Archive for the ‘உபதேச ரத்ன மாலை’ Category

ஸ்ரீ உபதேச ரத்ன மாலை -ஸ்ரீ .P.B.A.ஸ்வாமிகள் வியாக்யானம் –

December 24, 2015

ஸ்ரீ சைலேச  தயா பாத்ரம் தீ பக்தியாதி குணார்ணவம்
யெதீந்த்ரப் பிரவணம் வந்தே ரம்யஜா மாதரம் முநிம்-

இந்த திவ்ய பிரபந்தத்தின் அமைப்பின் அழகு நிகர் அற்றது -அமுது ஒழுகுகின்ற தமிழனில் விளம்பிய சீர்மை சொல்லப் புகில் வாயமுதம் பரக்கும்
முதல் ஆழ்வார்களின் திருவவதார நாட்களை முதலிலே அருளிச் செய்து உடனே மாதங்களின் அடைவே அருளிச் செய்கிறார் –
அதாவது முதலில் ஐப்பசி மாதத்தில் திருவவதரித்த முதல் ஆழ்வார்களை அருளிச் செய்து அதற்கு அடுத்து கார்த்திகையில்
திருவவதரித்த திருமங்கை ஆழ்வார் -திருப் பாண் ஆழ்வார் – இரண்டு ஆழ்வார்களையும்
அதற்குப் பின் மார்கழி மாசம் திருவவதரித்த தொண்டர் அடிப் பொடி ஆழ்வாரையும்
-பின்பு தை மாசம் திருவவதரித்த திரு மழிசை ஆழ்வாரையும் மாத க்ரமமாக அருளிச் செய்கிறார்

வாசி யறிந்த வதரியில் நாரணர் மனம் கொள்
தேசுடை எந்தை மணவாள மா முனி சீர் தழைப்பச்
சி சயிலேச தயா பாத்திரம் என்னும் சீர் மந்த்ரம்
தேசிகனாய்க் கண்டுரைத்தார் இவ்வையம் சீருறவே –கோயில் அண்ணன் –
————————
ஸ்ரீ கோயில் கந்தானை அண்ணன் அருளிச் செய்த தனியன் –

முன்னம் திருவாய்மொழிப் பிள்ளை தாம் உபதேசித்த நேர்
தன்னின்படியை தணவாத சொல் மணவாள மா முனி
தன்னன்புடனே செய்த யுபதேச ரத்ன மாலை தன்னைத்
தன்நெஞ்சு தன்னில் தரிப்பவர் தாள்கள் சரண் நமக்கே –

முற்காலத்தில் ஸ்வ ஆசார்யரான திருவாய் மொழிப் பிள்ளை உபதேசித்து அருளின கிராமத்தை அதிக்ரமியாமல் அனுவர்த்தித்தே
பேசுமவரான மணவாள மா முனிகள் தம்முடைய பரம கிருபையினால் செய்து அருளின உபதேச இரத்தின மாலை என்கிற
திவ்யப் பிரபந்தத்தை தங்கள் ஹ்ருதயத்திலே -கண்ட பாடம் செய்து தரிக்கின்றவருடைய திருவடிகளே -நமக்குத் தஞ்சம் –
—————————————————————
தமக்குக் கிடைத்த உபதேச வழியின் படியே வெண்பாவில் அமைத்துப் பேசுவதாகக் கூறுதல்

எந்தை திருவாய் மொழிப் பிள்ளை இன்னருளால்
வந்த வுபதேச மார்க்கத்தைச் -சிந்தை செய்து
பின்னவரும் கற்க வுபதேசமாய்ப் பேசுகின்றேன்
மன்னிய சீர் வெண்பாவில் வைத்து ———–1-

எமக்கு ஆசிரியரான திருவாய் மொழிப்பிள்ளை என்கிற திருமலை யாழ்வார் உடைய பரம கிருபையினால் கிடைத்த உபதேச வழியை
அனுசந்தித்து பின்பு உள்ளாறும் கற்குமாறு பொருத்தமான சீர்களை யுடைய வெண்பா வென்கிற யாப்பிலே அமைத்து
உள்ளத்திற்கும் உலகத்திற்கும் உபதேச ரூபமாகப் பேசுகின்றேன் —
மன்னிய சீர் -வெண்பாவுக்கு விசேஷணம் ஆக்காமல்
மன்னிய சீர்களைப் பேசுகின்றேன் -ஆழ்வார் ஆச்சார்யர்களின் திருக் குணங்களைப் பேசுகின்றேன் என்னவுமாம்
——————————————-
இப்பிரபந்தத்தை விவேகிகள் உகப்பதே போதும் என்கிறார்

கற்றார்கள் தாமுகப்பர் கல்வி தன்னுள் ஆசையுள்ளோர்
பெற்றோம் என யுகந்து பின்பு கற்றார் -மற்றோர்கள்
மாச்சர்யத்தால் இகழில் வந்தது என்னெஞ்சே யிகழ்கை
ஆச்சர்யமோதானவர்க்கு ————–2-

மனமே கல்வி பயின்றவர்கள் இப் பிரபந்தத்தைப் பெற்று மகிழ்ந்திடுவர்கள் -கல்வியில் விருப்பம் உள்ளவர்கள் இது லபிக்கப் பெற்றோமே என்று
அகம் குழைந்து பிறகு இதை அப்யசிப்பர்கள் -கீழ்ச் சொன்ன இரண்டு வகுப்பிலும் சேராத மற்றையோர்கள் மாத்சர்யத்தினால் பகை பாராட்டி
இதனை இகழ்ந்தால் அதனால் நமக்கு உண்டாகும் சேதம் என்ன -ஒன்றும் இல்லை -அப்படிப்பட்டவர்களுக்கு நல்ல விஷயங்களை இகழ்வது
எனபது வியப்போ -அவர்கட்கு இது இயல்பே யன்றோ
ஆச்சரியமோ தானவர்க்கு -என்று பிரித்து ஆஸூர பிரக்ருதிகளுக்கு -என்றும் சொல்வர் -ஆயினும் இப்பொருள் விவஷிதம் அல்ல என்பர்
——————————————————————————-
ஆழ்வார் ஆச்சார்யர் ஸ்ரீ ஸூ கத்திகளுக்கு பல்லாண்டு –

ஆழ்வார்கள் வாழி அருளிச் செயல்  வாழி
தாழ்வாதுமில் குரவர் தாம் வாழி -ஏழ்பாரும்
உய்ய வர்கள் உரைத்தவைகள் தாம் வாழி
செய்ய மறை தன்னுடனே சேர்ந்து – ———-3-

பொய்கையாழ்வார் முதலான ஆழ்வார்கள் வாழ்ந்திடுக -அவர்கள் அருளிய திவ்ய பிரபந்தங்கள் வாழ்ந்திடுக
-தாழ்வு ஒன்றும் இல்லாத மிகச் சிறந்த எம்பெருமானார் முதலான ஆசார்யர்கள் வாழ்க
-பூ மண்டலம் முழுவதும் உஜ்ஜீவிக்குமாறு அவ்வாசிரியர்கள் அருளிச் செய்த ஸ்ரீ ஸூ க்திகளும் விலஷணமான வேதங்களோடு கூட வாழ்க
செய்ய மறை தன்னுடனே சேர்ந்து -என்றது வேதங்களும் வாழ வேணும் என்று அவற்றுக்குமாக மங்களா சாசனம் செய்த படி
-ஆழ்வார் ஆச்சார்யர்களின் ஸ்ரீ ஸூ க்திகளுக்கு எல்லாம் வேதமே மூலமானது பற்றி அவற்றுக்கும் மங்களா சாசனம் ப்ராப்தம்
செய்ய மறை தன்னுடனே சேர்ந்து அவர்கள் உரைத்தவர்கள் -என்று அந்வயித்து-வேதங்களுக்குச் சேர ஆசாரியர்கள் அருளிச் செய்தவை -என்ற பொருளும் உரைப்பர் –
————————————————————-
ஆழ்வார்களின் திரு அவதார க்ரமம் அருளுகிறார்-

பொய்கையார் பூதத்தார் பேயார் புகழ் மழிசை
ஐயன் அருள் மாறன் சேரலர் கோன்–துய்ய  பட்ட
நாதன்  அன்பர் தாள் தூளி நற்பாணன் நற்கலியன்
ஈதிவர் தோற்றத்து அடைவாம் இங்கு ——-4-

பொய்கையாழ்வார் முதல்வர் -பூதத் தாழ்வார் இரண்டாமவர் -பேயாழ்வார் மூன்றாமவர் -கீர்த்தி வாய்ந்த திரு மலிசைப் பிரான் நான்காமவர் –
அருள் மிக்க நம்மாழ்வார் ஐந்தாமவர் -குலசேகரப் பெருமாள் ஆறாமவர் -பரி சுத்தரான பெரியாழ்வார் ஏழாமவர்-தொண்டர் அடிப்பொடி யாழ்வார் எட்டாமவர் –
பரம சாத்விகரான திருப் பாண் ஆழ்வார் ஒன்பதாமவர் -விலஷணரான திருமங்கை யாழ்வார் பத்தாமவர்
-இந்த வரிசைக் க்ராமமானது இவ் உலகில் இவ் வாழ்வார்களின் அவதார க்ரமமாகும்
சிலர் ஆராய்ச்சி செய்வதாகப் புகுந்து மனம் போனவாறாக கல்பிப்பர் -அதனால் ஆஸ்திகர்களின் நெஞ்சு
கலங்காமைக்காகப் பொய்யில்லாத மணவாள மா முனிகள் இங்கனே அடைவு தன்னை அமைத்து அருளுகிறார்
————————————————————————–
ஆழ்வார்கள் திருஅவதரித்த மாத நஷத்ரங்களை அருளிச் செய்கிறார்

அந்தமிழால் நற்கலைகள் ஆய்ந்துரைத்த ஆழ்வார்கள்
இந்த வுலகில் இருள் நீங்க -வந்துதித்த
மாதங்கள் நாள்கள் தம்மை மண்ணுலகோர் தாம் அறிய
ஈதென்று சொல்லுவோம் யாம்  —————5-

அழகிய தமிழ்ப் பாஷையினால் திவ்யப் பிரபந்தங்களை ஆராய்ந்து அருளிச் செய்த மேலே கூறிய ஆழ்வார்கள்
இந்த இருள் தரும் மா ஞாலத்தில் அகவிருள் தொலைவதற்காக வந்து அவதரிக்கப் பெற்ற மாசங்களையும்
நஷத்ரங்களையும் தெரிந்து கொள்ளும் பொருட்டு இன்னவை என்று இனி நாம் அருளிச் செய்வோம்
இந்த முதல் ஆழ்வார்கள் இன்ன இடத்தில் அவதரித்தார்கள் எனபது காலப் பழமையால் நிச்சயிக்கப் போகாது -போன்ற வாக்கியப் பிறழ்வு விளைந்திட்டதே
–இங்கனே நேராமைக்காகவே மா முனிகள் ஆழ்வார்கள் அவதரித்த மாச நஷத்ர திவ்ய தேசங்களை இப்பிரபந்தத்தில் இட்டு அருளுகிறார்
—————————————————————————————————-
முதல் ஆழ்வார்கள் திருவவதரித்த மாத நஷத்ரங்கள் அருளுகிறார் –

ஐப்பசியில் ஓணம் அவிட்டம் சதயம் இவை
ஒப்பிலவா நாள்கள் உலகத்தீர் -எப்புவியும்
பேசு புகழ் பொய்கையார் பூதத்தார் பேயாழ்வார்
தேசுடனே   தோன்று பிறப்பால் ————-6-

இவ்வாழ்வார்கள் மூவரும் விபவத்தில் ஒருவரை விட்டு ஒருவர் பிரியாதவராய் -ஓடித் திரியும் யோகிகளாய் இருந்ததனாலும்
அர்ச்சையிலும் அப்படியே கூடியே வாழ்வதனாலும் இம் மூவருக்கும் சேர்த்தே பாசுரம் இட்டு அருளினார் ஆயிற்று
ஐப்பசி -ஐப்பிசி-பாட பேதங்கள் -தேசுடனே -அயோநிஜத்வ பிரயுக்தமான தேஜஸ் ஸூ -விவஷிதம் -சிறப்பால் ஒப்பிலவாம் -அந்வயம்
——————————————————————————————-
முதல் ஆழ்வார்கள் திருநாமம் காரணம் அருளிச் செய்கிறார்

மற்றுள்ள ஆழ்வார்களுக்கு முன்னே வந்துதித்து
நற்றமிழால் நூல் செய்து  நாட்டை யுய்த்த -பெற்றிமையோர்
என்று முதல் ஆழ்வார்கள் என்னும் பெயர் இவர்க்கு
நின்றது உலகத்தே நிகழ்ந்து ———-7-

மற்றும் உள்ள ஆழ்வார்களுக்கு முன்னே வந்து உதித்த படியினால் முதல்வர் ஆயினர் –
நல் தமிழால் நூல் செய்ததனால் ஆழ்வார்கள் ஆயினர்
பெற்றிமை -பெருமை-பெற்றிமையோர் -பெரியோர் என்றபடி –
—————————————————————-
திருமங்கை ஆழ்வார் உடைய திருவவதார நாள் அருளிச் செய்கிறார் –

பேதை நெஞ்சே இன்றைப் பெருமை யறிந்திலையோ
ஏது பெருமை   இன்றைக்கு என்று என்னில் -ஓதுகின்றேன்
வாய்த்த புகழ் மங்கையர் கோன் மா நிலத்தில் வந்துதித்த
கார்த்திகையில் கார்த்திகை நாள் காண் – ———8-

நாள் பாட்டாக சேவிக்க -சிஷ்யர்கள் பிரார்த்தித்த -இன்று -அமைத்து -நாள் பாடல்களில் அருளிச் செய்கிறார்
————————————————————————
மாறன் பணித்த தமிழ் மறைக்கு ஆறங்கம் கூற திருவவதரித்த பெருமையை அருளிச் செய்கிறார்

மாறன் பணித்த தமிழ் மறைக்கு மங்கையர் கோன்
ஆறங்கம் கூற அவதரித்த –  வீறுடைய
கார்த்திகையில்  கார்த்திகை  நாள் இன்று என்று காதலிப்பார்
வாய்த்த மலர்த் தாள்கள் நெஞ்சே வாழ்த்து ——————–9-

வேத சதுஷ்ட்ய அங்க உப அங்கங்கள் பதினாலும் போலே இந்நாலுக்கும் இரும் தமிழ் நூல் புலவர் பனுவல் ஆறும்
மற்றை எண்மர் நன் மாலைகளும் -ஆசார்ய ஹ்ருதய ஸ்ரீ ஸூ க்திகள்
சீஷா வியாகரணம் நிருக்தம் சந்தஸ் கல்பம் ஜ்யோதிஷம் -ஆறு வேத அங்கங்கள்
மீமாம்ச நியாய புராண தர்ம சாஸ்திரங்கள் -ஆகிற எட்டு உப அங்கங்கள்
நம்மாழ்வார் திரு உள்ளத்தைப் பின் பற்றியே மற்ற ஆழ்வார்கள் அருளிச் செய்து உள்ளார்கள் என்றபடி
——————————————————————————————————
திருப்பாண் ஆழ்வார் திருவவதார திருநாள் அருளிச் செய்கிறார்

கார்த்திகையில் ரோஹிணி நாள் காண்மின் இன்று காசினியீர்
வாய்த்த புகழ்ப் பாணர் வந்துதிப்பால் –ஆத்தியர்கள்
அன்புடனே தான் அமலனாதி பிரான் கற்றதற்பின்
நன்குடனே கொண்டாடும் நாள் – ——–10-

அறிய வேண்டும் அர்த்தங்களை எல்லாம் அழகாக அமைத்து பத்தே பாசுரமாகச் சுருங்க அருளிச் செய்தவர் இவ் வாழ்வார் யாதலால்
-அமலனாதி பிரான் கற்றதன் பின் -என்று சிறப்பித்து எடுத்து அருளுகிறார்
நன்குடனே கொண்டாடும் நாள் -நலமாக கொண்டாடப் பெரும் நாளாகும் இது
——————————————————————–
தொண்டர் அடிப்பொடி ஆழ்வார் திருவவதார திருநாள் அருளிச் செய்கிறார்

மன்னிய சீர் மார்கழியில் கேட்டை இன்று மா நிலத்தீர்
என்னிதனுக்கு ஏற்றம் எனில் உரைக்கேன் -துன்னு புகழ்
மா மறையோன் தொண்டர் அடிப் பொடி யாழ்வார் பிறப்பால்
நான்மறையோர் கொண்டாடும் நாள் ———-11-

துன்னு புகழ் -நிரம்பிய புகழை யுடையராய்
மா மறையோன் -பரம வைதிகரான
நாள் மறையோர் -விதிக்க உத்தமர்கள்
கொண்டாடும் நாள் -ஆதரிக்கும் நாளாகும் இது –

—————————————————————————
திருமழிசைப் பிரான் திருவவதார திருநாள் அருளிச் செய்கிறார்

தையில் மகம் இன்று  தாரணியீர் ஏற்றம் இந்தத்
தையில் மகத்துக்குச் சாற்றுகின்றேன் –துய்ய மதி
பெற்ற மழிசைப் பிரான் பிறந்த நாள் என்று
நற்றவர்கள் கொண்டாடும் நாள் ———12-

துய்ய மதி -பரிசுத்தமான மதியைப் பெற்ற
இவ் வாழ்வார் பேயாழ்வாரை அடி பணிந்து திருந்தினவர் ஆதலால் -துய்ய மதி பெற்ற -என்று அருளிச் செய்கிறார்
சப்த ரிஷிகள் மக நஷத்ரம் சுற்றி வர்த்திப்பதாகச் சோதிடர்கள் சொல்லுவார்கள் -அதற்கு ஏற்ப நல் தவர்கள் கொண்டாடும் நாள் -என்று அருளிச் செய்கிறார்
தரணி என்னும் வடசொல் தாரணி என்று நீட்டல் பெற்றது
—————————————————————————————-
குலசேகர ஆழ்வார் திருவவதார திருநாள் அருளிச் செய்கிறார்

மாசிப் புனர்பூசம் காண்மின் இன்று மண் உலகீர்
தேசித் திவசத்துக்கு ஏது என்னில்    -பேசுகின்றேன்
கொல்லி நகர்க் கோன் குலசேகரன் பிறப்பால்
நல்லவர்கள் கொண்டாடும் நாள் ————13-

நல்லவர்கள் -சத்துக்கள்
தேசு -தேஜஸ்
திவசம் -நாள் –
———————————————————————————–
நம்மாழ்வார் திருவவதார திருநாள் அருளிச் செய்கிறார்

ஏரார் வைகாசி விசாகத்தின் ஏற்றத்தைப்
பாரோர் அறியப் பகர்கின்றேன் –சீராரும்
வேதம் தமிழ் செய்த மெய்யன் எழில் குருகை
நாதன் அவதரித்த நாள்  ———–14-

சீர்மை மிகுந்த வடமொழி வேதத்தை த்ராவிடமாகச் செய்து அருளின -யதார்த்த வாதியாய் அழகிய திரு நகருக்குத் தலைவரான
நம்மாழ்வார் திருவவதரித்த திரு நாள் அன்றோ
——————————————————————————-
நம்மாழ்வார் -அவர் திருவவதரித்த திருநாள் –அவர் திருவாக்கு -திருநகரி -நான்குமே ஒப்பற்றவை என்று அருளிச் செய்கிறார்

உண்டோ வைகாசி விசாகத்துக்கு ஒப்பு ஒரு நாள்
உண்டோ சடகோபர்க்கு    ஒப்பு ஒருவர் -உண்டோ
திருவாய்மொழிக்கு ஒப்பு தென் குருகைக்கு உண்டோ
ஒரு பார் தனில் ஒக்கும் ஊர் ————15-
———————————————————————————
பெரியாழ்வார் திருவவதார திருநாள் அருளிச் செய்கிறார் –

இன்றைப் பெருமை அறிந்திலையோ ஏழை நெஞ்சே
இன்றைக்கு என்னேற்றம் எனில் உரைக்கேன் -நன்றி புனை
பல்லாண்டு பாடிய நம் பட்டர் பிரான் வந்துதித்த
நல்லானியில் சோதி நாள் ————-16-

நம் பட்டர் பிரான் என்று அபிமானித்து அருளிச் செய்கிறார்
நன்றி புனை பல்லாண்டு பாடிய நம் பட்டர் பிரான் என்று அன்வயம் –
———————————————————————————–
மா நிலத்தில் முன்னம் பெரியாழ்வார் வந்துதித்த
ஆனி தன்னில் சோதி என்றால் ஆதரிக்கும் -ஞானியர்க்கு
ஒப்பு ஒருவர் இல்லை இவ் வுலகு தனில் என்று நெஞ்சே
எப்பொழுதும் சிந்தித்து இரு ————17-

நம் பெரியாழ்வார் என்று மீண்டும் அபிமானித்து அருளுகிறார்
ஆனி திரு ஸ்வாதீ நஷத்ரம் என்ற போதே கொண்டாடும் ஞானிகளான பெரியோர்களுக்கு சமமானவர்கள் யாரும் இலர்
என்றதை சதா காலமும் அனுசந்திப்பாய் என்று அறிவிலியான நெஞ்சே என்று உபதேசித்து அருளுகிறார்
———————————————————————————-
பெரியாழ்வார் என்ற திரு நாமத்துக்கு காரணம் அருளிச் செய்கிறார் –

மங்களா சாசனத்தில் மற்று உள்ள ஆழ்வார்கள்
தங்கள் ஆர்வத்து அளவு தானன்றி -பொங்கும்
பரிவாலே வில்லி புத்தூர் பட்டர் பிரான் பெற்றான்
பெரியாழ்வார் என்னும் பெயர் ———-18

மூத்தவரும் இல்லாத போதும் -பெரிய பிரபந்தங்கள் அருளிச் செய்யாதவர் என்றாலும் –
நம் பட்டர் பிரானுக்கு நம் பெரியாழ்வார் என்கிற விருது – -மற்ற ஆழ்வார்கள் உடைய அபி நிவேசத்தில் காட்டிலும் –
எம்பெருமானுக்கு என் வருகிறதோ என்று வயிறு பிடித்து -இவரது விஞ்சி எழுந்த பரிவு காரணமாக -மங்களா சாசனம் செய்து அருளி யதாலேயே –
காதாசித்கமாக இல்லாமல் இதுவே யாத்ரையாக இருந்ததே இவருக்கு –
——————————————————————————–
திருப்பல்லாண்டின் முதன்மைக்கு காரணம் அருளிச் செய்கிறார் –

கோதிலவாம் ஆழ்வார்கள் கூறு கலைக்கு எல்லாம்
ஆதி திருப்பல்லாண்டு ஆனதுவும் -வேதத்துக்கு
ஓம் என்னுமது போலே உள்ளத்துக்கு எல்லாம் சுருக்காய்த்
தான் மங்கலம் ஆதலால் —————-19-

கோதில வாம் -அசாரம் என்று கழிக்கத் தக்க அம்சங்கள் ஒன்றும் இன்றிக்கே முழுவதும் சாரமே யான -என்றபடி –
வேதங்களுக்கு பிரணவம் முதன்மையானது போலே திவ்ய பிரபந்தங்களுக்கு எல்லாம் திருப்பல்லாண்டு முதன்மை யாயிற்று –
பிரணவமானது சகல வேதார்த்த சார நிதியாகவும் மங்கலச் சொல்லாகவும் இருக்கும்
-அது போலவே திருப் பல்லாண்டும் சகல திவ்ய பிரபந்த சாரார்த்த நிதியாகவும் மங்கள மயமாகவும் இருக்கும் –
சர்வாதிகாரமான இப் பிரபந்தத்தில் ஓம் என்று பிரயோகிததனால் பிரணவம் சர்வாதிகாரம் என்று மாமுனிகள் திரு உள்ளம் என்று உணரத் தகும்
———————————————————————
திருப்பல்லாண்டுக்கும் பெரியாழ்வாருக்கும் ஒப்பில்லாமை அருளிச் செய்கிறார்

உண்டோ திருப் பல்லாண்டுக்கு ஒப்பதோர் கலை தான்
உண்டோ பெரியாழ்வாருக்கு ஒப்பு ஒருவர் -தண் தமிழ் நூல்
செய்தருளும் ஆழ்வார்கள் தம்மில் இவர் செய்கலையில்
பைதல் நெஞ்சே நீ உணர்ந்து பார் ———-20-

பைதல் நெஞ்சே -பேதை மனமே
நீ உணர்ந்து பார் -இதை நீ விமர்சித்து அறிவாயாக
அவர் செய் கலையை -பாட பேதம் -மறக்கவும் மறுக்கவும் தக்கது -அது அனந்விதம்
———————————————————————–
ஆண்டாள் மதுரகவிகள் உடையவர் இம் மூவருடைய திருவவதார நாள்களை அருளிச் செய்ய சங்கல்பித்து அருளுகிறார்

ஆழ்வார் திரு மகளார் ஆண்டாள் மதுரகவி
வாழ்வார் எதிராசராம் இவர்கள் -வாழ்வாக
வந்துதித்த மாதங்கள் நாள்கள் தம்மின் வாசியையும்
இந்த வுலகோர்க்கு உரைப்போம் யாம் -21-

வாழ்வாக -லோக உஜ்ஜீவன அர்த்தமாக –
ஆழ்வார் திருமகளார் -ஆழ்வார்கள் எல்லார்க்கும் திருமகள் -என்னவுமாம் -கீழ் அருளிச் செய்த பெரியாழ்வார் திருமகளார் -என்னவுமாம்
பொய்கையாழ்வார் போல்வார் எம்பெருமானது திருக் கல்யாண குணக் கடலில் ஆழ்ந்ததனால் ஆழ்வார்கள் என்று பெயர் பெற்றால் போலே
நம்மாழ்வார் உடைய குணக்கடலில் ஆழ்ந்ததனால் மதுரகவி ஆழ்வார் ஆனார் –
திவ்ய பிரபந்தங்கள் சேர்த்தியில் உள்ளமையால் மதுர கவி ஆழ்வாருக்கும் ஆண்டாளுக்கும் திரு நாள் பாட்டு அருளிச் செய்கிறார்
எம்பெருமானார் தமிழ் மறைகள் ஆயிரமும் மொய்ம்பால் வளர்த்த இதத்தாய் இராமானுசன் -என்றபடி அருளிச் செயல்களை வளர்த்த தாய் ஆதலாலும்
அவர் விஷயமான நூற்றந்தாதிப் பிரபந்தம் திருவவதரித்தலளாலும் அவர்க்கும் திருநாள் பாட்டி இட்டு அருளுகிறார்
திருவரங்கத்தமுதனார் பிரபந்தம் பணித்தவராய் இருந்தாலும் அவர்க்கு அர்ச்சைத் திருக் கோலம் அமைந்து இலதாதளால்
நாள் பாட்டு சேவிக்க பராசக்தி இல்லை என்று விடப்பட்டது –
—————————————————————————
ஆண்டாள் உடைய திருவவதார திருநாள் அருளிச் செய்கிறார்

இன்றோ திருவாடிப் பூரம் எமக்காக
வன்றோ ஆண்டாள் அவதரித்தாள் -குன்றாத
வாழ்வாக வைகுந்த வான் போகம் தன்னை இகழ்ந்து
ஆழ்வார் திருமகளாராய்—————22-

குன்றாத வாழ்வான -நித்ய ஸ்ரீ யான
எம்பெருமான் இந்நிலத்திலே திருவவதரித்து கீதோ உபநிஷத்தை தன முகத்தாலே வெளியிட்டு அருளி உபகரித்தான்
அது வடமொழியையும் ககனமாயும் இருப்பதனால் அனைவர்க்கும் ஒருங்கே பயன்படவில்லை
இக்குறை தீரப் பெரிய பிராட்டியார் தாமே வந்து திருவவதரித்து வேதம் அனைத்துக்கும் வித்தாகும் கோதை தமிழ் -என்று புகழ்த் தக்கதான
திவ்ய பிரபந்தத்தை எளிய தமிழ் நடையில் உபகரித்து அஸ்மாதாதிகளை உய்வித்தால் எனபது இங்கு உணரத் தக்கது –
——————————————————————————
ஆண்டாளுக்கும் திருவவதரித்த நன்னாளுக்கும் ஒப்பில்லை என்பதை அருளிச் செய்கிறார்

பெரியாழ்வார் பெண் பிளையாய் ஆண்டாள் பிறந்த
திருவாடிப்பூரத்தின் சீர்மை -ஒரு நாளைக்கு
உண்டோ மனமே யுணர்ந்து பார் ஆண்டாளுக்கு
உண்டாகில் ஒப்பு இதற்கும் உண்டு———23-

ஆண்டாளோடு ஒத்த வ்யக்தி உண்டாகில் அன்றோ இந்நாள் உடன் ஒத்த நாளும் வேறு ஓன்று இருக்கும்
பெண் பிளை-சரியான பாடம் -பெண் பிள்ளை -வெண்டளை பிரளும்
——————————————————————————–
ஆண்டாள் உடைய பெருமையை அருளிச் செய்கிறார்

அஞ்சு குடிக்கு ஒரு சந்ததியாய் ஆழ்வார்கள்
தஞ்செயலை விஞ்சி நிற்கும் தன்மையளாய் -பிஞ்சாய்ப்
பழுத்தாளை ஆண்டாளைப் பத்தியுடன் நாளும்
வழுத்தாய் மனமே மகிழ்ந்து ————24-

அஞ்சு குடிக்கு -ஐந்து குடும்பம் –முதல் ஆழ்வார் -அயோ நிஜ குடும்பம் -என்று கொண்டு –
எம்பெருமானுக்கு எண்ண தீங்கு வருகிறதோ என்று அஞ்சுகின்ற ஆழ்வார்களின் பதின்மரின் குடிக்கு –
பின் திருவவதரித்த தொண்டர் அடிப் பொடி ஆழ்வார் திருப் பாண் ஆழ்வார் கலியன் ஆகியவரையும் கூட்டி
பிரஜா பித்ருப்ய -வேதத்தில் ஓதப்பட்டதோர் கடனும் ஆழ்வார்கட்கு ஆண்டாளால் தீர்ந்தது என்கை –
பெண்மையை ஏறிட்டுக் கொண்ட ஆழ்வார்கள் –ஆண்டாள் இயற்கையிலே பெண்ணாய்ப் பிறந்து புருஷோத்தமனை அனுபவிக்கும் திறத்தில்
சிறந்த உரிமை யுடையளானாது பற்றி -விஞ்சி நிற்கும் தன்மையளாய் -என்கிறார் –பருவம் நிரம்புவதற்கு முன்னமே-அவரைப் பிராயம் தொடங்கி-
வானிடை வாழும் அவ்வானவர்க்கு -எனபது முதலான அருளிச் செயல்களால் பிஞ்சாய்ப் பழுத்தாள் என்கிறார்
—————————————————————————–
மதுரகவி யாழ்வார் திருவவதார திருநாள் அருளிச் செய்கிறார் –

ஏரார் மதுரகவி இவ் வுலகில் வந்துதித்த
சீராரும் சித்திரையில் சித்திரை நாள் -பாருலகில்
மற்றுள்ள ஆழ்வார்கள் வந்துத்தித்த நாள்களிலும்
உற்றது நமக்கு என்று நெஞ்சே ஓர் ———–25-

எமக்கு உற்றது -நமக்கு மிகவும் உபாதேயமானது
ஓர் -பிரதிபத்தி பண்ணுவாயாக
உண்ட போது ஒரு வார்த்தையும் உண்ணாத போது ஒரு வார்த்தையும் சொல்லுவார் பத்துப் பேர் உண்டு இ றே
அவர்கள் பாசுரம் கொண்டு அன்று இவ்வர்த்தம் அறுதி இடுவது -அவர்களைச் சிரித்து இருப்பார் ஒருவர் உண்டு இ றே –
அவர் பாசுரம் கொண்டு இவ்வர்த்தம் அறுதி இடக் கடவோம் –
ஆசார்யானே உபாயம் -அர்த்தம் அருளிச் செய்த கண்ணி நுண் சிறுத் தாம்பு -அருளிச் செய்த இவ்வேற்றம் உண்டே இவருக்கு
——————————————————————————-
மதுரகவிகள் உடைய திவ்ய பிரபந்தம் நாலாயிரத்தினுள் சேர்ந்தமை அருளிச் செய்கிறார்

வாய்த்த திரு மந்த்ரத்தின் மத்திமமாம் பதம் போல்
சீர்த்த மதுரகவி செய்கலையை -ஆர்த்த புகழ்
ஆரியர்கள் தாங்கள் அருளிச் செயல் நடுவே
சேர்வித்தார் தாற்பர்யம் தேர்ந்து ———–26-

ஆழ்வார்கள் அருளிச் செய்த திவ்ய பிரபந்தங்கள் எல்லாம் எம்பெருமான் உடைய ஸ்வரூப ரூப குண விபூதி சேஷ்டிதங்களைப் பரக்கப் பேசுவன
திருமந்தரம் த்வயம் சரம ஸ்லோஹம்-ரஹஸ்ய த்ரய பொருள்களையே விவரிப்பனவாகும்
நம பதார்த்தம் பாகவத சேஷத்வம் -காட்டுமே அத்தை கனக்கப் பேசும் கண்ணி நுண் சிறுத்தாம்பு அருளிச் செயல்களின் நடுவே
சேர்த்து அருளினார்கள் நிறைந்த புகழை உடைய நம் பூர்வாசாரியர்கள்
——————————————————————————–
எம்பெருமானார் திருவவதார திருநாள் அருளிச் செய்கிறார்

இன்று உலகீர் சித்திரையில் ஏய்ந்த திருவாதிரை நாள்
என்றையினும் இன்று இதனுக்கு ஏற்றம் என்தான் -என்றவர்க்குச்
சாற்றுகின்றேன் கேண்மின் எதிராசர் தம் பிறப்பால்
நால் திசையும் கொண்டாடும் நாள் ———27-

என்றையிலும் -மற்றும் உள்ள தினங்களைக் காட்டிலும்
————————————————————————
ஆழ்வார்கள் தாங்கள் அவதரித்த நாள்களிலும்
வாழ்வான நாள் நமக்கு மண்ணுலகீர்-ஏழ்பாரும்
உய்ய எதிராசர் உதித்து அருளும் சித்திரையில்
செய்ய திருவாதிரை ————–28-

நமக்கு வாழ்வு ஆன நாள் – நமக்கு விசேஷிதித்து உஜ்ஜீவன ஹேதுவான நாள்
ஏழ் பாரும் உய்ய -உலகம் எல்லாம் உஜ்ஜீவிக்கும் படி –
தமிழ் மறைகள் ஆயிரமும் ஈன்ற முதல் தாய் சடகோபன் -மொய்ம்பால் வளர்த்த விதத்தாய் இராமானுசன் -என்றும்
எங்கள் கதியே இராமானுச முனியே சங்கை கெடுத்தாண்ட தவராசா பொங்கு புகழ் மங்கையர் கோன் ஈந்த மறை யாயிரம் அனைத்தும்
தங்கு மனம் நீ எனக்குத் தா -என்றும் சொல்லுகிறபடியே பெருமை மிக பொருந்தும் என்பதால் எதிராசர் உதித்து அருளும்
சித்திரையில் செய்ய திருவாதிரை -என்று அருளிச் செய்கிறார்
———————————————————————
எந்தை எதிராசர் இவ் வுலகில் எம் தமக்காக
வந்துதித்த நாள் என்னும் வாசியினால் -இந்தத்
திருவாதிரை தன்னின் சீர்மை தன்னை நெஞ்சே
ஒருவாமல் எப்பொழுதும் ஓர் ———29-

ஒருவாமல் -இடைவிடாமல்
ஓர் -சிந்தித்திரு
ஆதி சேஷனே எம்பெருமானாராக திருவவதரித்து அருளினார் -இவர் நலம் அந்தம் இல்லாதோர் நாட்டிலே
சென்றால் குடையாம் இருந்தால் சிங்காசனமாம் -இத்யாதிப்படியே எம்பெருமானுக்கு சகல வித கைங்கர்யங்களும் செய்து கொண்டு
வாழ வேண்டி இருக்க அதை விட்டுப் பல பல கஷ்டங்களுக்கும் ஆஸ்பதமான இவ்விருள் தரும் மா ஞாலத்திலே திருவவதரித்து அருளினது
நித்ய சம்சாரிகளான நம் போல்வாரைப் பிறவிக் கடலில் நின்றும் கை கொடுத்து எடுப்பதற்காகவே என்று அனுசந்தித்து
இவரது திருவவதார திருநாளைக் கொண்டாட வேணும் என்று அருளிச் செய்கிறார்
——————————————————————–
எண்ணரும் சீர் பொய்கை முன்னோர் இவ் உலகில் தோன்றிய ஊர்
வண்மை மிகு கச்சி மலை மா மயிலை –மண்ணியில் நீர்
தேங்கும் குறையலூர் சீர்க் கலியன் தோன்றிய ஊர்
ஓங்கும் உறையூர் பாணனூர்————-30-

மண்ணி யாற்றின் தீர்த்தம் தேங்கும் இடம் -திருக்குறையலூர்
———————————————————————–
தொண்டர் அடிப் பொடியார் தோன்றிய ஊர் தொல் புகழ் சேர்
மண்டங்குடி என்பர் மண்ணுலகில் -எண்டிசையும்
ஏத்தும் குலசேகரனூர் என உரைப்பர்
வாய்த்த திரு வஞ்சிக் களம் ——–31-

தொல் புகழ் -நித்தியமான புகழை உடைய
———————————————————————–
மன்னு திருமழிசை மாடத் திருக் குருகூர்
மின்னு புகழ் வில்லி புத்தூர் மேதினியில் -நன்னெறியோர்
ஏய்ந்த பத்தி சாரர் எழில் மாறன் பட்டர் பிரான்
வாய்ந்து உதித்த ஊர்கள் இவை———32-
————————————————————————-
சீராரும் வில்லிபுத்தூர் செல்வத் திருக் கோளூர்
ஏரார் பெரும் பூதூர் என்னும் இவை –பாரில்
மதி யாரும் ஆண்டாள் மதுர கவி யாழ்வார்
எதிராசர் தோன்றிய ஊர் இங்கு ———33

செல்வம் திரு கோளூர் -ஸ்ரீ வைஷ்ணவ ஸ்ரீ மல்கிய திருக் கோளூர்
மதி ஆறும் -ஞானம் நிரம்பிய

அப்பிள்ளை என்னும் ஆசிரியர் இராமானுச நூற்றந்தாதித் தவிர்த்தே நாலாயிரக் கணக்கு இட்டு அருளினார்
-மா முனிகள் அதை நாலாயிர திவ்ய பிரபந்தங்கள் உடன் ஒக்க ஆதரிக்க வேணும் என்றும்
அத்யயன நியமம் இந்த நூற்றந்தாதிக்கும் சேர்த்துக் கொள்ளப் பட வேணும் என்றும் நியமித்து அருளினார் -என்பர்
———————————————————————–
ஆழ்வார்கள் ஏற்றம் அருளிச் செயல் ஏற்றம்
தாழ்வாதும் இன்றி யாவை தாம் வளர்த்தோர் -ஏழ்பாரும்
உய்ய வவர் செய் வியாக்கியைகள் உள்ளது எல்லாம்
வையம் அறியப் பகர்வோம் வாய்ந்து ———–34-

ஏழ் பாரும் உய்ய -உலகங்கள் எல்லாம் உஜ்ஜீவிக்குமாறு
அவர் செய்த -சரியான பாடம் -அவர்கள் செய்த -வெண்டளை பிறழும
—————————————————————————
ஆழ்வார்களையும் அருளிச் செயல்களையும்
தாழ்வா நினைப்பவர்கள் தாம் நரகில் –வீழ்வார்கள்
என்று நினைத்து நெஞ்சே எப்பொழுதும் நீ யவர் பால்
சென்று அணுகக் கூசித் திரி -35-

ஆழ்வார்கள் ஏற்றமும் அருளிச் செயல் ஏற்றமும் குறையாதபடி அவற்றை வளர்த்து அருளின ஆசார்யர்களைப் பற்றி ப்ரஸ்தாவிக்கையாலே
அப்படிப்பட்ட ஆசாரியர்களின் திரு உள்ளம் புண் படுமாறு சில த்ரமிட உபநிஷத் பாஹ்ய குத்ருஷ்டிகள் தோன்றி
ஆழ்வார்களையும் அருளிச் செயல்களையும் தூஷித்துக் கொண்டு இருந்ததனால் அவர்களுடைய சஹவாசமும் வர்ஜநீயம் என்று அருளிச் செய்கிறார்
தாழ்வா -என்கிற பாடம் -சரியானது -தாழ்வாக -வெண்டளை பிறழும்
————————————————————–
தெருளுற்ற ஆழ்வார்கள் சீர்மை அறிவார் ஆர்
அருளிச் செயலை அறிவார் ஆர் -அருள் பெற்ற
நாத முனி முதலாம் நம் தேசிகரை அல்லால்
பேதை மனமே யுண்டோ பேசு ——–36-

தெருள் உற்ற -யாதார்த்த ஞானிகள்
அருள் பெற்ற நாத முனி முதலாம் நம் தேசிகரை அல்லால் -ஆழ்வார் அருளை லபிக்கப் பெற்ற ஸ்ரீ மன் நாதமுனிகள் முதலாக உள்ள
நம் ஆசாரியர்களைத் தவிர –
கீழ்ப்பாட்டில் சஹாவாச யோக்யர் அல்லாதாரக் கழிக்கக் பட்ட பாவிகள் -நம் பூர்வாச்சார்யர்களின் பரம்பரையில் படிந்தவர்கள் அல்லர்
முதலாம் -சரியான பாடம் -முதலான பாடம் வெண்டளை பிறழும் -நாதமுனி முன்னான -பாட பேதம் -அது சம்ப்ரதாய பாடம் அன்று
——————————————————————–
ஓராண் வழியாய் யுபதேசித்தார் முன்னோர்
ஏரார் எதிராசர் இன்னருளால் -பாருலகில்
ஆசை யுடையோர்க்கு எல்லாம் ஆரியர்காள் கூறும் என்று
பேசி வரம்பறுத்தார் பின் ————–37-

கீழ்ப்பாட்டில் நாத முனி முதலாம் நம் தேசிகரை-என்று அருளிச் செய்தவர் -எம்பெருமானாரை விசேஷித்து எடுத்துக் கூற வேண்டி அருளிச் செய்கிறார்
ஆர்த்தி பிரபந்தத்தில் -மாறன் உரை செய்த தமிழ் மறை வளர்த்தான் வாழியே -என்றபடி எம்பெருமானார்
தமிழ் மறையை வளர்த்து அருளின பிரகாரங்களில் மிக முக்கியமான தொரு பிரகாரத்தை அருளிச் செய்கிறார் –
பூர்வாசார்யர்கள் இவருக்கு முன்பே திவ்ய பிரபந்த வியாக்கியானங்களை இட்டருள வல்லவராய் இருந்தும் ஒருவரும் இட்டருள வில்லையே
-உபதேசித்து வந்தார்கள் அத்தனை –அப்படி உபதேசித்தும் ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களை ஒரு திரளாகக் கூட்டி உபதேசித்தமை இல்லையே –
ஓராண் வழியடைவாகவே உபதேசம் நிகழ்ந்து வந்தது –
எம்பெருமானார் இங்கனே வரம்பு இருக்கத் தகாது -இதனால் நம் ஸ்ரீ வைஷ்ணவ தர்சனம் சங்குசிதம் ஆகிறதே யல்லது விரிவு பெறுகின்றதில்லை
-எனவே வரம்பை அறுத்து ஆசை உடையோர்க்கு எல்லாம் ஆரியர்காள் கூறும் என்று வரம் அறுத்தார்
-இதனாலே திருவாய் மொழிக்கு வியாக்கியானங்கள் விசேஷமாக அவதரிக்க இடம் உண்டாயிற்று
-பிள்ளை லோகாசார்யர் முதலானோர் ரஹச்ய கிரந்தங்களை அருளிச் செய்து அருளிச் செயல் பொருளை வளர்த்து அருளினதற்கும்
இத்தகையே எம்பெருமானார் நியமனமே மூலம்
முன்புள்ளார் அநு வ்ருத்தி பிரசன்னாசார்யர்கள் -என்றும் -எம்பெருமானார் க்ருபா மாத்ர பிரசன்னாச்சார்யர் என்றும் நம் முதலிகள் அருளிச் செய்வார்கள்
——————————————————–
எம்பெருமானார் தரிசனம் என்றே இதுக்கு
நம்பெருமாள் பேரிட்டு நாட்டி வைத்தார் -அம்புவியோர்
இந்தத் தரிசனத்தை எம்பெருமானார் வளர்த்த
அந்தச் செயலை அறிகைக்கா ————38-

ஸ்ரீ ராமானுஜரால் நூதனமாக நிருமிக்கப் பட்ட தர்சனம் இல்லையே
ஸ்ரீ ரெங்க நாதர் இத்தை ஸ்ரீ ராமானுஜ தர்சனம் என்று நியமித்து அருளியதற்கு காரணம் ஸ்ரீ ராமானுஜர் பல படிகளாலும்
வளர்த்து அருளியதால் -திவ்ய பிரபந்தங்களை வளர்த்து அருளினது இங்கு முக்கியமானது –
அந்த செயல் அறிகைக்காக -சுத்த பாடம் -செயலை -வெண்டளை பிறழும்
—————————————————-
பிள்ளான் நஞ்சீயர் பெரியவாச்சான் பிள்ளை
தெள்ளார் வடக்குத் திரு வீதிப் பிள்ளை
மணவாள யோகி திருவாய்மொழியைக் காத்த
குணவாளர் என்று நெஞ்சே கூறு———-39-

தெள்ளார் -தெளிந்த ஞானம்
நெஞ்சே கூறு -மனமே இவர்களது
வியாக்யானம் இயற்றுவதும் ஒருவகை சம்ரஷணம் ஆதலால் காத்த என்னக் குறை இல்லை
——————————————————-
முந்துறவே பிள்ளான் முதலானோர் செய்தருளும்
அந்த வியாக்கியைகள் அன்றாகில் -அந்தோ
திருவாய் மொழிப் பொருளைத் தேர்ந்துரைக்க வல்ல
குரு ஆர் இக்கால நெஞ்சே கூறு———40-

அந்தோ -ஆனந்தக் குறிப்பு
———————————————————-
தெள்ளாரும் ஞானத் திருக் குருகைப் பிரான்
பிள்ளான் எதிராசர் பேரருளால் -உள்ளாறும்
அன்புடனே மாறன் மறைப் பொருளை யன்றுரைத்த
தின்பமிகு மாறாயிரம்————-41-
32-எழுத்துக்கு கிரந்தம் படி என்று சங்கேதம்
———————————————————-
தஞ்சீரை ஞானியர்கள் தாம் புகழும் வேதாந்தி
நஞ்சீயர் தாம் பட்டர் நல்லருளால் -எஞ்சாத
ஆர்வமுடன் மாறன் மறைப் பொருளை யாய்ந்துரைத்தது
ஏர் ஒன்பதினாயிரம் —————-42-
எஞ்சாத ஆர்வம் உடன் -குறையாத பரிபூரணமான அன்புடனே
—————————————————————
நம்பிள்ளை தம்முடைய நல்லருளால் ஏவி விட
பின் பெரியவாச்சான் பிள்ளை யதனால் -இன்பா
வருபத்தி மாறன் மறைப் பொருளைச் சொன்னது
இருப்பத்து நாலாயிரம் ———–43-

ஆவரு பத்தி மாறன் -ஆனந்த ரூபமாகப் பெருகி வந்த பக்தியை யுடையரான நம்மாழ்வார் அருளிச் செய்த –
வியாக்யானங்கள் அருள்வதற்கு பல காரணங்கள் உண்டு -பின்புள்ளார் உஜ்ஜீவன அர்த்தமாக –
-ஸ்வ ஆச்சார்யர் உபன்யசித்து அருளும் அர்த்த விசேஷங்கள் பெருக்காறு போல் அன்றிக்கே அதிலே தேங்கின மடுக்கள் போலே
விளங்க வேணும் என்றும் -ஸ்வ ஆசார்யர் நியமித்து அருள -தமது புலமையை காட்டி வைக்கவும்
இங்கே நம்பிள்ளை உடைய பரம கருணா பிரயுக்தமான நியமனத்தால் பெரிய வாச்சான் பிள்ளை வியாக்யானம் இட்டு அருளினார்
—————————————————————–
தெள்ளியா நம்பிள்ளை செப்பு நெறி தன்னை
வள்ளல் வடக்குத் திரு வீதிப் பிள்ளை யிந்த
நாடறிய மாறன் மறைப் பொருளை நன்குரைத்தது
ஈடு முப்பத்தாறாயிரம் ————44-

தெள்ளியது ஆ செப்பு நெறி தன்னை -தெளிவாக அருளிச் செய்த ஸ்ரீ ஸூக்தி க்ரமத்தை உட்கொண்டு
நம்பிள்ளை உபன்யாசத்தைப் பகல் எல்லாம் கேட்டு இருந்து ஈடு -ஏடு படுத்தி வைத்தவர் வடக்குத் திரு வீதிப் பிள்ளை –
நம்பிள்ளை நியமனம் படியாக எழுதவில்லை -நம்பிள்ளை தாரும் என வாங்கி பிறகு பகவன் நியமனத்தாலே பிரசாரத்திற்கு அருளும்படி யாயிற்று
வள்ளல் -ஈடு ஏடு படுத்திய வள்ளல் தனம் -உலகுக்கு உயிர் போன்ற பிள்ளை லோகாசார்யர் – அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் இரண்டு
திரு புத்ர ரத்னங்களையும் பெற்று உதவியது பற்றியும் வள்ளல் தன்மை உண்டே
———————————————————————–
அன்போடு அழகிய மணவாளச் சீயர்
பின்போரும் கற்றறிந்து பேசுகைக்காத்-தம் பெரிய
போதமுடன் மாறன் மறையின் பொருள் உரைத்தது
ஏதமில் பன்னீராயிரம் ————45-

தம் பெரிய போதம் உடன் -தமது பெரிய ஞானத்தினால் -ஆசார்ய க்ருபாதீனமான போதம் அன்றிக்கே -ஸ்வ தந்த்ரமான போதம் -என்றபடி
ஏதமில் -குற்றமற்றதான –
பிரதி பதார்த்த ரூபமான வியாக்யானம் -எளிய உரை -என்பதால் பின்போரும் அன்போடு கற்று அறிந்து பேசுகைக்காக-என்கிறார்
———————————————————–
பெரியவாச்சான் பிள்ளை பின்புள்ளவைக்கும்
தெரிய வியாக்கியைகள் செய்வால் -அரிய
அருளிச் செயல் பொருளை ஆரியர்கட்கு இப்போது
அருளிச் செயல் ஆய்த்து அறிந்து————46-

தெரிய -விளக்கமாக
ஆரியர்ட்கு அறிந்து அருளிச் செயல் ஆயத்து -ஸ்வாமி களுக்கு தெரிந்து பிரவசனம் பண்ணுவதற்குப் பாங்காயிற்று
பின்புள்ளார் ஆசார்ய பீடத்தில் அமர்ந்து திவ்ய பிரபந்த ஆழ் பொருள்களை பிரவசனம் செய்ய சௌகர்யம் விளைந்தது இவர் அருளிச் செய்ததால்
——————————————————————–
நஞ்சீயர் செய்த வியாக்கியைகள் நாலிரண்டுக்கு
எஞ்சாமை யாவைக்கும் இல்லையே -தஞ்சீரால்
வைய குருவின் தம்பி மன்னு மணவாள முநி
செய்யுமவை தாமும் சில ———-47-

நாள் இரண்டுக்கு -சில பிரபந்தங்களுக்கு என்றபடி -சங்கையில் நோக்கு அன்று
நஞ்சீயர் -திருப்பாவைக்கும் -கண்ணி நுண் சிறுத் தாம்புக்கும்
அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் -திருப்பாவை -கண்ணி நுண் சிறுத் தாம்பு –அமலனாதி பிரான்
மன்னு மணவாள முனி -வாதி கேசரி அழகிய மணவாள சீயர் என்றபடி -திருவிருத்தம்
பெரியாழ்வார் திருமொழிக்கு ஸ்வா பதேசம் திருவாய் மொழிப் பிள்ளை அருளிச் செய்ததாக அருளிச் செய்ய வில்லையே
-அவர் திரு வம்சத்தில் வந்தவரால் அருளிச் செய்ததாக இருக்க வேண்டும்
———————————————————————–
சீரார் வடக்குத் திரு வீதிப் பிள்ளை எழுது
ஏரார் தமிழ் வேதத்து ஈடு தன்னைத் -தாருமென
வாங்கி முன் நம்பிள்ளை ஈயுண்ணி மாதவர்க்குத்
தாம் கொடுத்தார் பின்னதனைத் தான் – ———-48-

வடக்குத் திருவீதிப் பிள்ளை பட்டோலை கொண்டு நம்பிள்ளை சந்நிதியிலே கொண்டு போய் வைத்து அருளினார் –
அதை அவர் கடாஷித்து -ஆனை கோலம் செய்தால் போலே அழகியதாகவே காண்கிறது -ஆகிலும் நமது கட்டளை இன்றிக்கே எழுதினீர்-
இருக்கட்டும் என்று சொல்லி அந்த ஸ்ரீ கோசத்தை உள்ளே வைத்து அருளினார்
பெரிய பெருமாள் உடைய நியமனத்தால் அன்றி நம்பிள்ளை இந்த ஸ்ரீ கோசத்தை தந்து அருளார் என்று தெரிந்து கொண்ட
ஈ யுண்ணி மாதவப் பெருமாள் -இந்த ஈடு வியாக்யானம் உலகில் பிரசாரம் பெற வேணும் என்று ஆவல் கொண்டு பலகாலம் பெரிய பெருமாளை
வலம் செய்து வந்தார் –பெரிய பெருமாள் திரு உள்ளம் உவந்து இரங்கி நம் பிள்ளைக்கு நியமித்து அருளவே பின்பு அந்த ஸ்ரீ கோசத்தை ஈந்து அருளினார் –
————————————————————————-
ஆங்கு அவர்பால் பெற்ற சிறியாழ்வானப் பிள்ளை
தாம் கொடுத்தார் தம் மகனார் தம் கையில் -பாங்குடனே
நாலூர் பிள்ளைக்கு அவர் தாம் நல்ல மகனார்க்கு அவர் தாம்
மேலோர்க்கு ஈந்தார் அவரே மிக்கு —————49-

ஆங்கு அவர்பால் பெற்ற சிறியாழ்வானப் பிள்ளை தாம் – அவ்வண்ணமாக அந்த நம்பிள்ளை இடத்தில் பெற்றுக் கொண்டவரான
சிறியாழ்வான் அப்பிள்ளை என்கிற அவ்வாசிரியர் —ஈ யுண்ணி மாதவர் -என்றபடி
கொடுத்தார் தம் மகனார் தம் கையில் –தம்முடைய திருக் குமாரான பத்ம நாபப் பெருமாளுடைய திருக் கையில் அந்த ஈட்டைக் கொடுத்து அருளினார்
பாங்குடனே நாலூர் பிள்ளைக்கு கொடுத்தார் -அந்த பத்ம நாபப் பெருமாள் திரு உள்ளத்தில் இரக்கத்துடன் நாலூர் பிள்ளை என்னும் ஆசிரியர் இடம் கொடுத்து அருளினார் –
அவர் தாம் நல்ல மகனார்க்கு கொடுத்தார் -அந்த நாலூர் பிள்ளை தாம் தமது திருக் குமாரரான நாலூராச்சான் பிள்ளைக்கு அதைக் கொடுத்து அருளினார்
அவர் தாம் மேலோர்க்கு ஈந்தார் அவரே மிக்கு-அந்த நாலூராச்சான் பிள்ளையே அதிசயமாக மேல் உள்ளவர்களுக்கு உபதேசித்து அருளினார் –
ஈட்டுத் தனியனில் -இரு கண்னருக்கு அன்புடைய நம்பிள்ளை இவர் ஈடளித்தற்கு ஏய்ந்த மாதவர் பற்பநாபர் –என்பதையும்
வந்தே மாதவ பத்மநாப ஸூமன கோலேச தேவாதிபான் -ஸ்லோஹமும் இங்கே அனுசந்திக்க யுரியது
————————————————————————–
நம் பெருமாள் நம் ஆழ்வார் நஞ்சீயர் நம்பிள்ளை
என்பர் அவர் தம் ஏற்றத்தால் -அன்புடையோர்
சாற்று திரு நாமங்கள் தான் என்று நன்னெஞ்சே
ஏத்து அதனைச் சொல்லி நீ இன்று——-50-

ஸ்ரீ வசன பூஷணம் திவ்ய சாஸ்திரம் சீர்மையை அருளிச் செய்யத் தொடங்கி பிள்ளை லோகாசார்யருக்கு திருநாமம்
வந்த வழியைக் காட்டி அருள -நம்பிள்ளைக்கு அந்த திருநாமம் வந்த வழியைக் காட்டும் முகமாக
நம் உபபதமாக பெற்றவர்களின் கோஷ்டியை அருளிச் செய்கிறார் –
நம் -பிரேம விஷய கார்யம் -இப்படி முன்னோர்கள் இவர்களது பெருமையைக் கண்டு அதற்குத் தக்க இட்டருளின திரு நாமங்களை
உகந்து அனுசந்தித்து உஜ்ஜீவிக்க திரு உள்ளத்துக்கு அருளிச் செய்கிறார் –
———————————————————–
துன்னு புகழ்க் கந்தாடை தோழப்பர் தம்முகப்பால்
என்ன உலகாரியரோ என்று உரைக்கப் -பின்னை
உலகாரியர் என்னும் பேர் நம் பிள்ளைக்கு ஓங்கி
விலகாமல் நின்றது என்றும் மேல்————51-

கந்தாடை தோழப்பர்-நம்பிள்ளை -இது என்ன ஆச்சர்யமான குணம் என்று வியந்து நீர் என்ன லோகாசார்யாரோ என்று ஈடுபட்டு
அருளிச் செய்த விருத்தாந்தம் -இந்த குண விசேஷத்தினால் உலகத்தை எல்லாம் ஈடுபடுத்திக் கொள்ள வல்லவர் என்றபடி
——————————————————
பின்னை வடக்குத் திரு வீதிப் பிள்ளை யன்பால்
அன்ன திரு நாமத்தை யாதரித்து -மன்னு புகழ்
மைந்தர்க்குச் சாத்துகையால் வந்து பரந்தது எங்கும்
இந்தத் திரு நாமம் இங்கு ————-52-
ஆசார்ய பக்தி விசேஷத்தினால் அந்த லோகாசார்யா திரு நாமத்தை யசச்வியான தமது திருக் குமாரர்க்கு-
ஆசார்ய அனுக்ரஹ அதிசயத்தினால் தோன்றியதால் – விரும்பி நாமகரணம் இட்டபடியினால் உலகு எங்கும் பரவியதாயிற்று
————————————————————–
அன்ன புகழ் முடும்பை யண்ணல் உலகாரியன்
இன்னருளால் செய்த கலை யாவையிலும் -உன்னில்
திகழ் வசன பூடணத்தின் சீர்மை யொன்றுக்கு இல்லை
புகழ் அல்ல இவ்வார்த்தை மெய் யிப்போது———-53-

ஸ்ரீ வசன பூஷண திவ்ய சாஸ்த்ரமானது -சாங்க அகில த்ரவிட சம்ஸ்க்ருத ரூப வேத சாரார்த்த சங்க்ரஹ வாக்ய ஜாதம் -என்கிறபடியே
அறிய வேண்டும் அர்த்தம் எல்லாம் அழகாக நிரம்பப் பெற்றதாதலால் இது நிகர் அற்றது எனபது அர்த்தவாதம் அன்று
-மெய்யுரையே -புகழ் அல மெய் -அதிசய உக்தி அன்று சத்யமானதே
——————————————————————
முன்னம் குரவோர் மொழிந்த வசனங்கள்
தன்னை மிகக் கொண்டு கற்றோர் தம் உயிர்க்கு -மின் அணியாச்
சேரச் சமைத்து அவரே ஸ்ரீ வசன பூஷணம் என்
பேர் இக்கலைக்கு இட்டார் பின் —————54-

உயிர்க்கு மின் அணியா-ஆத்மாவுக்கு அழகிய அலங்காரமாக
சேர சமைத்து -சேர்த்து அணி வகுத்து
ரத்ன பிரசுரமான பூஷணத்துக்கு ரத்ன பூஷணம் என்ற பேராமாப் போலே பூர்வாசார்யர்களுடைய வசன பிரசுரமாய்
அனுசந்தாக்களுக்கு ஔஜ்வல்ய கரமாய் இருக்கையாலே ஸ்ரீ வசன பூஷணம் என்று திருநாமம் ஆயிற்று –
முமுஷூக்கள் கண்டத்துக்கு பூஷணமாய் இருக்குமே
சீர் வசன பூடணம் என் பேர்-சரியான பாடம் -என்னும் பேர் பொருந்தாது
———————————————————————
ஆர் வசன பூஷணத்தின் ஆழ் பொருள் எல்லாம் அறிவார்
ஆர் அது சொல் நேரில் அனுடிப்பார் -ஓர் ஒருவர்
யுண்டாகில் அத்தனை காண் உள்ளமே எல்லார்க்கும்
அண்டாதது அன்றோ அது —————55-

அது சொல் நேரில் அனுட்டிப்பார் ஆர் -அந்த வசன பூஷன கட்டளையில் அனுஷ்டிக்க வல்லவர்களும் இலர்
இது ஒரு மீமாம்ஸா சாஸ்திரம் -அறியவும் அனுட்டிக்கவும் மிகவும் அரிது
மனுஷ்யாணாம் சஹாஸ்ரேஷூ கச்சித் யத்தி சித்தயேயததாமாபி சித்தா நாம் கச்சித் மாம் வேத்தி தத்வத –
ஒவ்வொரு காலத்திலும் ஒவ்வொரு அதிகாரி தரக் கூடுமே
குற்றம் செய்தவர்கள் பக்கல் பொறையும் கிருபையும் சிரிப்பும் உகப்பும் உபகார ஸ்ம்ருதியும் நடக்க வேணும்
விஹித போகம் நிஷித்த போகம் போலே லோக விருத்தம் அன்று நரகஹேதுவும் அன்று ஆயிருக்கச் செய்தே ஸ்வரூப விருத்தமுமாய்
வேதாந்த விருத்தமுமாய் சிஷ்ட கர்ஹிதமுமாய் ப்ராப்ய பிரதி பந்தகமுமாய் இருக்கையாலே த்யாஜ்யம் -போன்றவை அனுஷ்டிக்க அரியனவே
———————————————————————-
உய்ய நினைவுடையீர் உங்களுக்குச் சொல்லுகின்றேன்
வையம் குரு முன்னம் வாய் மொழிந்த -செய்ய கலை
யாம் வசன பூஷணத்தின் ஆ ழ் பொருளைக் கற்று அதனுக்
காம் நிலையில் நில்லும் அறிந்து ———–56-

ஆழ் பொருளை கற்று உகந்து -ஆழ்ந்த பொருள்களை ஆசார்ய முகமாக அதிகரித்து உணர்ந்து
அதனுக்கு ஆம் நிலையில் நில்லும் -அவ்வறிவுக்கு ஏற்ற அனுஷ்டானத்தில் ஊன்றி இருங்கள்
உய்ய நினைவுடையீர் –ஸ்ரீ வசன பூஷன அர்த்தங்களை அறியாதார்க்கும் அனுஷ்டியாதார்க்கும் உஜ்ஜீவிக்க விரகு இல்லை என்று காட்டி அருளுகிறார்
———————————————————–
தேசிகர் பால் கேட்ட செழும் பொருளைச் சிந்தை தன்னில்
மாசறவே யூன்றி மனனம் செய்து -ஆசரிக்க
வல்லார்கள் தாம் வசன பூஷணத்தின் வான் பொருளைக்
கல்லாதது என்னோ கவர்ந்து ————57-

ஆசார்யர்கள் இடத்தில் கேட்ட சிறந்த அர்த்தங்களை நெஞ்சிலே அழுக்கற ஊற்றமாக சிந்தனை செய்து அப்படியே
அனுஷ்டிக்க வல்லவர்களான அதிகாரிகள் ஸ்ரீ வசன பூஷணத்தின் உடைய திவ்யார்த்தங்களை அபி நிவேசத்துடனே
அதிகரியாமல் இருப்பது ஏனோ -அந்தோ
மா முனிகளுக்கு உலகோர் எல்லாரும் இந்த சாஸ்த்ரத்தை அதிகரிக்க வேணும் என்கிற அபி நிவேசம் விளங்கிற்று
—————————————————————————–
சச் சம்பிரதாயம் தாமுடையார் கேட்டக்கால்
மெச்சும் வியாக்கியை தான் யுண்டாகில் –நச்சி
அதிகாரியும் நீர் வசன பூஷணத்துக்கு அற்ற
மதியுடையீர் மத்தியத்தராய் ———-58-

ஸ்ரீ வசன பூஷண திவ்ய சாஸ்த்ரத்துக்கும் பல பல வியாக்கியானங்கள் உண்டே -அவற்றை அதிகரிக்க வேண்டும்
-அசூயை இன்றி அதிகரிக்க வேணும் –
————————————————————————
சீர் வசன பூஷணத்தின் செம்பொருளைச் சிந்தை தன்னால்
தேறிலுமாம் வாய் கொண்டு செப்பிலுமாம்–ஆரியர்காள்
என்தனக்கு நாளும் இனிதாகா நின்றதையோ
உம்தமக்கு எவ்வின்பம் உளதாம் ——–59-

நைச்ய அனுசந்தானத்தால் மா முனிகள் -ஒ மஹா நீயர்களே -ஸ்ரீ வசன பூஷணத்தின் உடைய செவ்விய பொருள்களை நெஞ்சினால் ஆராய்ந்து
பார்க்கிலுமாம் எடுத்து உரைக்கிலுமாம் எனக்கு அப் பொழுதைக்கு அப் பொழுது என்னாராவமுதம் என்னலாம் படி உள்ளது -மிக ஆனந்தம்
-உங்களுக்கு எப்படிப்பட்ட ஆனந்தமாய் இருக்கின்றதோ –
செம் பொருளை -சரியான பாடம் -செழும் பொருளை -வெண்டளை பிறழும்
———————————————————–
தன் குருவின் தாள் இணைகள் தன்னில் அன்பு ஓன்று இல்லாதார்
அன்பு தன்பால் செய்தாலும் அம்புயை கோன்-இன்பமிகு
விண்ணாடு தான் அளிக்க வேண்டி இரான் ஆதலால்
நண்ணா ரவர்கள் திரு நாடு —————60-

அம்புயை -அம்புஜத்திலே பிறந்த பிராட்டி -பத்மா கமலா போன்ற திரு நாமம்
ஸ்வ தந்த்ரனை உபாயமாகத் தான் பற்றின போது இ றே இப் பிரசங்கம் தான் உள்ளது -என்கிற சூர்ணிகை முதலாக
ஈஸ்வரனைப் பற்றுகை கிடைப் பிடித்துக் கார்யம் கொள்ளுமோ பாதி ஆசார்யனைப் பற்றுகை காலைப் பிடித்துக் கார்யம் கொள்ளுமோ பாதி -என்கிற
சூர்ணிகை நடுவாக -இது பிரதமம் ஸ்வ ரூபத்தைப் பல்லவிதமாக்கும்-புன்பு புஷ்பிதமாக்கும் -அநந்தரம் பல பர்யந்தமாக்கும் -எனபது ஈறாக
ஆசார்ய நிஷ்டையே சரம உபாயம் என்று மிக அற்புதமாக அருளிச் செய்யப் பட்டு இருத்தலால் அவ்வர்த்த விசேஷம் இங்கே
நிரூபிக்கப் படுகிறத-தாமரையை அலர்த்தக் கடவ ஆதித்யன் தானே நீரைப் பிரிந்தால் அத்தை உலர்த்துமா போலே ஸ்வரூப விகாசத்தைப் பண்ணும் ஈஸ்வரன்
தானே ஆசார்ய சம்பந்தம் குலைந்தால் அத்தை வாடப் பண்ணும் -இத்தை ஒழிய பகவத் சம்பந்தம் துர்லபம் -என்கிற ஸ்ரீ வசன பூஷணம் ஸ்ரீ சூக்திகள் அனுசந்தேயம் –
——————————————————————
ஞானம் அனுட்டானமிவை நன்றாகவே யுடைய
னான குருவை அடைந்தக்கால் -மா நிலத்தீர்
தேனார் கமலத் திரு மா மகள் கொழுநன்
தானே வைகுந்தம் தரும் ————61-

ஆசார்ய பக்தி அவசியம் என்றது கீழ்ப் பாட்டில் -இதில் ஜ்ஞான அனுஷ்டான சம்பந்தனான ஆசார்யனைப் பணிந்தால் அன்றிப் பேறு பெற முடியாது என்கிறது
வண்டுகளோ வம்மின் -அஞ்சிறைய மடநாராய் -பல காலும் பஷிகளை விளிப்பார்கள்
உபாப்யாமேவ பஷாப்யாம் ஆகாசே பஷிணாம் கதி ததைவ ஜ்ஞான கர்ம்ப்யாம் ப்ராப்யதே புருஷோத்தம —
சேர்ப்பாரைப் பஷிகளாக்கி ஜ்ஞான கர்மங்களைச் சிறகு என்று -ஆசார்ய ஹ்ருதயம் ஸ்ரீ சூக்திகள்
தேனார் கமலத் திரு மா மகள் கொழுநன் -பிராட்டியின் புருஷகாரத்தாலே மோஷம் அளிக்க வல்லவன் -ஆயினும் சதாசார்யார்களை
ஆஸ்ரயியாதார்க்கு பிராட்டியின் புருஷகாரமும் பலிக்க மாட்டாது என்று காட்டின படி
ஆசார்ய ஆஸ்ரயணம் முக்யத்தைத்தை அருளவே தானே வைகுந்தம் தரும் -என்று பிராட்டி புருஷகாரம் இன்றி
ஸ்வயமாகவே வீடு தந்து அருள்வன் என்று காட்டி அருளுகிறார்
——————————————————-
உய்ய நினைவு யுண்டாகில் உம குருக்கள் தம் பதத்தே
வையும் அன்பு தன்னை இந்த மா நிலத்தீர் -மெய்யுரைக்கேன்
பையரவில் மாயன் பரமபதம் உங்களுக்காம்
கையிலங்கு நெல்லிக் கனி ————-62-

அன்பு தன்னை -பக்தியை
ஆசார்ய பக்தர்களுக்கு பரமபதமானது கையிலங்கு நெல்லிக் கனியாம் என்றது பரமபத போகங்களை எல்லாம் இந்நிலத்திலேயே
சாஷாத் கரிக்கப் பெறலாம் என்றபடி
பொன்னுலகு ஆளீரோ புவனி முழுது ஆளீரோ-என்னும்படி பிறர்க்கும் வழங்குவதற்கு உரித்தாம் படி விதேயமாகும் -என்பதுவாம்
————————————————————-
ஆசார்யன் செய் உபகாரமானவது
தூயதாக நெஞ்சு தன்னில் தோன்றுமேல் -தேசாந்
தரத்தில் இருக்க மனம் தான் பொருந்த மாட்டாது
இருத்தல் இனி ஏது அறியோம் யாம் ——–63-

இருத்தலினில்-இருத்தலின் -பாட பேதங்கள் –
இரும்பைப் பொன்னாக்குமா போலே ஆசார்யன் செய்த மஹா உபகாரம் சிஷ்யனுடைய நெஞ்சில் நன்றாகத் தோன்றுமாகில்
வஸ்தவ்யம் ஆசார்ய சந்நிதியே-என்ற அத்யவசாயம் வேண்டுமே -ஆயினும் பிரிந்து இருப்பார் பிரபல பாபமே ஹேது என்று
வெட்டிதாகச் சொல்லக் கூசி எது யாம் அறிடோம் -என்கிறார்
—————————————————————
தன்னாரியனுக்குத் தானடிமை செய்தவன்
இந்நாடு தன்னில் இருக்கும் நாள் -அந்நேர்
அறிந்தும் அதில் ஆசை இன்றி யாசாரியனைப்
பிரிந்து இருப்பார் ஆர் மனமே பேசு ———-64-

ஆசார்யன் பக்கலில் அர்த்தங்கள் கேட்கும் அளவே அவர்க்குக் கைங்கர்யம் பண்ண வேணும் -அர்த்தம் கேட்டுத் தலைக் கட்டினவாறே
வேறிடம் சென்று எங்கேனும் வாழலாம் என்று நினைப்பது தகுதி யன்று -ஆசார்யன் இந்த விபூதியில் எழுந்து அருளி இருக்கும் அளவும்
அனுதினமும் கைங்கர்யம் செய்தே சத்தை பெற வேணும் என்கிற சாஸ்த்ரார்தம் இதனால் காட்டி அருளுகிறார்
——————————————————————–
ஆசாரியன் சிச்சன் ஆருயிரைப் பேணுமவன்
தேசாரும் சிச்சனவன் சீர் வடிவை -ஆசையுடன்
நோக்குமவன் என்னு நுண் அறிவைக் கேட்டு வைத்தும்
ஆர்க்கும் அந்நேர் நிற்கை யரிதாம் ———65-

ஆசார்யரானவர் சிஷ்யனுடைய ஆத்மா ஸ்வரூபத்தை நோக்கி இருக்கக் கடவர் –
ஸ்வரூப ஜ்ஞானம் ஆகிற தேஜஸ் பொருந்திய சிஷ்யனானாவன் -அவ்வாச்சார்யர் உடைய திவ்ய மங்கள விக்ரஹத்தை
பக்தி உடன் பேணக் கடவன் என்கிற இந்த நுட்பமான விசேஷார்த்தத்தை ஸ்ரீ வசன பூஷணம் போன்றவற்றில் கேட்டு இருந்தாலும் கூட
ஆசார்யன் சிஷ்யனுடைய ஸ்வரூபத்தை பேணக் கடவன் -சிஷ்யன் ஆசாரியனுடைய தேஹத்தை பேணக் கடவன் –
இரண்டும் இருவர்க்கும் ஸ்வரூபமாய் பகவத் கைங்கர்யமுமாய் இருக்கும்
ஆசார்யனுக்கு தேக ரஷணம் ஸ்வரூப ஹானி சிஷ்யனுக்கு ஆத்ம ரஷணம் ஸ்வரூப ஹானி -போன்றவற்றை கேட்டும்
அவ்வழியில் நிஷ்டையோடு இருத்தல் எப்படிப் பட்டவர்களுக்கும் அருமைப் பட்டே இருக்கும் -எளிதன்று –
————————————————————————
பின்பழகராம் பெருமாள் சீயர் பெரும் திவத்தில்
அன்பு அதுவும் அற்று மிக்க வாசையினால்-நம்பிள்ளைக்கு
ஆன அடிமைகள் செய் அந்நிலையை நன்னெஞ்சே
ஊனமற எப்பொழுதும் ஓர்—————–66-

பின்பழகிய பெருமாள் ஜீயருக்கு இருந்த ஆசார்ய ப்ரேமம் ஒப்புயர்வற்றது -நம்பிள்ளை திருவடிகளிலே நித்ய கைங்கர்யம் செய்யப் பெற வேணும்
என்றே சில ஔஷதங்களை ச்வீகரித்துத் திரு மேனியைப் போஷிக்க விருப்பம் கொண்டு இருந்தவர் –
இவரைப் போலே நம்மால் இருக்க முடியாமல் போனாலும் இவருடைய நிஷ்டையைச் சிந்தனை செய்யவாவது பெற்றால்
அதுவே நாம் உஜ்ஜீவிக்கப் போதுமானது என்று காட்டி அருளுகிறார்
———————————————————————–
ஆச்சார்யர்கள் அனைவரும் முன் ஆசரித்த
ஆசாரம் தன்னை அறியாதார் -பேசுகின்ற
வார்த்தைகளைக் கேட்டு மருளாதே பூருவர்கள்
சீர்த்தி நிலை தன்னை நெஞ்சே சேர் ——–67-

நம்முடைய பூருவாசாரியர்களின் அனுஷ்டான சரணியிலேயே -செய்யாதன செய்யோம்-மேலையார் செய்வனகள் -படியே
வர்த்தித்தல் வேண்டும் என்று நியமித்து அருளுகிறார்
————————————————————
நாத்திகரும் நற்கலையின் நன்னெறி சேர் ஆத்திகரும்
ஆத்திக நாத்திகரு மாமிவரை -ஓர்த்து நெஞ்சே
முன்னவரும் பின்னவரும் மூர்க்கர் என விட்டு நடுச்
சொன்னவரை நாளும் தொடர்———68-

அஜ்ஞனனான விஷய பிரவணன் கேவல நாஸ்திகனைப் போலே -ஜ்ஞானாவானான விஷய ப்ரவனணன் ஆஸ்திக நாஸ்திகனைப் போலே
சாஸ்த்ரத்தில் ப்ராமாண்ய புத்தி இல்லாமல் தான் தோன்றியாகச் செய்து திரிகின்றவன் வெறும் நாஸ்திகன் –
சாஸ்த்ரங்களை பிரமாணமாக இசைந்து ஆஸ்திகன் என்று சொல்லத் தக்கவநாயும் அந்த சாஸ்திர வரம்பில் அடங்காமல் தோன்றினபடியே
செய்து திரிவது பற்றி நாஸ்திகனாமாயும் இருப்பவன் ஆஸ்திக நாஸ்திகன் எனப்படுவான் -ஆஸ்திகர்களே நமக்கு அநு வர்த்த நீயர்கள் -என்று அருளிச் செய்கிறார்
————————————————————————-
நல்ல மணம் உள்ள ஒன்றை நண்ணி இருப்பதற்கு
நல்ல மணம் யுண்டாம் நலமது போல் -நல்ல
குணமுடையோர் தங்களுடன் கூடி இருப்பார்க்குக்
குணமதுவே யாம் சேர்த்தி கொண்டு——-69-

நயமது போல் -நலமது போல் -பாட பேதங்கள்
அனுகூல சஹவாசமும் பிரதிகூல சஹவாச நிவ்ருத்தியும் சதாசார்யா பிரசாதத்தால் வர்த்திக்கும் படி
பண்ணிக் கொண்டு போர்க் கடவன் -ஸ்ரீ வசன பூஷண ஸ்ரீ ஸூக்தி
———————————————————————
தீய கந்தம் உள்ளது ஒன்றைச் சேர்ந்து இருப்பது ஒன்றுக்குத்
தீய கந்தம் ஏறும் திறமது போல் -தீய
குணமுடையோர் தங்களுடன் கூடி இருப்பாருக்குக்
குணமதுவேயாம் செறிவு கொண்டு ——–70-

ஆதலால் துஷ்ட சஹவாசம் அவர் நீயம் -சத்சஹவாசமே கர்த்தவ்யம் -என்றதாயிற்று
———————————————————————-
முன்னோர் மொழிந்த முறை தப்பாமல் கேட்டுப்
பின்னோர்ந்து தாமதனைப் பேசாதே –தன்னெஞ்சில்
தோற்றினதே சொல்லி இது சுத்த யுபதேச பர
வார்த்தை என்பார் மூர்க்கராவார்——-71-

பூர்வர்கள் அருளிச் செய்தவற்றை முறை வழுவாமே சதாசார்யா சந்நிதானத்தில் கேட்டு உணர்ந்து -பின்பு அதை அப்படியே மனனம் பண்ணி
தாங்கள் அதை அப்படியே பேச வேண்டியது ப்ராப்தமாய் இருக்க அங்கனம் பேசாமல் தமது உள்ளத்திலே தோற்றின தான் தோன்றி
அர்த்தங்களையே சொல்லி இந்த அர்த்தமே சுத்த சம்ப்ரதாய உபதேச பரம்பரையாய் வரலுற்றது என்று பொய்யும் சொல்லுமவர்களே மூர்க்கர் எனத் தகுந்தவர்கள் –
திருட பூர்வச்ருதோ மூர்க்க-பூர்வேப்ய ஸ்ருதம் –பூர்வ ஸ்ருதம் -த்ருடம் பூர்வ ஸ்ருதம் யஸ்ய ச திருட பூர்வஸ்ருத்த
உக்தமாகவும் சாரமாகவும் தான் தோன்றியாக சொல்லி உலகை வஞ்சிப்பவரே மூர்க்கர் -என்று அருளிச் செய்கிறார்
————————————————————————
பூர்வாச்சார்யர்கள் போத மனுட்டானங்கள்
கூறுவார் வார்த்தைகளைக் கொண்டு நீர் -தேறி
இருள் தரும் மா ஞாலத்தே இன்புற்று வாழும்
தெருள் தருமா தேசிகனைச் சேர்ந்து——–72-
———————————————————————-
இந்த யுபதேச ரத்ன மாலை தன்னைச்
சிந்தை தன்னில் நாளும் சிந்திப்பார் -எந்தை
எதிராசர் இன்னருளுக்கு என்றும் இலக்காகிச்
சதிராக வாழ்ந்திடுவர் தாம் ———73-

பூர்வாசாரியர்களின் உடைய ஜ்ஞான அனுஷ்டானங்களை எடுத்துச் சொல்லுகின்ற மகான்களின் உடைய ஸ்ரீ சூக்திகளினால்
நீங்கள் தெளிவு பெற்று நல்லறிவை -நிதியாகக் கொண்டு -உபகரித்து அருளவல்ல சிறந்த ஆசாரியரை அடி பணிந்து
இவ்விருள் தரும் மா ஞாலத்திலே ஆனந்த நிர்ப்பரர்களாய் வாழுங்கோள்
நலமந்த மில்லதோர் நாடாகவே தோற்றும் -இந்திர லோகம் ஆளும் அச்சுவை பெறினும் வேண்டேன்
-இப்பத்தும் உரைக்க வல்லார்க்கு வைகுந்தமாகும் தம்மூர் எல்லாம் -போலே -இதுவே தெருள் தரும் மா ஞாலமாகி விடும் என்ற திரு உள்ளம் தோன்றும் –
எம்பெருமானார் திரு உள்ளாத்திற்கு உகப்பான விஷயங்களையே தொடுத்து அருளிச் செய்த இந்த சொல் மாலையைச் சிந்தையிலே
அணிந்து கொள்ளுமவர்க்கு எம்பெருமானாருடைய பரம கிருபையே பேறாகும் என்று பலன் அருளிச் செய்து தலைக் கட்டி அருளுகிறார்
———————————————————————–
எறும்பி அப்பா அருளிச் செய்தது

மன்னுயிர்காள் இங்கே மணவாள மா முனிவன்
பொன்னடியாம் செங்கமலப் போதுகளை -உன்னிச்
சிரத்தாலே தீண்டின் அமானவனும் நம்மைக்
கரத்தாலே தீண்டல் கடன் –

74 சிம்ஹாச நாபதிகள் -74 பாசுரங்கள் பாடி அருள மா முனிகள் திரு உள்ளம் -அவரையே தெய்வமாக கொண்ட
எறும்பி அப்பா இறுதி பாசுரம் பணித்து பெரிய பெருமாள் இடம் திருவடி பணிந்து பிரார்த்திக்க அப்படியே பகவன் நியமனம் ஆயிற்று
இந்த உடல் விட்டு இரவி மண்டலத்தூடு ஏகி –விரசை தனில் குளித்து அங்கு அமானவனால் ஒளிக் கொண்ட சோதியும் பெற்று -என்றபடி
முக்தி சாம்ராஜ்ய அனுபவத்துக்கு முன்னாக அமானவ கர ஸ்பர்சம் இன்றியமையாதது ஆகும் –
அது மா முனிகளின் பக்தர்களுக்கு நேருவது கடைமையாகும் -என்றும்
-அது நேருவது அவசியம் அற்றது என்றும் இருவகைப் பொருளில் அருளிச் செய்கிறார்
————————————————-
சடரிபு பாத பத்மப் ருங்கோ வரவர யோகி கதாம் ருதாந்தரங்க
அகதயதுபதேச ரத்னமாலா விவ்ருதி ஸூ தாம் ஜனதார்ய யோகிவர்யா-
———————————————————————————————
-ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ .P.B.A.ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .
எறும்பி அப்பா திருவடிகளே சரணம் –
திருவாய் மொழிப் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

தத்வ த்ரயம் – சித் பிரகரணம்-சூர்ணிகை 8-30– –ஸ்ரீ மணவாள மா முனிகள் அருளிச் செய்த வியாக்யானம் —

July 30, 2014

சூர்ணிகை -8

அஜடமாகை யாவது
ஞானத்தை ஒழியவும்
தானே தோற்றுகை –

அஜடத்வம் ஆவது –
அநந்ய அதீன பிரகாசத்வம் -ஸ்வயம் பிரகாசத்வம் -என்றபடி
ஸ்வயம் பிரகாசத்வம் ஆகையாவது -வாகிறவோபாதி
தீபம் தீபாந்தர நிரபேஷமாக ஸ்வ வ்யவஹாரத்துக்கு ஹேது
பிரகாசாந்தார நிரபேஷமாக ஸ்வ வ்யவஹாரத்துக்கு ஹேதுவாகை –
அத்தை அருளிச் செய்கிறார் -ஞானத்தை ஒழியவும்
தானே தோற்றுகை -என்று
ஹிருதய நதர் ஜ்யோதி புருஷ -என்றும்
அதராயம புருஷச ஸ்வ யமஜயோதிர் பவதி -என்றும்
விஞ்ஞானகன -என்றும்
ஆத்மாஜஞானமய- என்றும்
தச்ச ஞானமயம் வயாபிஸ்வ சமவேதயமநூபமம -என்றும்
ஆத்மா சமவேதயம் தத ஜ்ஞானம் -என்றும்
சொல்லக் கடவது இ றே-

—————————————————————————————

சூர்ணிகை -9

ஆனந்த ரூபமாகை யாவது
ஸூ கரூபமாய் இருக்கை –

ஆனந்த ரூபமத்வம் ஆவது –ஸ்வ ஏவ இஷ்டத்வம்
அதாவது
ஸ்வ பாவமே அனுகூலமாய் இருக்கை –
அனுகூலம் ஸூகம் துக்கம் பிரதிகூலமிதி சத்தே
ச்வாத்மா சவஸ்ய அனுகூலோ ஹீதயா தம சாஷிக ஏவ ச -என்கிறபடியே
தனக்குத் தானே ஸூகமாய் இருக்கை –

———————————————————————————————-

சூர்ணிகை -10-

அவதாரிகை –

இப்படி ஆத்மஸ்வரூபம் ஸூகரூபமாய் இருக்கும் என்னுமிதில்
ஸூப்த பிரபுத்த பிரத்யபிஞ்ஞையை பிரமாணமாக
அரளிச் செய்கிறார் –

உணர்ந்தவன்
ஸூகமாக உறங்கினேன்
என்கையாலே
ஸூக ரூபமாகக்
கடவது –

ஸூகமாக உறங்கினேன் என்கிற பிரத்யபிஞ்ஞை தானே இதில் பிரமாணம்
என்று இறே தத்வ சேகரத்திலும் இவர் அருளிச் செய்தது –
ஸூ ஷுப்தி தசையில் பராக் அர்த்தம் அனுபவம் இல்லாமையாலும்
பிரத்யகாததச புராணம் யுண்டாகையாலும்
ஸூ பதோதத்தினாலே பராம்ருஷடமான ஸூகம் ஸ்வரூப ஸூகம் ஆகவேணும் இ றே –
இப்போது ஸூகம் பிறக்கும் படி உறங்கினேன் என்று அன்றோ
ஸூகமாக உறங்கினேன் என்கிற இதுக்கு பொருள் என்ன ஒண்ணாது –
பிரதிபத்தி சரீரம் அப்படி அன்றிக்கே
இனிதாகப் பாடினேன் -என்கிறாப் போலே இருக்கையாலே
இது தன்னை பாஷ்யத்தில்
ஏவம் ஹி ஸூ பதோததிதயை பராமாச
ஸூ கமஹா மசவா பசமிதி
அநேன ப்ரத்ய வமா சனேனே ததா நீம ஸூ கம் பவதி ததா ததாநீ மசவாபச
மிதயேஷா பரதபததிரிதி அததரூபதவாத பரதிபததே-என்று
ஸ்ரீ பாஷ்யகாரரும் அருளிச் செய்தார் –
ஸ்வரூபம் அனுகூலம் அன்றாகில் பரேமாசபதத்வம் கூடாது
ஆசசயவத பச்யதி கசசிதே நம-இத்யாதிகளாலும் இவ்வர்த்தம் சித்தம் –
ஆதரமஜலதி -என்றும்
நிர்வாணமய ஏவாய மாதமா -என்றும்
ஜ்ஞாநாநாந்த மய தைதவதாத்மா -என்றும்
ஜ்ஞாநாநதைக லஷணம்-இத்யாதி
ஸ்ருதி ச்ம்ருதிகளாலும் ஆத்மாவினுடைய ஆனந்தரூபத்வம் ஸூ ஸ்பஷ்டம் –

ஆக
கீழே
பரக்ருதே பரத்வம் சொல்லுகையாலே
தேஹாத்ம வாதம் நிரச்தம் ஆய்த்து –
அஜடத்வ
ஆனந்த ரூபங்களைச் சொல்லுகையாலே
ஜடாத்ம வாதம் நிரச்தம் ஆய்த்து –

——————————————————————————————–

சூர்ணிகை -11

நித்யமாகை யாவது
எப்போதும் யுண்டாகை –

நித்யமாவது சர்வ கால வர்த்தித்வம்

———————————————————————————————–

சூர்ணிகை -12-

அவதாரிகை –
ஏதத் விரோதி சங்கையை
அனுவதித்துப்
பரிஹரிக்கிறார் –

எப்போதும் யுண்டாகில்
ஜன்ம
மரணங்கள்
யுண்டாகிற படி என் என்னில்
ஜன்மமாவது தேக சம்பந்தம்
மரணமாவது தேக வியோகம் –

அதாவது
ஆத்மா சர்வ கால வர்த்தியாய் இருக்குமாகில்
பிரஜாபதி பிரஜா அசருஜத-என்றும்
சந்மூலாச சோமயேமாஸ் சர்வா பிரஜா -என்றும்
யதோவா இமானி பூதானி ஜாயந்தே -என்றும்
யத பிர ஸூதா ஜகாத பிர ஸூ தி தோயேன ஜீவான வ்யசசர்ஜ பூம்யாம் -இத்யாதி
ஸ்ருதி வாக்யங்களால் ஆத்மாவுக்குச் சொல்லப் படுகிற
ஜனன மரணங்கள் யுண்டாகிற படி என் என்னில்
அவற்றில் சொல்லுகிற ஜன்மம் ஆவது தேக சம்பந்தம்
மரணம் ஆவாது தேக வியோகம் -என்கை –
நித்யன் ஆகில் சிருஷ்டிக்கு முன்பு ஏக தவாவதாரணம் கூடாது என்னில்
ஏக தவமாவது
நாம ரூப விபாக பாவம் ஆகையாலே கூடும்

சம்ஹார தசையில் ஆத்மா இல்லையாகில் ஈஸ்வரனுக்கு உபாதானத்வம் கூடாது
அக்ருதா அப்யாக்ம க்ருத விப்ர நாசங்களும் வரும்-
ஆகையாலே ஆத்மா நித்யத்வம் கொள்ள வேணும்
ந ஜாயதே மரியதே வா விபச்சித -என்றும்
ஜ்ஞா ஜஜௌ த்வா அஜவ் வீச நீசௌ-என்றும்
நித்யோநித்யானாம் -என்றும்
ப்ரக்ருதிம் புருஷம் சைவ வித தய நாதீ உபாவபி –என்றும் ‘ந ஜாயதே மரியதேவா கதாசி ந நாயமா பூதவா பவிதா வா ந பூய
அஜோ நித்யச் சாசவதோயம் புராணோ ந ஹன்யதே ஹன்யமானே சரீரே–ஸ்ரீ கீதை -2-20 -என்றும்
ஆத்மா நித்யத்வ பிரதி பாதகங்களான
ஸ்ருதி ஸ்ம்ருதிகள் அநேகங்கள் இ றே-

——————————————————————————————–

சூர்ணிகை -13-

அவதாரிகை –
அசித் விலஷணமாய்-அஜடமாய் -ஆனந்த ரூபமாய் –
நித்தியமாய் இருந்தாலும்
விபுவாய் இருக்கலாம் இ றே
ஏவம் பூதமான ஆத்மா ஸ்வரூபம் அணு என்று அறியும் படி
எங்கனே என்று ஜிஜ்ஞஸூ பிரசநதையை அனுவதிக்கிறார்

அணுவான
படி
என்
என்னில் –

——————————————————————————————–

சூர்ணிகை -14-

அவதாரிகை –

அதுக்கு உத்தரம் அருளிச் செய்கிறார்

ஹிருதயப் பிரதேசத்தில் நின்றும்
உத்க்ரமித்துப் போவது
வருவதாம் என்று
சாஸ்திரம் சொல்லுகையாலே
ஆத்மா
அணுவாகக்
கடவது –

அதாவது
ஹ்ருதிஹயே வாயமாதமா -என்று ஹிருதய ஸ்திதியையும்
தேன பரதயோ தே நைஷ ஆத்மா நிஷகராமதி சஷூ ஷோவா
மூதா நோவா அநயே பயோவா சரீரே தேசப்ய -என்று உதக்ரமணததையும்
யேவைகே சாச்மால லோகாத பரய நதி சந்தரமசமேவ தே சர்வே கச்சந்தி -என்று கமநததையும்
தசமால லோகாத புனரேத் யசமை லோகாய காமேண -என்று ஆகமனததையும்
நிர்தோஷ பிரமாணமான வேதாந்த சாஸ்திரம் சொல்லுகையாலே
அணுவாகக் கடவது -என்கை
விபுவாகில் இவை ஒன்றும் கூடாது இறே
சூத்ரகாரரும் ஆத்மவினுடைய அணுத்வம் சாதிக்கிற அளவில்
உத்கரா நதி கதயாகதீ நாம -என்று இவற்றாலே இறே முந்துற சாதித்தது
ஏஷ அணுராத்மா சேதஸா வேதிதவ்ய -என்றும்
வாலாகர சதா பாகச்ய சத்தா கலபித சயச பாகோ ஜீவசச விஜ்ஞ்ஞேய என்றும்

ஆராகர மாதரோ ஹயவரோபி திருஷ்ட -என்றும்
ஸ்வரூப அணு மாதரம் சாத ஜ்ஞானானந்தயைக லஷணம்-
தரசரேணு பரமாணா ச தே ரசமகோடிவிபூஷிதா -இத்யாதி
ஸ்ருதி ச்ம்ருதிகளாலும்
ஆத்மாவினுடைய அணுத்வம் சம்ப்ரதிபன்னம் –

——————————————————————————————-

சூர்ணிகை -15

இப்படி இருக்குமாகில் -சர்வ சரீர அவயாபியான ஸூக துக்க அனுபவம்
எங்கனே என்கிற சங்கையை
அனுவதிக்கிறார் –

அணுவாய்
ஹ்ருதயத்து அளவில் நிற்குமாகில்
ஸூக துக்கங்களை
புஜிக்கிற படி என் என்னில் –

அதாவது
அணு பரிமாணமாய ஹிருதய பிரதேச மாத்ரத்திலே நின்று விடுமாகில்
பாதே மே வேதனா சிரசி மே வேதனா
பாதே மே ஸூ கம் சிரசி மே ஸூ கம் -என்று
ஆபாதசூடம் சரீரம் எங்கும் ஒக்க
ஸூ க துக்கங்களை புஜிக்கிற படி
எங்கனே என்னில் -என்கை —

————————————————————————————-

சூர்ணிகை -16-

அதுக்கு உத்தாம் அருளிச் செய்கிறார் –

மணி த்யுமணி தீபாதிகள்
ஓர் இடத்திலே இருக்க
பிரபை எங்கும் ஒக்க
வ்யாபிக்கையாலே
அவற்றைப் பூஜிக்கத்
தட்டில்லை –

அதாவது
மணி த்யுமணி தீபாதிகள் ஆகிற பரபாவாத பதார்த்தங்களை
ஏக தேசஸ்தங்களாய் இருக்கச் செய்தேயும்
தத் பிரபை சுற்று எங்கும் வ்யாபிக்கிறாப் போலே
ஆத்மா ஹிருதய பிரதேசத்திலே இருக்கச் செய்தேயும்
தத் தர்மமான ஜ்ஞானம் எங்கும் ஒக்க வ்யாபிக்கையாலே
சரீரம் எங்கும் ஒக்க ஸூக துக்கங்களை
புஜிக்கைக்கு ஒரு பிரதி ஹதி இல்லை -என்கை
இது தான்
குணாத வாலோகவாத -என்கிற ஸூதத்ர அர்த்தம் –
வாசபதோ மதா நதர வ்யாவ்ருத்ததயா தத ஆத்மா
ஸ்வ குணேன ஜ்ஞாநேன சகல தேக அவயாபாய அவஸ்தித
ஆலோகவத யதா மணி தயுமணி ப்ரப்ருதீ நாம ஏக தேச வாதாதி நாம ஆலோக
அநேக தேச வயாபீ தருச்யதே ததவத ஹிருதய சத சயாத
மநோ ஜ்ஞானம சகல தேஹம் வ்யாப்ய வர்த்ததே
ஜ்ஞாது பரபா சதா நீயச்ய ஜ்ஞானச்ய ஸ்வ அசர யாத நாய்தர வருத்ததி

மணி பிரபாவத உபயதயாத இதி பிரதம சூத்ரே சதாபிதம் -என்று இறே இதுக்கு ஸ்ரீ பாஷ்யம்

இப்படி ஜ்ஞான வ்யாப்தியாலே சர்வத்தையும் புஜிக்கும் என்னும் இடம்
பருக தாரண்யத்திலே சொல்லப் பட்டது –
பிரஜ்ஞயா வாசம சமாருஹ்ய வாசா சர்வாணி நாமா நாயாப் நோதி
பிரஜ்ஞயா கராணம சர்வான் கந்தா நாப நோதி
பிரஜ்ஞயாசஷூஸ் ச மாருஹ்ய சஷூஷா சர்வாணி ரூபாண ஆப்நோதி

பிரஜ்ஞயா ஸ்ரோத்ரம் சமாருஹ்ய ஸ்ரோதரேண சர்வாஞா
சபதா நாப நோதி
பிரஜ்ஞயா ஹசதௌ சமாருஹ்ய ஹஸ்தாப்யாம சர்வாணி கர்மாண்யாப நோதி
பிரஜ்ஞயா சரீரம் சமாருஹ்ய சரீரேணஸூ க துக்கே ஆப் நோதி
பிரஜ்ஞயா அபசதம சமாருஹ்ய உபசதே நானா நதம ரதிம பரஜாம சாப நோதி
பிரஜ்ஞயா பாதௌ சமாருஹ்ய பாதாபயாம சர்வா கதீர் ஆப்நோதி
பிரஜ்ஞயா தியமா சமாருஹ்ய தியா விஞ்ஞா தவயமா காமமாப நோதி –
என்று இப்படி சொல்லுகையாலே –

————————————————————————————————

சூர்ணிகை -17-

ஏக சரீர மாதரத்துக்கு இப்படி கொண்டாலும்
ஒருவன் ஏக காலத்திலே அநேக சரீரங்களை
பரிக்ரஹிக்கிறது ஸ்வரூப வயாபதியாலே யாக
வேண்டாவோ -என்கிற
சங்கையிலே அருளிச் செய்கிறார் –

ஒருவன் ஏக காலத்திலே
அநேக தேஹங்களைப்
பரிக்ரஹிக்கிறதும்
ஜ்ஞான வ்யாப்தியாலே –

ஒருவனுக்கே அநேக தேக பரிக்ரஹம் கால பேதத்தாலே
சம்பவிக்கும் இறே-
அத்தை வ்யாவர்த்திக்கைக்காக
ஏக காலத்திலே -என்கிறது
ஏக காலே அநேக தேக பரிக்ரஹம்
சௌபரி பரப்ருதிகள் பக்கலிலே
சம்பிரபன்னம் இ றே –

——————————————————————————————-

சூர்ணிகை -18-

அவயகதம் ஆகையாவது
கட படாதிகளை
க்ரஹிக்கிற சஷூராதிகளாலே
தோற்றாது இருக்கை –

சதேதா நாதி யோக யானி கடபடா தீனி வஸ்தூனி யை
பரமாணைர் வ்யஜயனதே
தைரயமாத்மா ந வயஜயதே இதய வயகத -என்று இறே
ஸ்ரீ பாஷ்யகாரரும் அருளிச் செய்தது
அப்படியே இவரும் அருளிச் செய்கிறார்
இங்கன் அன்றிக்கே
ஒரு பிரமாணத்தாலும் தோற்றாது இருக்கை என்னில்
துச்சத்வம் வரும் இறே
ஆகையாலே
மானஸ ஜ்ஞானம் கம்யம் இத்தனை யல்லது
ஐன்திரியக ஜ்ஞான கம்யம் அன்று என்கை
அவ்யக்த சப்தார்த்தம்
சென்று சென்று பரம் பரமாய் -என்று தொடங்கி
ஆத்மஸ்வரூப வைலஷண்யத்தை அருளிச் செய்கிற ஆழ்வாரும்
ஞானம் கடந்ததே -என்று
ஐந்திரிய ஞான அகோசரத்வத்தை இறே அருளிச் செய்தது-

—————————————————————————————–

சூர்ணிகை -19-

அசிந்த்யமாகை யாவது
அசித்தோடு சஜாதீயம் என்று
நினைக்க ஒண்ணாது
இருக்கை –

அதாவது
யத சதேத யாதி விசஜாதீயஸ் தத ஏவ சர்வ வஸ்து விசஜாதீ யத வேன
தத் தத் ஸ்வ பாவ உக்தயா சிந்தயதிம் அபி நார்ஹ -என்று இறே
இதுக்கும் ஸ்ரீ பாஷ்யகாரர் அருளிச் செய்தது
ஆகையாலே இவரும் இப்படி அருளிச் செய்கிறார் –
இங்கன் அன்றிக்கே
அச்சிந்த்யத்வம் ஆவது
ஒருபடியாலும் சிந்திக்கைக்கு யோக்யம் அன்றிக்கே இருக்கை என்னில் –
ஆத்மா ஸ்வரூப விஷயமான சரவண மனனாதிகளுக்கு வையர்த்த்யம் பரசங்கிக்கும் இறே
ஆகையால் அசித் சஜாதீய புத்த்ய அநாஹத்வமே அசிந்த்ய சப்தார்த்தமாகக் கடவது –
ஆக
அவ்யக்தோயம சிந்தயோயம -என்று
கீதா உபநிஷத் ஆச்சார்யன் அருளிச் செய்தபடியே –
இவரும்
ஆத்மா ஸ்வரூப வைலஷண்யம் பர கட நார்த்தமாக இவ்விடத்திலே அருளிச் செய்தது –

————————————————————————————————

சூர்ணிகை -20-

நிர்வவவமாகை யாவது
அவயவ சமுதாயம் அன்றிக்கே
இருக்கை –
அதாவது –
விஞ்ஞான மய-என்றும்
விஞ்ஞான கன-என்றும்சொல்லுகிறபடியே
ஞான ஏகாகாரம் ஆகையாலே அசித் வஸ்துகளைப் போலே
அவயவ சங்காதாத் மகம் அன்றிக்கே இருக்கை –

———————————————————————————————-

சூர்ணிகை -21-

நிர்விகாரம் ஆகையாவது
அசித்துப் போல விகரிக்கை அன்றிக்கே
ஒருபடிப் பட்டு இருக்கை–

அதாவது –
அம்ருதாஷர மஹர-என்றும்
ஆத்மா சுத தோஷர -என்றும்
அஷர சப்த வாஸ்யமான வஸ்துவாகையாலே
ஷண ஷரண ஸ்வ பாவம் ஆகையாலே
ஷர சப்த வாஸ்யமான அசித்துப் போலே விகரிக்கை அன்றிக்கே
சதைக ரூபமாய் இருக்கை
ஆகை இறே-அவிகார்யோயம் -என்று கீதோ உபநிஷத் ஆச்சார்யன் அருளிச் செய்தது –

————————————————————————————-

சூர்ணிகை -22-

அவதாரிகை –
ஏவம் பரகாரமாகையாலே சசேதயாதி
விசஜாதீயமாய் இருக்கும்
என்கிறார் மேல் –

இப்படி இருக்கையாலே
சஸ்த்ரம்
அக்னி
ஜலம்
வாதம்
ஆதபம்
தொடக்க மானவற்றால்
சேதித்தல்
தஹித்தல்
நனைத்தல்
சோஷிப்பித்தல்
செய்கைக்கு
அயோக்யமாய் இருக்கும் –

இப்படி அவயவகததவாதிகளை நாலையும்
அநு பாஷிக்கிறது ஆதல்
நிர்விகாரத் மாதரத்தை யாதல்
அதாவது
சஸ்த்ராக நயாதிகளை சதேதநதஹ நாதிகளை பண்ணும் போது
தத் வஸ்துக்களில் வியாபித்து செய்ய வேண்டுகையாலும்
ஆத்மா சர்வ அசித் தத்வ வியாபகன் ஆகையாலே
அவற்றில் காட்டில் அத்யந்த சூஷ்ம பூதன் ஆகையாலும்
வ்யாப்யமாய் ஸ்தூலமாய் இருக்கிற இவை
வியாபகமாய் சூஷ்மமான ஆத்மவஸ்துவை
வியாபித்து விகரிப்பிக்க மாட்டாமையாலும்
சஸ்த்ரா கனி ஜல வாதா தபாதிகளால் வரும்
சதேதன தஹன கலேதன சோஷணங்களுக்கு
அநாஹமாய் இருக்கும் என்கை –

நை நம சசி ந்த நதி சஸ்த்ராணி
நை நம தஹதி பாவக
ந சை நம கலே தயன தயாபோ ந சோஷயதி மாருத
அசசேதயோ யமதஹா யோயமகலே தயோ சோஷய ஏவ ச
நிதய சசாவகதச சதாணு ரசலோயம் சதாதன -என்று அருளிச் செய்தான் இ றே –

————————————————————————————————

சூர்ணிகை -23-

அவதாரிகை –

இப்படி நிர்விகாரமான ஆத்மவஸ்துவுக்கு
பரிணாமித்வம் கொள்ளுகிற
ஆர்ஹத மதம் ஆயுக்தம் என்னும் இடத்தை
தர்சிப்பிக்கிறார் மேல் –

ஆர்ஹதர்
ஆத்மாவை
தேக பரிமாணன்
என்றார்கள் –

ஆர்ஹதர் ஆகிறார் –
ஜைனர் அவர்கள் -பாதமே வேதனா -இத்யாதி பரகாரேண
ஆபாத சூடம் தேஹத்தில் யுண்டான துக்காதய அனுபவம்
ஆத்மா தேக பரிணாமம் அல்லாத போது கூடாது
ஆகையால்
ஆத்மா ஸ்வ கர்ம அனுகுணமாக பரிகரஹிக்கும்
கஜ பீபிலாதி சரீரங்களுக்கு அனுகூலமாக பரிணமித்து
தத் தத் ஏக பரிமாணனாய் இருக்கும் என்று இ றே சொல்லுவது –
அத்தை அருளிச் செய்கிறார் -தேக பரிமாணன் -என்றார்கள் -என்று-

——————————————————————————————-

சூர்ணிகை -24-

அவதாரிகை –

அத்தை நிராகரிக்கிறார் –

அது
ஸ்ருதி விருத்தம் –

இவ்விடத்தில் இவர்க்கு விவஷிதையான ஸ்ருதி ஏது என்னில்
அம்ருத அஷர மஹர -என்று
ஆத்மாவினுடைய நிர்விகாரத்வ பிரதிபாதிகையான
ஸ்ருதி யாக வேணும் –
தேக பரிமாணன் என்கிற பஷம் ஆத்மா நிர்விகாரன் என்கிற ஸ்ருதியாலே பாதிதம் -என்று
இவர் தாமே தத்வ சேகரத்திலே அருளிச் செய்கையாலே –
ஏஷ அணுர ஆத்மா —
வாலாகரசத பாகசய -இத்யாதி
ஸ்ருதிகளும் தேக பரிமாண பஷத்துக்கு பாதிகைகள் ஆகையாலே
அவற்றையும் இவ்விடத்திலே சொல்லுவாரும் உண்டு –

—————————————————————————————————–

சூர்ணிகை -25-

அவதாரிகை –

ஏதத் விஷயமாக தூஷணாந்தரமும்
அருளிச் செய்கிறார் –

அநேக தேகங்களை
பரிக்ரஹிக்கிற
யோகிகள்
ஸ்வரூபத்துக்கு
சைதில்யமும் வரும் –

அதாவது
தேக பரிமாணம் -என்னும் பஷத்தில்
சம் சித்த யோகராய்
சௌபரியைப் போலே ஏக காலத்திலே அநேக தேகங்களை பரிகிரஹிக்கும் அவர்களுக்கு
தங்களுடைய ஸ்வரூபத்தை அநேகமாக சினனமாக்கிக் கொண்டு
அவ்வவ தேகங்களை பரிக்ரஹிக்க வேண்டி வரும் என்கை –
பரகாய பிரவேச முகேன அநேக சரீரங்களை பரிக்ரஹிக்கிற யோகிகள் ஸ்வரூபத்துக்கு
ஸ்தூலமான சரீரத்தை விட்டு சூஷ்மமான சரீரத்தை பரிக்ரஹிக்கும் அளவில்
இதுக்கு எல்லாம் அது அவகாசம் போராமையாலே சைதில்யம் வரும் என்னவுமாம் –
ஏவஞ்சாதமாகார்தச நயம -என்கிற சூத்ரத்திலே சொல்லுகிறபடியே
அல்ப மகத பரிமாணங்களான கஜ பீபிலிகாதி சரீரங்களை
ஸ்வ கர்ம அனுகுணமாக
பரிஹரிக்கும் அவர்களுக்கு
கஜ சரீரத்தை விட்டு பிபீலிகா சரீரத்தை பரிஹரிக்கும் அளவில்
கஜ சரீர சம பரிமாணமாய் இருக்கும் அந்த ஸ்வரூபத்துக்கு
பிபீலிகா சரீரம் அவகாசம் போராமையாலே
சைதில்யம் வரும் என்று
இங்கனே இவ்வாக்யத்துக்கு யோஜித்தாலோ என்னில்
யோகிகள் ச்வரூபதுக்கு என்கையாலே
அது இவ்விடத்தில் இவருக்கு விவஷிதம் அன்று-

———————————————————————————————

சூர்ணிகை -26-

ஞான ஆஸ்ரயம் ஆகையாவது
ஞானத்துக்கு
இருப்பிடமாய்
இருக்கை –

ஞானமாவது
ஸ்வ சத்தா மாத்ரத்தாலே ஸ்வ ஆஸ்ரயத்தைப் பற்றி
ஸ்வ பர வ்யவஹாரத்துக்கு உடலாய் இருப்பதொரு
ஆத்மா தர்மம்
இதுக்கு ஆத்மா ஆஸ்ரயம் ஆகையாவது
தீப பிரபைகள் இரண்டும் தேஜோ த்ரவ்யமாய் இருக்கச் செய்தே
தீபம் பிரபைக்கு ஆஸ்ரயமாய் இருக்குமா போலே
தானும் ஜ்ஞான ஸ்வரூபனாய் இருக்கச் செய்தே
ஸ்வ தர்மமான ஜ்ஞானத்துக்கு தன்னை ஒழிய
ப்ருதக் ஸ்திதி யுபலமபங்கள் இல்லாதபடி தான் ஆதாரமாய் இருக்கை
அத யோ வேதேதம ஜிகராணீதி ச ஆத்மா மனசைவை
தானகாமா நபசய நரமதே
நபசயோ மருத்யும பசயதி விஜ்ஞாதார மரே கேன விஜாநீயதே
ஜாநா தயே வாயம புருஷ
ஏஷ ஹி த்ரஷ்டா ச்ரோதாகராத ரசயிதா மந்தா போக்தா கர்த்தா விஜ்ஞானாத்மா புருஷ
ஏவமே வாசாய பரிதரஷ்டு -இத்யாதி
ஸ்ருதிகளாலே ஜ்ஞாத்ருத்வம் சித்தம்-

———————————————————————————————

சூர்ணிகை -27-

ஏவம் பூதமான ஆத்மாவினுடைய ஜ்ஞாத்ருத்வத்தை
இசையாதே
ஜ்ஞானம் மாதரம் என்று சொல்லுகிற
பௌத்தாதிகள் யுடைய மதத்தை
நிராகரிக்கைக்காக தத் தத் பஷத்தை அனுவதிக்கிறார் –

ஆத்மா
ஜ்ஞானத்துக்கு
இருப்பிடம் அன்றிக்கே
ஜ்ஞானம் மாதரம்
ஆகில் –

———————————————————————————————–

சூர்ணிகை -28-

அஹம் இதம் ஜாநாமி-என்கிற
பிரத்யஷத்தாலே
அத்தை நிராகரிக்கிறார் –

நான் அறிவு என்று
சொல்ல வேணும்
நான் அறியா நின்றேன்
என்னக் கூடாது –

அதாவது –
ஆத்மாவுக்கு ஞான ஆஸ்ரயம் அன்றிக்கே
கேவலம் ஜ்ஞானமாய் இருக்கும் அளவே உள்ளதாகில்
நான் அறிவு -என்று தன்னை ஞான மாத்ரமாக சொல்லுகை ஒழிய
நான் இத்தை அறியா நின்றேன் -என்று தன்னை ஞாதாவாகச் சொல்லக் கூடாது -என்கை –
இவ்வாதத்தை நான் அறியா நின்றேன் என்கையாலே
விஷய கராஹியானதொரு ஜ்ஞானத்துக்கு தான் ஆஸ்ரயம் என்னும் இடம் தோற்றா நின்றது இ றே
இப்படி ஆத்மாவினுடைய ஞாத்ருத்வம் ப்ரத்யஷ சித்தம் ஆகையாலே அபாதிதம் என்று கருத்து –
இதமஹ மபிவேத மீதயாதம விததயோர் விபேத சபுரதியதி ததைகயம பாஹ்ய மப யேகமச்து –என்று பட்டரும்
இப்படி இ றே பௌதம மத நிரா கரணம் பண்ணுகிற இடத்தில் அருளிச் செய்தது —

———————————————————————————————————–

சூர்ணிகை -29-

அவதாரிகை –
ஜ்ஞாத்ருத்வ கர்த்ருத்வ போக்த்ருத்வங்கள் மூன்றும் சொல்ல வேண்டி இருக்க
ஜ்ஞான ஆஸ்ரயமாய் -என்று
ஜ்ஞாத்ருத்வ மாத்ரத்தைச் சொல்லி
மற்றவை இங்கு சொல்லாது ஒழிவான் ஏன்
என்கிற சங்கையிலே அருளிச் செய்கிறார் –

ஜ்ஞாதா என்ற போதே
கர்த்தா
போக்தா
என்னுமிடம்
சொல்லிற்று ஆய்த்து-

—————————————————————————————————-

சூர்ணிகை -30-

அவதாரிகை –

இப்படி பிரதிஞ்ஞா மாத்ரத்திலே போராது
என்று அதுக்கு ஹேதுவை அருளிச்
செய்கிறார் –

கர்த்ருத்வ
போக்த்ருத்வங்கள்
ஜ்ஞான அவஸ்தா விசேஷங்கள்
ஆகையாலே

ஹேய உபாதேய ஜ்ஞான மூலம் ஜ்ஞாத்ருத்வம் ஆத்மன
தத் தத் ப்ரஹாணோ பாதான
சிகீஷாகா தருதாசரயா -என்கிறபடியே
ஆத்மாவினுடைய ஜ்ஞாத்ருத்வம் ஹேய உபாதேய பிரதிபத்திக்கு ஹேதுவாய் இருக்கும்
அவ்வோ ஹேயங்களை விடுகையிலும்
உபாதேயங்களைப் பற்றுகையிலும் உண்டான சிகீஷா கர்த்ருத்வம் அடியாக இருக்கும்
கர்த்தாவுக்கு இ றே சிகீர்ஷை யுள்ளது
அந்த சிகீர்ஷை தான் ஜ்ஞான அவஸ்தா விசேஷம் இ றே
அத்தோடு கர்த்ருத்வதுக்கு உண்டான பிரதயாசத்தியைக் கடாஷித்து
கர்த்ருத்வத்தை ஜ்ஞான அவஸ்தா விசேஷம் என்று உபசரித்து அருளிச் செய்கிறார்
அல்லது
கர்த்ருத்வம் ஆவது க்ரியாசரத்வம் ஆகையாலே அத்தை
ஜ்ஞான அவஸ்தா விசேஷம் என்று முக்கியமாக சொல்லப் போகாது இறே

கிரியை யாவது -ஜ்ஞானாதி இச்சதி பரயததே கரோதி -என்று ஜ்ஞான சிகீர்ஷா பரயத
நாநானந்தர பாவியான பரவ்ருத்தி யாகையாலும்
தத் ஆஸ்ரயம் கர்த்ருத்வம் ஆகையாலும்
அத்தை ஜ்ஞான அவஸ்தா விசேஷம் என்று உபசார பிரயோகம் என்றே கொள்ள வேணும்

இனி போக்த்ருத்வம் ஆவது போகாசரயத்வம்
போகமாவது ஸூகதுக்க ரூபமான அனுபவ ஜ்ஞானம்
அது ஜ்ஞான அவஸ்த விசேஷம் இ றே
தத் ஆஸ்ரயத்வத்தை ஜ்ஞான அவஸ்தா விசேஷம் என்று
சொல்லுகையாலே இதுவும் ஔபசாரிகம்

இப்படி ஜ்ஞாத்ருத்வதுக்கும் இவற்றுக்கும் உண்டான
பரதயா ஸ்தத அதிசயத்தாலே
ததை கயகதனம் பண்ணலாம் படி இருக்கையாலே
ஜ்ஞாத்ருத்வம் சொன்ன போதே
கர்த்ருத்வ போக்த்ருத்வங்கள் சொல்லிற்று ஆய்த்து என்ன தட்டில்லை இறே –

————————————————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

உபதேச ரத்னமாலை –பாசுரம் -71/72/73– ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிச் செய்த வியாக்யானம் –

July 28, 2014

முன்னோர் மொழிந்த முறை தப்பாமல் கேட்டுப்
பின்னோர்ந்து தாமதனைப் பேசாதே –தன்னெஞ்சில்
தோற்றினதே சொல்லி இது சுத்த யுபதேச பர
வார்த்தை என்பார் மூர்க்கராவார்——-71-

————————————————————————-
அவதாரிகை –

நாத்திகரும் -என்கிற பாட்டிலே
முன்னவரும் பின்னவரும் மூர்க்கர் என விட்டு
நடுச் சொன்னவரை நாளும் தொடர் -என்று
அவர்களை விட்டு
பற்றும்படியை அருளிச் செய்து
நல்ல மணம் -தீய கந்தம் -என்கிற இரண்டு பாட்டாலும்
அவர்கள் சேர்த்தியால் சேருமத்தை அருளிச் செய்து
இனி மேல்
முன்னோர் -பூர்வாச்சார்யர்கள் -இரண்டு பாட்டாலும்
அனுகூல பிரதிகூலரான அவர்கள் உபதேச பேதங்களும்
அவர்களில்
ஸ்வரூப நாசகரான மூர்க்கருடைய ஸ்வரூப கதனத்தையும்
ஸ்வரூப வர்த்தகராய் இருப்பவராலே யுண்டான ஸ்வரூப லாபத்தையும்
சொல்லித் தலைக் கட்டுகிறது –
அதில் இப்பாட்டில் –
முன்னவரும் பின்னவரும் மூர்க்கர் என விட்டு -என்று சொன்ன
மூர்க்கர் ஆவார் இன்னார் என்று சொல்லுகிறார் ஆதல்

அன்றிக்கே –
ஆந்தர விரோதிகளாய் இருக்கிற இவர்கள் படியையும் தனித்து
அருளிச் செய்ய வேணும் என்று திரு உள்ளம் பற்றி
அத்தையும் அருளிச் செய்கிறார் ஆதலாகவுமாம்-

———————————————————————————–

வியாக்யானம் –

முன்னோர் மொழிந்த –
முன்னம் குரவோர் மொழிந்த வசனங்கள் -என்கிறபடியே
நமக்கு எல்லாம் பிரதமஜராய் இருக்கிற
பெரிய முதலியார் தொடக்கமான ஆச்சார்யர்கள்
ஆத்மா உஜ்ஜீவன அர்த்தமாக அருளிச் செய்த
திவ்ய ஸூ க்திகளை-
மொழிந்த என்றது மொழிந்தவை -என்றபடி

முறை -தப்பாமல் கேட்டுப் –
அப்படி ஹித ரூபமான வசனங்களை
சிஷ்ய ஆச்சார்ய க்ரமங்களிலும்
சம்பிரதாய க்ரமங்களிலும்
ஒன்றும் தப்பாதபடி -சதாச்சார்யர்கள் சந்நிதியிலே கேட்டு -என்னுதல் –

அன்றிக்கே –
முன்னோர் மொழிந்த -முறை -தப்பாமல் கேட்டுப் –
என்று
அவர்கள் தம் தாம் ஆச்சார்ய விஷயங்களை
உத்தாரயதி சம்சாராத் தத் உபாய ப்லவே நது-என்று உத்தாரகராகவும்
குருமூர்த்தி ஸ்திதி சாஷாத் பகவான் புருஷோத்தம -என்று அவதார விசேஷமாகவும்
பிரதிபத்தி பண்ணி
தங்கள் சிஷ்யர்களுக்கும் அப்படியே அருளிச் செய்து கொண்டு போரும்
க்ரமங்களிலே ஒன்றும் தப்பாதபடி கேட்டு -என்னுதல்-
பின்னோர்ந்து –
சரவண அநந்தரம்
சாபேஷமான மனனத்தைப் பண்ணி –

தாமதனைப் பேசாதே —
உபதேச கர்த்தாக்களாய் வேண்டி இருக்கும் தாங்கள்
அப்படியே
ஸ்ரவணாதி களாலே வைசத்யம் பிறந்து இருப்பதான அர்த்தங்களை
ச்ரோதுகாமர் ஆனவர்களுக்கு சொல்லாதே –

இவர்கள் உபதேசிக்கும் படி சொல்லுகிறது –
தன்னெஞ்சில் தோற்றினதே சொல்லி –
பிரமாண அநுசாரி அன்றிக்கே
ஏதத் விபரீதமாக தங்கள் யுடைய வக்கிர ஹ்ருதய உதிதமாய் இருக்கும்
அர்த்தத்தையே
வாக்காலே சொல்லி -என்னுதல் –
அன்றிக்கே
ஆச்சார்ய விஷயத்தில் ஊற்றம் அற்று
கேவலம் உபகார மாதரத்தையே அங்கீ கரித்து இருக்கிற தங்கள் யுடைய
சுஷ்க ஹிருதயத்துக்கு பிரதிபாசித்தத்தையே அர்த்தம் என்று சொல்லி -என்னுதலாகவுமாம் –
இப்படி துஷ்ட ஹிருதய தூஷிதமாய் இருக்கும் அத்தையே
உக்த்ய ஆபாசத்தாலே
உபதேசித்த மாதரம் அன்றிக்கே –
இது சுத்த யுபதேச பர வார்த்தை என்பார் –
ஆப்திக்கு யுடலாக இந்த அர்த்தமானது சுத்தமான யுபதேச மார்க்கத்தை யுடையது என்பார்கள் –
தாங்கள் சொல்லுகிற அர்த்தம் அசம்ப்ரதாயமாய் இருக்கச் செய்தேயும்
அத்தை விச்வசிக்கைக்கு ஈடாக
இன்னருளால் வந்த யுபதேச மார்க்கத்தை -என்னுமா போலே யாய்த்து
இவர்கள் தாங்கள் யுபதேசித்துப் போருவ்து-
இவர்கள் சர்வார்த்தங்களுக்கும் இப்படியே இ றே விபரீதங்களைக் கல்ப்பிப்பது –
இவர்கள் ஆபாச உக்திகள் தான் பயிருக்குக் களை போலவும்
ஆதித்யனுக்கு மந்தேஹர் போலவும் பிரதிபாசித்து பிரணஷ்டமாய்ப் போமதாய் இருக்கும்
ஆகையால் தோற்றமாயுமது ஒழிய
நிலை நிற்பது ஓன்று அன்று என்று தோற்றுகிறது –
இது தான் தோற்றின போதே சொல்லிப் போந்தது இ றே

இப்படி துர் உபதேஷ்டாக்கள் தான் ஆர் என்ன
ஸ்வ உபதேசாதிகளாலே முடித்து விடும்
மூர்க்கராவார் –
என்கிறார் –
முன் பின் பாராதவர்கள் இ றே மூர்க்கர் ஆவார் –
இவர்கள் தங்கள் ஸ்வரூப அனுரூபமான நாமம் இது வாய்த்து –
இப்படி துர் உபதேசம் பண்ணுவார் மூர்க்கராவார் -என்னுதல்
மூர்க்கராவார் இப்படி துர் யுபதேசம் பண்ணிப் போருமவர்கள் -என்னுதல்

முன்னோர் மொழிந்த -இத்யாதிக்கு
நம் ஆச்சார்யர்கள் திரு உள்ளக் கருத்தை
நன்றாக அறிந்து
அதுக்குத் தகுதியாய் இருந்துள்ள
உக்தி அனுஷ்டானங்களை ஆசாரியாமல்
தங்கள் மனசுக்கு தோற்றினதே சொல்லும்
துஸ் ஸ்வ தந்திர பிரக்ருதிகளாய்
ஸ்வ ஆச்சார்யா விஷயத்தில் ஊற்றம் அற்று இருக்கும்
கர்ப்ப நிர்பாக்யரான சுஷ்க ஹிருதயர்க்கு
நம் தர்சனத்தில் தாத்பர்யார்தமும்
தத் அனுரூபமான அனுஷ்டானமும்
தெரியாது ஆகையாலே
மேல் எழுந்த வாரியான சிகப்பு போலே
இவ்வர்த்தம் நெஞ்சிலே நிலை நில்லாது -என்று இ றே
அந்திம உபாய நிஷ்டையிலே
அஸ்மத் பரமாச்சார்யரும் அருளிச் செய்திற்று-

—————————————————————————-

பூர்வாச்சார்யர்கள் போத மனுட்டானங்கள்
கூறுவார் வார்த்தைகளைக் கொண்டு நீர் -தேறி
இருள் தரும் மா ஞாலத்தே இன்புற்று வாழும்
தெருள் தருமா தேசிகனைச் சேர்ந்து——–72-

——————————————————————————–
அவதாரிகை-

கீழே
தன குருவின் தாளிணைகள் -என்று தொடங்கி
சரம சேஷி சரணங்களிலே சங்கம் இன்றியிலே இருக்குமவர்களுக்கு
பிரதம சேஷியான ஈஸ்வரன் ப்ராப்ய சித்தியை பண்ணானான் ஆகையாலே
அத்தை அவர்கள் பிராபியார்கள் -என்றும்
இனி
ஞான அனுஷ்டான பூர்ணனான சதாச்சார்யன் யுடைய சமாஸ்ரயணத்தாலே
ஸ்ரீ யபதியானவன் தானே ஸ்ரீ வைகுண்டத்தைத் தந்து அருளும் என்றும்
இப்படியான பின்பு
உஜ்ஜீவன அபேஷை உள்ளவர்கள் எல்லாரும்
தங்கலாச்சார்யர்கள் பாதத்தில் பக்தியைப் பண்ணுங்கோள்
கரதலாமலகம் போலே யுங்களுக்கு பரமபத பிராப்தி யுண்டாம் என்றும்
இப்படி ஆச்சார்யன் செய்த உபகாரத்தை அனுசந்தித்தால்
அவனை விச்லேஷிக்க விரகு இல்லை என்றும்
அவ்வளவும் அன்றிக்கே –
அவனுடைய அசேஷ சேஷ வ்ருத்தியிலும் அந்விதனான இவனுக்கு
பிரிய பிரசங்கம் இல்லை என்றும்
இப்படி சிஷ்ய ஆச்சார்யர்களான இருவரும்
ஆத்மா தேஹங்களை ரஷித்துக் கொண்டு போரும் படியையும்
அதிலும் சிஷ்யனானவன் பிராப்ய தேசத்தில் விருப்பம் அற்று
அவன் திருவடிகளில் கைங்கர்யமே நிரதிசய புருஷார்த்தம் என்று ஆதரித்துப் போரும்படியையும்
அதுக்கு நிதர்சன பூதரான அனுஷ்டாதாக்களையும் –
இப்படி ஆச்சார்யர்கள் ஆதரித்துப் போரும் அனுஷ்டானத்தில் அஞராய் இருக்குமவர்களுடைய உக்தி
பிரமஹேதுவாய் இருக்குமதாகையாலே
தன நிவர்த்தகமான பூர்வர்கள் யுடைய அனுஷ்டானமே ஆதரணீயம் என்னுமத்தையும்
இப்படி அனுகூல பிரதிகூலரான உக்தரான இவர்கள்
நிரூபண முகேன பரிக்ராஹ்யர் பரித்யாஜ்யர் என்னுமத்தையும்
இவர்கள் சஹவாசத்தால் பலிக்கும் சத்குண அசத் குணங்களையும்
ஏவம் பூதரான பிரதிகூலர் துர் உபதேஷ்டாக்களான மூர்க்கர் என்னுமத்தையும் அருளிச் செய்து-

இதில்
அனுகூலரான ஆச்சார்யா பரதந்த்ரருடைய உபதேசத்தாலே
ஆச்சார்யா அபிமானம் ஆகிற
மகாபலம் சித்தித்து வாழும்படியையும்
அருளிச் செய்யா நின்று கொண்டு
ஸ்ரீ வசன பூஷன தாத்பர்யார்த்தங்களை சங்க்ரஹித்து அருளிச் செய்கிற இவர்
அடியிலே
பின்னவரும் கற்க உபதேசமாகப் பேசுகின்றேன் -என்று உபக்ரமித்து
அந்த பரோபதேசத்தை இவ்வளவுமாக நடத்தி
அத்தை உபசம்ஹரித்து அருளுவாராய்
உஜ்ஜீவன அபேஷை யுடையவர்களைக் குறித்து
பூர்வாச்சார்யர்கள் யுடைய ஞான அனுஷ்டான பிரதிபாதகங்களான
ஆப்த வசனத்தால் விச்வசித்தவராய்
ஞான பிரதானாதி முகேன ரஷித்துப் போரும்
பெரு மதிப்பனான ஆச்சார்யனை ஆஸ்ரயித்து
அஞ்ஞானவஹமான சம்சாரத்திலே ஆனந்தத்தை யுடையவராய்
நீங்கள் வாழுங்கோள் என்று தலைக் கட்டி அருளுகிறார் –

—————————————————————————————

வியாக்யானம் –

வாழுகைக்கு அடி சொல்லுகிறது –
பூர்வாச்சார்யர்கள் போத மனுட்டானங்கள் கூறுவார் வார்த்தைகளைக் கொண்டு -என்று
அதாவது
தத்வ யாதாம்ய வித்தமரான ஸ்ரீ மன் நாதமுனிகள் தொடக்கமாக
இவ்வருகு உள்ள பூர்வாச்சார்யர்கள் யுடைய
நிர்மலமாய் இருப்பதான
யாதாம்ய ஞானம் என்ன –
தத் அனுரூபமான மறுவற்ற அவர்கள் அனுஷ்டானங்கள் என்ன
இவற்றை ஆச்சார்யா ப்ராப்திக்கு ஹேதுவாக
ஹிதம் சொல்லுமவர்கள் யுடைய வார்த்தைகளைக் கொண்டு

நீர் -தேறி –
சாஸ்திர ஞானம் போலே புத்தேஸ் சலன காரணமாய் இராதே
சித்த நைர்மல்யத்தைப் பண்ணுமதாய்
ஸூ கரமாய் இருப்பதொரு வார்த்தைகளைக் கொண்டு
அதாவது
கொடியைக் கொள் கொம்பிலே துவக்கும் போது சுள்ளிக் கால் வேண்டுமா போலே
ஆச்சார்ய அந்வயத்துக்கும் இது வேண்டும் என்று அறிந்து
இத்தை ஹித ரூபமாய் கொண்டு -என்கை –

போதம் அனுட்டானம் -என்றது
ஞானம் அனுஷ்டானம் -என்றபடி –
போதத்தை போதம் என்கிறது –

கூறுவார் வார்த்தைகளைக் கொண்டு நீர் தேறி –
சாஸ்த்ரங்களை எல்லாம் வரை அடைவே கற்றாலும்
அதில் ஆஸ்திகராய் தெளிவு பிறந்து
உஜ்ஜீவிக்கை அரிதாய் இருக்கும் –
அந்த சாஸ்த்ர அர்த்தங்களை அனுஷ்டிப்பாரை பின் சென்று இருக்குமவர்கள் யுடைய வார்த்தை
ருசி விச்வாசங்களை யுடையராய் தெளிவு பிறந்து
உஜ்ஜீவிக்கைக்கு யுடலாய் இருக்கும்
ஆகையால் உஜ்ஜீவிக்க வேணும் என்கிற நீங்கள் அவர்கள் வார்த்தைகளைக் கேட்டு
அத ராம பிரசன்னாத்மா ஸ்ருத்வா வாயு ஸூ தஸ் யஹா -என்கிறபடியே
ஆஸ்ரயணதுக்கு முன்பே சத்தை யுடையராய்
அந்த சத்தா சம்ருத்திகளுக்கு உறுப்பாக சதாச்சார்யா சமாஸ்ரயணத்தை பண்ணி
தத் ஆஸ்ரயண பலத்தையும் இங்கேயே அனுபவியுங்கோள்-

நீர் தேறி –
கலங்கின நீர் தெளியுமா போலே
அசித் சம்சர்க்கத்தாலே கலுஷமநாக்களாய் இருக்கிற நீங்கள் மந்த்ராக்ராயமான அவர்கள் வார்த்தை யாகிற தேற்றாம் விரையாலே
தேற்றப் பட்ட தெளிவை யுடையராய்
அந்தத் தெளிவுக்கு அனுகுணமாக ஆச்சார்யா சமாஸ்ரயணத்தைப் பண்ணி
அத்தால் வரக் கடவ பலத்தையும் ப்ரத்யஷமாக புஜியுங்கோள்-
நாங்கள் அவர்கள் போதத்தால் தேறி
அனுஷ்டானத்தாலே தேசிகனைச் சேருங்கோள் –
தமேவ குரு மாப் நுயாத்-என்னுமா போலே –
ஆகையால் அவர்கள் அத்யந்த பாரதந்த்ர்ய ஞானத்தையும்
அதடியாக
ஆச்சார்ய அனுவர்த்த நாதிகளையும் பண்ணிப் போந்தவர்கள்
அனுஷ்டானத்தையும் கேட்டால்
மன பிரசாதம் யுண்டாய்
அதடியாக ஆச்சார்ய சமாஸ்ரயணத்தையும் பண்ணி
தத் பிராப்தி பலத்தை லபிக்கலாமாய் இருக்குமே இவர்களுக்கு-

இனி இப்படி ஆப்த வசன அபிஞ்ஞராய்க் கொண்டு -ஆச்சார்யா சமாஸ்ரயணம் பண்ணுமவர்கள்
பெரும் பேற்றைச் சொல்லுகிறது –
தெருள் தருமா தேசிகனைச் சேர்ந்து இருள் தரும் மா ஞாலத்தே நீர் இன்புற்று வாழும் –என்று
அதாவது –
ஞாநாதி பரி பூரணன் ஆகையாலே
ஞான பிரதா நாதிகளைப் பண்ணி ரஷிக்கும்மஹா உபாகாரகனான
ஆச்சார்யனை ஆஸ்ரயித்து –
அந்த ராஜ குல மகாத்ம்யத்தாலே அஞாநாவஹாமுமாய்
இல்லை கண்டீர் இன்பம் என்னும் படி
ஸூக லேசா ரஹிதமான சம்சாரத்தில்
தெளி விசும்பு திரு நாடு ஆன
நலமந்த மில்லதோர் நாட்டில்
யுண்டான அந்தமில் பேரின்பம் ஆகிற நிரதிசய ஸூக ரூபமான
ஆனந்தத்தை யுடையராய் வாழுங்கோள் என்கை –

நீர் வாழும்
பெரியார்க்கு ஆட்பட்டக்கால் பெறாத பயன் பெறுமாறே -என்கிறபடியே
ஆச்சார்ய கைங்கர்யம் ஆகிற பெறுதற்கு அறிய பேற்றை

அவன் இந்நாடு தன்னில் இருக்கும் நாள் செய்து –
அந்த கைங்கர்யரூப சம்பத்தைப் பெற்று
அதில் ரசிகரே வாழுங்கோள்-
சம்பத் அடியாக இ றே வாழ்வது –

இருள் தரு மா ஞாலத்தே இன்பமுற்று வாழும் –
தேசாந்தரே
தேகாந்தரே
வாய் அன்றிக்கே
இங்கே காண இப்பிறப்பே மகிழ்வர் -என்னும் படி
இந்த தேசத்திலே
இந்த தேஹத்தோடே
இருந்து
ஆச்சார்யா அபிமானம் ஆகிய
நிலை நின்ற சம்பத்தைப் பெற்று வாழுங்கோள் –
மோதத்வம் -என்னக் கடவது இ றே-

பின்னவரும் கற்க யுபதேசமாகப் பேசுகின்றேன் -என்கிற இவருடைய வார்த்தையை
நீர் வாழும் -என்கிற வாழ்வோடு
தலைக் காட்டிற்று –

ஆகையால்
ஆச்சார்ய சமாஸ்ரயணம் -என்றும்
வாழ்வு -என்றும்
இரண்டு இல்லை இ றே –

இத்தால்
ஆசார்யச்ய பிரசாதேன மமசர்வே மபீப்சிதம் ப்ராப்னுயா மீதி விச்வாசோ
யச்யாஸ்தி சஸூ கீபவேத் -என்கிற
பிரமாண அர்த்தம் சொல்லப் பட்டது ஆய்த்து-

————————————————————————————

இந்த யுபதேச ரத்ன மாலை தன்னைச்
சிந்தை தன்னில் நாளும் சிந்திப்பார் -எந்தை
எதிராசர் இன்னருளுக்கு என்றும் இலக்காகிச்
சதிராக வாழ்ந்திடுவர் தாம் ———73-

—————————————————————————————

அவதாரிகை –

நிகமத்தில்
சத் சம்ப்ரதாய பரம்பரா ப்ராப்தமான
சகலார்த்தங்களையும் சர்வருக்கும் உபதேசிக்கக் கடவோம் -என்று
உபக்ரமித்து
அப்படியே அது அடையவும் நடந்து போந்த
இப்பிரபந்தத்தை நிகமித்து அருளி
இப்பிரபந்த அந்வயம் யுடையவர்கள் யுடைய
பலத்தையும் அருளிச் செய்து
தலைக் கட்டி அருளுகிறார் –

சகல பிரபந்த வ்யாவ்ருத்தமான இந்த
உபதேச ரத்ன மாலை யாகிற பிரபந்தம் தன்னை
மனசிலே சர்வ காலமும் மனனம் பண்ணுகிறவர்கள்
நமக்கு சேஷியான எம்பெருமானார் யுடைய
நிர்ஹேதுக கிருபைக்கு சர்வ காலத்திலும் விஷயமாய்
வ்யாவ்ருத்தமாக பகவத் அனுபவ கைங்கர்யாதிகளைப் பெற்று
ஸூ கிக்கப் பெறுவார்
என்கிறார் –

————————————————————————————-
வியாக்யானம் –

இந்த யுபதேச ரத்ன மாலை தன்னைச் –
கீழ் அடங்கலும் சிம்ஹாவா லோகன நியாயமாக கடாஷித்து –
இந்த –
என்கிறார் –
முகம் அறிந்தவன் கோத்த முத்து மாலை போலே
இதுவும் ஒரு ரத்ன மாலை இருந்த படியே
என்று தமக்கு ஆதரணீயமாய் இருக்கிற படி –
இது தான்
உபதேச அர்த்தங்களான ரத்னங்களாலே செய்யப் பட்டதாய் இருக்கை-
மாணிக்க மாலை –
நவ ரத்னமாலை – என்னுமா போலே உபதேச ரத்ன மாலை -என்று இதுவே நிரூபகமாய் இருக்கும்படி –

உபதேச ரத்ன மாலை -என்கையாலே
உபதேச பரம்பரா பிராப்தங்களாய் வந்த அர்த்த விசேஷங்கள் ஆகையாலே
தொடை யுண்டு இருப்பதாய் இருக்கை-
மாலை தான் தொடை யுண்கிறவற்றில் ஓன்று குறைந்தாலும் பேர் இழவாக இருக்கும் –
அப்படியே இதுவும் குரு மா மணி யான புருஷ ரத்னங்களாலே கோப்புண்டதாய் இருக்கும் –
அதாவது
நம் பெருமாள் நம் ஆழ்வார் -என்று தொடங்கி
திருவாய்மொழிப் பிள்ளை அளவாக
சத் சம்ப்ரதாயத்தில் ஒன்றும் நழுவுதல் இன்றிக்கே
நன்றாக நடந்து போந்ததாய் இருக்கை –
திருவருள் மால் -என்று தொடங்கி
திருமலை யாழ்வார் பதங்கள் முன்பு என்னுள் சேர்ந்தனவே -என்றும்
லஷ்மீ நாத சமாரம்பாம் -என்று தொடங்கி
அஸ்மத் ஆச்சார்ய பர்யந்தாம் வந்தே குரு பரம்பராம் -என்றும்
சொல்லக் கடவது இ றே –
இது தான்
மாலா லஷணங்களை யுடைத்தாய் இருக்கும் என்னுமது
இவர் சேர்த்து அருளின சேர்வையிலே காணலாய் இருக்கும் இ றே –
அதுதான்
ஆழ்வார்கள் பதின்மரையும் ஒருகையாகவும்
ஆண்டாள் மதுரகவி ஆழ்வார் எதிராசராம் இவர்களை நடு நாயகமாயும்
நாதமுனி முதலான நம் தேசிகர் -என்று தமக்கு முன்பு யுண்டான ஆச்சார்யர்கள் எல்லாரையும் ஒரு கையாகவும்
இப்படி எல்லாரையும் சேர்த்துப் பிடித்து
ஒரு மாலையாம் படி செய்து அருளிற்று-

ஏவம் வித லஷணத்தை யுடைய இந்த மாலையை –
சிந்தை தன்னில் நாளும் சிந்திப்பார் –
மாலையானது மார்புக்கு அலங்காரமாய்
தரிக்கப் படுமதாய் இருக்கும்
மார்வத்து மாலை -என்னக் கடவது இ றே
உபதேச ரத்ன மாலை தன்னை தன்நெஞ்சு தன்னில் தரிப்பவர் -என்றும்
உபதேச ரத்ன மாலாமிமாம் தததியோஹ்ருதயேன நித்யம் -என்றும் சொல்லுகிறபடியே
இதுவும் மனசுக்கு அலங்காராய்
தரிக்கப் படுமதாய்
இருக்கும் –
மார்பும் மனசும் சேர்ந்து இ றே இருப்பது –

மாலை தன்னை -சிந்தை தன்னில் நாளும் சிந்திப்பார் –
இது தான்
பெரு விலையனான
மதிக்கப்படுமதான
ரத்ன மாலை யாகையாலே
இத்தை வாடா பூ மாலை போலே
நாடொறும் பூண்டு இருக்கலாய் இருக்கும் –
இப்படி விலஷண ஜனஹ்ருத்மான இவ்வர்த்தம்
மநோ ஹரமாய் இருக்கையாலே
இத்தை சர்வ காலத்திலும் மனனம் பண்ணும் படியாய் இ றே இருப்பது –
ஜப்தவ்யம் குரு பரம்பரையும் த்வயமும் -என்னக் கடவது இ றே –
இப்படி மனனம் பண்ணுவார்க்கு ஒரு பலம் வேணுமே
அந்த பலத்தை இன்னது என்று உப பாதிக்கிறது மேல் –
எந்தை எதிராசர் இன்னருளுக்கு என்றும் இலக்காகிச் சதிராக வாழ்ந்திடுவர் தாம் –
அதாவது
அஸ்மத் குரோர் பகவதோஸ்ய தயைக சிந்தோ -என்கிறபடியே
சர்வாத்மாக்களுக்கும் பிராப்தி சொல்லும் படியான
ஆப்தியை யுடையரான எம்பெருமானாருடைய
அஹேதுகமான அபார காருண்யத்துக்கு பாத்திர பூதராய் வாழப் பெறுவார்கள் –
வளர்த்த இதத்தாய் -என்னும்படி
இந்த தரிசனத்தை எம்பெருமானார் வளர்த்து -அருளினவர் ஆகையால்
தர்சன தாத்பர்யங்களை எல்லாம் பிரதிபாதிக்குமதான
இப்பிரபந்த அந்வயம் யுடையவர்களுக்கும் பல ப்ரதர் இவர் -என்கை-
இது தான் ஆழ்வார்கள் அடியாய் இருக்கையாலே
இதன் வாசி அறிந்து பரிபாலிப்பார் இவர் இ றே
இத்தை இவர்கள் நாளும் சிந்திக்கையாலே
அருளும் இவர் பக்கல் என்றும் உண்டாய் இருக்கிறபடி –

எதிராசர் இன்னருளுக்கு என்றும் இலக்காகி –
அருளாழி யம்மான் – ஈஸ்வரன் அருள் மறுத்த காலத்திலும்
உன் அருளின் கண் இன்றி புகல் ஒன்றும் இல்லை -என்றும்
எதிராஜ தயாம்புராசே தஸ்மாத் அநந்ய சரணம் -என்றும்
ஒதுங்கும் படி புலகாய் இருக்கிற அருளுக்கு –

என்றும் இலக்காகி –
எந்தையான முறையாலே
மாறாதே இருக்கிற
அவருடைய கருணா கடாஷத்துக்கு
நித்ய லஷ்ய பூதராய்-

சதிராக வாழ்ந்திடுவர் –
மாசதிரான -பகவத் நிர்ஹேதுக கிருபையை பெற்று வாழும் அதிலும்
சதிராக வாழ்ந்திடுவர்
ஆளுரியனாய் அடியேன் சதிர்த்தேன் இன்றே -என்று இ றே
அபிமான நிஷ்டர் வார்த்தை இருப்பது –

சதிராக வாழுகை யாவது –
ஸ்வ தந்த்ரனான ஈஸ்வரனுடைய கிருபைக்கு
விஷயம் ஆனவர்களைப் போலே
நலிவான் இன்னம் எண்ணுகின்றாய் ஆற்றங்கரை வாழ் மரம் போல்
அஞ்சுகின்றேன்
இடையன் எறிந்த மரமே ஒத்திராமே யடைய யருளாய் -என்றும்
பயாபயங்களோடே வர்த்திக்கை அன்றிக்கே
இவருடைய அபிமானத்து விஷயம் ஆனவர்கள் த்ருஷ்டாத்ருஷ்டங்கள் இரண்டிலும்
ஒரு கரைசல் அற்று மார்விலே கை வைத்துக் கொண்டு
நிர்ப்பரோ நிரபயோச்மி-என்கிறபடி நிர்பரராய்
வையம் மன்னி வீற்று இருந்து -என்றபடி -வ்யாவ்ருத்தராய்
ஞாலம் புகழும் படி இருள் தரும் மா ஞாலத்திலே இன்பம் உற்று வாழும் பேறு பெறுவார்கள் –
அதாவது
நம் தலை மிசையே பொங்கிய கீர்த்தி இராமனசன் அடிப் பூ மன்னவே -என்கிறபடியே
ஜீயராலே ரத்னமாலை ரத்னமாலை பூட்டப் பட்டவர்கள்
எம்பெருமானாராலே பூ முடி சூட்டப் பெற்று வாழப் பெறுவார்கள்
வாழ்வுக்கு அடியாவது முடியும் மாலையும் இ றே –
அடி சூடும் அரசு -என்னுமா போலே
உன் பத யுகமாம் ஏர் கொண்ட வீடு -என்று இ த றே தந் நிஷ்டர் யுடைய பிராப்ய வேஷம் இருப்பது —

ஸ்ரீ மத பாதார விந்த யுகளம் சிரஸி க்ருதம் த்யாத்வாம்ருத
சாகராந்தர்
நிமக்னச் சர்வாவயவஸ் ஸூ கமாசீத்-என்று இ றே அவருடைய பிராப்யம் இருப்பது –
அதன் எல்லை நிலம் இ றே இது –
ராமானுசன் சரணாரவிந்தம் நாம் மன்னி வாழ
உன் இணை மலர்த் தாள் ஏன் தனக்கும் அது -என்னக் கடவது இ றே –
இத்தால்
எம்பெருமான் யுடைய கிருபைக்கு இலக்கு ஆனவர்கள்
உந்தன் தொண்டர்கட்கே அன்புற்று இருக்கும் படி -என்கிறபடியே
இவர்க்கு பாதச்சாயாதிகள் போலே பரதந்த்ரர் ஆகையாலே அவருடைய திருவடிகளான
தன்னாரியனுக்கு இந்நாடு தனில் இருக்கும் நாள் -ஆனவடிமைகள் செய்து வாழப் பெறுவார்கள் -என்றபடி –
தன்னையுற்றாட் செய்யும் தன்மையினோர் மன்னு தாமரைத் தாள் தன்னை
உற்றாட்செய்ய விராமானுசன் தன்தகவால் என்னை உற்றான் -என்னக்கடவது இ றே –
அல்லாத போது பிராப்ய பிராபகங்களுக்கு ஐக்யமில்லை -என்று இ றே அருளிச் செய்தது –
த்வத் தாஸ தாஸ கண நா சரமாவதௌ யஸ் தத்தாஸ் சதைகரசதா விரதா மமாஸ்து -என்று இ றே
ஜீயர் தாமும் பிரார்த்தித்து அருளிற்று –
இவர்தாம் -திருவாய் மொழிப் பிள்ளை மாதகவால் வாழும் மணவாள மா முனி -இ றே

அன்றிக்கே
பரம்தாமம் என்னும் திவம் தரும் -என்றும்
தன்னை எய்தினர்க்குத் தானம் கொடுப்பது தந் தகவு என்னும் சரணம் கொடுத்தே -என்றும்
சொல்லுகிறபடியே -அவர் யுடைய பிரசாதம் அடியாக
பிராப்ய பூமியான பரமபதத்திலே பகவத் அனுபவ கைங்கர்யன்களைப் பெற்று
ஸ்வரூப அனுரூபமாக வாழப் பெறுவார்கள் -என்றுமாம் –

பாவளரும் தமிழ் மாலை பண்ணிய நூல் இவை ஐந்தும் ஐந்தும் வல்லார்
பூவளரும் திருமகளால் அருள் பெற்று பொன்னுலகில் பொலிவர் தாமே -என்னுமா போலே

ஞானம் அனுட்டானம் என்று தொடங்கி
தானே வைகுந்தம் தரும் -என்றும்
உய்ய நினைவு யுன்டாகில் -என்று தொடங்கி
பரமபதம் உங்களுக்காம்-என்று இ றே
ஆச்சார்யா அபிமான நிஷ்டர் யுடைய பிராப்ய வேஷத்தை நிஷ்கர்ஷித்து அருளிச் செய்ததும் –

மா மலராள் கோன் மடியில் வைத்து உகக்கும் வாழ்வு
நமக்கு எதிராசன் அருளும் வாழ்வே -என்று
தாமும் மநோ ரதித்து அருளினார் இ றே –

வாழ்ந்திடுவர் தாமே –
பகவத் அபிமான நிஷ்டராய் இருக்குமவர்களில்
வ்யாவ்ருத்தராய் இருக்கும் தாங்கள் –

எந்தை எதிராசர் இன்னருளுக்கு இலக்காகி என்றும் வாழ்ந்திடுவர் –
இங்கு ஒரு கால் எம்பெருமானார் யுடைய அருளுக்கு இலக்கானவர்கள்
அங்கே நித்ய கைங்கர்ய நிரதராய் வாழப் பெறுவார்கள் –

அருளாலே அடியேனை அபிமானித்து அருளி
அநவரதம் அடிமை கொள்ள -என்னக் கடவது இ றே –

என்றும் சதிராக வாழ்ந்திடுவர் –
அதர பரத்ர சாபி -பிப்படியே அங்கே போனாலும்
அவர் உகந்த விஷயம் என்று அவனை அனுபவிக்குமது ஒழிய
தங்கள் உகப்புக்கு ஈடாக அனுபவிக்கிற இளப்பம் இன்றிக்கே
இருப்பார்கள் –

வாழ்ந்திடுவர் –
வாழ்கையில் சம்சயம் இல்லை –
நிஸ் சமயமஸ்து தத் பக்த பரிசர்யார தாத்மானம் -என்னக் கடவது இ றே –

என்றும் சதிராக வாழ்ந்திடுவர் –
இவர் கிருபா பலமாக
பல்லாண்டும் பரமாத்மனைச் சூழ்ந்து இருந்து ஏத்துவர் பல்லாண்டே -என்கிறபடியே
கால தத்வம் உள்ளதனையும்
ஸ்வரூப அனுரூபமான மங்களா சாசன ரூப கைங்கர்யத்திலே
அந்வயித்து வாழப் பெறுவார்கள் –

ஆளுமாளார் -ஏற்று இருக்கிறவனுடைய தனிமையைத் தீர்க்கைக்கா வாய்த்து
பாஷ்யகாரரும் இவஸ்ரும் உபதேசிப்பது -என்று இ றே அருளிச் செய்தது
ஆகையால்
திருத்தி திருமகள் கேள்வனுக்கு ஆக்குகை-இவருக்கு பணி இ றே –
இது இ றே சாஷாத் பலமாயிருப்பது –

ஆக
இப்பிரபந்த ஆரம்பத்திலே
எந்தை திருவாய்மொழிப் பிள்ளை இன்னருளால் -என்று
உபக்ரமித்ததற்குச் சேர
எந்தை எதிராசர் இன்னருளுக்கு என்றும் இலக்காகி -என்று
பல வேளையிலும்
அப்படியே அருளிச் செய்து
தலைக் கட்டினார் ஆய்த்து –

—————————————————————————————–

எறும்பி அப்பா அருளிச் செய்தது

மன்னுயிர்காள் இங்கே மணவாள மா முனிவன்
பொன்னடியாம் செங்கமலப் போதுகளை -உன்னிச்
சிரத்தாலே தீண்டின் அமானவனும் நம்மைக்
கரத்தாலே தீண்டல் கடன் –

———————————————————————————————

சடரிபு பாத பத்மப் ருங்கோ வரவர யோகி கதாம் ருதாந்தரங்க
அகதயதுபதேச ரத்னமாலா விவ்ருதி ஸூ தாம் ஜனதார்ய யோகிவர்யா-

——————————————————————————————–

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

எறும்பி அப்பா திருவடிகளே சரணம் –

திருவாய் மொழிப் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

 

உபதேச ரத்னமாலை –பாசுரம் -66/67/68/69/70- ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிச் செய்த வியாக்யானம் –

July 27, 2014

பின்பழகராம் பெருமாள் சீயர் பெரும் திவத்தில்
அன்பு அதுவும் அற்று மிக்க வாசையினால்-நம்பிள்ளைக்கு
ஆன அடிமைகள் செய் அந்நிலையை நன்னெஞ்சே
ஊனமற எப்பொழுதும் ஓர்—————–66-

————————————————————-

அவதாரிகை –

ஆர்க்கும் அந்நேர் நிற்கை அரிதாம் -என்றீர்
இதுக்கு ஒருத்தர் தாம் இல்லையோ என்று
தம் திரு உள்ளத்துக்கு கருத்தாக
அதில்
இவ் வனுஷ்டானத்துக்கு ஒருத்தர் யுண்டு என்று
அவரை தர்சிப்பித்து அருளும் முகத்தால்
இவ் வனுஷ்டானத்தை ஆதரித்துப் பொறு என்று
தம் திரு உள்ளத்தைக் குறித்து அருளிச் செய்கிறார் –

கீழே
ஸ்வரூப ரஷணத்தையும்
தேக ரஷணத்தையும்
பிரஸ்தாபித்து
அதில் ஆத்ம ரஷணத்துக்கு உறுப்பாக
ஆசார்யத்வத்தை இட்டு வைத்து
தமக்கு ஆதரணீயமான தேக ரஷணத்துக்கு உறுப்பான
சிஷ்ய ரஷணத்தில் அருமையை
அருளிச் செய்கிறார் –

————————————————————————-

வியாக்யானம் –

பின்பழகராம் பெருமாள் சீயர் –
அவர் ஆகிறார்
லோகாச்சார்யரான நம் பிள்ளைக்கு
அத்யந்த அபிமத விஷயமாய்
அவர் சந்நிதியிலே சகல அர்த்தங்களையும் கேட்டு
அந்த ஸ்ருதமான அர்த்தத்தின் படியே
எல்லாம் வகுத்த இடமே -என்று தத் ஏக நிஷ்டராய் அவரை ஷண காலமும் பிரியாதே
தத் கைங்கர்ய நித்ரராய் போருகிற பின்பழகராம் பெருமாள் சீயர் —
தாத்ருசமான அதிகார பூர்த்தியை யுடையவர் –

பெரும் திவத்தில் அன்பு அதுவும் அற்று –
பெரிய வான் -என்றும்
எம்மா வீடு -என்றும்
சொல்லுகிறபடியே நிரதிசய ஸூக ரூபமாய்
இருந்துள்ள த்ரிபாத் விபூதியாகிற
பிராப்ய தேசத்தை பிராபிக்க வேணும்
என்கிற ப்ராவண்யமும் அற்று –
அதாவது –
மாக வைகுந்தம் காண்பதற்கு என் மனம் ஏகம் எண்ணுமே -என்றும்
வானுலகம் தெளிந்தே என்று எய்துவது -என்றும்
சொல்லுகிறபடியே எல்லாராலும் விரும்பப் படுவதான தேசத்திலும் விருப்பம் அற்று
குரு வேர் பரம்பின திரு முக மண்டலத்தின் சேவையையும்
சுற்றிச் சுழற்றிப் பரிமாறுகிற கைங்கர்யத்தையும் விட்டு
அடியேனுக்குப் பரம பதத்துக்குப் போக இச்சை இருந்தது இல்லை இ றே-என்று
அருளிச் செய்து பொருவர் -என்கை-

இப்படி அதில் ஆதரமும் மட்டமாம் படி அதிலும் இஷ்டமாய் இருப்பதான
விஷயத்தைச் சொல்லுகிறது –
மிக்க வாசையினால்-நம்பிள்ளைக்கு ஆன அடிமைகள் செய் –
அதாவது
தேசாரும் சிச்சனவன் சீர் வடிவை ஆசை யுடன் நோக்குவன்-என்கிறபடியே
அந்த தேச விசேஷத்தில் யுண்டான ஆதரத்தை எல்லாம்
தமக்கு தேசிகரான நம்பிள்ளை விஷயத்திலே
கைங்கர்யத்திலே யாய்த்து –
இவர் ஒருமடைப் படுத்திக் கொண்டு போருவ்து -என்கை –
ஆகையால் இவருக்கு ஒரு தேச விசேஷமும் ருசியாது இ றே –
நம்பிள்ளைக்கு ஆனவடிமைகள் செய் அந்நிலையை –
தம்முடைய ஆத்ம ரஷணத்தில் அநவரதம் அவஹிதராய்
பரமபதம் தம்முடைய சிறுமுறிப்படி செலுத்தும்படி இருப்பராய்
தமக்கு வகுத்த விஷயமாய் இருக்கிற
நம்பிள்ளைக்கு
இச்சா பிரக்ருத்யது குணைர் உபசாரைஸ் சதோ சீதை -என்கிறபடியே
தத்தத் அவஸ்த உசிதமாக சுழற்றிப் பரிமாறுகை முதலான
சகல வித கைங்கர்யங்களையும் அவர் உகக்கும்படி
செய்து கொண்டு போந்த லோக விலஷணமான நிஷ்டையை
நன்னெஞ்சே –
நல் நெஞ்சே நம் பெருமான்-என்றும்
நெஞ்சமே நல்லை நல்லை -என்றும்
சொல்லுகிறபடி அந்த சரம பர்வ நிஷ்டையை
பிரார்த்தித்துக் கொண்டு போருகிற விலஷணமான நெஞ்சே –
விலஷணர் யுடைய ஞான அனுஷ்டானங்களில் வாஞ்சை யுடைய நெஞ்சே –

ஊனமற எப்பொழுதும் ஓர் –
அப்படியே சரம பர்வமான ஆச்சார்ய கைங்கர்ய நிஷ்டையை ப்ராபித்துக் கொண்டு
சங்கோசம் அற சர்வ காலத்திலும்
அனுசந்தித்திப் போரு-
அசக்ருதாவ்ருத்தி அபேஷா கார்யம் இ றே –
இவர் தாம்
அந்நிலையை -என்றும்
தன்னிலையை -என்றும்
பலகாலும் அபேஷித்து அருளுவார் ஆய்த்து –
அதாவது
வடுக நம்பி தன்னிலை -இ றே –

இப்படி இருக்கிற இவருடைய ஆச்சார்ய அபிமான நிஷ்டையை
தேவு மற்று அறியேன் -என்று இருக்கும் ஸ்ரீ மான்கள் ஆன அதிகாரிகள்
ஆழ்வார் திரு மகளார் ஆண்டாள் -என்று தொடங்கி
திருவாய் மொழிப் பிள்ளை திருவடிகளிலே நம்முடைய ஜீயர் என்னும் அளவாக
இத்தையும் அப்படியே
அந்திம உபாய நிஷ்ட அக்ரேசரான அஸ்மத் பரமாச்சார்யாரும் அருளிச் செய்தார் இ றே –

சேஷித்வ
சரண்யத்வ
ப்ராப்யத்வங்கள்
மூன்றும் பிள்ளை விஷயத்தில் அனுசந்தித்து
தத் ஏக நிஷ்டராய் எழுந்து அருளி இருக்கிற ஜீயர்
என்று எதிராஜ விம்சதி வியாக்யான பிரவேசத்திலே
அப்பிள்ளையும் அருளிச் செய்தார் இ றே-

——————————————————————————-

ஆச்சார்யர்கள் அனைவரும் முன் ஆசரித்த
ஆசாரம் தன்னை அறியாதார் -பேசுகின்ற
வார்த்தைகளைக் கேட்டு மருளாதே பூருவர்கள்
சீர்த்தி நிலை தன்னை நெஞ்சே சேர் ——–67-

———————————————————————————
அவதாரிகை –

கீழே
ஞானம் அனுட்டானம் இவை நன்றாகவே யுடையனான குருவை அடைந்தக்கால் -என்றும்
ஆனவடிமைகள் செய்யும் நிலையை -என்றும்
ஆச்சார்யனையே
உபாய
உபேயமாக
அருளிச் செய்யா நின்றீர் –
அல்லாதார் அடைய பகவானையே
பிராப்யனாயும்
பிராபகனாயும்
ச்வீகரியா நின்றார்கள்
இவை இரண்டிலும் வழி எது என்று தம் திரு உள்ளத்துக்குக் கருத்தாக
வாக்யத் த்வய உகத உபாய உபேயங்கள் தான்
சரம பர்வ பர்யந்தம் அல்லது இராமையாலே
அதில் தாத்பர்யம் அறியாதார் வார்த்தை அன்றோ அது –
அத்ர பரத்ராசாபி-ப்படியே
அங்கோடு இங்கோடு வாசி அற
ஆச்சார்யன் திருவடிகளிலே உபகார ஸ்ம்ருதி
யாவதாத்மா பாவி யாகையாலே
அங்கே போனாலும் ஆச்சார்யன் யுடைய உகப்பே
பேறாம் படி அன்றோ
அத்தலைக்கு அடிமை செய்து போருவ்து –
ஆகையாலே ஏதத் விருத்தமான வார்த்தையைக் கேட்டு
நீ அஞதை அடையாதே அஞ்ஞான நிவர்த்தாக மான
பூர்வர்கள் உடைய
விலஷணமான அனுஷ்டானத்தை அநுவிதானம் பண்ணப் பார் –
என்கிறார் –

——————————————————————————

வியாக்யானம் –

ஆச்சார்யர்கள் அனைவரும் -முன் ஆசரித்த ஆசாரம் தன்னை –
அவர்கள் தான் ஒருவர் இருவர் அன்றிக்கே –
ஸ்ரீ மதுர கவிகள் ஸ்ரீ நாத முனிகள் தொடக்கமான
ஸ்ரீ சைலேசர் அளவாக யுண்டான
நம்முடைய ஆச்சார்யர்கள் அனைவரும்
பிற்பாடரான நமக்கும் அனுஷ்டேயமாம் படி முற்காலத்திலே
பிடித்தார் பிடித்தாரைப் பற்றி -என்னும்படி
பரம்பரையாகத் தம்த்தாம் ஆச்சார்யர் திருவடிகளில் பண்ணும் கைங்கர்யமே
தங்களுக்கு உபேயமாகவும்
அவன் திருவடிகளே உபாயமாகவும்
எல்லாரும் ஏக கண்டராக அருளிச் செய்து அப்படியே
ஆசார தீத் யாசார -என்று ஆசரித்துக் கொண்டுபோருகிற
அந்தப் பரிசுத்தமான அனுஷ்டானம் தன்னை –

அறியாதார் –
அவர்கள் இடத்திலே உபசன்னராய்
அந்தே வாசிகளாய் இருந்து
அப்யசித்து
கண்டு
கேட்டு
அறியாதார் –
-பேசுகின்ற வார்த்தைகளைக் –
கூறும் சமயங்களை -என்றாப் போலே
கேவல உக்தி சாரமேயாய்
நிரரர்த்தகமாய்
ஆபாத ப்ரதீதமாய்
தங்கள் துர்ஹிருதயதுக்கு தோற்றிற்று ஒன்றைச் சொல்லிலும் –
வார்த்தைகளைக் கேட்டு மருளாதே –
அப்படி அடி அற்று இருப்பதான
பிரதிபன்ன பாஷணங்களைக் கேட்டு
பிரமியாதே —
அவர்கள் தான் ஆபத்தை போக்கிக் கொள்ளுகிறோம் என்று பிரமித்தும்
உத்க்ருஷ்டராக பிரமித்தும் போருவர்கள் –
ஆகையால்
அவர்கள் வார்த்தையும் பிரமத்துக்கு உடலாய் இருக்கும் இ றே –

கேட்டு அறியாதார் பேசுகின்ற வார்த்தைகள்
ஆகையாலே
அறிவு கேடான மருளை விளைவிப்பதாய் இருக்கும்
பூர்வாச்சார்யர்கள்
போதம நுட்டானங்கள்
கூறுவார் வார்த்தைகளைக் கொண்டு நீர் தேறி -என்கிறபடியே
அவர்கள் தான் தெருள் கொள்ளச் சொல்லுகிறார்கள் அன்றே –
ஆகையால்
அறியாதார் வார்த்தைகளைக் கேட்டு
புத்தி சலனம் பிறந்து
அலமாவாதே –

பூருவர்கள் சீர்த்தி நிலை தன்னை நெஞ்சே சேர் –
அதாவது
மதுரகவி சரிதா நுகாரி மஹித சாரித்ரராய் இருக்கிற
பூர்வர்கள் யுடைய நிஷ்டையை
மனசே
ஸூ பிரதிஷ்டமாக அனுசந்திக்கப் பார் -என்கை-

அதுக்கு சீர்மை -யாவது
சீர்த்த மதுரகவி செய் கலையில் பிரதி பாதிக்கப் படுமதான சீர்மை இ றே
நிலை யாவது -நிஷ்டை –
அது தான் திரு மந்த்ரத்திலே
பதத் த்ரயத்தாலும் பிரதிபாதிக்கப் படுகிற
சேஷித்வ
சரண்யத்வ
ப்ராப்யத்வங்கள்
ஆகிற ஆகாரத் த்ரயத்தையும்
பிரதம பரவத் தளவன்றிகிகே
சரம பரவத் பர்யந்தமாக அனுசந்தித்தப் படியே
அந்த பத த்ரயார்த்த நிஷ்டையை யுடையராய் இருக்கும் இருப்பாய்த்து –

இப்படி விலஷணமாய் இருப்பதொரு நிலையை அபேஷித்து இருக்கிற நமக்கு
பரிகரமான நெஞ்சே
அந்நிலையை உன்னிடத்திலே சேரும்படி பண்ணப் பார்

அன்றிக்கே
அடை நெஞ்சமே -என்னுமா போலே
அத்தைச் சென்று சேர் என்கிறார் ஆகவுமாம்-

சீரியதான அர்த்தத்தை பர்வத குஹரங்களிலே சேமித்து வைக்குமா போலே
அறியாதார் வார்த்தைகளால் அவிசால்யமாம் படி
மலை கலங்கிலும் மனம் கலங்காது -என்னும் படியான
தம் திரு உள்ளத்திலே
அந்தச் சீர்த்த நிலையைச் சேரப் பார்க்கிறாரே இவர் தாம்

இத்தால்
ஸ்ரேஷ்ட சமாசாரமே கர்த்தவ்யம்
என்றது ஆய்த்து –

——————————————————————————–

நாத்திகரும் நற்கலையின் நன்னெறி சேர் ஆத்திகரும்
ஆத்திக நாத்திகரு மாமிவரை -ஓர்த்து நெஞ்சே
முன்னவரும் பின்னவரும் மூர்க்கர் என விட்டு நடுச்
சொன்னவரை நாளும் தொடர்———68

———————————————————————————–

அவதாரிகை –

கீழில் பாட்டில் ‘
சிஷ்டாச்சாரமே பிரமாணம் எங்கு
அங்கீ கரித்து
இப்பாட்டிலே
இப்படி பிரமாணிகக அநு ரூபமான அனுஷ்டானங்களை
அருளிச் செய்கிறார் –

—————————————————————————-
வியாக்யானம் –
நாத்திகரும் நற்கலையின் நன்னெறி சேர் ஆத்திகரும்-
ஸ்வர்க்காதி ரூப பல தத் சாதனங்களை
பிரதிபாதிக்கிற சாஸ்திரங்களிலும்
ஸ்வ அஹங்கார கர்ப்பமான பகவத் உபாசனத்தையும்
தத் பலமான பகவத் அனுபவ கைங்கர்யங்களையும்
பிரதிபாதிக்கிற சாஸ்திரங்களிலும்
பிரதி பத்தி விளையவும் கூடும்
ததேக போகமான கைங்கர்ய தத் சாதனங்களை பிரதிபாதிக்குமதான
-நற்கலை- யுண்டு பிரபத்தி சாஸ்திரம்
அதில் நன்னெறி யுண்டு -பிராப்ய பிராபக அனுஷ்டானங்கள்
அது தங்களுக்கு கை வந்து இருக்கும் படியான
ஆஸ்திக்யம் பிறக்கை அரிதாய் இ றே இருப்பது

அன்றிக்கே
நற்கலை என்று
சீர்த்த மதுரகவி செய்கலை யான கண்ணி நுண் சிறுத் தாம்பாய்
அதில் நன்னெறி -என்று
தேவு மற்று அறியேன் -என்றும்
மேவினேன் அவன் பொன்னடி -என்றும்
ஆள்புக்க காதல் அடிமைப் பயன் அன்றே -என்றும்
சொல்லுகிறபடியே
சேஷத்வாதிகளைச் சொல்லுகிற
மதுரகவிகளின் யுடைய சன்மார்க்கமான
சரம பர்வ நிஷ்டை யாகவுமாம்-
இந்நிஷ்டை யுடைய பரம ஆஸ்திகர்கள் தாம் ஓர் ஒருவர் என்னும் படி அரிதாய் இ றே இருப்பது –

ஆத்திக நாத்திகரு மாமிவரை -ஓர்த்து –
கீழ்ச் சொன்ன நாஸ்திகாதி த்ரயருடைய வும்
ஸ்வரூப ஸ்வ பாவங்களை நன்றாக ஆராய்ந்து –

நெஞ்சே-
இவர்களை விவேகித்து பற்றுகைக்கும்
விடுகைக்கும் பரிகரமான நெஞ்சே
அஞ்ஞரையும்
விசேஞ்ஞரையும்
ஞான லவ துர்விதக்தரையும்
நன்றாக விவேகித்து
அவர்கள் ஸ்வரூப ஸ்வ பாவங்களை அறிந்த பின்பு-

முன்னவரும் பின்னவரும் மூர்க்கர் என விட்டு
முன் சொன்ன அபிரமாணிகரான நாஸ்திகரையும்
பின் சொன்ன பஷ பாதிகளான ஆஸ்திக நாஸ்திகரையும்
சாஸ்திர மார்க்கத்தில் அடங்காத சஹாசிகர் என்று கை விட்டு –
அதாவது
யத் ப்ரத்யஷம் ததே வாஸ்தி நாச்த்யன்ய திதி நிச்சிதா
அர்த்த காம பரா
பாப நாஸ்திகா தேக கிங்கரா -என்று தொடங்கி
விஞ்ஞான லஷணை ஸ்தான் துஸ் சமயக் வ்யசி தஸ் த்யஜேத் -என்கிறபடியே
இப்படி மூர்க்கரான இவர்கள் இருவரையும் விட்டு
விடுகை கண்டீர் விதி -என்கிறபடியே சவாசனமாக பரித்யஜித்து -என்கை-

இனி பற்றப் படுமவர்களைச் சொல்லுகிறது –
நடுச் சொன்னவரை நாளும் தொடர் -என்று –
ப்ராமாணிகர் ஆகையாலே
தத் உபய வ்யாவ்ருத்தராய்
மத்யஸ்தராய் இருக்கிறவனே
ஆச்சார்யா பரதந்த்ரனாய் இருக்கிற அதிகாரிக்கு ஆப்தராய்
அங்கீகார யோக்யராய்
அனுவர்த்த நீயராய் இருக்கும் அனுகூலர் படியையும்
இதுக்கு அசலாய் அனங்கீகார விஷயமாய் இருக்கும் அனுகூலர் படியையும்
அருளிச் செய்ய வேணும் என்று திரு உள்ளம் பற்றி
அது தன்னைத் திரு உள்ளத்தைக் குறித்து அருளிச் செய்கிறார் –
நாத்திகரும் -என்று தொடங்கி –

நாத்திகர் ஆகிறார்
உள்ளோடு புறம்போடு வாசி அற நாஸ்திகராய் இருக்குமவர்கள் –
ஆத்திகர் ஆகிறார் உள்ளோடு புறம்போடு வாசி அற ஆஸ்திகராய் இருக்குமவர்கள்
ஆஸ்திக நாஸ்திகர் ஆகிறார்
புறம்பு ஆஸ்திகரைப் போலேயும் -உள்ளே நாஸ்திகராய் இருக்குமவர்கள் –
அது தன்னை
அஞ்ஞனான விஷய பிரவணன் கேவல நாஸ்திகனைப் போலே

ஜ்ஞானவானான விஷய பிரவணன் ஆஸ்திக நாஸ்திகனைப் போலே -என்ற இடத்துக்கு
நாஸ்திகன் ஆகிறான் தர்ம அதர்ம பரலோக சேதன ஈஸ்வரர்களுக்கு பிரதிபாதகமான சாஸ்த்ரத்தை
பிரமாணம் என்று அறிகையாலே ஆஸ்திகன் -என்றும் சொல்லலாம் படி இருப்பானே
அந்த சாஸ்திர மரியாதையில் அடங்காதே தோற்றிற்று செய்து திரிகையாலே நாஸ்திக சமனாய் இருக்குமவன் –
என்று
இப்படி ஜீயர் தாமே வியாக்யானம் செய்து அருளினார் இ றே-

நற்கலையின் நன்னெறி சேர் ஆத்திகர் -ஆவது
ஆஸ்திகோ தர்ம சீலச்ச -என்னும்படி
தர்ம அதர்மாதிசகல பிரதிபாதகமான சஸ் சாஸ்த்ரத்தை பிரமாணம் என்று அறிந்து
அந்த மர்யாதையிலே நின்று
அப்படியே அதில் உக்தமான சத் அனுஷ்டானங்களையும்
அனுஷ்டித்துக் கொண்டு போருகிற பிரமாணிகரான ஆஸ்திகர் -என்கை –

அன்றிக்கே
அத்யாத்ம சாஸ்தரங்களான ஸ்ரீ கீதாதிகளில் ஓதப் படுகிற
உபாய அத்யாவச்ய ரூபமான பிரபத்தி மார்க்கத்திலே
வழி பட்டு இருக்கிற ஆஸ்திகர் என்று ஆகவுமாம்

ஆஸ்திகனாய் இவ்வர்த்தத்தில் ருசி விச்வாசங்களை யுடையனாய் உஜ்ஜீவித்தல்
நாஸ்திகனாய் நசித்தல் ஒழிய -என்று இ றே அருளிச் செய்தது –
நெறி யறியாதார் -என்று தொடங்கி
இறையுரை தேறாதவரும் – என்றார் இ றே
ஆகையால் ஸ்வ தந்த்ரனுக்கு ஆஸ்திகரை
அந்த ஆஸ்திகர் வாசி அறிந்து ஆதரித்துப் போரும் நெஞ்சே
அவர்களை நித்யமாக அனுவர்த்திக்கப் பார் –
அனுவ்ரஜாம் யஹம் நித்யம் -என்கிறபடியே
அவர்கள் அடியை தொடர்ந்து திரியப் பார் –

நடுச் சொன்னவரை நாளும் தொடர் –
மத்யமபதோக்தரை-
அதாவது
பிரதம பதத்தில் கழி யுண்கிற தேகாத்ம அபிமானிகளான நாஸ்திகரையும்
சரம பதத்தில் கழி யுண்கிற விஷய சபலரான ஆஸ்திக நாஸ்திகர் போல் அன்றிக்கே
மத்யம பத உக்தமான தத் ஏக உபாயத்வத்தையும்
ததீய பார தந்த்ர்யத்தையும் யுடையராய்
அவர்களில் அத்யந்த விலஷணராய் இ றே ஆஸ்திகர் படி இருப்பது என்கை –
ஆகையால்
ப்ரதிகூலர் ஆனவர்கள் யுடைய ஷண கால மாத்ரமான சஹவாசம் சத்தியத்தை நசிக்குமா போலே
இவர்கள் யுடைய ஷண கால மாத்ரமான சம்ச்லேஷமும் சத்தா தாரகமாய் இருக்கையாலும்
சத்தா சம்ருத்திக்கு ஹேதுவாகையாலும்
சர்வ காலமும் அவர்களை பின் சென்று பிழைக்கப் பார்
அவர்கள் நன்னெறியை யுடையார் ஆகையாலே
நீயும் அன் நன்னெறியிலே நின்று
உஜ்ஜீவிக்கும் படி அவரை நாடொறும் உபசத்தி பண்ணு –

இத்தால்
அனுகூல சஹவாசமும்
பிரதிகூல சஹவாச நிவ்ருத்தியும்
சொல்லிற்று ஆய்த்து –

———————————————————————————

நல்ல மணம் உள்ள ஒன்றை நண்ணி இருப்பதற்கு
நல்ல மணம் யுண்டாம் நலமது போல் -நல்ல
குணமுடையோர் தங்களுடன் கூடி இருப்பார்க்குக்
குணமதுவே யாம் சேர்த்தி கொண்டு——-69-

——————————————————————————

அவதாரிகை –

கீழில் பாட்டில் உக்தமான
அனுகூல பிரதிகூல ரானவர்கள்
சஹவாசத்தால் பலிக்குமத்தை சத்ருஷ்டாந்தமாக
இரண்டு பாட்டாலே அருளிச் செய்கிறார் –
அதில் இப்பாட்டில்
அனுகூல சஹவாசத்தால் பலிக்குமத்தைச் சொல்லுகிறது –

————————————————————————————

வியாக்யானம் –

நல்ல மணம் உள்ள ஒன்றை நண்ணி இருப்பதற்கு நல்ல மணம் யுண்டாம் நலமது போல் –
நல்ல மணமாவது
அல்லாதவற்றின் யுடைய பொல்லாத மணத்தையும் போக்கும்படியான
ஸூ கந்தத்தை யுடைத்தாய் இருப்பதொன்று –
அதாவது
ஆமோ தவத் குஸூ மசம் வசல நேன யத்வ தாமோதவான் பவதி கேசபரோப்யகந்த -என்கிறபடியே
ஸ்லாக்கியமான பரிமளத்தை யுடைய புஷ்பத்தை
சேர்ந்து இருப்பதொரு கேச பாரத்துக்கு தன்னுடைய
ஸ்வ பாவமான சிக்கு நாற்றம் போய்
மணங்கள் நாறும் வார் குழலார் -என்னும்படி
பரிமள பிராசுர்யம் யுண்டாம் ந்யாயம் போலே –

நல்ல குணமுடையோர் தங்களுடன் கூடி இருப்பார்க்குக் குணமதுவே யாம் சேர்த்தி கொண்டு –
நறிய நன்மலர் -என்கிறபடியே
சேஷத்வ ஞான பரிமளத்தை யுடையராய்
ஜ்ஞான பக்த்யாதி சத் குண யுக்தராய் இருக்குமவர்கள்
தங்களுடனே சஹவாசம் பண்ணி இருப்பாருக்கு அவர்கள் யுடைய சஹவாச ரூபமான சம்பந்தம் கொண்டு
அஞ்ஞான கந்தம் இன்றிக்கே
அந்த ஸ்லாக்கியமான குணமே சித்திக்கும் –
ஒரு செய் நிரம்ப நீர் நின்றால்-என்று தொடங்கி
உறாவுதல் தீரக் கடவதாய் இருக்கும் -என்று இ றே அருளிச் செய்தது –

ஆக இத்தால்
இவனுக்கு யுண்டான சத் குணங்களும்
சத்துக்கள் யுடைய சஹவாசத்தாலே
சம்பவிக்கும் -என்றது ஆய்த்து –

பாகவத சம்ச்லேஷம் -பகவத் சம்ச்லேஷத்தையும் பிறப்பித்து
அபாகவாத விச்லேஷத்தையும் பிறப்பித்து
இவனையும் கரை மரம் சேர்த்து விடும் –
என்று இ றே ஆச்சான் பிள்ளை அருள்ளிச் செய்திற்று –
சத் சங்காத பவதிஹி சாதுதாகிலா நாம் -என்னக் கடவது இ றே –

———————————————————————————–

தீய கந்தம் உள்ளது ஒன்றைச் சேர்ந்து இருப்பது ஒன்றுக்குத்
தீய கந்தம் ஏறும் திறமது போல் -தீய
குணமுடையோர் தங்களுடன் கூடி இருப்பாருக்குக்
குணமதுவேயாம் செறிவு கொண்டு ——–70-

—————————————————————————————

அவதாரிகை

இதில்
பரித்யஜ்யரான
பிரதிகூல சஹவாசத்தாலே
பலிக்குமத்தை அருளிச் செய்கிறார் –

————————————————————————————–

வியாக்யானம் –

தீய கந்தம் உள்ளது ஒன்றைச் சேர்ந்து இருப்பது ஒன்றுக்குத் தீய கந்தம் ஏறும் திறமது போல் –
ஹேய கந்தாஸ்பதமாய் இருப்பதொரு
லசு நாதி பதார்த்தத்துக்கு கிட்ட இருப்பதொரு
ஸூ கந்த பதார்த்தத்துக்கும்
தத் சம்சர்க்கத்தாலே அதில் யுண்டான ஸூ கந்தம் போய்
ஹேய கந்தமானது நாள் தோறும் அதிலே ஏறி வரும் பிரகாரம் போல் -என்கை –
அதுதான் ஸ்வ சமீப மாத்திர சம்பந்தத்தாலே
அல்லாதவற்றின் யுடைய சத் கந்தத்தையும் சவாசனமாகப் போக்கி
தத் கந்தத்தைத் தந்து
தன்படியாய் ஆக்குமதாய் இருப்பது ஓன்று இ றே –

தீய குணமுடையோர் தங்களுடன் கூடி இருப்பாருக்குக் குணமதுவேயாம் செறிவு கொண்டு –
அப்படியே
ஹேய குண யுக்தராய் இருக்குமவர்களுடன்
சம்சர்க்கித்தவர்களுக்கும் அந்த ஹேய குணம் யுண்டாம்
அவர்கள் யுடைய பிணக்கைக் கொண்டு
அபாகவாத சம்ச்லேஷத்தையும் பாகவத விச்லேஷத்தையும்
பிறப்பித்தும்
பகவத் விச்லேஷத்தையும் பிறப்பித்து
இவனையும் முடித்து விடும் -என்று இ றே
இதுக்கும் ஆச்சான் பிள்ளை அருளிச் செய்தது –

சதாமசேவ நான்நித்ய மசதாம்ச நிஷேவணாத் ஷீயந்தே
சதா நச்யந்தி ஜ்ஞான வைராக்ய பக்த்ய -என்னக் கடவது இ றே –

ஆக இத்தால் –
அசத்துக்கள் ஆனவர்கள் சஹவாசத்தாலே
சேஷத்வாதி குணங்கள்
வேரோடு போய்
அசந்நேவ-என்னும் படியாய் இ றே ஆவது
என்றதாயிற்று –

————————————————————————————-

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .
திருவாய் மொழிப் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

உபதேச ரத்னமாலை –பாசுரம் -62/63/64/65- ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிச் செய்த வியாக்யானம் –

July 27, 2014

உய்ய நினைவு யுண்டாகில் உம குருக்கள் தம் பதத்தே
வையும் அன்பு தன்னை இந்த மா நிலத்தீர் -மெய்யுரைக்கேன்
பையரவில் மாயன் பரமபதம் உங்களுக்காம்
கையிலங்கு நெல்லிக் கனி ————-62-

———————————————————————————-
அவதாரிகை –

ஆக
கீழே இரண்டு பாட்டிலும்
ஆச்சார்ய சமபந்தத்தாலும் அசம்பந்தத்தாலும்
பலிக்குமதான லாப அலாபங்களை
தர்சிப்பித்து அருளி
அர்த்த ஸ்திதி இதுவான பின்பு
உங்களுக்கு உஜ்ஜீவன இச்சை யுண்டாகில்
கீழ்ச் சொன்ன படியே த்வய நிஷ்டராய்
ஸ்த நந்த்ய பிரஜைக்கு வியாதி யுண்டானால்
அது தன குறைவாக நினைத்து
தான் ஔஷத சேவை பண்ணி
பிரஜையினுடைய நோயைப் போக்கும் வத்சலையான தாயைப் போலே
தன்னை அழிய மாறி ரஷிக்கும் சதாசார்யா பரதந்த்ரரான
தம்தாம் ஆச்சார்யர்கள் திருவடிகளில்
நிரதிசய பிரேமத்தை பண்ணுங்கோள்
முக்த போக்யனானவன் யுடைய தேசம் உங்களுக்கு அதி ஸூ லபமாகக் கிட்டும் –
என்கிறார் –

———————————————————————————–

வியாக்யானம் –

உய்ய நினைவு யுண்டாகில் –
ஸ்வ உஜ்ஜீவ நேச்சா யாதிதே -என்கிறபடியே
உஜ்ஜீவிக்க வேணும் என்கிற
இச்சா மாதரம் யுண்டாகில்
மனஸ் சஹாகாரமான சம்பத்து சம்பன்னம் ஆய்த்தாகில்
இனி
அவர்களுக்கும் அருமை பெருமை என்கிற திருஷ்ட தாரித்ய பிரசங்கம் இல்லை-
இவர்களைப் பார்த்தால்
இது தான் பரம பக்தியோபாதி அரிதாய் இ றே இருப்பது-

இப்படி பெறுதற்கு அரிதான இச்சையை யுடைய நாங்கள்
செய்ய வேண்டுவது என் என்ன –
உம குருக்கள் தம் பதத்தே வையும் -அன்பு தன்னை இந்த மா நிலத்தீர்-
அன்பு வையுங்கோள் –
எங்கும் திரிந்து அரங்கன் எம்மானுக்கே காதல் செய் தொண்டர் -என்னும்படி
சங்கத்தை யுண்டாக்கும் படி இ றே
அவர்கள் இருப்பது –

அன்றிக்கே
மா நிலத்தீர் –
என்று இருந்ததே குடியாக எல்லார்க்கும் உபதேசத்தால்
எதி கச்சின் முமுஷூச்யாத் -என்று ஓர் ஒருத்தர் தான் யுண்டாகாதோ
என்று சர்வாதிகாரமாக சம்பாதித்து அருளுகிறார் ஆகவுமாம்-
நீர் இப்படி உபதேசியா நின்றீர்
எங்களுக்கு அல்பமான ஆனுகூல்யத்துக்கு
அதிகமான பலம் சித்திக்கப் புகுகிறதோ -என்ன

-மெய்யுரைக்கேன்-
இவ்வர்த்தத்தில் சம்சயம் இல்லை -என்னும் இடத்துக்கு
நான் சத்ய பூர்வகமாகச் சொல்லுகிறேன்
சர்வ பூர்வமிதம் வச என்னுமா போலே –
இப்படி ஆப்தனான நான் சொல்லுகையாலே
பல சித்தியில் கண் அழிவு இல்லை –
பொய்யிலாத மணவாள மா முனியான இவர்
இப்படி மெய்யுரைக்கேன் -என்கையாலே
அமோகமாய் இருக்கிற இவர் ப்ரத்யயம் அடியாக
எல்லாருக்கும் பேறு தப்பாது என்று துணிந்து இருக்கலாம் இ றே –

மா நிலத்தீர் மெய்யுரைக்கேன் -என்கையாலே –
ராமேணாபிப்திஜ்ஞாதம் ஹர்யஷகண சன்னிதௌ -என்று
அந்த மகா பரிஷத்திலே சத்யா வாக்யரான பெருமாள்
சபதம் கூறினால் போலே யாய்த்து
இவரும் இவர்கள் நடுவில் சபதம் கூறினபடி –

இனி
இவர்கள் பெறப் புகுகிற பல வேஷம் இருக்கும் படியை அருளிச் செய்கிறார் –
அது தான் பல பர்யந்தமாய் இ றே இருப்பது –
பையரவில் மாயன் பரமபதம் உங்களுக்காம்
கையிலங்கு நெல்லிக் கனி –
பைத்த பாம்பணையான் திரு வேங்கடம் -என்கிறபடியே
அச்ப்ருஷ்ட சம்சார கந்தரான நித்ய சூரிகளுக்கு அனுபாவ்யனாய்
இருக்கிறவனுடைய ஸ்ரீ வைகுண்டம்
நித்ய சம்சாரிகளாய் இருக்கிற உங்களுக்கு
அடியிலே அன்பு யுண்டாகையாலே
ஆகத் தணைப்பார் அணைவரே ஆயிரவாய் நாகத் தணையான் நகர் -என்றது
அதி ஸூ லபமாய் அமோகமாக சித்திக்கும் –

மா நிலத்தீர் பையரவில் மாயன் பரமபதம் உங்களுக்காம்-
அணைவது அரவணை மேல் பூம் பாவை யாகம் புணர்வது -என்றும் –
தயா சஹா ஸீ நமனந்த போகி நீ-என்றும் –
சேஷ போகே ஸ்ரீ யாஸ ஹா ஸீ நம் -என்றும்
அனந்தன் பணா மணிகள் தன்னில் ஒளி மண்டலத்தின் இடையில்
வடிவாரும் மா மலராள் வலவருகும் மற்றை நில மகளும் ஆய்மகளும் இடவருகே நிற்க
நடுவாக வீற்று இருக்கும் நாரணனை -என்றும் சொல்லுகிறபடியே
பத்னீ பரிஜனாதி பரிவ்ருதனாய் இருக்கிற வனுடைய நித்ய விபூதி யானது
இருள் தருமா ஞாலத்திலே பத்தராய் இருக்கிற உங்களுக்கு
ப்ரஹ்மணஸ் சாயுஜ்யம் ச லோக தர்மாப் நோதி-என்கிறபடியே சித்திக்கும் –
இது தான்
ஏவம் வித் பாதேனா த்யாரோஹதி -என்கிறபடியே
பாத பீடத்திலே அடி இட்டு
ஏறி
மடியிலே இருக்கும் படியாக
லபிக்கும்
பரம போகிகளோடே சமான போகிகளாம் படி இ றே இருப்பது –

பையரவில் மாயன் பரமபதம் உங்களுக்காம் –
ஸ்வசம் ஸ்பர்சத்தாலே விகசித பணத்தை யுடையனாய்
சைத்ய மார்த்த்வ சௌரப்யாதிகளை பிரகிருதியாக யுடையனான
திரு வநந்த ஆழ்வானை திவ்ய சிம்ஹாசனமாக யுடையனாய்
திவ்ய மகிஷி பரிவ்ருதனாய்
அபரிச்சின்ன ஸ்வரூப ரூப குண விபூதிகளால் ஆச்சர்ய பூதனானவனுடைய
தன்னுடைச் சோதி -என்னும்படியான பரந்தாமம் ஆனது
உஜ்ஜீவன அபேஷை யுடைய உங்களுக்கு
அயத்னமாகக் கை கூடும்-
ஏவம் வித மகா பலமானது
லபிக்குமதுக்கு ஒரு பலத்தை திருஷ்டாந்தமாகச் சொல்லுகிறது மேல் –
கையிலங்கு நெல்லிக் கனி -என்று
அதாவது
கையில் கனி என்னும் கண்ணனைக் காட்டித் தரிலும் -என்றும்
வைகுந்த மா நகர் மற்றது கை யதுவே -என்றும்
இவர்களுக்கு கரதலாமலகம் போலே
கை வசமாக சித்திருக்கும் -என்கை –
கையுறு நெல்லிக் கனியைக் காட்டி -என்னக் கடவது இ றே –

கையிலங்கு நெல்லிக் கனி –
உள்ளங்கையிலே விளங்கா நிற்கிற
கரு நெல்லிப் பழம் போலே
கைவசமாம் –
அது கார்ய சித்தியைப் பண்ணிக் கொடுக்கும்
இது ஸ்வரூப சித்தியைப் பண்ணிக் ஒடுக்கும்

பரம பதம் –
தத் விஷ்ணோ பரமம் பதம் சதா பஸ்யந்தி ஸூ ரய-என்கிறபடியே
நித்ய சூரிகளால் நித்ய அனுபாவ்யமாய் இருக்கும்படி
உங்களுக்கு
சர்வ காலமும் கண்ணாரக் கண்டு அனுபவிக்கும் படியாய் இருக்கும் படி
கண்டறிதியே -என்னக் கடவது இ றே
அது தான் நீலாஞ்சநாத்ரி நிபம் -என்னும் படியான
மைப்படி மேனி இ றே –

பையரவில் மாயன் பரம பதம் –
தன்னை ஆச்ரயித்தவர்களை
அசேஷ சேஷ வ்ருத்தியிலும் அந்விதராக்கி அடிமை கொள்ளுமவனுடையதாய்
அவ்வடிமைக்கு வர்த்தகமாய் இருப்பதான பரமபதமானது –

உங்களுக்காம் –
உய்ய நினைவுடைய உங்களுக்காம் –
நீங்கள் இச்சிக்கவும் வேண்டா -அவன் தானே தரவும் வேண்டா -நீங்கள் உங்களுக்கு வகுத்த பதத்திலே பற்று யுண்டாய் இருக்க –
வானவர் நாட்டையும் நீ கண்டு கொள் -என்று
அவர்களுக்கு கை யடைப்பாக்கிக் கொடுத்த
அந்தப் பதம் கோல் விழுக்காட்டாலே உங்களைதாயே இருக்கும் –
புன்க்தேபோகா நவிதித நிருபஸ் சேவை கச்யார்ப்பகாதி -என்றும்
நற்றாதை சொம்புதல்வர் தம்மதன்றோ தாயமுறை தான் -என்றும் சொல்லக் கடவது இ றே –

உங்களுக்காம் –
ஏதேனும் ஜன்ம வ்ருத்த ஞானத்தை யுடையராய்
இருந்தி கோளே யாகிலும்
உஜ்ஜீவன இச்சிகளாய்
ஆச்சார்ய விக்ரஹத்திலே விருப்பத்தை யுடையராய்
இருக்கிற உங்களுக்கு
உயரத்திலே இருக்கிற மகா பலமானது அடியிலே இருக்க –
மடியிலே விழும்படி கை கண்ட பலமாய் இருக்கும் –

பரம பதம் உங்களுக்காம் –
அதில் ஒரு சந்தேஹம் இல்லை –
சித்திர்பவதி –
நிஸ் சம்சயஸ்து தத் பக்த பரிசர்யா ரதாத்மநாம் -என்றும்
வேறாக வேத்தி இருப்பாரை வெல்லுமே மற்றவரைச் சாத்தி இருப்பார் தவம் -என்றும்
மதுர கவி சொன்ன சொல் நம்புவார் பத்தி வைகுந்தம் -என்றும்
சொல்லக் கடவது இ றே —

——————————————————————————-

ஆசார்யன் செய் உபகாரமானவது
தூயதாக நெஞ்சு தன்னில் தோன்றுமேல் -தேசாந்
தரத்தில் இருக்க மனம் தான் பொருந்த மாட்டாது
இருத்தல் இனி ஏது அறியோம் யாம் ——–63-

———————————————————————————

அவதாரிகை –

கீழ்
மூன்று பாட்டாலும்
ஆச்சார்யன் யுடைய உத்தாரகத்வத்தை அருளிச் செய்தார் –
இப்பாட்டில்
அவன் பண்ணின உபகாரத்தை
அருளிச் செய்கிறார் –

ஞானப் ப்ரதா நாதி உபகாரங்களாலே
ரஷித்துப் போந்த அந்த ஆச்சார்யன் செய்த மகா உபகாரம் ஆனது
தம்தாம் மனசிலே விசதமாகப் பிரகாசித்தது ஆகில்
இப்படி கிருதஞ்ஞனான சிஷ்யன் யுடைய மனஸ் தான்
அவன் சந்நிதிக்கு அசலான
தேசாந்தரத்தில் சக்தமாய் வர்த்திக்க ஷமம் ஆகாது
என்கிறார் –

———————————————————————————-

வியாக்யானம் –
ஆசார்யன் செய் உபகாரமானவது –
இவன் உஜ்ஜீவனதுக்கு உடலாக
சதாச்சார்யன் செய்த
சத்ருச பிரத்யுபகார ரஹிதமான
அந்த மகா உபகாரமானது –

அது தான் வாசா மகோசரம் ஆகையாலே
அது -என்னும் அத்தனை –

தூயதாக நெஞ்சு தன்னில் தோன்றுமேல் –
ஞானப் பிரதானம் தொடங்கி
மோஷ லாப பர்யந்தம்
நடத்திப் போரும் உபகார பரம்பரைகளை –

உபகாரமானது –
ஆத்ம நோஹ்யதி நீ சஸ்ய யோகித்யேய பதார்ஹதாம்
கிருபையை வோப கர்த்தார மாசார்யம் சமஸ்மரேத் சதா -என்றும்
அத்தா நீ செய்தன அடியேன் அறியேனே -என்றும்
என்னைத் தீ மனம் கெடுத்தாய்
மருவித் தொழும் மனமே தந்தாய்
உனக்கென் செய்கேன் -என்றும் இப்படி ஈடுபடும்படி
பெரு நல உதவியான அந்த மகா உபகாரம் ஆனது
மனசிலே நிர்மலமாக பிரகாசித்ததாகில்
சங்கோசம் அற விசாலமாக பிரகாசித்ததாகில் –
ஆகில் -என்கிற இத்தால் -க்ருதஞ்ஞதையில் யுண்டான அருமை தோற்றுகிறது-
கருதக் நராய் இருப்பார் ஒழிந்து
க்ருதஞ்ஞராய் இருக்குமவர்கள் தேட்டமாய் இ றே இருப்பது –
இப்படி இருக்கிற இஸ் சம்சாரத்தில்
குர்வர்த்தஸ் ஸ்வாத் மன பும்ஸ க்ருதக்ஞச்ய மகாத்மான -என்கிறபடியே
கிருதஞ்ஞராய் இருப்பார் இவர் ஒருவரும் இ றே உள்ளது –
தேசம் திகழும் திருவாய் மொழிப் பிள்ளை வாச மலர்த் தாள் அடைந்து வைத்து -என்றும்
திரு வாய் மொழிப் பிள்ளை தீ வினையோம் தம்மை குருவாகி வந்து உய்யக் கொண்டு -என்றும்
திருமலை யாழ்வார் திருவாய் மொழிப் பிள்ளை சீரருளால்
தருமதி கொண்டவர் தம்மை யுத்தாரகராக எண்ணி இரு மனமே -என்றும்
சீராரும் ஆச்சார்யனால் அன்றோ நாம் உய்ந்தது -என்றும்
கூசாமல் எப்பொழுதும் கூறு -என்றும்
இப்படி பஹூஞ்ஞராய் இருக்கிற இவருடைய கிருதஞ்ஞை
இருக்கிற படி இது வாய்த்து –

இனி
இப்படி தேசிக உபகார தரிசியாய் இருக்கிற இவர்கள் யுடைய மனஸ் தான்
வஸ்தவ்ய ஸ்தலத்தை விட்டு தேசாந்தரத்தில்
சங்கத்தை யுடையது ஆகமாட்டாது -என்கிறார் –
தேசாந்தரத்தில் இருக்க மனம் தான் பொருந்த மாட்டாது –
அதாவது
ஆச்சார்யா சேவைக்கு அசலான தேசாந்தரத்தில்
அர்த்தாதிகளில் அபேஷையாலே யாதல் –
தேச வாசாதிகளாலே யாதல் க்ருதஞ தாபல பிரத்யுபகார
சாபேஷமான மனஸ் ஸூ தான் பொருத்தம் யுடையது ஆகமாட்டாது
இவர்கள் இருக்க இச்சித்தாலும் இவர்கள் யுடைய மனஸ் சானது
நின்னிடையேன் அல்லேன் -என்று நீங்கி -என்கிறபடி
இவர்களை விட்டு
முந்துற்ற நெஞ்சு -ஆகி
போந்தது என் நெஞ்சு -என்னும்படி
பொருத்த முடையதாய் இருக்கிற இது
ஓர் இடத்திலும் பொருத்தம் யுடையது ஆகமாட்டாது –
ஆகையால்
உபகார ச்ம்ருதியாலே சஹவாசம் சித்திக்கும் -என்கிறபடி
சஹவசிதராய் –
அவன் கண் வட்டம் விடாதே
வர்த்தித்துப் போருமவர்கள் யுடைய நெஞ்சு
விச்லேஷித்துத் தரித்து இருக்க மாட்டாது இ றே
அப்படிப் பட்ட திரு உள்ளக் கருத்தை யுடையவர்கள்
தெய்வ வாரி யாண்டான் –
நஞ்சீயர்
போல்வார்-

இனி
விச்லேஷித்து இருக்க மனம் தான் பொருந்த மாட்டாது என்பான் என் –
விச்லேஷித்து இருக்கிறவர்கள் யுண்டாய்த்து இருக்கிறதே என்ன
இருத்தல் இனி ஏது அறியோம் யாம் –
ஆச்சார்யன் பண்ணின உபகாரத்தை அனுசந்தித்து இலன் ஆகில்
ஞானாம்சம் அடைய மறைந்து அஞ்ஞானமே மேலிடும் -என்கிறபடியே
நிஷ்கிருதி இல்லாத பாபம்-என்னும் படியான
கருதக் நதையாலே அத்தை அறிய மாட்டாமல் விச்லேஷித்து
வீடாடி வீற்று இருக்கிற இதுக்கு ஹேது ஏதோ அறியோம்
பிரிந்து இருக்கிறவர்கள் மனசே அறியும் இத்தனை –

இனி ஏது அறியோம் –
அர்த்த ஸ்திதி இதுவான பின்பு இதுக்கு நிதானம் இன்னது என்று
அறிந்து சொல்லுவார் ஆர் –
பர தோஷங்களில் அஞராய் இருக்குமவர் ஆகையால்
இதுக்கு ஹேத்வாந்தரங்களை
தாம் அருளிச் செய்ய கூசி
இனி ஏது அறியோம் –என்கிறார் –


நித்யம் குரும் உபாசீத -என்கிற சாஸ்திர வசனத்துக்கு அனுகுணமும் இன்றிக்கே
சதாச்சார்யன் கண் வட்டம் விட்டால் நித்ய சம்சாரியாயே போம் இத்தனை -என்கிற
ஆச்சார்யா வசனத்துக்கு அனுகுணமும் இன்றிக்கே இருக்கிற
இவர்கள் அனுஷ்டானம்
அறிவுடையாருக்கும் அறியப் போகாதாய் இ றே இருப்பது –

அன்றிக்கே
யாம் ஏது அறியோம் –
ஆச்சார்யா பதச் சாயையிலே இருந்து
பல்லவிதாதிகளாம் படியான ஸ்வரூப விகாசத்தை யுடையனாய்
தத் விபரீத அனுஷ்டான யுகதர் யுடைய ஹிருதய ஸ்திதிக்கு ஹேது இன்னது என்று அறிந்து
அத்தைச் சொல்லுவது ஓன்று தெரிகிறதில்லை -என்றபடி
நாம் அத்தை அறியோம் -என்றபடி –
ஆகையால்
இது சர்வஞ்ஞருக்கும் துர்ஞ்ஞேயமாய் இருக்கிறது ஆய்த்து –
இவ்விடத்திலே –
நஞ்சீயர் திருவடிகளிலே ஆஸ்ரயித்து
தேசாந்தரத்திலே அகன்று போக உத்யோகித்த ஸ்ரீ வைஷ்ணவனைக் குறித்து
ஞாநாதிகராய் இருப்பார் ஒருவர்
உமக்கு ஜீயர் திருவடிகளை அகன்று போக வேண்டிற்றே என்று வெறுக்க
எங்கே இருந்தாலும் ஜீயர் அபிமானம் உண்டே என்று தேறி வார்த்தை சொல்ல
இத்தை ஜீயர் திருவடிகளுக்கு அந்தரங்கதையாய் இருப்பாள் ஒரு சாத்விகையான அம்மையார் கேட்டு
ஆச்சார்யர் விச்லேஷத்தில் நெஞ்சு இளையாமல் போகிறவரைப் பார்த்து
என் சொன்னாய் பிள்ளாய்
ஏனத் துருவாய் யுலகிடந்த ஊழியான் பாதம் நாளும் மருவாதார்க்கு உண்டாமோ வான் -என்கிற
பாட்டின் வ்யாக்யானத்தில் அருளிச் செய்த கதையை இவிடத்திலே அனுசந்திப்பது -என்றார் -என்று
அஸ்மத் ஆச்சார்யர் அந்திம உபாய நிஷ்டையிலே அருளிச் செய்தார் இ றே –

———————————————————————————–

தன்னாரியனுக்குத் தானடிமை செய்தவன்
இந்நாடு தன்னில் இருக்கும் நாள் -அந்நேர்
அறிந்தும் அதில் ஆசை இன்றி யாசாரியனைப்
பிரிந்து இருப்பார் ஆர் மனமே பேசு ———-64-

————————————————————————————–
அவதாரிகை –

கீழ்
ஆச்சார்யன் பண்ணின உபகாரத்தை
அனுசந்தித்தால்
அவனைப் பிரிய பிரசங்கம் இல்லை என்றார்
இதில்
பிராப்யமான அவன் விஷயத்தில்
கைங்கர்யத்தை யுணர்ந்தாலும்
பிரிய பிரசங்கம் இல்லை என்கிறார் –

——————————————————————————

வியாக்யானம் –

தன்னாரியனுக்குத் தானடிமை செய்வது –
அதாவது
தாய்க்கு சோறு இடுமா போலே
தனக்கு அசாதாராண சேஷியான ஆச்சார்யனுக்கு
தத் ஏக சேஷ பூதனாய்
தத் கைங்கர்யாதிகளே தனக்கு தாரகாதிகளாய்
இருக்கிற
தன்னுடைய ஸ்வரூப அனுரூபமான
கைங்கர்யங்களை செய்து உஜ்ஜீவிப்பது –

அவன் இந்நாடு தன்னில் இருக்கும் நாள் –
அவன் இந்த விபூதியிலே எடுத்த திரு மேனியோடு
ஈஸ்வர இச்சையாலே எழுந்து அருளி இருக்கும் நாள் ஆய்த்து
இவன் அடிமை செய்யலாவது
அந்நாட்டிலே போனால் எல்லாரும்
அயர்வறும் அமரரர்கள் அதிபதி யானவனுடைய
அனுபவ கைங்கர்யங்களிலே ஆழம் கால் பட்டு
குமிழ் நீருண்டு போம் இத்தனை இ றே
ஆகையால் இவன் பதார்த்தங்களைக் கொண்டு
உபஜீவிக்க இருக்கிற இந்நாட்டிலே எழுந்து அருளி இருக்கும் போதாய்த்து
ப்ராக்ருத பதார்த்தங்களில் கிஞ்சித்கார முகத்தாலும்
இவன் கரணங்கள் அடியாக யுண்டான சிஷ்ருதாதிகளிலும்
ஆய்த்து அவன் அடிமை கொண்டு அருளுவது –
நெய்யமர் இன்னடிசில் நிச்சலும் பாலோடு மேவீரோ -என்றும்
குருக்களுக்கு அனுகூலராய் -என்றும் சொல்லக் கடவது இ றே –
அவன் அந்நாட்டிலே எழுந்து அருளினால்
இவன் இந்நாட்டிலே யாருக்கு அடிமை செய்யப் புகுகிறான்
என்னைப் போலே வாய்புகும் சோற்றைப் பறி கொடாதே -என்றார் இ றே நஞ்சீயர்-
அந்நேர் அறிந்தும் அதில் ஆசை இன்றி –
அந்த நேர் பாட்டை சாஸ்திர வசனங்களாலும்
சதாச்சார்யா உபதேசங்களாலும் அறிந்து வைத்து
இப்படி அடிமைக்கு பாங்கான தேச காலங்களையும் தேசிகரையும்
பெற்று இருக்கிற நேர் பாட்டை அறிந்து வைத்து
அதிலே நேர் பாடலாய் இருக்க –

அதில் ஆசை இன்றி –
இப்படி வாய்த்து இருக்கிற வகுத்த விஷயமான ஆச்சார்யா கைங்கர்யத்தில்
அபி நிவேசமும் இன்றிக்கே
அதடியாக அவனைப் பிரிந்து பிழைத்து இருப்பார் ஆர் –
ப்ராவண்யா காரணமான அனுபவம் இல்லாத போது
குலையும்படியான சத்தை யுடையராய் இருக்கிற
ஆச்சார்யா பர தந்த்ரரில்
அவரை விச்லேஷித்து சத்தை பெற்று இருப்பார் ஆர் –
அந்நேர் அறியாமல் பிரிந்து இருப்பார் யுண்டாகில்
அத்தனை போக்கி –
அத்தை அறிந்து இருப்பாரில் பிரிந்து இருப்பார் இல்லை இ றே
ஈஸ்வரனைப் பிரிந்து இருப்பார் யுண்டாகிலும்
ஆச்சார்யரைப் பிரிந்து இருப்பார் அரிதாய் இ றே இருப்பது
அநாதி காலம் ஈஸ்வரனையும்
ஈஸ்வர கைங்கர்யத்தையும் இழந்து இருந்த இவனை
தத் சம்பந்தத்தையும்
தத் கைங்கர்ய ருசியையும் யுண்டாக்கி
கிட்டே இருந்து எல்லா அடிமைகளும் கொண்டு அருளுமவனாய் இருக்கிற
இவனை விட்டுத் தரித்து இருப்பார் ஆர் –
அவர்களை எங்கே தேடுவது –
சைதன்யம் யுடையாரில் இப்படிப் பட்டவர்கள் இல்லை இ றே –

மனமே பேசு –
ஆச்சார்யா கைங்கர்யாதிகளால் அல்லது தரியாத மனசே
யுண்டாகில் இத்தை ஆராய்ந்து சொல்லிக் காண்-
எதிராசா எந்நாளும் உந்தனக்கே யாட்கொள்ளு உகந்து -என்று
ஆதரித்து போருமவருடைய திரு உள்ளம் இ றே –
ஆகையால் தம் திரு உள்ளம் அறிய இல்லை என்கிறார் –
இது தான்
பாத ரேகா சமர் பிரிகையாலே அவர் இடத்திலே பரிவாலே
தம் திரு உள்ளத்திலே பரிவு தோற்ற அருளிச் செய்து அருளினது -என்று அருளிச் செய்வர் –
அந்த அனந்தரத்திலே
எந்தை எதிராசா இந்தத் தனி இருப்பில் எந்தாயம் தன்னை இனி நீக்கிக்
கந்தாடை அண்ணனைப் போல் கண் கரிச்சல் யுண்டாக்கி வந்தார் எனை நோக்குவாய் -என்றும் அருளிச் செய்தாராம் –

ஆக இத்தால்
தத் பதேச வைக தாரகராய் இருக்கும் ஆச்சார்யா பரதந்தரில் தங்களுக்கு
எல்லாமாய் இருக்கிற ஆச்சார்யனை விச்லேஷித்து இருக்க மாட்டார்கள்
என்று கருத்து-

——————————————————————————

ஆசாரியன் சிச்சன் ஆருயிரைப் பேணுமவன்
தேசாரும் சிச்சனவன் சீர் வடிவை -ஆசையுடன்
நோக்குமவன் என்னு நுண் அறிவைக் கேட்டு வைத்தும்
ஆர்க்கும் அந்நேர் நிற்கை யரிதாம் ———65-

——————————————————————————-
அவதாரிகை –

கீழ் இரண்டு பாட்டாலும்
உபகார ஸ்ம்ருதி அதிசயத்தாலும்
கைங்கர்ய அபி நிவேசத்தாலும் யுண்டான
சிஷ்யனுடைய விஸ்லேஷ ராஹித்யத்தை
அருளிச் செய்து
அதடியாக யுண்டான சஹவாசத்தை யுடையரான இருவரும்
ஸ்வ ஸ்வ கர்த்தவ்யங்களான
ஸ்வரூப தேக சம்ரஷணங்களை பண்ணிப் போரும்படியையும்
இவ்வர்த்தம் சுருதமானாலும்
அனுஷ்டானத்திலே அரிதாய் இருக்கும்
என்னுமத்தையும்
அருளிச் செய்கிறார்
இதில் –

———————————————————————————————————————-

வியாக்யானம் –

ஆசாரியன் சிச்சன் ஆருயிரைப் பேணுமவன்-
ஆச்சார்யன் ஆகிறான்
சிஷ்யனுடைய உஜ்ஜீவனத்துக்கு உடலாக
ஞான பிரதான முகத்தாலே
நல வழியே நடத்திப் போருமவன் ஆகையாலே
ஸ்வாசாச்யனான சிஷ்யன் யுடைய ஸ்வரூபத்தை
ஸ்வ உபதேசாதிகளாலே சர்வ காலத்திலும் ‘அவஹிதனாய்க் கொண்டு நிரபாயமாக ரஷித்துக் கொண்டு
போருமவன் -என்கை –

தேசாரும் சிச்சனவன் சீர் வடிவை -ஆசையுடன் நோக்குமவன் –
சிஷ்யன் ஆகிறான் -அவனாலே
ஸூ சிஷிதமான ஸ்வரூப ஔஜ்வல்ய பூர்த்தியை யுடையனாய்
ஆச்சார்யனைக் கண்டால் பசியன் சோற்றைக் கண்டால் போலே
தனக்கு தாரகாதிகள் எல்லாமாய்
சரம சரீரம் ஆகையாலே சர்வேஸ்வரனுக்கு அத்யந்த அபிமதமாய்
சர்வ மங்களா வஹமாய் இருக்கிற ஆச்சார்யன் யுடைய திவ்ய விக்ரஹத்தை
தத் உசித கைங்கர்யங்களாலே சர்வ காலத்திலும் அவஹிதனாய்
அபி நிவேசத்துடனே இப்படியே நோக்கிக் கொண்டு போருமவன் -என்கை –
ஆச்சார்யர் சிஷ்யன் யுடைய உயிரை நோக்குமவன்
சிஷ்யன் ஆச்சார்யன் யுடைய யுடம்பை நோக்குமவன் -என்றும்
ஆசார்யன் சிஷ்யன் யுடைய ஸ்வரூபத்தை பேணக் கடவன்
சிஷ்யன் ஆச்சார்யன் யுடைய தேஹத்தைப் பேணக் கடவன்
இரண்டும் இருவருக்கும் ஸ்வரூபமாய்
பகவத் கைங்கர்யமுமாயும் இருக்கும் -என்றும்
இப்படி இது இருவருக்கும் வ்யவச்திதமாய் இருக்கும் -என்றும் இத்தை
ஆச்சார்யர்கள் இருவரும் அருளிச் செய்தார்கள் –

ஆசை யுடன் நோக்குகை யாவது –
ஆத்ருதோ பயர்ச்ச யேத் குரும் -என்றும்
குர்வீத பரமாம் பக்திம் -என்றும்
சாந்தோ ந ஸூ யா ஸ்ரத்தாவான் -என்றும் சொல்லுகிற படி
ராக பிரேரிதனாய்
அவர் திரு மேனியிலே புரையற ச்நேஹத்துடன்
தத் தத் கால உசித கைங்கர்யங்களாலே
தத் விக்ரஹத்தை சர்வ காலங்களிலும் நோக்கிக் கொண்டு போருகை -என்றபடி
அவனும்
ச்நிக்தோஹித பரஸ் சதா -என்னும் படி இ றே இவன் இடத்தில் இருப்பது –

ஆர் உயிர் –
என்கையாலே
ஞான ஆனந்தங்களை வடிவாய் யுடைத்தாய் இருக்கிற
ஸ்வரூபம் ஆனது
ஈஸ்வரனுக்கு
ஸ்ரீ கௌஸ்துபத்தோபாதி ஸ்ப்ருஹணீயமாய்
அங்கண்ணன் யுண்ட என்னாருயிர் -என்னும்படி
அஹம் அன்னம் -ஆகையாலே
நிரதிசய போக்யமாய்
இப்படி ஊணும் பூணுமாய் இருக்கும் என்னுமது தோற்றுகிறது

சீர் வடிவு –
என்கையாலே
நன்கு என் உடலம் கை விடான் -என்றும்
ஷணேபி தேயத் விர ஹோதி துஸ் சஹ -என்னும் ‘
ஈஸ்வரனுக்கு ஷண கால விச்லேஷமும் அசஹ்யமாம் படியான
அபிமத விஷயத்தில் யுண்டான அத்யந்த வ்யாமோஹம் தோற்றுகிறது –

என்னு நுண் அறிவைக் கேட்டு வைத்தும் –
இப்படி ஈஸ்வர ப்ரீதி ஹேதுவான தேகாத்ம ரஷண
தத் பரராய் போருவர்கள்
சச் சிஷ்ய சதாச்சார்யர்கள் என்று சொல்லப் படுகிற
இந்த சூஷ்ம ஞானத்தை
சாஸ்திர முகத்தாலும்
சதாச்சார்யா வசனத்தாலும்
ஸ்ரவித்து வைத்தும் –
ஆர்க்கும் அந்நேர் நிற்கை யரிதாம் –
எத்தனை அதிசய ஜ்ஞானராய் இருக்குமவர்களுக்கும்
அந்த அரிதான அனுஷ்டானத்த்லே
நிஷ்டை யுடையராகை துர்லபம் இ றே
அது சால அருமை யுண்டு -என்றபடி –

கேட்டு வைத்தும் -ஆர்க்கும் அந்நேர் நிற்கை யரிதாம் –
செவிக்கு இனிதாய் இருக்குமவற்றைக்
கேட்கலாம் அத்தனை போக்கி
நான் என்கிற ஞாதாக்களுக்கும்
அதன் உகத க்ரமத்தின் அனுஷ்டானத்தில்
நிஷ்டை யுடையராகை துர்லபம் இ றே –

ஆகையால்
ஆச்சார்யா பிரசாதத்தாலே
அயத்னமாக லபிக்குமத்தை
ஸ்வ யத்னத்தாலே லபிக்க அரிதாய் இ றே இருப்பது –

————————————————————————————-

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .
திருவாய் மொழிப் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

உபதேச ரத்னமாலை –பாசுரம் -58/59/60/61- ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிச் செய்த வியாக்யானம் –

July 27, 2014

சச் சம்பிரதாயம் தாமுடையார் கேட்டக்கால்
மெச்சும் வியாக்கியை தான் யுண்டாகில் –நச்சி
அதிகாரியும் நீர் வசன பூஷணத்துக்கு அற்ற
மதியுடையீர் மத்தியத்தராய் ———-58-

———————————————-
அவதாரிகை-
உய்ய நினைவுடையீர் என்று கீழே
இவராலே உபதேசிக்கப் பட்டவர்கள்
இந்த உபதேசம் பலித்தவாறே-
வசன பூஷணத்தின் ஆழ் பொருளைக் கற்றும் -என்றும்
வசன பூஷணத்தின் வான் பொருளைக் கல்லாதது என்னோ -என்றும்
இப்படி அதன் அர்த்தத்தை நாங்களும் அறிந்து உஜ்ஜீவிக்கும்படி
அந்வய வ்யதிரேகங்களாலே
பல காலும் அருளிச் செய்யா நின்றீர் –
நாங்கள் அதில் அர்த்த க்ரஹணம் பண்ணும் உபாயம் என் என்ன –
ஆகில்
சத் சம்ப்ரதாய நிஷ்டராலே ஸ்லாக நீயமான வியாக்யானம்
யுண்டாகில் அத்தை அதிகரித்து
அம்முகத்தாலே அறியும் கோள் என்கிறார் –
அன்றிக்கே
அபேஷா நிரபேஷமான
தத் அர்த்த விஷயமாக வியாக்யானம் யுண்டாகில்
அத்தையும் நிரூபண முகேன அறிந்து
ஆதரியும் கோள் என்கிறார் ஆகவுமாம்-

—————————————————————————-

வியாக்யானம் –

சச் சம்பிரதாயம் தாமுடையார் கேட்டக்கால் –
அதாவது
ஓதி
ஓதுவித்து
ஆதியாய் வரும் -என்கிறபடியே
விச்சேதியாத சத் சம்ப்ரதாயத்திலே சம்பத்தை யுடையராய்
தம்மைப் போல
வாகயா லங்க்ருத வாக்யாநி வ்யாக்யாதரம் -என்றும்
வாக்ய சங்கதி வாக்யார்த்த தாத்பர்யாணி யதாஸ்ருதம்
வ்யாகுர்வன்னேவ பூர்வேஷாம் வர்த்தமான
பதே பதே ஸ்வ மநீஷீ கயா நைவ கல்பயன் கிஞ்சிதப்யம்
குப்தான் சர்வான் குருதவேனகூடா நர்த்தான தீத்ருசத் -என்றும் சொல்லுகிறபடி
வசன பூஷண வியாக்யான விஷணராய்
ஆச்சார்யா சந்நிதியிலே அநவரத ஸ்ரவணத்தை யுடையராய்
இருக்குமவர்கள் ஸ்ரவித்தக்கால் -என்கை –
சச் சம்ப்ரதாய அர்த்தங்கள் எல்லாம் விசதமாகக் கை வந்து
இருக்கும் படியான
மதிப்பை யுடையராய் இருக்கும் தாங்கள் கேட்டக்கால் –
மெச்சும் வியாக்கியை தான் யுண்டாகில் —
அதாவது –
சீதா சரிதமான ஸ்ரீ ராமாயணத்தைக் கேட்ட விசேஷஞ்ஞர் எல்லாம்
அஹோகீதச்ய மகாத்மியம் -என்று ஆதரித்தால் போலேயும் –
செவிக்கின்ய செஞ்சொல் ஆன திருவாய் மொழியை
கேட்டாரார் வானவர்கள் -என்றால் போலேயும்
சுத்த சம்ப்ரதாய பிரவர்தகர் ஆனவர்கள்
இத்தைக் கேட்டு
இதுவும் ஒரு வியாக்யானம் இருந்த படியே என்ற
ஈடுபட்டுக் கேட்குமதான வியாக்யானம் தான் யுண்டாகில் –

அன்றிக்கே –
மெச்சும் வியாக்கியை தான் –
என்று மதிப்பானவர்கள்
மதிக்கும் படியான வ்யாக்கியை தான் -என்னவுமாம் –

வசன பூஷணத்துக்கு அற்ற மதியுடையீர் –
என்று
வசன பூஷணத்தில் அற்றுத் தீர்ந்த மதி யுடையீர் -என்னவுமாம் –
வசோ பூஷோ வியாக்யா ருசிர வரயோகீந்திர ரசிதா
வசோபிஸ் சர்வேஷாம் வர நிக மசாசாஸ்
ஸூ பஹூளா கம்பீரா வாக்யார்த்தைரபி பவிதசத் சங்கதி கணை பிரசன் நாமே

ஸ்வார்த்தம் பிரகடயது தச்யைவ க்ருபயா -எண்ணக் கடவது இ றே —

ஆகில் –
என்கிற எதி சப்தத்தாலே
அதனுடைய தௌர்லப்யம் தோற்றுகிறது –
அப்படி அலப்யமானது லபித்ததாகில்
நச்சி அதிகாரியும் நீர் –
வசன பூஷண அதிகாரிகளாய்
உஜ்ஜீவிக்க வேணும் என்கிற இச்சை யுடைய
நீங்கள்
இத்தை விருப்பத்துடனே அதிகரியுங்கோள்-
கல்லாதது என்னோ கவர்ந்து -என்ன வேண்டாத படி யாய்த்து இப்போது இவர்க்கு –

வசன பூஷணத்துக்கு அற்ற –
வசன பூஷணதுக்கு
மெச்சும் வ்யாக்யானமாய் இருக்கு மதானவற்றை –

மதி யுடையீர் மத்தியத்தராய் —
நச்சி அதிகரிக்கும் இடத்து
விவேக பரிகரமான மனசை யுடைய நீங்கள்
மத்யச்த பாவனையாலே
அர்த்தத்தின் சீர்மையை ஆராய்ந்து பார்த்து
உங்கள் அதிகாரி பூர்த்திக்கு உடலாக அதிகரியுங்கோள் –

இத்தால்
சச் சம்ப்ரதாய உக்தரான
ஆச்சார்யகளாலே ஆதரணீயமான வ்யாக்யானமே
சத் பரிக்ராஹ்யம் என்றது ஆய்த்து –
சச் சம்பிரதாயம் தாமுடையார் கேட்டக்கால் மெச்சும் வியாக்கியை தான்-என்றது
நாலூராச்சான் பிள்ளை சந்நிதியிலே
திருவாய் மொழி ஈடு தொடங்கி
அதன் தாத்பர்யமான ஸ்ரீ வசன பூஷண அர்த்தத்தையும்
திரு நாராயணபுரத்தில் ஆய்
திருவாய்மொழி யாச்சார்யர்
ஆயி சிஷ்யரான நல்லப்ப நாயன்
இவர்களை தர்சிப்பிக்கிறது –
மாறில் முடும்பை யுலகாரியன் வசனக் கலனும்
மாறன் கருத்தின் மணவாளன் வார்த்தையும்
வல்லிருக்கைச் சீறும் படி திருத் தாழ்வரைத் தாதன்
தெரிந்து எனக்குத் தேறும்படி யுரைத்தான்
திருத் தாள்கள் என் சென்னியதே -என்றும் –

ஆச்சார்யா ஹ்ருத் சம்ஜ்ஞ நிபந்த நஸய வியாக்யா மகார்ஷீத்-என்றும்
சொல்லக் கடவது இ றே
ஸ்ரீ வசன பூஷண
ஆச்சார்யா ஹிருதயங்கள் ஆகிற
திவ்ய பிரபந்தங்களுக்கு பிரதம வியாக்யானம் செய்து அருளியவர்
திரு நாராயணபுரத்து ஆயி இ றே
அவை அடி ஒத்தி இ றே மற்றை வ்யாக்யானங்கள் யுண்டானது –
அவர்களோபாதி நாலூராச்சான் பிள்ளை
அவர் சந்நிதியிலே திருவாய் மொழி ஈடு தொடக்கமான சகல பிரபந்தங்களுக்கும்
ஸ்ரீ வசன பூஷணாதி திவ்ய ரஹச்யங்களுக்கும்
அர்த்தம் கேட்டார் -என்று பிரசித்தம் இ றே —

அதிஷ்டித சதுர்க்ராமாசார்யா தேவ பதேர் குரோ
சாஹார்த்தைர் லேபிரேயேன சர்வேச த்ராவிடாகமா-என்னக் கடவது இ றே-

———————————————————————–
சீர் வசன பூஷணத்தின் செம்பொருளைச் சிந்தை தன்னால்
தேறிலுமாம் வாய் கொண்டு செப்பிலுமாம்–ஆரியர்காள்
என்தனக்கு நாளும் இனிதாகா நின்றதையோ
உம்தமக்கு எவ்வின்பம் உளதாம் ——–59-

———————————————————————–

அவதாரிகை –

ஸ்ரீ வசன பூஷணமாம் தெய்வக் குளிகை பெற்றோம்
பாருலகைப் பொன்னுலகாப் பார்க்க வல்லோம் -என்கிறபடியே
தம்முடைய பரம கிருபையாலே பரோபதேசம் பண்ணி
சத்கார சஹாவான யோக்யர் ஆனாரையும் திருத்தி –
இனி தம் உபதேச நிரபேஷமாக திருத்தின
சத் அனுபவ யோக்யரான ஆச்சார்யர்களைப் பார்த்து
இதன் ரச்யதையை
அவர்கள் உடன் பேசி அனுபவிக்கிறார் –

அன்றிக்கே –
தம் உபதேசம் கேட்டு திருந்தினவர்களை
ஆரியர்காள் -என்று கௌரவ்யதை தோற்ற
அருளிச் செய்கிறார் ஆகவுமாம் –
ஓத வல்ல பிராக்கள் நம்மை யாளுடையார்கள் பண்டே -என்றும்
ஆரியர்காள் கூறும் -என்றும்
அருளிச் செய்தால் போலே இவர் தாம் தம்முடைய
சிஷ்ய பிரசிஷ்யர்களை
மத் குரு என்றும்
நம் இறைவர் என்றும் இறே அருளிச் செய்து போருவ்து –

———————————————————————

வியாக்யானம் –

சீர் வசன பூஷணத்தின் செம்பொருளைச்-
அந்யருக்கு ஆழ் பொருளாய் -அரிதாய் -இருக்குமது
தமக்கு செம்பொருள் என்று
செவ்வியதாய் இருக்கிறபடி –

செம்பொருளைச் சிந்தை தன்னால் தேறிலுமாம் வாய் கொண்டு செப்பிலுமாம்–
நெஞ்சாலே நிரூபிக்கிலுமாம்
வாக்காலே அனுசந்திக்கிலுமாம்
இதிலொரு நிர்பந்தம் இல்லை –
ஏதேனும் ஒரு காரணத்தாலே அனுசந்திக்கப் பெறிலும்
நித்ய அபூர்வமான போக்யமாய் இருக்கும் –
சாரார்த்த சங்க்ரஹம் ஆகையாலே
சதா அனுவர்த்தனம் பண்ணுகிற மனசுக்கு இனிதாய் இருக்கும் –
மகா ரச வாக்ய ஜாதம் -ஆகையாலே வாக்குக்கு இனிதாய் இருக்கும்
இவர் மனத்தாலும் வாயாலும் கவர்ந்து அனுபவிக்கிறார் –
கீழில் அவர்களை இ றே கல்லுங்கோள் சொல்லுங்கோள் -என்று விதிக்க வேண்டுவது –
தமக்கு அங்கன் அன்றிக்கே இது பள்ள மடையாய் இருக்கிறபடி –
கற்று அதனுக்காம் நிலையில் நில்லும் -என்றும்
சிந்தை தன்னால் கல்லாதது என்னோ கவர்ந்து -என்றும் சொல்லக் கடவது இ றே –
ஆரியர்காள் என் தனக்கு நாளும் இனிதாகா நின்றதையோ –
செஞ்சொற் கவிகாள் -என்னுமா போல
இதில் அனுபவத்துக்கு தேசிகராய் இருக்குமவர்களே -என்கிறார் –

என் தனக்கு நாளும் இனிதாகா நின்றது –
உங்களைப் போல் பேரளவுடையன் அன்றிக்கே
அடியேன் சிறிய ஞானத்தன் -என்கிறபடியே
அத்யல்ப ஞானத்தை யுடையனாய் இருக்கிற எனக்கு –
அப்பொழுதைக்கு அப்பொழுது என் ஆராவமுதமே -என்கிறபடியே
தொண்டர்க்கு அமுதான
வகுள பூஷண வாக்ம்ருதத்தின் யுடைய சாரமான வசன பூஷணமானது
நித்ய அபூர்வமுமாய்
நிரதிசய போக்யமுமாய்
இரா நின்றது –
விதி வாய்க்கின்று காப்பாரார் ஐயோ -என்னுமா போல
ஹர்ஷ பிரகர்ஷத்தால் யுண்டாம தொரு பாசுரம் —

ஆரியர்காள் உம்தமக்கு எவ்வின்பம் உளதாம் –
ஆர்ய போகமாய் இருக்கிற இதடியாக
ததேக போகராய் இருக்கிற உங்களுக்கு
எவ்வளவு ஆனந்தம் யுண்டாம்
அங்கே யுண்டான ஆனந்தம் இவர்க்கு இதடியாக இங்கே யுன்டாகிற படி
அது தான் இன்பமிகு விண்ணாடு இ றே –

உம்தமக்கு எவ்வின்பம் உளதாம் —
எனக்கு என்னளவிலேயாய் இருக்குமா போல
உங்களுக்கும் உங்கள் அளவுகளிலே யாய் இராதோ
வைதேஹி ரமஸே கச்சித்ர கூடே மயா சகா -என்னுமா போலே
சிஷ்யனைக் கண்டால் அபிமத விஷயத்தைக் கண்டால் போல கண்டு
அவர்களோடு அதில் அனுபவ ரச்யதையை
அநு பாஷித்து அருளுகிறார் ஆகவுமாம் –
இது தான்
எங்கனே சொல்லிலும் இன்பம் பயக்கும் -திரு வாய் மொழியில் படி யாய்த்து –

இத்தால்
இதனுடைய நிரதிசய போகய அதிசயத்தால்
யுண்டான வைபவம் சொல்லிற்று
ஆய்த்து-

—————————————————————————-

தன் குருவின் தாள் இணைகள் தன்னில் அன்பு ஓன்று இல்லாதார்
அன்பு தன்பால் செய்தாலும் அம்புயை கோன்-இன்பமிகு
விண்ணாடு தான் அளிக்க வேண்டி இரான் ஆதலால்
நண்ணா ரவர்கள் திரு நாடு —————60-

—————————————————————————-

அவதாரிகை –
ஆக கீழ்
பிள்ளை லோகாச்சார்யராலே நிர்மிதமான ரஹஸ்யங்களில்
ஸ்ரீ வசன பூஷணத்துக்கு யுண்டான அப்ரதிம வைபவத்தையும்
அதுக்கு
ஸ்ரீ வசன பூஷணம் என்று திரு நாமம் ஆகைக்கு அடியையும் –
ஏதத் அர்த்த அபிஞ்ஞரும் அனுஷ்டாதாக்களும்
ஏகைக புருஷர் என்னுமத்தையும் –
ஏதத் அர்த்த க்ரஹண விஷயமாக பரோபதேசம் பண்ணி யாருளியும்
இதின் அர்த்தத்தை அபி நிவேசத்துடன் அதிகரியாமைக்கு ஹேது சிந்தனையும்
ஏதத் விஷயமாக விலஷண பரிக்ரஹ வியாக்யானம் யுண்டாகில்
அது அங்கீகாரம் என்னுமத்தையும்
இது தான் ஸ்வ பர விபாகம் அற நிரதிசய போக்யமாய் இருக்கும் என்னுமத்தையும்
தர்சிப்பித்தாராய் நின்றார் –
இனி
வசன பூஷணம் ஆகிற இந்த திவ்ய பிரபந்தத்திலே
வேதார்த்தம் அறுதி இடுவது -என்று தொடங்கி
அத்தாலே அது முற்பட்டது -என்னும் அளவாக
பிரதிபாத்ய அர்த்தங்களுக்கு எல்லாம்
பிரமாணங்களை ஒருங்க விட்டு
இதிஹாச ஸ்ரேஷ்டம் என்று தொடங்கி
ஸ்வ தந்த்ரனை உபாயமாக தான் பற்றின போது இ றே இபிரசங்கம் தான் உள்ளது -என்று
உக்தார்த்தை இதுக்குக் கீழ் நிகமித்து
அவர்களைச் சிரித்து இருப்பார் யுண்டு இ றே
அவர் பாசுரம் கொண்டு இவ்வர்த்தம் அறுதி இடக் கடவோம்
என்று சரம பிரமேயத்துக்கு சரம பிரமாணத்தை
ஒருங்க விட்டால் போலே
இவரும்
அருளிச் செயல்களினுடையவும்
ஏதத் வ்யாக்யானங்களுடையவும்
தாத்பர்ய ரூபமாய்
சரம பிரகரண பர்யந்தமான அந்த வசன பூஷணத்தை
கீழ் அடங்கலும் அருளிச் செய்த அர்த்தங்களுக்கும்
மேல் அருளிச் செய்யப் புகுகிற சரம பர்வ நிஷ்டாக்ரமங்களுக்கும்
ஆப்த தமமான பிரமாணமாக அங்கீ கரித்த படியே
அதில் தாத்பர்யமான சரம பர்வ நிஷ்டாக்ரமங்களை
சரமத்திலே
இப்பாட்டுத் தொடங்கி
மேல் எல்லாம் தர்சிப்பித்து அருளுகிறார் –

இதில்
முதல் பாட்டில்
தங்களுக்கு அசாதாரண சேஷியான ஆச்சார்யன் விஷயத்தில்
அல்பமும் பக்தி இன்றிக்கே இருக்குமவர்கள்
சாதாராண சேஷியான சர்வேஸ்வரன் விஷயத்திலே
பக்தியைப் பண்ணிலும்
பக்தி க்ருதனான அவன் தான்
அவர்களுக்கு பிராப்ய லாபத்தைப் பண்ண
இச்சித்து இரான் ஆகையாலே
அவர்கள் பிராப்யத்தை பிராபியார்கள்
என்கிறார் –

—————————————————————————–
வியாக்யானம் –

தன் குருவின் தாள் இணைகள் தன்னில் –
மருளாம் இருளோடு மத்தகத்துக்கு தந்தன் அருளாலே வைத்தவராய் –
தனக்கு வகுத்த விஷயமான
ஆச்சார்யன் யுடைய
அங்க்ரியுகளம் தன்னிலே யாய்த்து -பிரபத்தி பண்ண பிராப்தம் -அவன் தன தாளையே யுன்னுவதே சால யுறும் -என்று இ றே இருப்பது –
ஆகையால்
தஸ்மாத் பக்திர் குரௌ கார்ய -என்கிறபடியே
அவன் விஷயத்திலே அதி ஸ்நேஹத்தைப் பண்ண வேண்டி இருக்க –
அத்தைச் செய்யாதே –

அன்பு ஓன்று இல்லாதார்-
பக்தையக தேசமும் இல்லாதார்
அந்தாமத்து அன்பு செய்து -என்று ஈஸ்வரனும் கூட அதி ஸ்நேஹம்
பண்ணும் விஷயத்திலே யாய்த்து
இவர்கள் அபி நிவேச லேசமும் இன்றிக்கே ஒழிகிறது-

அது இன்றிக்கே ஒழிந்தால் ஆவது என் –
பகவத் பக்தி யுன்டானால் என்ன –
அன்பு தன்பால் செய்தாலும் –
ஸ்வ விஷயத்திலே பக்தி ஜனகன் ஆனவன் இடத்தில் அன்றிக்கே
அன்பனான தன இஷயத்தில்,அன்பைச் செய்தாலும் –
பிறர்க்கு அரிய வின்னபாதகத்தி -என்றும்
அரும் பெறல் அன்பு-என்றும் சொல்லும்படியான
பெறற்கு அரியதான பக்தியை –
சரம விஷயத்தில் பக்தி அன்றிக்கே
பிரதம பர்வமான ஸ்வ விஷயத்தில் பரி பூரணமாகப் பண்ணினாலும் –

அப்படிப் பட்டவர்கள் தன பிரசாத்துக்கு பாத்ரம் இன்றியே ஒழிகையால்
அம்புயை கோன்-இன்பமிகு விண்ணாடு தான் அளிக்க வேண்டி இரான் –
ஆச்சார்யா விஷயீ காரம் அடியாக யுண்டான
பிராட்டி புருஷகார பலத்தாலே
ஞானம் கனிந்த நலம் கொண்டு நாடொறும் நைபவர்க்கு
வானம் கொடுக்குமவனான மாதவன் –
ஆச்சார்யா விஷயத்திலே ஆதாரம் மட்டமாய் இருக்கிறவர்களுக்கு
பிராப்ய பிரதானத்தில் ப்ரீதி இன்றியிலே ஒழியும் –

ஆதலால் நண்ணா ரவர்கள் திரு நாடு –
இப்படிக் கொடுக்குமவன் கொடாது ஒழிந்தால்
தெளி விசும்பு திரு நாடு ஆன பிராப்ய தேசத்தை ப்ராபியார்கள் –
ப்ராப்ய பலம் பிராபகத்தாலே -என்னக் கடவது இ றே –
இன்பமிகு விண்ணாடு –
அந்தமில் பேரின்பம் -என்றும்
நலமந்த மில்லதோர் நாடு -என்றும் சொல்லுகிறபடியே
நிரதிசய ஆனந்த மயமான ஸ்ரீ வைகுண்டத்தை
ஸ்வ விஷயத்தில் ஆபி முக்ய லேசமே பார்த்து
மோஷ பிரதானத்தில் தீஷித்து இருக்கும் அவன் தான் –
அவர்கள் விஷயத்தில் ஔதார்யத்தைப் பண்ண இச்சியான் –
விண்ணாடு தான் அளிக்க வேண்டி இரான் –
தான் விண்ணாட்டில் சால விரும்பும் விஷயத்தில்
விருப்பம் இன்றிக்கே ஒழிகையால்
பரம வ்யோம சப்த அபிதேயமான பரம பதத்தை
அனுக்ரஹிக்க இச்சியான்
ஆகையால்
கிடந்த ஊழியான் பாதம் மருவாதார்க்கு உண்டாமோ வான் -என்கிறபடியே
அவர்களுக்கு திரு நாடு சித்திக்கை அரிதாய் இருக்கும் –
வானவர் நாட்டை நீ கண்டு கொள் -என்று கொடுக்கும் -உதாரனானவன்
தான் கொடுக்க இச்சியாது ஒழிந்தால்
இவர்களுக்கு பிராப்யத்தை பிராபிக்க விரகு என் –
இழந்தே போம் இத்தனை என்று மனத்து உயிர்க்கும் -இத்யாதி –

இத்தால் –
ஆச்சார்ய சம்பந்தம் குலையாதே கிடந்தால் -என்று தொடங்கி
இத்தை ஒழிய பகவத் சம்பந்தம் துர்லபம் -என்னும் அளவும் அருளிச் செய்த அர்த்தம்
பிரதி பாதிக்கப் பட்டது –

—————————————————————————-

ஞானம் அனுட்டானமிவை நன்றாகவே யுடைய
னான குருவை அடைந்தக்கால் -மா நிலத்தீர்
தேனார் கமலத் திரு மா மகள் கொழுநன்
தானே வைகுந்தம் தரும் ————61-

————————————————————————–

அவதாரிகை

இனி
கேவல சதாச்சார்யா சம்பந்தத்தாலே
ஸ்ரீ யபதியான
சர்வேஸ்வரன் தானே
ஸ்ரீ வைகுண்டத்தை தந்து அருளும்
என்கிறார் –

————————————————————————–

வியாக்யானம் –

ஞானம் அனுட்டானம் –
ஞானமாவது
உபாய அத்யாவசாய ரூபாமாயும்
உபேயத்வரா விஷயமாயும் -உண்டான அறிவு
அனுட்டானமாவது –
தத் அனுகுணமாக
அலர்மேல் மங்கை உறை மார்பா யுன் அடிக் கீழ் அமர்ந்து புகுந்தேனே -என்றும்
நாயேன் வந்தடைந்தேன் நல்லகியாள் என்னைக் கொண்டு அருளே -என்றும்
சொல்லப் படுகிற உபாய உபேயஅனுஷ்டானம் -என்கை –
இதுவே இ றே வாக்ய த்வயத்தில் பிரதிபாதிக்கிறது –
ஆகையால் ஷட்பத நிஷ்டனான சதாச்சார்யனை இ றே
இங்கு சமாஸ்ரயணீயனாக அருளிச் செய்கிறது –
இவனுக்காகத்
தான்
உபாய அனுஷ்டானம் பண்ணி
ரஷிக்க வல்ல
மகா பாகவதன்
ஆக வேணும் இ றே –
இவை-
இவை யன்றே நல்ல இவை அன்றே தீய இவை என்றிவை அறிவேனேலும் -என்கிறபடி
சத் அசத் விவேக பரிகரமான
ஞானம் என்றத்தாலே
விடுமவற்றை விட்டு
பற்றுமவற்றைப் பற்றியும் போருகிற
த்யாஜ்ய உபாதேய ரூபமாய் இருக்கிற அனுஷ்டானங்கள்
என்கிற இவை யாகவுமாம்-
ஆச்சார்யனுக்கு அடையாளம் -அறிவும் அனுஷ்டானமும் -என்றும்
விலஷணர் யுடைய ஞான அனுஷ்டானங்களில் வாஞ்சையும் -என்று இ றே ஆச்சார்யர்கள் அருளிச் செய்தது –
ஸ்வ ஞானம்
பிராபக ஞானம்
ப்ராப்ய ஞானம்
முமுஷூபி ஞான த்ரயம் உபாதேயம் -என்னும்படி
ஸ்வ ரூப அனுரூபமான உபாய உபேய விஷய ஞானம் –
இப்படி த்வ்யார்த்த பிரதிபாதகமான
ஸ்ரீ வசன பூஷணத்தின் யுடைய ஞான
அனுஷ்டானங்களை —
நன்றாகவே யுடைய னான குருவை –
இவற்றால் பரி பூர்ணனாய் இருப்பான் ஒரு
பரம சத்வ நிஷ்டனை ஆச்ரயித்தால் ஆயத்து கார்ய கரமாவது
இவற்றில் ஓன்று குறையிலும்
ஆஸ்ரயிக்கும் அவனுக்கு அந்த ஆச்ரயண பலம் தலைக் கட்டாது
காட்டுத் தீ சூழ்ந்த விடத்து
அந்தனும் பங்குவும் கூடி இருந்தால் அப்ரயோஜனமாகவே இ றே இருப்பது
சஷூஷ் மானுமாய் சரணவானுமாய் இருப்பான் ஒருவனாலே இ றே அத்தைத் தப்பிப்
பிழைக்கல் ஆவது –
ஆகையால் அனுஷ்டான ஹீனமான ஞானமும்
ஞான ஹீனமான அனுஷ்டானமும் அகிஞ்சித்கரம் இ றே
ஞான ஹீனம் குரும்பிராப்ய -என்று தொடங்கி –
யதாபாரம் ந கச்சதி -என்னக் கடவது இ றே –
கண்ணும் காலும் உண்டானால் இ றே ஒருவனைக் கரை ஏற்றலாவது-
அந்தோ நந்த க்ரஹண வாசக -இத்யாதி –
தன்னை அக்கரை ஏற்ற வல்ல ஞானாதி பரி பூர்ணனாய் இருப்பான் ஒருவன் என்று இ றே ஆச்சான் பிள்ளை அருளிச் செய்ததும் –
ஆகையால் அசந்குசித ஞான அனுஷ்டானங்களை யுடையவர்களை
ஆய்த்து ஆச்சார்யர்களாக ஆஸ்ரயிப்பது-
குருவை அடைந்தக்கால் –
அஞ்ஞான நிவர்த்தகனாய்
ஆசார பிரவர்த்தகனாய்
இருக்கிற ஆச்சார்யனை
உபாய யுபேய பாவேன தமேவ சரணம் வ்ரஜேத் -என்கிறபடியே
தனக்கு பிராப்யனாயும் பிராபகனாயும் அத்யவசித்து ஆஸ்ரயித்தக்கால் —

அடைந்தக்கால் –
கெடுமரக்கலம் கரை சேர்ந்தால் போல
அஞ்சினான் புகலிடம் ஆன ஆச்சார்யா அபிமானத்தை
அவன் பிரசாதத்தால் பிராபிக்கப் பெற்றால் –
தங்களுக்காக
சரணவரணம் பண்ணி ரஷிக்கும் அவனை
தாங்கள் சரணமாக அடைந்தக்கால் –

குருவை அடைந்தக்கால் –
குருரேவ பரம் ப்ரஹ்மம்-என்றும்
பீதக வாடைப் பிரானார் பிரம குருவாக வந்து -என்றும் சொல்லுகிறபடியே
குருதரனான குருவை ஆஸ்ரயித்தக்கால்-
இப்படி அலாப்ய லாபமானது லபிக்கப் பெற்றால்
அந்த ஆச்ரயண ராஜ குல மகாத்ம்யத்தாலே
ஸ்ரீ யபதியானவன்
ஸ்வ பிராப்தியைப் பண்ணிக் கொடுக்கும் –
அடைந்தக்கால் மா நிலத்தீர் –
ஏச வைஷ்ணவ சம்ஸ்ரயா -என்கிறபடியே
அவனுடைய அபிமானத்திலே அந்தர்பாவத்தை யுடையார் ஆனக்கால் –

மா நிலத்தீர் –
மகா பிருத்வியில் உள்ளவர்களே
ஞாலத்தார் தமக்கும் வானத்தவருக்கும் பெருமான் -என்கிறபடியே
அவனோடு யுண்டான அவர்ஜ நீய சமபந்தம் யுடையவர்கள் ஆகையாலே
யுங்களை விட மாட்டுகிறிலன்
ஞாலத்தார் மந்த புத்தியும் -என்று இ றே அருளிச் செய்தது –
இப்படி பிரதிபத்தியிலும் அதி ஸூ லாபமான உபாயத்தை இ றே நாம் உங்களுக்கு விதிக்கிறது-

ஆனால் நீர் சொன்னபடி அடைந்தாள் ஆவது என் என்னில் –
தேனார் கமலத் திரு மா மகள் கொழுநன் தானே வைகுந்தம் தரும் –
தேனார் கமலத் திரு மா மகள் கொழுநன் தானே
குருவாகையாலே
தத் ஆஸ்ரயணத்துக்கு
தேனைவதே ப்ரயாச்யந்தி தத் விஷ்ணோ பரமம் பதம் -என்கிறபடியே
அந்தத் திரு மா மகள் கொழுநன் தானே வைகுந்தம் தரும் -என்கிறார் –
திருமால் வந்து என் நெஞ்சு நிறையப் புகுந்தான் -என்றும்
அரவிந்தப் பாவையும் தானும் அகம்படி வந்து புகுந்து -என்றும் சொல்லுகிறபடி
இவன் இடத்திலே -என்னுள்ளம் மாலுக்கு இடம் -என்னும் படி
விசிஷ்ட அதிஷ்டானமாக எழுந்து அருளி இருக்கையாலே
அவன் தானே என்று சொல்லலாம் இ றே
ஆச்சார்யனைப் பற்றுகை காலைப் பிடித்து கார்யம் கொள்ளுமோ பாதி -என்று இ றே அருளிச் செய்தது –
இப்படி அவிநாபாவமுமாய்
அநதிக்ரமண ஹேதுவாயுமாய்
இருக்கிற இவ் உபாயத்தாலே
தேனார் மலர் மேல் திருமங்கை -என்னும் படியான பெரிய பிராட்டியாருக்கு
வல்லபன் ஆனவன்
அவள் சார்வான ஆச்சார்யா அபிமான நிஷ்டருக்கு
பலம் கொடுப்பது அவளுக்கு உகப்பாகையாலே
யஸ்யா வீஷ்ய முகம் -என்று அவள் முக மலர்த்திக்காக
கேவலம் சமபந்தம் மாத்ரமே பற்றாசாகக் கொண்டு
தானே மேலே விழுந்து
ஸ்ரீ வைகுண்டத்தைத் தந்து அருளும் –
ஸ்வயமேவ பரந்தாமா ஸ்வயம் நயதி மாதவ -என்னுமா போலே —

தேனார் கமலத் திரு மா மகள் கொழுநன் –
தன்னோட்டை சேர்த்தியாலே
மது சம்ருதியை யுடைத்தான தாமரைப் பூவை தனக்கு வாசஸ் ஸ்தானமாக யுடையாளாய்
ஸ்ரீ என்று திரு நாமத்தை யுடையாளாய்
பெரிய பிராட்டியார்
தனக்கு வல்லபனான அவனை வசீகரித்து
ஸ்வ சமபந்தம் அடியாக யுண்டான கடகத்தை யுடைய ஆசார்யனை ஆஸ்ரயித்தவர்களுக்கு
பல சித்தியை பண்ணுவிக்குமவள் ஆகையாலே
அவளுடைய பிரீதிக்காக தான் ஏறிட்டுக் கொண்டு
உபய நிரபேஷனாய்-அஹம் மோஷயிஷ்யாமி -என்கிறபடியே –
திரு மா மகள் கொழுநன் தானே –
திருமால் வைகுந்தம் -என்று சொல்லப் படுகிற
தன்னைதான வைகுண்ட வான் போகத்தை
தந்து அருளும் —

வைகுந்தம் தரும் –
வீடும் தரும் -என்கிறபடியே
இருவருமான சேர்த்தியிலே
நித்ய கைங்கர்ய நிரதனாய் வாழும் படியான பேற்றைப் பண்ணிக் கொடுத்து அருளும் –
இதில் சம்சயம் இல்லை —

இப்பாட்டுத் தான் -இப்பிரபந்ததுக்கு எல்லாம் -உயிர் பாட்டு இ றே –

ஆக இத்தால் –
ஆச்சார்யா அபிமானமே உத்தாரகம் -என்னும் அர்த்தம்
சொல்லிற்று ஆய்த்து –

——————————————————————————–

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .
திருவாய் மொழிப் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

உபதேச ரத்னமாலை –பாசுரம் -53/54/55/56/57- ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிச் செய்த வியாக்யானம் –

July 26, 2014

அன்ன புகழ் முடும்பை யண்ணல் உலகாரியன்
இன்னருளால் செய்த கலை யாவையிலும் -உன்னில்
திகழ் வசன பூடணத்தின் சீர்மை யொன்றுக்கு இல்லை
புகழ் அல்ல இவ்வார்த்தை மெய் யிப்போது———-53-

———————————————————————————
அவதாரிகை –

இப்பிரபந்த ஆரம்பத்திலே –
தாழ்வாதுமில் குரவர்-என்றும்
அவர்கள் உரைத்தவர்கள் -என்றும் –
ஏதத் விவரணமான-ஆழ்வார்கள் ஏற்றம் -என்கிற பாட்டிலே
அவர்கள் செய்த வியாக்கியைகள் உள்ளது எல்லாம் -என்றும்
அருளிச் செய்தவற்றில்
சேஷமானதான பிள்ளை லோகாச்சார்யர் உடைய வைபவத்தையும்
அவராலே அருளிச் செய்யப் பட்டதாய்
வகுள பூஷண சாஸ்திர சாரம் -என்றும் –
சாங்காகில திராவிட சம்ஸ்க்ருத ரூப வேதவ் சாரார்த்த சங்க்ரஹம் -என்றும் சொல்லுகிறபடியே
திருவாய்மொழி யினுடையவும்
மற்றை அருளிச் செயலினுடையவும்
அர்த்தத்தை பிரதி பாதிக்குமதாய்
பூர்வோக்தமான அருளிச் செயல்களின் வியாக்யான அர்த்தங்களையும்
பொதிந்து கொண்டு இருப்பதாய்
அது தான் பகவத் அபிப்ராயம் என்னுமது தோற்ற
பகவத் அவதார விசேஷமான அவராலே அருளிச் செய்யப் பட்டதுமாய்
சக்ரமமாக த்வ்யார்த்த பிரதிபாதகமுமாய்
சரம பர்வ நிஷ்டையை முடிவாம்படி
அத்தை முடி போலே யுடையதுமாய்
அத்தாலே அச்த்ருசமாய் இருப்பதுமான
ஸ்ரீ வசன பூஷணத்தின் உடைய வைபவத்தையும்
பஹூ முகமாக அருளிச் செய்வாரான இவர்
இப்பாட்டில்-
இப்படி லோகாச்சார்யர் என்று லோக பிரசித்தரான இவர்
லோக உஜ்ஜீவன அர்த்தமாக
தம்முடைய கிருபையாலே செய்து அருளின
ரஹச்ய பிரபந்தங்களில் காட்டில்
ஸ்ரீ வசன பூஷணத்துக்கு யுண்டான சீர்மையை அருளிச் செய்கிறார் –

————————————————————————————

வியாக்யானம் –

அன்ன புகழ் முடும்பை யண்ணல் உலகாரியன் –
தஸ்ய நாம மஹத்யச-என்கிறபடியே
திரு நாமம் அடியாக வந்ததாய் இருப்பதான
எண்ணிறந்த யசஸை யுடையராய் –
முடும்பை இறைவன் -என்னும் படி
முடும்பை என்னும் மகா நகரத்துக்கு நிர்வாஹகரான லோகாச்சார்யர் –
அன்றிக்கே –
முடும்பை உலகாரியனான அண்ணல் -என்னுதல் –
முடும்பை -குடிப்பேர்
கீழே ஈ யுண்ணி மாதவர் -என்றாப் போலே இவரையும் –
முடும்பை உலகாரியன் -என்கிறது –
ஜ்ஞாநாதிகர் யுடைய சம்பந்தம் உள்ளது அடங்கலும்
அடிக் கழஞ்சு பெற்று இருக்கும் இ றே –
உலகாரியன் -இன்னருளால் செய்த கலை யாவையிலும் –
இவர் அபேஷா நிரபேஷமாக
தம்முடைய அஹேதுகமான கிருபையாலே யாய்த்து
அசேஷ திவ்ய பிரபந்தங்களையும் அருளிச் செய்தது
அண்ணலான முறையாலே இ றே இவற்றை
இன்னருளாலே செய்து போந்தது –
அவை தான் அநேகங்கள் ஆகையாலே
யாவை -என்னும் அத்தனை –

யாவையிலும் என்றதுக்கு இப்படி அருளிச் செய்த
அசேஷ ரஹஸ்யங்களிலும் வைத்துக் கொண்டு
ஒரு ரஹஸ்யத்துக்கும்-

உன்னில் –
நன்றாக ஆராய்ந்து நிரூபிக்கில் –

திகழ் வசன பூடணத்தின் சீர்மை யொன்றுக்கு இல்லை –
அத் யுஜ்வலமான ஸ்ரீ வசன பூஷணத்தின் உடைய கௌரவம் ஒன்றுக்கும் இல்லை –
அவை பல என்னும் காட்டில்
அவற்றில் ஓன்று தான் அர்த்த பூர்த்தியை யுடைத்தான
இதனுடைய பெருமைக்கு ஒப்பாக வல்லதோ –
அதாவது
ஆர்ஷ வசனங்களான அத்யாத்ம சாஸ்த்ரங்களில் காட்டில்
மயர்வற மதி நலம் அருளப் பெற்ற ஆழ்வார்கள்
அருளிச் செயல் மேலாய்
அத்தைக் காட்டிலும் ஆழ்வார்கள் அருள் பெற்று
அவர்கள் அருளிச் செயலில் தாத்பர்யங்களை
வெளியிடுகிற ஆச்சார்யர்கள் திவ்ய சூக்திகள் மேலாய்
அவற்றைக் காட்டிலும்
ஆச்சார்யர்கள் அருளை யுடைய இவருடைய
மந்தராக்ரயமான திவ்ய சூக்திகளாய் உள்ள
அசேஷ ரஹஸ்யங்களும் மேலாய்
அவற்றில் காட்டிலும் அதிசய அர்த்த கௌரவத்தை யுடைத்தாய்
இதிஹாச ஸ்ரேஷ்ட இத்யாதிப் படியே
கீழ் உக்தமான அர்த்தங்களையும் பிரகாசிப்பித்துக் கொண்டு இருக்கையாலே
வந்த பெருமையை யுடைத்தாகையாலே
ஸ்ரீ வசன பூஷணம் ஸ்வ பிரபந்தங்கள் எல்லாவற்றிலும்
அதிசயிதமாய் இருக்கத் தட்டில்லை –
ஆகையாலே இ றே இவர் இப்படி அசத்ருசமாக அருளிச் செய்தது –
ஆச்சார்யர்கள் திவ்ய சூக்திகளில் காட்டிலும்
இவர் திவ்ய பிரபந்தங்கள் அதிசயிதமாய் இருக்கிறது
இவற்றைக் கொண்டே அவற்றின் தாத்பர்யம் அறிய வேண்டுகையாலே –
புகழ் அல்ல இவ்வார்த்தை –
புகழ் வில்லை -என்னுமா போலே
இப்பிரபந்தத்தை விசேஷமாக சொல்லுகிற இவ்வார்த்தை
கேவலம் அர்த்த வாதமாய்
ஸ்துதி பரமாய்
இருப்பது ஓன்று அன்று –

மெய் யிப்போது-
இப்போது இதன் வைலஷண்யத்தை நிரூபித்துச் சொல்லுகிற
இப்பிரபந்த விஷயமான வார்த்தை சத்தியமே –
இவர் தாம் பொய் இல்லாதவர் ஆகையாலே
மெய் இப்போது -என்று இவ்வர்த்தத்தின் உடைய ஆப்திக்கு உடலாக
சத்யம் பண்ணி சாதித்து அருளுகிறார் –

வசன பூஷணத்தின் சீர்மை ஒன்றுக்கு இல்லை
என்கிற வார்த்தை
மெய் –
சத்யம் சத்யம் -என்னுமா போலே –

இத்தால்
இவர் அருளிச் செய்த பிரபந்தங்கள் பல என்னுமதுவும்
அவற்றிலும்
ஸ்ரீ வசன பூஷணம்
அசத்ருசமான வைபவத்தை யுடையது என்னுமதுவும்
த்யோதிக்கப் பட்டது –

——————————————————————————-

முன்னம் குரவோர் மொழிந்த வசனங்கள்
தன்னை மிகக் கொண்டு கற்றோர் தம் உயிர்க்கு -மின் அணியாச்
சேரச் சமைத்து அவரே ஸ்ரீ வசன பூஷணம் என்
பேர் இக்கலைக்கு இட்டார் பின் —————54-

——————————————————————————–

அவதாரிகை –

ஏவம் வித வைலஷண்யத்தை யுடைய
இப்பிரபந்ததுக்கு
வக்தாவானவர் தாமே
தத் அனுகுணமாக
திருநாமம் சாத்தின படியை
அருளிச் செய்கிறார் –

——————————————————————————

வியாக்யானம் –

முன்னம் குரவோர் –
பூர்வ காலத்திலே
பிள்ளை லோகாச்சார்யாருக்கு அவ்வருகு உண்டானவர்களாய்
நமக்கு நாதரான
பூர்வாச்சார்யர்கள்
சர்வ ஆத்மாக்களுடையவும் ஹிதத்தைக் குறித்து அருளிச் செய்த
திவ்ய ஸூ கதிகள் தன்னை
மிகவும் தத் பிரசுரமாம் படி இதுக்கு ஆப்த பிரமாணமாக
அங்கீ கரித்து யாய்த்து இவர் இத்தை
பிரபந்தீ கரித்தது -என்கை –

மொழிந்த வசனங்கள் –
ஜ்ஞாதவ்யார்த்த பிரகாசகமாக
அருளிச் செய்த திவ்ய வசனங்களை –
அவர்கள் தாம் பலர் ஆகையாலே
ஆப்திக்கு உடலான அவர்கள் வசனங்களும்
பலவாய் இருக்கிறபடி –

வசனங்கள் தன்னை மிகக் கொண்டு –
தர்மஜ்ஞ்ஞஸ் சமய பிரமாணம் வேதாச்ச -என்கிறபடியே
அல்லாத பிரமாணங்கள் அநேகங்கள் யுண்டாய் இருக்கவும்
அதில் அனுஷடாதாக்களான இவர்களுடைய மந்தராக்ரயமான
திவ்ய ஸூ கதிகள் ஆகையாலே அத்தை இதுக்கு முக்ய பிரமாணமாக அங்கீ கரித்து
அந்த வசன பிரசுரமாய் இ றே இத்தை அருளிச் செய்து அருளிற்று
ரத்ன பூஷணம் சமைப்பார்
பல ரத்னங்களை முந்துறச் சேர்த்துக் கொண்டு சமைக்குமா போலே
இவரும் வசன பூஷணம் சமைக்கிறவர் ஆகையாலே
அர்த்தவத்தான வசனங்களை மிகவும் கொண்டு கூட்டின படி –
ஸூ வ்யாஹதானி மஹதாம் ஸூ க்ருதா நித தச்தத
சஞ்சின் வந்தீர ஆஸீத சீலஹாரி சிலம்யதா -என்னக் கடவது இ றே –

இப்படி இவற்றைக் கொண்டு செய்கிறது ஆர்க்கு என்னில் –
கற்றோர் தம் உயிர்க்கு –
கற்றோர்க்கு வரிசை கொடுக்கைக்காக
அதாவது
தங்களுக்கு ஹிதைஷிகளாய் இருக்கிற ஆச்சார்யர்களுடைய சந்நிதியாலே
ஜ்ஞாதவ்ய சகலார்த்தங்களையும்
நன்றாக கேட்டு இருக்கிறவர்கள் உடைய ஸ்வரூபத்துக்கு
நின் திரு வெட்டு எழுத்தும் கற்று அறியக் கற்று வல்லார் -என்னக் கடவது இ றே

மின் அணியாச்-
ஏவம் விதரான அதிகாரிகள் உடைய ஸ்வரூப ஔஜ்வல்யத்தை
யுண்டாக்கும் படியான ஒளியை யுடைய பூஷணமாக –

உயிர்க்கு மின் அணியாச் –
அநித்தியமான உடலுக்கு பூஷணம் சமைப்பார் நடுவே இவர்
நித்தியமான உயிர்க்கு பூஷணம் சமைத்தார் இ றே –

உயிர் க்கு மின் அணியாச் –
கௌஸ்துபதுக்கும்
கௌஸ்துபம் -என்னலாம் படி இருக்கை
வைகுண்ட ப்ரிய கண்ட பூஷணமாய் இ றே இருப்பது-
மின் அணியாச் சேரச் சமைத்து அவரே –
ஔஜ்வல்ய ரூபமான ஆபரணமாய் சேரும்படி என்னுதல் –
ஸ்வரூபத்துக்கு சேரும் படி -என்னுதல் –
கீழ்ச் சொன்ன வசனங்கள் எல்லாம் அன்யோன்யம் சந்தர்ப்பமாம் படி சமைத்தவரே பேரிட்டார்
சமைக்க -என்றது -பண்ண -என்றபடி
ஆரஞ்சமைக்க -என்று இ றே இவர்கள் சாதிப் பேச்சு இருப்பது –

சமைத்தவரே ஸ்ரீ வசன பூஷணம் என் பேர் இக்கலைக்கு இட்டார் பின் –
அதாவது –
ஆபரண நிர்மாணகர் தாமே அந்த ஆபரனத்துக்கு
அனுகுணமான தோர்
அபிதானத்தை கற்ப்பிக்குமா போலே
வசன சந்தர்ப்ப ரூபமான வசன பூஷணத்தை நிர்மித்த
அந்த பிள்ளை லோகாச்சார்யர் தாமே
ஸ்ரீ வசன பூஷணம் என்கிற இந்த அதிசயமான திரு நாமத்தை
இந்தப் பிரபந்தத்துக்கு சாத்தி அருளினார் -என்கை –

பின் –
சேரச் சமைத்த பின் -என்னுதல்
அந்த ரஹச்யங்களை அருளிச் செய்த பின் -என்னுதல் –

அவரே பேரிட்டார் –
பிதா புத்ரச்ய நாம குர்யாத் -என்கிறபடியே
தமக்கு அதிசயமான திரு நாமத்தை தமப்பனார் ஆதரித்து சாத்தினாப் போலே
இத்தை ஈன்ற தாயான தாமும் அப்படியே இதுக்கு அதிசயமான
திரு நாமத்தைச் சாத்தி அருளினார் ஆய்த்து –
இந்த பிரபந்தம் மூலமாக வி றே
இவருடைய ஜ்ஞான சந்தானம் அவிச்சின்னமாய் நடந்து செல்லுகிறது –

வசன பூஷணம் என் பேர் –
ரத்ன பிரசுரமான பூஷணத்தை ரத்ன பூஷணம் என்னுமா போலே
ஆச்சார்யா வசன பிரசுரமாய்
அனுசந்தாக்களுக்கு ஒஜ்வல்ய கரமாய் இருக்கையாலே
இதுக்கு வசன பூஷணம் என்று திரு நாமம் ஆய்த்து
என்று ஜீயர் தாமே இதன் வியாக்யான பிரவேசத்தில்
அருளிச் செய்து அருளினார் இ றே –

வசன பூஷணம் என் பேர் இக்கலைக்கு இட்டார் –
இந்த -வசன பூஷண திவ்ய சாஸ்தரத்துக்கு –
இப்படி திவ்யமாய் இருப்பதொரு திரு நாமத்தை நிர்தேசித்து அருளினார் –
முகம் அறிந்தவன் கோத்த முத்துத் தாழ் வடத்தை
இது ஒரு கோவை இருந்தபடி என் -என்று அதன் வாசி
அறிந்தவர்கள் கொண்டாடுமா போலே இதுவும்
வாங்மணி சரக்ரை வேய பூஷாத் மகம் -என்னும்படி
வசன சந்தர்ப்பத்தை யுடைத்தாகையாலே –

இக்கலை -என்று
இவர்க்கு ஈடுபாடாய் இருக்கிறது –

—————————————————————————-

ஆர் வசன பூஷணத்தின் ஆழ் பொருள் எல்லாம் அறிவார்
ஆர் அது சொல் நேரில் அனுடிப்பார் -ஓர் ஒருவர்
யுண்டாகில் அத்தனை காண் உள்ளமே எல்லார்க்கும்
அண்டாதது அன்றோ அது —————55

—————————————————————————-

அவதாரிகை –

கீழ்
வசன பூஷணம் என்று திரு நாமம் சாத்தும் படியான
இதன் பெருமையை அருளிச் செய்தார் –
இதில்
ஏதத் அர்த்த தர்சிகள் யுடையவும்
ஏதத் பிரதிபாத்ய அனுஷ்டாதாக்கள் யுடையவும்
அருமையை தம் திரு உள்ளத்தைக் குறித்து
அருளிச் செய்கிறார் —

—————————————————————————–
வியாக்யானம் –

ஆர் வசன பூஷணத்தின் ஆழ் பொருள் எல்லாம் அறிவார் –
ஸ்ரீ வசன பூஷணத்தின் யுடைய அகாதமான அர்த்தத்தை
அதிலே அவகாஹித்து
உள் புகுந்து உள்ளது எல்லாம் அறிவார் ஆர் –
எத்தனை அதிசயித ஜ்ஞாநராய் இருப்பார்க்கும் இத்தை
ஸ்வ யத்னத்தால் அறிய வென்றால்
துர் அவஹாகமுமாய் துஸ் தரமுமாய் இ றே இருப்பது –
முதலடியில் அல்லாதவற்றில் இதுக்கு யுண்டான வாசி அறிந்து
இத்தைப் பாடம் பண்ணுவார் அரிதாய் இருக்கும் –
அது ஒரு படி செய்தார்கள் ஆகில் அர்த்தம் அறிகை அரிதாய் இருக்கும் –
அதுவும் பெரு வருத்ததோடு கூட மேல் எழ சிறிது
அறிந்தார்களே யாகிலும்
ஆழ் பொருள் எல்லாம் அறிவார் மிகவும் தேட்டமாய் இ றே இருப்பது –

ஆழ் பொருள் –
ரத்னாகாரமானது
மலைகளும் மா மணியும் மலர்மேல் மங்கையும் சங்கமும்
தங்குகின்ற அலைகடல் -என்னும்படி
ஆழ் கடலான தனக்குள்ளே
மணி முக்தாதிகளான சிறிய பதார்த்தங்களைக் கொண்டு இருக்கும் –
அதுக்கு தேசிகரான முழுகுவர் இ றே முழுகி எடுப்பார் –
மற்றை யார்க்கும் கரை யருகும் செல்ல ஒண்ணாதாய் இருக்கும்
அப்படியே
வசன பூஷண வாரிராசி யான இதுவும்
மிக்க வேதியர் வேதத்தின் உட் பொருளான
ஆச்சார்யா அபிமானமே உத்தாரகம் என்கிற அகாத அர்த்தத்தை யுடைத்தாய் இருக்கும் –
இதுவும் அறிவித்தேன் ஆழ பொருளை -என்னும்படி
தேசிகர் அறிவித்தாய் ஆய்த்து அறியலாவது –

வாக்ய சங்கதி ரித்யாதி ஸ்ருதம் விநாமகாதாமப்ய சகயானி-என்று இ றே
அறிகையில் உள்ள அருமை இருப்பது –
அங்கும் -செழும் கடல் அமுதினில் பிறந்த -அவள் பிரயோஜனமாய் இருக்கும் –
இங்கும் புருஷகார வைபவம் -தொடங்கி –
ஆச்சார்யா அபிமானம் -ஈறாக
ஆறு பிரகரணத்தாலும் சொல்லுகிற அர்த்தங்கள் எல்லாம்
ஆழ் பொருள்களாய் இருந்ததே யாகிலும்
சரம பிரகரணத்தில்
சரம உபாயத்துக்கு சேஷமாய் இ றே இருப்பது –
ஆகையால் இ றே –
திரு மா மகள் தன சீர் அருள் ஏற்றமும் -என்று தொடங்கி
மன்னிய இன்பமும் மா கதியும் குரு வென்னு நிலை பெறும் இன்பொருள் தன்னையும் -என்று இ றே
பொருள் முடிவாக அருளிச் செய்தது-
பெரு விலையனான ஆபரணத்துக்கு நாயகக் கல் போலே யாய்த்து
வசன பூஷணத்துக்கு இப்பிரதேசம் நாயக ரத்னமாய் இருக்கும் படி
இத்தனையும் அருளிச் செயலைப் பற்ற அதிஷ்டிக்கை இட்டுக் கொண்டு வந்தது
கீழ் அடங்கலும் மேல் அடங்கலும் இதன் நிஷ்டையை ச்தாபிக்கிறது -என்று இ றே
ஆச்சார்யா அபிமானமே உத்தாரகம் -என்னும் இடத்துக்கு ஜீயர் வியாக்யானம் செய்து அருளிற்று –
ஆகையால் இதுவே ஆழ பொருளாகக் கடவது –
வேதம் ஒரு நான்கின் உட்பொருள் தந்த மெய்ப்பொருள் -என்று தொடங்கி
தீதில் சரணா கதி தந்த தன இறைவன் தாளே அரணாகும் என்னுமது -என்று இ றே அருளிச் செய்தார் –

அன்றிக்கே
பேறு தருவிக்குமவன் தன பெருமை -என்று தொடங்கி
நல குருவின் வன்மையோடு எல்லாம் வசன பூஷணம் அதில் தேறிட நமக்கு
அருளுகையாலே
ஆறு பிரகரணத்தில் உக்தமான அசேஷார்த்தங்களும்
ஒரு சேதனனுடைய உஜ்ஜீவனத்துக்கு
ஓர் ஒன்றே ஜ்ஞாதவ்யமாக வேண்டுகையாலே
எல்லாம் ஆராய்ந்து அறிய வேணும் என்று ஆழ பொருள் என்கிறார் ஆகவுமாம்-
முந்தின யோஜனையில்-
ஆழ பொருள்கள் எல்லாம் என்கிறதுக்கு சேர
மற்றை அர்த்தங்கள் எல்லாம்
ஆஸ்ரயன விதி சேஷங்களாய் அறியப் படுமதாய் இருக்கும் –
தன்னை அறியும் போது உகத லஷண யுக்தனான தான் என்று அறிய வேணும் –
ஆச்சார்யனை அறியும் போது ஆறு பிரகரணத்தாலும் பிரதி பாதிக்கப் படுகிற
ஷட் பத நிஷ்டனாக அறிய வேணும் –
ஆகையால் ஆழ பொருள்கள் எல்லாம் அறிய வேணும் –
இதில் அர்த்தங்கள் எல்லாம் சாப்தமாக எழத் தோன்றி இருந்ததே யாகிலும்
இதுக்கு எல்லாம்
சர்வார்த்தான் விபரீதாம்ச -என்னும் படி விபரீத அர்த்தத்தை கற்பித்து
அனர்த்தத்தை சூழ்த்துக் கொள்வார் ஒழிந்து
இதில் யதார்த்த ஞானத்தை யுடையராய்
இத்தை விஸ்வசித்து உஜ்ஜீவிப்பார் அரிதாய் இ றே இருப்பது
ஆமார் அறிவுடையார் ஆவார் அரிதன்றே-என்னக் கடவது இ றே
ஆகையாலே அறிவார் ஆர் -என்கிறார்-

இனி மேல் இதன் அனுஷ்டாதாக்களின் அருமையை அறிவிக்கிறது –
ஆரது சொல் நேரில் அனுஷ்டிப்பார் –
தத் விபரீதங்களை அனுஷ்டித்துப் போருமது ஒழிய
தத் உகத அர்த்தத்தின் படியே
நேரே நெறியே ஆசரித்து போருவார் ஆர் –
வசன பூஷண வழியிலே வழி படுவார் யுன்டாவது அரிதாய் இ றே இருப்பது –
அல்லாத சாஸ்த்ரங்களை அறிந்து அனுஷ்டிப்பார் யுண்டாகிலும்
இந்த திவ்ய சாஸ்திரத்தின் படியே அனுஷ்டிப்பார் அரிது இ றே
ஆகையால் அருளிச் செய்தவர் தாமே அதின் படியை
ஊனமற ஆசரித்து இருக்கும் நாள எனை நினைந்து -என்று
அந்த பரம ரஹஸ்ய பிரதிபாதகமான அர்த்தத்தின் படி
அசங்குசிதமாக அனுஷ்டிக்கும் படியையும்
தத் பலமாக ஆச்சார்ய அநு ஸ்மரணத்தையும்-அருளிச் செய்தார் இ றே –
இதன் ஆழ் பொருளை அறிந்தும்
அது சொல் நேரில் அனுஷ்டித்துப் போருவார்
உலகாரியன் அருள் தப்பாமல் எய்திய தரத்தை யுடைய
ஜீயர் தாம் ஒருவரும் இ றே உள்ளது –

இனி இந்த மகா பிருத்வியிலே எல்லாம் சம்பாவிதங்களாய் இருக்க
தாத்ருசரான இவர்களைக் கிட்டாதோ என்று தம் திரு உள்ளத்துக்குக் கருத்தாக –
ஓர் ஒருவர் யுண்டாகில் அத்தனை காண் உள்ளமே —
என்கிறார் –
இத்தை அறியவும் அனுஷ்டிக்கவும்
அருமருந்து போலே ஓர் ஒரு மகாத்மாக்கள் யுண்டாகில் உண்டாம் அத்தனை காண் —

ஓர் ஒருவர் –
பிரதி வாத பயங்கரம் அண்ணனும்
அவருக்கு சப்ரஹ்மசாரிகளாய் செந்தமிழ் சேர் பட்டர் பிரான் ஜீயர் அன்றி
தேவு மற்று அறியாத அழகிய மணவாள ஜீயரும்
தத் பரதந்த்ரர் இ றே –
அண்ணனை எண்ணில் மற்று ஒருவரை எண்ணாது என் அணி விரலே -என்று
ஸ்ரீ வைஷ்ணவ தாசரான
அண்ணா மதிக்கும் படியான ஸ்ரீ மதுரகவி தாசர்
அண்ணன் போல்வார் ஒருவர் யுண்டாகில் யுண்டாம் அத்தனை
ச மகாத்மா ஸூ துர்லப -என்றும்
ஸூ துர்லபா பாகவதாஹி லோகே -என்றும்
தத்ராபி துர்லபம் மன்யே வைகுண்டே ப்ரிய தர்சனம் -என்றும் –
சொல்லுகிறபடியே பகவத் பரராய் இருப்பவர்கள் தான் தேட்டமாய் இ றே இருப்பது –
இனி அனுகூலரான ஆச்ச்சார்யா பரதந்த்ரர் அத்யந்த அபூர்வராய் இ றே இருப்பது –
பகவத் பாரதந்த்ர்யத்துக்கு
ராமோ ராமோ ராம இதி -என்று ஒரு நாடாக யுண்டாய்த்து
ஆச்சார்யா பாரதந்த்ர்யதுக்கு பாரத அனுஜரான ஸ்ரீ சத்ருகன ஆழ்வான் ஒருவர் இ றே உள்ளது
உண்ட போது ஒரு வார்த்தையும் உண்ணாத போது ஒரு வார்த்தையும் சொல்வார் பத்துப் பேர் யுண்டு இ றே

அவர்களைச் சிரித்து இருப்பார் ஒருவர் யுண்டு இ றே
வடுக நம்பி ஆண்டானையும் ஆழ்வானையும் இரு கரையர் என்பர் -என்று இப்படி
குரு பக்தோத்த மோத்தம -என்னும்படி குரு பக்தர் ஆகையாலே
உத்தமோத்தமராய் ஸ்ரீ மான்களான அதிகாரிகள் ஓர் ஒருவரை இ றே அருளிச் செய்தது –

யுண்டாகில் -என்கிற எதி சப்தத்தாலே
ஓர் ஒருத்தர் தானும் துர்லபம் என்று தோற்றுகிறது-
இப்படி அலாப்ய லாபமானது கிட்டிற்று ஆகில் அவ்வளவு காண் –

உள்ளமே –
வசன பூஷண் பூஷிதமான மனசே –
அதில் அகாதமான அர்த்தத்தை அறிந்து
தத் உக்தமான அனுஷ்டானத்தையும் ஆசரித்துக் கொண்டு போருமவர்களை
ஆதரித்துக் கொண்டு போருவாய் நீயே அன்றோ –
என் -ஓர் ஒருத்தர்க்கு ஒழிய அது எல்லார்க்கும் இது யுண்டாகாதோ-என்ன
எல்லாருக்கும் அண்டாதது அன்றோ அது –
தாங்களும் தங்களில் வைஷ்ணவர்கள் என்று இருக்கில்
எல்லார்க்கும் அதில் கம்பீரமான அர்த்தத்தை
ஸ்வ யதன ரூப ஞானத்தாலே அறியவும்
தத் ப்ரதிபாத்யமான விலஷண அனுஷ்டானத்தை
ஸ்வ யதன ரூப சக்தியாலே அனுஷ்டிக்கவும்
அசக்யமாய் இருப்பது ஓன்று அன்றோ –

அண்டாதது -அடங்காதது –
அத்தாலும் அசக்யமானது -என்றபடி –
ஆர்க்கும் அந்நேர் நிற்கை அரிதாய் இ றே இருப்பது

அது –
என்று அர்த்தத்தில் துரவாஹத்வமும்
அனுஷ்டானத்தில் அசக்யத்வமும்
தோற்றி இருக்கிறது –

லோகோ சார்யக்ருதே லோக ஹிதே வசன பூஷனே தத்வார்த்த
தர்சினோ லோகே தந்நிஷ்டாச்ச ஸூ துர்லபா
ஜகதாச்சார்யரசிதே ஸ்ரீ மன் வசன பூஷனே தத்வஜ்ஞ்ஞா
நஞ்சதன் நிஷ்டாம் தேஹி நாத யதீந்திர மே-என்றும்
சொல்லக் கடவது இ றே –

——————————————————————————-

உய்ய நினைவுடையீர் உங்களுக்குச் சொல்லுகின்றேன்
வையம் குரு முன்னம் வாய் மொழிந்த -செய்ய கலை
யாம் வசன பூஷணத்தின் ஆ ழ் பொருளைக் கற்று அதனுக்
காம் நிலையில் நில்லும் அறிந்து ———–56-

———————————————————————————–
அவதாரிகை –

கீழ்
ஓர் ஒருவர் யுண்டாகில்
அத்தனை காண் உள்ளமே -என்று
அதிகாரிகள் சங்குசிதராய் இருக்கிறபடியைக் கண்டு
சர்வரும் வசன பூஷண அதிகாரிகளாம் படி
திருத்துவோம் என்று திரு உள்ளம் பற்றி
அபி முகராய் இருக்கிறவர்கள்
ஆபி முக்யமே பற்றாசாக
இதில் அர்த்த நிஷ்டை யுடையராம் படி
அவர்களைக் குறித்து -பரோபதேசம் பண்ணி
அருளுகிறார் –

—————————————————————————————

வியாக்யானம் –

உய்ய நினைவுடையீர் –
உஜ்ஜீவிக்க வேணும் என்கிற மனசை யுடையவர்களே
மனமுடையீர் -என்கிறபடியே
மனஸ் சஹாகாரம் ஆகிற சம்பத்தை யுடைய நீங்கள்
இந்த சம்பத்தின் மேலே எத அதிகாரத்தை
ஆர்ஜித்துக் கொள்ளப் போகிறீர்கோள் –
ஈஸ்வரன் படியைப் பார்த்தாலும்
ஆபி முக்யத்துக்கு அவ்வருகே -அந்யன் நசேச்சதி-என்னும் படி இ றே இருப்பது –
திரு மந்த்ரத்தின் யுடைய தாத்பர்யமான இப்பிரபந்த
அப்யாச அனுஷ்டானங்களுக்கும்
ஸ்ரத்தை இ றே வேண்டுவது –

ஆகையால் இவ்வளவு ஆனுகூல்யம் யுடைய –
உங்களுக்குச் சொல்லுகின்றேன் –
உங்கள் உஜ்ஜீவனத்திலே ஊன்றி இருக்கிற நான்
உங்கள் கார்யம் பலிக்கும் தனையும்
இந்தப் பரமார்த்தத்தை சொல்லா நிற்கிறேன் –
சொல்ல உபக்ரமித்தல் சொல்லி முடித்தல் செய்ய வில்லை –
நீங்கள் அதிலே நிலை நிற்கும் தனையும்
நான் சொல்லுகை தவிரேன் –

ஆகில் நீர் சொல்லப் புகுகிற அந்த ரஹஸ்யம் தான் ஏது என்னில் –
வையம் குரு முன்னம் வாய் மொழிந்த –
பூர்வாச்சார்யர்களைப் போலே அர்த்தத்தின் சீர்மையைப் பார்த்து
ரஹஸ்யமாக உபதேசித்துப் போருகை அன்றிக்கே
பிள்ளை லோகாச்சார்யர் தம்முடைய கரை புரண்ட கிருபையாலே
பின்புள்ளாரும் உஜீவிக்கும் படி
முற்காலத்திலே மொழி பட்டோடும் -என்னும்படி
தம்முடைய அனுபவத்துக்கு போக்கு வீடாக அருளிச் செய்து அருளின –

செய்ய கலை யாம் வசன பூஷணத்தின் ஆ ழ் பொருளைக் –
அனுகூலருக்கு ஸ்வார்த்த பிரகாசத்தை பண்ணிக் கொண்டு இருப்பதான
ஆர்ஜ்வத்தை உடைத்தாய்
சாஸ்திர ரூபமாய் இருப்பதான
ஸ்ரீ வசன பூஷணமுடைய கம்பீரமான அர்த்தத்தை –

கற்று –
சத் சம்ப்ரதாய நிஷ்டரான சதாச்சார்யர்கள்
சந்நிதியிலே
அவர்கள் அப்யசிப்பிக்க அப்யசித்து –

தத் பலமாக –
அதனுக்காம் நிலையில் நில்லும் அறிந்து –
அந்த அப்யச்தமான அர்த்தத்துக்கு
அனுகுணமான நிஷ்டையிலே
அதனுடைய கௌரவத்தை அறிந்து நில்லுங்கோள்-
உங்களுக்கு உஜ்ஜீவனம் சித்திக்கும் –

ஆழ் பொருளைக் கற்று -அதனுக்காம் நிலையில்-நிற்கை யாவது –
ஆச்சார்யா அபிமானமே உத்தாரகம் -என்கிற அகாத அர்த்தத்தை
ஸ்வாச்சார்யர்கள் சந்நிதியிலே சேவித்து
அதன் கௌரவத்தை அறிந்து
அதுக்கு அனுகுணமான நிஷ்டையில் நிஷ்டராய்
இருக்கை -என்றபடி –
கேட்டிருக்கையாய் இருக்கும் -என்றும்
கேட்டிருப்பார் -என்றும் –
சொல்லக் கடவது இ றே –

இத்தால்
ஸ்ரீ வசன பூஷண அர்த்த நிஷ்டையே
உஜ்ஜீவனம் என்றது ஆய்த்து –

———————————————————————————-

தேசிகர் பால் கேட்ட செழும் பொருளைச் சிந்தை தன்னில்
மாசறவே யூன்றி மனனம் செய்து -ஆசரிக்க
வல்லார்கள் தாம் வசன பூஷணத்தின் வான் பொருளைக்
கல்லாதது என்னோ கவர்ந்து ————57-

———————————————————————————-
அவதாரிகை –

கற்று அதனுக்காம் நிலையில் நில்லும் அறிந்து -என்று
அந்வய த்தாலே
இதில் அர்த்தத்தை ஸ்தாபித்தவர் –
கல்லாதது என்னோ கவர்ந்து -என்று
வ்யதிரேகத்தாலும்
இதில் அர்த்தத்தை ஸ்தாபித்து அருளுவாராய்
அபி முகராய் செய்கிறோம் என்று ஆறி இருந்த
கீழில் அவர்களைக் குறித்து
இவர்கள் இத்தை அபிநிவேசத்துடன் அதிகரியாமைக்கு
அடி ஒன்றும் காண்கிறிலோம் -என்று
ஸ்வ விசாரமாகப் பண்ணி
அருளுகிறார் –

—————————————————————————–
வியாக்யானம் –

தேசிகர் பால் கேட்ட செழும் பொருளைச் –
ஸ்வ
பர
ஹித பரராய் இருக்கிற தேசிகர்கள் சந்நிதியில்
ப்ரசன கால பிரதீஷராய் –
ஸ்ரவித்த ஸ்லாக்கியமான அர்த்தத்தை –

சிந்தை தன்னில் மாசறவே –
சம்சய விபர்யய ரூபமான மநோ மாலின்யாதிகள்
சவாசனமாகப் போம் படி –

யூன்றி மனனம் செய்து –
ஸ்ருதஸ் யார்த்தச்ய யுக்தி தோநு சிந்தனம் மனனம் -என்கிறபடியே
அந்த ஸ்ருதமான அர்த்தத்தை ஹிருத்கதமாக
மாசற்றால் மனனம் -என்னும் படி மனனம் பண்ணி –

ஆசரிக்க வல்லார்கள் தாம் –
உக்தமான அனுஷ்டானத்தில்
ஒன்றும்னளுவாமல் –
ஆசரிக்க வல்ல சக்தியை யுடைய தாங்கள் –

வசன பூஷணத்தின் வான் பொருளைக் –
தங்கள் அனுஷ்டானதுக்கு
அனுக்ரமணி போலே இருக்கிற
ஸ்ரீ வசன பூஷணத்தின் யுடைய சீரியதான அர்த்தத்தை –
கனத்த பொருளை –

கல்லாதது என்னோ கவர்ந்து –
குருவான அர்த்தத்தை குருக்கள் சந்நிதியிலே
அபி நிவேசத்துடன்
இவர்கள் அதிகரியாமைக்கு ஹேது என்னோ –
மா நிதியம் வசன பூஷணம் யுண்டே அதின் படியை யூனமற வாசரித்து -என்னும் படி
மகா நிதி போலே இருக்கிற இத்தைப் பெற்று வைத்து
அந்தந நிதி கண்டால் போலே அபேஷையோடே அதிகரிக்க வேண்டி இருக்க –
அத்தை உபேஷித்து
வரில் பொகடேன் கெடில் தேடேன் -என்று இருக்கிறது ஏதோ –
இவர்கள் தங்களுக்கு ஞான சக்தியாதிகள் யுண்டாய்
இதுக்கு அர்த்த பூர்த்தியும் யுண்டாய் இருக்க –
இத்தை மேல் விழுந்து மண்டி அதிகரியாமைக்கு
அடி அறிய அரிதாய் இருக்கிறது –
அறிகைக்கும் அனுஷ்டிக்கைக்கும் ஈடான ஞான சக்திகள் தங்களுக்கு இல்லை என்ன ஒண்ணாது –
அனுஷ்டேயார்த்த பிரகாசகமான இதுக்கு அர்த்த பூர்த்தி இல்லை என்ன ஒண்ணாது –
ஆயிருக்க இப்படி இருக்கிறது அபி நிவேச மாந்த்யம் இ றே என்றத்தை
தாம் நிரூபிக்கும் முகத்தாலே
இது யுண்டாம்படி திருத்தி அருளுகிறார் –
கர்த்தா சாஸ்த்ரார்த்த வத்வாத் -என்னும்படி
சாஸ்திர அனுஷ்டான யோக்கியமாய் இ றே
மனுஷ்ய ஜன்மம் தான் இருப்பது –

இத்தால்
இவ்வர்த்தம் பெற்ற போது பெறுகிறோம்
என்று ஆறி இராமல்
சத்வரராய்
சமக்ரமான இச்சையாலே
சாதித்து அறிய வேணும்
என்று கருத்து –

————————————————————————

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .
திருவாய் மொழிப் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

உபதேச ரத்னமாலை –பாசுரம் -50/51/52- ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிச் செய்த வியாக்யானம் –

July 26, 2014

நம் பெருமாள் நம் ஆழ்வார் நஞ்சீயர் நம்பிள்ளை
என்பர் அவர் தம் ஏற்றத்தால் -அன்புடையோர்
சாற்று திரு நாமங்கள் தான் என்று நன்னெஞ்சே
ஏத்து அதனைச் சொல்லி நீ இன்று——-50-

——————————————————————————

அவதாரிகை –

இனி
வகுள பூஷண திவ்ய பிரபந்த வியாக்யான
அநந்தரம்
அதில் தாத்பர்யமான
ஸ்ரீ வசன பூஷண அர்த்த நிஷ்டா க்ரமங்களையும்
அருளிச் செய்ய வேணும் என்று
அதுக்கு அடி கோலுகிறார் –
அது எங்கனே என்னில்
கீழ் பிரஸ்துதமான நம் பெருமாள் தொடக்கமான அவர்களுக்கு
அதிசயமான திரு நாமங்கள் வருகைக்கு ஹேதுவையும்
அந்தப் பிரசங்கத்திலே
நம்பிள்ளை என்று பிரஸ்துதரானவர்க்கு
லோகாச்சார்யர் என்ற திருநாமம் வருகைக்கு ஹேதுவையும்
அந்த திரு நாமமானது
பிள்ளை லோகாச்சார்யருக்கு பிராப்தமாய்
அவரடியாக எங்கும் வந்து பரந்த படியையும்
ஓர் ஒரு பாட்டாக மூன்று பாட்டாலே
அருளிச் செய்கிறார் –
அதில் இப்பாட்டில்
முன்பு சொன்ன நம் பெருமாள் தொடக்க மானவர்க்கு
அதிசயமான திரு நாமங்கள் வருகைக்கு
அடி இன்னது -என்கிறார் –

———————————————————————————-

வியாக்யானம் –

நம் பெருமாள் –
அதாவது
இவை எல்லாம் நமக்கு நம் பெருமாள் பக்கலிலே காணலாம் -என்னும் படி
ஆச்சார்யர்களுக்கு அனுபாவ்யரான
நம் பெருமாள் –

நம் ஆழ்வார் –
முகில் வண்ணன் அடி இணையை அடைந்து
அருள் சூடி உய்ந்த -நம் ஆழ்வார் –

நஞ்சீயர்-
நம் பெருமாள் திருக் குமாரரான பட்டராலே
விஷயீ க்ருதரான நஞ்சீயர் –

நம்பிள்ளை –
நஞ்சீயராலே விசேஷ அபிமானம் பண்ணப் பெற்றவராய்
நம் பிள்ளை கோஷ்டியோ நம் பெருமாள் கோஷ்டியோ -என்று
விகல்பிக்கும் படி அத்தலைக்கு
மங்களா சாசனம் பண்ணுகைக்கு ஆள் தேடுகையால் வந்த
மகா சம்ருத்தியை யுடைய நம்பிள்ளை –

என்பர் –
என்று சொல்வார்கள்
என்பர் அன்புடையோர் -என்று கூட்டக் கடவது-
அவர் தம் ஏற்றத்தால் -அன்புடையோர் சாற்று திரு நாமங்கள் தான் என்று –
அவர் அவர்கள் உடைய ஆதிக்யத்தாலே
அவர்கள் இடத்திலே அதி ச்நேஹத்தை யுடையவர்கள்
அவர்கள் ஏற்றம் அறிந்து
உகந்து சாத்தின திரு நாமங்கள் –

தான் என்று –
இவையும் சில அதிசயமான திரு நாமங்கள் இருந்த படி
என் தான் என்று –
இன்று அதனைச் சொல்லி நீ ஏத்து -என்று
மேலே அந்வயம் —

அன்புடையோர் சாத்துகை யாவது –
இவை எல்லாம் நமக்கு நம் பெருமாள் பக்கலிலே காணலாம் -என்று அருளிச் செய்தார் இ றே –
முன்பு ஒரு காலத்திலே ஒரு கலபையிலே க்ரூரராய் இருப்பார் சிலர்
பெருமாளையும் அத்தேசத்தில் உண்டான எம்பெருமான்களையும் கொண்டு போந்து –
கெட்டேன் -என்னும்படி -வாரி வடக்கே கொண்டு போக
அப்பொழுது பெருமாள் திருவடிகளுக்கு போர நல்லராய் இருக்கிற
ராஜ கண்ட கோபாலர் என்கிற விண்ணப்பம் செய்வார்
எங்கனே தரிக்கேன் உன்னை விட்டு -என்கிறபடியே பெருமாளைப் பிரிய ஷமர் அன்றிக்கே

இது நிலம் கை துழாவிக் கொண்டு போய்
அங்கே சென்று அவனைக் கண்டு தம்முடைய நுடங்கு கேள்வி இசை -என்னலாம் படியான பண்களாலே
அவனைப் பண்படுத்த -அவனும் அதி ப்ரீதனாய்
உமக்கு வேண்டுவது என் என்ன –
நம்முடைய பெருமாள் இங்கே வந்தார் அவரைத் தர வேணும் -என்ன
ஆகில் கொண்டு போம் என்று பல விக்ரஹங்களையும் கொடு வந்து காட்ட –

அப்பொழுது அவர்கள் நடுவே தேடிக் காணாமல்
சிந்திக்கும்திசைக்கும் இத்யாதிப் படியே கிலேசித்து இருக்க –
அப்பொழுது அவனுடைய பெண் பிள்ளை அழகிய மணவாள பெருமாளான இவரைத்
தம் அந்தப்புரத்திலே ஆதரித்துக் கொண்டு போரா நிற்க
அச்சேதியை அறிந்த அவன்
அவள் அறியாமல் கொண்டு வந்து இவரோ உம்முடைய பெருமாள் -என்று காட்டிக் கொடுக்க
ஸ்ரீ ரெங்க நாத மம நாத -என்றும்
அரங்கமாளி என்னாளி -என்றும்
என் அரங்கத்து இன்னமுதர் குழல் அழகர் வாய் அழகர் கண் அழகர் -என்றும்
சொல்லுகிறபடியே அழகிய மணவாள பெருமாளை அதி ப்ரீதியுடன்
இவர் தாம் நம் பெருமாள் -என்று அணைத்துக் கொண்டு
அதி த்வரையுடன் கோயில் ஏற எழுந்து அருளப் பண்ணிக் கொண்டு
வந்தார் என்று பிரசித்தம் இ றே
அப்போது அனைவரும் பெருமாள் அன்று என்று சங்கித்ததுக்கு
ஆயி ஆழ்வார் பிள்ளையும் -இவர் நம்முடைய பெருமாளாம் -என்று
மேல் எழுத்து இட்டு அருளினாராம்
அன்று தொடங்கி அவருக்கு அதுவே நிரூபகமாய்த்து என்று அருளிச் செய்வார்கள் –

இனி நம் ஆழ்வார் -என்ற திரு நாமம் ஆகைக்கு அடி
முற்காலத்திலே பெருமாள் அல்லாத ஆழ்வார்களைக் காட்டிலும்
ஆழ்வாரை நம் ஆழ்வார் என்று அபிமானித்து அருளி
பெரிய திரு அத்யயனத்துக்கும் அப்படியே திருமுகம் எழுதி
திரு நகரிக்குப் போக விட்டு அருளுவர் என்றும் உண்டு இ றே –
அதுவும் அன்றிக்கே –
ஒருகால் மலை நாட்டிலே பெருமாள் வலசையாக எழுந்து அருளின போது
மற்றும் உண்டான திருப்பதியில் எம்பெருமான்களும் ஆழ்வாரும் அங்கே
யாத்ருச்சிகமாக சங்கதராக
அப்போது பெருமாள் ஆழ்வாரை
பலரடியார் முன்பு அருளிய -என்கிறபடியே மிகவும் கிருபை பண்ணி அருளி
நம்முடைய ஆழ்வார் நம் அருகே வாரும் -என்று
தம்முடைய திவ்ய சிம்ஹாசனத்திலே வைத்துக் கொண்டு
முத்தின் சட்டை வட்ட மனை முதலான வரிசைகளையும்
பிரசாதித்து
தம்மையே ஒக்க அருள் செய்வார் -என்றும் அருளிச் செய்து போருவர்கள் –

அத்தைப் பற்ற
நம் சடகோபனை பாடினாயோ -என்று
நம்பெருமாள் விஞ்சிய ஆதாரத்தால் கேட்ப -என்றாய்த்து அவனும் சொன்னது –
அதுவும் அன்றிக்கே
பெரிய முதலியார் -மற்ற ஆழ்வார்களில் காட்டில் அங்கே விசேஷ பிரதிபத்தி பண்ணி –
த்வய புரஸ் சரமாக திருவாய் மொழி முதலிய பிரபந்தங்களை எல்லாம் அவர் பிரசாதத்தாலே பெற்று
அந்த வ்யாவ்ருத்தி தோன்ற நம்முடைய ஆச்சார்யர் என்னுமோபாதி-நம்முடைய ஆழ்வார் -என்று ஆயத்து
அபிமானித்துக் கொண்டு போருவது –
அத்தைப் பற்றி இறே
ந குலபதேர் வகுளாபிராமம் -என்று அருளிச் செய்தது –

இனி நம் ஆழ்வார் உடைய திருவாய் மொழியில் அநவரத பரிசீல நத்தாலே அபிஷிக்தரான நஞ்சீயருக்கு
இந்நாமம் ஆகைக்கு அடி
இவர் பட்டர் திருவடிகளை ஆஸ்ரயித்த அநந்தரம்
மேல் நாட்டிலே சந்யசித்து
அங்குண்டான பரிக்ரஹங்களை அடைய ஸ்வவாசனமாக பரித்யஜித்து
கோயில் ஏற வந்து
பட்டர் திருவடிகளிலே சேவித்து நிற்கக் கண்டு
போரவும் உகந்து -நம்முடைய ஜீயர் -வந்தார் -என்று கட்டி எடுத்துக் கொண்டு
உபலாலித்த அன்று தொடங்கி
வேதாந்திகளுக்கு -நஞ்சீயர் -என்ற திரு நாமம் ஆயத்து என்கை –

இனி இவருக்கு அத்யந்த அபிமதராய்
நம் ஆழ்வார் உடைய திரு வவதாரம் என்னலாம் படி
நம் பிள்ளைக்கு இந்த திரு நாமம் வந்தபடி –
நஞ்சீயர் திரு வாய் மொழிக்கு ஒன்பதினாயிரம் கிரந்தம் சங்க்யையாக ஒரு வியாக்யானம் செய்து அருளி
அந்தப் பட்டோலையை நன்றாக எழுதிக் கொண்டு வரும்படிக்கு
தம் திருவடிகளை ஆஸ்ரயித்த வரத ராஜரான இவர் திருக் கையிலே கொடுத்தருள –
இவர் ஊர் ஏறப் போகிற போது ஆற்றிலே ஒழுகிப் போக
பின்பு ஒரு அலேகத்திலே அதன்படி ஒன்றும் தப்பாதபடி
எழுதிக் கொண்டு வந்து
நஞ்சீயர் சந்நிதியிலே வைக்க –
அத்தை அவிழ்த்து திருக் கண் சாத்தி அருளி –
அது மிகவும் நன்றாய் இருக்கையாலே
இது ஏது என்று கேட்டு அருள
இவரும் தத் ஹேதுக்களை எல்லாம் விண்ணப்பம் செய்யக் கேட்டு
இது ஒரு புத்தி விசேஷம் இருந்த படி என் என்று மிகவும் உகந்து அருளி –
நம்முடைய பிள்ளை -திருக் கலிகன்றி தாசர் -என்று அருளிச் செய்ய –
அன்று தொடங்கி- நம் பிள்ளை -என்று
திரு நாமாமான இது லோக பிரசித்தம் இ றே –

அவரவர் தம் ஏற்றத்தால் அன்புடையோர் சாற்று திரு நாமங்கள் -இது வாய்த்து –

நன்னெஞ்சே –
இந்த திரு நாமங்களின் வாசி அறிந்து
உகந்து இருக்கிற நெஞ்சே –

ஏத்து அதனைச் சொல்லி நீ இன்று –
இந்தத் திரு நாமங்களை அனுசந்திக்கைக்கு ப்ராப்த காலமான இன்று
இதன் சுவடி அறிந்த நீ
இவையும் சில திரு நாமங்கள் இருந்த படியே என்று
வாயாரச் சொல்லி
ஸ்தோத்ரம் பண்ணு –
அநாதி காலம் இத்தை அனுசந்தியாத இழவு தீர
ருசி பிறந்த இன்று
பிரத்யஷே குரவஸ்துதயா -என்றும்
குரோர் நாம சதா ஜபேத் -என்றும்
சொல்லுவோம் அவன் நாமங்களே -என்றும்
என் மனம் ஏத்தி அன்றி ஆற்ற கில்லாது -என்றும்
சொல்லுகிறபடியே
ஸ்துதி ரூபமான அனுகூல வ்ருத்தி பண்ணியே ஸ்வரூபம் பெறப் பார் –

———————————————————————————

துன்னு புகழ்க் கந்தாடை தோழப்பர் தம்முகப்பால்
என்ன உலகாரியரோ என்று உரைக்கப் -பின்னை
உலகாரியர் என்னும் பேர் நம் பிள்ளைக்கு ஓங்கி
விலகாமல் நின்றது என்றும் மேல்————51-

———————————————————————————

அவதாரிகை –

இனி
இவர்களில் துர்யரான நம் பிள்ளைக்கு
அதிலும் அத்யந்த விலஷணமான
லோகாச்சார்யர் என்ற திரு நாமம்
வருகைக்கு ஹேதுவை அருளிச் செய்கிறார் –

———————————————————————————-

வியாக்யானம் –

துன்னு புகழ்க் கந்தாடை தோழப்பர் –
அவர் ஆகிறார்
அபிஜன வித்யா வருத்தங்களால் யுண்டான
யசஸ் சம்ருதியை யுடையராய்
பச்சை வாரணப் பெருமாள் என்னும் திரு நாமத்தை யுடையராய் –
முதலி யாண்டானுடைய திருப் பேரனாராய் –
கந்தாடை ஆண்டானுடைய திருக் குமாரராய்-
இருப்பார் ஒருவர் இ றே –

ஏவம் பூதரானவர் செய்த படி சொல்லுகிறது மேல் –
தம்முகப்பால் -என்று
அதாவது
நம் பிள்ளையினுடைய ஞான வ்ருத்தியையும்
சிஷ்ய சம்பத்தையும் கண்டு
அசஹிஷ்ணுவாய்
அசூயை கொண்டாடி
அவரைப் பெருமாள் திரு ஓலக்கத்திலே பரிபவித்து
பின்பு
திரு மாளிகையிலே எழுந்து அருள –
அனுகூலையாய் இருக்கிற அவர் தேவிமார்
இத்தைக் கேட்டு
அனுதாப ஹேதுவாய் சில வார்த்தை சொல்ல –
அப்படிச் சொன்ன அவளுடைய வார்த்தையைக் கேட்டு
பிரமாதாத் புத்தி தோவாபி யதாக கரிய தேசதா
அனுதப்தஸ் துதா நேவ ஷாம யேன் நான்ய தாசம -என்கிறபடியே
அசூயையால் வந்த கலக்கம் தெளிந்து
அத்யந்தம்
அனுதாபத்துடனே
கெடுத்த விடத்திலே தேடும்படி அவரை ஷாமணம் பண்ணுவதாக
சஹாகாரிகள் உடனே புறப்பட்டு வர
அவ்வளவிலே –
அஹேதோர பிசக்ரோத மர்ச்சயன் நச்யுத ப்ரியம் ப்ரபோத்ய
விவிதைர் யத்னை ப்ராஜ்ஞ்ஞோதித ப்ரசாதயேத்-என்கிறபடியே
தம்மை உகப்பிப்பதாகத் தம் திரு மாளிகை வாசலிலே வந்து
கைப்புடையிலே கிடக்கிற நம் பிள்ளை யுடைய
அத்யந்த நைச்யமான உக்தி வருத்திகளைக் கண்டு
கேட்டு
மிகவும் ப்ரீதராய்
இது ஒரு பரிமாற்றம் இருந்த படி என் என்று
தம்முடைய ஆதர அதிசயத்தாலே இவரைப் பார்த்து
தேவரீர் இத்தனை நாளும் சிறிது பேருக்கு ஆச்சார்யராய் இருந்தீர்
இப்போது லோகத்துக்கு எல்லாம் ஆச்சார்யராக
ப்ராப்தராகா நின்றீர் -என்று –

என்ன உலகாரியரோ என்று உரைக்கப் —
என்ன லோகாச்சார்யாரோ -என்று அருளிச் செய்ய –
லோகாச்சாரியா பிதாம் தாது கவிஜித்தாச ஸூ ரயே
ச்யாமே பேசச்ய சரனௌ கரணை ஸ்த்ரிபி ராச்ரயே
தயாயாம் தேவ ராஜச்ய தாசரத்ரார்ய சந்ததே
அபிவருத்தி கரம்வந்தே ஹரிதத் விபதேசிகம் -என்னக் கடவது இ றே –
பின்னை உலகாரியர் என்னும் பேர் நம் பிள்ளைக்கு ஓங்கி விலகாமல் நின்றது என்றும் மேல் –
அப்படி அவராலே பேர் பெற்ற பின்பு
லோகாச்சார்யர் என்னும் திரு நாமம்
உச்ச்ராயத்தை யுடைத்தாய்
சர்வ லோகத்திலும் நம்பிள்ளைக்கு பேராமல் நின்றது –
ஆஸ்ரயம் போந்து இருக்கையாலே பேரானது பேராமல் இருக்கிற படி –

இத்தால் ‘-
இவர் லோகாச்சார்யத்வம்
கூர குலத்திலவர்களும்
வாதூல வம்ச்யரும்
அனுவர்த்தித்து ஆஸ்ரயித்த போதே
சர்வ லோக சம்பிரதிபன்னம் என்றது ஆய்த்து –

இப்பாட்டில் சொல்லுகிற அர்த்தமும்
இதன் கீழ் மேல் சொல்லுகிற அர்த்தங்களும்
எல்லாம் அந்திம உபாய நிஷ்டையிலே
அஸ்மத் பரமாச்சார்யரான -பெரிய பட்டர்பிரான் ஜீயர்
ஸூ ஸ்பஷ்டமாக அருளிச் செய்து அருளினார்
அதிலே கண்டு கொள்வது –

—————————————————————————

பின்னை வடக்குத் திரு வீதிப் பிள்ளை யன்பால்
அன்ன திரு நாமத்தை யாதரித்து -மன்னு புகழ்
மைந்தர்க்குச் சாத்துகையால் வந்து பரந்தது எங்கும்
இந்தத் திரு நாமம் இங்கு ————-52-

———————————————————————————-

அவதாரிகை –

இனி
இந்த லோகாச்சார்யர் என்னும் திரு நாமமானது
லோகம் எங்கும் வந்து பரந்தது
இன்னத்தாலே என்று –
தத் ஹேதுவை தர்சிப்பித்து அருளுகிறார் –

————————————————————————————————————-

வியாக்யானம் –

பின்னை வடக்குத் திரு வீதிப் பிள்ளை –
அதாவது
நம்பிள்ளைக்கு லோகாச்சார்யார் என்னும் திரு நாமம்
நன்றாக நடந்து செல்லுகிற அக்காலத்திலே
அதி விரக்தராய்
ஆச்சார்ய கைங்கர்யமே அநவரதம் செய்து கொண்டு போருகிற
வடக்குத் திரு வீதிப் பிள்ளைக்கு தந்நியோகம் அடியாக
தத் சம்வத்சரத்திலே
ஒரு திருக் குமாரர் திரு வவதரிக்க –
அநந்தரம்
ஆச்சார்ய அபிமான நிஷ்டரான அவர் –

யன்பால் அன்ன திரு நாமத்தை யாதரித்து –
அன்புடையோர் சாத்தப் பட்ட தாகையாலே
தாமும் அப்படியே அன்பாலே
அவர் திருவடிகளிலே ச்நேஹத்தாலே
அவாங் மனஸ் வைபவமான அந்தத் திரு நாமத்தை ஆதரித்து –

மன்னு புகழ் மைந்தர்க்குச் சாத்துகையால் –
திரு நாமம் சாத்துக்கைக்கு போரும்படியான பொருந்தின புகழை யுடைய
தம் குமாரருக்கு –
அதாவது
நம்பூர் வரதர் யுடையவும்
திரு வத்தியூர் வரதர் யுடையவும்
திரு வவதாரம் ஆகையால்
ஏற்கும் பெரும் புகழ் யுடைய தம் குமாரருக்கு –
இப்படி மன்னு பெரும் புகழை யுடைய மஹாத்மாவான
மைந்தருக்கு அனுரூபமாகச் சாத்துகையாலே –

வந்து பரந்தது எங்கும் இந்தத் திரு நாமம் இங்கு –
இப்படி கிருஷ்ண பாதராலே கீர்த்திக்கப் படுகையால்
தத் ஸூ நுவான இவருடைய இந்தத் திரு நாமமானது –
இங்கு எங்கும் வந்து பரந்தது –
ஒரு பேர் வெள்ளம் இட்ட படி –
இவருடைய இந்தப் பிள்ளை லோகாச்சார்யர் என்னும் திரு நாமம் ஆனது
இந்த லோகம் அடைய ஏறிப் பாய்ந்து பரந்து பலித்தது –
கிண்ணகம் உடை பட்ட வாறே
காடு மேடுகள் எங்கும் வெள்ளம் பாய்ந்து பரக்குமா போலே
இப்பேர் வெள்ளமானது
அஞ்ஞர் ஞானிகள் விபாகம் அற
எல்லாரும் அறிந்து அனுசந்தித்து உஜ்ஜீவிக்கும் படி
எங்கும் விஸ்தருதம் ஆய்த்து –

ஜீயர் தாமும் -வாழி உலகாரியன் -என்கிற திரு நாமத்தை பலகாலும்
அனுசந்தித்து அருளி
தமக்கு அந்தரங்கர் ஆனவர்களுக்கு உஜ்ஜீவனத்துக்கு உடலாக உபதேசித்து அருளியும்
இதில் விமுகராய் இருப்பாரையும் உட்பட
இப்படி எளிதும் இனிதுமான திரு நாமம் இருக்க
இத்தை அனுசந்தித்து உஜ்ஜீவியாமல்
அனர்த்தப் பட்டுப் போவதே –
என்று வெறுத்து அருளுவாராம் –

————————————————————————-

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .
திருவாய் மொழிப் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

உபதேச ரத்னமாலை –பாசுரம் -46/47/48/49- ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிச் செய்த வியாக்யானம் –

July 25, 2014

பெரியவாச்சான் பிள்ளை பின்புள்ளவைக்கும்
தெரிய வியாக்கியைகள் செய்வால் -அரிய
அருளிச் செயல் பொருளை ஆரியர்கட்கு இப்போது
அருளிச் செயல் ஆய்த்து அறிந்து————46-

————————————————————————-

அவதாரிகை –

பிள்ளான் நஞ்சீயர் என்று தொடங்கி
உத்தேசித்த படி திராவிட வேதமான திருவாய் மொழிக்கு
வியாக்யானம் பண்ணினவர்களையும்
தத் கிரந்த சங்க்யைகளையும்
இவ்வளவாக தர்சிப்பித்து அருளி
இனி
தத் அங்க உபாங்களான மற்றை அருளிச் செயல்களுக்கும்
வியாக்யானம் பண்ணினார் இன்னார் என்னும் அத்தையும்
அருளிச் செய்வாரே -அப்படியே
அவை எல்லாவற்றுக்கும் பெரியவாச்சான் பிள்ளை
வியாக்யானம் செய்து அருளின படியையும் இதில்-

——————————————————————————

வியாக்யானம் –

பெரியவாச்சான் பிள்ளை –
அவர் திருக் குமாரரான
நாயனார் ஆச்சான் பிள்ளையும்
நாலூர் ஆச்சான் பிள்ளையும் யுண்டாகையாலே
பெரியவாச்சான் பிள்ளை என்று இவரை விசேஷிக்கிறது –

பின்புள்ளவைக்கும் தெரிய –
சடகோப வாங்மயமான திருவாய் மொழியை ஒழிந்த
திருப்பல்லாண்டு தொடங்கி
திருமடல்கள் ஈறாக யுண்டான
திவ்ய பிரபந்தங்கள்
இருபத்து மூன்றுக்கும் –

தெரிய வியாக்கியைகள் செய்வால் –
தம்முடைய பர சம்ருத்ய ஏக பிரயோஜனதையால்
ஸூ ஸ்பஷ்டமாம் படி
வியாக்யானம் செய்து அருளுகையாலே –

அரிய அருளிச் செயல் பொருளை –
அறிய வின்னிசை -என்றும்
அறிவித்தேன் ஆழ் பொருளை -என்றும்
சொல்லும் படியாய் இ றே
அருளிச் செயல்களின் உடைய சப்தார்த்தங்களின் அருமை இருக்கும் படி –
செஞ்சொல் கவி -என்றும்
செவிக்கு இனிய செஞ்சொல் -என்றும்
செஞ்சொலால் எடுத்த தெய்வ நன் மாலை -என்றும் –
செந்தமிழ் -என்றும்
சொல்லுகிறபடியே
சரவண சமயமே பிடித்து
நிரதிசய போக்யமாய்
திராவிட பாஷை என்னுமத்தால் அதி ம்ருதுக்களாய்
அத ஏவ அதி ஸூ லபமாய்
இருந்ததே யாகிலும்
தாத்பர்ய நிர்ணயத்தில் வந்தால் -அத்யந்த துர்க்ரஹமாய் இ றே இருப்பது —
இப்படி அருமை பெருமைகளை யுடைத்தான
அருளிச் செயல்களின் அர்த்தமானது –

ஆரியர்கட்கு இப்போது-
ஆச்சான் பிள்ளைக்கு இவ்வருகில் உண்டான
ஆச்சார்யர்கள் எல்லாருக்கும் –

இப்போது –
இவர் வியாக்யானம் செய்து அருளின பின்பு -என்னுதல் –
அன்றிக்கே –
தமக்கு சமகாலத்தில் அவர்களாய் உள்ளவர்களுக்கு -என்னுதல் –
அப்போது அவர் அப்படி செய்து அருளுகையாலே யாய்த்து
இப்போது இப்படி அருளிச் செய்ய வாய்த்து –
அரியது எளிதாகும் -என்னும் படி அவர் பிரசாதத்தாலே –

அருளிச் செயல் ஆய்த்து அறிந்து-
அதாவது
அதி துர்க்ரஹமான அர்த்தங்களை
இவர் வியாக்யான விசேஷங்களாலே நன்றாக அறிந்து
அத்தை
ஸ்வ அனுபவ ரூபமாகவும்
பரோபதேச ரூபமாகவும்
அருளிச் செய்யும் படி யாய்த்து –
அல்லாத ஆச்சர்யர்களில் காட்டில்
இது இ றே இவர்க்கு வைபவம்-

——————————————————————————-

நஞ்சீயர் செய்த வியாக்கியைகள் நாலிரண்டுக்கு
எஞ்சாமை யாவைக்கும் இல்லையே -தஞ்சீரால்
வைய குருவின் தம்பி மன்னு மணவாள முநி
செய்யுமவை தாமும் சில ———-47-

——————————————————————————–

அவதாரிகை –

இதில்
நஞ்சீயர் தொடக்கமான ஆச்சார்யர்களும்
சிறிது பிரபந்தங்களுக்கு வியாக்யானம்
செய்து அருளின படியையும்
அருளிச் செய்கிறார் –

——————————————————————————————————–

வியாக்யானம் –

நஞ்சீயர் செய்த வியாக்கியைகள் நாலிரண்டுக்கு-
அதாவது
பெரிய வாச்சான் பிள்ளையைப் போலே
அசேஷ திவ்ய பிரபந்தங்களுக்கும் வியாக்யானம் பண்ணுகை அன்றிக்கே –
அவற்றில் நாலிரண்டு பிரபந்தங்களுக்கு ஆய்த்து
அவர் முன்னே செய்து அருளிற்று -என்கை – –

நாலிரண்டு –
என்று சங்க்யா நிர்த்தேசம் அன்று
ஒரு முழுச் சொல் இருக்கிறபடி –
அதாவது அல்பத்திலே தாத்பர்யம் –
மேலும் சில என்று இ றே அருளிச் செய்தது –
இவர் தாம் செய்து அருளினதாய்க் கண்டது
திருப் பாவைக்கும்
கண்ணி நுண் சிறுத் தாம்புக்கும் –
இ றே உள்ளது –
பின்னையும் யுண்டாகில் கண்டு கொள்வது –
எஞ்சாமை யாவைக்கும் இல்லையே –
அதாவது
சங்கோசம் அற சகல திவ்ய பிரபந்தங்களுக்கும்
வியாக்யானம் செய்து அருள வில்லை -என்றபடி –
இல்லையே -என்று
தேற்றம் இருக்கிறபடி –
எஞ்சல் -ஒழிதலும் -சுருங்குதலும் –
எஞ்சாமை வைத்தடக்கி -என்னக் கடவது இ றே –
தஞ்சீரால் வைய குருவின் தம்பி –
அருளிச் செயலிலே வந்தால்
அல்லாத ஆச்சார்யர்கள் எல்லாரையும் காட்டிலும்
அத்யந்த அவகாஹத்தை யுடையராம் படியான
தம்முடைய ஞாநாதி கல்யாண குணங்களாலே
காத்த குணவாளர் -என்னும் போலே -தஞ்சீராலே யாய்த்து
இவரும் சிலவற்றுக்கு செய்து அருளினது –
மன்னு பதின்மர் மறைப் பொருளில் மாறன் சீர்
துன்னு மதுர கவி சொற்பொருளும்
அன்ன நடைத் திங்கண் முக வல்லி யுரை செம்பொருளும்
தென் முடும்பை எங்கள் மணவாளர்க்கு இறை –
என்னும் படி இ றே இவற்றில் இவருடைய அவகாஹம் இருப்பது-

வைய குருவின் தம்பி –
இதுக்கு எல்லாம் அடி –அவர் பின் பிறப்பு ஆய்த்து –
அதாவது
பிள்ளை லோகாச்சார்யர் என்று பிரசித்தியை யுடையரான வருடைய
திருத் தம்பியாரான
அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் -என்கை –
இவருக்கு அதிசயாவஹமான சம்பந்தம் இருக்கிறபடி –
ராஜ குமாரர் -என்றாப் போலே –
இவருக்கு ஜகத் குருவராநுஜர்-என்று இ றே நிரூபகம் –
தம்பி உடன் தாசரதி ஆனானும் –இத்யாதி –

மன்னு மணவாள முநி-
இவ்வர்த்தத்தில் பொருத்தம் யுடையவராய்
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள சீயர் என்று
நிலை நின்ற நிரூபகத்தை யுடையரானவர் –

இப்படி திரு நாமத்தை யுடையரான இவர்கள் இருவரும் –
செய்யுமவை தாமும் சில –
இவர்களால் செய்யப் படும் வ்யாக்யானங்கள் தாமும்
சில பிரபந்தங்களுக்கு -என்றபடி –

அவை தாமும் –
என்று கீழில் அவற்றோடு சமுச்சயிக்கிறது –
திருப்பாவைக்கும்
கண்ணி நுண் சிறுத் தாம்புக்கும் -நாயனார் அருளிச் செய்தனதாயும்
திரு விருத்தத்துக்கு ஸ்வா பதேச வியாக்யானம் ஜீயர் செய்து
அருளினதாகவும் கண்டது –
இன்னமும் இவற்றை ஒழிய
யுண்டாகிலும் கண்டு கொள்வது –

——————————————————————————

சீரார் வடக்குத் திரு வீதிப் பிள்ளை எழுது
ஏரார் தமிழ் வேதத்து ஈடு தன்னைத் -தாருமென
வாங்கி முன் நம்பிள்ளை ஈயுண்ணி மாதவர்க்குத்
தாம் கொடுத்தார் பின்னதனைத் தான் – ———-48-
—————————————————————————

அவதாரிகை –

ஆக
கீழ் தாம் பண்ணின பிரதிஞ்ஞ அனுரூபமாக
வியாக்கியைகள் உள்ளது என்றத்தை
உபபாதித்து அருளினவர் –
நம்பிள்ளை செப்பு நெறி –
என்று ப்ரஸ்துதமாய்-சகல திவ்ய பிரபந்த
வியாக்யான அர்த்தங்களையும் தனக்கு உள்ளே யுடைத்தாம் படி இருப்பதாய்
ஏதத் ஸ்ரவணத்தாலே எல்லாம் ஸ்ரவித்த தாம்படியான ஸ்ரேஷ்டத்தை யும்
யுடைத்தான
ஈட்டின் உடைய வரலாற்றையும் அருளிச் செய்ய வேணும் என்று
திரு உள்ளம் பற்றி
அத்தையும் இரண்டு பாட்டாலே
எல்லாரும் அறியும் படி
இவர் ஈடு அளித்ததற்கு ஏய்ந்த மாதவர் -என்று சொல்லுகிற அடைவே
அருளிச் செய்கிறார் –

———————————————————————————-

வியாக்யானம் –

சீரார் வடக்குத் திரு வீதிப் பிள்ளை –
இவருக்கு சீர் ஆர்ந்து இருக்கை யாவது –
ஆச்சார்ய பிரசாதத்தாலே
அவர் அருளிச் செய்த அர்த்த விசேஷங்களை எல்லாம்
தெரிந்து எழுதி
எல்லாருக்கும் உபகரிக்கும் படியான
ஞாநாதி குண பூர்த்தியை யுடையராய் இருக்கை-

அன்றிக்கே –
திரு வீதிக்கு விசேஷணம் ஆம்போது
சீரார் நெடு மறுகு -என்னுமா போலே
இவர் தொடக்கமான ஸ்ரீ வைஷ்ணவ ஸ்ரீ யால் பூரணமாய் இருக்கிறது -என்றுமாம் –

வடக்குத் திரு வீதிப் பிள்ளை –
நடுவில் திரு வீதிப் பிள்ளையும் யுண்டாகையால் அவர்களில் வ்யாவ்ருத்தி –
அவர் எழுந்து அருளி இருக்கிறதுக்கு வடக்கு திரு வீதியிலே யாய்த்து இவர் எழுந்து அருளி இருக்கிறது –
அது தான் ராஜன் துறைக்கு அருகான ஆதி கேசவப் பெருமாள் கோயிலுக்கு
அடுத்து அணித்தாய் இருக்கும் –
இப்படி வ்யாவ்ருத்தமான ஸ்தலத்திலே யாய்த்து இப்படி
வியாக்யானம் செய்து கொண்டு எழுந்து அருளி இருப்பது –
ஆகையால் அதுவே நிரூபகம் ஆய்த்து இவர்க்கும் –
இவர் ஆச்சார்யரான நம் பிள்ளைக்கும் -மாடத் திரு வீதிப் பிள்ளை என்றே நிரூபகம் –
கோயிலில் வாழும் வைட்டணவன் -என்னுமா போலே
இப்படி ஞான வர்த்தகமான தேசத்தை இட்டே நிரூபிக்கும் படியாக இருக்கிற இவர் –

எழுது ஏரார் தமிழ் வேதத்து ஈடு தன்னைத் -தாருமென வாங்கி –
அதாவது –
நம்பிள்ளை செப்பு நெறி தன்னை -இ றே இவர் எழுதியது –
ஆகையாலே எழுதின மாத்ரத்தைக் கொண்டு
பிள்ளான் முதலாரோடு சஹபடிதர் ஆய்த்து –
இத்தால் முழுதும் நம்பிள்ளை யுடைய ஸ்ரீ ஸூ கதி இ றே –

ஏரார் தமிழ் வேதத்து ஈடு தன்னை –
ஏரார்ந்த தமிழ் மறை என்கிறபடியே
விலஷணமான சப்தார்த்த சந்தர்ப்பங்களால் வந்த அழகின்
மிகுதியை யுடைத்தாய்
திராவிட ரூபமான வேதத்தின் உடைய வியாக்யானத்தை –
திருவாய் மொழி ஈடு தான்
ஆனைக் கோலம் செய்தாப் போலே அத்ய ஆகர்ஷகமாய் இ றே இருப்பது –
அத்தைப் பற்ற எரார்ந்து இருக்கை ஈட்டுக்கு விசேஷணம் ஆகவுமாம் –

ஈடு தனைத் தாரும் என வாங்கி –
இப்படி அதி மநோ ஹரமாம் படியான
ஈடு முப்பத்தாறாயிரத்தையும் எழுதி
நம்பிள்ளை சந்நிதியிலே வைக்க
அப்போது அத்தை அவிழ்த்து
திருக் கண் சாத்தி
போரவும் உகந்து
ஆனாலும் நம்முடைய காலத்திலே நம்முடைய அனுமதியும் இன்றிக்கே எழுதினீர்
இப்படி எழுதின நம்முடைய கிரந்தத்தைத் தாரும் -என்று
அவர் திருக் கையில் நின்றும் வாங்கி –

முன் நம்பிள்ளை -பூர்வ காலத்திலே
முற்காலத்திலே நம்பிள்ளை
அதாவது
சிஷ்ய ஆச்சார்ய ஸூ வ்யவஹார க்ரமம் நன்றாக நடந்து போருகிற
அந்த க்ரமத்தை நன்றாக நடத்திப் போருகிற நம்பிள்ளை –
ஈயுண்ணி மாதவர்க்குத் தாம் கொடுத்தார் பின்-
பின் –
தம்முடைய சந்நிதியிலே வைத்த பின்பு –

ஈயுண்ணி மாதவர்க்குத் தாம் கொடுத்தார்-
அதாவது
ஈ யுண்ணி என்கிற குடியிலே திரு அவதரிதவராய்
தம்முடைய திருவடிகளிலே ஆஸ்ரயித்த அநந்தரம் –
மாதவப் பெருமாள் -என்று
தமக்கு ஆச்சார்யரான நஞ்சீயர் உடைய திரு நாமத்தைச் சாற்றப் பெற்றவராய்
தமக்கு அத்யந்த அபிமத விஷயமாய் இருக்கிற அவர்க்கு –
தாம் கொடுத்தார் பின்-
மாதவ சிஷ்யர் -என்றும் –
சீ மாதவனடிக்கு அன்பு செய்யும் -என்றும்
அத்தையே நிரூபகமாக யுடையராய்
திருவாய் மொழிக்கு முப்பத்தாறாயிரம் கிரந்த சங்க்யையாம் படி
உபன்யசித்து அருளின தாம்
இவர் பேறு பெறும்படி கொடுத்தார் –
தம்தாம் ஸ்வத்தை தம்தாம் வேண்டினவர்களுக்கு விநியோக்கிகுமா போலே
இத்தை ஒருவருக்கும் பிரகாசியாதே அனுசந்தித்துக் கொண்டு போரும் -என்று
அவர் கையிலே காட்டிக் கொடுத்தார் –
மாதவப் பெருமாளுக்கு இந்த மஹத் ஐஸ்வர் யத்தைக் காட்டிக் கொடுத்தார்-

பின் –
அவர் திரு முன்பே வைத்த
அனந்தரத்திலே-

அதனைத் தான் –
அப்படி அனுமதி இன்றிக்கே எழுதின
கிரந்தத்தைத் தான் –
முழுச் சொல் இருக்கிறபடி –

ஆகையால்
இப்படி சீரியதான அர்த்தத்தை
சீ மாதவர் இடத்திலே
மேல் எல்லாருக்கும் உதவும் படி
சேமித்து வைத்து அருளினார்
ஆய்த்து –

———————————————————————————–

ஆங்கு அவர்பால் பெற்ற சிறியாழ்வானப் பிள்ளை
தாம் கொடுத்தார் தம் மகனார் தம் கையில் -பாங்குடனே
நாலூர் பிள்ளைக்கு அவர் தாம் நல்ல மகனார்க்கு அவர் தாம்
மேலோர்க்கு ஈந்தார் அவரே மிக்கு —————49-

—————————————————————————————–

அவதாரிகை –

இப்படி நம்பிள்ளை யுடைய பிரசாதத்தாலே
சிறியாழ்வானப் பிள்ளை-என்ற
திருநாமத்தை யுடையரான
ஈ யுண்ணி மாதவப் பெருமாளுக்கு -பிராப்தமான ஈடானது –
தம்முடைய ஆச்சார்யரான
திருவாய் மொழிப் பிள்ளை அளவும்
சம்ப்ரதாயமாக நடந்து வந்த படியை
அருளிச் செய்கிறார் –

———————————————————————————————

வியாக்யானம் –

ஆங்கு அவர்பால் பெற்ற சிறியாழ்வானப் பிள்ளை –
ஆங்கு –
அந்த திவ்ய கோஷ்டியாய் இருக்கிற
அவர் திரு முன்பே
அன்றிக்கே
வடக்குத் திரு வீதிப் பிள்ளை திருக் கையில் நின்றும் வாங்கின
அத்தசையிலே -என்னவுமாம் –

அவர்பால் பெற்ற –
அந்த கோஷ்டிக்கு நாயகமாய்
அந்த ஈட்டுக்கு பிரதான வக்தாவான
நம்பிள்ளை இடத்திலே -நிதி பெற்றால் போலே
உறு பெரும் செல்வம் -அடியாக வந்த
அர்த்தத்தைப் பெற்றவர் ஆய்த்து -இவர் தாம் –
ஒரு தேசமும்
தேசிகரும்
கோசமும்
இருந்தபடி –

சிறியாழ்வானப் பிள்ளை -தாம் –
இவருடைய சிறு பேர் இருக்கிறபடி –
இப்படியான இந்த நிதியைப் பெற்றுடைய –

தாம் கொடுத்தார் தம் மகனார் தம் கையில் –
சஞ்சிதம் காட்டுவாரைப் போலே
மாதவப் பெருமாளான தாம் –
பத்மநாபப் பெருமாள் என்று நிரூபகமாய் இருக்கிற
தம்முடைய திருக் குமாரர் திருக் கையிலே காட்டிக் கொடுத்தார் –
அதாவது –
அவருக்கு ஈடு முப்பத்தாறாயிரத்தையும் பிரசாதித்த பின்பு
அவர் திருக் கையிலே
திரு வாராதனமாய் இருந்த ஸ்ரீ கோசத்தையும்
காட்டிக் கொடுத்தார் -என்கை-
ஆகை இ றே மாதவ பத்ம நாப -என்றது –
இப்படி இவர்கள் இரண்டு பேருடைய காலத்திலும்
ஓராண் வழியாக உபதேசித்துக் கொண்டு
ஸ்ரீ கோசத்தையும் பிரகாசிப்பியாமல் கோயில் ஆழ்வாரில் திரு வாராதனமாய்ப் பேணிக் கொண்டு
பிள்ளையினுடைய நியமனத்தின் படியே
நடந்து போந்தது ஆய்த்து திருவாய் மொழியின் ஈடு தான் –
இப்படி நிதியை நோக்கிக் கொண்டு போருமா போலே
இத்தை நோக்கிக் கொண்டு போந்தது தான்
பெருமாள் கோயிலிலே பட்டர்கள் திரு வீதியில் திரு மாளிகையில் ஆய்த்து –
பாங்குடனே நாலூர் பிள்ளைக்கு அவர் தாம் –
அதாவது –
பத்ம நாபப் பெருமாள் திருவடிகளிலே ஆஸ்ரயித்து
அவரை பிரணி பாத நமஸ்கார பிரிய வாக்குகளாலே
குருக்களுக்கு அனுகூலராய்
அவரை மிகவும் உகக்கப் பண்ணி
இப்படி பல சாதன சுஸ்ருஷை யை யுடையராய் இருக்கிற
நாலூர் பிள்ளைக்கு –
ப்ரணி பாத பிரசன்னராய் இருக்கிற
பத்மநாபப் பெருமாள்
ஈட்டை இவர் ஒருவருக்குமே ஓராண் வழியாக
முன்பு நடந்து போந்த படியே பிரசாதிப்பதாக
இவரை
பேரருளாள பெருமாள் திரு முன்பே கொண்டு புக்கு
பிரமாண புரச்சரமாய் சூளரவு கொண்டு சொல்ல வேணும் என்று
ஸ்ரீ சடகோபனை அர்ச்சக முகேன இவர் திரு முடியிலே ஊன்றி வைக்க –
அவர் அதனை ஒருவருக்கும் வெளி யிடாமைக்கு ஊன்றி வைக்கிற ஆகாரத்தை
பாவஞ்ஞரான இவர் அறிந்து –
பெருமாள் திரு முக மண்டலத்தைப் பார்த்து
தம் திரு முடியிலே வைத்த அந்த சடகோபனை
அருளாளர் திருவடியை ஊன்றினவர்-என்னும் படி
தம் திருக் கையாலே ஊன்றி
சம்ஜ்ஞை பண்ணின அது –
சர்வஞ்ஞாரான பெருமாள் திரு உள்ளத்திலே உற்று
இத்தை நீர் எல்லாருக்கும் பிரகாசிப்பியும் என்று
அர்ச்சக முகேன திவ்ய ஆஞ்ஞை இட்டு அருள
அத்தைக் கேட்ட பத்மநாபரும் எண்ணினவாறு ஆகாமையாலே
திரு உள்ளமான படி -என்று பின்பு உகப்புடனே பிரசாதித்து அருளினார் -என்கை –
இவர் இத்தை எல்லாருக்கும் வெளியிட வேணும் என்கிற
தம்முடைய
பர சம்ருத்ய ஏக பிரயோஜனதாரூபமான திரு உள்ளக் கருத்தாலே
பேரருளாளப் பெருமாளைக் குறித்து
பிரதஷிண நமஸ்காராதிகளைப் பண்ணியும்
அ நதிக்ரமண ஹேதுவான சரண க்ரஹணம் பண்ணியும் ஆய்த்து
இவர் இப்படி அர்த்தித்தது
அவரும்
அர்த்திதார்த்த பரிதான தீஷிதர் ஆகையாலே இப்படி செய்து அருளினார் –
ஆகை இ றே -ஸூ மன கோலேச தேவாதி பான் -என்று அருளிச் செய்தது –
அப்படியே ஜீயரைப் பிள்ளையும்
அரங்கர் தம் தாளை ஊன்று வித்து இ றே
திருவாய் மொழியின் ஈட்டைப் பிரவர்த்திப்பித்தது –
சரணாப்ஜ சமர்ப்பணாத் தர்சயந்து க்ரஹா நார்த்தான் த்ரமிடோப நிஷித்கிராம் -என்னக் கடவது இ றே-

நல்ல மகனார்க்கு அவர் தாம் –
அந்த நாலூர் பிள்ளையும்
தம்முடைய திரு உள்ளக் கருத்தின் படியே
பெருமாள் தலைக் கட்டி அருளுகையாலே
பெற்றுப் பேரிடும்படியான அந்த உபகாரத்துக்கு
தமக்கு குமாரர் திரு வவதரித்த உடனே -தேவப் பெருமாள் -என்று திரு நாமம் சாத்த –
இப்படி பேர் பெற்று சகல கலா பூரணராய் வளர்ந்து போருகிற –
நல்ல மகனாரான -நாலூர் ஆச்சான் பிள்ளைக்கு
இத்தை வர்திப்பித்துக் கொண்டு போரும் என்று
ஈட்டை பிரசாதித்து அருளினார் –
அவர் சௌ மனஸ்யம் போலே யாய்த்து இவர் குணசாலி யானதும் –
அன்றிக்கே –
இவர் அருளாளர் திருவடி ஊன்றினவர் -என்றதுக்கு
இவர் -என்று பத்ம நாபரைச் சொல்லி
அவருடைய அருளை யுடையவர் என்று நாலூர் பிள்ளையைச் சொல்லி –
திருவடி ஊன்றினவர் என்று ஈட்டை பிரசாதிக்கும் படி நாலூர் பிள்ளையாலே
பேரருளாளப் பெருமாள் திருவடி ஊன்ற பட்ட நாலூர் ஆச்சான் பிள்ளையைச் சொல்லி –
அப்படி திருவடி ஊன்றின தேவப் பெருமாள் கைக் கொண்டு அருளும் திருமலை ஆழ்வார் -என்று
திருவாய் மொழிப் பிள்ளையைச் சொல்லுகிறது என்றும்
அருளிச் செய்து போருவர்கள் –
இந்த யோஜனை
மேலோர்க்கு ஈந்தார் அவரே மிக்கு -என்கிறதுக்கு
மிகவும் சேர்த்தியாய் இருக்கும் —

மேலோர்க்கு ஈந்தார் அவரே மிக்கு –
என்று -அதாவது –
கீழில் அவர்களைப் போல
ஓராண் வழியாக நடத்துப் போருகை அன்றிக்கே
தம்முடைய ஔதார்யத்தாலே
கோல வராஹப் பெருமாளாலே கொடுக்கப் பட்ட தேவப் பெருமாளான தாம் –
திருமலை ஆழ்வாரைக் கைக் கொண்டு அருளி
அவர் தொடக்கமாக
திரு நாராயண புரத்து ஆய் பிள்ளை இவர்களுக்கும் பிரசாதித்து அருளினார் –
ஆகை இ றே மேலோர் -என்று பகு வசனம் பிரயோஹம் பண்ணி அருளிற்று –
த்ரேதா ப்ரவர்த்ய புவிய பிரதயாம் சகாரா -என்று அவர் தனியனிலும் யுண்டு இ றே
ஸ்ரீ சைல நாத குரு மாத்ரு குருத்தமாப்யாம் ஸ்ரீ ஸூ க்தி தேசிக வரேண சயஸ்த்ரிதைவம் -என்றும் சொல்லக் கடவது இ றே –
அவரே மிக்கு –
என்கையாலே
இவர்களுடைய அர்த்தித்வமும் மிகை என்னலாம் படி
தம்முடைய ஔதார்யத்தாலெ தாமே கைக் கொண்டு அருளி
அருளிச் செய்தார் என்னுமது தோற்றுகிறது –
அவ்வளவும் அன்றிக்கே –
அருளிச் செயல் அனைத்துக்கும் திருவாய் மொழிப் பிள்ளைக்கு
நாலூர் ஆச்சான் பிள்ளை பிரசாதித்து அருளினதுக்கு த்யோதகமாக
மாற்றுத் தாய் -என்கிற பாட்டின் வ்யாக்யானத்தில்
ஜீயர் தாமே ஸூ சிப்பித்து அருளினார்
ஜீயர் தாமே அருளிச் செய்த பெரியாழ்வார் திருமொழி வ்யாக்யானத்திலும் பல இடங்களிலும்
நாலூர் பிள்ளை பிரசாதித்ததாக ஆச்சான் பிள்ளை அருளிச் செய்வர் -என்று இ றே அருளிச் செய்து அருளுவது –
பிதா புத்ரர்களுக்கு திருவாய் மொழி முகேன யுண்டான
சிஷ்ய ஆச்சார்யா சம்பந்தம்
கூரேச பட்டார்யர் இடங்களிலும்
அபயப்ரதராஜா தத் புத்ரர்கள் இடங்களிலும்
கிருஷ்ண பாத லோகாச்சார்யர் இடங்களிலும்
மாதவ பத்மநாபர் இடங்களிலும்
கோலேச தேவாதிபர் இடங்களிலும்
தர்சிப்பிக்கலாய் இருக்கும் –

தேவப் பெருமாள் கைக் கொண்டு அருளும் திருமலை ஆழ்வாராலே –
திருமலை ஆழ்வார் தீ வினையோம் தம்மை குருவாகி வந்து உய்யக் கொண்டு -என்னும்படி
அங்கீக்ருதரான ஜீயரும்
ஆர்யாஸ் ஸ்ரீ சைல நாதாத திகத சடஜித் ஸூ க்தி பாஷ்யோ மஹிம் நா -என்றும்
ஆசிஸ்ருய தயம்பூய ஸ்ரீ சைலாதீச தேசிக
அசேஷ நஸ்ருணோத் திவ்யான் பிரபந்தான் பந்த நச்சித -என்னும் படி
திருவாய் மொழி முதலான அசேஷ திவ்ய பிரபந்த வ்யாக்யானங்களையும்
அவர் உபதேச முகத்தாலே லபித்தருளி
அநந்தரம்
அவற்றை சர்வ லோக பிரசாரம் யுண்டாம் படி நடத்தி அருளினார் இ றே

ஏசாப்ய சௌம்ய வரயோகி வரச்சடாரி ஸ்ரீ ஸூ க்தி பாஷ்ய
மதிதத் பிரதிதம் விதேனு
தான் பட்ட நாத முநி வான மஹாத்ரி யோகி
வாதூல வம்ச்ய வரதார்யா முகான் பஜாமா -என்னக் கடவது இ றே –

——————————————————————————

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .
திருவாய் மொழிப் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

உபதேச ரத்னமாலை –பாசுரம் -39/40/41/42/ 43/44/45- ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிச் செய்த வியாக்யானம் –

July 25, 2014

பிள்ளான் நஞ்சீயர் பெரியவாச்சான் பிள்ளை
தெள்ளார் வடக்குத் திரு வீதிப் பிள்ளை
மணவாள யோகி திருவாய்மொழியைக் காத்த
குணவாளர் என்று நெஞ்சே கூறு———-39-

—————————————————————————–
அவதாரிகை –

இனி
த்வயார்த்த மான திருவாய் மொழியை
ஈன்ற முதல் தாய் சடகோபன் மொய்ம்பால் வளர்த்த இதத் தாய் இராமானுசன் –என்னும் படி
இத்தை வர்திப்பித்துக் கொண்டு போந்தவர் ஆகையாலே
தத் பிரசாதம் அடியாகத்
தத் அபிப்ராயமான அர்த்தங்களாலே
அருளிச் செயலிலே சாரமான திருவாய் மொழியை
வியாக்யான நிர்மாண முகேன
ரஷித்துப் போந்தவர்கள்
பிள்ளான் முதலான ஆச்சார்யர்கள்
என்கிறார் —

————————————————————————————-

வியாக்யானம் –

பிள்ளான்–
பிள்ளான் ஆகிறார் –
திருக் கோட்டியூர் நம்பி செய்து அருளின மகா உபகாரத்தை அனுசந்தித்து
அதில் கிருதஞ்ஞாராய் இருக்கும் எம்பெருமானாராலே
புத்திர அபிமானம் பண்ணப் பட்டு
திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் -என்ற திரு நாமம் சாத்த –
இப்படி நம்பி தன் நாமமான ஏற்றத்தை யுடையராய்
அத்தாலே அல்லாதார்க்கு அவரோபாதி உத்தேச்யராய்
அவர் இடத்திலே அகில வேதாந்த தாத்பர்யங்களையும் அதிகரித்து
சகல சாஸ்திர வித்தமராய்
சம்ஸ்க்ருத திராவிட ரூபமான உபய வேதாந்தத்துக்கும்
ப்ரவர்த்தகராய் இருப்பார் ஒருவர் –
நஞ்சீயர் –
அவராகிறார் –
சர்வஞ்ஞரான கூரத் ஆழ்வான் திருக் குமாரராய்
சகல சாஸ்திர வித்தமரான பட்டராலே
நம்முடைய ஜீயர் -என்று அபிமானிக்கப் பட்டு
அவர் சந்நிதியிலே சகல அர்த்தங்களையும்
சம்சய விபர்யயம் அறக் கேட்டு
பின்பு நூறு உரு திருவாய்மொழி நிர்வஹித்து
அத்தாலே
சதாபிஷேகம் பண்ணப் பெற்றவர் ஆய்த்து –

பெரியவாச்சான் பிள்ளை –
அவர் ஆகிறார்
ஆழ்வார் உடைய திரு வவதாரத்தோபாதியான
நம்பிள்ளை திருவடிகளிலே ஆஸ்ரயித்து
தத் சேவைக்கு விருந்தங்களான
தத் இதர புருஷார்த்தங்களை எல்லாம்
சவாசனமாகப் பரித்யஜித்து
சகல அர்த்தங்களையும் அவர் சந்நிதியிலே நன்றாகக் கற்றுக் கேட்டு
அவருக்கு அத்யந்தம் அபிமதராய் இருக்குமவர் –

தெள்ளார் வடக்குத் திரு வீதிப் பிள்ளை –
திருவாய் மொழியில் அர்த்தங்களை எல்லாம் பிரகாசிக்கும் படியான
மிக்க தெளிவை யுடையராய்
அத்தாலே -சக்ருஷ்ண த்வயௌ-என்னும்படி
பெரிய வாச்சான் பிள்ளையோடு ஒரு கோவையாய்
நம்பிள்ளை திருவடிகளுக்கு அத்யந்தம் அந்தரங்கராய்
அதிகிருத பரமார்த்தராய்
அபிமான நிஷ்டாக்ர கண்யராய்
இருக்குமவர்-
மணவாள யோகி –
அவர் ஆகிறார் –
அபயப்ரத ராஜ புத்ரர் என்னும்படி
பெரியவாச்சான் பிள்ளைக்கு குமாரரான
நாயனாராச்சான் பிள்ளை திருவடிகளை சதா சேவை ச்வர்யாத் -என்னும் படி
பழுக்க சேவித்து
தர்சன ரஹச்ய தாத்பர்யங்களையும் அவர் உபதேச முகத்தாலே லபித்தது
மற்றும் சகல சாஸ்திரங்களையும்
அவர் சந்நிதியிலே சாங்கமாக அதிகரித்து
இதர தர்சன நிரசனத்துக்கு உறுப்பாக
வாதி கேசரி -என்னும் படி வாக்வைகரியை யுடையராய் இருக்குமவர் –

ஏவம் விதராண இவர்கள்
திருவாய்மொழியைக் காத்த -குணவாளர் என்று நெஞ்சே கூறு –
அதாவது
பிரமாண ஸ்ரேஷ்டமான திருவாய் மொழியை
அல்ப மதிகளால் அவிசால்யமாம்படி
ஸ்வ ஸ்வ வ்யாக்யானங்களாலே
ஸூ ரஷிதமாக ரஷித்த மகா குணத்தை யுடையவர்கள் -என்றபடி –
அவர்கள் தான்
ஆறாயிரப் படி தொடங்கி
பன்னீராயிரப் படி இறுதியாக
வியாக்யானம் பண்ணி அருளின படியை
மேலே இவர் தாமே வ்யக்தமாக அருளிச் செய்கிறார் –

காத்த -குணவாளர் என்று நெஞ்சே கூறு –
இப்படி வியாக்யான விசேஷங்களாலே ரஷித்துப் போந்த
குணத்தை யுடையவர்கள் என்று
அக் குணங்களிலே வணங்கி இருக்கிற நெஞ்சே
அக்குணங்கள் அடியாக யுண்டான அவர்கள் வைபவத்தை
உன் ஹர்ஷத்துக்கு போக்கு வீடாக
தத்வாசாவததி -என்னும் படி சொல்லு
மனசுக்கு த்வாரமாய் இ றே மற்றைக் கரணங்கள் தான் இருப்பது
அந்த உண்மையைப் பற்ற கூறு -என்கிறார் –

—————————————————————————————-

முந்துறவே பிள்ளான் முதலானோர் செய்தருளும்
அந்த வியாக்கியைகள் அன்றாகில் -அந்தோ
திருவாய் மொழிப் பொருளைத் தேர்ந்துரைக்க வல்ல
குரு ஆர் இக்கால நெஞ்சே கூறு———40-

——————————————————————————————–

அவதாரிகை –

முற்காலத்தில்
அவர்கள் செய்த வ்யாக்யானங்களின் அருமையை
வ்யதிரேக முகத்தாலே
தம் திரு உள்ளத்தைக் குறித்து
அருளிச் செய்கிறார் –

————————————————————————————-

வியாக்யானம் –

முந்துறவே பிள்ளான் முதலானோர் செய்தருளும் –
அதாவது
ஜ்ஞாநான்யல்பீ பவிஷ்யந்தி -என்று சம்ப்ரதாயங்கள்
சங்குசிதம் ஆவதற்கு முன்பே
ஏற்கவே –
முற்காலே –
பிள்ளான் முதலாக
ஜீயர் அளவாக யுண்டான ஐந்து ஆச்சார்யர்களும் செய்து அருளும் –

அந்த வியாக்கியைகள் –
அந்த விலஷணமான
வ்யாக்யானங்கள் ஆனவைகள் –

அன்றாகில் –
அப்படி அவர்களாலே செய்யப் பெறா விடில்
அன்று -என்றது அல்லது -என்றபடி
அக்காலத்திலே
தீர்க்க தர்சிகளான
அவர்களாலே வியாக்யானம் பண்ணாது ஒழியில்
இனி நாம் இருந்து என் படக் கடவோம் என்று
விஷண்ணர் ஆகிறார்-
அந்தோ –
சதுரா சதுரஷரீ காமவஸ்தாம்ம் ப்ரபத்யந்தே ஜந்தவோஹந்த மாத்ருச -என்னுமா போலே –

திருவாய் மொழிப் பொருளைத் தேர்ந்துரைக்க வல்ல குரு ஆர் இக்கால நெஞ்சே கூறு –
திருவாய் மொழிப் பொருளை தேர்ந்து உரைக்கும் போது
தெள்ளார் ஞானம் யுடையராக வேண்டாவோ –
இத்தை இப்போது நிரூபித்து சொல்ல வல்ல
வெளிச் சிறப்பை யுடையார் ஆர் –
அவர்களை எங்கே காண்பது –
ஏதத் காலத்தில் அவர்கள் உடைய ஞான மாந்த்யத்தையும்
திராவிட வேத சாகரம் -என்னும் படி
அளவியின்ற அந்தாதி யான இதனுடைய அர்த்த காம்பீர்யத்தையும் கண்டு
இத்தை அறிந்து இதுக்கு அனுகுணமாக
வியாக்யானம் பண்ண வல்ல சக்தியை யுடையார் ஆர் -என்கிறார் –
தேர்ந்துரைக்க வல்ல குரு ஆர் –
இவர்கள் செய்து அருளின வ்யாக்யானங்களின் சீர்மை அறிந்து
அறியக் கற்று வல்லார் -என்னுமா போலே
அத்தை ப்ரவர்த்திப்பித்து போருவார் தாம் ஓர் ஒருத்தர்
என்னும்படி அபூர்வராய் இருக்க
ஆழ்வார் திரு உள்ளத்தை அடி ஒற்றி
அதுக்கு அனுகுணமாக வியாக்யானம் பண்ணுவார்
அரிதாய் இ றே இருப்பது –

உரைக்க வல்ல -என்கையாலே
சப்தார்த்த சந்தர்ப்ப கரணத்தில் அருமை இருக்கிற படி —

உரைக்க வல்ல குரு ஆர் இக்காலம் –
அர்த்த அபஹாரம் பண்ணுகிற காலத்தில்
அர்த்த பிரகாசகரைக் கிட்டுமோ –
உண்டாகிலும் தன் கைப் பொருள் கொண்டு தப்பி ஓடும் காலம் இ றே
பிறர் நன் பொருளை இ றே அபஹரித்து போருகிறது –
கடலளவாய திசை எட்டின் உள்ளும் கலி இருளே மிடை தரும் காலத்து -என்னும்படி
குரூரமான காலத்திலே
கூரிய மெய்ஞ்ஞானத்தாலே
திருவாய் மொழிப் பொருளை ஓர்ந்து உணர்ந்து உரைப்பார்
ஒருவரைக் கிட்டுமோ –

நெஞ்சே கூறு –
பாஷ்யகாரர் காலம் தொடங்கி உண்டான திருவாய்மொழி ஆச்சார்யர்கள்
இடங்களிலே பவ்யமாகப்போருகிற நெஞ்சே
இவர்களைப் போலே ஏததர்த்த தர்சிகளாய் போருமவர்களை
இக்காலத்திலே இன்னார் என்று ஒருவரை யாகிலும் சொல்லிக் காண்-
ஆகையால்
அவர்கள் அலப்யராய் இ றே இருப்பது-

——————————————————————————–

தெள்ளாரும் ஞானத் திருக் குருகைப் பிரான்
பிள்ளான் எதிராசர் பேரருளால் -உள்ளாறும்
அன்புடனே மாறன் மறைப் பொருளை யன்றுரைத்த
தின்பமிகு மாறாயிரம்————-41-

———————————————————————————-

அவதாரிகை –

கீழே
பிள்ளான் நஞ்சீயர் -என்று தொடங்கி
திருவாய் மொழியைக் காத்த குணவாளர் -என்று அவர்கள் அருளிச் செய்த வியாக்யான பஞ்சக
சங்க்யையும் தனித் தனியே அருளிச் செய்வாராய் –
அதில் இப்பாட்டில் –
குருகைப் பிரார்க்கு அன்பாம் எதிராசர் -என்னும் படி
பிரபன்ன ஜன கூடஸ்தரான எம்பெருமானார் உடைய
நிரவதிக கிருபையாலே
திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் –
திருவாய் மொழிக்குப் பண்ணி யருளின
வியாக்யான சங்க்யை -ஷட் சஹஸ்ரம் -என்கிறார் –

—————————————————————————————-
வியாக்யானம் –

தெள்ளாரும் ஞானத் திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் –
திருவாய் மொழிக்கு பிரதான வியாக்யானம் பண்ணுகைக்கு
அனுகுணமாக விவேக பரிபூரணமான வெளிச் சிறப்பை யுடையரான
திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் –
அன்றிக்கே –
தெளிவு மிக்கு இருந்துள்ள
ஞானத்தை யுடையவர் -என்னவுமாம் –

எதிராசர் பேரருளால் –
உன் பெரும் கருணை தன்னை -என்னும்படியான
எம்பெருமானார் உடைய நிரவதிக கிருபையாலே –
இது வாய்த்து இவர் வியாக்யானம் பண்ணுகைக்கு அடி –

உள்ளாறும் அன்புடனே –
க்யாதி லாபாதிகளால் அன்றிக்கே
திருவாய் மொழி விஷயமாக யுண்டான
நிரவதிக பிரேமத்தாலே -என்னுதல்-
சேதனர் பக்கல் நிரவதிக
ஸ்நேஹத்தால் -என்னுதல் –
மாறன் மறைப் பொருளை-
அருளினான் அவ்வரு மறையின் பொருள் -என்கிறபடியே
ஆழ்வார் யுடையதான
வேத ரூபமாய்
ஸ்வார்த்த நிர்ணயத்தில்
அல்லாதார்க்கு அருமை தட்டி இருப்பதான திருவாய் மொழியின் அர்த்தத்தை
அருளிச் செய்தது ஆறாயிரம் ஆய்த்து –
அவாவில் அந்தாதிக்கு அனுகுணமான அன்புடனே யாய்த்து உரைத்தது —

யன்றுரைத்தது –
அதாவது –
பாஷ்ய காரர் சந்நிதியிலே கேட்டு
மனனம் பண்ணி
அர்த்த வைசத்யம் பிறந்து இருக்கிற அக்காலத்திலே ஆய்த்து
இவர் வியாக்யானம் பண்ணிற்று என்கை –

அதன் சங்க்யை எவ்வளவு என்னில் –
இன்பமிகு மாறாயிரம்-
அமர்சுவை ஆயிரம் -என்னும்படி
ரச கனமாய் இருப்பதாய்
அடியார்க்கு இன்ப மாரியாய்
இருக்கிற இதுக்கு
இன்பமிகு மாறாயிரம் ஆய்த்து இவர் அருளிச் செய்தது –
இதுவும் அப்படியேயாய் இருக்கை மூலத்தைப் பற்றி வரும் ரசம் இ றே
அன்புடனே பண்ணுகையாலே இதுவும் இன்பம் மிகுந்து இ றே இருப்பது
இவர் தாம் பௌராணிக புத்ரர் ஆகையாலே ஆய்த்து
புராண ரத்ன சங்க்யையிலே அருளிச் செய்தது –

————————————————————————————

தஞ்சீரை ஞானியர்கள் தாம் புகழும் வேதாந்தி
நஞ்சீயர் தாம் பட்டர் நல்லருளால் -எஞ்சாத
ஆர்வமுடன் மாறன் மறைப் பொருளை யாய்ந்துரைத்தது
ஏர் ஒன்பதினாயிரம் —————-42-

—————————————————————————————–

அவதாரிகை –

அதன் பின்பு பெரிய பட்டருடைய
கிருபையாலே விசேஷித்து
நஞ்சீயர்
ஆறாயிரத்தில் காட்டிலும் அரை வாசி
தடத்து இருக்கும் படி
திருவாய் மொழிக்கு ஒன்பதி னாயிரமாக
ஒரு வியாக்யானம் செய்து அருளின படியை
அருளிச் செய்கிறார் –

———————————————————————————————

வியாக்யானம் –

தஞ்சீரை ஞானியர்கள் தாம் புகழும்-
அதாவது
திருவாய் மொழிக்கு வியாக்யானம் பண்ணுகைக்கு ஈடான
தம்முடைய ஞானாதி குணங்களை
ஞாதாக்கள் எல்லாரும் ஸ்துதிக்கும் படியாய்
இருக்குமவர் -என்னுதல் –
அன்றிக்கே –
தம்முடைய ஜகன் மங்கள ஹேதுவாய் இருக்கிற
ஆச்சார்ய அனுவர்த்த நாதிகள் ஆகிற ஆத்ம குணங்களை
ஆசார்யவான் -என்னும்படி
ஆசார்ய பரதந்தரராய் இருக்கிற விசேஷத்தாலே
ஞாதாக்கள் எல்லாரும் கொண்டாடும் படி யான
வைபவத்தை யுடையராய்
வேதாந்திகள் என்று
நிரூபகமாய் இருக்கிற நஞ்சீயர் என்னுதல் ஆகவுமாம் —

இப்போது
வேதாந்தி நஞ்சீயர் –
என்கிற விசேஷணத்தாலே
பட்டர் நெடும் தூரம் எழுந்து அருளி
திருத்துகைக்குப் போரும் பெருமையை யுடையவர்
என்று தோற்றுகிறது-

நஞ்சீயர் தாம் –
இப்படி பெரு மதிப்பரான நஞ்சீயர் தாம் –

பட்டர் நல்லருளால் –
பட்டருடைய நிர்ஹேதுக கிருபையால் –
இவருக்கு பட்டர் உடைய கிருபை த்ருஷ்டமாகப் பலித்தது –
திருவாய் மொழிக்கு வியாக்யானம் பண்ணும் படியாக பலித்தது –
பட்டர் நல்லருளால் –
நல்லருள்
நம்பெருமாள் -என்னுமா போலே
அங்கு திரு வாய் மொழிக்கு பிரதி பாத்யனுடைய கிருபை –
இங்கு பிரதிபாதகருடைய கிருபை —
அவனுடைய கிருபையைக் காட்டிலும் விஞ்சி இ றே இவருடைய கிருபை இருப்பது –
அது ஆயிரத்துக்கு அடியாய் இருக்கும்
இது ஒன்பதினாராயிரதுக்கு அடியாய் இருக்கும் –
இது தான் ஒன்றுக்கு ஒன்பதாய் இருக்கிறபடி –

அருளால் எஞ்சாத ஆர்வமுடன் –
அவர் நல்லருளாலே இவர்க்கு நலம் உண்டாய்த்து
நலம் அருளினான் -என்னுமா போலே
இப்படியானவர் அருளாலே ஆய்த்து
இவருக்கு அசங்குசிதமான அபி நிவேசம் யுண்டாய்த்து –
எஞ்சல் -சுருங்குதல்-

ஆர்வமுடன் மாறன் மறைப் பொருளை யாய்ந்துரைத்தது –
ஆராத காதலை யுடையவருடைய பிரபந்ததுக்குத் தகுதியாக
ஆர்வம் பெருக -என்னும் படியான அபி நிவேசத்தாலே
மாறன் பணித்த தமிழ் மறை -என்னும்படி
ஆழ்வார் யுடையதாய்
திராவிட வேத ரூபமான திருவாய் மொழியின் அர்த்தத்தை நிரூபித்து
தத் அனுகுணமாக வியாக்யானம் செய்தது எவ்வளவு என்ன –

ஏர் ஒன்பதினாயிரம் –
என்கிறார் -ஏரார்ந்த தமிழ் மறைக்கு தகுதியாய் இருக்கை –
இது ஏரார்ந்து இருக்கை யாவது
சப்த சந்தர்ப்பத்தின் உடைய சாதுர்யத்தாலும்
அர்த்த கௌரவத்தாலும்
உண்டான அழகின் மிகுதியை யுடைத்தாகை –

இவர் தாம்
வேதாந்தி நஞ்சீயர் –
ஆகையாலே வேதாந்த சாஸ்த்ரமான
ஸ்ரீ பாஷ்ய சங்க்யையாலே யாய்த்து இ றே
இத்தை இப்படி அருளிச் செய்தது –

———————————————————————————-

நம்பிள்ளை தம்முடைய நல்லருளால் ஏவி விட
பின் பெரியவாச்சான் பிள்ளை யதனால் -இன்பா
வருபத்தி மாறன் மறைப் பொருளைச் சொன்னது
இருப்பத்து நாலாயிரம் ———–43-

இன்பாவருபத்தி –
இன்பா -இன்பமாக
-வரு -பகவத் கடாஷத்தாலே வருகிற –
பத்தி -பக்தி –

————————————————————————————-

அவதாரிகை –

அநந்தரம் –
நம்பிள்ளை யுடைய நியோகத்தாலே பெரிய வாச்சான் பிள்ளை
கீழ் அருளிச் செய்ததில்
மும்மடங்கு என்னும் படி
இருபத்து நாலாயிரமாக ஒரு வியாக்யானம் செய்து அருளின படியை
அருளிச் செய்கிறார்-

——————————————————————————————
வியாக்யானம் –

நம்பிள்ளை தம்முடைய நல்லருளால் ஏவி விட –
சுத்த சம்ப்ரதாய ப்ரவர்த்தகராய்
காருண்ய பூர்ணம் கலிவைரிதா சம்-என்னும் படி –
கேவல கிருபா மாத்ர பிரசன்னா ஆச்சார்யராய் இருக்கிற நம் பிள்ளை –
தம்முடைய பர பிரயோஜன ஏக ப்ரதையான-
கொள்வதிலை யாகிய குளிர்ந்த வருளாலே
திருவாய் மொழிக்கு ஒரு வியாக்யானம் பண்ணும் என்று நியமித்து அருள
அப்படியே
அந்த அனுக்ரக ஏக சீலமான அவருடைய நியோகத்தை
கரியதா மிதி போலவும் –
கூவிப் பணி கொள்ளாய் -என்றும்
அது போலவும் எண்ணி –
பின் பெரியவாச்சான் பிள்ளை –
இப்படி ஆஞ்ஞாபித்து அருளின அநந்தரம்
பரவா நஸ்மி -என்னும் படி
அங்குத்தைக்கு அத்யந்த பரதந்தரான ஆச்சான் பிள்ளை –

யதனால் –
அந்த ஆச்சார்ய நியமனத்தைப் பற்றி
இத்தால் ஸ்வ யத்னத்தாலே செய்த
நடுவில் திரு வீதிப் பிள்ளை பட்டரையும்
வடக்குத் திரு வீதிப் பிள்ளை பட்டரையும்
வ்யாவர்த்திக்கிறது –

அதனால் –
ராக பிராப்தமாய் இருக்கும் அதுக்கு விதி யுண்டானால்
கடுக பரிக்ரஹிக்கைக்கு உடலாய் இருக்கையாலே –
பாலோடு அமுதம் என்ற ஆயிரம் -ஆன இதுக்கும்
அப்படியே ஆச்சார்ய நியமனம் உண்டாகப் பெற்றது —

அதனால யாய்த்து –
இன்பா வருபத்தி மாறன் மறைப் பொருளைச் சொன்னது –
இருப்பத்து நாலாயிரம் –
இன்பா வருபத்தி-
ஸ்மர்த்தவ்ய விஷய ச்வாரச்யத்தாலே
ஸூ ஸூ கம் என்னும் படி நிரதிசய ஸூ கரூபமாய் இருக்கிற பக்தியை
ப்ராப்தருமாய் ஆப்தருமாய் இருக்கிற ஆழ்வார்
மேன் மேல் என பெருக்காறு போலே பெருகி வாரா நிற்கிற
அந்த பக்தி பலாத் காரத்தாலே அருளிச் செய்த
திராவிட வேதமான திருவாய்மொழியின் அர்த்தத்தை
இவர் வ்யாக்யானமாக அருளிச் செய்தது

இருபத்து நாலாயிரம் –
பக்தி மாறன் மறைப் பொருளைச் சொன்னது
காதல் குருகூர்ச் சடகோபன் என்னுமா போல இது தான்
இன்பாவருபத்தி -அடியாக வந்தது ஆகையாலே
பக்தாம்ருதமாய் -ஆக அவதரித்தது இ றே-

இப்படி நிரதிசய போக்யமான
மாறன் மறைப் பொருளைச் சொன்னது இருபத்து நாலாயிரம்
சதுர விம்சத் சஹஸ்ராணி ஸ்லோகானா முக்த வான்ருஷி -என்னுமா போலே
இதிஹாச ஸ்ரேஷ்டமான ஸ்ரீ இராமாயண சங்க்யை யாய்த்து இவர் இப்படி அருளிச் செய்தது –

இன்பாவருபத்தி மாறன் மறைப் பொருளை –
ராமாயணம் என்னும் பக்தி வெள்ளத்தின் படி யாய் இ றே இது இருப்பது
ஆகையாலே வியாக்யானமும் தத் துல்யமாய் இருக்கை –
ஸ்ரீ ராமாயணம் -என்றும்
திரு வாய் மொழி என்றும்
இரண்டு மகா பிரபந்தங்கள் உண்டு என்று இ றே இவற்றின் உடைய சாம்யம் இருப்பது –

———————————————————————————-

தெள்ளியா நம்பிள்ளை செப்பு நெறி தன்னை
வள்ளல் வடக்குத் திரு வீதிப் பிள்ளை யிந்த
நாடறிய மாறன் மறைப் பொருளை நன்குரைத்தது
ஈடு முப்பத்தாறாயிரம் ————44

———————————————————————————-

அவதாரிகை –

அநந்தரம்
பிள்ளை யுடைய திவ்ய ஸூ க்தி க்ரமத்தை
வடக்குத் திரு வீதிப் பிள்ளை
ஜகத் பிரசித்தமாம் படி
திருவாய் மொழிக்கு வ்யாக்யானமாக
அருளிச் செய்தது
ஈடு முப்பத்தாறாயிரம்
என்கிறார் –

————————————————————————————-

வியாக்யானம் –

தெள்ளியா நம்பிள்ளை செப்பு நெறி தன்னை –
பிரசன்ன கம்பீரமாய்
சார அசார விவேக சதுரமாய் இருந்துள்ள
நம்பிள்ளை யுடைய திவ்ய ஸூ க்தி க்ரமத்தை –

செப்பு நெறி தன்னை -என்கையாலே –
அவர் அருளிச் செய்த மார்க்கம் ஒழிய
தமக்கு ஒரு மார்க்காந்தரம் இல்லை என்று
தோற்றுகிறது –
குரு பிரமாணீ க்ருத சித்த வ்ருத்தய-என்னும் படி இ றே
இவர் ஆச்சார்யரை அடி ஒற்றி நடக்கும் க்ரமம் –

வள்ளல் வடக்குத் திரு வீதிப் பிள்ளை –
சம காலத்தில் அவர்களை ஒழிய
பின்பு உள்ளாறும் அறிந்து உஜ்ஜீவிக்கும் படி
கிரந்த்ச்தமாக எழுதி ஈடு உபகரித்த ஔதார்யத்தை யுடைய
வடக்குத் திரு வீதிப் பிள்ளை —

யிந்த நாடறிய –
நாடும் நகரமும் நன்கறிய -என்னுமா போலே
விசேஷஞஞரோடு அவிசேஷஞஞரோடு வாசி அற
ஒரு நாடாக அறிந்து
ஈடு படும் படி –

மாறன் மறைப் பொருளை-
ஆழ்வார் யுடைய
வேத ரூபமான
திருவாய் மொழியின் அர்த்தத்தை
மாறன் செந்தமிழ் வேதத்தின் செழும் பொருளை -எண்ணக் கடவது இ றே –

நாடறிய நன்குரைத்தது –
அவர் ஊரும் நாடும் உலகமும் தம்மைப் போல் ஆக்கும்படி
திருவாய் மொழி பாடினால் போல்
இவரும் நாடறிய வாய்த்து
ஈடு நன்கு உரைத்தது –
அதாவது ஸூ வ்யக்தமாம் படி அருளிச் செய்தது –
ஈடு முப்பத்தாறாயிரம்-
பெரியவாச்சான் பிள்ளை வ்யாக்யானத்தைக் காட்டிலும்
பன்னீராயிரம் அதிகமாம் படி இ றே
இவர் அருளிச் செய்தது –

ஈடு -எனபது -பொருள் –
மாறன் மறைப் பொருளை ஈடும்படி இ றே இவர் அருளிச் செய்தது
இது தான் ஸ்ருதபிரகாசிகையில் -என்று இ றே
அந்திம உபாய நிஷ்டையில் அருளிச் செய்து அருளினார் –
அந்தக் கட்டளையிலே யாய்த்து அருளிச் செய்தது –
குருப்யோர்த்தச் ஸ்ருதச்சப் தைச் தத் பிரயுக்தைச்ச யோஜித -என்கிறபடியே
இங்கும் ஸ்ருதமான அர்த்தத்தை இ றே பிரகாசிப்பித்தது

நம்பிள்ளை செப்பு நெறி தன்னை –
இ றே இவர் எழுதி அருளினார்
எழுது ஏரார் தமிழ் வேதத் தீடு தன்னை -என்று இவர் மேலே அருளிச் செய்கையாலே
இவர்க்கு லேக்க அன்வய மாத்ரமே உள்ளது –
இவர் தான் ஸ்ருத பிரகாசிகைக்கு முன்னே திரு அவதரித்தானாலும்
பின்புள்ளார் இதன் படியை திருஷ்டாந்தமாக அருளிச் செய்ய குறை இல்லை –

————————————————————————————-

அன்போடு அழகிய மணவாளச் சீயர்
பின்போரும் கற்றறிந்து பேசுகைக்காத்-தம் பெரிய
போதமுடன் மாறன் மறையின் பொருள் உரைத்தது
ஏதமில் பன்னீராயிரம் ————45-

போதமுடன் -ஞானத்துடன்

————————————————————————————

அவதாரிகை –

இனி
வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர்
தம்முடைய அதிசயமான ஞானத்தாலே
திருவாய்மொழியின் அர்த்தத்தை யுரைத்தது
பன்னீராயிரம்
என்கிறார் –

———————————————————————————————————————————

வியாக்யானம் –

அன்போடு அழகிய மணவாளச் சீயர் –
திருவாய் மொழியில் தமக்கு உண்டான
பிரேமம் பெருக்க வாய்த்து அருளிச் செய்தது –
பாஷ்யபக்தி ரசூசுரத் -என்னுமா போலே

அன்றிக்கே –
அன்போடு அழகிய மணவாளச் சீயர் –
என்று -சேதனர் பக்கல் வாத்சல்யத்தாலே அருளிச் செய்தார் -என்னவுமாம்
நெறி யுள்ளி யுரைத்த கணக்கறு நலத்தனன் -என்னுமா போலே –

பின்போரும் கற்றறிந்து பேசுகைக்காத்-
பின்பு உள்ளாறும் இத்தைக் கொண்டே சாதிக்க வேண்டி இருக்கும் இ றே –
அதுக்கு அனுகுணமாக பின்பு உள்ளாறும் இத்தை அப்யசித்து
அதில் தாத்பர்யங்களை நன்றாக அறிந்து
பர பிரதிபாதனம் பண்ண வல்லராம் படியாக –
இத்தை ஒழிய நாலு வியாக்யானம் யுன்டானாலும்
சப்தார்த்த நிர்ணயத்துக்கு
இத்தைக் கொண்டே சாதிக்க வேண்டும் இ றே –

தம் பெரிய போதமுடன் –
திருவாய் மொழியை தேர்ந்து உரைக்க வல்ல
தம்முடைய மகத்தான புத்தியாலே –

மாறன் மறையின் பொருள் –
ஆழ்வார் யுடைய திருப் பவளத்திலே
அவதரிக்கையில் யுண்டான அதிசயத்தை யுடைத்தாய் –
திராவிட வேதமான திரு வாய்மொழியின் அர்த்தத்தை

உரைத்தது –
உரையாக
பிரதிபிம்ப வ்யாக்யானமாக
அருளிச் செய்தது –

ஏதமில் பன்னீராயிரம் –
ஏதமில் ஆயிரமான இதுக்கு
ஏதமில் பன்னீராயிரம் ஆய்த்தது –
ஏதம் இல்லாமை -குற்றம் இல்லாமை
அதாவது
ஆழ்வார் திரு உள்ளக் கருத்தை பின் செல்லுகை-
இது தான்
பிள்ளான் உடைய வ்யாக்யானத்தில் தவி குணமாய்
ஆச்சான் பிள்ளை வ்யாக்யானத்தில் அர்த்தமாய்
இப்படி அடி ஒத்து இருக்க இ றே அருளிச் செய்தது –
ஆகையால்
அதி சங்க்ரஹமும் அதி விஸ்தரமும் இல்லை என்றபடி
ஏதத் சங்க்யைக்கு அனுகுணமான விலஷண பிரமாணம் உண்டாகில்
தத் சங்க்யையாக அருளிச் செய்தார் என்று நிர்வஹிக்கக் கடவது –

——————————————————————————–

பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .
திருவாய் மொழிப் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .