ஸ்ரீ நியாய மீமாம்ச வேதாந்த பாடங்கள்–ஸ்ரீ உ .வே. வேளுக்குடி ரெங்கநாதன் ஸ்வாமிகள்–பகுதி 1 : ந்யாய சாஸ்த்ரம்– பாடங்கள் -25-32—

ஒன்பது த்ரவ்யங்கள்
24 குணம்
சப்த பதார்த்தங்கள்
லக்ஷணம் பரீஷை பார்த்தோம்
ப்ரமேயம்
பிரமாணம்
ஞானம் எப்படி ஏற்படும் -வகைகள் என்ன -ப்ரத்யக்ஷம் இத்யாதி -இவற்றின் தன்மைகள்-சரியான அறிவு என்ன
ப்ராசீன நவீன நியாயம் -இவற்றைப் பார்ப்போம் –

————–

பாடம் –25-பிரமாணம்

ப்ரமேயம் பிரமாணம் பிரமாதா மூவரும் சாத்விக -கூடி என்றும் எப்பொழுதும் ஜெயிக்க வேண்டும்
மாண மேய சித்தி -பிரமாணம் கொண்டே ப்ரமேயம் சித்திக்கும் –

ஞானம் என்னும் ஆத்மாவின் குணம் ஸ்ம்ருதி -அனுபவம் -என்ற இரண்டு வகை –
அனுபவம் -யதார்த்த அனுபவம் என்றும் அயதார்த்த அனுபவம் என்று இரண்டு வகை
யதார்த்த அனுபவத்துக்கு ப்ரமா என்ற மற்ற ஒரு பெயரும்
அயதார்த்த அனுபவத்துக்கு அப்ரமா -அல்லது பிரமம் -என்ற மற்ற ஒரு பெயரும் உண்டு

அப்படிப்பட்ட ப்ரமா என்னும் உண்மை அறிவுக்கு விஷயமாக -அறியப்படும் பொருளாக இருக்கும்
பொருளுக்கு ப்ரமேயம் என்று பெயர்
அந்த ப்ரமா என்னும் ஞானத்தை உடைய ஆத்மாவுக்கு ப்ரமாதா என்று பெயர்
அந்த ப்ரமா வை உண்டு செய்யும் கருவிக்கு ப்ரமாணம் என்று பெயர்
ப்ரமா-யின் கரணம் தான் ப்ரமாணம் என்ற முறையில் இந்தச் சொல் ஏற்படுகிறது

ப்ரமேயங்கள் பதார்த்தங்கள் த்ரவ்யம் இத்யாதி பிரமாதா முன்பு பார்த்தோம்
இனி பிரமாணம் பார்ப்போம்
விக்ரஹ வாக்கியம் -பிரித்துப் பொருள்
நான்கு கால்களை உடையது நாற்காலி
லோக நாதன் -லோகங்களுக்கு நாதன் -லோகம் எதுக்கு நாதனோ
ராம தாசன் இப்படி
ப்ரமாவின் கரணம் -பிரமாணம் –

கரணம் என்றால் என்ன என்று அறிய
காரணம் என்றால் என்ன என்று அறிய வேண்டும்
காரணம் என்றால் என்ன என்று அறிய காரியம் என்றால் என்ன என்று அறிய வேண்டும்

காரியம்
எந்தப் பொருள் உண்டாகிறதோ அதுக்குக் காரியம் என்று பெயர்
ஆகாசம் திக் ஆத்மா இவற்றைக் கார்யம் என்று சொல்ல முடியாதே நித்தியமான படியால் -அநாதி யான படியால் –
ஒரு காலத்தில் இல்லாமல் இருந்து பிறகு உண்டாகக் கூடிய பொருளை காரியம் என்று அழைக்கிறோம்
ஒரு பொருளின் தோற்றம் -உத்பத்திக்கு -முன்பு அந்தப் பொருளின் அபாவம் தான் இருக்கும் –
இதுக்கு ப்ராக் அபாவம் என்று பெயர்
ஆகவே காரியம் என்று அழைக்கப்படும் பொருள்கள் அனைத்துக்கும் ப்ராக் அபாவம் கண்டிப்பாக இருக்கும்
ப்ராக் அபாவம் இல்லாத பொருள்கள் ஆகாசம் காலம் ஆத்மா போன்ற தோன்றாத நித்யமான பொருள்கள் தான்

எந்த ஒரு பொருளுக்கு ப்ராக் அபாவம் உள்ளவையே கார்யம் ஆகும் -இதுவே லக்ஷணம்
எந்தப் பொருளின் அபாவத்தைச் சொல்லுகிறோமோ அதற்கு பிரதியோகி என்று பெயர்
இருக்கும் இடம் அநு யோகி பிரதியோகியின் எதிர்மறை –
அந்தத் தன்மைக்கு பிரதியோகித்வம் என்று பெயர்
கார்யம் என்று சொல்லும் பொருளுக்கு ப்ராக் அபாவம் உண்டு என்று பார்த்தோம்
அதாவது ப்ராக் அபாவத்தின் பிரதியோகியாய் இருக்கும் பொருள் தான் காரியம் என்றும்
அழைக்கப்படுகிறது என்றும் சொல்லலாம்
ப்ராக பாவத்துக்கு பிரதி யோகி யாக உள்ளதே கார்யத்வம் லக்ஷணம் என்றது ஆயிற்று –

காரணம்
காரியம் என்று ஓன்று இருந்தால் அதற்கு காரணம் என்ற ஓன்று கண்டிப்பாக இருக்க வேண்டும்
காரணம் என்றால் என்ன என்று பார்ப்போம்
ஒரு வஸ்து உண்டாவதற்கு முன் வினாடியில் எந்தப் பொருள் தவறாமல் இருக்கிறதோ
அந்த வஸ்துவுக்கு அந்தப் பொருள் காரணம் என்று சொல்லப் படுகிறது
ஒரு பொருள் உண்டாவதற்கு முன் வினாடியில் அதன் காரணம் இருந்து இருக்க வேண்டும்
ஒரு காரணம் தானே இல்லாத போது தன்னுடைய காரியத்தை ஏற்படுத்த முடியாது
ஆகையால் முன் வினாடியில் இருப்பது என்பது அவசியம்
பூர்வ வ்ருத்தி –முன் க்ஷணத்தில் இருப்பவை எல்லாம் காரணம் ஆக மாட்டாதே –
ஏதோ ஒரு குடம் உண்டாகும் போது அருகில் ஒரு கழுதையோ இருந்து இருக்கலாம்
ஆனால் தவறாமல் அனைத்து குடங்கள் உண்டாவதற்கு முன்பும் அவ்விடத்தில் சுவரோ கழுதையோ
இருக்கும் என்று சொல்ல இயலாது
ஆகையால் அவை குடத்துக்கு காரணங்கள் ஆக மாட்டாதவை ஆகும்
நியத பூர்வ வ்ருத்தி -தவறாமல் முன் க்ஷணத்தில் இருப்பதே காரணத்தின் -லக்ஷணம் –

கரணம்
எவை தவறாமல் இருக்கும் என்றால்
மண் -கபாலங்கள் -குயவன் -சக்கரம் -தடி -ஈஸ்வரன் -காலம் -திக் -அத்ருஷ்டம் -முதலியவை
அவற்றுள் ஈஸ்வரன் தொடக்கமானவர்கள் அனைத்து கார்யங்கள் உண்டாவதற்கு முன் வினாடியில் தவறாமல் இருப்பார்கள்
ஆகையால் அவை உலகில் உள்ள அனைத்துப் பொருள்களுக்கும் காரணம்
ஆகையால் சாதாரண காரணம்-Common Causes- என்று அழைக்கப் படுகின்றன

மண் குயவன் முதலியவை குடம் உண்டாவதற்கு முன் வினாடியில் மட்டும் தான் இருக்கும்
ஆகையால் குடத்துக்கு மட்டுமே காரணம் ஆகும்
ஒரு புடவைக்கோ நாற்காலிக்கோ குயவனும் மண்ணும் தேவை இல்லை
ஆகையால் அவற்றுக்கு அசாதாரண காரணங்கள் -Special Causes-என்று பெயர்
அந்த அசாதாரண காரணத்துக்குத் தான் கரணம் என்ற மற்ற ஒரு பெயர் கொடுக்கப் பட்டு உள்ளது
நெசவாளி குடத்துக்கு காரணம் ஆக மாட்டார் போன்ற வியவஸ்தை உண்டே –

நியத பூர்வ வ்ருத்தி -காரணம் என்றவாறு –
கார்யத்துக்கு பிரதி யோகியாக இருப்பதே காரணம்
ஞானத்துக்கு ப்ராக் அபாயம் -ஞானம் இல்லாமல் இருக்க படிக்க போகிறோம்
ஞானம் கார்யம் -ப்ரமா-யதார்த்த ஞானம்
இதுக்குத் தனிப்பட்ட காரணமே கரணம் –

ப்ரமா கரணம் -ப்ரமா என்ற கார்யம் உண்டாவதுக்குத் தனிப்பட்ட காரணம் பிரமாணம்
ப்ரத்யக்ஷம் -அநு மிதி உபமிதி சாப்த போதம் -நான்குக்கும்
நான்கு பிரமாணங்கள் -உண்டே
ப்ரத்யக்ஷம் -அனுமானம் -உபமானம் -சாப்தம் இவை நான்கும் அந்த நான்குக்கும்
ப்ரத்யக்ஷம் என்பது ஞானத்துக்கும் இந்த்ரியங்களுக்கும் ஒரே சொல்

லக்ஷண ஞானமும் வேண்டும் பிரமாணமும் வேண்டும் பிரமேயங்களை அறிய –
இவற்றின் விவரணம் பின்பு பார்ப்போம்

காரணம் மூன்று வகைப்படும்
சமவாயி காரணம் -Inherent Cause-material cause-
அசமவாயி காரணம்
நிமித்த காரணம் -Efficient or Instrumental Cause

சமவாயி காரணம்
ஒரு பொருள் உண்டாகும் பொழுது எந்த வஸ்துவில் சமவாயம் என்கிற சம்பந்தத்தால் இருந்து கொண்டு உண்டாகுமோ –
அந்தப் பொருளுக்கு அந்த வஸ்து சமவாயி காரணம் -என்று சொல்லப் படுகிறது
துணி -என்ற கார்யம் உண்டாகும் பொழுது
துணி என்கிற அவயவி -நூல்கள் என்கிற அவயவங்களில் சமவாய சம்பந்தத்தால் இருந்து கொண்டு தான் தோன்றும்
அவயவிக்கும் அவயவங்களுக்கும் இடையில் சமவாயம் என்கிற சம்பந்தம் இருக்கிறபடியால் –
ஆகையால் நூல்கள் தான் துணியின் சமவாயி காரணம்

அதே போல் அந்தத் துணியில் இருக்கும் நிறம் சுவை மணம் போன்ற குணங்களும்
உத்க்ஷேபணம் முதலான செயல்களும் அந்தத் துணியில் சமவாய சம்பந்தத்தால் இருந்து கொண்டு தான் உண்டாகின்றன
குணங்களுக்கும் கிரியைகளுக்கும் அவற்றின் இருப்பிடங்களுக்கு இடையில் சமவாயம் என்கிற சம்பந்தம் உள்ளபடியால்
ஆகையால் குணங்களுக்கும் கிரியைகளுக்கும் அவை இருக்கும் பொருள் தான் சமவாயி காரணம்

ஆத்மாவில் ஞானம் சுகம் இச்சை இத்யாதி
ஞானம் குணம் ஆஸ்ரயமான ஆத்மா இடத்தில் சமவாய காரணம்
சமயாவ சம்பந்தத்தால் ஏற்படுவது –

அசமவாயி காரணம் -இரண்டு வகைப்படும்
ஒரு கார்யப் பொருள் தன்னுடைய சமவாயி காரணத்தில் இருந்து உண்டாகும் பொழுது அந்த சமவாயி காரணத்தில்
சமவாய சம்பந்தத்தால் இருந்து கொண்டு இந்தக் காரியத்தை உண்டாக்கும் ஒரு வஸ்துவுக்கு அசமவாயி காரணம் என்று பெயர்
துணி உண்டாக நூல்கள் மட்டும் இருந்தால் போதாது
அவற்றுள் சம்யோகம்- சேர்க்கை -ஏற்பட வேண்டும் –
ஆகையால் நூல்களின் சேர்க்கையும் -அவயவங்கள் சம்யோகமும் -துணி -அவயவி -உண்டாக ஒரு காரணம்
நூல்கள் என்கிற சமவாயி காரணத்தில் இருந்து துணி என்ற கார்யம் உண்டாகும் பொழுது அந்த நூல்கள்
சமவாயி காரணத்தில் சமவாய சம்பந்தத்தால் இருக்கக் கூடிய சம்யோகமும் சேர்க்கையும் -துணிக்குக் காரணம் ஆகிறது
ஆகையால் நூல்களின் சேர்க்கை துணிக்கு அசமவாயி காரணம் என்று சொல்லப்படுகிறது –

குருத்வம்
கிரியை -கிரியாவான் -இடையில் சமவாய சம்பந்தம்
பந்து விழுவது
பந்தில் எடை குருத்வம் -பந்தின் இடத்தில் சமவாயம் சம்பந்தம்
எடை விழுவதும்- கிரியைக்கு அசமவாய காரணம் போல்
முன் க்ஷணத்தில் கட்டாயம் இருப்பதால் காரணம்
விழுவதுக்கு பந்து சமவாய சம்பந்தம்
குருத்வம் விழுவதும் அசமவாயி காரணம்

துணி போன்ற ஒரு அவயவி
நூல்கள் போன்ற தனது அவயவங்களில் இருந்து உண்டாகும் பொழுது அந்தத் துணியில்
எந்த நிறம் சுவை மணம் வெப்பம் அளவு ஆகியவை இருக்க வேண்டும் என்பது அந்த அவயவங்களில் இருக்கும்
நிறம் சுவை மணம் ஆகியவற்றைப் பொறுத்தது
ஆகவே நூல் என்ற சமவாயி காரணத்தில் இருந்து துணி என்ற கார்யப் பொருள் உண்டாகும் பொழுது
அந்த சமவாயி காரணத்தில் இருக்கும் ரூபம் ரசம் முதலியவை கார்யப் பொருளில் இருக்கும் ரூபம் ரசம்
முதலியவற்றுக்கு அசமவாயி காரணம் ஆகின்றன
இது மற்ற ஒரு வகையான அசமவாயி காரணம்

நிமித்த காரணம்
ஒரு பொருள் உண்டாகத் தேவைப்படும் காரணங்களுக்குள் சமவாயி காரணமாகவோ
அசமவாயி காரணமாகவோ இல்லாமல்
ஆனால் அந்தக் காரியப் பொருளைக் குறித்துக் காரணமாக இருக்கும் அனைத்துமே
நிமித்த காரணம் என்று அழைக்கப் படுகின்றன
குடத்துக்கு சமவாயி காரணம் அதன் அவயவங்களான கபாலங்கள் மண்
அசமவாயி காரணம் -அந்தக் கபாலங்களின் -அவயவங்கள் -சேர்க்கை -சம்யோகம்
ஆகவே இவ் விரண்டையும் தவிர்ந்த குயவன் சக்கரம் கடவுள் காலம் திசை அதிருஷ்டம் போன்றவை அனைத்தும்
குடத்தின் நிமித்த காரணங்கள் தான் –

————–

பாடம் –26-ப்ரத்யக்ஷ பிரமாணம்

ப்ரமா என்று அழைக்கப்படும் யதார்த்த அனுபவம் -நான்கு வகைகள்
ப்ரத்யக்ஷம் முதல் வகை
அக்ஷம் -என்றால் இந்திரியம் -ப்ரதி என்றால் முன்னால்-இந்திரியங்களுக்கு முன்னால் இருக்கும் பொருள்களைப்
பற்றிய யதார்த்த அனுபவம் தான் ப்ரத்யக்ஷம் என்னப்படும் –
ப்ரத்யக்ஷ ப்ரமா-புலன்களால் ஏற்படும் எதார்த்த அனுபவம்
அறிவுக்கும் அறிவுக்கு கருவியாக உள்ள புலன்களுக்கும் ப்ரத்யக்ஷம் –
இந்திரிய அர்த்த சந்நிகர்ஷ ஜன்ய ஞானம் ப்ரத்யக்ஷம் –பொருளுக்கும் இந்திரியங்களுக்கு தொடர்பு இருந்தால் தானே அறிவு ஏற்படும் –
இந்த்ரியத்துக்கும் கிரஹிக்கப்படும் பொருளுக்கும் அர்த்தத்துக்கும் இடையில் உள்ள தொடர்பால் ஏற்படக்கூடிய ஞானம்
என்பது தான் ப்ரத்யக்ஷ ப்ரமாவின் லக்ஷணம்
அப்படிப்பட்ட ப்ரத்யக்ஷம் என்னும் ப்ரமாவிக்குக் காரணமாக இருக்கக் கூடியவை இந்திரியங்கள்
அவற்றுக்கும் பிரத்யக்ஷம்-ப்ரத்யக்ஷ பிரமாணம் என்று பெயர் –

ப்ரத்யக்ஷம் இரண்டு வகைப்படும்
ச விகல்பகம் என்றும் நிர் விகல்பகம்

ச விகல்பகம்
விகல்பம் என்றால் பிரிவு -விகல்பங்களோடே பிரிவுகளோடே கூடிய ப்ரத்யக்ஷம் ச விகல்பகம் எனப்படும்
ஞானம் என்கிற குணத்தில் பகுதிகளோ இருக்க முடியாதே
ஆகவே ஞானத்தின் பிரிவுகள் என்றால் ஞானத்தால் அறியப்படும் விஷயங்களின் பிரிவுகளே ஆகும்
விசேஷயத்தில் பிரிவுகள் என்றால்
விசேஷ்யம்
பிரகாரம்
சம்சர்க்கம் –போன்ற பாகுபாடுகள்

எந்த ஒரு ஞானமும் தன்மைகளுடன் கூடிய விஷயத்தையே கிரகிக்கும்
சிவப்பான குடம் என்ற அறிவு-சிவப்பு நிறம் என்ற குடத்தோடே கூடிய குடமாகிய த்ரவ்யம் என்பதையே கிரகிக்கும்
இது குடம் என்ற அறிவு கூட குடத்தன்மை என்கிற சாமான்யத்தோடு கூடினதாக கண் முன்னே இருக்கும் த்ரவ்யத்தை க்ரஹிக்கிறது
அப்படி ஞானத்தால் கிரஹிக்கப்படும் தன்மைக்கு -பண்புக்கு -சிவப்பு நிறத்துக்கு -தர்மம் பிரகாரம் விசேஷணம் என்ற பெயர்
அந்தப் பண்பை உடைத்தாய் இருக்கும் கிரஹிக்கப்படும் பொருளுக்கு -குடத்துக்கு -தர்மீ -விசேஷ்யம் -என்று பெயர்
அந்தக் குடத்துக்கும் சிவப்பு நிறத்துக்கும் இடையில் இருக்கும் சமவாயம் என்கிற சம்பந்தத்துக்கு சம் சர்க்கம் என்று பெயர்
இப்படி இந்தப் பகுதி பிரகாரம்
இந்தப் பகுதி விசேஷ்யம்
இது சம் சர்க்கம்
என்று எந்த ஞானத்தில் பிரித்து அறிய முடிகிறதோ அது ச விகல்பக ப்ரத்யக்ஷம் ஆகும்

நிர் விகல்பகம்
எந்த ஒரு ப்ரத்யக்ஷத்தால் அதில் கிரஹிக்கப்படும் பொருளை பிரகாரம் விசேஷ்யம் சம் சர்க்கம் என்று
பிரித்து அறிய முடியாதோ அந்த ப்ரத்யக்ஷம் நிர் விகல்பகம் எனப்படும்
இப்படி ஒரு ப்ரத்யக்ஷம் ஏற்படுவதை நம்மால் நேராக அறிய முடியாது
ச விகல்பகம் ஏற்பட்டால் மட்டும் தான் -நான் குடத்தை அறிந்தேன் -என்பதைப் போன்ற அறிவு ஏற்படும்
நிர் விகல்பகம் ஏற்பட்டால் இப்படி அறிவு ஏற்படாதே
ஆனால் நிர் விகல்பகம் என்ற ஒரு ப்ரத்யக்ஷம் இருக்க வேண்டும் என்று அனுமானத்தாலே அறியலாம்
தடியை உடைய மனிதன் -என்ற ஒரு அறிவு ஏற்படுகிறது
தடி பிரகாரம்
மனிதன் விசேஷ்யம்
ஸம்யோகம் தான் ஸம் சர்க்கம்
இப்படிப்பட்ட அறிவு ஏற்பட வேண்டும் என்றால் அதற்கு முன்னால் பிரகாரம் -தடியைப் பற்றிய அறிவு
இருந்து இருக்க வேண்டும் என்று உலகத்தில் காண்கிறோம்
ஆகையால் பிரகாரத்தைப் பற்றின அறிவு ஏற்பட்ட பிறகு தான் அந்த பிரகாரத்தோடே கூடின பொருளைப்
பற்றின அறிவு ஏற்பட முடியும் என்று தெரிகிறது
அந்த நியாயத்தைக் கொண்டு பார்த்தால் இது குடம் என்ற அறிவு ஏற்படுவதற்கு முன்பு பிரகாரமான
குடத் தன்மையைப் பற்றிய ஒரு அறிவு ஏற்பட்டு இருக்க வேண்டும்
அப்படி ஏற்படுவதாக நமக்குத் தெரியாத போதும் அனுமானத்தால் அது சித்திக்கிறது
அது தான் நிர் விகல்பகம்
அதில் பிரகாரம் விசேஷ்யம் போன்ற பிரிவுகள் கிடையாது

சந்நிஹர்ஷங்கள்
ப்ரத்யக்ஷ ப்ரமாவை உண்டாக்குவது இந்த்ரியத்துக்கும் அர்த்தத்துக்கும் ஏற்படக் கூடிய தொடர்பே என்று பார்த்தோம்
அந்த தொடர்பு தான் -சந்நிஹர்ஷம் -என்று அழைக்கப் படுகிறது
ஆறு வகையான -சந்நிஹர்ஷங்கள்-நமக்கு உபயோகப்படுகின்றன

கண்ணால் ஏற்படக் கூடிய -சிவப்பான குடம் விழுகிறது -என்ற ஒரு ஞானத்தைக் கொண்டு ஆராய்வோம்
இது ஓரு ப்ரத்யக்ஷ ப்ரமா -இந்த ஞானத்தில்
1-குடம் -என்கிற த்ரவ்யம் –
2-குடத்தில் இருக்கும் கடத்வம் -குடத்தன்மை என்ற சாமான்யம்
3-குடத்தில் இருக்கும் சிவப்பு நிறம் -ரக்த ரூபம் -என்ற குணம்
4-அந்த ரூபத்தில் இருக்கும் ரூபத்வம் நிறத்தன்மை என்ற சாமான்யம்
5-குடத்தில் இருக்கும் விழுதல் என்ற கர்ம-கிரியை -செயல்
6-அதில் இருக்கும் கர்மத்வம் -செயல் தன்மை என்கிற சாமான்யம்
என்கிற ஆறு விஷயங்கள் கிரஹிக்கப் படுகின்றன
ஒரு ப்ரத்யக்ஷ ப்ரமாவில் ஒரு பொருள் விஷயம் ஆக வேண்டும் என்றால் அந்த ப்ரமாவை உண்டு செய்யும்
புலனுக்கும் அந்தப் பொருளுக்கும் கண்டிப்பாக ஏதோ ஒரு தொடர்பு இருக்க வேண்டும்

சிவப்பான குடம் விழுகிறது
குடம் முதல் நிலை -த்ரவ்யம் சஷுஸால் கிரகிக்கும் இந்திரியம் சென்று விரிந்து குடம் தொட்டு –
த்ரவ்யம் தொட்டால் சம்யோகம் தானே -குடத்தையும் குடத்தன்மையும்
ரூபமும் ரூபத்வம் -குணம் குணத்தன்மை -சமவாயம் சம்பந்தம் இவற்றுக்கும் -குடத்துக்கும் குணத்துக்கும் சமவாய சமவாயம்
கிரியை -செயல் தன்மை -இங்கும் சமவாயம்
இந்திரிய அர்த்த ஸந்நிகர்ஷம் -சம்யோக சம்பந்தத்தால்
சமயோகப்பட்டது சம்யுக்த சமவாயம் – -தொடர்பு உள்ளவை-

சந்நிஹர்ஷங்கள்-
1-சம்யோகம்
நாம் இந்த்ரியத்தைக் கொண்டு ஒரு த்ரவ்யத்தை க்ரஹிக்கத் தேவைப்படும் ஸந்நிகர்ஷம் -சம்யோகம் –
ஏன் என்றால்
இந்த்ரியமும் ஒரு த்ரவ்யம்
குடமும் ஒரு த்ரவ்யம்
த்ரவ்யங்களுக்கு இடையில் ஏற்படும் சேர்க்கை சம்யோகம் தான் ஆகும்

2-ஸம்யுக்த சமவாயம்
நாம் இந்த்ரியத்தைக் கொண்டு ஒரு குடத்தில் இருக்கும் குடத்தன்மை என்ற சாமான்யத்தையோ
சிவப்பு நிறம் என்ற குணத்தையோ
விழுதல் என்ற கிரியையோ
கிரஹிக்கத் தேவைப்படும் ஸந்நிகர்ஷம் -ஸம்யுக்த சமவாயம்
ஸம்யுக்தம் என்றால் சமயோகப்பட்டது
கண்ணோடு சம்யோகப் பட்ட குடத்தில் சமவாய சம்பந்தத்தால் குணம் கிரியை சாமான்யம் ஆகியவை இருக்கிற படியால்
கண்ணுக்கும் அவற்றுக்கும் நேரடித் தொடர்பு இல்லா விட்டாலும் பரம்பரத் தொடர்பு உண்டு
ஆகவே இங்கு சம்யுக்த சமவாயமே ஸந்நிகர்ஷம் ஆகிறது

3-ஸம்யுக்த சமவேத சமவாயம்
நாம் இந்த்ரியத்தைக் கொண்டு ஒரு குணத்தில் இருக்கும் சாமான்யத்தையோ
ஒரு கிரியையில் இருக்கும் சாமான்யத்தையோ
கிரஹிப்பதற்கு உபயோகப்படும் சந்நிகர்ஷம் ஸம்யுக்த சமவேத சமவாயம் என்று சொல்லப் படுகிறது
ஏன் என்றால்
கண்ணோடு சம்யுக்தமான தொட்டுக் கொண்டு இருக்கும் குடத்தில் சமவேதமான-சமவாய சம்பந்தத்தால் இருக்கக் கூடிய
குணத்திலோ கர்மத்திலோ சமவாய சம்பந்தத்தால் அந்த சாமான்யம் உள்ளது

கண்ணும் தோலும் தான் த்ரவ்யத்தை -புஷ்பத்தை கிரகிக்கும் -மூன்று சன்னிகர்ஷங்களும் இவற்றுக்கு

மூக்கு மணத்தையும் மணத்தன்மையும் தான் கிரகிக்கும்
ரசன இந்த்ரியமும் இப்படி –
நேரடியாகத் தொட்டு வந்த சமவாயம் இல்லையே இவற்றுக்கு
இரண்டு ஸந்நிகர்ஷங்கள் தான் இவற்றுக்கு

4-சமவாயம்
சப்தம் என்பது ஆகாசத்தில் குணம்
ஆகையால் தொலைவில் உண்டாகும் ஒரு சப்தமானது அடுத்து அடுத்து ஆகாசப் பகுதியில் மற்ற
ஒரு சப்தத்தை உண்டு செய்து நம் காது வரை வந்து அடைகின்றது
ஸ்ரோத்ர இந்திரியம் என்பது நம் காதுக்குள் இருக்கும் ஆகாசமே தான்
ஆகவே கடைசியாக ஸ்ரோத்ர இந்திரியம் என்கிற ஆகாசப் பகுதியிலேயே ஒரு சப்தம் உண்டாகிறது
அந்த சப்தத்தை கிரகிக்கத் தேவைப்படும் ஸந்நிகர்ஷம் சமவாயம் தான் –
ஏன் என்னில் ஸ்ரோத்ர இந்திரியம் என்பது ஆகாசம் தான்
சப்தம் என்பது ஆகாசத்தில் குணம் தான்
குணத்திற்கும் அது இருக்கும் இடத்துக்கும் இருக்கும் தொடர்பு சமவாயம் தான்
சம்யோகம் இங்கு வேண்டாமே –

5-சமவேத சமவாயம்
ஸ்ரோத்ர இந்திரியம் என்கிற ஆகாசப் பகுதியில் சமவாய சம்பந்தத்தால் இருக்கும் சப்தத்தில்
சமவாய சம்பந்தத்தால் சப்தத்வம் என்ற சாமான்யம் உள்ளது
ஆகையால் அதை க்ரஹிக்கத் தேவைப்படும் சன்னிகர்ஷம் சமவேத சமவாயம்
சப்தத்வம் சாமான்யம் கிரகிக்க இது வேண்டும்

6-விசேஷண விசேஷ்ய பாவம்
எந்த ஒரு இந்த்ரியமும் ஒரு அபாவத்தைக் கிரஹிக்கப் பயன்படும் ஸந்நிகர்ஷம்
விசேஷண விசேஷ்ய பாவம் என்று சொல்லப் படுகிறது
குடத்தின் அபாவத்தை உடையது பூமி என்ற அறிவில்
குடத்தின் அபாவம் விசேஷணம் ஆகிறது
பூமி விசேஷ்யம் ஆகிறது
கண்ணுக்கும் பூமிக்கும் இடையில் சம்யோகம் உள்ளது
ஆகையால் கண்ணோடு சமயோகப்பட்ட பூமிக்கு விசேஷணமாக அபாவம் இருக்கிற படியால்
அந்த விசேஷண விசேஷ்ய பாவம் தான் ஸந்நிகர்ஷம் என்று சொல்லப் படுகிறது

பூமியையும் குடத்தின் அபாவத்தையும் கண்ணால் பார்க்கிறோம் -இரண்டு உடன் தொடர்பு இந்த ஸந்நிகர்ஷம்
அபாவத்துக்கும் அது இருக்கும் இடத்துக்கும் சமவாய சம்பந்தம் இல்லை
குடத்தின் அபாவம் உடைய பூமி -விசேஷணம் உடன் கூடிய விசேஷ்யம் தானே இது –
கல்லில் மணம் இல்லை -கந்த அபாவம் -மூக்குக்கும் இதே போல் –

முதல் மூன்று சன்னிகர்ஷங்களைக் கொண்டு தான் சஷூஸ் த்வக் மனஸ் என்ற மூன்று இந்திரியங்களும்
த்ரவ்யங்களையும் -அதில் இருக்கும் குணம் முதலியவற்றையும்
அவற்றில் இருக்கும் சாமான்யங்களையும் கிரஹிக்கின்றன

க்ரண இந்த்ரியமும் ரசன இந்த்ரியமும் -இரண்டாவது மற்றும் மூன்றாவது சன்னிகர்ஷங்களைக் கொண்டு
குணங்களையும் அவற்றில் இருக்கும் சாமான்யங்களையும் கிரஹிக்கின்றன
அவை இரண்டும் த்ரவ்யத்தை கிரஹித்தும் சக்தி அற்றவை
ஆகையால் சம்யோகம் ஸந்நிகர்ஷத்தைக் கொண்டு எதையும் கிரஹிக்க மாட்டா

ஸ்ரோத்ர இந்த்ரியமும் சப்தத்தைக் கிரஹிப்பதற்கு சமவாயம் என்கிற சன்னிகர்ஷமும்
சப்தத்வம் என்கிற சாமான்யத்தை கிரகிக்க சமவேத சமவாயம் என்கிற சன்னிகர்ஷமும் உபயோகப் படுகின்றன

அனைத்து இந்த்ரியங்களாலும் அபாவத்தைக் கிரஹிப்பதற்கு தேவையான ஸந்நிகர்ஷம்
விசேஷண விசேஷ்ய பாவம் என்பது –

ஆறாவது-ஆந்திர இந்திரியம் -ஆத்மா த்ரவ்யம்- மனஸ்ஸூ -சம்யோகம்
ஆத்மத்வம் ஞானத்தவம் -சம்யுக்த சமயோக சன்னிகர்ஷம்
ஸூகம் துக்கம் இச்சை -ஆசையத்வம் சாமான்யம் காட்டிக் கொடுக்கும் -சம்யுக்த சமவேத சமவாயம்
சஷூஸ் த்வக் போல் மனஸ்ஸூ ஆறையும் பயன்படுத்தும்
என்னிடம் அறிவு இல்லை ஞானம் இல்லாதா ஆத்மா-விசேஷணம் விசேஷ்ய சன்னிகர்ஷம்

—————————–

பாடம் 27-அனுமானம் -அறிமுகம்

நியாய ஸாஸ்த்ரம் அனைத்துக்கும் தேவை -ஆன் வீஷிதி-அனுமானம் முக்கியமாகக் கொண்டதால் –
இதுவும் நியாய ஸாஸ்த்ரத்தையே சொல்லும்
ஈஷணம் -ப்ரத்யக்ஷம் சாஸ்திரம் கொண்டு முதன் முதலில் அறிவது –
அனுமானம் முன்னமே அறியப்பட்ட ஒரு பொருளை மீண்டும் நோக்குதல் -ஆராய்தல்
அனுமானம் தான் பிரதான விஷயம் இதுக்கு -நவீன நியாய சாஸ்திரம் அனுமானத்தை நுட்பமாக ஆராய்ந்து உள்ளார்கள்

நான்கு பிரமானங்களில் இரண்டாவது அனுமானம்
அநு -பின் தொடர்வது
மானம் – உண்டாக்கும் கருவி
ப்ரத்யக்ஷத்தாலோ சாஸ்திரத்தாலோ முன்னமே அறியப்பட்ட ஒரு பொருளை மீண்டும் நோக்குதல் -ஆராய்தல்
நான்கு வகை யதார்த்த அனுபவங்களில் -பிரமாக்களுக்குள் இரண்டாவது அநு மிதி என்று பார்த்தோம்
ப்ரத்யக்ஷம் என்றது ஞானத்துக்கும் கருவிக்கும் ஒரே பெயர் அது போல் இங்கு இல்லை
அனுமானம் வேறே அநுமிதி வேறே

அந்த அநுமிதிக்கு கருவியாக -கரணமாக- அசாதாரண காரணமாக இருப்பதே அனுமானம் என்று அழைக்கப் படுகிறது
ஆகையால் அநுமிதிக்குக் கரணமாக இருத்தல் தான் அனுமானத்துக்கு லக்ஷணம்
அநுமிதியின் லக்ஷணம் யாது என்னில்
பராமர்ச ஜன்ய ஞானம் அநுமிதி –
ஒரு ஞானம் வேறே ஒரு ஞானத்துக்கு காரணம்
இந்திரியங்கள் பொருள்கள் ப்ரத்யக்ஷ ஞானத்துக்கு காரணம் பார்த்தோம்
பராமர்சம் என்ற ஞானத்தில் இருந்து உண்டாகக் கூடிய ஞானம் தான் அநுமிதி
வியாப்தி விஸிஷ்ட பக்ஷ தர்மதா ஞானம் பராமர்ச
பராமர்சம் வியாப்தியைப் பற்றியும் பக்ஷ தர்மதா என்பதைப் பற்றியும் ஏற்படக் கூடிய ஞானம்
இப்படி அபேஷா -ஆசை உருவாக- லக்ஷணம் சொல்லி ஒன்றை அறிய வேறே ஒன்றைச் சொல்லி
பலவற்றையும் அறிய ஆசை வர -விளக்கும்

அநுமானம் செய்யும் முறை
முதலில் அடுப்பு விளக்கு போன்ற இடங்களில் புகை யையும் நெருப்பையும் சேர்ந்தே பார்ப்பதனால்
எங்கு எங்கு புகை இருக்கிறதோ அங்கு அங்கு நெருப்பு இருக்கும் என்று அறிந்து கொள் கிறோம்
அடுத்து ஒரு சமயம் மலையைப் பார்க்கிறோம் –
அந்த மலையின் மேல் ஒரு நெருப்பு உள்ளதோ இல்லையோ என்கிற சங்கை ஏற்படுகிறது
பிறகு மலையில் தொடர்ந்து புகை வருவதைக் கண்ணால் காண்கிறோம்
புகையைப் பார்த்த உடன் நாம் முன்னமே இருந்து வைத்த தகவல் நினைவுக்கு வருகிறது –
எங்கு எங்கு புகை உள்ளதோ அங்கு அங்கு நெருப்பு இருக்கும் என்று
முன் ஏற்பட்ட இரண்டு அறிவுகளையும் சேர்த்து நெருப்பு விட்டுப் பிரியாத புகையை உடையது
இந்த மலை என்ற அறிவு ஏற்படுகிறது
இது தான் பராமர்சம்
கடைசியாக -ஆகையால் -இந்த மலையில் கண்டிப்பாக நெருப்பு இருக்கிறது என்று அறிகிறோம்
இதுவே அநுமிதி ஆகும்

வியாப்தி
வியாபித்தல் -பரந்து இருத்தல் –
கடவுள் உலகு அனைத்தும் வியாபித்து இருக்கிறார் -அனைத்து இடங்களிலும் இருக்கிறார் என்றபடி –
சாஹசர்ய நியமம் வியாப்தி -என்று சொல்கிறார்கள் -அதாவது -தவறாமல் சேர்த்து இருத்தல்
நியத சாஹசர்யம் வியாப்தி

புகை எப்பொழுதுமே நெருப்பை விட்டு இருக்காது -அதாவது நெருப்பு இல்லாத இடத்தில் புகை ஒரு நாளும் இருக்காது –
புகை இருக்கும் இடங்களில் எல்லாம் நெருப்பு கண்டிப்பாக இருக்கும்
ஆகையால் நெருப்பின் வியாப்தி புகையில் உள்ளது என்று கூறுகிறோம்
நெருப்பு இருக்கும் இடங்களோ -புகை இருக்கும் இடங்களும் காய்ச்சின இரும்பு போன்ற சில இடங்களிலும் அன்றோ
எந்தப் பொருள் மற்ற ஒரு பொருளை விட்டு இருக்காதோ அந்தப் பொருள் தான் வியாப்தி என்ற தன்மையைக் கொண்டது –
அதற்கு வியாப்யம் என்று பெயர்
அந்த மற்ற ஒரு பொருளுக்கு வியாபகம் என்று பெயர்
புகை நெருப்பை விட்டு இருக்காது -ஆகையால் புகைக்கு வியாப்தி உள்ளது -புகைக்கு வியாப்யம் என்று பெயர்
நெருப்புக்கு வியாபகம் என்று பெயர்
நாம் உபயோகிக்கும் ஹேது புகை
ஸாத்யத்தை -நெருப்பை -விட்டுப் பிரியாததாகத் தான் இருக்க வேண்டும்
இல்லை என்றால் அனுமானம் செய்ய இயலாது –

பக்ஷ தர்மதா
அநுமிதி infer பண்ண -பக்ஷம் -சாத்தியம் -ஹேது -இவை மூன்றும் தேவை –
மலையில் புகை இருக்கிற படியால் நெருப்பு இருக்கிறது என்று அநுமானம் செய்கிறோம்
இதில் எந்தப் பொருளைப் பற்றி அனுமானம் செய்கிறோமோ அதற்குப் பக்ஷம் என்று பெயர்
இவ்விடத்தில் மலை தான் பக்ஷம்
அதில் தான் நெருப்பு உள்ளது என்று அநுமானம் செய்கிறோம்
அடுத்து அந்த பக்ஷத்தில் -எந்த ஒரு பொருள் -தன்மை இருப்பதாக அநுமானம் செய்கிறோமோ அதற்கு
ஸாத்யம் -சாதிக்கப் பட வேண்டியது என்று பெயர்
கீழ் உள்ள எடுத்துக் காட்டில் நெருப்பு தான் ஸாத்யம்
அதைத் தான் மலை என்னும் பக்ஷத்தில் இருப்பதாக அனுமானிக்கிறோம்
எந்தக் காரணத்தைக் கொண்டு நெருப்பு இருப்பதாக அனுமானம் செய்கிறோமோ
அந்தப் பொருளுக்கோ தன்மைக்கோ ஹேது -லிங்கம் -ஸாதநம்-என்று பெயர் –
ஆகவே ஏதோ ஒரு ஹேதுவைக் கொண்டு ஏதோ ஒரு பக்ஷத்தில் ஏதோ ஒரு சாத்யம் உள்ளது
என்று அறிவது தான் அனுமானம்
பக்ஷ தர்மதா என்றால்
பக்ஷத்தில் இருத்தல்
ஹேது என்று நாம் எதைச் சொல்கிறோமோ அது பக்ஷத்தில் இருக்க வேண்டும்
இல்லை என்னில் அதைக் கொண்டு ஸாத்யத்தை அறிய முடியாது
பக்ஷ தர்மதா என்றால் -பக்ஷத்தில் இருக்கும் தன்மை உடைய பொருளாக இருத்தல்

பராமர்சம்
பராமர்சம் என்றால் வியாப்தியையும் பக்ஷ தர்மதா என்ற தன்மையையும் பற்றிய அறிவு
நாம் அனுமானம் செய்யும் பொழுது ஒரு ஹேதுவைக் கொண்டு ஒரு ஸாத்யம் ஒரு பக்ஷத்தில் இருக்கிறது என்று அறிகிறோம்
இது சரியாக நடக்க அந்த ஹேதுவுக்கு இரண்டு தன்மைகள் அவசியமாகும்
அந்த ஹேது அந்த சாத்யத்தில் இருந்து பிரியாததாக -வியாப்யமாக – இருக்க வேண்டும் -அதாவது
அந்த ஸாத்யத்தினுடைய வியாப்தி அந்த ஹேதுவில் இருக்க வேண்டும்
இல்லை என்னில் இந்த ஹேது இருக்கிற படியால் இந்த சாத்தியமும் கண்டிப்பாக இருக்கும் என்று சொல்ல முடியாதே
அந்த ஹேது நமது பக்ஷத்தில் இருக்க வேண்டும்
இல்லை எனில் அதைக் கொண்டு எப்படி பக்ஷத்தில் சாத்தியம் உள்ளது என்று அறிய முடியும்
ஆகவே ஹேதுவுக்கு இருக்க வேண்டிய இரண்டு தன்மைகள் தான் வியாப்தியும் பக்ஷ தர்மதாவும்
இவ்விரண்டையும் உடையதாக ஹேதுவை அறியும் அறிவை தான் பராமர்சம் ஆகும்
நெருப்பை விட்டுப் பிரியாத புகையை உடையது இந்த மலை என்பது தான் பாரமர்சம் என்ற ஞானத்தின் வடிவம்
பொதுவாகச் சொன்னால்
இந்த சாத்யத்துக்கு வியாப்யமான இந்த ஹேதுவை உடையது இந்த பக்ஷம் என்பது தான் அதன் வடிவம்
இந்த அறிவு ஏற்பட்டு விட்டால் அடுத்து இந்த மலையில் நெருப்பு உள்ளது என்ற அநுமிதி ஏற்பட்டு விடும்
பராமர்சம் தான் அனுமானத்துக்கு கரணம் கருவி-

அனுமானம் இரண்டு வகைப்படும்
ஸ்வார்த்த அனுமானம் -பரார்த்த அனுமானம்

ஸ்வார்த்த அனுமானம்
ஒருவன் தன்னுடைய பயனுக்காகச் செய்யும் அனுமானம் ஸ்வார்த்த அனுமானம்-இதன் படிகள்
தானே அடுப்படி போன்ற இடங்களில் நெருப்புக்கும் புகைக்கும் உள்ள வியாப்தியை கிரஹித்து
பின்பு வேறு ஒரு நாள் பிரயாணிக்கும் பொழுது மலையைக் கண்டு
மலையில் நெருப்பு உள்ளதா இல்லையா என்ற சங்கை கொண்டு
மலையில் புகை இருப்பதைக் கண்டு
உடனே எங்கு எங்கு புகை இருக்கிறதோ அங்கு அங்கு நெருப்பு இருக்கும் என்கிற வியாப்தியை நினைவு படுத்திக் கொண்டு
கண்ணால் கண்டதையும் நினைவுக்கு வந்ததையும் சேர்த்து
நெருப்புக்கு வியாப்யமான புகையை உடையது இந்த மலை என்ற பராமர்சத்தை அடைந்து
அதில் இருந்து இந்த மலையில் நெருப்பு இருக்கிறது என்ற அநுமிதியை அடைந்தால்
அது ஸ்வார்த்த அனுமானம் ஆகும்

பரார்த்த அனுமானம்
மற்றவரின் பயனுக்காச் செய்யும் அனுமானம்
ஒருவன் முன் சொன்ன வகையில் தான் நெருப்பை அனுமானம் செய்து விட்டு அது மற்றவருக்குப் புரிவதற்காகச் செய்யும்
போதனையில் இருந்து மற்றவருக்கும் மலையில் நெருப்பு உள்ளது என்ற அறிவு வருகிறதோ
அதுவே பரார்த்த அனுமானம்
ஆத்மாவின் நித்யத்வம் அர்ஜுனனுக்கு சொல்ல பல சொல்லி புரிய வைத்தது போல்-

நியாயமும் அதன் ஐந்து அங்கங்களும்
பரார்த்த அனுமானத்துக்காக ஒருவன் மற்ற ஒருவனுக்குச் செய்யும் போதனைக்கு நியாயம் -என்று பெயர்
நியாயம் என்பதில்
ஐந்து அவயவங்கள் கண்டிப்பாக இருக்க வேணும் என்பர்

1-ப்ரதிஜ்ஜை-வாக்யம்-அந்த மலையில் நெருப்பு உள்ளது -thesis-
2-ஹேது-வாக்யம்-புகை இருக்கிற படியால் -reason-
3-உதாஹரணம்-வாக்யம்-எங்கு எங்கு புகை இருக்கிறதோ அங்கு அங்கு நெருப்பு இருக்கும் -அடிப்படியைப் போல் -ex amble
4-உபநயம்-வாக்யம்-அப்படி நெருப்பை விட்டுப் பிரியாத-நெருப்புக்கு வியாப்யமான புகையை உடையது தான் இந்த மலை -co relation
5-நிகமனம்-வாக்யம்-ஆகையால் நெருப்பை உடையது இந்த மலை -conclusion

இப்படி ஐந்து சொல் தொடர்களைப் பயன்படுத்தித் தான் மற்றவருக்கு மலையில் நெருப்பு இருப்பதைப் போதிக்க வேண்டும்

ஸ்வார்த்த அனுமானத்திலும் பரார்த்த அனுமானத்திலும் அநுமிதி என்ற ஞானம் ஏற்படுவதற்கு
கரணமாக-அசாதாரண காரணமாக -இருப்பது பராமர்சம் தான்
அநுமிதிக்கு கரணம் எதுவோ அது தான் அனுமானம் என்றும் பார்த்தோம்
ஆகையால் அனுமானம் என்னும் சொல் பராமர்சத்தைத் தான் குறிக்கிறது –
வியாப்தி ஞானத்துக்கே அனுமானம் என்பர் சிலர்-

————

பாடம் -28-அனுமானத்தின் வகைகளும் தோஷங்களும்

தத்வ சிந்தாமணி மங்கள ஸ்லோகம் –

அனுமானம் என்பது ஒரு ஹேதுவைக் கொண்டு ஒரு பக்ஷத்தில் ஒரு சாத்தியம் இருப்பதை அறிவது
ஹேது என்பதற்கு இரண்டு தன்மைகள் தேவை
1-வியாப்தியும்
2-பக்ஷதர்மதா வும்

வியாப்தியில் இரண்டு வகை உண்டு
1-அந்வய வியாப்தி
2-வியதிரேக வியாப்தி

அந்வய வியாப்தி
எங்கு எங்கு ஹேது உள்ளதோ அங்கு அங்கு சாத்தியம் உள்ளது என்று இரண்டு பொருள்களின்
இருப்புகளுக்கு இடையில் உள்ள வியாப்தி அந்வய வியாப்தி என்று சொல்லப்படும்

வியதிரேக வியாப்தி
எங்கு எங்கு சாத்தியம் இல்லையோ அங்கு அங்கு ஹேது இருக்காது என்று இரண்டு பொருள்களின்
அபாவங்களுக்கு இடையிலே உள்ள வியாப்தி வியதிரேக வியாப்தி ஆகும்

வியாப்தியின் தன்மையைக் கொண்டு ஹேதுக்கள் மூன்றாகப் பிரிக்கப்படும்
1-அந்வய வியதிரேகி –அந்வய வியாப்தி -வியதிரேக வியாப்தி இரண்டையும் உடையது
2-கேவல அந்வயி -அந்வய வியாப்தி மட்டுமே உடையது
3-கேவல வியதிரேகி -வியதிரேக வியாப்தி மட்டுமே உடையது –

அந்வய வியதிரேகி
அந்வயத்திலும் வியதிரேகத்திலும் வியாப்தியை ஹேது அந்வய வியதிரேகி என்று அழைக்கப் படுகிறது
நெருப்பு சாத்யமாக இருக்கும் பொழுது புகை போல் -புகைக்கும் நெருப்புக்கும் இடையில்
இரண்டு வகையான வியாப்தியும் உண்டே
எங்கு எங்கு புகை உள்ளதோ அங்கு அங்கு நெருப்பு உள்ளது -அடுப்பு விளக்கு போல் -என்று
வியாப்தியைச் சொல்லலாம் -எனவே அந்வய வியாப்தி உண்டு
எங்கு எங்கு நெருப்பு இல்லையோ அங்கு அங்கு புகை இல்லை -கடலில் போல் என்று எதிர்மறையிலும் கூறலாம் –
ஆகவே வியதிரேக வியாப்தியும் உண்டு
இப்படி இரண்டு வகையான வியாப்தியும் உடைய ஹேதுவுக்கு அந்வய வியதிரேகி -என்று பெயர் –

கேவல அந்வயி
அந்வய வியாப்தியை மட்டும் உடைய ஹேது கேவல அந்வயி -என்று அழைக்கப் படுகிறது –
த்ரவ்யத்வம் என்ற சாமான்யத்தை ஹேதுவாகக் கொண்டு
குடம் என்ற பக்ஷத்திலே பெயராலே குறிக்கப் படுதல் என்ற தன்மை உள்ளது என்று சாதிக்கும் பொழுது
எங்கு எங்கு த்ரவ்யம் உள்ளதோ அங்கு அங்கு பெயராலே குறிக்கப் படுதல் உள்ளது –
துணியைப் போலே கண்ணாடியைப் போலே என்று வியாப்தியை அறிய இயலும்
ஆகையால் பெயராலே குறிக்கப் படுதல் என்ற தன்மைக்கும் த்ரவ்யத்வம் என்ற சாமான்யத்துக்கும் இடையில்
அந்வய வியாப்தி உண்டு
எங்கு எங்கு பெயராலே குறிக்கப்படுதல் இல்லையோ அங்கு அங்கு த்ரவ்யத்வம் இல்லை –போலே
எதிர்மறையில் வியாப்தியை அறியவே முடியாது
உலகில் இருக்கும் பொருள்கள் அனைத்துமே பெயராலே குறிக்கப்படுவது தான்
ஆகையால் பெயராலே குறிக்கப்படுதல் இல்லா இடம் ஒன்றே உலகில் அறியப்படாதது -ஆகையால்
வியதிரேக வியாப்தியை கிரஹிக்க வழியே இல்லை
இப்படி அந்வய வியாப்தியை மட்டும் உடைய ஹேதுவுக்கு கேவல அந்வயி என்று பெயர்
உலகில் இருக்கும் அனைத்துப் பொருள்களிலும் இருக்கும் ஒரு தன்மையை சாத்யமாகக் கொண்டால் மட்டும் தான்
ஒரு ஹேது கேவல அந்வயி ஆகும்
இதே த்ரவ்யத்வம் என்ற ஹேதுவைக் கொண்டு வேறு ஒரு சாத்யத்தை சாதிக்க முயற்சித்தால் அப்பொழுது
இதே ஹேது அந்வய வியதிரேகியாக இருக்கலாம் –

கேவல வியதி ரேகி
வியதி ரேக வியாப்தியை மட்டும் உடைய ஹேது -கேவல வியதி ரேகி -என்று அழைக்கப் படுகிறது
கந்தம் -மணம் -என்ற ஹேதுவைக் கொண்டு பிருத்வீ என்ற பக்ஷத்தில் -மற்ற எட்டு த்ரவ்யங்களில் நின்றும் வேறுபாடு –
என்ற சாத்தியத்தை அனுமானம் செய்யும் பொழுது
எங்கு எங்கு மற்ற எட்டு த்ரவ்யங்களில் காட்டிலும் வேறுபாடு என்ற சாத்தியம் இல்லையோ
அங்கு அங்கு மணம் இருக்காது என்று சொல்லலாம்
ஜலம் முதலான எட்டு த்ரவ்யங்களில் காட்டிலும் வேறுபாடு இல்லாத இடம் ஜலம் முதலான எட்டு த்ரவ்யங்கள் தான்
அவற்றிலே எதற்கும் மணம் கிடையாதே
ஆகையால் வியதி ரேக வியாப்தி உண்டு
எங்கு எங்கு மணம் இருக்கிறதோ அங்கு அங்கு ஜலம் முதலான எட்டு த்ரவ்யங்களில் காட்டில் வேறுபாடு இருக்கும்
என்ற அந்வய வியாப்தியை நம்மால் அறியவே முடியாது
ஏன் எனில் ப்ருத்வீ முழுவதுமே பக்ஷமாகி விட்டது -அதைத் தவிர்ந்த எந்த இடத்திலும் மணம் என்ற ஹேது இருக்காது –
ஆகையால் ஹேதுவுக்கும் வியாப்தியை அறிய இடமே இல்லை
இப்படி வியதி ரேக வியாப்தியை மட்டும் உடைய ஹேதுவுக்கு கேவல வியதி ரேகி என்று பெயர்
ஒரு ஹேது இருக்கும் அனைத்து இடங்களையுமே ஆக்கினால் மட்டும் தான் அந்த ஹேது கேவல வியதி ரேகி ஆகும்
இதே மணம் என்ற ஹேதுவைக் கொண்டு ஒரு குடம் என்ற பக்ஷம் ஜலம் முதலிய எட்டு த்ரவ்யங்களில் காட்டில்
வேறுபட்டது என்ற அனுமானம் செய்யப் பார்த்தால் மற்ற பிருத்வீ பொருள்களில் அந்வய வியாப்தியை கிரஹிக்க முடியும்
ஆகையால் இதே ஹேது அந்வய வியதி ரேகி ஆகும்

பக்ஷம் -ச பக்ஷம் -வி பக்ஷம்
பக்ஷம் -எந்த ஒரு பொருளில் சாத்யம் உள்ளதா இல்லையா என்று சந்தேகிக்கப் படுகிறதோ அது பக்ஷம் ஆகும்
ச பக்ஷம் -எந்த ஒரு இடத்தில் சாத்தியம் உள்ளது என்று நிச்சயிக்கப் பட்டுள்ளதோ அது ச பக்ஷம்
வி பக்ஷம் -எந்த ஒரு இடத்தில் சாத்தியம் இல்லை என்று நிச்சயிக்கப் பட்டுள்ளதோ அது வி பக்ஷம்

எடுத்துக் காட்டு
குடம் மணத்தை உடையது -பிருத்வீ யானபடியால் -என்ற அனுமானத்தை எடுத்துக் கொள்வோம்
சாத்யம் -மணம்
ஹேது -பிருத்வீயாய் இருத்தல் -பிருத்வீத்வம் என்ற சாமான்யம் -நிலத் தன்மை
இந்த அனு மானத்துக்கு முன் குடத்தில் மணம் உள்ளதா இல்லையா என்ற சந்தேகம் உள்ளது –
ஆக இப்படிப்பட்ட சந்தேகத்துக்கு விஷயமான குடம் தான் பக்ஷம் ஆகும்

மணம் என்ற சாத்யம் துணி மரம் போன்றவற்றில் உள்ளது என்ற நிச்சயம் நமக்கு உள்ளது
குடத்தில் மட்டும் தான் சந்தேகிக்கப் படுகிறது
ஆகையால் துணி மரம் ஆகியவை ச பக்ஷங்கள்

மணம் என்ற ஸாத்யம் ஜலம் தேஜஸ் வாயு ஆகாசம் போன்ற மற்றத் த்ரவ்யங்களில் இல்லை
என்ற நிச்சயம் நமக்கு உள்ளது -ஆகவே அவை வி பக்ஷங்கள்

ஹேத்வ ஆபாசங்கள்
சரியான ஹேதுக்களின் வகைகளையும் தன்மைகளையும் பார்த்தோம்
இனி தவறான பயன் இல்லாத ஹேதுக்களைப் பார்ப்போம்
அவற்றைக் கொண்டு நாம் விரும்பும் சாத்யத்தை நாம் தேர்ந்து எடுத்த பக்ஷத்தில் சாதிக்க முடியாது
இரண்டு கருத்தாளர்களுக்கு இடையில் வாதம் நடக்கும் போது நமது தத்வத்தை நிலைநாட்ட ஹேதுக்களைச் சொன்னால் மட்டும் போதாது
எதிர் கருத்திலும் அதை நிலை நாட்ட உபயோகப்படுத்தப்படும் ஹேதுக்களையும் தவறானவை என்றும் காண்பிக்க வேண்டும்
ஆகையால் நியாய சாஸ்திரம் பயில்வார்களுக்கு தவறான ஹேதுக்களையும் கண்டு அறியும் திறமையும் தேவை
இந்த தவறான ஹேதுக்களே ஹேது ஆபாசங்கள் என்று பெயர்
ஆபாசம் என்றால் தோற்றம்
இந்த ஹேதுக்கள் சரியான ஹேதுக்கள் போலே தோற்றம் அளித்தாலும் சரியானவை அல்ல –
ஆகவே ஹேது ஆபாசங்கள் -ஹேது போலே தோற்றம் அளிப்பவை -என்று அவற்றுக்குப் பெயர்
ஐந்து ஹேது ஆபாசங்கள் உள்ளன
1-ஸ வியபிசாரம் -straying reason
2-விருத்தம்
3-ஸத் ப்ரதிபக்ஷம்
4-அஸித்தம்
5-பாதிதம் -என்ற இந்த ஐந்தும்

ஸ வியபிசாரம்
வியபிசாரம் என்றால் வியாப்தி இல்லாமை
வியாப்தி என்பது ஒரு பொருள் இல்லாத இடத்தில் தானும் இல்லாமல் இருத்தல் என்று பார்த்தோம்
அப்படி ஒரு பொருளோடு மாறாத -தவறாத -தொடர்பைக் கொள்ளாமை தான் வியபிசாரம் ஆகும்
இதற்கு அனைகாந்திகம் -பல் முனைப்பட்டது -என்றும் பெயர்
அதாவது சாத்தியம் என்ற ஒரு பொருளோடு முனையோடே மட்டும் சம்பந்தப்படாமல் பல பொருள்களோடு முனைகளோடே இருத்தல்
இது மூன்று வகைப்படும்
1-A –சாதாரணம்
1-B –அசாதாரணம்
1-C –அநுப ஸம்ஹாரீ-non conclusive

1-A –சாதாரணம்
சரியான ஹேதுவானது சாத்யம் இல்லாத இடத்தில் இருக்கக் கூடாது -அது தான் வியாப்தி என்று பார்த்தோம்
எந்த ஒரு ஹேது சாத்யம் இல்லாத இடங்களிலும் இருக்குமோ அது சாதாரணம் ஆகும்
சாத்யத்தின் இருப்புக்கும் சாத்யத்தின் இல்லாமைக்கும் பொதுவான படியால் இது
சாதாரணம் -பொதுவானது -என்று அழைக்கப் படுகிறது
எடுத்துக்காட்டு மலை நெருப்பை உடையது -ஞானத்தால் அறியப் படுகிறபடியால் -என்று அனுமானம்
பக்ஷம் –மலை
சாத்யம் –நெருப்பு
ஹேது -ஞானத்தால் அறியப்படுதல்
இங்கு நாம் சொன்ன ஹேதுவானது நெருப்பு இருக்கும் இடங்களில் அடுப்பு விளக்கு போன்றவற்றிலும் இருக்கும்
நெருப்பு இல்லாத கடல் குளம் போன்றவற்றிலும் இருக்கும்
அடுப்பும் விளக்கும் எப்படி ஞானத்துக்கு விஷயம் ஆகின்றனவோ அதே போலே தானே கடலும் குளமும் ஆகின்றன –
ஆகையால் ஞானத்துக்கு விஷயமாய் இருத்தல் -ஞானத்தால் அறியப்படுதல் என்பது
சாத்யம் இருக்கும் இடங்களிலும் இருக்கும் -சாத்தியமான நெருப்பு இல்லாத இடங்களிலும் இருக்கும்
ஆகையால் இந்த ஹேது சாதாரணம் ஆகிறது –

1-B –அசாதாரணம்
சரியான ஹேதுவானது -ச பக்ஷங்களில் -சாத்யம் இருப்பதாக நிச்சயிக்கப் பட்ட இடங்களில்
சிலவற்றிலாவது இருக்க வேண்டும்
வி பக்ஷங்களில் -சாத்யம் இல்லாததாக நிச்சயிக்கப் பட்ட இடங்களில் -இருக்கக் கூடாது
அப்பொழுது தான் வியாப்தியை அறிய முடியும்
எந்த ஒரு ஹேது ச பக்ஷத்திலும் இல்லாமல் எந்த வி பக்ஷத்திலும் இல்லாமல்
பக்ஷத்தில் மட்டும் உள்ளதோ அதற்கு அசாதாரணம் என்று பெயர் –
அசாதாரணம் என்றால் தனித்தன்மை
இந்த ஹேது பக்ஷத்துக்கு மட்டும் தனித்தன்மையாக இருக்கிறபடியால் அசாதாரணம் என்று அழைக்கப் படுகிறது
எடுத்துக்காட்டு
சப்தம் நித்யமானது சப்தத்வம் என்ற சாமான்யத்தை உடைய படியால் -என்ற அனுமானம்
பக்ஷம் -சப்தம்
சாத்யம் -நித்யத்வம் -அழியாமை
ஹேது -சப்தத்வம் என்ற சாமான்யம்
இங்கு நாம் சொன்ன சப்தத்வம் என்ற ஹேதுவானது சப்தம் என்ற பக்ஷத்தில் மட்டுமே இருக்கும் ஒரு சாமான்யம் ஆகும் –
ஆகையால் அழியாமை நிச்சயிக்கப்பட்ட ஆகாசம் காலம் முதலான ச பக்ஷங்களிலும் சப்தத்வம் இல்லை
அழியாமையின் அபாவம் நிச்சயிக்கப்பட்ட குடம் புத்தகம் போன்ற வி பஷங்களிலும் இல்லை
ஆகையால் வியாப்தி அறியவே வழி இல்லாமல் போகிறது –

1-C –அநுப ஸம்ஹாரீ
ஒரு ஹேதுவுக்கு சாத்யத்தோடே உள்ள வியாப்தியை கிரஹிக்க வேண்டுமானால் அது சாத்யத்தோடு சேர்ந்து
சில இடங்களில் பார்க்க வேண்டும்
சாத்யம் இல்லாத இடங்களில் பார்க்காமல் இருக்கவும் வேண்டும்
ஆகவே அந்வய த்ருஷ்டாந்தம் -ஹேதுவும் சாத்யமும் சேர்ந்து இருக்கும் இடங்கள் –
வியதி ரேக த்ருஷ்டாந்தம் -ஹேது சாத்யம் இரண்டுமே சேர்ந்து இல்லாத இடங்கள் -என்ற
இரண்டு த்ருஷ்டாந்தங்களும் ஒரு ஹேதுவுக்குத் தேவை
அப்படிப்பட்ட அந்வய த்ருஷ்டாந்தமும் வியதி ரேக த்ருஷ்டாந்தமும் அற்றது தான் அநுப ஸம்ஹாரீ என்று சொல்லப் படுகிறது
எடுத்துக்காட்டு
உலகில் இருக்கும் அனைத்துமே அழியக் கூடியது -ஞானத்துக்கு விஷயமான படியால் -என்ற அனுமானத்தை எடுத்துக் கொள்வோம்
பக்ஷம் -உலகில் இருக்கும் அனைத்தும்
சாத்யம் -அழிவு
ஹேது –ஞானத்துக்கு விஷயம் ஆகுதல் -அறியப்படுதல்
உலகில் இருக்கும் அனைத்துமே பக்ஷமான படியால் அதைத் தவிர்ந்த ஒன்றை அந்வய த்ருஷ்டாந்தம் என்றோ
வியதி ரேக த்ருஷ்டாந்தம் என்றோ காட்டவே இயலாது
ஆகவே வியாப்தியை நம்மால் கிரஹிக்க முடியாது –

2-விருத்தம் -adverse reason
விருத்தம் என்றால் எதிர்மறையானது என்று பொருள் -அதாவது கொடுக்கப்பட்ட காரியத்துக்கு எதிர்மறையான
ஒரு காரியத்தைச் செய்யும் பொருளை விருத்தம் என்று சொல்கிறோம்
எந்த ஒரு ஹேது சாத்யத்தை சாதிப்பதற்காக பயன்படுத்தப் பட்டுள்ளதோ அதே ஹேது சாத்யத்தின் அபாவத்தை
சாதித்து விட்டால் அந்த ஹேது விருத்தம் என்று சொல்லப்படுகிறது
எடுத்துக் காட்டு
சப்தம் அழியாதது உண்டாகிற படியால் -என்ற அனுமானத்தை எடுத்துக் கொள்வோம்
பக்ஷம் -சப்தம்
சாத்யம் -அழியாமை
ஹேது -உண்டாகுதல் உத்பத்தி
இங்கு உண்டாகுதல் என்கிற ஹேது அழியாமை என்கிற சாத்யத்தை சாதிக்கப் பிரயோகிக்கப் பட்டுள்ளது
ஆனால் உண்மையில் உலகில் உண்டாகும் பொருள்கள் எல்லாமே அழியக் கூடியவை தான்
ஆகையால் இந்த ஹேது அழியாமை என்ற நம் சாதனத்துக்கு வியாப்யமானதே அல்ல –
அதுக்கு நேர் மாறான அழிவு என்பதுக்கு வியாப்யமானது -அதைத் தான் நிலை நாட்டி விடும்
ஆகையால் இது விருத்தம் என்று சொல்லப் படுகிறது –

3- ஸத் ப்ரதிபக்ஷம் -opposable reason
பிரதி பக்ஷம் என்றால் எதிர் கட்சி
பக்ஷத்தில் சாத்யத்தின் இருப்பை நிலை நாட்ட பிரயோகிக்கப் பட்ட எந்த ஒரு ஹேதுவுக்கு எதிரான பக்ஷத்தில்
சாத்யத்தின் – அபாவத்தை -இல்லாமையை -நிலை நாட்டக் கூடிய மற்ற ஒரு ஹேது காண்பிக்கப் படுகிறதோ
அந்த ஹேது எதிர் கட்சியோடு கூடிய படியால் ஸத் பிரதிபக்ஷம் ஆகும்
எடுத்துக் காட்டு
சப்தம் அழியாதது -காதால் கேட்க்கிறபடியால் -சப்தத்வம் என்ற சாமான்யத்தைப் போலே என்று நாம் ஒரு அனுமானத்தைச் சொல்ல
அதற்கு எதிராக -சப்தம் அழியக் கூடியது -உண்டாகிற படியால் -குடத்தைப் போலே -என்று முரண் பட்ட ஹேதுவைச் சொல்ல முடியும்
இப்படி எதிர் ஹேது பிரயோகிக்கப் பட்டால் எது சரி என்று தெரியாமல் எந்த ஹேதுவிலும் குற்றங்களே தெரியாமல் போனால்
இரண்டு ஹேதுக்களில் இருந்தும் அநு மிதியே ஏற்படாது
ஆகையால் நாம் சொன்ன கேட்கப்படுதல் என்கிற ஹேது ஸப்ரதிபக்ஷம் ஆகிறது

4-அஸித்தம் -un established
அஸித்தி என்ற தோஷத்தை உடைய ஹேது அஸித்தம் என்று அழைக்கப் படுகிறது
அஸித்தி என்றால் இல்லாமை -அறியாமை –
இது மூன்று வகைப்படும்
4-A–ஆஸ்ரய அஸித்தம்
4-B ஸ்வரூப அஸித்தம்
4-C-வியாப்யத்வ அஸித்தம்

4-A–ஆஸ்ரய அஸித்தம் pasham un established
ஆஸ்ரயம் என்று அழைக்கப் படும் பஷமே அஸித்தமாக -அறியப் படாததாக இருக்கும் ஒரு ஹேது
எடுத்துக் காட்டு
ஆகாயத் தாமரை மணமானது தாமரை யானபடியால் -குளத்துத் தாமரை போலே என்ற அனுமானத்தின்
ஆகாயத் தாமரை என்ற ஒன்றே உலகில் இல்லாதது அறியாதது

4-B ஸ்வரூப அஸித்தம் hethu un established
நாம் சொல்லும் ஹேது நமது பக்ஷத்தில் இல்லாமை –
எடுத்துக் காட்டு
சப்தம் ஒரு குணம் கண்ணால் காணப் படுகிற படியால் என்ற அனுமானத்தின்
சப்தம் என்கிற பக்ஷத்தில் கண்ணால் காணப்படுதல் என்கிற ஹேதுவே கிடையாது -சப்தம் காதால் கேட்கிற படியால்

4-C-வியாப்யத்வ அஸித்தம்
நாம் சொன்ன ஹேதுவில் சாத்யத்தோடு வியாப்தி இல்லாமை
உபாதியோடு கூடிய ஹேது வியாப்யத்வ அஸித்தம் ஆகும்
இதை ஆழமாகப் பார்ப்போம்

உபாதி என்றால்
ஸாத்யத்துக்கு வியாபகமாகவும் ஹேதுவுக்கு அவ்யாபகமாகவும் இருக்கும் ஓன்று
எடுத்துக் காட்டு
மலை புகையை உடையது -நெருப்பு உடைய படியால் என்ற தவறான அனுமானத்தை எடுத்துக் கொள்வோம்
பக்ஷம் -மலை
ஸாத்யம் -புகை
ஹேது -நெருப்பு
இங்கு நெருப்பு என்ற ஹேதுவுக்கு உபாதி உள்ளது
அந்த உபாதி -ஈரமான எரி பொருளோடு தொடர்பு -ஆர்த்ர இந்த்ன ஸம்யோகம் –
உபாதியின் முதல் தேவை -ஸாத்யத்துக்கு வியாபகமாய் இருத்தல்
எங்கு எங்கு புகை என்ற சாத்தியம் உள்ளதோ அங்கு அங்கு ஈரமான பொருளோடு தொடர்பு உள்ளது -அடுப்பு போலே என்று கூறலாம்
ஆகையால் சாத்யத்துக்கு வியாபகம் தான் இந்த உபாதி
அடுத்து எங்கு எங்கு நெருப்பு உள்ளதோ அங்கு அங்கு ஈரமான எரி பொருளோடு தொடர்பு உள்ளது என்று சொல்ல இயலாது
நன்கு காய்ச்சப்பட்ட இரும்பில் ஈரமான எரி பொருளோடு தொடர்பு இல்லா விட்டாலும் நெருப்பு இருக்கிற படியால்
ஆகையால் ஹேதுவுக்கு அவ்யாபகம் தான் இந்த உபாதி
இப்படி இரண்டு தன்மைகளையும் கொண்ட ஒரு உபாதியை இந்த அனுமானத்தின் கண்டு பிடித்து விட்ட படியால்
இந்த ஹேது ஸோ பாதிகம் -உபாதியோடு கூடியது என்றும் வியாப்யத்வ அஸித்தம் என்றும் பெயர்

உபாதி என்று ஓன்று இருந்தால் ஹேது ஏன் தவறானது என்று பார்ப்போம்
சாத்யத்துக்கு வியாபகம் உபாதி -அதாவது சாத்யம் இருக்கும் இடத்தில் எல்லாம் உபாதி இருக்கும்
ஹேதுவுக்கு வியாபகம் அல்ல உபாதி -அதாவது உபாதி இல்லாத இடங்களிலும் ஹேது இருக்கும்
ஸாத்யத்துக்கு வியாபகமான உபாதியே இல்லாத இடம் என்பது கண்டிப்பாக சாத்தியம் இல்லாத இடமாகத் தான் இருக்கும்
ஆகையால் உபாதி இல்லாத இடத்திலும் ஹேது இருக்கும் என்பதைக் கொண்டு
சாத்யம் இல்லாத இடத்திலும் ஹேது இருக்கும் என்று தாராளமாக அறியலாம்
ஒரு மாணவனை அறிபவர் அனைவரும் அவனது குருவை அறிவார்கள் என்று வைத்துக் கொள்வோம்
வேறு சிலரும் குருவை அறிந்து இருக்கலாம் குரு மாணவனுக்கு வியாபகம் ஆகிறார்
ஒருவருக்கு குருவையே தெரியாது என்று சொன்னால் சிஷ்யனையும் தெரியாது என்று என்று தானாகவே கிடைக்கும்
ஆக சாத்யம் இல்லாத இடத்தில் ஒரு ஹேது இருந்தால் அந்த ஹேது சாத்யத்துக்கு வியாப்யமே அல்ல என்றதாகும்
ஆகையால் ஹேது வியாப்யத்வ அஸித்தம் ஆகிறது

5-பாதிதம் –
பாதம் என்றால் எதிர்மறை நிச்சயம்
ஆக எந்த ஒரு ஹேதுவுக்கு எதிரான விஷயம் வேறு ஒரு பிரமாணத்தால் நிச்சயிக்கப் பட்டுள்ளதோ
அந்த ஹேது பாதிதம் என்று சொல்லப் படுகிறது
எடுத்துக் காட்டு
நெருப்பு சுடாதது -த்ரவ்யமான படியால் -என்ற அனுமானம்
பக்ஷம் -நெருப்பு
சாத்யம் –சுடாமை
ஹேது -த்ரவ்யத்வம் என்கிற சாமான்யம்
இந்த அனுமானத்தைக் கொண்டு நாம் நெருப்பு சுடாது என்று சாதிக்கப் பார்க்கும் போது
ப்ரத்யக்ஷம் -புலன்கள் -என்கிற வேறே ஒரு பிரமாணத்தால் நெருப்பு சுடும் என்ற அறிவு ஏற்படுகிறது
நெருப்பைத் தொட்டதும் த்வக் இந்த்ரியத்தால் அதில் இருக்கும் சூட்டை உணர்கிற படியால்
ஆகவே நாம் இந்த ஹேதுவைக் கொண்டு எந்த சாத்யத்தை சாதிக்க நினைத்தோமோ அந்த சாத்யத்தை
இந்த பக்ஷத்தில் இல்லை என்று வேறே ஒரு பிரமாணத்தால் முடிவாகி விட்டது
ஆகையால் இனி நெருப்பு சுடாது என்கிற அநுமிதி ஏற்பட முடியாது
ஆகையால் இந்த ஹேது பாதிதம் என்று சொல்லப் படுகிறது –

வாயு ரூபவான் ஸ்நேஹம் உள்ள படியால்-என்னும் அனுமானத்தில் ஐந்து ஹேது ஆபாசங்களும் உண்டு

————————

பாடம் -29-உபமானமும் சப்தமும்

யதார்த்த அனுபவத்தில் மூன்றாவது வகை உபமிதி
அந்த உபமிதிக்குக் கரணமான -அசாதாரண காரணமாக இருப்பதற்கு -உபமானம் -என்று பெயர்
உபமிதி என்றால் ஸம்ஜ்ஞா ஸம்ஜ்ஞி சம்பந்த ஞானம் -வாசக வாத்ஸ்ய சம்பந்த ஞானம் –
ஸம்ஜ்ஞா -என்றால் பெயர்
ஸம்ஜ்ஞி-என்றால் பெயரை உடைய பொருள் -வஸ்து –
இரண்டுக்கும் உள்ள தொடர்பு -சம்பந்தம் -பற்றிய ஞானமே உப மிதி
இந்தச் சொல் இந்தப் பொருளைக் குறிக்கலாம் என்று பல-எட்டு – வழிகளாலே அறியலாம்
அவற்றை மேலே சப்த பிரமாணம் பார்க்கும் பொழுது பார்ப்போம்
அதில் ஒரு வகையான அறிவு உப மிதி
அதுக்குக் கரணம் உபமானம் -அது சாத்ருஸ்ய ஞானம் -அதாவது ஒற்றுமையைப் பற்றின அறிவு

நகரத்தில் உள்ள ஒருவன் மாடு -கோ -என்ற விலங்கைப் பார்த்து இருக்கிறான்
ஆனால் காட்டில் உள்ள கவ்யம் என்ற விலங்கைப் பார்த்தது இல்லை
காட்டில் இருந்து வந்த ஒருவர் அவன் இடத்தில் கோ என்ற மாட்டைப் போல் இருப்பது தான் கவ்யம்
என்று அழைக்கப் படுகிறது என்று கூறினார்
அவர் கூறிய சொல் தொடரில் இருந்து மாட்டைப் போல் இருப்பது கவ்யம் என்று அழைக்கப் படுகிறது
என்று அறிந்து கொண்டான் இவன்
வேறே ஒரு காலத்தில் இவனே காட்டுக்குப் போகும் பொழுது சில விலங்குகளை பார்த்தான் –
அவை மாட்டைப் போலவே இருந்தன -similar-
மாட்டுக்கும் இந்த விலங்குகளுக்கும் உள்ள ஒற்றுமைகளை சாத்ருசத்தை அவன் கண்ணால் கண்டான் –
இது தான் உபமானம்
உடனே அந்த மனிதர் சொன்னது நினைவுக்கு வந்தது-வாக்யார்த்த ஸ்மரணம் –
மாட்டைப் போலவே இருப்பது தான் கவ்யம் என்று அழைக்கப் படுகிறது -என்று அடுத்து
இந்த விலங்குகள் தான் கவ்யம் என்ற சொல்லால் அழைக்கப் படுகின்றன
என்ற ஞானம் ஏற்பட்டது
இதுவே உபமிதி
அதுக்கு கரணமாக இருப்பது உபமானம் என்று சொல்லப் படுவது அந்த விலங்கிற்கும் மாட்டுக்கும் உள்ள
ஒற்றுமையைப் பற்றின அறிவே ஆகும்
பிரத்யஷத்துக்கு இந்திரியங்கள் கரணம்
இந்த பிரத்யக்ஷ ஞானமே கரணமாக நினைவு வர உபமிதி –
சப்தத்துக்கும் வஸ்துவுக்கும் உள்ள சம்பந்தம் கிரஹிக்க ஒரு வழி உபமானம் –
பராமர்ச ஞானம் அநுமிதி முன்பே பார்த்தோம்

சப்த பிரமாணம் –
யதார்த்த அனுபவத்தின் நான்காவது வகை -சாப்த போதம் –
போதம் என்றால் அறிவு
சாப்தம் -சப்தத்தில் இருந்து உண்டானது -தாசாரதி -தசரதி திருக்குமாரர் போல் –
அதுக்கு கரணம் சப்தம் என்னும் பிரமாணம்
சப்தம் என்றால் சொல் என்பது பொதுவான வழக்கு -ஆனால் இங்கு அப்படி அல்ல
இங்கு சொல் தொடர் -வாக்கியம் என்று பொருள்
சப்தம் பற்றிய அறிவே -வாக்யார்த்த ஞானம் -சாப்த போதம் -verbal cognition –

யதார்த்த அனுபவத்தை ஏற்படுத்தக் கூடிய ஒலியை சப்தம் என்று முன்பு பார்த்தோம் –
ஒரு சொல்லுக்கு அர்த்தத்தைப் பற்றிய ஸ்ம்ருதியை ஏற்படுத்தும் வலிமை உண்டே தவிற
ஒரு அனுபவத்தை ஏற்படுத்தும் வலிமை கிடையாது
அனுபவம் என்றால் அறியாத விஷயத்தைப் பற்றின அறிவு –
ஒரு சொல் எந்த புதிதான அறிவையும் ஏற்படுத்த முடியாது
முன்னமே இன்ன சொல்லுக்கு இன்ன பொருள் என்று அறிந்து வைத்தாய் நினைவு தான் படுத்தும்
ஒரு சொல் தொடர் தான் நமக்குத் தெரியாத விஷயத்தை நமக்கு அறிவிக்க முடியும்
எனவே சப்தம் இங்கு சொல் தொடர் வாக்கியம் என்றே பொருள்

ஆகையால் சப்த பிரமாணத்தை லக்ஷணம் என்ன என்றால் –
ஆப்த வாக்கியம் சப்த -ஆப்தனாலே சொல்லப்பட்ட சொல் தொடர் தான் சப்த பிரமாணம் ஆகும்
ஆப்தன் -நம்பத் தக்கவர் -நலன் விரும்பி -ஒன்றை உள்ளபடி அறிந்தது நமக்கு அப்படியே சொல்ல வல்லவர்
அறியாதவர் நமக்கு நன்மையை செய்ய முடியாது -அறிந்து இருந்தாலும் வஞ்சனை உள்ளம் கொண்டவர் நன்மை செய்ய மாட்டார்

வாக்கியம் என்றால் பத ஸமூஹம் -இதுவே சொல் தொடர்
பதம் என்றால் என்ன -சக்தம் பதம் -சத்தியை உடைய ஓன்று சக்தம்
ஒரு பொருளைப் போதிக்கும் சக்தியை -திறமையை – உடைய சொல்லுக்கு பதம் என்று பெயர்
சக்தி என்றால் என்ன –
ஏழு பதார்த்தங்களைப் பார்க்கும் பொழுது சக்தி என்ற ஒன்றைப் பார்க்க வில்லையே -எதனால் என்ற கேள்வி எழும்
உலகில் இந்த சொல்லுக்கு இந்த பொருள் இருக்கட்டும் என்று விளையாட்டாகவோ கேலியாகவோ செய்வது ஸங்கேதம்
பாணினியும் அ ஏ ஓ எழுத்துக்களுக்கு குணம் என்றும்
ஆ ஐ ஒவ் எழுத்துக்களுக்கு வ்ருத்தம் என்றும் வியாகரண ஸூத்ரங்களைச் சொல்லும் பொழுது சொன்னதும் ஸங்கேதம் தான்
இதே போல் அனைத்து சொற்களைப் பற்றியும் பகவான் முடிவு செய்கிறார் -குடம் என்ற சொல் குடத்தைக் குறிக்கட்டும் –
நதி என்ற சொல் நதியைக் குறிக்கட்டும்
இவை தான் ஈசுவரனுடைய ஸங்கேதம் -இது தான் சக்தி என்று அழைக்கப்படுகிறது
ஸங்கேதம் என்றால் அதை செய்பவர்களின் இச்சை ஆசை தான் -ஆகவே ஈஸ்வரனின் இச்சையே சக்தி
நாம் செய்யும் ஸங்கேதங்கள் அநித்யங்கள்
ஈசுவரனுடைய ஆசை ஸங்கேதம் என்னும் சக்தி நித்யம்
ஸ்ருஷ்டி பிரளயங்கள் மாறி மாறி வந்தாலும் இது மாறாது -இது தான் வேறுபாடு
உத்பன்னன் -உத்பத்தி அறிந்தவன் –

சக்தியை அறியும் வழிகள்
1–வியாகரணம்
சமஸ்கரதத்தில் பூ சைத்தாயாம் இருத்தல் / லட் என்று நிகழ் காலம்
2-உபமானம்
முன்பே பார்த்தால் போல் கவயம் என்ற சொல் எந்த பிராணியைக் குறிக்கும் என்று உபமானத்தாலே அறிகிறோம்
3-கோசம்
அமரர்கள் நிர்ஜரர்கள் தேவர்கள் த்ரிசதர்கள் விபுதர்கள் ஸூரர்கள் -பர்யாய சொற்களை
சொல் களஞ்சியம் கோசம் மூலம் அறிகிறோம்
4-ஆப்த வாக்யம்
ஆப்தர் தேஜஸ் என்றால் நெருப்பு என்று சொல்ல அறிகிறோம்
5-வியவஹாரம்
ஒரு பெரியவர் ஏவ மற்ற ஒரு பெரியவர் வேலை செய்ய இதைப் பார்க்கும் சிறுவன் எடுத்தல் கழித்தல் என்ற
முறையால் எந்தச் சொல்லுக்கு எந்த அர்த்தம் என்று அறிகிறான்
6-வாக்ய சேஷம்
வேதத்தில் ஒரு சொல்லின் பொருளில் சந்தேகம் இருக்கும் பொழுது பின் வரும் பகுதிகளில் -வாக்ய சேஷத்தில்
சொல்லப்பட்ட அந்த தன்மைகளைக் கொண்டு முடிவு செய்தல்
7-விவரணம்
சமைக்கிறான் என்று சமையல் செய்வதை விவரித்தல் -ஒவ் ஒரு பகுதியின் பொருளையும் அறிவது
பஸதி -சமைக்கிறான் -பாகம் கரோதி -சமையல் செய்கிறான் -விவரணம் –
8-பிரசித்தமான சொற்களோடு சேர்க்கை -சித்த பத ஸாந்நித்யம் –
ஒரு சொல் தொடரில் ஒரு சொல்லைத் தவிற மற்றவற்றில் பொருள்களை அறிந்தால்
வசந்த காலத்தில் மரத்தில் அமர்ந்து பிகம் அழகாகப் பாடும் என்றால் பிகம் குயிலைக் குறிக்கிறது
என்று அறிவது போலே
பிகம் குயில் என்று நேராக சொல்லிக் கொடுத்தால் அது ஆப்த வாக்கியம் ஆகும்

சக்தி இரண்டு வகைப்படும்
1-அவயவ சக்தி
2-சமுதாய சக்தி

அவயவ சக்தி -அவயவம் என்றால் பகுதி-சக்தி என்றால் போதிக்கும் திறமை –
ஒரு சொல்லை பகுதிகளாகப் பிரித்து ஒவ் ஒரு பகுதியின் அர்த்தத்தைக் கொண்டு முழு சொல் தொடரின்
பொருளை அறிய முடியும் என்றால் அந்தபி பொருளைப் போதிக்கும் திறமைக்கு அவயவ சக்தி என்று பெயர்
நாற்காலி -நான்கு பகுதியால் எண்ணையும் கால் என்ற பகுதியால் தாங்கும் உறுப்பையும் அறிவது போல்
இதற்கு யோக சக்தி என்ற மற்ற ஒரு பெயரும் உண்டு

சமுதாய சக்தி
சமுதாயம் -கூட்டம் -சொல் என்பதே எழுத்துக்களின் கூட்டம் வரிசை தானே
ஒரு சொல்லை பகுதிகளாகப் பிரிக்க முடியாமல் இந்த எழுத்துக்களின் வரிசைக்கு இது பொருள் என்று
உலகில் வழக்கத்தில் இருந்தால் அந்த சொல்லினுடைய அந்தப் பொருளைப் போதிக்கும் திறமைக்கு
சமுதாயசக்தி என்று பெயர்
குடம் குளம் நீர் புத்தகம் -இந்த சொற்களைப் பிரித்து பகுதியின் பொருளை அறிய முடியாது
இந்த சொல்லுக்கு இது பொருள் என்று தான் அறிந்து கொள்ள வேண்டும்
இதற்கு ரூடி சக்தி என்ற மற்ற ஒரு பெயரும் உண்டு

பதங்களின் வகைகள்
தங்களுக்கு இருக்கும் சக்தியைக் கொண்டு நான்கு வகை
1– யவ் கிகம்
அவயவ சக்தியால் மட்டும் ஒரு பொருளைக் குறிப்பது
நாற்காலி -காலணி -தலையணை போலே
2-ரூடம்
சமுதாய சக்தியால் மட்டும் ஒரு பொருளைக் குறிப்பது
புத்தகம் -ஆடு -மாடு -போலே
3- யோக ரூடம்
அவயவ சக்தியாலும் ரூடி சக்தியாலும் ஒரு பொருளைக் குறிப்பது
பங்கஜம் -பங்கம் – சேறு / ஜம் – தோன்றியது –அவயவ சக்தியால் சேற்றிலே தோன்றின பொருளைக் குறிக்கும்
தாமரை குமுதம் கிருமிகள் -பலவற்றையும் குறித்தாலும் பங்கஜம் தாமரையை குறிக்கப் பயன்படும்
ஆகையால் இந்த சொல்லுக்கு தாமரை என்ற பொருளில் சமுதாய சக்தி ரூடி சக்தியும் உண்டு
இரண்டு சக்திகளாலும் ஒரே பொருள் போதிக்கப் படுகிறது
4- யவ்கிக ரூடம்
அவயவ சக்தியால் ஒரு பொருளையும் சமுதாய சக்தியால் வேறே ஒரு பொருளையும் போதிப்பது
உத்பித் என்ற சமஸ்க்ருத சொல்
உத் மேலே / பித் -பிளந்து கொண்டு வருவது
எனவே அவயவ சக்தியால் மரங்களையும் செடிகளையும் குறிக்கும்
வேதத்தில் இதே சொல் யாகத்தைக் குறிக்கும் –
ஆகையால் அந்த யாகம் என்னும் பொருள் சமுதாய சக்தியால் போதிக்கப் பட வேண்டும்

—————-

பாடம் –30-
சப்தம் பிரமாணம் தேவைகள் -வகைகள்

உலகில் வாக்கியங்கள் இரண்டு வகை –
லௌகிகம் -வைதிகம் –
லௌகிக வாக்கியங்களில் ஆப்தராலே சொல்லப் பிற்பட்டவையே பிரமாணம்
வைதிக வாக்கியங்கள் அனைத்தும் பிரமாணம் -ஈஸ்வரனாலே சொல்லப் பட்ட படியால்
மீமாம்சத்திலும் வேதாந்தத்திலும் வேதம் யாராலும் இயற்றப்பட வில்லை -அவை நித்யம் –
அவை தானாகவே பிரமாணம் -வேதத்தால் போதிக்கப் படுவதால் ஈஸ்வரனும் உளன் ஆகிறான்
நியாய மாதத்தில் ஈஸ்வரனை அறிய வேதம் தேவை இல்லை -அனுமானத்தாலேயே அவரை அறியலாம் –
அவராலே இயற்றப்பட்ட படியால் வேதம் பிரமாணம் என்பர்

லக்ஷணா வ்ருத்தி
ஒரு சொல்லுக்கும் அதனால் போதிக்கப்படும் அர்த்தத்துக்கும் உள்ள தொடர்பு -வ்ருத்தி -எனப்படும் –
வ்ருத்தி -இரண்டு வகை – சக்தி -லக்ஷணா –
சக்தி என்பது பரமாத்மாவால் ஏற்படுத்தப் பட்ட நித்தியமான தொடர்பு என்பதை முன்பே பார்த்தோம்
அது தான் முக்கியமான வ்ருத்தி
முடிந்தவரை அதைக் கொண்டே சொற்களுக்குப் பொருள் சொல்ல வேண்டும்
ஒரு சொல் சக்தி என்கிற வ்ருத்தி மூலம் எந்தப் பொருளை உணர்த்துகிறது
அதற்கு சக்யம் அல்லது ஸக்ய அர்த்தம் என்று பெயர்

சில இடங்களில் சக்தியால் போதிக்கும் படும் பொருளை எடுத்துக் கொள்ள முடியாமல் போகும்
அந்த இடங்களில் வேறு வழி இல்லாமல் சக்யம் என்பதை -சக்தியால் போதிக்கப்படும் அர்த்தத்தை விட்டு
அதோடு தொடர்பு உள்ள வேறே ஒரு அர்த்தத்தை அந்தச் சொல்லுக்கு கொள்ள வேண்டும்
அப்பொழுது பயன்படும் விருத்திக்கு லக்ஷணா என்று பெயர்
லக்ஷணா -என்றால் ஸக்ய சம்பந்தம் -அதாவது ஒரு சொல்லின் ஸக்யமான அர்த்தத்தோடு
இருக்கக் கூடிய தொடர்பு தான் லக்ஷணா ஆகும் –
லக்ஷணம் வேறே லக்ஷணா வேறே

லக்ஷணா -எடுத்துக்காட்டு
கங்கையில் கிராமம் -இடைச்சேரி- கோசா -அஸ்தி
கங்கை -சக்தியால் நதியை பிரவாஹத்தைத் தான் குறிக்கும்
நதியில் கிராமம் இருக்க சாத்தியம் இல்லையே
நதி உடன் தொடர்பு உள்ள நதிக்கரையைத் தான் கொள்ள வேண்டும்
கங்கைக்கரையில் கிராமம் என்ற ஞானத்துக்கு குற்றம் ஒன்றும் இல்லையே
கங்கை -சக்தியால் உணர்த்தப்படும் அர்த்தமான -சக்யார்த்தம்-பரம்பரா சம்பந்தம் –
சங்கிலித் தொடர் தான் -ஸக்ய சம்பந்தம் தான்
லக்ஷணா விருத்தியால் கங்கை சொல் கங்கைக் கரையைத் தான் குறிக்கும் என்றவாறு
கங்கையில் மீன்கள் என்று சக்தி வ்ருத்தியால் நதி அர்த்தத்தையே தான் குறிக்கும்

லக்ஷணாவின் வகைகள்
1-ஜஹல் லக்ஷணா-
ஜஹத் என்றால் கை விடுதல் -தனது சக்யார்த்தத்தைக் கை விட்டு வேறு ஒரு அர்த்தத்தை மட்டும்
போதிக்கும் லக்ஷணா ஜஹல் லக்ஷணா-ஆகும்
கங்கையில் கிராமம் -நதிக்கரையில் கிராமம் -நதிக்கும் கிராமத்துக்கும் சம்பந்தம் இல்லையே
இதுவே ஜஹல் லக்ஷணா-ஆகும்

2-அ ஜஹல் லக்ஷணா-
தனது சக்யார்த்தத்தை கை விடாமல் லேயே வேறு அர்த்தங்களையும் போதிக்கும் லக்ஷணா –
அ ஜஹல் லக்ஷணா–ஆகும்
காக்கையிடம் இருந்து தயிரைக் காப்பாற்று
தயிரை உண்ணும் காக்கை பூனை நாய் போன்ற அனைத்தையும் குறிக்குமே
இங்கு காக்கை என்னும் சொல் -அ ஜஹல் லக்ஷணா-ஆகும்

3-ஜஹத ஜஹல் லக்ஷணா-
சோயம் தேவ தத்தன் -அன்று காசியில் பார்த்த மனிதனே இவன் -என்ற அறிவில்
மனிதன் என்பதை மட்டும் கைக் கொண்டு -மற்றவற்றை கை விட்டு இருவரும் ஒருவரே என்று போதிக்கிறது
ஒரு பகுதியைக் கைக்கொண்டு ஒரு பகுதியைக் கை விட்டதால் இது -ஜஹத ஜஹல் லக்ஷணா-ஆகும்

(மஞ்சா க்ரோசி -மெத்தையில் இருக்கும் குழந்தைகள் சப்தம் இடுகின்றன
அன்வய அனு பபத்தி ஒவ்வாமை -தொடர்பு உள்ள
தாத்பர்ய அனுப பத்தி -ஒவ்வாமை -)

சாப்த போதம் ஏற்படும் முறை
1-ஒருவர் ராமன் மாரீசனைக் கொன்றார் -என்ற சொல் தொடரை உச்சரிக்க -ஒலிகளின் வரிசை –
2- இந்த ஒலிகளின் வரிசை ஆகாசம் மூலமாகப் பரவி நம் காதை வந்து அடைகின்றன
3- காது என்ற இந்திரியம் புலன் -ஒலியைக் கிரகிக்கும் -இந்த அறிவு இந்த்ரியத்தில் இருந்து
ஏற்படுகிற படியால் ப்ரத்யக்ஷம் ஆகும்
4- ஒவ் ஒரு சொல்லின் பொருளைப் பற்றிய நினைவு ஸ்மரணம் -ஸ்ம்ருதி ஏற்படும்
இந்த நினைவு ஏற்படுவதற்குத் தான் நாம் முன்னமே சப்தத்துக்கும் அர்த்தத்துக்கும் உள்ள தொடர்பை —
சக்தியை அறிந்து இருக்க வேண்டும் -இல்லை என்றால் நினைவு ஏற்படாது
5- கடைசியாக அந்த பொருள்களையும் அவற்றுக்குள் ஒன்றோடும் ஒன்றுக்கும் உள்ள சம்பந்தத்தையும்
பற்றியும் அறிவு ஏற்படும்
ஒருவனான ஆண் மகனான ராமன் மாரீசனைக் கொன்றான் –
சொல் தொடரின் பொருளை பற்றிய அறிவு –வாக்யார்த்த ஞானம் -சாப்த போதம்

சாப்த போதத்துக்கு வேண்டியவை –அர்த்தம் புரிய சில தேவைகள் உள்ளன
1-ஆ காங்ஷா –என்பதைப் பற்றின அறிவு -verbal expectancy –
2-யோக்யதா -என்பதைப் பற்றின அறிவு -அர்த்த அபாதம் -யோக்யம் -பாதிதம் இல்லாமல் இருக்க வேண்டுமே –
3-ஸந்நிதி -என்பதின் அறிவு
4-தாத்பர்யம் -என்பதின் அறிவு

1-ஆ காங்ஷா –என்பதைப் பற்றின அறிவு
ஒரு பதத்துக்கும் மற்ற ஒரு பதத்துக்கும் இடையில் இருக்கும் எதிர் பார்ப்பு தான் -ஆகாங்ஷை
ஒரு வினைச் சொல் தனியாக இருக்க முடியாது -ஒரு பெயர்ச் சொல்லை எதிர்பார்க்கும் –
பெயர்ச் சொல்லும் வினைச் சொல்லை எதிர்பார்க்கும் -இது ஒரு வகையான
ஆகாங்ஷா –தனித்தனியாக வினைச் சொல்லையோ பெயர்ச் சொல்லையோ உபயோகித்தால் சாப்த போதமே ஏற்படாது
அதே போல் ஒரு சொல்லுக்கு உள்ளேயே பகுதி என்பது விகுதியை எதிர்பார்க்கும் -விகுதி பகுதி இல்லாமல் இருக்காதே
நடக்கிறான் என்று சேர்ந்தே பிரயோகம் -கிறான் ஆன் தனியாக உச்சரித்தால் சாப்த போதம் ஏற்படாது
கிறு ஆன் என்பதைத் தான் பகுதி எதிர்பார்க்கும்
அதே அர்த்தத்தை உடைய நிகழ் காலம் என்ற சொல்லைச் சேர்த்து –
நடத்தல் நிகழ் காலம் ஒருமை ஆண்பால்-என்று சொன்னால் சாப்த போதம் ஏற்படாது
ஆகவே எந்த பதங்களோடு சேர்ந்தால் மட்டுமே ஒரு பதம் விஷயத்தைப் போதிக்குமோ
அந்த ஆங்ஷையை நாம் அறிந்தால் தான் சாப்த போதம் ஏற்படும்

2-யோக்யதா -என்பதைப் பற்றின அறிவு
சொல் தொடரின் அர்த்தம் ஸாத்யமான ஒன்றாக இருக்க வேண்டும்
நெருப்பால் நனைக்கிறான் -என்கிற சொல் தொடரால் சாப்த போதம் ஏற்படாதே
நனைத்தல் என்ற செயலில் கருவியாக ஜலம் தானே இருக்க முடியும் -நெருப்பு இருக்க முடியாதே
அப்படி இல்லாமல்
இந்த சொல் தொடரின் பொருள் ஸாத்யமானது தான் என்ற புரிதல் நம்மிடம் இருந்தால் தான் சாப்த போதம் ஏற்படும்

3-ஸந்நிதி -என்பதின் அறிவு
சொற்களின் இடை வெளி இல்லாத உச்சரிப்பு
இப்பொழுது ராமனை என்று சொல்லி சில மணி நேரம் கழித்து ராவணனை என்று சொல்லி பின்பு
பல மணி நேரம் கழித்து கொன்றான் என்று சொன்னால் கேட்பவருக்கு சாப்த போதம் ஏற்படாதே
சொற்கள் அடுத்து அடுத்து உச்சரிக்கப்பட்டு ஒரே சமயத்தில் கேட்பவரின் மனத்தில் இருக்க வேண்டும்
இது தான் ஸந்நிதியைப் பற்றிய ஞானம் ஆகும்

4-தாத்பர்யம் -என்பதின் அறிவு
தாத்பர்யம் என்றால் -வக்து இச்சா -அதாவது பேசுபவரின் இச்சா -கருத்து –
அதை அறிந்தால் தான் சரியான புரிதல் ஏற்படும்
சைந்தவம் -என்றால் குதிரை என்றும் உப்பு என்றும் இரண்டு பொருள்களும் உண்டு
சாப்பிடும் பொழுது சைந்தவம் கொண்டு வா என்றால் உப்பைக் கொண்டு வா என்றும்
பிரயாணத்தின் பொழுது சைந்தவம் கொண்டு வா என்றால் குதிரையை அழைத்து வா என்றும் பொருள்
ஆகவே பேசுபவரின் சூழ்நிலையை வைத்து அவருடைய தாத்பர்யத்தை அறிந்தால் தான்
சரியான சாப்த போதத்தை அறிய முடியும் –

கூஜந்தம் ராம ஸ்லோக ஆலாபனை பண்ணி -சந்நிதி -இடை வெளி இல்லாமல் –
ஆனாலும் சிலருக்கு ஞானம் ஏற்படலாம் -மனசில் சேர்க்க தெரிந்தவர்
சந்நிதி ஞானம் இருக்க வேண்டும்
சந்நிதி இருக்கா இல்லையா என்பது இல்லை -இருப்பதை அறிவதே முக்கியம்
பாத ஞானம்
பதார்த்த ஸ்மரணம்
வாக்யார்த்த ஞானம் -சாப்த போதம்
ப்ரத்யக்ஷம் மட்டும் இந்திரிய -த்ரவ்ய ஜென்ம ஞானம்
மற்றவை மூன்றுமே ஞானத்தில் இருந்து ஞானம் உண்டாவது –

———

பாடம் -31-சம்சாரமும் முக்தியும் –

தத்வ ஞானத்தால் மோக்ஷம் அஞ்ஞானத்தால் சம்சாரம் -எல்லா தர்சனங்களிலும் உண்டே –
ஞானம் -அனுபவம் ஸ்ம்ருதி -யதார்த்தம் அயதார்த்தம் -இரண்டும் உண்டே

ப்ரத்யக்ஷம் என்று அழைக்கப்படும் இந்த்ரியங்களோ
அனுமானம் என்று சொல்லப்படும் பாரமர்சம் என்கிற ஞானமோ
உப மானம் என்று சொல்லப்படும் ஸாத்ருஸ்ய ஞானமும்
சப்த பிரமாணம் என்று சொல்லப்படும் வாக்கியங்களை பற்றிய ஞானமோ
இவை சரியாக வேலை செய்தால் பிரமா -எனப்படும் ஞானம் ஏற்படும்
இவற்றில் ஏதாவது ஒரு குற்றம் ஏற்பட்டு தவறாக செயல்பட்டால் -அயதார்த்த ஞானம் -பிரமம் -ஏற்படும் –
ஒரு பொருளில் இல்லாத தன்மையை அதில் இருப்பதாகக் காட்டிக் கொடுக்கும் அனுபவமே –
அயதார்த்த அனுபவ லக்ஷணம் –
அந்த அயதார்த்த அனுபவம் மூன்று வகைப்படும்
1-சம்சயம்
2-விபர்யயம்
3-தர்க்கம்

சம்சயம்
ஒரு தர்மியில் முரண் பட்ட பல தர்மங்களைக் கிரஹிக்கும் ஞானம் -சம்சயத்தின் லக்ஷணம்
மூன்று தளங்கள் -ஒரு தர்மி – தர்மங்கள் – விருத்த நா நா தர்ம – முரண்பட்ட-இப்படி மூன்றும் வேண்டும் –
விரோதம் -சேர்ந்து இல்லாமை -ஸஹ -அந வஸ் தானம்
கயிற்றைப் பார்த்து இது கயிறா பாம்பா என்கிற சந்தேகம்
கயிற்றுத் தன்மை பாம்புத் தன்மை முரண்பட்ட தர்மங்கள் ஒன்றில் கிரஹிக்கும் ஞானம் -யதார்த்த ஞானம்
ஒரு தர்மியில் -என்று சொல்லாமல் போனால் குடமும் துணியும் என்ற சமூக அலம்பந ஞானத்தில் அதி வியாப்தி ஏற்படும் –
குடத்தன்மை துபித்தன்மை இரண்டு வேறே வேறே முரண் பட்ட தர்மங்கள் இரண்டு வேறே வேறே பொருளில் கிரஹிக்கிற படியால்
முரண்பட்ட என்று சொல்லாமல் போனால் -சிவப்பு குடம் -சிவப்புத்தன்மையும் குடத்தன்மையும் முரண் படாத
இரண்டு தர்மங்கள் ஒரு தர்மியில் கிரஹிக்கிற படியால் அதி வியாப்தி ஏற்படும் –

விபர்யயம்
ஒரு பொருளில் இல்லாத தன்மையை அதில் இருப்பதாக முடிவு செய்து விட்டால் அந்த முடிவு நிச்சம் தான் என்ற விபர்யயம் ஏற்படும் –
ஒரு கயிற்றைப் பார்த்து இது கயிறு -இதில் கயிற்றுத் தன்மை உள்ளது என்று நிச்சயித்தால் அது யதார்த்த அனுபவ ம்
கயிறா பாம்பா சங்கித்தால் சம்சயம்
இது பாம்பு -இதில் பாம்புத் தன்மை உள்ளது என்று நிச்சயித்தால் அது விபர்யயம்
விபர்யயம் -மித்யா ஞானம் -தவறான ஞானம் என்ற மற்ற ஒரு பெயரும் உண்டே
இந்த மித்யா ஞானமே அஞ்ஞானம் -இதனாலே நான் சம்சாரத்தில் இருந்து துன்பம் அனுபவிக்கிறோம்
மித்யா ஞானம் நீங்கி விட்டால் சம்சாரத்தில் இருந்து விடுபடலாம் –

தர்க்கம்
இது வாதத்துக்கு உபயோகிக்கப் படும் கருவி -தர்க சாஸ்திரம் அன்றோ -இதனாலே பெயர் –
மலையில் புகையைப் பார்த்து நெருப்பு உள்ளதாக அனுமானம் செய்து மற்ற ஒருவர் இடம் சொல்ல
புகை இருக்கட்டும் நெருப்பு எதனால் இருக்க வேண்டும் –
அப்ரயோஜகதா சங்கா -இது தான்
அதற்கு பதிலாக நான் -நெருப்பு இல்லை என்றால் புகையும் இல்லாமல் இருக்க வேண்டுமே என்றேன்
நெருப்பின் அபாவம் வியாப்யம்-
புகையின் அபாவம் வியாபகம் –
மலையில் நெருப்பின் அபாவத்தை ஏறிட்டு அதன் மூலம் புகையின் அபாவத்தை ஏறிட்டு
புகையின் அபாவம் இல்லை என்று எதிராளி மறுக்க இயலாதே
இதுவே தர்க்கம் ஆகும் –

16 பதார்த்தங்கள் உண்மையான அறிவாலேயே முக்தி
வைசேஷிக தர்சனம் 7 பதார்த்தங்கள்
நியாய சாஸ்திரம் 16 பதார்த்தங்கள் கௌதமர்
ஏழும் -16 ஆகப் பிரித்து சொல்வர்
1-பிரமாணம்
2-பிரமேயம்
3-சம்சயம்
4-பிரயோஜனம்
5-த்ருஷ்டாந்தம்
6-சித்தாந்தம்
7-அவயவ
8-தர்க்க
9-நிர்ணய
10-வாதம் -தத்வம் அறியும் ஆசையால் செய்யும் debate –
11-ஜல்பம் -வெற்றி அடைய debate
12-விதண்டா வாதம் -ஸ்வ பக்ஷம் சொல்லாமல் பிறர் பக்ஷ கண்டனம்
13-ஹேது ஆபாசங்கள்
14-சலம் -சாதுர்யத்தால் வேறே அர்த்தம் -நவ ஒன்பது புதிய துணி உடையவன் தேவ தத்தன் –
15-ஜாதி -தனது பக்ஷம் தோற்கும் படி வாதம்
16-நிக்ரஹ ஸ்தானம் -சாதிக்க முடியாமல் ப்ரதிஜ்ஜை மாற்றுவது —

முக்தி
நியாய ஸாஸ்த்ரம் படி முக்தி துக்கம் நீங்குதல்
ஆத்யந்த்திக துக்க நிவ்ருத்தியே மோக்ஷம் -அந்தம் -முடிவு அத்யந்தம் எல்லையைத் தாண்டியது –
முக்தி நிலையில் ஆத்மா
சுகம் துக்கம் விருப்பு வெறுப்பு முயற்சி பாபம் புண்ணியம் பதிவுகள் -முதலிய
எந்தக் குணங்களும் இல்லாமல் கல்லைப் போலே இருப்பதே முக்தி ஆகும் என்பர்

துக்கம் –21- வகைகள் என்பர்
ஆறு இந்திரியங்கள் -மனஸ் -ஞான இந்திரியங்கள்
அவற்றில் இருந்து தோன்றும் ஆறு அறிவுகள் -சப்தாதிகள்
அறிவுக்கு விஷயமான ஆறு பொருள்கள்
சரீரம்
சுகம் என்கிற குணம் (ஸ்வர்க்கம்-தள்ளும் பொழுது பார்க்க துக்கம் வருமே )
துக்கம் என்கிற குணம் –ஆகிய இவையே
இவை அனைத்தும் நீங்கி மீண்டு வராதபடி அழிவதே முக்தி என்பர்

துக்க ஜென்ம பிரவிருத்தி தோஷம் மித்யா ஞானம் -உத்தர உத்தரம் வர முன் உள்ளவை போகுமே
தோஷம் ராக த்வேஷங்கள் சொன்னவாறு
ப்ரவ்ருத்தி தர்ம அதர்மங்கள் சொன்னவாறு

தத்வ ஞானம் ஏற்பட்டு தவறான புரிதல் மித்யா ஞானம் போகும்
அஞ்ஞானம் நீங்க விருப்பு வெறுப்பு ராகம் த்வேஷம் போகும் -இவை இரண்டுமே தோஷம்
இவை நீங்கினால் புண்ய பாப செயல்களில் பிரவிருத்தி இல்லாமல் போகும்
இவை இல்லா விடில் அடுத்த பிறவி கிட்டாது
மீதம் இருக்கும் புண்ய பாபங்களைக் கழித்து சரீரம் துறந்து கல்லைப் போலே ஆன பின்பு முக்தி அடைகிறான்
இதுவே முக்தி என்பர் நியாய சாஸ்திரத்தில் –

———————————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ உ .வே. வேளுக்குடி ரெங்கநாதன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ கணாதர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: