ஸ்ரீ விஷ்ணு பர்வம்–அத்யாயம் – 111–(ஸ்ரீ வாஸுதேவ மாஹாத்ம்யம்)–ஸ்ரீ அர்ஜுனன் விளக்கிய மற்றொரு அற்புதம் |–

பிராமணரின் குழந்தையைக் காக்க கிருஷ்ணனால் ஏவப்பட்ட அர்ஜுனன்-

ஜநமேஜய உவாச
பூ⁴ய ஏவ மஹாபா³ஹோ க்ருஷ்ணாஸ்ய ஜக³தாம் பதே꞉ |
மாஹாத்ம்யம் ஷ்²ரோதுமிச்சா²மி பரமம் த்³விஜஸத்தம ||2-111-1

ந ஹி மே த்ருப்திரஸ்தீஹ ஷ்²ருண்வதஸ்தஸ்ய தீ⁴மத꞉ |
கர்மணாமநுஸந்தா⁴நம் புராணஸ்ய மஹாத்மந꞉ ||2-111-2

ஜனமேஜயன் {வைசம்பாயனரிடம்}, “ஓ! பெருங்கரங்களைக் கொண்டவரே, ஓ! இருபிறப்பாளரில் முதன்மையானவரே, உலகத்தின் தலைவனான கிருஷ்ணனின் மகிமைகளை மீண்டும் கேட்க விரும்புகிறேன்.(1) உயரான்மாவும், நுண்ணறிவுமிக்கவனும், புராதனப் புருஷனுமான கிருஷ்ணனின் பெருஞ்செயல்களைக் கேட்பதில் இன்னும் தணிவடையாதவனாக இருக்கிறேன்” என்றான்.(2)

வைஷ²ம்பாயந உவாச
நாந்த꞉ ஷ²க்ய꞉ ப்ரபா⁴வஸ்ய வக்தும் வர்ஷஷ²தைரபி |
கோ³விந்த³ஸ்ய மஹாராஜ ஷ்²ரூயதாமித³மத்³பு⁴தம் ||2-111-3

ஷ²ரதல்பே ஷ²யாநேந பீ⁴Sமேண பரிசோதி³த꞉ |
கா³ண்டீ³வத⁴ந்வா பீ³ப⁴த்ஸுர்மாஹாத்ம்யம் கேஷ²வஸ்ய யத் ||2-111-4

ராஜ்ஞாம் மத்⁴யே மஹாராஜ ஜ்யேஷ்ட²ம் ப்⁴ராதரமப்³ரவீத் |
யுதி⁴ஷ்டி²ரம் ஜிதாமித்ரமிதி தச்ச்²ருணு கௌரவ ||2-111-5

வைசம்பாயனர், “ஓ! மன்னா, கோவிந்தனின் மகிமைகளைச் சொல்லி முடிக்க நூறு ஆண்டுகளும் போதாது.(3) காண்டீவ வில் தரித்தவனான பீபத்சு (அர்ஜுனன்), கணைப்படுக்கையில் கிடந்த பீஷ்மரால் தூண்டப்பட்டதும் சொன்ன பேரற்புதம் நிறைந்த கேசவனின் செயல்களை இப்போது கேட்பாயாக.(4) ஓ! குருவின் அரச வழித்தோன்றலே, மன்னர்களின் முன்னிலையில், பகைவர் அனைவரையும் வென்ற தன் அண்ணன் யுதிஷ்டிரனிடம் அவன் சொன்னதைக் கேட்பாயாக.(5)

அர்ஜுந உவாச
புராஹம் த்³வாரகாம் யாத꞉ ஸம்ப³ந்தீ⁴நவலோகக꞉ |
ந்யவஸம் பூஜிதஸ்தத்ர போ⁴ஜவ்ருஷ்ண்யந்த⁴கோத்தமை꞉ ||2-111-6

தத꞉ கதா³சித்³த⁴ர்மாத்மா தீ³க்ஷிதோ மது⁴ஸூத³ந꞉ |
ஏகாஹேந மஹாபா³ஹு꞉ ஷா²ஸ்த்ரத்³ருஷ்டேந கர்மணா || 2-111-7

ததோ தீ³க்ஷிதமாஸீநமபி⁴க³ம்ய த்³விஜோத்தம꞉ |
க்ருஷ்ணம் விஜ்ஞாபயாமாஸ த்ராஹி த்ராஹீதி சாப்³ரவீத் ||2-111-8

அர்ஜுனன், “முன்பொரு காலத்தில் என் உறவினர்களைக் காண்பதற்காக நான் துவராகா நகருக்குச் சென்றேன். போஜர்கள், விருஷ்ணிகள், அந்தகர்கள் ஆகியோரால் கௌரவிக்கப்பட்டவனாக அங்கே சில காலம் வாழ்ந்திருந்தேன்.(6) அந்த நேரத்தில் அற ஆன்மாவும், பெருங்கரங்களைக் கொண்டவனுமான மதுசூதனன், சாத்திரச் சடங்குகளின்படி ஒரு நாள் அளவுக்கு நீளும் வேள்வியை நடத்தினான் {வேள்வியில் ஒரு நாள் தீக்ஷையில் இருந்தான்}.(7) கிருஷ்ணன் வேள்வியில் அமர்ந்திருந்தபோது ஒரு பிராமணர் தன் காரியங்களைச் சொல்லி அவனது பாதுகாப்பை நாடினார்.(8)

ப்³ராஹ்மண உவாச
ரக்ஷாதி⁴காரோ ப⁴வத꞉ பரித்ராயஸ்வ மாம் விபோ⁴ |
சதுர்தா²ம்ஷ²ம் ஹி த⁴ர்மஸ்ய ரக்ஷிதா லப⁴தே ப²லம் ||2-111-9

பிராமணர், “ஓ! தலைவா, நீயே (குடிமக்களின்) பாதுகாப்பிற்குப் பொறுப்பானவன்; மேலும், நற்பணியால் ஈட்டப்பட்ட புண்ணியத்தில் நான்கில் ஒரு பங்கைப் பெறத் தகுந்தவனே பாதுகாவலன்” என்றார்.(9)

வாஸுதே³வ உவாச
ந பே⁴தவ்யம் த்³விஜஷ்²ரேஷ்ட² ரக்ஷாமி த்வாம் குதோ ப⁴யம் |
ப்³ரூஹி தத்த்வேந ப⁴த்³ரம் தே யத்³யபி ஸ்யாத்ஸுது³ஷ்கரம் ||2-111-10

வாசுதேவன், “ஓ! இருபிறப்பாளரில் முதன்மையானவரே, உமக்கு நன்மை நேரட்டும். நீர் (எவருக்கும்) அஞ்ச வேண்டாம். எவ்வளவு கடும்பணியாக இருந்தாலும், உமது அச்சத்திற்குக் காரணமானவனிடம் இருந்து உம்மை நான் பாதுகாப்பேன். உமக்கு அச்சத்தை ஏற்படுத்துபவன் எவன்?” என்று கேட்டான்.(10)

ப்³ராஹ்மண உவாச
ஜாதோ ஜாதோ மஹாபா³ஹோ புத்ரோ மே ஹ்ரியதே(அ)நக⁴ |
த்ரயோ ஹ்ருதாஷ்²சதுர்த²ம் த்வம் க்ருஷ்ண ரக்ஷிதுமர்ஹஸி ||2-111-11

ப்³ராஹ்மந்யா꞉ ஸூதிகாலோ(அ)த்³ய தத்ர ரக்ஷா விதீ⁴யதாம் |
யதா² த்⁴ரியேத³பத்யம் மே ததா² குரு ஜநார்த³ந ||2-111-12

பிராமணர், “ஓ! பெருங்கரங்களைக் கொண்டவரே, என் மகன்கள் பிறந்த உடனேயே அபகரிக்கப்பட்டனர். ஓ! பாவமற்ற கிருஷ்ணா, என்னுடைய மூன்று மகன்களும் அவர்கள் பிறந்த உடனேயே அபகரிக்கப்பட்டனர். நீ இப்போது என் நான்காவது மகனைக் காக்க வேண்டும்.(11) ஓ! ஜனார்த்தனா, என் மனைவி பேறு கால வலியில் இருக்கிறாள். என் பிள்ளை அபகரிக்கப்படாத வகையில் நீ ஏற்பாடுகளைச் செய்வாயாக” என்றார்.(12)

அர்ஜுந உவாச
ததோ மாமாஹ கோ³விந்தோ³ தீ³க்Sஇதோ(அ)ஹம் க்ரதாவிதி |
ரக்ஷா ச ப்³ராஹ்மணே கார்யா ஸர்வாவஸ்தா²க³தைரபி ||2-111-13

அர்ஜுனன், “அப்போது கோவிந்தன் என்னிடம், “நான் இப்போது வேள்வியைச் செய்து கொண்டிருக்கிறேன். ஆனால், எச்சூழ்நிலையிலும் ஒரு பிராமணர் நம்மால் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும்” என்றான்.(13)

ஷ்²ருத்வாஹமேவம் க்ருஷ்ணஸ்ய வசோ(அ)வோசம் நராதி⁴ப |
மாம் நியோஜய கோ³விந்த³ ரக்ஷிஷ்யே(அ)ஹம் த்³விஜம் ப⁴யாத் ||2-111-14

கிருஷ்ணனின் சொற்களைக் கேட்ட நான் அந்தக் கோவிந்தனிடம், “இதில் என்னை நீ நியமிப்பாயாக. நான் இந்தப் பிராமணரின் அச்சத்தை அகற்றுகிறேன்” என்றேன்.(14)

இத்யுக்த꞉ ஸ ஸ்மிதம் க்ருத்வா மாமுவாச ஜநார்த³ந꞉ |
ரக்ஷஸீத்யேவமுக்தஸ்து வ்ரீடி³தோ(அ)ஸ்மி நராதி⁴ப ||2-111-15

இவ்வாறு சொல்லப்பட்டதும் சற்றே புன்னகைத்த ஜனார்த்தனன், “உன்னால் இவரைப் பாதுகாக்க முடியுமா?” என்று கேட்டான். ஓ! மன்னா {யுதிஷ்டிரரே}, கிருஷ்ணனின் அந்தச் சொற்களைக் கேட்டு நான் பெரிதும் வெட்கமடைந்தேன்.(15)

ததோ மாம் வ்ரீடி³தம் மத்வா புநராஹ ஜநார்த³ந꞉ |
க³ம்யதாம் கௌரவஷ்²ரேஷ்ட² ஷ²க்யதே யதி³ ரக்ஷிதும் ||2-111-16

த்வத்புரோகா³ஷ்²ச ரக்ஷந்து வ்ருஷ்ண்யந்த⁴கமஹாரதா²꞉ |
ருதே ராமம் மஹாபா³ஹும் ப்ரத்³யும்நம் ச மஹாப³லம் ||2-111-17

இவ்வாறு வெட்கமடைந்த என்னைக் கண்ட ஜனார்த்தனன் மீண்டும், “உன்னால் அவரைப் பாதுகாக்க இயலுமென்றால் செல்.(16) பெருங்கரங்களைக் கொண்ட ராமர் {பலராமர்}, பெருந்தேர் வீரனான பிரத்யும்னன் ஆகியோரைத் தவிர, விருஷ்ணி, அந்தகக் குலத்தோர் பிறர் உன்னைப் பின்தொடர்வார்கள்” என்றான்.(17)

ததோ(அ)ஹம் வ்ருஷ்ணிஸைந்யேந மஹதா பரிவாரித꞉ |
தமக்³ரதோ த்³விஜம் க்ருத்வா ப்ரயாத꞉ ஸஹ ஸேநயா ||2-111-18

பிறகு விருஷ்ணி படை சூழ நான் என் முன் அந்தப் பிராமணரை வைத்துக் கொண்டு புறப்பட்டுச் சென்றேன்” என்றான் {அர்ஜுனன்}.(18)

இதி ஷ்²ரீமஹாபா⁴ரதே கி²லேஷு ஹரிவம்ஷே² விஷ்ணுபர்வணி
வாஸுதே³வமாஹாத்ம்யே ஏகாத³ஷா²தி⁴கஷ²ததமோ(அ)த்⁴யாய꞉

————–—————————

ஸ்ரீ கோவில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ வேத வியாஸ பகவான் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: