே என்பார்கள் இவ்வளவும் செய்தாலும் –

பணி கொள்வான் குயில் நின்றார் பொழில் சூழ் குருகூர் நம்பி
பணி கொள்ளுமவர்யாய்த் திரு நகரிக்கு நிர்வாஹகரானவரே என்று சம்புத்தி-ஆழ்வாரைக் கூப்பிட்டு -அருளிச் செய்கிறார் –
பணியை ஏற்றுக் கொள்ளும் நம்பி -உன் திருவடிக்கு –முயல்கின்றேன்
திருமால் நான் முகன் செஞ்சடையான் –எம்பெருமான் தன்மையை யார் அறிவார் -திருமாலைக் கூப்பிட்டு அருளிச் செய்வது போலே

குயில் நின்றார் பொழில் சூழ் குருகூர் நம்பி-
நின்ற நிலையிலே கிட்டலாம் என்கைக்கு நிதர்சனம் சொல்லுகிறது
இவரை அவகாஹித்த திர்யக்குகளும் களித்து வர்த்திக்கும் படி இவரைக் கிட்டினார்க்கும் உண்டு காணும்
ஏதத் சாம காயன் நாஸ்தே -என்கை பகவத் விஷயத்துக்காகில் இ றே ஒரு தேச விசேஷத்து ஏறப் போக வேண்டுவது
ஏற்றம் உள்ள விஷயத்தைப் பற்றினார்க்கு இங்கே கிடைக்கும் போலே காணும்
முக்தர்க்கு இ றே அங்குப் போக வேண்டுவது -முமுஷுக்களுக்கு கிடைக்கும் இடம் இ றே இவ்விடம்
எம்பெருமானோடு நித்யரோடு முக்தரோடு வாசியற ஹ்ருஷ்டராம் படி இ றே ஆழ்வாருடைய பூர்த்தி
அங்கே ஏறி அனுபவிக்க வேணும் இங்கே ஏற்றம் உள்ளவர் இறங்கி வந்து உள்ளாரே இங்கேயே அனுபவிக்கலாம்

குயில் நின்றார் பொழில் சூழ் -என்ற இடம்
திருத்திப் பணி கொள்ளும்படிக்கு த்ருஷ்டாந்தம்–குயிலே பாடுகின்றன
இவர் ஒரு காலத்திலே-ஆற்றாமையாலே -காண வாராய் -என்று கூப்பிடுவதும் ஒரு பாசுரம் உண்டு
யாவர் நிகர் அகல் வானத்தே -என்று களித்துச் சொல்லும் ஒரு பாசுரம் உண்டு
இவர் பாசுரத்தைக் கேட்ட குயில்களும் செவியோத்து அத்தாலே இப்பாசுரத்தை சொல்லும்
ஆக இரண்டு பாசுரதுக்கும் குயில்கள் ஆயிற்று பயிற்றுவன -அப்யசித்து சொல்லுகை -பயிற்றுதல்
-ஆற்றாமை ஆனந்த பாசுரங்களையும் குயில்கள் பாடும் என்றவாறு –

குருகூர் நம்பி –
ஊரும் நாடும் உலகமும் தன்னைப் போலே -என்று சேதனர் உடைய அளவு அன்றிக்கே
திர்யக்குகள் அளவும் ஏறும்படி யாயிற்று ஆழ்வாருடைய பூர்த்தி இருப்பது –

குயில் நின்றார் பொழில் சூழ் குருகூர் நம்பி-
அசேதனமான பஷி ஜாதம் அடைய ஆழ்வார் பரிசரத்திலே திருந்தி திருவாய் மொழி பாடக் கற்றுப் பாடா நின்றால் சேதனான நான் திருந்தச் சொல்ல வேணுமோ
சாகா சம்பந்தம் உண்டாகையாலே அக்குயில்கள் திருவாய் மொழியைப் யாய்த்து பாடுவது –
அவை பாடும் குயில்கள் ஆகையாலே தம்பிரான்மாரைப் போலே ஆழ்வாருக்கு திருவாய் மொழி பாடுவன வாய்த்து
விண்ணப்பம் செய்வார் முன்பே ஸ்ரீ வைஷ்ணவர் சேவிக்க சிறிது விண்ணப்பம் சிறிது அனுவதிக்குமா போலே –
ஆழ்வார் முன்னே முன்னுரு அனுசந்திக்க –குயில்கள் சொல்ல திரும்ப ஆழ்வார் அனுவதிக்க -என்றவாறு
நம்மாழ்வார் கடாஷித்து இருப்பதை அருளிச் செய்தார் சகஸ்ர சாகை சாம வேதம்
ஒரு தேச சம்பந்தத்தாலே -தில்லைத் திருச் சித்ர கூடத்தில் செவ்வாய்க் கிளி நான்மறை பாடுமானால்
இத்தேச வர்த்திகளுக்குத் திருவாய் மொழி பாடச் சொல்ல வேண்டா வி றே
தாம் மதுர வாக்காகையாலே மதுர வாக்கான குயிலை இட்டுப் பொழிலை சிறப்பிக்கிறார்

குருகூர் நம்பி
பிரத்யுபகார நிரபேஷைதைக்கு அடியான பூர்த்தியை யுடையவரே -பகவத் கிஞ்சித் காரத்துக்கு த்வாரம் பெறிலும் ஆசார்ய
கிஞ்சித் காரத்துக்கு த்வாரம் இல்லை –
த்வாரம் -அவப்தா சமஸ்த காமன் -அர்ச்சையில் -எதிர்பார்க்கிறான் -ஆகமம் ஒரு அடிக்கு ஒரு படி உண்டே –
அதுவும் ஆச்சார்ய விஷயத்தில் த்வாரம் இல்லை
இவன் த்ருஷ்டத்தைக் கர்மத்தின் கையிலே பொகட்டு -அத்ருஷ்டத்தை ஈஸ்வரன் கையிலே -திருவடியிலே -பொகட்டு இருக்குமவன் இ றே
இது கர்மாதீனம் அது கிருபாதீனம் என்று இருப்பவர் அன்றோ ஆச்சார்யர்

முயல்கின்றேன் உன் தன் மொய் கழற்கன்பையே-
உன்னுடைய ஸ்ப்ருஹணீயமான திருவடிகளிலே ஸ்நேஹத்தைப் பண்ணுகைக்கு உத்சாஹியா நின்றேன்
பணி கொள்வானான குருகூர் நம்பி -என்னுதல்-பணி கொள்ளுகைக்காக முயல்கின்றேன் என்னுதல் –

முயல்கின்றேன் உன் தன் மொய் கழற்கன்பையே –
உன்னுடைய ஸ்லாக்கியமான திருவடிகளுக்கு அன்பையே முயல்கின்றேன் –
அர்த்தியா நின்றேன் –
செய்கிற அடிமையால் பர்யாப்தி பிறவாமையாலே
திருவடிகளிலே எனக்கு அபிநிவேசம் பிறக்க வேணும் -என்று அர்த்திக்கிறார் இ றே
என்னைத் தீ மனம் கெடுத்தாய் உனக்கு என் செய்கேன் -என்று ஆழ்வார் தாம்
அவ்விஷயத்தில் தடு மாறினாற் போலே
பண்ணின உபகாரத்துக்கு பிரத்யுபகாரம் காணாமையாலே தடு மாறுகிறார்-

முயல்கின்றேன் உன் தன் மொய் கழற்கன்பையே-
உன்னுடைய பரம போக்யமான திருவடிகளில் உண்டான ஸ்நேஹம் அடியாக பிரத்யுபகாரம் தேடி உத்சாஹியா நின்றேன்
இவ் உத்சாஹத்துக்கு மேற்பட பிரத்யுபகாரம் பண்ணுகைக்கு விரகு இல்லையே -அவர் தாம் -உனக்கென் செய்கேன் -எனபது –
அப்பனுக்கு எதுவும் ஒன்றும் இல்லை செய்வது அங்கும் இங்கும் என்றால் போலே
மொய் கழல்
மொய் கழலே ஏத்த முயல் என்று ஆழ்வார் அவ்விஷயத்தை அருளிச் செய்யக் கேட்டுப் போந்த வாசனையாலே இங்கும் மொய் கழல் என்கிறார்
கீழே அவன் பொன்னடி என்று ஆழ்வார் திருவடிகளின் பாவ நத்வம் சொன்னார்
இங்கே போக்யதை சொல்லுகிறார்
வகுளாபி ராமமாய் –போக்ய-ஸ்ரீமத்தாய் –பாவ நத்வம்–இறே ஆழ்வார் திருவடிகள் இருப்பது
மொய் கழற்கு அன்பையே
இத் திருவடிகளின் போக்யதை அன்பைக் கொடுத்தது –அன்பு பிரத்யுபகார்த்திலே மூட்டிற்று –அதுக்கு இடம் காணாமையாலே அலமரா நின்றேன்
இவ்வலமாப்பு யாவச் சைதன்யம் இ றே -நிகழ் கால சப்தம் -பிரபத்யே போலே -யாவத் காலமும் முயல்கின்றேன்

———————————————————————————–

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ உ. வே.வேளுக்குடி சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ வாதிகேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம் –
பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்
திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ மதுரகவி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

பகவத் விஷயம் காலஷேபம் -18-மிக்க வேதியர் வேதத்தின் உட் பொருள் –ஸ்ரீ உ. வே. வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்-

April 21, 2016

மிக்க வேதியர் வேதத்தின் உட் பொருள்
நிற்கப்பாடி என் நெஞ்சுள் நிறுத்தினான்
தக்க சீர் சடகோபன் என்னம்பிக்கு ஆட்
புக்க காதல் அடிமைப் பயன் அன்றே -9-

பகவத் வைபவத்துக்கு தக்க ஆழ்வார் உடைய பிரமமே -அதனால் ஆதரம் -பயன் -அதுவே கைங்கர்யம்
உட்பொருள் ததீய சேஷத்வம் —

ஒன்பதாம் பாட்டில்
ஆழ்வாருடைய அருள் உலகினில் மிக்கது -என்கைக்கு அடி என் என்னில் –
என்னுடைய தண்மை பாராதே
சகல வேதங்களின் உடைய ரஹஸ்யார்த்தத்தை பாடி –
அத்தை எனக்கு உபகரித்தார் -என்கிறார் –
நீசனேன் நிறை ஒன்றும் இலேன் என் கண் பாசம் வைத்த பரஞ்சுடர் சோதி –
என்று அவ் விஷயத்தில் ஆழ்வார் அருளிச் செய்தத்தை
ஆழ்வார் திருவடிகளிலே இவர் அருளிச் செய்கிறார்-

சகல வேத தாத்பர்யமான பாகவத சேஷத்வத்தை -பயிலும் சுடர் ஒளி-நெடுமாற்கடிமை-என்கிற
இரண்டு திருவாய் மொழிகளிலும் அருளிச் செய்து -என் நெஞ்சின் உள்ளே நிறுத்தினான் என்கிறார் –

கீழே ஆழ்வாருடைய குண கீர்த்தனம் பண்ணும்படி அவர் தமக்கு கிருபை பண்ணும் படியைச் சொல்லி
அதுக்குத் தண்ணீர்த் துரும்பான அநாதி கர்மங்களை ஆழ்வார் தம்முடைய பார்வையாலே பாற வசித்த படி சொல்லி
அப்படியான ஆழ்வாருடைய க்ருபா வைபவத்தை திக்குகள் தோறும் அறிவிக்கக் கடவேன் என்று தம்முடைய ஆதர விசேஷத்தைச் சொல்லி
கிருபா பர்யபாலயத் -என்றும் -அருளினன் -என்று தொடங்கி ஆழியான் அருள் தருவான் அமைகின்றான் -என்றது முடிவாக
ருஷிகளும் ஆழ்வார் தாமுமாக பகவத் கிருபையை ஆதரித்துப் போரா நிற்க
நீர் ஆழ்வாருடைய கிருபா பிரசித்தியிலே பிரவாணர் ஆனபடி என் என்ன
பகவத் கிருபையில் காட்டில் ஆழ்வாருடைய கிருபையே இந்த லோகத்தில் அபிவ்ருத்தம் ஆகையாலே என்றும் சொல்லி நின்றது கீழ் –

இதில் கீழே ஆழ்வாருடைய ஜ்ஞான பிரதானம் ப்ரஸ்துதம் ஆகையாலே அவர் சகல வேதாந்த தாத்பர்யமான அர்த்த விசேஷத்தை
தமக்கு அறிவித்த பிரகாரத்தைச் சொல்லி அதுக்கு ஈடான குணங்களை யுடையராகையாலே பூரணரான ஆழ்வார் விஷயத்தில்
சேஷ பூதன் பிரமமே யன்றோ அவர்க்கு அடிமை செய்கையிலே பிரயோஜனம் என்று உபகார ச்ம்ருதியாலே
அவருக்கு சேஷ பூதன் என்று பிரேம பூர்வகமாகப் பிறக்குமாதரம் அன்றோ அடிமையில் முடிந்த நிலம் என்கிறார் –
அன்பு -ஆதரவு -கைங்கர்யம் –மூன்று படிகள் -ஆதரவே கைங்கர்யம் என்றுமாம் –
கர்மத்தை துரந்தால் பிராயச்சித்தம் தேடலாம் -அனுபவம் விட்டால் மீண்டும் கிட்டாதே கூரத் தாழ்வான் –

மிக்க வேதியர் –
ப்ரமாண ஸ்ரேஷ்டமான வேதத்தை நிரூபகமாக உடையவர்கள் –
உளன் சுடர் மிகு சுருதியுள் -என்று ஆழ்வார் அருளிச் செய்ய கேட்டிருக்கையாலே –
அநேக சாக அத்யயனம் -பண்ணினவர்கள் என்றுமாம் –

ஆழ்வார் தமக்கு அறிவித்த அர்த்தத்தின் சீர்மையை அருளிச் செய்கிறார் –
வேதியர்
வேதியர் ஆகிறார் -பாஹ்ய சாஸ்த்ரங்களை -காண்பரோ கேட்பாரோ தான் என்று கண்ணாலும் பாராதே செவியாலும் கேளாதே
நித்ய நிர்த்தோஷமான வேத பிரமாண நிஷ்டர் ஆனவர்கள்
வேத சாஸ்த்ராத் பரம் நாஸ்தி -வேத நூல் ஓதுகின்றது உண்மை யல்லது இல்லை என்று இருக்குமவர்கள்
வேதம் விட உயர்ந்த சாஸ்திரம் இல்லை -என்று சொல்லாமல் இத்தை -தவிர்ந்த சாஸ்திரம் இல்லை-அது போலே கேசவன் தவிர தெய்வம் இல்லை
மிக்க வேதியர்
அவ்வேதத்திலும் வேத வாதரதா -என்றும் த்ரை வித்யா மாம் சோமபா பூத பாபா -என்றும் சொல்லுகிறபடியே
ஆபாத ப்ரதீதமாய் அல்ப அஸ்திரங்களான ஸ்வர்க்காதி புருஷார்த்தங்களையும் தத் சாதனங்களான ஜ்யோதிஷ்டோமாதிகளையும்
புருஷார்த்த தத் சாதனங்களாக அறுதி இட்டிருக்கை
அன்றிக்கே
உத்தம புருஷார்த்தமான பகவத் பிராப்தியே புருஷார்த்தம் என்றும் தத் சாதனமும் ப்ரஹ்ம விதாப் நோதி பரம் -இத்யாதி வாக்யோக்தமான வேதனம் ஆதல்
முமுஷூர்வை சரணமஹம் ப்ரபத்யே என்கிற சரணாகதி ரூபமான சரம சாதனமாதல் என்று
வேதாந்த விஜ்ஞ்ஞானத்தாலே ஸூ நிச்சிதார்த்தராய் இருக்குமவர்கள்-
மிக்க வேதியர்
மிக்கார் வேதியர் என்று ஆழ்வார் பாடே கேட்கையாலே மிக்க வேதியர் என்கிறார் –
அன்றிக்கே மிக்க வேதியர் என்று சுடர் மிகு சுருதி என்கிறபடியே பிரதிஷ் யாதிகளில் அதிகமான வேத பிரமாண நிஷ்டர் என்றுமாம்
வேதியர் வேதம்
ப்ரஹ்மணா நாம் தனம் வேத -என்றும்
அந்தணர் மாடு என்றும் சொல்லுகிறபடியே அவர்களுக்கு பரம தனமான வேதம்
வேதியர் வேதம்
வேதத்தை தங்களுக்கு நிரூபகமாகவும் தனமாகவும் உடையராய் இருப்பவர்கள்

வேதத்தின் உட்பொருள்
அந்த வேதத்தில் உண்டான அர்த்த விசேஷத்தை
வேதத்தின் பொருள்
அதாவது -வேதைச்ச சர்வை ரஹமேவ வேத்ய -என்றும்
வேதப் பொருளே என் வேங்கடவா -என்றும் -வேதாந்த விழுப் பொருள் -என்றும் சொல்லுகிறபடியே
சகல வேதங்களும் ஒரு மிடறாக ஓதித் தலைக் கட்டுவது பகவத் ஸ்வரூபாதிகளை இ றே
உட்பொருள்
அதில் தத் விஷய பிரதிபாதிதமான அம்சம் புறப்பொருளாய்-ததீய பிரதிபாதிதமான அம்சம் உட்பொருளாய் இருக்கும்
அதில் புறப் பொருளையே சொல்லி விடுகை அன்றிக்கே அதுக்கு ஹ்ருதயமான ததீய வைபவத்தை –
பயிலும் சுடர் ஒளி -நெடுமாற்கு அடிமை -இரண்டாலும் அருளிச் செய்தார்

வேதத்தின் உட் பொருள் –
சகல வேதங்களின் உடைய ரஹஸ்யார்த்தத்தை –
வேதாந்த ரஹஸ்யம் -ததீய சேஷத்வ பர்யந்தமான பகவத் சேஷத்வம் என்று இ றே
வைதிக சாஸ்திரம் நிர்ணயித்தது-ஆய -நமஸ் -காட்டுக் கொடுத்த தேதிய சேஷத்வம்

மிக்க வேதியர் வேதத்தின் உட் பொருள்
எம்பெருமான் பக்கலிலே ஜ்ஞான பக்திகளைப் பூரணமாக வுடைய வைதிகர்
யத்ர பூர்வே சாத்யாஸ் சந்தீ தேவா -என்கிறபடியே
வேதத்துக்கு பிராணனான பிரமேயம் திருவாய்மொழி
திருவாய் மொழிக்கு பிரமேயம் பயிலும் சுடர் ஒளி -நெடுமாற்கு அடிமை –
எம்மா வீட்டில் ஏம்மா வீடு -எனக்கே ஆட்சி –தனக்கே யாக எனைக் கொள்ளும் ஈதே எனக்கே கண்ணனை யான் கொள்ளும் சிறப்பே –சாரத்தில் சாரம்

நிற்கப் பாடி
துர்க்ரஹமான வேதார்த்தத்தை பிரதிபத்தி விஷயமாம் படி பாடி
நிற்கப்பாடி
கேட்டவர்கள் நெஞ்சிலே ஊற்று இருக்கும் படி பாடி என்றுமாம்
வேதத்தின் உட்பொருள் நிற்கப்பாடி
அது நிற்கும் நான்மறை யானாப் போலே அதில் அர்த்த ரூபமான இதுவும் சர்வ காலமும் அழிவின்றிக்கே நிற்கும் படியாகப் பாடி என்றுமாம்
வேதியர் வேதத்தின் உட்பொருள் நிற்கப் பாடி
வைதிகர் ஆனவர்கள் அதுக்கு ஹ்ருதயமான அர்த்த தாத்பர்யத்தை அறிந்து அதிலே நிஷ்டராம் படி பாடி
-உவந்த உள்ளதனாய்–உவப்புக்கு பல காரணங்கள் -நாயனார் சாதித்தார் -அங்கே அது போலே

நிற்கப்பாடி –
துர்க்ரஹமான இந்த ரஹஸ்யார்த்தத்தை கேட்பார்க்கு பிரதிபத்தி விஷயமாம் படி -பாடி –
பரமனைப் பயிலும் திரு வுடையார் எவரேலும் -என்றும் –
எம்மை யாளும் பரமர் -என்றும்
அருளிச் செய்தார் இ றே

என் நெஞ்சுள் நிறுத்தினான் –
பகவத் சேஷத்வத்துக்கும் கூட மேட்டு மடையான என் நெஞ்சிலே இத்தை
ஸ்திரமாக்கினார் –
கல்லைத் துளைத்து அதிலே நீரை நிறுத்துவாரைப் போலே
நிர் விவரமான என்  நெஞ்சுக்கும் இதுவே விஷயமாம் படி பண்ணினார்
இது இ றே -என் தண்மையைப் பாராதே என் திறத்தே பண்ணின உபகாரம் –

மிக்க வேதியர் வேதத்தின் உட் பொருள் நிற்கப்பாடி என் நெஞ்சுள் நிறுத்தினான்
வேதார்த்தங்களை வகுத்து அதுக்குப் பாசுரம் இட்டுத் திருவாய் மொழி பாடினால் போலேயோ -அப்பரமார்த்தங்களை என் நெஞ்சிலே படுத்தின அருமை –
வேதார்த்தங்களைத் திருவாய் மொழியிலே சேர்த்து -அத் திருவாய் மொழியின் அர்த்தங்களை என் நெஞ்சிலே சேர்த்தார்
ஆசார்ய வைபவம் கைபட்டவனுக்கு ஆய்த்து சகல வேதார்த்தங்களும் வசப்படுவது
மிக்க வேதியர் வேதத்தின் உட் பொருள் நிற்கப்பாடி என் நெஞ்சுள் நிறுத்தினான்
பிரமாண வைபவத்தையும் ப்ரமேயமான தத் வைபவத்தையும் ப்ரமாத்ரு வைபவத்தையும் -அபிமத வைபவத்தையும்
பிரமாண வைபவம் -வேதம் என்கையாலே
வேதியர் என்கையாலே பிரமாதாக்கள் வைபவம்
பொருள் என்கையால் -பிரமேய விபவம்
உட்பொருள் அபிமத ததீயர் வைபவம்
-இவர் நெஞ்சிலே படும்படி பூர்ண உபதேசம் பண்ணினார் ஆய்த்து –

தக்க சீர் சடகோபன் –
இது தொடங்கி உபகார ஸ்ம்ருதியாலே தமக்குப் பிறந்த அபிநிவேசத்தை பேசுகிறார் –
தக்க சீர் சடகோபன் –
சர்வேஸ்வரன் கவிகள் -என்றால் தகுதியான கல்யாண குணங்களை உடைய ஆழ்வார் –
அயர்வறும் அமரர்கள் அதிபதி -என்றால் சர்வேஸ்வரத்துக்கு போரும்படி இருக்குமா போலே
சர்வேஸ்வரன் கவிகள் -என்றால் போரும்படி யாயிற்று ஆழ்வார் இருக்கும் படி –
ஏற்கும் பெரும் புகழ் வானவர் ஈசன் கண்ணன் தனக்கு
ஏற்கும் பெரும் புகழ் வண் குருகூர் சடகோபன் -என்று தாமே அருளிச் செய்தார் இ றே-

தக்க சீர் சடகோபன் என்னம்பிக்கு
இப்படி உபதேசிக்க வல்ல ஜ்ஞானாதி பூர்த்தியைக் காட்டி என்னுடைய சாட்யத்தைப் போக்கித் தம்முடைய பூர்த்தியிலே நிலை நின்றவர் –
குறைவாளரைக் குறை வறுக்கை இ றே ஒருவன் பூர்த்திக்கு மேல் எல்லை
நம்பி –
விபூதிக்காக உபதேசித்தாலும் தம்முடைய ஜ்ஞானாதிக்ளைத் தரைக் காண ஒண்ணாதவர்
என் நம்பி
அவர் உபதேசித்த அர்த்தங்களிலும் அவருடைய பூர்த்தியிலே யாய்த்து இவர் தோற்றது
தக்க சீர் சடகோபன் என்னம்பிக்கு
தக்க கீர்த்தித் திருக் குறுங்குடி நம்பியான அவருடைய் நம்பி யன்று இவருடைய நம்பி
அப்பூர்த்தி என்னளவில் வந்தது இல்லையே-
தத்வ உபதேசம் -பிரான்– பொங்கும் பரிவால் பட்டர்பிரான்-

என் நம்பிக்கு –
அதுக்கு மேலே ஒரு பௌஷ்கல்யம் இ றே இது –
என்னை விஷயீ கரிக்கைக்கு தகுதியான சீலாதி குண பௌஷ்கல்யத்தை வுடையவர் ஆனவர்க்கு –
ஆட் புக்க காதல் –
அனந்யார்ஹ சேஷமாக்கின ருசி
அடிமைப் பயன் அன்றே –
ஆள் புகப் பண்ணின காதல் -அடிமைத் தனத்தில் -கைங்கர்யம் பண்ண மூட்டிற்று
இந்த ருசி யன்றோ அப்போதே தாஸ்யமான பிரயோஜனத்தோடே வ்யாப்தமாய் இருப்பது –
பகவத் விஷயத்தில் ருசி அடியாக பிறந்த தாஸ்யம் -சரீர விச்லேஷம் பிறந்தால்
அர்ச்சிராதி மார்க்கத்தாலே -ஒரு தேச விசேஷத்தில் சென்றால் பெறக் கடவதாய் இ றே இருப்பது –

அங்கன் அன்றிக்கே
ஆழ்வார் பக்கல் பிறந்த ருசி -இச் சரீரத்தோடே இங்கே யாழ்வார் திருவடிகளிலே எல்லா
அடிமையும் செய்யலாம்படி பண்ணும் –
ஆழ்வார் ஏவிக் கொள்ள இங்கேயே அடிமைத் தனம் சித்தித்து
ஆழ்வார் அர்ச்சையில் இங்கு –ஏவி பணி கொள்ளக் கொண்டது அங்கே தான் –
துயர் அறு சுடர் அடி தொழுது எழு -என்று முதலிலே அபிநிவேசித்த ஆழ்வாருக்கு
முனியே நான்முகனுக்கு அவ்வருகு இ றே பேறாயிற்று
இவ்விஷயத்தில் ருசி பிறந்தால் அத்தனை விளம்பியாது என்கிறது -அன்றே அடிமைப் பயன் -கால விளம்பம் இல்லை என்றவாறு
அன்றே -என்றது -ஆம் என்றுமாம் -யதாக்ரமம் என்றவாறு –

ஆட் புக்க காதல் அடிமைப் பயன் அன்றே-
இவர் திருவடிகளில் உண்டான பக்தி யன்றோ இவருக்கு அடியேன் ஆனதில் உண்டான பிரயோஜகம் –

ஆட்புக்க காதல் அடிமைப் பயன் அன்றே
அவருக்கு அடிமை புக்கத்தால் உண்டான ஆதரம்–அடிமையே பிரயோஜனமாக யுடையதன்றோ
முற்பட அடிமை புக்கு –அநந்தரம் ஆதரம் நடந்து– பின்பு அடிமை செய்யுமதுவே அவருக்கு பிரத்யுபகாரம்
முற்பட சேஷ பூதனாய்– பின்பு ப்ரேமம் நடந்து –ப்ரேம அனுரூபமான கிஞ்சித் காரமும் நடக்க வேணும்
ஆசார்யபவ்யதையும் -ஆசார்ய ப்ரேமமும் –ஆசார்ய கிஞ்சித் காரமும் -இம்மூன்றும் அபேஷிதம் இ றே சிஷ்யனுக்கு
அவர் பகவத் சேஷத்வத்தையும்– பகவத் பிரேமத்தையும் –பவகச் சேஷ வ்ருத்தியையும் உபதேசித்தார்
இவர் ஆழ்வாருக்கு சேஷமாய் –அவருக்கே ஸ்நிக்தராய்– அவருக்கே கிஞ்சித் கரிக்கத் தேடுகிறராய் நின்றது
இவர் கற்றது இதிலே யாய்த்து
அவர் புறப் பொருளை விட்டு உட்பொருளைக் கொடுத்தார் -சம்சாரம் விட்டு -பகவத் விஷயம் -அருளினார் —
இவர் உட்பொருளான பகவத் விஷயம் தன்னை புறப் பொருள் ஆக்கி அதிலும் உட்பொருளான ஆழ்வார் திருவடிகளிலே
சேஷ பூதராய் ப்ரேம பூர்வகமான கைங்கர்யத்திலே இழிகிறார் யாய்த்து
அடிமைப் அயன் அன்றே
அடிமை பிரயோஜனம் என்னும் இடம் ஆழ்வார் ஸ்ரீ பாதத்திலே கற்றார்
அன்றே
அதுவே யன்றோ அர்த்தம்
அந்த வழுவிலா வடிமை செய்கிறதில் காட்டில் இது வன்றோ உறுவது –

——————————————————————————————-

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ உ. வே.வேளுக்குடி சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ வாதிகேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம் –
பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்
திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ மதுரகவி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

பகவத் விஷயம் காலஷேபம் -17-அருள் கொண்டாடும் அடியவர் இன்புற–ஸ்ரீ உ. வே. வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்-

April 21, 2016

அருள் கொண்டாடும் அடியவர் இன்புற
வருளினான் அவ் வருமறையின் பொருள்
அருள் கொண்டு ஆயிரம் இன் தமிழ் பாடினான்
அருள் கண்டீர் இவ் உலகினில் மிக்கதே-8-

பொருள் மட்டுமே ஆழ்வார் அருளினார் -மறை பேச மாட்டாரே –
அருள் கொண்டு ஆடும் -ஆடும்படி ஆனந்திக்க –
அவ்வருமறை– அ அருமறையின் -அந்த உயர்ந்த அருமையான மறையின் –
உலகினில் மிக்கதே-லோகத்தில் பெரியது -லோகத்தை விட பெரியது

எட்டாம் பாட்டில் –
எண் திசையும் அறிய இயம்புகேன் -என்கைக்கு ஹேது என் -என்னில் –
ஆழ்வாருடைய அருள் -சித் அசித் ஈஸ்வர தத்வ த்ரயத்தையும்
கபளீ கரித்து இருக்கையாலே -என்கிறார் -சூழ்ந்து –அதனில் பெரிய என் அவா –அறச் சூழ்ந்தாயே –

ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் -அருளிச் செய்த வியாக்யானம் –
ஆழ்வாருடைய கிருபையை கீழில் பாட்டிலே -எண் திசையும் அறிய இயம்புகேன் ஒண் தமிழ்ச் சடகோபன் அருளை -என்று-
இவர் சொல்லக் கேட்டிருக்குமவர்கள் பகவத் கிருபை யன்றோ நாட்டார் அடையக் கொண்டாடுவது -நீர் ஆழ்வாருடைய கிருபையை
எண் திசையும் அறிய இயம்புகேன் -என்கைக்கு அடி என் என்ன
பகவத் கிருபையையும் ஆழ்வார் கிருபையும் ஆனால் ப்ராப்தி சித்திக்கும் அன்று அன்றோ பகவத் கிருபை வேண்டுவது –
பிராப்திக்கு -ஆத்மா ஞானமும் அப்ரதிஷேதம் விலக்காமையும் வேண்டும் –
சேஷத்வ ஞானம் வந்து பாரதந்த்ர்ய ஞானமாக மலர்ந்து -இசைந்து விலக்காமை யும் வேண்டுமே –
அந்த ப்ராப்தி யுன்டாவது ஜ்ஞானத்தாலே அன்றோ -அந்த ஜ்ஞான சித்தி ஆழ்வாராலே யன்றோ -ஆகையாலே
ஆழ்வார் கிருபை யன்றோ லோகத்தில் விஞ்சி இருப்பது என்கிறார்
பிராப்தி ஜ்ஞான சாபேஷமாய் இருக்கும் -ஜ்ஞானம் ப்ராப்தி சாபேஷமாய் இராது
கீழே நன்மையால் மிக்க நான் மறையாளர்கள் புன்மையாகக் கருதுவர் -என்று தம்முடைய புன்மையைச் சொல்ல அந்தப் புன்மை ஏது என்ன
-அத்தை நம்பினேன் பிறர் நன் பொருள் தன்னையும் நம்பினேன் மடவாரையும் முன் எலாம் -என்று இரண்டு வகையாகப் பேசி
அநந்தரம் -பண்டை வல்வினை பாற்றி அருளினான் -என்று அத்தை போக்கின படியைச் சொல்லி போக்கின பிரகாரத்தை இப்பாட்டிலே சொல்லுகிறார் –

அநாத்மன் யாத்ம புத்தியையும் அபோக்யங்களில் போக்ய புத்தியையும் அத்யாத்ம ஜ்ஞானத்தாலே போக்க வேணும்
ஆச்சார்யன் ஜ்ஞான பிரதானம் பண்ணின வாறே -அந்த ஜ்ஞானம் மேல் உண்டான கர்மார்ஜனத்தை மாற்றும்
முன்பு உண்டான அவித்யையாலே ஆர்ஜித்து வைத்த கர்மங்களை ஈஸ்வரன் போக்கும்படி பண்ணுவதுமது-
சங்கல்பஜத்தை இவன் போக்கும் -கர்மஜத்தை அவன் போக்கும் -அவன் போக்குகைக்கு அடி இவன்
சங்கல்ப ஜ -சிஷ்யன் மனசால் நினைந்த மானஸ பாபங்களை போக்கும் -ஆச்சார்யர் போக்கும்
கர்மஜ -அவன் போக்கும் கர்மங்கள் செய்யும் பாபங்களை
ஜ்ஞான சித்தியைப் பண்ணிக் கொடுக்கையாலே இ றே
அத்தைப் பற்ற இ றே அம்ருதச்ய ஹி தாதானம் தமாசா பாரம் தர்சயதி சனத்குமார -என்றும் ஆச்சார்யனைச் சொல்லுகிறது –

எனக்கு அத்யாத்ம ஜ்ஞானத்தைப் பிறப்பிக்கக் கடவதாக வேதார்த்தங்களைத் திருவாய் மொழி முகத்தாலே வெளியிட்டு
அருளினார் என்னப் பார்த்து -அத் திருவாய்மொழி பாடினதற்கு வேறேயும் ஒரு பிரயோஜனம் சொல்லுகிறார் –

அருள் கொண்டாடும் அடியவர் இன்புற–ஸ்ரீ நஞ்சீயர் -அருளிச் செய்த வியாக்யானம் –
சேஷ பூதனுக்கு ஆனந்திக்கையே ஸ்வரூபம்
சேஷ பூதராகையும் ஹ்ருஷ்டராகையும் வேறு இல்லை காணும்
இவன் அருளை அனுசந்தித்து ஹ்ருஷ்டா என்கிறபடியே ஹ்ருஷ்டராம் இத்தனை –

வருளினான் அவ் வருமறையின் பொருள்
பரம ரஹஸ்யமான வேதார்த்தத்தை நிர்ஹேதுகமாகத் தன் பக்கல் ஆசாலேசம் உடையார் வாழும் படி
ஸ்ரீ கீதா உபநிஷத் ஆச்சார்யனாய் நின்று வெளியிட்டான்
வேதங்கள் மறைத்த அர்த்தத்தை தீரோத்தகன் ஆகையாலே பிரகாசிப்பித்தான்

உபநிஷத் -ஸ்ரீ கீதாசார்யர் -ஆழ்வார் அருளினார் என்றவாறு –
நடு முற்றத்தில் இட்டு பதன் பதன் என்றானே -திருவாய்மொழிக்கு உள்ளுறை குறிப்பு போலே ஸ்ரீ கீதை –

அருள் கொண்டு ஆயிரம் இன் தமிழ் பாடினான்
ஆழ்வாருக்குத் திருவாய் மொழிக்கு உள்ளுறை போலே காணும் அருளிச் செய்தது
இருவருக்கும் முழு நோக்காகப் பெற்றால் ஆழ்வாருக்கு செய்யப் போகாது இல்லை யாகாதே
வேத அதிகாரிகளுக்கு உஜ்ஜீவமாம் படி எம்பெருமான் செய்தது -அநாதிகாரிகளும் க்ருதார்த்தராம் படி ஆழ்வார் அருளிச் செய்தது

அருள் கண்டீர் இவ் உலகினில் மிக்கதே
எம்பெருமான் அருளினது ப்ராதேசிகம் –குருஷேத்ரத்தில் –ஆழ்வார் அருள் சார்வத்ரிகம்
பாலேய் தமிழ் இசைகாரர் பத்தர் பரவும் ஆயிரம் -என்றும் -தொண்டர்க்கு அமுது உண்ணச் சொன்மாலைகள் -என்றும் இ றே சொல்லிற்று

அருள் கொண்டாடும் அடியவர் –
இவ் வாழ்வார் தம்மைப் போலே இருக்குமவர்கள் –
அதுவும் அவனது இன்னருள் -என்றும் –
அருள் பெறுவார் அடியார் தம் அடியன் -என்று இருக்கும் இவர் தம்மைப் போலே –
ஆனைக்கு அன்று அருளை ஈந்த -என்றும் –
நின்னோடும் ஒக்க வழி பட வருளினாய் -என்றும் –
அருள் புரிந்த சிந்தை -என்றும் –
நின் அருளே புரிந்து இருந்தேன் -என்றும்
அருளாது ஒழியுமே -என்றும் –
சீறி அருளாதே -கொண்ட சீற்றம் ஓன்று உளது –என்றும்
இப்படிகளால் அவன் அருளைக் கொண்டாடும் அடியவர் –
இப்படியே பகவத் பிரசாதத்தையே கொண்டாடி போருமவர்கள் –
பகவத் பிரசாத ஹேதுவாக -ஸ்வகதமான கர்ம ஜ்ஞான பக்திகளை உபாயமாக
ஆதரிக்கும் அவர்கள் அன்றிக்கே –
கேவல பகவத் ப்ரசாதமே உஜ்ஜீவன ஹேது -என்று இருக்கும் அவர்கள் –
தம் தாம் பக்கல் உள்ள ஆனுகூல்யங்களை பிரசாத பலமாக நினைத்து இருக்கும்
அது ஒழிய -பிரசாதமாக நினைத்து இராதவர்கள் –
கிருபையாலே பக்தி பெற்றோம் -பக்தியால் கிருபை பெற வில்லை -கிருபா ஜன்யம் -கிருபா ஜனகம் இல்லை
-பக்தி கிருபையின் பலம் என்றவாறு
பிரசாதத்தால் சரணம் என்கிறோம்
சரணம் அடையாதவர் பிரசாதம் பெற வில்லையா -அவன் அனைவருக்கும் பொழிபவன் அன்றோ
வரவாறு ஒன்றும் இல்லையே -வெறிதே அருள் செய்வார் செய்வார்க்கு உகந்து
நிர்ஹேதுக கிருபை -உபாயம் எதிர்பார்க்காமல் -அதிகாரி எதிர்பார்ப்பார் -ஆசை யுடையோர்க்கு எல்லாம் -தகுதி வேண்டும் –
இச்சை உபாயம் இல்லை அதிகாரி விசேஷம் –போஜனத்துக்கு ஷூத்து போலே -பல அனுபவ யோக்யதா —
ஆண்கள் பள்ளிக்கு ஆணை எதிர்பார்ப்பார்கள் -புருஷ சாபேஷமும் புருஷகார சாபேஷமுமாய் இருக்கும்
இவர் இப்படி நினைத்து இருப்பது மற்றைய ஆழ்வார்களை இ றே –
ஆழியான் அருளே -என்றும் –
நின் அருளே புரிந்திருந்தேன் -என்றும் இ றே அவர்கள் பாசுரங்கள் –

அடியவர்
சேஷவ்ருத்தி புருஷார்த்தம் என்னும்படி ஸ்வரூப ஜ்ஞானம் பிறந்தவர்கள் -சேஷத்வ ஜ்ஞானம் சேஷவ்ருத்தி சேஷம் இ றே
அருள் கொண்டாடும் அடியவர்
அப்புருஷார்த்ததுக்கு சாதனமும் அவனுடைய கிருபை என்று இருக்கும் அவர்கள்
ஆகையாலே கைங்கர்யம் புருஷார்த்தம் -கருணை சாதனம் என்று இருக்குமவர்கள்

அருள் கொண்டாடும் –அருளையே கொண்டாடும் -என்று –
அல்லாத குணாந்தரங்களில் காட்டில் கிருபையைக் கொண்டாடுமவர்கள்
1–ஈஸ்வரனையும் கொண்டாடுகிறது தான் உண்டான போது ஜகத் உண்டாய் -இல்லாத போது இல்லையாம் என்று இட்டு இ றே
அப்படியே க்ருபா குணம் இல்லாத போது குணாந்தரங்களும் அகார்யகரமாய் -இது கூடினவாறே கார்யகரமாய் இருக்கையாலே
இத்தையே கொண்டாடா நிற்பவர்கள்
2–அப்படியே தேவ தாந்தரங்களில் காட்டில் ஈஸ்வரன் கொண்டாடத்துக்கு விஷயம் ஆனாப் போலே யாய்த்து
குணாந்தரங்களில் காட்டில் இது கொண்டாடத்துக்கு விஷயமான படி –
3–மனஸ் தத்வம் இந்த்ரிய அந்தர்பூதமாய் இருக்கச் செய்தேயும் இது சஹகாரி யாகாத போது இந்த்ரிய வியாபாரம் கூடக் காணாமை
லோகத்திலே கண்டு போகிறாப் போலே இந்த கிருபையும் குணாந்தரப்பூதம் ஆகிலும் இது சஹ கரியாத போது
சேதனர் அளவில் குணாந்தரங்கள் ஜீவிக்கை யாகாது
4–ஸ்வரூபமும் நித்யம் குணங்களும் நித்யங்களாய் இருக்கச் செய்தே இவனுடைய சம்சார சம்பந்தம் ஒழுக்கு அறாமல் நடக்கையாலே
அத்தை மாற்றி இவனை உத்தரிப்பித்தது க்ருபா குணம் ஆகையாலே அத்தை யாய்த்து முமுஷுக்கள் கொண்டாடுவது –
சக்தனுக்கும் கிருபை வேணும் -அசக்தனுக்கும் கிருபை வேணும் –

சக்தனுக்கு நம்மைப் பெறுகைக்கு இப்படி வருத்தப்பட்டு சாதன அனுஷ்டானம் பண்ணுவதே என்னுமவன் நெஞ்சில் ஈரப் படாய்த்து பல சேஷம் ஆவது
அந்த ஈரப் பாடாய்த்து அவனை ப்ரீதனாக்குவதும் –
அசக்தனுக்கு –நார்ச்ச நாதௌ ச்துதௌ ந ச -என்றால் க்ருபா மாத்திர மநோ வ்ருத்தி ப்ரசீத -என்னும்படி இருக்கும்
அங்கு அவனுடைய அனுஷ்டானம் கண்டு பிறக்கிற கிருபை
இங்கு ஆகிஞ்சன்யம் கண்டு பிறக்கிற கிருபை
ஸ்வ கதமான தொன்று சாதனம் ஆக வேண்டாவோ–அவன் கிருபை – -பரகதமான குணம் சாதனம் ஆம்படி என் என்ன பாதகமே யாகிலும்
அருள் பெறுவார் அடியார் என்கிறபடியே -ஆஸ்ரயம் அவனாய் விஷயம் இவனாய் இருக்கும்
-அருளுக்கு இருப்பிடம் அவன் இலக்கு அடியார் என்றவாறு –அருள் அவனது பெறுவார் அடியார் —
-பேற்றுக்கு உபாயம் அவன் நினைவு —உன் மனத்தால் என் நினைந்து இருந்தாய் –

அருள் கொண்டாடும்–அருள் கொண்டு ஆடும் — அடியவர்
அன்றிக்கே அருளைத் தங்களுக்கு அவஷ்டம்பமாகக் கொண்டு நடையாடுமவர்கள் –
இவனுக்கு ஊன்று கோலானதும் விரோதிகளைச் சேதித்துத் தருவதும் அருளே யாய்த்து
அருள் என்னும் தண்டு -என்றும் -அருள் என்னும் ஒள் வாள் என்றும் -சொல்லுகிறபடியே அவர் தம்முடைய
ப்ராஹ்மண்யம் தோற்றத் தண்டு என்கிறார் –பிராமணிய குணம் தோற்ற -உபசாந்தர் -பரம சாந்தர்
இவர் தம்முடைய ஷாத்ரம் தோற்ற ஒள் வாள் என்கிறார் –இவர் ஷத்ரியர் அல்லர் -கோபம் கொண்டவர் என்றவாறு —
ஆகையால் இவர்கள் பக்த்யாதிகள் அவஷ்டம்பமாக்குதல் -அசங்க சஸ்த்ரத்தைக்-விரக்தி யாகிற வாள் – கொண்டு திரிதல் செய்யுமவர்கள் அல்லர்
ஊன்று கோல்- வெட்டும் கருவி -இரண்டும் அருளே பிரபன்னருக்கு -பற்றற்ற சஸ்த்ரம் -வைராக்கியம் –
கோடரி -அசங்கம்-பற்ற அற்ற தன்மை கொண்டே சம்சாரம் போக்க வேண்டும் -அசங்க சஸ்த்ரம் த்ருடமான சித்வா -நிலை நின்ற வைராக்கியம் -ஸ்ரீ கீதை
அவனும் தனக்கு பலாதி-ஞானம் இத்யாதி- குணங்கள் உண்டே யாகிலும் உபகரண பூர்த்தி உண்டே யாகிலும் இக்கிருபை கொண்டாய்த்து பல ப்ரதன் ஆவது
ஆகையாலே யாய்த்து பாழியான் ஆழியான் அருளே நன்று என்ன வேண்டிற்று -சென்று நின்று ஆழி தொட்டானை -கிருபை கொண்டே -நின்று யோசித்து அருளினான் –

இன்புற
அவர்கள் பரிதியைப் பெற அவர்கள் பண்டே அருள் கொண்டாடும் அடியவரே யாகிலும் –1–இவ்வர்த்தம் ஆப்தரான
ஆழ்வார் அருளிச் செய்யப் பெற்றோமே என்று ப்ரீதர் ஆனவர்கள்–2– ராக சித்தம் விதி சித்தமாகப் பெற்றோமே என்று ப்ரீதர் ஆனவர்கள் –
திரு ஆபரணம் ஆகாரம் உண்டே திவ்யாயுதங்களுக்கு என்று காட்டி அருளினதும் இன்புறுவோம் அன்றோ –

இன்புற –
ஆநந்த நிர்பரராக –
எண்ணாதனகள் எண்ணு நன் முனிவர் இன்பம் தலை சிறப்ப -என்கிறபடியே –
சாதநத்தில் அந்வயம் இன்றிக்கே -பகவத் அனுபவமே யாத்ரையாய் இருக்கும்படியாக –
எண்ணாத-எண்ணி முடிக்க முடியாத -குணங்கள் -சிருஷ்டி அவதார முகத்தாலே செய்த கிருஷி பலன்
-காருணிகன்-உபாயமாக பண்ண ஒன்றும் இல்லையே விஸ்வாசம் வரும்
மார்பிலே கை வைத்து உறங்கலாம் -உபாயமாக இல்லை -கைங்கர்யமாக செய்ய வேண்டும் –

வருளினான் அவ் வருமறையின் பொருள் –
அவ்வரு மறை –
பிரசித்தமாய் -பெறுதற்கு அரிதாய் இருக்கிற மறை -அதாகிறது –
வேத ரஹஸ்யமான உபநிஷத் இ றே –
அவ்வரு மறையின் பொருளை அருளினான் –
நித்ய சத்வஸ்தர்க்கு அல்லது தோன்றாத உபநிஷத் அர்த்தத்தையும் அருளிச் செய்தார் –
பரம சாத்விகர்க்கு நித்தியமான ஐஸ்வர்யமும் -உபநிஷத் ரஹஸ்யமே   இ றே-
சாத்விகர்களுக்கு -வேதம் -அந்தணர் மாடு –இவர் சொல்லி சாத்விகர் ஆக்குவார் -மறைத்து வைத்தவற்றை அருளிச்செய்வார்
சா ஹி ஸ்ரீ ரம்ருதா சதாம் -என்னக் கடவது இ றே -அதாவது சர்வ ரச என்றும் ரசோ வை ச -என்றும்
சொல்லுகிற விஷயத்தை தத் ப்ரசாதத்தாலே லபிக்கை
ஏஷ ஹ்யேவா நந்தயாதி -என்றும் தத்தேது வ்யபதேசாச்ச -1-1-15- ப்ரஹ்ம ஸூ த்ரம்-ஆனந்தமயன் என்பதை அறிந்தோம்
ஆனந்தம் அவனால் வந்தது -ஜீவ பரமாத்மா தத்வம் வேற என்று காட்டி அருள –

வருளினான் அவ் வருமறையின் பொருள்
மறையின் அந்த அரும் பொருளை அருளினான்
அப்பொருளை
கருணை சாதனம் -கைங்கர்யம் புருஷார்த்தம் என்கிற அப்பொருளை
வழுவிலா வடிமை செய்ய வேண்டும் -எனபது -அடியை யடைந்து அருள் சூடி உய்ந்தவன் -என்பதே இவற்றை உபதேசிக்ககை
பொருளை அருளினான்
தாம் வாக்ய உச்சாரணம் பண்ண மாட்டாமையாலே பொருளை அருளினார்
உபதேச ரத்ன மாலையில் தாம் ஓம் வியக்தம் -பரம பிரன்னர்களுக்கு தான் என்பதால் இங்கே –
அ -அரும் பொருளை -அருளினான் –
ப்ரவ்ருத்தி சீலர்க்கு -உட்பட அரிதான வர்த்தத்தை நிர்த்தோஷரான சத்துக்களுக்கு அருளினார்
உய்யக்கொண்டார் -சாதனாந்தரம் மட்டும் பற்றிய ராமானுஜர் சிஷ்யர் -சரணம் செய்ய இசைய -வித்வான் என்பதால் இசைந்தீர் பகவத் கிருபை இல்லாமல் இழந்தீர்
அது தான் ஸ்வார்த்தத்தை போதிப்பியா நிற்க இவர் வெளியிட வேண்டிற்று என் என்ன
மறை
ரஜஸ் தமஸ் பிரசுரர்க்கு ஸ்வார்த்தத்தை மறைத்து சத்வ பிரசுரர்க்கு போதிக்கும் படி
மறையாய நால் வேதம் ஆகையாலே அவ்வர்த்தத்தை வெளியிட்டார் –
விருப்பம் உள்ளாருக்கு வேதம் –திருவாய்மொழி சொல்லி விருப்பம் விளையும் -வாசி உண்டே

அருள் கொண்டு –
இவர் தாம் ஸுவ புத்தியாலே அருளிச் செய்தார் அன்று –
மயர்வற மதிநலம் அருளினான் -என்கிறபடியே -ப்ரசாத லப்த ஜ்ஞாநத்தை முதலாகக்
கொண்டு -தத் ப்ரேரிரதராய் கொண்டு ஆயிற்று அருளிச் செய்தது –
என்னாகியே தப்புதலின்றி தன் கவி தான் சொல்லி -என்கிறபடியே
பிறரோபாதி -கவி பாடுகிற் தாமும் -விஸ்மிதர் ஆம்படி நிரவத்யமாக இ றே
கவி பாடுவித்துக் கொண்டது –

ஆயிரம் இன் தமிழ் பாடினான் –
சதுர்விம்சாஸ் சஹஸ்ராணி ஸ்லோகா நாமுக்தவான் ருஷி -என்றாப் போலே-ஆயிரமாக ஆயிற்று பாடிற்று –
500 சர்க்கம் —600 சர்க்கம் உத்தர காண்டம் சேர்த்து -24000 ச்லோஹம் ஏழு காண்டங்கள் –
ஓர் ஆத்மாவுக்கு ஹித அம்சத்துக்கு ஒரோ பாட்டே அமையும் படி இ றே இருப்பது
-ஐ ஐந்தும் முடிப்பான் –24 அசேதனம் முடிக்க கைவல்யமும் சேர்ந்து 25 முடிப்பான்

இன் தமிழ் பாடினான் –
துர் அவகாஹமான வர்த்தத்தை -பாட்யே கேயே ச மதுரம் -என்கிறபடியே-ரசகநகமகவும் -சர்வாதிகாரமாம் படியும் பாடினார் –
பக்தாம்ருதம் -தொண்டர்க்கு அமுது உண்ண சொன்ன சொல்மாலை –

இவர் இவ்வர்த்தத்தை வெளியிடுகிற விடத்தில் என்ன சப்த முகத்தால் வெளியிட்டது என்ன
அருள் கொண்டு ஆயிரம் இன் தமிழ் பாடினான்
அந்த சஹச்ர சாகா -சாம வேதம் -பிரதி பாதிதமான அர்த்தத்தை சஹச்ர காதா முகத்தாலே வெளியிட்டார்
தமிழ் பாடினான்
துர்ப்போதா வைதிகாச்சப்தா -என்று துர்ப்போதமான வேத சப்தம் போல் அன்றிக்கே திராவிட பாஷையாலே வெளியிட்டார்
ஆயிரம் இன் தமிழ் பாடினான்
பிரணவம் போல் அதி சங்க்ரஹம் ஆதல் மஹா பாரதம் போலே அதி விச்த்ருதமாதல் அன்றிக்கே ஆயிரம் இன் தமிழாகப் பாடினார்
இன் தமிழ் பாடினான்
அவன் சொன்னதும் அறியலாய் இருக்கச் செய்தே அது வரை முறுகலாய் இருக்கும் -ஸ்ரீ கீதா வ்யாவ்ருத்தி-
இது செவிக்கு இனிய செஞ்சொல்லாய் இருக்கும்

பாடினான்
வேட்கையால் சொன்ன பாடல் -என்கிறபடியே தம்முடைய அனுபவ ஆனந்த சாகரத்துக்கு பரிவாஹ சுப வசனங்களைப் பண்ணினார்
கிருஷ்ணா அனுபவ ஆனந்த சாகரம் -பராங்குச பயோதி -பரிவாஹா சுப வசனங்கள்
ஆனால் ஒரு புருஷ புத்தி மூலமாக வந்த இது பிரமாணமாம் படி என் என்ன -தாம் சொன்னாராகில் அன்றோ அது சொல்ல வேண்டுவது
அவனுடைய அருள் மூலமாகச் சொன்னவர் ஆகையாலே அது சொல்லப் போகாது
மோஹ சாஸ்த்ராணிகாரய -என்கிற அந்த நிக்ரஹம் அடியாக வந்தது அன்றே இது
தெரியச் சொன்ன ஆயிரம் ஆகையாலே அருள் அடியாக வந்தாயிற்று
ஆம் முதல்வன் இவன் என்று தற்றேற்றி என் நா முதல் வந்து புகுந்து நல்லின்கவி தூ முதல் பத்தர்க்குத் தான் தன்னைச் சொன்ன
என் வாய் முதல் அப்பனை -என்று ஆழ்வார் தாமே அருளிச் செய்தார் இ றே
தன் புகழ் ஏத்த அருளினான் என்று ஆழ்வார் அருள் கொண்டு அவருடைய புகழை ஏத்தினாப் போலே யாயிற்று
ஆழ்வாரும் அவனுடைய அருள் கொண்டு ஏற்கும் பெரும் புகழ் ஆயிரத்தைப் பாடிற்று –
இவர் தாம் நெடியான் அருள் சூடும் படியான் ஆகையாலே அருள் ஒழிய இவர்க்குக் கைம்முதல் இல்லையே –

அருள் கண்டீர் இவ் உலகினில் மிக்கதே
அவருடைய அருள் அன்றோ இந்த லோகத்தில் அதிசயம் ஆயிற்று
பாடினான் அருள் கண்டீர் இவ்வுலகினில் மிக்கதே
பாட்டும் அன்று
பாடினவரும் அன்று
பாட்டுக்கு அடியான அருளும் அன்று
இவர் அருள் யாய்த்து
இன் தமிழ் பாடினான் அருள் கண்டீர் இவ்வுலகினில் மிக்கதே
வரை முறுவலான ஸ்ரீ கீதை சொன்னவனுடைய அருள் அன்று
அவன் நெறி எல்லாம் எடுத்துப் பாடின இடத்திலும் அகப்பட்டாரும் அகப்படாதாருமாயிற்று
இவர் அருள் அப்படி இன்றியிலே ஊரும் நாடும் உலகமும் தன்னைப் போலே அவனுடைய பேரும் தார்களுமே பிதற்றப் பண்ணிற்று ஆயிற்று
அருள் கண்டீர் இவ் உலகினில் மிக்கதே
நெறி எல்லாம் எடுத்து உரைத்த நிறை ஞானத்தொரு மூர்த்தி
நெறி யுள்ளி யுரைத்த அம் பகவன் என்று
தான் தோன்றியான தன்னுடைய ஜ்ஞானம் கொண்டு சொன்னது அன்றிக்கே அவனுடைய அருள் கொண்டு பாடின
தன்னேற்றமும் உண்டே இவர் அருளுக்கு

இன் தமிழ் பாடினான் அருள் கண்டீர் இவ் உலகினில் மிக்கதே
கேட்டாரார் வானவர்கள் செவிக்கு இனிய செஞ்சொல் -என்று அந்த லோகத்தில் இவருடைய பாட்டு மிக்கப் போலே
இந்த லோகத்தில் இவருடைய அருள் மிக்கது
இங்கு அருள் மிக்கு அங்கு போகம் மிகும் படி இ றே லோக ஸ் பாவங்கள் இருப்பது
இவ்வுலகினில் மிக்கதே
அவனுடைய அருள் ஆழ்வார் அளவில் சுவரி விட்டது
இவருடைய அருள் சாம்ராஜ்யம் பண்ணா நின்றது
அவனுடைய அருளைக் கொண்டாடுமவர்கள் அடியவர்களாய்
இவர் அருள் லோகம் அடங்கக் கொண்டாடும் படி தேஜிஷ்டமாயிற்று
ஆயிரம் இன் தமிழ் பாடினான் அருள் கண்டீர் இவ் உலகினில் மிக்கதே
ஸ்ரீ கீதை சொன்ன கிருஷ்ணன் என்றால் கை எடுப்பார் இல்லை
திருவாய்மொழி பாடின ஆழ்வார் உடைய பேரைக் கேட்க இருந்ததே குடியாகக் கை எடா நின்றது
திருவாய் மொழி கேட்டால் ஈஸ்வர அபிமானிகளைக் கை எடார்கள் இ றே

கண்டீர்
இவ்வம்சம் நான் சொல்ல வேண்டி இருந்ததோ
ப்ரத்யஷம் அன்றோ
கண்டீர்
அவனுடைய அருள் சாஸ்திர கம்யம் -இது ப்ரத்யஷ சித்தம்
இவ்வுலகினில் –கண்டீர் –ஆழ்வார் அருளை இவ்வுலகிலினிலே காணலாமே –
நானே -மதுரகவி ஆழ்வார் ஆனேனே -பார்த்து கொள்ளலாமே –
இப்போது இவ்வுலகத்தில் கண்டி கோளே
அந்த லோகத்தில் போனால் அங்குக் காண்கிறிகோள் -ஸ்ரீ வைகுந்தம் ஓர் அரசு -ஆழ்வார் -விண்ணோர் நாடு –
இவ்வுலகினில் மிக்கது
இந்த லோகத்தையும் ஆழ்வாருடைய அருளையும் சீர் தூக்கிப் பார்த்தால் அதிலும் விஞ்சி இருப்பது இவர் அருள் அன்றோ
கடல் மண் எல்லாம் விலையோ வென மிளிரும் படி இ றே இவருடைய கண்ணுடைமை இருப்பது -அருள் கடாஷம் மூலம் தானே

பாடினான் அருள் கண்டீர்-
மயர்வற மதிநலம் அருளினான் -என்னும்படியான அருள் அல்ல –
அது தன்னையும் விளாக் குலை கொண்டு இருக்கும் அருள் இ றே -ஆழ்வார் அருள் –
ஈஸ்வரன் கை விட்ட ஆத்மாக்களிலும் -அவர்களுடைய துர்கதியைக் கண்டு திருத்த
ஒருப்பட்ட படியாலே இவர் அருள் ப்ரத்யஷம் அன்றோ -என்கை

இவ் உலகினில் மிக்கதே –
சித் அசித் ஈஸ்வர தத்வ த்ரயதையும் கபளீ கரித்திருக்கை –
அதனில் பெரிய என் அவா -என்று பகவத் விஷயத்தில் தமக்கு உண்டான
அபிநிவேசத்தளவும் போருமாயிற்று என்னளவில் -கிருபையும்

———————————————————————————

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ உ. வே.வேளுக்குடி சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ வாதிகேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம் –
பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்
திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ மதுரகவி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

பகவத் விஷயம் காலஷேபம் -16-கண்டு கொண்டு என்னை காரி மாறப் பிரான் -ஸ்ரீ உ. வே. வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்-

April 21, 2016

கண்டு கொண்டு என்னை காரி மாறப் பிரான்
பண்டை வல்வினை பாற்றி யருளினான்
எண் திசையும் அறிய இயம்புகேன்
ஒண் தமிழ் சடகோபன் அருளையே-7-

ஏழாம் பாட்டில் –
ஆழ்வார் தம் பக்கலில் பண்ணின நிர்ஹேதுக விஷயீ காரத்தை கண்டு –
இவ் விஷயீ காரத்துக்கு யோக்யதை உண்டாய் இருக்க நாட்டார் இழக்கைக்கு அடி என் –
என்று அனுசந்தித்து –
இவருடைய பெருமையை அறியாமையாலே இருக்கிறார்கள் -என்று
எல்லாரும் அறியும்படி சொல்லக் -கடவேன் என்கிறார் –

ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் -அருளிச் செய்த வியாக்யானம் –
இதில் ஆழ்வார் என்னை அங்கீ கரிக்கிற போதே என்னுடைய துர்க்கதி கண்டு இவன் பக்கல் இவை கிட்டக் கடவது அல்ல
என்று பழையதாய் வலியதான பாபங்களைப் பாறிப் போம்படி பண்ணி யன்றோ கிருபை பண்ணிற்று –
இனி இவற்றுக்கு உயிர் உண்டோ என்று கீழ் உக்த்தத்தைப் பரிஹரித்துக் கொண்டு தன் புகழ் ஏத்த அருளினான் என்று
ஆழ்வாருடைய கிருபை கீழே ப்ரஸ்துதம் ஆகையாலே அவருடைய க்ருபா பிரபாவத்தை திகந்தரங்கள் தோறும் வெளியிடக் கடவேன் என்கிறார் –

குரும் பிரகாசயேந்நித்யம்-என்கிற வித்தய நுஷ்டானம் பண்ணக் கடவேன் என்கிறார்
இனி ஆழ்வாருக்கு பகவத் விஷயத்திலே –1-பரத்வ புத்தி –2–தேவ தாந்தரங்களிலே பரத்வ புத்தி நிவ்ருத்தி -3-அப்பர வஸ்துவின் பக்கல்
ததீய சேஷத்வ பர்யந்தை யான சேஷத்வ புத்தி —4-விஷயாந்தர விரக்தி- 5-பகவத் விஷயத்தை விச்லேஷிக்கில் தரைப் படும்படியான ப்ராவண்யாதிசயம் –
6–அவன் கை விடில் தமக்குப் புறம்பு போக்கில்லை என்னும் படியான விஸ்வாச அதிசயம் –7—சம்சார பீதி- 8–புருஷார்த்த லாபத்தில் அதிசயித்தவரை
அர்ச்சாவதாரங்களில் உண்டான ப்ராவண்யம் -என்றாப் போலே சொல்லுகிற ஆத்ம குணங்களில் காட்டில்
வீடு மின் முற்றவும் என்று தொடங்கி கண்ணன் கழலிணை ஈறாக பல இடங்களிலும்
சம்சாரி சேதனர் உடைய துர்க்கதி கண்டு பொறுக்க மாட்டாமே உபதேசிக்கைக்கு அடி கிருபை யாகையாலே –
ஞானம் பக்தி வைராக்கியம் ஆழ்வாருக்கு -இவை நமக்கு வளரப் கிருபை வேண்டுமே –
அந்த க்ருபா பிரபாவத்தை அனுசந்தித்து அத்தை எல்லாரும் அறியும் படி வெளியிடக் கடவேன் என்கிறார்
ஈஸ்வரன் நிரதிசய க்ருபாவானாய் இருந்தானே யாகிலும் ஸ்வா தந்த்ர்யா விசிஷ்டன் ஆகையாலே தோஷ தர்சனத்தாலே
உபேஷிப்பதும் ஒரு புடை யுண்டு ஆழ்வார் அப்படி அன்றிக்கே பற்றினாரை இகழாதவர் ஆயிற்று –

கண்டு கொண்டு என்னை காரி மாறப் பிரான்
எம்பிரான் நின்று தன் புகழ் ஏத்த அருளினான் -என்று இவர் சொல்லக் கேட்டவர்கள் நீர் ஏத்துகிற படி தான் என்ன -ஆழ்வாருடைய கிருபை யன்றோ -என்கிறார் –
ஆழ்வாருக்கு ஞானம் பக்தி விரக்தி கிருபை என்று சில குணங்கள் உண்டு
அதில் ஞானம் -சித் அசித் ஈஸ்வர ரூபமான தத்வ த்ரய விஷயமாய் இருக்கும்
பக்தி -ஈஸ்வர ஏக விஷயமாய் இருக்கும்
விரக்தி தத்வத்ய விஷயமாய் இருக்கும்
ஞானம் த்யாஜ்ய உபாதேய விவேக விஷயமாய் இருக்கும்
பக்தி உபாதேயைக விஷயம்
விரக்தி த்யாஜ்யைக விஷயம்
கிருபை துர்க்கதி விஷயமாய் இருக்கும்
அதில் ஞானம் தத்வ ஞானம் -சாஸ்திர ஜன்ய ஞானம்
-சாஷாத்கார ஞானம் -பிரத்யஷ சமானாகார சாஷத்காரம் இரண்டு வகை ஞானங்கள் -முத்த தசையில் -நேராக -சாஷாத்காரம் ஞானம்
இதில் சாஸ்திர ஜன்ய ஞானம் –உள்வகைகள் உண்டே – பகவத் ஸ்வரூப விஷயம் -குண விஷயம் -விபூத் விஷயம் -விக்ரஹ விஷயம்
என்றாப் போலே பல கப்புகளை உடைத்தாய் இருக்கும்
பக்தியும் -காதல் கடல் புரைய விளைவித்த -காதல் கடலின் மிகப் பெரிதால் -மண் திணி ஞாலமும் ஏழ் கடலும் நீள் விசும்பும் கழியப் பெரிதால்
-அதனில் பெரிய என்னவா -என்னும்படி அநேக பர்வையாய் இருக்கும்
விரக்தியும் -பிரக்ருத ப்ராக்ருத விரக்தி -தேவதாந்திர விரக்தி -தேவதாந்தர பரர் பக்கல் விரக்தி -சப்தாதி விஷய விரக்தி -ஆத்மானுபவ விரக்தி
-பகவத் அனுபவத்தில் எனக்கு என்னுமத்தில் விரக்தி இப்படி பஹூ விதையாய் இருக்கும் –
இவை எல்லாவற்றிலும் விஞ்சியாய்த்து க்ருபா குணம் இருப்பது -ஈஸ்வரனுடைய ஜ்ஞான சக்த்யாதிகளும் சம்சாரிகளுடைய
ரஷண சேஷம் ஆகாமல் பாதன சேஷமாக அவற்றை ரஷணத்திலே புரிப்பித்துத் தருவது கிருபை யாய்த்து –
அந்த ஈஸ்வர கிருபையில் காட்டில் ஆழ்வாருடைய கிருபையினுடைய தன்னேற்றத்தை இப்பாட்டாலே அருளிச் செய்கிறார் –

என்னுடைய சகல பிரதிபந்தகங்களையும் போக்கின ஆழ்வாருடைய நிர்ஹேதுக விஷயீகாரத்தை
ஸூபிரசித்தம் ஆக்குவேன் என்கிறார் -ஸ்ரீ நஞ்சீயர் -அருளிச் செய்த வியாக்யானம் –
கண்டு கொண்டு என்னை 
இருந்தான் கண்டு கொண்டு -என்று எம்பெருமான் ஆழ்வாரைக் கண்டு கொண்டு இருந்தாப் போலே ஆழ்வாருக்கு அலாப்ய லாபம் ஆகிறபடி
காட்சி இத்தலைக்காக வன்றிக்கே தம் பேறாக இருக்கிறபடி -அந்யோந்யம் அபீவீஷ யந்தே -மகாராஜர் பெருமாள் –

கண்டு கொண்டு-
காணாததை கண்டு கொண்டு -தேடினதை கண்டு கொண்டு –
நான் கிட்டின அளவிலே ஆழ்வாருக்கு உண்டான திரு உள்ளம் நிதி எடுத்தாற் போலே
இருந்தது -என்கிறார் –
தம்மைப் பெறுகைக்கு எதிர் சூழல் புக்குத் திரிந்தார் இவர் -என்று தோற்றும்படி இருந்தது -என்கிறார் –
அவருடைய கிருபைக்கு அனுத்தமமான பாத்ரம் இ றே நான் –
என்னை –
நாட்டாரில் காட்டில் ஆழ்வாருக்கு உண்டான வாசி யறியாத என்னை -என்னை -எடுத்து சொல்லுவதால் வந்த அர்த்தம் –
தம்முடைய நிர்ஹேதுக விஷயீ காரத்துக்கு ப்ரதிபத்தி பண்ணவும் கூட மாட்டாத என்னை –என்றுமாம்-

கண்டு கொண்டு என்னை
தம்முடைய துர்க்கதியைச் சொல்லுகிறார்
என்னைக் கண்டு
சத்துக்களாலே அசமீஷ்யனான என்னைக் கூசாதே கடாஷித்து
என்னைக் கண்டு
இவருடைய யம் பச்யேத்-என்கிற பிரதம கடாஷம் இருக்கிற படி
கொண்டு
தோஷம் பட்டவாறே காற்கடைக் கொள்ளாதே கைக்கொண்டார்
என்னைக்கண்டு -என்னைக் கொண்டு
பார்க்க ஒண்ணாத என்னைப் பார்த்தார்
எல்லாரும் கை விட்ட வென்னைக் கைக்கொண்டார்
இவர் ச்வீகரித்தால் அவனாலும் விடப் போகாதே -இவர் கண்டார் அவர் கொண்டார் இல்லை இங்கே –
தோள் மாற மாட்டாரே -இவரே கண்டார் இவரே கொண்டார் -ஆழ்வார் பிரான் இல்லை காரி மாறன் பிரான் அன்றோ
காரி மாறப் பிரான்
என்னைக் கொண்டு என் பாவம் தன்னையும் பாறக் கைத்து எமர் ஏழு பிறப்பும் மேவும் தன்மையமாக்கின ஆழ்வார் உடைய பிரான் அன்று
அபிஜாதரான ஆழ்வார் –தான் தோன்றி இல்லையே அவனைப் போலே
காரி மாறப் பிரான் –
அக்குடியிலே பிறந்து எனக்கு உபகரித்தவர்
காரி மாறப் பிரான்
தான் பிறந்து என் பிறவியை அறுத்தவர்-
மூத்த பெண் -ஜனக குலத்தில்
நடுவில் பிள்ளை ஆக்கமும் ஆக்கி முறை அறிவித்து
கடைக்குட்டி -வாசுதேவ குளத்தில் அம சிறையை அறுத்து
ஆழ்வார் -பிரபன்ன ஜனம் புகழை ஆக்கி -பாரதந்த்ரம் காட்டி -ஒருவருக்கு கம்பிச் சிறை இல்லை பிறவிச் சிறை அனைவருக்கும்

காரி மாறப் பிரான் –
ஆழ்வார் தம் பக்கல் பண்ணின உபகாரத்தை நினைத்துப் பிரான் என்கிறார் –
காரி மாறப் பிரான் -என்கிற விசேஷணத்தாலே -ஆழ்வாருக்கு உபகாரகரான
ஈஸ்வரன் பக்கலில் போகாமைக்காக விசேஷிக்கிறார்
ஸூ ஹ்ருதம் சர்வ பூதானாம் என்கிறபடியே அவனுடைய உபகாரகம் சர்வ சாதாரணமாய் ஆயிற்று இருப்பது –
அந்த சாமான்யத்தில் புகாமைக்கு தம்முடைய ஸூ ஹ்ருதத்தை விசேஷிக்கிறார்-
மாறன் -கொடுத்து அருளிய பிரான் காரி மாறிப் பிரான் என்றுமாம்

பண்டை பல்வினை –
1–அநாதி காலம் சஞ்சிதமாய் -விஷயாந்தர ப்ராவண்ய ஹேதுவான பாபம்
2–சூர்ப்பணகையை போலே -வகுத்த விஷயத்தை பற்றுகைக்கு வழி யல்லா வழியே
இழிகைக்கு ஈடான பாபம் –
3–பிரதம அவதியான பகவத் விஷயமே புருஷார்த்தம் -என்கிற புத்திக்கு அடியான பாபம்
இவை யாயிற்று பண்டை பல் வினை யாவது –
வல் வினை
பிராய சித்த சாத்தியமும் அன்றிக்கே
அனுபவ விநாச்யமே அன்றிக்கே -இருக்கை-

பாற்றி யருளினான் –
த்விஷந்த பாபக்ருத்யாம் -என்கிறபடி-சும்மனாதே கைவிட்டோடி தூறுகள் சாய்ந்தனவே -என்று சொல்லும் பிரகாரங்கள் அன்றிக்கே
உரு மாய்ந்து போம் படி பண்ணினான் –

பண்டை வல்வினை பாற்றி யருளினான்—ஸ்ரீ நஞ்சீயர் -அருளிச் செய்த வியாக்யானம் –
ப்ரவாஹ அநாதி யாகையாலே அடி காண வல்லார் இல்லை
அந்தவத்தாகையாலே அடி யுண்டு என்று அனுபவிக்கும் இத்தனை இ றே
பிராயச்சித்த விநாச்யம் அன்று கர்மம் -அனுபவ விநாச்யம் என்கிற பிரமாணத்துக்கும் அவ்வருகாய்க் காணும் இருப்பது
கரிய கோலத் திருவுருக் காண்பன் என்னும் அத்தையும் தவிர்த்தாப் போலே காணும் ஆழ்வார்
உத்தேச்ய விரோதி பாபமாம் இத்தனை இ றே
மதி நலம் அருளினான் என்று தலை சீய்த்தார் ஆழ்வார்
இவரும் நமக்கு உபகரித்த இடத்தை அருளினான் என்கிறார் –

தன் புகழ் ஏத்த அருளினான் என்றபடி தம்மையே வாய் புலத்தும்படி பண்ணினார் –
எண் திசையும் அறிய இயம்புகேன் –
விசேஷஞ்ஞர் உடன் அவிசேஷஞ்ஞர் உடன் வாசியற
ருசி உடையார் எல்லாரும் அறியும் படி சொல்லுகிறேன் –
தொண்டீர் எல்லீரும் வாரீர் -என்னும் ஆழ்வாரோட்டை வாசநை யாலே சொல்லுகிறார்
அவர் -பகவத் விஷயத்தில் ருசி உடையார் எல்லாரும் வாரும் கோள் -என்கிறார்
இவரும் ஆழ்வார் பக்கல் ருசி உடையார் எல்லாரும் வாரும் கோள் -என்கிறார்
ஆழ்வார் பக்கல் பாவ பந்தத்தாலே-

ஒண் தமிழ் சடகோபன் அருளையே
மயர்வற மதிநலம் அருளினவனுடைய அருள் போலே அல்ல ஆழ்வார் உடைய அருள் –
அவ்வருளுக்கும் அயலான அளவிலே பண்ணி யருளின அருள் இ றே
ஒண் தமிழ் -ஒள்ளிய தமிழ் -அழகிய தமிழ் -என்றபடி –
பாலேய் தமிழர் இசைகாரர் பத்தர் பரவும்படி திருவாய்மொழி பாடின
அருளுக்கு மேலே இ றே என்னை விஷயீ கரித்த அருள் –

ஒண் தமிழ் –ஸ்ரீ நஞ்சீயர் -அருளிச் செய்த வியாக்யானம் –
ஒள்ளிய தமிழ்
பெரிய ஆழத்தில் உள்ளுக் கிடந்த பதார்த்தங்கள் எல்லாம் தரையிலே காணுமா போலே அதிக்ருதாதிகாரமாய் அவகாஹிக்க ஒண்ணாதே
யதோ வாசோ நிவர்த்தந்தே -என்னும் விஷயத்தை சர்வாதிகாரம் ஆக்குகையாலே ஒண் தமிழ் என்கிறது –
தமிழ் ஆழ்வாருக்கு தொண்டு புரிந்தது என்பதே முறை

சடகோபன் அருளையே–
மயர்வற மதிநலம் அருளினதுக்கும் அகப்படாத என்னையும் ஆழ்வார் அங்கீ கரித்த அருளைக் கிடீர் சொல்லுகிறது –

பண்டை வல்வினை பாற்றி யருளினான்
ஸ்வரூப அனுபந்தியோ என்னும் படி இவ்வாத்மாவோடே பழகிப் போந்த பாபம் –கர்ண குண்டலம் பிரித்தாலும் இத்தை பிரிக்க முடியாதே –
அநாதி சித்தமுமாய் அனுபவ விநாச்யமும் இல்லாத பாபம்
வல்வினை
சர்வ பூத ஸூ ஹ்ருத்தான ஈஸ்வரன் சௌஹார்த்தைப் பொகட்டு -ஷிபாமி என்னும் படியான பாபம்
வல்வினை
ஆழ்வார் ஒரு கடாஷம் நேர வேண்டும்படியான பாபம்
பாற்றி
அத்தைப் பாறப் பண்ணி -ஈஸ்வரனைப் போலே மோஷயிஷ்யாமி பண்ணி விடுகை அன்றிக்கே பாறு பாறாம் படி பண்ணினார்
எந்தத் தூற்றிலே புக்கது என்று தேடும்படி பாற்றினார் -முன்பு அவன் பாபம் தேட இப்பொழுது போன பாபம் எங்கே என்று தேட வேண்டிற்று
என்னைக் கொண்டு பண்டை வல் வினை பாற்றி அருளினான்
ஈஸ்வரனைப் போலே மாமேகம் சரணம் வ்ரஜ மோஷயிஷ்யாமி என்கை அன்றிக்கே தாமே என்னை சுவீகரித்து என் பாப பந்தத்தையும் பாற்றி அருளினார்
என்னைக் கண்டு கொண்டு –தானே கடாஷித்து எதையும் என்னிடம் எதிர்பார்க்காமல் செய்து அருளினார் -தேவை இடாதவர் அன்றோ –
நான் விடேன் -பெருமாள் -நீ பற்று -கண்ணன் –
அருளினான்
தம்முடைய புகழை ஏத்தும் படி அருளினார்
விரோதி நிவ்ருத்தியையும் பண்ணி அபிமத பிரதானமும் பண்ணினார்
பண்டை வல்வினை பாற்றி அருளினான்
அநாதி சித்தமான பாபத்தைப் போக்கி தம்முடைய குண ஸ்துதியே எனக்கு யாத்ரையாம் படி பண்ணினார் –

எண் திசையும் அறிய இயம்புகேன் ஒண் தமிழ் சடகோபன் அருளையே-
எண் திசையும் அறிய இயம்புகேன் ஒண் தமிழ் சடகோபன் அருளையே
ஸ்வ ரஷணத்திலே தத் பரராய் இருப்பாரும் தேவ தாந்த்ரங்கள் ரஷகர் என்று இருப்பாருமான கோஷ்டிகளிலே சென்று
ஆழ்வாருடைய கிருபையை வெளியிடக் கடவேன்
எண் திசையும் என்று -பத்து திக்குகளுக்கும் உப லஷணம்
மேல் ஏற மாட்டாமாலும் கீழ் இழிய மாட்டாமலும் எண் திசையும் என்கிறார்
ஆழ்வாருடைய அருள் உண்டாகையாலே அத பத்யமில்லை-ஆழ்வார் போனால் அல்லது போகாதவர் ஆகையாலே மேல் ஏற மாட்டார்

அறிய இயம்புகேன்
நாடு நகரமும் நன்கு அறிய -என்னுமா போலே எல்லாரும் அறியும் படியாக இயம்புகேன்
ஆழ்வாருடைய கிருபா பிரபாவத்தையும் அது தம்மளவிலே பலித்த படியையும்
தம்முடைய பாபம் போனபடியையும் தமக்கு அபிமத லாபம் உண்டானபடியையும் இவையாய் இருந்தது இவர் இயம்புகிறது
ஒண் தமிழ் சடகோபன்
என்னளவில் பண்ணும் உபகாரத்தையோ நான் இயம்புவது
லோகத்தாருக்கு அவர் பண்ணின உபகாரத்தையும் சொல்லி யன்றோ
கருணையாலே என்னைத் திருத்தின படியையும் கவி பாடி லோகத்தைத் திருத்தின படியையும் இயம்புகேன்
சடகோபன் அருளையே
தெரியச் சொன்ன வாயிரம் -என்கிறபடியே திருவாய் மொழியைப் பாடி சம்சாரிகளுடைய சாட்யத்தைப் போக்கினவருடைய கிருபையை –

எண் திசையும் அறிய இயம்புகேன்
தேவாஸ் ஸ்வஸ்தா நமாயந்தி தைத்யாஸ் சர்வே ஹதா கதா -ந பயம் வித்யதே கிஞ்சித் ஜிதம் பாகவதா ஜகத் -என்று
ஸ்ரீ ஜாம்பவ மஹா ராஜர் தரை விக்கிரம பிரசம்சையை சாற்றிக் கொண்டு திரிந்தால் போலே
அங்கு ஈஸ்வரனுடைய சக்தி பிரபாவம்
இங்கு ஆழ்வாருடைய கிருபா பிரபாவம்
அங்கு பிரயோஜனாந்த பரர் வாழ்ந்த படி -இங்கு அநந்ய பிரயோஜனர் வாழ்ந்த படி
அங்கு க்ருத்ரிம வியாபாரம் -இங்கு அக்ருத்ரிம வியாபாரம்
இனி பதக்ரமத்தாலே திருத்தின படிக்கு சாம்யம் உண்டாகில் உண்டு அத்தனை –
இது ஒன்றே ஒற்றுமை இரண்டுக்கும் —துறைப் பால் படுத்தி -ஆழ்வார் -அவன் மூவடியால்
———————————————————————————

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ உ. வே.வேளுக்குடி சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ வாதிகேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம் –
பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்
திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ மதுரகவி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

பகவத் விஷயம் காலஷேபம் -15-இன்று தொட்டும் எழுமையும் எம்பிரான்–ஸ்ரீ உ. வே. வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்-

April 20, 2016

இன்று தொட்டும் எழுமையும் எம்பிரான்
நின்று தன் புகழ் ஏத்த அருளினான்
குன்ற மாடத்  திருக் குருகூர் நம்பி
என்றும் என்னை இகழ்விலன் -காண்மினே-6–

ஆறாம் பாட்டில் –
ஆழ்வார் இப்போது இங்கே விஷயீ கரித்தாலும் -நீர் தாம் அநாதி காலம் வாசனை பண்ணிப் போந்த
விஷயம் ஆகையாலே மறுவல் இடிலோ -என்ன –
விடுவனோ நான் என் மணிவண்ணனை
நத்யஜேயம் கதஞ்சன
ஸூ அனுபவமா – -பர உபதேசமோ -சங்கா பரிகார முகேன அருளிச் செய்கிறார் -பகவத் கிருபை போல் இல்லையே -பகவத் த்யானம் நழுவும் –
அச்யுதன் -நினைத்தால் நழுவ விட மாட்டான் -ஸ்வ தந்த்ரன் வேறே -ஆழ்வார் பாரதந்த்ர்யம் மிக்கவன் –
அங்கன் மறுவல் இடும்படியாயோ ஆழ்வார் பிரசாதம் என் பக்கல் இருப்பது -என்கிறார் -மான் ஜடபரதர் கதை –
ஆழ்வார் -கிருபை -ஸூசீநாம் ஸ்ரீ மதாம் கேஹே யோகப் ரஷ்டோபி ஜாயதே -என்றும் -சமாதி பங்கஸ் தஸ்யா சீத்-என்றும்
பிரம்சம் பிரசங்கிக்கும் –பகவத் கிருபை அளவில் நினைத்து இருக்கலாமோ-

நீர் க்ருதக்ருத்யரான படி எங்கனே என்னில் -ஸ்ரீ நஞ்சீயர் -அருளிச் செய்த வியாக்யானம் –
வீவில் காலம் இசைமாலைகள் ஏத்தி மேவப் பெற்றேன் என்கிறபடியே கால தத்வம் உள்ளதனையும்
ஆழ்வார் தம்மையே ஏத்தும் படி பண்ணினார் என்கிறார் –

கீழ் உள்ள தோஷமும் நான் சாதனா அனுஷ்டானம் பண்ணிப் போக்கினேனோ-ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் -அருளிச் செய்த வியாக்யானம் –
புகையால் சூழப்பட்ட நெருப்பு போலே பிரியாத பாபங்கள் -கண்ணாடியில் அழுக்கு மீண்டும் மூடும் –
பனிக்குடம் கர்ப்பை -தானாக உடைந்து வராதே -அவன் திருவடி பற்றியே வெளி வர வேண்டும் -மூன்று திருஷ்டாந்தங்கள்
ஆழ்வார் அங்கீ காரத்தால் போய்த்தாகில் அவ்வங்கீ காரம் மாறினால் அன்றோ அது மேலிடுவது
ஆழ்வார் என் தோஷம் கண்டு ஒரு காலும் இகழார்-இது காண மாட்டி கோளோ வென்று இப்பாட்டாலே உத்தரம் சொல்லுகிறார் –
குற்றம் இருப்பதாலே நான்மறையாளர்கள் கை விட ஆழ்வார் கைக் கொண்டார் -இன்னும் மேலும் மேலும் குற்றம் வந்து கொண்டு இருக்க ஆழ்வார் கை விட மாட்டார் என்கிறார்

கீழ்ப் பாட்டில் ஆழ்வார் திருவடிகளில் உண்டான தம்முடைய -1-ஜ்ஞான –2-பக்திகளைச் சொன்னார் -சதிர்த்தேன் -என்றதால்-
இதில் அவர் பக்கல் தமக்குப் பிறந்த -3– வ்யவசாயம் சொல்லுகிறார் –முதிர்ந்த -அறிவு -பக்தி -உறுதி -மூன்றும் வேண்டுமே
தாம் அங்கீ கரித்த இன்று முதல் யாவதாத்மா பாவியாகத் தம்முடைய குண கீர்த்தனம் பண்ணிப் போரும்படி என் பக்கலிலே
கிருபையைப் பண்ணின ஆழ்வார் குற்றம் கண்டு கைவிடப் புகுகிறாரோ என்று இகழாமைக்கு அடி சொல்லுகிறார் இப்பாட்டின் முற்கூற்றாலே-

இன்று தொட்டும் எழுமையும் எம்பிரான்-ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் -அருளிச் செய்த வியாக்யானம் –
என் தோஷமே பச்சையாகக் கைக்கொண்ட இன்று தொட்டும்
மேல் உள்ள காலங்களிலும் –தோஷம் போகாத எல்லா காலங்களிலும் –
இப்போதை அங்கீகாரம் யாதொருபடி இருக்கிறது -இதன் கீழ் யாய்த்து மேல் உள்ள காலம் அடைய அவர் என்னை விடாத படி என்று தாத்பர்யம்
இவருடைய நியமம் இருக்கிற படி ஒரு தேச விசேஷத்திலே போனாலும் ஆழ்வார் கீழே ஒதுங்குமவர் யாய்த்து இவர் –
பிரதமம் பல்லவம் -புஷ்பம் -பலம் -மூன்று நிலைகள் –உபாயம் -உபேயம்-பெருமாள்
-பாகவர் -நடு நிலை -ஆச்சார்யர் பரம் மூன்றாம் நிலை
திருக் குருகூர் நம்பிக்கு அன்பன் ஆகையாலே ப்ரீதி புரச்க்ருதத்வம் உண்டாய்த்து –ப்ரீதி உந்தப்பட்டு பின்னால் போனான் –
இவருக்கு ப்ரீதி -திருக் குருகூர் நம்பிக்கு அன்பனாய்

எம்பிரான் –ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் -அருளிச் செய்த வியாக்யானம் –
எனக்கு ஸ்வாமி யானவர் -ஸ்வாமி யானவன் ஸ்வ த்தைக் குற்றம் கண்டு இகழுமோ
எம்பிரானை எந்தை தந்தை தந்தைக்கும் தம்பிரானை -என்று ஆழ்வார் பகவத் விஷயத்தைச் சொல்லக் கேட்டுப் போந்த
வாசனையாலே தாமும் எம்பிரான் என்கிறார்
இன்று தொட்டும் எழுமையும் எனக்கு எம்பிரான் என்று கீழோடு கூட்டலாம்
ஒருகால் பகவத் ஸ்வம்மாய் ஒருகால் ஆழ்வார்க்கு ஸ்வம்மாய் இராதே சர்வ காலமும் ஆழ்வாருக்கு ஸ்வம் என்று தம்மை நினைத்து இருக்கிறார் யாய்த்து
இரண்டு என் -வேண்டுமோ -உபகாரம் -பெருமாள் திருவடியில் சேர்ப்பது -மற்றவர்களுக்கு -இவருக்கு அதர பரத்ர
-போலே அங்கும் மாறாதே -அடியேனுக்கு அடியேனுக்கு இரான் என்கிறார்
எம்பிரான் –
எனக்கு உபகாரகர் ஆனார் –
என்னுடைய குன்றனைய குற்றத்தையே குணமாகக் கொண்டு நான் அதபதியாமல் நோக்கினவர்
குன்ற மாடம் -அங்கு குன்றனைய குற்றம் கொண்ட நான் -அதனால் உபகாரகர் –
என்னுடைய அஹங்கார அர்த்த காமங்களில் நசை அறுத்து ஆத்ம ஜ்ஞானாதிகளை உபகரித்த அளவன்றிக்கே
பகவத் விஷயத்தில் காட்டிக் கொடாதே தாமே கைக்கொண்ட மஹா உபகாரகர்-4/5/6-பாசுரங்களை திரள அருளிச் செய்கிறார் –
இறப்பதற்கு எண்ணாதே –மின்னுரு பின்னுறு பொன்னுரு -கைவல்யம் நசை அறுத்து -தன் இடத்தில் ஆசை வளர்ந்தார் அங்கே
இங்கு தன் புகழ் ஏத்த அருளினான் -மேலே

மேல் அந்த உபகாரம் தன்னை உபபாதிக்கிறார்
நின்று தன் புகழ் ஏத்த அருளினான்-
தம்முடைய சத்குண சம்ஸ்துதியைப் பண்ணும் படி அருளைப் பண்ணினார் –
ஏழையர் ஆவி -இணைக் கூற்றங்கள் -உயிர்க்கு அவை காலன் போன்ற வார்த்தைகள் ஆழ்வார் ஸ்துதி –
பேர் அருளாளன் -அருளாத நீர் -என்று திருநாமம் சாத்துவார் ஆழ்வார்
இங்கே சம்ஸ்துதி –
விஷம புத்தி நை ர் குண்யம் கிடையாது என்று நிரூபிக்க வேண்டும் அவன் இடத்தில் -ஆழ்வார் இடம் அது போன்ற
வழக்கே இல்லை -சத்குணம் -மோஷ ஏக ஹேது –
தன் புகழ் ஏத்த அருளினான்
தென் குருகூர் நம்பி என்றக்கால் அண்ணிக்கும்-என்று தொடங்கி -முயல்கின்றேன் உந்தன் மொய் கழற்கு அன்பையே -நின்று -இதுவும் –
என்று இறுதியாக தம்முடைய புகழை ஏத்தும் படி அருளினார்-
ஏத்த
நற்பூவைப் பூவீன்ற வண்ணன் புகழ் இயற்றுவாய் -என்று தொடங்கி -மொய் கழலே ஏத்த முயல் -என்ற -பெரிய திருவந்தாதி முதல் இறுதி பாசுரங்கள்
ஆழ்வார் தம்மைப் போலே –பாட முயல்கிறார் ஆழ்வார் அங்கு -அமுதமாக பாடி பிரத்யுபகாரம் செய்ய முயல்கின்றேன் என்கிறார் இவர் –
வாசிக கைங்கர்யம் முடித்து காயிக கைங்கர்யம் முயல்கிறார் என்றபடி-
ஏத்த உத்யோகித்து விட்ட அளவன்றிக்கே பத்தும் பத்தாக எத்தும்படி அருளினார்
தன் புகழ் ஏத்த
ஆழ்வார் பகவத் குணங்களையே புகழும் படித் திருத்தினாரே யாகிலும் இவர் தம்முடைய ப்ரீதியாலே தன் புகழ் ஏத்த அருளினார் என்கிறார்
பெருமாள் ஆச்சார்யர் பாகவதர்களை சமமாக -நின்னோடும் ஒக்க வழிபட அருளினாய் -அறிந்து ஆழ்வார் புகழ் பாடுகிறார் –
சமம் தானே -நீர் எதற்கு பெருமாளை தள்ளி ஆழ்வாரை பற்றிநீர் -ஐஸ்வர்யம் விட்டு பெருமாளை பற்றுவது போலே பெருமாளை விட்டு ஆழ்வாரை பற்றினேன்
உபகார ச்ம்ருதியால் -உபகார வஸ்து கௌரவத்தால் ஆச்சார்யரை பற்றி இருக்க வேண்டுமே
தன் புகழ் ஏத்த
பகவத் குணங்கள் போலே குற்றம் காண்கையும்-கண்டத்துக்கு தக்க தண்டம் பண்ணுகையுமாயோ ஆழ்வார் குணங்கள் இருப்பது
அன்னையாய் அத்தனாய் என்னை யாண்டிடும் தன்மையான் என்கிறபடியே வாத்சல்ய உத்தரமாய் அன்றோ இருப்பது
ஆழ்வாருடைய நிகரில் புகழ் இது இ றே –ஆழ்வார் -6-10-10- அருளியதை ஆறாம் பாசுரத்தில் அருளிச் செய்கிறார் -இரண்டும் வாத்சல்யம் –
தன் புகழ் ஏத்த அருளினான்
இவருடைய புருஷார்த்த சாதனங்கள் இருக்கிறபடி –
புகழ் ஏத்துவது புருஷார்த்தம் -அருளினான் எனபது சாதனை
கண்ணே உன்னைக் காண -சாதனம் -புருஷார்த்தம் அங்கு ஆழ்வாருக்கு
இவ்வாசிக கைங்கர்யத்துக்கு சாதனம் ஆழ்வார் கிருபை என்று அறுதி இடுகிறார்
நீயும் நின் அஞ்சிறைய சேவலுமாய் ஆ ஆ வென்று எனக்கு அருளி -என்று கடகர் அங்கீ காரத்துக்கும் கருணையே வேணும் என்று
ஆழ்வார் பாடே அறிந்து வைப்பரே
ஏத்தும் இடத்தில் -நின்று தன் புகழ் ஏத்த அருளினான்
ஆழ்வாருடைய குணங்களைப் புகள்கையே புருஷார்த்தம்
அது சித்திப்பதும் அவருடைய அருளாலே என்று அத்யவசிதனாய் ஏத்தும் படியும் அருளினார் –
புருஷார்த்த பூதர் –சாதனா பூதர் -அத்யவசாயம் ப்ரதர் -நின்று தன் புகழ் ஏத்த அருளினான்
புருஷார்த்த பூதருமாய் சாதன பூதருமானவர்கள் இ றே அத்யவசாய ப்ரதரும் –
நின்று தன் புகழ் ஏத்த
அவருடைய குண அனுசந்தானத்தாலே மனஸ் சைதில்யம் பிறக்கையாலே -முனே வஷ்யாம்யஹம் புத்வா -என்கிறபடியே –
நெஞ்சை ஒருங்கப் பிடித்து நின்ற ஏத்த என்றுமாம் -கோன் வஸ்மி கேட்டதும் நின்று நாரதர் அருளினது போலே-

இன்று தொட்டும் எழுமையும் எம்பிரான்–ஸ்ரீ நம்பிள்ளை -அருளிச் செய்த வியாக்யானம்
மேல் ஒரு நாளிலே பலிப்பதாக விட்டு வைக்கிறாரோ
விஷயீ கரித்த இன்று தொடங்கி
ஏழு ஜன்மம் என்கிறது உப லஷணம்-மேல் உள்ள காலம் எல்லாம் என்றபடி
பிரான் பெரு நிலம் கீண்டவன் -என்று பகவத் விஷயத்திலே ஆழ்வார் சொல்லுமத்தை உபகார ச்ம்ருதியாலே -எம்பிரான்
-என்று அவர் விஷயத்திலே சொல்லுகிறார் -நம்மாழ்வார் பிரான் பெரு நிலம் கீண்ட -பொதுவாக இவர் எம்பிரான் –
இன்று தொட்டும்-
விஷயீ கரித்த இன்று முதலாக -பகவத் சமாஸ்ரயணம் போலே –ஆஸ்ரயிப்பதொரு காலமும்
–பலிப்பதொரு காலமாயோ ஆழ்வார் உடைய விஷயீகாரம் இருப்பது –
விஷயீகார திவசமே தொடங்கி அநுபவ காலமாய் அன்றோ  இருப்பது

எழுமையும் –
ஏழு ஜன்மம் என்று உப லஷணம் -மேலுள்ள காலம் எல்லாம் -என்றபடி –

எம்பிரான் –
பிரான் பெரு நிலம் கீண்டவன் -என்று பகவத் விஷயத்தில் ஆழ்வார் பேசும்படியை
உபகார ஸ்ம்ருதியாலே ஆழ்வார் விஷயத்தில் -பேசுகிறார்
அருளினான் ஆகையாலே தானே எம்பிரான் என்போம் -இங்கே பிரான் முதலிலே சொல்லி –அருளினது பின்னாலே –
உபகார ஸ்ம்ருதி அதிசயம் –
ஆழ்வார் -உயர்வற உயர்நலம் –மயர்வற மதி நலம் அருளியதை சொல்லி பின்பு அயர்வறும் அமரர்கள் அதிபதி அருளியது போலே

எம்பிரான் –
என் ஸ்வாமி-

நின்று –
ஒருபடிப்பட நின்று
உபகார ஸ்ம்ருதியாலே பகவத் லாபத்தளவும் ஆழ்வாரை அநுபவித்து
பின்பு அது கிட்டினவாறே
அதிலே தோள் மாறும் படி அன்றிக்கே இருக்கை  –

நின்று –ஸ்ரீ நஞ்சீயர் -அருளிச் செய்த வியாக்யானம் –
ப்ராப்யத்தில் பிரதம அவதியாகில் இ றே கமன பிரசங்கம் உள்ளது
எல்லை நிலத்தில் புக்கார் நிலை நிற்கும் அத்தனை இ றே
மானிடம் பாட வந்த கவியேன் அல்லேன் -என்று ஆழ்வாருக்கு வ்யவர்த்ய விஷயம் மனுஷ்யர் இ றே
இவர்க்கு வ்யாவர்த்யம் எம்பெருமான் ஆனபடி –

தன்  புகழ் ஏத்த –
ஆழ்வார் உடைய அநுபவத்துக்கு உள்ளே பகவத் அநுபவம் ஆம்படியாய் அன்றோ
ஆழ்வார் உடைய பெருமை இருப்பது –
தன் புகழ் -அவன் புகழ் சொல்லாமல் -தன் -அவனையும் உள் அடக்கிய புகழ் –

அருளினான் –
நிர்ஹேதுகமாக கிருபை பண்ணினான் –
மயர்வற மதி நலம் அருளினன் -என்று ஆழ்வார் பகவத் விஷயத்தில் சொன்ன -வார்த்தையை
ஆழ்வார் திருவடிகளிலே சொல்லுகிறா இ றே இவர் –
என்னை அருளினான் -சொல்ல வில்லை -ஆழ்வார் மயர்வற மதி நலம் எனக்கு அருளினான் சொல்ல வில்லை
அனைவருக்குமாக என்று நினைப்பவர்கள் அன்றோ

குன்ற மாடத்  திருக் குருகூர் நம்பி –
தம்மையும் ஏத்தி இன்னம் ஒரு விஷயத்தை ஏத்த வேண்டும்படியோ ஆழ்வார் உடைய
பூர்த்தி இருப்பது –
குன்றம் போல் மணி மாட நீடு திருக் குருகூர் -என்று ஆழ்வார் அருளிச் செய்யும் அது இ றே
இவர் நெஞ்சில் வாஸிதமாய் இருப்பது -அத்தைச் சொல்லுகிறார் –

என்றும் என்னை இகழ்விலன் –
என்றும் இகழ்விலன் –
என்னை இகழ்விலன் –
யாவதாத்மபாவி புறம்பே ஒரு விஷயத்தில் போக விட்டுக் கொடார் .
என் தண்மை பாராதே விஷயீ கரித்தவர் -என்னை விஷயாந்தரங்களிலே போக ஓட்டுவாரோ
தம் திருவடிகள் ஒழிய புறம்பு புகல் அற்று இருக்கிற என்னை
புறம்பே போக -என்றாலும் போகலாம்படி என் கையிலே என்னைக் காட்டித் தருவரோ –

காண்மினோ
இது ப்ரத்யஷிக்கலாவது ஒன்றாய் இருக்க
ஆழ்வார் பெருமை நான் சொல்ல கேட்க மிகை அன்றோ –

என்றும் என்னை இகழ்விலன் -காண்மினே–ஸ்ரீ நஞ்சீயர் -அருளிச் செய்த வியாக்யானம் –
தாம் ஸ்தோத்ரம் பண்ணுகைக்கு ஹேது சொல்லுகிறார்
ஆழ்வார் சந்நிதி போலே காணும் இவரைப் பேசுவிக்கிறது
உங்களைப் போலே பகவத் விஷயத்தில் அன்றி நான் ஆழ்வார் கவியானபடி காண மாட்டி கோளோ-

என்றும் என்னை இகழ்விலன் -ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் -அருளிச் செய்த வியாக்யானம் –
எனக்கு தோஷம் மேலிட்ட போதோடு குணம் மேலிட்ட போதோடு –ஆழ்வாரால் அங்கீகாரம் பட்டவர் என்பதே குணம் – வாசியற -என்னை அநாதரிக்கிறிலர்-
ஸ்ரீ பரத ஆழ்வான் சரண் 14 வருஷம் கழித்தே பலித்ததே-
நம்பி என்னை என்றும் இகழ்விலன்
அவர் என்னை அநாதரிப்பார் ஆகில் அவருடைய பூர்த்தி நிறம் பெறும் படி என்
குன்ற மாடத்  திருக் குருகூர் நம்பி என்றும் என்னை இகழ்விலன்
அம்மாடங்களுக்கு சலனம் உண்டானாலும் ஆழ்வார் திரு உள்ளம் சலியாது
அசலம் -பிரணய ரோஷம் -மின்னிடை மடவார் -6-2-11- -அடி பட்ட கண்ணனுக்கு -தொடர்பு -அடிக்க அடிக்க நகராது இருந்தானே -நிற்கமும் முடிக்காமல் தவித்து இருந்தானே
இவனை போ போ -சொல்ல போகவும் மாட்டாமல் நிற்கவும் மாட்டாமல் ஆழ்வார் பிரணய ரோஷம் -தவிப்பது –
அசலத்வம் -நகரமாட்டாத தன்மை காட்டி –
இது போன்றவை இல்லை -மலை போலே சலிக்காமல் நிற்பார் ஆழ்வார்

காண்மினே
இவ்வர்த்தம் உங்களுக்கு ஏறக் காண மாட்டி கோளோ
காண்மினே
பகவத் குணங்களை யாராய்கிற நீங்கள் அத்தை விட்டு ஆழ்வார் குணங்களை நெஞ்சாலே காண மாட்டி கோளோ
காண்மினே
ப்ராப்த முத்தம குணாந பரித்ய ஜந்தி -என்றும் -பாணானார் திண்ணம் -என்றும் சொல்லுகிற பிரமாணங்களிலே
பார்த்துக் கொள்ள மாட்டி கோளோ –
அதமன் -விக்னங்கள் வரும் என்று தொடங்காமல்
மத்யமன் -விக்னங்கள் வருவதை கண்டு தயங்காமல்
உத்தமன் -விக்னங்கள் வந்தாலும் கை விடாமல் ஆச்சார்யர் திருவடிகளே என்று இருக்க நம்மை அழைக்கிறார் –
மறத்தைப் போக்கி சேஷத்வம் உணர்த்தும் ஆச்சார்யர் தானே பாணர் அங்கே -நீணிலா முற்றம்நின்று இவள் நோக்கினாள்
-காணுமோ கண்ணா புரம் என்று காட்டி – ஆச்சார்யர் திண்ணமாக இருக்க இவள் உறுதி குலையுமோ என்றவாறு

—————————————————————————————

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ உ. வே.வேளுக்குடி சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ வாதிகேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம் –
பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்
திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ மதுரகவி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

பகவத் விஷயம் காலஷேபம் -14-நம்பினேன் பிறர் நன் பொருள் தன்னையும் -ஸ்ரீ உ. வே. வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள்-

April 20, 2016

நம்பினேன் பிறர் நன் பொருள் தன்னையும்
நம்பினேன் மடவாரையும் முன் எலாம்
செம்பொன் மாட திருக் குருகூர் நம்பிக்கு
அன்பனாய் அடியேன் சதிர்த்தேன் இன்று –5-

சதிர்தேன் க்ருதக்ருத்யன் ஆனேன் -சாமர்த்தியம் உடையவன் ஆனேன் -இன்று அடியேன் ஆனேன் –

ஐந்தாம் பாட்டில் –
உம்மை புன்மையாகவும்
உமக்கு ஆழ்வார் சர்வ பிரகாரத்தாலும் உபகாரகர் ஆகவும் சொன்னீர்
உம்முடைய புன்மையையும் –
உமக்கு ஆழ்வார் உபகரித்த நன்மையையும்
சொல்லிக் காணீர் –என்ன சொல்லுகிறார் –

நம்பினேன் பிறர் நன் பொருள் தன்னையும்
நம்பினேன் மடவாரையும் முன் எலாம் –
இவருடைய புன்மை -இருந்தபடி

நம்பினேன் பிறர் நன் பொருள் தன்னையும்
பகவத் அதீயமான ஆத்மவஸ்துவை என்னது என்று இருந்தேன்
சோரேணாத்மாபஹாரிணா -என்கிறபடியே சர்வேஸ்வரனதான ஆத்மவஸ்துவை அபஹரித்தேன்
பிறர் நன் பொருள் என்றது -ஐக்ய ஸ்ருதிகளும் சொல்லச் செய்தே– பேதம் ஜீவிக்கைக்காக -பொருள் என்கிறது விரோதி வ்யாவ்ருத்தமான ஸ்வரூபம் –
நஞ்சீயர் வேதாந்தி -வேதாந்தம் பொருளே இந்த பாசுரம் சொல்லுகிறது -தத்வ த்ரயம் -ஷரம் பிரதானம் –போக்தா போக்யம் ப்ரேரிதா –
பிறர் நன் பொருள் -பொருள் அசேதனம் நன் பொருள் சேதனம் பிறர் ஈஸ்வரன் –
சரீராத்மா பாவனை -இயைந்து இருப்பதால் ஓன்று என்று இரண்டும்மூன்றும் என்றும் சொல்லலாமே -கடக ஸ்ருதி-
ஒன்றே என்னில் ஒன்றேயாம் –அன்றே -ஆம் -இன்றே -என்றும் -நன்றே நம் குடி வாழ்க்கை -கம்பர் -யுத்த காண்டம் கடவுள் வாழ்த்து பாசுரம் –
பேய் போல் –நாய் போலே தட்டி திரிந்தேன் -உண்டேன் சம்சார நோய் தீர்ந்தேன் திருவாய்மொழி சாரம் கொண்டே அருளிச் செய்கிறார் –

பிறர் நன் பொருள் நம்பினேன் –
பிறர் -என்கிறது சர்வேஸ்வரனை
நன் பொருள் என்கிறது -ஆத்ம வஸ்துவை
1–த்ரிவித ஆத்ம வர்க்கத்துக்கும் அவ்வருகாய் –
2–விசஜாதீயமான வைலஷண்யத்தை உடையவன் -ஆகையாலே -பிறர் -என்கிறது –3—உத்தம புருஷஸ் த்வன்ய-என்னக் கடவது இ றே
எண்ணக் கொண்ட விரல்கள் -உண்ணக் கொண்டவை அல்ல -அசேதன மூன்று வகை பத்த முக்த நித்ய வி லஷணன் -ஐந்து விரல்கள் –
எனக்கே பிறர் -என்று பர ப்ரஹ்மம்
பொருள் -என்று த்ரவ்யம்
நன் பொருள் -என்று -விலஷணமான ஆத்ம வஸ்து
த்ரவ்யாணி நவ தே விது-என்று த்ரவ்யங்களில் பிரதானமாக ஆத்மவஸ்துவை நிச்சயித்தார்கள் இ றே
அத்தை இ றே நான் அபஹரித்தது
நம்புதல் –ஆசைப்படுதல்
பர த்ரவ்யதை ஆசைப்படுகை இ றே -அபஹாரம் -வன் கள்வன் -என்று -கள்வன் ஆனேன் என்றும் -ஆழ்வார்
அனுசந்திதது இ றே இவருக்கு முதல் –
பகவத் சேஷத்து அளவே நில்லாதே -சேஷத்வ காஷ்டையில் நிற்கக் கடவ
ஆத்ம வஸ்துவைக் கிடீர் நான் -அபஹரித்தது
ததீய சேஷமான வன்று இ றே இவ் வாத்ம வஸ்து அனன்யார்ஹம் ஆயிற்று ஆவது
அபஹாரத்தில் வந்தால் த்ரவ்யத்தின் உடைய ஸ்லாக்யதைக்கும்
அபிமாநித்தவனுடைய ஸ்லாக்யத்தைக்கும் தக்கபடி பிராயச்சித்தம் கனத்து இருக்கும் இ றே –
ப்ராஹ்மண வஸ்துவை அபஹரித்தால் போல் அன்று இ றே சண்டாளன் வஸ்துவை அபஹரித்தல்
த்ரவ்யங்களிலும் குரு லகு பாவத்தாலே ப்ரயாசித்த வைஷம்யம் உண்டு இ றே
விறகு வைக்கோல் களவு கண்டால் போல் அன்று இ றே ரத்னம் களவு காண்பது
ஆத்ம வஸ்து ஸ்ரீ கௌச்துப ஸ்தாநீயமாய்
உடையவன் சர்வேஸ்வரனாய் இ றே -இருப்பது-

பொருள் -வஸ்து
சத்யஞ்ச என்றும் — உள்ளது என்றும் சொல்லும்ன்படி உண்டாயே போருமது -அசித்தும் நித்யம் -மாறுவதே ஸ்வ பாவம் –
இல்லது -ஒருபடிப்பட இல்லாதது -விகாரம் -ஸ்வரூபம் உள்ளது -விகாரம் இல்லை -ஜீவன் ஸ்வ பாவ விகாரம் மட்டுமே –
பரமாத்மா -ஸ்வரூப ஸ்வ பாவ மாறுதல் எப்போதும் இல்லாமல் -நித்யர்களும் இப்படியே -நிரந்குச ஸ்வதந்த்ரனாய் இருக்கும் –
அஹம் அர்த்தமாய் என்றும் பிரகாசித்தே போரும் வஸ்து -அஹம் சப்த கோசரத்வம் ஜீவன் என்பர் -என்னுடைய ஜீவாத்மா சொல்லக் கூடாது-
நாபாவோ வித்யதே சத-என்கிறபடியே -தத்வ தர்சி இப்படி சாஷாத்கரித்து அருளிச் செய்வதாக ஸ்ரீ கீதையில் அருளிச் செய்கிறான் –
சத்துக்கு அபாவம் கிடையாது அசத்துக்கு பாவம் கிடையாது பாவம் ஒருபடபட்டு இருக்கை –

நன் பொருள்
விலஷண த்ரவ்யம் –ஒன்பது த்ரவ்யங்கள் -ஆத்மாவும் த்ரவ்யம் ஞானமும் த்ரவ்யம் பரமாத்மாவும் த்ரவ்யம் குணத்துக்கு ஆஸ்ரயம்
-கமன -யாத்ரை உண்டு த்ரவ்யதுக்கு –யாத்ரை -குணத்துக்கு இல்லை –
என் பெருக்கு அன்னலத்து ஒண் பொருள் -என்றும் -நன்றாய் ஞானம் கடந்து -என்றும் ஆழ்வார் பாடே கேட்டுப் போருகையாலே நன் பொருள் என்கிறார்
நன்மையாவது –1—பஞ்ச பூதாத்மகம் வஸ்து -என்றும் -மேம்பொருள் -என்றும் சொல்லுகிறபடியே தேஹத்துக்கு வஸ்துதை உண்டே யாகிலும்
அது போலே அநித்யமாய் அநவரத விகாராஸ் பதமாய் அத்யந்த ஹேயமாய் அஜ்ஞ்ஞானமாய் அஸூகமாய் அபோக்யமாய் இருக்கை அன்றிக்கே
2–நித்தியமாய் –3–நிர்விகாரமாய் –3–அத்யந்த விலஷணமாய் –4–ஸ்வயம் பிரகாசமாய் –5–ஸூகமாய்
–6–ஸ்வபாவதோ போக்யமாய் இருக்கையாலே நன்பொருள் என்கிறார் –

பிறர் நன் பொருள் –
இங்குப் பிறர் எனபது சர்வேஸ்வரனை
பிறர் எனபது அந்யரை இ றே
உத்தம புருஷஸ் த்வன்ய பரமாத் மேத்யுதாஹ்ருத -என்றும் -வித்யாவித்யே ஈசாதே யஸ்து சோன்ய- என்றும் சொல்லுகிறபடியே
சேதன அசேதன விசஜாதீயனான சர்வேஸ்வரன் ஆய்த்து அந்யன் ஆகிறான்
உயர்வற உயர்நலம் உடையவன் -எல்லை இல் அந்நலம் -எப்பால் யாவர்க்கும் நலத்தால் உயர்ந்து உயர்ந்து அப்பால் அவன் -என்றும்
பலபடியாலும் ஈச்வரனைச் சித் அசித் வ்யாவ்ருத்தனாக ஆழ்வார் பாடே கேட்டுப் போருகையாலே அந்த வ்யாவ்ருத்தி தோற்ற பிறர் என்கிறார்
அந்யன் ஆகிறான்
கூடி இருக்கச் செய்தேயும் கார்யங்க ளிலே கூட்டுப் படாதவன் இ றே –
சந்தரன் நஷத்ரம் இல்லாவிடிலும் நஷத்ரங்களுக்கு தலைவர் -அனைத்துக்கு உள்ளும் பட்டுக் கொள்ளாமல் -அந்யன் –
அதில் சித் அச்சித்துக்களோடே கூடி இருக்கச் செய்தேயும் பரிணாம அஜ்ஞ்ஞாத்வ துக்கிதவங்கள் தன் பக்கலில்
ஏறிப் பாயாமல் இருக்கையாலே பிறர் என்கிறார்
சர்வ பூதங்களுக்கும் அந்தர்யாமியாய் இருக்கச் செய்தேயும் அபஹத பாப்மாவாய் இருக்குமவன் இ றே அவன்
இவ்வர்த்தம் அவையே யவை யல்லன்னுமாய் கேசவன் -என்று ஆழ்வார் பாடே கேட்டு வைப்பார் இ றே

அவன் என்னது என்று போரும் பதார்த்தமாய்த்து இவ்வாத்மவஸ்து –
நன் பொருள் என்று அசித் வ்யாவ்ருத்தி சொல்லிற்று –பிறர் நன் பொருள் ஈஸ்வர வ்யாவ்ருத்தி சொல்லிற்று
ஸ்வ பிரகாசத்தாலே அசித் வ்யாவ்ருத்தனாய் இருக்கும் –ஸ்வச்மை ஸ்வ பிரகாசத்வம் -ஜீவன்-
-ஸ்வ த்வத்தாலே ஈஸ்வர வ்யாவ்ருத்தனாய் இருக்கும் — –சொத்தாலே -ஸ்வாமி இடம் வாசி உண்டே –
சரீரியாய் அசித் வ்யாவ்ருத்தனாய் இருக்கும் -சரீரமாய் ஈஸ்வர வ்யாவ்ருத்தனாய் இருக்கும் –
போக்தாவாய் அசித் வ்யாவ்ருத்தனாய் இருக்கும் -போக்யமாய் ஈஸ்வர வ்யாவ்ருத்தனாய் இருக்கும்

பிறர் நன் பொருள்
உடைமையும் விலஷணமாய் உடையவனும் விலஷணனாய் இருக்கும்
இது தேஹ இந்த்ரிய மன ப்ராணா தீப்ய அந்யமாய் இருக்கும் –நெஞ்சால் நினைக்கிறேன் கருவி வேற கர்த்தா வேற
பிராணவாயு -சாஷி சொல்லும் -தீ -புத்தி -இத்தைக் கொண்டு உறுதி கொள்வார்
ஞானம் வேற நெஞ்சு வேற புத்தி வேற
அவன் பிரதான புருஷாவ்யக்த காலாநாம் பரமனாய் இருக்கும் –

நன் பொருள் தன்னையும்
இவ்வஸ்துவைக் கிடீர் நான் ஆசைப்பட்டுப் போந்தது -அவனுடைய விபூதி மாத்ரமாய் இருப்பதொரு வஸ்துவை அபஹரித்தேனோ
அவன் மார்பிலே வைத்து மனநம் பண்ணும்படியான ஸ்ரீ கௌச்துபத்தை அன்றோ நான் களவு கண்டது
ஆத்மான மஸ்ய ஜகதோ நிர்லேபம குணா மலம் -பிபர்த்தி கௌச்துப மணி ஸ்வரூபம் பகவான் ஹரி -என்கிறபடியே
அறவனை யாழிப் படையானை -என்று சொல்லும் படியான ப்ரஹ்ம ஸ்வ த்தை யன்றோ நான் அபஹரித்தது
பரம தார்மிகனாய் பவித்ரா பாணியாய் இருப்பான் ஒரு சிஷ்டனுடைய த்ரவ்யத்தை யன்றோ நான் அபஹரித்தது
அகார்த்தாயைவ ஸ்வம் -என்று அபியுக்த பிரயோகம் உண்டாகையாலே -அ இதி ப்ரஹ்ம -என்று
அகார வாச்யன் பிரமம் ஆகையாலே ப்ரஹ்ம ஸ்வம் இ றே இது –

பிறர் நன் பொருள் தன்னையும் நம்பினேன்
ஸ்வம்மும் -விலஷணமாய் -ஸ்வாமி யும் விலஷணமுமாய் இருக்க வன்றோ நான் இவ்வாத்மவஸ்துவை அபஹரித்தது
இவ்வாதம அபஹாரம் ஸ்வ தந்த்ரனுக்கும் தேஹாத்மா அபிமாநிக்கும் உண்டாமதாகையாலே இத்தால் தேஹாத்மா அபிமானம் சொல்லிற்று
அப்போது நம்பினான் பிறர் நன் பொருள் தன்னையும் என்று தேஹ ரஷண சேஷமாக-பர த்ரவ்யேஷ் வபித்யானம் -என்கிறபடியே
அந்ய த்ரவ்யங்களையும் ஆசைப்பட்டுப் போனதேன் என்றுமாம்
அங்கு நன் பொருள் என்றது அவர்கள் நினைவாலே சொல்லுகிறது
பிறர் நன் பொருள் தன்னையும் நம்பினேன்
அவ்விடம் தன்னிலும் மேல் எழுந் த்ரவ்யங்களை யாசைப்பட்ட வளவன்றிக்கே அவர்கள் சீர்க்கக் கனக்க நினைத்து இருக்கும்
மடிச்சரக்கை யாய்த்து ஆசைப்பட்டது
நம்பினேன் மடவாரையும் முன் எலாம்
ஆத்மாபஹாரத்தாலே பலித்த பலம் சொல்லுகிறார்
மஹா விசுவாச பூர்வகம் –என்று இருக்கும் இருப்பு எல்லாம் ஸ்திரீகள் பக்கலிலேயாய் ஆகிறது
விரைகுழல் மடவார் கலவியை விடு -என்றும் சதிரிள மடவார் தாழ்ச்சியை மதியாது -என்றும் அபியுக்தரான என்னாச்சார்யர்கள்
சொன்ன விஷயத்தைக் கிடீர் நான் அநாதி காலம் விஸ்வசித்துப் போந்தது -மடவார் சொல் உள்ள அருளிச் செயல் பாசுரங்கள்
மடவார் என்கிற பஹூ வசனத்தாலே ஒன்றில் பர்யாப்தம் ஆகாமையாலே கண்டவிடம் எங்கும் நுழையும் படி சொல்லுகிறது
பிராப்த விஷயம் கொள்ளவுமாம் விடவுமாம் பிறர் பிராவண்யம் விட்டே இருக்க வேண்டுமே -என்பர்

நம்பினேன் மடவாரையும் –
ஈஸ்வரனுக்கு அபிமதமான வஸ்துவை அபஹரித்த நான் –
தேஹாத்ம அபிமாநிகள் -என்னது -என்று அபிமானித வஸ்துவை அபஹரிக்க சொல்ல -வேணுமோ
ராஜ ரத்னம் அபஹாரம் பண்ண அஞ்சாத  நான் –
ஷூ த்ரர் உடைய விற்கும் வைக்கோலும் அபஹரிக்க அஞ்சுவேனோ
-இத்தால்
ஈஸ்வர அபிமான வஸ்துவை அபஹரித்தேன்
அந்யர் உடைய அபிமத வஸ்துவையும் அபஹரித்தேன் -என்றபடி –
மடவார் -என்கையாலே -அங்கும் அனந்யார்ஹங்களை அபஹரித்தேன் -என்கை-

முன் எலாம் –
இப்படி தேஹாத்ம -அபிமாநியாயும் –
விஷய -ப்ரவணனாயும் –
போந்த காலம் தான் சாவதியாகப் பெற்றதோ –
ஈச்வரனோபாதி ஆத்மாவும் நித்யம்
காலமும் அநாதி
அசித் சம்பந்தமும் அநாதி
ஆகையாலே -முன்புள்ள காலம் எல்லாம் இதுவே யாத்ரை -என்கை-

நம்பினேன் மடவாரையும்
தேஹமே ஆத்மா வென்று இருக்கையாலே ஆத்மஜ்ஞானம் பிறந்தால் பரமாத்மாவே புருஷார்த்தம் ஆமா போலே
உடம்புக்கு உடம்பே போக்யம் ஆகையாலே பர ஸ்திரீ சரீரங்களே போக்யங்கள் என்று ஆசைப்பட்டுப் போந்தேன்
மடவாரையும்
ஆத்மகுண பூர்ணைகளாய் பாதிவ்ரத்ய தர்ம நிரதைகளான சாத்விகளை யாய்த்து நான் ஆசைப்பட்டது
நம்பினேன் மடவாரையும்
அன்றிக்கே சாமான்யத்தில் ஸ்திரீகளையும் ஆசைப்பட்டுப் போனதேன்
மடவார் –
அவர்கள் புருஷ வசீகாரம் பண்ணுவது தந்தாமுடை மடப்பத்தைக் காட்டி யாய்த்து
சதிரிள மடவார் என்று ஆழ்வார் பாடே கேட்டு வைக்கையாலே மடவார் என்கிறார்
மடவார்
அதிலும் ஓன்று இரண்டை யாசைப்படுகை யன்றிக்கே பல விஷயங்களையும் ஆசைப்பட்டேன்
ஒன்றிலே துவக்கலாவது அதில் போக்யதை உண்டாகில் இ றே -அது இல்லாமையாலே பல விஷயங்களையும் ஆசைப்பட்டுப் போந்தார் யாய்த்து
அதுவும் அன்றிக்கே பூய ஏவாபி வர்த்ததே -என்று இக்காமம் தான் அபிவ்ருத்தம் ஆகையாலே தத் அனுரூபமான விஷய பஹூத்வமும் அபேஷிதம் இ றே
ஆகையாலே
அஸ்வதந்த்ரமான ஆத்மாவை ஸ்வதந்தரமாக நினைத்து இருந்தேன்
அநாத்மாவான தேஹத்திலே ஆத்மபுத்தி பண்ணினேன்
அபுருஷார்த்தங்களான அர்த்த காமங்களிலே புருஷார்த்த புத்தி பண்ணினேன் -என்றார் யாய்த்து
இவ்வபி ப்ரயோகங்களாலே –உம்மைத் தொகைகளால்–இவை ஒவ் ஒன்றே போரும் அநர்த்த ஜநகமாகைக்கு-ஆயிருக்க
இவை எல்லாவற்றையும் அனுஷ்டித்துப் போந்தேன் இவ்வனுஷ்டானம் உமக்கு எப்போது உண்டாய்த்து என்ன

முன் எலாம்
முற்காலம் அடைய
அநாதிர் பகவான் கால -என்று காலம் நித்யம் ஆகையாலும் அனுஷ்டாதாவான சேதனன் நித்யன் ஆகையாலும் தத் உபகரண
பூத கரண களேபரங்களும் பிரவாஹதயா நித்யங்கள் ஆகையாலும்
இவ்வநர்த்த புத்திக்கு அடியான அவித்யா கர்ம வாசனைகள் நித்யங்கள் ஆகையாலும் இதுவே எனக்கு யாத்ரையாய்ப் போந்தது
அக்ருத்யங்கள் ஓன்று இரண்டாகிலும் ஆஸ்வசிக்கலாம்-காலம் பரிமிதம் ஆகிலும் கண்டு தரிக்கலாம் –
அநாதி காலம் அபரிமிதமான அனர்த்தங்களை அனவரதம் அனுஷ்டித்துப் போந்தேன் என்று தாத்பர்யம் –

செம்பொன் மாட திருக் குருகூர் நம்பிக்கு அன்பனாய் அடியேன் சதிர்த்தேன் இன்று
ஆழ்வார் திருவவதரிக்கையாலே அங்குள்ளது அடங்க இவருக்கு ஸ்லாக்கியமாய் இருக்கிறபடி
இவ்வூரில் ஐஸ் வர்யத்துக்கு அடியான பூர்த்தியை யுடைய ஆழ்வார் நிர்ஹேதுக கடாஷத்தாலே தம் பக்கலிலே பக்தியை யுண்டாக்கின படியை
வரவாறு ஓன்று இல்லையால் வாழ்வு இனிதால்-என்கிறபடியே வந்த வழி அறிந்திலேன் -இங்கனே பலிக்கக் கண்ட அத்தனை
அபூர்ணமான பகவத் விஷயத்திலே அடியனாம் ஆகாதே பூரணரான ஆழ்வாருக்கு அடியேனே சதுரனானேன் என்கிறார்
ஸ்திரீகளை விஸ்வசித்து இளிம்பனான நான் ஆழ்வாரைப் பற்றி இன்று சதுரனானேன் என்றுமாம்

உம்முடைய புன்மை குறைவற்று -இருந்தது
ஆழ்வார் உமக்கு நிர்ஹேதுகமாக உபகரித்த அளவு ஏது என்ன –
அத்தைச் சொல்லுகிறார் மேல் –
செம்பொன் மாட திருக் குருகூர் நம்பிக்கு –
என்னுடைய பூர்வ வ்ருத்தத்தை ஆராயும் அத்தனை அபூர்ணரோ ஆழ்வார்
என்னை உபேஷித்த காலம் இவ்வளவு பாபம் இவ்வளவு என்று பார்க்கும் படி அன்றே
ஆழ்வார் உடைய பூர்த்தி
ஆத்ம அபஹாரம் பண்ணினான் நான் -விஷய பிரவணன் ஆனேன் என்று கை விடும்படி அன்றே
ஆழ்வார் திருவடிகளை நீர் தான் கிட்டின படி என் -என்ன
விஷயங்களுக்கு அர்த்தம் தேடி –
அர்த்த அபஹாரத்துக்கு இடம் பார்த்து திரியா நிற்க –
அச் செம்பொன் மாடத்தை களவு காண புக்கேன் –
அங்கு வைத்த மா நிதியைக் கண்டு -அகப்பட்டேன் -என்கிறார் –
இவருக்கு வைத்த மா நிதி ஆழ்வார் இ றே
ஆழ்வார் திருவடிகளோபாதி திருநகரியும் இவருக்கு ஸ்ப்ருஹணீயம் ஆகையாலே
திருநகரியைக் கவி பாடுகிறார் –

கீழ் தம்முடைய புன்மை சொன்னார் -மேல் தாம் ஆழ்வாராலே அங்கீ க்ருதரான பிரகாரம் சொல்கிறார்
செம்பொன் மாட திருக் குருகூர் நம்பிக்கு அன்பனாய் அடியேன் சதிர்த்தேன் இன்று-
நான் அர்த்தாத்ஜ நேச்சுவாய் தேசாந்தர சஞ்சாரம் பண்ணா நிற்கச் செய்தே தைவாயத்தமாக திரு நகரியிலே
மாடங்கள் ஓங்கி இருந்து பொற்கென்று தோற்றிற்று
இங்கே போய் அர்த்த அபஹாரம் பண்ணலாம் -இது தான் நகரி யாகையாலே நாகரிகைகளான மடவாரையும்
இம்மாடங்களிலே காணலாம் என்று அறுதியிட்டு வழி விலங்கி உள் புக்கேன் –
அன்னகரிக்கு நிர்வாஹகரான ஆழ்வார் திரு வஷ்டாஷர சம்சித்தர் ஆகையாலே அவ்விடத்தில் தஸ்கரம் சஞ்சரணம் இல்லாமையாலே
ஓங்காரம் -திருட்டு போகும் -தஸ்கரம்
பஞ்சம் -எனக்கு தான் -நமஸ் அர்த்தம் அறிந்து போகுமே – ஸ்வ ரஷணே ச்வாம்யம்-தொலைய வேண்டும் – துர் பிஷம்
வியாதி -ஐஸ்வர்யம் கைவல்யம் -நாராயணாய சப்தார்த்தம்
திருக்குடந்தை நமஸ் -சப்தார்த்தம் -களைகண் மற்று இலேன்
ஸ்ரீ வில்லிபுத்தூர் -நாராயணாய -ஓங்கி -மழை
அஷ்டார்த்த சம்சித்தி மதீயதே தெரிந்தவர்கள் மதிப்பபர்கள் ஆகிருக்க வேண்டும்
ஒரு வைஷ்ணவ சகாசத்திலே ஷத்ர பந்துவுக்குப் பிறந்த அவஸ்தை போலே எனக்கும் ஆழ்வார் சகாசத்திலே
அபஹார புத்தி போய் உள்ளே ஆழ்வார் தம்மைக் காண வேணும் என்று புக்கு அவருடைய பூர்த்தியைக் கண்டு
நின்றாப் போலே இருக்க அவருக்கு அன்பனாய் விட்டேன்

செம் பொன் மாடம்
ஆழ்வாருக்கு -களை கண் மற்றிலேன் -என்றும் -ஆராவன்பின் அடியேன் -என்றும் சொல்லுகிற பகவத் விஷயத்தில் அத்யுன்னதமான
அத்யவசாய அனுராகங்கள் போலே யாய்த்து மாடங்களின் ஒக்கமும் திண்மையும் பொற்கு எனவும் -ஔஜ்ஜ்வல்யமாய் இருக்கிற படி

செம்பொன் மாட திருக் குருகூர் நம்பிக்கு
ஆழ்வாருடைய மயர்வற மதி போலே யாய்த்து இத்தேசத்திலும்
இருள் அற்று ஒளியேயாய் இருக்கும் படி
அத்தேசிகரும் ஆழ்வாரோட்டை ஆசக்தியாலே பொலிந்து நிற்குமவர்கள் ஆய்த்து
செம்பொன் மாட திருக் குருகூர் நம்பிக்கு
மாற்று மினுங்கின பொன்னாலே சமைந்த மாடமாய் -அதுதான்
அத்யர்க்கா நலதீப்தம் தத்ச்தானம் விஷ்ணோர் மஹாத்மன-என்ற பரமபத தேஜஸ்ஸூ போலே பார்க்கவும் அணுகவும் ஒண்ணாத படி இருக்கை
அன்றிக்கே கண் படைத்தார்க்கு எல்லாம் காணலுமாய் கிட்டவுமாம் படி ஸ்ப்ருகணீயமான தேசம்
செம் பொன் மாடம்
துவளில் மா மணி மாடம் ஓங்கு துலை வில்லி மங்கலம் -என்று உகந்து அருளின நிலங்களில் மாடங்களும் ஆழ்வாருக்கு
உபாதேயம் ஆனாப் போலே இவருக்கும் ஆழ்வார் உடைய மதி நலங்களோ பாதி மாடங்களும் உபாதேயமாய் இருக்கிறது யாய்த்து –
ஆகையாலே அர்த்த காம ப்ரவணரையும் ஆளாக்கும் தேசமாய்த்து –

நம்பிக்கு அன்பனாய் –
அர்த்த காமாதிகளை நம்பிப் போந்த நான் ஆழ்வாருக்கு அன்பனாய் விட்டேன்
அர்த்த காமங்களின் போக்யதையும் ஆழ்வார் பாடே காங்கையாலே அவர்க்கே அன்பனாய் விட்டேன்
கீழ பாட்டிலே அன்னையாய் அத்தனையாய் எண்கையாலே மாதா பிதா என்னும் இடம் சொன்னார்
இதில் யுவதய விபூதி என்னும் இடம் சொல்லுகிறார் –

அடியேன்
ஸ்வ தந்த்ரனாய்ப் போந்த நான் நம்பிக்கு சேஷம் ஆனானேன்
ஆழ்வாருக்குப் பிறந்த மதி நலன்கள் போலே கிராமத்திலே வருகை அன்றிக்கே அன்பு முற்பட்டு அடிமையில் பட்டது
நம்பிக்கு அன்பனாய் அடியேன்
ஆழ்வார் திரு வஷ்டாஷர சம்சித்தராகையாலே இவருடைய கடாஷ லஷ்யன் ஆகையாலே அம்மாத்ரத்திலே பதத்ரயார்த்தத்திலும் முன்னாய் விட்டேன்
இனி வாசி அங்கு ததீய சஹமான தத் விஷயமாய் இருக்கும்
இங்கு ஆழ்வாருக்கேயாய் இருக்கும் –

சதிர்த்தேன் –
சதிரன் ஆனேன் -மோஷயிஷ்யாமி என்றவன் முழங்கைத் தண்ணீர் பார்த்து இராதே ஆழ்வாருடைய ப்ரபாவத்தையிட்டு வென்றேன் –
நம்பிக்கு ஆள் உரியனாய் சதிர்த்தேன்
மாற்பால் மனம் சுளிப்ப மங்கையர் தோள் கை விட்டு என்கிறபடியே ஆழ்வாருக்கு அன்பனாய் அந்ய விஷயங்களை வென்றேன்
நம்பிக்கு அன்பனாய் அடியேனே
ஆத்மாத்மீயங்கள் இரண்டும் ஆழ்வாராய்த்து –
அவர் தாமே யானே நீ என்னுடைமையும் நீயே என்று தத் விஷயத்திலே சமர்ப்பித்தால் போலே
மடவாரையும் நம்பினேன் சதிர்த்தேன்
அவர்கள் சதிர் இள மடவார் ஆகையாலே இளிம்பு பட்ட நான் ஆழ்வாரை யண்டை கொண்டு சதிரனாய் விட்டேன் –
பத த்ரய அந்வயம் -அடியேன் -சேஷத்வ ஞானம் பிரணவ
அன்பனாய் -நாராயணா யா சப்த்தார்த்தம்
நம்பி -மத்யம பதார்த்தம் -s பூரணன் -அனன்ய உபாயத்வம்

இன்றே –
ஈஸ்வரனை அண்டை கொண்டு ஆரப்த சரீரபாத சமயம் பார்த்து இருந்து பின்னையும் வாஸனா ருசிகள் ஆகிற
மண் பற்று விடாமல் விரஜை அளவும் போக வேண்டும்படி இருக்கை யன்றிக்கே இன்றே சவாசனமாக விட்டேன்
இன்றே
அன்று அப்படி யானேன்
இன்று இப்படி யானேன்
நடுவில் இதுக்கு என் கையில் கிடப்பதொரு ஹேதுவைக் கண்டிலேன்
இதுக்கு வரவாறு ஓன்று இன்றிக்கே இருக்க வாழ்வு இனிதாம் படி விழுந்தது என்று விஸ்மிதர் ஆகிறார்
இன்றே
அன்று ஈஸ்வரனும் கூட நிற்கச் செய்தே சம்சரித்துப் போனதேன்
இன்று ஆழ்வார் சந்நிதி மகாம்யத்தாலே இவ்வளவும் பிறந்தது என்று ப்ரீதர் ஆகிறார் –

இன்று அன்பனாம் –
இதுக்கு முன் எனக்கு ஒரு நினைவு இன்றிக்கே இருக்க அசிந்திதமாக ஆழ்வார் திருவடிகளிலே
ப்ரவணனாகக் கண்டேன் –
அநாதி காலம் ஆத்ம அபஹாரம் -பண்ணியும் விஷய ப்ரவணனாயும் போந்த இது
இழவுக்கு உடலாகை அன்றிக்கே –
சரண்யா ப்ரபாவத்தாலே
பேற்றுக்கு உடலாக கிருஷி பண்ணினாரைப் போலே பலித்துக் கொண்டு நிற்க கண்டேன் –
நான் -என்னது -என்று இருக்கை தவிர்ந்து
இதர விஷயங்களில் விரக்தராய்
பகவத் சேஷத்தளவு நில்லாதே அதின் எல்லையான ததீய சேஷத்தளவிலே நின்றார் ஆழ்வார்
இந்த க்ரம அபேஷை அன்றிக்கே
முதல் அடியிலே நான் ஆழ்வார் திருவடிகளிலே ப்ரவணனாகப் பெற்றேன் –
படிக்கட்டு மேலே ஏறாமல் பெற்றேன் -வரவாறு அறியாமல் இன்று சதிர்தேன் -பேற்றைப் பாடுவேன் -எப்படி வந்தது என்பதை அறியேன்

அடியேன் –
ஆழ்வார் உடைய வைபவத்தை அனுசந்தித்து -அதுக்கு -தோற்று  அடியேன் -என்கிறார் –
குணைர் தாஸ்யம் உபாகத -என்கிறபடியே அதுக்குத் தோற்று அடியேன் என்கிறார் –
வைத்த மா நிதியை வைத்துக் கொண்டு இருந்தாரே -அந்த குணத்துக்கு தோற்று -என்றவாறு
ஆச்சார்யர்களை நம்பி என்னக் கற்பித்தார் போலே
ஆசார்யர்கள் அழைத்தால் -அடியேன் -என்கிறதும் ஸ்ரீ மதுரகவிகள் வாசனையாலே யாயிற்று-

-சதிர்த்தேன்
சதிரை உடையேன் ஆனேன்
ஈஸ்வர சேஷமான வஸ்துவை -என்னது -என்று இருக்கைக்கும்
இதர விஷய ப்ராவண்யத்துக்கும் மேல் பட்ட சதிர் கேடு இல்லை இ றே
அவற்றை விட்டு –
பகவத் விஷயத் தளவில் நில்லாதே ஆழ்வார் அளவும் வரும்படி சதிரை உடையேன் ஆனேன் –

———————————————————————————————-

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ உ. வே.வேளுக்குடி சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ வாதிகேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம் –
பெரிய வாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நம் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்
திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ மதுரகவி ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-