Archive for the ‘அஷ்டோத்ரம்’ Category

ஸ்ரீ கோவிந்தன் என்ற திரு நாமத்தின் பெருமை–ஸ்ரீ சங்கராச்சாரியார் அருளிச் செய்த ஸ்ரீ கோவிந்த அஷ்டகம் —

April 26, 2021

ஓம் நமோ பகவதே மஹாஸுதர்ஷன:
வாஸுதேவாய, தந்வந்தராய,  அம்ருதகலஸ ஹஸ்தாய, சகல பய வினாஷாய,
சர்வ ரோக நிவாரணாய, த்ரிலோக பதயே, த்ரிலோக நிதயே, 
ஓம் ஸ்ரீ மகாவிஷ்ணு ஸ்வரூப, 
ஸ்ரீ தந்வந்தரி ஸ்வரூப,
ஓம் ஸ்ரீ ஸ்ரீ ஔஷத சக்ர நாராயண நமஹ.

———

கோதை பிறந்த ஊர்; கோவிந்தன் வாழுமூர்
சோதி மணிமாடம் தோன்றுமூர்; நீதியால்
நல்ல பத்தர் வாழுமூர் நான் மறைகள் ஓதுமூர்
வில்லிபுத்தூர் வேதக் கோனூர்

கோவிந்தன் என்ற திரு நாமத்தின் பெருமைகளைப் பார்ப்போம்.

மகாவிஷ்ணுவுக்கு ஆயிரம் திருநாமங்கள் இருந்தாலும், பஞ்ச நாமாக்கள் என்று சொல்லபடுகின்ற
ஐந்து திருநாமங்கள் புகழ்பெற்றவை. ராமா, கிருஷ்ணா, கோவிந்தா, நாராயணா, நரசிம்மா என்னும் ஐந்தில்
நடுநாயகமாக விளங்கும் கோவிந்த நாமமே இந்த வலைப்பதிவின் தலைப்பு.
திருமலை ஏறும் போது பக்தர்கள் பொதுவாக உச்சரிக்கும் திருநாமம் கோவிந்தா, கோவிந்தா.
திருப்பாவை என்ற திவ்யப்ரபந்ததில் ஆண்டாள் பெருமானின் பல திரு நாமங்களை சொல்லி இருக்கிறார்.
இருபத்தி ஏழு, இருபத்திஎட்டு மற்றும் இருபத்திஒன்பது பாடல்களில் ஆண்டாள், கோவிந்த என்ற திருநாமத்தினை மூன்று முறை, கூறுகிறார்.
கூடாரை வெல்லும் சீர் கோவிந்தா
கறவைகள் பின் சென்று …… குறை ஒன்றும் இல்லாத கோவிந்தா
சிற்றம் சிறு காலை….. அன்று காண் கோவிந்தா

பாஞ்சாலி உதவி என்று கண்ணனிடம் சரணாகதி அடையும் போது உபயோகித்த திருநாமம் கோவிந்தா.
“திரௌபதிக்கு, ஆபத்திலே புடவை சுரந்தது கோவிந்த நாமமிறே”..

ஆசமனம் என்ற ஒரு அரைநிமிட வைதிக சடங்கு எல்லா இந்துமத வைதிக கருமங்களிலும் பலமுறை திருப்பித் திருப்பிச் செய்யப்படும் ஒன்று.
அதில் கோவிந்தா என்பது, விஷ்ணுவின் பன்னிரண்டு நாமங்களில் ஒரு முறையும்,
அச்சுதா, அனந்தா, கோவிந்தா என்று முதலில் ஒரு முறையும் சொல்லவேண்டி வரும்.
இதில் விசேஷம் என்னவென்றால், பன்னிருநாமங்களிலும் ‘கோவிந்தா‘ ஒரு முறை வருவதால்,
இங்கு எல்லா நாமங்களிலும் கோவிந்தநாமம் ஒன்று மட்டுமே இரண்டு முறை வரும் நாமம் ஆகின்றது.

ஆன்மிக சொற்பொழிவுகளிலும் தெய்வபஜனை போதும் ஸர்வத்ர கோவிந்தநாமசங்கீர்த்தனம் கோவிந்தா, கோவிந்தா‘
என்று சொல்வது மிக பிரசித்திபெற்ற ஒன்றே.
ஆதி சங்கரர் என்ற மதாச்சாரியாரின் புகழ் பெற்ற ஓர் எளிய வேதாந்த ஸ்தோத்திரம் பஜ கோவிந்தம் என்பது.
இதில் ஆண்டவன் பெயராக ‘கோவிந்த’நாமம் எடுத்தாளப்பட்டது.
சங்கரரின் குருவின் பெயர் கோவிந்தர் என்று இருந்ததாலும், கோவிந்த நாமத்தின் பெருமை தான் அப்படி எடுக்க செய்தது என்று சொல்வதுண்டு.

விஷ்ணு சஹஸ்ரநாமத்தில் 189 (கோவிந்தோ கோவிதாம் பதி) மற்றும் 543 (மகா வராஹா, கோவிந்தக) நாமங்களாக வருகின்றன.
கோவிந்த நாமத்தின் பல மகத்துவங்களில் முக்கியமான ஒன்று என்ன வென்றால் கோவிந்தா என்ற நாமம்
திருமாலின் தசாவதாரங்களையும் குறிக்க வல்லது.

கோவிந்தாவில் வரும், கோ என்ற சப்தத்திற்கு வடமொழியில் பற்பல பொருள்கள் உண்டு.
வாக்கு
உயிர்கள் (கோ), காப்பாற்றுபவன் (விந்தன்)
பசு மாடு, கன்றுகுட்டிகள்
பூமி
மோட்ஷம் அளிப்பவர்
நீர்
அஸ்திரம் அல்லது ஆயுதம்
பர்வதம் அல்லது மலை
துதிக்கும் அல்லது துதிக்கப்படுவர்
புலன்கள். புலன்களை அடக்கி ஆள்பவன்
வேதமோதுவதால் அடையக்கூடியவர்
கூப்பிடுதூரத்தில் இருப்பவர்.

மச்சாவதாரம்: திருமால் எடுத்த முதல் அவதாரம் மச்சாவதாரம். மச்சம் என்றால் மீன் என்று பொருள்.
மச்ச அவதாரத்தில் நீரில் இருந்து வேதங்களை காப்பாற்றியதால் கோவிந்தா என்று அந்த அவதாரத்தை குறிப்பிடலாம்.

தேவர்களும் அசுரர்களும் பாற்கடலைக் கடைந்த போது மந்திரமலையைத் தாங்க திருமால் எடுத்த ஆமை அவதாரம் கூர்மாவதாரம்.
கூர்ம அவதாரத்தில் மந்திர மலையை தாங்கியபடி பாற்கடலில் பள்ளி கொண்டதால் கோவிந்தா என்று கூறலாம்.

திருமால் வெள்ளை வராகமாக (பன்றியாக) உருவெடுத்து அசுரனைக் கொன்றதோடு, அப்பூமியைத் தன் கொம்பில் தாங்கிக் கொண்டு அருள் செய்தார்.
நீரில் இருந்து பூமியை காப்பாற்றியதால் அந்த அவதாரத்தையும் கோவிந்தா என்றே அழைக்கலாம்.

பிரகலாதனுக்காக தூணில் திருமால் சிங்கவடிவத்தில் வெளிப்பட்டு அரக்கனைக் கொன்றார். பிரஹலாதனுக்கு மோட்ஷம் அளித்தார்.
அதே போல் சகல தேவதைகளும் நரசிம்ஹருக்கு கோபம் தணிய ஸ்தோத்திரம் செய்தார்கள் அல்லது துதித்தார்கள்.
ஆகவே அந்த அவதாரமும் கோவிந்தா எனக் கொள்ளலாம்.

பிரகலாதனின் பேரன் மகாபலியின் ஆணவத்தை அடக்க பெருமாள் எடுத்த குள்ள வடிவம் வாமன அவதாரம்.
தன் அடியில் மூவுலகங்களையும் அளந்து திருவிக்ரமனாக வானுக்கும் மண்ணுக்கும் உயர்ந்து நின்றார்.
பூமியை அளந்ததால் கோவிந்தா என்பர்.

தந்தை வாக்கை சிரமேல் கொண்டு செயல் பட்ட பரசுராம அவதாரத்தையும் கோவிந்தா என்றே கூறலாம்.

ரகுகுலத்தில் தசரத சக்கரவர்த்திக்கு மகனாகத் திருமால் எடுத்த அவதாரம் ராமன். தந்தை கொடுத்த சத்தியத்தைக் காப்பாற்றியதும்,
விச்வாமிதிரரிடம் இருந்து ஐநூறுக்கும் மேலான ஆயுதங்களைப் பெற்றதாலும்,
அகத்திய முனிவரிடம் இருந்து பற்பல அஸ்திரங்களை பெற்றதால் ஸ்ரீ ராமனையும் கோவிந்தா என்றே கொள்ளலாம்.

கோகுலத்தில் விஷ்ணுவின் அம்சமாக வசுதேவருக்குப் பிறந்த பிள்ளை பலராமன். பெருமாள்.
பலராமரின் ஆயுதம் கலப்பை – அதனை கொண்டு பூமியை தோண்டுவதால் பலராமரும் கோவிந்தரே.

வசுதேவருக்கும் தேவகிக்கும் குழந்தையாக மகாவிஷ்ணு எடுத்த அவதாரம் கிருஷ்ணாவதாரம்.
மாடு கன்றுகளுடன் கூடிய ஸ்ரீ கிருஷ்ணரை கோவிந்தா என்றே கூப்பிடுவோம்.
கோவர்த்தன மலையை தாங்கி பசுக்களையும் மக்களையும் காப்பாற்றியதால் கோவிந்தன் ஆகிறார்.

கலி யுகத்தின் முடிவில் திருமால் எடுக்கும் அவதாரம் கல்கி. உலகை அழித்து, நம்மை முக்தி நிலைக்கு கொண்டு
செல்ல வருவார் என்பது சனாதன தர்மத்தின் நம்பிக்கை.
முக்திக்கு அழைத்து செல்வதாலும், பூமியில் தர்மத்தை நிலை நிறுத்துவதாலும் கல்கி அவதாரமும் கோவிந்தனே.

கோவிந்தா என்றால் போனால் திரும்ப வராது என்னும் அர்த்தத்தையும் கொண்டது. அதாவது பூவுலகில் மனிதப் பிறவியாய்
அவதரித்து அவதிப்படுபவன் இத் திருநாமத்தை விடாது பற்றிக்கொண்டால் மீண்டும்
இப்பூமியில் பிறப்பெடுக்க மாட்டான் என்பதையே குறிக்கும். கோவிந்த நாமம் சொல்ல சொல்ல போன உயிர்
மீண்டும் திரும்பாது என்பதே இதன் பொருள். அதாவது மறுபிறவி யில்லாத நிலை என்று சொல்லலாம்.

பக்தர்கள் அபயம் வேண்டி மனம் முழுக்க வேங்கடவனை நினைத்து கோவிந்தா என்று முழங்கினால்
செய்யும் பணிகளை விடுத்து தேடிவருவான் கோவிந்தப் பெருமாள்.
மகாபாரதத்தில் திரெளபதியின் சேலையை துரியோத னன் துகிலுரிந்த போது அதைப் பார்த்து
பீஷ்மர், துரோணர், கிருபாச்சாரியார், விதுரர், பாண்டவர்கள் தலைகுனிந்தார்கள். ஒன்றும் செய்ய இயலாமல் அமைதியாக இருந்தார்கள்.
செய்வதறியாமல் திகைத்தார்கள். ஆனால் திரெளபதி கோவிந்தனை மட்டுமே நம்பினாள். கோவிந்தனின் திருநாமத்தை உச்சரித்தாள்.
இருகைகளையும் மேலே எழுப்பி கோவிந்தா கோவிந்தா என்னை காப்பாற்று என்றாள்.
கோவிந்தனின் திருநாமத்தால் அவளது ஆடையின் அளவும் நீண்டுக் கொண்டே சென்றது.
அவ்வளவு சக்தியைக் கொண்டது கோவிந்தனின் திருநாமம்.

—————–

ஸ்ரீ சங்கராச்சாரியார் அருளிச் செய்த ஸ்ரீ கோவிந்த அஷ்டகம் –

ஸத்யம்ʼ ஜ்ஞானமனந்தம்ʼ நித்யமனாகாஶம்ʼ பரமாகாஶம்ʼ
கோ³ஷ்ட²ப்ராங்க³ண-ரிங்க²ணலோல-மநாயாஸம்ʼ பரமாயாஸம் |
மாயாகல்பித-நாநாகாரமநாகாரம்ʼ பு⁴வனாகாரம்ʼ
க்ஷ்மாமாநாத²மநாத²ம்ʼ ப்ரணமத கோ³விந்த³ம்ʼ பரமானந்த³ம் ||–1-

சத்தியம் ஞானம் அனந்தம் நித்தியம்–இடைவெளியற்றது (அனாகாசம்)-இதயக் குகைவெளியிலுள்ளது (பரமாகாசம்)எனும் பொருள்
மாட்டுத் தொழுவத்தில் ஓடிவிளையாடிக் கொண்டிருக்கிறான்.
அனாயாசமானவன்–மாயையை அடக்கி அதனுள் இருப்போன் (பர-மாயாசம்).
தனது மாயையில் கற்பித்த பல்வேறு உருவங்களாகவும்–உருவமின்றியும்-உலகே உருவாகவும் திகழ்வோன்.

ஸ்ரீ-பூ-தேவியரின் நாதனும்–தனக்கு மேல் ஒரு தலைவன் அற்றவனும் (அ-நாதன்)
பரமானந்த வடிவும் ஆகிய அந்த கோவிந்தனை வணங்குவீர்.

———–

ம்ருʼத்ஸ்நாமத்ஸீஹேதி யஶோதா³-தாட³ந-ஶைஶவ ஸந்த்ராஸம்ʼ
வ்யாதி³த-வக்த்ராலோகித-லோகாலோக-சதுர்த³ஶ-லோகாலிம் |
லோகத்ரயபுர-மூலஸ்தம்ப⁴ம்ʼ லோகாலோகமநாலோகம்ʼ
லோகேஶம்ʼ பரமேஶம்ʼ ப்ரணமத கோ³விந்த³ம்ʼ பரமாநந்த³ம் ||–2-

இங்கு மண்ணைத் தின்கிறாயே என யசோதை அடிக்க வருகையில் குழந்தைப்பருவத்தின் பீதியை அடைந்தவன்.
திறந்த வாயில் லோகாலோக பர்வதங்களுடன் கூடிய பதினான்கு லோகங்களைக் காட்டியவன்.
மூவுலகிற்கும் ஆதாரத் தூணானவன். உலங்களுக்கு ஒளியூட்டுபவன் (லோகாலோகம்)
தனக்கு வேறு ஒளி வேண்டாதவன் (அனாலோகம்)
லோகேஸ்வரனும் பரமேஸ்வரனும் பரமானந்த வடிவும் ஆகிய கோவிந்தனை வணங்குவீர்.

புராணங்களின்படி, பதினான்கு உலகங்களில் ஒவ்வொரு உலகத்திற்கும் கிழக்கிலும் மேற்கிலும் உதய, அஸ்தமன பர்வதங்கள் உண்டு.
அவற்றின் ஒருபுறம் ஒளியும் மறுபுறம் இருளும் உள்ளதால், அவை லோகாலோக பர்வதங்கள் என அழைக்கப் படுகின்றன.
பாடலின் இரண்டாம் அடியில் பர்வதங்களைக் குறிக்கும் லோகாலோகம் என்ற சொல்,
அடுத்த அடியிலேயே பரம்பொருளான ஸ்ரீகிருஷ்ணனைச் சுட்டுமாறு வருகிறது – உலகங்கள் அனைத்திற்கும் ஒளியூட்டி
தன்னொளியால் தானே பிரகாசிப்பவன் (லோகான் ஆலோகயதி ஸ்வாத்மபா4ஸா ப்ரகாஶயதி இதி லோகாலோக:).
உலக இயக்கமனைத்திற்கும் ஆதாரமாக இருந்தும் அதில் பற்றுக் கொள்ளாது சாட்சியாக நின்று பார்த்துக் கொண்டிருப்பவன் என்பது வேதாந்த உட்பொருள்.

மூவுலகிற்கும் நிலைப்பொருளாக (அதிஷ்டானம்) விளங்கும் பிரம்மத்தின் சைதன்ய பிரகாசத்தினாலேயே அதனிடம்
கற்பிக்கப் பட்டவையான மூன்று உலகங்களும் ஒளிபெறுகின்றன.
கற்பிக்கப் பட்ட பொருள்களுக்கு தனியாக சொந்த இருப்பும் ஒளியும் கிடையாது.

அங்கு சூரியன் ஒளிர்வதில்லை–நிலவு நட்சத்திரங்கள் இல்லை –இந்த மின்னலும் ஓளிர்வதில்லை
எனில் நெருப்பிற்கு ஏது இடம் அவன் ஒளிர்கையில் அனைத்தும் பின்னொளிர்கின்றன
அவனது ஒளியினாலேயே இவையனைத்தும் ஒளிர்கின்றன–– கட உபநிஷதம் 2.5.9

——–

த்ரைவிஷ்டப-ரிபு-வீரக்⁴நம்ʼ க்ஷிதி-பா⁴ரக்⁴நம்ʼ ப⁴வ-ரோக³க்⁴நம்ʼ
கைவல்யம்ʼ நவநீதாஹாரமநாஹாரம்ʼ பு⁴வனாஹாரம் |
வைமல்ய-ஸ்பு²ட-சேதோவ்ருʼத்தி-விஶேஷாபா⁴ஸ-மநாபா⁴ஸம்ʼ
ஶைவம்ʼ கேவல-ஶாந்தம்ʼ ப்ரணமத கோ³விந்த³ம்ʼ பரமானந்த³ம் ||-3-

அமரர்பகையாம் அரக்கவீரரை அழிப்பவன் –புவியின் பாரத்தை அழிப்பவன்–பிறவிப்பிணியை அழிப்பவன்
தானொருவனேயானவன் (கைவல்யம்) –வெண்ணெய் உண்பவன் (நவநீதாஹாரம்)
உணவற்றவன் (அனாஹாரம்)-உலகனைத்தும் உண்பவன் (புவனாஹாரம்)
மாசற்றுத் தெளிந்து சிறந்த –மனவெளியில் தோன்றுபவன்–தோற்றமற்றவன்
மங்கள வடிவினன் (சைவம்) –தனித்து மாறுபாடற்றிருப்பவன் (கேவல சாந்தம்)
அந்தப் பரமானந்த வடிவாகிய கோவிந்தனை வணங்குவீர்.

கிருஷ்ணம் வந்தே ஜகத்குரும் – பிறவிப்பிணிக்குக் காரணமான அக்ஞானத்தை குருவாக விளங்கி ஆத்மஞானம் எனும் மருந்தால் அழிப்பவன்.

அக்ஞானத்தினால் தோன்றும் பொய்ப்பொருள்கள் அனைத்திலிருந்தும் தனித்து நிற்கும் மெய்ப்பொருள் – கைவல்யம்.

பசி, தாகம் முதலியவை பிறவியில் கட்டுண்ட ஜீவன் உடலுடன் கொள்ளும் அபிமானத்தால் ஏற்படுபவை.
தளையற்ற பிரம்ம சொரூபத்திற்கு இவையேதும் இல்லை என்பதால் உணவற்றவன்.
ஸ்ரீ கிருஷ்ணாவதாரத்தில் விளையாட்டாக வெண்ணெய் உண்டவன். ஒடுக்கத்தின் போது (பிரளயம்) உலகனைத்தும்
அதன் நிலைப்பொருளாகிய (அதிஷ்டானம்) பிரம்மத்தில் சென்று ஒடுங்குவது உலகனைத்தையும் உண்பதாகக் கூறப்பட்டது.

மனவெளியில் தோன்றும் எண்ண அலைகள் சித்த வ்ருத்தி அல்லது சேதோ வ்ருத்தி எனப்படும்.
இவற்றை முழுவதுவாக அடக்குவதும் தடுப்பதுமே யோகம் (யோக3ஶ்சித்தவ்ருத்தி நிரோத4:) என்பது பதஞ்சலியின் முதல் சூத்திரம்.
இப்படி அனைத்து எண்ண அலைகளும் அடங்கிவிட்ட மனத்தில் பின்பு ஏதுமற்ற வெறுமையும் சூனியமும் தான் இருக்கும்
என்பதே பதஞ்சலி யோகம் மற்றும் பௌத்தம், ஜைனம் முதலான அவைதிக தரிசனங்களின் கோட்பாடு.
அது எந்தவிதமான சூனியம் என்பதில் தான் அவைகளுக்கிடையே கருத்து வேறுபாடுகள் உண்டு-
வேதாந்த மரபில் உணர்வற்ற அத்தகைய யோக நிலை ‘ஜட சமாதி’ என்று அழைக்கப் படுகிறது.
வேதாந்தத்தின் படி, பிரம்ம ஞானத்தேடலுடைய யோகியின் மனம் மற்ற எண்ண அலைகளனைத்தும் அடங்கிய பிறகு
சூனியத்தில் அல்லாமல் பூரணத்தில் நிலைக்கிறது – தனது நித்திய ஸ்வரூபவமான பிரம்மத்துவம் அன்றி வேறேதும் இல்லை
என்ற என்ற எண்ணம் உறுதிப்படும் நிலை. ‘பிரம்மாகார அகண்ட வ்ருத்தி’ என்று தத்துவ மொழியில் அது குறிப்பிடப் படுகிறது.
அத்தோற்றமே இங்கு ஸ்ரீகிருஷ்ணனுடையதாகக் குறிப்பிடப் பட்டது.

‘சாந்தம் சிவம் அத்வைதம்’ என்பது பிரம்மத்திற்குரிய அடைமொழியாக மாண்டூக்ய உபநிஷதத்தில் கூறப்பட்டது.
அதனையே ‘சைவம் கேவல சாந்தம்’ என்று இந்த சுலோகத்தின் கடைசி அடி குறிப்பிடுகிறது.

——

கோ³பாலம்ʼ பூ⁴லீலா-விக்³ரஹ-கோ³பாலம்ʼ குல-கோ³பாலம்ʼ
கோ³பீகே²லந-கோ³வர்த⁴நத்⁴ருʼதி-லீலாலாலித-கோ³பாலம் |
கோ³பி⁴ர்நிக³தி³த கோ³விந்த³-ஸ்பு²ட-நாமாநம்ʼ ப³ஹுநாமாநம்ʼ
கோ³-தீ⁴-கோ³சர-தூ³ரம்ʼ ப்ரணமத கோ³விந்த³ம்ʼ பரமானந்த³ம் ||–4-

கோபாலன்–விளையாட்டாய்ப் புவியில் கோபால உருவெடுத்தவன் –கோபால குலத்தவன்
கோபியருடன் விளையாடி கோவர்த்தனம் தூக்கி–கோபர்களை லீலைகளால் சீராட்டியவன்
பசுக்கள் கூவியழைக்கும் –கோவிந்தா என்ற சிறப்பான பெயருடையவன்–மிகப்பல பெயர்களுடையவன்
புலன்களும் புத்தியும் செல்லமுடியாத தூரத்திலிருப்பவன் அந்தப் பரமானந்த வடிவான கோவிந்தனை வணங்குவீர்.

கோ3 என்ற சொல்லுக்கு பசு, பூமி, சப்தம் (வேதம்), புலன், என்று பல பொருள் உண்டு.

கோபாலன் – பசுக்களை, பூமியை, வேதங்களை, பசுக்களைப் போன்ற உயிர்களைக் காப்பவன்.

கோவிந்தன் – வேதவாக்குகளால் அறியப்படுவன். வேதவாக்குகளை அருளியவன். வராகாவதாரத்தில் பூமியையும்,
கிருஷ்ணாவதாரத்தில் பசுக்களையும் காத்தவன். இவ்வாறு ‘கோவிந்த’ பதம் நிர்குண பிரம்மம் (அருவமான பரம்பொருள்),
ஸகுண பிரம்மம் (உருவமான பரம்பொருள்) இரண்டையும் குறிப்பதனால், இவ்விரண்டு பரம்பொருள் தத்துவங்களையும்
மாறிமாறி சுட்டும் வகையில் கோவிந்தாஷ்டகம் அமைந்துள்ளது.

கடைசி அடியில், கோ3-தீ4-கோ3சர-தூ3ரம் என்பதில் முதல் கோ3 புலன்களையும், அடுத்து வரும் கோ3சர என்பது செல்லுதலையும் குறிக்கிறது.

——-

கோ³பீ-மண்ட³ல-கோ³ஷ்டீ²-பே⁴த³ம்ʼ பே⁴தா³வஸ்த²மபே⁴தா³ப⁴ம்ʼ
ஶஶ்வத்³கோ³கு²ர-நிர்தூ⁴தோத்³க³த-தூ⁴லீ-தூ⁴ஸர-ஸௌபா⁴க்³யம் |
ஶ்ரத்³தா⁴-ப⁴க்தி-க்³ருʼஹீதாநந்த³மசிந்த்யம்ʼ சிந்தித-ஸத்³பா⁴வம்ʼ
சிந்தாமணி-மஹிமாநம்ʼ ப்ரணமத கோ³விந்த³ம்ʼ பரமானந்த³ம் ||–5-

சுற்றியாடும் கோபிகைகளின் வெவ்வேறு குழுக்களில் உறைபவன். –வெவ்வேறு உணர்வு நிலைகளை உடையவன்
வேற்றுமையற்றவன். –பசுக்களின் குளம்புகள் கிளம்பி எழுப்பும் புழுதி படிந்து மங்கிய மேனியழகுடையவன்.
சிரத்தையாலும் பக்தியாலும் அடையும் ஆனந்தமானவன். –அறியவொண்ணாதவன்.
சத்தியப்பொருளென அறியப்படுபவன். -சிந்தாமணியின் மகிமையுடையவன்.
அந்தப் பரமானந்த வடிவான கோவிந்தனை வணங்குவீர்.

தனது மாயையினால் வெவ்வேறு உணர்வு நிலைகளை (அவஸ்தைகள்) உடையவன். விழிப்பு, உறக்கம்,
கனவு (ஜாக்ரத் ஸுஷுப்தி ஸ்வப்னம்) ஆகிய மூன்று மாறுபட்ட நிலைகளிலும் தான் என்ற ஆத்ம ஸ்வரூபம் மாறாதிருப்பவன்.

பிரம்மத்தின் இயல்பே ஆனந்தம் என்பதால், அவன்மீது கொண்ட சிரத்தையாலும் பக்தியாலும் பக்தர்கள் ஆனந்தமடைகின்றனர்.

சிந்தாமணி வேண்டியதை எல்லாம் தருவது. அது போன்றே ஈசுவரனும்.

மற்ற பொருள்களைப் போலல்லாமல் நாம ரூபங்களுக்கு அப்பாற்பட்டதால், வேறு எந்த வகையிலும் அறியவொண்ணாதவன்.
ஆனால் உபநிஷத வாக்கியங்களாலும் வேதாந்த விசாரத்தாலும் அபரோக்ஷமாக (indirectly perceptible) அறிதற்குரிய ஞானமாயிருப்பவன்.

பிரம்மம் அறியவொண்ணாதது என்றவுடன், ஓ சரி, அதைத்தான் அறியவே முடியாதே வேறு வேலையைப் பார்க்கப் போகலாம் என்று அர்த்தமல்ல.
மாறாக, அந்த அறிதலுக்கான இச்சையே மானுட வாழ்க்கையின் மிக உன்னதமான இலட்சியம் என்கிறது வேதாந்தம்.
ஏனென்றால், சம்சாரம் என்னும் பிறவிச்சுழலிலிருந்து விடுபடுதல் (மோட்சம்) என்பது உண்மையில் தனது நிஜ ஸ்வரூபத்தைப் பற்றிய
முழுமையான அறிதலே (ஞானம்). “பிரம்மத்தை ஆய்ந்து அறிக” (அதா2தோ ப்3ரஹ்மஜிக்3ஞாஸா) என்று தான் பிரம்ம சூத்திரம் தொடங்குகிறது.
அறிதலே விடுதலை, அறிதல் அன்றி வேறேதும் விடுதலையன்று. வேதாந்த விசாரமே அந்த அறிதலுக்கான வழிமுறை.

“அன்பே, அந்த ஆத்மாவை (அறிவினால்) காணவேண்டும், கேட்கவேண்டும், சிந்திக்கவேண்டும், தன்னில் நிலைக்க வேண்டும்”
(ஆத்மா வா அரே த்3ரஷ்டவ்யோ ஶ்ரோதவ்யோ மந்தவ்யோ நிதி3த்4யாஸிதவ்ய:)– மைத்ரேயியிடம் யாக்ஞவல்கியர், பிரகதாரண்யக உபநிஷதம்.

வலிமையற்றோன் அடைவதில்லை–ஆத்மாவை ஆர்வமின்மையும் இலக்கற்ற தவங்களும் அடைவதில்லை.
சரியான உபாயங்களால் முயலும் அறிவுடையோனது ஆத்மா பிரம்மத்தின் இருப்பிடத்தில் சென்றடைகிறது.

சொல்விளக்கங்களால் அடைவதல்ல-அந்த ஆத்மா மேதமையால் அல்ல -கேள்வியின் மிகுதியாலும் அல்ல.-அதற்காக ஏங்குபவன்
அதனையடைகிறான். -அவனுக்கே தன்னியல்பை வெளிப்படுத்துகிறது ஆத்மா.– முண்டக உபநிஷதம்

—————-

ஸ்னான-வ்யாகுல-யோஷித்³-வஸ்த்ரமுபாதா³யாக³முபாரூட⁴ம்ʼ
வ்யாதி³த்ஸந்தீரத² தி³க்³வஸ்த்ரா தா³துமுபாகர்ஷந்தம்ʼ தா: |
நிர்தூ⁴தத்³வயஶோகவிமோஹம்ʼ பு³த்³த⁴ம்ʼ பு³த்³தே⁴ரந்தஸ்த²ம்ʼ
ஸத்தாமாத்ரஶரீரம்ʼ ப்ரணமத கோ³விந்த³ம்ʼ பரமானந்த³ம் ||–6-

குளியலில் ஆழ்ந்த யுவதிகளின்-ஆடைகளைக் கவர்ந்து மரத்திலேறிக் கொண்டு பின்பு திக்கே ஆடையாக நின்று
தரமாட்டாயா என்று வேண்டும் அவர்களை அருகில் அழைப்பவன்.
வேற்றுமையும் சோகமும் மோகமும் அற்றவன். [வேற்றுமையும் சோகமும் மோகமும் அழிப்பவன்]
அறிபவன் (புத்தன்) அறிவின் அகத்துள் இருப்பவன்-உண்மை ஒன்றே உடலாய்க் கொண்டவன்.
அந்தப் பரமானந்த வடிவாகிய கோவிந்தனை வணங்குவீர்.

ஸ்ரீகிருஷ்ணன் கோபியரின் ஆடைகவர்ந்த லீலையை முதலிலும், அதன் தத்வார்த்தமான உட்பொருளை அதன் பின்பும் குறிப்பிடுகிறார்.

இங்கு வேற்றுமை என்பது ஆத்ம சொரூபத்தை அறிந்து கொள்ளத் தடையாக இருக்கும் பேதபுத்தியைக் குறிக்கிறது.
இந்தப் பேத புத்தியினால் தான் சோகமும் மோகமும் தோன்றுகின்றன.
நிலையற்ற பொருள்களில் (அனாத்ம வஸ்து) நான், என்னுடையது என்று கொள்ளும் தோற்றப்பிழை மோகம்.
அதன் காரணமாக, அப்பொருள்களின் அழிவையும் இழப்பையும் தனது அழிவாகவும் இழப்பாகவும் கருதி அடையும் துன்பம் சோகம்.
‘நிர்தூ4த-த்3வய-ஶோக-விமோஹம்‘ என்ற சொல்லாட்சி, இந்தப் பிழைகள் அற்றவன், இவற்றை அழிப்பவன் என்று
இரண்டு அர்த்தங்களும் தருவதாக அமைந்துள்ளது.

உண்மை ஒன்றே உடலாய்க் கொண்டவன் (ஸத்தா மாத்ர ஶரீரம்) என்பதில் வரும் ‘ஸத்தா’ என்பது வேதாந்தத்தில்
முக்கியமானதொரு தத்துவச் சொல். மாறாமல் என்றும் இருப்பதான தன்மையே ஸத்தா எனப்படும்.
ஸத் எதுவோ அது ஸத்யம். உள்ளது எதுவோ அது உண்மை. இதுவே நேர்ப்பொருள்.
உண்மை என்றால் பொய் பேசாமலிருப்பது (வாய்மை) என்பது அச்சொல்லின் வழிப்பொருள் மட்டுமே.
பிரம்மம் இந்த ஸத் சொரூபத்தைத் தவிர வேறு எந்த சரீரத்தையும் (உருவையும்) உடையது அல்ல.
உலகமும் உயிர்களும் மற்றப் பொருள்கள் அனைத்தும் இந்த ‘பிரம்ம ஸத்தா’ என்ற மெய்ப்பொருளை ஆதாரமாகக் கொண்டு
பல சரீரங்களில் (உருவங்களில்) அறியப்படுகின்றன.

அனைத்துப் பொருள்களையும் நாம் அறிவது அறிவு (புத்தி) என்ற அகக்கருவியின் துணையைக் கொண்டு தான்.
பின்பு, அந்த அறிவின் அகத்துள் இருப்பவனை (பு3த்தே4ரந்த: ஸ்த2ம்) எப்படி அதே கருவியால் நேரடியாக அறிவது? அது சாத்தியமன்று.
பிம்பத்தை அதன் பிரதிபிம்பத்தைப் பார்த்து அறிந்து கொள்வது போல, அறிவின் பிரகாசத்தைக் கொண்டு அதனைப் பிரகாசிக்கச் செய்யும்
ஆத்மாவை உய்த்துணர்வது மட்டுமே சாத்தியம் என்கிறது வேதாந்தம். அறிவோனை அறிவது எங்ஙனம்?
(விக்ஞாதாரமரே கேன விஜானீயாத்) என்ற உபநிஷத் வாக்கியத்தின் பொருளே இங்கு சுட்டப் படுகிறது.
பிரகதாரண்யக உபநிஷதத்தின் புகழ்பெற்ற உரையாடலின் இறுதியில் இந்த வாக்கியம் வருகிறது.

“யாக்ஞல்கியர்: நீரில் போட்ட உப்புக் கட்டி, அதைத் திரும்ப எடுக்க முடியாதபடி அந்த நீரிலேயே கரைந்து விடுகிறது.
எப்பகுதியை சுவைத்தாலும் அது உப்பாகவே இருக்கும். அது போல, மைத்ரேயி, அந்தப் பேருயிர் முடிவற்றது,
அளவிட முடியாதது, தூய அறிவே உருக் கொண்டது. இப்பொருள்களினின்று ஆத்மா (தனிப்பட்டு) தோன்றுகிறது,
அவற்றிலேயே (தனிப்பட்ட தன்மை) அழிகிறது. (ஒருமையை) அடைந்தபின், அதற்கு அடையாளமில்லை, பெயரில்லை

மைத்ரேயி: என் தலைவனே, (ஒருமையை) அடைந்தபின் அடையாளமுமில்லை, பெயருமில்லை என்று கூறி
இங்கு என்னைக் குழப்பத்தில் ஆழ்த்தி விட்டீர்கள்.

யாக்ஞவல்கியர்: நான் சொல்வதில் குழப்பம் ஏதுமில்லை. இது நிறைந்த அறிவு, மைத்ரேயி. இருமை என்பது இருக்கையில்,
வேறொன்றைப் பார்க்கிறான், வேறொன்றை முகர்கிறான், வேறொன்றைக் கேட்கிறான், வேறொன்றை வணங்குகிறான்,
வேறொன்றை உணர்கிறான், வேறொன்றை அறிகிறான். ஆனால், அனைத்தும் ஆத்மாவே என்கையில் எவ்வாறு வேறொன்றை நுகர்வான்,
எவ்வாறு வேறொன்றைக் காண்பான், எவ்வாறு வேறொன்றைக் கேட்பான், எவ்வாறு வேறொன்றை வணங்குவான்,
எவ்வாறு வேறொன்றை உணர்வான், எவ்வாறு வேறொன்றை அறிவான்? இவை அனைத்தையும் அறிவது எவனாலோ,
அவனை அறிவது எங்ஙனம்? அன்பே, அறிவோனை அறிவது எங்ஙனம்?”

—————-

காந்தம்ʼ காரணகாரணமாதி³மநாதி³ம்ʼ காலக⁴நாபா⁴ஸம்ʼ
காலிந்தீ³-க³த-காலிய-ஶிரஸி ஸுந்ருʼத்யந்தம்ʼ முஹுரத்யந்தம் |
காலம்ʼ காலகலாதீதம்ʼ கலிதாஶேஷம்ʼ கலிதோ³ஷக்⁴நம்ʼ
காலத்ரயக³திஹேதும்ʼ ப்ரணமத கோ³விந்த³ம்ʼ பரமாநந்த³ம் ||

காந்தன் –காரணங்களுக்கெல்லாம் காரணமானவன்-முதலானவன் முதலற்றவன்
கருமேகச்சுடர் –காளிந்திப் பொய்கையில் காளியன் சிரத்தில்-மீளமீள அழகுநடனம் புரிபவன்
காலமானவன்-காலத்தின் செய்கைகளுக்கு அப்பாலிருப்பவன் –அனைத்தையும் தோற்றுவிப்பவன்
கலியின் தீங்குகளை அழிப்பவன் –காலங்கள் மூன்றின் இயக்கத்திற்கு ஏதுவானவன்
அந்தப் பரமானந்த வடிவான கோவிந்தனை வணங்குவீர்.

காந்தன்: அனைத்தையும் ஈர்க்கும் அழகுடையவன். Magnetic.

காரண காரிய வாதத்தின் படி, அனைத்துப் பொருள்களுக்கும் ஆதிகாரணமாக, சத்வம்-ரஜஸ்-தமஸ் ஆகிய முக்குணங்களின்
சேர்க்கையான மூல ப்ரகிருதி (ஆதி இயற்கை) உள்ளது என்று சாங்கிய தரிசனம் கூறுகிறது.
இந்த மூலப்ரகிருதி என்ற கருத்தாக்கத்தை ஒரு இறுதி உண்மை (ultimate reality) என்று கொண்டால்,
பின்பு உபநிஷதங்கள் கூறும் சத்-சித்-ஆனந்த வடிவமான ஆத்மா / பிரம்மம் என்பது மற்றொரு இறுதி உண்மை என்று ஆகிறது.
இங்ஙனம் இரண்டு இறுதி உண்மைகள் உள்ளதாகக் கருதுவது, இரண்டற்ற ஒருமை (ஏகம் அத்விதீயம்) என்ற
உபநிஷதக் கருத்துக்கு முரணானதாக அமையும். எனவே, இந்த மூலப்ரகிருதி என்பது முதற்காரணமல்ல,
மாறாக பிரம்மத்தில் கற்பிக்கப்பட்டு அது உலகமாகவும் (ஜகத்), அனைத்துப் பொருள்களாகவும் தோன்றுகிறது என்கிறது வேதாந்த தரிசனம்.

அரையிருட்டில் கயிற்றைப் பாம்பு என்று கருதி மயக்கம் ஏற்படுகிறது. இதன் பொருள் கயிறு, பாம்பு என
இரண்டு உண்மைப் பொருட்கள் உள்ளன என்பதல்ல. உண்மையான நிலைப்பொருளான (அதிஷ்டானம்) கயிற்றில், பாம்பு கற்பிக்கப் படுவது போல,
பிரம்மத்தில் மூல ப்ரகிருதி கற்பிக்கப் பட்டது. அதுபற்றியே பரம்பொருளை காரணங்களுக்கெல்லாம் காரணம் (காரணகாரணம்) என்று கூறுகிறார்.
பிரம்மமே முதற்காரணம் என்பது ஆதி, அனாதி (முதலானவன், முதலற்றவன்) என்ற இரண்டு பதங்களால் மீண்டும் விளக்கப் பட்டது.

குயவன் களிமண்ணைச் சக்கரத்தில் இட்டுச் சுழற்றுவதால் சட்டி, பானை, குடம் என்று பல்வேறு விதமான உருவங்களும் பெயர்களும்
கொண்ட அழியும் பொருட்கள் இடையறாது தோன்றுகின்றன.
அதே போல, காலச்சக்கரத்தின் சுழற்சியில் பல்வேறு பெயர்களும் உருவங்களும் (நாமரூபம்) கொண்ட சிருஷ்டியின் இயக்கம்
இடையறாது நடக்கிறது. ஆனால், பிரபஞ்ச இயக்கத்தில், குயவன், களிமண், சக்கரம் இவையனைத்தும் வேறுவேறாக அல்லாமல்
பிரம்மம் என்ற ஒற்றைப் பொருளே இவையனைத்துமாகப் பரிணமிக்கிறது என்கிறது வேதாந்தம். காலம் (காலமானவன்),
காலகலாதீதம் (காலத்தின் செய்கைகளுக்கு அப்பாலிருப்பவன்), கலிதாஶேஷம் (அனைத்தையும் தோற்றுவிப்பவன்),
கால-த்ரய-க3தி-ஹேதும் (காலங்கள் மூன்றின் இயக்கத்திற்கு ஏதுவானவன்) ஆகிய பதங்களால் இத்தத்துவம் குறிக்கப்பட்டது.
ஸ்ரீகிருஷ்ணன் காத்தல், படைத்தல், அழித்தல் (சிருஷ்டி, ஸ்திதி, சம்ஹாரம்) ஆகிய முத்தொழில் புரியும் ஈசுவர சொரூபம் என்பதும் விளக்கப் பட்டது.
நவீன இயற்பியல் பரிச்சயமுள்ளவர்கள் singularity என்ற கருத்தாக்கத்துடன் ஒப்பிட்டு தோராயமாக இதைப் புரிந்து கொள்ள முயற்சிக்கலாம்
(வேதாந்தம் கூறும் பிரம்ம தத்துவத்தின் தளம் நவீன இயற்பியலிலிருந்து முற்றிலும் வேறுபட்டது, ஆழமானது. இந்த ஒப்பீடு ஒரு சாதாரண புரிதலுக்கு மட்டுமே).

கலியின் தீங்குகளை அழிப்பவன் (கலிதோ3ஷக்4னம்). இயற்கையின் நியதிக்கேற்ப நிகழும் உலக வியவகாரங்களின்
நெறிகள் பிறழ்ந்து, நிலைகுலையும் காலகட்டம் கலியுகம் என்று உருவகிக்கப் படுகிறது.
அதர்மத்தின் ஆட்சி ஓங்கி தர்மத்தின் ஆற்றல் குறையும்போது, தீமைகளை அழிக்க அவதரிப்பவன்.

——–

ப்³ருʼந்தா³வனபு⁴வி-ப்³ருʼந்தா³ரகக³ண-ப்³ருʼந்தா³ராதி⁴த-வந்த்³யாங்க்⁴ரிம்ʼ
குந்தா³பா⁴மல-மந்த³ஸ்மேர-ஸுதா⁴னந்த³ம்ʼ ஸுமஹானந்த³ம் |
வந்த்³யாஶேஷ-மஹாமுநி-மாநஸ-வந்த்³யாநந்த³-பத³த்³வந்த்³வம்ʼ
நந்த்³யாஶேஷ-கு³ணாப்³தி⁴ம்ʼ ப்ரணமத கோ³விந்த³ம்ʼ பரமானந்த³ம் ||–8-

பிருந்தாவன நிலத்தில் தேவர்களின் கூட்டங்களும் –பிருந்தா முதலான கோபியரும் வணங்கும் பாதங்களையுடையவன்.
குந்தமலர் போன்ற மாசற்ற புன்னகையின் அமுதத்தால் மகிழ்விப்பவன். –சிறந்த ஆனந்தமானவன்.
வணங்கத் தகுந்த மாமுனிவர்கள் மனதில் போற்றி ஆனந்தமடையும் இணையடிகளையுடையவன்.
போற்றத்தகுந்த எண்ணற்ற நற்குணங்களின் கடலென விளங்குபவன்.
அந்தப் பரமானந்த வடிவான கோவிந்தனை வணங்குவீர்.

இந்தப் பாடலில் ஸ்ரீகிருஷ்ணனின் சகுண ரூபம் போற்றப் படுகிறது.

பிருந்தா என்பது கண்ணன் மீது அன்பு கொண்ட கோபிகையின் பெயர். துளசியையும் குறிக்கும்.

மாமுனிவர்கள் மனதில் போற்றி ஆனந்தமடையும் இணையடி – புறத்தில் வெளிப்படையாக செய்யும் பூஜையைக் காட்டிலும்
(பாஹ்ய பூஜை) மனத்தினால் செய்யப் படும் பூஜை (மானஸ பூஜை) சிறந்தது என்பது கருத்து.

—–

கோவிந்தனிடத்தில் சித்தத்தைக் கொடுத்து கோவிந்தா அச்யுதா மாதவா விஷ்ணோ கோகுலநாயகா கிருஷ்ணா எனக் கூறி
இந்த கோவிந்தாஷ்டகத்தைக் கற்பவர் கோவிந்தனின் பாதகமலத் தியானம் எனும் அமுதநீரால் பாவமனைத்தும் நீங்கி
தன் அகத்துள் இருக்கும் பரமானந்த அமுதமான அந்த கோவிந்தனை அடைவர்.

எட்டு சுலோகங்களுக்குப் பின் பலசுருதியாக இப்பாடல் அமைந்துள்ளது. தோத்திரங்களின் வழக்கமான
பலசுருதிகளைப் போல லௌகீக பலன்களைக் கூறாமல், ஞானமே பலனாகக் கூறப்பட்டது.

தன் அகத்துள் உறையும் பரம்பொருளே கோவிந்தன் என்பதால், கோவிந்தனின் திருவடி தியானம் என்பது
ஆத்மஞானத்தினின்றும் வேறானதல்ல. அழிவற்ற ஆனந்தத்தை உண்டாக்குவதால், அதுவே அமுதநீர்.

அனைத்துப் பாவங்களும் காம குரோதங்களால் உண்டாகின்றன. அந்தக் காமகுரோதங்கள் அவித்யையாகிய அக்ஞானத்தில் பிறப்பவை.
எனவே, பாவத்திற்கு மூலகாரணமாகிய அவித்யையை அழிக்கும் ஞானத்தினால், பாவங்கள் அனைத்தும் கழுவப்படுகின்றன.

ஏற்கனவே தன்னிடம் இல்லாத ஒரு பொருளை அடைவது (ஸாத்ய வஸ்து) என்றால் சரி. ஆனால் தன் அகத்துள் நீங்காமல் நிற்கும்
பொருளை (ஸித்த வஸ்து) அடைவது என்றால்? பிரம்மாகிய அந்தப்பொருளும் ஆத்மாவாகிய தானும் வேறல்ல
என்ற *அறிதலை* (ஞானம்) அடைவது என்பதே இதன் பொருள். கீழ்க்கண்ட கீதை மொழிகள் இங்கு சிந்திக்கத் தக்கன.

இங்கு கூறப்பட்ட பகவானின் நாமங்களுக்கு நேரடியான பொருளுடன் கூட தத்துவார்த்தமான வேதாந்தப் பொருளும் உண்டு
என்பதால் பொருளுணர்ந்து அந்த நாமங்களைக் கூறுவதே வேதாந்த விசாரமாகவும் ஆகிறது.

அச்யுத – விலகாதவன்.-பக்தர்களின் இதயத்திலிருந்து விலகாதவன்.
பிரகிருதி குணங்களுக்கு வசமாகாமல் தன் நிலையிலிருந்து விலகாமல் (மாறாமல்) நிற்கும் பொருள்.
‘அச்’ என்பது இலக்கணத்தில் உயிரெழுத்துக்களையும், அதன் வழிப்பொருளாக உயிர்களையும் (ஜீவன்களை) குறிக்கும்.
அசி+யுத = ஜீவன்களிடம் பேதமற்றுப் பிணைந்திருக்கும் அத்வைதப் பொருள்.

மாதவ – மா என்பது திருமகளைக் குறிக்கும். திருமகள் கேள்வன்.
இனிமை தரும் வசந்தத்தின் (மாதவ) நாயகன்.
‘மா’ எனப்படும் மாயைக்குத் தலைவனாக, அதற்கு வசப்படாமலிருந்து அதனை இயக்குபவன்.
மா: அழகு. அழகுகளின் தலைவன்.

விஷ்ணு – வியாபித்திருப்பவன். நிறைந்த பூரண சொரூபன்.
எங்கும் எல்லோராலும் துதிக்கப் படுபவன்.
பிறவித்துயர் என்னும் விஷத்தை அகற்றுபவன்.

கோகுலநாயக – கோகுலம் எனும் ஆயர்பாடியின் தலைவன்
பசுக்கூட்டங்களின் (ஜீவர்களின்) தலைவன்
அக்கூட்டங்களுக்கு உரியதை அடையும்படி செய்பவன்.
அறிஞர் கூட்டங்களின் தலைவன்.

கிருஷ்ண – (பக்தர்களை) வசீகரித்து இழுப்பவன்.
பாவிகளை இழுத்து அழிப்பவன்.
காலச்சக்கரத்தை இழுத்து சுழலச் செய்பவன்.
(துஷ்ட மாடுகளையும் துஷ்ட ஜீவர்களையும்) இழுத்து நேர்வழியில் திருப்பி விடுபவன்.
அழகிய கருநிறமுடையவன்.

கோவிந்த என்ற பதம் முன்பே விளக்கப் பட்டது.

————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ சங்கராச்சாரியார் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

ஸ்ரீமத் திருக்கச்சி நம்பி-ஸ்ரீ தேவராஜாஷ்டகம்-

February 22, 2021

ஸ்ரீ ந்யாய வேதாந்த வித்வான் தாமல் வங்கீபுரம் ஸ்ரீ உ வே பார்த்தஸாரதி ஐயங்கார் ஸ்வாமி
இந்தப் ப்ரபந்தத்திற்குத் தமிழில் ஒரு எளிய பொழிப்புரை அருளியுள்ளார்.

தனியன்கள்:-

ஸ்ரீமத் காஞ்சீ முனிம் வந்தே கமலாபதி நந்தனம் |
வரதாங்க்ரி ஸதா ஸங்க ரஸாயன பராயணம் ||

ஸ்ரீ கமலாபதி என்பவரின் புதல்வரும் ஸ்ரீ பேரருளாளன் திருவடிகளில் இடைவிடாத பற்று என்னும்
ரசாயநத்தையே கதியாகக் கொண்டவருமான ஸ்ரீமத் திருக்கச்சி நம்பியை வணங்குகிறேன்.

தேவராஜ தயா பாத்ரம் ஸ்ரீ காஞ்சீ பூர்ணமுத்தமம் |
ராமாநுஜ முநேர் மாந்யம் வந்தேஹம் ஸஜ்ஜநாச்ரயம் ||

ஸ்ரீ தேவப் பெருமாள் க்ருபைக்குப் பாத்ரமானவரும் ஸ்ரீ ராமாநுஜ முநி என்னும் எம்பெருமானாருடைய
மதிப்பைப் பெற்றவருமான நல்லவர்கள் ஆச்ரயிக்கத் தகுந்த ஸ்ரீ திருக்கச்சி நம்பியை வணங்குகிறேன்.

சென்னை அருகிலுள்ள பூவிருந்தவல்லியில், 1009ம் ஆண்டு ஸ்ரீ வீரராகவர், ஸ்ரீ கமலாயர்
தம்பதிகளுக்கு நான்காவதாக பிறந்தவர் ஸ்ரீ கஜேந்திர தாசர்

ஸ்ரீ திருக்கச்சி நம்பிகள் அருளிச் செய்த ஒரே கிரந்தம் ஸ்ரீ தேவராஜ அஷ்டகம்;

8 ஸ்லோகங்களைக் கொண்டது.தம் ஆசார்யரும், ஸ்வாமி ஸ்ரீ ராமானுஜரின் பரமாசார்யருமான ஸ்ரீஆளவந்தார்
அருளிய “ஸ்ரீ ஸ்தோத்ர ரத்னம்” என்னும் கிரந்தத்தின் ஸாரத்தைக் கொண்டு
நித்யாநுஸந்தேமாயும்,ஸுலபமாயும்,ஸுக்ரமாயும்,சர்வ வர்ணார்ஹமாயும் ஆன ஸ்ரீ தேவராஜ அஷ்டகம் என்னும்
ஸ்தோத்ர மாலையை அருளிச்செய்தார்.

ஸ்லோகம்-1:
“நமஸ்தே! ஹஸ்திசைலேச!
ஸ்ரீமந் அம்புஜலோசன;
சரணம் த்வாம் ப்ரபன்னோஸ்மி
ப்ரணதார்த்திஹரா அச்யுத!!”

ஸ்ரீ ஹஸ்திகிரிக்கு நாதனே! ஸ்ரீபதியே! தாமரைக் கண்ணனே! உனக்கு வணக்கம்.
தன்னை வணங்கினவர்களின் துக்கத்தைப் போக்குபவனே! நழுவ விடாதவனே! உன்னைச் சரணமாக அடைந்திருக்கிறேன்.

ஸ்ரீபெருந்தேவித் தாயாருக்கு, வல்லபன் ஆனவனே,ஸ்ரீ அத்திகிரி என்னும் குன்றின் அதிபதியே!
அரவிந்தநிவாஸிநியான ஸ்ரீ பெருந்தேவித் தாயாரையும், அவருடைய ஆசனமான தாமரையையும்
பார்த்துப் பார்த்து,அவர் உருவத்தைத் தம் கண்மலர்களில் கொண்டவனே!
உன் திருவடிகளில் சரணமடைந்தோர் அனைவருடைய வருத்தங்களையும் நாசம் செய்பவனே!
உன்னை அண்டியவர்களை விடாதவனே! அச்சுதனாய், ப்ராப்யனாய்,
என் எதிரே அர்ச்சாவதரமாய், ஸுலபனாய் நிற்கிற உன்னையே-
சரணமாக-உபாயமாகப் பற்றுகிறேன்.நின் திருவடிகளில் தண்டம் சமர்ப்பிக்கிறேன்.

இந்த முதல் ஸலோகத்தில் அர்த்த பஞ்சகமும் விரிவாகச் சொல்லப்பட்டுள்ளது.
i)ஹஸ்திசைலேச–சர்வேஸ்வரத்வத்தைக் கொண்ட சர்வ காரணத்வம்-ப்ராப்யம்.
ii)ஸ்ரீமந் அம்புஜலோசன- ப்ராப்ய அநுரூபமான ஸ்வரூபம்-அபாத்யத்வம்.
iii)சரணம்- ஸ்வரூப அநுரூபமான உபாயத்வம்.
iv)அச்சுதா-உபாய பலமான ப்ராப்ய ப்ராப்தி
v)ப்ரணதார்த்தி ஹர-விரோதி ஸ்வருப நிரஸநம்.

1)ஸ்ரீமந்-பரத்வம்
2)ஸ்ரீ ஹஸ்திசைலேச–அர்ச்சாவதாரம் .
3 )ஸ்ரீ அம்புஜலோசன- தாமரைக்கண்ணன்-ராமம் கமலலோசனன் -விபவ அவதாரம்
4)ஸ்ரீ அச்சுதா-அந்தர்யாமித்வம்
5)ஸ்ரீ ப்ரணதார்த்தி ஹர-கூப்பீடு கேட்க்கும் வ்யூஹம்

———-

ஸ்லோகம் 2-8:
கீழே பர ஸ்வரூபத்தை பஞ்ச பிரகாரமாக அனுபவித்து
இந்த 7 ஸ்லோகங்களால் ப்ராப்ய, உபாய விரோதி நிராகரணத்தைப் பிரார்த்தித்து,
ஸ்வ ஸ்வரூபத்தைக் காட்டுகிறார்.

ஸ்லோகம் 2:
“சமஸ்த ப்ராணி ஸந்த்ராண ப்ரவீண கருணோல்பன;
விலசந்து கடாக்ஷாஸ் தே, மய் யஸ்மின் ஜகதாம்பதே!!”

எல்லா ப்ராணிகளையும் காப்பதில் திறமை உள்ளவனே! நிறைந்த கருணை உள்ளவனே!
உலகத்திற்கு ஸ்வாமியே! உனது பார்வை இந்த என்னிடம் மலரட்டும்.

உலகங்களுக்கு எல்லாம் ஸ்வாமியானவனே!எல்லா ஜீவராசிகளுக்கும் ரக்ஷ்ணம்/ஸமுஜ்ஜீவனம் அளிக்கும்
அளவற்ற சக்தியும்,கருணையும் உடையவனே!
பலத்தை/வரத்தைக் கொடுக்கத் தன்னையும்,பெருக்கி விஞ்சி கடாக்ஷங்களாய் நிற்பவனே!
உன்னுடைய கடாக்ஷமான பார்வை,நின் எதிரே சேவித்து நிற்கும் அடியேன் மீது முழுதும்
நன்றாக இருக்க வேண்டுகிறேன்.

இங்கு ஸமஸ்த ப்ராணி என்றது
அனைத்து ஜீவன்களுக்கும்-தேவதைகள்,மனிதர்கள்,பசுக்கள்,பட்சிகள்,செடி/கொடி மரங்கள்-என்று அனைத்தும்;
“லோகாஸ்ஸமஸ்தா:ஸுகிநோ பவந்து”என்கிறபடியே,
வரதரின் வரமும்,கடாஷமும் நம்பிகளிடம் வந்தால்,அதனால் உலகம் எல்லாம் வாழும்.
அப்படியே வரதர் அருளிய அந்த ‘ஆறு வார்த்தைகளை’ நம்பிகள் எம்பெருமானாருக்கு அளிக்க,
அவர் உலகோர் எல்லோருக்கும் அளித்து தர்சன ஸித்தியாலே வாழும்படி செய்தார்.
நம்பிகளின் ஆல வட்டக் கைங்கர்யமும், உடையவரின் தீர்த்தக் கைங்கர்யமும்,(சாலைக் கிணற்றிலிருந்து)
ஊருக்காகவும்,உலகத்துக்காகவும் பலன் தரவே யாகும்.

————

ஸ்லோகம் 3:
“நிந்தித ஆசார கரணம் நிர்வ்ருத்தம் க்ருத்யகர்மண:
பாபீயாம்ஸம் அமர்யாதம் பாஹி மாம் வரத ப்ரபோ!”

நல்லவர்களால் வெறுக்கப்பட்ட செயல் புரிபவனும், செய்ய வேண்டியதைச் செய்யாதவனும்,
பாபிஷ்டனும், மரியாதை இல்லாதவனுமான என்னை ஹே வரதராஜ! ரக்ஷிப்பாயாக.

நல்ல வரங்களைக் கொடுக்க வேண்டுமென்று, இங்கே எழுந்தருளியுள்ள ஸ்வாமி யானவனே!
நல்லவர்கள் விலக்கச் சொல்லும்,ஆசார நடைமுறைகளையே செய்யுமவனான,
செய்ய வேண்டும் என்பவற்றை செய்யாதவனான,
அவர்களை/அவைகளைப் பார்க்காமல் பின் காடடிப் போகிறவனான என்னை,
பாபங்களையே எல்லா வடிவிலும் நெஞ்சிலும்/வாயிலும் கொண்ட என்னை,
(லோகத்திலும் சாஸ்த்ரத்திலும் சொல்லுகிற) எந்தவொரு நியமத்துக்கும் கட்டுப்படாத என்னை
(‘என்னை’ என்று அஹங்காரத்தோடு சொல்லுமவனை)
இனி தேவரீர் ஸ்வாமிகளே காப்பாற்ற வேண்டும்.

———–

ஸ்லோகம் 4-8: இந்த 5 ஸ்லோகங்களால் ஆகிஞ்சந்யாதிகளை,முன்னிட்டு,
அபராத ஸஹஸ்ர பாஜநத்தை விளக்கி,சரணாகதத்தையும் விரிவாக்கிக் கொண்டு சொல்கிறார்.
இந்த ஸ்லோக வரிசையை குளகம் என்று கூறுவார்கள்.

ஸ்லோகம் 4:
“ஸம்ஸார மருகாந்தாரே துர் வியாதி ஆக்ரபீஷணே;
விஷய க்ஷத்ரகுல்மாட்யே த்ருஷ்ணாபாதபசாலினி !! ”

ஸம்ஸாரம் என்னும், நிதமும் நாம் வாழும் வாழ்க்கை, கொடிய பாலை வனங்களில் அங்கங்கே இடைப்படும்
காட்டினைப் போன்றது. தினமும் நமக்கு ஏற்படும் வித விதமான மனம் மற்றும் உடல் சம்பந்தப்பட்ட
நோய்களின் தீவிரம் காட்டுப் புலிகளினுடைய தாக்குதலுக்கு ஒப்பானது.

காட்டிலே மேலாக புற்களால் நிரப்பப்பட்ட புதர்களான ஆழப் பள்ளங்கள் அவற்றின் மேல் நடப்பவரை
உள்ளுக்குள் இழுத்துக் கொள்ளும் வண்ணம், நம்முடைய பல வித ஆசைகளும் அங்கங்களின் உணர்வுகளும்
கொடிய புதர்களாக நாம் வெளியே வர முடியாத வண்ணம் உள்ளே இழுத்துக் கொள்ளும் தன்மை யானவை. .

‘ஸம்ஸார மருகாந்தாரே’ என்னும் பதத்திற்கு ஸம்ஸார பாலை வனம் என்று பொருள்.
‘த்ருஷாபாதபசாலினி’ என்பது மரம் செடி கொடிகளைக் (பனை/ஈச்ச மரம்,முட்புதர்கள்) குறிப்பது.

நம்பிகள் இந்த வேறுபட்ட இரண்டு பதங்களைப் பிரயோகிக்கக் காரணம்,
பாலை வனத்து வெறுமையும் காட்டுப் பகுதியின் அந்தகாரமும், அடர்த்தியும் ஒன்று சேர்ந்தால்
எவ்வளவு கொடுமையாக இருக்குமோ,
அத்தகையது இந்த இருள் தரு மா ஞாலம் என்பதைக் குறிப்பிடத்தான்.

————

ஸ்லோகம் 5:
“புத்ர தார க்ருஹ க்ஷேத்ர, ம்ருகத் த்ருணாம்பு புஷ்கலே!
க்ருத்ய ஆக்ருத்ய விவேகாந்தம் பரிப்ராந்தம் இதஸ் தத:”

இப்பிறப்பில் நமக்கு ஏற்படும் புத்ர/புத்ரிகள் இல்லாள்(ன்), வீடு, நிலம் முதலிய சொந்த பந்தங்கள்,
காடுகளில் காணப்படும் கானல் நீரைப் போன்று தொடர்ந்து நம்மை ஏமாற்றிக் கிடக்கும்.
இந்த சொந்தங்களின் நலத்திற்கான ஒரே நோக்கில் எதைச் செய்தல்,எதை விலக்குதல் என்ற
ஞான விவேகங்கள் அற்று, இங்கும் அங்கும் சுழன்று கொண்டே இருப்போம்.

அருளிச் செயல் சொன்ன வண்ணம் ‘தாயே தந்தை என்றும், தாரமே கிளை மக்களென்றும்’ என்னும்
வகையில் வாழ்ந்து என்ன பயன்?
பந்துக்களைக் கண்டால் பாம்பைக் கண்டாற் போலவும்,
பாகவதர்களைக் கண்டால் பந்துக்கள் போலவும் இருக்க வேண்டும் என்பது பூர்வர்கள் உபதேசம்.

நம் ஆத்மாவின் உற்ற நிரந்தர உறவினன், எம்பெருமான் ஒருவனே என்று உணர்ந்திடும் சமயத்தில் தான்,
நாம் துக்கங்களிலிருந்து கரையேற முடியும், என்று நம்பிகள் விளிக்கிறார்.

————

ஸ்லோகம் 6:
“அஜஸ்ரம் ஜாத த்ருஷ்ணார்த்தம் அவஸந்நாங்கமக்ஷமம்;
க்ஷீணசக்த்தி,பலாரோக்யம் கேவலம் க்லேச சம்ச்ரயம்!”

எப்போதும் இடைவிடாத படி விஷ்யாந்தரங்களை விரும்பி அநுபவித்துக் கொண்டும்,
அவற்றை விட முடியாமல் வருந்திக் கொண்டும்,வேறு நல்ல காரியம் எதுவும் செய்யாமலும்,
வெறும் அங்கங்களை உடையவனாயும்,
ஆத்மஞானம்/பகவத்த்யானம் பெறாதவனாயும், குறைந்த சக்தி/பலம் உடையவனாய்,
ஆரோக்கியம் இருந்தும் எதற்கும் உதவாமல்,அடியேன், கேவலம் கஷ்டங்களிலேயே உழன்று கொண்டிருக்கிறேன்.

————-

ஸ்லோகம் 7:
“சம் தப்த்தம் விவிதைர் துஃகை: துர்வசைரேவம் ஆதிபி:
தேவ ராஜ தயா ஸிந்தோ தேவ தேவ ஜகத் பதே!!”

இப்படிப்பட்ட பலவித துக்கங்களினால் சூழப்பட்டு, தாபங்கள் மிகுந்தவனாக வாழும் அடியேனை,
தேவாதி தேவர்களின் தேவனான, ஸ்ரீ தேவராஜ மஹா பிரபுவான
உந்தன் கருணையின் குளிர்ச்சி தான் சீர்படுத்த வேண்டும்.

———–

ஸ்லோகம் 8:
“த்வ தீக்ஷண ஸுதா ஸிந்து வீசிவிக்ஷேப கரை:
காருண்ய மாருதா நீதை ஸ்ஸீகரைர் அபிஷிஞ்ச மாம்!!”

காருண்யம் என்னும் மாருதத் தென்றலால் தள்ளப்பட்ட உம்முடைய கடாக்ஷம்,
குளிர்ச்சியுள்ள கடல் அலைகளில்/நீர்வீழ்ச்சிகளில், அடியேனை,உம்முடைய கைங்கர்யமாகிற ஸாம்ராஜ்யத்தில்
பட்டாபிஷேகம் செய்யும்படி நன்றாக திருமஞ்சனம் செய்து வைக்க வேண்டுகிறேன்.

இப்படி’நமஸ்தே’ என்று முதலில்,
ஜீவாத்ம ஸ்வரூப அநுரூபமான கைங்கர்யத்தையே,அநந்ய ப்ரயோஜன மாகக் காட்டி,
அந்த கைங்கர்ய சாம்ராஜ்யத்திலே பட்டாபிஷேகம் செய்ய வேண்டும் என்று முடிவிலே பிரார்த்திக்கிறார்;
மண்ணுலகிலும்,விண்ணுலகிலும் எங்கும் ஜீவாத்மாவுக்குக் கைங்கர்யமே தஞ்சமான புருஷார்த்தம் என்று
பரம காருணிகரான திருக்கச்சி நம்பி,நமக்கெல்லாம் தெரிவித்து
“ஸ்ரீ தேவராஜ அஷ்டகம்” என்னும் இந்தத் திவ்ய ப்ரபந்தத்தைக் தலைக் கட்டுகிறார்

தம் ஆசார்யர் ஸ்ரீ ஆளவந்தாருக்கு உத்தம சிஷ்யராய் இருந்து,
(ஸ்ரீ எம்பெருமானாருக்கு) அவரின் பிரதிநிதியாய் இருந்து,
ஸ்ரீ தேவப் பெருமாளுக்கு அந்தரங்கக் கைங்கர்யங்களைச் செய்து கொண்டு,
ஆழ்வார்கள் போலவே பகவானுடன் வார்த்தையாடிக் கொண்டிருந்து,
பரி பூர்ணராய் தம் ஸ்வரூபத்தையும், ஆர்த்தியையும்,உள்ளே அடக்கி வைக்க முடியாதே,
இந்த ஸ்தோத்ரத்தில் வெளிப்படுத்தினார்.

4-8 – இந்த ஐந்து ச்லோகங்களால் தமது நிலையை ஓர் உருவகத்தின் மூலம் விளக்கி,
தமது ரக்ஷணத்தை தேவப்பெருமாளிடத்தில் இரக்கிறார்.

ஸம்ஸாரம் என்பது ஒரு பாலைவனம், அந்த வனத்தில் புலிகள் போன்ற பயங்கரமான வியாதிகள்.
பாலைவனத்தில் முட்புதர்கள் போல் அற்ப சுகங்கள் நிறைந்திருக்கின்றன.
ஆசை என்னும் மரங்கள், மக்கள், மனைவி வீடு நிலம் இவைகள் கானல் நீர் போல் நிறைந்திருக்கின்றன.
இப்படிப்பட்ட வனத்தில் செய்யவேண்டியவை, செய்யத்தகாதவை என்னும் பகுத்தறிவில்லாத குருடனாகவும்
இங்காங்கும் அலைந்து இடைவிடாது பேராசை உடையவனும், மெலிந்து வாடிய அவயவங்களுடன் கூடினவனும்,
திறமையற்றவனும், தேஹ திடம், மநோ திடம், தேஹ ஆரோக்யம் இவைகளும், இவைகளால் குறைந்தவனும்
க்லேசத்துக்கே இருப்பிடம் ஆனவனும் இப்படி சொல்லத் தகாத பல வகை துக்கங்களால் தாபத்தை அடைந்தவனுமான
என்னை ஸ்ரீ தேவராஜனே! கருணைக்கடலே! தேவர்களுக்கும் தேவனே! உலகத்துக்கு ஸ்வாமியே!
உன் பார்வை என்னும் அமுத ஆற்றின் அலைகளைப் போடுவதால் உண்டான திவலைகளால்
கருணை என்னும் காற்றுடன் குளிர்ந்து கடாக்ஷிப்பாயாக.
குளிர்ந்த கருணை என்னும் காற்று கொண்டு வந்து உன் பார்வை என்னும் அமுத ஆற்றின் அலை ஏறிப்பதால்
ஏற்பட்ட துளிகளால் நனைப்பாயாக –
குளிரக் கடாக்ஷிக்க வேணும் என்பது பொருள்.

இந்த ஸ்ரீ தேவராஜாஷ்டகம் தன் 16 பகுதிகளில், ஒரு புருஷ ஸுக்தத்துக்கு சமமாய்
ஸம்ப்ரோஷணாதிகளில் சுத்தி மந்திரமாய் ஸம்பரதாயத்திலே விளங்குவதால்,
ஸகல ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களுக்கும் உபாதேயம்!!

———————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ உ வே பார்த்தஸாரதி ஐயங்கார் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ திருக்கச்சி நம்பி திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரும் தேவித் தாயார் சமேத ஸ்ரீ பேர் அருளாளர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ திருவரங்கன் போற்றி திரு நாமங்கள் –

December 19, 2020

1 ஸ்ரீ அரங்கனே போற்றி
2 ஸ்ரீ நடை அழகனே போற்றி
3 ஸ்ரீ கௌஸ்துப மணியனே போற்றி
4 ஸ்ரீ காவிரி ஸ்னானனே போற்றி
5 ஸ்ரீ முக்கொடவர் காத்தவனே போற்றி

6 ஸ்ரீ ஒருகொடவர் சுமந்தவனேப் போற்றி
7 ஸ்ரீ உலகாச்சாரியார் துதித்தவனே போற்றி
8 ஸ்ரீ ஒய்யரனே போற்றி
9 ஸ்ரீ நம் பெருமாளே போற்றி
10 ஸ்ரீ என் பெருமாளே போற்றி

11 ஸ்ரீ நன் மதி அருள்பவனே போற்றி
12 ஸ்ரீ அழகனே போற்றி
13 ஸ்ரீ அலங்கார ரூபனே போற்றி
14 ஸ்ரீ புன்னகைத்தவனே போற்றி
15 ஸ்ரீ ஆழ்வார் பன்னிருவரால் பாடப் பட்டவனே போற்றி

16 ஸ்ரீ காவிரி தாண்டி சென்றவனே போற்றி
17 ஸ்ரீ வன வாசம் சென்றவனே போற்றி
18 ஸ்ரீ அமலனாதி பிரானே போற்றி
19 ஸ்ரீ பன்னிரு மாதம் உற்சவனே போற்றி
20 ஸ்ரீ தங்க விமானம் கொண்டவனே போற்றி

21 ஸ்ரீ திரு வரங்கத்தானே போற்றி
22 ஸ்ரீ ஐயனே போற்றி
23 ஸ்ரீ அரசனே போற்றி
24 ஸ்ரீ முன்னோர்களால் ஸ்துதிக்கப்பட்டவனே போற்றி
25 ஸ்ரீ உறையூர் நாச்சியார் மணாளனே போற்றி

26 ஸ்ரீ பள்ளி கொண்டவனே போற்றி
27 ஸ்ரீ சுய மூர்த்தியே போற்றி
28 ஸ்ரீ அடியவர்களை ஆட் கொண்டவனே போற்றி
29 ஸ்ரீ மன்மத மன்மதனே போற்றி
30 ஸ்ரீ ராம பிரான் ஸ்துதித்த பெருமாளே போற்றி

31 ஸ்ரீ திருவரங்க அரசனே போற்றி
32 ஸ்ரீ பெரிய பெருமாளே போற்றி
33 ஸ்ரீ சினம் இல்லாதவனே போற்றி
34 ஸ்ரீ தாமரை கண்ணானே போற்றி
35 ஸ்ரீ கண்களால் அருள்பவனே போற்றி

36 ஸ்ரீ அவதாரனே போற்றி
37 ஸ்ரீ திவ்ய தேசத்தில் முதலானவனே போற்றி
38 ஸ்ரீ பெரிய கோபுரதனே போற்றி
39 ஸ்ரீ அகண்ட காவிரியனே போற்றி
40 ஸ்ரீ அருள் பாலிப்பவனே போற்றி

41 ஸ்ரீ ரங்கநாதனே போற்றி
42 ஸ்ரீ சோழ நாட்டானே போற்றி
43 ஸ்ரீ ராமானுசர் போற்றியவரே போற்றி
44 ஸ்ரீ மாமுனிவன் போற்றியவரே போற்றி
45 ஸ்ரீ தேசிகர் போற்றியவரே போற்றி

46 ஸ்ரீ பிரம்மனை தாங்கியவனே போற்றி
47 ஸ்ரீ பாமரரை கவர்ந்தவனே போற்றி
48 ஸ்ரீ நீதியை காப்பவனே போற்றி
49 ஸ்ரீ கேட்ட வரம் தருபவனே போற்றி
50 ஸ்ரீ துலுக்க நாச்சியார் மணாளனே போற்றி

51 ஸ்ரீ உபய நாச்சியார் மணாளனே போற்றி
52 ஸ்ரீ மாயவனே போற்றி
53 ஸ்ரீ சாதுவனே போற்றி
54 ஸ்ரீ பெரிய நம்பியை ஆட் கொண்டவனே போற்றி
55 ஸ்ரீ தொண்டரடிப் பொடியை ஆட் கொண்டவனே போற்றி

56 ஸ்ரீ வேடு பரியானே போற்றி
57 ஸ்ரீ வைரமே போற்றி
58 ஸ்ரீ வைர முடியானே போற்றி
59 ஸ்ரீ முத்து பந்தலே போற்றி
60 ஸ்ரீ ஸப்த ப்ராகாரனே போற்றி

61 ஸ்ரீ ஆதி ப்ரமோத்ஸவமே போற்றி
62 ஸ்ரீ அரங்க நாயகியின் மணாளனே போற்றி
63 ஸ்ரீ ஈரேழு லோகத்தை ஆள்கின்றவனே போற்றி
64 ஸ்ரீ மாம்பகியே போற்றி
65 ஸ்ரீ அதிமூலமே போற்றி

66 ஸ்ரீ மூலப் பொருளே போற்றி
67 ஸ்ரீ கஜேந்த்ராழ்வான் துதித்தவனே போற்றி
68 ஸ்ரீ தென் திசை நோக்கியவனே போற்றி
69 ஸ்ரீ கீழ் திசை பாதம் நீட்டியவனே போற்றி
70 ஸ்ரீ பச்சை மாமலையே போற்றி

71 ஸ்ரீ அச்சுதனே போற்றி
72 ஸ்ரீ பெரிய பிராட்டியார் மணாளனே போற்றி
73 ஸ்ரீ பூ லோக வைகுந்தனே போற்றி
77 ஸ்ரீ திருப் பள்ளி எழுச்சி நாயகனே போற்றி
75 ஸ்ரீ அரங்க மா நகர நாயகனே போற்றி

76 ஸ்ரீ சதுர் யுகத்தானே போற்றி
77 ஸ்ரீ ஏகமுகத்தானே போற்றி
78 ஸ்ரீ நலம் தருபவனே போற்றி
79 ஸ்ரீ பரம் பொருளே போற்றி
80 ஸ்ரீ தீங்கு தராதவனே போற்றி

81 ஸ்ரீ சேர குல வல்லி மணாளனே போற்றி
82 ஸ்ரீ என் தெய்வமே போற்றி
83 ஸ்ரீ கல்பக விருட்சமே போற்றி
84 ஸ்ரீ மும் மூர்த்தியில் நடு நாயகமே போற்றி
85 ஸ்ரீ நிர்மலனே போற்றி

86 ஸ்ரீ கஸ்தூரி திலகனே போற்றி
87 ஸ்ரீ அடியார்களை படைத்தவனே போற்றி
88 ஸ்ரீ மா முனிவனுக்கு தனியன் அருளியவனே போற்றி
89 ஸ்ரீ கோயில் பெருமாளே போற்றி
90 ஸ்ரீ சேஷன் மீது பள்ளி கொண்டவனே போற்றி

91 ஸ்ரீ பிரம்மனின் படப்பை காப்பவனே போற்றி
92 ஸ்ரீ நடைக்கு எடுத்துக் காட்டே போற்றி
93 ஸ்ரீ எழுச்சியே போற்றி
94 ஸ்ரீ எழுச்சியின் சின்னமே போற்றி
95 ஸ்ரீ வல்லவனே போற்றி

96 ஸ்ரீ பிரம்மோட்ஸவமே போற்றி
97 ஸ்ரீ வஸந்தோத்ஸவமே போற்றி
98 ஸ்ரீ ஆழ்வார்களை ஆட் கொண்டவனே போற்றி
99 ஸ்ரீ முன்னோர்களை ஆட் கொண்டவனே போற்றி
100 ஸ்ரீ பெரிய கருடனை உடையவனே போற்றி

101 ஸ்ரீ சுடரே போற்றி
102 ஸ்ரீ இரங்கி அருள் தருபவனே போற்றி
103 ஸ்ரீ ஈர்ப்பு சக்தி உடையவனே போற்றி
104 ஸ்ரீ ஒளஷதமே போற்றி
105 ஸ்ரீ பக்தர்களை கவர்பவனே போற்றி

106 ஸ்ரீ பரந்த உள்ளமே போற்றி
107 ஸ்ரீ அடியாளை ஆட் கொண்டவனே போற்றி
108 ஸ்ரீ பெரிய பிராட்டியார் சமேத ஸ்ரீ அழகிய மணவாளனே போற்றி போற்றி-

—————-

ஸ்ரீ கோவில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ கம்ப நாட்டாழ்வார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பரத லஷ்மண சத்ருக்ந ஸீதா பிராட்டி ஸமேத சக்ரவர்த்தி திருமகன் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ விஷ்ணு அஷ்டோத்ரம் —

November 27, 2020

ஓம் அச்யுதாய நம:
ஓம் அதீந்தராய நம:
ஓம் அனாதிநிதனாய நம:
ஓம் அளிருத்தாய நம:
ஓம் அம்ருதாய நம:

ஓம் அரவிந்தாய நம:
ஓம் அஸ்வத்தாய நம:
ஓம் ஆதித்யாய நம:
ஓம் ஆதிதேவாய நம:
ஓம் ஆனத்தாய நம:

ஓம் ஈஸ்வராய நம:
ஓம் உபேந்த்ராய நம:
ஓம் ஏகஸ்மை நம:
ஓம் ஓஸ்தேஜோத்யுதிதராய நம:
ஓம் குமுதாய நம:

ஓம் க்ருதஜ்ஞாய நம:
ஓம் க்ருஷ்ணாய நம:
ஓம் கேஸவாய நம:
ஓம் ஷேத்ரஜ்ஞாய நம:
ஓம் கதாதராய நம:

ஓம் கருடத்வஜாய நம:
ஓம் கோபதயே நம:
ஓம் கோவிந்தாய நம:
ஓம் கோவிதாம்பதயே நம:
ஓம் சதுர்ப்புஜாய நம:

ஓம் சதுர்வ்யூஹாய நம:
ஓம் ஜனார்த்தனாய நம:
ஓம் ஜ்யேஷ்ட்டாய நம:
ஓம் ஜ்யோதிராதித்யாய நம:
ஓம் ஜயோதிஷே நம:

ஓம் தாராய நம:
ஓம் தமனாய நம:
ஓம் தாமோதராய நம:
ஓம் தீப்தமூர்த்தயே நம:
ஓம் துஸ்வப்ன நாஸனாய நம:

ஓம் தேவகீநந்தனாய நம:
ஓம் தனஞ்ஜயாய நம:
ஓம் நந்தினே நம:
ஓம் நாராயணாய நம:
ஓம் நாரஸிம்ஹவபுஷே நம:

ஓம் பத்மநாபாய நம:
ஓம் பத்மினே நம:
ஓம் பரமேஸ்வராய நம:
ஓம் பவித்ராய நம:
ஓம் ப்ரத்யும்னாய நம:

ஓம் ப்ரணவாய நம:
ஓம் புரந்தராய நம:
ஓம் புருஷாய நம:
ஓம் புண்டரீகாக்ஷய நம:
ஓம் ப்ருஹத்ரூபாய நம:

ஓம் பக்தவத்ஸலாய நம:
ஓம் பகவதே நம:
ஓம் மதுஸூதனாய நம:
ஓம் மஹாதேவாய நம:
ஓம் மஹாமாயாய நம:

ஓம் மாதவாய நம:
ஓம் முக்தானாம் பரமாகதயே நம:
ஓம் முகுந்தாய நம:
ஓம் யக்ஞகுஹ்யாய நம:
ஓம் யஜ்ஞபதயே நம:

ஓம் யஜ்ஞாஜ்ஞாய நம:
ஓம் யஜ்ஞாய நம:
ஓம் ராமாய நம:
ஓம் லக்ஷ்மீபதே நம:
ஓம் லோகாத்யக்ஷய நம:

ஓம் லோஹிதாக்ஷய நம:
ஓம் வரதாய நம:
ஓம் வர்த்தனாய நம:
ஓம் வராரோஹாய நம:
ஓம் வஸுப்ரதாய நம:

ஓம் வஸுமனஸே நம:
ஓம் வ்யக்திரூபாய நம:
ஓம் வாமனாய நம:
ஓம் வாயுவாஹனாய நம:
ஓம் விக்ரமாய நம:

ஓம் விஷ்ணவே நம:
ஓம் விஷ்வக்ஸேனாய நம:
ஓம் வ்ருஷாதராய நம:
ஓம் வேதவிதே நம:
ஓம் வேதாங்காய நம:

ஓம் வேதாய நம:
ஓம் வைகுண்டாய நம:
ஓம் ஸரணாய நம:
ஓம் ஸாந்நாய நம:
ஓம் ஸார்ங்கதன்வனே நம:

ஓம் ஸாஸ்வதஸ்தாணவே நம:
ஓம் ஸிகண்டனே நம:
ஓம் ஸிவாய நம:
ஓம் ஸ்ரீதராய நம:
ஓம் ஸ்ரீநிவாஸாய நம:

ஓம் ஸ்ரீமதே நம:
ஓம் ஸுபாங்காய நம:
ஓம் ஸ்ருதிஸாகராய நம:
ஓம் ஸங்கர்ஷணாய நம:
ஓம் ஸதாயோகினே நம:

ஓம் ஸர்வதோமுகாய நம:
ஓம் ஸர்வேஸ்வராய நம:
ஓம் ஸஹஸ்ராக்ஷய நம:
ஓம் ஸ்கந்தாய நம:
ஓம் ஸாக்ஷிணே நம:

ஓம் ஸுதர்ஸனாய நம:
ஓம் ஸுரானந்தாய நம:
ஓம் ஸுலபாய நம:
ஓம் ஸூக்ஷ்மாய நம:
ஓம் ஹரயே நம:

ஓம் ஹிரண்யகர்ப்பாய நம:
ஓம் ஹிரண்யநாபாய நம:
ஓம் ஹ்ருஷீகேஸாய நம:

———————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ கருட தண்டகம்–

November 19, 2016

ஸ்ரீ மான் வேங்கட நாதார்ய கவி தார்க்கிக கேசரி
வேதாந்த சார்ய வர்யோ மே சந்நிதத்தாம் சதா ஹ்ருதி –

————————————-

28 ஸ்தோத்திரங்கள் அருளிச் செய்து உள்ளார் ஸ்ரீ தேசிகன் ஸ்வாமிகள் –வாஹனம் /த்வஜம் –
கருட பஞ்சாசத் -50 ஸ்லோகங்கள் -திருவஹிந்த்ரபுரம்
இது ஸ்ரீ காஞ்சி புரத்திலே அருளிச் செய்தார் -1268 -திருவவதாரம் -சர்வ தந்த்ர ஸ்வதந்த்ரர் -எக்காலத்தில் எங்கு எது நடக்கும் அறிந்தவர் –
-7-பாம்புகளும் -சங்க பாலனை அனுப்பி -7-கட்டங்களையும் தாண்டி வர –
கருட பகவானை பிரார்த்தித்து -அத்தை காலில் கவ்விக் கொண்டு போக -இவரை கெஞ்சி அந்த பாம்பைப் பெற்றான் என்பர் –
ப்ரத்யக்ஷமாக பெற்றார் -பலத்தை -ஆராவமுதன் -அல்லிக் கமலக் கண்ணனாய் இருப்பான் -அவனும் –
-காயத்ரி -பாதம் கால் பகுதி- 6 எழுத்து தொடங்கி –12- எழுத்துக்கள் கொண்ட -ஜகதி வரை –ஏழு சந்தஸ் -சூரியன் -புரவி ஏழும் ஒரு காலுடைய தேர் –
கீதா ஸ்லோகம் -8 எழுத்து / உஷ்ணிக் -7 எழுத்து பாதம் /26 எழுத்துக்கள் ஒரு பாதம் வரை போகலாம் –இவற்றுக்கு சந்தஸ் பேர்கள் கொடுத்து உள்ளார்
—26 மேலே உள்ளவை தண்டகம் -999 வரை -3 3 மூன்றாக கூட்டி போவார்கள்
27 /30 /33- 3 எழுத்துக்கள் கணம்–கருட தண்டகம் -108 அக்ஷரங்கள் –
ஒரு பாதத்துக்கு -36 கணங்கள் / முதல் இரண்டு கணம் நகணமாக இருக்க வேண்டும்
ஒரே ஸ்லோகம் தான் –
நகணம் –லகு /குரு அக்ஷரம் குறில் நெடில் -மூன்று லகு அக்ஷரம் நகணம் /
-முதல் ஆறு எழுத்துக்கள் லகு -வாக இருக்கும் மேலே -ரகணம் — குரு லகு குரு /
அமர கோசம் 9 பெயர்கள் சொல்லும்
1-கருத்மான் –சிறகுகளை யுடையவன் -/ 2-கருட –கருத்துக்களால் -சிறகுகளால் பரப்பவன் -சிறகுகளைக் கொண்டு சர்ப்பங்களை அழிப்பவன்
3-தார்ஷ்யன்-காஸ்யப பிரஜாபதி -விநாதா /கத்ரு பிள்ளைகள் சர்ப்பம் -அருணன் கூடப் பிறந்தவர்
4-வைநதேயதா -வினை குமரன் /5- ககேஸ்வரா -பறவை கம் -ஸூ கம் ஆகாசம் -புள்ளரையன் கோ/வினதை சிறுவன் சிறகு என்னும் மேலாப்பின் கீழே வரும் கண்ணன் –
6- நாகாந்தகா -நாகங்களை முடிப்பவர் /7 விஷ்ணு ரத –ரதாங்க பாணி –சக்கரம் ரத்தத்தில் அங்கம் /
8-ஸூ பர்ண -அழகிய சிறகுகள் -சோபமான பக்ஷம் -/9-பன்னாகாசன் -பண்ணகங்கள் நாககங்கள் அசனம் உணவாக
–விஷ்வக்சேனர் -சேஷ அசனம் –பெருமாள் அமுது செய்த –மிச்சம் உண்பவர் –
திரு ஆடி ஸ்வாதி திருமஞ்சனம் –பக்ஷிராஜர் சந்நிதி -மிக பிரசித்தம் -ஆழ்வார் திருநகரியில் /
கருட சேவை -அருளாளி புட் கடவீர்-வையம் கொண்டாடும் வைகாசி கருட சேவை பெருமாள் கோயிலில்
-ஆழ்வார் திரு நகரியில் -9-கருட சேவை /திரு வாலி திரு நகரி மங்களாசானம் –11–கருட சேவை -திரு நாச்சியார் கோயில் கல் -கருட சேவை —
5-கருட சேவை ஸ்ரீ வில்லிபுத்தூர் –பிரசித்தம் -/- கருடக் கொடி த்வஜ ஆரோகணம்-அவரோகணம் உத்சவங்களில் –

————————————————————————-

நம பன்னக நத்தாய வைகுண்ட வச வர்த்தினே
ஸ்ருதி சிந்து ஸூதோத்பாத மந்தராய கருத்மதே —

நம-நமஸ்காரம் -தொடங்கி -பர உத்கர்ஷம் /ஜிதந்தே -நமது உத்கர்ஷம் -அடியோம்
1- பன்னக நத்தாய-பாம்பால் சூழப் பட்டு -மந்த்ர பர்வம் போலே –
பாதங்களால் செல்வது இல்லை -பாத நகச்ச -ஊர்ந்து போவதால் -கடச்செவி- சஷூர் -கண்ணும் காதும் ஒரே இந்திரியம்
2- வைகுண்ட வச வர்த்தினே-அவன் வசத்தில் இருந்து வர்த்திப்பவர் –மந்த்ர பர்வதத்துக்கு இத்தாலும் சாம்யம் உண்டே
3-ஸ்ருதி சிந்து ஸூ தோத்பாத –வேதாந்த கடல் –பார் கடலை கடைந்து அமிர்தம் போலே -உத்பாத -தோன்ற காரணம் -அம்ருத கலசம் -கொண்ட கருடன்
மந்தராய -மந்த்ர பர்வதத்துக்கு -போலே உள்ள கருடன் -வேத மயன் -அன்றோ –
கண்ணாடி புறத்தில் உன்னைக் கண்டால் அன்றோ பிரிந்தார் வருத்தமும் நீ அறிவாய் –
4-கருத்மதே -மலைகளுக்கும் சிறகு இருந்ததே -வஜ்ராயுதம் -மைனாக பர்வதம் வாய் பகவான் காத்தார் -இத்தாலும் சாம்யம் மந்திரத்துக்கு –
–கருத்மானை வணங்குகிறேன் -சிறகு அடித்துக் கொண்டே -கைங்கர்ய நிஷ்டை பொரு சிறைப் புள் உவந்து ஏறும் –
மம –இரண்டு எழுத்து சொல்லி மிருத்யு வாயில் நம -மூன்று எழுத்து சொல்லி அமிருதம் -பெறலாமே –
நம -பல்லாண்டு -போற்றி -பர்யாயம்
தாச சஹா வாஹனம் ஆசனம் த்வஜ -யஸ்யே விதானம் -வியஜனம் விசிறி- திரையீ வேதமே வடிவாக
-மந்த்ர பர்வதம் கூர்மம் வசம் இருந்தது போலே -பெரிய திருவடி வைகுண்ட நாதன் வசம் -என்றபடி

————————————————————–

கருடமகில வேத நீடா திரூடம் த்விஷாத் பீடா நோத் கண்டிதா குண்ட
வைகுண்ட பீடீக்ருதஸ் கந்த மீடே ஸ்வ நீடா கதி ப்ரீத ருத்ரா ஸூ கீர்த்தி
ஸ்தா நாபோக காடோபகூட ஸ் புரத்கண்ட கவ்ராத வேத வ்யாத வேப மான
த்வி ஜிஹ்வாதி பா கல்ப விஷ்பார்ய மாண ஸ் படா வாடிகா ரத்ன ரோசிஸ் சடா ராஜி நீ ராஜிதம் காந்தி கல்லோலி நீ ராஜிதம் –1-

கருடமகில வேத நீடா திரூடம்–ஈடே –ஸ்துதிக்கிறேன் –கருடன் -கருடனை -அகில வேத –
நீடா -வாசஸ் ஸ்தானம் -வேத மயன் -வேதாத்மா -அதிரூடம்-சரீரமாக கொண்டு
முதல் ஆறு எழுத்துக்கள் -இரண்டு கணங்கள் -நகணம் -கருட மகில- எல்லாம் லகு எழுத்துக்கள்
வே தா நீ -குரு லகு குரு -ரகணம் –
த்விஷாத் பீடா நோத் கண்டித–த்விஷாத் பீடன உத் கண்டித -விரோதிகளை அழிப்பதில் ஆர்வம் கொண்டு-அசுரர் நீர் எழ பாய் பறவை ஓன்று ஏறி –
-அப்படி உத்ஸாகம் கொண்ட ஸ்ரீ வைகுண்ட நாதனுக்கு –
ஆகுண்ட வைகுண்ட பீடீக்ருதஸ் கந்தம் –தடை அற்ற வீர்யம் கொண்ட விஷ்ணுவுக்கு ஆசனமான திருத் தோள்கள்
ஈடே -ஸ்துதிக்கிறேன்
ஸ்வ நீடா ப்ரீத –தனது இருப்பிடம் ஸ்ரீ வைகுண்டம் மீளவும் வரும் பொழுது
ருத்ரா ஸூ கீர்த்தி -ருத்ரை ஸூ கீர்த்தி இரண்டு மனைவிகள்
அவனும் ஸ்ரீ தேவி பூமா தேவி நீளா தேவி பராங்குச பரகால நாயகிகளை அணைத்துக் கொள்வான் —
ஸ்தா நாபோக காடோபகூட –முலைகளால் அணைத்த போகத்தினால்
ஸ் புரத்கண்டக-முள் எழும்பினால் போலே மயிர்க் கூச்சு
வ்ராத வேத வ்யாத வேப மான—கூட்டத்தினால் துன்பம் -பட்டு -பாம்புகள் பயந்து நடுங்கி தலை தூக்க -சம்சாரம் போகுமே –
த்வி ஜிஹ்வாதி பா கல்ப –இரண்டு நாக்கு கொண்ட உயர்ந்த பாம்புகள் -கல்ப = அணிகள்
த்விஜா அதிபா -இடது கை -கடகம் -அனந்தன் /யா ஜ்ஜை ஸூ த்ரம் வாசுகி /இடுபில் தக்ஷகன் /ஹாரம் கார்கோடகன் /பத்தமோ தக்ஷிண கரம் /
இடது காதில் மஹா பத்மம் தலையிலே –எட்டு பாம்புகள் –
விஷ்பார்ய மாண ஸ்படா வாடிகா-விஸ்தரிக்கப் பட்ட ஸ்படா படங்களின் வரிசைகள்
ரத்ன ரோசிஸ் சடா ராஜி-ரத்னம் -ஒளி-கற்றைகள் -இத்தாலே
நீ ராஜிதம் -நீராஞ்சனம் –த்ருஷ்ட்டி தோஷம் -திருவந்திக் காப்பு –
காந்தி கல்லோலி நீ ராஜிதம்– ஸூய திருமேனி இயற்க்கை ஒளி வெள்ளத்தால் நீராஞ்சனம் –

கோலார்ந்த—காலார்ந்த கதிக் -வென்றிக் கடும் பறவை -சூழ்ந்து ரக்ஷிக்க –உறகல்-உறகல்
கொற்றப் புள் ஓன்று ஏறி மன்று ஊடே ஏறி வருகின்றான் -அசுரர் நீர் எழ பாய் பறவை ஓன்று ஏறி –
கருத்தை அறிந்து நடப்பதில் தலைவனாய் இருப்பதில் அத்விதீயம் —
ப்ரதி பக்ஷம் -அழிக்க ஒரே வியாபாரம் – பெரிய திருவடி தோளிலே பேராது இருந்ததே –பாய் பறவை ஓன்று ஏறி வீற்று இருந்தாய் -மட்டுமே -போதுமே –
உன்னை என்னுள் நீக்கேல் எந்தாய் -ஆழ்வார் -மாறி மாறி பிறக்காமல் இருக்க இது ஒன்றுமே வேண்டும்-
வேதாத்மா –மேலே இருக்கக் கண்டு வேதார்த்தம் அறிந்து கொள்வோமே -கற்ற நூல் –மூலம் அறிந்தது போலே கருட வாஹனம் சேவித்து அறிவோம் –
த்ரி வ்ருத்தே சிரஸ் –த்ரி வ்ருத்த சாமம் –சிரஸ் -காயத்ரி சஷூஸ் சாமம் திருமேனி -தத் புருஷா– ஸூ பர்ண பஷாயே தீமஹீ -தன்னோ கருட-
பாடும் குயில்காள்-நல் வேங்கட வாணன் –நமக்கு ஒரு வாழ்வு செய்தால் பாடுமின்
-ஆடும் கருடக் கொடி யுடையான் – ஆண்டாள் பிரிந்து ஆற்றாமையால் வருந்தி கருடரும் துடிக்க –
பறவை ஏறும் பரம் புருடா -நீ என்னைக் கைக்கொண்ட பின் –சம்சாரம் போகுமே –பெறும் கடலும் வற்றி பெறும் பதம் ஆகின்றதால் –

—————————————————————————————-

ஜய கருட ஸூ பர்ண தர்வீகரா ஹார தேவாதி பாஹார ஹாரின் திவவ்
கஸ்பதி ஷிப்த தம்போளி தாரா கிணா கல்ப கல்பாந்த வாதூல கல்போ
தயா நல்ப வீராயி தோத் யச்சமத்கார தைத்யாரி ஜைத்ரத்வஜா ரோஹ நிர்த்தாரி தோத் கர்ஷ
சங்கர்ஷணாத்மன் கருத்மன் மருத் பஞ்சகாதீச
ஸத்யாதி மூர்த்தே நகஸ்சித் சமஸ்தே நமஸ்தே புனஸ்தே நம –2-

ஜய கருட ஸூ பர்ண -சம்போதானம் -கூப்பிட்டு நேராக அருளிச் செய்கிறார் —
தர்வீகரா ஹார –சர்ப்பங்களை ஆகாரங்களை -நித்யம் ஒரு பாம்பு உண்ண வந்த கதை -ஸூ முகன் —
தேவாதி பாஹார ஹாரின் –தேவ அதிபதி அமிர்தம் அபகரித்தவரே
திவவ் கஸ்பதி ஷிப்த தம்போளி தாரா –தம்போளி–வஜ்ராயதம் நுனி பட்ட அலங்கரிக்கப் பட்ட –
கிணா கல்ப–தோள்களில்-கொண்ட -ஷிப்த -வீசப்பட்ட -தம்போளி வஜ்ராயுதம் தாரா -நுனி –
கைங்கர்யத்துக்கு அடையாளம் -தோள்களில் -வீரத்துக்கு -இது
கல்பாந்த வாதூல கல்போதயா நல்ப–ஊழிக் காற்றை போலே உத்பத்தி யுடைய குறைவற்ற -அநல்ப
வீராயி தோத் யச்சமத்கார -வீராதி களாலே நிரம்பி
தைத்யாரி ஜைத்ரத்வஜா ரோஹ -வெற்றிக்கு கொடியில் ஆரோஹித்து
நிர்த்தாரி தோத் கர்ஷ சங்கர்ஷணாத்மன் –சங்கர்ஷ ரூபமாக
கருத்மன் மருத் பஞ்சகாதீச -பிராணாதி பஞ்சகம் -அஞ்சு அதிபதி -இவற்றுக்கு
ஸத்யாதி மூர்த்தே-ஸத்யாதி மூர்த்தி ரூபமாக / சத்யம் ஸூ பர்ண தாரஷ்ய கருட வியாகேஸ்வர -ஐந்து காற்றுக்களுக்கும் –
நகஸ்சித் சமஸ்தே நமஸ்தே புனஸ்தே நம —-ஒப்பார் மிக்கார் இலையாய மா மாயன்ப அன்றோ
மறு படியும் வணக்கம் –கைங்கர்யம் பண்ணுவதில் -ஒப்பு இல்லையே –

பையுடை நாகப் பகைக் கொடியான் -வ்ருத்த விபூதி நாயகன் அன்றோ -நித்ய மண்டலத்தில் விரோதம் இல்லையே –
-உலகத்தில் விரோதம் உண்டால் -இருவரும் அழிப்பார்-பின்பு ஸூகமாக இருக்க இருவரும் என்றபடி –
அஞ்சிறைய புட் கொடியே ஆடும் பாடும் – நஞ்சரவில் துயில் அமர்ந்த நம்பி –என்னும் – வயலாலி -மைந்தா என்னும்
-வயல் நன்றாக இருக்க -என் பெண் நலிகிறாளே– அஞ்சிறைய புட் கொடியே ஆடும் பாடும் —ஆடுகிறாள் பாடுகிறாள்
-படுக்கை பற்றி பேசி –கருடன் திருக் கல்யாணம் பண்ணுவிக்க வர -ஆடுகிற சிறகுகளைக் கண்டு
அநுகாரம்–ஸ்தோத்ரமும் பண்ணுகிறாள் -பாவனையில் -அவனை போலவே -கண்ணனை பண்ணாமல் –
கோபிகள் -கண்ணன் காளியன் போலே அநுகாரம் பண்ணினார்கள் -ரக்ஷிக்க வரும் அத்தை நினைத்தே ஆறி இருக்கிறாள் –
அணி அரங்கன் ஆடுதுமோ -கருடன் போலே பறந்து போகலாமா என்கிறாள் -என் சிறகுகளின் அடங்கா பெண்ணைப் பெற்றேன் –
ஸ்ரீ ரெங்கத்தில் மதிள்களே- பெரிய திருவடி -முன்னோக்கி வளைந்து இருக்குமே வாசல்கள் –
காந்தஸ்ய–பணிபதி-செய்யா / ஆஸனம் / ஆசனம் வாஹனம் வேதாதாத்மா விஹஹேஸ்வரா
-கருடன் பேரில் ஆரோஹித்து -நித்ய கைங்கர்ய நிஷ்டர்கள் ஆதி சேஷன் கருத்மான் –

—————————————————————————————————-

நம இத அஜஹத் சபர்யாய பர்யாய நிர்யாத பஷா நிலாஸ் பால நோத் வேல பாதோதி
வீஸீ சபேடா ஹதா காதா பாதாள பாங்கார சங்க் ருத்த
நாகேந்த்ர பீடாஸ் ருணீ பாவ பாஸ்வன்னக ஸ்ரேணயே சண்ட துண்டாய ந்ருத்யத் புஜங்க ப்ருவே வர்ஜிணே
தம்ஷ்ட்ரயா துப்யம் அத்யாத்மவித்யா -விதேயா விதேயா பவத் தாஸ்ய மாபதயேதா தயே தாஸ்ச மே –3-

நம-
இத அஜஹத் சபர்யாய-விட்டு விடாத இடை விடாமல் -ஆராதனம் கொண்டு -குறைவற்று
பர்யாய நிர்யாத-பக்க வாட்டில் பரவும்
பஷா நிலாஸ் பால நோத்-பக்ஷம் -சிறகுகள் -அநில
உத்வேல பாதோதி–கடல் மேலே அலை -கொந்தளிக்க -இவர் பறந்து காற்று வீசுவதால் -பாதாளம் வரை போக
வீஸீ சபேடா-அலைகள் என்னும் கரங்கள்
ஆஹதா அகாதா -அடிக்கப்பட்ட ஆழ்ந்த கடலிலே
பாதாள பாங்கார -பாம் -சப்தம் ஒலித்து-நினைத்து பார்க்க முடியாத ஒலிகள்
சங்க்ருத்த- நாகேந்த்ர -நிறைந்த கோபங்கள் –திக் கஜங்கள் -நாகவரங்கள் -கொண்டு –
பீடாஸ் ருணீ பாவ பாஸ்வது –அங்குசம் போலே விளங்கும்
ன்னக ஸ்ரேணயே சண்ட துண்டாய-திரு நகங்களின் வரிசை -பயங்கர மூக்கும் கொண்டு
ந்ருத்யத் புஜங்க ப்ருவே–ஆட்டமாடும் புருவம் -கொண்டு
வர்ஜிணே
தம்ஷ்ட்ரயா துப்யம் -கோரைப் பற்கள் -வஜ்ராயுதம் போலே
அத்யாத்மவித்யா -ஆத்மா பரமாத்மா வித்யைகள் -32 வித்யைகள் நன்றாக இருக்கும் படி-
விதேயா விதேயா-வசப்படும் படி அனுக்ரஹித்து -அடங்கி இருக்கும் படி
பவத் தாஸ்யம் -தேவரீர் அடிமை தனம்
மாபதயேதா தயே தாஸ்ச மே-அடியேனுக்கு பூண்டு -தயை புரிந்து அருள வேணும் –

ஞானம் அனுஷ்டானம் இரண்டும் பிரார்த்திக்கிறார் -சாஸ்திர யோநித்வாத் -ஒன்றே பிரமாணம் –
பாதகேந்த்ர -சாஸ்திரம் -வேதமயன் -என்பதால் முக்கியம் -தாச சஹா வாஹனம் –
ஆசனம் –த்வஜ —விதானம் விசிறி சிறகுகளை கொண்டே 7 கைங்கர்யங்கள் –
-த்வத் அங்க்ரி சம்மர்த்த கினாங்க-அடையாளம் உண்டே -நமக்கு சங்கு சக்கர லாஞ்சனம் போலே இவற்றால் சோபிதம்
பொன் மலை மீமிசை கார் முகில் போல் –கறு முகில் தாமரைக் காடு பூத்து -அவயவங்கள் -அங்கங்களும் பங்கயமே –
-நீடு இரு சுடர் இரு புரத்து ஏந்தி -சங்கு சக்கரம் -எனது –செம் பொன் குன்றின் மேலே வருவது போலே -அஜகத் பர்யாய –
வைர முடி -வைநதேயன் -கொடுத்த முடி கிரீட மகுட சூடாவதாம்ச -மூன்று -ராஜ முடி கிருஷ்ணராய முடி /கருடாதேறி
விமானம் -ஆ மருவி அப்பன் -கருடன் கூடவே சேவை –
நாக பாசம் -கழற்ற -அஹம் சஹா –தாஸ சஹா –காகுஸ்த -பிராணன் -வெளியில் உள்ள பிராணன் என்று சொல்லிக் கொண்டாரே பெரிய திருவடி –

—————————————————————————–

மநு ரநு கத பக்ஷி வக்த்ர ஸ் புரத்தார கஸ்தா வகஸ் சித்ர பாநு ப்ரியா சேகர
ஸ்த்ராய தாம் நஸ்திரி வர்க்கா பவர்க்க ப்ரஸூதி பர வ்யோம தாமான்
வலத் வேஷி தர்ப்ப ஜ்வலத் வால சில்ய பிரதிஞ்ஞாவதீர்ண ஸ் திராம் தத்துவ
புத்திம் பராம் பக்தி தே நும் ஜகன் மூல கந்தே முகுந்தே மஹா நந்ததோ
க்த்த்ரீம் ததீ தா முதாகா மஹீ நாம் அ ஹீ நாமஹீ நாந்தக –4-

மந்த்ரம் –வ்யக்தமாக சொல்லாமல் -பிரணவம் -பக்ஷி -ஸ்வாக -மறைத்து -குஹ்யம் —
சரம ஸ்லோகார்த்தம் வெளியிட்டு அருளினார் எம்பெருமானார் -திரு மந்த்ரார்த்தம் வெளியிட்டு அருள வில்லையே –
-பேசி வரம்பு அறுத்தார் -ஆசை யுடையார்க்கு-அருளலாம் –
அஷட்கர்ணம் -ஆறாம் காது கேட்க்க கூடாது -என்பர் -அர்த்தம் மறைத்து போவார்கள் திரு மந்த்ரமும் சரம ஸ்லோகமும்
/அர்த்தமும் சப்தமும் மறைத்து போவார்கள் த்வயத்தை –க்ஷேமகரம் -த்வய மந்த்ரம் /
நம பதில் ஸ் வாகா -கருடன் பற்றி இல்லாமல் பக்ஷி –

மநு ரநு கத -மந்த்ரத்தை பின் தொடர்ந்த
பக்ஷி வக்த்ர ஸ்–பா என்னும் எழுத்து ஷி என்னும் எழுத்துக்கள் -பிரணவத்தை -வக்த்ர -வாய் –
ஸ்பு ரத்தார கஸ்தா-நன்றாக விளங்கும் பிரணவம்
வகஸ் சித்ர பாநு ப்ரியா சேகர -ஸ் வாகா -அக்கினிக்கு பிரிய -ஸ் வாகா பின் தொடர -தலை யாக
-ஸ் வாகா– அக்னி மூலம் தேவர்களுக்கு சேர்ப்பாள் யஜ்ஜனங்களில்
ஸ்த்ராய தாம் நஸ்திரி வர்க்கா பவர்க்க ப்ரஸூதி –தர்ம அர்த்த காமம் -அபவர்க்கம் மோஷம்
பர வ்யோம தாமான் –ஸ்ரீ வைகுண்டத்தில்
வலத் வேஷி -இந்திரனுடைய
தர்ப்ப ஜ்வலத் வால சில்ய -செருக்கை அடக்க வாலசிலய ரிஷிகள் –குள்ளமான ரிஷிகள்
–இந்திரன் பரிகாசம் பண்ண -தர்ப்ப -செருக்கு -ஜ்வலத் -கோபத்தால் ஜ்வலிக்கும்
பிரதிஞ்ஞாவதீர்ண-ப்ரதிஞ்ஞானி அடியாக பிறந்து
ஸ் திராம் தத்துவ -புத்திம் பராம் பக்தி தே நும் –தத்வ புத்தி ஞானமும் பக்தியையும் கொடுத்து அருளி –காம தேனு-
ஜகன் மூல கந்தே-முதல் முதல் வித்து
முகுந்தே மஹா நந்ததோ–முகுந்த -மோக்ஷம் அருளும் -மு கு தா -முக்தி பூமியை ததாதி -/செய்குந்தா -இத்யாதி -முகுந்தா -வியாக்யானம் –
/ முக்தி புக்தி -இந்த லோக இன்பம் இரண்டையும் அருளுபவர்
க்த்த்ரீம் ததீ தா முதாகா மஹீ நாம் -முத்தா காம ஹீனாம் -வேறு விஷய ஆசை இல்லாத பராம் பக்தி
அ ஹீ நாமஹீ நாந்தக –கி களான பாம்புகள் -அ ஹீனம் -குறைவற்ற பக்தி என்றுமாம் –
தோக்தா-பெரிய ஆனந்தம் பால் போலே கரக்கும் பசு மாட்டை அடைய செய்ய வேணும் -பக்தி ஆனந்தம் சுரக்கும் காம தேனு

அருளாத நீர் –அருளி –அவராவி துவரா முன் -அருளாளி புட் கடவீர் —என் விடு தூதாய் சென்றக்கால்
-ஆலிங்கனம் பெற்றார் திருவடி –அனுக்ரஹம் உரு எடுத்த கருத்மான் –ஆழ்வார் அவதாரத்தால் பக்ஷி ஜாதி வீறு பெற்றதே –
புள்ளைக் கடாவுகின்ற -ஓசை ஆழ்வார் திரு உள்ளத்தில் கேட்கலாமே தென் திருப்பேரெயில் -/ ஓடும் புள்ளேறி —சூடும் தண் துழாய்
புள்ளூர்தி கழல் பணிந்து ஏத்துவர் -கள்வா –என்று ப்ரஹ்மாதிகள் / ஆடு புட் கொடி ஆதி மூர்த்தி அன்றோ

——————————————————————————————

ஷட்த் ரிம் ஸத் கண சரணோ நர பரி பாடீ நவீன கும்ப கண
விஷ்ணு ரத தண்ட கோ அயம் விகடயது விபக்ஷ வாஹி நீ வ்யூஹம்

ஷட்த் ரிம் ஸத் கண சரணோ–பாதம் -36 கணங்கள் 108
நர பரி பாடீ நவீன கும்ப கண — -நகணம்–2 / ரகணம் -34/புதியதான மொழித் தொடர் கூட்டம்
விஷ்ணு ரத தண்ட கோ அயம் விகடயது -கருட -விஷ்ணு ரத -தண்டகம் –
விபக்ஷ வாஹி நீ வ்யூஹம்-எதிரிகள் வரிசை அழிக்கட்டும்

———————————————————————————-

விசித்ர ஸித்தித ஸோ அயம் வேங்கடேச விபஸ்ஸிதா
கருடத்வஜ தோஷாய கீதா கருட தண்டக

விசித்ர ஸித்தித ஸோ அயம்-பல வகைப்பட்ட சித்தியை அளிக்கும்
வேங்கடேச விபஸ்ஸிதா-வேங்கடேச கவி வித்வான்
கருடத்வஜ தோஷாய–கருட கொடி யுடைய திருமால் திரு உள்ளம் மகில
கீதா கருட தண்டக -சொல்லப் பட்டது –

———————————————————————————-

கவி தார்க்கிக ஸிம்ஹாய கல்யாண குண சாலினே
ஸ்ரீ மதே வேங்கடேசாய வேதாந்த குரவே நம –

———————————————————————————

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ தேசிகன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய திருவடி திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

புராதான ஸ்லோகங்கள் —

May 7, 2015

ஸ்ரீ மத் ராமாயணம் –

பூர்வம் ராமோ தபோவனானு கமனம் கத்வாம்ரு காஞ்சனம்
வைதேகி கரணம் ஜடாயு மரணம் சுக்ரீவ சம்பாஷணம்
வாலி நிக்ரஹணம் சமுத்திர சரணம் லங்காபுரி தகனம்
பட்சாத் ராவண கும்பகர்ண நிதானம் ஏதத் ராமாயணம் —

——————————————————————————————

ஸ்ரீ மத் பாகவதம் –

ஆதவ் தேவக தேவ கர்ப்ப ஜனனம் கோபி  ஹ்ருதே மர்த்தனம்
மாயா பூதன தேவ தாப கரணம் கோவர்த்தனோ தாரணம்
கம்ச சேதன கௌரவாதி கரணம் குந்தி ஸூதா பாலனம்
பட்சாத் பீஷ்ம சுயோதனாதி கரணம் ஏவம் மஹா பாகவதம் –

——————————————————————————————

ஸ்ரீ பட்சிராஜ ஸ்தோத்ரம் –

அம்ருத கலச ஹஸ்தம் காந்தி சம்பூர்ண காத்ரம்
சஹல விபூத வந்த்யம் வேத சாஸ்திர வந்த்யம்
ருஷிர விபூத பக்த்யம் வேத்யமான் ஆண்ட கோலம்
சகல விஷ்வ   நாசம் சிந்தையே பட்சி ராஜம்-

——————————————————————————————-

எம்பெருமான் திவ்ய வடிவு அழகு சேவை –

திருத் துழாயும் மகிழம் பூவும்
கவசமும் முத்தா கிரீடமும்
நெற்றியில் தீஷண கஸ்தூரி திலகமும்
மதனவில் போல் வளைந்த புருவமும்
கடை சூழ்ந்து செவ்வரி தாழ்ந்து கருமுகில் மிகுந்து அகன்று  நிமிர்ந்த செந்தாமரைக் கண்களும்
கூர்மையான கொடி மூக்கும்
செங்கனி வாயும்
மல்லிகை மலர்ந்தால் போல் பொன் சிரிப்பும்
தாமரை மலர்ந்தால் போ திரு முக மண்டலமும்
கரி வண்டு கவித்தால் போல் கரும் குழல் காற்றையும்
இரு சூரியன் உதித்தால் போல் மணி மகரக் குண்டலமும்
கபோலம் என்றும் கவை என்றும் கஞ்ச மலர்க் கையான் அஞ்சாதே என்று அடியார்களுக்கு அளித்த அபயச்த கரமும்
சந்திர சூரிய மண்டலமும் சேர்ந்து அமைந்தால் போல் பாஞ்ச சந்யமும்
திருத் தோள் அம்புறாத் துணியும்
திரு வரையிலே தங்கப் பிடி வைத்த நாந்தகக் கத்தியும்
கிளிவசை மாலையும் -மகிழம்பூ மாலையும் –தாழம்பூ மாலையும் திருத் துழாய் மாலையும் –
குங்குமம் கஸ்தூரி குமுகுமு என்ன பளபள என்ன குளிர்ந்த திருமேனி தேஜஸ் ஸாய் இருக்கிற
ஏன் அப்பனே
ஸ்ரீ ரங்க நாதனே
கண்ணனே
தாமரைக் கண்ணனே
தூ மணி வண்ணனே
தோளுக்கு இனியானே
பத்ம நாபனே
பவள வாயனே
சிறு புலி மார்பனே
செங்கோல் உடையானே
கத்தியும் கேடையமும் கதையும் தரித்தோனே
ஆநிரை மேய்த்தோனே
அவன் உடம்பு பிழந்தோனே
கோனேரி காத்தோனே
கோவர்த்தன குடையானே
சிங்கம் போல் நடையானே
பீதக வாடை யுடையானே
பேய்முலை  யுண்டானே
பதினாறு லோகமும் ஆண்டானே
பச்சைத் திருத் துழாய் மாலை அணிந்தோனே
அரி அச்சுதனே
ஆராவமுதனே
சிந்திக்கத் தித்திக்கும் செவ்வேங்கடத்தானே
திருவேங்கடத்தானே
எம்மானே
எம்பெருமானே
இங்கே கண்டேனே –
ஸ்ரீ ஹரி ஸ்ரீ ஹரி ஸ்ரீ ஹரி

—————————————————————————————————————-

ஸ்ரீ நரசிம்ஹ அஷ்டகம் -ஸ்ரீ வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் அருளிச் செய்தது –

ஸூந்தர ஜாமாத்ரு முனே ப்ரபத்யே சரணாம் புஜம்
சம்சாரார்ணவ சம்மக்ன ஜந்து சந்தார போதகம் –தனியன் –

ஸ்ரீ மத கலங்க பரிபூர்ண சசிகோடி ஸ்ரீ தர மநோ ஹர  சடா படல காந்த
பாலய க்ருபாலய பவாம்புதி  மக்நம் தைத்ய வர கால நரசிம்ஹ நரசிம்ஹ

பாத கமலா வநத பாதகி ஜநாநாம்  பாதகதவாநல பதத்திரி வர கேதோ
பாவந பாராயண பவார்த்தி ஹரயாமாம் பாஹி க்ருபயைவ நரசிம்ஹ நரசிம்ஹ

துங்க நக பங்க்தி தலதா ஸூர வராஸ்ருக் பங்க நவ குங்கும விபங்கில மநோ ஹர
பண்டித நிதாந கமலாலய நமஸ்தே பங்கஜ நிஷண்ண நரசிம்ஹ நரசிம்ஹ

மௌலிஷூ விபூஷணமிவ அமரவராணம் யோகி ஹ்ருதயேஷூ ச சிரஸ்ஸூ நிகமா நாம்
ராஜதர விந்த ருசிரம் பதயுகம் தே தேஹி மம மூர்த்தி நரசிம்ஹ நரசிம்ஹ

வாரிஜ விலோசன மதந்திம தசாயாம் க்லேச விவசீக்ருத சமஸ்த கரணாயாம்
ஏஹி ரமயா சஹ சரண்யா விஹகா நாம் நாதமதி ருஹ்ய நரசிம்ஹ நரசிம்ஹ

ஹாடக கிரீடவர ரசனா மகர குண்டல மணீந்த்ரை
பூஷி தமசெஷா நிலையம் தவ வபுர்  சேதசி சகாச்து நரசிம்ஹ நரசிம்ஹ

இந்து ரவி பாவக விலோசன ரமாயா மந்திர மஹா புஜ லேசாத் வர ரதாங்க
ஸூ ந்திர சிராய ரமதாம் த்வயி மநோ மே நந்தித ஸூ ரேச நரசிம்ஹ நரசிம்ஹ

மாதவ முகுந்த மது ஸூ தன முராரே வாமன நருசிம்ஹா சரணம் பவ நதானாம்
காமத க்ருணின் நிகில காரண நயேயம் கால மாமாரேச நரசிம்ஹ நரசிம்ஹ

அஷ்ட கமிதம் சகல பாதக பயக்நம் காமதம் அசேஷ துரிதாமய சரிபுக்னம்
யா படதி ஸந்ததம சேஷ நிலயம் தே கச்சதி பதம் ஸ நரசிம்ஹ நரசிம்ஹ —

———————————————————————————————–

உக்ரம் வீரம் மஹா விஷ்ணும் ஜ்வலந்தம் சர்வதோமுகம்
நருசிம்ஹம் பீஷணம் பத்ரம் ம்ருத்யும்ருத்யும்  நமாம்யஹம்

ஓம் வஜ்ரா நகாய வித்மஹே தீஷ்ண தம்ஷ்ட்ராய தீமஹி தந்நோ நாரசிம்ஹ ப்ரசோதயாத்

————————————————————————————————–

பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ வடுக நம்பி அருளிச் செய்த ஸ்ரீ ராமானுஜ அஷ்டோத்திர சதநாம ஸ்தோத்ரம் / ஸ்ரீ யதிராஜ மங்களம் ஸ்லோகம் —

April 11, 2015

ஸ்ரீ ராமானுஜ அஷ்டோத்திர சதநாம ஸ்தோத்ரம்–

-ஸ்ரீ ராமானுஜ புஷ்கராஷோ யதீந்திர கருணாகர
காந்திமத்யாத்மஜா ஸ்ரீ மான் லீலா மானுஷ விக்ரஹ –1
சர்வ சாஸ்திர தத்வஜ்ஞ சர்வஜ்ஞ சஜ்ஜனப்ரிய
நாராயண க்ருபா பாத்ர ஸ்ரீ பூத புர நாயக –2
அநகோ   பக்த மனதார கேசவா நந்த வர்த்தன
காஞ்சி பூர்ணப்ரிய சக ப்ரணரார்த்தி விநாசன –3
புண்ய சங்கீர்த்தன புண்யோ ப்ரஹ்ம ராஷச மோசக
யாதவ பாதிதா பார்த்த வ்ருஷச் சேதகுடாரக –4
அமோகோ லஷ்மண முனி சாரதா சோக நாசன
நிரந்தர மநாஜ்ஞான நிர்மோசன விசஷண–5
வேதாந்த த்வய சாரஜ்ஞோ  வரதாம்புப்ர தாயக
பராபிப்ராய தத்வஜ்ஞ யாமு நாங்குலி   மோசக  –6
தேவராஜா க்ருபா லப்த ஷட்வாக்யார்த்த மஹோததி
பூர்ணார்ய லப்த  சந்மந்த்ரா சௌரி பாதாப்ஜ ஷட்பத –7
த்ரிதண்ட தாரி ப்ரஹ்மஜ்ஞோ ப்ரஹ்ம ஜ்ஞான பராயண
ரங்கேச கைங்கர்யயுத விபூதித்வ்ய நாயக –8
கோஷ்டீ பூர்ண க்ருபா லப்த மந்த்ரராஜ ப்ரகாசக
வர ரங்காநுகம்பாத்த  த்ரவிடாம் நாய பாரக –9
மாலாதரார்ய ஸூஜ்ஞாத த்ராவிடாம் நாயா தத்வதீ
சதுஸ் சப்ததி சிஷ்ட்யாபஞ்சாசார்யா பதாச்ரய–10
பிரபீத விஷதீர்த்தாம்ப ப்ரகடீ க்ருதவைபவ
பிரணதார்த்தி ஹராசார்யா தந்த பிஷைக போஜன –11
பவீத்ரா கருத கூரேசோ பாகி நேயத்ரி தண்டக
கூரேச தாசரத்யாதி சரமார்த்த ப்ரதாயக –12
ரங்கேச வேங்கடேசாதி ப்ரகடீ க்ருத வைபவ
தேவ ராஜார்ச்ச நர்த மூக முக்தி ப்ரதாயக –13
யஜ்ஞமூர்த்தி ப்ரதிஷ்டாதா மந்த்ரதோ தரணீதர
வரதாசார்ய சத்பக்தோ யஜ்ஞே சார்த்தி  விநாசக -14
அனந்தாபீஷ்ட பலதோ விடலேந்திர ப்ரபூஜீத
ஸ்ரீ சைல பூர்ண கருணா லப்த ராமாயணார்த்தக  –15
வ்யாச ஸூத்ரார்த்த தத்வஜ்ஞ போதாயன மதாநுக
ஸ்ரீ பாஷ்யாமி மஹாக்ரந்த காரக கலி நாசன –16
அத்வைத மத விச்சேத்தா விசிஷ்டாத்வைத பாரக
குரங்க நகரீ பூர்ணம்ந்திர ரத்நோபதேசக –17
விநா சிதாகிலமத சேஷீ க்ருத ரமாபதி
புத்ரீ க்ருத சடாராதி சடஜித் குணகோசக  18-
பாஷா தத்த ஹயக்ரீவோ பாஷ்யகாரோ மகாயச
பவித்ரீ கருட பூ பாக கூர்ம நாத ப்ரகாசக –19-
ஸ்ரீ வேங்கடாசலாதீச சங்கு சக்ர  ப்ரதாயக
ஸ்ரீ வெங்கடேச ச்வசுர ஸ்ரீ ராமசக தேசிக –20
க்ருபாமாத்ர ப்ரசன்னார்யோ கோபிகா மோஷ தாயக
சமீசீ நார்ய சச்சிஷ்ய சத்க்ருதோ வைஷ்ணவ ப்ரிய–21
க்ருமிகண்ட  ந்ருபத்வம்சீ  சர்வமந்திர மஹோததி
அங்கீ க்ருதாந்திர பூர்ணாய சாலக்ராம ப்ரதிஷ்டித –22
ஸ்ரீ பக்தக்ராம பூர்ணேச விஷ்ணு வர்த்தன ரஷக
பௌத்தத் வாந்த சஹாஸ்ராம்சு சேஷ ரூபப்ரதர்சக -23
நகரீ க்ருத வேதாத்ரி டில்லீச்வர சமர்ச்சித்த
நாராயண ப்ரடிஷ்டாதா சம்பத்புத்ர விமோசக–24
சனத்குமார ஜனக சாது லோக சிகாமணி
ஸூ ப்ரதிஷ்டித கோவிந்த ராஜ பூர்ண மநோரத–25
கோதாக்ரஜோ திகவிஜேதா கோதா பீஷ்டப்ரபூராக
சர்வ சம்சய விச்சேத்தா விஷ்ணு லோக ப்ரதாயக –26
அவ்யாஹத மஹத்வர்த்மா யதிராஜோ ஜகத்குரு
ஏவம் ராமானுஜர்யஸ்ய நாம் நாமஷ்டோத்தரம் சதம் –27
யா படத் ச்ருணுயாத்வாபி சர்வான் காமான் அவாப்நுயாத்
யதாந்த்ர பூர்ணேந  மஹாத்ம நேதம் ஸ்தோத்ரம் க்ருதம் சர்வஜநாவநாய
தஜ்ஜீவ பூதம் புவி வைஷ்ணவா நாம் பபூவ ராமானுஜ மாநசானாம்-

—————————————————————————————————————————————–

 

ஸ்ரீ யதிராஜ மங்களம் -ஸ்லோகம் —

ஸ்ரீ பராங்குச பாதாப்ஜ ஸூரபீக்ரு மௌலயே
ஸ்ரீ வத்ஸ சிஹ்ன நாதாய யதிராஜாய மங்களம் –1-
நாத பன்மாஷ ராமார்ய பாத பங்கஜ சேவிநே
சேவ்யாய சர்வ யமி நாம் யதிராஜாய மங்களம் –2
பூர்ணார்ய பூர்ண கருணா பாத்ராயாமித தேஜஸே
மாலாதர ப்ரியா யாஸ்து யதிராஜாய மங்களம் –3-
சம்சேவ்ய யாமு நாசார்யமே கலவ்யோசம் யஹம் குரோ
அன்யன்னேதி பதே நித்யம் யதிராஜாய மங்களம் –4
ஸ்ரீ காஞ்சீ பூர்ண மிச்ரோக்த ரஹச்யார்த்தவிதே சதா
தேவராஜா ப்ரியா யாஸ்து யதிராஜாய மங்களம் -6
ஸ்ரீ மத் கோஷ்டீபுரீ பூர்ண திவ்யாஜ்ஞாம் குர்வதே முதா
ச்லோகார்த்தம் குர்வதே தஸ்மை யதிராஜாய மங்களம் –6
கூரேச குருகா நாத தாசரத்யாதி தேக்கா
யச்சிஷ்யா பாந்தி தே தஸ்மை யதிராஜாய மங்களம் -7
சரமச்லோக தத்வார்த்தம் ஞ்யாத்வார்யாஜ்ஞாம் விலங்க்யச
தத்தே தம் ஸ்வ கீயோப்யோ யதிராஜாய மங்களம் -8
ஸ்ரீ சைல  பூர்ணக்ருபயா ஸ்ரீ ராமாயண மர்த்ததா
பக்த்யா யேன ஸ்ருதம் தஸ்மை யதிராஜாய மங்களம் –9
சங்கராதி குத்ருஷ்டீ  நாம் பாஹ்யா நாம் நித நாய்ச
ஸ்ரீ பாஷ்யம் குர்வதே தஸ்மை யதிராஜாய மங்களம் -10-
குர்வந்துப நிஷத் பாஷ்யம் ஜகத் ரஷாம் கரோதிய
தயா பரதந்த்ராய பாஷ்யகராய மங்களம் -11
த்ரமிடோப நிஷத்வ்யாக்யாம் வதேதி மத நுஜ்ஞயா
சாசதே குருகேசம்தம் பாஷ்யகராய மங்களம் –12
கத்வாது சாரதா பீடம் வ்ருத்திம் போதைய நச்யச
அவலோக்யா கதா யாஸ்து பாஷ்யகராய மங்களம் -13
பரமாணும்ருஷாவாதி வாதி சம்ஹார காரிணே
தஸ்மை பகவதே ஸ்ரீ மத் பாஷ்யகராய மங்களம் –14
ஸ்ரீ மத் குரங்க பூர்ணாய ஸ்ரீ பாஷ்யம் வததேஸ்வயம்
பித்ரே சம்பத்  தஸ்யாபி பாஷ்யகராய மங்களம் -15
தத்வா வ்ருஷகிரி சாஸ்ய சங்க சக்ர ரமாபதே
பரமப்ரீதி யுக்தாய பாஷ்யகராய மங்களம் –16
ஸ்ந்யாசம் குருதே காஞ்ச்யாம் அநந்த சரஸீ தடே
வரதே விசத பாராய பாஷ்யகாராய மங்களம் -17-
ஸ்ரீ மத் மகா பூத புரே ஸ்ரீ மத் கேசவ யஜ்வன
காந்திமத்யாம் ப்ர ஸூ தாயா யதிராஜாய மங்களம் -18
சேஷதிவா சைன்யநாதோவா ஸ்ரீபதிர் வேதி சாத்விகை
விதர்க்யாய மகா ப்ராஜ்ஞை எதிராஜாயா மங்களம் –19
ப்ரக்ருஷ்ட குண பூர்ணாய ப்ராப்யாய ஸ்வாங்க்ரி சேவிதாம்
ப்ரபன்ன சார்த்தவாஹாய யதிராஜாய மங்களம் -20-
வேதாத்மக  ப்ரமாணே  சத்விகைச்ச ப்ரமாத்ருபி
ப்ரமேயண சஹ ஸ்ரீ மான் வர்த்ததாம் யதிசேகர–21

—————————————————————————————————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ வடுக நம்பி திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ பராங்குசாஷ்டகம்–

August 26, 2014

ஸ்ரீ கூரத் ஆழ்வான் -ஸ்ரீ வைகுண்ட ஸ்தவத்தில் அருளியவை முதல் இரண்டு ஸ்லோகங்கள்
ஸ்ரீ பராசர பட்டர் ஸ்ரீ ரெங்கராஜ ஸ்தவத்தில் அருளியது மூன்றாவது ஸ்லோகம்
அடுத்த நான்கு ஸ்லோகங்கள் பூர்வருடைய முக்தங்கள்-விடுதி ஸ்லோகங்கள்
இறுதி ஸ்லோஹம் ஸ்ரீ மணவாள மா முனிகளின் பூர்வாச்ரம திருப் பேரரான
ஆச்சார்ய பௌத்ரர் என்றே பிரசித்தி பெற்ற ஸ்ரீ ஜீயர் நாயனார் அருளிச் செய்தது -நக்ஷத்ர மாலிகா ஸ்லோகம் –

நாதனுக்கு நாலாயிரம் அருளினான் வாழியே -823-நாத முனிகள்
மணக்கால் கிராமம்-லால்குடிக்கு அருகில் –
இடைச்சங்க காலம் –5000-ஆழ்வார்கள் -முதல் சங்கம் -1000-/ கடைச்சங்கம் -2000-வருஷங்களுக்கு முன்
இடைப்பட்ட காலம் இருளான காலம் -3600–நாலாயிரம் நடையாடாமல் –
அனுபவம் முக்கியம் உபதேசம் இரண்டாம் பக்ஷம் ஆழ்வார்களுக்கு –
உபதேசம் பிரதானம் -அனுபவம் இரண்டாம் பக்ஷம் ஆச்சார்யர்களுக்கு
யோகாசனம் -யோகம் ஆத்மாவுக்கு ஆசனம் தேகத்துக்கு -பதஞ்சலியும் ஆதி சேஷன் அம்சம்
வகுள மாலை -தாமம் துவளமோ வகுளமோ -நான்கு கேள்விகளில் இதுவும் ஓன்று –

சேமம் குருகையோ செய்ய திருப் பாற் கடலோ
நாமம் பராங்குசமோ நாரணமோ
தோளும் இரண்டோ நான்கும் உளதோ பெருமாள் உனக்கு –
தாமம் துளவமோ வகுளமோ

ஸ்ரீ வடிவு அழகிய நம்பி திருக் குறுங்குடி நம்பியே அன்றோ இவர் -இது அன்றோ இச் சங்கைகளுக்கு அடி
மகிழ் மாலை மார்பினன் -ஆச்சார்ய அபிமானம் உத்தாரகம் -உபகார வஸ்து கௌரவம் -சஜாதீயர் –
சபரி கொடுத்ததை பெருமாள் மறுக்க முடியாமல் ஸ்வீகரித்தது ஆச்சார்யர் நியமனம் படி கொடுத்ததாலே தானே –
உறாமை யோடே உற்றேன் ஆகாமைக்கு இந்த பக்தாம்ருதம் வழங்கி அருள தானே –
நாடு திருந்த -பிரபந்தம் தலைக்கட்ட -நச்சுப் பொய்கை ஆகாமைக்கா -ருசி வளர்க்க -காதலை பெருக்க வேண்டுமே
ஆர்த்தி அதிகார பூர்த்தி-தன் குழந்தையை பட்டினி போட்டு தொண்டர்க்கு அமுது உண்ண அருளப் பண்ணி –
துணைக் கேள்வி இன்பம் பயக்க எழில் மாதரும் தானும் -ஸ்ரீ ராமாயணம் -ஸ்ரீ விஷ்ணு சஹஸ்ர நாமம் போலே தனிக் கேள்வி இல்லையே
அவனாலே அவனைத் தானே அடைதல் -அருளிச் செயல் சாரம் –

—————————————————————————————–

த்ரை வித்ய வ்ருத்த ஜன மூர்த்த விபூஷணம் யத்
சம்பத்ச சாத்விக ஜனஸ்ய யதேவ நித்யம்
யத் வா சரண்யம் அசரண்ய ஜனஸ்ய புண்யம்
தத் சம்ஸ்ரயேம வகுளா பரணாங்க்ரி யுக்மம் –1-

த்ரை வித்ய வ்ருத்த ஜன மூர்த்த விபூஷணம் யத் –
யாதொரு நம் ஆழ்வார் திருவடி இணையானது
பரம வைதிகர்களுடைய-வேதாந்திகள்-மதுர கவி ஆழ்வார்-நாத யமுன யதிவராதிகள்- போல்வார் –
முடிக்கு அலங்காரமாய் இருக்கின்றதோ –
(ஸ்ரீ சடகோபருடைய சடாரி -ஸ்ரீ ராமானுஜன் சாதியுங்கோள் பிரார்த்தனை-ஆழ்வார் திருநகரில் –
மாறன் அடி பணிந்து உய்ந்தவர் என்பதால் மற்ற இடங்களில் ஸ்ரீ மதுரகவி சாதியுங்கோள் பிரார்த்தனை
ஸ்ரீ முதலியாண்டான் சாதிக்க பிரார்த்தனை -ஸ்ரீ ராமானுஜர் சடாரிக்கு எங்கும் –
திருவேங்கடத்தில் மட்டும் ஸ்ரீ அனந்தாழ்வான் சாதிக்க பிரார்த்தனை )

சம்பத்ச சாத்விக ஜனஸ்ய யதேவ நித்யம் யத்
யாதொரு திருவடி இணையே சர்வ காலமும் சாத்விகர்களுக்கு சகல ஐஸ்வர்யமுமாக இருக்கின்றதோ –
உரு பெரும் செல்வமும் தந்தையும் தாயும் உயர் குருவும் -செந்தமிழ் ஆரணமே என்று –இத்யாதி

யத் வா சரண்யம் அசரண்ய ஜனச்ய –
யாதொரு திருவடி இணையே புகல் ஒன்றில்லாதவர்களுக்குத் தஞ்சமாய் இருக்கின்றதோ –

புண்யம் தத் சம்ஸ்ரயேம வகுளா பரணாங்க்ரி யுக்மம் –
அப்படிப் பட்ட பரம பாவனமான ஸ்ரீ நம் ஆழ்வாரது திருவடி இணையை ஆஸ்ரயிக்கக் கடவோம்

ஸ்ரீ ஆளவந்தார் -மாதா பிதா யுவதய -ஸ்லோகத்தில் சர்வ ஸ்வ மாகத் துதித்து
அவற்றை ப்ரணமாமி மூர்த்தா -என்று தலையால் வணங்குவதாக அருளிச் செய்த படியே முதல் பாதம்

தனத்தாலும் ஏதும் குறைவிலேன் எந்தை சடகோபன் பாதங்கள் யாமுடைய பற்று -என்றதை
நோக்கி இரண்டாவது பாதம் பணித்தது

சர்வ லோக சரண்யனான ஸ்ரீ எம்பெருமானாலும் கை விடப் பட்டவர்களுக்கு
ஸ்ரீ ஆழ்வார் திருவடிகளே தஞ்சம் என்கிறது மூன்றாவது பாதம் –
(நன்மையால் மிக்க நான்மறையாளர்கள் கை விட்ட அதுவே காரணமாக -புன்மையாக கருதுவார்கள் ஆதாலால் –
கைப்பிடித்து அருளினார் )

————————————————————————–

பக்தி பிரபாவ பவத் அத்புத பாவ பந்த
சந்துஷித ப்ரணய சார ரசௌக பூர்ண
வேதார்த்த ரத்ந நிதி அச்யுத திவ்ய தாம
ஜியாத் பராங்குசபயோதி அஸீமபூமா—2-

பக்தி பிரபாவ பவத் அத்புத பாவ பந்த சந்துஷித ப்ரணய சார ரசௌக பூர்ண –
பக்தியின் கனத்தால் உண்டாகிய
ஆச்சர்யமான அபிப்ராய விசேஷங்களினால் வளர்க்கப் பட்ட
சிறந்த ப்ரணயம் ஆகிற
தீர்த்த பிரவாஹத்தாலே
நவரச சமூஹத்தாலே
நிறைந்ததாயும் –
காதல் -வேட்கை -அன்பு -அவா /-பர பக்தி பர ஞானம் பரம பக்தி -பிரணயம் -அவஸ்தைகள் –
ஞாதும் த்ரஷ்டும் பிரவேஷ்டும் -ஸ்ரீ கீதை /-ஞானம் தர்சனம் பிராப்தி -நாயனார் –
காதல் கடல் புரைய விளைத்த காரமர் மேனி –பேர் அமர் காதல் -பின் நின்ற காதல் -கழிய மிக்கதோர் காதல் -5-3/4/5-
அவா -சூழ்ந்து -பாழ்-பிரகிருதி -அதனில் பெரிய -பர நல் மலர் ஜோதி -சுடர் ஞான இன்பம் மூன்றையும் விஞ்சி

சிருங்கார -வீர- கருணை -அத்புத ஹாஸ்யம் -பாயா நகம் -ரௌத்ரம் – பீபஸ்த -சாந்தி- பக்தி -நவ ரச சமூஹத்தாலே-
பக்திஸ்த ஞான விசேஷம் -பக்தி ரூபா பன்ன ஞானம் / மதி நலம் -ஞானம் முதிர்ந்த பக்தி அருளி
ப்ரபன்னனுக்கு கர்மம் கைங்கர்யத்தில் புகும் / ஞானம் ஆத்ம ஸ்வரூபத்தில் புகும் / பக்தி பிராப்பிய ருசியில் புகும்
காற்றையும் கழியையும் கட்டி அழ கொண்ட பெரும் காதலுக்கு பக்தி வரம்பு இல்லையே
சிருங்கார ரசம் -பிரணய ரோஷம் -என்னுடைய பந்தும் கழலும் தந்து போகு நம்பீ
அத்புத ரசம் – மாயா வாமனனே – -வியந்து -கண்ணனை கூவுமாறு அறிய மாட்டேன் -பால் என்கோ
பயம் -ஐவர் திசை திசை வலித்து எத்துகின்றனர்

வேதார்த்த ரத்ந நிதி அச்யுத திவ்ய தாம ஜியாத் பராங்குசபயோதி அஸீமபூமா –
வேதப் பொருள் ஆகிற நவ ரத்னங்களுக்கு நிதியாயும்
ஸ்ரீ எம்பெருமானுக்கு திவ்யமான
அளவில்லாத பெருமையை யுடைதாயும் இருக்கிற
ஸ்ரீ நம் ஆழ்வார் ஆகிற கடல் நெடுநாள் வாழ வேணும்-
மனத்துள்ளான் மா கடல் நீருள்ளான் -ஸ்ரீ ஆழ்வார் திரு உள்ளம் -புகுந்து கல்லும் கனை கடலும் புல்லென்று ஒழியும் படி –
வாய்க்கும் குருகை திரு வீதி எச்சில் உண்ட நாய்க்கு பரம பதம் -இந்த பேய்க்கும் இடம் அளித்தால் பழுதோ-ஞானத் தமிழ் கடலே –
இந்த பிரார்த்தனை ஸ்ரீ பொலிந்து நின்ற பிரான் இடம் இல்லை -ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் இடம் –
பெருமான் மகுடம் சாய்க்கும் வண்ணம் பாடும் -இன்பம் பயக்க -இத்யாதி-மிதுனத்தில் கேள்வி

பக்தாம்ருதம் -தனியனில்
நமாம் யஹம் திராவிட வேத சாகரம் -என்று
ஸ்ரீ திருவாய்மொழியைக் கடலாகக் கூறினார் முன்னோர்
நதி நாம் சாகரோ கதி -பல நதிகளும் கடலிலே சேருவது போலேயும்
ரத்னங்கள் நிறைந்த கடல் போலேயும்
பக்தின் கனத்தால் தோன்றிய அற்புதமான அபிப்ராய விசேஷங்கள் கொண்டு
பல பல படியாக பேசும் முகத்தாலே
நவ ரசங்களும் பொதிந்து இருப்பார்

கடல் ரத்னாகாரம்
ஸ்ரீ ஆழ்வார் வேதப் பொருள்கள் ஆகிற ரத்னங்களுக்கு பிறப்பிடம்
கடல் ஸ்ரீ எம்பெருமான் உறைவிடம்
ஸ்ரீ ஆழ்வாரும் -ஒண்  சங்கதை வாழ் ஆழியான் ஒருவன் அடியேனுள் உள்ளானே -என்கிறபடி
தம்முள் ஸ்ரீ எம்பெருமானைத் தாங்கி நிற்பவர் –
கடல் அளவு கடந்த பெருமை யுடையது -அது ஆகார வைபுல்யம்
ஸ்ரீ ஆழ்வார் சிறந்த குணங்களால் பெருமை வாய்ந்தவர்
ஆக இப்படிகளாலே கடல் என்னத் தகுந்த ஸ்ரீ ஆழ்வார் வாழ்க-

————————————————————————————————-

ருஷிம் ஜூஷாமஹே கிருஷ்ண த்ருஷ்ணா தத்வமிவ உதிதம்
சஹஸ்ர சாகாம் யோத்ராஷீத் த்ராமிடீம் ப்ரஹ்ம சம்ஹிதாம்–3-ஸ்ரீ ரெங்க ராஜ ஸ்தவம் -6-ஸ்லோகம்

ருஷிம் ஜூஷாமஹே கிருஷ்ண த்ருஷ்ணா தத்வமிவ உதிதம்
யாவவொரு முனிவர் – ஆயிரம் பாசுரங்களை யுடையதான திராவிட ப்ரஹ்ம சம்ஹிதையை
சாஷாத் கரித்தாரோ-மந்த்ர த்ரஷ்டா ரிஷி
ஸ்ரீ கிருஷ்ண பக்தியே வடிவு எடுத்து அவதரித்தது என்னலாம் படியான
அந்த ஸ்ரீ சடகோப முனிவரை சேவிக்கிறோம்-
தத் குண சாரத்வாத் தத் குண விபதேசாத் -த்யாஜ்ய தேக வ்யாமோஹம் காட்டி அருளினான்
முனி மனன சீலர் /ரிஷி மந்த்ர த்ரஷ்டா -ரகஸ்ய த்ரயம் கண்டு அறிந்து உபதேசம் /கவி கிராந்தி தர்சி -தூரப் பார்வை

சஹஸ்ர சாகாம் யோத்ராஷீத் த்ராமிடீம் ப்ரஹ்ம சம்ஹிதாம்
ஆயிரம் சாகைகள் உள்ள சாம வேதம் போலே ஆயிரம் பாசுரங்கள் கொண்ட ஸ்ரீ திருவாய்மொழி-
யோத்ராஷீத்-யகா அத்ராஷீத் -சாம வேதம் கண்டு அருளிச் செய்தார் அன்றோ
தஸ்ய உதித நாம- உத் கீதா விவரணம் -ஸ்ரீ திருவாய் மொழி -உயர்வற -பிறந்தார் உயர்ந்தே

வேங்கடத்துக்கு உறைவார்க்கு நம என்னலாம் கடமை அது சுமந்தார்கட்கே -திருமந்த்ரார்த்தம்
அகலகில்லேன் -த்வயார்த்தம்
அருள் கொண்டாடும் அடியவர் இன்புற –அருள் கொண்டு ஆயிரம் இன் தமிழ் பாடினான்-சரம ஸ்லோகார்த்தமே ஸ்ரீ ஆழ்வார் அருளிச் செயல்
வெண்ணெய் -ஸ்ரீ ஆழ்வார் -இரண்டு இடங்களிலும் -ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் அபி நிவேசம்
குரவை ஆய்ச்சியர் -பதிகம் அனுபவம் -யாவர் எனக்கு நிகர் –
யுவ வர்ண க்ரமம்-அத்ரி–ஸ்ரீ தத்தார்யர் ப்ராஹ்மணர் / -ஸ்ரீ ஜமதக்கினி -ஸ்ரீ பரசுராமன் -ப்ராஹ்மண க்ஷத்ரியர் /
ஸ்ரீ ராமன் -ஷத்ரியன் / ஸ்ரீ கண்ணன் ஷத்ரியன் வைசியர் /கலி-நான்காவது யுகமும் நான்காவது வர்ணமும் வேளாளர் –

——————————————————————————————————

யத் கோ சஹஸ்ரம் அபஹந்தி தமாம்சி பும்ஸாம்
நாராயணோ வசதி யத்ர ச சங்க சக்ர
யன் மண்டலம் ஸ்ருதி கதம் பிரணமந்தி விப்ரா
தஸ்மை நமோ வகுள பூஷண பாஸ்கராய—4-

யத் கோ சஹஸ்ரம் அபஹந்தி தமாம்சி பும்ஸாம்
சூர்யனுடைய ஆயிரம் கிரணங்கள் வெளி இருளைப் போக்குவது போலே
யாவர் ஒரு ஸ்ரீ ஆழ்வார் உடைய ஆயிரம் பாசுரங்கள்
பும்ஸாம் -சேதனர்களுடைய -சகல சேதனர்களுடையவும்
அகவிருளைத் தொலைக்கின்றனவோ -கோ -ஒளிக் காற்றை / பாசுரம்

நாராயணோ வசதி யத்ர ச சங்க சக்ர —
சூர்யன் இடத்தில்  நாராயணன் சங்கு சக்கரங்களோடு கூடி விளங்குவது போல்
அப்பெருமான் யாவறொரு ஸ்ரீ ஆழ்வார் இடத்தில்
அவ்விதமாகவே உறைகின்றானோ-
ஒண் சங்கதை — அடியேன் உள்ளான் அந்தாமத்து அன்பு செய்து -1-8-
திருவடி தொழும் உத்சவம் எங்கும் -திரு முடி சேவை திரு குருகூரில் மட்டும் விசேஷம் —
ஸ்ரீ பொலிந்து நின்ற பிரான் ஸ்ரீ ஆழ்வார் உச்சியில் –
ஒக்கலை நெஞ்சு தோள் கண் நெற்றி உச்சில் உளானே –1-9 -கிரமமாக
அத்யயன உத்சவத்தில் -திருவடி தொழும் உத்சவம் எங்கும் -ஆழ்வார் திரு நகரியில் மட்டும் திருமுடி சேர்ந்து சேவை உண்டே –
பொலிந்து நின்ற பிரான் -கைத்தல சேவை -ஆழ்வார் திருமுடிக்கு மேலே -திரு முடி சேவை –

ஆசு இல் அருளால் அனைத்து உலகும் காத்து அளிக்கும்
வாச மலராள் மணவாளன் -தேசு பொலி
விண்ணாட்டில் சால விரும்புமே வேறு ஒன்றை
எண்ணாதார் நெஞ்சத்து இருப்பு — ஸ்ரீ ஞான சாரம்-9-
அப்ராக்ருதமான தேச விசேஷத்தில் காட்டில் இவர்கள் ஹிருதயத்தில் இருப்பு தனக்கு அத்யந்த ரசாவஹமாய்
இருக்கையாலே இதிலே அத்யாதரத்தைப் பண்ணும் என்றதாயிற்று
யோ அநந்ய மனஸஸ் ஸூத்தா யேதா சயைக மநோ ரதா தேஷாம் மே
ஹ்ருதயம் விஷ்ணோர் வைகுண்டாத் பரமம் பதம் –என்று தானே அருளிச் செய்தான் இறே –

யன் மண்டலம் ஸ்ருதி கதம் பிரணமந்தி விப்ரா –
வேத ப்ரதிபாத்யமான சூர்ய மண்டலத்தை -விப்ரா-அந்தணர்கள் வணங்குவது போலே
யாவரொரு ஸ்ரீ ஆழ்வார் யுடைய திவ்ய ஸ்தலம்-மண்டலம்-திருக்குருகூர்- சேவிப்பட்ட யுடனே
பரம பாகவதர்கள் கை எடுத்துக் கும்பிடுகிறார்களோ –
தெற்கு திசை வீறு பெற்றதே ஆழ்வார் திருவவதாரத்தாலே
மண்டலம் -ஸ்ரீ நவ திருப்பதி பெருமாள் ஸ்ரீ ஆழ்வாரை சுற்றி –
ஜாமாதா-ஸ்ரீ அழகிய மணவாள பெருமாள் தானே பத்தாவது க்ரஹம்
இவன் இட்ட வழக்கு தானே –

தஸ்மை நமோ வகுள பூஷண பாஸ்கராய –
அப்படிப்பட்ட
ஸ்ரீ நம் ஆழ்வார் ஆகிற சூர்யனுக்கு வணக்கமாகுக–

ஆதித்ய
ராம திவாகர
அச்யுத பானுக்களுக்குப்
போகாத
யுள்ளிருள் நீங்கி
சோஷியாத பிறவிக் கடல் வற்றி
விகசியாத போதில் கமலம்
அலர்ந்தது
வகுள பூஷண பாஸ்கர உதயத்தாலே –ஆச்சார்ய ஹ்ருதய ஸ்ரீஸூக்தி –

சூர்யன்
த்யேயஸ் சதா சவித்ரு மண்டல மத்திய வர்த்தி
நாராயணஸ் சரசி ஜாசத சந்நிவிஷ்ட
கேயூரவான் மகர குண்டலவான்
கிரீடி ஹாரி
ஹிரண்யமயவபூர்
த்ருத சங்க சக்ர –
திவ்ய ஆபரண திவ்யாயூத பூஷிதனான நாராயணனை தன் பால் கொண்டவன்

ஸ்ரீ ஆழ்வாரும் –
கண்கள் சிவந்து பெரியவாய் வாயும் சிவந்து கனிந்து உள்ளே
வெண் பல் இலகு சுடரிலகு விலகு மகர குண்டலத்தன்
கொண்டல் வண்ணன் சுடர் முடியன் நான்கு தோளன் குனி சார்ங்கன்
ஒண் சங்கதை வாள் ஆழியான் ஒருவன் அடியேனுள் உள்ளானே –
அப்படிப்பட்ட ஸ்ரீ எம்பெருமானைத் தம்மிடத்தே கொண்டவர்-

ஸ்ருதி கதம்-
முச்சந்தியும் சந்த்யா வந்தன பிரகரணத்தில் அந்தணர்கள் வணங்குகின்றார்கள்
சுருதி -காது
ஸ்ரீ திருவழுதி வள நாடு -ஸ்ரீ திருக் குருகூர்
சொல்லக் காதில் விழுந்தவாறே
பாகவதர்கள் அனைவரும் கை கூப்பி வணங்குவார்கள் இறே
ஆக
இவ்வகைகளால் பாஸ்கரன் என்னத் தக்க ஸ்ரீ ஆழ்வாரை வணங்குவோம் -என்றதாயிற்று-

——————————————————————————————–

பத்யுச் ஸ்ரிய பிரசாதேன ப்ராப்த சார்வஜ்ஞ்ய சம்பதம்
ப்ரபன்ன ஜன கூடஸ்தம் ப்ரபத்யே ஸ்ரீ பராங்குசம்—–5-

பத்யுச் ஸ்ரிய பிரசாதேன
ஸ்ரிய பத்யு பிரசாதேன –
திருமால் திருவருளால் –
மயர்வற மதிநலம் அருளினன் யவனவன் –
பெரும் கேழலார் -ஒருங்கே -எங்கும் பக்க நோக்கம் அறியாமல் அன்றோ ஆழ்வார் மேலே –
பெரும் கண் புண்டரீகம் பிறழ வைத்து அருளினார்
பண்டை நாள் -உன் திருவருளும் பங்கயத்தாள் திரு அருளும் பெற்றவர் அன்றோ

ப்ராப்த சார்வஜ்ஞ்ய சம்பதம் –
சர்வஜ்ஞத்வம் ஆகிற சம்பத்தைப் பெற்றவரும்-
அர்ச்சிராதி கதியையும் அன்றோ காட்டி அருளுகிறார்-ஞான பக்தி வைராக்யம் தானே சம்பத்து

ப்ரபன்ன ஜன கூடஸ்தம் –
பிரபன்ன ஜனங்களுக்கு தலைவருமான –
விப்ரர்க்கு கோத்ர சரண ஸூத்ர கூடஸ்தர்
பராசர பாராசர்யா போதாய நாதிகள்-
பிரபன்ன ஜன கூடஸ்தர்-மாதா பிதா இத்யாதி –
பராங்குச பரகால யதிவராதிகள் –ஆச்சார்ய ஹ்ருதய ஸ்ரீ ஸூக்தி

ப்ரபத்யே ஸ்ரீ பராங்குசம் –
ஸ்ரீ நம் ஆழ்வாரைத் தஞ்சமாகப் பற்றுகிறேன் –

————————————————————-

சடகோப முநிம் வந்தே சடாநாம் புத்தி தூஷகம்
அஜ்ஞாநாம் ஜ்ஞான ஜனகம் திந்த்ரிணீ மூல சம்ஸ்ரயம்–6-

சடகோப முநிம் வந்தே –
ஸ்ரீ நம் ஆழ்வாரை வணங்குகின்றேன்

சடாநாம் புத்தி தூஷகம் –
குடில புத்திகளுடைய துர்ப்புத்தியைத் தொலைப்பவரும் –
தீ மனத்தவர்களுடைய தீ மனத்தை கெடுத்து

அஜ்ஞாநாம் ஜ்ஞான ஜனகம் –
அறிவில்லாதவர்களுக்கு நல்லறிவை நல்குமவரும்
அறிவிலிகளுக்கு மருவித் தொழும் மனமே தந்து –
தீ மனம் கெடுத்து மருவித் தொழும் மனம் தந்து உய்யப் புகும் ஆறு உபதேசம்
கரை ஏற்றுமவனுக்கும் நாலு ஆரும் அறிவிப்பார்

திந்த்ரிணீ மூல சம்ஸ்ரயம் –
ஸ்ரீ திருப் புளி யாழ்வார் அடியிலே வீற்று இருப்பவருமான –
இங்குத்தை வாழ்வே தமக்கு நிரூபகமாகக் கொண்ட ஸ்ரீ நம் ஆழ்வாரை தொழுகிறேன் -என்கை-

————————————————————————————————————

வகுளா  பரணம் வந்தே ஜகதா பரணம் முநிம்
யச் ஸ்ருதேருத்தரம் பாகம் சக்ரே திராவிட பாஷயா–7-

வகுளா  பரணம் வந்தே ஜகதா பரணம் முநிம்
உலகுக்கு எல்லாம் அலங்கார பூதரான – ஸ்ரீ நம் ஆழ்வாரை –

யச் ஸ்ருதேருத்தரம் பாகம் சக்ரே திராவிட பாஷயா –
யாவரொரு ஆழ்வார் வேதத்தின் உத்தர காண்டம் ஆகிய உபநிஷத்தை
தமிழ் மொழியினால் வெளியிட்டு அருளினாரோ
அந்த ஸ்ரீ நம் ஆழ்வாரை வணங்குகின்றேன் –
எய்தற்கு அரிய மறைகளை ஆயிரம் இன் தமிழால் பெய்தற்கு அருளினார் –
ச ப்ரஹ்ம ச சிவா சேந்த்ர –பரம ஸ்வ ராட் –அவனே அவனும் அவனும் அவனும்
சதேவ சோம்ய ஏகமேய அத்விதீயம் – வேர் முதலாய் வித்தாய் -த்ரிவித காரணம் –

——————————————————————————————————–

வகுளா லங்க்ருதம் ஸ்ரீ மத் சடகோப பதத்வயம்
அஸ்மத் குல தனம் போக்யம் அஸ்து மே மூர்த்நி பூஷணம்-8

மகிழ மலர்களினால் அலங்கரிக்கப் பட்டதும்
எமது குலச் செல்வமும்
பரம போக்யமுமான
ஸ்ரீ ஆழ்வார் திருவடி இணையானது
எனது சென்னிக்கு
அலங்காரம் ஆயிடுக-

———————————————————————————-

நமத ஜநச்ய சித்த பித்தி பக்தி சித்ர தூலிகா
பவாஹி வீர்ய பஞ்ஜநே நரேந்திர மந்திர யந்த்ரணா
பிரபன்ன லோககைரவ பிரசன்ன சாரு சந்த்ரிகா
சடாரி ஹஸ்த முத்ரிகா ஹடாத் துநோது மே தம—–9-

நமத ஜநச்ய சித்த பித்தி பக்தி சித்ர தூலிகா-
தம்மை வணங்குமவர்களுடைய
ஹ்ருதயம் ஆகிற
சுவரிலே
பக்தியாகிற சித்திரத்தை எழுதும்
கருவியாகவும் –
காலை மாலை கமல மலர் இட்டு -இத்யாதி உபதேசித்து

பவாஹி வீர்ய பஞ்ஜநே நரேந்திர மந்திர யந்த்ரணா-
சம்சாரம் ஆகிற சர்ப்பத்தின் உடைய/-பாவ + அஹி-சம்சார பாம்பு –
வீர்யத்தைத் தணிக்கும் விஷயத்தில்
விஷ வைத்தியனுடைய-நரேந்திர -விஷ வைத்தியன்-மந்திர பிரயோகச் சிடிகை போன்றதையும்
நரகத்தை நகு நெஞ்சே -மாறன் சொல் நேராகவே விளையும் வீடு –
வழி நின்ற வல் வினை மாள்வித்து அழிவின்று ஆக்கம் தரும்

பிரபன்ன லோககைரவ பிரசன்ன சாரு சந்த்ரிகா –
பிரபன்ன ஜனங்கள் ஆகிற
ஆம்பல் மலர்களை விகசிப்பிக்க வல்ல-கைரவம் -ஆம்பல்
அழகிய நிலாப் போன்றதையும் இருக்கிற –

சடாரி ஹஸ்த முத்ரிகா ஹடாத் துநோது மே தம –
ஸ்ரீ நம் ஆழ்வாருடைய திருக் கைத் தல முத்ரையானது-உபதேச முத்திரை
என்னுடைய அகவிருளை எப்படியாவது தொலைத்து அருள வேணும் —

ஸ்ரீ ஆழ்வாருடைய ஸ்ரீ ஹஸ்த முத்ரையை வர்ணிக்கும் ஸ்லோகம்
சம்சார போகி சந்தஷ்ட ஜீவா ஜீவாது
பக்த ஜனங்களின் பக்தியை ஊட்ட வல்லதாயும்
சம்சார ஸ்ப்ருஹதையை அறுக்க வல்லதாயும்
பிரபன்னர்களைப் பரமானந்த பரவசராக்க வல்லதாயும்–இரா நின்ற ஸ்ரீ ஆழ்வார் உடைய
ஸ்ரீ ஹஸ்த முத்தரை யானது
நம்முடைய அகவிருளை அகற்ற வேணும் -என்றார் ஆயிற்று –

—————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ ஆச்சார்யபௌத்ரர் –ஸ்ரீ ஜீயர் நாயனார் -திருவடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ பூர்வாச்சார்கள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பராசர பட்டர் திருவடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ கூரத் ஆழ்வான் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

 

தேவ ராஜ பஞ்சகம் –ஸ்ரீ தொட்டயாசார்யர் ஸ்வாமி அருளிச் செய்தது –

August 25, 2014

அவதாரிகை –

தக்கானைக் கடிகைத் தடம் குன்றின் மிசை இருந்த
அக்காரக் காபியை அடைந்து உய்ந்து போனேனே –
சோள சிம்ஹ புரத்தில்-
எழுந்து அருளி இருந்த மகா வித்வச் சிகாமணி
காஞ்சி கருட சேவை சென்று சேவிக்க ஷமர் அன்றிக்கே
அதியூரான் புள்ளை ஊரான் -பாசுரம் சிந்தித்து
வாயார ஏத்தி இருக்கையிலே
பேரருளாளன் இவர் பரம பக்திக்கு உகந்து தக்கான் திருக்குளத்திலே சேவை சாதித்து அருளே
அந்தானுபவ பரீவாஹ ரூபமாக திரு அவதரித்தது
இந்த தேவாதி ராஜ பஞ்சகம் –

ஐந்து ஸ்லோகங்களும் பெரிய திருவடி வாகனத்தின் பெருமை ஒன்றே பேசும் –

——————————————————————————————————————————–

பிரத்யூஷே வரத பிரசன்னவதன ப்ராப்த ஆபிமுக்யான் ஜனான்
ஆபத்தாஞ்ஜலி மஸ்தகான் அவிரலான் ஆபாலம் ஆனந்தயத்
மந்த உட்டாயி தசாமர மணி மய ஸ்வேத ஆத பத்ர சனை
அந்தர் கோபுரம் ஆவிராச பகவான் ஆருட பஷீஸ் வர——————–1-

—————————————-

பிரத்யூஷே வரத பிரசன்னவதன –வரத-பகவான்-
ஸூ ப்ரபாத காலத்தில்
ஸூ பிரசன்னமான திரு முக மண்டலத்தை யுடைய
பேரருளாள் பெருமாள்

ப்ராப்த ஆபிமுக்யான் -ஆபத்தாஞ்ஜலி மஸ்தகான் அவிரலான்-ஜனான் –
அபி முகர்களாயும்
மத்தகத்திடைக் கைகளைக் கூப்பினவர்கலாயும்
இடைவெளி இல்லாமல் நெருங்கி இருப்பவர்க்களுமாய் உள்ள
ஜனங்களை –

ஆபாலம் ஆனந்தயத் –
சிறுவர் முதல் கொண்டு சந்தோஷப் படுத்துமவராய்

மந்த உட்டாயி தசாமர –
மெதுவாக வீசப் பட்ட சாமரங்களை யுடையவராய்

மணி மய ஸ்வேத ஆத பத்ர சனை-
ரத்ன மயமான வெண் கொற்றக் குடைய யுடையவராய் –

அந்தர் கோபுரம் ஆவிராச ஆருட பஷீஸ் வர
பெரிய திருவடியை வாகனமாகக் கொண்டவராய்
மெல்ல மெல்ல திருக் கோபுரத்தினுள்
தோன்றி அருளினார்-

தேவப் பெருமாள் உடைய பெரிய திருவடி திரு நாளை
பிரதம பரிச்பந்தமே பிடித்து அனுபவிக்கிறார்
அருணோதய வேளையில்
அபிமத ஜன தர்சன ஆனந்த வேகத்தாலே
அர்ச்சாவதார சமாதியைக் கடந்து விம்மி வெளி விழுகின்ற
அவ்யக்த மதுர மந்த ஹாச விலாசத்தோடு
கூடின திரு முக மண்டலம் பொலிந்த தேவப் பெருமாள்
சிரச் அஞ்சலி மாதாய -என்றும்
மத்தகத்திடைக் கைகளைக் கூப்பி -என்றும் சொல்லுகிறபடியே
உச்சி மிசைக் கரம் வைத்து தொழும் அவர்களாய்
அஹமஹமிகயா வந்து நெருக்குவார் இடையே
அகப்பட்டுத் துடிப்பவர்களான அடியார்களை
சிறியார் பெரியார் வாசி இன்றிக்கே
ஜநி தர்மாக்களை எல்லாம் உகப்பியா நின்று கொண்டு
காய்ச்சினப் பறவை யூர்ந்து பொன்மலையின் மீமிசைக் கார் முகில் போல் -என்கிறபடியே
பறைவை ஏறு பரம் புருடனாய்
திரு வெண் கொற்றக் குடை பிடிக்கும் அழகும்
சாமரை வீசும் அழகும்
பொழிய
திருக் கோபுர சேவை தந்து அருளுமாறு எழுந்து அருளின அழகு என்னே
என்று ஈடுபடுகிறார்-

———————————————————————————————————————————————————————————

முக்தாத பத்ர யுகளே உபய சாமராந்தர்
வித்யோதமான விந்தா தனய அதிரூடம்
பக்த அபயப்ரத கராம் புஜம் அம்புஜாஷாம்
நித்யம் நமாமி வரதம் ரமணீய வேஷம் —————–2-

——————————————————

முக்தாத பத்ர யுகளே –
இரண்டு முத்துக் குடைகள் என்ன –

உபய சாமராந்தர் –
இரண்டு சாமரங்கள் என்ன
இவற்றின் உள்ளே –

வித்யோதமான விந்தா தனய அதிரூடம் –
விலங்கா நின்ற வைனதேயனான
பெரிய திருவடியின் மீது ஏறி
வீற்று இருப்பவனும் –

பக்த அபயப்ரத கராம்புஜம்-
அடியார்களுக்கு அபயம் அளிக்கும்
திருக்கைத் தாமரையை யுடையவனும் –

அம்புஜாஷாம் –
செந்தாமரைக் கண்ணனும் –

நித்யம் நமாமி வரதம் ரமணீய வேஷம் –
மநோ ஹராமான திவ்ய அலங்காரங்களை யுடையனுமான
பேரருளாளனை
இடையறாது வணங்குகின்றேன் —

————————————————————————————————————————————————————————————-

கேசித் தத்வ விசோதநே பசு பதௌ பாரம்ய மாஹூ பரே
வ்யாஜஹ்ரு கமலாசநே நயவிதாம் அன்யே ஹரௌ சாதரம்
இத்யேவம் சலசேதஸாம் கரத்ருதம் பாதாரவிந்தம் ஹரே
தத்வம் தர்சயதீவ சம்ப்ரதி ந்ருணாம் தார்ஷ்ய ச்ருதீ நாம் நிதி ——————-3-

—————————————————————————————-

கேசித் தத்வ விசோதநே நயவிதாம்-
பரதத்வம் இன்னது என்று
ஆராயும் அளவில்
சாஸ்திரம் அறிந்தவர்களுக்குள்ளே

பசு பதௌ பாரம்யம்-
சில மதஸ்தர்கள்
ருத்ரன் இடத்தில்
பரத்வத்தைக் கூறினார் –

ஆஹூ பரே வ்யாஜஹ்ரு கமலாசநே -பாரம்யம்-
வேறு சிலர் நான் முகக் கடவுளிடத்தில்
பரத்வம் உள்ளதாக பகர்ந்தார்கள் –

அன்யே ஹரௌ சாதரம்-பாரம்யம்-
மற்றையோர்கள் ஆதாரத்தோடு கூட
ஸ்ரீ மன் நாராயணன் இடத்தில் பரத்வம்
உள்ளதாக சொன்னார்கள் –

இப்படி பலரும் பலவாறாக சொல்லுகின்றார்களே
ஒரு விதமான நிஷ்கர்ஷம் இல்லையே
என்று தளும்பின நெஞ்சை யுடையரான மனிசர்க்கு
தெள்வு பிறப்பிக்க வேண்டி –

இத்யேவம் சலசேதஸாம் கரத்ருதம் பாதாரவிந்தம் ஹரே
தத்வம் தர்சயதீவ சம்ப்ரதி ந்ருணாம் தார்ஷ்ய ச்ருதீ நாம் நிதி –
வேதங்களுக்கு நிதியான பெரிய திருவடியானவர்
இப்போது
இத் திரு நல நாளிலே
தம்முடைய கைத் தளத்திலே தாங்கப் பட்ட
எம்பெருமான் உடைய திருவடித் தாமரையை
பரதத்துவமாகக் காட்டுகின்றார் போலும்-

வேதாத்மாவான விஹகேச்வரன்
சந்தேக விபர்யாயம் அற
பரதத்வத்தை
ஸ்ரீ மன் நாராயணன் உடைய இந்தத் திருவடித் தாமரையே காணீர் பரதத்வம் -என்று
கரஸ்தமாக்கிக் காட்டுகிறாப் போலே உள்ளது -என்றார் ஆயிற்று
பஷி காட்டி விட்டால் இதையே தத்வமாக விஸ்வசிக்க விரகு உண்டோ
என்கிற சங்கைக்கு இடம் இன்றி –
ச்ருதீ நாம் நிதி -என்று கருத்மானுக்கு விசேஷணம் இட்டார்
வேதாத்மா விஹகேச்வர -என்று ஆளவந்தாரும் அருளிச் செய்தார் இ ரே
ஸூ பர்ணோசி கருத்மான் த்ரிவ்ருத்தே சிர -இத்யாதி வேத வாக்கியம் உண்டே-

—————————————————————————————————————————————————————-

யத் வேத மௌலி கண வேத்யம் அவேத்யம் அந்யை
யத் ப்ரஹ்ம ருத்ர ஸூ ர நாயக மௌலி வந்த்யம்
தத் பத்ம நாப பத பத்ம மிதம் மனுஷ்யை
சேவ்யம் பவத் பிரிதி தர்சய நீவ தார்ஷ்ய——————-4

———————————————————————————————-

ஒ வைதிக ஜனங்களே
எம்பெருமான் யுடையதான எந்தத் திருவடியானது
வேதாந்தங்களுக்கே அறியக் கூடியதோ
வைதிகர்கள் அல்லாத மற்றியோர்க்கு அறியக் கூடாததோ
யாதொரு திருவடியானது
பிரமன் சிவன் இந்த்ரன் ஆகிய இவர்கள் முடி தாழ்த்தி
வணக்கக் கூடியதோ
அப்படிப் பட்ட இந்தத் திருவடியானது
உங்களால் சேவிக்கத் தகுந்தது
என்று கருத்மான்
கையிலே ஏந்தி காட்டி அருளுகின்றான் போலும் –

———————————————————————————————————————————————————————-

பிரத்யக் கோபுர சம்முகே தின முகே பஷீந்த்ர சம்வாஹிதம்
நருத்யச் சாமர கோரகம் நிருபமச் சத்ரத்வ யீபாஸூரம்
ஸாநந்தம் த்விஜ மண்டலம் வீ தததம் சந்தா ஹசிஹ் நாரவை
காந்தம் புண்ய க்ருதோ பஜந்தி வரதம் காஞ்ச்யாம் த்ருதீயோத்சவே–5-

————————————-

பிரத்யக் கோபுர சம்முகே –
மேலைத் திருக் கோபுர வாசலிலே

தின முகே –
ஸூ ப்ரபாத வேளையில் –

பஷீந்த்ர சம்வாஹிதம் –
பெரிய திருவடியினால்
தாங்கப் பட்டவரும்

நருத்யச் சாமர கோரகம் நிருபமச் சத்ரத்வ யீபாஸூரம் –
சாமர முகுளம் வீசப் பெற்றவரும்
ஒப்பற்ற இரண்டு திருக் குடைகளின் இடையே
விளங்கா நிற்பவரும் –

ஸாநந்தம் த்விஜ மண்டலம் வீ தததம் சந்தாஹ சிஹ்நா ரவை –
புறப்பாடு சித்தமாயிற்று என்று
தெரிவிக்கிற திருச் சின்ன ஒலியினால்

காந்தம் புண்ய க்ருதோ பஜந்தி வரதம் –
மறையவர் திரளை மகிழச் செய்பவரும்
மிக அழகு போருந்தியவருமான
பேரருளாள பெருமாளை
பாக்ய சாலிகள் பார்க்கப் பெறுகிறார்கள் –
எங்கே எப்பொழுது என்றால் –

காஞ்ச்யாம் த்ருதீயோத்சவே –
திருக் கச்சி மா நகரில்
மூன்றாவது உத்சவ
நல நாளிலே

தன்யா பஸ்யந்தி மே நாதம் -என்று பிராட்டி வருந்தி சொன்னது போலே
இங்கும் புண்ய க்ருதோ பஜந்தி -என்று
தம் இழவு தோற்றச் சொல்லி இருக்கையாலே
இந்த மஹோச்த சேவை
தமக்கு பிராப்தமாக பெறாத காலத்திலே
பணித்தது இந்த ஸ்லோஹ பஞ்சகம் என்று
விளங்குகின்றதே –

—————————————————————————————————————————————————————————————————–

ஸ்ரீ தொட்டயாச்சார்யர் திருவடிகளே சரணம் –
பெரும் தேவி சமேத பேரருளாளன் திருவடிகளே சரணம்
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

 

நரசிம்ஹாஷ்டகம் –ஸ்ரீ வாதி கேசரி அழகிய மணவாள சீயர் அருளிச் செய்த ஸ்லோஹம் –

August 25, 2014

ஸூந்தர ஜாமாத்ரு முனே ப்ரபத்யே சரணாம் புஜம்
சம்சாரார்ணவ சம்மக்ன ஜந்து சந்தார போதகம் –

பிறவிக் கடலுள் நின்று துளங்கும் பிராணிகளைக் கரை மரம் சேர்ப்பதற்கு
உரிய தோணி போன்றதான அழகிய மணவாள சீயர் உடைய
திருவடித் தாமரைகளை
தஞ்சமாக பற்றுகிறேன்
என்றவாறே –

பெருமாள் கோயில் கரிகிரியின் கீழ்க் காட்சி தந்து அருளா நிற்கும்
அழகிய சிங்கர் விஷயம் என்றும்
திரு வல்லிக் கேணி தெள்ளிய சிங்கர் விஷயமாகவும்
பணித்து அருளிய ஸ்லோகம் –

———————————————————————————————————————————————

ஸ்ரீமத் அகலங்க பரிபூர்ண சசி கோடி
ஸ்ரீதர மநோஹர ஸ்டா படல காந்த
பாலய க்ருபா ஆலய பவ அம்புதி நிமக்நம்
தைத்ய வரகால நரசிம்ஹ நரசிம்ஹ—————1-

—————————————-

ஸ்ரீமத் அகலங்க பரிபூர்ண சசி கோடி -ஸ்ரீதர மநோஹர ஸ்டா படல காந்த
அழகியவாயும்
களங்கம் அற்றவையுமாயும் உள்ள
பல வாயிரம் பௌர்னமி சந்திரர்களின்
சோபையைத் தாங்குகின்ற
மநோ ஹரமான
உளை மயிர் திரள்களினால் -சடாபடலம் -உளை மயிர்க் கற்றை – களாலே
அழகியவரே -அழகியான் தானே அரி யுருவன் தானே –

பாலய க்ருபா ஆலய பவ அம்புதி நிமக்நம் தைத்ய வரகால நரசிம்ஹ நரசிம்ஹ –
கருணைக்கு இருப்பிடமானவரே
ஆசூர வர்க்கங்களுக்கு யமன் போன்ற
அழகிய சிங்கப் பெருமாளே –
சீற்றத்தோடு அருள் பெற்றவன் அடிக்கீழ் புக நின்ற செங்கண்மால் -திருவாய் மொழி -3-6-6-
தைத்யவர் -இரணியன் போன்ற ஆசூர பிரக்ருதிகள்
காலன் -மிருத்யு
சம்சாரக் கடலில் வீழ்ந்த
அடியேனை ரஷித்து அருள வேணும் –
நரசிம்ஹ நரசிம்ஹ -இரட்டிடித்துச் சொல்லுகிறது
ஆதார அதிசயத்தினால் –

பிறவிக் கடலுள் நின்று துளங்கும் அடியேனுக்கு
தேவரீர் உடைய திருவருள் அல்லது
வேறு புகல் இல்லை
என்றார் -ஆயிற்று-

———————————————————————————————————————————————————————————————-

பாத கமல அவந்த பாதகி ஜநா நாம்
பாதக தவா நல பதத்ரிவரகேதோ
பாவந பராயண பவார்த்தி ஹரயா மாம்
பாஹி க்ருபயைவ நரசிம்ஹ நரசிம்ஹ–2

—————————————-

பாத கமல அவந்த பாதகி ஜநா நாம் –
தனது திருவடித் தாமரைகளில்
வணங்கின பாபிஷ்ட ஜனங்களின் உடைய
பாபங்களுக்கு

பாதக தவா நல –
காட்டுத் தீ போன்றவனே

பதத்ரிவரகேதோ –
பஷி ராஜனான பெரிய திருவடியைக்
கொடியாக யுடையவனே –

பாவந பராயண –
தன்னைச் சிந்திப்பார்க்கு
பரகதியாய் யுள்ளவனே -உபாயமும் உபேயமுமாக இருப்பவனே

பவார்த்தி ஹரயா மாம் -பாஹி க்ருபயைவ –
சம்சாரத் துன்பங்களைப்
போக்க வல்ல
உனது
கருணையினாலேயே அடியேனைக் காத்தருள வேணும்
போய பிழையும் புகுதருவான் நின்றனவும் தீயினில் தூசாகும்
க்ருபயைவ -என்பதால்
ஏவ காரத்தால்
என் பக்கலில் ஒரு கைம்முதல் எதிர் பார்க்கலாகாது
என்கிறது –

நரசிம்ஹ நரசிம்ஹ
அழகிய சிங்கப் பெருமானே-

——————————————————————————————————————————————————————-

துங்க நக பங்க்தி தளிதா ஸூ ரவரா ஸ் ருக்
பங்க நவ குங்கும விபங்கில ம்ஹோர
பண்டித நிதான கமலாலய நமஸ் தே
பங்கஜ நிஷண்ண நரசிம்ஹ நரசிம்ஹ——3-

———————————

துங்க நக பங்க்தி தளிதா ஸூ ரவரா ஸ் ருக் பங்க நவ குங்கும விபங்கில ம்ஹோர –
நீண்ட திரு வுகிற் வரிசைகளினால் பிளக்கப் பட்டவனான
ஹிரன்யாசூரனுடைய
உதிரக் குழம்பாகிற
புதுமை மாறாத
கும்குமச் சாறு தன்னால் வ்யாப்தமாய் இருக்கிற
அகன்ற திரு மார்பை
யுடையவரே –

அங்கண் ஞாலம் அஞ்ச அங்கு ஓர் ஆளரியாய் அவுணன்
போன்கவாகம் வள்ளுகிரால் போழ்ந்த புனிதன் -என்றும் –

போரார் நெடு வேலோன் பொன் பெயரோன் ஆகத்தை
கூரார்ந்த வள்ளுகிரால் கீண்டு குடல் மாலை
சீரார் திரு மார்பின் மேல் கட்டிச் செங்குருதி
சோராக் கிடந்தானைக் குங்குமத் தோள் கொட்டி
ஆரா வெழுந்தான் அரி யுருவாய் -என்றும் சொல்லுகிறபடியே

பண்டித நிதான
அறிஞர்கட்கு நிதி போன்றவரே
வைத்த மா நிதி இ றே
நிதியானது உள்ளே பத்தி கிடந்தது
ஒரு கால விசேஷத்திலே
பாக்யவாங்களுக்கு வெளிப்படுமா போலே –

கமலாலய –
பெரிய பிராட்டியாருக்கு இருப்பிடமானவரே –
கமலை கேழ்வனே-
நரசிங்க வுருக் கொண்ட போது மூவுலகும் அஞ்சிக் கலங்கிப்
போகும்படியான சீற்றம் உண்டானது கண்டு
அதனைத் தணிக்க
ஸ்ரீ மகா லஷ்மி வந்து குடி கொள்ள
லஷ்மி நருசிம்ஹான் ஆண்மை இங்கு நினைக்கத் தக்கது

பங்கஜ நிஷண்ண –
ஆசன பத்மத்திலே எழுந்து அருளி இருப்பவரே –
தண் தாமரை சுமக்கும் பாதப் பெருமான் -என்றபடி –

நரசிம்ஹ நரசிம்ஹா –

நமஸ் தே
உமக்கு வணக்கமாகுக –

————————————————————————————————————————————————————————–

மௌலிஷூ விபூஷண மிவாமரவராணாம்
யோகி ஹ்ருதயேஷூ ச சிரஸ் ஸூ நிகமா நாம்
ராஜ தரவிந்த ருசிரம் பதயுகம் தே
தேஹி மம மூர்த்நி நரசிம்ஹ நரசிம்ஹ—————–4-

————————————————————————————————-

மௌலிஷூ விபூஷண மிவாமரவராணாம்-
அமரவராணாம் மௌலிஷூ விபூஷண –
சிறந்த தேவர்களின் முடிகளின் மீதும்
அமரர்கள் சென்னிப் பூ இ றே

யோகி ஹ்ருதயேஷூ –
யோகிகளின் உள்ளத்திலும் –

ச சிரஸ் ஸூ நிகமா நாம் –
வேதாந்தங்களிலும் –
வேதாந்த விழுப் பொருளின் மேலிருந்த விளக்கு

மௌலிஷூ விபூஷண
சிறந்த தொரு பூஷணம் போன்று விளங்குகின்ற –
விபூஷணம் எனபது சப்தம் எந்த பதங்கள் எல்லாவற்றிலும் அந்வயிக்கக் கடவது

ராஜ தரவிந்த ருசிரம் பதயுகம் தே தேஹி மம மூர்த்நி –
தாமரை போல் அழகிய
தேவரீருடைய திருவடி இணையை
என் சென்னி மீது
வைத்து அருள வேணும் –

கோல மாம் என் சென்னிக்கு உன் கமலம் அன்ன குரை கழலே -என்றும்
அடிச்சியோம் தலை மிசை நீ யணியாய் யாழி யம் கண்ணா வுன் கோலப் பாதம் -என்றும்

நரசிம்ஹ நரசிம்ஹ-

——————————————————————————————————————————————————————

வாரிஜ விலோசன மதநதி மதசாயம்
க்லேச விவ சீக்ருத சமஸ்த கரணாயாம்
ஏஹி ரமயா சஹ சரண்ய விஹகா நாம்
நாதமதி ருஹ்ய நரசிம்ஹ நரசிம்ஹ———————5-

————————————————

 

வாரிஜ விலோசன –
செந்தாமரைக் கண்ணரே –
கிண் கிணி வாய்ச் செய்த தாமரைப் பூ போலே
செங்கண் சிறுத் சிறிதே எம்மேல் விழித்து அருள வேணும்

சரண்ய-
அடியேன் போல்வார்க்குத் தஞ்சமானவரே –

மதநதி மதசாயம் –
என்னுடைய சரம அவஸ்தையிலே

க்லேச விவ சீக்ருத சமஸ்த கரணாயாம் –
சமஸ்த கரணங்களையும் -செவி வாய் -கண் -முதலான –
க்லேசத்துக்கு வசப்படுதுமதான
அந்த சரம அவஸ்தையிலே –

எய்ப்பு என்னை வந்து நலியும் போது அங்கேதும் நான் உன்னை நினைக்க மாட்டேன்
அப்போதைக்கு இப்போதே சொல்லி வைத்தேன் -என்றும்

மேல் எழுந்ததோர் வாயுக் கிளர்ந்து மேல் மிடற்றினை யுள் எழ வாங்கி
காலும் கையும் விதிர் விதிர்த்து ஏறிக் கண் உறக்கமதாவது -என்றும்

வாய் ஒரு பக்கம் வாங்கி வலிப்ப வார்ந்த நீர்க் குழிக் கண்கள் மிழற்றத்
தாய் ஒரு பக்கம் தந்தை ஒரு பக்கம் தாரமும் ஒரு பக்கம் அலற்ற -என்றும் –

காஷ்ட பாஷான சந்நிபம் அஹம் ஸ்மராமி மத்பக்தம் நயாமி பரமாம் கதிம் -என்றும்
ஏஹி ரமயா சஹ விஹகா நாம் நாதமதி ருஹ்ய –
ரமயா சஹ விஹகாநாம் நாதம் அதிருஹ்ய ஏஹி
பிராட்டியோடு கூடப் பெரிய திருவடி மேல் எரிக் கொண்டு
அடியேன் பால் வந்து அருள வேணும் –

பறவை ஏறு பரம் புருடனாய்ப் பிராட்டியோடும் கூட எழுந்தருளி
பாவியேனைக் கை கொண்டு அருள வேணும்
என்று பிரார்த்திக்கிறார்
ஆயிற்று

நரசிம்ஹ நரசிம்ஹ-

————————————————————————————————————————————————————————-

ஹாடக கிரீட வரஹார வநமாலா
தார ரசநா மகர குண்டல ம ணீந்த்ரை
பூஷிதம சேஷ நிலயம் தவ வபுர் மே
சேதசி சகாஸ்து நரசிம்ஹ நரசிம்ஹ–6-

——————————

ஹாடக கிரீட –
பொன்மயமான சிறந்த மகுடம் என்ன

வரஹார வநமாலா –
வைஜயந்தி என்னும் வனமாலை என்ன

தார ரசநா –
முத்து மயமான அரை நாண் என்ன –
தாரம் -என்று முத்துக்குப் பெயர்
நஷத்ரவடம் என்கிற திரு ஆபரணத்தை சொல்லிற்றாகவுமாம்

மகர குண்டல ம ணீந்த்ரை –
திரு மகரக் குழைகள் என்ன –

மணீந்த்ரை –
ரத்னா வாசகமான இந்த சப்தம் லஷண்யா ரத்ன பிரசுர பூஷண வாசகம் ஆகலாம் –

பூஷிதம –
ஆகிய இத் திரு ஆபரணங்களினால்
அலங்கரிக்கப் பட்டதும் –
செங்கமலக் கழலில் சிற்றிதழ் போல் விரலில் சேர் திகழ ஆழிகளும் கிண் கிணியும்
அரையில் தங்கிய பொன்வடமும் தாள நன் மாதுளையின் பூவோடு பொன்மணியும் மோதிரமும் கிறியும்
மங்கல வைம்படையும் தோள் வளையும் குழையும் மகரமும் வாளிகளும் சுட்டியுமான
திரு வாபரனங்கள் அணிந்த திரு மேனியே தமது திரு உள்ளத்தில் திகழ வேணும் என்று பிரார்த்தித்தார் ஆயிற்று –

அசேஷ நிலயம் –
எங்கும் வ்யாபித்ததுமான
அசெஷத்தையும் நிலையமாக வுடைத்தான -என்கை
நிலய சப்தம் நித்ய பும்லிங்கம் ஆகையாலே இங்கு பஹூ ரீவ்ஹியாகக் கடவது

தவ வபுர்-
தேவரீர் உடைய திரு மேனி

மே சேதசி சகாஸ்து –
என் நெஞ்சின் உள்ளே விளங்க வேணும்

நரசிம்ஹ நரசிம்ஹ –
அழகிய சிங்கப் பெருமாளே-

———————————————————————————————————————————————————————————–

இந்து ரவி பாவக விலோசன ரமாயா
மந்திர மஹா புஜ லசத்வர ரதாங்க
ஸூந்தர சிராய ரமதாம் த்வயி மநோ மே
நந்திதித ஸூரேச நரசிம்ஹ நரசிம்ஹ—7-

————————————————

இந்து ரவி பாவக விலோசன –
சந்தரன் சூர்யன் அக்னி
இவர்களை திருக் கண்ணாக
யுடையவரே –
தீப் பொறி பறக்கும் நெற்றிக்கண் உண்டே -அதனால் அக்னியை சேர்த்து அருளுகிறார்

ரமாயா மந்திர –
பெரிய பிராட்டியாருக்கு
திருக் கோயிலாக இருப்பவரே –
அந்த நெற்றிக் கண்ணை அவிப்பதற்காக
பிராட்டி வந்து திரு மேனியில் வீற்று இருந்த படியாலே
ரமாயா மந்திர -என்றார் –

மஹா புஜ லசத்வர ரதாங்க
தடக்கையிலே விளங்கும்
சிறந்த திரு ஆழி ஆழ்வானை யுடையவரே –

மஹா புஜ லசத் தரரதாங்க -என்றும்பாடபேதம்
தரம் -என்று சங்குக்குப் பெயர் ஆதலால்
சங்கு சக்கரம் இரண்டையும் சேரச் சொன்னபடி ஆகவுமாம்

ஸூந்தர –
அழகு பொலிந்தவரே-

சிராய ரமதாம் த்வயி மநோ மே-
அடியேனுடைய மனமானது
தேவரீர் இடத்தில்
நெடும்காலம் உகப்பு கொண்டு இருக்க வேணும்

நந்திதித ஸூரேச –
அமரர் கோணத்த துயர் தீர்த்தவரே –

நரசிம்ஹ நரசிம்ஹ-

———————————————————————————————————————————————————–

மாதவ முகுந்த மது ஸூதன முராரே
வாமன நருசிம்ஹ சரணம் பவ நதா நாம்
காமத கருணின் நிகில காரண நயேயம்
காலமமரேச நரசிம்ஹ நரசிம்ஹ——8-

——————————————————————————————————–

மாதவ –
திருமாலே –

முகுந்த –
முக்தி அளிக்கும் பெருமானே –

மது ஸூதன –
மது கைடபர்களை மாய்த்தவனே

முராரே –
நரகா ஸூ ரவதத்தில் -முரணைக் கொன்றவனே

வாமன-
குறள் கோலப் பெருமானே

நருசிம்ஹ –
நரம் கலந்த சிங்கமே –

சரணம் பவ நதா நாம் –
அடி பணிந்தவர்களுக்குத் தஞ்சமாவாய் –

காமத
அபேஷிதங்களை எல்லாம் அளிப்பவனே –

கருணின் –
தயாளுவே –

நிகில காரண –
சகல காரண பூதனே

காலம் நயேயம் –
யமனையும் அடக்கி யாளக் கடவேன் -பொருள் சிறவாது
உன்னை வாழ்த்தியே வாழ் நாளைப் போக்கக் கடவேன் –

அமரேச –
அமரர் பெருமானே

நரசிம்ஹ நரசிம்ஹ –
இங்கனே உன் திரு நாமங்களை வாயார வாழ்த்திக் கொண்டே
என் வாழ் நாளைப் போக்கக் கடவேன்

க்ரோசன் மதுமதன நாராயண ஹரே முராரே கோவிந்தேதி
அனிசமப நேஷ்யாமி திவசான் -பட்டர்

——————————————————————————————————————————————————–

அஷ்டகமிதம் சகல பாதக பயக்தம்
காம தம சேஷ துரி தாம யரி புக்நம்
ய படதி சந்ததம சேஷ நிலயம் தே
கச்சதி பதம் ஸ நரசிம்ஹ நரசிம்ஹ–9-

——————————————————–

அஷ்டகமிதம் –
எட்டு ஸ்லோகங்களினால் அமைந்த
இந்த ஸ்தோத்ரத்தை –

சகல பாதக பயக்தம் –
சகல பாபங்களையும்
சகல பயன்களையும்
போக்கடிப்பதும்
பாதகம் -மஹா பாதகங்களை -குறிக்கும்

காம தம –
சகல அபேஷிதங்களையும் அளிப்பதும்

சேஷ துரி தாம யரி புக்நம் –
சகல விதமான பாபங்களையும்
பிணிகளையும்
பகைவர்களையும்
நிரசிப்பதுமான –
துரிதம் -உபபாதகன்களை

ய படதி சந்ததம சேஷ நிலயம் தே கச்சதி பதம் ஸ –
யாவன் ஒருவன் கற்கின்றானோ
அவ்வதிகாரி
அனைவருக்கும் ப்ராப்யமான
தேவரீர் உடைய திவ்ய ஸ்தானத்தை
அடைந்திடுவான்

நரசிம்ஹ நரசிம்ஹ –

இதனால் இந்த ஸ்தோத்ரம் கற்றாருக்கு பலன்சொல்லித் தலைக் கட்டுகிறார்
அநிஷ்ட நிவாரணம்
இஷ்ட ப்ராபணம் ஆகிற இரண்டுக்கும்
கடவதான இந்த ஸ்தோத்ரத்தை
நிச்சலும் பாடுவார் நீள் விசும்பு ஆள்வர்
என்று பேறு கூறித் தலைக் கட்டினார் ஆயிற்று

தெள்ளிய சிங்க பெருமாள் அக்காராகனி திருவடிகளே சரணம்

————————————————————————————————————————————————————————————

வாதி கேசரி அழகிய மணவாளச் சீயர் திருவடிகளே சரணம் –
பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்