ஸ்ரீமத் வேதாந்த தேசிகர் ஸ்வாமிகள் வைபவம் —

ஸ்ரீமத் வேதாந்த தேசிக தினசர்யா ஸ்தோத்ரம்
——————————————————————————-

ஸ்ரீமான் வேங்கட நாதார்ய : கவிதார்கிக கேஸரீ |
வேதாந்தாசார்ய வர்யோ மே ஸந்நிதத்தாம் ஸதா ஹ்ருதி ||

———–

இந்த ஸ்தோத்ரம், ஸ்வாமி தேசிகனின் திருக்குமாரரான ஸ்ரீ வரதாரியார் என்கிற
ஸ்ரீ நயினாராசார்யர் அருளியது—23 ச்லோகங்கள்–

ஸ்ரீமல் லக்ஷ்மண யோகீந்த்ர ஸித்தாந்த விஜயத்வஜம் |
விச்வாமித்ர குலோத்பூதம் வரதார்ய மஹம் பஜே ||

——————————–

முதலில் இரண்டு ச்லோகங்களில் ஆச்சார்ய வந்தனம் செய்கிறார்

1. காஞ்சீபுரீ யஸ்ய ஹி ஜந்ம பூமி :விஹாரபூர் வேங்கடபூதரேந்த்ர : |
வாஸஸ்தலீ ரங்கபுரீ தமீட்யம் ஸ்ரீ வேங்கடேசம் குருமாஸ்ரயாம : ||

எழில் மிகு புகழ்க் காஞ்சி எவருக்கு அவதார பூமியோ, மலைகுனிய நின்றானின்
திவ்யதேசமான திருவேங்கடம் , எவருக்கு ”விஹாரஸ்தலமோ ”, பூலோக வைகுண்டம்
என்று போற்றப்படும் திருவரங்கப் பெரியகோயில் க்ஷேத்ரம் எவருக்கு நித்யவாஸமோ ,
அப்படிப்பட்ட ஸ்ரீ வேங்கடநாதன் என்கிற ஆசார்யனைச் சரணமாகப் பற்றுகிறோம்

2.ஸம்பாவநா யஸ்ய ஹி காலகூட : ஸபா புஜங்கீ குணபஸ் தருண்ய : |
ஸ்யாத் ரௌரவம் ராஜக்ருஹம் ச ஜீயாத் சிரம் குருர் வேங்கடநாதநாமா |\

புகழும், பாண்டித்யம் முதலியனவும் ஒன்று சேர்ந்த விமுகரான ஸ்வாமி தேசிகன் ,
பிறர் தன்னைக் கௌரவிப்பதைக் காலகூட விஷமாகவும், ஸம்பாவனை செய்யும்
ஸபையை ஸர்ப்பமாகவும் , யுவதிகளைப் பிணங்களாகவும் , அரசர்களின் ( தனவான்கள் )
மாளிகைகளை ரௌரமென்னும் கொடிய நரகமாகவும், கருதினார்.
இப்படிப்பட்ட ஸ்ரீ வேங்கடநாதன் என்னும் ஆச்சார்யோத்தமர் எப்போதும்
ஸர்வவோத்க்ருஷ்டமாக விளங்கவேண்டும்.

3. ய : ப்ராதரப்யேத்ய ஹரிம் ஸுசீநி த்ரவ்யாண்யுபாதாய சுசி ஸுசி : க்ருதேஜ்ய : |
ஸ்வாத்யாயயுக்தோ நிஸி யோகரூபாம் நித்ராம் ஸமாரோஹதி தம் நதாஸ்ஸ்ம : ||

விடியற்காலையில் நித்ய கர்மாநுஷ்டானங்களைச் செய்து, காலையில்
பகவானைச் சரண் அடைந்து, அபிகமந ஆராதனத்தைச் செய்து, பிறகு, பகவத
ஆராதனத்துக்கு வேண்டியதைச் சேகரித்து, மாத்யாஹ்நாதிகளைப் பண்ணி,
இஜ்யா காலத்தில் பகவதாராதநத்தைச் செய்து, ஸ்வாத்யாய காலத்தில்
வேதாத்யயனம் முதலியவற்றைச் செய்து, இரவு யோகரூபமான நித்ரையைச்
செய்யும் ”பஞ்சகால பராயண”ரான ஸ்ரீ தேசிகனை வணங்குகிறோம்

4. யாமே துரீயே யத்வாக் ரஜன்யா : விஹாய ஸய்யாம் விஹிதாங்க்ரி ஸுத்தி : |
யோத்யாதரேணாஸ்தித யோகசேஷ : தம் வேங்கடேசம் குருமாநமாம : ||

ராத்ரியில் 4வது ஜாமத்தில் , உறக்கத்திலிருந்து எழுந்து ”ஹரிநாம ”சங்கீர்த்தாதிகளைச்
செய்து , படுக்கையிலிருந்து எழுந்திருந்து, கை கால்களைச் சுத்திசெய்துகொண்டு , மிக ஆதரத்துடன்
யோகத்தை அனுஷ்டிக்கும் குருவான ஸ்ரீ வேங்கடநாதனை வணங்குகிறோம்

5. ததோநுஸந்தாய ததிம் குரூணாம் தம் சாபி தேவம் ரமணம் ரமாயா : |
தத்காலயோக்யாநி ததாவிதாநி ஹ்ருத்யாநி பத்யாநி படந்தமீடே ||

பின்பு, குருபரம்பரையையும் ஸ்ரீமந் நாராயணனையும் , ப்ராதக் காலத்தில்
அநுஸந்திப்பதற்கு யோக்யமான / மனோரஞ்சிதமான , ச்லோகங்களையும்
பாசுரங்களையும் அநுஸந்திப்பவரைச் சேவிக்கிறேன்

6. உத்தாய கேஹாதுபகம்ய ரம்யாம் கவேரகந்யாம் கலிதாங்க்ரி ஸுத்தி : |
ததோ விஸோத்யாப்ஸு நிமஜ்ய ஸுப்ரம் வஸ்த்ரம் வஸாநம் தமஹம் ஸ்மராமி ||

(இப்படி அநுஸந்தித்த ) பிறகு தனது திருமாளிகையிலிருந்து புறப்பட்டு,
ரம்யமான காவேரி தீரத்தை அடைந்து நதியில் சாஸ்த்ரோக்தமாக நீராடி,
வெள்ளை வேஷ்டியைத் தரித்துக்கொள்ளும் ஸ்வாமியை ஸ்மரிக்கிறேன்

7. த்ருத்வோர்தவ புண்ட்ராணி ஸரோஜபீஜ மாலாம வந்த்யாம் ஸமுபாஸ்ய ஸந்த்யாம் |
ஸாவித்ரமீஸம் ஸவிது : புரஸ்தாத் ஸ்துவந்தமேகாக்ரதியா ஸ்துவே தம் ||

பிறகு, த்வாதஸோர்த்வ புண்ட்ரங்களைத் தரித்துக்கொண்டு,( பன்னிரு திருமண் )
தோஷமில்லாத தாமரை மணி மாலையை அணிந்து, ஸூர்யனைப் பார்த்தவாறு
அர்க்ய ப்ரதாநாதிகளைப் பண்ணி ஏகாக்ர சித்தராய் காயத்ரி ப்ரதிபாத்யனான
ஸூர்ய மண்டலாந்தர்வர்த்தியான நாராயணனைத் த்யானம் செய்யும்
ஸ்வாமியை ஸ்தோத்ரம் செய்கிறேன்

8. ததஸ் ஸுபூர்வாஹ்நிக நித்ய கர்ம நிர்வர்த்ய நித்யேஷ்ட நிவ்ருத்தி மார்க : |
ஸ்ரீரங்கதாமோபஸமேத்ய ஸேவா க்ரமேண ரங்கேஸ்வர பாதமூலம் |\

காலை வேளையில் செய்யும் நித்ய கர்மாநுஷ்டானங்களைச் செய்து, ஸ்ரீரங்கநாதன்
ஸந்நிதிக்கு எழுந்தருளி, பலிபீடம் அருகில் குரு பரம்பரா அநுஸந்தான ப்ரணாமங்களைப்
பண்ணி, விஷ்வக்ஸேநரை ஸேவித்து, த்வாரபாலகர்களின் அநுமதியுடன்
பெரிய பெருமாள் அருகில் சென்று, அவன் திருவடிகளைச் சரணமாகப் பற்றும்
ஆசார்யனை ஸேவிக்கிறேன்

9. ப்ராபோதிகீபி :ப்ரதிபோத்ய கீர்பி : ப்ரஸாத்ய தம் கத்யமுகை ; ப்ரபந்தை : |
ஆஸாஸ்ய தந்மங்களமாப்தவாக்யை : ஆபாதசூடம் கலயந்த மீடே ||

இப்போது, ஸுப்ரபாதம் ,திருப்பள்ளியெழுச்சி இவைகளைச் சொல்லி அரங்கனைத்
மோனத்துயில் ஏழாகி செய்து, ஸ்ரீ உடையவர் அருளிய கத்யங்களை ஸேவித்து,
அந்த எம்பெருமானுக்குப் பல்லாண்டு பாடி, அவனைப் பாதாதி கேசம் அனுபவித்து
ஆனந்தத்தில் மூழ்கும் ஆசார்யனை ஆச்ரயிக்கிறேன்

10. தீர்த்தப்ரஸாதாதிகமத்ர லப்தவா விக்ஞாப்ய தேவாய ததோ விஸ்ருஷ்ட : |
ஸநைருபேத்யா ஸ்ரமகல்பமாதமாத்ம க்ருஹம் ஸுகாஸீநமஹம் ஸ்மராமி ||

பின்பு, தீர்த்தம், சடாரி இவைகளைப் பெற்று, ரங்கநாதனிடம் விண்ணப்பித்து,
அவன் நியமனம் பெற்று, பின்புறமாகவே மெள்ள , கர்ப்ப க்ருஹத்தினின்று
வெளியே வந்து, மஹரிஷிகளின் ஆஸ்ரமத்துக்கு ஒப்பான , தன்னுடைய
திருமாளிகைக்கு வந்து ,ஸுகமாக வீற்றிருக்கும் ஆசார்யனை ஸ்மரிக்கிறேன்

11. வ்யாக்யானஸாலாமுபகம்ய சாதோ சிஷ்யாநந்யாந் ஸ்ரவணாபிமுக்கியாந் |
ஸங்க்ராஹயந்தம் ஸகலாநி தந்த்ராணி அதந்த்ரிதம் தம் குருமாஸ்ரயேஹம் |\

பிறகு, காலக்ஷேபம் ஸாதிக்கும் மண்டபத்துக்கு எழுந்தருளி , இதர விஷயங்களில்
பற்று இல்லாமல், வேதாந்த விஷயங்களை ஸ்ரவணம் பண்ண வந்திருக்கும்
சிஷ்யர்களுக்கு, ஸகல சாஸ்த்ரங்களையும் உபதேசிக்கும் ஆசார்யனை ஸேவிக்கிறேன்

——————-

நிஸ்ரேயஸம் யேபிலஷந்தி தஸ்ய
மூலம் க்ருபாம் சாபி ரமாஸகஸ்ய|
தயாம் யதீந்த்ரஸ்ய ஹி தைரவஸ்யம்
கார்யா ஹி பக்தி: கவிவாதிஸிம்ஹே||

மேற்கண்ட அத்யத்புதமான ஸ்லோகம், ஸ்ரீ குமார வரதாசார்யரின் ஸத்சிஷ்யரான
ஸ்ரீ ப்ரதிவாதி பயங்கரம் அண்ணன் ஸ்வாமி அருளிச்செய்த ‘ஸப்ததி ரத்ந மாலிகா’ என்கிற ஸ்வாமி
ஸ்ரீ தேசிகன் விஷயமான ஸ்தோத்ர க்ரந்தத்திலுள்ளது.
இதன் பொருளாவது, “பரம புருஷார்த்தமான மோக்ஷத்தையும், மோக்ஷ ஹேதுவான பகவத் க்ருபையையும்,
ஸ்ரீ பாஷ்யகாரரின் அனுக்ரஹத்தையும் அபேக்ஷிப்பவர்கள், ஸ்வாமி ஸ்ரீதேசிகனிடம் பக்தி செய்தாக வேண்டும்” என்பதேயாம்.

கலியுக வரதனான திருவேங்கடமுடையானும், போற்றருஞ்சீலத்திராமாநுசனும் ஸ்ரீதூப்புல் திருவேங்கடமுடையானாகத்
திருவவதாரம் செய்தருளி நம் தர்ஸனத்தை போஷித்தருளினர். திருவரங்கத்தில், துருஷ்கர்களால் உபத்ரவம் வந்தபோது,
ஸ்ரீ ஸுதர்சன பட்டர் அருளிய ‘ச்ருதப்ராகாசிகா’ என்ற ஏற்றமிகு ஸ்ரீபாஷ்ய வ்யாக்யானத்தை ரக்ஷித்தும்,
தகுந்த அதிகாரிகள் மூலம் பரவர்த்தித்தும் ப்ரவர்த்திப்பித்தும் அருளினர்.

ஆகையால் ஸ்ரீதேசிகன் ஸாக்ஷாத் திருவேங்கடமுடையானுடையவும் ஸ்ரீபாஷ்யகாரருடையவும் அபராவதாரம் என்பது ஸ்பஷ்டம்.

———-

ஸ்ரீமத் வேதாந்த தேசிக வைபவ ப்ரகாசிகா !
” ஜய ஜய ஸ்ரீ ஸுதர்சன , ஜய ஜய ஸ்ரீ ஸுதர்சன ” என்று கோஷித்த பரமாசார்யனுக்கு
159 வது ஸ்லோகத்தில் ” ஜயதி… ஜயதி ….ஜயதி… ஜயதி ” என்று நான்கு ஜயதி
அனுபவிப்பவர்கள், ஆசார்ய அனுக்ரஹம் பெற்றவர்கள்
மொத்தம் 165 ஸ்லோகங்கள் —–கூட்டினால் வருவது 3
ஸ்ரீமத் ரஹஸ்ய த்ரய ஸாரத்தை அனுக்ரஹித்தவருக்கு
தத்வ த்ரயத்தை விவரித்தவருக்கு
மூன்றின் பெருக்கமாக 165 ஸ்லோகங்கள்.
ஸ்ரீ குமார வரதார்யசார்ய ஸ்வாமி
“குருவே தைவதாய ச ” என்று, தமக்குக் குருவான ஸ்வாமி தேசிகனே தனக்குத் ( நமக்குத் )
தெய்வம் என்று அருளி, அந்தத் தெய்வம் சமீபத்தில் இருக்க
ஸ்ரீமான் வேங்கட நாதார்ய ; கவிதார்கிக கேஸரி
வேதாந்தா சார்ய வர்யோமே ஸந்நி தத்தாம் ஸதா ஹ்ருதி–என்று ப்ரார்த்தித் தார்

அந்தப் பரமாசார்யானோ
பிராட்டி விஷயமாக ஸ்ரீ ஸ்துதியிலும்
ஸ்ரீ பேரருளாளன் விஷயமாக , ஸ்ரீ வரதராஜ பஞ்சாசத்திலும்
முறையே
“ஸந்நி தத்தாம் ஸதாமே ” என்றும்,
” தேவதா ஸந்நி தத்தாம் ” என்றும்
திவ்ய தம்பதிகளை சமீபத்தில் இருக்கப் ப்ரார்த்தித்தார் ;
ஸ்வாமி தேசிகனுக்கு மிகப் ப்ரியமான
ஸ்ரீ பெருந்தேவித் தாயாரும், ஸ்ரீ தேவப் பெருமாளும் என்றும் இப்படியே —-அர்ச்சாவதாரத்திலும் ஸ்வாமி
தேசிகனின் சமீபத்தில் எழுந்தருளி இருக்கிறார்கள்

அப்படிப்பட்ட பரமாசார்யனை ” ஸந்நி தத்தாம் ஸதா ஹ்ருதி ” என்று நாம் ப்ரார்த்தித்தால் ,
ஸ்வாமி தேசிகனை விட்டுப் பிரியாத திவ்ய தம்பதியர்
ஆசார்யனுடன் கூடவே நம்முடைய சமீபத்தில் நித்ய வாஸம் செய்வர் என்பது
உள்ளங்கை நெல்லிக் கனியாகும்

———

நமது தூப்புல் குலமணியும் ஸாக்ஷாத் திருமலைமால் அவதாரமும் திருமணி அம்சமும் இராமானுஜமுனியின் அபராவதாரமும் ஆவார்.
அவர் ஆழ்வார்கள் மீது வைத்திருக்கும் பற்றை அளவிடமுடியாது,
வேறு எந்த ஆசார்யனும் தன்னை “சந்தமிகு தமிழ் மறையோன்” என்று பறைசாற்றிக் கொண்டதில்லை.
அவர் காலத்தில் அத்வைத சித்தாந்தம் தலை ஓங்கி நிற்க அதை நிஷ்கர்ஷித்து உண்மைப் பொருளை நிலை நாட்ட
இவர்களுக்கு ஆழ்வார் ஸ்ரீஸூத்திகள் துணைபுரிந்தன.
அதையும் நம் ஸ்வாமி “தெளியாத மறை நிலங்கள் தெளிகின்றோமே” என்று சாதித்தார்.
ஆளவந்தார் இராமானுஜமுனி காலம் தொடங்கி தேசிகறது காலம் ஏன் இன்றைய அளவிலும் ஆங்காங்கே பூர்வ பக்ஷம் தலை ஓங்குகிறது
அப்பொழுது அவர்கள் வேத வேதாந்தத்தைக் கொண்டே வாதம் செய்கிறார்கள்.
நமது ஆசார்யர்களோ ஆழ்வார்களின் திவ்யபிரபந்தங்களைக்கொண்டு உண்மைப் பொருளை உணர்த்துகின்றனர்.
இது நமது சித்தாந்துக்கே உரிய சிறப்பு.

—————

“மாநத்வம் பகவன்மதஸ்ய மஹதபும்ஸஸ்ததா நிர்ணயஃ
திஸ்ரஸ்ஸித்தய ஆத்ம ஸமவ்தகிலாதீசான தத்வாச்ரயஃ
கீதார்தஸ்ய ச ஸங்க்ரஸ்துதியுகம் ஸ்ரீஸ்ரீசயோரித்யமூன்
யத்க்ரந்தாநனஸந்ததே யதிபதிஸ்தம் யாமுநேயம் நுமஃ.”–ஸ்ரீ தேசிகன் ஸ்ரீ ஆளவந்தாரைப் பற்றி அருளிச் செய்த ஸ்லோகம்

ஆகமப்ராமாண்யம்,புருஷநி்ர்ணயம், ஸித்தித்ரயம்,கீதார்தஸங்க்ரஹம், சதுஸ்ச்லோகீ, ஸ்தோத்ரரத்நம் என்பதான
க்ரந்தங்கள் எவரால் அனுக்ரஹிக்கப்பட்டதாக யதிராஜர் அனுஸநித்தாரோ அவரை வணங்குகிறேன் என ஸாதித்தார்

————

தேவஃ ஸ்ரீமான் ஸ்வஸித்தேஃ கரணமிதி வதந் ஏகமர்த்ம் ஸஹஸ்ரே
ஸேவ்யத்வாதீந் தசார்த்தாந் ப்ருதகிஹ சதகைர்வக்தி தத்ஸ்தாபநார்த்தாந்.
ஐகைகச்யாத்பரத்வாதிஷு தசககுணேஷ்வாயதந்தே ததா தே
தத்தத்காதாகுணாநாமநுவிதததி தத்பங்க்தயஃ பங்க்திஸங்க்யாஃ–த்ரமிடோபநிஷத்தாத்பர்யரத்னாவளியில் ந்யாயதந்த்ரம்

எம்பெருமானை அடைவதில் எம்பெருமானே ஸித்தோபாயம் என்பதான ஸாத்யத்தை ஸாதிக்க ஸேவ்யத்வாதி பத்து ப்ரதானமான ஹேதுக்கள் –
பத்துதசகங்களை கொண்ட நூறுபாசுரங்களான முதற்பத்து இரண்டாம் பத்து என்பதாக பத்து பத்துகள் உள்ளன.
இவற்றில் ஸேவ்யத்வம் என்பதான ப்ரதான ஹேதுவை ஸாதிக்க பரத்வம் முதலாக பத்து ஹேதுக்கள் முதல் பத்து தசகங்களின் அர்தம்.
பரத்வத்தை ஸாதிக்க முதல் பத்தில் முதல் திருவாய்மொழியில் பத்து ஹேதுக்கள்.
ஆக, 10*10*10=1000.ஆக 1000 பாசுரம்-1000 ஹேதுக்கள், ஆயிரம் குணங்கள்.

ஸேவ்யத்வாத் போக்யபாவாத் சுபதநுவிபவாத் ஸர்வபோக்யாதிகத்வாத்
ச்ரேயஸதத்ஹேதுதாநாத் ச்ரிதவிவசதயா ஸ்வாச்ரிதாநிஷ்டஹ்ருத்வாத்.
பக்தச்ந்தாநுவ்ருத்தேஃ நிருபதிஸுஹ்ருத்பாவதஃ ஸத்பதவ்யாம்
ஸாஹாய்யாச்ச ஸ்வஸித்தேஃ ஸ்வயமிஹ கரணம் ஸ்ரீதரஃ ப்ரத்யபாதி—அனுமான ப்ரயோகத்தில் ஹேதுவானது பஞ்சமீ விபக்தியிலாகும்,
ஹேதௌ த்ருதீயா என்கிற வ்யாகரணத்தால் ஹேதுவின் அர்த்தத்தில் மூன்றாவது வேற்றுமையும் வரலாம்.
இங்கு அனுமான ப்ரயோகமாவது.ஸ்ரீதரஃ ,ஸ்வஸித்தேஃ கரணம், ஸேவ்யத்வாத் என்பதாக .
ஸ்ரீதரஃ பக்ஷம்,- ஸாத்யமான வஸ்துவின் ஆதாரம், ஸ்வஸித்தேஃ கரணம்,ஸாத்யம்–அவனை அடைவதில் அவனே உபாயம் என ஸாத்யம்,
1,ஸேவ்யத்வாத்
2,போக்யபாவாத்,
3சுபதநுவிபவாத்,
4,ஸர்வபோக்யாதிபாவாத்,
5ச்ரேயஸ்தத்ஹேதுதாநாத்,
6.ச்ரிதவிவசதயா,
7ஸ்வாச்ரிதாநிஸ்டஹ்ருத்வாத்,
8.பக்தச்சந்தாநுவ்ருத்தேஃ.
9,நிரவதிகஸுஹ்ருத்பாவதஃ
10,ஸத்பதவ்யாம் ஸஹாயாத் என்பதாக ப்ரதானமாக 10 ஹேதுக்கள்.
அனுமான ப்ரயோகத்தில் ஹேதுவாக கூறப்படுவது பக்ஷத்தில் இருக்கவேணும்.
அப்படி ஹேது பக்ஷத்தில் இல்லாமல் போனால் ஸ்ரூபாஸித்தி என்பதான தோஷம் வரும்.
ஆக ஹேதுவானது பக்ஷத்தில் உள்ளது என்பதை ஸாதிக்கவேணுமானால் அதையே ஸாத்யமாக்கி வேறு ஹேதுவினால் ஸாதிக்கவேணும்,
அதாவது, ஸ்ரீதரஃ ஸேவ்யஃ, பரத்வாத்.என இங்கு ஸ்ரீதரஃ என்பதே பக்ஷம், முன்பு ஹேதுவாக கூறப்பட்டது இதில் ஸாத்யம்,
அதாவது ஸேவ்யஃ என்பது ஸாத்யம், இதை ஸாதிக்கும் ஹேதுவானது பரத்வம்,
ஆக யாதொருவன் பரனோ அவன் ஸேவ்யன் என்பதாக வ்யாப்தி.
இங்கு பரத்வம் என்பதான ஹேது பக்ஷத்தில் உண்டு என ஸாதிக்க பத்து பாசுரங்களான பத்து ஹேதுக்கள்,
ஆக பத்து பத்து பாசுரங்களால் பரத்வாதிகளை ஸாதி்க்க வேணும்,
பரத்வாதி பத்து ஹேதுக்களால் ஸேவ்யத்வத்தை ஸாதிக்கவேணும்,
ஸேவ்யத்வாதி பத்து ஹேதுக்களால் எம்பெருமான் ஸித்தோபாயம் என ஸாதிப்பதால் இங்கு ந்யாயதந்த்ரத்தில் கூறப்பட்ட
அனுமான ப்ரயோகம் செய்வதில் ஸ்வாமி தேசிகன் ஸ்வதந்ரரான படியால் ஸர்வதந்தந்த்ர ஸ்வதந்த்ரரும் ஸ்வாமியே

——————-

கவிதார்க்கிக ஸிம்ஹாய கல்யாண குணசாலிநே |
ஸ்ரீமதே வேங்கடேசாய வேதாந்த குரவே நம : ||

——————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ உருப்பத்தூர் ஸூந்தர ராஜன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ நயினாராசார்யர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ தேசிகன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: