ஸ்ரீ நியாய மீமாம்ச வேதாந்த பாடங்கள்–ஸ்ரீ உ .வே. வேளுக்குடி ரெங்கநாதன் ஸ்வாமிகள்–பகுதி 1 –ந்யாய சாஸ்த்ரம்–முதல் பத்து பாடங்கள் —

பகுதி 1 : ந்யாய சாஸ்த்ரம்

——————

பாடம் 1 : வேதமும் அதன் அங்கங்களும்-

ஸ்ரீ ஹயக்ரீவர் -ஸ்ரீ ஞானப்பிரான் -ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் -நம் பூர்வாச்சார்யர்கள் -நம் ஆச்சார்யர் –
கிருபையால் இந்த விஷயங்கள் நம் நெஞ்சில் படியட்டும்

ஆசீர்வாதம் -நமஸ்காரம் -வஸ்து நிர்த்தேசம் –மூன்று வகை மங்களா சாசனம்

சுக்லாம் பரதரம் விஷ்ணும் சசிவர்ணம் சதுர்புஜம் |
ப்ரசன்ன வதனம் த்யாயேத் சர்வ விக்நோப சாந்தயே ||–ஆசீர்வாதம்

வ்யாசம் வசிஷ்ட நப்தாரம் சக்தே பௌத்ரம் அகல்மஷம் |
பராசராத்மஜம் வந்தே சுக தாதம் தபோ நிதிம் ||–நமஸ்காரம்

முன் சொன்ன இரண்டு ஸ்லோகங்களிலும் பல மங்களமான பெருமைகள் பொருந்திய
விஷ்ணுவையும் வ்யாஸரையும் உரைத்ததே வஸ்து நிர்தேசமும் ஆகும்

1131-சாகைகள் -21-ரிக் -101-யஜுர் -1000-சாமம் -9-அதர்வணம் -அநந்தாவை வேதா

வேதங்களைக் கண்டவர்கள் ரிஷிகள் -சிலருக்கு உபதேசம் -கேட்டு அறியும் சக்தர்கள் –
அங்கங்கள் கொண்டு ரக்ஷணம் -பலருக்கும் உபயோகப்பட –
சொற்களை -பொருளை -அனுஷ்டானம் -மூன்றையும் ரக்ஷிக்க வேண்டும் –
ஸ்வரூப ரக்ஷணம் சொற்கள் ரக்ஷணம் இரண்டு -அர்த்தம் ரக்ஷணம் இரண்டு -அனுஷ்டானம் பிரயோகம் ரக்ஷணம் இரண்டு
சிஷா -சந்தஸ் –சொற்கள் ரக்ஷணம்
வியாகரணம் நிருத்தம் -பொருள் ரக்ஷணம்
கல்பங்கள் ஜ்யோதிஷம் -அனுஷ்டானம் ரக்ஷணம்

சிஷா எழுத்துக்கள் பற்றிய -வர்ணங்கள் -உச்சரிப்பு
சந்தஸ் -விருத்தம் -அக்ஷரங்கள் சேர்க்கை -அனுஷ்டுப் -32-அக்ஷரங்கள் -குறில் நெடில் வரிசைகள் –
வியாகரணம் -பிரித்து பிரித்து -பகுதி விகுதிகள் -ஒருமை பன்மை -இறந்த நிகழ் எதிர் காலம் -ஆண் பால் பெண் பால் –
ந்ருத்தம்-நிஹி நிச்சயமாக -ப்ரஹ்மம் -ப்ருஹத்வாத் –இத்யாதி -தான் பெரியதாகி தன்னை ஆஸ்ரயித்தவர்களை பெரியவர்களாக்கும்
கல்பம் -பிரயோகம் செய்யும் பொழுது இதுக்கு அடுத்து அடுத்து –
மந்த்ரங்கள் ஒரு இடத்தில் கட்டளைகள் வேறே இடத்தில் இருப்பதை-க்ருத்ய ஸூத்ரங்கள்-
ஜ்யோதிஷம் -astronamy–astrology –நித்ய நைமித்திக கர்மங்களை செய்யும் காலம் –

1. சிஷா – எழுத்துக்களின் உருவாக்கம் மற்றும் உச்சரிப்பைக் கற்க
2. சந்தஸ் -செய்யுள்களி்ல் எழுத்துக்களின் அளவு மற்றும் தன்ஸமகளைப் பயில
3. வ்யாகரணம்- ஒரு சொல்லின் பகுதிகளையும் அவற்றின் பொருள்களையும் அறிய
4. நிருக்தம் -வேதத்திலிருக்கும் கடினமான பதங்களுக்குப் பொருள்கள் தெரிய
5. கல்பம்–வைதிக வேதிக கர்மங்களைச் செய்யும் முறை புரிய
6. ஜ்யோதிஷம்–வைதிக கர்மங்கஸளச் செய்ய வேண்டிய காலத்தை நிர்ணயிக்க

பாடம் -2-வித்யா ஸ்தானங்கள்-

வேத அந்தம் -உபநிஷத் -அர்த்தம் முடிவு -செய்யும் ஞான காண்டம் ப்ரஹ்ம காண்டம்
பார்த்து கேட்டு சிந்தனை மனனம்-த்யானம் -நான்கு நிலைகள் -சாஷாத்காரம் பார்ப்பது கடைசி நிலை
கேட்டு –ஸ்ரவணம் அத்தை மனனம் சிந்தனை–ஆலோசனை பண்ணுதல் – -நிதித்யாஸம் -த்யானம் –
அப்புறம் பார்ப்பது -நான்கும் அனைத்துக்கும் இவை உண்டே –

வேதமும் அங்கங்களும் -ஸ்ரவணத்துக்கு உபயோகம் -ஆச்சார்யர் உபதேசிக்க கேட்டு –
மந்தவ்ய -அடுத்து –தூணை அசைத்து பார்க்கும் நியாயம் -விஷயம் உண்மை விசுவாசம் நம்பி -யுக்திகளைக் கொண்டு பரீஷை
நான் -ஆத்மா -தான் உடல் இல்லை -என்னுடைய கண் சொல்கிறோம் -நான் மனுஷ்யன் சொல்கிறோம் -இதை ஆலோசனை பண்ணி –
இதுக்கு பல சாஸ்திரங்கள் உண்டே -உப அங்கங்கள் இவற்றுக்கு
புராணம் நியாயம் மீமாம்சை தர்ம சாஸ்திரம் ஆயுர் வேதம் தனுர் வேதம்
காந்தர்வ வேதம் அர்த்த சாஸ்திரம் -இவை எட்டும் உப அங்கங்கள்

வேதங்களுக்கு எட்டு உபாங்கங்கள் உள்ளன
1. புராணங்கள் – நற்பண்புகளை வளர்க்க
2. ந்யாயம் – பொருள்களின் தன்மைகளை அறிய
3. மீமாம்ஸை – வேதங்கஸை ஆராய
4. தர்ம சாஸ்த்ரம் –ஆசாரம் கடைப்பிடிக்க
5. ஆயுர்வேதம் – உடலைப் பராமரிக்க
6. தநுர்வேதம் – அரசர்கள் நாட்டைக் காக்க
7. காந்தர்வ வேதம் – மனசை சாந்தமாக்க
8. அர்த்த சாஸ்த்ரம் – அரசர்கள் ராஜ்யம் செய்ய

புராணம் -புரா-அபி -நவம் -சர்க்கம் இத்யாதி – -பஞ்ச லக்ஷணம் -ஸ்ருஷ்டி -வம்சம் -பிரளயம் -மன்வந்தரம் -14-மனுக்கள் நான்முகனுக்கு உதவ –
நியாயம் -யுக்தி சாஸ்திரம் -logic-தீபம் -திரி எண்ணெய் குறைய -ஜ்வாலை ப்ரவாஹ நித்யம் -அனுமானம் கொண்டு பிரத்யக்ஷம் சரியாக புரிகிறோம்
மீமாம்சை -உயர்ந்த விஷய விசாரம் -பூர்வ உத்தர மீமாம்சை -கர்ம ப்ரஹ்ம மீமாம்சை இவை இரண்டும் உண்டு
தர்ம சாஸ்திரம் -கர்மம் -ஆசாரம் -யாகாதிகளை வேதம் சொல்லும் -நித்ய வாழ்க்கை தர்மம் இவை சொல்லும்
ஆயுர் வேதம்
தனுர் வேதம்
அர்த்த சாஸ்திரம்
காந்தர்வ சாஸ்திரம் -சங்கீதம் -மனசை சாந்தமாக வைத்துக் கொள்ள

ந வேதாந்தாத் சாஸ்திரம் ந மது மத நாத் சாத்விக பதம் ந சத்வாத் ஆரோக்யம் ந புத பஜனாத் போத ஜனகம்
ந முக்தே ஸுக்யம் ந த்வய வஸனாத் ஷேம கரணம் -என்றார் இறே ஸ்ரீ மன் நிகமாந்த மஹா தேசிகன் –

வேத -வேதவித் -அவ்யங்க- வேதாங்க -வேத வித்–ஐந்து திரு நாமங்கள்
வேதத்தை கொடுப்பவன் -கம்பனை படித்தாயா -வேதம் கொடுத்தவனை வேத
வேத வித் -முழுவதுமாக அறிந்தவன்
அவ்யங்க –அங்கங்கள் கீழே பார்த்தோம் -அவற்றுடன் கூடியவன் -வி அங்க–அங்கங்களில் நின்றும் நழுவி -அ வி அங்க-நழுவாமல் –
வ்யாசயா விஷ்ணு ரூபாயா -பல ரிஷிகளுக்குள் அந்தர்யாமியாக வெளிப்படுத்தினவன் என்றவாறு –
யுகம் -த்யானம் -யாகம் -அர்ச்சனை -நாம சங்கீர்த்தனம் -கலி யுகம்
வேதாங்க -வேதத்தை சரீரமாக கொண்டவன் – இவனைக் காட்டிக் கொடுக்கும் வேதம்
வேத வித் -மறுபடியும் -அர்த்த மான தர்மம் -அறிந்து-நம்மையும் மூட்டி அருளுபவர்

அங்காநி வேதா: சத்வார: மீமாம்ஸா ந்யாய விஸ் தர: |
புராணம் தர்ம சாஸ் த்ரம் ச வித்யா ஹ் ஏதா : சதுர்தச ||(ஸ்ரீ விஷ் ணு புராணம் 3-6-27)

ஆயுர்வேத: தநுர்வேத: காந்தர்வஸ் சைவ தே த்ரய: |
அர்தசாஸ் த்ரம் சதுர்தம் து வித்யா ஹ்யஷ்டாத சைவ தா: || (விஷ் ணு புராணம் 3-6-28)

கற்குங் கல்விக்கும் எல்லை இலனே என்னும்
கற்கும் கல்வி ஆவேனும் யானே என்னும்
கற்கும் கல்வி செய்வேனும் யானே என்னும்
கற்கும் கல்வி தீர்ப்பேனும் யானே என்னும்
கற்கும் கல்விச் சாரமும் யானே என்னும்
கற்கும் கல்வி நாதன் வந்து ஏறக்கொலோ?
கற்கும் கல்வி யீர்க்கு இவை என் சொல்லுகேன்?–5-6-2-

நம்மாழ்வார் அநு கரித்து -கற்கும் கல்வி –வேதங்கள் அங்கங்கள் உப அங்கங்கள் எல்லாம் நாதன் வந்து ஏறக் கொலோ
எல்லை இல்லாதவன் –வித்யைகள் -கற்கும் கல்வி -ஆவேனும் யானே என்னும் – –
செய்வேனும் யானே -உபதேசம்-அந்தர்யாமியாய் இருந்து –
தீர்ப்பேனும் நானே -பிரளயம் -அழிந்து -ஸ்ருஷ்ட்டி -வரை காத்து -சங்கைகளை போக்கி சித்தாந்தம் ஸ்தாபனம்
சாரமும் நானே -பயன் நானே -ப்ரஹ்மம் அடைவதே லஷ்யம்

பண்டை நான் மடையும் வேள்வியும் கேள்விப் பதங்களும் பதங்களின் பொருளும் *
பிண்டமாய் விரிந்த பிறங்கு ஓளி அலனும் பெருகிய புலனொடு நிலனும்
கொண்டல் மருதமும் குரை கடல் ஏழும் ஏழு மா மலைகளும் விசும்பும் *
அண்டமும் தானாய் நின்ற எம் பெருமான் அரங்க மா நகர் அமர்ந்தானே -5-7-2-

வேள்வி -கேள்விப் பதங்கள்-வியாகரண சாஸ்திரம் -பதங்களின் பொருள்களும் –
பஞ்ச பூதங்களும் இவனே -சப்த மலைகள் அண்டமும் தானேயாய் நிற்கிறான் –

சாமான்ய சாஸ்திரங்கள் நியாயம் மீமாம்சை வியாகரணம் மூன்றும்-

—————-

பாடம் -3-நியாயத்தின் முக்யத்வம்-

த்யாஜ்ய உபாதேயங்களை சாஸ்திரம் சொல்லும் -பிரவ்ருத்தி செயலையும் நிவ்ருத்தி செய்யக் கூடாதவை
நித்ய நூல் -வேதம் -சுருதி -க்ருத்ய நூல் -இன்னாரால் செய்யப்பட்டவை -ஸ்ம்ருதிகள்
வேதங்களை நினைத்து மனு போல்வரால்-செய்யப்பட்டவை
செய்யும் கிரிசைகளில் -செய்யாதன செய்யோமும் உண்டே -ஆண்டாள் –

ஸ்ரீ ரெங்க ராஜ ஸ்தவம்
ஹர்த்தும் தமஸ் சத் அஸதீ விவேக்தும்
ஈச மாநம் ப்ரதீபம் இவ காருணிகா ததாதி
தேந அவ லோக்ய க்ருதிநஸ் பரி புஞ்ஜதே
தம் தத்ர ஏவ கேபி சபலா ஸலபீ பவந்தி–-உத்தர சதகம்-1-

காருணிகா ஈச-பேர் அருளாளனான எம் பெருமான் -கிருபா விஸிஷ்ட ஸ்வ தந்த்ரன் –
கிருபாவாளனாகிலும் ஸ்வ தந்த்ரன் இல்லாத அன்று நினைத்தபடி கார்யம் செய்யப் போகாது –
கேவலம் ஸ்வ தந்த்ரனாக இருந்தாலும்-சம்சார மோஷங்கள் இரண்டுக்கும் பொதுவாக இருப்பதால்
சேதன உஜ்ஜீவன அர்த்தமான கிருஷிக்கு உறுப்பாக்காதே –
ஆன பின்பு கிருபையும் ஸ்வ தந்த்ரமுமான வேஷமே கிருஷிக்கு ஹேதுவாகும் –
அன்றிக்கே
ஈசன் -என்று ஸ்வாமியைச் சொல்லி பிராப்தம் -நம்முடையவன் என்று அபிமானதுடன் கூடி
பர துக்க அஸஹிஷ்ணுத்வ கிருபையும் சேர்ந்தே கிருஷிக்கு ஹேதுவாகும் –
ஹர்த்தும் தமஸ் -அஞ்ஞானம் ஆகிற இருளை நீக்கிக் கொள்ளவும்
சத் அஸதீ விவேக்தும் ச -உள்ளது இல்லது என்னும்படியான நன்மை தீமைகளை ஆராய்ந்து உணர்வதற்கும்
மாநம் ப்ரதீபம் இவ ததாதி-திரு விளக்கு போன்ற ஸாஸ்த்ர பிரமாணத்தை கொடுத்து அருளுகின்றார் –
மாநம் -பிரமாணம் -வேதம் என்றபடி –
மறையாய் விரிந்த விளக்கு -துளக்கமில் விளக்கு -அகாரம் வாசக வாஸ்ய சம்பந்தத்தால் எம்பெருமானைச் சொல்லும்
கலைகளும் வேதமும் நீதி நூலும் கற்பகமும் சொல் பொருள் தானும் மற்றை நிலைகளும் வானவருக்கும்
பிறருக்கும் நீர்மையினால் அருள் செய்து அருளினான்
தேந அவ லோக்ய க்ருதிநஸ் -பாக்கியசாலிகள் அந்த திரு விளக்கைக் கொண்டு அந்த எம்பெருமானை கண்டு அறிந்து
நாத யமுனா யதிவராதிகள்
பரி புஞ்ஜதே -அனுபவிக்கப் பெறுகிறார்கள்
தம் தத்ர ஏவ கேபி சபலா ஸலபீ பவந்தி–கருவிலே திருவில்லாத சில அவிவிகேகிகளோ என்றால்
அந்தத் திரு விளக்கில் வீட்டில் பூச்சிகள் போலே விழுந்து சாகிறார்கள் –

காருணிகா-தயாளுவான
ஈச மாநம்-சர்வ ஸ்வாமியான ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள்
ஹர்த்தும் தமஸ்-அஞ்ஞான அந்தகாரத்தை போக்குவதற்கும்
சத் அஸதீ விவேக்தும்-நல்லதும் தீயதும் அறிகைக்கும்
ப்ரதீபம் இவ ததாதி-பெரு விளக்குப் போலே இருக்கிற பிரமாணத்தை பிரகாசிக்கிறார் –
தேந அவ லோக்ய க்ருதிநஸ் பரி புஞ்ஜதே–பாக்யாதிகர் அந்த ஈசனை அந்த பிரமாணத்தாலே நன்றாக அறிந்து
ததீய பர்யந்தமாக அனுபவிக்கின்றார்கள்
தம் தத்ர ஏவ கேபி சபலா ஸலபீ பவந்தி-சஞ்சல ஹ்ருதயராவார் அந்த பிராமண விஷயத்தில்
வீட்டில் பூச்சிகள் போலே விழுந்து நசிக்கிறார்கள் –

வேதம் -மறை -விசுவாசம் ஸ்ரத்தை இல்லாதாருக்கு மறைக்கும்
அங்கங்கள் உப அங்கங்கள் கொண்டு ரக்ஷணம்
சப்த -அர்த்த -அனுஷ்டானம் ரக்ஷணங்கள்
முன்பே பார்த்தோம்

சிஷா சந்தஸ்ஸூ -சொற்களைக் காக்கவும்
வியாகரணம் நிருக்தம் -பொருளைக் காக்கவும்
கல்பம் ஜ்யோதிஷம் -வைதிக கர்மங்களின் பிரயோகம் காக்கவும்

உப அங்கங்கள்
புராணங்கள்
ந்யாயம்
மீமாம்ஸை
தர்மசாஸ்த்ரம்
ஆயுர்வேதம்
தநுர்வேதம்
காந்தர்வ வேதம்
அர்த்த சாஸ்த்ரம்

—————–

சீஷாயாம் வர்ண சிஷா பதசமதிகம வியாக்ரியா நிர்வசோப்யாம்
சந்தஸ் சந்தஸ்திதவ் ஸ்யாத் கமயதி சமயம் ஜ்யவ்திஷம் ரங்க நாத
கல்பே அனுஷ்டானம் யுக்தம் ஹி உசிதகமிதயோ நியாய மீமாம்சயோ ஸ்யாத்
அர்த்த வ்யக்தி புராண ஸ்ம்ருதி ஷு தத் அனுகா த்வாம் விசின் வந்தி வேதா –18-

ஹே ரங்க நாத
சீஷாயாம் –சீஷாய் என்கிற வேத அங்கத்தில்
வர்ண சிஷா –அக்ஷரங்கள் உச்சாரண க்ரமாதிகள் சிஷை செய்யப்பட்டுள்ளது –
பதசமதிகம வியாக்ரியா நிர்வசோப்யாம்–வியாகரணம் நிருத்தி என்கிற வேதங்களில் பாதங்களின்
ப்ரக்ருதி ப்ரத்யய விபாகம் அர்த்த சிஷை முதலானது செய்யப்படுகிறது –
சந்தஸ் சந்தஸ்திதவ் –சந்தஸ் ஸ்யாத்–சாஸ்திரத்தில் காயத்ரி உஷ்ணிக் அனுஷ்டுப் த்ருஷ்டுப் பிருஹதி பங்க்தி ஜெகதீ
முதலான சப்த சந்தஸ் ஸூக்கள் சொல்லப்பட்டதாய் இருக்கும்
கமயதி சமயம் ஜ்யவ்திஷம் -ஜ்யோதிஷ சாஸ்திரமானது வைதிக கர்மங்களின் அனுஷ்டானத்துக்கு உரிய காலத்தை தெரிவிக்கின்றது –
கல்பே அனுஷ்டானம் யுக்தம் –கல்ப ஸூத்ரத்திலே வைதிக கர்மங்களை அனுஷ்ட்டிக்க வேண்டிய முறைமை சொல்லப் பட்டது
ஹி உசிதகமிதயோ –வைதிக சித்தாந்தத்துக்கு அநு குணமாக நயிப்பிக்கப் பட்ட
நியாய மீமாம்சயோ ஸ்யாத்-நியாய மீமாம்சைகளிலும்
அர்த்த வ்யக்தி புராண ஸ்ம்ருதி ஷு –புராண ஸ்ம்ருதிகளிலும் அர்த்த விவேசனம் உண்டாகும்
புராண சப்தம் இதிஹாசங்களுக்கும் உப லக்ஷணம்
தர்ம சாஸ்திரம் பூர்வ கர்ம பாக உப ப்ரும்ஹமணமாயும் இதிஹாச புராணங்கள் உத்தர ப்ரஹ்ம பாக உப ப்ரும்ஹணமாயும் இருக்குமே
தத் அனுகா த்வாம் விசின் வந்தி வேதா-கீழ் சொன்னவற்றால் அநு சரிக்கப் பட்ட வேதங்கள் தேவரீரை தேடுகின்றன –
விசாரிக்கின்றன -என்றவாறு
பேச முயலுமே ஒழிய பேசி முடிக்க வல்லவை அன்றே
நான்மறைகள் தேடி ஓடும் செல்வன் அன்றோ -பெரிய திருமொழி —-

ஸீஷா–அக்ஷரங்கள் உச்சரிப்பு போன்றவை /வ்யாக்ரணம் -இலக்கணம் /ந்ருக்தி -அர்த்த பிரயோகம்
சந்தஸ் -காயத்ரீ உஷ்ணிக் அனுஷ்டுப் த்ரிஷ்டுப் ப்ருஹதீ பங்க்தி ஜெகதீ -சப்தம்
ஜ்யோதிஷம் -அனுஷ்டான கால நிர்ணயம் / கல்பம் -அனுஷ்டான விதி முறைகள்
நியாயம் மீமாம்சை புராணங்கள் ஸ்ம்ருதி –இவை போன்ற அங்கங்கள் கூடிய அங்கி யான வேதம்
உன்னையே தேடியபடி இருக்கும்
வேதங்கள் உப ப்ரும்ஹணங்களான இதிஹாச புராணங்கள் -நியாய மீமாம்சைகளை அனைத்தும்
தேவரீரையே விசாரித்து நிஷ்கர்ஷிக்கிறது

—————-

இனி நியாய சாஸ்திரம் பார்ப்போம்

காணாதம் பாணிநீயம் ச ஸர்வ சாஸ்த்ர உபகாரகம் – ந்யாயமும் வ்யாகரணமும் அனைத்து
சாஸ்த்ரங்களுக்கும் உதவுகின்றன

காணாதம் -காணாதர் கௌதமர் ரிஷிகள்
பாணினி -வ்யாக்ரணம்
சர்வ ஸாஸ்த்ர உபகாரம் பண்ணும் இவை இரண்டும்

ஸ்ருஷ்ட்டி சாந்தோக்யம் ஆறாவது பிரகடனம் ஸத்வித்யை – உத்காலகர் ஸ்வேதகேதுவுக்கு உபதேசம்
அநேந ஜீவநே ஆத்மந அநு ப்ரவேஸ்ய நாம ரூபே வ்யாகரிக்க -ப்ரஹ்மம் சங்கல்பம்
ஸ்ருஷ்ட்டி அறிய இந்த இரண்டு சாஸ்திரங்களும் வேண்டும்
பெயர்களை அறிய வியாகரண சாஸ்திரம்
பதார்த்த விஸ்லேஷ அப்பியாசம் நியாய சாஸ்திரம் பிரயோஜனம்
பிரித்து அறியும் அப்பியாசம் ப்ரஹ்மம் பற்றி கற்க உபயோகம் ஆகுமே

இலக்கண சாஸ்திரங்கள் இவை –
பத சாஸ்திரம் -சொற்களை -வியாகரணம்
வாக்ய சாஸ்திரம் -சொல் தொடர் மீமாம்சம்
பிராமண சாஸ்திரம் -நியாயம்

ப்ரதீப: சர்வ வித்யாநாம் உபாய: சர்வ கர்மணாம் | ஆச்ரய:சர்வ தர்மாணாம் சச்வத்
ஆந்வீஷிகோ மதா || (அர்த்தசாஸ்த்ரத்தில் -கௌடில்யர்)

நியாயம் என்றால்; பிரமாணம் -கருவிகளைக் கொண்டு பரீஷை நியாயம்
ஈஷணம்-பார்ப்பது
அநு ஈஷணம் -பின் தொடர்ந்து -யுக்திகளை கொண்டு புலன்களாலோ சாஸ்திரதத்தாலோ அறிந்தவற்றை ஆலோசனம்

இந்த ந்யாயம் தான் என்ன ?
ப்ரமாணங்களைக் கொண்டு பொருள்களைச் சோதித்தல் ந்யாயம். ப்ரத்யஷத்தையும் புலன்களையும் ஆகமத்தையும்
(வேதத்தையும்) தழுவியது அநுமானம், அதுதான் அந்வீஷா என்று சொல்லப்படுகிறது.
புலன்களாலும் வேதத்தாலும் முதலில் பார்க்கப்பட்ட–ஈஷிதம் – பொருள்களைத் திரும்பவும் (அநு) சோதித்தல் (ஈஷணம் ) அந்வீஷா
அதைக் கொண்டு சொல்லும் படியால் ஆந்வீஷீகீ என்பது ந்யாய வித்யா எனப்படும் ந்யாய சாஸ்த்ரம் .
எந்த அநுமானம் புலன்களாலோ வேதத்தாலோ ஏற்பட்ட அறிவுக்கு புறம்பாக உள்ளதோ அது ந்யாயம் போல்
தோற்றம் அளித்தாலும் சரியான நியாயம் அல்ல- வாத்ஸ்யாயனனர் ந்யாய பாஷ்யத்தில

அனுமானம் ப்ரத்யக்ஷ வேத விரோதம் -யுக்தி நியாய ஆபாசம் -தோற்றம் அளிக்கும்

ஆர்ஷம் தர்மோபதேசம் ச வேத ஸாஸ்த்ர விரோதிநா |
யஸ் தர்கேண அநு சந்தத்தே ச தர்மம் வேத நேதர: ||(மநுஸ்ம்ருதி: 2-106)

ஆர்ஷம் என்னும் வேதத்ஸதயும், தர்ம உபதேசம் என்னும் ஸ்ம்ருதிகஸையும்
வேதத்தோடு முரண்படாத தர்கத்தைக் கொண்டு எவன் ஆராய்கிறானோ அவன் தான்
தர்மத்தை அறிகிறான், மற்றவன் அறிவ தில்லை .

மனு -தர்க்க ஸாஸ்த்ர பெருமை
ஆர்ஷம் ரிஷிகளால் பார்க்கப்பட்ட
தர்ம உபதேசம்
இரண்டையும் யுக்தி கொண்டு பரீஷை -தர்க்கம் கொண்டு
வேத சாஸ்திரம் அவிரோதமாக இருக்க வேண்டும் –

அங்கம் வேதத்துக்கு விருத்தமாக கூடுமோ என்னில் -நியாய மீமாம்ச வியாகரணம் இவையே தர்சனமும் ஆகுமே
பரதத்வம் அறிய தர்சனம் –
எதுக்கு பிறந்தோம் -எது மோக்ஷம் -போன்றவற்றையும் காட்டும்
உப அங்கங்களுமாக மட்டும் இல்லாமல் இருக்கும்

கண்ணால் பார்க்க ஒரே தீபம் -திரி எண்ணெய் குறைந்து வருமே –
புதிதாக ஜ்வாலை -அனுமானம் கொண்டு -inference-புகை நெருப்பு -உதாரணம்

கண்ணால் வித்யாசம் கிரகிக்க முடியாமல் இருக்க -பிரமாணங்களை பரீஷை பண்ண இது உதாரணம் –
அர்த்த பரீஷை -இது நல்லதுக்கு உதாரணம்
வேதத்துக்கு முரண் -2-4-1-களி மண்-குடம் -ஒரு பகுதி -ப்ரஹ்மம் -உலகமாக மாறி –
பகுதிகள் இல்லாத படியால் -ஜகத்
சுருதி சப்த மூலத்வாத்-விகாரம் இல்லா ப்ரஹ்மம்
உலக விஷயம் கொண்டு ப்ரஹ்மம் அறிய முடியாது
உண்மை பொருள்களை அறிய ஆஸ்திக தர்சனம் -நாஸ்திக தர்சனம்

அஸ்தி மதி உள்ளவன் ஆஸ்திகன்
நாஸ்தி புத்தி உள்ளவன் -நாஸ்திகன்
திஷ்டம் முன்னால் முடிவு செய்யப்பட்டது -தைஷ்டிகன்

வேறு உலகம் உண்டு -இல்லை
ஈஸ்வரன் ஒருவன் உண்டு இல்லை உண்டு
வேதம் பிரமாணம் என்பவன் ஆஸ்திகன்

ஆஸ்திக தரிசனங்கள் ஆறு
1-சாங்க்யம்
2-யோகம்
3-4-வைசேஷிகம்-கணாதர் -நியாயம் -கௌதமர் அஷ பாதர்-இரண்டும் தர்க்க சாஸ்திரம்
5-மீமாம்சம் -பூர்வ பாக
6-வேதாந்த தர்சனம் –

நாஸ்திக தரிசனங்கள்
புத்த ஜைன சாருவாக மதங்கள் மூன்றும் பிரபலம்

காணாதம் ஆஷபாதம் வா காபிலம் தந்த்ரமேவ வா | தந்த்ராண் ஏதாதாநி சர்வாணி ந தந்த்ராணி ஆத்மநிர்ணவய ||
(கணாத ரிஷியின் வைசேஷிகமோ அஷபாதரின் ந்யாயமோ , கபிலரின் சாங்க்யமோ தர்சநங்களாகுமே தவிர ஆத்மாவை
உள்ளபடி அறிய அவை வழிகள் ஆகமாட்டா

காணாதம் அஷ பாதம் தந்திரங்கள் ஆத்மாவின் உண்மையான தன்மை அறிய இவை கூடாதே

நைஷா தர்கேண மதி: ஆபநேய ப்ரோக்தா அந்யே நைவ ஸூஜ்ஞாநாய ப்ரேஷ்ட (கட உபநிஷத் 2-9)
ஆத்மாவைப் பற்றிய அறிவு தர்கத்தால் மட்டும் அடையப்படக் கூடாது.
ஆச்சார்யராலே உபதேசிக்கப் பட்டது தான் மோக்ஷத்துக்கு வழி வகுக்கும்

கட உபநிக்ஷத் நசிகேத -நைஷா தர்க்கம் யமன் உபதேசம் -ஆச்சார்யர் மூலமே அறிய வேண்டும்

———-

பாடம் -4-

ஆதவ் வேதா பிரமாணம் ஸ்ம்ருதி உப குருதே ச இதிஹாஸை புராணை
ந்யாயை சார்த்தம் த்வத் அர்ச்சா விதம் உபரி பரி ஷீயதே பூர்வ பாக
ஊர்த்வ பாக த்வத் ஈஹா குண விபவ பரிஞாபநை த்வத் பத ஆப்தவ்
வேத்ய வேதை ச சர்வை அஹம் இதி பகவந் ஸ்வேந ச வ்யாஸ கர்த்த –19-

ஹே பகவந்
ஆதவ் வேதா-வேதங்கள் முதலிலே வேறு ஒரு பிரமாணத்தை அபேஷியாமல் ஸ்வயமாகவே
பிரமாணம்-பிரமாணம் ஆகின்றதே
ஸ்ம்ருதி –மந் வாதி ஸ்ம்ருதி யானது –
மனு அத்ரி விஷ்ணு ஹாரீதர் யாஜ்ஜ்வல்க்யர் போன்ற மஹரிஷிகளால் இயற்றப்பட்ட தர்ம சாஸ்திரங்கள் –
ச இதிஹாஸை புராணை-இதிஹாசங்களோடு புராணங்களோடும்
ந்யாயை சார்த்தம் -பூர்வ உத்தர மீமாம்சைகளோடே
உப குருதேத்வத்-அந்த வேதங்களுக்கு அர்த்த விவரணம் பண்ணுகை யாகிற உபகாரத்தை
பண்ணுகை யாகிற உபகாரத்தை செய்கின்றன
அந்த வேதத்தில்
பூர்வ பாக-பூர்வ பாகமான கர்ம காண்டம்
அர்ச்சா விதம் உபரி -தேவரீருடைய திருவாராதனம் பண்ணும் முறையைச் சொல்லும் வகையாலே
வாயு இந்திரன் வருணன் அக்னி இவர்கள் யாவரும் ப்ரஹ்ம சரீர பூதர்களே
பரி ஷீயதே -தலைக் கட்டுகின்றது
ஊர்த்வ பாக –ப்ரஹ்ம காண்டம் ஆகிற உபநிஷத் பாகமோ என்னில்
த்வத் ஈஹா குண விபவ பரிஞாபநை–தேவரீருடைய ஸ்வரூப ரூப குண சேஷ்டிதங்கள் ஆகியவற்றைத்
தெளிய விளங்க தெரிவிப்பதனால்
த்வத் பத ஆப்தவ்-தேவரீருடைய திருவடிகளைச் சேர்வதில்
பரி ஷீயதே -தலைக் கட்டுகின்றது
வேதை ச சர்வை-கர்ம ப்ரஹ்ம காண்ட ரூபமான சகல வேதங்களும்
வேத்ய அஹம் இதி–நானே அறியக் கூடுவேன் என்று
ஸ்வேந ச வ்யாஸ கர்த்த–தேவரீர் தாமே சோதி வாய் திறந்து அருளிச் செய்ததும் உண்டு அன்றோ –

வேதங்கள் மூல பிரமாணம்–வேறு ஒன்றை அபேஷியாமல் ஸ்வத பிரமாணம் —
அதுகளுக்கு இதிஹாச புராண நியாய மீமாம்சைகளோடு கூடி ஸ்ம்ருதி உபகாரிகை ஆகிறது –
கர்ம ப்ரதிபாதிதமான பூர்வ பாகம்- ஸ்ம்ருதி விசேஷ பூர்வ மீமாம்சைகளோடே ஆராதன விதியில் பர்யவசிக்கும்
உத்தர பாகமான உபநிஷத் இதிஹாச புராண ப்ரஹ்ம மீமாம்சைகளோடே கூடி ஸ்வரூப ரூப குண சேஷ்டிதைகளைத்
தெரியப்படுத்தி தேவரீர் திருவடிகளில் சேர்க்கையில் பக்தியில் பர்யவசிக்கிறது-
இவ்வர்த்தத்தை தேவரீரே ஸ்ரீ கீதையில் வெளியிட்டு அருளினீர்-

ஸர்வஸ்ய சாஹம் ஹ்ருதி ஸந்நிவிஷ்டோ–மத்த ஸ்ம்ருதிர் ஜ்ஞாந மபோஹநம் ச–
வேதைஸ்ச ஸர்வைரஹமேவ வேத்யோ-வேதாந்த க்ருத் வேத விதேவ சாஹம்–৷৷15.15৷৷

ஸர்வஸ்ய = அனைத்திலும்
ச = மேலும்
அஹம் = நான்
ஹ்ருதி = இதயமாக
ஸந்நிவிஷ்டோ = அமர்ந்து இருக்கிறேன்
மத்த: = என்னில் இருந்து
ஸ்ம்ருதிர் = வேதங்கள்
ஜ்ஞாநம் = ஞானம்
அபோஹநம் = எடுத்துச் செல்வது, மறப்பது
ச = மேலும்
வேதை³ஸ் = வேதங்களும்
ச = மேலும்
ஸர்வை = அனைத்திலும்
அஹம் = நான்
ஏவ = நிச்சயமாக
வேத்யோ = அறிந்து கொள்ள , புரிந்து கொள்ள
வேதாந்த க்ருத் = வேதாந்தங்களை செய்பவன்
வேத விதே = வேதாந்தங்களை அறிந்து கொள்பவன்
ஏவ = நிச்சயமாக
ச = மேலும்
அஹம் = நான்

நான் எல்லா ஜீவர்களுடையவும் ஹ்ருதயத்தில் ஆத்மாவாக நுழைந்து இருக்கிறேன்
அனைவருடைய நினைவும் வஸ்து நிர்ணயமும் மறதியும் என்னிடமிருந்தே உண்டாகின்றன
எல்லா வேதங்களாலும் நானே அறியப் படுகிறேன் –
வேத விதிகளின் பலனை அளிப்பவனும் வேதத்தை அறிந்தவனுக்கு நானே
ஆச்சர்யமான ஸ்லோகம் -நிறைய இடங்களில் காட்டி வியாக்யானம் உண்டே —
கீழே சாமானாதிகரண்யம்-அனைத்தும் இவனே
அந்தராத்மாவாக இருந்து -சரீராத்மா நிபந்தனம்-பின்ன பிரவ்ருத்தி நிவ்ருத்தி ஏகஸ்மின் -விசேஷணங்கள் ஒன்றுக்கே –
விலை பெற்ற நீல வாயும் வயிறுமான மண் குடம் போலே -வேறு வேறு பிரயோஜனத்துக்காக
வேறே வேறே விசேஷணங்கள் -பிரதம விபக்தி -முதல் வேற்றுமையில் படிக்கலாம் –
ஹிருதயத்தில் ஆத்மாவாக நுழைந்து இருக்கிறேன் அனைத்துக்குள்ளும் -அந்த ப்ரவிஷ்டா சாஸ்தா நியாந்தா
ஸ்ம்ருதியும் – ஞானம் மறதி எல்லாம் என் ஆதீனம் –
வேதங்கள் -சொல்லப் படுகிறேன் -நானே -ஏவ காரம் மூன்று இடங்களிலும் -வேதங்களினால் நானே -அறியப் படுகிறேன்
வேதங்களினாலே சொல்லப் படுகிறேன் -வேறே ஒன்றும் சொல்லாதே -வேதம் என்னை சொல்லி அல்லால் நில்லாது
வேதம் எத்தை சொல்லப் போனாலும் -இவனது சரீரமே
வேதங்களின் படி செய்யும் கர்மங்களுக்கும் பலம் கொடுப்பவனும் நானே

ஸ்வத பிரமாணம் -நிரபேஷ பிரமாணம் வேதம்

——————-

பாடம் 4 : ந்யாயத்தின் வரலாறு

வைசேஷிக தர்சனம்
கணாத மகரிஷி -வைசேஷிக ஸூத்ரங்கள்–
பிரசஸ்த பாதர் -பதார்த்த தர்ம ஸங்க்ரஹம் –
ஸ்ரீ தரர்-நியாய கந்தலி
வ்யோமசிவர்-வ்யோமவதீ
உதயனர்-கிரணாவலீ
ஜெகதீசர் -ஸூக்தி
வல்லபாச்சார்யர் -நியாய லீலாவதி
உதயனர் -லக்ஷணா வலீ
சிவாதித்யர் -சப்த பதார்த்தீ
விஸ்வநாதர் -பாஷா பரிச்சேதம்
லௌகாஷி பாஸ்கரர் -தர்க கௌமுதீ

மஹர்ஷி கணாதர் – உலூகர்
த்வாந்தஸ்ய வா மோரு விசாரணாயாம் வைசேஷிகம் சாரு மதம் மதம் மே |
ஔலூகமாஹு: கலு தர்சநம் தத் க்ஷமம் தமஸ் தத்த்வ நிரூபணாய ||–(ஶ்ரீஹர்ஷர் – ஸநஷத சரிதம் 22.35)

கணங்கள் தான்ய மணிகளை புஜிப்பவர் -காணாதர் -வைராக்ய பூதர்
கணங்கள் அணுக்கள் சேர்ந்து வஸ்து இவர் மதம் என்றுமாம்
த்வாந்தஸ்ய வா மோரு விசாரணாயாம் வைசேஷிகம் சாரு மதம் மதம் மே |
ஔலூகமாஹு: கலு தர்சநம் தத் க்ஷமம் தமஸ் தத்த்வ நிரூபணாய |
தமஸ்ஸைப் பற்றி நிரூபணம் -இதுக்கு சிறந்த மதம் வைசேஷிகம் -அழகான பொருந்திய –
ஔலூக-ஆந்தைக்கு இருட்டைப் பார்க்கும் சக்தி போலே இதுக்கும்

சூத்ரம் -பாஷ்யம் -விருத்தி -பலவும் உண்டே தரிசனத்துக்கு-
பத்து அத்தியாயங்கள் இதுக்கு -ஒவ் ஒன்றுக்கும் இரண்டு பாகங்கள்
இதுக்கு வியாக்யானம் -பதார்த்த தர்ம ஸங்க்ரஹம்-பிரசஸ்த பாதர்-
அதுக்கு மேலே வியாக்கியானங்கள்-

ப்ராசீன நியாய தர்சனம்
கௌதம மகரிஷி நியாய ஸூத்ரங்கள்
ஜயந்த பட்டர் -நியாய மஞ்சரி
வாத்ஸ்யாயனர் –நியாய பாஷ்யம்
உத்யோதகரர் -நியாய வார்த்திகம் –
வாசஸ்பதி மிஸ்ரரின் நூல்கள் -நியாய வார்திக தாத்பர்ய டீகா –
உதயநாச்சார்யரின் நூல்கள்–லக்ஷணா வலீ -கிரணா வலீ -வைசேஷிக-பரமான நூல்கள்
லக்ஷண மாலா நியாய வார்திக தாத்பர்ய டீகா பரிசுத்தி -நையாயிக நிரசன பரமான நூல்கள்
ஆத்ம தத்வ விவேகம் -நியாய குஸூ மாஞ்ஜலி-நியாய பரிசிஷ்டம்

கௌதமர் – அக்ஷபாதர் – மேதாதிதி
அக்ஷபாதோ மஹாயோகீ கௌதமாக்ய: அபவந் முநி: |
கோதாவரீ சமாநேதா அஹல்யாயா: பதி: ப்ரபு: || (ஸ்கந்தபுராணம் 55.5)–அகலிகையின் பதியே இவர்-
காலிலே கண்ணை உடையவர் -ஆஷ பாதம் -இந்த தரிசனத்துக்கும் பெயர் உண்டே –

மேதாதிதி: மஹாப்ராஜ்ஞ: கௌதம: தமஸி ஸ்தித: |
விம்ருச்ய தேந காலேந பத்ந்யா:ஸம்ஸ்தா வ்யதிக்ரமம் ||-(மஹாபாரதம் சாந்தி பர்வம் 265.45)–
மேதாதிதி-பெயர் இவருக்கும் உண்டே –
ஐந்து அத்தியாயங்கள் இதற்கு உண்டு-
நியாய -புத்த வாதங்கள் பல -இதனால் பல கிரந்தங்கள் வளர்ந்தன –
வாசஸ்பதி மிஸ்ரரின் நூல்கள்-பல தர்சனத்துக்கும் உண்டே –

உதயநாச்சார்யரின் நூல்கள்-புத்தர்கள் உடன் வாதம் -ஆஸ்திகன் நாஸ்திகன் மலை மேல் தள்ளி –
பூரி ஜகந்நாதர் பக்தர் -ஐஸ்வர்யம் மதம் -மாம் ந ஜானாதி கேசவ -உன்னை புத்தர்கள் அவமானம் பண்ண பார்த்தால் –
நானே ரக்ஷிக்க வேண்டும்
உன் இருப்பே எனது அதீனம் -என்று ஸ்லோகம் -காட்சி கொடுத்த கதை உண்டே -11-நூற்றாண்டு

நவீன நியாய தர்சனம் 12-நூற்றாண்டு-
கண்டனங்கள் ப்ராசீனத்தில் -புத்தர்களை நோக்கி –
பின்பு உட் கட்சி பூசல் -சாங்க்ய-வைசேஷிக -மீமாம்ச -ஆஸ்திக தர்சனங்களில் போட்டி
அறியப்படும் வஸ்து ப்ரமேயம் -அறிய பிரமாணங்கள் -கருவிகள்
ப்ராசீனத்தில் பிரமேயம் பற்றி அநேகமாக விசாரங்கள்
நவீன நியாயம் பிரமாணம் பற்றி அநேகமாக விசாரங்கள் –

நவீன நியாய தர்சனம்
கங்கேச உபாத்யாயர்–தத்வ சிந்தாமணி
பக்ஷதர மிஸ்ரர்–ஆலோகம்
ருசிதத்த மிஸ்ரர் –பிரகாசம்
வாஸூ தேவர் –தத்வ சிந்தாமணி வியாக்யானம்
ரகுநாத சிரோமணி -தத்வ சிந்தாமணி தீதிதி
ஜெகதீச தர்கா லங்காரர் -ஜாகதீசீ
கதாதர பட்டாச்சார்யர்–தீதிதி பிரகாசிகை

பிரகரண கிரந்தங்கள் –
அன்னம் பட்டர் -தர்க ஸங்க்ரஹம்-தர்க ஸங்க்ரஹ தீபிகை
விஸ்வநாதர் -பாஷா பரிச்சேதம்–நியாய முக்தா வலீ

கங்கேச உபாத்யாயர்–தத்வ சிந்தாமணி

அந்வீக்ஷாநயம் ஆகலய்ய குருபி: ஜ்ஞாத்வா குரூணாம் மதம்
சிந்தா திவ்ய வி லோசநேந ச தயா: சாரம் விலோக்ய அகிலம் |
தந்த்ரே தோஷ கணேந துர்கமதரே ஸித்தாந்த தீக்ஷாகுரு:
கங்கேச : தநுதே மதேந வசசா ஶ்ரீதத்வ சிந்தாமணிம் || (தத்வ சிந்தாமணி ப்ரத்யக்ஷகண்டம் மங்கள ஸ்லோகம்)

அந்வீக்ஷாநயம் ஆகலய்ய குருபி–நியாய சாஸ்திரம் குருவின் இடம் கற்று :
ஜ்ஞாத்வா குரூணாம் மதம்-ப்ராபகர் மதம் அறிந்து -மீமாம்சகர்
சிந்தா திவ்ய வி லோசநேந ச தயா: சாரம் விலோக்ய அகிலம் |-சிந்தனை -என்னும் உள் கண் கொண்டு சாரம் அறிந்து
தந்த்ரே தோஷ கணேந துர்கமதரே ஸித்தாந்த தீக்ஷாகுரு:-நியாய சாஸ்திரம் அறிய கடினம் -சுருக்கமாக இருக்கும்
சித்தாந்தம் உபதேசிக்க குரு நானே
கங்கேச : தநுதே மதேந வசசா ஶ்ரீ தத்வ சிந்தாமணிம் ||-மிதமான வாக்கால் இந்த கிரந்தம் என்கிறார்-

ரகுநாத சிரோமணி –15-நூற்றாண்டு – தத்வ சிந்தாமணி தீதிதி
(சந்த்ர கிரணங்கள் போலே தீதிதி -சிறு வயசில் தந்தையை இழந்தவர் –
வாஸூ தேவர் இடம் படித்தார் மிதிலையில் சென்றும் கற்றார்

ந்யாயம் அதீதே சர்வ தநுதே குதுகாத் நிபந்தமப்யத்ர |
அஸ்ய து கிமபி ரஹஸ்யம் கேசந விஜ்ஞாதும் ஈசதே ஸூதிய: ||
(தத்வ சிந்தாமணி-தீதிதி ப்ரத்யக்ஷகண்டம் மங்கள ஸ்லோகம்)

ந்யாயம் அதீதே சர்வ தநுதே குதுகாத் நிபந்தமப்யத்ர |-நியாய சாஸ்திரம் பலரும் படிக்கிறார்கள் -கிரந்தங்களை உண்டு
அஸ்ய து கிமபி ரஹஸ்யம் கேசந விஜ்ஞாதும் ஈசதே ஸூதிய:-ரஹஸ்யம் சிலருக்கே –

கதாதர பட்டாசார்யர் –17-நூற்றாண்டு-– தீதிதி ப்ரகாசிகை
தரித்ரராக இருந்தார் -;படகு சென்று -ராஜா -நீர் கதாதரா என்று கேட்ட விருத்தாந்தம் -நியாய சாஸ்திரம் பிரசித்தம்

நத்வா நந்த் தநூஜ ஸூந்தரபதத் வந்த்வம் குரோராதராத்
உர்வீ மண்டல மண்ட நாயிதய சோராசே : அவசேஷா கிர: |
ஸங்க்ஷிப் தோக்த்யதி தஷ தீதிதி க்ருத: ப்ரத்யக்ஷ சிந்தாமணே :
வ்யாக்யாம் வ்யாகுருதே கதாதரபுத: மோதாய வித்யா வதாம் ||
(தத்வ சிந்தாமணி-தீதிதி-ப்ரகாச: ப்ரத்யக்ஷகண்டம் மங்கள ஸ்லோகம்)

நத்வா நந்த் தநூஜ ஸூந்தரபதத் வந்த்வம் குரோராதராத்-நந்தகோபாலன் குமரன் திருவடி வணங்கி
உர்வீ மண்டல மண்ட நாயிதய சோராசே : அவசேஷா கிர: |-பூமிக்கு ஆபரணமாக தனக்கு குரு -ஆதாரத்துடன் ஸ்மரித்து
ஸங்க்ஷிப் தோக்த்யதி தஷ தீதிதி க்ருத: ப்ரத்யக்ஷ சிந்தாமணே :-சுருக்கமாக சொல்வதில் சாதுர்யம் -உள்ளவர்
ரகுநாத சிரோமணி -அதுக்கு நான் வியாக்யானம்
வ்யாக்யாம் வ்யாகுருதே கதாதரபுத: மோதாய வித்யா வதாம் |-கதாதரனான நான் சாஸ்திரம் அறிந்தவர் இது கண்டு மகிழ்வர்

உபகார ஸ்ம்ருதிக்காக நாம் இவற்றை அறிய வேண்டும் –

—————-

பாடம் 5 : ந்யாயத்தின் செயல் முறை –

ப்ரணம்ய ஹேதும் ஈஸ்வரம் முநிம் கணாதம் அந்வத: |
பதார்த்த தர்ம சங்க்ரஹ: ப்ரவக்ஷ்யதே மவோதய: || (ப்ரசஸ்தபாத பாஷ்யம் – மங்கள ஸ்லோகம்)
காணாதர் ஸூத்ரங்களுக்கு பாஷ்யம் செய்தவர்-ப்ரசஸ்தபாதர்

பொருள் – உலகிற்குக் காரணமான பகவானை வணங்கி, அதற்குப் பின் கணாத முநிவரை வணங்கி, மிகுந்த
ஜ்ஞாத்தை உண்டாக்கக் கூடிய, உலகப் பொருட்களின் தன்மைகளைச் சுருக்கமாகச் சோல்லும்
பதார்த்த-தர்ம-சங்க்ரஹம் என்னும் நூல் மேலே சொல்லப்படப் போகிறது–

ந்யாய சாஸ்த்ரத்தின் நோக்கம்
பதார்த்தாநாம் சா தர்ம்ய வை தர்ம்யாப்யாம் தத்வ ஜ்ஞாநாத் நிஸ் ஸ்ரேயஸம் (மஹரிஷி கணாதர் –வைசேஷிக ஸூத்ரம் 1-1-3)
பொருள் –பொதுத் தன்மைகளாலும் தனித் தன்மைகளாலும் பொருட்களின் உண்மையான அறிவிலிருந்து முக்தி உண்டாகிறது–

ந்யாய சாஸ்த்ரத்தின் செயல் முறை –
அதன் படிகள்

1—உத்தேச்யம் –பெயராலே பொருள்களைக் கூப்பிடுதலின் -பட்டியல் இடுதல்
2–பொருள்களின் இலக்கணத்தை -தனித்தன்மையை – அசாதாரண தர்மத்தை-உரைத்தல்
3—பரீஷா–பொருளையும் அதன் தனித் தன்மையையும் சோதித்து நிலை நாட்டுதல்

உதாரணம் –

1—உத்தேச்யம் –பெயராலே பொருள்களைக் கூப்பிடுதலின் -பட்டியல் இடுதல்
உலகத்தைப் படைத்தவர் ஸ்ரீ நாராயணன்
2–பொருள்களின் இலக்கணத்தை -தனித் தன்மையை -உரைத்தல் -definition –
ஸ்ரீ நாராயணன் ஸ்ரீ மஹா லஷ்மீ தாயாரின் கணவர் –
திரு மகள் கேள்வன் -கருடா ருடன்–அரவணைப் பள்ளியான் –
3—பரீஷா–பொருளையும் அதன் தனித் தன்மையையும் சோதித்து நிலை நாட்டுதல் –
ஸ்ரீ நாராயணன் என்று ஒருவர் உள்ளாரா
ஆம். “ஏகோ ஹ வை நாராயண ஆஸீத்” என்று வேதம் சொல்லுகிறது
• ஸ்ரீ நாராயணன் தனிப் பொருள் தானா? ஆம். நாராயணன்
மற்றப் பொருள்களைக் காட்டிலும் வேறுபட்டவன் என்று
வேதம் சொல்லுகிறது.
• ஸ்ரீ நாராயணன் ஸ்ரீ மஹா லக்ஷ்மியின் கணவர் தானா? ஆம்.
“ஹ்ரீஶ்ச தே லக்ஷ்மீஶ்ச பத்ந்யௌ” என்று வேதம் சொல்லுகிறது
• இந்தத் தன்மை மற்றேர்களுக்கும் உண்டா? இல்லை
ஸ்ரீ நாராயணன் ஒருவருக்கே உள்ளது இது

இந்த மூன்றுக்கும் மேலே நான்காவதாக -விபாகம் -classification
நியாய சாஸ்திரத்தில் பொருட்களின் பொதுத் தன்மைகளையும் தனித் தன்மைகளையும் கொண்டு
அவற்றை வர்க்கங்களாக வகுத்தலும் செய்யப்படுகிறது
விபாகம் என்றால்
ஒரு பொருளின் அனைத்து முரண்பட்ட உட்ப் பொருள்களையும் பட்டியல் இடுவது

ஸ்ரீ மந் நாராயணனுக்கு ஐந்து நிலைகள் உண்டே
பர ரூபம் -வ்யூஹ ரூபம் -விபவங்கள்-அந்தர்யாமி -அந்தப்ரவிஷ்டா சாஸ்தா -ஹார்த்த ரூபம் -அர்ச்சா ரூபம் –
இப்படி பிரித்து அறிதல்
இந்த ஐந்துக்கும் லக்ஷணம் பரீஷை செய்து விபாகம் பண்ண வேண்டும் –

வஸ்திரம்
பல நூல்கள் சேர்ந்து உருவானது
துணிகள் பருத்தி பட்டு கதர் போன்ற விபாகங்கள்
அனைத்து விபாகங்களையும் சொல்ல வேண்டும் –
உள் பிரிவுகள் ஒன்றுக்கு ஓன்று முரண் பட்டு இருக்க வேண்டும்
பட்டு -வேஷ்ட்டி புடவை போன்ற விபாகங்கள் உண்டே
பிருத்வி குடம் என்று வகைகள் சொல்லாமல் பிருத்வி நீர் இத்யாதி சொல்ல வேண்டும்

லக்ஷணம் -அசாதாரண தர்மம்-
ஒரு பொருளின் தனித் தன்மையே அதன் லக்ஷணம் -அடையாளம் -ஆகிறது
லக்ஷணத்துக்கு இரண்டு பயன்கள்
1–வ்யாவ்ருத்தி–மற்ற பொருள்களைக் காட்டிலும் வேறு பட்டதாக அறிதல்
2–வ்யவஹாரம் -ஒரு சொல்லால் அந்தப் பொருளைக் குறிப்பிடுதல் -designation

வ்யூஹம் -லீலா விபூதியில் உள்ள தன்மை சொல்லாமல் பாற் கடல் சயனம் என்பதே அசாதாரணம்-

லக்ஷணம் மூன்று தோஷங்கள் இல்லாமல் இருக்க வேண்டும்
1–அ சம்பவம்
2–அ வியாப்தி
3–அதி வியாப்தி

1–அ சம்பவம் -applicability
ஒரு பொருளின் லக்ஷணமாக நாம் சொல்லும் பண்பானது அந்தப் பொருளிலேயே இல்லா விட்டால்
அது லக்ஷணமாக முடியாது. இந்த தோஷத்திற்கு அ சம்பவம் என்று பெயர்
மாட்டுக்கு ஒரு குளம்பைக் கொண்டு இருத்தல் லக்ஷணம் என்றால் அ சம்பவம் தோஷம் வரும்
குதிரைக்கு தான் ஒரு குளம்பு-மாட்டுக்கு இரண்டு குளம்புகள் உண்டே

2–அ வியாப்தி -partial applicability
ஒரு பொருளின் லக்ஷணமாக நாம் சொல்லும் பண்பானது -அந்தப் பொருளின் சில எடுத்துக் காட்டுகளில் இருந்து
சிலவற்றில் இல்லாமல் போனால் அந்த தோஷத்துக்கு அ வியாப்தி என்று பெயர்
மாட்டுக்கு கருமை நிறம் லக்ஷணம் என்றால் அ வ்யாப்தி தோஷம் வருமே
வெள்ளையான பழுப்பான பசுக்களும் இருப்பதால் இது பொதுவான லக்ஷணம் ஆக முடியாதே

3–அதி வியாப்தி -over applicability
ஒரு பொருளின் லக்ஷணமாக நாம் சொல்லும் பண்பானது அந்த பொருளில் மட்டும் இல்லாமல்
வேறு பொருள்களிலும் இருந்தால் அது எப்படி இந்த பொருளின் தனித் தன்மையாகும்
இந்த தோஷத்துக்கு அதி வியாப்தி என்று பெயர்
மாட்டுக்கு கொம்பு தான் லக்ஷணம் என்று சொன்னால் அதி வியாப்தி தோஷம் வரும்
கொம்பு மாட்டுக்கு இருப்பது போலே ஆட்டுக்கும் மானுக்கும் கூட இருக்கிறதே
ஆகவே இது மாட்டின் தனித்தன்மை அல்ல -ஆகவே இது மாட்டின் லக்ஷணம் ஆக முடியாதே

தோஷ த்ரய ரஹிதமாய் லக்ஷணம் இருக்க வேண்டும்
நாம் நாம் பதார்த்த ஸங்க்ரஹம் -உத்தேச்யம்
அனைத்தையும் குறிப்பிடும் சொல் தானே பதார்த்தம்
பதஸ்ய அர்த்தம் -சொல்லாலே குறிக்கப்படும் பொருள் என்றவாறு
சொல்லால் குறிக்கப்படாத வஸ்துவே இல்லையே உலகில் –
பொருள்கள் எல்லாம் ஞானத்துக்கு விஷயமாகவே இருக்கும்-

உலகில் இருக்கும் அனைத்தும் –
நியாய சாஸ்திரத்தில் உலகில் இருக்கும் அனைத்துக்கும் லக்ஷணம் சொல்லி –
அதை பரீஷை செய்து -பின் அதன் உள் பொருள்களைக் காட்ட வேண்டும்
அதற்கு முதலிலே உலகில் உள்ள அனைத்தையும் உத்தேச்யம் -பெயராலே குறிப்பிடுதல் -செய்ய வேண்டுமே
எந்தச் சொல்லாலே அத்தைச் செய்வது –
பதார்த்தம் என்ற சொல் உலகில் உள்ள அனைத்தையும் கூறும்
சரி -அனைத்துக்கும் பொதுவான லக்ஷணம் என்ன
அதையும் அந்த சொல்லே காட்டிக் கொடுக்கிறது
ஒரு சொல்லின் பொருளாக இருத்தல் -ஒரு சொல்லாலே குறிப்பிடுதல் -தான் உலகில் உள்ள
அனைத்து பொருள்களுக்கும் லக்ஷணம்
பதார்த்தம் சொல்லே லக்ஷணம்
நாற்காலி -அதே சொல் லக்ஷணம் நான்கு கால்கள் உள்ளது என்பது போலே –
சொல்லால் குறிக்கப்படும் பொருள் பதார்த்தம் என்பதில் மூன்று தோஷங்களும் இல்லையே –

—————–

பாடம் -6-
பதார்த்தங்கள் ஏழு வகைகள் –
1-த்ரவ்யம் -வஸ்து
2-குணம் -பண்பு
3-கர்மம் -செயல்
4-சாமான்யம் -பொதுத் தன்மை
5-விசேஷம் -தனித் தன்மை
அநு கதமான ப்ரதீதி -தொடர்ந்து வரும் ஞானம் -6-சமவாயம் -Inherence
7-அபாவம்-இன்மை -Non-Existence

சாமான்யம் -பொதுத் தன்மை
கருப்பு மாடு -கருப்பு ஆடு -மாடு வேறு ஆடு வேறு ஆனாலும் நிறம் கருமை என்பதால் ஒரே மாதிரி புத்தி ஏற்படுமே
கருப்பு மாடு -வெள்ளை மாடு -மாட்டுத் தன்மை சாமான்யம் -கோத்வம்-பொதுத் தன்மை
நிறம் சுவை அளவு இவற்றாலும் வேறு பட்டாலும்
இது மாடு -அதுவும் மாடு
இது குடம் –அது மற்றொரு குடம்
இப்படி ஒரே மாதிரியான புத்தி ஏற்படுவது சாமான்யம் –

அநு கதமான ப்ரதீதி -தொடர்ந்து வரும் ஞானம் –
மனுஷ்யத்வம் -ஸிம்ஹத்வம்-கடத்வம்-கோத்வம்-கோ வாக இருக்கும் தன்மை
ஆகிருதி -வடிவு பார்த்து -கடத்வம்-ஜாதி -க்ரஹிக்கிறோம் -உயரமனான வெள்ளையான குடம் -என்றால்
உயரத்தையும் -வெண்மையையும் -கடத்துவத்தையும் க்ரஹிக்கிறோம்
ஜங்கத்வம்-எல்லா விலங்குகளுக்கும்
ஸ்தாவரத்வம்-
அநு கதமான ப்ரதீதி நியாமகம் -ஒருங்கு இணைத்து பேசுவது

விசேஷம் -தனித் தன்மை
விசேஷம் -பரமாணுக்கள் -ஒவ் ஒன்றுக்கும் வேறுபடும்

விசேஷம் -அறிந்து -வை சேஷிக மதம் -தனித்தன்மை அறிந்து பிரித்து அறிவது
சர்வ ஈஸ்வரன் -தனித்தன்மை அவனுக்கு -நியமிக்கிற படியால் வேறுபட்டவன்
குடம் வேறே புஸ்தகம் வேற ஜாதி பேதம் -குடத்வம் -புஸ்தகத்தவம் கொண்டு அறிகிறோம்
சின்ன குடம் பெரிய குடம் -அளவு கொண்டு வேறுபாடு அறிகிறோம்
நிறம் -அளவு -எல்லா பண்புகளிலும் ஒன்றாக இருக்க -வேறு படுத்த –
உருவாக்கப்பட்ட அவயவங்கள் பகுதிகள் வேறே
நூல் வாசி கொண்டு வஸ்திரம் வேறே
காரணம் வேறாக- என்றால் காரியமும் வேறாகவே இருக்கும்
அனுமானித்து -கண்ணால் தெரியாமல் இருக்க –
அவயவங்கள் வேறு பட்டன என்று எப்படி அறிவது -அதனுடைய அவயவங்கள் வாசி கொண்டு அறிய வேண்டும்

பரமாணு கார்ய வாதிகள் இவர்கள் மதம்-
பரமாணுக்கு அவயவங்கள் கிடையாது
அணுக்கள் நித்யம் இவர்கள் சித்தாந்தம்
பிரளய காலத்திலும் இவை இருக்கும்
இவற்றை வேறு படுத்த -விசேஷம் -சிறப்பு -தன்மை ஒப்புக் கொள்கிறார்கள்
தேவைப்பட்ட இடங்களில் மட்டும் விசேஷம் கல்பித்து -லாகவம்- – அவயவம் இல்லாத பரமாணு –
நித்ய த்ரவ்யங்களில் அனைத்திலும் விசேஷம் என்ற தன்மை உள்ளது கல்பிக்கப் பட்டது

சமவாயம்
த்ரவ்யம் -குணம் -கர்மம் -சாமான்யம் -விசேஷம் -ஐந்துக்கும்
தன் தன் ஆச்ரயத்தோடே இருக்கும் தொடர்பே -சமவாயம் எனப்படும்

விசேஷம் சமவாயம் -இரண்டையும் சாஸ்திரம் கொண்டே அறிய வேண்டும்
காற்றில் மணம் -பூக்களில் இருந்து நுகர்ந்து -குணம் த்ரவ்யத்தை அண்டியே இருக்கும்
செயலும் த்ரவ்யத்தையே அண்டியே இருக்கும்
இப்படி சாமான்யமும் விசேஷமும் த்ரவ்யத்தில் இருக்கும்
துணி நூல் வேறே ஆகவே த்ரவ்யத்திலும் த்ரவ்யத்திலும் இருக்கும்
அசத் கார்ய வாதிகள் இவர்கள்
அவயவி -அவயவங்களை அண்டியே இருக்கும்
இந்த சம்பந்தத்துக்கு -சமவாயம் -என்கிறார்கள்-

அ பாவம் -ஏழாவது –
இங்கு இல்லை -இப்பொழுது இல்லை -இவ்விடத்தில் இல்லை-இல்லவே இல்லை -போல்வன

—————–

லஷ்யம் -இலக்கு –goal-அறிய வேண்டிய பொருள்
லக்ஷணம் -அடையாளம் -தனித்தன்மை -அசாதாரண தன்மை -definition –specific-attribute-
அ சம்பவம்-அ வ்யாப்தி -அதி வ்யாப்தி -மூன்று தோஷங்கள் இல்லாமல் இருக்க வேண்டும்
லஷ்யத்தை -வஸ்துவை -பெயரை இட்டுக் குறிப்பது -உத்தேச்யம்
பரிஷா –investigation-
விபாகம் -உள் பிரிவுகள்
பதார்த்தங்கள் -அனைத்தையும் சொல்லும் -அவற்றில் -ஏழு வகைகள் முன்பு பார்த்தோம
த்ரவ்யம் -குணம் -கர்ம -சாமான்யம் -விசேஷம் -சமவாயம் -அ பாவம்
இதுக்கு லக்ஷணமும் பதார்த்தம் -ஒரு சொல்லாலே குறிப்பிடப் படும் பொருள் –
பரமாணுக்கள் -அவயவம் இல்லாதவை -ஒவ் ஒன்றுக்கும் -விசேஷம் என்று கல்பித்தார்கள் – வேறு படுத்திக் காட்ட
இதனாலே வை சேஷிக தர்சனம்-சமவாயம் -என்பதும் இவர்கள் சொல்வதே –
நையாயிகர் -நியாய ஸாஸ்த்ர காரர்-
முன்பு இவற்றைப் பார்த்தோம்-

பாடம் 7 : பதார்த்தங்களின் உட்பிரிவுகள் – பகுதி 1–த்ரவ்யம், குணம் மற்றும் கர்ம-

த்ரவ்யங்களின் வகைகள் -9-
1-ப்ருத்வீ
2-அப்பு
3-தேஜஸ்ஸூ
4-ஆகாசம்
5-வாயு
6-காலம்
7-திக்கு
8-ஆத்மா
9-மனஸ்ஸூ

ஜாதி மாறாது -குணம்-மாறும்
குணம் பல ஜாதிகளில் இருக்குமே –

குணங்களின் வகைகள் -24-
1-ரூபம் -நிறம்
2-ரசம் -சுவை
3-கந்தம் -மணம்
4-ஸ்பர்சம் -தொடு உணர்வு
5-சமக்யா-எண்ணிக்கை

6-பரிமாணம் -அளவு
7-ப்ருதக்த்வம்-வேறுபாடு
8-சம்யோகம் -சேர்க்கை
9-விபாகம் -பிரிவு
10-பரத்வம் -தொலைவு

11-அ பரத்வம் -அருகாமை

இங்கு பரத்வம்–அ பரத்வம்-உயர்வை தாழ்வை சொல்லாமல் -தொலைவையும் அருகாமையும் சொல்கிறது

12-குருத்வம் -எடை
13-த்ரவத்வம்-த்ரவத்தன்மை
14-ஸ்நேஹம்-பசை
15-சப்தம் -ஒலி

இனி மேல் உள்ள எட்டு குணங்களும் ஆத்மாவுக்கே உள்ளவை-

16-புத்தி -அறிவு
17-ஸூகம் -இன்பம்
18-துக்கம் -துன்பம்
19-இச்சா -ஆசை
20-த்வேஷம் -வெறுப்பு

21-பிரயத்தனம் -முயற்சி
22-தர்மம் -நல் வினை
23-அதர்மம் -தீ வினை
23-சம்ஸ்காரம் -பதிவு

கர்மங்களின் வகைகள் -காயிக வியாபாரங்கள் –சேஷ்டைகள் -ஐந்து
1-உத் ஷேபணம்–மேலே செல்லுதல்
2-அப ஷேபணம் -கீழே செல்லுதல்
3-ஆ குஞ்சனம் -மடித்தல்-contraction
4-ப்ரசாரணம் -விரித்தல் -expansion
5-கமனம்–பக்கவாட்டில் செல்லுதல் -கீழே சொல்லாதவை அனைத்துக்கும்-

———–

பாடம் -8-சாமான்யம் –பொதுத் தன்மை
கருப்பான ஆடு -கருப்பான மாடு -கருமை-பொதுவான தன்மை இல்லா விட்டால் ஏற்படாதே –
இங்கு குணம் -பண்பை வைத்து –
இதே போலே கருப்பான ஆடு கருப்பான மாடு -இங்கு ஜாதியை வைத்து
வெண்மை நூல் -வெண்மை வஸ்திரம் -வெண்மையான புத்தகம் -வெண்மையான பால் –
இப்படி பல விதமாக வெண்மை த்ரவ்யங்களில் இருக்கும்

நிறம் மணம் சுவை மாறினாலும் ஜாதி -பொதுத் தன்மை -கோத்வம்-மாட்டுத் தன்மை -சாமான்யம்

இப்படிக் கல்பிக்கப்படும் சாமான்யம்
ஒரே மாதிரியான அனைத்து மாடுகளிலும் உள்ள மாட்டுத் தன்மையாகிற சாமான்யம்
வஸ்து உருவாகும் பொழுது உருவாகி அழியும் பொழுது அழியும் என்று கொண்டால்
கடினமாக -கௌரவமாக -கல்பிக்க வேண்டும்

எளிமையாக -லாகவமாக -மாட்டுத்தன்மை -நித்யம் -மாடு அழியும் பொழுதும் அழியாமல் நித்யம் என்று கல்பிக்கலாம்
ஆகவே சாமான்யம்
ஒன்றே என்றும்
நித்யம் என்றும் கொள்ள-கல்பிக்க – வேண்டும்

சாமான்யம் இருக்கும் இடங்கள்
த்ரவ்யங்களிலும்
குணங்களிலும்
செயல்களிலும் -இருக்கும்
வெள்ளை மாடு ஓடுகிறது -வெள்ளை மாடு நடக்கிறது -வெள்ளை ஆடு நடக்கிறது

த்ரவ்யத்வம் -த்ரவ்யத் தன்மை -அதிக இடங்களிலும்
ப்ருத்வீத்வம் -நிலத்தன்மை–மரம் -மணல் -துணி -குடம் -இப்படி குறைந்த இடங்களிலும் இருப்பதால்
த்ரவ்யத்வம் -பர சாமான்யம் என்றும்
பிருத்வீத்வம்-அ பர சாமான்யம் -என்றும் சொல்லப்படும் -இப்படி இரு வகை சாமான்யம்

ஆனால் அதே ப்ருத்வீத்வம் கடத்துவத்தைக் காட்டிலும் அதிக இடங்களில் இருப்பதால்
அது பர சாமான்யம் என்றும் கடத்வம் அபர சாமான்யம் ஆகும்

இப்படி ஒன்றை ஒன்றை ஒப்பிட்டு பர அபர சாமான்யங்களை அறிய வேண்டும்

பண்புகள் வேறே வேறே வஸ்துக்களில் ஒன்றாக –same -வேறே -similar-வேறே
வெள்ளை நிறம் கருப்பு நிறம் -நிறத்தன்மை சாமான்யம்
குணம் ரூபம் செயல் இவை ஆஸ்ரயமாக த்ரவ்யம் கொண்டே இருக்கும் -தனியாக இருக்க முடியாதே
கர்ம -செயல்தனம் -கர்மத்வம் -activitiness- ஆடு மாடு பொதுவான சாமான்யத்வம் விலங்கத்வம்
வெள்ளை கருப்பு -நிறத்தனம் பொதுவான தன்மை ரூபத்வம் இதுவே
பதார்த்தம் -த்ரவ்யங்களுக்கும் சாமான்யம்
குடத்வம் -பிருத்வீத்வம்–ஒப்பீடு
பொதுவான சாமான்யம் -சத்தா -த்ரவ்யத்வம் -குணத்வம் -கர்மத்வம் -இவை மூன்றுக்கும்
இது எப்பொழுதுமே பர சாமான்யமாகவே இருக்கும் –

ஆத்மாவும் த்ரவ்யம் -நாமும் உலகில் ஒரு சிறு பகுதி -என்று அறிந்து இயற்கையுடன் நாமும் ஒன்றி இருக்க வேண்டும்
ஞானம் இருப்பதால் மற்ற எட்டு த்ரவ்யங்களையும் சரியாகப் பார்த்துக் கொள்ளும் பொறுப்பு வேண்டும்

——-

பாடம் -9–

கணாத -கௌதம -நியாய மதம் -சிறுவர்களுக்கும் -அன்னம் பட்டர் -தர்ம ஸங்க்ரஹம் -நூலை இயற்றி அருளுகிறார்

ஒரே பதார்த்தத்தில் பல சாமான்யங்கள் இருக்கலாமே –சிகப்புத்தன்மை -குணத்தன்மை,-ரூபத்தன்மை
மாட்டுத்தனம் -விலங்குத்தனம்-த்ரவ்யத்வம்
கடத்தவம் -ப்ருத்விதனம் -த்ரவ்யத்வம்
நிறம் -சிவப்புத் தனம் -redness-ரூபம் -வர்ணங்கள் வகைகளில் ஒரு வகை -பலவகை சாமான்யங்கள்

இனி விசேஷம்
பரமாணு போன்று எந்த த்ரவ்யத்துக்கு -அவயவங்கள் பகுதிகள் இல்லையோ -அதை மற்ற த்ரவ்யங்களில் இருந்து
வேறுபடுத்த வேறே வழி இல்லாததால் விசேஷம் என்று ஒரு பதார்த்தம் கல்பிக்கப் படுகிறது
அவ்வாறு அவயவங்கள் இல்லாத த்ரவ்யங்கள் -நித்யம் -என்றும் இருப்பது -உண்டாக்குவதும் அழிவும் இல்லாமல் இருப்பவை
அவயவங்கள் உள்ள த்ரவ்யம் அவற்றின் சேர்க்கையால் உண்டாகி அவற்றின் பிரிவால் அழியும்
எனவே விசேஷம் நித்ய த்ரவ்யங்களில் தானே இருக்க வேண்டும் என்று அறியலாம்

நிலம் -நீர் -நெருப்பு -காற்று -இவை போன்ற பெரிய பொருள்களுக்கு அவயவங்கள் உண்டு -நித்யம் அல்ல
இவற்றின் பரமாணுக்களுக்கு அவயவம் அல்ல -அவை நித்யம்

ஆகாயம் -காலம் -திசை -இவை உலகில் ஓன்று தானே -அவயவங்கள் இல்லாதவை -இவை நித்யம்

ஆத்மா -மனஸ்ஸூ-இவை கணக்கற்றவை -அவயவங்கள் இல்லாதவை -இவையும் நித்யம்

ஒவ் ஒரு நித்ய த்ரவ்யத்திலும் ஒரு விசேஷம் உண்டு

குடம் -நதி -நெருப்பு -காற்று -இவை போன்ற பெரிய பொருள்களில் விசேஷம் இல்லை
நித்ய த்ரவ்ய வ்ருத்தமே விசேஷம்-குடத்திலில்லை -ஆனால் பரமாணுவில் உண்டு -இது நித்யம் இவர்கள் பக்ஷத்தில்-
நித்ய த்ரவ்யங்களில் இருப்பதே விசேஷம்
ஐந்தில் முழுவதிலும் உண்டு
நான்கில் பரமாணுவுக்கு மட்டும்
இவை அநந்தம்
நித்ய வஸ்துக்களில்/பதார்த்தங்களில் இருப்பது விசேஷம் என்று சொல்லாமல்
நித்ய த்ரவ்யங்களில் -என்பதால் குணம்-கிரியைகள்- போன்றவற்றில் இல்லை என்றபடி-

விசேஷம் த்ரவ்யங்களில் மட்டும் தான் இருக்க வேண்டுமா -குணங்களில் இருக்க வேண்டாமா என்னில்
ஒரு பரமாணுவில் உள்ள ஒரு குணத்தை மற்ற குணங்களில் இருந்து வேறுபடுத்த விசேஷம் கல்பிக்க வேண்டாமோ என்னில்
பரமாணுவில் இருக்கும் விசேஷத்தைக் கொண்டு பரமாணுக்களில் உள்ள வேறுபாட்டை அறிந்து விட்டால்
ஆஸ்ரயம்-இருப்பிடம் வேறுபட்ட படியால் அவற்றில் உள்ள குணங்களையும் நாம் வேறுபடுத்தி விடலாமே
இரண்டு வெவ்வேறு பொருள்களின் இருக்கும் குணம் ஒன்றாக இருக்க மூடியாத படியால்
ஆகையால் குணங்களுக்கு தனியாக ஒரு விசேஷம் தேவை இல்லை

விசேஷங்களைக் கொண்டு இரண்டு பரமாணுக்களின் வேறுபாட்டை அறிந்தோம் –
விசேஷங்களை எப்படி வேறுபடுத்துவது-அதற்கு இன்னும் ஒரு விசேஷம் வேண்டுமா
இப்படி விசேஷத்தில் ஒரு விசேஷத்தை கலப்பித்தோம் ஆகில் –
அதற்கும் இன்னும் ஒரு விசேஷம் கல்பிக்க வேண்டி வரும்
எனவே இப்படி முடிவு இல்லாத படி கல்பித்தால் அநவஸ்தை தோஷம்-infinte regress- வரும் –
இங்கு ஆஸ்ரயம் இருப்பிடம் வேறு பாட்டால் விசேஷங்களில் வேறுபாடு அறியலாம் என்றால்
அந்யோந்ய ஆஸ்ரய தோஷம் உண்டாகும்
ஆகவே விசேஷங்கள் ஸ்வத வ்யாவருத்தமாக-இயற்கையாகவே வேறாக- தான் அறியப் படுகின்றன
அவற்றின் வேறுபாட்டை அறிய வேறே ஒன்றின் தேவை இல்லை என்பதே நியாய மதம் –

———–

பாடம் -10-
சமவாயம் -அபாவம் விளக்கம்

சமவாயம் – விளக்கம்
பதார்த்தங்களின் சேர்க்கை -சம்பந்தம்
தண்டீ புருஷா -தண்டம் வைத்துள்ளவன்
கை என்ற த்ரவ்யத்துக்கும் தடி என்ற த்ரவ்யத்துக்கும் சம்பந்தம் –
சம்யோகம் -24 -குணங்களின் பட்டியலில் -8-வதாக முன்பே சம்யோகம் பார்த்தோம்

சம்யோகம் வேறே சமவாயம் வேறே
அது காண்கிறோம் -இது கல்பிக்கப்படுகிறது
ஒளி உடைய ரத்னம் -மணம் உடைய பூ –சமவாயம் –
புடவை கையில் வைத்த -இது சம்யோகம் -கண்ணால் பார்க்கிறோம்

பரமாணுக்கள் சேர்ந்து த்வி–த்ரி -என்பதால் சமவாயம் த்ரவ்யங்களுக்குள் இருக்கும் என்பர் இவர்கள்
நூல்களை ஆஸ்ரயித்தே துணி -அதுவே சமவாயம்
அவயவங்கள் இருந்தால் தானே அவயவி இருக்க முடியும் –

த்ரவ்யங்கள் குணங்கள் செயல்கள் சாமான்யங்கள் விசேஷங்கள் -இவற்றுடன் சேர்ந்ததாக பல த்ரவ்யங்களைப் பார்க்கிறோம்
கருப்பான மாடு நடக்கிறது -கருமைத்தனம்-மாட்டுத்தனம் -நடத்தல்
துணி த்ரவ்யம் நூல்களான த்ரவ்யங்களுடன் சேர்ந்து பார்க்கிறோம்
பரமாணுக்களில் விசேஷங்கள் சேர்க்கை பார்க்கிறோம்
த்ரவ்யத்துக்கும் -அதில் இருக்கும் த்ரவ்யம் குணம் செயல் சாமான்யம் விசேஷம் இவற்றுடன் உள்ள சம்பந்தம்
சம்யோகமாக இருக்க முடியாது ஏன் எனில் த்ரவ்யங்களுக்கு இடையில் மட்டுமே சம்யோகம் இருக்கிற படியால்

மேலும் சம்யோகத்தால் சேர்ந்த இரு பொருள்களை நம்மால் பிரிக்க முடியும்
ஆனால் குணமோ செயலோ சாமான்யமோ விசேஷமோ அதன் ஆஸ்ரயமான -இருப்பிடமான -த்ரவ்யத்தை விட்டுப் பிரிவதே இல்லை
ஆகவே சாமான்யம்-சமவாயம் – என்கிற புதிய தொடர்பை கல்பிக்கிறோம்

சமவாயம் என்னும் சம்பந்தம் அயுத சித்தர்கள் என்னும் பொருள்களுக்கு இடையே இருக்கும் –
அயுத சித்தம் -பிரிக்க முடியாதவை –
தான் இருக்கும் வரை மற்ற ஒன்றை அண்டியே தான் இருக்குமோ -இவ்விரண்டு பதார்த்தங்களும்
அயுத சித்தர்கள் என்று அழைக்கப் படுகின்றன
1-குணம் -குணத்தை உடைய த்ரவ்யம்
2-க்ரியா -செயல் -செயலை உடைய த்ரவ்யம்
3-சாமான்யம் -அது இருக்கும் இடம் குணமோ செயலோ த்ரவ்யமோ
4-விசேஷம் -அது இருக்கும் நித்ய த்ரவ்யம்
5-அவயவி -த்ரவ்யங்களும் -அதில் இருக்கும் அங்கங்களும் (நூல்கள் துணி போலே பிரிக்க முடியாத த்ரவ்யங்கள்)
ஆகிய ஐந்து இரட்டைகள்
(மேசை மேலே குடம் -சமவாயம் இல்லையே -தொட்டுக் கொண்டு உள்ளது -காரண கார்ய பாவம் இல்லையே
பிரிந்தும் ஸ்திதி உண்டே–பிரிக்க முடியாத சம்பந்தம் -விசிஷ்டம் -சமவாயம் -என்று கல்பிக்கிறார்கள்-)

அபாவம்
1-இங்கு குடம் இல்லை -த்ரவ்யத்தின் இன்மை
2-இது சிவப்பாக இல்லை -குணத்தின் இன்மை
3-இது நகரவில்லை -செயலின் இன்மை
4-இது மாட்டுத்தன்மை இல்லை -சாமான்யத்தின் இன்மை
5-குடத்தில் விசேஷம் இல்லை -விசேஷம் இன்மை
6-இரு த்ரவ்யங்களுக்கும் சமவாயம் இல்லை -சமவாயத்தின் இன்மை
ஆகவே அபாவம் என்னும் ஏழாவது பதார்த்தமும் கண்டிப்பாக ஏற்கப் பட வேண்டியதே

அபாவத்தின் வகைகள்
1-ப்ராக் அபாவம்
2-ப்ரத்வம்ச அபாவம்
3-அத்யந்த அபாவம்
4-அந்யோந்ய அபாவம்

1-ப்ராக் அபாவம்
ஒரு பொருள் உண்டாவதற்கு முன்னால் காணப்படும் அதன் இன்மை தான் ப்ராக் அபாவம்
ப்ராக் -முன்னால்
நூல்களைப் பார்த்து -இங்கு துணி உண்டாகப் போகிறது -என்று நினைக்கிறோம்
இதனால் இப்பொழுது இல்லை என்று தெரிகிறது

2-ப்ரத்வம்ச அபாவம்
ஒரு பொருளின் அழிவால் -அழிவால் ஏற்படும் இன்மை -த்வம்ச -அழிவு
குடம் அழிந்து விட்டது என்று நமக்குப் புத்தி ஏற்படுகிறது
இது ப்ரத்வம்ச அபாவத்தைக் காட்டுகிறது
குடம் உத்பத்திக்கு முன்புள்ள அனைத்து காலங்களிலும் ப்ராக் அபாவம் உண்டே
குடம் உத்பத்தி
குடம் அழிவுக்குப் பின்புள்ள அனைத்து காலங்களிலும் ப்ரத்வம்ச அபாவம் உண்டே

3-அத்யந்த அபாவம்
முக்காலத்திலும் இருக்கும் அபாவம்
எல்லை அற்ற அபாவம்
எந்த இடத்தில் ஒரு பொருள் எக்காலத்திலும் இருக்கவே முடியாதோ அங்கு அதன் அத்யந்த அபாவம் இருக்கிறது
காற்றில் நிறம் இல்லை (பூக்களின் மணத்தை தானே கொண்டு வரும் )
வெல்லக்கட்டியில் கசப்பு இல்லை போல்வன

4-அந்யோந்ய அபாவம்
பொருள்களுக்கு இடையே பரஸ்பர வேறுபாடு
இது குடம் துணி இல்லை -அல்ல-
இது மாடு குதிரை இல்லை-அல்ல- போன்றவை
அந்யோந்யம் -ஒன்றுக்கு ஓன்று

இல்லை -என்னும் சொல் எப்போதும் அத்யந்த அபாவத்தைத் தான் குறிக்கும்
என்னிடத்தில் இல்லை
அல்ல -என்னும் சொல் எப்போதும் அந்யோந்ய அபாவத்தைத் தான் குறிக்கும்
பேதம் -மாடு ஆடு அல்ல-

——-

பாடம்–11-கேள்வி பதில்கள் சுருக்கம்

ஸ்ருதி ஸ்ம்ருதி -ஸ்வத பிரமாணம் –
வித்யா ஸ்தானங்கள் -18-பார்த்தோம் –
இதிகாசங்கள் -ஸ்ம்ருதிகள் -ஆகமங்கள் -புராணங்களில் சேரும் -உப லக்ஷணம் முறையில் –
அங்கங்கள் உப அங்கங்கள் கொண்டு வேத அர்த்தங்கள்
மென்மை -கடினம் -இப்படியும் சம்யோகம் காட்டும்
அறிகிறோம்
தரிசனங்கள் -உப அங்கங்கள் ஆகும் பொழுது வேத முரண்பாடு இருந்தால் -கொள்ளக் கூடாதே
நியாய சாஸ்திரம் ஆலோசனை பண்ண உதவும்

உத்தேசம் -லக்ஷணம் -பரிக்ஷை -வியாவ்ருத்தம் -வியவஹாரம் -பெயரால் குறிப்பிடுவது –
அறிந்த பொருள்களை குறிப்பிடுவது உத்தேசம் -லக்ஷணம் சொல்வதற்கு முன்னால் –

பதார்த்தத்வம் -பதஸ்ய அர்த்தம் -சொல்லின் பொருள் –
ஆகாச தாமரை -சொல் இருக்கு -பொருள் இல்லையே -பொதுவான லக்ஷணம் -என்று சொல்ல முடியாதே
ஆகாச தாமரை என்று ஓன்று இல்லை என்று தானே சொல்வோம்
ஆகாசத்தில் தாமரை இல்லை என்றே சொன்ன படி –முயல் கொம்பு -இப்படியே –

அதி வியாப்தி அவ் வியாப்தி -தோஷம் வருமே
நக்ஷத்ரம் பின்பு கண்டு அறிந்து -பெயரால் பின்பு -அவ் வியாப்தி -இன்றும் உள்ளது –
ரூபம் -நிறம் -வடிவம் இரண்டையும் சொல்லும்
நியாய சாஸ்திரம் -வடிவம் தனியாக இல்லை –
அவயவங்கள் சேர்க்கை -வடிவம் -சம்யோகம் -தனியாக குணம் சொல்லிய பின்பு –

பர அபர -சமவாயம் -சொல்லும் பொழுது அதிகம் குறைய என்றும்
குணம் சொல்லும் பொழுது தூரம் அருகில் என்றும் பொருள்களில் வரும்

அபாவம் -அந்யோகி -இடம் -பிரதியோகி –எதன் அபாவம் -எங்கு உள்ளது -இரண்டும் வரும் –
இந்த குடம் -ப்ராக் அபாவம் -த்வம்ச அபாவம் -தனித்தன்மை -பொதுத்தன்மை இல்லை
அத்யந்த அபாவம் -பொதுத்தன்மை —
அந்யோன்ய அபாவம் -பொதுத்தன்மை-

———————————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ உ .வே. வேளுக்குடி ரெங்கநாதன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ கணாதர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: