ஸ்ரீ விஷ்ணு பர்வம்–அத்யாயம் – 89–(சா²லிக்யக்ரீடா³)-சாலிக்ய காந்தர்வம் |–

நீர் விளையாட்டுத் தொடர்ந்தது; கிருஷ்ணனும், பலராமனும் இரு தரப்பாகப் பிரிந்து விளையாடியது; அவர்களுடன் இணைந்து கொண்ட அர்ஜுனன்; சாலிக்ய காந்தர்வமெனும் தெய்வீகப் பாடல்-

வைஷ²ம்பாயந உவாச
ரேமே ப³லஷ்²சந்த³நபங்கதி³க்³த⁴꞉
காத³ம்ப³ரீபாநகல꞉ ப்ருது²ஷ்²ரீ꞉ |
ரக்தேக்ஷணோ ரேவதிமாஷ்²ரயித்வா
ப்ரலம்ப³பா³ஹு꞉ ஸ்க²லித꞉ ப்ரபாத꞉ |2-89-1

வைசம்பாயனர் {ஜனமேஜயனிடம்}, “சந்தனம் பூசிய பெருங்கரங்களைக் கொண்ட பேரழகன் பலன் {பலராமன்}, காதம்பரி மது உண்டு தன் மீதும், தன் உடல் இயக்கத்தின் மீதுமான கட்டுப்பாட்டை இழந்து கண்கள் சிவந்தவனாக ரேவதியுடன் விளையாடத் தொடங்கினான்.

நீலாம்பு³தா³பே⁴ வஸநே வஸாந-
ஷ்²சந்த்³ராம்ஷு²கௌ³ரோ மதி³ராவிலாக்ஷ꞉ |
ரராஜ ராமோ(அ)ம்பு³த³மத்⁴யமேத்ய
ஸம்பூர்நபி³ம்போ³ ப⁴க³வாநிவேந்து³꞉ ||2-89-2

சந்திரக்கதிர்களைப் போன்று வெண்மையான தெய்வீக ராமன், மேகத்துக்கு ஒப்பான கருவண்ண ஆடை உடுத்தி, போதையில் கண்கள் உருள மேகத்தில் ஒளிரும் முழு நிலவைப் போல அங்கே ஒளிர்ந்து கொண்டிருந்தான்

வாமைககர்ணாமலகுண்ட³லஷ்²ரீ꞉
ஸ்மேரந்மநோஜ்ஞாப்³ஜக்ருதாவதம்ஸ꞉ |
திர்யக்கடாக்ஷம் ப்ரியயா முமோத³
ராமோ முக²ம் சார்வபி⁴வீக்ஷ்யமாண꞉ ||2-89-3

அழகிய தாமரைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டவனும், இடது காதில் மட்டும் குண்டலம் கொண்டவனுமான ராமன், புன்னகைத்தபடியே சாய்வுப்பார்வையில் தன் அன்புக்குரிய துணைவியின் முகத்தை மீண்டும் மீண்டும் பார்த்து பெரும் மகிழ்ச்சியை அடைந்தான்

அதா²ஜ்ஞயா கம்ஸநிகும்ப⁴ஷ²த்ரோ-
ருதா³ரரூபோ(அ)ப்ஸரஸாம் க³ணா꞉ ஸ꞉ |
த்³ரஷ்டும் முதா³ ரேவதிமாஜகா³ம
வேலாலயம் ஸ்வர்க³ஸமாநம்ருத்³த்⁴யா ||2-89-4

அப்போது, கம்சனையும், நிகும்பனையும் அழித்த கேசவனின் {கிருஷ்ணனின்} ஆணையின் பேரில் அழகிய அப்சரஸ்கள் ரேவதியையும், ராமனையும் பார்ப்பதற்காகச் செழிப்பில் சொர்க்கத்திற்கு இணையான கடலுக்குச் சென்றனர்.

தாம் ரேவதீம் சாப்யத² வாபி ராமம்
ஸர்வா நமஸ்க்ருத்ய வராங்க³யஷ்ட்ய꞉ |
வாத்³யாநுரூபம் நந்ருது꞉ ஸுகா³த்ர்ய꞉
ஸமந்ததோ(அ)ந்யா ஜகி³ரே ச ஸம்யக் ||2-89-5

அழகு பொருந்திய சிறந்த உடற்கட்டைக் கொண்ட அந்த அப்சரஸ்கள், ரேவதியையும், ராமனையும் வணங்கிவிட்டு, இசைக்கு இணக்கமாக நடனமாடத் தொடங்கினர்.

சக்ருஸ்ததை²வாபி⁴நயேந லப்³த⁴ம்
யதா²வதே³ஷாம் ப்ரியமர்த²யுக்தம் |
ஹ்ருத்³யாநுகூலம் ச ப³லஸ்ய தஸ்ய
ததா²ஜ்ஞயா ரைவதராஜபுத்ர்யா꞉ ||2-89-6

அவர்கள், பலதேவனின் ஆணையின் பேரிலும், ரைவத மன்னனுடைய மகளின் {ரேவதியின்} ஆணையின் பேரிலும் யாதவர்களின் விருப்பத்திற்கிணங்க தங்களால் அடையப்பட்ட பல்வேறு அங்க அசைவுகளை {அபிநயங்களை} வெளிப்படுத்த தொடங்கினர்.

சக்ருர்ஹஸந்த்யஷ்²ச ததை²வ ராஸம்
தத்³தே³ஷ²பா⁴ஷாக்ருதிவேஷயுக்தா꞉ |
ஸஹஸ்ததாலம் லலிதம் ஸலீலம்
வராங்க³நா மங்க³லஸம்ப்⁴ருதாங்க்³ய꞉ ||2-89-7

மெலிந்தவர்களான அந்த அழகிய காரிகையர், யாதவர்களின் நாட்டில் உள்ள பெண்கள் உடுத்தவது போன்ற உடைகளை உடுத்திக் கொண்டு, ஆயிரக்கணக்கான பண்களில் அமைக்கப்பட்ட பாடல்களை அவர்களின் மொழியிலேயே பாடினர்

ஸங்கர்ஷணாதோ⁴க்ஷஜநந்த³நாநி
ஸங்கீர்தயந்த்யோ(அ)த² ச மங்க³லாநி |
கம்ஸப்ரலம்பா³தி³வத⁴ம் ச ரம்யம்
சாணூரகா⁴தம் ச ததை²வ ரங்கே³ ||2-89-8

யஷோ²த³யா ச ப்ரதி²தம் யஷோ²(அ)த²
தா³மோத³ரத்வம் ச ஜநார்த³நஸ்ய |
வத⁴ம் ததா²ரிஷ்டகதே⁴நுகாப்⁴யாம்
வ்ரஜே ச வாஸம் ஷ²குநீவத⁴ம் ச ||2-89-9

ததா² ச ப⁴க்³நௌ யமலார்ஜுநௌ தௌ
ஸ்ருஷ்டிம் வ்ருகாணாமபி வத்ஸயுக்தாம் |
ஸ காலியோ நாக³பதிர்ஹ்ரதே³ ச
க்ருஷ்ணேந தா³ந்தஷ்²ச யதா² து³ராத்மா ||2-89-10

ஷ²ங்க²ஹ்ரதா³து³த்³த⁴ரணம் ச வீர
பத்³மோத்பலாநாம் மது⁴ஸூத³நேந |
கோ³வர்த்³த⁴நோ(அ)ர்தே² ச க³வாம் த்⁴ருதோ(அ)பூ⁴-
த்³யதா² ச க்ருஷ்ணேந ஜநார்த³நேந ||2-89-11

குப்³ஜாம் யதா² க³ந்த⁴கபீஷிகாம் ச
குப்³ஜத்வஹீநாம் க்ருதவாம்ஷ்²ச க்ருஷ்ண꞉ |
அவாமநம் வாமநகம் ச சக்ரே
க்ருஷ்ணோ ததா²த்மாநமஜோ(அ)ப்யநிந்த்³ய꞉ ||2-89-12

ஸௌப⁴ப்ரமாத²ம் ச ஹலாயுத⁴த்வம்
வத⁴ம் முரஸ்யாப்யத² தே³வஷ²த்ரோ꞉ |
க³ந்தா⁴ரகந்யாவஹநே ந்ருபாணாம்
ரதே² ததா² யோஜநமூர்ஜிதாநாம் || 2-89-13

தத꞉ ஸுப⁴த்³ராஹரணே ஜயம் ச
யுத்³தே⁴ ச பா³லாஹகஜம்பு³மாலே |
ரத்நப்ரவேகம் ச யுத⁴ஜிதைர்ய-
த்ஸமாஹ்ருதம் ஷ²க்ரஸமக்ஷமாஸீத் ||2-89-14

ஓ! வீரா, அந்தச் சபையின் முன்பே ராமனுக்கும் {சங்கர்ஷணனுக்கும்}, கேசவனுக்கும் {அதோக்ஷகனுக்கும்} மகிழ்ச்சி தரக்கூடிய புனிதக் கருப்பொருள்களை அவர்கள் பாடினர். கம்ச, பிரலம்ப, சாணூர வதங்களையும்;(8) யசோதையால் ஜனார்த்தனின் மகிமை நிறுவப்படவும், அவன் தாமோதரன் என்ற பெயரைப் பெறவும் காரணமாக இருந்த உரலோடு அவன் கட்டப்பட்ட கதை; அரிஷ்ட, தேனுக வதங்கள்; அவனது விரஜவாசம் {ஆயர்பாடி வாசம்}; பூதனை வதம்;(9) யமலார்ஜுன மரங்களை முறித்தது; கன்றுகளுடன் அவன் ஓநாய்களைப் படைத்தது; தடாகத்தில் {யமுனையின் மடுவில்} இருந்த பாம்புகளின் தீய மன்னன் காளியன் கிருஷ்ணனால் ஒடுக்கப்பட்டது;(10) அந்தத் தடாகத்தில் இருந்து தாமரைகள், நீலோத்பலங்கள், சங்குகள், நிதிகள் ஆகியவற்றுடன் மதுசூதனன் திரும்பியது; உலக நன்மையின் பிறப்பிடமான கேசவனால் பசுக்களின் நன்மைக்காகக் கோவர்த்தன மலை உயர்த்தப்பட்டது;(11) நறுமணப் பொருட்களை விற்கும் கூனி {குப்ஜை} கிருஷ்ணனால் குணமடைந்தது ஆகியவற்றையும், பிறப்பும், குற்றமும் அற்ற அந்தத் தலைவனின் பிற கதைகளையும் அந்தத் தலைவன் குள்ளனாக இல்லாவிட்டாலும் மிக இழிந்த குள்ள வடிவை ஏற்றதையும் அந்த அப்சரஸ்கள் பாடினர்;(12) சௌபன் கொல்லப்பட்டது; இந்தப் போர்கள் அனைத்திலும் பலதேவன் தன் கலப்பையை உயர்த்திய வகை; தேவர்களின் பகைவர் பிறரின் அழிவு; தேவர்களின் பகைவனான முராசுரனைக் கொன்றது; காந்தார இளவரசியின் {சைப்யையின்} திருமணத்தின் போது செருக்குமிக்க மன்னர்களுடன் நடந்த போர்;(13) சுபத்ரை அபகரிக்கப்பட்டது; பலாஹகன், ஜம்புமாலியுடனான போர்; சக்ரனை வீழ்த்திவிட்டு அவனது முன்னிலையிலே ரத்தினங்கள் அனைத்தையும் அபகரித்த விதம் ஆகியவற்றையும் அவர்கள் பாடினர்.(14)

ஏதாநி சாந்யாநி ச சாருரூபா
ஜகு³꞉ ஸ்த்ரிய꞉ ப்ரீதிகராணி ராஜந் |
ஸங்கர்ஷணாதோ⁴க்ஷஜஹர்ஷணாநி
சித்ராணி சாநேககதா²ஷ்²ரயாணி ||2-89-15

காத³ம்ப³ரீபாநமதோ³த்கடஸ்து
ப³ல꞉ ப்ருது²ஷ்²ரீ꞉ ஸ சுகூர்த³ ராம꞉ |
ஸஹஸ்ததாலம் மது⁴ரம் ஸமம் ச
ஸ பா⁴ர்யயா ரேவதராஜபுத்ர்யா ||2-89-16

தம் கூர்த³மாநம் மது⁴ஸூத³நஷ்²ச
த்³ருஷ்ட்வா மஹாத்மா ச முதா³ந்விதோ(அ)பூ⁴த் |
சுகூர்த³ ஸத்யாஸஹிதோ மஹாத்மா
ஹர்ஷாக³மார்த²ம் ச ப³லஸ்ய தீ⁴மாந் ||2-89-17

ஸமுத்³ரயாத்ரார்த²மதா²க³தஷ்²ச
சுகூர்த³ பார்தோ² நரலோகவீர꞉ |
க்ருஷ்ணேந ஸார்த⁴ம் முதி³தஷ்²சுகூர்த³
ஸுப⁴த்³ரயா சைவ வராங்க³யஷ்ட்யா ||2-89-18

க³த³ஷ்²ச தீ⁴மாநத² ஸாரணஷ்²ச
ப்ரத்³யும்நஸாம்பௌ³ ந்ருப ஸாத்யகிஷ்²ச |
ஸாத்ராஜிதீஸூநுருதா³ரவீர்ய꞉
ஸுசாருதே³ஷ்ணஷ்²ச ஸுசாருரூப꞉ ||2-89-19

வீரௌ குமாரௌ நிஷ²டோ²ல்முகௌ ச
ராமாத்மஜௌ வீரதமௌ சுகூர்த³து꞉ |
அக்ரூரஸேநாபதிஷ²ங்கரஷ்²ச
ததா²பரே பை⁴மகுலப்ரதா⁴நா꞉ ||2-89-20

ஓ! மன்னா {ஜனமேஜயா}, அந்த அழகிய பெண்கள் இவை அனைத்தையும், சங்கர்ஷணனுக்கும், அதோக்ஷஜனுக்கும் {கிருஷ்ணனுக்கும்} மகிழ்ச்சி தரக்கூடிய இன்னும் பிற கருப்பொருள்களையும் பாடிக் கொண்டிருந்தபோது,(15) காதம்பரி மது பருகிய பேரழகன் பலராமன், தன் மனைவியான ரேவதியுடன் சேர்ந்து கைகளைத் தட்டி {கைத்தாளமிட்டுக் கொண்டு} பாடத் தொடங்கினான்.(16) நுண்ணறிவுமிக்கவனும், பேரான்மாவும், பெருஞ்சக்தியும் கொண்டவனுமான மதுசூதனன், ராமன் இவ்வாறு பாடுவதைக் கண்டு அவனை மகிழ்விப்பதற்காகச் சத்யாவுடன் {சத்யபாமாவுடன்} சேர்ந்து பாடத் தொடங்கினான்.(17) கடல் பயணத்திற்காக அங்கே வந்திருந்தவனும், உலகின் பெரும் வீரனுமான பார்த்தனும் {அர்ஜுனனும்}, கிருஷ்ணனுடனும், அழகிய சுபத்ரையுடனும் சேர்ந்து மகிழ்ச்சியாகப் பாடினான்.(18) ஓ! மன்னா, நுண்ணறிவுமிக்கக் கதன், சாரணன், பிரத்யும்னன், சாம்பன், சாத்யகி, சத்ராஜித்தின் மகளுடைய மகன் {சத்யபாமாவின் மகனான பானு}, பெருஞ்சக்திவாய்ந்த சாருதேஷ்ணன் ஆகியோரும் அவர்களுடன் சேர்ந்து பாடினர்.(19) ராமனின் மகன்களும், பெரும் வீரர்களுமான இளவரசர்கள் நிசடனும், உல்முகனும், தளபதியான அக்ரூரன், சங்கன் ஆகியோரும் முன்னணி பைமர்கள் பிறரும் அங்கே பாடினர்.(20)

தத்³யாநபாத்ரம் வவ்ருதே⁴ ததா³நீம்
க்ருஷ்ணப்ரபா⁴வேண ஜநேந்த்³ரபுத்ர |
ஆபூர்ணமாபூர்ணமுதா³ரகீர்தே
சுகூர்த³யத்³பி⁴ர்ந்ருப பை⁴மமுக்²யை꞉ || 2-89-21

தை ராஸஸக்தைரதிகூர்த³மாநை-
ர்யது³ப்ரவீரைரமரப்ரகாஷை²꞉ |
ஹர்ஷாந்விதம் வீர ஜக³த்ததா²பூ⁴-
ச்சே²முஷ்²ச பாபாநி ஜநேந்த்³ரஸூநோ ||2-89-22

தே³வோ(அ)திதி²ஸ்தத்ர ச நாரதோ³(அ)த²
விப்ரப்ரியார்த²ம் முரகேஷி²ஷ²த்ரோ꞉ |
சுகூர்த³ மத்⁴யே யது³ஸத்தமாநாம்
ஜடகலாபாக³லிதைகதே³ஷ²꞉ ||2-89-23

ராஸப்ரணேதா முநி ராஜபுத்ர
ஸ ஏவ தத்ராப⁴வத³ப்ரமேய꞉ |
மத்⁴யே ச க³த்வா ச சுகூர்த³ பூ⁴யோ
ஹேலாவிகாரை꞉ ஸவிட³ம்பி³தாங்கை³꞉ ||2-89-24

ஸ ஸத்யபா⁴மாமத² கேஷ²வம் ச
பார்த²ம் ஸுப⁴த்³ராம் ச ப³லம் ச தே³வம் |
தே³வீம் ததா² ரைவதராஜபுத்ரீம்
ஸம்த்³ருஷ்²ய ஸம்த்³ருஷ்²ய ஜஹாஸ தீ⁴மாந் ||2-89-25

தா ஹாஸயாமாஸ ஸுதை⁴ர்யயுக்தா-
ஸ்தைஸ்தைருபாயை꞉ பரிஹாஸஷீ²ல꞉ |
சேஷ்டாநுகாரைர்ஹஸிதாநுகாரை-
ர்லீலாநுகாரைரபரைஷ்²ச தீ⁴மாந் ||2-89-26

ஆபா⁴ஷிதாம் கிஞ்சிதி³வோபலக்ஷ்ய
நாதா³திநாதா³ந்ப⁴க³வாந்முமோச |
ஹஸந்விஹாஸாம்ஷ்²ச ஜஹாஸ ஹர்ஷா-
த்³தா⁴ஸ்யாக³மே க்ருஷ்ண விநோத³நார்த²ம் ||2-89-27

க்ருஷ்ணாஜ்ஞயா ஸாதிஷ²யாநி தத்ர
யதா²நுரூபாணி த³து³ர்யுவத்ய꞉ |
ரத்நாநி வஸ்த்ராணி ச ரூபவந்தி
ஜக³த்ப்ரதா⁴நாநி ந்ருதே³வஸூநோ꞉ ||2-89-28

மால்யாநி ச ஸ்வர்க³ஸமுத்³ப⁴வாநி
ஸந்தாநதா³மாந்யதிமுக்தகாநி |
ஸர்வர்துகாந்யப்யநயம்ஸ்ததா³நீம்
த³து³ர்ஹரேரிங்கி³தகாலதஜ்ஜ்ஞா꞉ ||2-89-29

ஓ! மன்னா, அந்நேரத்தில் கிருஷ்ணனின் சக்தியால் படகுகள் அளவில் பெருகின, முன்னணி பைமர்களுடன் சேர்ந்து ஜனார்த்தனன் மிகச் சிறப்பாகப் பாடினான்.(21) ஓ! வீர இளவரசே, தேவர்களைப் போன்ற யதுகுலத் தலைவர்கள் இவ்வாறு பாடிக் கொண்டிருந்தபோது மொத்த உலகமும் மகிழ்ச்சியில் நிறைந்தது, பாவங்களும் கழிந்தன.(22) அப்போது தேவர்களின் விருந்தினரான நாரதர், யாதவர்களுக்கு மத்தியில் மதுசூதனான கேசவனை மகிழ்விப்பதற்காகத் தமது சடையின் ஒரு பகுதி உருகும் அளவுக்குப் பாடினார்.(23) ஓ! இளவரசே, அளவற்ற சக்திவாய்ந்த அந்த முனிவர், அங்கேயே அப்போதே பாடல்களைத் தொகுத்துப் பல்வேறு உடல் அசைவுகளுடன் பைமர்களுக்கு மத்தியில் மீண்டும் மீண்டும் பாடினார்.(24) அந்த நுண்ணறிவுமிக்க முனிவர், பலதேவன், ரைவத மன்னனின் மகள் {ரேவதி}, கேசவன், பிருதையின் மகன் {அர்ஜுனன்}, சத்யபாமா, சுபத்ரை ஆகியோரைக் கண்டு மீண்டும் மீண்டும் புன்னகைத்தார்.(25) கேசவனின் மனைவியர் இயல்பாகவே பொறுமைசாலிகளாக இருந்தாலும், கேலி பேசுவதை எப்போதும் விரும்புபவரான நுண்ணறிவுமிக்க நாரதர், {பிறரைப் போலச் செய்து காட்டும்} தமது அங்க அசைவுகள், புன்னகை, உணர்வுகள் ஆகியவற்றின் மூலமும், பல்வேறு வழிமுறைகளின் மூலமும் அவர்களின் சிரிப்பைத் தூண்டி அவர்களைச் சிரிக்கச் செய்தார்.(26) தெய்வீக முனிவரான நாரதர், ஏற்கனவே அறிந்ததைப் போலவே உயர்ந்து தாளும் பல்வேறு ராகங்களைப் பாடினார்; மேலும் கிருஷ்ணனை மகிழ்விப்பதற்காக உரக்கச் சிரித்தார், மகிழ்ச்சிக் கண்ணீர் சிந்தினார்.(27) ஓ! இளவரசே, அங்க அசைவுகளை நன்கறிந்த இளங்காரிகையர், கிருஷ்ணனின் ஆணையின் பேரில், உலகின் சிறந்த ரத்தினங்களையும், அழகிய ஆடைகளையும், சொர்க்கத்தில் செய்யப்பட்ட மாலைகளையும், சந்தானக மலர்களையும், முத்துகளையும், அனைத்துப் பருவ காலங்களிலும் மலரும் மலர்கள் பிறவற்றையும் {நாரதருக்குக்} கொடையளித்தனர்.(28,29)

ராஸாவஸாநே த்வத² க்³ருஹ்ய ஹஸ்தே
மஹாமுநிம் நாரத³மப்ரமேய꞉ |
பபாத க்ருஷ்ணோ ப⁴க³வாந்ஸமுத்³ரே
ஸாத்ராஜிதீம் சார்ஜுநமேவ சாத² ||2-89-30

உவாச சாமேயபராக்ரமோ(அ)த²
ஷை²நேயமீஷத்ப்ரஹஸந்ப்ருது²ஷ்²ரீ꞉ |
த்³விதா⁴ க்ருதாஸ்மிந்பததாஷு² பூ⁴த்வா
க்ரூடா³ஜலே நௌஸ்து ஸஹாங்க³நாபி⁴꞉ ||2-89-31

ஸரேவதீகோ(அ)ஸ்து ப³லோ(அ)ர்த்³த⁴நேதா
புத்ரா மதீ³யாஷ்²ச ஸஹார்த்³த⁴பை⁴மா꞉ |
பை⁴மார்த்³த⁴மேவாத² ப³லாத்மஜாஷ்²ச
ஸத்பக்ஷிண꞉ ஸந்து ஸமுத்³ரதோயே ||2-89-32

அந்த இசைக் கொண்டாட்டத்தின் முடிவில் ஒப்பற்ற பெருமுனிவரான நாரதரின் கரங்களைப் பற்றிக் கொண்ட தெய்வீக கிருஷ்ணன், சத்யபாமாவுடனும், அர்ஜுனனுடனும் சேர்ந்து கடலுக்குள் குதித்தான்.(30) பேரழகனும், ஒப்பற்ற ஆற்றலைக் கொண்டவனுமான கிருஷ்ணன், சற்றே புன்னகைத்தபடியே சினியின் மகனிடம் {சாத்யகியிடம்}, “நாம் இரு தரப்பாகப் பிரிந்து காரிகையருடன் சேர்ந்து கடல் நீரில் விளையாடுவோம். இந்தக் கடல் நீரில், பலதேவரும், ரேவதியும், என் மகன்களும், பைமர்களில் சிலரும் ஒரு தரப்பாகட்டும், எஞ்சிய பைமர்களும், பலராமரின் மகன்களும் என் தரப்பாகட்டும்” என்றான்.(31,32)

ஆஜ்ஞாபயாமாஸ தத꞉ ஸமுத்³ரம்
க்ருஷ்ண꞉ ஸ்மிதம் ப்ராஞ்ஜலிநம் ப்ரதீத꞉ |
ஸுக³ந்த⁴தோயோ ப⁴வ ம்ருஷ்டதோய-
ஸ்ததா² ப⁴வ க்³ராஹவிவர்ஜிதஷ்²ச ||2-89-33

த்³ருஷ்²யா ச தே ரத்நவிபூ⁴ஷிதா து
ஸா வேலிகாபூ⁴ரத² பத்ஸுகா² ச |
மநோ(அ)நுகூலம் ச ஜநஸ்ய தத்தத்
ப்ரயச்ச² விஜ்ஞாஸ்யஸி மத்ப்ரபா⁴வாத் ||2-89-34

ப⁴வஸ்யபேயோ(அ)ப்யத² சேஷ்டபேயோ
ஜநஸ்ய ஸர்வஸ்ய மநோ(அ)நுகூல꞉ |
வைடூ³ர்யமுக்தாமணிஹேமசித்ரா
ப⁴வந்து மத்ஸ்யாஸ்த்வயி ஸௌம்யரூபா꞉ ||2-89-35

பி³ப்⁴ருஸ்வ ச த்வம் கமலோத்பலாநி
ஸுக³ந்த⁴ஸுஸ்பர்ஷ²ரஸக்ஷமாணி |
ஷட்பாத³ஜுஷ்டாநி மநோஹராணி
கீலாலவர்ணைஷ்²ச ஸமந்விதாநி ||2-89-36

மைரேயமாத்⁴வீகஸுராஸவாநாம்
கும்பா⁴ம்ஷ்²ச பூர்ணாந்ஸ்த²பயஸ்வ தோயே |
ஜாம்பூ³நத³ம் பாநநிமித்தமேஷாம்
பாத்ரம் பபுர்யேஷு த³த³ஸ்வ பை⁴மா꞉ ||2-89-37

புஷ்போச்சயைர்வாஸிதஷீ²ததோயோ
ப⁴வாப்ரமத்த꞉ க²லு தோயராஷே² |
யதா² வ்யலீகம் ந ப⁴வேத்³யதூ³நாம்
ஸஸ்த்ரீஜநாநாம் குரு தத்ப்ரயத்நம் ||2-89-38

பேருறுதி கொண்ட கேசவன், தன் முன் கூப்பிய கரங்களுடன் நின்றிருந்த கடலிடம் {சமுத்ரதேவனிடம்}, “பெருங்கடலே, உன்னுடைய நீர் இனிமையானதாகவும், சுறாக்கள் அற்றதாகவும் இருக்கட்டும்.(33) உன்னுடைய நீர்ப்படுகை ரத்தினங்களால் அலங்கரிக்கப்படட்டும், உன்னுடைய கரைகள் பாதங்கள் இரண்டும் தீண்டத் தகுந்ததாகட்டும். மானுட சுவைக்குத் தகுந்தவை அனைத்தையும் என் சக்தியால் கொடுப்பாயாக.(34) மக்களால் விரும்பப்படும் அனைத்துவகைப் பானங்களையும் நீ கொடுப்பாயாக, பொன், வைடூரியம், முத்துக்கள் ஆகியவற்றால் அலங்கரிக்கப்பட்ட மென்மையான மீன்கள் உன் நீரில் திரியட்டும்.(35) ரத்தினங்களையும், தீண்டலுக்கு இனியவையும், வண்டுகளால் தொண்டாற்றப் படுபவையுமான நறுமணமிக்க அழகிய செந்தாமரைகளையும், நீலோத்பலங்களையும் நீ தரித்திருப்பாயாக.(36) பைமர்கள் பருகும் மதுக்களான மைரேயம், மாத்வீகம், ஸுரா, ஆஸவம் போன்ற பானங்களைப் பொற்குடுவைகளிலும், எண்ணற்ற குடங்களிலும் நீ தரித்திருப்பாயாக.(37) ஓ பெருங்கடலே, மலர்களின் நறுமணத்துடன் கூடிய குளிர்ந்த நீருடன் நீ இருப்பாயாக. யாதவர்களுக்கும், அவர்களுடைய பெண்டிருக்கும் குறையேதும் ஏற்படாத வகையில் மிகக் கவனமாக இருப்பாயாக” என்றான் {கிருஷ்ணன்}.(38)

இதீத³முக்த்வா ப⁴க³வாந்ஸமுத்³ரம்
தத꞉ ப்ரசிக்ரீட³ ஸஹார்ஜுநேந |
ஸிஷேச பூர்வம் ந்ருப நாரத³ம் து
ஸாத்ராஜிதீ க்ருஷ்ணமுகே²ங்கி³தஜ்ஞா ||2-89-39

ததோ மதா³வர்ஜிதசாருதே³ஹ꞉
பபாத ராம꞉ ஸலிலே ஸலீலம் |
ஸாகாரமாலம்ப்³ய கரம் கரேண
மநோஹராம் ரைவதராஜபுத்ரீம் ||2-89-40

க்ருஷ்ணாத்மஜா யே த்வத² பை⁴மமுக்²யா
ராமஸ்ய பஷ்²சாத்பதிதா꞉ ஸமுத்³ரே |
விராக³வஸ்த்ராப⁴ரணா꞉ ப்ரஹ்ருஷ்டா꞉
க்ரீடா³பி⁴ராமா மதி³ராவிலாக்ஷா꞉ ||2-89-41

ஷே²ஷாஸ்து பை⁴மா ஹரிமப்⁴யுபேதா꞉
க்ரீடா³பி⁴ராமா நிஷ²டோ²ல்முகாத்³யா꞉ |
விசித்ரவஸ்த்ராப⁴ரணாஷ்²ச மத்தா꞉
ஸந்தாநமால்யாவ்ருதகண்ட²தே³ஷா²꞉ ||2-89-42

வீர்யோபபந்நா꞉ க்ருதசாருசிஹ்நா
விலிப்தகா³த்ரா ஜலபாத்ரஹஸ்தா꞉ |
கீ³தாநி தத்³வேஷமநோஹராணி
ஸ்வரோபபந்நாந்யத² கா³யமாநா꞉ ||2-89-43

ஓ! மன்னா {ஜனமேஜயா}, கிருஷ்ணன், பெருங்கடலிடம் இதைச் சொல்லிவிட்டு அர்ஜுனனுடன் விளையாடத் தொடங்கினான். கிருஷ்ணனால் கொடுக்கப்படும் குறிப்புகளை நன்கறிந்த சத்ரஜித்தின் மகள் {சத்யபாமா}, நாரதரின் உடலில் நீரைத் தெளித்தாள்.(39) அப்போது ராமன், போதையில் சுழலும் உடலுடனும் ஆசையுடனும் கூடியவனாக ரேவதியின் கரங்களைப் பிடித்துக் கொண்டு கடலின் நீரில் குதித்து விளையாடினான்.(40) போதையில் உருளும் கண்களுடன் கூடிய கிருஷ்ணனின் மகன்களும், முன்னணி பைமர்கள் பிறரும், ராமனைப் பின்பற்றிக் களிம்புகள், ஆடை ஆபரணங்களைக் களைந்து, பெருங்கடலுக்குள் மகிழ்ச்சியாகக் குதித்தனர்.(41) கழுத்தில் சந்தானக மலர் மாலைகளுடனும், பல்வேறு வண்ணங்களிலான ஆடைகளுடனும் கூடியவர்களும், குடித்தவர்களும், விளையாட்டில் விருப்பம் கொண்டவர்களும், பலதேவனின் மகன்களுமான நிசடன், உல்முகன் ஆகியோரும், அவனது பிறமகன்களும், பைமர்களில் எஞ்சியோரும் கேசவனின் தரப்பை அடைந்தனர்.(42) பெருஞ்சக்தி வாய்ந்தவர்களும், அழகிய அறிகுறிகளைக் கொண்டவர்களும், மேனியில் குழம்புகளைப் பூசிக் கொண்டவர்களுமான யாதவர்கள், தங்கள் கைகளில் நீரொழுகும் குடுவைகளுடன் அந்த இடத்திற்குத் தகுந்த இனிய ராகங்களிலான அழகிய பாடல்களைப் பாடினர்.(43)

தத꞉ ப்ரசக்ருர்ஜலவாதி³தாநி
நாநாஸ்வராணி ப்ரியவாத்³யகோ⁴ஷா꞉ |
ஸஹாப்ஸரோபி⁴ஸ்த்ரிதி³வாலயாபி⁴꞉
க்ருஷ்ணாஜ்ஞயா வேஷ²வதூ⁴ஷ²தாநி ||2-89-44

ஆகாஷ²க³ங்கா³ஜலவாத³நஜ்ஞா꞉
ஸதா³ யுவத்யோ மத³நைகசித்தா꞉ |
அவாத³யம்ஸ்தா ஜலத³ர்து³ராஷ்²ச
வாத்³யாநுரூபம் ஜகி³ரே ச ஹ்ருஷ்டா꞉ ||2-89-45

குஷே²ஷ²யாகோஷ²விஷா²லநேத்ரா꞉
குஷே²ஷ²யாபீட³விபூ⁴ஷிதாஷ்²ச |
குஷே²ஷ²யாநாம் ரவிபோ³தி⁴தாநாம்
ஜஹ்ரு꞉ ஷ்²ரியம் தா꞉ ஸுரவாரமுக்²யா꞉ ||2-89-46

ஸ்த்ரீவக்த்ரசந்த்³ரை꞉ ஸகலேந்து³கல்பை
ரராஜ ராஜஞ்ச²தஷ²꞉ ஸமுத்³ர꞉ |
யத்³ருச்ச²யா தே³வவிதா⁴நதோ வா
நபோ⁴ யதா² சந்த்³ரஸஹஸ்ரகீர்ணம் ||2-89-47

ஸமுத்³ரமேக⁴꞉ ஸ ரராஜ ராஜ~
ஞ்ச்ச²தஹ்ரதா³ஸ்த்ரீப்ரப⁴யாபி⁴ராம꞉ |
ஸௌதா³மிநீபி⁴ந்ந இவாம்பு³நாதோ²
தே³தீ³ப்யமாநோ நப⁴ஸீவ மேக⁴꞉ ||2-89-48

அதன்பிறகு, இசைவிருப்பம் கொண்டவர்களும், நன்கு உடுத்தியவர்களுமான நூற்றுக்கணக்கான காரிகையர், தேவலோகத்தில் வாழும் அப்சரஸ்களுடன் சேர்ந்து பல்வேறு இனிய ஒலிகளை இசைத்து விளையாடத் தொடங்கினர்.(44) ஆகாயக் கங்கையின் நீரில் இசைக்கருவிகள் இசைப்பதை அறிந்த அந்த இளங்கன்னியர், காமனால் முழுமையாகப் பீடிக்கப்பட்ட மனங்களுடன் மகிழ்ச்சியாக ஜலதர்துரம் {ஜலதரங்கம்}[க்ருஷ்ணனின் கட்டளையால் ஸ்வர்க்க வாஸிகளான அப்ஸரஸ்களுடன் நூற்றுக்கணக்கான பணிப்பெண்கள் ப்ரியமான கோஷ வாத்தியங்களையும் நானாவித ஸ்வரத்துடன் கூடிய ஜலதரங்கம் போன்ற ஜலவாத்யங்களையும் இசைத்தனர். ஸதா யுவதிகளான அந்த அப்ஸரஸ் ஸ்த்ரீகள் காமத்திலேயே நோக்கங்கொண்டவர். ஆகாச கங்கா ஜலவாத்யமறிந்தவர். ஜலவாத்யங்களையும் வாசித்தனர். மகிழ்ந்து வாத்யத்துக்கு ஒத்துப் பாடவும் செய்தனர்” ] இசைத்து, அதற்கு இணக்கமான பாடல்களைப்பாடினர்.(45) தாமரை இதழ்களைப் போன்ற கண்களைக் கொண்டவர்களும், தாமரைத் தண்டுகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டவர்களுமான தேவலோகத்தின் அழகிய ஆடற்பெண்கள் அந்த நேரத்தில் சூரியக் கதிர்களாக முற்றாக மலர்ந்த தாமரையின் அழகை அடைந்தனர்.(46) ஓ! மன்னா, தாங்களே விரும்பியோ, எதிர்காலத் தேவைக்கான ஆதிக்கத்தின் கீழோ அங்கே வந்திருந்தவர்களும், நூற்றுக்கணக்கான முழுநிலவுகளைப் போலத் தோன்றுபவர்களுமான அந்தப் பெண்களின் நிலவு போன்ற முகங்களால் நிறைந்திருந்த அந்தப் பெருங்கடலானது, ஆயிரக்கணக்கான நிலவுகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட வானத்தைப் போலத் தோன்றியது.(47) ஓ! மன்னா, மேகம் போன்ற பெருங்கடல், மின்னல் போன்ற பெண்களால் அழகூட்டப்பட்டது. நீர்நிலைகளின் தலைவன் மின்னலால் வானில் விலக்கப்படும் மேகங்களைப் போலத் தெரிந்தான்.(48)

நராயணஷ்²சைவ ஸநாரத³ஷ்²ச
ஸிஷேச பக்ஷே க்ருதசாருசிஹ்ந꞉ |
ப³லம் ஸபக்ஷம் க்ருதசாருசிஹ்நம்
ஸ சைவ பக்ஷம் மது⁴ஸூத³நஸ்ய ||2-89-49

ஹஸ்தப்ரமுக்தைர்ஜலயந்த்ரகைஷ்²ச
ப்ரஹ்ருஷ்டரூபா꞉ ஸிஷிசுஸ்ததா³நீம் |
ராகோ³த்³த⁴தா வாருணிபாநமத்தா꞉
ஸங்கர்ஷணாதோ⁴க்ஷஜதே³வபத்ந்ய꞉ ||2-89-50

ஆரக்தநேத்ரா ஜலமுக்திஸக்தா꞉
ஸ்த்ரீணாம் ஸமக்ஷம் புருஷாயமாணா꞉ |
தே நோபரேமு꞉ ஸுசிரம் ச பை⁴மா
மாநம் வஹந்தோ மத³நம் மத³ம் ச ||2-89-51

உடலில் அழகிய அடையாளங்களைக் கொண்ட நாராயணன், நாரதர் ஆகியோரும் அவனது {கிருஷ்ணனின்} தரப்பைச் சார்ந்தோர் பிறரும் உடலில் அழகிய அடையாளங்களைப் பூண்ட பலதேவன் மீதும், அவனது தரப்பினர் மீதும் நீரைத் தெளித்தனர். இவர்களும், அவர்கள் மீது நீரைத் தெளித்தனர்.(49) அந்த நேரத்தில் கிருஷ்ணன், சங்கர்ஷணன் ஆகியோரின் மனைவியர் வாருணி மது கொடுத்த போதையின் மூலமும், இசையால் தூண்டப்பட்டும் தங்கள் கரங்களாலும், நீர் தெளிக்கும் கருவிகள் மூலமும் மகிழ்ச்சியாக நீரைத் தெளித்தனர்.(50) மதுவாலும், காமனாலும், தன்மானத்தினாலும் பீடிக்கப்பட்ட பைமர்கள், போதையில் சிவந்த கண்களுடன் ஒருவர் மீது மற்றொருவர் நீர் தெளித்து, இவ்வகையிலேயே பெண்களின் முன்னிலையில் முரட்டுத் தன்மையை அடைந்தனர்; நீண்ட நேரமாக விளையாடிக் கொண்டிருந்தாலும் அவர்கள் விலகாமல் இருந்தனர்.(51)

அதிப்ரஸங்க³ம் து விசிந்த்ய க்ருஷ்ண-
ஸ்தாந்வாரயாமாஸ ரதா²ங்க³பாணி꞉ |
ஸ்வயம் நிவ்ருத்தோ ஜலவாத்³யஷ²ப்³தை³꞉
ஸநாரத³꞉ பார்த²ஸஹாயவாம்ஷ்²ச ||2-89-52

க்ருஷ்ணேங்கி³தஜ்ஞா ஜலயுத்³த⁴ஸங்கா³-
த்³பை⁴மா நிவ்ருத்தா த்³ருட⁴மாநிநோ(அ)பி |
நித்யம் ததா²நந்த³கரா꞉ ப்ரியாணாம்
க்ரியாஷ்²ச தேஷாம் நந்ருது꞉ ப்ரதீதா꞉ ||2-89-53

ந்ருத்யாவஸாநே ப⁴க³வாநுபேந்த்³ர-
ஸ்தத்யாஜ தீ⁴மாநத² தோயஸங்கா³ந் |
உத்தீர்ய தோயாத³நுகூலலேபம்
ஜக்³ராஹ த³த்த்வா முநிஸத்தமாய ||2-89-54

உபேந்த்³ரமுத்தீர்ணமதா²ஷு² த்³ருஷ்ட்வா
பை⁴மா ஹி தே தத்யஜுரேவ தோயம் |
விவிக்தகா³த்ராஸ்த்வத² பாநபூ⁴மிம்
க்ருஷ்ணாஜ்ஞயா தே யயுரப்ரமேயா꞉ ||2-89-55

யதா²நுபூர்வ்யா ச யதா²வயஷ்²ச
யத்ஸந்நியோகா³ஷ்²ச ததோ³பவிஷ்டா꞉ |
அந்நாநி வீரா பு³பு⁴ஜு꞉ ப்ரதீதா꞉
பபுஷ்²ச பேயாநி யதா²நுகூலம் ||2-89-56

சக்கரபாணியான கிருஷ்ணன், இவ்வாறு கட்டுமீறும் கலவியைக் கண்டு, ஒரு கணம் சிந்தித்து, அவர்களைத் தடுத்தான். அவனும், பார்த்தன், நாரதர் ஆகியோருடன் சேர்ந்து நீரில் கருவிகளை இசைப்பதில் இருந்து விலகினான்.(52) பைமர்கள், தங்கள் அன்புக்குரிய பெண்டிருக்கும் எப்போதும் மகிழ்ச்சியை அளிப்பவர்களாகவும், பேருணர்வு கொண்டவர்களாக இருந்தாலும், கிருஷ்ணனின் குறிப்பறிந்தும், அவனது நோக்கத்தை உடனே புரிந்து கொண்டு நீரில் விளையாடுவதில் இருந்து விலகினர்; ஆனால் அந்தக் காரிகையர் தொடர்ந்து நடனமாடிக் கொண்டிருந்தனர்.(53) அந்த நடனக் கொண்டாட்டம் முடிந்தும் பிற யாதவர்கள் நீரில் இருந்த போதே உபேந்திரன் {கிருஷ்ணன்} கரையேறினான். அதன் பிறகு அவன் முனிவர்களில் சிறந்த நாரதருக்கு சுகமான களிம்புகளைக் கொடுத்து, தானும் தன் மீது பூசிக் கொண்டான்.(54) உபேந்திரன் நீரைவிட்டு எழுந்ததைக் கண்ட ஒப்பற்ற பைமர்களும் விரைவில் நீரை விட்டகன்றனர். பிறகு தங்கள் மேனியில் களிம்புகளிட்டுத் தூய்மையாகி, கிருஷ்ணனின் அனுமதியுடன் பானம் பருகும் இடத்திற்குச் சென்றனர்.(55) அங்கே அந்தப் புகழ்வாய்ந்த வீரர்கள் தங்கள் வயதுக்கும், தகுதிக்கும் ஏற்ற வரிசையில் அமர்ந்து கொண்டு பல்வேறு உணவுகளுடனும், பானங்களுடனும் புத்துணர்ச்சி அடைந்தனர்.(56)

மாம்ஸாநி பக்வாநி ப²லாம்லகாநி
சுக்ரோத்தரேணாத² ச தா³டி³மேந |
நிஷ்டப்தஷூ²லாஞ்ச²கலாந்பஷூ²ம்ஷ்²ச
தத்ரோபஜஹ்ரு꞉ ஷு²சயோ(அ)த² ஸூதா³꞉ ||2-89-57

ஸுஸ்விந்நஷூ²ல்யாந்மஹிஷாம்ஷ்²ச பா³லா-
ஞ்சூ²ல்யந்ஸுநிஷ்டப்தக்⁴ருதாவஸிக்தாந் |
வ்ருக்ஷாம்லஸௌவர்சலசுக்ரபூர்ணா-
பௌரோக³வோக்த்யா உபஜஹ்ருரேஷாம் ||2-89-58

பௌரோக³வோக்த்யா விதி⁴நா ம்ருகா³ணாம்
மாம்ஸாநி ஸித்³தா⁴நி ச பீவராணி |
நாநாப்ரகாராண்யுபஜஹ்ருரேஷாம்
ம்ருஷ்டாநி பக்வாநி ச சுக்ரசூதை꞉ ||2-89-59

பார்ஷ்²வாநி சாந்யே ஷ்²கலாநி தத்ர
த³து³꞉ பஷூ²நாம் க்⁴ருதம்ருக்ஷிதாநி |
ஸாமுத்³ரசூர்ணைரவசூர்ணிதாநி
சூர்ணேந ம்ருஷ்டேந ஸமாரிசேந ||2-89-60

ஸமூலகைர்தா³டி³மமாதுலிங்கை³꞉
பர்ணாஸஹிங்க்³வார்த்³ரகபூ⁴ஸ்த்ரூணைஷ்²ச |
ததோ³பத³ம்ஷை²꞉ ஸுமுகோ²த்தரைஸ்தே
பாநாநி ஹ்ருஷ்டா꞉ பபுரப்ரமேயா꞉ ||2-89-61

கட்வாங்கஷூ²லைரபி பக்ஷிபி⁴ஷ்²ச
க்⁴ருதாம்லஸௌவர்சலதைலஸிக்தை꞉ |
மைரேயமாத்⁴வீகஸுராஸவாம்ஸ்தே
பபு꞉ ப்ரியாபி⁴꞉ பரிவார்யமாணா꞉ ||2-89-62

ஷ்²வேதேந யுக்தா ந்ருப ஷோ²ணிதேந
ப⁴க்ஷ்யாந்ஸுக³ந்தா⁴ம்ˮல்லவணாந்விதாம்ஷ்²ச |
ஆர்த்³ராந்கிலாதா³ந்க்⁴ருதபூர்ணகாம்ஷ்²ச
நாநாப்ரகாராநபி க²ண்ட³கா²த்³யாந் ||2-89-63

அபாநபாஷ்²சோத்³த⁴வபோ⁴ஜமிஷ்²ரா꞉
ஷா²கைஷ்²ச ஸூபைஷ்²ச ப³ஹுப்ரகாரை꞉ |
பேயைஷ்²ச த³த்⁴நா பயஸா ச வீரா꞉
ஸ்வந்நாநி ராஜந் பு³பு⁴ஜு꞉ ப்ரஹ்ருஷ்டா꞉ ||2-89-64

ததா²ரநாலாம்ஷ்²ச ப³ஹுப்ரகாரா-
ந்பபு꞉ ஸுக³ந்தா⁴நபி பாலவீஷு |
ஷ்²ருதம் பய꞉ ஷ²ர்கரயா ச யுக்தம்
ப²லப்ரகாராம்ஷ்²ச ப³ஹூம்ஷ்²ச கா²த³ந் ||2-89-65

த்ருப்தா꞉ ப்ரவ்ருத்தா꞉ புநரேவ வீரா-
ஸ்தே பை⁴மமுக்²யா வநிதாஸஹாயா꞉ |
கீ³தாநி ரம்யாணி ஜகு³꞉ ப்ரஹ்ருஷ்டா꞉
காந்தாபி⁴நீதாநி மநோஹராணி ||2-89-66

அப்போது சமையற்கலைஞர்கள், சமைத்த இறைச்சியையும், புளிக்காடியையும் {புளித்த பழச்சாறுகளையும்}, மாதுளைகளையும், சூலங்களில் {இரும்புக் கம்பிகளில் வைத்து} வாட்டப்பட்ட விலங்கு இறைச்சிகளையும் மகிழ்ச்சியாக அங்கே கொண்டு வந்தனர்.(57) பிறகு சூலத்தில் நன்கு வாட்டப்பட்டதும், சூடானதும், புளி, ஆளிவிதை, புளிக்காடி ஆகியவை கலந்து தெளிந்த நெய்யில் பொரிக்கப்பட்டதுமான இளம் எருமை அங்கே படைக்கப்பட்டது.(58) திறன்மிக்கச் சமையற்கலைஞர்களின் நடைமுறைப்படி வாட்டப்பட்ட பருத்த மான்கள் பலவற்றின் இறைச்சியும், புளிக்காடியில் இனிமையாக்கப்பட்டு அடுத்ததாகக் கொண்டு வரப்பட்டது.(59) உப்பு, கடுகு ஆகியவை கலந்து தெளிந்த நெய்யில் பொரிக்கப்பட்ட விலங்குகளின் கால்களும் அங்கே படைக்கப்பட்டன.(60) ஒப்பற்றவர்களான யாதவர்கள், கிழங்கு, மாதுளை, பெருங்காயம், மஞ்சள் ஆகியவையும், நறுமணமிக்கப் பிற காய்கறிகளும் கலந்த அந்த உணவுகளைப் பெரும் மகிழ்ச்சியுடன் உண்டனர்.(61) தெளிந்த நெய், புளிச்சாறு, உப்பு ஆகியவற்றுடனும் புளிப்பான பிற பொருட்களுடனும் சேர்த்துச் சூலத்தில் வாட்டப்பட்ட பறவைகளின் இறைச்சிகளை உண்டு, மைரேயம், மாத்வீகம், ஆஸவம் போன்ற பல்வேறு மதுவகைகளைத் தங்கள் அன்புக்குரிய காரிகையர் சூழ அவர்கள் பருகினர்.(62) தயிரும், தெளிந்த நெய்யும் சேர்க்கப்பட்டவையும், வெள்ளை, சிவப்பு வண்ணங்களிலானவையும், உப்பு சேர்க்கப்பட்டவையுமான மணமிக்கப் பல்வேறு சிற்றுண்டிகளையும் அவர்கள் உண்டனர்.(63) ஓ! மன்னா, மது பருகாதவர்களான உத்தவன், போஜன் போன்ற பிற வீரர்கள், காய்கனிகளையும், மரக்கறி குழம்பையும், தயிர், பருப்பு ஆகியவற்றையும் மகிழ்ச்சியாக உண்டனர்.(64) பாலவி என்ற பெயர் கொண்ட கோப்பைகளில் அவர்கள் பல்வேறு வகையான மணமிக்கப் பானங்களையும், பால், நெய், பாயஸம் ஆகியவற்றையும் பருகி, பல்வேறு வகைக் கனிகளையும் உண்டனர்.(65) இவ்வாறே அந்த வீரப் பைமர்கள் தங்களுக்கு நிறைவாக உண்டு மகிழ்ந்திருந்தனர். அதன்பிறகு அவர்கள் தங்கள் மனைவியரால் தூண்டப்பட்டு அவர்களுடன் சேர்ந்து, மீண்டும் மகிழ்ச்சியுடன் இசையில் கலந்தனர்.(66)

ஆஜ்ஞாபயாமாஸ தத꞉ ஸ தஸ்யாம்
நிஷி² ப்ரஹ்ருஷ்டோ ப⁴க³வாநுபேந்த்³ர꞉ |
சா²லிக்யகே³யம் ப³ஹுஸந்நிதா⁴நம்
யதே³வ கா³ந்த⁴ர்வமுதா³ஹரந்தி ||2-89-67

ஜக்³ராஹ வீணாமத² நாரத³ஸ்து
ஷட்³க்³ராமராகா³தி³ஸமாதி⁴யுக்தாம் |
ஹல்லீஸகம் து ஸ்வயமேவ க்ருஷ்ண꞉
ஸவம்ஷ²கோ⁴ஷம் நரதே³வ பார்த²꞉ ||2-89-68

ம்ருத³ங்க³வாத்³யாநபராம்ஷ்²ச வாத்³யா-
ந்வராப்ஸரஸ்தா ஜக்³ருஹு꞉ ப்ரதீதா꞉ |
ஆஸாரிதாந்தே ச தத꞉ ப்ரதீதா
ரம்போ⁴த்தி²தா ஸாபி⁴நயார்த²தஜ்ஜ்ஞா꞉ ||2-89-69

தயாபி⁴நீதே வரகா³த்ரயஷ்ட்யா
துதோஷ ராமஷ்²ச ஜநார்த³நஷ்²ச |
அதோ²ர்வஷீ² சாருவிஷா²லநேத்ரா
ஹேமா ச ராஜந்நத² மிஷ்²ரகேஷீ² ||2-89-70

திலோத்தமா சாப்யத² மேநகா ச
ஏதாஸ்ததா²ந்யாஷ்²ச ஹரிப்ரியார்த²ம் |
ஜகு³ஸ்ததை²வாபி⁴நயம் ச சக்ரு-
ரிஷ்டைஷ்²ச காமைர்மநஸோ(அ)நுகூலை꞉ ||2-89-71

தா வாஸுதே³வே(அ)ப்யநுரக்தசித்தா꞉
ஸ்வகீ³தந்ருத்யாபி⁴நயைருதா³ரை꞉ |
நரேந்த்³ரஸூநோ பரிதோஷிதேந
தாம்பூ³லயோகா³ஷ்²ச வராப்ஸரோபி⁴꞉ ||2-89-72

அப்போது இரவும் வந்தபடியால் தெய்வீகனான உபேந்தரன் அந்தக் கொண்டாட்டத்தில் இருந்த அனைவரையும் சேர்ந்து பாடக் கேட்டுக் கொண்டான். தேவர்களாலும், கந்தர்வர்களாலும் பல்வேறு ராகங்களில் அமைக்கப்பட்ட சாலிக்யம் {என்ற பாடல் / காந்தர்வ கானம்} அங்கே பாடப்பட்டது.(67) ஓ! மன்னா, அப்போது நாரதர், மனத்தில் ஓர்மையைக் கொண்டு வரும் ஸ்வரங்களையும், ஆறு ராகங்களையும் கொண்ட {சத்கிராமம் இசைக்கவல்ல}[பைரவம், மாலவ சாரங்கம், இந்தோளம், வசந்தம், தீபகம், மேகம் என்ற இசையின் ஆறு வகை ராகங்கள் இவை. செய்யுள்களிலும், தொன்மங்களிலும் இவை வடிவம் கொண்ட நபர்களாக உருவகப் படுத்தப்படுகின்றன”] தன் வீணையை மீட்டினார், கிருஷ்ணன் தன் புல்லாங்குழல் இசையுடன் சேர்த்து ஹல்லீசகம் {நாட்டிய கீதம்}[குடக்கூத்து, குரவைக் கூத்து, கரகாட்டம் போன்றது எனத் தெரிகிறது.] இசைத்தான்; பார்த்தன்(68) மிருதங்கம்[ஒரு வகை இசைக்கருவி”] இசைத்தான்; முன்னணி அப்சரஸ்கள் பல்வேறு இசைக்கருவிகளை இசைத்தனர். அதன் பிறகு அசாரிதையும்[நாட்டிய முடிவில் அபிநய அர்த்த தத்வமறிந்த ரம்பை எழுந்தாள். அழகிய உடலமைப்புள்ள ரம்பையால் அபிநயம் பிடிக்கப்பட்டதும் பலராமனும், ஜனார்த்தனனும் மிக மகிழ்ந்தனர்”], நல்ல நடிகையுமான அழகிய ரம்பை எழுந்து இசைக்குத் தக்க இசைந்து {நடனமாடி}(69) ராமனையும், கேசவனையும் மகிழ்வித்தாள். அதன் பிறகு, ஓ! மன்னா, அழகிய அகன்ற விழிகளைக் கொண்ட ஊர்வசி, ஹேமா, மிஷ்ரகேசி,(70) திலோத்தமை, மேனகை ஆகியோரும் பிற தெய்வீக நடிகையரும் முறையான வரிசையில் எழுந்து ஆடல், பாடலுடன் ஹரியை மகிழ்வித்தனர்.(71) அவர்களுடைய ஆடலிலும், பாடலிலும் ஈர்க்கப்பட்ட வாசுதேவன், அவர்கள் அனைவரிடமும் மகிழ்ச்சியடைந்தவனாக அவர்களுடைய இதயம் விரும்பும் பொருட்கள் அனைத்தையும் கொடையாக அளித்தான். ஓ! இளவரசே, அங்கே அழைத்துவரப்பட்டவர்களும், மதிப்புமிக்கவர்களுமான அந்த முன்னணி அப்சரஸ்கள், கிருஷ்ணனின் விருப்பத்தின் பேரால் வெற்றிலை {தாம்பூலம்} கொடுத்துக் கௌரவிக்கப்பட்டனர்.(72)

ததா³க³தாபி⁴ர்ந்ருவராஹ்ருதாஸ்து
க்ருஷ்ணேப்ஸயா மாநமயாஸ்ததை²வ |
ப²லாநி க³ந்தோ⁴த்தமவந்தி வீரா-
ஷ்²சா²லிக்யகா³ந்த⁴ர்வமதா²ஹ்ருதம் ச || 2-89-73

க்ருஷ்ணேச்ச²யா ச த்ரிதி³வாந்ந்ருதே³வ
அநுக்³ரஹார்த²ம் பு⁴வி மாநுஷாணாம் |
ஸ்தி²தம் ச ரம்யம் ஹரிதேஜஸேவ
ப்ரயோஜயாமாஸ ஸ ரௌக்மிணேய꞉ ||2-89-74

சா²லிக்யகா³ந்த⁴ர்வமுதா³ரபு³த்³தி⁴-
ஸ்தேநைவ தாம்பூ³லமத² ப்ரயுக்தம் |
ப்ரயோஜிதம் பஞ்சபி⁴ரிந்த்³ரதுல்யை-
ஷ்²சா²லிக்யமிஷ்டம் ஸததம் நராணாம் ||2-89-75

ஷு²பா⁴வஹம் வ்ருத்³தி⁴கரம் ப்ரஷ²ஸ்தம்
மங்க³ல்யமேவாத² ததா² யஷ²ஸ்யம் |
புண்யம் ச புஷ்ட்யப்⁴யுத³யாவஹம் ச
நாராயணஸ்யேஷ்டமுதா³ரகீர்தே꞉ ||2-89-76

ப⁴ராபஹம் த⁴ர்மப⁴ராவஹம் ச
து³꞉ஸ்வப்நநாஷ²ம் பரிகீர்த்யமாநம் |
கரோதி பாபம் ச ததா² விஹந்தி
ஷ்²ருண்வந்ஸுராவாஸக³தோ நரேந்த்³ர꞉ ||2-89-77

சா²லிக்யகா³ந்த⁴ர்வமுதா³ரகீர்தி-
ர்மேநே கிலைகம் தி³வஸம் ஸஹஸ்ரம் |
சதுர்யுகா³நாம் ந்ருப ரேவதோ(அ)த²
தத꞉ ப்ரவ்ருத்தா ச குமாரஜாதி꞉ ||2-89-78

ஓ! மன்னா, இவ்வாறு கிருஷ்ணனின் விருப்பம், மானுடத்தின் மீது அவன் கொண்ட தயவு ஆகியவற்றின் மூலமும் தேவலோகத்தில் இருந்து கொண்டுவரப்பட்ட நறுமணமிக்கப் பல்வேறு கனிகளும், அந்தச் சாலிக்ய பாடலும் {சாலுக்ய காந்தர்வமெனும் தேவலோகப் பாட்டும்} ருக்மிணியின் நுண்ணறிவுமிக்க மகன் {பிரத்யும்னன்} மட்டுமே அறிந்தவையாக இருந்தன. அவனே அவற்றைப் பயன்படுத்தினான்; அவனே அந்நேரத்தில் வெற்றிலைகளை {தாம்பூலத்தைக்} கொடுத்துக் கொண்டிருந்தான்.(73,74) நலம்பயக்கவல்லதும், ஊட்டத்தையும், செழிப்பையும் கொடுக்கவல்லதும், நாராயணனின் புகழைச் சொல்வதும், மகிமைவாய்ந்ததும், மங்கலமானதும், மனிதர்கள் புகழையும், அறத்தையும் ஈட்டச் செய்வதுமான அந்தச் சாலிக்ய பாடலை இந்திரனைப் போன்ற கிருஷ்ணனும், ராமன், பிரத்யும்னன், அனிருத்தன், சாம்பன் ஆகியோரும் பாடினர்.(75,76) அங்கே பாடப்பட்ட சாலிக்யம், அறத்தின் அச்சாணியை நிலைநிறுத்தவல்லதாகவும், கவலையையும், பாவத்தையும் அழிக்கவல்லதாகவும் இருந்தது. சிறப்புமிக்க ரேவத மன்னன், தேவலோகத்திற்குச் சென்று, இந்தச் சாலிக்யப் பாடலைக் கேட்டு, நான்கு யுகங்களை ஒரு நாளாகக் கருதினான். அதிலிருந்தே குமாரஜாதி முதலிய காந்தர்வங்களின் பல்வேறு பிரிவுகள் {கானப் பிரிவுகள்} தோன்றின.(77,78)

கா³ந்த⁴ர்வஜாதிஷ்²ச ததா²பராபி
தீ³பாத்³யதா² தீ³பஷ²தாநி ராஜந் |
விவேத³ க்ருஷ்ணஷ்²ச ஸ நாரத³ஷ்²ச
ப்ரத்³யும்நமுக்²யைர்ந்ருப பை⁴மமுக்²யை꞉ ||2-89-79

விஜ்ஞாநமேதத்³தி⁴ பரே யதா²வ-
து³த்³தே³ஷ²மாத்ராச்ச ஜநாஸ்து லோகே |
ஜாநந்தி சா²லிக்யகு³ணோத³யாநாம்
தோயம் நதீ³நாமத² வா ஸமுத்³ரே ||2-89-80

ஜ்ஞாதும் ஸமர்தோ² ஹிமவாந்கி³ரிர்வா
ப²லாக்³ரதோ வா கு³ணதோ(அ)த² வாபி |
ஷ²க்யம் ந சா²லிக்யம்ருதே தபோபி⁴꞉
ஸ்தா²நே விதா⁴நாந்யத² மூர்ச்ச²நாஸு ||2-89-81

ஷட்³க்³ராமராகே³ஷு ச தத்ர கார்யம்
தஸ்யைகதே³ஷா²வயவேந ராஜந் |
லேஷா²பி⁴தா⁴நாம் ஸுகுமாரஜாதிம்
நிஷ்டா²ம் ஸுது³꞉கே²ந நரா꞉ ப்ரயாந்தி ||2-89-82

சா²லிக்யகா³ந்த⁴ர்வகு³ணோத³யேஷு
யே தே³வக³ந்த⁴ர்வமஹர்ஷிஸங்கா⁴꞉ |
நிஷ்டா²ம் ப்ரயாந்தீத்யவக³ச்ச² பு³த்³த்⁴யா
சா²லிக்யமேவம் மது⁴ஸூத³நேந ||2-89-83

ஓ! மன்னா {ஜனமேஜயா}, ஒரு விளக்கால் நூற்றுக்கணக்கான விளக்குகள் ஏற்றப்படுவதைப் போலவே சாலிக்யத்திலிருந்தே காந்தர்வங்களின் பல்வேறு பிரிவுகள் உண்டாகின. ஓ! மன்னா, பிரத்யும்னனும், முன்னணி பைமர்கள் பிறரும், கிருஷ்ணன், நாரதர் ஆகியோரும் இவை அனைத்தையும் அறிந்திருந்தனர்.(79) இந்த உலகத்தின் மக்கள் ஓடைகளையும், பெருங்கடலின் நீரையும் அறிந்ததைப் போல ஓர் எடுத்துக்காட்டாக மட்டுமே சாலிக்யத்தை அறிந்திருந்தனர். இமயத்தின் குணங்களையும், கனத்தையும் அறிந்துவிடலாம், சாலிக்யத்தின் மூர்ச்சனைகளையும்[ஒரு கிராமத்தின் ஏழாவது பகுதியில் வெளிப்படும் தொனி அல்லது அரைத் தொனி இஃது” என மன்], கால அளவுகளையும் கடும் தவம் {கடும் பயிற்சி} செய்யாமல் அறிய முடியாது.(80,81) ஓ! மன்னா, மனிதர்கள் பெருஞ்சிரமத்துடன் முயன்றாலும் பதினோராவது பிரிவான சுகுமாரஜாதியின் எல்லையையே அடைய முடியாது எனும்போது ஆறு ஸ்வர ராகங்களைக் கொண்ட சாலிக்யத்தைக் குறித்து என்ன சொல்ல முடியும் {அஃது எவ்வளவு கடினமானதாக இருக்க வேண்டும்?}. ஓ! மன்னா, தேவர்களும், கந்தர்வர்களும், பெரும் முனிவர்களும் சாலிக்யத்தினுடைய குணங்களின் காரணமாகப் பக்தி கொள்ளும் மனநிலையை அடையக்கூடும் என்பதற்காகவே மதுசூதனன் அதை ஏற்படுத்தினான் என்பதை அறிவாயாக.(82,83)

பை⁴மோத்தமாநாம் நரதே³வ த³த்தம்
லோகஸ்ய சாநுக்³ரஹகாம்யயைவ |
க³தம் ப்ரதிஷ்டா²மமரோபகே³யம்
பா³லா யுவாநஷ்²ச ததை²வ வ்ருத்³தா⁴꞉ ||2-89-84

க்ரீட³ந்தி பை⁴மா꞉ ப்ரஸவோத்ஸவேஷு
பூர்வம் து பா³லா꞉ ஸமுதா³வஹந்தி |
வ்ருத்³தா⁴ஷ்²ச பஷ்²சாத்ப்ரதிமாநயந்தி
ஸ்தா²நேஷு நித்யம் ப்ரதிமாநயந்தி ||2-89-85

மர்த்யேஷு மர்த்யாந்யத³வோ(அ)திவீரா꞉
ஸ்வவம்ஷ²த⁴ர்மம் ஸமநுஸ்மரந்த꞉ |
புராதநம் த⁴ர்மவிதா⁴நதஜ்ஜ்ஞா꞉
ப்ரீதி꞉ ப்ரமாணம் ந வய꞉ ப்ரமாணம் ||2-89-86

ப்ரீதிப்ரமாணாநி ஹி ஸௌஹ்ருதா³ணி
ப்ரீதிம் புரஸ்க்ருத்ய ஹி தே த³ஷா²ர்ஹா꞉ |
வ்ருஷ்ண்யந்த⁴கா꞉ புத்ரஸுகா² ப³பூ⁴வு-
ர்விஸர்ஜிதா꞉ கேஷி²விநாஷ²நேந ||2-89-87

ஸ்வர்க³ம் க³தாஷ்²சாப்ஸரஸாம் ஸமூஹா꞉
க்ருத்வா ப்ரணாமம் மது⁴கம்ஸஷ²த்ரோ꞉ |
ப்ரஹ்ருஷ்டரூபஸ்ய ஸுஹ்ருஷ்டரூபா
ப³பூ⁴வ ஹ்ருஷ்ட꞉ ஸுரலோகஸங்க⁴꞉ ||2-89-88

உலகத்திற்குத் தயவு காட்டும் வகையில் மனிதர்களுக்கு மத்தியில், பைமர்களின் முன்னிலையில் தேவன் கிருஷ்ணனால் பாடப்பட்டதன் காரணமாக, அதுவரை தேவர்களால் மட்டுமே பாடப்பட்டு வந்த சாலிக்யம், முற்காலத்தில் {பிறந்த நாள் முதலிய} விழாக் காலங்களில் பைமச் சிறுவர்கள் எடுத்துக் காட்டாக மேற்கோள் காட்டும் அளவுக்குப் புகழடைந்தது. அவர்கள் சொல்வதை முதியவர்களும் அங்கீகரித்தனர் {மதித்துப் புகழ்ந்தனர்},(84,85) சிறுவர்களும், இளைஞர்களும், முதியவர்களும், தங்கள் குலத்தில் இத்தகைய குணம் கொண்ட மனிதர்களும், புராதன அறச்சடங்குகளை வகுத்தவர்களுமான வீர யாதவர்களை நினைவுகூருவதற்காக “அன்பே இன்றியமையாதது, வயதல்ல” என்று கூட்டாகச் சேர்ந்து பாடினர்.(86) ஓ! மன்னா, நட்பு அன்பால் அறியப்படுகிறது; எனவே, கேசவனுடன் சேர்த்து விருஷ்ணிகள், அந்தகர்கள், தாசார்ஹர்கள் பிறரும் தங்கள் மகன்களைத் தங்கள் நண்பர்களாகவே கருதினர்.(87) அதன்பிறகு நிறைவடைந்தவர்களான அப்சரஸ்கள், கம்சனைக் கொன்றவனான மதுசூதனனை மகிழ்ச்சியாக வணங்கிவிட்டு, இன்பத்தில் நிறைந்திருந்த தேவலோகத்திற்குத் திரும்பிச் சென்றனர்” என்றார் {வைசம்பாயனர்}.(88)

இதி ஷ்²ரீமஹாபா⁴ரதே கி²லேஷு ஹரிவம்ஷே² விஷ்ணுபர்வணி
பா⁴நுமதீஹரணே சா²லிக்யக்ரீடா³வர்ணநே ஏகோந்நவதிதமோ(அ)த்⁴யாய꞉

————–—————————

ஸ்ரீ கோவில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ வேத வியாஸ பகவான் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: