ஸ்ரீ திராவிட உபநிஷத் சங்கதி/ஸ்ரீ திராவிட உபநிஷத் தாத்பர்ய ரத்னாவளி/ஸ்ரீ ஆதேஸ உபநிஷச் சாயை /ஸ்ரீ திருவாய் மொழி நூற்றந்தாதி–ஊனில் வாழ் உயிரே-2-3-சாரங்கள் —

த்ராமிட உபநிஷத் சங்கதி

அந்தஸ்ஸ்த ஸர்வ ரஸ அம்புஜ லோசநஸ்ய
ஸம்யோக ரூபம் அவகாஹ்ய ஸூக அம்ருதாப்திம்
தத் தேஸிக ப்ரதம ஸூரி கணை கதா ஸ்யாத்
ஸங்கோ மமேத்ய கதயன் ஸ முனிஸ் த்ருதீயே —

அந்தஸ்ஸ்த ஸர்வ ரஸம் -தன்னுள்ளே
ஸம்யோக ரூபம் அவகாஹ்ய -முழுசி தழுவி -தன்னுள்ளே
ஸூக அம்ருதாப்திம் -கடல் படா அம்ருதம் -கலவி என்னும் அம்ருதக் கடலில் பிறந்த அனுபவம் –

————–

த்ராமிட உபநிஷத் தாத்பர்ய ரத்நா வளி –

சித்ரா ஸ்வாத அநு பூதிம் ப்ரிய முப க்ருதிபிர் தாஸ்ய சாரஸ்ய ஹேதும்
ஸ்வாத் மன்யா ஸார்ஹ க்ருத்யம் பஜத அம்ருத ரஸம் பக்த சித்த ஏக போக்யம்
ஸர்வாஷ ப்ரீண நார்ஹம் ஸபதி பஹு பல ஸ்நேஹம் ஆஸ்வாத்ய ஸீலம்
ஸப்யைஸ் ஸாத்யைஸ் ஸமேதம் நிர விஸத நகாஸ் லேஷ நிர்வேஸ மீஸம்

சித்ரா ஸ்வாத அநு பூதிம் –தேனும் பாலும் நெய்யும் கன்னலும் அமுதும் ஓத்தே
மது ரங்களான மது ஷீராதி பதார்த்தங்களுடைய ரஸத்தை யுடைத்தான அனுபவத்தை யுடையனுமாய்
விசித்ரமான -சேர்ந்த -அனுபவம்

ப்ரிய முப க்ருதிபிர் –பெற்ற அத்தாயாய் தந்தையாய் அறியாதன அறிவித்த அத்தா
மாதாவும் பிதாவும் ஆச்சார்யனும் பண்ணும் உபகாரங்களை எல்லாம் தானே பண்ணி -அத்தாலே ஆஸ்ரிதருக்கு பிரியனுமாய்
மகா உபாகரகம்-

தாஸ்ய சாரஸ்ய ஹேதும் -அறியாக் காலத்துள்ளே அடிமைக் கண் அன்பு செய்வித்து –
அறிவு நடையாடாத காலத்திலே தாஸ்ய ரஸத்தை உண்டாக்கினவனுமாய்

ஸ்வாத் மன்யா ஸார்ஹ க்ருத்யம் -எனது ஆவியுள் கலந்த பெரு நல் உதவிக் கைம்மாறு எனதாவி தந்து ஒழிந்தேன்
ஆத்மாவை சமர்ப்பிக்கும் படிக்கு ஈடாக ஆத்மாவினுள்ளே கலந்து இருந்த மஹா உபகாரத்தை உடையனுமாய்

பஜத அம்ருத ரஸம் -என் கடற்படா அமுதே!
ஆஸ்ரிதற்கு அமிர்தம் போலே போக்யனுமாய்

பக்த சித்த ஏக போக்யம் -தீர்ந்தார் தம் மனத்துப் பிரியாது-
ப்ராப்ய ப்ராபகங்கள் இரண்டும் தானே என்று இருக்குமவர்கள் மனஸ்ஸை விட்டுப் பிரிய மாட்டாது இருக்குமவனாய்

ஸர்வாஷ ப்ரீண நார்ஹம் -யாழ் பயில் நூல் நரம்பின் முதிர் கவையே!பன்னலார் பயிலும் பரனே!பவித்திரனே!
கன்னலே!அமுதே!கார்முகிலே!
சஷுஸ் ஸ்ரோத்யாதி ஸர்வ இந்த்ரிய ப்ரீணந யோக்யதை யுடையனுமாய்

ஸபதி பஹு பல ஸ்நேஹம் -குறிக் கொள் ஞானங்களால் எனை ஊழி செய் தவமும்
கிறிக் கொண்டு இப் பிறப்பே சில நாளில் எய்தினன் யான்
ஜன்மாந்தர ஸஹஸ்ரேஷு இத்யாதிகளில் படியே சிரகால ஸாத்ய தபோ த்யான ஸமாதி பலமான
பக்தி யோகத்தைத் தனக்கு அபிமதர் இடத்திலே ஜடதி
சடக்கென -அருளி

ஆஸ்வாத்ய ஸீலம் -பவித்திரன் சீர்ச்  செடியார் நோய்கள் கெடப் படிந்து குடைந்து ஆடி
அடியேன் வாய் மடுத்துப் பருகிக் களித்தேனே
அத்யந்தம் போக்யத்வேன அநு பாவ்யங்களான கல்யாண குணங்களை யுடையனுமாய்
ஆழ்ந்து அனுபவிக்க-

ஸப்யைஸ் ஸாத்யைஸ் ஸமேதம் -மாயப் பிரான் அடியார்கள் குழாங்களையே-சேர்ந்து உள்ளவன்-
ஸ்வ யஸஸ்ஸூக்களான நித்ய ஸூரிகளோடே ஸஹிதனாய் இருக்கிற எம்பெருமானை

நிர விஸதநக அஸ்லேஷ நிர்வேஸ மீஸம்
மதுரங்களான ஸர்வ பதார்த்தங்களின் உடைய ரஸத்தை யுடைத்தான போக்யதை யுடையனாக
ஊனில் வாழ் உயிரே!-தசகத்திலே ஆழ்வார் அனுபவித்தார் என்கிறார்

—————-

ஸ்ரீ ஆதேஸ உபநிஷச் சாயை -இரண்டாம் பத்து -மூன்றாந்திருவாய்மொழி -‘ஊனில் வாழ்’பிரவேசம்  

ப்ராசங்கிகமான அர்த்தத்தை விட்டு வாயும் திரையில் அனுபவத்தை அனுசந்தித்து
இவ்வநுபவத்துக்கு தேசிகரான நித்ய ஸூரி திரளிலே புக ஆசைப்படுகிறார்

——–

ஊனில் வாழ் உயிரே! நல்லை, போ! உன்னைப் பெற்று
வானுளார் பெருமான் மதுசூதன் என் அம்மான்
தானும் யானும் எல்லாம் தன்னுள்ளே கலந்தொழிந்தோம்
தேனும் பாலும் நெய்யும் கன்னலும் அமுதும் ஒத்தே–2-3-1–

இந்த சரீரத்திலே வாழுகிற மனஸ்ஸே -நீ நல்லை காண்-உன்னை இப்படி அநுகூலனாகப் பெற்று –
நித்ய ஸூரிகளுக்கு ஸ்வாமியாய் -விரோதி நிரசன சீலனான எம்பெருமான் தானும்
அவனுக்கு அநந்யார்ஹ சேஷமான நானும்
ஆயிரத்தில் ஒன்றும் கடலில் குளப்படியுமா போலே சர்வ ரசனைகளும் எங்களுக்குள்ளே உண்டாகும் படி –
தேனும் தேனும் கலந்தால் போலே -பாலும் பாலும் கலந்தால் போலே சக்கரையும் சக்கரையும் கலந்தால் போலே
கலந்து ஒழிந்தோம் என்கிறார் –

————–

ஒத்தார் மிக்காரை இலையாய மாமாயா!
ஒத்தாய் எம்பொருட்கும், உயிராய், என்னைப் பெற்ற
அத்தாயாய்த் தந்தையாய் அறியாதன அறிவித்து,
அத்தா! நீ செய்தன அடியேன் அறியேனே–2-3-2-

ஸத்ருசரும் அதிகரும் இல்லாத ஆச்சர்ய குண சேஷ்டிதனே –
ஸகல பதார்த்தங்களும் அந்தராத்மாவாகக் கொண்டு ஒத்திரா நின்றாய்
இப்படி இருக்கிற நீ என்னைப் பற்ற அப்படிப்பட்ட தாயாய் -தமப்பனாய் –
அறியாத அர்த்தங்களை அறிவித்துச் செய்த உபகாரங்களை
அவற்றுக்கு விஷய பூதனான அடியேன் அனுபவித்து குமிழ் நீருண்டு போமது ஒழிய
இன்னது என்று சொல்லித் தலைக்கட்ட மாட்டுகிறிலேன் -என்கிறார்

அறியாக் காலத்துள்ளே அடிமைக் கண் அன்பு செய்வித்து
அறியா மா மாயத்து அடியேனை வைத்தாயால்
அறியாமைக் குறளாய் நிலம் மா வலி மூவடி என்று
அறியாமை வஞ்சித்தாய் எனது ஆவி யுள் கலந்தே–2-3-3-

அறிவு நடையாடாத பால்யத்திலே நித்ய ஸூ ரீகள் பரிமாற்றமாக அடிமையிலே அபி நிவேசத்தைச் செய்வித்து
அறிவுக்கேட்டைப் பண்ணக் கடவதான ப்ரக்ருதி ஸம்ஸ்ருஷ்டனாய் இருக்கிற அடியேனைத்
திரு மார்பிலே இருக்கும் நாச்சியாரும் கூட அறியாமே வாமன வேஷத்தைப் பரிக்ரஹித்து
அனந்வித பாஷாணங்களைப் பண்ணி
ஸூக்ராதிகள் சொன்னாலும் தெரியாதபடி மகாபலியை வஞ்சித்தால் போல்
என் அந்தராத்மாவுடன் உள் கலந்து இப்படி வைத்தாயால் -என்கிறார்

———-

எனது ஆவியுள் புகுந்த பெரு நல் உதவிக் கைம்மாறு
என தாவி தந்தொழிந்தேன் இனி மீள்வது என்பது உண்டே?
என தாவி ஆவியும் நீ, பொழில் ஏழும் உண்ட எந்தாய்!
எனது ஆவி யார்? யான் ஆர்? தந்த நீ கொண்டாக்கினையே–2-3-4-

ஹேயமான என் ஆத்மாவோடு ஒரு நீராகக் கலந்த -பெருத்து விலக்ஷணமான இந்த உபகாரத்துக்கு
ப்ரத்யுபகாரமாக என்னுடைய ஆத்மாவை ஸத்யோதஸாஹ மாகக் கொடுத்து விட்டேன் –
இனி மீள என்கிற கதை யுண்டோ -என்று ப்ரீதி யதிசயத்தாலே பிரமித்து ஆத்ம சமர்ப்பணத்தைப் பண்ணி
அநந்தரம்-அத்தை நிரூபித்து -என்னுடைய அந்தராத்மாவுக்கும் அந்தராத்மாவும் நீயே —
சர்வ லோகங்களையும் திரு வயிற்றில் வைத்து ரக்ஷித்து அருளிய என் ஸ்வாமியே –
என்னுடைய ஆத்மா யார் -நான் யார் -ஏதேனும் சம்பந்தம் உண்டோ –
கொடுத்த நீ தானே கொண்டாயானாய் என்று அநு சயிக்கிறார் –

———-

இனியார் ஞானங்களால் எடுக்கல் எழாத எந்தாய்!
கனிவார் வீட்டின்பமே! என் கடற்படா அமுதே!
தனியேன் வாழ் முதலே!! பொழில் ஏழும் ஏனம் ஒன்றாய்
நுனியார் கோட்டில் வைத்தாய்! நுன பாதம் சேர்ந்தேனே–2-3-5-

எத்தனையேனும் அதிசயித்த ஞானரானாலும் ஸ்வ யத்தனத்தாலே பார்க்கும் அன்று
பேர்க்கப் போராது இருக்கிற என் நாயகனே
நீ என்றால் கனிந்து இருக்கிறவர்களுடைய வீட்டிலே வந்து நித்யவாஸம் செய்து அருளும் இன்பமே
என்னுடைய அக்லேச லப்தமான அமுதமே
தனியேனான எனக்கு வாழ்வுக்கு முதல்வனானவனே –
ஸப்த லோகங்களையும் விலக்ஷணமான ஸ்ரீ வராஹ நாயனாராய் கூர்மையான திரு எயிற்றிலே வைத்தாய்
இனி இப்படிச் செய்த போதே பண்டே உன் திருவடிகளைக் கிட்டினேன் அன்றோ –

———-

சேர்ந்தார் தீ வினைகட்கு அரு நஞ்சைத் திண் மதியைத்
தீர்ந்தார் தம் மனத்துப் பிரியாது அவர் உயிரைச்
சோர்ந்தே புகல் கொடாச் சுடரை அரக்கியை மூக்கு
ஈர்ந்தாயை அடியேன் அடைந்தேன் முதன் முன்னமே–2-3-6-

ஆஸ்ரிதருடைய க்ரூரமான கர்மங்களுக்கு அஸஹ்யமான விஷமானவனை
அநந்யார்ஹ சேஷம் என்று தீர்ந்தவர்களுடைய ஹ்ருதயத்திலே த்ருட அத்யாவசாயமானவனை
ப்ரேமத்தாலே விஸ்லேஷியாது இருக்குமவர்களுக்கு பிராணன் சோர்ந்து போகக் கூடாமல் இருக்கும் தேஜஸ்ஸை
அடியேன் முன்னே தானே அடைந்தேன் அன்றோ -என்கிறார் –

————–

முன்னல் யாழ் பயில் நூல் நரம்பின் முதிர் கவையே!
பன்னலார் பயிலும் பரனே!பவித்திரனே!
கன்னலே!அமுதே!கார்முகிலே!என் கண்ணா!
நின்னலால் இலேன் காண்;என்னை நீ குறிக் கொள்ளே–2-3-7-

பழையதாய் -நன்றாய் -வீணை விஷயமாக -அப்யஸிக்கப் படுவதான -ஸாஸ்த்ர யுக்தமான படியே
நரம்பிலே தடவப்பட்ட அதிலே பிறந்த பண் பட்ட ரஸம் போலே போக்யமானவனே –
அநேகரான நித்ய ஸூரிகள் ஸதா அநுபவம் பண்ணினாலும் குறையாதபடி பரனாய் இருக்கிறவனே –
நித்ய சம்சாரிகளையும் நித்ய ஸூ ரிகளோ பாதி ஸூத்தர் ஆக்குகிறவனே –
கன்னல் போலவும் அம்ருதம் போலவும் போக்யனானவனே –
பரம உதாரனனே
எனக்கு ஸூ லபனானவனே
உன்னை அல்லால் நான் இல்லை கிடாய்
இப்படிப்பட்ட என்னை நீ திரு உள்ளம் பற்ற வேணும் –என்கிறார் –

————

குறிக் கொள் ஞானங்களால் எனை ஊழி செய் தவமும்
கிறிக் கொண்டு இப் பிறப்பே சில நாளில் எய்தினன் யான்
உறிக் கொண்ட வெண்ணெய் பால் ஒளித் துண்ணும் அம்மான் பின்
நெறிக் கொண்ட நெஞ்சனாய்ப் பிறவித் துயர் கடிந்தே–2-3-8-

யம நியமாதிகளால் சம்பாதிக்க வேண்டும் ஞான விசேஷங்களாலே அநேக கல்பங்கள் கூடி வரக்கடவதான தப பலத்தை
நீ யுக்தமாக ஒரு உபாயத்தாலே பெற்று இஜ்ஜன்மத்திலே அல்ப காலத்திலேயே பிராபித்தேன் நான்
உறிகளிலே சேமித்துக் கள்ளக் கயிறு உருவி வைத்த வெண்ணெயையும் பாலயையும் தைவம் கொண்டதோ
என்னும்படி மறைத்து அமுது செய்த அச்செயலாலே ஜகத்தை அடிமை கொண்டவன் –
எல்லாத்துக்கும் பின்பு சொன்ன பிரபத்தி மார்க்கத்தைக் கொண்ட நெஞ்சினாய்க் கொண்டு
ஜென்ம துக்கத்தை ச வாசனமாகப் போக்கினேன் என்கிறார் –

————

கடிவார் தண்ணந்துழாய்க் கண்ணன் விண்ணவர் பெருமான்        
படி வானம் இறந்த பரமன் பவித்திரன் சீர்ச் 
செடியார் நோய்கள் கெடப் படிந்து குடைந்து ஆடி
அடியேன் வாய் மடுத்துப் பருகிக் களித்தேனே–2-3-9-

பரிமள பிரசுரமான திருத்துழாய் மாலையை யுடைய ஸ்ரீ கிருஷ்ணனாய்
நித்ய ஸூரிகளுக்குப் பெருமானாய்
தன் படிக்கு வானத்தில் உள்ளார் ஒப்பதாக படி இருக்கிற பர]மனாய் –
பரி ஸூ த்தனாய் இருக்கிறவனுடைய
கல்யாண குணங்களை
தூறு மண்டிக் கிடக்கின்ற சாம்சாரிக சகல துக்கங்களும் போம்படி வந்து கிட்டி
நாலு மூலையிலும் புக்கு
அவகாஹித்து
அநந்யார்ஹனான நான்
முழு மிடறு செய்து அனுபவிக்கப் பெற்றேன் -என்கிறார் –

—————-

களிப்பும் கவர்வும் அற்றுப் பிறப்புப் பிணி மூப்பு இறப்பு அற்று
ஒளி கொண்ட சோதியமாய் உடன் கூடுவது என்று கொலோ
துளிக்கின்ற வான் இந் நிலம் சுடர் ஆழி சங்கு ஏந்தி
அளிக்கின்ற மாயப் பிரான் அடியார்கள் குழாங்களையே–2-3-10-

இதர விஷய அனுபவத்தால் வரும் ஹர்ஷமும்
அவை பெறாத போது ஆசைப்பட்டு வரும் கிலேசமும் போய்
இவை இரண்டுக்கும் அடியான ஜென்மம்
அவை புக்க இடத்தே புகக்கடவ வியாதி
அநந்தரம் வரும் ஜரை
இத்தோடு யாகிலும் இருந்தாலே யாகாதோ என்று நினைந்து இருக்கச் செய்தே வரும் நிரன்வய விநாசம்
இவை யடையப் போய்
ரஜஸ் தமஸூக்கள் கலசின இந்த சரீரம் போல் இன்றிக்கே
ஸூத்த ஸத்வ மயமாய் நிரவதிக தேஜோ ரூபமான சரீரத்தை யுடையோமாய் உடன் கூடுவது என்றைக்கோ –
எத்தை என்னில்
வர்ஷிக்கையே ஸ்வ பாவமான ஆகாசம்
அத்தால் விளையக் கடைவதான இந்த பூமி
இவற்றைச் சுடர் ஆழியையும் சங்கையையும் ஏந்திக்கொண்டு ரக்ஷிக்கிற
ஆச்சர்ய குண சேஷ்டிதனுடைய அடியாராக இருக்கும் ஸமூஹங்களை -என்கிறார் –

———-

குழாங்கொள் பேர் அரக்கன் குலம் வீய முனிந்தவனைக்
குழாங்கொள் தென் குருகூர்ச் சடகோபன் தெரிந்து உரைத்த
குழாங்கொள் ஆயிரத்துள் இவை பத்தும் உடன் பாடிக்
குழாங்களாய் அடியீர்! உடன் கூடி நின்று ஆடுமினே–2-3-11-

புத்ர பவுத்ராதி களாலே குழாம் கொண்டு இருக்கிற பெரிய அரக்கனுடைய குலம் நசிக்கும்படி கோபித்தவனை –
சத்துக்கள் அடைய குழாம் கொண்டு இருக்கிற ஆயிரத்துள் இவை பத்தையும்
சம்சாரத்தில் இருக்கிற நால்வர் இருவர் த்யாஜ்யமான அர்த்த காமங்களைப் பற்றி சீறு பாறு என்னாதே
நம் பெரிய குழாத்திலே போய்ப் புகுந்தனையும் கூடிக்
குழாங்களாய் நித்தியமாக அனுபவியுங்கோள் -என்கிறார் –

——-

ஸ்ரீ திருவாய் மொழி நூற்றந்தாதி -பாசுரம்-13-

அவதாரிகை –

இதில் எம்பெருமான் ஏக தத்வம் என்னும் படி சம்ச்லேஷிக்க-ஆதி நாதர் ஆழ்வார் தேவஸ்தானம் அன்றோ –
தத் அனுபவ சஹகாரி சாபேஷராய்
அருளிச் செய்த பாசுரத்தை அனுவதித்து
அருளிச் செய்கிறார் –
அது எங்கனே என்னில்
இப்படி பிரசாங்கிகமான பரோபதேசத்தை –திண்ணன் வீடு -தலைக் கட்டின
அநந்தரம்
கீழ்
தம்முடைய ஆர்த்தி தீர வந்து கலந்த எம்பெருமான் உடைய
சம்ச்லேஷ ரசத்தை பேச ஒருப்பட்டு
எப்பேர்பட்ட இனிமையும் விளையும் படி
தம்முடனே அவன் வந்து
ராமஸ்து சீதயா ஸார்த்தம்-இத்யாதிப் படியே
ஏக தத்வம் என்னலாம் படி கலந்தபடியையும்
அந்த கல்வியால் வந்த ரசம் தம் ஒருவரால் உண்டு அறுக்க ஒண்ணாத படி
அளவிறந்து இருக்கிற படியையும் அனுசந்தித்து
தனித் தேட்டமான இதர விஷயங்கள் போல் அன்றிக்கே
துணைத் தேட்டமாய்
அதுக்கு இவ் விபூதியில் ஆள் இல்லாமையாலே
இவ் வனுபவத்தில் நிலை நின்ற நித்ய சூரிகள் திரளிலே
போய்ப் புக்கு அனுபவிக்கப் பெறுவது எப்போதோ
என்று பிரார்திக்கிற
ஊனில் வாழ் அர்த்தத்தை
ஊனம் அறவே வந்து -இத்யாதியாலே அருளிச் செய்கிறார் –

ஊனம் அறவே வந்துள் கலந்த மாலினிமை
யானது அனுபவித்தற்காம் துணையா -வானில்
அடியார் குழாம் கூட ஆசை யுற்ற மாறன்
அடியார் உடன் நெஞ்சே ஆடு–திருவாய் மொழி நூற்றந்தாதி–13-

ஊனம் அறவே வந்துள் கலந்த மாலினிமை யானது –
அதாவது
நித்ய சம்சாரி என்று சங்கோசியாமல்
சங்கோசம் அற சர்வேஸ்வரன் வந்து
தானும் யானும் எல்லாம் தன்னுள்ளே கலந்து ஒழிந்தோம்
தேனும் பாலும் நெய்யும் கன்னலும் அமுதும் ஒத்தே -என்றும்
என தாவியுள் கலந்த பெரு நல் உதவி -என்றும்
கனிவார் வீட்டின்பமே -என்றும்
அடியேன் வாய் மடுத்துப் பருகிக் களித்தேனே -என்றும்
இப்படி சர்வ ரசங்களும் உண்டாம்படி
அந்தரங்கமாகக் கலந்த கலவியின் இனிமையானது
ச ஹிருதயமாக சம்ச்லேஷித்த சாரஸ்யம் ஆனது

அனுபவித்தற்காம் துணையா –
ஏவம் வித ரச்யதையை அனுபவிக்கைக்கு
அடியார்கள் குழாம்களை உடன் கூடுவது என்று கொலோ -என்று
அனுகூல சஹவாசம் அபேஷிதமாய்

வானில் அடியார் குழாம் கூட ஆசை யுற்ற மாறன் அடியார் உடன் நெஞ்சே யாடு –
வையத்து அடியவர்கள் அன்றிக்கே
அனுபவத்துக்கு தேசிகராய்
வானில் அடியார்கள் குழாம்களுடன் கூட வேணும் என்று
அபி நிவேசத்திலே ஊன்றின
ஆழ்வார் அடியாரான இங்குத்தை ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களோடே
நெஞ்சே கூடி யாடு
அன்றிக்கே –
அக் குழாத்தில் முழுகி அனுபவிக்கப் பார் -என்றுமாம்
அடியீருடன் கூடி நின்று ஆடுமினோ -என்றார் இறே–

——————————————————————-—————————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ ஸூத்த ஸத்வாச்சார்யார் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ தேசிகன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: