Archive for the ‘இராமானுச நூற்றந்தாதி’ Category

ஸ்ரீ ராமானுஜ நூற்றந்தாதி பாசுரமும்- ஸ்ரீ ஆழ்வார் பாசுரங்களும் –99–தற்கச் சமணரும் சாக்கியப் பேய்களும்- இத்யாதி —

June 2, 2020

ஸ்ரீ பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை ––அவதாரிகை –

நம்மை நம் வசத்தே விடுமே -மனமே நையேல் -என்றவாறே –
ஆனாலும் -ஜ்ஞான வ்யவசாயங்களை பங்கிக்கும் பாஹ்ய குத்ருஷ்ட்டி பூயிஷ்டமான தேசம் அன்றோ -என்ன –
ஸ்ரீ எம்பெருமானார் அவதரித்த பின்பு –அவர்கள் எல்லாரும் நஷ்டர் ஆனார்கள் என்கிறார்

ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை–அவதாரிகை–

கீழ்ப் பாட்டிலே ஸ்ரீ எம்பெருமானாரை ஆஸ்ரயித்த பின்பு -நம்மை நம் வசத்தே விடுமே -என்று இவர் மகா விச்வாசத்தோடே
சொன்னவாறே -அது சத்யம் -ஆனாலும் -சமயக் ஞானமும் -தத் அனுரூபமான அனுஷ்டானமும் -இவ்விரண்டையும் அடைவே
அறிவிப்பிக்க கடவதான வேதம் நடையாடாதபடி -அத்தை மூலை யடியே நடப்பித்துக் கொண்டு உபத்ராவாதிகளான
பாஹ்ய குத்ருஷ்டிகள் தனிக்கோல் செலுத்தும் தேசம் என்பது என்ன –
சமஸ்த புருஷார்த்த பிரதத்வத்தாலே -கற்பகம்-என்று சொல்லப்படுகிற ஸ்ரீ எம்பெருமானார் இந்த மகா பிர்த்வியில்
அவதரித்த பின்பு அப்படிப்பட்ட நீச சமய நிஷ்டர் எல்லாரும் சமூலகமாக நஷ்டமாய் போனார்கள் -என்கிறார் –

ஸ்ரீ அமுது விருந்து-ஸ்ரீ திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் ஸ்வாமிகள்-அருளிய உரை–அவதாரிகை-

நம்மை நம் வசத்தே விடுமே -மனமே நையல் -என்று மனத்தை தேற்றினார் -கீழ் .
நம் வசத்தில் விட மாட்டார் என்னும் நம்பிக்கை குலையாமல் இருக்க வேண்டாமா –
பாஹ்யர்களும் குத்ருஷ்டிகளும் நிறைந்த இவ் உலகத்திலே அவர்களது சேர்க்கையாலே
அது குலைந்து விடில் என் செய்வது என்று -தம் மனம் தளர –
ஸ்ரீ எம்பெருமானார் அவதரித்த பின்பு அவர்கள் அழிந்து ஒழிந்தனர் -தளரற்க-என்கிறார் .

தற்கச் சமணரும் சாக்கியப் பேய்களும் தாழ் சடையோன்
சொற் கற்ற சோம்பரும் சூனியவாதரும் நான் மறையும்
நிற்கக் குறும்பு செய் நீசரும் மாண்டனர் நீணிலத்தே
பொற் கற்பகம் எம்மிராமானுச முனி போந்த பின்னே – – 99- –

தற்கச் சமணரும் -தர்க்கம் செய்யும் திறமையினால் தங்கள் மதத்தைக் காப்பவர்களான ஜைனர்களும்

சாக்கியப் பேய்களும் -பேய் போலே பிடித்த பிடியை விடாத பௌத்தரும்
தாழ் சடையோன் -தாழ்ந்த சடை உடையவனாகிய பசுபதியினுடைய
சொல் -சொல்லாகிய சைவ ஆகமத்தை
கற்ற -கற்றவர்களான
சோம்பரும் -சோம்பலுக்கு காரணமான தமோ குணம் வாய்ந்த சைவர்களும்
சூனிய வாதரும் -சூன்யமே தத்தவம் என்று வாதம் புரியும் மாத்யாமிக மதத்தவரும்
நான்மறையும் நிற்க -நான்கு வகைப்பட்ட வேதங்களும் பிரமாணங்களாக ஏற்கப் பட்டவைகளாய் இருந்த போதும்
குறும்பு செய் நீசரும் -தவறான பொருள்களை தம் இஷ்டப்படி கற்பனை செய்யும் ஈனர்களான குத்ருஷ்டிகளும்
பொற் கற்பகம் -விரும்பத் தக்க கற்பக விருஷம் போன்ற வாளால் தனம் வாய்ந்த
எம் இராமானுச முனி -எங்களுடைய எம்பெருமானார் ஆகிய முனிவர்
நீள் நிலத்தே -நீண்ட இவ் உலகத்திலே –
போந்த பின் -எழுந்து அருளின பின்பு
மாண்டனர் -நசித்து விட்டனர் .

வியாக்யானம் –
தருக்கினால் சமண் செய்து -ஸ்ரீ பெரிய திரு மொழி -2 2-7 – – என்கிறபடியே -தர்க்க சாமர்த்த்யத்தாலே
ஸ்வ மத பரிபாலனம் பண்ணுகிற ஆர்ஹதரும் –
சமணரும் சாக்கியரும் -ஸ்ரீ திரு வாய் மொழி -4-10 4- என்று அவர்களை எண்ணினால் இரண்டாம்
விரலுக்கு விஷயமாம் படி -அவர்களோடு தோள் தீண்டியாய் — பேய் போலே விடுதல் -பற்றுதலை-அறியாதே –
பிடித்ததை பிடித்துக் கொண்டு நிற்கிற பௌத்தரும் –
தன்னை ஈஸ்வரன் என்று லோகம் ஆராதிக்க வேணும் என்று -அதுக்கு ஈடாக -தீர்க்க ஜடாதரனாய்க் கொண்டு
சாதனம் அனுஷ்டித்து -பகவத் அனுமதியாலே -மோஹ சாஸ்திரங்களைப் ப்ரவர்த்திப்பித்த –
ருத்ரனுடைய வசனமான ஆகமத்தை அதிகரித்து இருக்கிற தாமசரான சைவரும் –
பிரமாண பிரமேய ப்ரமாதாக்களான இவை மூன்றும் இல்லை என்று சர்வ சூன்ய வாதம் பண்ணுகிற மாத்த்யாமிகரும் –
இவர்களைப் போல் அன்றிக்கே
ருகாதி பேதத்தாலே நாலு வகைப் பட்டு இருந்துள்ள வேதத்தை பிரமாணமாக அங்கீ கரித்து வைத்து –
திஷ்டத்சூ வேதேஷூ -என்கிறபடியே அது நிற்கச் செய்தே -அத்தோடு ஒரு சம்பந்தம் இல்லாத
அபார்த்தங்களைச் சொல்லி -மூலையடியே நடத்துகிற ப்ரஹீனரான குத்ருஷ்டிகளும் –

ஸ்ப்ருஹநீயமான -கல்பகம் போலே -பரமோதாரராய்-அது தன்னை நமக்கு பிரகாசிப்பித்தது அருளின ஸ்ரீ எம்பெருமானார்
மகாப்ருதிவியிலே எழுந்து அருளின பின்பு -முடிந்து போனார்கள் .
ஸ்ரீ பாஷ்ய முகேன-தத் மதங்களை பங்கித்து – அசத் கல்பம் ஆக்குகையாலே -அவர்கள் நஷ்டர் ஆனார்கள் என்று கருத்து –
சாக்கியர் என்றது -சாக்யர் -என்றபடி
மாத்யாமிகரும் சாக்கிய வர்க்கத்திலேயாய் இருக்க பிரித்து எடுத்தது தந் மத க்ரௌர்ய விசேஷத்தைப் பற்ற –

லீலா வியாபாரம் – வாதத்தால் பாஹ்ய குத்ருஷ்டிகளை முடித்து -அருளினார் –
நியாய சாஸ்திரம் -தர்க்கம் –ஜைனர்கள் -புத்தர்கள் -சாக்கிய பேய்கள் -பிடித்தத்தை கெட்டியாக விடாமல் இருப்பதே பேய் தனம் –
பேயாழ்வார் திருவை விடாதால் போலே -பிரமாதம் -கவனக் குறைவு —மாத்யமிகர் புத்தரின் உள் பிரிவு சர்வ சூன்ய வாதம்
கற்பக வருஷ வாகனத்தில் அரங்கனாகிய கற்பகம் எழுந்து அருளுவார் –
அனைத்தும் கொடுத்தாலும் தன் தாள் தந்திலன் அதிகாரம் கொடுத்து அரங்கன் தாள் பெற்று தரும் –
பொற் கற்பகம் எம் ஸ்ரீ இராமானுச முனி வேத மார்க்கம் பிரஷ்டாபனம்-செய்து அருளி –

ஞானம் அறிவு -அறிவாளி -அறியப்படும் பொருள் -க்ஷணம் நசிக்கும் என்று சொல்லும் மூன்று வகை புத்தர் இங்கே –
சொல்லி மேலே சர்வ சூன்யவாதி
சப்த வாதிகள் –இருக்கு -இல்லை -இருக்கும் இல்லை இரண்டும் சொல்லலாம் போலே –
பாஸ்கரன் கடாகாசம் பாடாகாசம் உபாதை -சரீரம் போனதும் ஒன்றாகும் –
ஸ்ரீ பாஷ்யாதி முகத்தால் இவர்கள் மாளும் படி பண்ணி அருளினார்-
செந்நெல் கவரி வீசும் -ஆராவமுதனுக்கும் திருக் குருகூரில் ஆழ்வாருக்கும் மட்டுமே –
9-மதங்களை காட்டி–காட்டாத -8-க்கும் உப லக்ஷணம் –மோக்ஷ பிரதத்வம் -தனியாக பிரித்து திண்ணன் வீட்டில் அருளி –
சம்ப்ரதாயம் -சாதித்து அருளினார் ஆழ்வார் –
கண்டது மெய் என்னில் காணும் மறையில் அறிவு கண்டோம் -கண்டது அல்லாது இல்லை எனில் –
சாஸ்திரமே கண் கண்டிலம் குற்றம் -பிரத்யக்ஷ வாதம் நிரசனம் கண்டது போலே வேதம் காட்டுமே -தேசிகன் -பரமத பங்கம் –
உண்டால் பசி போகும் என்பதும் அனுமானத்தாலே தானே -பிரத்யக்ஷம் இல்லை –சிலருக்கு பசி வர உண்ண வேண்டுமே –
பிரத்யக்ஷம் அனுமானம் விசுவாசம் இல்லாதவர் ஆப்த வாக்கியம் விஸ்வஸித்து -வேப்பம் கொழுந்து உண்டு –
ஆப்த தமர் மருத்துவனாய் நின்ற மா மணி வண்ணன் அன்றோ –

த்ரஷ்டம்–அதிரஷ்டம் -கண்ணால் பார்க்க வில்லையே என்றால் -லோகத்தால் இறப்பதும் பிறப்பதும் உண்டே –
ஜனத்தொகை கூட -பிரத்யக்ஷம் மட்டுமே உண்மை என்றால் -இருப்பவனே பிறக்க வேண்டுமே -சாஸ்திரம் சொல்வதும் உண்மையாகும்
சப்த பங்கி -மூ வேழு- நித்யாநித்யா – பின்னம் அபின்னம் – சத்ய அசத்ய -இப்படி மூன்றிலும் -ஸர்வத்ர சப்த பங்கி –
அஸ்தித்வம் -இருக்கும் தன்மை / இருக்கலாம் -மீதி வாதங்களுக்கும் இடம் -இல்லாத இடங்கள் உண்டு –
ஸியாத் நாஸ்தி -இல்லாமலும் இருக்கலாம் / சேர்ந்தும் ஸியாத் அஸ்திச்ச நாஸ்திச்ச –
ஸியாத் அஸ்திச்ச அவயக்யத்வஞ்ச சொல்ல முடியாமல் போகலாம் /இது போலே /

வைபாஷிகன் -ஜகத் பிரத்யக்ஷம் சித்தம் ஜகத் அது மட்டும் உண்டு –பரமாணு சங்காதம்-தத் விஷய ஞானமும் க்ஷணிகம் –
இதில் ஸ்திரத்தவ புத்தி சம்சாரம் -க்ஷணிக புத்தி மோக்ஷம் -என்பான்
நாஸ்தித்வ விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம் -அஸ்தித்வ விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம் –
உளன் எனில் உளன் அவ்வ்ருவுகள் அவன் உருவம் அவ் உருவுகள் –உளன் அலன் எனில் அவன் அறிவும் அவ் அருவிகள் –
அபாயம் -சூன்யம் -கட உத்பத்தி மண்ணுக்கு அபாவம் -அதனால் சூன்யம் – உத்பத்தியே அபாவம் -சொல்லி தர்க்கம் உக்தியாலே நிரசனம் –
சூன்யம் ஸ்தாபிக்க பிரமாணம் -அது உண்மையா பொய்யா -உண்மை என்றால் சர்வ சூன்யவாதம் நிரஸ்தம் –
ஸர்வதா அனுபவத்தே ச -மகாதீர்கதவாதிகரணம்–அணுவை பாகமாக்கலாம் வருமே –
அணு-சேர்ந்து த்வி அணு –நூல் சேர்ந்து வஸ்திரம் போலே -ஓட்டிக்காத்த பாகம் இருக்குமே -பேதிக்கமுடியாத ஸ்வரூபம் பாதிக்கும் –
பரமாணு -அவையாவும் இருந்தால் அதுக்கும் காரணம் இருக்க வேண்டு வருமே –
ஸூக துக்கங்கள் -பரமாணுவில் இருக்குமா ஆத்மாவிடத்தில் இருக்குமா -பிரதம கிரியா -எங்கு -யார் அனுபவிக்க –
நிர்விசேஷ ப்ரஹ்மம் -சின் மாத்ர ப்ரஹ்மம் -வாக்ய ஜன்ய ஞானத்தால் பிரம்மம் போய் மோக்ஷம் என்பான் –
சப்த வித அநுபவத்தை மகா பூர்வ பக்ஷம் -உபாதி கண்ணாடி போலே உபாதி -பாஸ்கரன் –
ப்ரஹ்மத்துக்கு சித் அசித் ப்ரஹ்மம் பகுதி அம்சம் என்பான் யாதவ பிரகாசம் –
நமுசி பிரக்ருதிகள் -விஷ்ணு பக்தர்களாக இருந்து வைத்தே இந்த்ராதிகளை –நலிய -விப்ரபத்தியை பிறப்பிக்க –
தம் பக்கல் உள்ள ஆதரவை நீக்கி சம்ஹரிக்க -ருத்ரனை ஏவி -மோஹனார்த்தாம் –
ஞாத்ருத்வம் ஜீவன் -கர்த்ருத்வம் பிரகிருதி -கண் தெரியாதவன் நொண்டி இருவரும் சேர்ந்தே -கபிலர் சாங்க்ய -நிரீஸ்வர சாங்க்ய –

தற்கச் சமணரும் –
தருக்கினால் சமண செய்து -என்கிறபடியே
பிரமாண அநு குணங்களாய் இருந்துள்ள தர்க்கங்களால் அன்றிக்கே –
ஸ்வ அபிநிவேச அநு குணங்களான தர்க்கங்களாலே ஒரு மதத்தை கல்பித்து -அத்தை பரிபாலித்து கொண்டு போருகிற ஆர்ஹதரும் –
அன்றிகே –தற்க்க சமணரும் –
பரமாணு-காரண வாதிகளாய் -பாஷாண கல்பா முக்தி -என்றும் சொல்லுகிற நையாயிக வைசேஷிகர்களும்-
வேத வைதிக பிரத்வேஷிகளுமான ஜைனரும் என்றுமாம் –
சமணரும் என்றது ஷபனகர் என்றபடி –

நையாயிகரும் வைசேஷிகரும்-தர்க்க பிரதான வாதிகள் ஆகையாலே –தர்க்க என்று அவர்களை-நிர்தேசிக்க தட்டில்லை –
சாக்கியப் பேய்களும் -வேத பாஹ்யரை என்னும் போது இரண்டாம் விரலுக்கு விஷயமாம் படி
ஆர்ஹதரோடு தோள் தீண்டியாய்-த்யாஜ்ய உபாதேய விவேக லேசம் இன்றிக்கே
க்ரஹீத க்ராஹி களான பௌத்தரும் —

தற்கச் சமணரும் –
பிரமாணத்துக்கு ஒத்து வராது -வெறும் தர்க்க பலத்தாலே தங்கள் கொள்கைகளைக் காப்பவர்களான ஜைனர்களும் – என்றபடி –
தருக்கினால் சமண் செய்து -பெரிய திரு மொழி -2-3-7 – -என்றார் திரு மங்கை மன்னனும் ..
உலகில் உள்ளவைகளாக நாம் காணும் பொருள்களை உள்ளவைகளும் அல்ல -இல்லாதவைகளும் அல்ல –
என்று முரண்பட்ட தன்மைகளை ஒரு பொருளின் இடத்திலேயே -அவர்கள் தர்க்க பலத்தினாலே ஸ்தாபிக்கின்றனர் –
தர்க்கம் என்பது எதுகை நயம் பற்றி –தற்கம் என்று ஆயிற்று .
ஷபனகர்-சமணர் எனப்படுகின்றனர் –

சாக்கியர் என்றது சாக்யர் என்றபடி –ஜைனர் ஆகிறார்கள் –
அங்கீ க்ர்த்யது சப்தபங்கி குஸ்ரிதம் ச்யாதஸ்தி நாஸ்த்யாதிகாம் விச்வம் த்வத்-விபவம் ஜகஜ்ஜி நமதே நேகாந்த மாச ஷதே –
என்கிறபடி கார்ய காரண ரூபேண ஜகத்து பின்னாபின்னமாயும் நித்யா நித்தியமாயும் -சத்யா சத்தியமாயும் இருக்கும் -என்றும் –

ச்வேதே ஹமா நாஹ்யாத் மநோமோஹாத் தேஹாபிமாநின – க்ர்மீகீடாதி பர்யந்தம் தேக பஞ்சரவர்த்தினா -என்கிறபடியே
ஆத்மாக்கள் -ஸ்வ ஸ்வ கர்ம அனுகுணமாக சரீரத்தினுடைய பரிணாமத்தையே தங்களுக்கும் பரிணாமாக கொண்டு இருப்பார்கள் -என்றும் –
பிராணி ஜாத மஹிம் சந்த மநோ வாக் காய கர்மபி -திகம்பராஸ் சரந்தஏவ யோகினோ
பிரம சாரிணா–மயூரபிஞ்ச ஹச்ஸ்தாச்தே க்ர்தவீராச நாதிகா – பானிபாத்ரேஷூ புஞ்சானா
லூனகேசாச்த மவ்நின-சதா ஷபன காசர்யா க்ர்தமந்தார துராசதா –குருபதிஷ்ட மார்கேன
ஜ்ஞான கர்ம சமுச்சயாத் –மோஷோ பந்த விரக்தச்ய ஜாயதே புவி கச்யசித் -என்கிறபடி
மல தாரண ஹிம்சாதிகளாலும் ஆத்மா ஞானத்தினாலும் பிரக்ர்தி விநிர்முக்தராய் ஊர்த்த்வ கதியை
ப்ராபியா நிற்கை மோஷம் என்றும்
வேதாந்த விருத்தார்த்தங்களை வாய் வந்த படி பரக்க சொல்லுமவர்கள் –

சமணர் என்றது சார்வாகரையும் கூட்டி -ஈட்டிலே இவரையும் சேரப் பிடித்து இறே எடுத்தது
அவர்கள் ஆகிறார்கள் -பிரதிவ்யாப ச்தேஜோ வர்யுரிவிதி தத்வானி -என்கிறபடியே –
பிரதிவ்யாதி பூத-சதுஷ்டயமே தத்வம் –ஆகாசாதி பூதாந்தரம் இல்லை -என்றும்
தேப்யஸ் சைதன்ய கிண்வாதிப்யோமதசக்திவத் -என்றும்-
க்ரமுகபல தாம்பூல தளாவயவாதி ஷூ பிரத்யேக வித்யமா நச்யாபி ராகச்யோ வாவயவி நிசம்யோக
விசேஷாத்தே ஹாரம் பக பரமாணு சம்ச்லேஷ விசேஷா தேவ தேக சைதன்யா விர்ப்பாவோ நா நுபன்ன –என்றும் சொல்லுகிறபடியே
ஸூரா பூரித சரம பஸ்த்ரிகையை ஆதபத்திலே வைத்தால் -சலனாதி விகாரங்கள்-தன்னடையே தோற்றுமா போலேயும் –
வெற்றிலையும் பாக்கையும் சுண்ணாம்பையும் சேரப் பிடித்து-மெல்லும் அளவில் ஒரு விசேஷம் பிறக்குமா போலேயும் –
அந்த ப்ரிதிவ்யாதி பூதங்களுடைய கூட்டரவிலே சைதன்யம் என்று ஒரு தர்மம் பிறக்கும் என்றும் –

ப்ரத்யஷ சம்யமேவாதி நாஸ்த்ய த்ரஷ்ட த- அதர்ஷ்டவாதி பிச்சாபி நாத்ர்ஷ்டம் த்ர்ஷ்டமுச்ச்யதே –
க்வாபித்ரஷ்ட ம த்ர்ஷ்டஞ்சே தத்தர்ஷ்டம் ப்ரவதேகதம் -நித்யாத்ர்ஷ்டம் கதம் சத்ச்யாத் சச்சஸ்ரின்காதி
சந்நிபம் -ந கல்ப்யன் சுக துக்காப்யாம் தர்மாதர்மவ்பரைரிஹா -ஸ்வபாவேந ஸூ கீ துக்கீ
பவேன்னான்யத்தி காரணம் -நிசிசக்ரே யேத் கோவாகொகிலாங்க பிரகூஜயேத் – ஸ்வபாவ வ்யதிரேகென
வித்யதே நாச்ய காரணம் – இஹலோகாத்பரோ நான்ய ஸ்வ ச்வர்கொஸ்தி நார்கோ நவா – என்கிறபடியே
ப்ரத்யஷ த்ர்ஷ்டமான அர்த்தமே உள்ளது -வேறு ஒன்றும் இல்லை –
அந்த சைதன்யத்துக்கு உண்டான ஸூ க துக்கங்களே ஸ்வர்க்க நரகங்கள் –
வேறு சில புண்ய பாபங்களும் -அவற்றால் உண்டான தர்மாதர்மங்களும் இல்லை என்றும் –
மோஷச்து மரண ம பிராண சம்ஜ்ஞவாயு நிவர்த்தனம் – அதஸ் தத்தர்த்தன் நாயாசம் கர்த்துர் மதி பண்டித -என்கிறபடியே அதனுடைய
புரிவாகிற மரணமே மோஷம் -அவ்வருகு ஒன்றும் இல்லை -என்று ஸ்ருதி விருத்த பிரக்ரியையை ஆக்கிரமித்து சொல்லுமவர்கள் –

நையாயிக வைசேஷிகர் ஆகிறார்-
அக்ஷபாதர் கணாதர் இருவரும் இந்த -மத ப்ரவர்த்தகர்கள் –
ப்ரத்யஷ அனுமான உபமான சப்தா பிரமாணா நி -என்றும் –
த்ரிதா பிரமாணம் ப்ரத்யஷ அனுமான ஆகமாதிதி -த்ரி ப்ரேதை பிரமானைஸ்து – ஜகத்க்ர்த் தரவகம்யதே –
தஸ்மாத் ததுக்த கர்மாணி குர்யாத் தஸ்யை வதர்ப்த்யே பக்த்யைவசார்ச்ய நீயோ ஸௌபகவான் பரமேஸ்வர-
தத் பிரசாத ந மோஷஸ் ஸ்யாத் காணோ பரமாத்மக-காணோ பரமேத்யாத்மா -பாஷாணவத வஸ்த்தித -என்றும் சொல்லுகிறபடியே –
பிரத்யஷாதிகள் நாலும் கூட பிரமாணம் என்றும் –
சப்தம் அனுமான வித்யா பிரமாணம் ஆகையாலே -பிரத்யஷாதிகள் மூன்றுமே பிரமாணம் என்றும்-
ஜகத்துக்கு உபாதான காரணம் பரமாணுக்கள் –ஆநுமானி கேஸ்வரன் நிமித்தகாரணம் என்றும்-
(சாக்ஷி சர்வேஸ்வரன் -குயவன் போலே தான் மண் போலே இல்லை -என்பர் )
சம்சாரம் அநாதி -ஈச்வராவ்பாஸ்தியாலே சுக துக்க ஞானங்கள் நசித்து -பாஷாண கல்பனாய் இருக்கை மோஷம்
யென்றும் உத்ப்ரேஷிக்குமவர்கள் –

சாக்கியப் பேய்கள் –
வேதத்தை பிரமாணமாக ஏற்காத நிலையில் அவர்களுக்கு ஒத்தவர்களான பௌத்தர்கள் பேசப்படுகின்றனர் –
சாக்கியர் -பௌத்தர்-
சமணமும் சாக்கியமும் -திருவாய் மொழி -4 10-4 -என்று சமணரை அடுத்து சாக்கியரை நம் ஆழ்வார் அருளிச் செய்தார்
அவர்களில் பலர் தள்ளுவதும் -கொள்ளுவதும் -தாம் அறியாது-குருவான புத்தர் உபதேசித்ததையும் -மீறித் தாம் கொண்ட
கொள்கைகளை விடாப்பிடியாக பிடித்துக் கொண்டு இருத்தலின் –பேய் -எனப்பட்டனர் .
புத்தர் -தம் சிஷ்யர்களுக்கு சர்வம் சூன்யம் -என்று முதலில் உபதேசித்தார் .
நால்வகைப்பட்ட பாவனை -இடையறா நினைப்பினால் பரம புருஷார்த்தத்தை பெறுதல் வேண்டும் என்றும் உபதேசித்தார் –
இவ் உபதேசங்களைக் கேட்டவர்களில் சிலர் நான்கு வகைப் பட்ட பாவனையை ஏற்று –

சர்வமும் சூன்யம் என்னில் -வெளியில் உள்ள பொருள்கள் போலே உள்ளே உள்ள ஞானமும் சூன்யமாக நேரிடும் –
அங்கனம் ஆயின் உலகமே குருடாக்கி விடுமே -என்று வெளியில் உள்ள பொருள்களை மட்டும்உலகை -மட்டும் சூன்யம் என்று
இசைந்து –ஜ்ஞானத்தை உள்ளதாக கொண்டு –குருவினிடும் கேள்வி கேட்டு தாம் பிடித்த பிடியை விடாது நிலை நிறுத்திக் கொண்டனர் –
இவர்கள் யோகாசாரர் எனப்பட்டனர் –
குருவினிடம் கேள்வி -யோகம்-கேட்டமையினாலும் -அவர் சொன்ன நால் வகைப்பட்ட பாவனையை ஏற்று ஆசார -அனுஷ்டானத்தில் –
கொண்டமையினாலும் இவர்கள் யோகாசாரர் எனப்பட்டனர் –
நால்வகைப் பட்ட பாவனைகள் ஆவன –
எல்லாம் ஷணிகம் ::-துக்கம் ஸ்வ லஷணம் .சூன்யம் என்னும் நினைப்புக்கள் -ஷணிகமாவன ஷண நேரத்தில் அழிவன –
இந்த பாவனையினால் நிலையானவை என்னும் ப்ரமம் தொலைகின்ற்றது –
எல்லாம் துக்கம் என்னும் பாவனையினால் இன்புறுத்துமவைகள் என்னும் ப்ரமம் தவிருகிறது –
ஸ்வ லஷணம் என்னும் பாவனை யாவது எல்லாம் ஷணத்தில் அழியுமவை யாதலின் இன்ன பொருள் மாதிரி என்று
திருஷ்டாந்தமாக மற்றொரு பொருளைக் காட்ட இயலாமையின் -பொதுத் தன்மை இன்றி
ஒவ்வொரு பொருளும் -தன் தனக்கு என்று தனித் தன்மை வாய்ந்தது -என்று நினைத்தலாம் –
இதனால் பொதுவான தன்மை வாய்ந்தது என்னும் ப்ரமம் நீங்குகிறது -.சூன்யம் என்னும் பாவனையால்
சத்யமான -உண்மையான -பொருள் என்னும் ப்ரமம் ஒழிகின்றது –

மற்றும் சிலர் அறிபவனும் -அறியப் படுமவைகளுமான வெளிப் பொருள்கள் இல்லை -என்பது ஏற்புடைத்தன்று –
அவை உண்மையில் இல்லையாயின் -வித விதமான அறிவுகள் எங்கனம் ஏற்படக்கூடும் –
உண்மைப் பொருளாக கொல்லப்பட்ட அறிவின் விசித்திர தன்மையினால் அறியப்படும் பொருள்களும்
உண்மையில் உண்டு என்பது அனுமானத்தால் தெரிகின்றது என்றனர் –
இவர்கள் ஸௌத்ராந்திகர் எனப்படுகின்றனர் –
குரு சொன்ன சூத்ரத்திற்கு அனுமானத்தால் உலகு அறியப்படுவது என்னும் முடிவைப் பற்றி -கொண்டு நிற்பவர்கள் என்றபடி –
இனி சூத்ரம் எது பர்யந்தம் போகுமோ என்று கேட்டமையின் -இவர்களுக்கு அப் பெயர் எற்பட்டதாகவுமாம் –
சூத்ராந்தம் ப்ருச்சந்தீதி ஸௌத்ராந்திகா -என்று இதற்கு வ்யுத்பத்தி கண்டு கொள்க –
ப்ருச்ச தவ் சூஸ்நாதாதிப்ய-என்னும் வார்த்திகத்தின் படி -டக் -பிரத்யயம் வந்தது என்று அறிக -.

வேறு சிலர் -பொருள்கள் அனுமானத்தாலே அறியப்படுவன என்று கூறுவது தவறு – பிரத்யஷமே இல்லை என்பார்க்கு –
அதன் மூலமாக வர வேண்டிய அனுமானம் எங்கனம் பொருள்களை உள்ளவைகளாக சாதிக்க இயலும் –
பிரத்யஷத்தால் ஹேது சாத்தியங்களுக்கு வ்யாப்தியை கிரஹிக வேண்டாமோ –
நேரே கண்டு அறியும் -லோக அனுபவத்திற்கும் -அது முரண் பட்டது -எங்கனம் அனுபவ பலத்தாலே வெளிப் பொருள்கள்
ஒப்புக் கொள்ளப் படுகின்றனவோ -அங்கனமே ப்ரத்யஷ அனுபவத்தாலே -வெளிப் பொருள்கள் ப்ரத்யஷ பிரமாணத்திற்கு –
புலனாவன என்பதையும் ஒப்புக் கொள்ள வேண்டும் என்கின்றனர் –
இவர்கள் உள் உள்ள ஞானமும் வெளிப் பொருள்களும் பிரத்யஷத்திற்கு புலனாய் இருக்க -சிலருக்கு வைராக்கியம்
உண்டாவதற்காக முதலில் எல்லாம் சூன்யம் என்று உபதேசித்தார் குரு –
ஞானத்தை மட்டும் உண்மையானது என்று கொண்டு பிடிவாதத்துடன் -வாதாடுபவர்க்கு ஞானம் தவிர மற்றவை சூன்யம் என்றார் .
ஞானத்தைப் போலே வெளிப் பொருள்களும் உண்டு என்று அடம் பிடிப்பார்க்கு –
வெளிப் பொருள்களும் உள்ளனவே யாயினும் -அவை அனுமானத்தினாலேயே அறியப்படுவன -என்றார்
இது விருத்தமான பேச்சு என்றனர் ..இதனால் இவர்கள் –வைபாஷிகர் –என்று பேர் பெற்றனர் –
வெளிப் பொருள்களும் பிரத்யஷமாக உள்ளனவேஎன்பது தவிர ஸௌ த்ராந்திகர்களுக்கும் இவர்களுக்கும் வேறு பாடு இல்லை .

இம் மூன்று திறத்தவர்களான பௌ த்தர்களும் குருவின் உபதேசத்தை முழுமையாக ஏற்காமல்
தங்கள் பிடிவாதப் பேயினால் ஆட்டப்படுதலின் –சாக்கியப் பேய்கள் -என்றார் .
இம் மூவருக்கும் எல்லாம் ஷணத்தில் அழிபவை என்பதிலும் -அவ் வண்ணமான ஞானமே ஆத்மா என்பதிலும் கருத்து வேறுபாடு இல்லை
ஆதலின் இம் மூவரும் ஒன்றாக எடுத்துப் பேசப்படுகின்றனர் –

ஸ்ரீ பட்டரும் -யோகாசாரோ ஜகத பல பத்யத்ர ஸௌ த்ராந்திக ஸ்தத் தீவை சித்ர்யாதனுமிதிபதம் வக்தி
வைபாஷிகச்து ப்ரத்யஷம் தத் ஷணிகயதி தே ரங்கநாதா த்ரயோபி ஜ்ஞானாத்மத்வ ஷணபிதுறதே
சஷதே தான் ஷிபாம – ஸ்ரீ ரங்க ராஜ ஸ்தவம் – -உத்தர சதகம் – 8- என்று
பௌ த்தர்கள் நால்வரில் யோகாசாரன் -உலகினை இல்லை என்று மறைக்கிறான் –
ஸௌ த்ராந்திகன் அவ் உலகினை ஞானத்தினுடைய விசித்திர தன்மையினாலே அனுமானத்தினாலே அறியத் தக்கதாகச் சொல்லுகிறான் —
வை பாஷிகனோ -பிரத்யஷமான அவ் உலகினை ஷணத்தில் அழிவதாக கொள்கிறான் –
அந்த மூவரும் ஞானத்தையே ஆத்மாவாகவும் -ஷணத்தில் அழிவதாகவும் சொல்லுகின்றனர் –
அவர் மூவரையும் தள்ளுகிறோம் -என்று இம்மூவரையும் சேர எடுத்து கண்டிக்கத் தக்கது காணத் தக்கது ..

தாழ் சடையோன் சொல் கற்ற சோம்பரும் –
தன்னை ஈஸ்வரன் என்று பிரமித்து லோகம் எல்லாம்-ஆராதிக்க வேண்டும் என்று -அதுக்கு தகுதியாக தீர்க்க ஜடையைத்
தரித்து கொண்டு -சாதனா-வேஷத்தோடு இருந்து -மோஹா சாஸ்தராணி காராய -என்கிறபடியே –
பகவத் அனுமதியாலே மோஹா சாஸ்த்ரத்தை-பிரவர்த்திப்பித்த ருத்ரனுடைய வசனமான ஆகமத்தை அதிகரித்து போந்து –
அதி தாமசராய் இருக்கும் பாசுபதரும் –

பௌ த்தரை எடுத்த உடனே பாசுபதரை எடுத்தது –அவர்களோபாதி இவர்களும் வேத பாஹ்யர் என்னும் இடம் தோற்றுக்கைக்காக –
(பசய்து அசமஞ்சஸ்யாத் -சாஸ்திரம் உடன் விரோதிக்கும் படியால் -)-
பிரதான காரணத்வா வுப்யுகம சாம்யாத் சாம்க்ய நிராச நந்தர பாவித்வே பாசூபத நிராசச்ய-ப்ராப்தே பிசதவ் கதா ஆர்
ஹதம நிராஸா நந்தரம் தத் பிரதிஷேப தச்யாத் யந்த வேத பாஹ்ய-த்வஜ்ஞாப நாயக்ர்தா -என்று சுருதி பிரகாசார்யரும் –
பத்யுர சமாஞ்ஜச்யாத் -என்கிற அதிகரணத்துக்கு சங்கதி-சொல்லும் பொழுது அருளிச் செய்தார் இறே-

அவர்கள் ஆகிறார் –
பிரதானம் ஜகத்து உபாதான காரணம் –ஆகம சித்த ஈஸ்வரன் நிமித்த காரணம் -என்றும் –
முத்ரி காஷாட் கதத் வஜ்ஜ பரமுத்ரா விசாரத பாகாச நஸ்த-மாத்மானம் த்யாத்வா நிர்வாணம் ர்ச்சதி -கண்டிகாருசி கஞ்சசைவ
குண்டலஞ்ச-சிகாமணி -பச்மயஞ்ச்ஜோப வீதஞ்ச முத்ராஷட்கம் பிரசஷதே -ஆபிர் முத்ரித தேஹச்து-நபய இஹா ஜாயதே –
ருத்ராஷ கங்கணம் ஹஸ்தே ஜடா சைகா சமஸ்தகே -காபாலம் பஸ்ம-நா ஸ்நானம் த்யானம் பிரணவ பூர்வகம் தீஷா
பிரவேசமா த்ரேன ப்ராஹ்மானோ பவதி-தத் ஷனாத்-காபாலம் வ்ரதமாஸ்த்தாய யதிர்பவதி மாநவ-என்றும்
சர்வஜ்ஜ ருத்ர ப்ரகோத்த தாஷர ராசியான ஆகமத்திலே சொல்லுகிறபடி முத்ரிகாஷட்க தாரண-பாகாச நஸ்தாத்மா த்யான
ஸூர கும்பஸ்தாபச்த தேவதார்ச்ச்சனா மூடாச்சார ச்மச்சான பசம ஸ்நான-பிரணவ பூர்வ கத்யா நாதி கர்ம அனுஷ்டானத்தாலே –
பசுபதி சாரூப்யத்தை பெருகை மோஷம் ஆகிறது என்றும்
ஸ்ருத்யத்ந்த விருத்தார்தங்களை அத்யந்தம் ஆதரித்து சொல்லுமவர்கள் –

தாழ் சடையோன் சொல் கற்ற சோம்பரும் –
தாழ் சடை -வினைத் தொகை –நீண்ட சடையை உடையவனாகிய ருத்ரன் -என்றபடி –
சடை தவக் கோலத்தை காண்பிக்கிறது -தன்னை ஈஸ்வரன் என்று உலகம் ஆராதிக்க வேணும் என்று
தவக் கோலத்துடன் தவம் செய்து இறைவனிடம் வரம் கேட்டு -அவன் அனுமதி பெற்று –
மோக சாஸ்திரம் ஆகிய சைவ ஆகமத்தை இயற்றி நடத்தினதாக பிரமாணங்கள் கூறுவது இங்கே அறியத் தக்கது .

தாழ் சடையோன் சொல்-சைவ ஆகமம் .
அதனை கற்றனரே யன்றி -அதனை இயற்றினவன் தவக் கோலத்தைக் கொண்டு உண்மையை அறியப் பெற்றிலரே -என்கிறார்
அங்கனம் அறியாமைக்கு ஹேது அவர்கள் சோம்பராய் இருத்தலே –
சோம்பர் -சோம்பலை உடையவர் –
சோம்பலுக்கு காரணமான தமோ குணம் வாய்ந்தவர் -என்றபடி -உபசார வழக்கு .
மாறுபட்ட உணர்வைத் தருவது -தமோ குணம் -என்க

சூனிய வாதிக்கும் சாக்கிய பேய்களுக்கும் இடையே சைவரை எடுத்தது
பௌ த்தர்களில் உள் பிரிவுகள் பல ஒன்றுக்கு ஓன்று முரண் பட்டவைகளாய் இருப்பினும் வேதத்திற்கு அவை அனைத்தும்
முரண்பட்டவை என்னும் தன்மையை முன்னிட்டு எவ்விதம் அவை அனைத்தும் புறக்கணிக்கப் படுகின்றனவோ –
அவ்விதமே சைவ ஆகம கொள்கைகளும் வேதத்திற்கு முரண் பட்டவைகளாய் இருத்தலின் புறக்கணிக்கத் தக்கனவே
என்பதை புலப்படுத்துகிறது .
உலகமாக மாறும் உபாதான காரணம் பிரகிருதி தத்வம் நிமித்த காரணம் ஆகமத்தாலே சித்தித்த ஈஸ்வரன் என்பது
சைவ ஆகம கொள்கை –
உபாதான காரணமும் -நிமித்த காரணமும் -வேதத்தில் சித்தித்த பரப் பிரம்மமாம் நாராயணனே என்பது வேதத்தின் கொள்கை –
வேத வியாச பகவானும் பிரகிருதி தத்தவத்தை உபாதான காரணமாக ஒப்புக் கொண்டு உள்ள –சாங்கிய மதத்தை கண்டித்தும் –
அக் கொள்கையினையே உடைய பாசுபத மதத்தை கண்டிக்காமல் விட்டு -முற்றிலும் வேதத்துக்கு புறம்பான வர்களான பௌத்த ஜைன
மதங்களைக் கண்டித்த பிறகு -பாசுபத மதத்தை கண்டிப்பது –
பௌத்த ஜைன மதங்கள் போன்று முற்றிலும் வேதத்துக்கு புறம்பானது பாசுபத மதம் என்பதை உய்த்து உணர வைக்கிறது .
இவ் விஷயம் ஸ்ருத பிரகாசிகையில் தெளிவாக உள்ளது ..
கள்ள வேடத்தைக் கொண்டு புத்தனாய் மோஹா சாஸ்த்ரத்தை ப்ரவர்த்தித்தது போன்றதே –
ருத்னனுக்கு அனுமதி அளித்து அவன் மூலமாக சைவ ஆகமத்தை ப்ரவர்த்திப்பித்ததும் என்பது
பௌத்த மத்தத்தவர் இடையே சைவரை வைத்து பேசிய அமுதனார் கருத்தாகும் .

சூனிய வாதரும் –
சூன்யமே ததுவ்வம் என்று சொல்லுகிற மாத்யாமிகரும் சாக்ய வர்க்கத்திலேயாய் இருக்க-பிரித்து எடுத்தது தந் மத க்ரௌர்யத்தைப் பற்ற –
பௌத்த மத ப்ரவர்த்தகர் –வைபாஷிகன் என்றும் – ஸௌ த்ராந்திகன் என்றும் -யோகாசுரன் என்றும் -மாத்யமிகன் -என்றும்
நாலு வகை பட்டு இருப்பார் இறே -இவர்களுள் முதலில் சொன்ன மூவர்க்கும் ஸ்வாப்யுபதகமாய் விஜ்ஞான ரூபமாய் இருக்கிற-
வஸ்துவினுடைய ஷணிகத்வம் சாமானமாய் இருக்கும் – பூத பௌதிகங்களும் சித்த சைத்தன்யங்களையும்-ஒழிய வேறு சில
ஆகமாதிகளை அவர்கள் அங்கீ கரித்தது இல்லை –

இவர்களிலே வைபாஷிகன் ஆனவன்-
வி பாஷை –மாற்றி பேசுவதால் வைபாஷிகன் –
பரமாணு சன்காதாத்மகமாய் பிரதிஷ சித்தமாய் கொண்டு இருக்கும் ஜகத்து என்றும் –
தத் விஷய ஞானம் ஷணிகம் என்றும் –
ஞான விஷயமான பாஹ்யார்த் தங்கள் எல்லாம் உத்பத்தி விநாசங்கள் உடன் கூடி இருக்கும் என்றும் –
ஷணிக விஞ்ஞான சந்தானமே ஆத்மா என்றும் –
இதில் ச்த்திரத்வ புத்தி சம்சாரம் -அச்த்திரத்வ புத்தி மோஷம் என்றும் சொல்லுமவன் –

ஸௌத்ராந்திகன் ஆகிறான் –
சூத்ர அந்தம் வரைக்கும் கேட்டவன்-என்றபடி –ஞானத்தில் ஸ்வ ஆகாரத்தை சமர்ப்பித்து -நஷ்டமே போந்த வர்த்தங்கள்-
எல்லாம் ஞானகதமான நீலாத்ய ஆகாரத்தாலே அனுமேயங்களாய் இருக்கும் என்றும் –
அர்த்தவைசித்த்ரயகர்தம்-ஞானவைசித்ரியம் என்றும் அனுமான சித்தம் ஜகத் -தத் விஷய ஞானம் ஷணிகம் –
அந்த ஷணிக விஞ்ஞானம் தானுமே-ஆத்மா –இதில் ச்த்திரத்வ புத்தி சம்சாரம் அச்த்திரத்வ புத்தி மோஷம் என்றும் சொல்லுமவன் –

யோகாசாரன் ஆகிறான் –
அர்த்தங்களைப் போலே சாகாராங்களாய் இருந்துள்ள ஞானங்களும் ஸ்வ மேயவிசித்தரங்களாய் இருக்கையாலே –
அர்த்தவைசித்யர்த்தத்தாலே ஞான வைசித்ரியம் சொல்ல ஒண்ணாது என்றும் ஞானமே உள்ளது
பாஹ்யார் தங்கள் ஒன்றுமே இல்லை என்றும் -அந்த ஞானம் ஷணிகம் என்று அறிகை மோஷம் என்றும் சொல்லுமவன் –
யோகாசாரோ ஜகாத பல பத்யந்திர ஸௌத்ராந்திகஸ்து ஈவைசித்ரியாத நுமதி பதம் வக்தி ஸௌ த்ராந்தி கஸ்து
ப்ரத்யஷம் தத் ஷணிக மிதே ரெங்கநாத திரையோ பஞ்ச்ஞாநாத் மகத்வ ஷன பு மூகேத சஷி தாந்தத் ஷிபாமா -என்று
சங்க்ரகேன இம் மூவருடைய மதங்களையும் உபன்யாசித்து அருளினாரே ஸ்ரீ பட்டரும் –

மாத்யாமிகன் ஆகிறான் –
பிரமாணமும் பிரமேயமும் பிரமாதாவும் இவை உண்டு என்று அறிவது ப்ரமம்-சூன்ய வாதம் ஒன்றுமே சுகத்துக்கு பராகாஷ்டை என்றும் –
கீழ் சொன்ன மூவரும் சித்த சைதன்யங்கள் உண்டு-என்றும் -ஷணிக விஞ்ஞானம் உண்டு என்றும் –
சிஷ்யனுடைய பிரதிபத்தி ஸௌ கர்யார்த்தமாக சொன்னார்கள்-இத்தனை என்றும் –
நசன் நாசன் நசதசத் நசாப்ய நுபயாத்மகம் -சதுஷ்கோடி விநிர்முக்தம் தத்வம் மாத்யமிகோவிது – என்கிறபடியே
சத்தும் இன்றிக்கே அசத்தும் இன்றிக்கே -சத் அசத்தும் இன்றிக்கே -சத் அசத் விலஷணமும் இன்றிகே –
இந் நாலு கோடியிலும் உத்தீர்ணமாய் இருப்பது ஒன்றே தத்வம் என்றும்
சூன்யத்தில் சூன்யம் என்று அறிகையே-மோஷம் என்றும் உத்ப்ரேஷிக்குமவன் –

சூனிய வாதியரும்
எல்லாம் சூன்யமே என்று வாதம் புரிபவரும் பௌத்தர்களே-இவர்கள் மாத்த்யமிகர் -எனப்படுகின்றனர் .
சிறந்த சீடர்களிடம் -யோகம் -ஆசாரம் -என்னும் இரு செயல்களும் இருத்தல் வேண்டும் –
யோகமாவது -மேலும் விஷயங்களை தெரிந்து கொள்வதற்காக குருவினிடம் கேள்வி கேட்பது .
ஆசாரமாவது -குரு சொன்னதைக் கேட்டு அதன்படி ஒழுகுதல் .
குரு முதலில் சொன்ன சர்வ சூன்யக் கொள்கையை ஏற்று அதன்படி ஒழுகினமையின் உத்தம சீடர்கள் ஆயினர் .
ஆயினும் மேலும் விஷயம் அறிந்து கொள்ள கேள்வி கேட்காமையினால் அவர்கள் அதமர்கள் ஆகி விட்டனர் .
ஒழுகினமையினால் உயர்வும் -கேள்வி கேளாமையினால் தாழ்வும் இவர்களிடம் சேரவே
நடுத்தரமான நிலையினை இவர்கள் எய்தினவர்கள் ஆகிறார்கள் –ஆகவே மாத்த்யமிகர் –
நடுத்தர நிலையினோர் -என்று இவர்கள் பேர் பெற்றனர் ..

மாத்த்யமிகர்கள் இங்கனம் கருதுகிறார்கள் –
சூன்யம் என்பதே முடிவான கொள்கை -புத்தர் உபதேசித்த ஷணிகம் துக்கம் ஸ்வ லஷணம் சூன்யம் –
என்னும் பாவனைகள் நான்கும் இம் முடிவு நிலை எய்துவதற்கே யாம் -நிலை நிற்பது இன்பம் தருவது
பொதுவான இன்னதன்மைத்து -சாத்தியமானது என்னும் ப்ரமம் நீங்குவதற்காக நான்கு பாவனைகள் உபதேசிக்கப் பட்டன –
உண்மையில் ஒரு பொருளையும் இன்னது என்று சொல்ல இயலாது –
சத் -என்னவும் முடியாது -சத் இல்லாத அசத் என்னவும் ஒண்ணாது –
சத்தும் அசத்துமானது என்று கூருவதர்க்குமியலாது
சத் அசத் என்னும் இப் பொருள்களிலும் வேறு பட்டது என்பதற்கும் இடம் இல்லை
குடம் முதலிய பொருள்கள் இயல்பினில் -சத் -ஆயின் -அவற்றை குயவன் மண் கொண்டு உண்டு பண்ண வேண்டிய அவசியம் இல்லை .
இனி இயல்பினில் -அசத் -இல்லாத பொருள் -ஆயின்அப்பொழுதும் குயவன் உண்டு பண்ண வேண்டிய அவசிமில்லை
ஆகாசத் தாமரையை யார் உண்டு பண்ணுகிறார்கள் –
மேலும் ஆகாசத் தாமரை கண்ணுக்கு தோற்றுவது இல்லை –இவைகளோ தோற்றுகின்றன
ஆகவே குடம் முதலிய பொருள்கள் இயல்பினில் சத் ஆனவை என்பதற்கோ -அசத் ஆனவை என்பதற்கோ வழி இல்லை –
முரண்படுதலின் சத்தாகவும் அசத்தாகவும் உள்ளன என்ன ஒண்ணாது –
இனி சத்தும் அசத்தும் இல்லாத தனிப் பட்ட பொருள்கள் என்பது -அத்தகைய பொருள்கள் எங்கணும் காணாமையாலே கூடாததாம் –
ஆகவே உலகில் உள்ள குடம் முதலிய பொருள்களைப் பற்றி வ்யவஹாரங்கள் ஸ்வப்ன உலகில் நடக்கும்
வ்யவஹாரங்கள் போன்றவைகளே .சூன்யமே தத்தவம் –
அறிவும் அறியப்படுமவையும் அறியுமவனும்-எல்லாம் சூன்யமே -அந்நிலையினை எய்துதலே முக்தி .

மாத்த்யமிக மதத்தைப் பற்றி ஸ்ரீ பட்டர் -ஸ்ரீ ரெங்கராஜ ஸ்தவத்தில் சுருங்க கூறி அம்மதம் கூறு கூறாக கண்டிக்கத் தக்கது -என்கிறார் .
நசதசதுபயம்வா நோப யஸ்மாத் பஹிர்வா ஜகதிதி நகிலைகாம் கோடி மாடீ கதேதத் இதி நிருபதி
சர்வம் சர்விகாதோ நிஷேதன் வரத சூகதபாசச்சோர லாவம் விலாவ்ய -உத்தர சதகம் – – 6- என்று
வரம் தரும் அரங்கனே -உலகமானது சத்தாகவும் இல்லை -அசத் ஆகவுமில்லை-சத்தும் அசத்துமாகவும் இல்லை –
சத் அசத் என்னும் இரண்டிற்கும் புறம்பான தாகவும் இல்லை -ஆகையினால் அவ் உலகம் கீழ் சொன்ன நான்கினில்
ஒரு பொருளின் வகையிலும் சேர வில்லை யன்றோ -இங்கனம் இங்கே இப்பொழுது என்னும் வரையறை இன்றி யாதும் இல்லை என்று
மறுக்கும் கீழ் மகனான புத்தன் திருடனைப் போலே கூறு படுத்தி தண்டிக்கத் தக்கவன் -என்பது அவரது திரு வாக்கு .
யோகாசாரன் முதலியோர்களை தள்ளுகிறோம் என்றார் .
மாத்த்யாமிகனையோ தண்டிக்க வேண்டும் என்கிறார் –
இங்கே இப்பொழுது இது -என்று எல்லாம் குறிப்பிடாமல் கண்ணை மூடிக் கொண்டு எல்லாம் சூன்யம் என்பது ஏனைய பௌத்தர்
மூவரும் புரியும் குற்றத்திலும் மிகக் கொடியதாக தோற்றுதலின் ஆத்திரத்துடன் மாத்த்யாமிகரைக் கூறாக தண்டிக்க வேண்டும் என்கிறார் .
அமுதனாரும் சாக்கிய பேய்களிலும் சூன்ய வாதரின் கொடுமை மிகுந்து இருத்தலின் அது தோன்ற பிரித்து அருளிச் செய்தார் -என்க .
சாக்கிய பேய்களுக்கும் சகிக்க ஒண்ணாமையாலே அன்றோ அவைகளாலே சூன்ய வாதம் குருவான புத்தரிடமே ஏற்க ஒண்ணாது என்று மாற்றப் பட்டது –

நான் மறையும் நிற்க குறும்பு செய் நீசரும் –
அந்த பௌத்தாதிகளைப் போல் அன்றிக்கே -ரிகாதி பேதென நாலு வகைப்பட்டு இருந்துள்ள வேதங்களை பிரமாணமாக
அங்கீ கரித்து வைத்தும் – அவற்றுக்கு உப பிரமண உப ப்ரஹ்மிதங்களான தாத்பர்ய விஷய பூதார்த்தங்களைச் சொல்லாதே –
சர்வார்த்தான் விபரீதான்ஸ்ஸபுத்திச்சா பார்த்ததாமசீ -என்கிற தாமச புத்தியாலே -விபரீதார்த்தங்களை கற்பித்து –
அவற்றை மூலை அடியே நடப்பித்து லோகத்தாரை தம் தாமுடைய துஸ் தர்க்கத்தாலே மோஹிப்பித்து-
பிபேத் யல்ய ஸ்ருதாத் வேதோமாமயம் பிரத்யஷ்யதி –என்கிறபடியே வேத பிரதாரகர் ஆகையாலே – எதி ப்ரஹீனரான மாயாவாதிகளும் –

குறும்பு செய் நீசர் என்றது –
சங்கர பாஸ்கர யாதவர்கள் மூவரையும் சேரப் பிடித்து –அம் மூவருக்கும் பிரமாணம் பிரமேயம் ஒன்றாய் இருக்கும் இறே –
சங்கரன் ஆகிறான் –
சதேவ சோம்யே தமக்ர ஆஸீத் ஏகமேவாத்மதீயம் -என்கையாலே நிர்விசேஷ சின் மாத்ரமே பிரம்மம் -என்றும் –
ஏவம் ஜாக்ரத் பிரபன்ஜோயம் மயிமாயா விஜ்ம்ர்மித -என்கையாலே -இந்த பரிதர்சயமானமாய் இருந்துள்ள ஜகத்து
மாயா கல்ப்பிதமாய் மித்யா பூதமாய்-இருக்கும் என்றும் –
இந்த்ரோ மாயோ புரு ரூப ஈதியதே -என்கையாலே அந்த பிரம்மம் தானே மாயாசபளிதமாய்- கொண்டு –பிரமிக்கை சம்சாரம் என்றும் –
இத்தை கட்டி கொள்ளவும் சொல்லுகையாலே தத்வம்பதசேதி-வஸ்த்துக்களுடைய ஐக்ய பாவனையாலே –
அந்த ப்ரமம் போகை-மோஷம் -என்றும் சொல்லுமவன் –

பாஸ்கரன் ஆகிறான் –
அவித்யோ பப்ப்ரக்மிதம் பிரம்ம ஜீவ இத்யபிதீயதே -என்கையாலே-அந்த பிரம்மம் தானே புத்தி இந்திரியாதி ரூபமாய் –
சத்தியமாய் இருந்துள்ள –உபாதியோட்டை சம்சர்க்கத்தாலே ஜீவ பாவத்தை பஜித்து -பிரமித்து கொண்டு போருகை சம்சாரம்
ஜகத்து சத்யம் என்றும் – சத்யமான பந்தத்துக்கு ஜ்ஞான மாத்திர நிவர்த்தயம் கூடாது ஆகையாலே –
வித்யாஞ்சா வித்யாஞ்சா யஸ் தத்வே தோபயம்சஹா –வித்யயாம்ருத்யம் தீர்த்தவா வித்யயாம்ரத் தமஸ் நுதே -என்கையாலே –
ஸ்வ வர்ணாஸ்ரம தர்மோ பேதமாய் வேதமாய் –
தத்வமஸி – இத்யாதி வாக்ய ஜன்ய ஞான பூர்வகமாய் இருந்துள்ள உபாசனாத்மாக ஞானத்தாலே அந்த உபாதி நசித்தவாறே –
கடத்வம் சே கடகாசோ நபின்னோ நபசாயதா -என்று கடாத்யுபாதி நாச அநந்தரம் தத்வ சின்னமான ஆகாசத்துக்கு
மகா ஆகசத்தொடே ஏகி பாவம் உண்டாகிறது போலே உபஹிதாம்சமான ஆத்மாவுக்கு அனுபஹிதாம்சமான ப்ரஹ்மத்தோடு
ஏகி பாவம் மோஷம் ஆகிறது என்று சொல்லுமவன் –

யாதவன் ஆகிறான் –
அந்த ப்ரஹ்மம் தானே சத்தியமாய் -பாரமார்த்திகமாய் -ஸ்வ ஸ்வாத் பின்னமான-சிதசித் விச்வகாத்மாக பிரபஞ்சமானது –
ஸ்வ ஸ்வாத் பின்னம் என்று பிரமிக்கைசம்சாரம் -வித்யாஞ்சா வித்யாஞ்சா -என்றும்
உபாப்யாமே வபஷாப்யாம் யதாகே பஷணாம் கதி -ததைவஞான கர்மப்யாம்ப்ராப்ய தே பிரம்ம சாஸ்வதம் -என்றும் சொல்லுகையாலே
ஞான கர்ம சமுச்ச்யத்தாலே-அந்த பேத ஞானம் நசித்துப் போகை மோஷம் என்று சொல்லுமவன் –

இந்த மதங்கள் எல்லாம் ஸ்வ அஞ்ஞாதி-லங்கணம் பண்ணிப் போருகிற அசூர ராஷசாதிகள் மோகிப்பைக்காக-
தானாயும் ருத்ரனைக் கொண்டும்-சர்வேஸ்வரன் ப்ரவர்த்திப்பிதவை இறே –
இவ்வர்த்தம் –
புத்தோ நாம மு நிர்ப்பூதாய மோஷ இஷ்யாமி-மானவான் தத பஸ்சாத் பவிஷ்யந்தி முண்டா காஷாய வாசச –
தேஷா மல்பதரோதர்ம இஹலோகே பரத்ரச -தேஷாம் தத்தஞ்ச புக்தஞ்ச பஸ்மி பவந்தி காஷ்டவத் -விப்ராஸ்
ஸ்ராத் தேஷ்வதாச்யந்தி மயிபுத் தத்வமாகத -அல்பதோ யாஸ்த தோமேகா – அல்ப சச்யா வசுந்தரா –
அல்ப ஷீராச்த தோகாவ -அல்ப வித்யாசா பிராமணா -நிவர்த்த யஞ்ச ஸ்வாத்யாய பிண்டோதக விவர்ஜிதா –
அனன்யா எஷ் வதீயந்தே ப்ரக்மனோ ஸௌ சவர்ஜிதா அக்னி ஹோத்ராச்ச நச்யந்தி குரு பூஜா பரண ச்யாதி-
பிராமணாஸ் சர்வ யக்ஜேஷு பிரசாந்தி சத தஷிணா-தத் பிரஜா பிரளயம் யார்ந்தி காலக தர்மேன சோதிதா
நஸ்ருன் வந்தி பித்து புத்ரா நச்துஷா நச ஹோதரா-ந ப்ர்த்தயா ந களத்ரபாணி பவிஷ்யத் யதயோத்தரம் -என்று
ஸ்ரீ மகா பாரதத்தில் மோஷ தர்மத்திலும் ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரன்-தானே சொன்னான் இறே

ருத்ரன் ஏகாதசி தர்மத்தை பரக்க சொல்லிக் கொண்டு போந்து அத்திவசத்திலே பாஷாண்டிகளுடனே-
சல்லாப சகவாசாதிகள் பண்ண ஒண்ணாது என்று பிரசங்காத் சொல்லக் கேட்ட பார்வதி யானவள் –
ஆகில் நீர் அவர்களுடைய இந்த நிஹித சிஹ்னங்களை தரித்து கொண்டு இருப்பான் என் – என்று கேட்க –
நமுசாத்யாம ஹாதைத்யா புரஸ்வயாம் புவேந்த்ரே -என்று தொடங்கி அந்த ராஷசர்கள் விஷ்ணு பக்தராய் இருந்து வைத்ததே-
தத் பக்தரான இந்த்ராதிகளை பாதித்து -அவர்களுடைய ஸ்தானங்களை ஆக்ரமித்த வாறே அவர்களுடைய சர்வேஸ்வரன்-ஆன
ஸ்ரீ மன் நாராயணன் -பக்கலிலே சென்று சரணம் புகுந்து தங்களுக்கு வந்த ஆபத்தை விண்ணப்பம் செய்யக் கேட்டு –
அந்த ராஷசர்கள் ஸ்வ பக்தராய் ஸ்வ அஞ்ஞாதி லங்கனம் பண்ணினார் ஆகையாலே அவர்களுக்கு தன்னளவிலே-
விப்ப்ரபத்தியை பிறப்பித்து பின்பு அவர்களை சம்ஹரிக்க கடவோம் என்று நினைப்பிட்டு –

இத்யா கர்ணயா ஹரேர் வாக்கியம் தேவோ நாம பயார்த்தினாம் -நான்ஸ்வ வ்ர்த்தான்விதி-த்வாத்மாமஹா புருஷோத்தம –
ஸ்ரீ பகவான் உவாச -த்வஞ்ச ருத்ர மகா பாஹோ மோஹோநார்த்தம்-ஸூ ரத்விஷாம் பாஷண்டா சரணம் தர்மம் குருஷ்வ
ஸூ ர சத்தம –தாமஸா நி புராணா நி-ரசயச்வசதான் பிரதி -மோகனா நிச சாஸ்தராணி த்வம் குருஷ்வ மகா மாதே -என்று
சொல்லிக் கொண்டு போந்து –
வம்சதாம் ஸ ச மகாமுனி -தவ சக்த்யா சமா விச்ய குருஸ் வஜ கதோ ஹிதம்கதயன் சேவதேவிப்ரா தாமஸ நிஜ கத்ரயே –
புராணா நிச சாஸ்தராணி த்வத் பரேநேப பிரமஹித -தாதாபா சுபதாம் சாஸ்திரம் த்வமே குரு ஸூ வ்ரத-கங்கா ள ந்ஜ்சைவ
பாஷண்ட மகா சை வாதிபேதித -அவலம்ப்ய மதம் சமயக் வேத பாஹ்யாத் விஜோத்தமா -பஸ்மாதி தாரணாஸ் சர்வே
பபூவுஸ்தே-ந சம்சய –த்வாம் பரத்வே ந சம்சந்தி சர்வ சாஸ்த்ரேஷூ தாமஸ -அஹமப்ய வதாரேஷு த்வாஞ்ச ருத்ர மகா பாலா –
தாமஸ நாம் மோஹா நாரத்தம் பூஜயாமி யுகே யுகே —மதமேத வஷ்டப்ய ரதன்யேவன சம்சய -என்று இப்படி-நியமித்து
அவர்கள் விஸ்வசிக்கைக்காக நீ அந்த சிஹ்னங்களை தரித்து கொண்டு இருக்க வேணும்-என்று சொன்னவாறே –
நான் தரித்து கொண்டு இப்படியே இரா நின்றேன் என்று அவளுக்கு பிரத் யுத்தரம் சொல்லி –

ப்ரதமம் ஹிமையைவோக்தம் சைவம் பாஸூ பதாதிகம் -மத்ஸ் சக்த்யாவேசி தைர் விப்ரை -சம்ப்ரோக்த்தா நிதத பரம் –
மாயாவாத மசஸ் சாஸ்திரம் பிரசன்னம் பௌ த்யமுச்ச்யதே –மயைவகதிதம்-தேவி கலவ் ப்ராஹ்மன ரூபிணா –
அபார்த்தம் சுருதி வாக்யானாம் தர்சிதம் லோக கர்ஹிதம் –கர்ம ஸ்வரூபவத்யாஜ்யம்யத் அத்ரைவ பிரதிபாத்யே –
சர்வ கர்ம பர்ப்ரஷ்டம் விகரம ஸததம்ததுச்யதே-பாச ஜீவயோரைக்யம் மயாத் பிரதிபாத்யே ப்ரம் ஹனேப்ய
ப்ரம்ரூபம் நைர்குண்யம் வஷ்யதேமையா-சர்வச்ய ஜகதோ பார்த்த மோகனார்த்தம் கலவ் யுகே வேதார்த்த மன் மகா சாஸ்திரம்
மாயா வாதம-வைதிகம் மயைய வஷ்யதே தேவி அஸ்தாம் நாச காரணாத் என்ற பின்பு –ருத்ரன் தானே சொன்னான் என்று
பாத்ம உத்தர காண்டத்திலே உமா= மகேச்வர-சம்வாதத்திலும் -பரக்க சொல்லப் பட்டது இறே –

இப்படி பாஹ்ய சமயங்களையும் குத்ருஷ்டி-சமயங்களையும் எடுத்தது –
1–சாங்கியர் 2-யோகிகள்-3- பாட்டர் -4-ப்ரபாகரர்-5- ஏகாயனர் ஐவருக்கும்-உப லஷணம் –
ஈட்டுக் காரர் இவ் ஐந்து மதங்களையும் எடுத்தார் இறே -அவர்களோடு ஒக்க-

சாங்கிய யோகிகள் ஆகிறார் –
சதேவ சொம்யேத மகர ஆஸீத் -என்றும் –
சத்வம் ரஜஸ் தம இதி குணா-பிரகிருதி சம்பவா -என்றும் -சொல்லுகையாலே –
சத்வர ஜஸ்த மோ மயமாய் சச் சப்த வாச்யமான-பிரதானமே ஜகத் காரணம் என்கிறது என்றும் –
அஹங்காரவி மூடாத்மா கர்த்தா ஹமிதி மந்யதே -என்கையாலே
ஆத்மாவுக்கு கர்த்த்ரத்வம் பிரக்ரிதி சம்சர்க்காயத்தம் இத்தனை ஒழிய ச்வாபாவிக்கம்-அன்று என்றும் –
பிரக்ருதே க்ரிய மானானி – என்கையாலே அந்த பிரக்ருதிக்கே கர்த்ரத்வம் உள்ளது என்றும்
பிரகிருதி புருஷ விலஷணாய் கொண்டு வேறு ஒரு ஈஸ்வரன் இல்லை என்றும் –
அந்த பிரக்ருதியோடு-ஆத்மாவுக்கு உண்டான அநாதி சம்பந்தம் சம்சாரம் என்றும் –
பிரகிருதி புருஷ விவேகமே மோஷம் என்றும் சொல்லுமவர்கள் –

பாட்ட பிராபகர் ஆகிறார்கள் –
ஆத்மானோ பகவ ப்ரோக்தா நின்யாஸ் சர்வ கதாஸ் ததா -அந்யைர் மதி மதாம் ஸ்ரேஷ்ட தத்வா லோக நதத் பரை -என்றும் –
புத்தீந்த்ரிய சரீரேப்யோ பின்ன ஆத்மா விபுர்த்ருவ –நா நா பூத பிரதி ஷேத்ர மர்த்ஞ்சா ஞானே ஷூ பாசதே -என்றும் சொல்லுகையாலே-
ஆத்மாக்கள் நித்தியராய் -அநேகராய் – சர்வகதராய் -சரீராதி வி லஷணராய் இருப்பர் என்றும் –
பத்த்யதே சஹிலோகஸ் துயகாம்ய பிரதிஷித்த க்ரத் -காம்ய கர்மாணி குர்வாணை ரகாம்யகர்மா நுரூபத – ஜனித்வைவோப போக்தவ்யம்
புன காம்ய பலம் நரை -க்ர்மிகீடா தி ரூபேண ஜனித்வாது நிஷித்த க்ரத் நிஷித்த பல போகிச்யாதி தோயோ நரகம் வ்ரஜேத் –என்கையாலே
காம்ய நிஷித்த ரூபமான அநாதி கர்மத்தை அனுஷ்டித்து சம்சரிக்கிரார்கள் என்றும்
யதாத்ய ஜகதோ புத்தி ததா காலாந்த ரேஷ்வபி -பிரவாஹோ நித்ய எவைஷா க கர்த்தேதி சகேச ந ந – என்கையாலே
ஜகத்து பிரவாஹா ரூபன நித்யம் என்றும் –
நதேவதா சதுர்த்யந்த விநியோத்ருதே பரா – என்கையாலே –
சதுர்த்த்யந்த விநியோகாதிரிக்தமாய் கொண்டு வேறு ஒரு தேவதா விசேஷம் இல்லை என்றும் –
வெதைக விஹிதம் கர்ம மோஷதம் ந பரந்தத -என்கையாலே –
வைதக விஹிதமாய் பலாபிசந்தி விதுரங்களாய் கொண்டு அனுஷ்டிக்கப்பட்ட யக்ஜ்ஜாதிகளாலே ஆத்மாவினிடத்தில் இருந்து ஒரு அபூர்வம்
பிறந்து அத்தாலே உண்டான கர்ம பந்த நிவ்ருத்தி பூர்வாக கேவல ஆத்மா ப்ராப்தியே மோஷம் ஆவது என்றும் சொல்லுவார்கள் –

ஏகாநயர் ஆகிறார் –
த்வத் ப்ரியம் லோக நாதம் -என்கிறபடி மிதுன சேஷத்வத்தை அங்கீ கரியாதே நி ஸ்ரீ க பிரம்ம சேஷத்வத்தை அங்கீ கரித்துக் கொண்டு –
(மாதவ சம்பிரதாயத்தில் மிதுனம் இல்லை என்பர் )-
சக்தி பிஸ் சேவிதா நித்யம் ஸ்ர்ஷ்டிஸ்தித்யாதி பிரபா -த்வத்ரிம்சத் சதசாஹஸ் ரஸ்ர்ஷ்டி சக்தி ப்ரவர்த்தாம் வ்ர்தாதத்
விகுணா பிஸ்ய திவ்யா பிஸ்திதி சக்திபி நாதாதச்வி விகுணா பிஸ்ய யுக்தா சசம்ஹ்ருத சக்திபி –
நாயிகா சர்வ சக்தினாம் சர்வ சக்தி மகேஸ்வரி -ஏகம் தத் பிரம்மம் பஹ்ம ஷாட் குணிய அஸ்தி மிதம் மஹ பாவ பாவ மதி
தஸ்ய சக்தி ரேஷா நபாயி நீ தத் தர்மதர்மதீ திவ்யாக்ஜ்ஜ்யோத் ச்நேவ ஹி மதிதிதே -நைவ சக்த்யாவி நாகஸ் சித் பக்தி
மா நாஸ்தி காரணம் -என்றும் லஷ்மி தந்த்ரத்தில் சொல்லுகையாலே
சக்தி விலஷணமாய் இருக்கிற லஷ்மி இல்லை என்றும் –
ஸ்ர்ஷ்டி ஸ்த்தியாதி பரிமித சக்தி பரிவேஷ்டிதையான ஸ்ரீ என்கிற பிரதான சக்தியோடேயும் மற்றும் அபூர்ணங்களான சக்தியோடேயும்
அந்த ப்ரஹ்மம் விசிஷ்டமாய் இருக்கும் என்றும் சொல்லுமவன் –

நான் மறையும் நிற்க குறும்பு செய் நேசரும் –
இதனால் குத்ருஷ்டிகளை சொன்னபடி
புற மத்ததவாரகிய ஜைன பௌத்தர்கள் தங்களுக்கு வழி காட்டும் பிரமான நூல் ஓன்று இல்லாமையினால்
தங்கள் மனம் போன போக்கில் கொள்கைகளை வகுத்துக் கொண்டனர் –
குத்ருஷ்டிகளோ அங்கன் அன்றிக்கே உண்மை யல்லது ஓதாத வேதங்கள் நான்கினையும் வழி காட்டும் பிரமாண நூலாக கொண்டு இருந்தும்
அந்த பிரமாணத்திற்கு கட்டுப் படாமல் -தங்கள் மனம் போன போக்கிலே தாமே வகுத்துக் கொண்ட கொள்கைகளை நான்மறைகளும்
நவில்வதாக -தாம் தமது விருப்பப்படி கூறும் பொருளை வேதத்தின் மீது திணிக்கின்றனரே-அந்தோ இஃது என்ன பரிதாபம் -என்று வருந்துகிறார் .
பிழைக்கும் வழி இல்லாமையால் புற மதத்தினர் அழிகின்றனர் -.
அது இருந்தும் பயன் படுத்திக் கொள்ளாமல் -அவ் வழியினைத் தூர்த்து -இதுவே அவ் வழி என்று
புது வழியை கற்பித்து அழிகின்ற குத்ருஷ்டிகள் நிலைமை மிகவும் வருந்த பாலதன்றோ –

குறும்பு செய்தல்-
மறையின் உண்மைப் பொருளை கொள்ளாது தன் மனம் போன படி வலிந்து உரை கூறல் .
நீசர் -தாழ்ந்தவர்கள்
நிறம் கிளர்ந்த கரும் சோதி நெடும் தகையை நினையாதார் நீசர் தாமே -ஸ்ரீ பெரிய திரு மொழி -11 6-8 – –என்றபடி
கருமை வாய்ந்த திரு மேனியையும் இயல்பாய் அமைந்த பெரும் தன்மையான ஞான பல கிரியைகளையும்
நான் மறைப் பொருளாக கொள்ளாமையினால் குத்ருஷ்டிகளை –நீசர் -என்றார் .
குத்ருஷ்டிகள் பிரம்மத்திற்கு வடிவம் குணங்கள் முதலியன உண்மையில் இல்லை
என்ற தாம் கொண்ட பொருளை வேதத்திற்கு பொருளாக கற்ப்பித் தலினால் அவர்கள் குறும்பு செய் நீசர் ஆயினர் -என்க –

நீணிலத்தே-
இப்படி பல வகைப்பட்டு இருந்துள்ள வேத பாஹ்யருக்கும் குத்ருஷ்டிகளுக்கும் நடையாடுக்கைக்கும் ஈடான
பரப்பை உடைத்தான மகா ப்ரித்வியிலே –
நீட்சி –பரப்பு –

பொற் கற்பகம் –
ஸ்ப்ர்ஹநீயமான கற்பகம் போலே பரம உதாரராய் –
பொற் கற்பகம் என்று விசே ஷிக்கையாலே -ப்ராக்ருதமாய் -ஜடமாய் -அர்த்த காம பரர்கு மாத்ரமே -ஸ்பர்ஹீநீயமாய்
இருக்கிற கல்பகம்-போலே அன்றிக்கே -அப்ராக்ருதமாய் -ஸ்வ பிரகாசமாய் -சர்வருக்கும் ஸ்ப்ர்ஹநீயமாய் –
அபேஷா நிரபேஷமாக உஜ்ஜீவன அர்த்தங்களை ஸ்ரீ பாஷ்யாதி முகேன – ஆசந்த்ரார்த்தமாக கொடுத்து
உபகரிக்கை யாகிற -மகா ஔதார்யத்தை உடையரான -விலஷண கல்பகம் என்றபடி –
இக் கல்பகம்-கொடுக்கிற பல பரம்பரை விலஷணமாய் இருக்கிறாப் போலே காணும் இதுவும் விலஷணமாய்-இருக்கிறபடி –

எம் இராமானுசன் –
லோகம் எல்லாம் ஒரு தலையாயும் -அதி பிரதி கூலனான நான் ஒரு தலையுமாய் இருக்கச் செய்தே –
என்னை ஒருவனையே உஜ்ஜீவிப்பைக்காக மனனம் பண்ணிக் கொண்டு இருக்கிற ஸ்ரீ எம்பெருமானார் –

போந்த பின்பு –
எழுந்து அருளின பின்பு –மாண்டனர் -துர் மத நிஷ்டர் எல்லாரும் முடிந்து போனார்கள் –
ஸ்ரீ பாஷ்ய முகேன தந் தந் மதங்களை பங்கித்து அசத்கல்ப்பம் ஆக்குகையாலே அவர்கள்ந ஷ்டர்கள் ஆனார் -என்றபடி –

சாருவாத மத நீறு செய்து சமணக் கடல் கொளுத்தியே -சாக்கிய கடலை வற்றுவித்தி –
மிக சாங்கியக் கிரி-முறித்திட -மாறுசெய்திடு கணாத வாதியர்கள் வாய்த கரத்தற மிகுத்து மேல் -வந்த
பாசுபதர் சிந்தியோடும் -வகை வாது செய்த வெதிராசனார் -கூறுமா குரு மதத்தோடு ஓங்கிய குமாரிலன்
மதமவற்றின் மேல் கொடிய-தர்க்க சரம் விட்ட பின்பு குறுகு மத வாதியரை வென்றிட -மீறி வாதில் வரும்
பாற்கரன் மத விலக்கடி-கொடி எறிந்து போய் மிக்க யாதவர் மதத்தை மாய்த்த பெரு வீரர் நாளும் மிக வாழியே –என்று
பர பஷ பிரதி ஷேபனே பிரகாரத்தை அனுசந்தித்து அத்தால் வந்த வீர ஸ்ரீ க்கு மங்களா சாசனம்-பண்ணி அருளினார் இறே -நம்முடைய ஸ்ரீ ஜீயரும் –

காதா தாதா கதா நாம் களதிகம நிகாகா பிலீக்வாபி லீநா-ஷீணா காணாத வாநீத்ருஹின ஹரகிரஸ் ஸௌ ர பன்னார பந்தே –
ஷாமா கௌ மாரிலோக்திர்ஜகதி-குரு மதம் கௌ ரவாத் தூரவாந்தம் காசன் காசன் கராதேர்பஜதி எதிபதவ் பத்ரவேதீம் த்ரி வேதீம் -என்று
இவ் அர்த்தத்தை அபியுக்தரும் அருளிச் செய்து அனுசந்தித்தார் இறே –

மாண்டனர் நீணிலத்தே —-பொற் கற்பகம் போந்த பின்னே —
நீணிலத்தே போந்த பின் -என்று இயைக்க –
நீள் நிலம் -நீண்ட பெரிய பூமி
புற மதத்தவருக்கும் குத்ருஷ்டிகளுக்கும் இடம் தரத் தக்க பரப்புடமை இங்கே கருதப்படுகிறது .
கற்பகம் –கற்பக வ்ருஷம் போன்றவர் -வள்ளல் -என்றபடி
விண் தலத்திலே அசையாது இருப்பது கற்பக வ்ருஷம்
விண்ணவரான ஸ்ரீ எம்பெருமானார் நீநிலத்தை நோக்கி திரும்பாதவர்
விண் உலகில் அசையாது இருந்த கற்பகம் ஸ்ரீ கண்ணனால் நீணிலதிற்கு வந்தது-அது வந்தது கருதிய காதலிக்காக –
ஸ்ரீ விண்ணவரான எம்பெருமானாராம் கற்பகம் இன் நீணிலத்தே வந்தது
இது வந்தது உயிர் இனம் மறையின் உண்மைப் பொருளை பெற்று உய்வதற்காக

கற்பகம் வந்து நீணிலத்திலே நல்ல பொருளை தருகிறது .
பொன் -பொன் போலே விரும்பத் தக்கது
கற்பகம் -உவம ஆகு பெயர்

எம் இராமானுச முனி –
மறைப் பொருள் வழங்கும் வள்ளன்மை தம்பால் உள்ளதை நமக்குக் காட்டிக் கொடுத்த ஸ்ரீ எம்பெருமானார் -என்றபடி –
போந்த பின் மாண்டனர் -என்று முடிக்க
ஸ்ரீ எம்பெருமானார் நீணிலத்தில் ஸ்ரீ பாஷ்யம் அருளிச் செய்து –அதனில் அந்த அந்த மதங்களைக் கண்டித்து –
அவற்றை இருக்கும் இடம் தெரியாதபடி மறைய செய்து அருளினார் -என்பது கருத்து .
மற்ற மதத்தவர் இருக்கும் இடம் தெரியாது மறைந்து ஒழிந்தனர் ஆதலின்
இந்நிலை குலையாது -மனமே தளரற்க -என்றார் ஆயிற்று-

—————

தருக்கினால் சமண் செய்து -பெரிய திரு மொழி –

மறம் கிளர்ந்து கரும் கடல் நீர் உரந்துரந்து பரந்தேறி யண்டத்தப்பால்
புறம் கிளர்ந்த காலத்துப் பொன்னுலகம் ஏழினையும் ஊழில் வாங்கி
அறம் கிளர்ந்த திரு வயிற்றின் அகம்படியில் வைத்து உம்மை உய்யக் கொண்ட
நிறம் கிளர்ந்த கருஞ்சோதி நெடும் தகையை நினையாதார் நீசர் தாமே –11-6-8-

நாடி நீர் வணங்கும் தெய்வமும் உம்மையும் முன் படைத்தான்
வீடில் சீர்ப் புகழ் ஆதிப்பிரான் அவன் மேவி உறை கோயில்,
மாட மாளிகை சூழ்ந் தழகாய திருக் குருகூர தனைப்
பாடி ஆடிப் பரவச் சென்மின்கள், பல்லுலகீர்!பரந்தே–4-10-2-

பேச நின்ற சிவனுக்கும் பிரமன் தனக்கும் பிறர்க்கும்
நாயகன் அவனே கபால நன் மோக்கத்துக் கண்டு கொண்மின்
தேச மா மதிள் சூழ்ந்து அழகாய திருக் குருகூர் அதனுள்
ஈசன் பால் ஓர் அவம் பறைதல் என்னாவது இலிங்கி யர்க்கே?–4-10-4-

இலிங்கத் திட்ட புராணத் தீரும் சமணரும் சாக்கியரும்
வலிந்து வாதுசெய்வீர் களும்மற்று நும்தெய்வமு மாகிநின்றான்
மலிந்து செந்நெல் கவரி வீசும் திருக்குரு கூர்அதனுள்
பொலிந்து நின்ற பிரான்கண்டீர் ஒன்றும் பொய்யில்லை போற்றுமினே–4-10-5-

விளம்பும் ஆறு சமயமும்,அவை ஆகியும் மற்றும் தன்பால்
அளந்து காண்டற்கு அரியன் ஆகிய ஆதிப் பிரான் அமரும்
வளங்கொள் தண்பணை சூழ்ந்து அழகு ஆய திருக் குருகூரதனை
உளங்கொள் ஞானத்து வைம்மின் உம்மை உயக் கொண்டு போகுறிலே–4-10-9-

இடங்கொள் சமயத்தை எல்லாம் எடுத்துக் களைவன போலே
தடங்கடற் பள்ளிப் பெருமான் தன்னுடைப் பூதங்களே யாய்க்
கிடந்தும் இருந்தும் எழுந்தும் கீதம் பல பல பாடி
நடந்தும் பறந்தும் குனிந்தும் நாடகம் செய்கின்றனவே–5-2-4-

நிறுத்தி நும் உள்ளத்துக் கொள்ளும் தெய்வங்கள் உம்மை உய்யக் கொள்
மறுத்தும் அவனொடே கண்டீர் மார்க்கண்டேயனும் கரியே
கறுத்த மனம் ஒன்றும் வேண்டா கண்ணன் அல்லால் தெய்வம் இல்லை
இறுப்ப தெல்லாம் அவன் மூர்த்தி யாயவர்க்கே இறுமினே–5-2-7-

இறுக்கும் இறை இறுத்து உண்ண எவ்வுலகுக்குந் தன் மூர்த்தி
நிறுத்தினான் தெய்வங்களாக அத் தெய்வ நாயகன் தானே
மறுத் திரு மார்வன் அவன் தன் பூதங்கள் கீதங்கள் பாடி
வெறுப்பின்றி ஞாலத்து மிக்கார் மேவித் தொழுது உய்ம்மினீரே–5-2-8-

கலியுகம் ஒன்றும் இன்றிக்கே தன்னடியார்க்கு அருள் செய்யும்
மலியும் சுடரொளி மூர்த்தி மாயப் பிரான் கண்ணன் தன்னைக்
கலி வயல் தென்னன் குருகூர்க் காரி மாறன் சடகோபன்
ஒலி புகழ் ஆயிரத்து இப்பத்து உள்ளத்தை மாசறுக்குமே–5-2-11-

கள்ள வேடத்தைக் கொண்டு போய்ப் புரம் புக்க வாறும் கலந்த சுரரை
உள்ளம் பேதம் செய்திட்டு உயிருண்ட உபாயங்களும்
வெள்ள நீர்ச் சடையானும் நின்னிடை வேற லாமை விளங்க நின்றதும்
உள்ள முள் குடைந்து என் உயிரை உருக்கி உண்ணுமே–5-10-4-

————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ ராமானுஜ நூற்றந்தாதி பாசுரமும்- ஸ்ரீ ஆழ்வார் பாசுரங்களும் –98–இடுமே இனிய சுவர்க்கத்தில் இன்னும் நரகிலிட்டுச் சுடுமே- இத்யாதி —

June 1, 2020

ஸ்ரீ பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை ––அவதாரிகை –

இப்படி ஸ்ரீ எம்பெருமானார் செய்த உபகாரத்தை பேசினவாறே-இவர் திரு உள்ளமானது –
நிருபாதிக பந்துவான ஸ்ரீ ஈஸ்வரன் அநாதி காலம் ஸ்வர்க்க நரக கர்ப்பங்களிலே தட்டித் திரிய விட்டு இருந்தது –
கர்மத்தை கடாஷித்து அன்றோ – பிரகிருதி சம்பந்தம் கிடக்கையாலே துர் வாசனை மேலிட்டு விபரீதங்களிலே
போகவும் யோக்யதை உண்டே –இன்னும் ப்ராப்தி பர்யந்தம் ஆனால் இறே என்று தளர –
ஸ்ரீ எம்பெருமானார் தன்னை சரணம் என்றால் -அப்படி ஒன்றிலும் விட்டுக் கொடார் ஆகையாலே
ப்ராப்தி நிமித்தமாக நீ கிலேசிக்க வேண்டா -என்கிறார் .

ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை–அவதாரிகை–

இப்படி ஸ்ரீ எம்பெருமானார் தம்முடைய சர்வ உத்கர்ஷ்டமான அதிகாரத்திலே மூட்டின
உபகாரத்தை அனுசந்தித்து ஹ்ர்ஷ்டரானவாறே -இவருடைய திரு உள்ளமானது -நீர் இப்படி சொன்னீரே யாகிலும் –
சர்வ நியந்தாவான சர்வேஸ்வரன் -அநாதி காலம் தொடங்கி -தத் தத் கர்ம அனுகுணமாக பலத்தை
கொடுப்பதாக சங்கல்பித்துக் கொண்டு இருக்கிறான் ஒருவன் ஆகையாலே -இவ்வளவும் ஸ்வர்க்க நரக
கர்ப்பங்களிலே இடைவிடாது அடைவே தட்டித் திரிய விட்டு இருந்து -நம்முடைய கர்மத்தை
கடாஷித்து அன்றோ -அக் கர்மங்களை உண்டாக கடவதான பிரகிருதி சம்பந்தம் நமக்கு இன்னும் கிடைக்கையாலே
துர்வாசனை மேலிட்டு திரும்பவும் நிக்ரஹத்துக்கு உடலான துஷ்கர்மங்களிலே அன்வயிக்கவும் -யோக்யதை
உண்டே -ப்ராப்தி பர்யந்தம் ஆனால் இறே -நீர் இப்படி நிர்பரராய் சொல்லக் கூடுவது என்று தளரா நிற்க –
எம்பெருமானார் தம்மை சரணம் என்றால் அப்படி ஸ்வர்க்க நரகாதிகள் ஒன்றிலும் விட்டுக் கொடுக்கும்
ஸ்வபாவர் அல்லர் ஆகையாலே -இனி பிராப்தி நிமித்தமாக நீ கிலேசிக்க வேண்டாம் என்கிறார் –

ஸ்ரீ அமுது விருந்து-ஸ்ரீ திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் ஸ்வாமிகள்-அருளிய உரை–அவதாரிகை-

தம் அடியார் திருவடிகளை அடைந்து ஆட் செய்யும் படியான உயர்ந்த நிலையினை ஸ்ரீ எம்பெருமானார்
தமக்கு உதவினதைக் கூறியதும் –
ஸ்ரீ அமுதனார் திரு உள்ளம்-இயல்பினில் அண்ணிய உறவினனான இறைவன் நெடும் காலமாக
ஸ்வர்க்கத்திலும் நரகத்திலும் -கர்ப்பத்திலும் –நிலை இல்லாமல் திரிந்து உழலும் படி விட்டு இருந்தது
கர்ம சம்பந்தத்தினால் அன்றோ –
கர்மத்திற்கு ஏற்ப வந்த சரீர சம்பந்தம் நீங்காமையாலே-கர்ம வாசனை மேலிட்டு மீண்டும் கர்மங்கள்
புரிந்து திரிந்து உழலும் நிலை ஏற்படின் என் செய்வது –
ஸ்ரீ எம்பெருமானார் உதவியதற்கு நாம் மகிழ்வது-அந்தமில் பேரின்பத்து – எம்பெருமானார் அடியாரோடு இருத்தல்
ஆகிய பேறு கிட்டும் அளவு ஆனால் அன்றோ என்று மிகவும் தளர்வுற
அதனை நோக்கி ஸ்ரீ எம்பெருமானார் சரணம் -என்றவரை திரிந்து உழலும்படி விட்டுக் கொடுக்க மாட்டார்
நீ பேறு கிடையாதோ என்று வருந்த வேண்டாம் -என்கிறார் .

இடுமே இனிய சுவர்க்கத்தில் இன்னும் நரகிலிட்டுச்
சுடுமே யவற்றைத் தொடர் தரு தொல்லைச் சுழல் பிறப்பில்
நடுமே யினி நம் இராமானுசன் நம்மை நம் வசத்தே
விடுமே சரணமென்றால் மனமே நையல் மேவுதற்கே – – -98 – –

பத உரை –
நம் இராமானுசன் -நம்முடைய ஸ்ரீ எம்பெருமானார்
சரணம் என்றால் -சரணம் என்று ஒரு வார்த்தை சொல்லி விட்டால்
இனிய -பிறருக்கு அனுபவித்தற்கு தக்கதாய் தோன்றுகிற
ஸ்வர்க்கத்தில் -ஸ்வர்க்க லோகத்தில்
இடுமே -அனுபவிக்கும்படி விட்டு இருப்பாரோ
இன்னும் -அவரைப் பற்றின பின்பும்
நரகில் -நரகத்தில் இட்டு வைத்து
சுடுமே -தபிக்கும்படி செய்வாரோ
அவற்றை -அந்த ஸ்வர்க்க நரகங்களை
அனுபவிப்பதற்கு ஈடான கர்மம் பிறப்பினுக்கு உறுப்பாகையாலே
தொடர் தரு -தொடர்ந்து வருகிற
தொல்லை -பழையதான
சுழல் பிறப்பில் -சுழன்று சுழன்று வாரா நிற்கும் பிறப்புகளிலே
நடுமே -நடுவாரோ -அதாவது நிற்கும் படி செய்வாரோ
இனி -நம்மை ஏற்றுக் கொண்ட பிறகு மேலுள்ள காலம் எல்லாம்
நம்மை நம் வசத்தே -நம்மை நம்முடைய இஷ்டப்படி நம் வசத்திலே
விடுமே -ஸ்வ தந்த்ரிரமாய் நடக்க விடுவாரோ
மனமே -நெஞ்சே
மேவுதற்கு -பேற்றினை அடைதளுக்காக
நையல் -வருந்து நைந்து போகாதே

வியாக்யானம் –
தம்மை உத்தரிப்பிக்கைக்காக வந்து அவதரித்த ஸ்ரீ எம்பெருமானார் –
தேவரே சரணம் -என்று ஓர் உக்தி மாதரம் பண்ணினால் -பிரகிருதி வச்யருக்கு சப்தாதி போக விஷயங்களாலே இனிதாக
தோற்றி இருக்கும் ஸ்வர்க்கத்திலே இட்டு வைப்பாரோ –
தம் திருவடிகளைப் பற்றின பின்பும் நரகத்திலே இட்டு வைத்து தபிப்பிப்பரோ –
அந்த ஸ்வர்க்க நரக அனுபவத்துக்கு ஈடான கர்மம் ஜென்மத்துக்கு உருப்பாகையாலே –
அவற்றை அநுசரித்து கொண்டு இருப்பதாய் -அநாதியாய் -வளைய வளைய வரா நின்றுள்ள-ஜன்மத்திலே நிறுத்துவரோ –
மேலுள்ள காலம் நம்மை நம்முடைய ருசி அநு குணமாக விடுவரோ –
ஆன பின்பு ப்ராப்தி நிமித்தமாக-நெஞ்சே சிதிலமாகாதே கொள் –

மேவுதல்-பொருந்துதல் -அதாவது ப்ராபித்தல்
சோற்றுக்கு கரையாதே கொள் -என்றால் சோறு நிமித்தமாக கரையாதே கொள் -என்னுமா போலே
மேவுதற்கு நையல் -என்றது மேவுதல் நிமித்தமாக -என்றபடி
நடுதல்-ஸ்த்தாபித்தல்–

பரம்- ஸ்வாமி உடையதே -சுவர்க்கம் நரகம் -பிறவி -நம் வசம் நான்கும் வராதே -ஸ்ரீ ராமானுஜர் சரணம் என்ற யுக்தி மாத்திரத்தாலே –
இடுமே-/ சுடுமே / நடுமே –/ விடுமே -பிரி நிலை ஏவகாரம் -இட மாட்டார் –சுடாது -நட மாட்டார் – விட மாட்டார் -என்றபடி –
ஆகையால் நைய வேண்டாமே –கர்ம ஜென்ம சூழல் தப்புவோம்
தாய் போலே அன்றோ ஸ்ரீ ஸ்வாமி –அன்னையாய் அத்தனாய் என்னை ஆண்டிடும் தன்மையான –
தனக்கே யாக நம்மை கொள்வார் -ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரன் இல்லையே கர்ம அனுகுணமாக செய்வதற்கு –
நம் வசம் -ருசிக்கு அனுகுணமாக காட்டிக் கொடுக்காமல் – -ரக்ஷணமும் அவர் ஆதீனம் -என்றவாறு –
சரணம் என்றால் -ஆல் -சரம பர்வ நிஷ்டை துர்லபம்-அன்றோ -யுக்தி மாத்திரமே அமையும் -மேவினேன் அவன் பொன்னடி -படர்க்கை –
நேராக கூட செல்ல வேண்டாம் -இருந்த இடத்திலே நாவினால் நவின்றாலே போதுமே
கொடு உலகம் காட்டேல் -ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் பிரார்த்திக்க -ஸ்ரீ ஸ்வாமி திருவதரித்தார் –
அவன் ஸ்ரீ ஈஸ்வரன் ஸ்வ தந்த்ரன் ஸ்வதந்த்ரம் கொடுப்பான் -இவர் பாரதந்த்ரர் -நமக்கு பாரதந்தர்யம் கொடுத்து
நம்மை தன் வசத்தே சேர்த்து கொள்கிறார் –அவன் நம் கர்மம் பார்ப்பான் இவர் தம் கிருபை ஒன்றையே பார்ப்பார்

மனமே –
இப்படி அதி சங்கை பண்ணா நிற்கிற நெஞ்சே –

எம் இராமானுசன் –
சாஷான் நாராயணோ தேவ க்ர்த்தவா மர்த்த்யமயீம் தநும் -மக்னா நுத்தரதே லோகன் காருண்யாஸ் சாஸ்திர பாணி நா -என்றும் –
பாபத்வாந்த ஷயாயச -ஸ்ரீ மான் ஆவிரபூத் பூமவ் ராமானுஜ திவாகர -என்றும் சொல்லுகிறபடியே-
எங்களுடைய முன்னை வினை- பின்னை வினை- பிராரப்த என்று மூன்று வகைப் பட்டு இருக்கிற வினைத் தொகை-
அனைத்தும் நசிப்பித்து -சம்சார கர்த்தத்தில் நின்றும் உத்தரிப்பிக்க வேணும் என்று தீஷித்துக் கொண்டு –
இக்கொடு உலகத்தில் திருவவதரித்து அருளின ஸ்ரீ எம்பெருமானார் –

சரணம் என்றால்-
ஸ்ரீ ராமானுஜச்ய சரணவ் சரணம் பிரபத்யே -என்றும்
சரணமேமி ராமானுஜம் -என்றும் –
ஸ்ரீ இராமானுசா உன் சரணே கதி -என்றும் –
மூலே நிவேச்ய மஹதாம் நிகமத்ருமாணாம் முஷ்ண ந ப்ரதாரக பயம்-த் ர்த நைக தண்ட –
ஸ்ரீ ரங்கேச பக்த ஜன மானஸ ராஜ ஹம்ஸோ ராமானுஜஸ் சரணமஸ்து முநிஸ் ஸ்வயந்ர – என்றும்
ஸ்ரீ ராமானுஜாய முநயே நம உக்தி மாதரம் காமாதுரோபிகுமதி கலயன்ன பீஷணம் -யாமாம நந்திய மிநாம்
பகவஜ் ஜாநாநாம் தாமேவவிந்தித கதிம் தமஸ பரஸ்தாத் – என்கிறபடியே-
ஸ்ரீ தேவரீரே சரணம் -என்கிற ஒரு-உக்தி மாத்ரத்தை பண்ணினால் –

இனிய ஸ்வர்க்கத்தில் –
பிரகிருதி வச்யராய் இருப்பார்க்கு -சப்தாதி போக விஷயங்களாலே அத்யந்தம்-போக்யமாய் தோற்றுகிற ஸ்வர்க்கத்திலே –
இனிமை -போக்யதை –
ஸ்வர்க்கமாவது -த்ரைவித்யாமாம்-சோம பர பூத பாபா -யஜ்ஞை ரிஷட் வாஸ்வர்காதிதம் ப்ரார்த்தயந்தே –
தே புண்யமாசாத்யா ஸூ ரேந்த்ரலோகம் அஸ் நந்தி திவ்யான் திவிதேவ போகான் –தேதம் புக்த்வா ஸ்வர்க்க லோகம்
விசாலம் ஷீணே புன்யே-மர்த்த்யலோகம் விசந்தி -என்கிறபடியே –
நச்வரமாய் சோபாதிகமாய் இருப்பதொரு ஸூக விசேஷம்-இறே இப்படி பட்ட ஸ்வர்க்கத்தில் —

இடுமே –
இட்டு வைப்பாரோ –
தந்தும் கேன சம்பின்னம் -இத்யாதிப்படியே அதுக்கு இதோபி விலஷணமாய் இருந்ததே ஆகிலும் –
முமுஷுக்கு நரக கல்பமாயும் -பிரதி கூலமாயும் இறே இருப்பது –
தேவேந்திர த்வாதி கம்பதம் ஏதேவைநிரயாஸ் ததாஸ் த்தா நஸ்ய பரமாந்தமான –ஷேத்ராணி மித்ராணி தனானி நாத
புத்ராச ச தாரா பஸவொக்ரஹாநித்வத் பாத பத்ம ப்ரவனாத்மாவர்த்தேர்ப்பவந்தி சர்வே பிரதி கூல ரூபா -என்னக் கடவது இறே —
பல நீ காட்டிப் படுப்பாயோ இன்னம் கெடுப்பாயோ –
போர வைத்தாய் புறமே –
நெறி காட்டி நீக்குதியோ –
அற்ப சராசரங்கள் அவை சுவைத்து அகன்று ஒழிந்தேன் –
கூவிக் கொள்ளும் காலம் இன்னம் குறுகாதோ –
என்று ப்ராக்ர்த்த ஸூகத்தை கட்டடங்க பிரதி கூலமாகவும் ஸ்வரூப நாசககமாகவும் ஸ்ரீ நம் ஆழ்வார்-அனுசந்தித்து அருளினார் இறே –

இடுமே இனிய ஸ்வர்க்கத்தில் –
சரணம் என்றால் -என்பதனை -இந்த வாக்யத்திலே கூட்டிக் கொள்க –
ஸ்ரீ எம்பெருமானாரை சரண் அடைவது முக்திக்காக –
மீண்டும் பண்டைய வாசனை தலை எடுத்து அதனுக்கு மாறாக இனியது என்று பாமர மக்கள் மயங்கிக் கொண்டு இருக்கிற
ஸ்வர்க்கத்தை எய்தி இன்பம் துய்க்க -விரும்பிப் புண்ணியம் பண்ணிச் சரணடைந்த அவனே சுவர்க்கத்திற்கு
குடி யிருக்க முர்ப்படும்படி விட்டு வைக்க மாட்டார் ஸ்ரீ எம்பெருமானார் -என்றபடி –
கர்மங்களை வாசனை என்னும் வேரோடே களைந்து எரிந்து
விட்டமையின் அந்நிலை ஏற்படுவதற்கு வழியே இல்லாமல் போய் விடுகிறது -என்பது கருத்து .
ஸ்வர்க்கம் முக்தி நெறிக் கண் நிலை நில்லாதவாறு வல்லாரையும் அல்லாரையும் இனியது எனத் தோன்றித்-
தன்பால் வீழ்ந்து அழுந்தி மாயுமாறு மயக்க வல்லதாதலின் -அதனை முந்துற கூறினார் .இனிய ஸ்வர்க்கம் என்று
அதன் கொடுமை தோற்றக் கூறினபடி –
வாயில் இட்டால் ரசித்து பின்னர் முடியும்படி செய்யும் விஷம் போன்றது ஸ்வர்க்கம் என்க-
விஷம் என்பது முன்னரே தெரிந்தால் வாயில் இடாது தப்பிப் பிழைக்கலாம் .

இன்னும் நரகில் இட்டு சுடுமே –
உபாய உபேய பாவேன தத்வதஸ் சர்வே தேசிகை -ஸூ நிச்சிதான்க்ரி பத்மாய –என்கிறபடியே –
தன் திருவடிகளையே உபாயம் உபேயம் என்று அத்யவசித்து -அனந்யார்ஹராய் போன பின்பு கேட்ட உடனே அஞ்சும்படி –
அதி துஸ் சகங்களான ரௌவராதி நரகங்களிலே விழ விட்டு தஹிப்பிப்பாரோ
கர்ச்ச்ரென தேஹான் நிஷ்க்ராந்திம் யாம் யகிங்கர தர்சனம் -யாத நாதேக சம்பந்தம் யாம்யபாசைஸ் ச கர்ஷணம் –
உக்ர மார்க்க கதின்லேசம் யமச்ய புர தஸ்திதம்–தன்னி யோகேன தாயாதா யாதனாச்ச சகஸ்ரசா -ஸ்ருத்வாஸ்
ம்ர்த்வாச தூயேஹம் தத் ப்ரேவேச பயாகுல -என்றும் –
கடும் சொலார் கடியார் காலனார் தமரால் படுவதோர்-கொடுமிறைக்கு அஞ்சி – என்றும் –
எண்ணிறந்த துன்பம் தரு நிரயம் பல -என்றும் சொல்லப்பட்ட
நரகங்களிலே சென்று துக்கப்ப்படும்படி உதாசீனராய் இருப்பாரோ -என்றபடி

துன்பம் தரு நரகு என்றால் அதனில் விழாது தப்பிப் பிழைக்கலாம் –
இனியது என்று முகப்பிலே தோன்றும் ஸ்வர்க்கமோ -பிரம்மானந்தம் பெற ஒட்டாது செய்து முடித்தே விடும் என்க
இடுதல்-வைத்தல் .
இன்னும் நரகில் இட்டுச் சுடுமே –
இன்னும் -சரணம் என்றதற்குப் பிறகும் நரகத்திலே போட்டு தபிக்கும்படி செய்வாரோ
ஸ்ரீ எம்பெருமானார் சரணம் -என்று சொன்னதும் கர்மங்கள் வாசனையோடு களையப் படுதலின்
மீண்டும் பாபம் செய்து நரகத்தில் விழுந்து தபிக்க வழி இன்றி செய்து வருகிறார் ஸ்ரீ எம்பெருமானார் -என்பது கருத்து

அவற்றை தொடர் தரு தொல்லை சுழல் பிறப்பில் சுடுமே –
கர்ம பிரம்மோத் த்பவம் வித்தி -என்கிறபடி –
அந்த ஸ்வர்க்க நரகாதிகளுக்குஈடான புண்ய பாப ரூப கர்மார்ஜனத்துக்கு -பிரம சப்த வாச்யமான சரீரம்-
ஹேதுவாய் இருக்கையாலே அத்தை அனுசரித்து கொண்டு இருப்பதாய் –
தொன் மாயப் பல் பிறவி –என்கிறபடி –அநாதியாய் –
ஏவம் சம்சர்த்தி சக்ரச்தே ப்ராம்ய மானே ஸ்வ கர்மபி -என்றும் –
மாறி மாறி-பல பிறப்பும் பிறந்து -என்றும் சொல்லுகிறபடி –
சக்ரம் போல் சுழன்று வாரா நின்றுள்ள ஜன்ம பரம்பரைகளில்-நிறுத்துவாரோ –
அவற்றில் அன்வயிக்கும்படி பிரவர்த்திப்பிப்பாரோ என்றபடி –
நடுதல் –ஸ்தாபித்தல் –

அவற்றைத் தொடர் தரு தொல்லை சுழல் பிறப்பில் நடுமே –
கீழ் சொன்ன ஸ்வர்க்க நரகங்களைத் தொடர்ந்து வருவன பிறப்புக்கள் .
ஸ்வர்க்கத்தில் இன்பத்திற்கு ஈடான புண்ணியமும்
நரகில் தபித்தற்கு ஈடான பாபமும் -அவற்றை அடுத்து வரும் பிறப்பிற்கு உறுப்பாய் இருத்தலின் –
அவற்றைத் தொடர் தரு பிறப்பு -என்றார் .

கர்மம் அடியாக ஏற்படும் பிறப்பு அநாதி யாதலின் –தொல்லைப் பிறப்பு -என்றார் .
கர்மத்தினால் ஓய்வின்றி மாறி மாறிப் பிறப்பு வந்த வண்ணமாய் இருத்தலின் –சுழல் பிறப்பு –என்றார் .
சுழல் பிறப்பு -வினைத் தொகை –
துரிதபவந ப்ரேரிதே ஜன்ம சக்ரே -கர்மமாகிற பாபம் என்னும் காற்றினால் சுழலுகின்ற பிறப்புச் சக்கரம் -ஸ்ரீ ஸ்துதி –
என்றார் ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன்
சுழன்று கொண்டே யிருக்கும் அத்தகைய பிறப்புச் சக்கரத்தில் அகப்பட்டுச் சுழலும்படி விட்டு விடுவாரோ -என்றபடி-
நடுதல்-நிறுத்துதல்
நாற்று நடுதல் -என்னும் வழக்குக் காண்க .

இனி நம்மை நம் வசத்தே விடுமே –
ஸ்ரீ எம்பெருமானார் திருவடிகளுக்கு நிழலும் அடிதாறும் போல் அத்யந்த-பரதந்த்ரராய் போந்த நம்மை
மேல் உள்ள காலம் எல்லாம் ஸ்வ தந்த்ரராக்கி -நம்முடைய ருசி அனுகுணமாக-ச்வைர சம்சாரிகளாய் போகும்படி விட்டு விடுவாரோ –

இனி நம்மிராமானுசன் நம்மை நம் வசத்தே விடுமே –
நம் இராமானுசன் –
நம்மை கை தூக்கி விட வேணும் என்பதற்காகவே அவதரித்த ஸ்ரீ எம்பெருமானார் .
வீடளிப்பான் மண்ணின் தலத்து உதித்தவர் -என்றபடி –
மோஷத்திற்கு மட்டும் ஹேதுவானவர் -பந்தத்துக்கு உள்ளாகும்படி நம்மை நம் வசத்தே விடுவாரோ -என்பது கருத்து

இனி நம் வசத்தே விடுமே –
எதிர்காலத்தில் நம் விருப்பப் படி நடக்க விடுவாரோ –
நம்மை –
இதற்கு முன்பு விருப்பப்படி ஸ்வ தந்தரமாக நடந்து பாழ் படுத்திக் கொண்டவர்களான -நம்மை
கீழ்க் கூறியபடி ஸ்வர்க்கத்திலும் -நரகத்திலும் -பிறப்பிலுமாக -நாம் மாறி மாறி திரிந்து கொண்டு இருந்தது –
மனம் போனபடி ஸ்வ தத்ரமாக நாம் நடந்து கொண்டமையால் -அதனுக்கு இடம் தாரார் -என்றபடி .

இதனால் ஈஸ்வரனிலும் ஆசார்யர் ஆகிற எம்பெருமானாருக்கு உள்ள வேறுபாடு தோற்றுகிறது-
அவன் கர்மத்திற்கு தக்கவாறும் நடாத்துகிறவன் –
ஸ்ரீ எம்பெருமானாரோ கிருபைக்கு தக்கவாறு மட்டும் நடாத்துவார் –
அதனால் தன் கருணைக்கு ஏற்ப -அவித்யை கர்மம் முதலியவற்றை .அடியோடு ஒழிப்பவனாய் இருப்பினும்
கேட்ப்பார் அற்ற ஸ்வ தந்த்ரனாதலின் -நம் கர்மத்திற்கு ஏற்ப அவன் நடாத்த புகின் நம் நிலைமை என் ஆவது –
ஸ்வர்க்கத்தில் போடுவானோ -நரகத்தில் போட்டு தபிக்க செய்வானோ -கர்மத்தில் சுழல விடுவானோ -என்று
மனம் நைதற்கு இடம் உண்டு -மேலும் அவற்றிலே திரிந்து உழலுதற்கு காரணமான வினைகளை ஈட்டிக் கொள்ளுமாறு
ஸ்வ தந்தரத் தன்மையை தந்து விடுவானோ என்று பயப்பட்டு நைய வேண்டியது ஆகிறது –
ஸ்ரீ எம்பெருமானாரோ அவன் போல ஸ்வர்க்கத்தில் இட மாட்டார் – நரகில் இட்டு சுட மாட்டார் -சுழல் பிறப்பில் நட மாட்டார் –
அந்நிலை ஏற்படும் படி நம்மை ஸ்வ தந்தரமாக நம் இஷ்டப்படி விட மாட்டார் -ஆகவே நெய்வதற்கு இடம் எது -என்கிறார் –
ஸ்வ தந்த்ரனான ஈஸ்வரனைப் பற்றினார்க்கு -மீண்டும் ஸ்வ தந்த்ரதன்மையைத் தந்து –
கர்ம பந்தத்துக்கு உள்ளாக்கி விடுவானோ -ஸ்வ தந்த்ரனான அவன் -என்று அஞ்சி-நைவதற்கு இடம் உண்டு –
கர்மங்கள் தொலைக்கப் பட்டு இருந்தாலும் அவை கிளறுவதற்கு-ஹேதுவான தேக சம்பந்தம் இன்னும் நீங்காமையின்
அஞ்சி நைதல் தவிர்க்க ஒண்ணாதாயிற்று.

ஈஸ்வரனுக்கும் தம் ஆசார்யனுக்கும் பரதந்த்ரர் ஆகிய எம்பெருமானாரோ –
ஸ்வ தந்த்ர்ய தன்மையை தந்து கர்ம பந்தத்துக்கு உள்ளாகும்படி விட்டு விட மாட்டார் –
பரதந்த்ரர் ஸ்வ தந்த்ரம் தர மாட்டார் அன்றோ –
தேக சம்பந்தம் உள்ள வரையிலும் புத்தி பூர்வகமான -தெரிந்து வேண்டும் என்றே புரியுமவையான –
பாபங்களில் இறங்க ஒண்ணாதவாறு கண் காணித்து காத்து அருளுவார் -என்பது -கருத்து –

இங்கு -ஸ்ரீ எம்பெருமானார் சம்பந்தம் உடையவனாய் இருந்து வைத்தும்-அரங்க மாளிகை -என்பான் ஒருவன் –
விஷய ப்ரவணனாய் வர்திக்கக் கண்டு-பஹூச -பலகாலும் சிஷித்து ஸ்ரீ கீதா அத்யாயங்களை-பதினெட்டும் ஓதுவித்து –
அதில் அர்த்தம் நெஞ்சில் படுத்தி -ஊண் உறக்கமும் அறியாதே -வீத ராகனாய் -ஆசை அற்றவனாய் –
கிருபா பரதந்திர -அருளுக்கு உட்பட்டவனாம் படி -அருளினாரே -என்று ஸ்ரீ எம்பருமானார்
தம் சம்பந்தம் உடையாரை அவர்கள் வசத்தே விடாமைக்கு உதாஹரணமாய்-
விலஷண மோஷ அதிகாரி-நிர்ணயத்தில் காட்டி இருப்பது -காணத்தக்கது ..

ஸ்வ தந்த்ரனை உபாயமாக தான் பற்றின போது இறே பிரசங்கம் –பயம் அபயம் -இரண்டும்-மாறி மாறி நடப்பது -தான் உள்ளது –
என்னும் ஸ்ரீ வசன பூஷண ஸ்ரீ ஸூக்தியும் –
பரதந்திர ஸ்வரூபனாய் மோஷ ஏக ஹேதுவான ஆசார்யனை உபாயமாக பற்றில் இப் பிரசங்கம்-இல்லை –
சதத நிர்ப் பரனாய் இருக்கலாம் என்று கருத்து -என்னும் ஸ்ரீ மணவாள மா முனிகள்-வியாக்யானமும் அறியத் தக்கன .

சரணம் என்றால் –
சரணம் அடைந்தால் என்றபடி –
மனம் வாக்கு உடல் என்னும் மூன்று கரணங்களும் சரண் அடைவதற்கு தேவை இல்லை –
அம் மூன்றுக்குள் மிக எளிதான வாக்கு ஒன்றே போதும் –
அதாவது ஸ்ரீஎம்பெருமானார் திருவடிகளே சரணம் -என்று சொன்னாலே போதும் –
ஸ்ரீ எம்பெருமான் கைவிடாமல் இருப்பதற்கு -என்னும் கருத்துடன் -சரணம் என்றால்-என்கிறார் .

இதனை எம்பெருமான் திறத்து-சரணா கதி என்னும் சொல்லை சொன்ன என்னை –
நான் மகா-பாபியாய் இருப்பினும் ஈஸ்வரனாகிய நீ உபேஷிப்பது தகாது என்னும் பொருள்பட –
பாபீ யசோபி சரணாகதி சப்த பாஜோ நோபே ஷணம் மாமா தவோசிதம் ஈச்வரஷ்ய – என்று
இவர் ஆசார்யரான ஸ்ரீ கூரத் ஆழ்வான் அருளிச் செய்து உள்ளமை -காண்க –

பெரியோர்கள் இது பற்றியே
ஸ்ரீ மதே ராமானுஜாய நம -என்று சொல்லியோ எழுதியோ தங்கள் பணியைத் தொடக்கி
இடையூறு இன்றி முடிப்பதைக் காண்கிறோம் .

இவ்விடத்தில்
ஸ்ரீ ராமானுஜாய முநயே நம உக்திமாத்ரம் காமாது நுரோபி குமதி கலயன் ந பீ ஷணம்
யாமாம நந்தி யமி நாம் பகவஜ்ச நா நாம் தாமேவ விந்ததி கதிம் தமஸ பரஸ்தாத் –
புத்தி கெட்டவனாய்-காமத்தினால் பீடிக்கப் பட்டவனாய் -இருப்பினும் ஸ்ரீ ராமானுஜாய நம -என்னும் சொல்லை
மட்டும் அடிக்கடி சொல்லுமவன் –பகவானைச் சேர்ந்தவர்களான யோகியர் பிரகிருதி மண்டலத்திற்கு அப்பால் உள்ள
எந்த மோஷத்தையேபெறுவதாக ஒதுகின்றனரோ அந்த மோஷத்தை அடைகிறான் –என்னும்
ஸ்ரீ ராமானுஜ அஷ்டக ஸ்லோகம் அனுசந்திக்கத் தக்கது .

ஸ்ரீ எம்பெருமானார் திருவடிகளை ஆஸ்ரயித்து-
தனக்கே யாக எனைக் கொள்ளும் ஏதே -என்னும்படியான நிஷ்கர்ஷத்தைப் பெற்ற அடியோங்களை –
அப்ராப்தமானவை ஒன்றும் தட்டாதபடி பண்ணி அருளுவார் -என்று கருத்து

த்ர்ணீ க்ரத விரிஞ்சாதி நிரம்குச விபூதய -ராமானுஜ பதாம் போஜ சமாஸ்ரயண சாலி ந -என்றும்
மதன கதனைர் நக்லிச்யந்தே யதீஸ்வர சம்ஸ்ரயா -என்னக் கடவது இறே –

மேவுதற்கு –
அடியார் குழாங்களை உடன் கூடுவது என்று கொலோ – என்றும் –
ஸ்ரீ ராமானுஜச்ய வசக பரிவர்த்தி ஷீய -என்றும் சொல்லுகிறபடியே –
நம்மால் பிரதி பாதிக்க படுகிற ப்ராப்தி நிமித்தமாக –

நையல் –
சிதிலமாகாதே கொள் –
மேவுதல் –பொருந்துதல் -அதாவது ப்ராபித்தல் –
சோற்றுக்கு கரையாதே கொள் என்றால் -சோறு நிமித்தமாக கரையாதே கொள் என்னுமா போலே
மேவுதற்கு நையேல் என்றது -மேவுதல் நிமித்தமாக நையல் வேண்டா -என்றபடி –
ந புக்தம் ஷீயதே கர்ம கல்ப கோடி சதைரபி -அவசியம் அனுபோக்தவ்யம் க்ர்தம் கர்ம ஸூ பா ஸூ பம் -என்கிற
சாஸ்த்ரத்தை உட் கொண்டு சர்வேஸ்வரன் சம்சாரத்தில் மூட்டும் ச்வாபவனாய் விட்டாப் போலே-
ஸ்ரீ எம்பெருமானாரும் தம் சாஸ்திர மரியாதையை உட் கொண்டு உதாசீனராய் இருப்பாரோ என்று அதி சங்கை-பண்ணின நெஞ்சைக் குறித்து –
ஸ்ரீ எம்பெருமானாரை ஆஸ்ரயித்த பின்பும் -பிரபன்னராய் -சரம பர்வ நிஷ்டராய் இருக்கும்-நம்மை
உபாசகரைப் போலே ப்ராப்ய அவசான பர்யந்தம் சம்சார வெக்காயம் தட்டும்படி காட்டிக் கொடார் -என்றது ஆய்த்து –

மனமே நையல் மேவுதற்கே -என்று
சேதன சமாதியால் அருளிச் செய்கிறார் -அசித்தை கூட திருத்தும் படி காணும்-இவர் உபதேசம் இருப்பது –
நகலு பாகவதாய மவிஷயம்கச்சந்தி -பரிஹர மது ஸூ தன பிரபன்னான் பிறப்பு ரஹமன்ய நிர்னாம் –
த்யஜபட தூரதரென தானபாபான் -என்னக் கடவது இறே –
எத்தினால் இடர்க்கடல் கிடத்தி ஏழை நெஞ்சமே – என்று-இவ்வர்த்தத்தை பிரதம பர்வத்தில்
ஸ்ரீ திரு மழிசைப் பிரானும் அருளிச் செய்தார் இறே –

மனமே நையல் மேவுதற்கு –
சோற்றுக்கு நையாதே எனின் சோறு கிடைப்பது பற்றி வருந்தாதே -அது கிடைப்பது உறுதி என்று பொருள் படுவது போலே
மேவுதல்-பேற்றினைப் பெறுதல் பற்றி நையாதே -என்றது பேறு கிடைப்பது பற்றி வருந்தாதே
அது கிடைப்பது உறுதி என்று பொருள் பட நின்றது .
நையல்-எதிர்மறை வியங்கோள் வினை முற்று
பேற்றுக்காக வருந்தாது நிம்மதியாய் இரு என்று மனத்தை தேற்றினார் -ஆயிற்று –

உத்தாரணம் பண்ணவே அவதரித்தார்..இது ஒன்றே அவதார பலன்-

அரவணை மேல் பேர் ஆயற்கு ஆட் பட்டார் பேர் -பெயரை வைத்து கொண்டாலே போதும்-
எத்தினால் இடர் கெட கிடத்தி –இறந்த குற்றம் எண்ண வல்லனே

—————–

நெறி காட்டி நீக்குவாயோ –

அல்ப சாரங்கள் அவை சுவைத்து அகன்று ஒழிந்தேன்-

தமர்கள் வல் வினையை கூட்ட நாசம் செய்கிறான்-

பல நீ காட்டிப் படுப்பாயோ இன்னம் கெடுப்பாயோ –

போர வைத்தாய் புறமே –

அத்தனாகி அன்னையாகி யாளும் எம்பிரானுமாய்
ஒத்து ஒவ்வாத பல் பிறப்பு ஒழித்து நம்மை ஆட்கொள்வான்
முத்தனார் முகுந்தனார் புகுந்து நம்முள் மேவினார்
எத்தினால் இடர் கடல் கிடத்தி ஏழை நெஞ்சமே -115-

ஸ்ரீ சரம ச்லோகார்த்தம் சொல்லும் பாசுரம்
இத்தையும் வார்த்தை அறிபவர் -பாசுரத்தையும் முமுஷுப்படி முடிவில் எடுத்துக் காட்டி அருளுகிறார்
நம்முள் ஒரு நீராகப் பொருந்தி இருக்கிறார் மட நெஞ்சமே சோகப் படாதே என்கிறார்-

மாறு செய்த வாளரக்கர் நாள் உலப்ப அன்று இலங்கை
நீறு செய்து சென்று கொன்று வென்றி கொண்ட வீரனார்
வேறு செய்து தம்முள் என்னை வைதிடாமையால் நமன்
கூறு செய்து கொண்டு இறந்த குற்றம் எண்ண வல்லனே -116-

————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ ராமானுஜ நூற்றந்தாதி பாசுரமும்- ஸ்ரீ ஆழ்வார் பாசுரங்களும் –97–தன்னை வுற்றாட் செய்யும் தன்மையினோர்- இத்யாதி —

June 1, 2020

ஸ்ரீ பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை ––அவதாரிகை –

இப்படி ஸ்ரீ எம்பெருமானார் தம்மளவன்றிக்கே-அங்குத்தைக்கு அனந்யார்ஹராய் இருப்பார் உத்தேச்யர் என்று
இருக்கைக்கு இந்த ருசி உமக்கு வந்த வழி தான் என் என்ன -அதுவும்
ஸ்ரீ எம்பெருமானார் தம்முடைய கிருபையாலே வந்தது என்கிறார்

ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை–அவதாரிகை–

கீழ்ப் பாட்டிலே எம் இறைவர் -ஸ்ரீ இராமானுசனை உற்றவரே -என்று -மாதா பிதா –சர்வம் யதேவ நியமே ந மதந்வயாநாம் –
என்றால் போலே ஸ்ரீ எம்பெருமானாரை- தேவு மற்று அறியேன் -என்று பற்றி இருப்பாரே –தமக்கு உறு துணை -என்று
இவர் சொன்ன வாறே -உமக்கு அவர் தம் அளவில் அன்றிக்கே -அங்குத்தைக்கு -நிழலும் அடிதாரும் போலே –
அனந்யார்ஹராய் இருப்பாரும் கூட உத்தேச்யர் என்று இருக்கைக்கு ஈடான இந்த ருசி வந்த வழி தான் ஏது என்ன –
திக்குற்ற கீர்த்தி – என்னும்படியான இவர் தம்முடைய வைபவத்தை -கண்களால் கண்டும் செவிகளால் கேட்டும் –
தம் பக்கலிலே-அடிமைப்படுவாரை இத்தனை ஒழிய –
தமக்கு அனந்யார்ஹராய் இருப்பார் -தமக்கு கிடைக்க அருமை — அடிமைப் படுவார் கிடைக்க-அரியார் என்று
திரு உள்ளமாய் –முந்துற முன்னம் தம்முடைய சம்பந்தி சம்பந்திகள் பக்கலிலே என்னை அடிமைப்படுத்தினர் ஆகையாலே –
இந்த ருசி அடியேனுக்கு அவருடைய கிருபையாலே வந்தது -என்கிறார்

ஸ்ரீ அமுது விருந்து-ஸ்ரீ திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் ஸ்வாமிகள்-அருளிய உரை–அவதாரிகை-

இப்படி ஸ்ரீ எம்பெருமானார் அளவோடு நில்லாது -அவர் தம்மை உற்றவர் அபிமானத்திலே நிஷ்டை
ஏற்படும் படியான விருப்பம் – எவ்வாறு உமக்கு வந்தது என்பாரை நோக்கி
அதுவும் ஸ்ரீ எம்பெருமானார் கிருபையினாலே வந்தது -என்கிறார் –

தன்னை வுற்றாட் செய்யும் தன்மையினோர் மன்னு தாமரைத் தாள்
தன்னை வுற்றாட் செய்ய என்னை வுற்றானின்று தன் தகவால்
தன்னை வுற்றாரன்றித் தன்மை வுற்றாரில்லை என்றறிந்து
தன்னை உற்றாரை இராமானுசன் குணம் சாற்றிடுமே – – -97 –

பத உரை –
தன்னை உற்றார் அன்றி -தம்மை பற்றி இருப்பவர்கள் உள்ளார்களே தவிர
தன்னை உற்றாரை -தம்மை பற்றி இருப்பவர்களை
குணம் சாற்றிடும் -குணங்களை உலகறிய சொல்லி பரவும்
தன்மை உற்றார் -ஸ்வபாவம் நிறைந்தவர்
இல்லை என்று அறிந்து -ஒருவரும் இல்லையே என்று திரு உள்ளம் பற்றி
தன்னை உற்று -தம்மைப் பற்றி
ஆட் செய்யும் -அடிமை புரியும்
தன்மையினோர் -ஸ்வபாவம் உள்ளவர்களுடைய
மன்னு -ஒன்றுக்கு ஓன்று பொருந்தி உள்ள
தாமரை -தாமரை மலர் போலே மிக்க அழகு -போக்யதை -வாய்ந்த
தாள் தன்னை -திருவடிகளை –
உற்று -பற்றி நின்று
ஆட் செய்ய -அடிமை செய்யும் படியாக
இராமானுசன் -ஸ்ரீ எம்பெருமானார்
தன் தகவால் -தம்முடைய கிருபையினாலே
இன்று என்னை உற்றான் -இன்று என்னைப் பற்றி -ஏற்று அருளினார் .

வியாக்யானம்
தம்மை பற்றி இருப்பார் உண்டு இத்தனை ஒழியத்-தம்மைப் பற்றி இருக்குமவர்களைக் குண கீர்த்தனம்
பண்ணுகை யாகிற ஸ்வபாவத்தில் உற்று இருப்பார் ஒருவரும் இல்லை என்று திரு உள்ளம் பற்றி –
தம்மை ஒழிய விஷயாந்தரம் அறியாதபடி பற்றித் தமக்கு அடிமை செய்கையே ஸ்வபாவமாக உடையராய்
இருக்குமவர்களுடைய பரஸ்பரம் பொருந்தியும் -பரம போக்யமுமாய் இருக்கிற திருவடிகளை
தத் வ்யதிரிக்தங்கள் ஒன்றும் அறியாத படி பற்றி –இவர்களுக்கு தம்மை அடிமை செய்யும்படியாக
ஸ்ரீ எம்பெருமானார் தம்முடைய கிருபையால் இன்று என்னை அங்கீ கரித்து அருளினார் –

தன்மை -ஸ்வபாவம்
மன்னுதல் -பொருந்துதல்

தன்னை வுற்றார் அன்றித் -தன்னை வுற்றாரை- குணம் சாற்றிடும் தன்மை வுற்றார் -இல்லை-என்று அறிந்து –
தன்னை உற்றாட் செய்யும் தன்மையினோர்- மன்னு தாமரைத் தாள் தன்னை- வுற்றாட் செய்ய-
இராமானுசன்- தன் தகவால் இன்று என்னை வுற்றான் –என்று-அந்வயம் .-.

விஷய பிரவண்யத்தை விட்டு பகவத் விஷயத்தில் வரும் அருமை போல் அன்றியே பகவத் விஷயத்தை விட்டு
பாகவத விஷயம் -மேட்டு மடை அன்றோ
இளைய பெருமாள் பெருமாள் அழகில் ஈடுபட்டு இருந்ததால் -பாகவத சேஷத்வம் அறியாமல் –
நம் ஸ்வாமி -அக்குறை தோன்ற அன்றோ அவதரித்தார் இங்கு

அன்றிக்கே –
சாற்றிடும் -என்பது வினை முற்று அன்று –பெயர் எச்சம்-அது தன்மை என்னும் பெயரோடு முடிகிறது .

ஸ்ரீ பாஷ்யம் கற்பித்த -குணம் போற்றி – அடியாருக்கு ருசி விளைவிக்க – ஆனந்தம் போக்கு வீடாக –
ஸ்ரீ ஆழ்வானை போற்றுவார் ஸ்ரீ எம்பெருமானார்
ஸ்ரீ அமுதனார் தன்மை அறிந்து தகவால் ஸ்ரீ ஆழ்வான் திருவடிகளில் சேர்த்து –
அடியார் அடியார் ஏற்றம் அறிந்து அடியார்க்கு ஆட்படுத்தும் தன்மை சாற்றிடும் -பெயர் எச்சமாகவும் வினை முற்றாகவும் –
அடியார்க்கு ஆள் செய்வதே அவர்களை குணம் சாற்றிடும் தன்மை தானே –
ஸ்ரீ சத்ருக்ந ஆழ்வான் நிஷ்டை ஸ்ரீ இளைய பெருமாள் வெளியிடவில்லையே -அதனால் ஸ்ரீ ஸ்வாமி இந்த அவதாரத்தில் -காட்டி அருளி
ஸ்ரீ அமுதனாரை ஸ்ரீ ஆழ்வானுக்கு ஆட்படுத்தி அருளினார் என்றவாறு-
இக் கிருபை பூர்வ அவதாரத்தில் ராம சௌந்தர் யத்தாலே அமுக்குண்டு-நிற்க்கையாலே இவ் அர்த்தத்தை வெளி இட மாட்டாதே இருந்தார் என்றபடி –
மன்னு தாமரை தாள்கள் -போக்யமே ஈடுபடுத்தும் -கட்டாயப்படுத்த வேண்டாமே ஸ்ரீ அமுதனார் -அமுத மொழி -ஸ்ரீ ஆழ்வான் வைபவம் –
கவிபாடவும் ஆடி செய்யவும்- என்னை உற்று ஆள் செய்ய -உற்றது -கவி பாட –ஸ்ரீ கூரத் தாழ்வான் -ஒன்றே போதும்
ஸ்ரீ எம்பெருமானாரை பாட சொல்லி இதுவே ஸ்ரீ ஆழ்வானுக்கு ஆள் செய்வது-
இங்கே போனால் அங்கு அனுப்புவார்கள் -அங்கே போனால் இங்கே அனுப்புவார்கள் அன்றோ
என்னை உற்றான் இன்று -இன்றே விடிந்தது-இன்று தொட்டும் ஸ்ரீ ஆழ்வார் புகழ் பாட அருளினால் போலவும் ஸ்ரீ அக்ரூரர் போலவும்

தன்னை உற்றார் அன்றி –
கலவ் கஸ் சித் பவிஷ்யதி – என்று ஸ்ரீ நாரத பகவான் சொல்லுகையாலும் –
பாகவத புத்ரனான ஊமை –இவர் தம் பிரபாவத்தை கட்டடங்க வெளி இட்டு -அங்கனே திரோஹிதன் ஆகையாலும் –
யாதவ பிரகாசர் இவரை வஞ்சிப்பதாக மணி கர்னிக்கைக்கு அழைத்துக் கொண்டு போகிற போது
ஸ்ரீ கோவிந்த பெருமாள் அச் செய்தியைக் கேட்டு -வித்யாடவியிலே அறிவித்தவாறே -அங்கே இவர் தனிப்பட்டு இருக்க –
அவ்வளவிலே ஸ்ரீ பெருமாள் தாமே இவருக்கு வழி துணையாக வந்து -ஒரு ராத்ரியிலே தானே இவர் தம்மை –
ஒளி மாடங்கள் சூழ்ந்து அழகாய ஸ்ரீ கச்சித் திருப்பதியிலே சேர்த்தார் என்று சொல்லுகையாலும் –
இவருக்கு ஸ்ரீ திருக் கச்சி நம்பி முகமாக சமஸ்த அர்த்தங்களையும் ஸ்ரீ பேர் அருளாளர் வெளி இட்டார் என்கையாலும் –

திக் விஜயார்த்தமாக தத் தேசங்களிலே சென்று –
சைவ மாயாவாத ஜைன பௌதாதிகள் உடம் சஹஸ்ரமுகமாக பிரசங்கித்து -அவர்களை பக்னர் ஆக்கினார் என்கையாலும் –
ஸ்ரீ வேங்கடாசல ஸ்ரீ யாதவாசலங்களை நிர்வஹித்தார் என்கையாலும் –
இச் செய்திகளை அடைவே கண்டும் கேட்டும் லோகத்தார் எல்லாரும் வித்தராய் –
அலசாம் ப்ரதிபேதரே -என்றால் போலே
தம்மை ப்ராப்யமாகவும் பிராபகமாகவும் அத்யவசித்து -ஆஸ்ரயித்து இருப்பார் உண்டு இத்தனை ஒழிய ––

தன்னை உற்றார் குணம் சாற்றிடும் தன்மை உற்றார் இல்லை என்று அறிந்து தன்னை உற்றார் –
தம்முடைய ஸ்வரூப ரூப குண விபவங்களை உள்ளபடி தெளிந்து இருக்கும் அவர்கள் –
அன்றிக்கே –-
சம்பந்தி சம்பந்திகள் அளவிலே கிருபை அதிசயித்து இருக்கிற தம்முடைய ஸ்வபாவத்தை-உள்ளபடி தெளியப் பெற்றவர்கள் என்னுதல் –
அமுதனார் தம்முடைய சம்பந்தி சம்பந்திகள் விஷயத்தில் -கிருபை-பண்ண விரும்புவதும் –
அந்த ஸ்வபாவத்தை உள்ள படி அறிகைக்கு உத்தேச்யர் என்று இறே -எம்பெருமானார் உடைய-ஸ்வபாவம் –
தம்மை ஆஸ்ரயித்து இருக்குமவர்களை காட்டில் – ஸ்வ சம்பந்த சம்பந்திகள் விஷயத்தில் கிருபை-
அதிசயித்து செல்ல வேண்டும்படியாய் இருக்கும் -ஆகையால் இறே –
த்வத் தாஸ தாஸ கண ந சரமாவதவ் யஸ் ஸ்வத்தா-சதைகரசதா விரதாமமாஸ்து -என்று ஸ்ரீ ஜீயரும் பிராரத்து அருளினார் இறே –
இப்படிப் பட்ட ஸ்வபாவத்தை அறிந்து ஆஸ்ரயித்தார் உடைய-

குணம் சாற்றிடும் தன்மை உற்றார் –
எம்மை நின்றாளும் பரமரே -நம்மை அளிக்கும் பிராக்களே –
தம் அடியார் அடியார் தமக்கு அடியார் அடியார் தம் அடியார் அடியோங்களே –
சிறு மா மனிசராய் என்னை ஆண்டார் இங்கே திரியவே –
தொண்டர் சேவடி செழும் சேறு என் சென்னிக்கு அணிவனே –
கடல் மலை தலை சயனம் ஆர் எண்ணு நெஞ்சுடையார் அவர் எம்மை ஆள்வாரே –
தண் சேறை எம்பெருமான் தாள் தொழுவார் காணும் என் தலை மேலாரே –என்று பிரதம பர்வ நிஷ்டரான ஸ்ரீ ஆழ்வார்கள்
ததீய விஷயத்தில் அருளிச் செய்த குணாதிக்யத்தை இட்டு ஸ்தோத்ரம் பண்ணுகை யாகிற ஸ்வபாவத்தை உடையராய் இருப்பார் –

தன்மை -ஸ்வபாவம் –
சாற்றுதல் -பிரகாசமாக சொல்லுதல் –

இல்லை என்று அறிந்து –
தத்ராபி துர்லபம் மன்யே வைகுண்டே ப்ரிய தர்சனம் -என்னுமா போலே இது-தான் துர்லபம் –
விஷய ப்ரவணனுக்கு அத்தை விட்டு ஸ்ரீ பகவத் விஷயத்திலே வருகைக்கு உள்ள அருமை போல்-அன்றிக்கே –
பிரதம பர்வதத்தை விட்டு -சரம பர்வதத்திலே வருகைக்கு உள்ள வருமை -என்றும் சொல்லுகிறபடியே
மேட்டுமடையான இவ் அத்யாவச்யத்தை உடையவர் ஒருவரும் இல்லை என்று அறிந்து –
இல்லை என்று திரு உள்ளம் பற்றி -என்றபடி –

இந்த சூஷ்ம அர்த்தத்தை தெளிந்து இருக்குமவர் இவர் ஒருவரே என்று இருக்கிறார் காணும் ஸ்ரீ அமுதனார் –

இராமானுசன் –
ஸ்ரீ எம்பெருமானார் –

தம்முடைய பூர்வ அவதாரத்தில் வெளி இட மாட்டாத அர்த்தத்தை காணும் இப்போது வெளி இடத் தொடங்கினார் –

தன் தகவால் –
சாவித்ரீ முக்தாநாம் சகல ஜகதேன ப்ரச மனீ கரீ யோபிஸ் தீர்த்த ரூபசித-ரசயா முன முகை நிருச்சேதாநிம் நேதாமபி
சமாலாப்வயதிமாம் யதர்ச்சா விஷேபாத்-யதிபதி தயாதி வ்யதடி நீ –
(கங்கை முத்து / ஸ்ரீ ஸ்வாமி முக்தர் / பாபம் போக்கும் கங்கை போலே ஸ்ரீ ஸ்வாமி ஸ்ரீ ஸூக்திகள் -யமுனை தீர்த்தங்கள் சேர்ந்து –
வெள்ளைப் பெருக்கு/ ஸ்ரீ யாமுனாதிகள் உபதேசமும் இவர் கருணையில் சேரும் -நிருச்சேதா -வற்றாத –
நின் நே மேட்டு நிலம் -வணங்கா முடி -ஸ்ரீ யதிராஜ சப்ததி விடாமல் ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் காட்டி அருளுகிறார் ) என்கிறபடி
கரை கட்டா காவேரி போலே பெருகி வருகிற-தம்முடைய பரம கிருபையாலே –

இக் கிருபை பூர்வ அவதாரத்தில் ஸ்ரீ ராம சௌந்தர் யத்தாலே அமுக்குண்டு-நிற்க்கையாலே
இவ் அர்த்தத்தை வெளி இட மாட்டாதே இருந்தார் என்றபடி –

தன்னை உற்று ஆள் செய்யும் தன்மையினோர் –
வாசா யதீந்திர மனசா வபுஷாச யுஷ்மத்-பாதார விந்த யுகளம் பஜதாம் குருணாம் -என்றும் –
நித்யம் யதீந்த்ரம் தவ திவ்ய வாபஸ் ச்ம்ரத்தொமே-சக்தம் மனோபவது வாக் குண கீரத்த நேசவ்-
க்ர்த்யஞ்ச்ச தாஸ்ய கரணந்து – கரத்வயச்ய-வ்ர்த்யந்தே ரேச்து விமுகம் கரண த்ரயஞ்ச -என்றும் –
நித்யம் யதீந்திர தவ திவ்ய பதாப்ஜ சேவா -என்றும் சொல்லுகிறபடி –
தம்மை ஒழிய வேறு ஒரு விஷயாந்தரம் அறியாதபடி -ஆஸ்ரயித்து –கரண த்ரயத்தாலும் தமக்கு சகல வித கைங்கர்யங்களும்
பண்ண வேணும் என்னும் ஸ்வபாவத்தை-உடையராய் இருக்குமவர்கள் –
தன்மையினோர் –
ஸ்வபாவம் உடையோர்

மன்னு தாமரைத்தாள் தன்னை உற்றாள் செய்ய என்னை உற்றான் இன்று –
த்ர்ணீ கர்த விரிஞ்சாதி நிரந்குச விபூதய -ராமானுஜ பதாம் போஜ சமாச்ரயண சாலி ந-என்றும் –
ஸ்ரீ ராமாநுஜார்ய சரண த்வந்த்வ கைங்கர்ய வ்ர்த்தய-சர்வாவச்தாஸூ சர்வ ரஸூ -தாரக போஷகாஸ் சமே -என்றும் சொல்லுகிறபடி –
இப்படி சர்வ பிரகாரத்தாலும் ஸ்லாக நீயராய் இருக்குமவர்கள் –
உண்ணும் சோறு பருகும் நீர் தின்னும் வெற்றிலையும் எல்லாம் ஸ்ரீ கண்ணன் எம்பெருமான் -என்று ஸ்ரீ ஆழ்வார் அத்யவசித்தால் போலே
தமக்கு தாரகாதிகளாக அத்யவசித்து –
கம்பீராம்பஸ் சமுத்பூதமாய் -செவ்வி பெற்று இருக்கிற செந்தாமாரை போலே
அதி ஸூ குமாரங்களாய் -ஒன்றுக்கு ஓன்று போலியாய் -பொலிந்து என்றும் –
மன்னு தாமரை தாள்கள் அன்றோ-அத்யந்த போக்யங்களாய் இருக்கிற அவர்களுடைய திருவடிகளை –

தத் தாஸ தைகர சதா விரதாமமாஸ்து -என்றபடியே
வழு இலா அடிமை செய்ய வேண்டும் என்னும் மநோ ரதத்தையும் –
மம மத் பக்த பக்தேஷூ ப்ரீதிரப்யதி காபவேத் –
தஸ்மான் மத் பக்த பக்தாஸ்ஸ பூஜ நீயா விசேஷத -என்ற அவனுடைய ஊற்றத்தை போன்ற ஊற்றத்தையும் உடையராய் கொண்டு –
மற்றொரு பேறும் மதியாதபடி பற்றினார் –
மநோ ரதித்த படியே -அவர்களுக்கு வழு இலா அடிமை செய்ய வேண்டும்படியாக அடியேனை இன்று திருத்தி-
அங்கீ கரித்து அருளினார்-
மன்னுதல்-பொருந்துதல் –
இவ் அங்கீகாரம் முன்பு உண்டாய்-இருந்தது -ஓன்று அல்ல –
இன்று உற்றான் –
அத்யமே சபலம் ஜன்ம ஸூ ப்ரபாதாசமே நிசா -என்கிறபடி-
விடியா வென் நரகம் அற்றுப் போய் இன்று நல் வீடு உண்டாக தொடங்கிற்று -என்கிறார் –

மன்னு தாமரைத் தாள்
எல்லாரும் என்னை ஆஸ்ரயிக்கிரார்கள் தவிர-
என்னை ஆஸ்ரயித்து உள்ளவர்களை ஆஸ்ரயித்து -அவர்கள் குணங்களை உலகு அறியப் பேசுகிறவர் எவருமே இல்லையே –
என்னும் குறைபாடு ஸ்ரீ எம்பெருமானார் திரு உள்ளத்திலே நெடும் காலமாய் இருந்தது –
அக்குறை பாட்டினை என்னை இன்று தன்னை ஆஸ்ரயித்தவர்களை ஆஸ்ரயித்து
அவர்கள் திருவடிகளிலே ஆட் செய்யும் படி செய்ததனால் -அவர் தீர்த்துக் கொண்டார் என்றபடி –
தம்மை ஆஸ்ரயித்தவர்களை உற்று ஆட் செய்யும்படி செய்தது கட்டாயப் படுத்தியதனால் அன்று –
அதில் போக்யதையை காட்டி விரும்பும் படி செய்ததனாலேயே என்னும் கருத்து தோன்ற -மன்னு தாமரைத் தாள் -என்றார் –

தன் தகவால் –
தன் மனக்குறை தீர என்னை இந்த உயர்ந்த நிலைக்கு தேர்ந்து எடுக்க காரணம் -தனது கிருபையே – என்கிறார்
தகவு -கிருபை
இனி ஆட் செய்ய -என்பதற்கு
குணம் சாற்றிடல் ஆகிய அடிமை செய்ய என்னும் பொருள் கொண்டு
தன்னயுற்றாரை குணம் சாற்றிடும் தன்மை உற்றார் இல்லையே என்னும் குறை தீருவதற்காக
என்னை குணம் சாற்றி -ஆட் செய்ய -ஏற்று அருளினார் -என்னவுமாம் –
என்னை –
குணம் சாற்றிடும் –துதிக்கும் -தன்மை-இயல்பாய் அமைந்த உணர்ச்சி ஊட்டும் கவித் திறமை -வாய்ந்த –
அமுத கவியாய -என்னை -என்றபடி .
தன்னை ஆஸ்ரயித்தவர்களைப் பற்றி கவி பாடும் தன்மை வாய்ந்தவர் எவரும் இல்லையே என்று குறை பட்டு –
ஸ்ரீ அமுதனாரை கொண்டு -ஸ்ரீ ஆழ்வான் விஷயமாக கவி பாடச் செய்து கேட்கலாம் என்று
ஸ்ரீ அமுதனாரை ஸ்ரீ ஆழ்வான் திருவடிகளிலே -ஆஸ்ரயித்து ஆட் செய்யும் படி அங்கீ கரித்து அருளினார் ஸ்ரீ எம்பெருமானார் –

ஆயின் ஸ்ரீ அமுதனார் ஸ்ரீ ஆழ்வானுக்கு ஆட் செய்தாரே அன்றி –கவி பாடி -ஸ்ரீ ஆழ்வான் குணம் சாற்றி –
ஸ்ரீ எம்பெருமானாரைக் கேட்ப்பிக்க வில்லை –
காரணம் ஸ்ரீ ஆழ்வான் ஸ்ரீ எம்பெருமானார் விஷயமாக கவி பாடக் கட்டளை இட்டாரே யன்றி
தன் விஷயமாக கவி பாட சற்றும் இசைய வில்லை –
அதனால் ஸ்ரீ எம்பெருமானாரைப் பற்றிய பாடல்களில் இடை இடையே அவரைக் குறிப்பிடுவது தவிர
தனியே கவி பாடுவது ஸ்ரீ அமுதனாருக்கு இயலாதாய் ஆயிற்று —
ஸ்ரீ எம்பெருமானார் தம் ஆசார்யர் ஆகிய பெரிய நம்பிகள் நியமனப்படி -அவர் விஷயமாக அல்லாமல்-
பரமாச்சார்ய விஷயமாக -யத்பதாம் போரு ஹத்த்யான – என்னும் ஸ்லோகத்தை அருளிச் செய்தது போலே
ஸ்ரீ அமுதனாரும் பரமாசார்ய விஷயமாக இந்த பிரபந்தத்தை அருளிச் செய்தார் -என்க –

தன்னை உற்றாரை குணம் சாற்றிடும் தன்மை உற்றார் -என்று இயைக்க
சாற்றிடும் -என்பது வினை முற்று அன்று -பெயர் எச்சம்-அது தன்மை என்னும் பெயரோடு முடிகிறது –

தன்னை உற்றார் அன்றி தன்னை உற்றாரை குணம் சாற்றிடும் தன்மை உற்றார் இல்லை –
என்று அறிந்து
தன்னை உற்று ஆட் செய்யும் தன்மையினோர் மன்னு தாமரைத்தாள் -தன்னை உற்று ஆட் செய்ய
ஸ்ரீ இராமானுசன் தன் தகவால் இன்று என்னை உற்றான் -என்று கொண்டு கூட்டி முடிக்க –

இனி உற்றான் என்பதைப் போலே –சாற்றிடும் என்பதையும் வினை முற்றாக கொண்டு –
இரண்டு வாக்யங்களாக பிரித்து -பொருள் கூறலாமோ என்று தோன்றுகிறது .
அப்பொழுது கடைசியில் உள்ள சாற்றிடும் என்பதை மூன்றாம் அடியில் உள்ள –தன்மை -என்பதோடு கூட்டி
வலிந்து உரை கூறும் இடர்ப்பாடு இல்லை –
மூன்றாம் அடியில் உள்ள தன்மை -என்பதற்கு –
தம் அடியார்க்கு அடியாராய் இருக்கும் ஆத்மாவினது இயல்பான தன்மை –என்று பொருள் கொள்ளல் வேண்டும் –

தனக்கு அடியார்கள் உளரே அன்றி தன் அடியார்க்கு அடியாராம் இயல்பான நிலைமையை எய்தினவர் ஒருவரும் இல்லையே –
என்று இனி –
தன் அடியார்களுக்கு அடியார் ஆவதற்கு உறுப்பாக தன்னை உற்றாரை குணம் சாற்றிடுவார் ஸ்ரீ எம்பெருமானார் -என்று
இப் பொழுது பொருள் ஆயிற்று –

புதிதாய் வருமவர்களிடம் தம் அடியார்களை ஆஸ்ரயிப்பதற்கு விருப்பம் ஏற்ப்படும் வகையில் –
அவ் அடியார்களை நாடறிய புகழ்ந்து உரைப்பர் எம்பெருமானார் -என்பது கருத்து –
ஸ்ரீ ராமானுசன் -என்பது இரண்டு வாக்யங்களுக்கும் ஒரே எழுவாய் –
தன் தகவால் -என்பதனை –
காகாஷி ந்யாயத்தாலே -முன்வாக்யத்திலும் பின் வாக்யத்திலும் கூட்டிக் கொள்ளல் வேண்டும்
தன் தகவால் உற்றான் என்றும்
தன் தகவால் தன்னை உற்றாரை குணம் சாற்றிடும் -என்றும் உரைக்க –

இதனால் தன் அடியார் குணத்தை தானே சாற்றிடுதல் தகுமா என்னும் வினாவிற்கும் விடை இறுத்ததாகிறது –
சீரியதான அடியார்க்கு அடிமை என்னும் இயல்பான நிலையில் வருமவர்களை அமர்த்தல் வேண்டும் -என்னும் கிருபையினாலே
அவர்களுக்கு ருசி உண்டாகுவதற்க்காக-சாற்றிடுதலின் இது தகாதது அன்று -என்க .

இனி உலகை உய்வித்தலாம் தமது பணியில் -தன் அடியார்களை ஊக்குவித்து –
அடியார்க்கு அடியார்களை பெரும் மகிழ்வின் மிகுதியினாலேயே தன் அடியார்களை கொண்டாடுதலும் தகும் -என்க –

தான் வளர்த்த கிளி -தன்னால் கற்ப்பிக்க பட்ட திரு நாமத்தை விவேகத்துடன் சமயத்துக்கு ஏற்ப –
உஜ்ஜீவிப்பித்த படி -தோற்றுமாறு –அடைவே சொல்லக்கேட்டு -தரித்து –
வளர்த்ததனால் பயன் பெற்றேன் வருக -ஸ்ரீ திரு நெடும் தாண்டகம் – -14 – என்று
ஸ்ரீ பரகால நாயகி -தான் கற்பித்த கிளையை கொண்டாடினது போலே
ஸ்ரீ எம்பெருமானாரும் தாம் கற்பித்த சீடர்கள் தாம் வழங்கிய கல்வி கொண்டே உலகினை உய்வித்தலாம் தமது பணியிலே –
உரு துணையாய் நிற்றலையும் –
தம் அடியார்க்கு அடியார் -தமக்கு கிடைத்தமையையும் கண்டு மகிழ்ந்து -கற்பித்த தலினால் பயன் பெற்றேன் -என்று
கற்ப்பிக்க பட்ட சீடர்களைக் கொண்டாடினார் என்று அறிக –

தன்னை உற்றாரைக் கொண்டாடுவது ஆஸ்ரயிப்பவர்க்கு-அடியார்க்கு அடிமையில் விருப்பம் உண்டாவதற்கும் –
தான் கற்ப்பித்தது உயிர்களை உய்விப்பதில் பயன் பட்டமையினாலும் –
அடியார்க்கு அடியார் கிடைத்தமையினாலும்-
உண்டான வரை கடந்த மகிழ்ச்சிப் பெருக்கின் போக்கு வீட்டிற்காகவும் -என்றது ஆயிற்று .

முதல் வாக்யத்தால் ஸ்ரீ எம்பெருமானார் தம்மை ஸ்ரீ ஆழ்வான் திருவடிகளில் ஆஸ்ரயிப்பித்ததும்
இரண்டாம் வாக்யத்தால் -இறாய்க்காமல் ஸ்ரீ ஆசார்யன் ஆணைக்கு ஆட் பட்டு ஸ்ரீ ஆழ்வான் தமக்கு ஆசார்யனாகி –
அந்த ஸ்ரீ எம்பெருமானாராலே கொண்டாடப் பட்டதும் -குறிப்பால் உணர்த்தப் படுகின்றன .

ஸ்ரீ மணவாள மா முனிகள் கொண்டு கூட்டி ஒரே வாக்யமாக உரை அருளிச் செய்து உள்ளார் –
அவர் தம் திரு உள்ளம் –தன்மை -என்பது ஸ்ரீ எம்பெருமானார் ஆகிற தம் அடியார்க்கு அடியார் ஆகிற-ஸ்வபாவம் என்னும்
பொருளைக் கொடுக்காது -என்பதோ வேறு யாதோ தெரிகிலம்-
அறிஞர்கள் அருள் கூர்ந்து உணர்த்துமாறு அடி பணிந்து வேண்டுகிறோம் .

ஆசார்ய சார்வ பௌமராகிய மணவாள மா முனிகள் திரு உள்ளத்துக்கு முரண்பாடு இல்லை எனில்
நிர்வாஹச்ய நிர்வஹா ந்தரா தூஷகத்வம் –
ஒரு நிர்வாஹம் -ஒரு வகையில் பொருள் உரைத்தல் –மற்ற நிர்வாஹத்தை -வேறு வகையில் பொருள் உரைத்தலை –
குற்றம் கூறி கடிந்தது ஆகாது –என்கிற கணக்கில் கொள்ளவேண்டும் என்று பிரார்த்திக்கிறோம் –

———

குணம் சாற்றிடும் தன்மை உற்றார் –
எம்மை நின்றாளும் பரமரே -நம்மை அளிக்கும் பிராக்களே –
தம் அடியார் அடியார் தமக்கு அடியார் அடியார் தம் அடியார் அடியோங்களே –
சிறு மா மனிசராய் என்னை ஆண்டார் இங்கே திரியவே –
தொண்டர் சேவடி செழும் சேறு என் சென்னிக்கு அணிவனே –
கடல் மலை தலை சயனம் ஆர் எண்ணு நெஞ்சுடையார் அவர் எம்மை ஆள்வாரே –
தண் சேறை எம்பெருமான் தாள் தொழுவார் காணும் என் தலை மேலாரே –என்று பிரதம பர்வ நிஷ்டரான ஸ்ரீ ஆழ்வார்கள்
ததீய விஷயத்தில் அருளிச் செய்த குணாதிக்யத்தை இட்டு ஸ்தோத்ரம் பண்ணுகை யாகிற ஸ்வபாவத்தை உடையராய் இருப்பார் –

————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ ராமானுஜ நூற்றந்தாதி பாசுரமும்- ஸ்ரீ ஆழ்வார் பாசுரங்களும் –96–வளரும் பிணி கொண்ட வல்வினையால்- இத்யாதி —

June 1, 2020

ஸ்ரீ பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை ––அவதாரிகை –

மறை நாலும் வளர்த்தனன் -என்றீர்
அவர் சேதனருக்கு உஜ்ஜீவன உபாயமாக வேதாந்த பிரக்ரியையாலே அருளிச் செய்தது பக்தி பிரபத்தி ரூப உபாய த்வயம் இறே-
அதில் ஸூகர உபாயமான பிரபத்தியிலேயோ உமக்கு நிஷ்டை -என்ன –
அதுவும் அன்று –தாம் அபிமத நிஷ்டர் என்னும் அத்தை அருளிச் செய்கிறார் .

ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை–அவதாரிகை–

கீழ்ப் பாட்டிலே நிக்ரஹ அனுக்ரஹங்கள் இரண்டுக்கும் பொதுவாய் தண்டதரனான சர்வ ஸ்மாத் பரனிலும்-
அஞ்ஞான நிக்ரஹராய் – பரம பதத்தில் நின்றும் ரஷண ஏக தீஷிதராய் வந்து –அவதரித்த ஸ்ரீ எம்பெருமானார் –
நிர்ஹேதுக கிருபையை உடையவர் ஆகையாலே -சேதன சம்ரஷணார்த்தமாக வேத வேதாந்த பிரவர்த்தனம் பண்ணி அருளினார்
என்று இவர் அருளிச் செய்ய கேட்டு -அருகில் இருப்பார்
அந்த வேதாந்தந்களிலே-முமுஷூர்வை சரணமஹம் பிரபத்யே -என்று மோஷ அதிகாரிகளுக்கு சொன்ன
சரணாகதியில் நிஷ்டராய் இருந்தீரோ என்ன –
சரணா கதி பெருகைக்கு பிரதி பந்தங்களான பிரபல கர்மங்களாலே –அது தன்னிலும் -மகா விசுவாசம் கிடையாதே –
துர்கந்த பிரசுரமாய் -மாம்ஸா ஸ்ர்காதி மயமான சரீரம் கட்டுக் குலைந்து போம் அளவும் சுக துக்க அனுபவம் பண்ணிக் கொண்டு
சகாயம் இன்றிக்கே இருக்கும் எனக்கு
அந்த சரமோ உபாயமான ஸ்ரீ எம்பெருமானாரிலும் -சுலபமாய் -சேஷிகளாய் -எனக்கு ஸ்வாமியான அவர் தம்மையே
தந்தை நல் தாயம் தாரம் -இத்யாதிப்படியே சர்வ வித பந்துவாய் அத்யவசித்து –
தேவு மற்று அறியேன் -என்று இருக்கும் மகாத்மாக்களே வழித் துணையாய் -ரஷகராய் -இருப்பார் என்று அத்யவசித்தேன் –
ஆகையால் -நான் ததீய அபிமான நிஷ்டன்-என்று அருளிச் செய்கிறார் –

ஸ்ரீ அமுது விருந்து-ஸ்ரீ திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் ஸ்வாமிகள்-அருளிய உரை–அவதாரிகை-

மறை நாலும் வளர்த்தனன் என்றீர்
அவர் வேதாந்தத்தில் கூறிய முறையைப் பின் பற்றி உயிர் இனங்கள்
உய்வதற்கு உபாயங்களாக பக்தியையும் -பிரபத்தியையும் அன்றோ அருளிச் செய்தார் –
அவற்றில் எளிய உபாயமான பிரபத்தியையோ நீர் கைக் கொண்டது -என்ன
நான் பிரபத்தி நிஷ்டன் அல்லேன்
ஸ்ரீ எம்பெருமானாரைச் சேர்ந்தவர்களுடைய அபிமானத்திலே நிஷ்டை உடையேன் நான் என்கிறார் .

வளரும் பிணி கொண்ட வல்வினையால் மிக்க நல்வினையில்
கிளரும் துணிவு கிடைத்தறியாது முடைத்தலை யூன்
தளருமளவும் தரித்தும் விழுந்தும் தனி திரிவேற்கு
உளரெம் மிறைவன் இராமானுசன் தன்னை வுற்றவரே – – 96- – –

பத உரை
வளரும் -முடிவின்றி மேலும் மேலும் வளர்ந்து கொண்டே வரும்
பிணி கொண்ட -துக்கத்தை உண்டு பண்ணுவதான
வல்வினையால் -வலிமை வாய்ந்த கர்மத்தினாலே
மிக்க நல் வினையில் -மிகுந்த -பரமமான -தர்மம் ஆகிற சரணா கதியில்
கிளரும் துணிவு -கிளர்ந்து எழுகின்ற நம்பிக்கை -மகா விசுவாசம்
கிடைத்தறியாது -நேரே அனுபவித்தில் பெற்று தெரிந்து கொள்ளாதது
முடை -கெட்ட நாற்றத்திற்கு
தலை -இடமான
ஊன் -மாம்ச பிண்டமான சரீரம்
தளரும் அளவும் -தளர்ந்து கட்டுக் குலைந்து போகும் வரையிலும்
தரித்தும் -பெரியோர் கொடுத்த பகுத்தறிவு என்னும் கோல் கொண்டு வழுக்கி விழாது தரித்து நின்றும்
விழுந்தும் -பண்டைய பழக்கத்தாலே கோலின்றி -சப்தாதி விஷயங்களிலே -விழுந்தும்
தனி திரிவேற்கு -துணை இன்றி தனியாக திரிகின்ற எனக்கு
எம் இறைவன் -எமக்குத் தலைவரான
இராமானுசன் தன்னை -ஸ்ரீ எம்பெருமானாரை
உற்றவர் -பற்றி இருப்பவர்கள்
உளர் -துணையாக உள்ளார்கள் .

வியாக்யானம் .
நிரவதிக துக்க அவஹமாய் -அநுபவ விநாச்யமாதல்-பிராயஸ் சித்த விநாச்யமாதல் செய்யாத பிரபல கர்மத்தாலே
பரம தர்மமான சரணாகதியில் மகா விசுவாசம் என்பது ஓன்று நேராக கிடையாததாய் –
துர்க் கந்த ஆஸ்ரய பூதமாய் -மாம் சாஸ்ருகாதி ரூபமான சரீரம் –
தளரா உடலம் -ஸ்ரீ திருவாய் மொழி -5 8-8 – – என்கிறபடியே –
பிராண வியோக தசாபன்னமாய் -கட்டுக் குலையும் அளவும்
வன் சேற்று அள்ளல் பொய்ந்நிலம் -ஸ்ரீ திரு விருத்தம் – 100- என்றும்
பொதும்பினில் வீழ்ந்து வழுக்கி -ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் திரு மொழி – -5 2-7 – என்றும்
கூடி யழுங்கிக் குழியில் வீழ்ந்து வழுக்காதே –ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் திரு மொழி 4-6 6- – -என்றும் சொல்லுகிறபடியே –
அள்ளலும் வழுக்கலுமான -சம்சார விபூதியிலே -தார்மிகர் உபகரித்த த்யாஜ்ய உபாதேயம் ஆகிற ஊற்றம்கோல் கொண்டு தரித்தும் –
துர் வாசனா மூலமான அநவதாநத்தாலே –
கொடு வன் குழி -ஸ்ரீ திருவாய்மொழி -7 1-9 – யான
சப்தாதி களிலே விழுந்தும் -உறு-ஒரு -துணை இன்றிக்கே திரியா நிற்கும் எனக்கு –
என் தனிமை தீர எனக்கு துணையாய் ஒறு குழியிலே விழாதபடி தாங்களே பிடித்து நடத்தி -உஜ்ஜீவிப்பிக்கைக்கு
நமக்கு சேஷியான எம்பெருமானாரைத்
தேவு மற்று அறியேன் -ஸ்ரீ கண்ணி நுண் -2 -என்று பற்றி இருப்பார் உளர் .
அவர்கள் அபிமானமே எனக்கு உத்தாரகம் -என்று கருத்து .

எம்மிறைவர் இராமானுசன் தன்னை உற்றவர் -என்று பாடமான போது
எம்பெருமானாரை யல்லது அறியோம் என்று பற்றி இருப்பாராய்- நமக்கு சேஷிகள் ஆனவர்கள் என்று யோஜிப்பது .
பிணி -துக்கம்
நல்வினை– ஸூ க்ருதம்
கிளரும் துணிவு– மிக்க துணிவு
கிளர்த்தி -மிகுதி
முடை -துர் கந்தம்
மிக்க நல்வினையின் கிளரும் துணிவு -என்றும் பாடம் சொல்லுவர்
அப்போது பரம தர்மமான சரணா கதிக்கு அபேஷிதமான மகா விசுவாசம் -என்கை-

பக்தி -சாஸ்திரம் ஸ்ரீ பாஷ்யம் -ஸ்ரீ கீதா பாஷ்யம் – பிரபத்தி -கத்ய த்ரயம் -ஸ்ரீ அமுதனார் –
அளியல் நம் பையன் என்று ஸ்ரீ எம்பெருமானார் சிஷ்யர் அபிமானத்தில் ஒதுங்கி –
பிணி -சம்சாரம் ஆகிய நோய் -துக்கம் -கர்மம் -வளரும் பிணி -கார்ய ஆகு பெயர் மிக்க -வல் வினை –
தான் என் துணிவை கெடுத்தது -மிக்க நல் வினையிலும் -பர கத – சுவீகாரத்திலும் துணிவு போக்கிற்றே –
சம்சார சூழலில் இருந்தும் –சங்கம் -பற்று ஆசை புத்தி பேதலித்து -பயன் அறியாமல் ஸ்வரூப நாசம் –
சங்கம் பற்றுதல் -ஆசை உருவாக்கி -க்ரோதம் நிறைவேறாமல் -விவேக ஞானம் தொலைந்து சம்மோஹம் –
ஸ்ம்ருதி பிரம்சாத் புத்தி நாஸாத் -அழியும் வழி படிக்கட்டுக்கள் -வல்வினை -பிணி –காரியம் காரணம் -மிக்க நல்வினை -பிரபத்தி
வினை -கர்ம யோகமும் ஞான யோகமும்
நல் வினை -பக்தி யோகம்-சரணாகதி -மோக்ஷம் நிச்சயம் -சர்வேஸ்வரன் ரக்ஷகன் -இரண்டு மகா விசுவாசமும் வேண்டுமே –
இழையாது உன தாள் பிடிக்க பிரார்த்திப்பது இந்த விசுவாசம் குலையாமல் இருக்கவே ஸ்ரீ ஆழ்வார்கள் பிரார்த்தனை –
அந்திம ஸ்ம்ருதி வேண்டாமே பிரபன்னனுக்கு
முடை -நாற்றம் – ஊன்-மாம்சம் –சரீரம் – சேற்றில் உழன்று இருக்க-சம்சாரம் பாதை -சப்தாதி விஷயங்கள் குழி -என்றவாறு –
ஊன்று கோல் த்யாஜ்ய உபாதேய ஞானம் — -த்ரி தண்டம் கொண்டு இங்கு வந்து உத்தாரணம் செய்து அருள -திருவடி பற்றி உய்ந்தேன் –
மஹாத்மாக்களே துணை ரக்ஷகம்-ஆச்சார்ய அபிமானம் உத்தாரகம் -சாஸ்திர விரோதம் ஆகாதோ உபாயாந்தரமா இது –
ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரனை தவிர்ந்து -கீழ் சொன்ன சரணாகதியில் அடங்கும் -திருவடி ஸ்தானீயர் என்றபடி –
வாய்க்கு வந்தபடி நாம் பேச -நம் பூர்வாச்சார்யர்கள் வந்த படி பேச வைப்பவனும் அவனே தானே –
ஆனுகூல சங்கல்பயாதிகள் அதிகாரி விசேஷணங்கள் -தானாக அமைய வேண்டும் –போஜனத்துக்கு சுத்து போலே –
பர கத சுவீகாரம் -மகா விசுவாசம் இல்லா விட்டாலும் -ஸ்ரீ ஆச்சார்யர் -நீ என்னை விட்டாலும் நான் விட்டேன் என்று கைக் கொள்ளுவார்கள்
ஸ்ரீ ஆழ்வான் திருவடி அடைந்து பிரபந்தம் தொடங்கிய ஸ்ரீ அமுதனார் இதில் மீண்டும் சொல்லி தலைக் கட்டுகிறார் -7-பாசுரம் -போலே இதிலும் –
தரிப்பது -சிரமம் பட்ட பின்பு தானே -விழுவது எப்பொழுதும் -தரிப்பது சில தடவை தானே –
அதனால் அல்பம் துக்க சாந்தி ஏற்படுத்த ஆசுவாசத்தை சொன்ன படி –

வளரும் பிணி கொண்ட வல் வினையால் –
அதத்தோ ஷேன பவேத்தரித்த்ரீ தரித்திர தோஷன கரோதிபாபம் –
பாபாதாவச்யம் நரகம் வ்ரஜந்தி புநர் தரித்திர புனரேவ பாபி -என்றும்
த்யாயதோ விஷயான் பும்சஸ் சங்கஸ் தேஷ பஜாயதே -சங்காத் சஞ்சாயா தேகாமா -காமாத் க்ரோதாபி ஜாயதே -க்ரோதாத் பவதி
சம்மோஹா -சம்மோஹாத் ஸ்மரதி விப்ரம -ஸ்மரதி ப்ரம்சாத் புத்தி நாச – புத்தி நாசாத் ப்ரணச்யதி -என்றும் சொல்லுகிறபடி –
மேன் மேலும் -பெருகி வருகிற -பிணி உண்டு வியாதி -தன் மூல துக்கம் -என்றபடி –
கொண்ட வல்வினையால் –
அந்த துக்கத்தையே சர்வ காலத்திலும் விளைக்க கடவதாய் –
அனுபவ ப்ராயசித்தங்களாலே நசியாதபடி -அதி பிரபலமான துஷ் கர்மத்தாலே –

வளரும் பிணி கொண்ட வல் வினையால்
பிணி -நோய் -இங்கு கார்ய ஆகுபெயரால் துக்கத்தை சொல்கிறது
புன புநரகம் யதிராஜ குர்வே-ஸ்ரீ யதிராஜ விம்சதி -என்றபடி -பாபம் செய்தால் பயமோ -அனுதாபமோ – வெட்கமோ ஏற்படாமையின் –
மீண்டும் மீண்டும் வினைகளைச் செய்த வண்ணமாய் இருத்தலின் -அதனால் விளையும் பிணியும் ஓய்வின்றி மேலும் மேலும் வளருவதாயிற்று –
பிணி கொண்ட வல்வினை –
பிணியை உண்டு பண்ணும் வல்வினை -என்றதாயிற்று –
வினைக்கு வலிமை அனுபவித்தோ பரிகரித்தோ போக்க ஒண்ணாமை –
பிரபத்தியில் மகா விசுவாசம் உண்டாகாமைக்கு இவ் வல் வினையே ஹேது என்க –

மிக்க நல் வினையில் கிளரும்-துணிவு கிடைத்தறியாது –
தாஸ்மான் நியாச மேஷாம் தபஸா திரிக்தமா ஹூ என்றும் –
சத் கர்ம நிரதாஸ் ஸூத்தாஸ் சாக்ய யோக விதச்த தா -நார்ஹந்தி சரணஸ் த்தச்யகலாம் கோடீ தமீ மபி –என்றும் சொல்லுகிறபடியே –
சர்வ உபாய உத்க்ரிஷ்டமாய் -உபாயாந்தாரங்களைப் போலே ஸ்வரூப விருத்தமாய் இருக்கை அன்றிக்கே –
ஸ்வரூப அனுரூபமாய் இருக்கை யாகிற நன்மையையும் உடைத்தான அஞ்சலி ரூப கிரியை யாலே –
மகா விசுவாச பூர்வகம் -தகேகோபாயதா யாச்னா -என்றும் –
விச்வாச பிரார்த்தனா பூர்வம் ஆத்மா ரஷாபரம் -என்றும் சொல்லுகிறபடி –
பரபக்தி பர ஞான பரம பக்தி பர்யந்தமாக பெருகி வருகிற ப்ராப்ய த்வரைக்கு உறுப்பான மகா விசுவாசம் என்பது ஒன்றும்
நேராக லபியாதபடி ஞான விதுரனாய் இருந்து வைத்து –
நல் வினை -ஸூக்ருதம் -அதாவது பிரபத்தி-
கிளரும் துணிவு -மிக்க துணிவு -கிளர்த்தி -மிகுதி —

மிக்க நல் வினையின் கிளரும் துணிவு –என்ற பாடமான போது –
பரம தர்மமான சரணா கதிக்கு -அபேஷிதமான மகா விசுவாசம் -என்கை –

மிக்க நல் வினையில் கிளரும் துணிவு கிடைத்தறியாது .
மிக்க நல்வினை –பிரபத்தி
வினை -கர்ம யோகமும் ஞான யோகமும்
நல் வினை -பக்தி யோகம்
சத்கர்ம நிரதாஸ் சுத்தா சான்க்க்ய யோக விதச்ததா நார்ஹந்தி சரணா சத்தச்ய கலாம் கோடி தமீமபி-என்று
நல்ல கர்ம யோகத்தில் மிக்க பற்று உடையவர்களும் –
அப்படியே சுத்தர்களான ஞான யோகம் கைப் புகுந்தவர்களும் .
பிரபத்தி நிஷ்டையில் உள்ளவனுடைய கோடியில் ஒரு அம்சத்துக்கும் தகுதி உடையவர்கள் ஆக மாட்டார்கள்
என்று பிரபத்தி -ஏனைய உபாயங்களை விட மிகவும் உயர்ந்ததாக கூறப்பட்டு இருத்தல் -காண்க –

மகா விசுவாசத்தை முன்னிட்டு நீயே எனக்கு உபாயமாக இருந்து காத்தருள வேணும் -என்னும் பிரார்த்தனையே –
பிரபத்தி யாதலின் அதனுக்கு -கிளரும் துணிவு –மகா விசுவாசம் -இன்றியமையாதது ஆயிற்று –
அது எனக்கு இல்லையே -பிரபத்தி நிஷ்டை எங்கனம் எனக்கு கை கூடும் என்கிறார் .
கிடைத்தறியாது –
மகா விசுவாசம் ப்ரபத்திக்கு தேவை என்பது கேட்டு அறிந்த விஷயமே யன்றி –
நேரே எனது அனுபவத்திற்கு கிடைத்தறிய வில்லை -என்கிறார் .

மிக்க நல்வினையின் கிளரும் துணிவு -என்றும் ஓதுவர்-
அப்பொழுது ப்ரபத்திக்கு தேவைப்படும் மகா விசுவாசம் -என்று பொருள் கொள்க –

முடைத்தலை ஊன் தளரும் அளவும் –
அமேத்யுபூர்ணம் கிர்மிஜந்துசம்குலம் ஸ்வபாவ துர்கந்தம் அசவ்சமத்ருவம் களேபரம் மூத்ரபுரீஷா பாஜனம் -என்கிறபடியே
ஸ்வபாவ துர்கந்த ஸ்த்தானமாய்-மாம்சாஸ்ர்க்பூய வின்மூத்ரா ச்நாயுமஞ்சாச்திதம் ஹதரூபான சரீரம் தளர்ந்து போம் அளவும் –
முடை-துர்கந்தம் –
முடை என்றும் ஊன் என்றும் -மாம்சமாய் -தத் பிரசுரமான சரீரத்தை சொன்னபடி –
ஊன உடல் சிறை -என்ன கடவது இறே –

தரித்தும் விழுந்தும் –
இப்படியான தசையிலே
சம்சார விஷ வ்ர்ஷஸ் யத்வே பலே ஹ்யம்ர் தோபமே -கதாசித்கே சவே பக்திஸ் தத்பக்தைர் வாசமாகம -என்றும் –
கூடி அழுங்கி குழியில் வீழ்ந்து வழுக்காதே -என்றும் –
மாய வன் சேற்று அள்ளல் பொய் நிலம் -என்றும்-சொல்லுகிறபடியே
அள்ளலும் வழு க்களுமான சம்சார விபூதியிலே யாதார்சிகமாக சஞ்சரித்து கொண்டு போருகிற சில
தார்மிகர் சம்சார கர்த்தத்திலே அழுந்திக் கிடந்த நான் உத்தரிக்கும் படி உபகரித்தும் –
த்யாஜ்ய உபாதேய விவேகம் ஆகிற ஊன்று கோலை உத்தம்கம்பமாக பிடித்துக் கொண்டு –
அத்தாலே அல்ப துக்க சாந்தி பிறந்து ஆஸ்வசித்தும் -பின்னையும் –
துர்வாசன மூலமான அனவதானத்தாலே கொடு வன் குழியான சப்தாதி விஷயங்களில் விழுந்தும் –

தனி திரிவேற்கு –
ஜீர்ணா தரிஸ் சரித தீவ பீர நீரா பாலாவயம் சகலமித்த ம நர்த்த ஹேது – என்றும் –
நோற்ற நோன்பு இலேன் நுண் அறிவு இலேன் -என்றும் –
ந தர்ம நிஷ்டோச்மி -என்றும் -பவ துர்த்தி நேபதஸ் நலிதம் –என்றும் சொல்லுகிற படி-
சேதன ரூபமாய் யாதல் -அசேதன ரூபமாய் ஆதல் -ஒரு சஹாயாந்தரம் இன்றிக்கே இருக்கும் நமக்கு-

முடைத்தலை ஊன் —-தனிதிரிவேற்கு
முடைத்தலை ஊன் -வேண்டா நாற்றமிகு உடல் -என்றார் ஸ்ரீ ஐயங்காரும் ஸ்ரீ திருவரங்கக் கலம்பகத்திலே
ஊன் –மாம்சத்தை சொன்னது -ரத்தம் தசை எலும்பு முதலிய அருவருக்கும் பொருள்களை உடைமைக்கும் உப லஷணம்
ஊன் -சரீரத்திற்கு ஆகு பெயர் .
தளருமளவும் -தளர்தல் -கட்டுக் குலைத்தல்
தளரா உடலம் எனதாவி சரிந்து போம் போது –ஸ்ரீ திருவாய் மொழி – 5-8 8- – என்றபடி
ஆவி பிரியும் நிலையில் உடலம் கட்டுக் குலைக்கிற அளவும் -என்றபடி –

தரித்து விழுந்தும் தனி திரிவேற்கு –
இந்த சம்சாரம் -வன் சேற்று அள்ளல் பொய்ந்நிலம் -ஸ்ரீ திரு விருத்தம் – 100- என்று சருக்கி விழும் சகதியாகவும் –
கொங்கை சிறுவரை என்னும் பொதும்பினில் வீழ்ந்து வழுக்கி -ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் திருமொழி — 5-2 7- என்றும்
கூடி யழுங்கி குழியில் வீழ்ந்து வழுக்காதே -ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் திருமொழி -4 6-6 – – என்றும் வழுக்கி விழும் குழியாகவும்
சொல்லப் படுதலின் – அதிலே திரிபவனுக்கு சில நல்லவர்கள் கொடுத்த விவேக ஞானம் ஊன்று கோலாய் –
விழாமல் தரித்து நிற்பதற்கு உதவும் —

சில வேளைகளில் அவனுக்கே -பண்டைய கெட்ட வாசனை -தலை தூக்கி
நல்லவர்கள் கொடுத்த ஊன்று கோலை இழந்து -அள்ளலும் வழுக்கலுமான -இந்த சம்சாரத்திலே
குலமுதலிடும் தீவினைக் கொடுவன் குழி -ஸ்ரீ திருவாய் மொழி – 7-1 9- – என்றபடி
சப்தாதி விஷயங்கள் ஆகிற குழிகளிலே விழுந்து அழுந்தும் படியான நிலை ஏற்படும் .
இங்கனம் தரித்தும் -விழுந்தும் துணை இன்றி -தனியே திரிகின்றவனான எனக்கு
விழாமல் காப்பதற்கு துணையாக இராமானுசன் தன்னை உற்றவர்கள் உள்ளார்கள் -என்கிறார் –

இராமானுசன் தன்னை உற்றவர் –
ஸ்ரீ ராமானுஜச்ய சரணவ் சரணம் பிரபத்யே -ராமாநுஜார்ய வசக பரிவர்த்தி ஷீய –நசேத் ராமானுஜேத் ஏஷா – இத்யாதிப்படியே
ஸ்ரீ எம்பெருமானாரை அத்யவசித்து இருப்பார் –

எம் இறைவர் —உளர் —
நம்முடைய தனிமை தீர நமக்குத் துணையாய் -சம்சாரம் ஆகிற-படு குழியில் விழாதபடி –
தாங்களாயே பிடித்து நடத்தி உத்தரிப்பிகும் அஸ்மத் ஸ்வாமிகள் ஆனவர்கள் –

எம் இறைவர் -என்றது -ஸ்ரீ கூரத் ஆழ்வானை-
வஞ்ச முக்குறும்பாம் குழியைக் கடக்கும் நம் கூரத் ஆழ்வான் –என்று கீழேயும் அருளிச் செய்தார் இறே –
அன்றிக்கே –
எம் இறைவர் –இராமானுசன் -என்று
ஸ்ரீ எம்பெருமானாருக்கு விசேஷணம் ஆக்கவுமாம் –

எம் இறைவன் இராமானுசன் -தன்னை உற்றவரே –என்ற பாடமான போது
ஸ்ரீ எம்பெருமானாரை அல்லது அறியோம் என்று அற்று இருப்பவர்கள் நமக்கு சேஷிகள் என்று யோஜிப்பது –

கர்மேதி கேசித்த பரே மதி மித்ய தான்யே பக்திம்பரே பிரபத நம் ப்ரவதந்த்யுபாயம் -ஆம் நாயா சார ரஹீகாஸ்-
த்வமிதா நுபாவ ஸ்த்வாமேவ யாந்தி சரணம் சட ஜின் முதீந்திர -பராங்குச பஞ்ச விம்சதி -ஸ்லோகம் -என்றும்
சரம பர்வதத்தை பற்றினவர்களே-பெரியோர்கள் என்று அபியுக்தரும் அருளிச் செய்தார் இறே –

த்வத் தாஸ தாஸ கண நா சரமா வதவ் யஸ்தவத்தா-சதைகரசதாம் விரதாமமாஸ்து -என்று
ததீய சேஷத்வத்தை ஸ்ரீ ஜீயரும் பிரார்த்தித்து அருளினார் இறே –

உளர் எம்மிறைவன் –உற்றவரே
உற்றவர் உளர் என்று இயைக்க .
தனி திரிவேற்கு உளர் எனவே -என் தனிமை தீர -துணையாய் -குழியிலே விழாதபடி பிடித்து நடத்தி –
உய்விப்பவராய் -உளர் -என்றது ஆயிற்று –
உளன் கண்டாய் நன்னெஞ்சே -ஸ்ரீ முதல் திருவந்தாதி – 99- என்னும் இடத்தில் போலே
ஆபத்திற்கு உதவுவராய் கூடவே உள்ளனர் -என்றபடி –
இதனால் குழியைக் கடத்தும் ஸ்ரீ கூரத் ஆழ்வானை அண்டை கொண்டு -அவரது அபிமானத்திலே நிஷ்டை கொண்டு
உள்ளமையை குறிப்பிட்டார் ஆயிற்று .

எம் இறைவர் -என்றும் ஒரு பாடம் உண்டு
அப்பொழுது ஸ்ரீ இராமானுசன் தன்னை உற்றவர் எம் இறைவர் -சேஷிகள் -ஆக உள்ளனர் -என்று உரைக்க .

ஊன் தளருமளவும் விழுந்தும் -என்றமையின் ஊன் தளருகின்றதே யன்றிச் சப்தாதி விஷயங்களில் ஆசை தளருவதில்லை –
அதனால் குழியில் விழ நேருகிறது என்று ஆசையின் வலிமையை குறிப்பித்து அருளுகிறார் –
இங்கு -ஜீர்யந்தி ஜீர்யதே கேசா தந்தா ஜீர்யந்தி ஜீர்யத சஷூஸ் ச்ரோத்ரேச ஜீர்யதே ஆசைகா நிருபத்ரவா -என்னும் ஸ்லோகம்
முதுமை வுற்றவனுக்கு கேசங்கள் உதிர்ந்து -விடுகின்றன -பற்கள் விழுந்து விடுகின்றன –
கண் பார்வை மங்குகிறது -காதுகள் செவிடாகின்றன -ஆசை மட்டும் தடை இன்றி வளருகிறது – என்பது அநு சந்திக்கத் தக்கது –

தேவு மற்று அறியேன் என்று ஸ்ரீ எம்பெருமானாரைப் பற்றிய உற்றவர் அபிமானமே
சம்சாரக் குழியில் விழாது என்னைக் காக்க வல்லது -என்பது இப்பாசுரத்தின் கருத்து —

பக்தி பண்ண சக்தி இல்லை– பிர பத்தி பண்ண விசுவாசம் இல்லை -பேறு தப்பாது என்ற துணிவு வேண்டும்-
எலுமிச்சம் பழம் கொடுத்து ராஜ்ஜியம் பெறுவது போல மகா விசுவாசம் வேணும்-
ஆச்சர்ய அபிமானமே உத்தாரகம்–என்கிறார் இதில்–பர கத ச்வீகாரம்-தானே வைகுந்தம் தரும்–

———-

வட பாலை திரு வண் வண்டுர் –ஏறு சேவகனாருக்கு என்னையும் உழள் என்மீர்களே-பம்ப உத்தர தேசம் -நாயனார் –

பஷி தூது விட –உயிர் உடன் இருப்பதாக அர்த்தம் -திரு மாலை ஆண்டான் அர்த்தம் சொல்ல–
இன்றியாமை அவன் இருந்தால் நானும் இருக்கிறேன் ரஷிக்க வேண்டிய வஸ்துகளில் நானும் ஓன்று என்று
அறிவிக்க சொல்லி -ஸ்வாமி நிர்வாகம்-அடிபட்டு துடிக்கும் மான் போல பராங்குச நாயக–அறிவிப்பே அமையும்-

உளன் கண்டாய் நன்னெஞ்சே -முதல் திருவந்தாதி – 99- என்னும் இடத்தில் போலே
ஆபத்திற்கு உதவுவராய் கூடவே உள்ளனர்

சூழ் கண்டாய் என் தொல்லை வினையை அறுத்துன்னடி சேறும்
ஊழ் கண்டிருந்தே தூராக் குழி தூர்த்து எனை நாளகன்றிருப்பன்
வாழ் தொல் புகழார் குடந்தைக் கிடந்தாய்! வானோர் கோமானே!
யாழி னிசையே! அமுதே! அறிவின் பயனே! அரிஏறே!–திரு வாய் மொழி-–5-8-6-

களைவாய் துன்பம் களையா தொழிவாய் களை கண் மற்றிலேன்
வளைவாய் நேமிப் படையாய்! குடந்தைக் கிடந்தாய்! மா மாயா!
தளரா உடலம் என தாவி சரிந்து போம் போது
இளையா துன தாள் ஒருங்கப் பிடித்துப் போத இசை நீயே–5-8-8-

உண்ணி லாவிய ஐவ ராற் குமை தீற்றி என்னை உன் பாத பங்கயம்
நண்ணிலா வகையே நலிவான் இன்னம் எண்ணு கின்றாய்
எண்ணிலாப் பெரு மாய னே!இமையோர்கள் ஏத்தும் உலக மூன்றுடை
அண்ணலே! அமுதே! அப்பனே! என்னை ஆள்வானே!–7-1-1-

குல முதல் அடுந் தீவி னைக் கொடுவான் குழியினில் வீழ்க்கு மைவரை
வல முதல் கெடுக்கும் வரமே தந்தருள் கண்டாய்
நில முதல் இனி எவ்வுல குக்கும் நிற்பன செல்வன எனப் பொருள்
பல முதல் படைத்தாய்! என் கண்ணா! என் பரஞ்சுடரே!–7-1-9-

என் பரஞ்சுடரே! என்றுன்னை அலற்றி உன் இணைத் தாமரை கட்கு
அன்புருகி நிற்குமது நிற்கச் சுமடு தந்தாய்
வன் பரங்கள் எடுத்து ஐவர் திசை வலித்து ஏற்று கின்றனர்
முன் பரவை கடைந்த அமுதம் கொண்ட மூர்த்தியோ!–7-1-10-

பொய் நின்ற ஞானமும் பொல்லா ஒழுக்கும் அழுக்கு உடம்பும்
இந்நின்ற நீர்மை இனி யாம் உறாமை உயிர் அளிப்பான்
எந்நின்ற யோனியுமாய்ப்ப் பிறந்தாய் இமையோர் தலைவா
மெய்ந்நின்று கேட்டருளாய் அடியேன் செய்யும் விண்ணப்பமே -திருவிருத்தம் –1-

நல்லார் நவில் குருகூர் நகரான் திரு மால் திருப்பேர்
வல்லார் அடிக்கண்ணி சூடிய மாறன் விண்ணப்பம் செய்த
சொல்லார் தொடையில் இந்நூறும் வல்லார் அழுந்தார் பிறப்பாம்
பொல்லா வருவினை மாய வன் சேற்று அள்ளல் பொய் நிலமே – – 100-

மலமுடை யூத்தையில் தோன்றிற்று ஓர் மல ஊத்தையை
மலமுடை யூத்தையின் பேரிட்டால் மறுமைக்கு இல்லை
குலமுடைக் கோவிந்தா கோவிந்தா என்று அழைத்தக்கால்
நலமுடை நாரணன் தம் அன்னை நரகம் புகாள் -4 6-5 –

நாடும் நகரும் அறிய நாடு மானிடப் பேர் இட்டு
கூடி அழுங்கி குழியில் வீழ்ந்து வழுக்காதே
சாடிறப் பாய்ந்த தலைவா தாமோதரா என்று
நாடுமின் நாரணன் தம் அன்னை நரகம் புகாள் -4 6-6 –

உற்ற உறு பிணி நோய்காள் உமக்கு ஓன்று சொல்லுகேன் கேண்மின்
பெற்றம் கண் மேய்க்கும் பிரானார் பேணும் திருக் கோயில் கண்டீர்
அற்றம் உரைகின்றேன் இன்னம் ஆழ் வினைகாள் உமக்கு இங்கு ஓர்
பற்றில்லை கண்டீர் நடமின் பண்டன்று பட்டினம் காப்பே -பெரிய ஆழ்வார் திரு மொழி– 5-2 6-

கொங்கை சிறுவரை என்றும் பொதும்பினில் வீழ்ந்து வழுக்கி
அங்கோர் முழையினில் புக்கிட்டு அழுந்தி கிடந்து உழல்வேனை
வங்கக் கடல் வண்ணன் அம்மான் வல்வினை யாயின மாற்றி
பங்கப் படா வண்ணம் செய்தான் பண்டன்று பட்டினம் காப்பே -பெரிய ஆழ்வார் திரு மொழி -5 2-7-

மிக்க நல்வினையில் கிளரும் துணிவு கிடைத்தறியாது

இளையா துன தாள் ஒருங்கப் பிடித்துப் போத இசை நீயே–5-8-8-

இசைவித் தென்னை உன் தாளிணைக் கீழ் இருத்தும் அம்மானே!–5-8-9-

அடிக் கீழ் அமர்ந்து புகுந்து அடியீர் வாழ்மின் என்றென் றருள் கொடுக்கும்
படிக் கேழில்லாப் பெருமானைப் பழனக் குருகூர்ச் சடகோபன்
முடிப்பான் சொன்ன ஆயிரத்துத் திரு வேங்கடத்துக் கிவை பத்தும்
பிடித்தார் பிடித்தார் வீற்றிருந்து பெரிய வானுள் நிலாவுவரே–6-10-11-

————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ ராமானுஜ நூற்றந்தாதி பாசுரமும்- ஸ்ரீ ஆழ்வார் பாசுரங்களும் –95-உண்ணின்று உயிர் களுக்கு உற்றனவே செய்து – இத்யாதி —

June 1, 2020

ஸ்ரீ பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை ––அவதாரிகை –

ஸ்ரீ எம்பெருமானார் தம்மை ஆஸ்ரயித்தவர்களுக்கு உஜ்ஜீவனத்துக்கு வேண்டுவது எல்லாம் தாமே உண்டாக்கி
உஜ்ஜீவிப்பித்து விடுவர் என்றார் கீழ்
இப்படி இருக்கிறவருடைய ஜ்ஞான சக்தியாதிகளை அனுசந்தித்த வாறே -இந்த லோகத்தில் உள்ளார்படி யன்றிக்கே –
வ்யாவ்ருத்தமாய் இருக்கையாலே –
அஸ்ப்ருஷ்ட சம்சார கந்தரிலே ஒருவர் பரார்தமாக சம்சாரத்தில் அவதரித்தாராகவே நினைத்து அருளிச் செய்கிறார் -இதில் .

ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை–அவதாரிகை–

ஸ்ரீ எம்பெருமானார் தம்மை ஆஸ்ரித்தவர்களுக்கு உத்தாரண ஹேதுவான உபாய விசேஷத்தையும் –
அத்தாலே உண்டாக கடவ -ஸ்ரீ பகவத் ப்ரீதி ரூப சம்பத்தையும் -ப்ராப்தி பிரதி பந்தகமான பாப விமோசனத்தையும் –
தத் அனந்தர பாவியான பரம பத ப்ராப்தியையும் -பண்ணிக் கொடுப்பாரே யாகிலும் –
நான் அவருடைய கல்யாண குணங்களை ஒழிய வேறு ஒன்றை விரும்பி அனுபவியேன் -என்று அருளிச் செய்தார் -கீழ்ப் பாட்டிலே –
இப்பாட்டிலே –
சகல ஆத்மாக்களுக்கும் அந்தர்யாமியாய் -அவர்களுடைய சகல பிரவர்த்தி நிவ்ருத்திகளையும் பண்ணிக் கொடுக்கிற ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரனும் –
இவரைப் போலே ஆஸ்ரித வ்யாமுக்தன் அல்லன் என்னும் படியாயும் –
ஞான வைராக்யாதிகளாலே சம்சாரிகளைக் காட்டில் அத்யந்த வ்யாவ்ர்த்தர் என்னும் படியாயும் இவர் தான் இருக்கையாலே –
ஸ்ரீ பரம பதத்தின் நின்றும் அந்த பரம ப்ராப்யத்தை எல்லார்க்கும் கொடுப்பதாக அஸ்பர்ஷ்ட சம்சார கந்தரில் ஒருவர் பரார்த்தமாக
இந்த லோகத்தில் -ஸ்ரீ எம்பெருமானாராய் அவதரித்து -சர்வ காலமும் வேதார்த்தத்தை ப்ரவர்த்திப்பித்தார் என்று அருளிச் செய்கிறார்

ஸ்ரீ அமுது விருந்து-ஸ்ரீ திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் ஸ்வாமிகள்-அருளிய உரை–அவதாரிகை-

தம்மை சார்ந்தவர்கட்கு உய்வுற வேண்டுமாவை யாவும் தானே உண்டு பண்ணி உதவி ஸ்ரீ எம்பெருமானார் உய்விப்பதை கூறினார் கீழே .
இங்கனம் உய்விக்கும் அவருடைய அறிவாற்றல்களைக் கண்டு உலகத்தாருக்கு உள்ளவை போன்றவைகள் அல்ல இவை –
தனிப்பட்டவையாய் விளங்குகின்றன -ஆதலின் இவர் இவ் உலகத்தவர் அல்லர் .
சம்சார சம்பந்தம் அறவே அற்று இருக்கும் நித்ய சூரிகளில் ஒருவர் –வீடளித்து பிறரை உய்விப்பதற்க்காகவே அவதாரம்
செய்தவராய் இருத்தல் வேண்டும் –என்று தீர்மானித்து -அவதரித்து செய்யும் அவற்றை அனுசந்திக்கிறார் –
இந்தப் பாசுரத்திலே –

உண்ணின்று உயிர் களுக்கு உற்றனவே செய்து அவர்க்கு உயவே
பண்ணும் பரனும் பரிவிலனாம் படி பல்லுயிர்க்கும்
விண்ணின் தலை நின்று வீடளிப்பன் எம்மிராமானுசன்
மண்ணின் தலத் துதித்துய் மறை நாலும் வளர்த்தனனே – – -95 – –

பத உரை –
உள் நின்று -அந்தர்யாமியாய் -உள்ளே இருந்து
உயிர்களுக்கு -ஆத்மாக்களுக்கு
உற்றனவே செய்து -தகுந்தவைகலையே -உய்வதற்கு உறுப்பாக -பண்ணி
அவர்க்கு உயவே பண்ணும் -அந்த ஆத்மாக்களுக்கு உஜ்ஜீவனத்தையே செய்யா நிற்கும்
பரனும் -ஸ்ரீ பரம புருஷனும்
பரிவு இலன் ஆம்படி -ஸ்ரீ எம்பெருமானாரின் நிலையினை நினைத்துப் பார்க்கும் போது -உயிர்களிடம்
அன்புடையன் அல்லன் என்று சொல்லலாம் படி
பல் உயிர் க்கும் -எல்லா ஆத்மாக்களுக்கும்
வீடு -மோஷத்தை
அளிப்பான் -கொடுப்பதற்காக
எம் இராமானுசன் -எங்கள் ஸ்வாமியான ஸ்ரீ எம்பெருமானார்
விண்ணின் தலை நின்று -பரம ஆகாசமான ஸ்ரீ வைகுண்டத்தின் நின்றும்
மண்ணின் தலத்து -பூமியின் பிரதேசத்திலே
உதித்து -அவதாரம் செய்து
உய மறை நாலும் -உஜ்ஜீவன சாஸ்த்ரமான நான்கு வேதங்களையும்
வளர்தனன் -வளரும்படி செய்து அருளினார் .

வியாக்யானம்
யஆத்மா ந மந்தரோயமயதி -ப்ருஹ -என்கிறபடியே சத்தா நிர்வாஹர்த்தமாக உள்ளே நின்று இவ்வாத்மாக்கள் யாதொரு வழியாலே –
உஜ்ஜீவிக்கும் -அதுக்கு ஈடான க்ருஷிகளையே பண்ணி அவர்களுக்கு -உஜ்ஜீவனத்தையே பண்ணா நின்றுள்ள –
ஸ்வாதீன த்ரிவித சேதன அசேதன ஸ்வரூப ஸ்திதி பிரவ்ருத்தி பேதனான சர்வ ஸ்மாத் பரனும் –
ஆத்மாக்கள் அளவிலே இவரோபாதி ஸ்நேஹமுடையவன் அல்லன் -என்னும்படியாக -சகல ஆத்மாக்களுக்கும் –
ஸ்ரீ விஷ்ணு லோக மணி மண்டப மார்க்க தாயீ -தாடீபஞ்சகம் -என்கிற படியே
பரம புருஷார்த்த லஷண மோஷத்தை கொடுத்து அருளுவதாக நம்முடைய நாதரான ஸ்ரீ எம்பெருமானார் –
நாகஸ்ய ப்ருஷ்ட்டே -என்கிறபடியே
விண்ணின் தலையான ஸ்ரீ வைகுண்டத்தில் நின்றும் பூதலத்திலே தக்கத தோஷ ஸ்பர்சம் அற அவதரித்து –
சர்வ உஜ்ஜீவன சாஸ்த்ரமான -ருகாதி சதுர் வேதத்தையும் அசங்குசிதமாக நடத்தி யருளினார் .
இப்படிச் செய்து அருளுவதே! -என்று கருத்து

உற்றனவே செய்து -என்றது தக்கனவே செய்து என்றபடி
பரிவு –ச்நேஹம் -பஷபாதகமாகவுமாம் .
பல்லுயிர்க்கும்–புல்லுயிர்க்கும்–என்று பாடமானாலும் பொருள் ஒக்கும் .

இவர் பரிவுடன் ஒப்பிட்டால் ஸ்ரீ எம்பெருமானுக்கும் ஒப்பாகாதே-அதி மானுஷ சேஷ்டிதங்கள் -மோக்ஷ ஏக ஹேதுவாக
இந்த மண்ணின் தோஷம் தட்டாமல் -செய்த உபகாரங்கள் -வேதம் வளர்த்து -இதுவே -தர்மம் சமஸ்தானம் –
ஆத்ம யதாம்யா ஞானம் வந்து ருசி பிறந்து -கர்மங்களை போக்க பிரபத்தி பண்ண வைத்து -இத்யாதி
அவன் உள் நின்று -இவர் வெளியில் பயம் இல்லாமல் -இரா மடம் ஊட்டுவரைப் போலே -அவன்–
இவரோ சேதனருடைய ஸ்வா தந்த்ரயதிற்கு அஞ்சாது கண் காண வந்து உய்விக்கிறார் .
அவனோ பரன் -அந்நியன் -இவரோ எம் ஸ்ரீ இராமானுசன் –அவன் சர்வ வியாபகம் -உள் நின்று -அதிசயம் இல்லையே –
இவரோ விண்ணின் தலை நின்று உதித்து –விலை பால் போல அவன் பரிவு தாய் போல் ஸ்ரீ ஸ்வாமி பரிவு-
அது தத்வ வசனம் இது தத்வ தரிசினி வாக்கியம்-அன்னமாய் அற மறை நூல் பயந்தான்-கொடுத்தான் அவன்– வளர்த்தார் ஸ்ரீ ஸ்வாமி-
பெற்ற தாய் அவன் வளர்த்த இதத் தாய் ஸ்ரீ ஸ்வாமி –
பல் உயிர்– புல் உயிர் -பாட பேதம்-

உள் நின்று –
அந்த ப்ரவிஷ்டஸ் சாஸ்த்தா ஜநாநாம் சர்வாத்மா -என்றும் –
அந்த பிரவிஷ்டம் கர்த்தாரமேதம் – என்றும் –
அந்தரப் பஹிஸ் சதத் சர்வம் வ்யாப்ய நாராயண ஸ்திதத-என்றும் –
ய ஆத்ம நிதிஷ்டன் ய ஆத்மா ந மந்தரோயமயதி – என்றும் –
சர்வஸ்யசாஹம் ஹ்ர்தி சந்நிவிஷ்ட-என்றும் –
உடல் மிசை உயிர் எனக் கரந்து எங்கும் பரந்து உளன் -என்றும் –
பரந்த தண் பரவையுள்-நீர் தொறும் பரந்து உளன் -என்றும் -சொல்லுகிறபடியே
அந்தர்யாமியாய் -சத்தா நிர்வாஹனாய் கொண்டு-இருந்து –
அநாதி மாயாயா ஸூப் தோயதா -என்கிறபடியே –
அநாதி அசித் சம்பந்த நிபந்தனமான அஞ்ஞான- அந்தகாரத்திலே -தத்வ ஹித புருஷார்த்த ஜ்ஞான சூன்யரான
சேதனருக்கு -அத்தை அறிவிக்கைக்காக
அருகே வந்து கண் காண நிற்கில் -ஞான ஏக ஆகாரத்தாலே உன்னோடு நானும் துல்யன் என்று ஆணை இட்டு
தள்ளி விடுவார்களோ என்று – அதி சங்கை பண்ணி -இரா மடம் ஊட்டுவாரைப் போலே –அவர்களுக்கு தெரியாதபடி
சத்தையை நோக்குவதற்காக உள்ளே புகுந்து நின்று -என்றபடி –

உயிர்கட்கு உற்றனவே செய்து –
ஸ்வேதர சமஸ்த பிராணிகளுக்கும் -அவரவர் விதி வழி அடைய நின்றனரே – என்கிறபடியே –
தத்தத் பூர்வ கர்ம அனுகுணமாக பிரவர்த்தி நிவர்த்திகளை பண்ணிக் கொடுத்து –
அன்றிக்கே
ஸ்வரூப மானவற்றை க்ரம க்ரமேன விரகாலே ஏறிட்டு தத் அனுரூபமாய் இருந்துள்ள ப்ரவர்த்திகளிலே மூட்டுவித்து என்னுதல்-
இவ் ஆத்மாக்கள் யாதொரு வழியால் உஜ்ஜீவிப்பார்களோ அதற்க்கு ஈடான க்ர்ஷிகளைப் பண்ணி என்னுதல் –

உற்றனவே செய்து -என்றது தக்கனவே செய்து என்றபடி –
பவந்தி பாவ பூதானாம் மத்த ஏவ பிரதக்விதா -என்றான் இறே –அவர்க்கு உய்யவே பண்ணும் பரனே –
த்ரிபா தூர்த்த்வ உதைத் புருஷ – என்றும் –
தமஸ பரஸ்தாத் -என்றும் சொல்லுகிறபடியே –
சர்வோத்தமான பரம புருஷார்த்தத்தை பிராபிக்கையாகிற உச்சாராயத்தை பண்ணா நின்றுள்ள ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரனும் –
பதிம் விச்வச்ய – என்றும் –
யஸ்மாத் பரன் நாப ரமஸ்தி கிஞ் சித் -என்றும்
அதயததாபர -என்கிறபடியே
ஸ்வாதீன த்ரிவித சேதன அசேதன ஸ்வரூப ஸ்திதி பிரவர்த்தி பேதகனாய்-சர்வ ஸ்மாத் பரனான –ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரனும்-

உண்ணின்று –பரிவிலனாம்படி –
பரன் உள் நின்று உற்றனவே செய்து –உயவே பண்ணுகிறான் -என்கை –
படைத்தவற்றுள் அநு பிரவேசம் செய்து -உட் புக்கு -சத்தும் -ஆத்மாவும் -த்யத்தும் அசேதனப் பொருள்களும் –ஆனான என்றபடி –
ஆத்மாவை ஒரு பொருளாக நினைக்கும் படி செய்வதற்காக அதன் உட் புக்கு நிற்கிறான் ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரன் –
இதனையே அந்தர்யாமித்வம் -என்கிறோம் –அந்த அந்தர்யாமித்வத்தை உண்ணின்று -என்கிறார் .
உயிர்களுக்கு உள் நின்று -என்கை-
ஆத்மாவை உள்ளே இருப்பவனே நியமிக்கிறான் -என்னும் சுருதியை பின் பற்றி இங்கனம் கூறுகிறார்

பரிவிலனாம்படி -சேதன சம்ரஷணம் பண்ணும் அளவில்
இவ் எம்பெருமானாரோ பாதி சிநேகத்தை-உடையவன் அல்லன் என்னும்படியாக –
பரிவு —ஸ்நேஹம் -பஷபாதம் -என்னுதல் -இலன் -இல்லாதவன் –
துர்லபம் உபாசதே -என்றும்
ஷிபாமி -ந ஷமாமி -என்றும் –
சித்திர் பவதி வாநேதிசம் சயோசித்த சேவிதாம் –
என்றும் சொல்லுகிறபடியே-சர்வேஸ்வரன் துர்லபனாய் நிக்ரஹ அனுக்ரஹங்கள் இரண்டுக்கும் பொதுவானவனாய் –
பலம் சித்திக்குமோ சித்தியாது ஒழியுமோ என்று சந்தேக்கிக்க வேண்டியபடி இருக்கையாலும் –

இவர் சுலபம் ஸ்வ குரும்-என்றும் –
ந சம்சயச்து தத் பக்த பரிசர்யாரதாத்மனாம் -என்றும் சொல்லுகிறபடியே
சுலபராய் -அனுக்ரஹ சீலராய் -நிஸ் சம்சையை சபல ப்ரதராய் இருக்கையாலும்
இருவரையும் பார்க்கும் அளவில் இவரே அவனைக் காட்டிலும் சேதனர் பக்கலில் அதி ஸ்நேஹி என்னும் இடம் தோற்றுகிறது இறே

உயிர்களுக்கு உற்றனவே செய்து –
ஆத்மா வர்க்கங்கள் தம் தமது கர்மங்களுக்கு ஏற்ப -எந்நிலையில் இருந்தாலும் -அந்நிலைக்கு தக்கவாறு –
எதனைச் செய்தால் அவர்கள் உய்வதற்கு வழி ஏற்படுமோ -அதனை பரன் -கைக் கொண்டு முயலுகிறான் -என்கை-
உற்றன -தக்கன
ஆத்மா வர்க்கங்கள் தீய செயல்களில் இறங்கினால் தடுக்காது வாளா இருந்து -அதனின் நின்றும் மீட்க மாட்டாது -அனுமதித்து –
மீட்பதற்கு உரிய தறுவாய் வாய்த்த போது –
என் ஊரைச் சொன்னாய் –
பேரைச் சொன்னாய் -என்பது போல இவன் அறியாது செய்யுமவற்றை நற்செயலாக கற்பித்து
அவற்றை மேலும் மேலும் பெருக்கி உய்விற்கு வழி ஏற்படும்படி-ஸ்ரீ பரன் முயலுகிறான் -என்பது கருத்தாகும் .

உயவே பண்ணும் பரனும் பரிவிலனாம் படி –
ஸ்ரீ பரன் இவ்விதம் உயிர்களுக்கு உய்வினையே பண்ணா நிற்கும் . பரன் -யாவரிலும் மேம்பட்டவன்
பக்தர் முக்தர் நித்யர் -என்னும் மூ வகைப் பட்ட சேதனர்களுக்கும்-
சுத்த சத்வம் மிச்ர சத்வம் சத்வ சூன்யம் – என்னும் மூ வகை பட்ட அசேதன பொருள்களுக்கும்
ஸ்வரூபம் -இருத்தல் -செயல் யாவும் தன வசத்தில் வைத்துக் கொண்டு இருப்பவன் பரன் -என்கை –

அவன் உட் புக்கு நியமிப்பவனாய் இருந்தாலும் தன் நியமன சக்தியாலே -அவர்களை உய்வித்தல் சுவைப் படாது –
உய்வு –மோஷம் –
புருஷார்த்தமாக வேணுமே -விரும்பி பெறுவது அன்றோ புருஷார்த்தம்
ஆகவே –ஆற்ற நல்ல வகை காட்டும் அம்மான் -என்றபடி –
சிறிது சிறிதாக அவர்கள் புத்தியை திருத்தி
உய்யும் வழிக்கு இசையும் படியாக செய்து -மெல்ல மெல்ல படிப் படியாக தான் திருத்தி
பரனும் உய்விக்க வேண்டி உள்ளது -என்னும் கருத்துடன் –பரனும் உற்றனவே செய்து உயவே பண்ணும் -என்கிறார் ..

இனி –பரனும் -என்னுமிடத்து –
உம்மை -அன்புடைமையில் சிறப்பை காட்டலுமாம்-
நெருங்குதற்கும் அருவருக்கத் தக்க -குற்றங்கள் மலிந்த உயிருக்குள் புகுந்து -நிரந்தரமாய் நியமித்துக் கொண்டு
அருவருப்பின்றி ஆனந்தமாய் எழுந்து அருளி இருப்பது -அன்பின் முதிர்வினாலாகிய வாத்ச்யத்தால் அன்றோ –
உயிர் இனங்கள் எக்கேடு கெட்டாயினும் தொலையும் படி யாக விட மாட்டாது –
அந்தர்யாமியாக அவற்றுக்கு உற்றனவே செய்து உயவே பண்ணுவதும் அன்பினாலாய செயல் அன்றோ –

அத்தகைய பரிவு வாய்ந்தவனும் ஸ்ரீ எம்பெருமானோரோடு சேர்த்து பார்க்கும் அளவில்
ஸ்ரீ எம்பெருமானாரது பரிவு எங்கே-பரந்து பரிவு எங்கே –
அந்தப் பரிவுக்கு ஸ்ரீ பரன் பரிவு அற்பமாய் -இல்லை என்னலாம்படி உள்ளது என்கிறார் .
ஸ்ரீ எம்பெருமானார் பரிவுடைமையை விளக்கு காட்டுகிறார் –பல்லுயிர்க்கும் -என்று தொடங்கி –

விண்ணில் தலை நின்று –
நாகஸ்யப்ரஷ்டே -என்கிறபடியே ஸ்வர்க்காதி லோகங்களுக்கு எல்லாம் மேலாய் –
பரமாகாச சப்த வாச்யமான ஸ்ரீ வைகுண்டத்தில் நின்றும் –

பல் உயிர்க்கும் வீடு அளிப்பான் –
ஸ்ரீ விஷ்ணு லோக மணி மண்டப மார்க்க தாயீ ராமானுஜோ விஜயதே எதிராஜராஜ -என்கிறபடியே –
சகல ஆத்மாக்களுக்கும் -அந்தமில் பேரின்பம் ஆகையாலே பரம புருஷார்த்தமான மோஷத்தை கொடுத்து அருளுவதாக –

புல் உயிர்க்கு– என்ற பாடமான போது-
புல் உயிர் என்றது ஷூத்ரர் -என்றபடி –

எம் இராமானுசன் –
எங்களுக்கு ஸ்வாமியான ஸ்ரீ எம்பெருமானார் –

மண்ணின் தலத்து உதித்து –
பிரக்ரதிம் ச்வாமதிஷ்டாய சம்பவாமி -என்றால் போலே அவதரிப்பது பூமியிலே ஆகிலும் –
தத்கததோஷ ரசம் அச்பர்ஷ்டராய் அஜகத ச்வாபராய் – கொண்டு அவதரித்தார் காணும்
மண்ணின் தலத்து உதித்து இருள் தரும் மா ஞாலமான இந்த பூமியிலே இதனுடைய தோஷம் ஒன்றும் தட்டாதபடி திருவவதரித்து –

மறை நாலும் வளர்த்தனனே –
ரிசோ யஜும் ஷி சாமானி ததைவாதர்வணா நிச – என்கிறபடியே ரிகாதி பேதேன நாலு வகைப்பட்டு இருக்கிற வேதத்தையும்
லோகம் எல்லாம் வியாபித்து அசங்குசிதமாக நடத்தி யருளினார் –
சிரந்த ந சரஸ்வதி சிகுர பந்து சை ரந்தரிகா – என்னும்படியான
ஸ்ரீ ஸூக்திகளாலே நிர்மித்து அருளின ஸ்ரீ பாஷ்யாதி கிரந்த வியாக்யானம் பண்ணிக் கொண்டே இந்த
வேத சதுஷ்டத்தையும் -தடையற நடப்பித்து அருளினார் என்றபடி –

இத்தால் –ஸ்ரீ மத் வேத மார்க்க பிரதிஷ்டாப நாச்சார்யா -உபய -வேதாந்தாசார்யர் -என்றது ஆய்த்து-

பல்லுயிர்க்கும் –வளர்த்தனான் –
பலவகைப் பட்ட உயிர் இனங்கள் உள்ளே அந்தர்யாமியாய் மறைந்து இருந்து அவர்களுக்கு
தக்கவைகளைப் பண்ணி உய்விக்கிறான் –ஸ்ரீ பரன் –
ஸ்ரீ எம்பெருமானாரோ பல்வகைப் பட்ட உயிர் களுக்கு எல்லாம் நேரடியாக வீடு அளிப்பதற்காகவே
விண்ணகத்தின் நின்றும் இம் மண்அகத்துக்கு நேரே வந்தருளினார் –
ஸ்ரீ பரன் எங்கும் வியாபித்து இருப்பவன் ஆதலின் அவனுக்கு வரும் அருமை இல்லை –
நித்ய ஸூரிகளில் ஒருவராகிய இவரோ –குன்றாத வாழ்வான வைகுண்ட வான் போகம் தன்னை
இகழ்ந்து உயிர் களுக்காக இங்கே வந்து அவதரிக்கிறார்
இதனாலும் ஸ்ரீ பரனை விட இவரது அன்புடைமை யின் சிறப்பு விளங்குகிறது .
ஸ்ரீ பரன் கண் காண நிற்கில் ஆணை யிட்டு விலக்குவார்கள் என்று – அஞ்சி அந்தர்யாமியாய் தன்னை ஒளித்து நிற்கிறான் –
இவரோ சேதனருடைய ஸ்வா தந்த்ரயதிற்கு அஞ்சாது கண் காண வந்து உய்விக்கிறார் .
இதனாலும் இவருடைய அன்புடைமையின் சிறப்பு விளங்குகிறது –
சலித்தான நலம் -அன்பு -உடையார்க்கு அச்சம் தோன்றாதன்றோ –
பரிவு உடையவன் ஆயினும் ஸ்ரீ பரன் ஆகையாலே -நேரே நிற்க அஞ்சி ஒளிந்து உள் நின்றான் .
இப்பொழுது பரன் என்பதற்கு அந்யன் என்பதும் பொருள்
இவர் அந்யர் அல்லாது உயிர் இனங்களை சேர்ந்தவர் ஆதலின் நேரே நிற்க அஞ்சாது -வந்து நிற்கிறார் .
இந்தக் கருத்து -பரன் -அந்யன் –
எம்மிராமானுசன்-என்னும் சொல் அமைப்பிலே மிளிருவதைக் கண்டு களிக்க .-

விண்ணுளாரிலே ஒருவர் இம் மண்ணிடை வரினும் இதன் குற்றம் அவரைப் பற்றாது என்பது தோன்ற –
பிறந்த என்னாது –உதித்து -என்றார் .
கிழக்குத் திசையில் சூர்யன் உதிக்கும் போது அத்திசைக்கும் சூர்யனுக்கும் எங்கனம் யாதொரு தொடர்பும்
உண்மையில் இல்லையோ -அங்கனம் இம் மண்ணின் தலத்திற்கும்-அவருக்கும் யாதொரு தொடர்பும்
உண்மையில் இல்லை என்றது ஆயிற்று –

தோஷம் தட்டாதவர் ஸ்ரீ ஸ்வாமி உதித்தாலும்/ஸ்ரீ ராம திவாகரன் ஸ்ரீ அச்சுத பானு ஸ்ரீ வகுளாபர திவாகரன் ஸ்ரீ ராமானுஜ திவாகரன்-

வீடளிப்பான் உதித்தவர் –
நம்மைப் போல் கன்ம பலம் துய்ப்பான் பிறந்தவர் அல்லர் அவர் என்பது கருத்து .
உயிர்களின் உள்ளே நிற்றலால் ஸ்ரீ பரனுடைய வாத்சல்யமும் –
உயிர்களின் குற்றங்கள் தன்பால் ஓட்ட ஒண்ணாது நிற்றலால் அவனுடைய ஆற்றல் உடைமையும் தோன்றுகின்றன –
உயிர்களின் இடையே தோள் தீண்டி நிலவுலகிலே கால் பாவி நிற்றலால் அளவு கடந்த வாத்சல்யமும்
அங்கனம் நின்றும் நிலத்தின் குற்றங்கள் தன்பால் ஓட்ட ஒண்ணாது நிற்றலால்
அளவிறந்த ஆற்றலுடைமையும் ஸ்ரீ எம்பெருமானாரிடம் தோன்றுகின்றன .
உயிர்கள் கூடவே அந்தர்யாமியாய் இருக்கும் ஸ்ரீ பரன் உய்விப்பதற்கும் –
பிரகிருதி மண்டலத்திற்கு அப்பால் பட்ட ஸ்ரீ வைகுண்டத்தின் நின்றும் வந்து நேரே உதித்தவர் உய்விப்பதற்கும் –
எவ்வளவு வாசி பாரீர் –

உய் மறை நாளும் –வளர்த்தனன்
உயிர்கள் எல்லாம் உய்கிற சாஸ்திரங்கள் நான்கு வேதங்களாகும்
அவைகளின் பொருளை குறிப்பிட்ட சிலரே அறிந்து உய்ந்தனர் என்று இல்லாமல் நால் வேதப் பொருளையும்
நானிலத்தோர் அனைவரும் அறியும்படி உபதேசித்து – மறை நான்கும் வளர்ச்சி யுறும்படி செய்தார் -என்றபடி
சிலர் அளவில் பயன் படின் மறை சுருங்கி நின்றதாகும் – அனைவர்க்கும் பயன்படினோ அது வளர்ச்சி உற்றதாம்
இதனாலும் பரன் உய்விப்பதனினும் ஸ்ரீ எம்பெருமானார் உய்விப்பதன் சிறப்பு காட்டப் படுகிறது

அந்தர்யாமி வேதப் பொருளை உபதேசித்து உய்விப்பதற்கு வழியே இல்லை
இனி வலுவிலே ஒருவனுக்கு சாஸ்திர ஞானம் உண்டாகும்படி செய்தாலும் எல்லாருக்கும் அந்த ஞானம் உண்டாக வழி இல்லையே –
ஸ்ரீ எம்பெருமானாரோ தமது அறிவின்-வீறுடைமையால் மண்ணின் தலத்தில் உள்ளோர் எல்லார்க்கும் சொல்லி -எல்லோருக்கும்
சாஸ்திர ஞானத்தை உண்டாக்கி மறை நான்கையும் வளர்த்து உய்வித்து அருளுகிறார் -என்க

மண்ணின் தலத்து உதித்த -என்றதில்-மண்ணின் தோஷம் தட்டாத ஆற்றல் உடைமையும் –
உய் மறை நாளும் வளர்த்தனன் – என்றதில் வளர்க்க வல்ல அறிவுடைமையும் தோன்றுகின்றன –

இனி அந்தர்யாமியாய் இருந்து சாஸ்திர ஞானத்தை பரப்ப முடியா விடினும்
ஸ்ரீ பரன் -ஸ்ரீ எம்பெருமானார் போலே அவதரித்து பரப்ப முடியும் அன்றோ -எனின் அதுவும் ஆகாது என்க –

அன்னமாய் அவதரித்து அன்று அங்கு அருமறை பயந்தானே அன்றி வளர்த்தான் அல்லன்-
இனி ஸ்ரீ கண்ணனாக அவதரித்து ஸ்ரீ கீதை செப்பி மறை நாளும் வளர்த்திலனோ எனில் -அன்று -என்க
நான் மறைகளின் பொருள் எளிதில் எல்லோருக்கும் விளங்காதது போலே
ஸ்ரீ கீதையின் பொருளும் எல்லோருக்கும் எளிதில் விளங்காததாகவே யாயிற்று –
அவன் உபநிடதங்களின் பொருளை சாரமாக எடுத்து சொல்ல வேணும் என்று நினைத்து சொன்னானாலும் அவன் நினைப்பு
நிறை வேற வில்லையே-
ஆசை இருக்கலாம் அவனுக்கு – அதனை நிறைவேற்றிக் கொள்ளும் ஆற்றல் வேண்டாமா –
ஸ்ரீ எம்பெருமானாருக்குப் போலே விளங்கச் சொல்லும் வல்லமை வாய்ப்பது அரிது அன்றோ –
ஆதல் பற்றியே ஸ்ரீ கீதையினைப் பரிஷ்கரித்து அதன் பொருளை எல்லாருக்கும் தெரியும்படி செய்ய
ஸ்ரீ கீதா பாஷ்யம் -அருளிச் செய்வதற்கு என்றே ஸ்ரீ எம்பெருமானார் பாரினில் அவதரிக்க வேண்டியதாயிற்று .
ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன் ஸ்ரீ கீதா பாஷ்யத்தை
பரபணிதி பரிஷ்கார வ்ருத்யாசமேதம் -ஸ்ரீ சங்கல்ப சூர்யோதயம் -2 -22 – – என்று
பர -ஸ்ரீ கண்ணனுடைய வாக்காகிய ஸ்ரீ கீதைக்கு பரிஷ்காரம் -செம்மை படுத்துதல் -செய்யும் செயலோடு கூடியது -என்று
ஸ்ரீ கீதா பாஷ்யத்தை குறிப்பிட்டு இருப்பது இங்கு நினைவு கூரத் தக்கது .
இப்படி எல்லாம் வல்ல பரனிலும் சீரிய முறையிலேயே அவதரித்து வேதார்த்த ஞானத்தை பரப்பி
உயிர்களை எல்லாம் உய்வித்து அருளுவதே -என்பது கருத்து –

ஆழ்வாரையும் ஆச்சார்யர்களையும் தன்னை விட உயர்ந்தவர் என்று அருளி செய்ய வைத்து உகக்கிறான்
ஸ்ரீ வடுக நம்பி/ஸ்ரீ மதுரகவி ஆழ்வார்/ஸ்ரீ சத்ருக்னன்/ஸ்ரீ அமுதனார் இவர்களுக்கும் –
அந்தர்யாமித்வமும் வ்யாபகத்வமும் ஸ்ரீ எம்பெருமான் தானே –
அனைத்தும் அவர் தான் என்பதால் -நின் திரு எட்டு எழுத்தும் கற்றதும் உற்றது உன் அடியார்க்கு அடிமை-
இதையும் கேட்டு உகக்கிறான் –

——————

வண் புகழ் நாரணன்-நாரணன் முழு எழ உலகுக்கும் நாதன்–உடல் மிசை உயிர் என கரந்து-மறைந்து – எங்கும் பரந்துளன்–

ஆற்ற நல்ல வகை காட்டும் அம்மான்

குன்றாத வாழ்வான வைகுண்ட வான் போகம் தன்னை
இகழ்ந்து உயிர்களுக்காக இங்கே வந்து அவதரிக்கிறார்

————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ ராமானுஜ நூற்றந்தாதி பாசுரமும்- ஸ்ரீ ஆழ்வார் பாசுரங்களும் –94-தவந்தரும் செல்வம் தகவும் தரும் சரியா பிறவிப் பவந்தரும்- இத்யாதி —

May 31, 2020

ஸ்ரீ பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை ––அவதாரிகை –

தம்மை நிர் ஹேதுகமாக அங்கீகரித்து -கர்மங்களைப் போக்கின படியை அனுசந்தித்தார் கீழ்
இப்பாட்டில் ஸ்ரீ எம்பெருமானார் தம்மை ஆஸ்ரயித்தார்க்கு-பிரபத்தி நிஷ்டை தொடங்கி-
ஸ்ரீ பரமபதம் பர்யந்தமாக கொடுத்து அருளுவாரே ஆகிலும் –
நான் அவர்கள் குணங்களை ஒழிய ஒன்றையும் விரும்பி புஜியேன் -என்கிறார் .

ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை–அவதாரிகை–

தம்மை நிர்ஹேதுகமாக அங்கீ கரித்து அநாதியான பாபங்கள் மறுவலிடாதபடி தம்முடைய கிருபை யாகிற கடாக்ஷத்தாலே
சேதித்து அத்தாலே பிரபன்ன ஜன கூடஸ்தரான ஸ்ரீ எம்பெருமானார் லோகத்திலே அபசித்தாந்தங்களை
வேதார்த்தங்களாக பிரமிப்பிக்கும் குத்ருஷ்டிகளை நிரசித்த உபாகரகர் என்று கொண்டாடினார் – கீழ்ப் பாட்டில் –
இப் பாட்டில் –
அந்த ஸ்ரீ எம்பெருமானார் தம்மை ஆஸ்ரயித்தவர்க்களுக்கு சர்வோத்தரக ஹேதுவான பிரபத்தி உபாயத்தையும் –
தத் உத்தர கால க்ர்த்யமான கைங்கர்ய ரூப சம்பத்தையும் – சரீர அநுரூப சம்பந்தத்தை அறுத்து பொகட்டு –
பரம புருஷார்த்த லஷண மோஷத்தையும் அடைவே கொடுத்து அருளுவரே ஆகிலும் -அடியேன் அவருடைய
கல்யாண குணங்களை ஒழிய வேறொன்றை ஆதரித்து புஜியேன் என்று ஸ்வ அத்யவசாயத்தை அருளிச் செய்கிறார் –

ஸ்ரீ அமுது விருந்து-ஸ்ரீ திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் ஸ்வாமிகள்-அருளிய உரை–அவதாரிகை-

காரணம் இன்றி தம்மைக் கைக் கொண்டு -கன்மங்களை கழலச் செய்தமையைக் கூறினார் கீழே –
இப்பாட்டில்
ஸ்ரீ எம்பெருமானார் -தம்மைச் சார்ந்தார்க்கு தவம் தொடங்கி திவம் முடிய அளிப்பரே யாயினும்–நான்
அவருடைய குணங்களை ஒழிய வேறு ஒன்றையும் விரும்பிஅனுபவியேன்-என்கிறார் –

தவந்தரும் செல்வம் தகவும் தரும் சரியா பிறவிப்
பவந்தரும் தீவினை பாற்றித் தரும் பரந்தாம மென்னும்
திவந்தரும் தீதிலிராமானுசன் தன்னைச் சார்ந்தவர் கட்கு
உவந்தருந்தேன் அவன் சீரன்றி யான் ஒன்றும் உள் கலந்தே – – – 94- –

பத உரை –
தீது இல் -தீமை இல்லாத
இராமானுசன் -ஸ்ரீ எம்பெருமானார்
தன்னை சார்ந்தவர்கட்கு -தம்மை ஆஸ்ரயித்தவர்களுக்கு
தவம் தரும் -சரணாகதி நிஷ்டையை கொடுத்து அருளுவார்
செல்வம் -பின்னர் -பக்திச் செல்வத்தை
தகவும் -பெரும் பேற்றினுக்கு பொருத்தமாகவும்
தரும் -கொடுத்து அருளுவார்
சரியா – அதற்கு மேல் -சரிந்து விழாத
பிறவிப்பவம் -பிறப்பினால் ஏற்படும் சம்சாரத்தை
தரும் -உண்டாக்கும்
தீவினை -கொடிய கர்மங்களை
பாற்றித் தரும் -தூள் தூளாக்கி கொடுத்து அருளுவார்
பரம் தாமம் என்னும் -கடைசியாக -ஸ்ரீ பரந்தாமம் -சிறந்த இடம் -என்று சொல்லப்படுகிற
திவம் -பரம ஆகாசமான ஸ்ரீ வைகுண்ட லோகத்தை –
தரும் -கொடுத்து அருளுவார்
யான் அவன் சீர் அன்றி -ஆயினும் -நான் அந்த ஸ்ரீ எம்பெருமானார் உடைய குணங்களைத் தவிர
ஒன்றும் -வேறு ஒன்றையும்
உள் மகிழ்ந்து -மனம் மகிழ்வுற்று
உவந்து -விரும்பி
அருந்தேன் -அனுபவிக்க மாட்டேன்

வியாக்யானம் –
ஆஸ்ரயித்தவர்களை-அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி -இஷ்ட ப்ராப்திகளில் ஒன்றினுடைய அலாபத்தாலே –
துக்கப்பட விட்டு இருக்கும் -குற்றமில்லாத -ஸ்ரீ எம்பெருமானார் –
தம்மை ஆஸ்ரயித்தவர்களுக்கு-முதல் பூர்வ வாக்கியத்தில் சொல்லுகிற சரணாகதி நிஷ்டையை கொடுத்து அருளுவார் –
அநந்தரம் – உத்தர வாக்யத்தில் சொல்லுகிற கைங்கர்யத்துக்கு ருசி வேண்டுகையாலே
பக்தி யாகிற சம்பத்தை ப்ராப்ய அநு ரூபமாகவும் கொடுத்து அருளுவர் –
பின்பு -சார்ந்த இரு வல்வினைகளும் சரித்து -ஸ்ரீ திருவாய் மொழி 1-5 -10- –என்கிறபடியே
ஒரு சர்வ சக்தி சரிக்கில் ஒழிய சரியாததாய் –
ஜன்ம பிரயுக்தமான சம்சாரத்தை மேன்மேலும் உண்டாக்கா நிற்கும் க்ரூர கர்மங்களை –
பண்டை வல்வினை பாற்றி அருளினான் -ஸ்ரீ கண்ணி நுண் – 7-என்கிறபடியே சூத்திர தூளியாம் படி பண்ணிக் கொடுப்பர்-பின்பு
பரந்தாமாஷர பரமவ்யோமாதி சப்திதே -என்கிறபடியே
ஸ்ரீ பரம்தாமம் என்று சொல்லப்படுகிற ஸ்ரீ வைகுண்டத்தை கொடுப்பர் –
இப்படி அவர் எல்லாவற்றையும் தந்தாலும் -நான் அவருடைய குணங்களை ஒழிய வேறு ஒன்றையும் மனப் ப்ரீதியோடு விரும்பி புஜியேன் –

தரும் என்றது -கொடுக்கும் என்றபடி

சலியாப் பிறவிப் பவம் தரும் தீவினை -என்று பாடம் ஆன போது
சலிக்கையாவது -நிலை பேருகையாய்-நிலை பேர்க்க வரிதாய்-சம்சார ஹேதுவான -துஷ்கர்மம் -என்றபடி –
பவம் – -சம்சாரம்
பாறு -பொடி
பாற்றுகை -பொடியாக்குகை
மகிழ்ந்து என்று ப்ரீதி வாசக சப்தம் உண்டாகையாலே -உவந்து -என்கிற விது விருப்பமாய்-ஆதர வாசியாகிறது .

விசுவாசம் பிறப்பித்து -பரம புருஷார்த்தம் பர்யந்தமாக உபகார பரம்பரைகள் -தீதில் இராமானுசன் –
தபஸ் -பிரபத்தி -செல்வம் -பக்தி-ருசி பெருக்கி – தகவு -கைங்கர்யம் – நிஷ்டை ருசி வேண்டுமே –
சரியா சலியா -பிறவி -பாட பேதம் -ஐந்து தரும் சப்தங்கள் -ஓன்று மட்டும் வினை எச்சம் -சரியா பிறவிப் பவம் தரும்
தீ வினை —தீ வினைக்கு –விசேஷணமாக -நமக்கு கர்தவ்யம் இசைகையே-தானே அனைத்தையும் அருளிச் செய்வார் –
செல்வம் தகவும் -சரம பர்வ -பாகவத கைங்கர்யம் -தரும்–
நான்கும்-1- சரணாகதி நிஷ்டை –2-கைங்கர்யத்துக்கு தேவையான பக்தி –3-பிரகிருதி அறுத்து –
4-பரம புருஷார்த்த லக்ஷணமான கைங்கர்ய சாம்ராஜ்யத்தையும் க்ரமேண அருளி –
இவற்றை நினைத்து மகிழ்ந்து இல்லாமல் இவற்றை நிர்ஹேதுகமாக அருளிய ஸ்வாமி யுடைய சீரையே உண்டு களிப்பேன்
ருசி ஜனகத்வம் -சொல்லி -சரணாகதி ஸ்ரீ ஆழ்வார் -இங்கு கிரமத்துடன்-ஸ்ரீ ஆச்சார்யர் அருளுவதால்
யான் -நானே செய்ய மாட்டேன் -ஸ்ரீ ஸ்வாமியே தலை மேல் இவற்றை வைத்து சூட்டினால் -மலர் இட்டு நாம் முடியோம் -போலே –
ஸ்ரீ மதுரகவி ஆழ்வார் ஸ்ரீ திருப்பாண் ஆழ்வார் ஸ்ரீ தொண்டர் அடிப் பொடி ஆழ்வார் எல்லாரும் அங்கே தானே நித்ய கைங்கர்யம் இன்றும் –
காண்டலுமே விண்டே -பிரதம பர்வம் -இங்கு பாற்றி பொடி பொடியாகும் -உருப்பட வாய்ப்பு இல்லாமல்
தீதில் -உபாயம் உபேயம் அத்யாவசித்து ஆஸ்ரயிப்பார்க்கு -இரண்டும் உபாயம் புருஷகாரம் –
குணம் ஹானி -தோஷம் -இரண்டும் இல்லை என்று இருந்தால் இரண்டும் இருக்குமே -இருக்கும் என்று இருந்தால் இரண்டும் போகுமே

தீதில் இராமானுசனை –
தோஷ குண ஹானிகளை கசித்தது அங்கீகரியாதே இருந்தார் என்ற குற்றமில்லாத ஸ்ரீ எம்பெருமானார் –
ஆஸ்ரயேண உன்முகராய் வந்த சேதனரை கடாஷித்து -பரீஷ்ய விவிதோபாயை – என்னும் விசேஷ வாக்கியம் இருக்க
இது குற்றமாய் தலைக் கட்டுமோ எனில் –
இரண்டும் குலைய வேணும் என்று இருக்கில் இரண்டுக்கும் இரண்டும் உண்டாய்த்தாம் -என்று ஸ்ரீ வசன பூஷணத்தில்
சொல்லுகையாலே -தோஷ குணா ஹானிகளை கணிசிக்கிறது பிரபத்தவ்யனுக்கு குற்றமாய் தலை கட்டும் இறே-
த்யஜ்ய தேயதி தோஷேன குணென ந பரிக்ரகயதே -ஏதத் சாதாரணம் பந்தா ஆஸ்ரித ஸ்யகுதம் பலம் -என்னக் கடவது இறே –

தீதாவது –
தம்மை ஆஸ்ரயித்தவர்களை-அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி இஷ்ட பிராப்திகள் இரண்டினுடையவும் அலாபத்தாலே
துக்கப்பட விட்டு இருக்கை யாகிற குற்றம் -அது இல்லாதவரை -என்றபடி –

தீது இல் இராமானுசன்
தன்னை சார்ந்தவர்கட்கு அநிஷ்டத்தை தொலைக்காமலோ இஷ்டத்தை கொடுக்காமலோ
வருந்தும் படி வாளா விட்டு இருத்தல் தீது –
அது அறவே இல்லாதவர் ஸ்ரீ எம்பெருமானார் -என்றபடி –

ஸ்ரீ கேசவன் திருவடியில் பக்தி -பக்தர் சேர்க்கை இரண்டில்- கதா சித் -இது தான் வேண்டும் –
இது இல்லா விடில் அது என்பர் ஸ்ரீ ஸ்வாமி
மகிழ்ந்து –வுவந்து =விருப்பும் ஆதரவும்-
வாக்கு- குண கீர்த்தனை செய்கை கைங்கர்யம் மனசு ஸ்வாமி நினைந்தே இருக்க ஸ்ரீ மா முனிகளும் பிராதித்தாரே –
தீதில்- அனகன்-ஸ்ரீ சத்ருக்னன்- அமலன் விமலன் நிமலன் நின்மலன் போல -மூவர் அனுபவம்-

தன்னை சார்ந்தவர்கட்கு –
இப்படி பட்ட வைபவைத்தை உடைய தம்மை -உபாய உபேய பாவேன அத்யவசித்து ஆஸ்ரயித்தவர்களுக்கு
முந்துற முன்னம்

தவம் தரும் –
நியாச மேஷாம் தபஸா மதிரிக்த மாஹூ-என்கிறபடியே சர்வோ உபாய விலஷணமாய்
ஸ்வரூப அனுரூபமாய் -த்வயத்தில் பூர்வ வாக்ய பிரதிபாதகமான -கைங்கர்யத்துக்கு -போஜனத்துக்கு ஷூத்து போலே
பூர்வ பாவியாய் இருந்துள்ள -ருசி ரூப பக்தி யாகிற சம்பத்தை ப்ராப்ய அநு ரூபமாக கொடுத்து அருளுவர் –
தகவு -தகுதி -அன்றிக்கே

தவம் தரும் –
ஸ்ரீ எம்பெருமானார் -தம்மை சார்ந்தவட்கு தரும் தவமாவது -சரணாகதி -நிஷ்டையே -என்க –
ஸ்ரீ எம்பெருமானார் கொடுக்கும் பயன்களுடைய அடைவு பேசப்படுகிற இடமிது ஆதலின்
உடலை ஒறுத்தல் -காயகிலேசம் -ஆம் தவம் இங்குக் கூறப்பட வில்லை
கேசித் பாக்யாதிகா புன –என்றபடி –சரணாகதி நிலையில் நிற்பதே -உறு பாக்கியம் என்று உணர்க –
ஆதலின் அது தரும் பயனாக பேசப்படுகிறது –
சரணாகதி நிஷ்டையாவது -ஸ்ரீ த்வய மந்த்ரத்தில் முதலாவது வாக்யத்தில் சொன்ன படி இருத்தல்-
திருவடிகளே தஞ்சம் என்னும் துணிவும் –
உபயாந்தரங்களில் நெஞ்சு செல்லாமையும் –
பேறு தப்பாது என்று துணிந்து இருக்கையும் —–சரணா கதி நிஷ்டை -என்க .

செல்வம் தரும் –
சது நாக வர ஸ் ஸ்ரீ மான் –லஷ்மனோ லஷ்மிசம்பன்ன -என்னும்படியான கைங்கர்ய
சம்பத்தையும் கொடுத்து அருளுவர் –

தகவும் தரும் –
அந்த கைங்கர்ய செல்வத்தை பெறுவது எப்போதோ என்கிற ப்ராப்ய த்வரையையும் கொடுத்து அருளுவர் –

அங்கனம் அன்றிக்கே செல்வம் தகவும் தரும் –
உத்தர வாக்யத்தில் சொல்லுகிற கைங்கர்யம் சரம பர்வ பர்யந்தமாக இருப்பது ஆகையாலும் –
அது பரம தர்மம் ஆகையாலும் – பரம தர்மமான சரம பர்வ பர்யந்தமாய் இருக்கும்
கைங்கர்ய ஸ்ரீ லஷ்மியை கொடுத்து அருளுவர் என்னவுமாம் –

இந்த யோஜனையில்
தகவு ஆவது தர்மம் –

செல்வம் தகவும் தரும் –
த்வய மந்த்ரத்தில் பிந்திய வாக்யத்தினால் சொல்லப்படுகிற கைங்கர்யத்துக்கு முன்பு –
சாப்பாட்டுக்கு முன்பு தேவைப்படும் பசி போலே -அவசியம் ப்ரீதி தேவைப்படுவதாதலின் –
அந்த ப்ரீதி ரூபமான பக்தியை தருகிறார் —
இங்கு செல்வம் என்பது அத்தகைய பக்தியை –
சரணாகதி நிஷ்டன் பெறத்தக்க பயன் அதுவே யன்றோ –
தனமாய தானே கை கூடும் -ஸ்ரீ முதல்-திருவந்தாதி – 43- என்று கைங்கர்யத்துக்கு முன்பு தேவப் படுகின்ற
பக்தி தனமாகப் பேசப்பட்டு இருப்பதும் காண்க –

செல்வம் தருவதும் தக்க முறையிலே தருகிறாராம் -பெரும் பேறாகிய கைங்கர்யத்துக்கு தக்கவாறும்
அமைய வேண்டும் அன்றோ பக்தி செல்வம் -.
செல்வம் தருகிறார் –அது பொருந்தவும் தருகிறார் -என்னும் கருத்துடன் –
செல்வம் தகவும் தரும் -என்கிறார் .
இங்கு பக்தி செல்வம் தருவதை மட்டும்தகவும் -பொருந்தும் படியாகவும் -தருவதாக விசேஷித்து இருப்பது குறிக் கொள்ளத் தக்கது .

ஸ்ரீ எம்பெருமானாரை சார்ந்தவர்கள் சரம பர்வ பர்யந்தமான ஆசார்ய கைங்கர்யத்தை தான் பேறாக கருதுவர் ..
கருதவே அவர்களுடைய பக்தி -அவ் ஆசார்ய கைங்கர்யத்துக்கு தக்கதாக அமைதல் வேண்டும் அன்றோ –
பேற்றின் எல்லை நிலமான ஆசார்ய கைங்கர்யதிற்கே தக்கதாக பக்திச் செல்வத்தையும் தருகிறார் -என்றதாயிற்று .
ஆகவே வழி பாட்டிற்கு தக்கதாக பயன் அமையும் –
யதோபாசனம் பலம் -என்றபடி –
இவர்களுடைய சரணாகதி நிஷ்டையும் ஸ்ரீ எம்பெருமானார் திருவடிகளே தஞ்சம் -என்னும் துணிவாகவே –
கொள்ளப்படுதல்-ஏற்ப்புடைதாகும் .

இனி ஸ்ரீ த்வய மந்திரத்தின் முதல் வாக்யத்தில் சொன்ன –
ஸ்ரீ நாராயணன் திருவடிகளே தஞ்சம் –என்னும் துணிவாகிய சரணாகதி நிஷ்டைக்கும் –
பிந்தின வாக்யத்தில் சொன்ன ஸ்ரீ நாராயண கைங்கர்யத்துக்கும் -ஸ்ரீ எம்பெருமானாரைச் சார்ந்தார் நிலைகள் மாறுபடாவோ-எனில் கூறுதும் –
ஸ்ரீ த்வய மந்திரத்தில் -இரண்டு வாக்யங்களாலும் -முறையே கூறப்படும்
சரணா கதி நிஷ்டைக்கும் – கைங்கர்யத்துக்கும் சரம பர்வமான ஸ்ரீ எம்பெருமானார் அளவும் விஷயமாக கொள்ளுகையால்
மாறுபாடு இல்லை -என்க –
இனி ஸ்ரீ எம்பெருமானாரை சார்ந்த சரம பர்வ நிஷ்டர் ஆனவர்கள் –
அவரையே நேரே த்வய மந்த்ரத்தின் பொருளாக அனுசந்திக்கையாலே -மாறுபாட்டினை சங்கிப்பதர்க்கும் இடமே இல்லை என்னலுமாம் .

ஸ்ரீ எம்பெருமானாரை த்வயத்தின் பொருளாக அவர்கள் எவ்வாறு அனுசந்திக்கின்றனர் என்பதை சிறிது விளக்குவாம் –
ஸ்ரீ பிராட்டி புருஷகாரத்தாலே தூண்டப்பட்ட வாத்சல்யம் முதலிய குணங்கள் வாய்ந்த சித்தோ உபாயத்தின் உடைய –
ஸ்ரீ நாராயணன் உடைய -திரு மேனியாக அவர்கள் நம் ஆழ்வாரை அனுசந்திக்கின்றனர் –
திரு மேனி ஸ்ரீ பகவானுடைய குணங்களை பிரகாசப் படுத்துவது போலே
ஸ்ரீ நம் ஆழ்வாரும் பிரகாசப் படுத்துவதனால் அவர் திரு மேனி யாயினார் –
கல்யாண குணங்கள் உறைந்து திரு மேனியில் விளங்குவது போலே –ஸ்ரீ நம் ஆழ்வாரிடத்திலும் வண் புகழ் நாரணன் விளங்குவதால்
அவரை திரு மேனியாக அனுசந்திப்பது பொருந்து கின்றது –
அத்தகைய ஸ்ரீ நம் ஆழ்வார் உடைய திருவடி ஸ்ரீ எம்பெருமானார் —
அவரைத் தஞ்சமாக பற்றுகின்றேன் என்று த்வய மந்த்ரத்தின் முதல் வாக்யத்தின் பொருளை அனுசந்தானம் செய்கின்றனர்
ஸ்ரீ நம் ஆழ்வார் ஆகிய ஸ்ரீ மன் நாராயணனின் திரு மேனியின் திருவடிகளை உபாயமாக கொண்டால் –
உபேயமாக வுமான அந்த திருவடிகளுக்கே கைங்கர்யம் செய்ய வேணும் என்று பிந்திய வாக்யத்துக்கும் –
அவர்கள் பொருள் கொண்டனர் -என்க –

விஷ்ணுச் சேஷீ ததீ யச்சுப குண நிலயோ விக்ரஹா ஸ்ரீ சடாரி ஸ்ரீ மான் ராமாநுஜார்ய பத-கமல யுகம் பாதி ரம்யம் ததீயம-என்று
விஷ்ணு சேஷி யானவன் .அவனது நற் குணங்களுக்கு இருப்பிடமான திரு மேனி ஸ்ரீ நம் ஆழ்வார் –
ஸ்ரீ மான் ஆகிய ஸ்ரீ எம்பெருமானார் ஸ்ரீ நம் ஆழ்வாருடைய அழகிய இணைத் தாமரை யடியாக விளங்குகிறார் –
என்னும் பூர்வாசார்யர் ஸ்ரீ ஸூக்தி இங்கு அனுசந்திக்கத் தக்கது .

சிலர் செல்வம் தகவும் தரும் -என்று புதுப்பாடம் கற்பித்தும் அதனுக்கு உரை வரைந்தும் உள்ளனர் ..

சரியா பிறவி பவம் தரும் தீ வினை பாற்றி தரும் –
அநந்தரம் -சார்ந்த இரு வல் வினைகளையும் சரித்து –என்கிற படியே ஒரு சர்வ சக்தி கழிக்கில் ஒழிய –
அனுபவத்தாலும் பிராயசித்தத்தாலும் சரியாததாய் -பல யோனிகள் தோறும் பலபடியாக பிறக்கை ஆகிற சம்சாரத்தை
மேன்மேலும் கொழுந்து விட்டு பண்ணக் கடவதான க்ரூர கர்மங்களை
பண்டை வல் வினை பாற்றி அருளினான் -என்கிறபடியே சூத்திர தூளி யாம்படி பண்ணிக் கொடுப்பார் –
காற்று அடித்தவாறே தூள் பறக்குமா போலே பறந்து போகும்படி பண்ணிக் கொடுப்பார் என்றபடி –
பவம் -பவம் -சம்சாரம் என்றபடி –
பாரு -பொடி-பாற்றுகை -பொடி யாக்குகை –
சர்வ பாபேப்யோ மோஷ இஷ்யாமி -என்றான் இறே கீதார்ச்சார்யனும் –

சரியா பிறவி –தீவினை பாற்றித்தரும் –
சரியா என்னும் ஈறு கெட்டு -எதிர் மறைப் பெயர் எச்சத்தை தீவினை என்னும் பெயரோடு முடிக்க –
சார்ந்த இரு வல் வினைகளும் சரிந்து -ஸ்ரீ திருவாய் மொழி -1 5-10 – – -என்றபடி .
எல்லா வல்ல ஸ்ரீ இறைவனுக்கு ஒழிய -பிறர்க்கு சரிக்க ஒண்ணாத தீவினை-என்க .

சலியா -என்றும் பாடம் உண்டு .
அப்பொழுது சலித்தல்
அசைதவாய் -அசையாத -அதாவது நிலை பேராத தீவினை என்று பொருள் கொள்க –
பிறவிப்பவம் -பிறவியினாலாய பாவம் -பாவம் -சம்சாரம் –
பாற்றுதல் -பாறாகச் செய்தல் –பாறு -பொடி
சரியாதவைகளும் -பிறவினாலாய சம்சாரத்தை உண்டு பண்ணிக் கொண்டு இருப்பவைகளுமான
கொடிய கர்மங்களை பொடி பொடியாகப் பண்ணிக் கொடுப்பார் -என்றபடி .

பகவானைப் பற்றிய ஸ்ரீ நம் ஆழ்வார் -தம் வினைகள் கமலப் பாதம் காண்டலும் விண்டே ஒழிந்தன -என்றார் .
ஸ்ரீ நம் ஆழ்வாரைப் பற்றிய ஸ்ரீ மதுர கவிகள் -பண்டை வல் வினை பாற்றி யாருளினான் -கண்ணி நுண் – 7- என்றார் .
விண்டிடில் மீண்டும் உருப்படியாதலும் கூடும் .பாறு ஆக்கி விட்டாலோ தீ வினைகள் மீண்டும் தலை தூக்க வழி இல்லை
ஸ்ரீ ஆசார்ய அபிமானத்தின் வீறுடைமை இது.
ஸ்ரீ மதுர கவிகளை அடி ஒற்றி –பாற்றித் தரும் -என்கிறார் ஸ்ரீ அமுதனாரும் .
பவம் தரும் -என்னும் இடத்தில் உள்ள –தரும் -என்னும் எச்சம் தீ வினை என்னும் பெயரோடு முடிந்தது .
பாற்றித் தரும் -என்பது ஏனைய இடங்களில் போலே வினை முற்று

பரம் தாம் என்னும் திவம் தரும் –
அநந்தரம் -பரந்தாமாஷர பர ப்ரஹ்ம வ்யோமாகதி சப்திதே -என்று ஸ்ரீ கத்ய த்ரயத்தில் அருளிச் செய்தபடி –
பரம் தாமம் –என்று சொல்லப்படுகிற –திவம் –பரமாகாசம் –ஸ்ரீ வைகுண்டம் என்றபடி -அத்தைக் கொடுத்து அருளுவர் –

பரந்தாமம் என்னும் நிலம் தரும் –
பரம் தாமம் -என்பதற்கு சிறந்த இடம் என்பது பொருள் .
திவம் -என்பதற்கு வான் -என்பது பொருள் .
சிறந்த இடம் எனப்படும் வான் என்பது ஏனைய தேவர்கள் உள்ள வாளினின்றும் வேறுபட்ட தான
பரம ஆகாசம் எனப்படும் ஸ்ரீ வைகுண்டமே யாகும் -என்க –

இங்கே முதலில் த்வய மந்த்ரத்தின் முதல் வாக்யத்தில் சொன்ன சரணாகதி நிஷ்டையும்
பின்னர் -பிந்திய வாக்யத்தில் சொன்ன -அதன் பயனாகிய கைங்கர்யத்துக்கு பொருந்தும்படி யமையும்

பக்தியும் -அதன் பிறகு –
நமஸ் சப்தார்த்தமான அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி யாகிய தீவினை பாறுதலும்
அதனை யடுத்து சதுர்த்தியின் அர்த்தமான கைங்கர்யத்திற்கு பாங்காக அமையும் இஷ்டப் ப்ராப்தி யாகிற திவம் பெறுதலும் –
முறையே பேசப்பட்டு உள்ள அழகு காண்க –

இப்படி பிரபத்தி நிஷ்டை தொடங்கி -ஸ்ரீ பரம பத்தைத் அளவும் கொடுத்து அருளுவரே ஆகிலும் –
அவன் சீர் அன்றி யான் -என்று
கீழ் சொன்ன படி சர்வ பிரகாரத்தாலும் உத்தாரகரான ஸ்ரீ எம்பெருமானார் உடைய கல்யாண குணங்களை ஒழிய
நான் மற்று ஒரு விஷயத்தை-

உள் மகிழ்ந்து உவந்து அருந்தேன் –
மனஸ் சந்தோஷத்தோடு ஆதரித்து அனுபவிக்க கடவேன் அல்லேன் –
அருந்துதல் -உண்டல் –
சுழி பட்டோடும் சுடர் சோதி வெள்ளம் -என்னும்படியான ஸ்ரீ பரம பதத்தையும் கூட –
ஐஸ்வர்ய கைவல்யங்களைப் போலே காற்கடை கொள்ள வேண்டும்படி ஸ்ரீ அமுதனார்க்கு இருந்தது காணும் –
ஸ்ரீஎம்பெருமானார் உடைய– பாலே போல் சீர் -என்னும்படியான கல்யாண குணங்களின் உடைய போக்யதை –

இத்தால் -ப்ரீத மனஸ்கராய் -அவருடைய கல்யாண குணங்களையே விரும்பி புஜிப்பேன் -என்கிறார் –
மகிழ்ந்து -என்று
ப்ரீதி வாசக சப்தம் உண்டாகையாலே –
உவந்து -என்கிற இது -விருப்பமாய் -ஆதர வாசியாய் இருக்கிறது –

சலியா பிறவியென்ற பாடமான போது – சலிக்கையாவது நிலை பெயர்க்கையாய் -நிலை பேர்க்க அரியதாய் –
சம்சார ஹேதுவான துஷ் கர்மங்கள் என்றபடி –
நித்யம் யதீந்திர -இத்யாதி ஸ்லோகத்திலே ஸ்ரீ ஜீயரும் அத்தையே பிரார்த்தித்து அருளினார் இறே –

உவந்தருந்தேன் ..உள் மகிழ்ந்து
உள் மகிழ்ந்து உவந்து அருந்தேன் -என்று கூட்டுக
மகிழ்வு மேலே கூறப்படுதலின் -உவந்து என்பதை விரும்பி பொருளில் வந்ததாக கொள்க –
ஆதரவும் ப்ரீதியும் -உவந்து மகிழ்ந்து -இரண்டு சப்தங்கள் –
உவந்து அருந்தேன் -விரும்பி அனுபவியேன் -என்றபடி

யான் அவன் சீர் அன்றி ஒன்றும் அருந்தேன் –
ஸ்ரீ எம்பெருமானார் தரும் அவையான தவத்தில் இருந்து -திவம் உட்பட -யாதொன்றையும் மன மகிழ்வுடன் விரும்பி அனுபவிக்க மாட்டேன் –
அவருடைய கல்யாண குணங்களையே மன மகிழ்வுடன் விரும்பி அனுபவிப்பேன் -என்றதாயிற்று –
அவைகள் வலுவிலே என் மடியில் கட்டப்படில் தவிர்க்க ஒண்ணாது -நானாக மனம் மகிழ்ந்து விரும்பி அவற்றுள் ஒன்றினையும்
விரும்பி அருந்தேன் -என்கிறார் .
ஸ்ரீ எம்பெருமானார் கல்யாண குணங்கள் அவ்வளவு இனிக்கின்றன அமுதனார்க்கு –

ஸ்ரீ நம் ஆழ்வார் செங்கண் மாலை நோக்கி –நின் புகழில் வைக்கும் தம் சிந்தையிலும்
மற்றினிதோ நீ யவர்க்கு வைகுந்தம் என்றருளும் வான் -ஸ்ரீ பெரிய திருவந்தாதி – 53- என்று-
அவன் தரும் ஸ்ரீ வைகுந்தத்தினும் அவன் குணங்கள் இனிப்பதாக கூறுவதை இங்கே நினைவு கூர்க-

——————–

சார்ந்த இரு வல் வினைகளும் சரித்து மாயப் பற்று அறுத்துத்
தீர்ந்து தன் பால் மனம் வைக்கத் திருத்தி வீடு திருத்துவான்
ஆர்ந்த ஞானச் சுடராகி அகலம் கீழ் மேல் அளவு இறந்து
நேர்ந்த உருவாய் அருவாகும் இவற்றின் உயிராம் நெடுமாலே–1-5-10-

பண்டை வல்வினை பாற்றி அருளினான் -கண்ணி நுண் – 7-

தனமாய தானே கை கூடும் -முதல்-திருவந்தாதி – 43-

நின் புகழில் வைக்கும் தம் சிந்தையிலும்
மற்றினிதோ நீ யவர்க்கு வைகுந்தம் என்றருளும் வான் -பெரிய திருவந்தாதி – 53-

குலம் தரும் செல்வம் தந்திடும்
அடியார் படு துயராயின வெல்லாம்
நிலம் தரும் செய்யும் நீள் விசும்பு அருளும்
அருளோடு பெரு நிலம் அளிக்கும்
வலம் தரும் மற்றும் தந்திடும்
பெற்ற தாயினும் யாயின செய்யும்
நலம் தரும் சொல்லை நான் கண்டு கொண்டேன்
நாராயணா வென்னும் நாமம் –1-1-9-

தேசும் திறலும் திருவும் உருவமும்
மாசில் குடிப்பிறப்பும் மற்றவையும் -பேசில்
வலம் புரிந்த வான் சங்கம் கொண்டான் பேரோத
நலம் புரிந்து சென்றடையும் நன்கு —-10–

————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ ராமானுஜ நூற்றந்தாதி பாசுரமும்- ஸ்ரீ ஆழ்வார் பாசுரங்களும் –93-கட்டப் பொருளை மறைப் பொருளென்று – இத்யாதி —

May 31, 2020

ஸ்ரீ பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை ––அவதாரிகை –

அவர் இதுக்கு ஒன்றும் அருளிச் செய்யாமையாலே –நிர்ஹேதுகமாகாதே -என்று தெளிந்து-
என் பிரபல கர்மங்களை தம்முடைய கிருபையாலே அறுத்து அருளின ஸ்ரீ எம்பெருமானார் –ஒருவர் அபேஷியாது இருக்க –
தாமே வந்து -குத்ருஷ்டி மதங்களை நிராகரித்தவர் அன்றோ –
அவர் செய்யுமது வெல்லாம் நிர்ஹேதுகமாக வன்றோ -விருப்பது -என்கிறார்-

ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை–அவதாரிகை–

கீழ்ப் பாட்டிலே ஸ்ரீஎம்பெருமானார் உடைய திரு முக மண்டலத்தை பார்த்து இத்தனை-நாளும் என்னை அங்கீ கரிக்கையில்
கால் கண்டித்து கொண்டு இருந்த தேவரீர் -இப்போது அடியேன் பக்கல்-ஒரு கைம்முதல் இன்றிக்கே இருக்க –
இப்படி அங்கீ கரிக்கைக்கு ஹேது ஏது-அத்தை சொல்லிக் காணீர்-என்று இவர் மடியைப் பிடித்தாலும் –
அதுக்கு அவர் மறு உத்தரம் சொல்லாதே கவிழ்ந்து தலை இட்டு இருந்தவாறே –
இப்படி நிர்ஹேதுகமாக கண்டிடுமோ என்று நினைத்து இதிலே —
என்னுடைய பிரபல பாதகங்களை வாசனையோடு கூட தம்முடைய கிருபை யாகிற கட்கத்தை-சங்கல்பம் ஆகிற-உறையில் –
நின்றும் உருவி அத்தாலே சேதித்து பொகட்டு பிரபன்ன குலத்துக்கு எல்லாம் ஒக்க உத்தாரகரான-ஸ்ரீ எம்பெருமானார்
ஸ்வ அஞ்ஞான விஜ்ர்ம்பிதமான அபார்த்தங்களை எல்லாம் வேதார்த்தங்கள் என்று-பரம மூடரான குத்ருஷ்டிகள் சொலுகிற
ப்ராமக வாக்யங்களை நிவர்ப்ப்பித்த பரம உபாகரர் ஆகையாலே
அவர் செய்வது எல்லாம் நிர்ஹேதுகமாக அன்றோ இருப்பது என்று தெளிந்து தம்மிலே தாமே சமாஹிதராய்-சொல்லுகிறார் –

ஸ்ரீ அமுது விருந்து-ஸ்ரீ திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் ஸ்வாமிகள்-அருளிய உரை–அவதாரிகை-

தாம் கருதிய படியே பதில் கிடையாமையாலே -தம் வினைகளை வேரற களைந்து தம்மை ஏற்று அருளியது –
ஹேது வற்றது-என்று தெளிந்து -அத்தகைய ஸ்ரீ எம்பெருமானார்
எவருமே வேண்டாது இருக்க தாமாகவே வந்து -குத்ருஷ்டி மதங்களை களைந்து – உலகினர்க்கு உதவினவர் அன்றோ –
அவர் செய்யும் அவை யாவையும் -கருணை யன்றி வேறொரு-காரணம் அற்றவைகளாய் அல்லவோ -உள்ளன -என்கிறார் .

கட்டப் பொருளை மறைப் பொருளென்று கயவர் சொல்லும்
பெட்டைக் கெடுக்கும் பிரானல்லனே என் பெரு வினையைக்
கிட்டிக் கிழங்கொடு தன்னருள் என்னும் ஒள் வாளுருவி
வெட்டிக் களைந்த இராமானுசன் என்னும் மெய்த்தவனே – – -93 –

பத உரை –
கிட்டி -நெருங்கி வந்து
கிழங்கோடு -அடிக் கிழங்கோடு
தன் அருள் என்னும் -தம்முடைய கிருபை என்னும்
ஒள் வாள் உருவி -பளபளத்து விளங்குகிற வாளை -உறையினின்றும் -வெளியே எடுத்து
வெட்டிக் களைந்த -வெட்டி வீசி எறிந்த
இராமானுசன் என்னும் -ஸ்ரீ எம்பெருமானார் என்கிற
மெய்த்தவன் -ஆத்மாவுக்கு உண்மை நிலையாய் அமைந்த சரணாகதி செய்தவர்
கட்டப் பொருளை -கஷ்டமான அர்த்தங்களை
மறைப் பொருள் என்று -வேதத்தினுடைய நேரிய பொருளாகும் என்று
கயவர் -கீழ்பட்ட மக்கள் -குத்ருஷ்டிகள்-
சொல்லும் பெட்டை -சொல்லுகிற ஏமாற்று பேச்சுக்களை
கெடுக்கும் -தூஷித்து தொலைக்கும்
பிரான் அல்லனே -உபகாரகர் அல்லரோ .

வியாக்யானம் –
இண்டைத் தூறு போலே அண்ட ஒண்ணாதபடி யிருக்கிற என்னுடைய மகா பாபங்களைக் கண்டு -பிற்காலியாதே –
வந்து கிட்டி மீளவும் கிளருகைக்கு உறுப்பாய் இருக்கிற வாசனையாகிற கிழங்கோடு கூடத் தம்முடைய கிருபை யாகிற
தெளியக் கடைந்த வாளை- அங்கீகார அவசரம் வரும் தனையும் புறம் தோற்றாதபடி
மறைத்துக் கொண்டு இருக்கிற தம்முடைய சங்கல்பமாகிற உறையை கழற்றி சேதித்து பொகட்ட –
பிரபன்ன ஜன கூடஸ்தரான ஸ்ரீ எம்பெருமானார்
பரம் ப்ரஹ்மை வாஜ்ஜம் பிரம பரிகதம் சம்ஸ்ரதி-இத்யாதிப் படியே -நிஹீதரமான அர்த்தங்களை-வேதார்த்தங்கள் என்று –
கயவரான குத்ருஷ்டிகள் -சொல்லுகிற ப்ராமக வாக்யங்களைப் போக்கின-உபகாரகர் அன்றோ –
அவர் செய்து அருளுவது எல்லாம் நிர் ஹேதுகமாக இருப்பதன்றோ -என்று கருத்து –

கட்டம் -கஷ்டம்
பெட்டு -ப்ராமக வாக்கியம்
மெய்த்தவனே -ஸ்வரூப அநு ரூபமாகையாலே -யதாவாய் இருந்துள்ள சரணாகதி ரூப தபஸ்ஸை வுடையவன் என்கை –
தஸ்மான் நியாச மோஷான் தபஸா மதி ரிக்த மாஹூ-தைத்தி-நாரா – 5- என்று
தபச்சுக்களில் மிக்க தபச்சாக சொல்லிற்று இறே-சரணா கதியை –

அருள் -கருணை கதி -உறை -சங்கல்ப ரூபம் –சர்ப்ப தோஷம் செல்வம் -இத்தனைக்கும் கிட்ட -அருளி
மோக்ஷம் தருவார் தெரிய வேண்டாம் -உறை –விசுவாசம் பிறப்பித்து –மீண்டும் மீண்டும் சேவித்து –
அருள் ஒள் வாள் உருவி -வினைகளை போக்கி -பொழுதே பல காலும் போயின என்று அஞ்சி அழும் படி அன்றோ பண்ணுவார்-
வாள் வீசும் பரகாலன் -அணைத்த வேலும் – தன் அருள் -பிரதம பர்வத்தில் அவர் வீச வேண்டும் –
இங்கு நம் கார்யம் ஒன்றுமே இல்லையே -சங்கல்பமே உறை- மரம் சாகைகள் -துஷ்கர்ம ரூபம் மரம் -விஷ செடி -வெட்டி களைந்து –

என் பெய் வினையைக் கிட்டி –
இவ்வளவும் விமுகனாய் போந்த என்னால் -உண்டாக்கப்பட்டதாய் –அனுபவ ப்ராயாசித்தங்களால் நிவர்திப்பிக்க அரியதாய் –
சாகோபசாகமாய்-பணைத்துப் போருகிற-துஷ் கர்ம ரூப விஷ வ்ர்ஷத்தை -இண்டைத் தூறு போலே ஒருவருக்கும் அண்ட ஒண்ணாதபடி-
இருந்ததே ஆகிலும் கௌரவ சேனையை -காலோச்மி லோகே ஷயக்ர்த்த ப்ரவர்த்த -என்று சொல்லா நின்ற ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் –
சென்று கிட்டினால் போலே தாமே சென்று கிட்டி –
அவித்யா தரு -(அஹங்காரம் மமகாரங்கள் கொண்ட வேர்கள் )-என்ன கடவது இறே –

வினையை கிட்டி என்றது-
வினையேனைக் கிட்டி என்றபடியாய்-ஆளை இட்டு கார்யம் கொள்ளுகை அன்றிக்கே
நேர் கொடு நேரே தாமே வந்து கிட்டினார் –காணும் -என்கிறார்-

கிழங்கோடு –
மீளவும் கிளருகைக்கு உறுப்பாய் இருக்கிற துர் வாசனை யாகிற கிழங்கோடு கூட

என் பெருவினையை –மெய்த்தவன்
என் பெரு வினை -சிறியவனாகிய நான் செய்த பெரிய வினை -ஜாதி ஒருமை –
பிறர் இடம் இருந்து வந்தது அன்று -என்னது -அனுபவித்தோ பரிகரித்தோ போக்க ஒண்ணாதது -ஆதலின்-பெரிது
வினையை வெட்டி என்ன அமைந்து இருக்க -கிட்டி -என்றது -இண்டைத் தூறு போலே-அண்ட ஒண்ணா-
இத்தால் ஸ்ரீ எம்பெருமானார் பிற்காலியாத-துணிவு புலப் படுகிறது –

என் பெரு வினை–
நானே முயன்று சம்பாதித்தவை/வினைகள் என்று பன்மை யில் சொல்லாமல் வினை என்றது-ஜாதி ஒருமை

கிழங்கோடு வெட்டி –
கிழங்கு என்பது கர்ம வாசனையை –
அஃது இருப்பின் மீண்டும் கர்மம் தலை தூக்கும் அன்றோ –
அதனுக்கு இடம் இன்றி வாசனையோடு கர்மத்தை ஒழித்து அருளினார் என்க -.

தன் அருள் என்னும் –
சித்திர் பவதி வானேதி சம்ச யோச்யூத சேவிநாம் -என்ற அவன் அருள் அன்றிக்கே
ந சம்சயச்து தத் பக்த பரிசார்யா ரதாத்மனாம் -என்று சொல்லப்படுகிற தம்முடைய அருளாகிற –

ஒள் வாள் உருவி –
அழகியதான வாள் ஆயுதத்தை -தன் சங்கல்பம் ஆகிற உறையில் நின்றும் பிடுங்கி –
ஒள் -அழகு
ஒள் வாள் -ஒளியை-உடைத்தான வாள் –கூரிய வாள் என்னுதல் –

வெட்டிக் களைந்த-
எடுத்துப் பொகட்ட – செடியை வெட்டி வேரைக் களைந்து-விட்டால் இந்நிலத்திலே இச் செடி முற் காலத்தில் இருந்ததோ
என்று தோற்றுமா போலே -இவன் இடத்தில் இப் பாபங்கள்-இருந்ததோ என்று தோற்றும் படியாக காணும் –
இவர் வேரைக் களைந்து விட்ட படி –

தன் அருள் என்னும் ஒள் வாள் உருவி –
என் கர்மத்தை ஒழிக்கும் சாதனம் என்னிடம் இல்லை -ஸ்ரீ எம்பெருமானார் இடமே உள்ளது .
அவரது அருளே அதனை வெட்டி ஒழிப்பதற்கு சாதனம் .
ஸ்ரீ எம்பெருமானது அருளும் அதனை ஒழிப்பதற்கு சாதனமாகாது –
ஸ்வா தந்த்ரியத்தால் அவனது அருளும் ஒரு கால் ஒளி மங்கி மழுங்கியும் போகக் கூடும்
ஸ்ரீ எம்பெருமானார் உடைய அருளோ -அங்கனம் ஒரு காலும் ஒளி மங்கி மழுங்காத சாணை பிடித்த-வாளாய் –
அதனை ஒழித்துக் கட்டியே தீரும் –
அது தோன்ற –தன் அருள் என்னும் ஒள் வாள் –என்றார் .

உருவி -என்றமையால் –
அவ்வாள் இதுகாறும் வெளிப்படாமல் உறையில் இடப் பட்டமை தெரிகிறது –
சமயம் வரும்போது -அது வெளிப்படுகிறது –
ஸ்ரீ அமுதனாரை ஆட் கொள்ளும் சமயம் வரும் அளவும்-அதனை வெளிக் காட்டாது -மறைத்துக் கொண்டு இருக்கிற
ஸ்ரீ எம்பெருமானார் உடைய சங்கல்பம்-என்கிற உறையில் இருந்து உருவப் பட்டது -அருள் என்னும் ஒள் வாள் -என்க .

ஸ்ரீ நம் ஆழ்வார் ஸ்ரீ பெரிய திருவந்தாதியில் – 26-யானும் என் நெஞ்சும் இசைந்து ஒழிந்தோம் வல் வினையைக்-
கானும் மலையும் புகக் கடி வாள் -தானோர்-இருளன்ன மா மேனி எமமிறையார் தந்த-அருளென்னும் தண்டால் அடித்து -என்று
ஸ்ரீ எம்பெருமான் தந்த அருளைத் தண்டாகக் கொண்டு வல் வினையை அடித்துத் துரத்துவதாக கூறினார் .

ஸ்ரீ திரு மங்கை மன்னன் ஸ்ரீ பெரிய திரு மொழியில் – 6-2 –4- –
நீ பணித்த அருள் என்னும் ஒள் வாளுருவி எறிந்தேன் ஐம்புலன்கள் இடர் தீர -என்று
எம்பெருமான் பணித்த அருளை ஒள் வாளாக கொண்டு ஐம்புலன்களின் இடர் தீர எறிந்ததாக-கூறுகிறார்

ஸ்ரீ நம் ஆழ்வார் வாள் ஏந்தாது அந்தணர் போல் சாந்தமாய் இருப்பவர் ஆதலின்-அவருக்கு அருள் தண்டாக கிடைத்தது
ஸ்ரீ திரு மங்கை மன்னனோ ஷத்ரிய வீரர் போன்று-
மருவலர் தம் உடல் துணிய வாள் வீசும் பரகாலன் — 3-9-10- – ஆகையாலே அவருக்கு அருள் வாளாக கிடைத்தது .
அவர்கள் இருவரும் முறையே அடிப்பவர்களையும் எறிபவர்களாயும் தாமே யாயினர் .

ஸ்ரீ அமுதனார்க்கோ அங்கன் அன்றி ஸ்ரீ எம்பெருமானாரே தம் அருள் என்னும் வாள் கொண்டு
பெருவினையை வெட்டிக் களையும் படியான பெருமை கிடைத்தது ..
கிருபா -கிருபாணமாக-வாளாக -வெளிப்பட அதனைக் கொண்டு கிட்டுதற்கு அரிய-
என் கொடு வினைத் தூற்றை அடியோடு வெட்டிக் களைந்து-
எனக்கு கர்ம பந்தத்தில் இருந்து-விமோசனம் தந்தருளினார் -ஸ்ரீ எம்பெருமானார் -என்றார் ஆயிற்று –
எல்லாப் பாபங்களில் இருந்தும் விடுவிக்கும் வல்லமை ஸ்ரீ கண்ணனுக்கே உள்ளது ஓன்று அன்றோ –

மெய்த்தவன்
சத்யமான-தபஸை உடையவர் –
ஆத்மா யாதாம்ய ஞான ரூபமாய் சரணாகதி ரூபமான தபசை உடையவர் –
தஸ்மான் நியாச-மேஷாம் தபஸாமதிக்ர்தமா ஹூ -என்கிறபடியே
சர்வேஷாம் தபஸாம் உத்க்ர்ஷடையான பிரபத்தியிலே நிஷ்டர் என்றபடி
இந் நிஷ்டயாலே காணும் இவர் பிரபன்ன குல உத்தேச்யர் ஆனதும் பிரபன்ன ஜன கூடஸ்தர் ஆனதும்

இராமானுசன்
இப்படிப் பட்ட ஸ்ரீ எம்பெருமானார் –

அது ஸ்ரீ எம்பெருமானாருக்கு எங்கனம் வந்தது என்பாருக்கு விடை இறுக்கிறது-மெய்த்தவன் -என்பது-
மெய்த்தவன் -மெய்யான தவம் உடையவர் .
தவம் -சரணாகதி
ந்யாசம் எனப்படும் சரணாகதியை சிறந்த தவமாக வேதமும் ஓதிற்று –
சரணாகதி ஏனைய உபாயங்கள் போல் அல்லாது -ஸ்ரீ எம்பெருமானுக்கு மிகவும் பாரதந்திரமாய் உள்ள
ஆத்ம ஸ்வரூபத்துக்கு இயைந்ததாய் அமைந்து இருத்தலாலே-அதுவே ஆத்மாவின் உண்மை நிலை –என்பது தோன்ற –
மெய்த்தவம் -எனப்படுகிறது –
சரணாகதி நிஷ்டையை தவிர மற்றைய உபாயங்களில் கொள்ளும் நிஷ்டை -பரதந்த்ரமான ஆத்ம ஸ்வரூபத்துக்கு ஏலாமையின் –
அது பொய்யான நிஷ்டை -என்க.
சேராததை தனக்கு சேர்ந்ததாக காட்டுவது பொய்யே யன்றோ –
யாவதாத்மா நியத த்வத் பாரதந்த்ர்யோசிதா -ஆத்ம உள்ளவரையில் தப்பாது நிலையாய் உள்ள
பகவத் பாரதந்த்ர்யத்துக்கு இயைந்தது -என்றார் ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகனும்

இங்கனம் உண்மையான சரணாகதி நிஷ்டையை உடையவராகிய ஸ்ரீ எம்பெருமானார் -தம்மைச் சார்ந்தவர் அனைவரையும் –
வினைகளின் நின்றும் விடுவிக்க வல்லவர் ஆனார் –
சேர்ந்த அனைவருடைய பாபங்களையும் பொறுத்து அருளுமாறு -ஸ்ரீ பெருமாள் இடம் சரணாகதி செய்து –
வரம் பெற்று உள்ளமையால் அத்தகைய வல்லமை -அவருக்கு வந்தது என்க –
அவர் செய்த பிரபத்தியினாலேயே நாம் அனைவரும் அவர் சம்பந்தத்தை முன்னிட்டு பிரபன்னர்களாகி வினையினின்றும் விடுபடுகிறோம் –
பிரபன்ன ஜனங்களாகிய நம் அனைவருக்கும் அவரே கூடஸ்தர் என்று நம்மால் அவர் போற்றப்படுகிறார்
நம் கூடஸ்தர் நமக்கு வைத்து இருக்கும் சொத்து சரணாகதி –-அதுவே நமக்கு உஜ்ஜீவனம்

தம்மை ஏற்று அருள வினைகளை வெட்டிக் களைந்தது போலே
மறைப் பொருளைக் கொண்டு உலகினைக் காக்க குத்ருஷ்டிகளின் பெட்டைக் கெடுத்ததும்-
காரணம் இன்றி ஸ்ரீ எம்பெருமானார் செய்த பேருபகாரம் என்று கருத்து–

கட்டப் பொருளை மறைப் பொருள் என்று
பரம் ப்ரஹ்மை வாஞ்சம் ப்ரம பரிகதம் சம்சரதி-தத்பரோ பாத்ய லீடம் -இத்யாதி படியே
உப ப்ரஹ்மண விருத்தங்களாயும் -ஸூத்திர விருத்தங்களாயும் -ப்ரத்யஷ விருத்தங்களாயும் இருக்கையாலே
நிஹீன தர்மமான அர்த்தங்களை-வேதார்த்த அர்த்தங்கள் என்று –
கட்டம் -கட்டு –

கயவர் சொல்லும் –
மாயாவாதம சஸ்சாஸ்திரம் பிரச்சன்னம் பௌத்த முச்ச்யதே –மாயா சகதிதம் தேவி கலவ் ப்ராஹ்மன ரூபிணா-என்கிறபடியே
ஜகத் பிரதாரகராய் கொண்டு சுபாஸ்ரயமான விக்ரகம் இல்லை -என்றும்
ஸ்வா பாவிகமான-கல்யாண குணங்கள் இல்லை என்றும் –
பாதோச்ய விஸ்வா பூதானி த்ரிபாதஸ் யாம்ர்தம் திவி -என்கிற விபூதி-இல்லை என்றும்
ஹ்ரீச்சதே லஷ்மீஸ் ச பத்ன்யவ் -என்கிற ஸ்ரீய பதித்வம் இல்லை என்றும்
இப்படிப்பட்ட விருத்தார்த்தங்களை எல்லாம் வேதாந்த வாக்யங்களுக்கும் வேதாந்த ஸூத்தரங்களுக்கும்-
தாத்பர்யமாக சொல்லுகிற சங்கராதி குத்ர்ஷ்டிகளை பரக்க சொல்லா நின்றுள்ள –
கயவர் -துர்மார்க்கர் –

பெட்டை கெடுக்கும் பிரான் அல்லனே
ப்ராமக வாக்யங்களை நிவர்திப்பித்த உபகாரகர் அன்றோ
பெட்டு -ப்ராமக வக்க்யம் –
பெட்டை கெடுக்கை யாவது -பன்காந்தரித குஞ்சென சங்கரோத்யர்த்த பல்யதா-என்னும்படி
அதி நீஹீனங்களாய் துஸ் தர்க்க ஜடிலங்களாய் கொண்டு அவர்கள் பிரபந்தீகரித்த துஷ் பிரபந்தங்களை –
யதீந்திர மத சூக்த்யர்த்த ஸ்வஸ் சந்தகதி ரத் நவத் -என்று கொண்டாடப் படுமவையாய்
சிரந்த ந சரஸ்வதி சிகுரபந்த சைரந்திகா -என்று வேதாந்தங்களினுடைய சிடுக்கை அவிழ்க்க கடவனாய் இருக்கிற-
சத் தர்க ஜடிலங்களான ஸ்ரீ பாஷ்யாதி-சத் பிரபந்தங்களாலே நிரசித்தார் -என்றபடி

இது ஒருவர் அர்த்திக்கச் செய்தது அல்லாமையாலே இவர் செய்தது எல்லாம்
நிர்ஹேதுகமாக இருப்பது ஓன்று அன்றோ என்று சமாஹிதர் ஆனார் ஆய்த்து–

கட்டப் பொருளை –பிரான் அல்லனே –
கட்டம்-கஷ்டம் என்னும் வடமொழிச் சொல் இங்கனம் ஆயிற்று –
கட்டப் பொருள் -கஷ்டமான பொருள்-செம் பொருளாய் அல்லாமல் வலிந்து உரைக்கும் பொருள் -என்றபடி –
க்லிஷ்ட அர்த்தம் -என்பர் வடநூலார் –

இதுவே மறையின் கருத்தில் உள்ள பொருள் என்கின்றனர் கயவர் .
அது உலகத்தாரை மயக்கச் செய்யும் பேச்சு -என்கிறார் ஸ்ரீ அமுதனார் –

பெட்டு -மயங்கச் செய்யும் பேச்சு
தாம் கூறுவது செம்மைப் பொருள் அன்று -கட்டப் பொருளே என்பது கயவர் நெஞ்சுக்கு தெரியும் –
ஆயினும் அதுவே மறைப் பொருள் என்று -உலகத்தை ஏமாற்றுகின்றனர் .
இனி கஷ்டத்தை உண்டு பண்ணும் பொருள் கட்டப் பொருள் -என்றதாகவுமாம்-
விஷயம் அறிந்தவர்களுக்கு -அவர்கள் கூறும் பொருள் கஷ்டத்தை உண்டு பண்ணுகிறது -என்க-

கப்யாச-ஸ்ருதிக்கு யாதவ பிரகாசன் கூறிய பொருள் ஸ்ரீ எம்பெருமானார் திரு உள்ளத்துக்கு-கஷ்டத்தை உண்டு பண்ண –
அவன் எதிரிலேயே கண்ணீர் வடித்ததை இதனுக்கு-உதாஹரணமாகக் கொள்ளலாம் –
ப்ரஹ்மத்துக்கும் சேதன அசேதன பொருள்களுக்கும் -இயல்பாக பேதமும் -அபேதமும் உண்டு என்னும்-யாதவ பிரகாசனுடைய மதத்தை –
அபேதத்தையும் இயல்பாக கொண்டமையின் –
அசேதனப் பொருள்கள் இடம் உள்ள வடிவம் மாறுபடும் நிலையும் –
சேதனப் பொருள்கள் இடம் உள்ள துக்கத்துக்கு உள்ளாகும் நிலையும் –
ப்ரஹ்மத்துக்கு தவிர்க்க ஒண்ணாதவைகள் ஆகி விடுமே -என்று மனம் புழுங்கி –
ப்ரஹ்ம -அக்ஜ்னாபஷா தபி பாபி யான் அயம் பேத அபேத பஷ-என்றும்

ப்ரஹ்மத்துக்கு அஜ்ஞானம் உண்டாகிறது என்று கூறும் சங்கரர் பஷியினும் மிக்க பாபத் தன்மை-வாய்ந்தது
இந்த பேத அபேதக் கஷி-என்று ஸ் ரீவேதார்த்த சந்க்ரஹத்திலே அருளிச் செய்து இருப்பதையும்-உதாஹரணமாகக் கொள்ளலாம் –

இதனால் ப்ரஹ்மத்துக்கு -ஞான ஸ்வரூபத்துக்கு -அஞான சம்பந்தம் கூறும் கஷியும் பாபத் தன்மை-வாய்ந்ததே –
பேத அபேத கஷியோ அதனினும் மிக்க பாபத் தன்மை வாய்ந்தது -என்று குத்ருஷ்டிகள்-அனைவரும் கூறும் பொருள்கள்
மனக் கஷ்டத்தை உண்டு பண்ணினமை புலனாகிறதன்றோ-

பெட்டைக் கெடுக்கும் பிரான் –
உண்மைப் பொருளையும் -அவர்கள் கூற்றில் உள்ள குற்றங்களையும் காட்டித் தாமாகவே வந்து-
உலகினுக்கு உபகரித்தவர் -என்றபடி –

பிரான் அல்லனே –
ஸ்ரீ இராமானுசன் என்னும் மெய்த்தவன் பிரான் அல்லனே -என்று இயைக்க –

———————–

யானும் என்நெஞ்சமும் இசைந்து ஒழிந்தோம் வல்வினையைக்
கானும் மலையும் புகக் கடிவான் தானோர்
இருளன்ன மா மேனி எம்மிறையார் தந்த
அருள் என்னும் தண்டால் அடித்து -பெரிய திருவந்தாதி—26-

நெடு விசும்பு அணவும் பன்றியாய் அன்று பாரதம் கீண்ட பாழியான் ஆழியான் அருளே
நான் கண்டு கொண்டேன் நாராயணா என்னும் நாமம் -1-1-4-

மங்கையர் தம் தலைவன் மருவலர் தம் உடல் துணிய
வாள் வீசும் பரகாலன் கலிகன்றி சொன்ன
சங்க மலி தமிழ் மாலை பத்து இவை வல்லார்கள்
தரணியோடும் விசும்பாளும் தன்மை பெறுவாரே–3-9-10-

பிறிந்தேன் பெற்ற மக்கள் பெண்டிர் என்று இவர் பின்னுதவாவது
அறிந்தேன் நீ பணித்த வருள் என்னும் ஒள் வாள் உருவி
எறிந்தேன் ஐம்புலன்கள் இடர் தீர வெறிந்து வந்து
செறிந்தேன் நின்னடிக்கே திரு விண்ணகர் மேயவனே -6-2-4-

இவற்றை விட்டு நீ திருவாய் மலர்ந்து அருளின சரம ஸ்லோகத்தைப் பற்றினேன் -நீ பணித்த அருள்
ஒள் வாளுருவி -சரம ஸ்லோகம் ஒள் வாள்

ஐயனே அரங்கனே உன் அருள் என்னும் ஆசை தன்னால் பொய்யனேன் வந்து நின்றேன்
பொய்யனேன் பொய்யனேனே -திருமாலை-33-

அருள் கொண்டாடும் அடியவர் இன்புற அருளினான் அவ்வருமறையின் பொருள் அருள் கொண்டு
ஆயிரம் இன் தமிழ் பாடினான் அருள் கண்டீர் இவ்வுலகினில் மிக்கதே -8-

அருளார் திருச் சக்கரத்தால் அகல் விசும்பும் நிலனும் இருளர் வினை கெடச் செங்கோல் நாடாவுதிர் -திரு விருத்தம்-33-

தேவார் கோலத்தோடும் திருச்சக்கரம் சங்கினொடும் ஆவா என்று அருள் செய்து அடியேனோடும் ஆனானே -5-1-9-

சித்திரத் தேர் வலவா திருச்சக்கரத்தாய் அருளாய் –7-8-3-

திருவருள் மூழ்கி வைகலும் செழு நீர் நிறக் கண்ணபிரான் திருவருள்களும் சேர்ந்தமைக்கு அடையாளம் திருந்த உள
திருவருள் அருளால் அவன் சென்று சேர் தண் திருப் புலியூர் திருவருள் கமுகு ஒண் பழத்தது மெல்லியல் செவ்விதழே -8-9-6-

————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ ராமானுஜ நூற்றந்தாதி பாசுரமும்- ஸ்ரீ ஆழ்வார் பாசுரங்களும் –92-புண்ணிய நோன்பு புரிந்துமிலேன்- இத்யாதி —

May 31, 2020

ஸ்ரீ பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை ––அவதாரிகை –

சேதனர் இவ் விஷயத்தில் அல்ப அனுகூல்யத்தாலே உஜ்ஜீவிக்கலாய் இருக்க —
ஜென்மாதி துக்கங்களை அனுபவிக்கிறபடியையும் -இவர்களுக்கு உஜ்ஜீவன அர்த்தமாக -ஸ்ரீ எம்பெருமானார் செய்த
க்ருஷியையும் அனுசந்தித்தார் -கீழ் -இரண்டு பாட்டாலே –
இப்பாட்டில் –தாம் அறிய ஒரு ஹேது அன்றிக்கே -இருக்க -தம்மை அங்கீ கரித்து அருளுகைக்கும் –
அங்கீகரித்து அருளி பாஹ்யாப் யந்தர கரண விஷயமாய் -எழுந்து அருளி இருக்கிறபடியையும்-
அத்தை அனுசந்தித்து -வித்தராய் -இதுக்கு காரணம் இன்னது என்று –அருளிச் செய்ய வேணும் –என்கிறார் –

ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை–அவதாரிகை–

ஸ்ரீ எம்பெருமானாரை ஆஸ்ரியாத கர்ப்ப நிர்பாக்யரை நிந்தித்தும் சமயக் ஞான ஹீனராய்-நிஷித்த மார்க்க நிஷ்டர் ஆனவர்களுடைய
துர் உபதேசத்தாலே அவசன்னராய் போந்த சேதனருடைய-அஞ்ஞானத்தை மாற்றி சர்வருக்கும் ஸ்ரீ ய பதியே சேஷி என்று உபதேசித்த
பரம தார்மிகர் ஸ்ரீ எம்பெருமானார்-என்று சொல்லிப் போந்தார் கீழ் இரண்டு பாட்டுக்களிலும் –
இதிலே
ஸ்ரீ எம்பெருமானார் உடைய திருமுக மண்டலத்தைப் பார்த்து -அடியேன் இவ்வளவும் நான் அறிந்ததாக ஒரு சத் கர்மமும் பண்ணினேன் அல்லேன் –
அப்படியே உத்தாரகமாய் இருப்பதோர் சூஷ்மமான விசேஷார்த்தத்தை கேட்பதாக பிரசங்கிப்பித்தும் செய்திலேன் –
இது என் ரீதியாய் இருக்கச்
சாஸ்திர ப்ரவர்த்தகரானவர்களுக்கும் தொகை இட்டு சொல்ல வரிதான குணவத்தா-பிரதையை உடையரான
தேவரீர் இவ்வளவும் வெறுமனே இருந்து -இன்று என்னுடைய சமீபத்திலே பிரவேசித்து
உட் கண்ணுக்கும் கட் கண்ணுக்கும் விஷயமாய் நின்றீர் -இதுக்கு ஹேது தேவரீரே சொல்ல வேணும் என்று-விண்ணப்பம் செய்கிறார்

ஸ்ரீ அமுது விருந்து-ஸ்ரீ திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் ஸ்வாமிகள்-அருளிய உரை–அவதாரிகை-

தம்மிடம் உள்ள மூன்று கரணங்களுள் -ஏதேனும் ஓன்று கொண்டு -எளிதில் மாந்தர் உய்வுற வழி இருந்தும் –
பிறப்பிற்குள்ளாகி வருந்துவதையும் -அத்தகையோரும் உய்வதற்காக ஸ்ரீ எம்பெருமானார் அருள் சுரந்து –மெய்ப் பொருள் சுரந்து –
உபகரித்ததையும் -கீழ் இரண்டு பாட்டுக்களாலே அனுசந்தித்தவர் –
இப்பாட்டில் –
தாமறியத் தம்மிடம் ஒரு ஹேதும் இல்லாத போது – தம்மை ஏற்று அருளுகைக்கும் -பின்னர்
கண் என்னும் வெளிக் கரணத்திற்கும் -நெஞ்சு என்னும் உட் கரணத்திற்கும் விஷயமாய் -நிலை நின்று எழுந்து அருளி இருப்பதைக் கண்டு –
மிக்க ஈடுபாட்டுடன் -இதனுக்கும் காரணம் -இன்னது என்று -அருளிச் செய்ய வேணும் என்று -ஸ்ரீ எம்பெருமானார் இடமே கேட்கிறார் .

புண்ணிய நோன்பு புரிந்துமிலேன் அடி போற்றி செய்யும்
நுண்ணரும் கேள்வி நுவன்றுமிலேன் செம்மை நூற் புலவர்க்
கெண்ணரும் கீர்த்தி இராமானுச ! இன்று நீ புகுந்ததென்
கண்ணுள்ளும் நெஞ்சுள்ளும் நின்ற விக் காரணம் கட்டுரையே – – 92– –

புண்ணிய நோன்பு -நல்லதொரு விரதத்தை
புரிந்தும் இலேன் -அனுஷ்டிப்பதும் செய்திலேன்
அடி போற்றி செய்யும் -திருவடிகளை ஆஸ்ரயித்து- மங்களா சாசனம் செய்வதற்கு உறுப்பாகும்
நுண் அரும் கேள்வி-சூஷ்மமாய் அருமைப் பட்ட கேள்வி யறிவைப் பற்றி
நுவன்றும் இலேன் -பேச்சு எடுப்பதும் செய்திலேன்
செம்மை நூல் புலவர்க்கு -செம்மை வாய்ந்த சாஸ்திர வடிவில் கவி இயற்றும் வல்லமை படைத்தவர்களுக்கும்
எண் அரும் கீர்த்தி இராமானுச -இவ்வளவு என்று என்ன இயலாத புகழ் படைத்த ஸ்ரீ எம்பெருமானாரே
நீ -தேவரீர்
இன்று -எதிர்பாராத -இன்றைய நாளிலே
புகுந்து -தாமாகவே உள்ளே வந்து
எண் கண்ணுள்ளும் -அடியேனுடைய கண்ணுக்குள்ளேயும்
நெஞ்சு உள்ளும் -நெஞ்சுக்கு உள்ளேயும்
நின்ற -புலனாய் எழுந்து அருளி இருக்கிற
இக்காரணம் -இந்தக் காரணத்தை
கட்டுரை -இன்னது என்று -அருளிச் செய்ய வேணும் .

வியாக்யானம் –
இப் பேற்றுக்கு உறுப்பாக ஒரு புண்ய வ்ரதத்தை யனுஷ்டிப்பதும் -செய்திலேன் –
திருவடிகளை யாஸ்ரயிக்கைக்கு உறுப்பான சூஷ்ம மாய்-துர்லபமான ஸ்ரவணத்தை ஸ்ரவியாத-அளவு அன்றிக்கே –
ஸ்ரவிக்க வேணும் என்று பிரசங்கிப்பதும் செய்திலேன் –
அநந்ய-ப்ரயோஜனராய் -சாஸ்திர ரூபமான -கவிகளை சொல்ல வல்லவர்களுக்கு பர்ச்சேதிக்க வரிதான-கீர்த்தியை உடையவரே –
இப்படி நிரதிசய -பிரபாவரான தேவரீர் அநாதி காலம் செய்யாமல்-இன்று புகுந்து –
என்னுடைய கட் கண்ணுக்கும் உட் கண்ணுக்கும் விஷயமாய் –நின்ற இதில்-ஹேதுவைத் தேவரீர் தாமே அருளிச் செய்ய வேணும் .

கட்டுரை -என்றது -சொல்ல வேணும் -என்றபடி-
கட்டுரை என்று -ஒரு முழுச் சொல்லு –
புரிதல்-செய்தல்
நுவல்தல் -சொல்லுதல்
செம்மை-செவ்வை –இத்தால் அநந்ய பிரயோஜ நதையை சொன்னபடி .
பகர்தல் -கட்டுரைத்தல் —கட்டுரைக்கில் தாமரை –ஒவ்வா —
நுவன்றுமிலேன் –ஆச்சார்ய அபிமானம் உத்தாராகம் -சொல்பவர்கள் இடம் கேட்க ஆசையும் இல்லாமல் –
இன்று -பொருளாக்கி வைத்தாய் அன்று புறம் போக்க வைத்தாய் -உரிமையுடன் கேட்ப்பார்கள்
பெற்ற பேற்றுக்கு சத்ருசமாக ஒன்றும் செய்ய வில்லையே என்றே கருத்து –

18 -தேவரீர் நடந்தது போலே இல்லையே -செம்மை நூலுக்கும் புலவருக்கு -தெளிவு படுத்தும் –அனன்யா பிரயோஜனர் –
நிர்ஹேதுக கிருபையால் செய்தீரே –குற்றம் இன்றும் முன்பும் -விலக்காமையே வாசி -என்றபடி –
கண் நெஞ்சு -வாக்குக்கும் உப லக்ஷணம் -பிரபந்தம் செய்து அருளுகிறார் –
கேள்வி -அரும் கேள்வி -நுண் அரும் கேள்வி-ஆச்சார்ய அபிமானம் உத்தாரகம் என்பதே நுண் அரும் கேள்வி
செம்மை நூல்-எளிய தெளிந்த நூல் -செம்மை புலவர்கள் -எளிய -தெளிந்த ஆர்ஜவம் –
அநந்ய பிரயோஜனர் -க்யாதி லாபம் பூஜைக்கு என்று இல்லாமல் –
இரண்டுக்கும் எண்ணரும் கீர்த்தி -செம்மை நூல் புலவர்க்கும் -சிறப்பு உம்மை தொக்கி -மறைந்து –
வர்ணாஸ்ரமம் – பகவத் ஆராதனம் – பிரிய கைங்கர்யம் -அடியார்களுக்கு செய்யும் கைங்கர்யம் -இப்படி மூன்றையும் -புண்ணியம் -/
நெஞ்சுள்ளான் கண்ணுள்ளான் -பிரதமபர்வத்தில் க்ரமத்தால்-நினைந்த பின்பு தானே பார்ப்போம் – –
இங்கு நீ புகுந்து -அக்ரமமாக கண்ணுள்ளும் நெஞ்சுள்ளும் –

புண்ணிய நோன்பும் புரிந்தும் இலேன் –
புண்ணியமாவது -1-ஐஹிக ஆமுஷ்மிக சுக துக்க ஹேதுவாய்-சாஸ்த்ரீயமான வர்ணாஸ்ரம நியதமான கர்ம விசேஷம் –
இப்படிப்பட்ட வ்ருத்தத்தை பண்ணினேன் அல்லேன் –
புரிதல் -செய்தல் -நோற்ற நோன்பிலேன் -ந தர்ம நிஷ்டோச்மி -என்னக் கடவது இறே –
புண்யா நாம பி புண்யோ ஸௌ-என்கையாலே –

புண்ய சப்தம்-2- பகவத் வாசகமாய் அந்த பகவானை உத்தேசித்து தத் ஆராதன ரூபமாய்-பண்ணப்படும் சத் கர்மத்தை என்னுதல் –
யத் த்வத் ப்ரியம் ததிஹா புண்யம் -என்கிறபடியே -சர்வேஸ்வரனுக்கு பிரிய தமமாய் –
மமபக்த-பக்தேஷூ ப்ரீதிராப்யதி காபவேத் -தஸ்மாத் மத்பக்த பக்தாச்ச பூஜா நீயா விசேஷதே – என்று–3-அவன் தன்னால்
நியமிக்கப்பட்ட ததீய விஷயமான கிஞ்சித் காரத்தை -என்னுதல் –
அடியேன் இடத்தில்-இப்படிப்பட்ட நோன்பு ஒன்றும் இல்லை-மூன்று அர்த்தங்கள் -புண்ணியத்துக்கும் நோன்புக்கும் –

புண்ணிய –நுவன்றுமிலேன் –
தேவரீரே தாமாக ஏற்றருளி-கண்ணுக்கும் நெஞ்சுக்கும் புலனாய் நிற்பதற்கு எவ்வளவு புண்ணியம்-பண்ணி இருக்க வேண்டும் –
நான் ஒரு புண்ணியமும் பண்ண வில்லையே -இப் பெரும் பேறு-எனக்கு எங்கனம் கிடைத்தது என்று -வியப்புறுகிறார் –
வரவாறு ஓன்று இல்லையால் வாழ்வினிதால் -ஸ்ரீ பெரிய திருவந்தாதி – 56- என்னும் ஸ்ரீ நம் ஆழ்வார்-திவ்ய ஸூக்தியை இங்கே நினைவு கூர்க-
புண்ணிய நோன்பு என்பதனை –
இருபெயரொட்டு பண்புத் தொகையாக மட்டும் கொள்ளாமல் -புண்ணியனாகிய ஸ்ரீ கண்ணனைப் பற்றிய நோன்பு என விரித்து –
பகவத் ஆராதன ரூபமான நல்ல காரியத்தைக் கூட செய்தேன் இல்லை -என்று உரைப்பதும் உண்டு –

அடி போற்றி செய்யும் நுண்ணரும் கேள்வி நுவன்றுமிலேன் –
தேவரீர் உடைய திருவடிகளை ஆஸ்ரயியைக்கு உறுப்பாய் -சூஷ்மம் என்றும் -சர்வம் குஹ்ய தமம் பூரா-ப்ரவஷ்யாமி என்றும்
நசா ஸூ ஸ்ருஷவே வாச்யம் -என்றும் சொல்லுகிறபடியே –
ஸூ சூஷ்மமாய்-பரம ரகஸ்யமாய் -அநாதிகாரிகளுக்கு உபதேசிக்க அரிதான மந்த்ரத்தை ஸ்மரிக்கை அன்றிக்கே –
ஸ்மரிக்கை வேணும் என்று பிரசங்கிப்பதும் செய்திலேன் என்னுதல் –

தேவரீர் பதினெட்டு தரம்-ஸ்ரீ திருக் கோட்டியூர் நம்பி பக்கலிலே சென்று சார தமமாக சரம ஸ்லோக அர்த்தத்தை யாசித்தால் போலே–
(ஸ்ரீ எம்பெருமானார் சென்றது ஸ்ரீ சரம ஸ்லோகார்த்தம் பெற -ஸ்ரீ நம்பி அருளியது ஸ்ரீ திருமந்த்ரார்த்தம் -மீண்டு ஒரு தடவை நம்பி
ஸ்ரீ சரம ஸ்லோகார்த்தம் அருளி – அத்தை ஸ்ரீ கூரத் ஆழ்வானுக்கும் ஸ்ரீ முதலியாண்டானுக்கும் தரக் கூடாது –
சிச்ருஷை பெற்று அதிராமம் பெற்ற பின்பே அருள வேணும் என்றாரே )-

அடியேன் யாசித்தேன் அல்லேன் -என்னுதல் –
(ஸ்ரீ ஆழ்வார் திருவரங்க பெருமாள் அரையர் சரம உபாய நிஷ்டை -ஸ்ரீ எம்பெருமானார்க்கு அருளிச் செய்தார் –
சந்தனம் மஞ்சள் -சமர்ப்பித்து -சர்வத்தையும் கொள்ளை கொள்ள தந்தீரோ என்றாராம் -)-

நுவலுதல் -அபேஷித்தல்-

நுண்ணறிவிலேன் -ந சாத்மவேதி -என்னக் கடவது இறே –

ஸ்ரீ நம் ஆழ்வாரைப் போலே பேற்றுக்கு உடலாக -நோற்ற நோன்பிலேன் -என்றவர் –
அவர் போலவே நுண்ணறிவு தமக்கு இல்லாமையை அடுத்து –-
நுண்ணரும் கேள்வி நுவன்றுமிலேன் -என்கிறார் –

அடி போற்றி செய்தல்-
ஆசார்யன் திருவடிகளை ஸ்வயம் பிரயோஜனமாக அடைந்து -பொங்கும் பரிவாலே -அவற்றுக்கு மங்களா சாசனம் செய்தல் –
ஆசார்யன் திருவடிகளை அணுகிப் பேணி-மங்களா சாசனம் செய்தல் –
சகல சாஸ்த்ரங்களின் தாத்பர்ய பொருளாதலின் அது-நுண்ணியதாக அருமைப் பட்டதாய் -கேள்வி அறிவின் முதிர்ச்சியினால்
வருவது என்பது தோன்ற –நுண்ணரும் கேள்வி -என்றார் –
தேவரீர் திருவடிகளை ஆஸ்ரயித்து வாழ்த்துப் பாடுகைக்கு-உறுப்பாக கேள்வி அறிவும் எனக்கு இல்லையே -என்கிறார் .
கேள்வி அறிவு இல்லாதது -கேளாமையினால் மாத்ரம் அன்று –
கேட்க வேண்டும் என்னும் எண்ணம் இல்லாமையினால் அதனைப் பற்றிய பேச்சே இல்லாமையினாலே-
என்னும் கருத்துப் பட –நுவன்றுமிலேன் -என்றார் –

செம்மை நூல் புலவர்க்கு எண்ணரும் கீர்த்தி –
பிரதம பர்வம் என்றால் சிலர்-ச குணம் என்றும் -சிலர் -நிர்க்குணன் என்றும் -சிலர் ஹரி என்றும் சிலர் ஹரன் என்றும் –
இப்படி அவர் அவர்-புத்திக்கு அநு ரூபமாக சொல்லுககைக்கு உறுப்பாக இருக்கும் –
இது சரம பர்வம் ஆகையாலே அந்த தோஷங்கள் ஒன்றும் இன்றிக்கே இருந்தது என்று -அநந்ய பிரயோஜனராய் கொண்டு –
அநேக பிரகாரமாக சாஸ்திர ரூபமான-கவிகளை சொல்ல வல்ல வித்வாக்களுக்கு –
(செம்மை நூல் புலவருக்கும் பாடுவதே ஸ்வயம் புரயோஜனமாக கொண்ட )-
இவ்வளவு ஏவம் விதம் என்று பரிசேதித்து சொல்ல தலைக் கட்ட-அரிதான கீர்த்தியை உடையரான

செம்மை நூல் புலவர்க்கு எண்ணரும் கீர்த்தி –
நூல் -சாஸ்திரம்-மேலே கீர்த்தி பேசப் படுவதால் -கீர்த்தியைப் பற்றிய சாஸ்திரமாய் அமைந்த கவி வடிவிலான-
பிரபந்தங்களை அது கருதுகிறது .
நூற் புலவர் -நூலை யாக்கும் புலவர்
ஏனைய கவி வாணர்கள் போலக் கவி பாடிப் பரிசில் பெறுவார் அல்லர் இப் புலவர் –
வேறு பயன் கருதாது கவி பாடுதலையே பயனாக கருதுமவர் இவர் .
அது தோன்ற –செம்மைப் புலவர் -என்றார் .

செம்மையாவது –
வேறு பயனைக் கருதாது மனம் கவி பாடுதலிலேயே ஈடு பட்டு இருத்தல் -இத்தகைய மனப் பான்மை யினால்
கீர்த்தியை ஆராய்வதிலேயே நோக்கம் கொண்ட புலவர்க்கும்-எண்ணிக் கணக்கிடுவதற்கு அரிய கீர்த்தி –
ஸ்ரீ எம்பெருமானார் உடைய கீர்த்தி -என்கிறார் .

இனி செம்மையை நூலோடு இயைத்தலுமாம்-
நூலுக்கு செம்மையாவது –
கருதிய பொருளை அருமை யின்றி ஸ்வ ரசமாய் காட்டும் சொற்களோடு-பொருள் விளங்கு நடையாய் அமைந்து இருத்தல்
இத்தகைய நூல்களை யாக்கும் அறிவாளரும்-எண்ணுதற்கு இயலாதது ஸ்ரீ எம்பெருமானார் கீர்த்தி -என்றபடி .
ஆள் அற்றமையின் என்னை நீர் ஏற்று அருளுனீர்-என்று நினைப்பதற்கு இடம் இல்லை
பல புலவர் தேவரீரை போற்றுவராய் உள்ளனர் –
இனி என்னை ஏற்பதனால் கீர்த்தி பெருகும் என்று நினைத்து -என்னை ஏற்றீர் என்னவும் ஒண்ணாது –
அது இயல்பாகவே எண்ணற்றதாய் உள்ளது ..
புலவர்க்கு -சிறப்பும்மை தொக்கியது

இராமானுச –
ஸ்ரீ எம்பெருமானாரே –

செம்மை -செவ்வை -இத்தால் அநந்ய-பிரயோஜநதையை சொன்னபடி –
நூல் -சாஸ்திரம்
புலவர் -வித்வாக்கள் –

இன்று நீ புகுந்து –
இத்தனை நாளும்-காணா கண் இட்டு இருந்து இப்போதாக தேவரீர் அடியேன் உடைய சமீபத்தில் பிரவேசித்தது-

என் கண்ணுள்ளும் நெஞ்சுள்ளும் நின்ற இக்காரணம் கட்டுரையே –
நித்ரா பிரமாத கலுஷீக்ர்தமா ந சஸ்ய தத்ராபி சக்திரிஹமேன-என்கிறபடியே
இவ்வளவும் தேவரீர் கண் வட்டத்தில் இருந்தும்-ஆநு கூல்யம் இல்லாத தோஷத்தால் வணங்கா முடியாய் போந்த அடியேன் உடைய
பாஹ்ய கரணங்களுக்கும்-அந்த கரணத்துக்கும் இலக்காய் –
இந்த வீட்டில் இருப்புக்கு ஒரு ஹேதுவை தேவரீரே விசாரித்து-அருளிச் செய்ய வேண்டும் –

கண்ணுள்ளும் என்றது வாக்காதிகளுக்கும் உப லஷணம் –
கண்ணுள்ளும் நெஞ்சுள்ளும் நிற்கை யாவது -கண்ணுக்கும் நெஞ்சுக்கும் விஷயம் ஆகை –

கட்டுரை என்றது-சொல்ல வேணும் என்றபடி –கட்டுரை –என்று ஒரு முழு சொல்லு –

நீ –
இத்தகைய மேன்மை வாய்ந்த தேவரீர்

இன்று புகுந்து –
இத்தனை நாளும் இல்லாது -எண் வேண்டுகோளை வேண்டாது -தாமாகவே என்னிடம் புகுந்து –
வர வேணும் என்று வரவேற்க வில்லை- சமயம் பார்த்து உள்ளே நுழைந்தார் –
இதனால் தம்மை ஸ்ரீ எம்பெருமானார் அங்கீ கரித்ததை சொன்னபடி –

எண் கண்ணுள்ளும் –கட்டுரை
புகுந்தவர் வெளியே போக வில்லை-உள்ளேயே இடம் பிடித்துக் கொண்டு விட்டார்
கண்ணுக்கு உள்ளேயே நிற்கிறார் -அதாவது –
எப் பொழுதும் அவர் என் கண்ணுக்கு தோற்றம் அளிக்கிறார் –
நேரே அவரைக் காணாத போதும் -உரு வெளிப்பாட்டினாலே அவர் கண் எதிரிலேயே தோன்றுகிறார் –
அங்கனம் தோன்றுதற்கு காரணம் நெஞ்சிலே உறைந்தமை -நெஞ்சுள்ளும் நிலையாக நிற்கிறார் அவர் .

என் கண்ணுள்ளும் –
உலகியல் இன்பத்தில் நாட்டம் கொண்ட எண் கண்ணுக்கும் என் நெஞ்சுக்கும்-தன்னை விஷயமாகக் காட்டி அருளுவதே -என்கிறார் .
கமலக் கண்ணன் என்கண்ணின் உளான் -ஸ்ரீ திருவாய் மொழி – 1-9 8- –
மாயன் என் நெஞ்சின் உள்ளான் -ஸ்ரீ திருவாய் மொழி -1 9-5 – – என்னும் ஸ்ரீ நம் ஆழ்வார் அனுபவம்
ஸ்ரீ அமுதனாருக்கு-ஸ்ரீ எம்பெருமானார் விஷயத்தில் கிடைக்கிறது .

இன்று புகுதலுக்கும் -கண்ணுள்ளும் நெஞ்சுள்ளும் நிற்றலுக்கும் காரணம் எனக்கு தெரிய வில்லை –
தேவரீர் தான் அருளிச் செய்ய வேண்டும் -என்கிறார் .
கட்டுரை –
காரணம் இல்லாமையின் சொல்ல இயலாது என்னும் கருத்துடன் தேவரீர் தான் சொல்ல வேணும் -என்கிறார் –
திருமாலே கட்டுரையே -ஸ்ரீ திருவாய் மொழி – 3-1 1- – என்பது போலே இதனையும் கொள்க –
நிர் ஹேதுகமான தேவரீர் கிருபை தவிர வேறு காரணம் இல்லை -என்பது கருத்து –

இன்று என்னை பொருள் ஆக்கி –அன்று புறம் போக வைத்தது என்-

என் நெஞ்சில் திகழ்வதே–திரு மால் வந்து நெஞ்சுள் புகுந்தான்–வரவாறு என்–
வரவாறு ஓன்று இல்லையேல்-வெறிதே அருள் செய்வார் செய்வார்களுக்கு உகந்து-
கோர மாதவம் செய்தனன் கொல்-
வெறிதே-சகாயம் இன்றி –1-தானே -அனுக்ரகம்-2-பாரமாய -பழவினை பற்று அறுத்து வேரோடு-வாசனை இன்றி—
3-என்னை தன் வாரமாக்கி வைத்தான்–ஹாரம் அருகிலே—4- வைத்தது அன்றி-என் உள் புகுந்தான்-
நான்கு பெருமைகள்–

சாத்திய ஹ்ருத்ச்யனாயும் சாதனம் ஒருக்கடிக்கும் தாய பதி- திரு கடித்தானும் என் உடைய சிந்தையும்–
நின்றதும் இருந்ததும் -கிடந்ததும் என் நெஞ்சு உள்ளே-

———————

இவையும் அவையும் உவையும் இவரும் அவரும் உவரும்
யவையும் யவரும் தன்னுள்ளே ஆகியும் ஆக்கியும் காக்கும்
அவையுள் தனி முதல் எம்மான் கண்ணபிரான் என் அமுதம்
சுவையன் திருவின் மணாளன் என்னுடைச் சூழலுளானே–1-9-1-
அவன் என் அருகலிலானே–1-9-2-
கடல் மலி மாயப் பெருமான் கண்ணன் என் ஓக்கலையானே –1-9-4-
ஈசன் மாயன் என் நெஞ்சி னுளானே–1-9-5-
என்னுடைத் தோளிணையானே–1-9-6-
என்னுடை நாவினுளானே–1-9-7-

நாவினுள் நின்று மலரும் ஞானக் கலைகளுக்கு எல்லாம்
ஆவியும் ஆக்கையும் தானே அழிப்போடு அளிப்பவன் தானே
பூவியல் நால் தடந் தோளன் பொரு படை ஆழி சங்கு ஏந்தும்
காவி நன் மேனிக் கமலக் கண்ணன் என் கண்ணி னுளானே–1-9-8-

கமலக் கண்ணன் என் கண்ணின் உள்ளான் காண்பன் அவன் கண்களாலே
அமலங்களாக விழிக்கும் ஐம்புலனும் மவன் மூர்த்தி
கமலத்து அயன் நம்பி தன்னைக் கண்ணுதலானொடும் தோற்றி
அமலத் தெய்வத்தோடு உலகம் ஆக்கி என் நெற்றி யுளானே–1-9-9-

எனது உச்சி யுளானே–1-9-10-

உச்சியுள்ளே நிற்கும் தேவ தேவருக்குக் கண்ண பிராற்கு
இச்சையில் செல்ல யுணர்த்தி வண் குருகூர்ச் சடகோபன்
இச் சொன்ன வாயிரத்துள் இவையுமோர் பத்து எம்பிராற்கு
நிச்சலும் விண்ணப்பம் செய்ய நீள் கழல் சென்னி பொருமே–1-9-11–

முடிச் சோதியாய் உனது முகச் சோதி மலர்ந்ததுவோ !
அடிச் சோதி நீ நின்ற தாமரையாய் அலர்ந்ததுவோ !
படிச் சோதி ஆடை யொடும் பல் கலனாய் நின் பைம்பொன்
கடிச் சோதி கலந்ததுவோ ! திருமாலே ! கட்டுரையே–3-1-1-

கட்டுரைக்கில் தாமரை நின் கண் பாதம் கை ஒவ்வா;
சுட்டுரைத்த நன் பொன் உன் திரு மேனி ஒளி ஒவ்வாது;
ஒட்டுரைத்து இவ் உலகுன்னைப் புகழ்வு எல்லாம் பெரும்பாலும்
பட்டுரையாய்ப் புற்கு என்றே காட்டுமால் பரஞ்சோதீ!–3-1-2-

நோற்ற நோன்பிலேன் நுண்ணறிவிலேன் ஆகிலும் இனி உன்னை விட் டொன்று
ஆற்ற கிற்கின்றிலேன் அரவின் அணை அம்மானே!
சேற்றுத் தாமரை செந்நெலூடு மலர் சிரீவர மங்கல நகர்
வீற்றிருந்த எந்தாய்! உனக்கு மிகை அல்லேன் அங்கே–5-7-1-

கருளப் புட்கொடி சக்கரப் படை வான நாட என் கார் முகில் வண்ணா
பொருள் அல்லாத வென்னைப் பொருளாக்கி அடிமை கொண்டாய்
தெருள் கொள் நான் மறை வல்லவர் பலர் வாழ் சிரீவர மங்கல நகர்க்கு
அருள் செய்து அங்கு இருந்தாய் அறியேன் ஒரு கைம்மாறே –5-7-3-

இன்று என்னைப் பொருள் ஆக்கி தன்னை என்னுள் வைத்தான்
அன்று என்னைப் புறம் போகப் புணர்த்தது என் செய்வான்
குன்று என்னத் திகழ் மாடங்கள் சூழ் திருப் பேரான்
ஓன்று எனக்கு அருள் செய்ய உணர்த்தல் உற்றேனே–10-8-9-

வரவாறு ஓன்று இல்லையால் வாழ்வு இனிதால் எல்லே
ஒருவாறு ஒருவன் புகாவாறு -உருமாறும்
ஆயவர் தாம் சேயவர் தாம் அன்று உலகம் தாயவர் தாம்
மாயவர் தாம் காட்டும் வழி–-பெரிய திருவந்தாதி-56—

மாறாய தானவனை வள்ளுகிரால் மார்பிரண்டு
கூறாகக் கீறிய கோளரியை -வேறாக
ஏத்தி இருப்பாரை வெல்லுமே மற்று அவரைச்
சாத்தி இருப்பார் தவம்––நான்முகன் திருவந்தாதி–18-

என் நெஞ்சமேயான் இருள் நீக்கி எம்பிரான்
மன்னஞ்ச முன்னொரு நாள் மண்ணளந்தான் -என்னெஞ்சு
மேயானை இல்லா விடையேற்றான் வெவ்வினை தீர்த்து
ஆயானுக்கு ஆக்கினேன் அன்பு –58 –

————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ ராமானுஜ நூற்றந்தாதி பாசுரமும்- ஸ்ரீ ஆழ்வார் பாசுரங்களும் –91-மருள் சுரந்தாகம வாதியர் கூறும் அவப் பொருளாம் இருள்- இத்யாதி —

May 31, 2020

ஸ்ரீ பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை ––அவதாரிகை –

இவர்கள் இப்படி இருக்கச் செய்தே இவர்களுடைய உஜ்ஜீவனார்த்தமாக
ஸ்ரீ எம்பெருமானார் செய்தருளின க்ருஷியை யனுசந்தித்து அவரைக் கொண்டாடுகிறார்

ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை–அவதாரிகை–

கீழ்ப் பாட்டிலே நித்ய சம்சாரிகளாய் இருக்குமவர்களையும் -அல்ப அநு கூலமுடையாரையும் -ஒக்க உத்தரித்த
சர்வோத்தமரான ஸ்ரீ எம்பெருமானாரை அநு வர்த்தியாதே -கர்ப்ப நிப்பாக்யராய் போந்தார்கள்-என்று
அவர்கள் படியை அடைவே சொல்லி –
இதிலே -தமோ குண முஷித சேமுஷீகராய்-ருத்ர ப்ரோக்தமான ஆகமத்தை உத்தம்பகமாகக் கொண்டு
பௌ த்த்யாத்த சாரங்களாய் ருத்ர பஷ பாதிகளான பாசுபதர்-சொல்லுகிற துஸ் தர்க்கங்கள் ஆகிற அந்தகாரத்தை
பூ லோகத்தில் நின்றும் அகன்று போம்படி பண்ணி அருளின ஸ்ரீ எம்பெருமானார் –
தம்முடைய நிர்ஹேதுக பரம கிருபையை ஒரு பாட்டம் மழை-பொழிந்தால் போல் லோகத்தில் எங்கும் ஒக்க ப்ரவஹிப்பித்து –
சகல ஆத்மாக்களுக்கும் சுலபனாய்-கண்ணுக்கு இலக்காய் இருக்கிற ஸ்ரீ பெரிய பெருமாளே வகுத்த சேஷி என்னும் அர்த்தத்தை
நமக்கு எல்லாம்-பூரி தானம் பண்ணினார் ––இவர் எத்தனை தார்மிகரோ என்று -அவர் உபகரித்த உபகாரத்தை அனுசந்தித்து-
அவர் தம்மை கொண்டாடுகிறார் –

ஸ்ரீ அமுது விருந்து-ஸ்ரீ திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் ஸ்வாமிகள்-அருளிய உரை–அவதாரிகை-

இன்னும் பிறப்பில் வருந்தும் மாந்தர் உய்வதற்காக ஸ்ரீ எம்பெருமானார் கைக் கொண்ட முயற்சியை-
நினைவு கூர்ந்து அவரைக் கொண்டாடுகிறார்

மருள் சுரந்தாகம வாதியர் கூறும் அவப் பொருளாம்
இருள் சுரந் தெய்தவுலகிருள் நீங்கத் தான் ஈண்டிய சீர்
அருள் சுரந் தெல்லாவுயிர் கட்கும் நாதன் அரங்கன் என்னும்
பொருள் சுரந்தான் எம்மிராமானுசன் மிக்க புண்ணியனே – – -91 –

பத உரை –
மருள் சுரந்து -அறியாமை மிகுந்து
ஆகம வாதியர் -ஆகமத்தையே தமக்கு பிரமாணமாக கொண்டு வாதம் புரியும் பாசுபத மதத்தினர்கள்
கூறும் -சொலும்
அவப் பொருளாம் -தவறான பொருள்கள் ஆகிற
இருள் சுரந்து -இருட்டு-தமோ குணம் -மிகுந்து
எய்த்த –அதனால் களைத்துப் போன
உலகு –உலகத்தினுடைய
இருள் -அந்தகாரம்
நீங்க -போகும்படி
தன் -தன்னுடைய
ஈண்டிய சீர் -திரண்ட சிறப்பினை உடைய
அருள் சுரந்து -கிருபை கூர்ந்து
எல்லா உயிர் கட்கும் -எல்லா ஆத்மாக்களுக்கும்
நாதன் -தலைவன்
அரங்கன் -ஸ்ரீ பெரிய பெருமாளே
என்னும் பொருள் -என்கிற பொருளை
சுரந்தான் -உணர்வுறுத்தி உதவினார்
எம் இராமானுசன் -எங்களுடைய ஸ்ரீ எம்பெருமானார்
மிக்க புண்ணியன் -பேரறம் புரிபவர் ஆவர் .

வியாக்யானம் –
அஞ்ஞானம் எல்லாம் ஒருமுகமாகத் திரண்டு -ருத்ர ப்ரோரக்தமான ஆகமத்தை பிரமாணமாக-அவலம்பித்துக் கொண்டு நின்று
வாதம் பண்ணா நின்றுள்ள பாசுபாதிகள் ருத்ர பரத்வ- ஸ்தாபன அர்த்தமாக -அநேக உபபத்திகளை கல்பித்து கொண்டு –
சொல்லா நின்றுள்ள -நிஹினதரமான அர்த்தங்களாகிற தமஸு மிக்கு –
அத்தாலே –
அவசன்னமாய் போன லோகத்தினுடைய அந்தகாரமானது போம்படியாக தம்முடைய
ஆஸ்ரித ரஷணங்கள் ஆகிற திரண்ட வைலஷண்யத்தை உடைய கிருபை ஒரு மடை கொண்டு-
சகல ஆத்மாக்களுக்கும் சேஷி ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் என்னும் அர்த்தத்தை உபகரித்தார் –
இவ் அர்த்தத்தை எமக்கு வெளி இட்டு அருளின ஸ்ரீ எம்பெருமானார் பரம தார்மிகர் -கிடீர் .
அன்றிக்கே –
மிக புண்ணியனான எம் இராமானுசன் பொருள் சுரந்தான் -என்று க்ரியை யாகவுமாம்-

அவப் பொருள் -பொல்லாத பொருள்
ஆகம வாதியர் கூறும் மறப் பொருள் – என்று பாடமான போது –
ஆகமவாதிகள் சொல்லுகிற காதுகமான அர்த்தம் -என்கை-
காதுகம் என்கிறது -ஆத்மா நாசகம் ஆகையாலே

அன்றிக்கே –
ஆகம வாதியர் கூறும் மறைப் பொருள் -என்ற பாடமான போது –
தைச் சப்ரசித்த சமூலதாயை க்ராஹ்யா த்ரயீ-ஸ்ரீ ரெங்க ராஜ ஸ்தவம் -2 – என்கிறபடியே –
ஆகம முகேன தாங்கள் சொல்லுகிற அர்த்தத்துக்கு மூல பிரமாணமாக-
த்ரய்யா மபிச சாமான்ய வாதச் சித்த விபெதாக -என்கிற-
பிரசம்சாபரமான வேத வாக்யங்களை பரிக்ரகித்து கொண்டு -வேதமும் இப்படியே சொல்லிற்று என்று –
ஆகம வாதிகள் சொல்லுகிற வேதார்த்தம் என்ற படி –

இருள் சுமந்தெய்த்த-என்றும் பாடம் சொல்லுவார்கள் –
அப்போது -இருளை பறித்து அத்தாலே -அவசன்னமான -என்கை –

ஈண்டுதல்-திரளுதல்
சீர் -அழகு
புண்ணியன் -என்று -தார்மிகன் -என்றபடி
இராமானுசன் என்னும் புண்ணியன் -என்றும் பாடம் சொல்லுவார்கள்
அதுவும் இரண்டாம் யோஜனைக்கு சேரும் –

பரதேவதா பாரமார்த்யம் ஸ்தாபித்தார் -முதல் அடி -இதுவே -பின்பு தான் அவனை அடைய உபாயங்களை பற்றி -அரிய வேண்டும் –
வேர் முதல் வித்து -ஊழி முதல்வன் -பத்ம நாபன் –நின்ற ஆதி தேவன் -பூவில் நான் முகனைப் படைத்த தேவன் –
தமஸ் -அஞ்ஞானத்தில் மூட்டுமே-அவப்பொருள்-பசு -பதி -பாசம் -அர்த்த பஞ்சகம் -மூன்றும் பசுபதி ஆகமம் -சொல்லும் –
சிவனுக்கு பரத்வம் -சொல்லும் -பசு -அணுக்கள் – ஜீவன் –
பாசம் -தடுக்கும் ஐந்து -ஷட் -ஆறு தரித்து விலக்க – இத்தை நிரசித்து –
ப்ரத்யக்ஷமாக திருக்கரங்கள் மூலம் நாதன் நானே என்று காட்டி அருளும் அரங்கன் -காட்டி –
இதுவே தார்மிகர் புண்ணியன் -எம்மிராமாநுசன் –
மருள் சுரந்த ஆகமம் -ஆகமத்திலியே மருள் -பாசுபதி பவிஷ்யாகார அதிகாரம் -தேசிகர் –
ச ப்ரஹ்ம சேனேச-இதிலும் ச ஹரி சேர்த்து -சந்தஸ் சேராமல் -சொருகி –
காயானே வாசா -நாராயண –ஸ்ரீ மன் சேர்க்க முடியாதே –
அருளாலே மருளை நீக்கி -ஸ்ரீ அரங்கன் சேஷி என்று உணர்த்தி இருள் போக்கினார்-

மருள் சுரந்த ஆகம வாதியர் கூறும் –
நாராயணா க்ருஷ்ண வாசுதேவா கேசவா ஹ்ருஷிகேசா-அச்யுதா அனந்தாதி திவ்ய நாமங்களுக்கு வாச்யன் ஆகையாலே –
த்ரிவித சேதன அசேதன வர்க்கத்துக்கும்-தாரகத்வ -வ்யாபகத்வ -நியந்தர்த்வ -த்ரிவித பரிச்சேத ரஹித்வ –
அவ் யயத்வாதி தர்மங்களோடு கூடி இருந்தவனே-சர்வ ஸ்மாத் பரன் என்று அறிய மாட்டாதே –
பூர்வ பாப சங்காதம் எல்லாம் படிந்து கடலிலே ஒரு காளகூடம்- விஷம் -உண்டானாப் போலே –
அஞ்ஞானம் எல்லாம் ஒரு முகமாக திரண்டு -அத்தாலே வ்யாப்தராய் –சர்வ லோக சாஷிகமான-
பிரகலாத கஜேந்திர ரஷண கதைகளையும் -மூன்று ஆபத்து ஸ்ரீ எம்பெருமானுக்கு -என்பர் ஸ்ரீ நஞ்சீயர் –
ப்ரஹ்லாதன் -கஜேந்திரன் -திரௌபதி –-

யதஸ் சைத ச் சராசரம் -என்கிற மைத்ரேயருடைய சாமான்ய பிரச்னத்துக்கு-
விஷ்ணோஸ் சகாஸா துத்பூதம் -இத்யாதியான பராசுர பகவானுடைய விசேஷோத்தரம் முதலான அர்த்தங்களையும்-அநாதரித்து-
தமஸ் த்வஞா கஜம் வித்தி மோகனம் சர்வே தேஹிநாம் பிரமாதா லஸ்ய நித்ராபி தன் நிபத்னாதி பாரத -என்கிறபடியே
பந்த ஹேதுவான அஞ்ஞானத்தை எல்லாம் தன்னிடத்திலே கண் வைத்த மாத்ரத்திலே-கொடுக்க கடவ –
சிவ யோக சாஸ்திரம் –முதலான துராகமங்களிலே நிஷ்டராய் -அத்தை பிரமாணமாக
அவலம்பித்துக் கொண்டு -நின்று துர்வாதங்களை பண்ணா நின்றுள்ள பாசுபதாதிகளை சொல்லுகிறது –

மருள் சுரந்து —உலகிருள் நீங்க –
ஆகம வாதியர் ருத்ரன் சொன்ன ஆகமத்தை பிரமாணமாகக் கொண்டு –அவ்வளவிலே நின்று –
மறையை முற்றும் ஆராயாது –மறைப் பொருள் கூறுவாரோடு – வாதம் புரிந்து வரும் பாசுபதர் முதலிய சைவர்கள் –
அவர்கள் பலவகைப்பட்டு ஒருவருக்கு ஒருவர் முரண்பட்ட -நடவடிக்கைகளும் -கொள்கைகளும் உடையவர்களாய் இருப்பினும் –
வேதத்துக்கு விபரீதமாக சிவனையே பரம் பொருளாகவும்
குடத்துக்கு குயவன் போலே உலகினுக்கு இவன் நிமித்த காரணமாக மட்டும் இருப்பவனாகவும் கொள்ளும் தன்மையில்
மாறுபாடு இன்றி இருத்தலின் எல்லோரையும் சேர்த்து –ஆகம வாதியர் -என்றார் .
மருள் சுரந்தமை அவப் பொருள் கூறுவதற்கு ஹேது என்க –

இனி மருள் சுரந்த ஆகமம் என்று பிரித்து –
பெயர் எச்சத்தின் ஈறு கெட்டு மருள் சுரந்தாகமம்-என்றாயிற்று என்று உரைத்தலுமாம் ..
தான் மேன்மை அடைய வேண்டும் என்னும் கொண்டமையினால் சிவபிரான் –
அன்யம் தேஹி வரம் தேவ பிரசித்தம் சர்வ ஜந்துஷூ மர்த்யோ பூத்வா பவா நேவா மாமாராதய கேசவ-
மாம் வஹஸ்வ ச தேவேச வரம் மத்தோ க்ருஹானச யேநாஹம் சர்வ பூதானாம் பூஜயாத் பூஜ்ய தரோ பாவம் –
தேவ தேவனே -கேசவனே -நீயே மனிதனாகி எல்லாருக்கும் தெரியும்படி என்னை ஆராதிக்க வேண்டும்-
தேவர்கட்குத் தலைவனே -என்னை வாகனமாக நின்று சுமக்கவும் வேண்டும்-என்னிடம் இருந்து வரம் வாங்கிக் கொள்ளவும் வேண்டும்
எத்தகைய வரத்தினாலே எல்லாருக்கும் பூசித்தற்கு உரியார் ஆயினும் -மிகவும் பூசித்தற்கு-உரியேன் ஆவேனோ
அத்தகைய வரத்தை நீ நல்க வேண்டும் –என்று ஸ்ரீ எம்பெருமானை நோக்கி வரம் கேட்க –
மணி கர்ணன் -கண்டா கர்ணன் தம்பி -என் மேல் த்வேஷம் -எனக்கு ப்ரீதி உண்டு என்றானே கண்டா கர்ணன் –
இருவருக்கும் முக்தி கொடுத்து அன்றோ வரம் கேட்கப் போனான் –
கள்வா என்றானே ருத்ரனும்

தற் பெருமையில் அவனுக்கு ஆர்வம் இருப்பதைக் கண்டு-ஸ்ரீ எம்பெருமான் –
தத்வமச ருத்ர மகா பாஹோ முஹ சாஸ்தராணி காரைய -நீண்ட கை படைத்த ருத்ரனே –
நீயும் மோஹ சாஸ்த்ரங்களை செய்விக்க வேண்டும் -என்று கட்டளை இட -அதனை ஒரு-காரணமாக கொண்டு –
மோஹ சாஸ்திரமாகிய ஆகமத்தை அவன் சொன்னதாக புராணம் கூறுவதை அடி யொற்றி –
மருள் சுரந்த ஆகமம் –என்றார் -மோஹா சாஸ்திரம் என்றபடி -மருள் -மோஹம்
தெருள் சுரந்த ஆகமம் ஆதலின் பிரமாணமாக கொள்ளப்படும் பாஞ்சராத்திரம் போன்றது அன்று-இம்மருள் சுரந்த ஆகமம் -என்க –

இனி மருள் சுரந்த -என்னும் எச்சம் வாதியர் என்னும் பெயரோடு முடித்தலுமாம் –
அப்பொழுது -கௌதமருடைய சாபத்தாலே வேத நெறிக்கு புறம்பான கொடுங்கோலும் செயலும் கொண்டு-
கண்டபடி மோஹம் அடைந்து திரிபவர்க்காக –அவரது சாபத்தை மெய்ப்பிக்க கருதி –
சிவ பிரானால் -அவர்களுக்கு ஏற்பச் செய்யப்பட்டது ஆகமம் என்று வராஹா புராணம் கூறுவதற்கு ஏற்ப-
வாதியாரை மருள் சுரந்தவர்களாக கூறினார் -என்க –

இவ் வரலாற்றினை-கைதவ மொன்று கந்தவரைக் கடிய சாபம் கதுவியதால் அதன் பலத்தை கருதி
பண்டை வேத நெறி யணுகாது விலங்குதாவி வேறாக விரித்துரைத்த விகற்பமெல்லாம் -என்று-ஸ்ரீ பரமதபங்கம் -41 ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன்
அருளிச் செய்துள்ளமை காண்க –

அவப் பொருளாம் இருள் சுரந்து –
ஜடாகலாப பச்ம ருத்ராஷ லிங்க தாரணம் தொடக்கமான-நிஷித்தார்த்தங்கள் ஆகிற அந்தகாரமானது வியாபித்து —
அவப் பொருள் -பொல்லாத பொருள் –

ஆகம வாதியர் கூறும் மறைப் பொருள் -என்ற பாடமான போது –
ருத்ர ஹரத்ர்யம் பக ஸ்த்தாணு விருபாஷாதி-சப்தங்களாலே நிஷித்த தர்ம ப்ரவர்த்தனான ருத்ரனுடைய
வ்யாப்யத்வத்தை தெரிய மாட்டாதே வேதத்தில் –
ச ப்ரஹ்மா ச சிவா -இத்யாதிகளாலே -அவனே அவனும் அவனும் அவனும் – சாமானாதி கரண்யேன
உக்த வாக்யங்களினுடைய தாத்பர்யத்தையும் -உபக்ரமோபா சம்ஹாரத்தையும் பராமர்சியாதே –
ப்ரசம சாபரங்களாயும்-அப்ரசித்தார்த்தங்களாயும் இருந்துள்ள-சூத சம்ஹிதாதிகளுக்கு அனுகூலமாக –
அதுக்கு சொன்ன அவப் பொருளாகிற அந்த காரத்தை என்னவுமாம் –

அன்றிக்கே –
கூறும் அறைப் பொருள் என்று பதச் சேதமாய் –
அவர்கள் சொல்லுகிற காதுகமான அர்த்தவத்தை -என்க-
காதுகம் என்கிறது ஆத்மா நாசகம் ஆகையாலே –

அங்கனும் அன்றிக்கே
அறை என்று த்வநியாய் –கடலோசை யோபாதியான பொருள் என்னவுமாம் –

அவப்பொருள் –
பரம் பொருளைக் கீழ்ப் படுத்தியும்-கீழ்ப் பொருளைப் பரம் பொருளாக்கியும்-
உலகினுக்கு உபாதான காரணமாக பிரகிருதி தத்த்வத்தையும் நிமித்த காரணமாக மட்டும் பரம் பொருளையும் சொல்லுவது –
வேதப் பொருள் ஆகாமையின்-அவப் பொருளாம் –
ஸ்ரீ நாராயணனே முதல் பெரும் கடவுள்
பிரமன் ருத்ரன் முதலியோர் படைப்புக்கு உள்ளானவர்களே -என்பதும் –
உலகமாக அப் பெரும் கடவுளே மாறுதலின் -உலகினுக்கு உபாதான காரணமும் நிமித்த காரணமும் அவனே என்பதும்
வேத நூல் ஓதும் உண்மைப் பொருள் என்று அறிக –

அவப் பொருளாம் இருள் –
இருள் எனபது இங்கே தமோ குணத்தை
அது விபரீத உணர்வுக்கு ஹேது ஆதலின் -காரியமாகிய அவப் பொருளை காரணமாகவே-உபசார வழக்காக கூறினார் –
சத்தவ குணத்தை வெளிச்சமாகவும் தமோ குணத்தை இருளாகவும் கூறுவது மரபு –
கொள்ளென்று தமமூடும் -திரு வாய் மொழி – 4-9 4- – – என்றார் ஸ்ரீ நம் ஆழ்வாரும் .

ஆகமவாதியர் கூறும் மறப் பொருள் -என்றும் ஒரு பாடம் உண்டு .
அப்பொழுது மறம் எனபது அறத்திற்கு எதிர் சொல்லாய் படு நாசத்துக்கு உள்ளாக்கும் கொடிய பொருள்-என்று உரைக்க –
இறைவனுக்கே உரிய ஆத்ம வஸ்துவை அங்கன் ஆக ஒட்டாது-அழித்தலின் அப் பொருள் மறப் பொருளாயிற்று என்க

ஆகம வாதியர் கூறும் மறைப் பொருள் -என்று மற்றும் ஓர் பாடம் உண்டு
அப்பொழுது ஆகமத்தில் தாம் கூறும் பொருளுக்கு சான்றாக -சம்பு -சிவன் -முதலிய வேதத்தில் உள்ள பொதுச் சொற்களையும்
புகழுரைகளாய் அமைந்த சில வாக்யங்களையும் கொண்டு-வேதமும் இப்படியே சொல்கின்றது என்று
ஆகம வாதியர்கள் சொல்லுகிற வேதார்த்தம்-என்று பொருள் கொள்ள வேண்டும் .

எய்த்த உலகு இருள் நீங்க –
தமஸ் த்வஜ்ஜா நஜம் வித்தி – என்னும்படியான அஞ்ஞானம் ஆகிற-அந்தகாரத்திலே –
சத் அசத் விவேகம் அற்று -அவிவிவேகராய் போந்த சேதனருடைய அந்தகாரமானது -நீங்கிப் போகும்படியாக –
எய்த்தல் -இளைத்தல் –

எய்த்த உலகு –
இருள் சுரந்தமையால் நேர் வழியைக் காண மாட்டாது வீணாகக் கரடு முரடான வழியே நடந்து-
தடுமாறி -தளர்ச்சி உற்றது இவ் உலகம் -என்க –
மதி இழந்து அரனார் சமயம் புக்குத் தழல் வழி போய்த் தடுமாறி தளர்ந்து வீழ்ந்தீர் -பரமதபங்கம் -42 -என்னும்
வேதாந்த தேசிகன் ஸ்ரீ ஸூக்தியை இங்கே நினைக்க

இருள் சுமந்தெய்த்த -என்றும் பாடமுண்டு .
அப்பொழுது இருள் சுமையை சுமந்து அதனால் எய்த்த -என்றபடி .
இருள் நீங்க –
இங்கனம் அல்வழியே செல்வதனால் தடுமாறி உலகு எய்ததற்கு காரணம் அஞ்ஞானம்
அதனையே இங்கு –இருள் -என்கிறார் –
இருள் நீங்குவது வெளிச்சத்தாலே -அஞ்ஞான அந்தகாரம் நீங்குவது ஞானப் பிரகாசத்தாலே-
அந்த ஞானப் பிரகாசத்தை தமது அருளாலே ஸ்ரீ எம்பெருமானார் உண்டு பண்ணியதை அருளிச் செய்கிறார் .

தன் ஈண்டிய சீர் அருள் சுரந்து –
அந்த காரத்தைப் போக்கும் ஆதித்யன்-அநேகம் ஆயிரம் கிரணங்களை ஒருக்காலே லோகத்தில் எல்லாம் பிரசரிப்பிக்குமா போலே –
சீரார் செந்நெல் -ஸ்ருஷ்டத்வம் வனவாசம் போலே கைங்கர்யம் செய்யவே –-
பொய் இல்லையே பொலிந்து நின்ற பிரான் நிற்க –தம்முடைய-ஆஸ்ரித பாரதந்த்ரியங்களால் திரண்ட வைலஷண்யத்தை உடைய
கிருபை எல்லாம் லோகம் எங்கும்-வியாபித்தது -ஸ்ரீ ராமானுஜ திவாகர –
ஈண்டுதல்-திரளுதல்
சீர் -அழகு –
தத்ர சத்வம் நிர்மலத்வாத் பிரகாசகமநாமயம் –ஸூ க சங்கே ந பத்-நா திஞ்ஞா நசங்கே நசா ந -என்கிறபடியே
இவருடைய விஷயீ காரத்தால் உண்டான சத்வோத்தேரேகத்தாலும்-
அஞ்ஞா நதி மிராந்தச்ய ஜ்ஞானாஜ் ஜன சலாகயா -சஷூருன்மீலிதம்யேன தஸ்மை சத்குரவே நம -என்கிறபடியே
இவர் தம்முடைய உபதேசத்தாலும் -அநாதி காலமே பிடித்து தொடர்ந்த அஞ்ஞான அந்தகாரம்-எல்லாம் வாசனையோடு முடிந்து போம் இறே –

எல்லா உயிர் கட்கும் நாதன் அரங்கன் என்னும் பொருள் சுரந்தான் –
பதிம் விச்வச்ய -உதாம்ர்தத் வச்யேசான -லோக நாதம் புராபூத்வா –முழு ஏழு உலகுக்கும் நாதன் –என்றும்-சொல்லுகிறபடி
சகல ஆத்மாக்களுக்கும் வகுத்த சேஷி -நமக்கு எட்டாத நிலத்தில் அன்றிக்கே –
நாம் இருந்த ஸ்ரீ கோயிலிலே கண் வளர்ந்து அருளுகிற ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் -என்கிற விசேஷ அர்த்தத்தை-
லோகம் எல்லாம் உஜ்ஜீவிக்கும்படி உபதேசித்தார் –

தன் ஈண்டிய சீர் அருள் சுரந்து –சுரந்தான் –
தன்னை அண்டி வேண்டினவர்களுக்கு மட்டும் ஜ்ஞானப் பிரகாசத்தை வழங்காமல் -அனைவருக்கும் வழங்குவது அருளினால் அன்றோ –
ஏனையோர் அருளை விட இவ்வருள் மிக்க சீர்மை கொண்டது என்று -ஈண்டிய சீர் அருள் -என்று கொண்டாடுகிறார் .
சீர் –அழகு –
அருளுக்கு அழகு தனக்கு இலக்கு ஆகும் அவர்களை காப்பாற்றுதல்
அத்தகைய காப்பாற்றுதல்கள் பலவாய் இருத்தலின் –ஈண்டிய சீர் அருள் –என்கிறார் –
ஈண்டிய -திரண்ட-

இனி -சீர் -என்பதற்கு குணங்கள் என்று பொருள் கொண்டு –
அருள் உள்ள இடத்தில் பல குணங்களும் அருளுக்கு-இலக்கு ஆயினார் .
வேண்டியதை நிறைவேற்றி கொடுத்தற்கு உறுப்பாக திரளுதல் பற்றி-ஈண்டிய சீர் அருள் -என்றதாகவுமாம்-
அறிவு முன்னர் வழி காட்ட -ஆற்றல் முதலியன பின்னர் தன் வழியை-பின் பற்ற அருள் என்னும் அணங்கு நடை போடுவதாக
ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன் அருளிக் செய்து உள்ளமை-ஸ்ரீ தயா சதகம் -14 – இங்கு உணரத் தக்கது .

இனி அருள் சௌசீல்யம் -தாழ்ந்தவரோடு பழகும் இயல்பு –
சௌலப்யம் -காண்டதற்கு எளியவனாய் இருத்தல் -முதலிய குணங்களை உண்டு பண்ணித் தனக்கு இலக்கானார்
பற்றுதற்கு வாய்ப்பாய் அமைதலினால்-ஈண்டிய சீர் -என்றார் ஆகவுமாம் –
இதுவும் ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகனால் -ஸ்ரீ தயா சதகத்தில் – 45-
சீலோபஜ்ஞம் சாரதி பவதீ சீதளம் சத்ருணவ் கம -சீலம் முதலான குளிர்ந்த நற் குண ப்ரவாஹத்தை அருள் என்னும்-
கரும் கொண்டலாகிய நீ பொழிகின்றாய் -என்று வருணிக்கப் பட்டுள்ளது .

எல்லா உயிர் –பொருள் சுரந்தான்
பசுபதி உட்பட எல்லாரும் ஜீவாத்மாக்களே .-அனைவருக்கும் தலைவன் -சேஷி ஒருவனே –
அவனே தன் சேஷித்வம் தோற்றச் சேஷ தற்பத்திலே ஸ்ரீ திருவரங்கத்திலே -பள்ளி கொண்டு இருக்கிறான்-என்னும்
மெய்ப் பொருளை ஸ்ரீ எம்பெருமானார் உணர்த்தி யருளினார் -என்றபடி .
தமோ குணம் அடியாக சொன்ன அவப் பொருள்-தூய சத்தவ குணம் அடியாக சொன்ன நற் பொருளாக மாற்றப் பட்டது -என்க .
உலகு இருளை தன்னுடைய ஞானப் பிரகாசத்தாலே நீக்கி அனைவரும் உணர்ந்து எழச் செய்தார் ஸ்ரீ ராமானுஜ திவாகரன் -என்கிறார் .

இங்கு நாராயணன் நாதன் -என்னாதது குறிப்பிடத் தக்கது .
மறை நெறிக்கு மாறுபட்டு சைவாகம வழியே போய் எய்த்தவர்களை நோக்கி மெய்ப் பொருள்-சுரக்கும் இடம் இது வாகையாலே –
சொந்த மதியை -இழந்து -அவப் பொருளால் மந்த மதியை -உடையீராய்-ஆகம வழியே நடந்து உழலும் நீங்கள்
சந்த-வேத நெறியின் சாரமாய் அமைந்த-நல் ஆகமமான ஸ்ரீ பாஞ்ச ராத்ரத்தின் படி –
முடிய இடர் இலா வழியே -களி நடை நடந்து -ஸ்ரீ அரங்கனை வழி பட்டு -அந்தமிலா ஆனந்த கடலில் ஆழ முழுகுங்கள் என்று-
ஸ்ரீ பாஞ்ச ராத்ர வழியில் உலகினை நடத்தும் கருத்துடன் ஸ்ரீ அரங்கனை -எல்லா-உயிர் கட்கும் நாதன் -என்கிறார் –
ஸ்ரீ வைகுண்டத்தின் கண் உள்ள ஸ்ரீ பர வாசு தேவனான-ஸ்ரீ நாராயணன் ஸ்ரீ அரங்கனே -என்பது ஸ்ரீ எம்பெருமானார் கொள்கை .
வடிவுடை வானோர் தலைவனே – 7- 2- 10- – – என்று ஸ்ரீ நம் ஆழ்வார் குறிப்பிடுவதும் காண்க .

ஸ்ரீ பாஞ்ச ராத்ரம் அர்ச்சா மூர்த்தியின் வழி பாட்டினைப் பேசுவதாதலின்-அர்ச்சா மூர்த்தியான-ஸ்ரீ அரங்கனை நாதனாக குறிப்பிட்டார் -என்க .
ஸ்ரீ பாஞ்ச ராத்ர பகவான் திருவடிகளையே உபாயமாக புகலுகின்றது-
அரங்கனாம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாளும் -நீட்டிய திருக் கரத்தாலே -தன் திருவடிகளையே உபாயமாகப் பற்றும்படி காட்டிய வண்ணமாய்
பள்ளி கொண்டு இருப்பதனால் –ஸ்ரீ பாஞ்ச ராத்ரப் பொருளை விளக்கும் நிலையில் இருப்பதைப் பொறுத்து ஸ்ரீ அரங்கனைப் குறிப்பட்ட தாகவுமாம்-

எம் இராமானுசன் –
அஸ்மத் ஸ்வாமியான ஸ்ரீ எம்பெருமானார்-

மிக்க புண்ணியனே –
பரம தார்மிகர் கிடீர் –

ராமானுசன் என்னும் புண்ணியன் -என்றும் பாடம் சொல்லுவார்கள் –
இப்படி உபகரிக்கையாலே ஆசந்த்ரார்கமாக தார்மிகர் கிடீர் -என்றபடி –
மிக்க புண்ணியனான எம் இராமானுசன் -பொருள் சுரந்தான் -என்று அங்கு அன்வயிக்க்கவுமாம் –

பக்தி ரூபாபன்ன ஞானம் என்கிற மை கொண்டு அஞ்ஞானம் போக்கி-
நவ ரத்னம் என்கிற அஞ்சனம்–முழு ஏழு உலகுக்கும் நாதன் -லோக நாதன்-பரன் -எட்டாத நிலம் இல்லை –ஸ்ரீ அரங்கன் –
சம்சாரம் கிழங்கு எடுத்தால் அல்லது போகிறோம் என்று கிடக்கிறான்-இவனே நாதன் என்று காட்டிக் கொடுத்தார் ஸ்ரீ ஸ்வாமி-

எம்மிராமானுசன் மிக்க புண்ணியன் –
ஸ்ரீ அரங்கனை நாதனாய் குறிப்பிட்டு காட்டி தமக்கு உபகரித்தமையின் –எம் இராமானுசன் –என்கிறார் .
மிக்க புண்ணியன் -பெரிய தர்மாத்மா-இருள் நீங்கப் பொருள் சுரந்தான் -என்று முடிக்க –
மேலுள்ள சொற்றொடர் தனி வாக்கியம் –-புண்ணியன் -என்பது பெயர்ப் பயனிலை –

இனி மிக்க புண்ணியன் இராமானுசன்-இருள் நீங்கப் பொருள் சுரந்தான் -என்று ஒரே வாக்யமாக முடித்தலுமாம்.
இராமானுசன் என்னும் புண்ணியனே -என்றும் ஒரு பாடம் உண்டு -அப்பொழுது ஒரே வாக்யமாக முடித்தல் வேண்டும் –

——————

கொள் என்று கிளர்ந்து எழுந்து பெருஞ்செல்வம் நெருப்பாகக்
கொள் என்று தமம் மூடும்; இவை என்ன உலகியற்கை!
வள்ளலே! மணிவண்ணா! உன கழற்கே வரும் பரிசு,
வள்ளல் செய்து அடியேனை உனது அருளால் வாங்காயே –4-9-4-

ஒன்றும் தேவும் உலகும் உயிரும் மற்றும் யாதும் இல்லா
அன்று, நான்முகன் தன்னொடு தேவர் உலகோடு உயிர் படைத்தான்
குன்றம் போல் மணிமாடம் நீடு திருக் குருகூர தனுள்
நின்ற ஆதிப் பிரான் நிற்க, மற்றைத் தெய்வம் நாடுதிரே!–4-10-1-

பேச நின்ற சிவனுக்கும் பிரமன் தனக்கும் பிறர்க்கும்
நாயகன் அவனே கபால நன் மோக்கத்துக் கண்டு கொண்மின்
தேச மா மதிள் சூழ்ந்து அழகாய திருக் குருகூர் அதனுள்
ஈசன் பால் ஓர் அவம் பறைதல் என்னாவது இலிங்கி யர்க்கே?–4-10-4-

புக்கு அடிமையினால் தன்னைக் கண்ட மார்க்கண்டேயன் அவனை
நக்க பிரானும் அன்று உய்யக் கொண்டது நாராயணன் அருளே;
கொக்கு அலர் தடம் தாழை வேலித் திருக்குருகூர் அதனுள்
மிக்க ஆதிப் பிரான் நிற்க, மற்றைத் தெய்வம் விளம்புதிரே!–4-10-8-

ஏ பாவம் பரமே ஏழு உலகும் ஈ பாவம் செய்து அருளால் அளிப்பார் யார்
மா பாவம் விட அரற்குப் பிச்சை பெய் கோபால கோளரி ஏறு அன்றியே -2-1-2–

தீர்த்தன் உலகளந்த சேவடி மேல் பூந்தாமம்
சேர்த்தி யவையே சிவன் முடி மேல் தான் கண்டு
பார்த்தன் தெளிந்து ஒழிந்த பைந்துழாயன் பெருமை
பேர்த்தும் ஒருவரால் பேசக் கிடந்ததே –2-8-6-

மையல் செய்து என்னை மனம் கவர்ந் தானே! என்னம்’ மா மாயனே!’ என்னும்;
‘செய்ய வாய் மணியே!’ என்னும்’தண் புனல் சூழ் திரு வரங் கத்துள்ளாய்!’ என்னும்;
‘வெய்ய வாள் தண்டு சங்கு சக்கரம் வில் ஏந்தும் விண்ணோர் முதல்!’ என்னும்;
பை கொள் பாம்பணையாய்!இவள் திறத் தருளாய் பாவியேன் செயற் பாலதுவே–7-2-6-

முடிவிவள் தனக்கு ஒன்று அறிகிலேன்’ என்னும்; ‘மூவுல காளியே!’ என்னும்;
‘கடி கமழ் கொன்றைச் சடையனே!’ என்னும்; ‘நான் முகக் கடவுளே!’ என்னும்;
‘வடிவுடை வானோர் தலைவனே!’ என்னும்; ‘வண் திரு வரங்கனே!’ என்னும்;
அடி யடையாதாள் போல் இவள் அணுகி அடைந்தனள் முகில் வண்ணன் அடியே–7-2-10-

கள்வா எம்மையும் ஏழு உலகும் நின்-உள்ளே தோற்றிய இறைவ என்று-
வெள்ளேறன் நான்முகன் இந்திரன் வானவர்-புள்ளூர்த்தி கழல் பணிந்து யேத்துவரே -திரு வாய் மொழி -2 -2 -10 –

————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ ராமானுஜ நூற்றந்தாதி பாசுரமும்- ஸ்ரீ ஆழ்வார் பாசுரங்களும் –90-நினையார் பிறவியை நீக்கும் பிரானை- இத்யாதி —

May 30, 2020

ஸ்ரீ பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை ––அவதாரிகை –

இவர் -அஞ்சுவன் -என்றவாறே இவர் பயம் எல்லாம் போம்படி குளிரக் கடாஷிக்க
அத்தாலே நிர்பீகராய் -கரண த்ரயத்திலும் -ஏதேனும் ஒன்றால்-இவ் விஷயத்தில் ஓர் அநு கூல்யத்தை பண்ணி-
பிழைத்து போகலாய் இருக்க சேதனர் ஜன்ம கிலேசத்தை அனுபவிப்பதே என்று இன்னாதாகிறார்-

ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை–அவதாரிகை–

கீழ்ப் பாட்டில் ஸ்ரீ எம்பெருமானார் உடைய மதிப்பையும் -அவரை ஸ்தோத்ரம் பண்ணாமைக்கு-தமக்கு உண்டான
அயோக்யதையும் அனுசந்தித்து -இவ் விஷயத்திலே -நான் ஸ்துதிப்பதாக போர சாஹாச-கார்யத்துக்கு உத்யோகித்தேன்
என்று அணாவாய்த்து -இவர் அஞ்சினவாறே -ஸ்ரீ எம்பெருமானார் –
இவருடைய அச்சம் எல்லாம் தீரும்படி குளிர கடாஷிக்க -அத்தாலே நிர்பரராய் -ஸ்தோத்ரம் பண்ண ஒருப்பட்டு –
இதில் லௌகிகர் படியை கடாஷித்து –
ஸ்ரீ எம்பெருமானார் யோக்யா அயோக்யா விபாகம் அற சர்வரையும்-கடாஷிக்கைக்காக வந்து அவதரிக்கச் செய்தே –
இந்த லௌகிகர் தம்மை ஒருக்கால் ப்ராசுரிகமாக-நினைத்தவர்களுடைய -சோஷியாத பவக்கடலை சோஷிப்பிக்குமவரான –
இவரை நினைக்கிறார்கள் இல்லை –
என்னை ரஷிக்கைக்காக நான் இருந்த இடம் தேடி வந்த இவரை -ஈன் கவிகளால் ஸ்துதிக்கிரார்கள் இல்லை –
அப்படி ஸ்துதிக்கைக்கு அதிகாரம் இல்லை என்றாலும் ஸ்துதிக்கும் அவர்களுடைய திருவடிகளை-ஆராதிக்கிறார்கள் இல்லை –
ஐயோ இவற்றுக்கு எல்லாம் உறுப்பான ஜென்மத்தை பெற்று இருந்தும் அறிவு கேட்டாலே
ஜன்ம பரம்பரைக்கு அது தன்னை ஈடாக்கி கிலேசப்பட்டு போனார்களே என்று இன்னாதாகிறார் –

ஸ்ரீ அமுது விருந்து-ஸ்ரீ திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் ஸ்வாமிகள்-அருளிய உரை–அவதாரிகை-

ஸ்ரீ எம்பெருமானார் கடாஷத்தாலே அச்சம் தீர பெற்ற ஸ்ரீ அமுதனார் –மூன்று கரணங்களுள் ஏதேனும் ஓன்று கொண்டு –
ஸ்ரீ எம்பெருமானார் திறத்தில் அநு கூலமான-செயலில் ஈடுபட்டு உய்யலாமே –
அங்கன் உய்யாமல் மாந்தர் பிறந்து படும் துன்பத்தில்-அழுந்துகிறார்களே -என்று பிறருக்காக வருந்துகிறார்

நினையார் பிறவியை நீக்கும் பிரானை இந்நீணிலத்தே
எனையாள வந்த விராமானுசனை இருங்கவிகள்
புனையார் புனையும் பெரியவர் தாள்களில் பூந்தொடையல்
வனையார் பிறப்பில் வருந்துவர் மாந்தர் மருள் சுரந்தே – – 90-

பத உரை –
மாந்தர் -மக்கள்
பிறவியை -நினைப்பவர்களுடைய பிறப்பை
நீக்கும் -போக்கடிக்கும்
பிரானை-உபகாரம் புரியுமவரான இவரை
நினையார் -நினையாது உள்ளனர்
எனை யாள -என்னை ஆட் கொள்ள
இந் நீள் நிலத்தே -இந்த நீண்ட பூ மண்டலத்தே
வந்த -நான் இருக்கும் இடம் தேடி -எழுந்து அருளின –
இராமானுசனை -ஸ்ரீ எம்பெருமானாரைப் பற்றி
இரும் கவிகள் -பெரிய கவிகளை
புனையார் -தொடுத்து ஏத்தாதவர்களாய் உள்ளனர்
புனையும் -அவரைப் பற்றி கவி தொடுக்கும்
பெரியவர் -பெருமை வாய்ந்தவர்களுடைய
தாள்களில் -திருவடிகளில்
பூம் தொடையல் -பூ மாலைகளை
வனையார் -சமர்ப்பிக்காதவர்களாய் உள்ளனர்
மருள் சுரந்து -அந்த மாந்தர் அறிவு கேடு மிகுந்து
பிறப்பில் -பிறப்பினால் நேரும் இன்னல்களில் அழுந்தி –
வருந்துவர் -துன்புருவர்களாய் உள்ளனரே

வியாக்யானம் .- –
தம்மை நினைத்தவர்களுடைய ஜன்மத்தைப் போக்கும் உபகார சீலரான இவரை நினைக்கிறார்கள் இல்லை
நிகரின்றி நின்ற நீசதையை – 48- உடைய என்னை அங்கீகரித்து-
தம்முடைய குணங்களுக்கு தேசிகனாய் வாசகம் இடும்படி பண்ணி -இப்படி யாளுகைக்காக –
இப் பூமி பரப்பு எல்லாம் கிடக்கச் செய்தே -நான் கிடந்த விடம் தேடி வந்த ஸ்ரீ எம்பெருமானாரைத்-
தத் குண பிரகாசமான பெரிய கவிகளை தொடுக்கிறார்கள் இல்லை .
தாங்கள் கவி புனைய மாட்டுகிறிலர்கள் ஆகில் அவர் விஷயமாக கவிகளைத் தொடுக்கும்-மகா ப்ராபாவருடைய திருவடிகளிலே
பூ மாலைகள் சமர்ப்பிக்கிறார்கள் இல்லை .
இத்தனைக்கும் யோக்யமான ஜென்மத்தை பெற்று இருக்கிறவர்கள் -அறிவு கேடு மிக்கு
ஜன்ம மக்னராய் துக்கப்படா நின்றார்கள் -ஐயோ -இவர்கள் பாக்ய ஹீநதை யிருந்த படி என் – என்று கருத்து –

நினைவார் பிறவியை நீக்கும் பிரானை -என்று பாடம் சொல்லுவார்கள்
புனைதல் -தொடுத்தல்
வனைதல்-செய்தல் -இத்தால் சமர்ப்பிக்கைக்கையை சொன்னபடி –
வருந்துதல்-துக்கித்தல்

ஸ்ரீ அமுதனார் அருளிச் செய்த இந்த பிரபந்தத்தை நினைத்தாலே போதுமே -தம் பெருமை மறை முகமாக சொல்லிக் கொள்கிறார்-
என்னை ஆளவே வந்தார் -என்னைக் கொண்டு இப்பிரபந்தம் பாடுவிக்கவே -ஆவிர்பவித்தார் –கடாஷித்தே -ஆள்பட வைத்து அருளினார் –
மாந்தர் -மந்த புத்தி –
நினைவார் பிறவியை நீக்கும் பிரான் –பிறவியை நீக்கும் பிரானை நினையார் -என்றுமாம் –
நினைத்தாலே -ஒன்றை நூறாக்கி -அருளும் பிரான் அன்றோ –
நிகர் இன்றி இருந்த நீசனை ஆண்டு -அவனே அவதரித்து வந்தாலும் கலங்க வைக்கும் பிரகிருதி -இந்த நீணிலத்தே –
கங்கணம் கட்டி வந்து என்னை ஆள் கொண்டாரே-நீணிலத்தே -ஆளுவதன் அருமை –சொல்லிற்று -இருள் தரும் மா ஞாலம் –
பண்டங்கள் கிடக்குமா போலே கிடந்தேன் -கிடந்த இடம் -அரங்கன் கிடந்த இடம் -இருந்த இடமாக்கி –
ஆச்சார்யர் இருந்த இடத்துக்கு மாற்றி அருளி -இரும் கவி -பெரிய கவி -உண்மையான கவி -உன்னைப் பாடுவதால் -உயர்ந்ததாக ஆகுமே –
ஸ்ரீ ஸ்வாமி புஷ்கரணி -நீராடுவாரையும் ஸ்வாமி ஆக்கும் -ஸ்ரீ பெரும் தேவி -ஸ்ரீ பெருமாளுக்கு தக்க -அதே போலே குணம் காட்ட வல்ல கவி –
ஸ்ரீ ராமானுஜ சம்பந்தம் அடைய பல வகைகள் உண்டே -ஸ்ரீ பாஷ்யம் கற்று கற்றுவிப்பது மட்டும் இல்லையே –
பஞ்ச சம்ஸ்காரம் போதுமே -அடியேன் -ராமானுஜ தாசன் சொன்னாலே போதுமே
தெருளுற்ற வர்களாக ஆகாமல் மருளுற்று பிறவியில் அழுந்துகிறீர்களே -கர்ப்ப ஸ்ரீ மான்களாக இருக்க வேண்டியர்கள் —

நினையார் பிறவி நீக்கும் பிரானை –
நம்மை ஒருக்கால் நினைக்கை யாகிற ஆபிமுக்யத்தை பண்ணினார்கள் ஆகில் –
பக்த தரனுப்யுபா ஹ்ர்தம் ப்ரேம்னா பூர்யேவமேபவேத் -என்று சொல்லப் படுகிறவனைப் போலே-அத்தை ஓன்று நூறாகி –
பபாத்வாந்த ஷயாயச -என்கிறபடியே அவர்களுடைய ஜன்ம மரண ஆதி துக்கங்களை-அவர்கள் அருகே செல்லாதபடி
நீக்கும் உபகாரகரான இவரை அறிந்து நினைக்கிறார்கள் இல்லை –
காமாதி தோஷ ஹரமாத்ம பதாஸ்ரிதானாம் -என்று அருளிச் செய்தார் இறே ஸ்ரீ ஜீயரும்-

நினையார் பிறவியை நீக்கும் பிரானை –
நினைத்த அளவில் பிறவியை நீக்குமவராய் இருக்க -மாந்தர் நினையாது இருக்கின்றனரே –
ஆயாச ஸ்மாரனே கோச்ய-இவன் நினைப்பதில் என்ன ச்ரமம்-என்றபடி –
ச்ரமம் இல்லாது நினைந்து இருக்க -பிறவாமை என்னும் பேற்றைப் பெறலாமாய் இருக்க -இழக்கின்றனரே –
இது என்ன பாக்யமின்மையோ -என்று வருந்துகிறார் .
பிறவியை நீக்குதல் -மோஷம் அளித்தல் –
பிரான் -உபகரிப்பவர்
ஏதேனும் ஒரு வகையில் தம்மோடு தொடர்பு உடையோர் அனைவருக்கும் வீடு கருதி –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாளை சரணம் அடைந்து -கருதிய வரத்தை -பெற்று உள்ளமையின் -வீடு அளிப்பாராக –
தம்மை நினைவாருக்கு எல்லாம் -பிறவியை நீக்கும் -உபகாரத்தை -செய்ய வல்லவரானார் ஸ்ரீ எம்பெருமானார் -என்கை –

நினைவார் பிறவியை நீக்கும் பிரானை -என்றும் பாடமுண்டு
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாளை சரணம் அடைந்து -கருதிய வரத்தை -பெற்று உள்ளமையின் -வீடு அளிப்பாராக –
தம்மை நினைவாருக்கு எல்லாம் -பிறவியை நீக்கும் -உபகாரத்தை -செய்ய வல்லவரானார் ஸ்ரீ எம்பெருமானார் -என்கை –

இந் நீணிலத்தே எனை யாள வந்த இராமானுசனை –
நிகரின்றி நின்ற நீசதையை உடைய அடியேனை-அபிமானித்து -தம்முடைய குணங்களுக்கு தேசிகனாய் வாசகமிட்டு
குண அனுகுணமாக ஸ்தோத்ரம் பண்ணி –
அது தன்னை பிரபந்தீகரிக்கும்படி அமைத்து கொண்டு -என்னை இப்படி ஆளுகைக்கு ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரன் வந்து-அவதரித்தாலும்
அவனையும் கூட மோகிப்பிக்குமதாய் விச்தர்தமான இருள் தரும் மா ஞாலத்திலே –
ஏக லஷ்யமாக -அடியேனை ஒருவனையுமே ரஷிக்க வேண்டும் என்று க்ரத தீஷிதராய் –
இந்த பூமிப்-பரப்பு எல்லாம் கிடக்கச் செய்தே அடியேன் இருந்த இடம் தேடி வந்து –
ஸ்ரீ கோயிலிலே அடியனை அகப்படுத்திக் கொண்ட ஸ்ரீ எம்பெருமானாரை –

இந் நீள் நிலத்தே எனை யாள வந்த இராமானுசனை –
இவ்வகன்ற நிலப் பரப்பிலே ஸ்ரீ எம்பெருமானார் -மற்ற எந்த இடத்திற்கும் போகாதே –
தாம் உள்ள-ஸ்ரீ திருவரங்கத்திற்கு எழுந்து அருளியது -தம்மை ஆட் கொள்வதற்காக தான் -என்று கருதுகிறார் -ஸ்ரீ அமுதனார் .
நிகரின்றி நின்ற நீசனான தன்னை இவ்விருள் தரும் மா ஞாலத்திலே ஆள்வதில் உள்ள அருமை தோற்ற-
இந் நீள் நிலத்தே –என்றார் ஆகவுமாம்-
நிகரின்றி நின்ற நீசனான தான் -ஸ்ரீ எம்பெருமானார் அருளுக்கு இலக்காகி பண்டைய அந்நிலை தவிர்ந்து-
அவர் குணங்களை அனுபவிக்க வல்லனாய் அவ அனுபவத்தை இந்நூல் வடிவத்தில்-அடிவத்து தரும்படி பண்ணினதை நினைந்து –
எனை ஆள –என்கிறார் .

இரும் கவிகள் புனையார் –
இவருடைய விஷயீ காரத்தை பெற்ற பின்பு ஸ்தோத்ர-நிர்மாணத்தில் தங்களுக்கு அதிகாரம் உண்டாய் இருக்கச் செய்தேயும் –
செஞ்சொல் கவிகாள் -என்கிறபடியே-அதி போக்யங்களாய் -தத் குணங்களை சுருக்க மொழிய
பிரதிபாதிக்குமவையான கவிகளை தொடுக்கிகிறார்கள்-இல்லை –
அவருடைய கல்யாண குணங்களை விஸ்தரித்து ஸ்தோத்ரம் பண்ணுகை யாகிற
வாசா கைங்கர்யத்தையும்-பண்ண மாட்டிற்று இலர் -என்றபடி –
புனைதல் -தொடுத்தல் –

இரும் கவிகள் புனையார் –
இரும் கவிகள் -பெரும் கவிகள்
கவிக்கு பெருமை யாவது -துதிக்கப் படுவதன் கண் உள்ள குணங்களை உள்ளபடியே புலப்படுத்தலாம் .
புனைதல் -தொடுத்தல்
புனைதலாக கூறவே கவிகள் பூக்கள் எனபது பெற்றோம்
இது ஏக தேச உருவகம்
மகிழ்வு ஊட்டுவதாலும் மென்மையாலும் கவிகள் பூக்களாக உருவகம் செய்யத் தக்கன -என்க.

புனையும் பெரியவர் தாள்களில் பூம் தொடையல் வனையார் –
தாங்கள் கவி புனைய மாட்டிற்று இலர்கள் ஆகிலும்-
வாசா யதீந்திர மனசா வபுஷாச யுஷ்மத் பாதாரவிந்த யுகளம் பஜதாம் குருணாம் –
கூராதி நாத குருகேச முகாத்யு பும்ஸாம்-பாதானு சிந்தனபர -என்கிறபடி கரண த்ரயத்தாலும் அவர் பக்கலிலே அதி பிரவணராய் கொண்டு –
நசேத் ராமானுஜேத் ஏஷா -என்றும் –
புண்யம் போஜ விகாசாய -என்றும் –
நம பிரணவ மண்டனம் -என்றும் –
எதி ராஜோ ஜகத் குரு -என்றும் இத்யாதிகளான கவிகளைத் தொடுக்கும் மகா பிரபாவத்தை உடையவர்களான-
ஸ்ரீ ஆழ்வான் ஸ்ரீ ஆண்டான் ஸ்ரீ எம்பார் ஸ்ரீ ஆச்சான் முதலானவர்களுடைய திருவடிகளிலே பரிமள பிரசுரமான புஷ்பங்களை
கொண்டு வந்து மாலைகையாக தொடுத்து சமர்ப்பிக்கிறார்கள் இல்லை –
புனைதல் –செய்தல்-இத்தால் சமர்ப்பிக்கையை-சொன்னபடி –
கூராதி நாத குருகேச முகத்யு பும்ஸாம் பாதா நு சிந்தன பரஸ் சத்தம் பவேயம்-என்றும் –
யதீஸ்வர சரஸ்வதீ ஸூரபிதா சயானாம் சதாம் வஹாமி சரணாம் புஜம் ப்ரணத சாலிந மௌலிந -என்னக் கடவது இறே –

புனையும் பெரியவர் தாள்களில் பூம் தொடையல் வளையார் –
கவித் தொடையல் புனைதற்கு இயலாதவர்கள் பூம் தொடையலாவது சமர்ப்பிக்கலாமே –
அதுவும் செய்யாது இருக்கின்றனரே என்கிறார் .
கவித் தொடையல் -புனைதல் தானே இயல்பாக சிலர்க்கு மட்டும் அமைவது ஒன்றாதலின் –
எல்லாருக்கும் இயல்வது ஓன்று அன்று –
பூம் தொடையல் வனைவதாயின்-யாவர்க்கும் எளிதே -அது கூடச் செய்யலாகாதா -என்கிறார் .

நினைத்தலும் புனைதலும் ஸ்ரீ எம்பெருமானார் திறத்து செய்ய வேண்டியவைகளாகவும்
பூம் தொடையல் வளைதல் -ஸ்ரீ எம்பெருமானாரை கவி பாடும் பெரியவர் திறத்து செய்ய வேண்டியதாகவும்
ஸ்ரீ அமுதனார் அருளிச் செய்வது குறிக் கொள்ளத் தக்கது .
உத்தாரகரான ஆசார்யர் ஸ்ரீ எம்பெருமானார் ஒருவரே ஆதலின் பிறவியை நீக்குவதற்காக அவரே நினைக்க தக்கவர் ஆகிறார் ..
ஸ்ரீ எம்பெருமானார் காலத்தில் மற்றவர்கள் தங்களைப் பற்றி இரும் கவிகள் புனைதற்கு இசையார்கள் ஆதலின் –
அவர் ஒருவரைப் பற்றியே இரும் கவி புனைய வேண்டியது ஆகிறது

பூம் தொடையல் ஸ்ரீ எம்பெருமானார் தாள்களிலே வனையலாமாயினும் –
ஸ்ரீ திருவரங்கத்தில் அன்றி மற்ற-மற்ற இடங்களில் இருப்பவர்களுக்கு அது இயலாதாய்–
எல்லா இடத்திலும் ஸ்ரீ எம்பெருமானாரை கவி புனையும் பெரியவர் இருத்தல் கூடுமாதலின் –
அவர்கள் தாள்களிலே மாந்தர் அனைவரும் வனைதல் கூற வேண்டிய தாயிற்று .

இங்குப் புனையும் பெரியவரை மட்டும் கூறி நினையும் பெரியவரை குறிப்பிடாதது கவனித்தற்கு உரியது
நினைத்தால்- பிறர் அறியாது தனித்து செய்யப் படுவதாதலின் நினையும் பெரியவரை-அறிதல் அரிதே –
புனையும் பெரியவரையோ அவர்கள் இரும் கவியே காட்டும் ஆதலின் அவர் தாள்களில்-பூம் தொடையல் வளைவது
யாவர்க்கும் எளிதாகி விடுகிறது .

இங்கு நினைத்தல்- புனைதல்- வனைதல்கள் -முறையே
மனம் வாக்கு காயம் என்று மூன்று-கரணங்களின் செயல்களாக கூறப்பட்டு உள்ளன
இம் மூன்று செயல்களில் ஏதேனும்-ஓன்று போதும் மாந்தர் பிறப்பில் வருந்தாமைக்கு -அது தோன்ற –
நினையார் -புனையார் -வனையார் -என்று தனித் தனியே பயனிலையோடு வாக்கியங்கள் அமைக்கப் பட்டன என்று அறிக .

இங்கே ஸ்ரீ எம்பெருமானாரை நேரே நினைப்பவர்க்கும் -நேரே கவிகளை புனைபவர்க்கும் –
ஸ்ரீ எம்பெருமானாரை கவி புனையும்-பெரியவர் தாள்களில் பூம் தொடையல் வனைவாருக்கும்
பிறப்பினில் வருந்துவது இல்லை –என்பது தோன்ற ஸ்ரீ அமுதனார் அருளிச் செய்தமையால் –
ஸ்ரீ எம்பெருமானாரோடு நேர் தொடர்பு உடையார்க்கும் மற்றவர் வாயிலாக-தொடர்பு உடையார்க்கும் பேற்றில்
வேறுபாடு இல்லை எனபது தெரிகிறது .
முக் கரணங்களின் செயல்களில் ஏற்றத் தாழ்வு இருப்பினும் பேற்றினில் ஏற்றத் தாழ்வு இல்லை-
அதற்கு காரணம் இவை பேற்றுக்கு ஹேது வாகாமை-பேற்றுக்கு அடி ஸ்ரீ எம்பெருமானார் சம்பந்தமே -என்று உணர்க –

பிறப்பில் வருந்துவர் மாந்தர் மருள் சுரந்தே –
அஞ்ஞானத்தாலே ஆவ்ர்த்தராய்-கொண்டு த்யாஜ்ய உபாதேய விவேகம் இல்லாதே ஜன்மாதிகளிலே அநாதியாக கிலேசப்படா நின்றார்கள் –
வருந்துதல் -துக்கித்தல் –
அஞ்ஞானே நாவ்ர்தம் ஜ்ஞானம் ததோ முஹ்யந்தி சந்தவ -என்னக் கடவது இறே –
ஐயோ இத்தனையும் பண்ணுக்கைக்கு யோக்யமான ஜென்மத்தை பெற்று இருந்தும் இது எல்லாம்-தெளிய மாட்டாதே
அறிவு கேடு மிக்கு -ஜன்ம மக்னராய் -துக்கப்படா நின்றார்கள் –
இவர்களுடைய-கர்ப்ப நிர்பாக்யதை இருந்த படி எங்கனே -என்று இன்னாதார் ஆகிறார் காணும் –
துர்லபோ மானுஷோ-தேஹோ தேஹினாம் ஷன பங்குர -தத்ராபி துர்லபம் மன்யே வைகுண்ட ப்ரிய தர்சனம் -என்றும் –
ந்ர்த்தேஹமாத்யம் பிரதி லப்ய துர்லபம் ப்லவம் ஸூ லயம் குரு கர்ணதாரம்-மயாநுகூலேந ந பஸ்வ-தேரிதே –
புவான் பவாப்த்திம் நதரேத்ச ஆத்மஹா -என்னக் கடவது இறே –
மாயவன் தன்னை வணங்க வைத்த-கரணமிவை -என்று இவர் தாமே அருளிச் செய்தார் இறே –

பிறப்பினில் வருந்துவர் மாந்தர் மருள் சுரந்து
மாந்தர் மருள் சுரந்துய் பிறப்பினில் வருந்துவர் -என்று இயைக்க
மாந்தர் -நினைத்தற்கும் புனைதற்கும் வனைதற்கும் தகுதி வாய்ந்த மானிடப் பிறவி பெற்றவர்கள் .
மருள் சுரந்து பிறப்பினில் வருந்துவர்
மழை பெய்து நெல் விளைந்தது என்பதில் போல காரணப் பொருளில் செய்தென் எச்சம் வந்ததாக கொள்க
மருள் சுரந்தமையின் -பிறப்பினில் வருந்துவர் -என்றது ஆயிற்று
மருள்-விபரீத உணர்வு
பொருள் அல்லவற்றை பொருள் என்று உணரும் மருளானாம் மாணாப் பிறப்பு -என்னும் குறளை-இங்கு நினைவு கூர்க
பிறப்பு -பிறப்பினாலாகிய இன்னலுக்கு காரண ஆகு பெயர்-

நாவினால் நவிற்று இன்பம் எய்தினேன்- முக் கரணங்களால் ஸ்ரீ பகவத் ஆச்ரண்யம் வேண்டும்-
ஸ்ரீ ஆச்சர்யரை ஒன்றாலே பெறலாம்
சிந்தையாலும் செய்கையாலும் நினைவாலும் -மூன்றும் வேண்டும்-அங்கு-
தூ மலர் தூவி தொழுது வாயினால் பாடி மனத்தினால் சிந்திக்க-மூன்றும் பண்ணி எதிர் பார்த்து இருக்க வேண்டும் அங்கு–
இங்கு ஸ்ரீ ஸ்வாமி சம்பந்ததாலே தான் மோஷம் என்பதால் ஏதானும் ஒன்றாலே நிச்சயம் கிட்டும்

எனை ஆள வந்த -அன்னையாய் அத்தனாய்-என்னை ஆண்டிடும் தன்மை-
அளியல் நம் பையல் -என்று அபிமானித்து -இது தான் ஸ்ரீ ஸ்வாமி பண்ணிய உபகாரம்-ஸ்ரீ அமுதனாருக்கு-
ஸ்ரீ ஆழ்வான் திருவடிகளில் காட்டி கொடுத்து-இங்கு சரம பர்வத்தில் ஆழ்வான் மூலம் பெறுவதே ஏற்றம்-
தூமணி துவளில் மா மணி-போல நல்லவற்றை அடியவர்க்கு காட்டி கொடுத்து அருளினார்

—————–

நினைப்பன் திருமாலை நீண்ட தோள் காண
நினைப்பார் பிறப்பொன்றும் நேரார் -மனைப்பால்
பிறந்தார் பிறந்து எய்தும் பேரின்பம் எல்லாம்
துறந்தார் தொழுதாரத் தோள்–-இரண்டாம் திருவந்தாதி-42–

நான் கூறும் கூற்றாவது இத்தனையே நாள் நாளும்
தேங்கோத நீருருவம் செங்கண் மால் -நீங்காத
மாகதியாம் வெந்நரகில் சேராமல் காப்பதற்கு
நீ கதியாம் நெஞ்சே நினை –பெரிய திருவந்தாதி–46-

மாலே படிச் சோதி மாற்றேல் இனி உனது
பாலே போல் சீரில் பழுத்து ஒழிந்தேன் -மேலால்
பிறப்பின்மை பெற்று அடிக்கீழ் குற்றேவல் அன்று
மறப்பின்மை யான் வேண்டும் மாடு –58-

பிறப்பு இறப்பு மூப்புப் பிணி துறந்து பின்னும்
இறக்கவும் இன்பு உடைத்தாமேலும் -மறப்பெல்லாம்
ஏதமே என்றல்லால் எண்ணுவனே மண்ணளந்தான்
பாதமே ஏத்தாப் பகல்–80-

————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-