ஸ்ரீ ஆழ்வார்களின் ஆராவமுது -/ஸ்ரீ சுஜாதா தேசிகன் ஸ்வாமிகளின் ஸ்ரீ பத்ரி-ஸ்ரீ சாளக்ராமம் – திவ்ய யாத்திரை குறிப்புக்கள்

12 ஸ்ரீ ஆழ்வார்கள் ……………..அம்சங்கள்

1. ஸ்ரீ பொய்கையாழ்வார்…………ஸ்ரீ பாஞ்சஜன்யம் (சங்கு)
2. ஸ்ரீ பூதத்தாழ்வார்…………….ஸ்ரீ கௌமோதகி (கதை)
3. ஸ்ரீ பேயாழ்வார்………………ஸ்ரீ நந்தகம் (வாள் )
4. ஸ்ரீ திருமழிசை ஆழ்வார்……….ஸ்ரீ சுதர்சனம் (சக்கரம்)
ஒண் சங்கதை வாள் தண்டு –ஸ்ரீ ஆழ்வார் வரிசைப்படுத்தி அருளிச் செய்கிறார்
5. ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் ……………..ஸ்ரீ விஷ்வக்சேனர் (சேனை முதலியார் )
6. ஸ்ரீ மதுரகவி ஆழ்வார் ………..ஸ்ரீ நித்ய ஸூரி குமுதர்
7. ஸ்ரீ பெரியாழ்வார் ……………ஸ்ரீ பெரிய திருவடி (வாஹனம்)
8. ஸ்ரீ ஆண்டாள் நாச்சியார்………ஸ்ரீ .பூமா தேவி
9. ஸ்ரீ குலசேகர ஆழ்வார்………..ஸ்ரீ கௌஸ்துபமணி
10. ஸ்ரீ தொண்டரடிப்பொடி ஆழ்வார்- ஸ்ரீ வைஜயந்தி (வனமாலை)
11. ஸ்ரீ திருப்பாணாழ்வார் ………..ஸ்ரீவத்சம்
12. ஸ்ரீ திருமங்கையாழ்வார் ………ஸ்ரீ சார்ங்கம் (வில்)
இதனாலேயே தனது ஆறு பிரபந்தங்களிலும் ஸ்ரீ சார்ங்க பாணி ஒருவரையே மங்களா சாசனம்

——————

பூதம் -ஆழ்வாரை நினைத்தே -அவயவி
ஆழ்வார் என்றாலே நம்மாழ்வார் தானே -உண்டோ சடகோபருக்கு ஒப்பு
32-திரு நாமங்கள் உண்டே
சடகோபர்-சடாரி -சடஜித்
மாறன்
காரி மாறன்
பராங்குசன்
வகுளாபிரான்
குருகைப் பிரான்
குருகூர் நம்பி
திருவாய்மொழி நம்பி
திருவாய் மொழிப் பெருமாள்
பொருநல் துறைவன்
நா வலம் பெருமான்
குமரித் துறைவன்
ஞான தேசிகன்
ஞானப் பிரான்
தொண்டர் பிரான்
உதய பாஸ்கரர்
ஞானத் தமிழ் அரசு
ஞானத் தமிழ்க் கடல்
மெய் ஞானக் கவி
பாவலர் தம்பிரான்
திரு நா வீறு உடைய பிரான்
குழந்தை முனி
ப்ரபந்ந ஜன கூடஸ்தர்
ஸ்ரீ வைஷ்ணவ கூடஸ் பதி
தெய்வ ஞான செம்மல்-பவ ரோக பண்டிதன் -போன்ற பல

உயர்வற உயர் நலம் உடையவன் -உயர்ந்து கொண்டே இருக்கும் நலம்

ஞானத்தால் ஆன ஆத்மாவுக்கு ஞாத்ருத்வமும் உண்டே -உணர்ந்து உணர்ந்து -தங்க சிலைக்கு தங்க ஆபரணம் போல் –

எண் பெருக்கு அந்நலத்து ஒண் பொருள் ஈறில-

உயிர் மிசை உடல் எனக் கரந்து எங்கும் பரந்துளன் –

தண்ணீர் கேட்க சொம்பு கொண்டு வர -container -வஸ்து போல் நீயே -யானும் நீயே என்னுடைமையும் நீயே
கடல் ஞாலம் உண்டேனும் யானே என்னும்
ப்ரத்யக் -பராக்குக்கு எதிர்மறை -இரண்டிலும் உள்ளான்
அந்தரங்க அடையாளம் அடியேன் உள்ளான் உடல் உள்ளான்

அர்த்த பஞ்சக ஞான பரமாயே தானே அருளிச் செயல்கள் உண்டு

————————-

தேனாய்க் கன்னலாய் அமுதாய் தித்திக்கும் ஆழ்வார்கள் அருளிச் செயல்களை
வாசித்தும் கேட்டும் வணங்கி வழிபட்டும் பூசித்தும் போக்கினேன் போது
ஞானப் பூம் கொடி -பெரியாழ்வார் வளர்த்த பெண் கொடி -மால் தேடி ஓடும் மனம் கொண்டவளாய் கோல் தேடி ஓடும் கொழுந்தாகவே வளர்ந்தாள்
பெரியாழ்வார் திருத்தேவிமார் விரஜை எனப்படுபவள்

எம்பெருமானுக்கு சூடிக்கொடுத்து என்னை ஆண்டாளே இவள் –

நாமும் நம் பாவைக்குச் சாற்றி நீராடினால்
பிள்ளைகள் எல்லாரும் பாவிக்கலாம் புக்கார்
எம் பாவாய்
பாவை நோன்பு -மார்கழி நோன்பு –
பதுமை போன்று பாரதந்தர்யம் மிக்க பாவைகள் பாவையைக் கொண்டு செய்யும் நோன்பு

காட்டில் வேங்கடம் -தண்டகாரண்ய வனத்தில் ருஷிகளுடன் கூடி இருந்து வனவாஸ ரஸம் அனுபவித்தபடிக்கு ஒப்பாகும் திருமலை வாஸம்
கண்ணபுர நகர் -வனவாசம் முடித்து திரு அயோத்யையில் அனைவருடன் கூடி இருந்து நகர வாஸத்துக்கு ஒப்பு திருக்கண்ண புர வாஸம்
வ்ருத்தாவனத்துக்கும் திரு ஆய்ப்பாடிக்கும் இவ்விரண்டும் ஒப்பாகவுமாம்
வாமனன் -தன் உடைமையைப் பெற தானே இரப்பாளனாக -சேதன லாபம் ஈஸ்வரனுக்கு புருஷார்த்தம்
வாமனன் ஓட்டரா வந்து -ஓரடி மண்ணுக்குப் பதறுமவன் இவர்களை படரும் போதைக்கு ஆறி இரான் இறே
காற்றில் முன்னம் கடுக ஓடி வரக் கடவன் இறே
கூடிடு கூடலே -நீ கூடி என்னையும் கூட்டு -அவன் எழுந்து அருளி என்னைக் கூட்டிக்கொள்ளும்படியாக நீ அனுகூலிக்க வேணும்

பவள வாயான் வரக்கூவாய்
என்னோடு கலந்து போகிற சமயத்தில் அணைத்து ஸ்மிதம் பண்ணி வரும் அளவும் ஜீவித்து இருக்கும்படி விளை நீர் அடைத்துப்
போன போதைச் செவ்வியோடும் ஆதாரத்தில் பழுப்போடும் வந்து அணைக்கும்படி யாகக் கூவப்பாராய் –

என் ஆகத்து இளம் கொங்கை விரும்பித் தாம் நாடொறும் பொன்னாகம் புல்குதற்கு என்புரிவுடைமை செப்புமினே
சொற் கேளாத பிரஜைகளைப் போல் யாயத்து முலைகளின் படி –

தான் கொண்ட சரி வளைகள் தருமாகில் சாற்றுமினே
அவன் தரிலும் தருகிறான் தவிரிலும் தவிர்க்கின்றான் நீங்கள் அறிவித்துப் போங்கோள்-

உலங்குண்ட விளம் கனி போல் உள் மெலியப் புகுந்து என்னை
நலம் கொண்ட நாரணற்கு என் நடலை நோய் செப்புமினே

கொங்கை மேல் குங்குமத்தின் குழம்பு அழியப் புகுந்து ஒரு நாள்
தங்குமேல் என் ஆவி தங்கும் என்று உரையீரே
ஆவி தங்கும் -ஒரு நாள் அணைவது போகத்துக்குப் போதாது -அது உயிர் தரிப்பதற்கே சாலும்
குண ஞானத்தால் தரிப்பாள் என்று இருக்க ஒண்ணாது
அணையுமானால் தரிக்கலாம்

பா வரும் தமிழால் பேர் பெறு பனுவல் பாவலர் பாதி நாள் இரவில்
மூவரும் நெருக்கி மொழி விளக்கு ஏற்றி முகுந்தனைத் தொழுத நன்னாடு –வில்லிபுத்தூராரின் திருக்குமாரர் வரம் தருவார்

பாட்டுக்கு உரிய பழையவர் மூவரைப் பண்டு ஒரு கால்
மாட்டுக்கு அருள் தரும் மாயன் மலிந்து வருத்துதலால்
நாட்டுக்கு இருள் செக நான்மறை அந்தி நடை விளங்க
வீட்டுக்கு இடை கழிக்கே வெளி காட்டும் அம்மெய் விளக்கே –தேசிகன்
மாடு -செல்வமாகிய ஆன்மா

தீங்கரும்பு கண் வளரும் –2-10-4-திருமங்கை

மூவரும் இராமர் பரதன் லஷ்மணன் போல் அடுத்த அடுத்த நாள் திரு அவதாரம்

ஆடவர்கள் எங்கன் அகன்று ஒழிவார் வெக்காவும்
பாதகமும் ஊரகமும் பஞ்சரமா நீடிய மால்
நின்றான் இருந்தான் கிடந்தான் இது வன்றோ
மன்றார் பொழில் கச்சி மாண்பு –கணி கண்ணன் பாடியது

அக்கரங்கள் அக்கரங்கள் என்றுமாவது என் கொலோ
இக்குறும்பை நீக்கி என்னை ஈசனாக்க வல்லையேல்
சக்கரம் கொள் கையனே சடங்கர் வாய் அடங்கிட
உட் கிடந்த வண்ணமே புறம்பு யோசித்து காட்டிடே

அன்பு ஆவாய் ஆரமுதம் ஆவாய் அடியேனுக்கு பின்பு ஆவாய் எல்லாமும் நீ ஆவாய் –

கடல் கிழக்குத் தெற்குக் கரை பொரு வெள்ளாறு
குடதிசையில் கோட்டைக் கரையாம் -வடதிசையில்
ஏணாட்டுப் பெண்ணை இருபத்து நாற் காதம்
சோணாட்டுக்கு எல்லை எனச் சொல்

வெள்ளாறாது வடக்கா மேற்குப் பெரு வழியாம்
தெள்ளார் புனல் கன்னி தெற்காகும் -உள்ளாரா
வாண்ட கடல் கிழக்காம் ஐம்பத்தாறு காதம்
பாண்டி நாட்டு எல்லைப் பதி

வடக்குத் திசை பழனி வான் கீழ் தென்காசி
குடக்குத் திசை கோழிக்கூடாம் -கடற்கரையின்
ஓரமோ தெற்காகும் உள் எண் பதின் காதம்
சேர நாட்டுக்கு எல்லை எனச் செப்பு

மேற்குப் பவள மலை வேங்கட நேர் வடக்காம்
ஆர்க்கும் உவரி அணி கிழக்குப் பார்க்குளுயர்
தெற்குப் பினாகி திகழிருப நின் காதம்
நல் தொண்டை நாடு எனவே நாட்டு

———–

ஸ்ரீ சுஜாதா தேசிகன் ஸ்வாமிகளின் ஸ்ரீ பத்ரி திவ்ய யாத்திரை குறிப்புக்கள்

ஸ்ரீ பத்ரி இந்தியாவிற்குள் 10,000 அடிகளுக்கு மேல் இருக்கிறது.

ஸ்ரீ ஹரித்துவார்

டெல்லியில் இறங்கி பேருந்தில் கரடு முரடான சாலை, விவசாயப் பேரணி எல்லாம் கடந்து ஏழு மணி நேரப் பிரயாணம் செய்து மாலை ஐந்து மணிக்கு ஹரித்துவார் சென்றடைந்தோம். ஹிமாசலத்தின் அடிவாரத்தில் அமைந்த இந்த இடம், முக்தி தரும் ஷேத்திரங்களில் ஒன்று. இங்கேதான் கங்கை கடல் மட்டத்தில் ஓடுகிறது.

பத்ரிக்கு மேலே ‘சொர்கா ரோகிணி’ என்ற இடம் இருக்கிறது. அதன் வழியாகத்தான் பாண்டவர்கள் சொர்கத்தை அடைந்தார்கள். அதற்கு இது வாசலாகத் (துவாரமாக) இருப்பதால்தான் இதை ‘ஹரி’ துவாரம் என்கிறார்கள். ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களுக்கு பத்ரி ஸ்ரீ நாராயணனான ‘ஹரி’யை அடையும் துவாரமாக இருக்கிறது.

ஸ்ரீ தேவப்பிரயாகை -என்னும் ஸ்ரீ கண்டம் என்னும் கடி நகர் 

ஹரித்துவாரத்திலிருந்து சுமார் 100 கிமீ தூரத்தில் இருக்கிறது இந்தத் திவ்ய தேசம். 2720 அடி உயரத்தில் பெரியாழ்வார் ‘கண்டம் என்னும் கடிநகர்’ என்று பாடியுள்ளார். கண்டம் – பாரத கண்டம், கடி என்றால் சிறப்பான என்று பொருள்.

பத்ரிக்குச் செல்லும்போது வரும் முதல் திவ்ய தேசம் இது. பிரயாகை என்றால் ஆங்கிலத்தில் confluence என்று கூறுவர். தமிழில் சங்கமம். பாகீரதியும், அலகநதா நதியும் சங்கமிக்கும் இடம் இது. சங்கமித்த பிறகு அதற்கு ‘கங்கை’ என்று பெயர்!

கங்கை நம் பாரத தேசத்துப் புண்ணிய நதிகளுக்குள் முதன்மையானவள். ஸ்ரீமந் நாராயணன் திருவிக்கிரமாவதாரத்தில் ‘ஓங்கி உலகளந்த’ போது அவரது இடது திருவடி பிரம்மாவின் சத்ய லோகத்தை அடைந்தது. நான்முகன் பக்தியுடன் புனித நீரால் கழுவ, அதுவே கீழே பரமசிவனின் திருமுடி வழியாகக் கங்கையாக நமக்கு மொத்தம் 2525 கிமீ ஓடுகிறாள். கங்கா என்றால் பூமியை நோக்கிக் கருணையோடு இறங்கி வந்தாள் என்று பொருள். கங்கோத்திரி என்ற மலையில் உள்ள பனிப் பாறையில் தொடங்கி, உத்ராஞ்சல், உத்திரப் பிரதேசம், பிஹார், வங்காளம் சென்று கடலில் கலக்கிறாள் கங்கை.

அதாவது பரமசிவனின் தலையிலிருந்த கொன்றை மலரும், பெருமாள் பாதத்திலிருந்த துளசியும் இங்கே இரண்டு நதிகளாக ஓடிவருகின்றன. நதியின் அழகை ரசிக்கும்போது, 2013ல் வெள்ளம் வரும்போது தண்ணீர் எதுவரை வந்தது என்ற இடத்தைக் காண்பித்தார்கள். பயமாகத்தான் இருந்தது. இங்கே ஸ்ரீராமானுஜர் வந்து தங்கியுள்ளார். அவருக்கு ஒரு கோவில் இங்கே உள்ளது. கோவிலில் சயன திருக்கோலத்தில் இருக்கும் ஷேசசாயி பெருமாளும் உற்சவர் ராமானுஜரும் 2013ல் வந்த வெள்ளத்தில் அடித்துச்செல்லப்பட்டார்கள். உற்சவர் ராமானுஜர் மட்டும் காப்பாற்றப்பட்டு பத்ரியில் இருக்கிறார். அதைப் பின்னர் பார்ப்போம்.

கண்டம் என்னும் கடிநகரில் இருக்கும் பெருமாள் நீலமேகப் பெருமாள், புருஷோத்தமன் என்று திருநாமம். ஸ்ரீராமராகச் சேவை சாதிக்கிறார். பெரியாழ்வாரும் இந்தப் பெருமாளை ஶ்ரீராமனாகவே பாடியுள்ளார். ஸ்ரீராமர் தவம் புரிந்தபோது அமர்ந்த மேடை ஒன்று இங்கே இருக்கிறது.

ஸ்ரீ திருப்பிரிதி (ஜோசிமட்) 

ஆழ்வார் பாடிய திருப்பிரிதி இமயத்துள் திபெத் நாட்டில் மானசரோவர் ஏரிப்பக்கம் பக்கம் இருந்திருக்க வேண்டும். இன்று நரசிம்மரையே திருப்பிரிதி பெருமாளாக எல்லோரும் தரிசித்து வருகிறார்கள். நாமும் அவர்களைப் பின்பற்றித் தரிசிக்கலாம்.

பெங்களூரிலிருந்து எங்களுடன் யாத்திரைக்கு வந்தவர் இந்தப் பெருமாளுக்கு ஏலக்காய் மாலை சமர்ப்பித்தார். “ஏலக்காய் மாலை இந்தப் பெருமாளுக்கு விசேஷமா?” என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர், “திருமங்கை ஆழ்வார் இந்தப் பெருமாளைப் பற்றிப் பாடும் முதல் பாசுரத்தில் ‘அன்று, ஏலம் நாறு தண் தடம் பொழில் இடம் பெற இருந்த நல் இமயத்துள்’ என்று பாடியிருக்கிறார். ஏலம் மணத்துடன் கூடிய நறுமணம் என்று ஆழ்வார் சொல்லியிருக்கிறார். அதனால் ஏலக்காய் மாலை சமர்ப்பித்தேன்” என்றார். ம‘ண’ம் இருந்தால் மார்க்கம் உண்டு!

பத்ரியில் வருடத்தில் ஆறு மாதங்கள் பனியால் மூடிவிடும். அப்போது அந்தப் பெருமாளை இங்கே கொண்டு வந்துவிடுவார்கள். அவருக்குப் பூஜை, ஆராதனம் எல்லாம் இங்கே தான் நடைபெறும். 25 கீமீ மேலே இருக்கும் பத்ரிக்குப் புறப்பட்டோம்.

ஸ்ரீ பதரிகாசிரமம்

பதரிகாசிரமம் தானே உருவான திவ்ய தேசம். இதை ஸ்வயம்வ்யக்த க்ஷேத்திரம் என்பார்கள். எட்டு எழுத்து மந்திரம் (பிரணவத்துடன் கூடிய நமோ நாராயணா) அவதரித்த இடம். திருமங்கை ஆழ்வார் தனது பெரிய திருமொழியின் தொடக்கத்தில் இந்த எட்டு எழுத்து மந்திரத்தின் பெருமைகளை ஒவ்வொன்றாகச் சொல்லிக்கொண்டு வரும்போது பெற்ற தாயைக் காட்டிலும் நமக்கு நன்மை செய்யும் என்கிறார்.

பிறகு இந்த மந்திரத்தால் சொல்லப்பட்ட பெருமாளை திருப்பிரிதியில் தரிசித்து பாசுரங்கள் பாடுகிறார். அதற்குப் பிறகு இந்த மந்திரத்தை உபதேசித்த நாராயணப் பெருமாளைப் பதரிகாசிரமத்தில் பாடுகிறார்.

பத்ரியில் நான்கு நாட்கள் தங்கினோம். தினமும் காலை கோயிலுக்குக் குளிக்கச் செல்லுவோம். குளிக்கவா? ஆச்சரியப்படாதீர்கள். கோயிலுக்கு வெளியில் ‘தப்த குண்டம்’ என்ற இடம் இருக்கிறது. இது ஒரு வெந்நீர் ஊற்றுக் குளம். இந்தக் குளிரில் வரும் பக்தர்கள் கஷ்டப்படக் கூடாது என்று பெருமாளே நமக்கு ஏற்படுத்திக் கொடுத்துள்ளார். இந்த ஊற்று எங்கிருந்து வருகிறது, எங்கே போகிறது என்று யாருக்கும் தெரியாது. ஆனால் ஊற்று வரும் தொட்டி உள்ளே இறங்கினால் தப்த குண்டம் கொடுக்கும் கதகதப்பில் அது தவக் குண்டம் ஆகி, வெளியே ரம்பையும் ஊர்வசியும் வந்தால் கூட வெளியே வரமாட்டோம்.

திருமங்கை ஆழ்வார் சொன்ன இந்த முதுமையை என் கண்முன்னே நான் பார்த்தேன். அதைப் பற்றி விவரிக்கும் முன் பத்ரியின் முக்கிய மலைகளைப் பற்றிச் சொல்லுகிறேன். பத்ரிகாசரமம் நான்கு மலைகளுக்கு நடுவில் இருக்கிறது. ஒரு புறம் பனிபடர்ந்த நீலகண்டமலை. இன்னொரு புறம் ஊர்வசி பர்வதம். நாராயண பர்வதம் இன்னொன்று சிறிய நர பர்வதம்.

சுமார் 10,800 அடி உயரத்தில் இருக்கும் பத்ரி பெருமாள் கோயிலுக்குள் சென்றவுடன் கருடன் நம்மை வரவேற்கிறார். அவருக்கு ஒரு வணக்கம் சொல்லிவிட்டு நுழைந்தால் கர்பகிரஹம் தெரிகிறது. மூலவர் பதரிநாராயணப் பெருமாள். பத்ரிவிஷால் என்று பெயர். தாயார் அரவிந்தவல்லி தாயார்.

நடுவாகப் பதரிவிஷால் பெருமாள் இலந்தை மரத்துக்குக் கீழ் பத்மாசனத்தில் அமர்ந்த தியானத் திருக்கோலம். இவருடைய திருமேனி சாளக்கிராமத்தால் ஆனது. தங்கக் குடையின் கீழ், ரத்தின கிரீடம், வண்ண வண்ண கற்கள் பதிக்கப்பட்ட மாலைகள் அணிந்து கொண்டு சேவை சாதிக்கிறார். நான்கு திருக்கரங்கள். மேல் நோக்கி இருக்கும் கரங்களில் சங்கு சக்கரம், கீழ் நோக்கி இருக்கும் கரங்களைத் தன் மடியில் வைத்துக்கொண்டு இருக்கிறார்.

பெருமாளின் வலதுபக்கம் கருடன் அவர் அருகே குபேரன் இருக்கிறார். இடதுபக்கம் நாரதரும் அவருக்கு அருகே உத்தவரும். நர நாராயணர்கள் இருவர் என்று மொத்தம் ஏழு மூர்த்திகள் இருக்கிறார்கள்.

‘நர நாரணனாய், உலகத்து அற நூல் சிங்காமை விரித்தவன்’ என்கிறார் ஆழ்வார். அதாவது பெருமாளே நாராயணன் என்ற ஆசாரியனாகவும், அவரே நரன் என்ற சிஷ்யராகவும், இரட்டை வேடத்தில், சிஷ்யன் எப்படி இருக்க வேண்டும், எப்படி நடந்துகொள்ள வேண்டும் என்பதற்கு முன் உதாரணமாக இங்கே இருக்கிறார்.

பத்ரி பெருமாளை மூன்று முறை தண்ணீருக்குள் இருந்து மகான்கள் கண்டெடுத்து பிரதிஷ்டை செய்திருக்கிறார்கள். முதலில் அலகநந்தா நதிக்குள். அடுத்து நாரத குண்டத்திற்குள். மூன்றாவது முறை தப்த குண்டத்திலிருந்து.

கண்டமென்னும் கடிநகர் என்ற இடத்தில் 2013ல் வந்த வெள்ளத்தில் பெருமாள் மற்றும் ராமானுஜர் விக்கிரகங்கள் அடித்துச் செல்லப்பட்டார்கள், உற்சவர் ராமானுஜர் மட்டும் காப்பாற்றப்பட்டார் என்று முன்பு சொல்லியிருந்தேன். அந்த உற்சவர் விக்கிரகத்தை பத்ரியில் ஒரு இடத்தில் பாதுகாப்பாக வைத்திருக்கிறார்கள்.

இந்தியாவின் கடைசி கிராமம் மாணா என்ற இடத்துக்கு ஒரு நாள் கிளம்பினோம். இயற்கைக் காட்சிகளை விவரிக்க முடியாது. மாணா கிரமத்துக்குச் செல்லும்போது அடிக்கடி ‘மூட் ஸ்விங்ஸ்’ வந்தது. எனக்கு இல்லை பத்ரிக்கு. அங்கே காலைப் பத்து மணிக்குச் சூரியன் பளிச் என்று அடித்தால் கொஞ்சம் இதமாக இருக்கும். அதே சூரியன் மேகத்தில் மறைந்து கொஞ்சம் ‘மூடியாக’ இருந்தால் நமக்குக் குளிர் நடுங்கும்.

கிராமம் போகும் வழியில் ‘பீம் பூல்’ என்ற பீமன் திரௌபதிக்காக ஏற்படுத்திய பாலம், பேரிரைச்சலோடு சரஸ்வதி நதி பூமிக்குள் செல்லும் இடம் (அதற்குப் பிறகு சரஸ்வதி நதி அலகாபாத்தில் உள்ள திரிவேணி சங்கமத்தில் கங்கா, யமுனா, சரஸ்வதி கலக்கும் இடம்) கலக்கிறாள். பாண்டவர்கள் சொர்க்கத்தை நோக்கிச் சென்ற ‘சுவர்க்கா ரோகிணி’ வாசலுக்குச் சென்றபோது ‘இப்படியே நடந்து சென்றால் நான்கு நாட்களில் சொர்க்கம் வரும்’ என்றார்கள், திரும்பிவிட்டேன்.

வியாச குகைக்குள் சென்று வியாச பகவனைச் சேவித்துவிட்டு சற்று தூரம் நடந்தபோது இந்தியக் கொடி ஒன்று பறந்துகொண்டு இருக்க, அதற்கு ஒரு சல்யூட் அடித்துவிட்டு இன்னும் கொஞ்சம் தூரம் நடந்தபோது ‘இந்தியாவின் கடைசி டீக்கடை’ என்ற பலகையைப் பார்த்துவிட்டுத் திரும்பினோம்.

———-

ஸ்ரீ சுஜாதா தேசிகன் ஸ்வாமிகளின் ஸ்ரீ சாளக்ராம பத்திவ்ய யாத்திரை குறிப்புக்கள்

ஸ்ரீ முக்திநாத் அகண்ட பாரத தேசத்தில் அவந்தி தேசத்தில் இருந்துள்ளது. இன்று அது நேபாள தேசத்தில் 12,500 அடி உயரத்தில் இருக்கிறது. (சென்னை 22 அடி; பெங்களூர் 3000 அடி உயரத்தில் இருக்கிறது.)

முதலில், பெரிய விமானத்தில் (180 இருக்கைகள்) நேபாளத் தலைநகரம் காத்மாண்டு சென்று, அங்கிருந்து ஒரு சிறிய விமானத்தில் (50 இருக்கைகள்) போக்ரா என்று ஊரை அடைய வேண்டும். பின்னர் போக்ராவிலிருந்து ஜோம்சம் என்ற இடத்தை, ஒரு மிகச் சிறிய விமானம் (18 இருக்கைகள்) மூலம் சென்றடைய வேண்டும். பிறகு அங்கிருந்து ஜீப் மூலம் (8 இருக்கைகள்) கோயிலுக்குமுன் அரை கிமீ வரை கொண்டு போய் விடுவார்கள். அங்கிருந்து கொஞ்சம் தூரம் குதிரையிலும், பின் கடைசியாக நடந்தும் செல்ல வேண்டும்.

காத்மாண்டுவிலிருந்து முக்திநாத் 128 கிமீ தூரத்தில் இருக்கிறது. ஆனால் நேராகச் செல்ல முடியாது. முதலில் போக்ரா, அங்கிருந்து ஜோம்சம், பிறகு முக்திநாத் செல்ல வேண்டும். விடியற்காலை ஐந்து மணியிலிருந்து மதியம் பன்னிரண்டு வரை மட்டுமே விமானங்கள் இயங்கும். இதற்கிடையில் மூடுபனி, காற்று என்று வானிலை மாறும்போது விமானங்கள் ரத்து செய்யப்படும்.

விமானம் அன்னபூரணா மலைத்தொடருக்கும் தவளகிரி என்ற மலைத்தொடருக்கும் நடுவில் சென்றது. இரண்டு பக்கமும் பனிபடர்ந்த மலைத்தொடரைப் பார்த்துக்கொண்டு செல்லுகையில் விமானம் காற்றில் இங்கும் அங்கும் அசைந்தது. முப்பது நிமிஷத்தில் ஜோம்சம் வந்து சேர்ந்தோம்.

சாள என்றால் ஸ்தோத்திரம் என்றும், கிராமம் என்றால் கூட்டம் என்றும் பொருள். கூட்டமாக நம் ஸ்தோத்திரங்களை ஏற்றுக்கொள்ளும் பெருமாள் சாளக்கிராமப் பெருமாள் என்றும் கூறலாம். இன்னொரு முனிவர் கதையையும் இருக்கிறது. ‘சாளங்காயனர்’ என்ற முனிவர் கண்டகி நதிக்கரையில் தவம் மேற்கொண்டார். பெருமாள் அவரிடம் என்ன வேண்டும் என்று கேட்க, முனிவர் ‘நான் விரும்பியபடி தோன்ற வேண்டும்’ என்று தன் ஒரு கண்ணால் ஒரு பெரிய சாள மரத்தையும் இன்னொரு கண்ணால் மலையையும் பார்த்தார். மலையும் மரமாகவும் இருக்க வேண்டும் என்றார்.

அடுத்து போக்ராவில் மிக அழகான இடம் பேவா ஏரி (Phewa lake). படகுப் பயணம் செய்து இயற்கையை ரசித்தோம். அங்கே மூங்கில் மீது பறவைகள் கூட்டமாக இருந்தன. ‘கூகிள் லென்ஸ்’ உதவியுடன் இவை ‘cattle egret’ வகை என்று தெரிந்துகொண்டேன்.

காளி கண்டகி பள்ளத்தாக்கு. உலகத்திலேயே ஆழமான பள்ளத்தாக்கு இதுதான். சுற்றி இருக்கும் மலைகள், காற்று, குளிர், பளிச் என்ற சூரிய ஒளி எல்லாவற்றையும் பார்க்கும்போது, நாம் இந்த உலகத்தில் எவ்வளவு சிறியவர்கள் என்று உணர்வு ஏற்படுகிறது.

திருமங்கை ஆழ்வார் சாளக்கிராம பாசுரம் ஒன்றில் ‘தாரா ஆரும் வயல் சூழ்ந்த சாளக்கிராமத்து அடிகளை’ என்கிறார். நீர்ப் பறவைகள் நிறைந்துள்ள வயல்களால் சூழப்பட்ட சாளக்கிராமம் என்று பாடுகிறார். ஆழ்வார் கண்ட காட்சியை இன்றும் நம்மால் காண முடிகிறது.

முக்திநாத் கோயிலுக்குள் சென்ற போது மனதில் ஒரு சந்தோஷம் கிடைத்தது. திருமங்கை ஆழ்வார், ராமானுஜர் இங்கே வந்து தரிசித்த அதே பெருமாளை நாமும் இப்போது சேவிக்கிறோம் என்ற சந்தோஷம் அதை விடப் பெரியது.

கோயிலுக்கு முன் இரண்டு சின்ன குளங்கள் இருக்கின்றன. ஒன்று பாவ குளம், இன்னொன்று புண்ணிய குளம். பெருமாளைச் சேவிக்கும் முன் இதில் நீராட வேண்டும். நீராட என்றால் உள்ளே இறங்கிக் கடக்க வேண்டும். இதைக் கேட்கும் போதே ஜன்னி வந்தது.

முதல் குளத்தில் இறங்கி நடக்க ஆரம்பித்தேன். இடுப்புக்குக் கீழே உடம்பு அப்படியே உறைந்து போனது. மேலே வந்த போது உடல் சிவந்து, நடுக்க ஆரம்பித்துவிட்டது. ‘சார் புண்ணியம் எல்லாம் போச்சு, இந்த குளத்தில் இறங்கி பாவத்தைத் தொலையுங்க’ என்றார்கள். மீண்டும் அதே போல இறங்கி நடக்க ஆரம்பித்தேன். எமனின் எண்ணெய்க் கொப்பறையில் விழுந்து எழுந்த உணர்வு கிடைத்தது.

இதற்குப் பிறகு கோயிலைச் சுற்றி 108 நீர்த் தாரைகளில் (108 திவ்ய தேசங்களைக் குறிக்கும்) நீர் வருகிறது. அரைவட்ட வடிவில் இருக்கும் இதில் ஒரே ஓட்டமாக ஓடினால் உங்கள் மீது அந்த நீர் படும்.

பெருமாள் பெயர் ஸ்ரீமூர்த்தி பெருமாள். நான்கு திருக்கரங்கள். சங்கு சக்கரம், பத்மம், கதை தாங்கி இருக்கிறார். இருபுறத்திலும் ஸ்ரீதேவியும், பூதேவியும் சாமரம் வீசும் கோலம். பக்கத்தில் கருடன் காட்சி தருகிறார்.

பெருமாளுக்குக் கீழே ராமானுஜர் அங்கே வீற்றிருக்கிறார். கையில் சில உலர்ந்த திராட்சை, சர்க்கரை இனிப்புகளைப் பிரசாதமாக கொடுக்கிறார்கள். மிக முக்கியமான விஷயம், வருபவர்களுக்குத் தலையில் ஸ்ரீசடகோபம் என்ற சடாரியைச் சாதிக்கிறார் உள்ளே இருக்கும் ஒரு பெண் புத்த பிட்சு!

————————

குன்றம் எனது குளிர் மழை காத்தவன்-பொருப்பு-வெற்பு-தெய்வ வடமலை -கல்லும் -கிரி -ஆழ்வாருக்கு பணி தொண்டு செய்யும் சொற்கள்
சடகோபன் மிடைந்த சொல் தொடை ஆயிரம் -1-7-11-சொற்கள் பணி செய்ய ஆழ்வாரை நெருக்குமாம்

பொங்கார் கடலும் பொருப்பும் நெருப்பும் நெருக்கிப் புகப் பொன் மிடறு அத்தனை போது ஆங்காந்தவன்–பெரிய திருமொழி –10-6-1-

சடகோபன் சொல் பணி செய் ஆயிரம் -1-10-11-

ஆழ்வார் கண்டு அருளிச் செய்கிறார் -புதிதாக இயற்ற வில்லை –

இசை மாலைகள் ஏத்தி உள்ளப் பெற்றேன் -ஸ்தோத்ரம் பண்ணி அர்த்தம் மனசில் படுகிறது –

—————-

மாரி மாறாத தண் அம் வேங்கடத்து அண்ணலை –வாரி மாறாத -பைம் பூம் பொழில் குருகூர் நகர் –
அங்குள்ள மாரி -இங்கு தாமிரபரணி நீர் வற்றாமல் ஓடுமே –
திருவேங்கடமும் தாம்ரபரணியும் சேர்த்து -மொட்டைத் தலைக்கும் மூலம் காலுக்கும் சம்பந்தம்
ஸஹ்யம் மூலம் அனுக்ரஹம் –
வேரி மாறாத பூ மேல் இருப்பாள் வினை தீர்க்குமே

———-

விதி –கோட்ப்பாடு -முறை -பாபங்கள் -பாக்யம் -வைகுந்தம் புகுவது மண்ணவர் விதியே -வைகுந்தத்து அமரரும் முனிவரும் விழியப்பார்
இறை அருள் -புண்யம் -கட்டளை -கைங்கர்யம் -திண்ணம் உறுதிப்பாடு -ஆக்குதல் -இப்படி பத்து அர்த்தங்கள் உண்டே
மீனாய் பிறக்கும் விதி யுடையேன் ஆவேனே -பாக்யம்

——————

பத்து வித கைங்கர்யங்கள் -ஊனேறு செல்வத்து பதிகம் படியே
மூன்று நாள்கள் உபவாசம் திருமலையில் -மல ஜலம் கழிக்கக் கூடாதே
1-கொக்கு போல் -ஓடு மீன் ஓட உரு மீன் வரும் அளவும் -சாரம் -இவனே நாராயணன் நிரூபித்து -அப்பனுக்கு சங்கு ஆழி அளித்தான் வாழியே
ருக் வேத மந்த்ரம் -ஆராதி-ஏழை காணே-ஞானக்கண் விகடே -திருப்பதி வந்தால் திருப்பம் வரும் கிரீம் கச்ச -ஸ்ரீ பீடம் -கோவிந்தா கோஷம் இட்டுக்கொண்டே போக சொல்லும்
2-மீன் போல் கைங்கர்யம் -அருளிச் செயல் தண்ணீரில் -திருப் பாவை நாச்சியார் திருமொழி சேவை ஏற்படுத்தி –
மலை அடிவாரத்தில் பராங்குச நித்ய ஸூரிகள் பிரதிஷடை செய்து அருளி -அப்பனை நினைத்தார்
3- வட்டில் பிடித்து தாஸ்யத்வம் -உப லக்ஷணம் -சேஷன் -பர கத அதிசய ஆதாய இச்சையா -சேஷனையே திருமேனியில் பிரதிஷ்டை செய்து அருளினார் –
இடது திருக்கரங்களில் நாகாபரணம்
வீர நரசிம்மன் அரசன் வலது திருக் கரத்தில் சேர்த்து அருளினாராம்
4-செண்பக மரம் -புஷ்ப கைங்கர்யம் -சிந்து பூ மகிழும் திருவேங்கடம் -அனந்தாண் பிள்ளை -ராமானுஜன் தோட்டம் -ராமானுஜன் புஷ் கரணி
5-தம்பாக்கம் முள் புதர் -சோழன் -கோவிந்த ராஜர் -உத்சவர் -சமர்ப்பிக்க -மூலவரையும் -யாதவ ராஜ அரசன் மூலம் -ப்ரதிஷ்டை
ஸ்ரீ ராமாயணம் கால ஷேபம் -கீழே ஒரு வருஷம் -புளிய மரத்தடியில் -ஆழ்வார் சம்பந்தம் என்பதால் புளியோதரை விசேஷம்
விபீஷண சரணாகதி கட்டம் -ஐந்து திரு மேனி ராமபிரான் லஷ்மணன் விபீஷணன் அங்கதன்  சுக்ரீவன் – குருவித் துறை விஸ்வம்பரர் முனிவர்
கண்டவன் பேச்சை கேளாமல் கண்ட என் பேச்சு விபீஷணஸ்து தர்மாத்மா
மித்ர பாவேந –ஸம் பிராப்தம் -நத்யஜேயம் கதஞ்சன-கனவில் இங்கே கொண்டு வந்து சேர்க்க அருளி
சீதாபிராட்டி உடன் சேர்த்தே -திருவின் மணாளன் -அர்ச்சையில் இருக்க வேண்டுமே
புனர்பூசம் புறப்பாடு உண்டு
திருக்கல்யாண உத்சவமும் உண்டு

6-கல் பாறையாக ஆக வேண்டுமே -ஸ்ரீ வாரி பாதம் –மாத்யாயனம் பண்ணும் காலம் உன்னை விட்டுப் பிரிந்து இருக்க வேண்டிற்றே திருமலை நம்பி வருந்த
நான் உம்மிடம் இருக்கிறேன் -காட்டி அருளி
அனந்தாழ்வான் -குங்கும பரிமள -இதிஹாச மாலையில் காட்டி அருளுகிறார்
கர்ப்பக்ருஹ வாஸனை பரிமளித்ததே
கல்பாறையில் திருவடியில் பதித்து அருளி –
வயசானவர்கள் ஏறாமல் சேவிக்க -திருவடிகளை ப்ரதிஷ்டை செய்து அருளினார்
7-காட்டாறு -நதி ஓடிக்கொண்டே இருக்குமே
கைங்கர்யம் இடைவிடாமல் போக ஜீயர் மடம் நிர்வஹித்து அருளி– மா முனிகள் சின்ன ஜீயர் மடம்
8- வழி பாதை -நெறியாகவே -நான்கு மாடவீதிகளில் வாஹனம் போகாமல் -செருப்பு அணியாமல் போக ஏற்பாடு
நித்யமான கைங்கர்யம் செய்பவர் மட்டுமே அங்கே தங்கி
திருமலையில் மரணம் ஆனால் சம்ஸ்காரம் கீழே
9- படியாய்க் கிடந்து பவளவாய் காண்பேனே
அவனைத் தவிர யாருமே மாலை அணிய மாட்டார்கள்
அங்கே கல்யாணம் பண்ண மாட்டார்கள்
அங்கு உள்ள பூ கனி காய் எல்லாமே அவனுக்காகவே
10 ஏதேனும் ஆவேனே -அவன் இட்ட வழக்காகவே
ஆச்சார்யனாக அவனே ஆக்கி அருள -தான் சிஷ்யனாகி-அவன் கொண்ட அனைத்தும் எம்பெருமானார் அருளாலேயே
நிணர்கிறான் இவன் அவன் அமர்ந்து வேதசாரம் உபன்யாசம் -வேதார்த்த ஸங்க்ரஹம்

நம்மாழ்வார் கோஷ்ட்டி ngo காலணி -மாறன் அடியாராகி உஜ்ஜீவிப்போம்

பெரிய திருமலை நம்பி 1049 திரு நக்ஷத்ரம் சமீபத்தில் கொண்டாடினார்கள்

——————–

தேசிகர் திருப்பல்லாண்டைத் தனிப் பிரபந்தமாகக் கொள்ளவில்லை.
அது பெரியாழ்வார் திருமொழியுடன் சேர்ந்தது என்ற சம்பிரதாயத்தை அப்படியே கொண்டவர்.

ஏரணிபல் லாண்டுமுதற் பாட்டு நானூற்றெழுபத்தொன் றிரண்டுமெனக் குதவு வாயே-என்று
திருப்பல்லாண்டு சேர்ந்த ஒரே தொகையாகக் கூறியிருப்பதனால் இதனை அறியலாம்.

அவர் தமது பிரபந்த சாரத்தில் மேற்கொண்டுள்ள முறையைக் கவனித்தால் இது தெளிவாகும்.
இந்த முறை பிரபந்தசாரத்தின் முதற்பாட்டில்,
வாழ்வான திருமொழிகள் அவற்றுள் பாட்டின் வகையான தொகைஇலக்கம் மற்றும் எல்லாம் என்று பேசப்பெறுகின்றது.
இதில் ‘பாட்டின் வகையான தொகை’ என்பது ‘பாட்டின் வகுப்பின்படி எண்கள்’ என்பதையும்
‘இலக்கம்’ என்பது அவரவர் அருளிச் செய்த பாசுரத்தின் கூட்டிய எண் என்பதையும் குறிக்கின்றன என்பது தெளிவு-

பெரியாழ்வார் பற்றின பாடலில் வகை எதுவுமின்றித் தொகை மட்டிலும் நானூற்று எழுபத்து ஒன்று இரண்டு (470+1+2=473) என்று கூறியுள்ளதை நோக்கும்போது தேசிகரின் திருவுள்ளத்தில் திருப்பல்லாண்டு தனிப்பிரபந்தம் அன்று என்றிருந்தமை தெளிவாக அறியக்கிடக்கின்றது.

இவர் இராமாதுச நூற்றந்தாதியைச் சேர்த்துத் திவ்விய பிரபந்தம் இருபத்து நான்கு பிரபந்தங்களைக் கொண்டது என்ற கொள்கையினர்;

அப்பிள்ளை-தேசிகருக்குக் காலத்தால் சற்றுப் பிற்பட்டவரான இவர் திருப்பல்லாண்டைத் தனிப் பிரபந்தமாகக் கொண்டவர். இதனை,
நல்லதிருப் பல்லாண்டு நான்மூன்றோன் வாழியே
நானூற்றுப் பத்தொன்றும் நமக்குரைத்தோன் வாழியே
என்று பெரியாழ்வாரைப்பற்றிய தமது வாழித்திருநாமத்தில் கூறியிருப்பதனால் அறியலாகும்.

வேதாந்த தேசிகர் தாம் இயற்றிய பிரபந்தசாரத்தில் இருமடல்களையும் 118 பாசுரங்களாகக் கொள்வர்.
சிறிய திருமடற் பாட்டு முப்பத்தெட்டு இரண்டும்
சீர்பெரிய மடல் தனிப்பாட்டு எழுபத் தெட்டும்–என்பது அவரது திருவாக்கு
பிறிதோரிடத்தில் அவர்
அஹீதனுயர் பரகாலன் சொல் . . . . . . . . . .
வேங்கட மாற்கு ஆயிரத்தோடு
ஆணஇரு நூற்றோரைம் பத்து முன்று–என்று
திருமங்கை மன்னன் பாசுரங்களை 1253 என்று பேசுவர்.
மடல் ஒழிந்த நான்கு பிரபந்தங்களிலும் அடங்கிய பாசுரங்கள்,
பெரிய திருமொழி –1084-
திருக்குறுந்தாண்டகம்–20-
திருநெடுந்தாண்டகம் –30-
திருவெழுக் கூற்றிருக்கை –1-
ஆக –1135-என்று ஆகின்றன.
எனவே, இரு மடல்களும் 1253-1135=118 பாசுரங்களாகின்றன என்பது இதனாலும் தெளிவாகின்றது.
தேசிகர் ‘சிறியதிருமடல் முப்பத்தெட்டு இரண்டும்’, பெரிய மடற் ‘பாட்டு எழுபத்தெட்டு’ என்று குறித்த எண்ணிக்கையைப் பெரும்பாலான பதிப்பாசிரியர்கள் மேற்கொண்டுள்ளனர்.

அப்பிள்ளையாசிரியர்மடலில் அமைந்த ஒரு கண்ணியை (இரண்டு அடிகள்)ஒரு பாசுரமாகக்கொண்டு சிறிய திருமடலை 771/2 பாசுரங்கள் என்றும்,
பெரிய திருமடலை 1481/2 பாசுரங்கள் என்றும் கணக்கிட்டு இருமடல்களிலும் 226 பாசுரங்கள் உள்ளனவாகக் கொள்வர்.
இதனைத் தாம் இயற்றிய திருமங்கையாழ்வார் வாழித் திருநாமத்தில்,
இலங்கு எழு கூற்றிருக்கை இருமடல் ஈந்தான் வாழியே
இம்மூன்றில் இருநூற்று இருபது ஏழ்ஈந்தான் வாழியே என வரும் பகுதியால் அறியலாம்.

யாப்பிலக்கணப்படி திருமடலை ஒரே பாட்டாகக் கொள்வதே பொருத்தம். காரணம் ஒவ்வொன்றும் ஒவ்வொரு கலிவெண்பாவாலான பிரபந்தம்.

ஒரே பாடலாக அமைந்த நீண்ட பாசுரங்களைப் பொருள் முடிவு கருதித் தனித்தனிப் பகுதியாகப் பிரித்துக் கொள்ளுதல் பண்டிருந்து வரும் ஒரு மரபேயாகும்.
நச்சினார்க்கினியர் அடியார்க்கு நல்லார் இம்முறையை மேற் கொண்டுள்ளனர்.
இம் மரபையொட்டியே இருமடல் பிரபந்தங்களையும் பல பாசுரங்களால் (சரியாகச் சொன்னால் பல பகுதிகளாகக்) கணக்கிடும் மரபும் ஏற்பட்டிருத்தல் வேண்டும்.
பாசுரங்களைச் சேவிக்கும் போது இப் பகுதிகளின் இறுதியில் சற்று நிறுத்தப் பெறுகின்றது.

———————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்.-

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: