Archive for August, 2020

ஸ்ரீ மத் பாகவதம் -முதல் ஸ்கந்தம் — 13th அத்யாயம்–ஸ்ரீ திரிதராஷ்ட்ரர் மறைவு-

August 19, 2020

sutah uvaca–Sri Suta Gosvami said;
vidurah–Vidura; tirtha-yatrayam–while traveling to different places of pilgrimage;
maitreyat–from the great sage Maitreya; atmanah–of the self; gatim–destination; jnatva–by knowing it;
agat–went back; hastinapuram–the city of Hastinapura; taya–by that knowledge; avapta–sufficiently a gainer;
vivitsitah–being well versed in everything knowable.–1-13-1-

Sri Suta Gosvami said: While traveling on a pilgrimage, Vidura received knowledge of the destination
of the self from the great sage Maitreya and then returned to Hastinapura. He became as well versed in

yavatah–all that; krtavan–did he put; prasnan–questions; ksatta–a name of Vidura; kausarava–a name of Maitreya;
agratah–in the presence of; jata–having grown up; eka–one; bhaktih–transcendental loving service;
govinde–unto Lord Krsna; tebhyah–regarding further questions; ca–and; upararama–retired from; ha–in the past.–1-13-2-

After asking various questions and becoming established in the transcendental loving service of
Lord Krishna, Vidura retired from putting

tam–him; bandhum–relative; agatam–having arrived there; drstva–by seeing it; dharma-putrah–Yudhisthira;
saha-anujah–along with his younger brothers; dhrtarastrah–Dhrtarastra; yuyutsuh–Satyaki; ca–and;
sutah–Sanjaya; saradvatah–Krpacarya; prtha–Kunti; gandhari–Gandhari;draupadi–Draupadi; brahman–O brahmanas;
subhadra–Subhadra; ca–and;uttara–Uttara; krpi–Krpi; anyah–others; ca–and; jamayah–wives of other family members;
pandoh–of the Pandavas; jnatayah–family members;sa-sutah–along with their sons; striyah–the ladies.–1-13-3-/4-

When they saw Vidura return to the palace, all the inhabitants–Maharaja Yudhisthira, his younger brothers,
Dhrtarastra, Satyaki,Sanjaya, Krpacarya, Kunti, Gandhari, Draupadi, Subhadra, Uttara, Krpi,many other wives of the Kauravas,
and other ladies with children–all hurried to him in great delight. It so appeared that they had regained

prati–towards; ujjagmuh–went; praharsena–with great delight;pranam–life; tanvah–of the body; iva–like; agatam–returned;
abhisangamya–approaching; vidhi-vat–in due form; parisvanga–embracing;abhivadanaih–by obeisances.–1-13-5-

With great delight they all approached him, as if life had returned to their bodies.
They exchanged obeisances and welcomed each other with

mumucuh–emanated; prema–affectionate; baspa-ogham–emotional tears;viraha–separation; autkanthya–anxiousness;
katarah–being aggrieved;raja–King Yudhisthira; tam–unto him (Vidura); arhayam cakre–offered;
krta–performance of; asana–sitting accommodations; parigraham–arrangement of.–1-13-6-

Due to anxieties and long separation, they all cried out of affection.
King Yudhisthira then arranged to offer sitting accommodations and a reception.

tam–him (Vidura); bhuktavantam–after feeding him sumptuously;visrantam–and having taken rest;
asinam–being seated; sukham asane–on a comfortable seat; prasraya-avanatah–naturally very gentle and meek;
raja–King Yudhisthira; praha–began to speak; tesam ca–and by them;srnvatam–being heard.–1-13-7-

After Vidura ate sumptuously and took sufficient rest, he was comfortably seated.
Then the King began to speak to him, and all who were

yudhisthirah uvaca–Maharaja Yudhisthira said; api–whether; smaratha–you remember; nah–us; yusmat–from you;
paksa–partiality towards us like the wings of a bird; chaya–protection; samedhitan–we who were brought up by you;
vipat-ganat–from various types of calamities; visa–by administration of poison; agni-adeh–by setting on fire;
mocitah–released from; yat–what you have done; sa–along with; matrkah–our mother.–1-13-8-

Maharaja Yudhisthira said: My uncle, do you remember how you always protected us, along with our mother,
from all sorts of calamities? Your

kaya–by which; vrttya–means; vartitam–maintained your livelihood; vah–your good self; caradbhih–while traveling;
ksiti-mandalam–on the surface of the earth; tirthani–places of pilgrimage; ksetra-mukhyani–the principal holy places;
sevitani–served by you; iha–in this world;bhutale–on this planet.–1-13-9-

While traveling on the surface of the earth, how did you maintain your livelihood?
At which holy places and pilgrimage sites did you render

bhavat–your good self; vidhah–like; bhagavatah–devotees; tirtha–the holy places of pilgrimage;
bhutah–converted into; svayam–personally; vibho–O powerful one; tirthi-kurvanti–make into a holy place of pilgrimage;
tirthani–the holy places; sva-antah-sthena–having been situated in the heart; gada-bhrta–the Personality of Godhead.–1-13-10-

My Lord, devotees like your good self are verily holy places personified. Because you carry
the Personality of Godhead within your

api–whether; nah–our; suhrdah–well-wishers; tata–O my uncle; bandhavah–friends;
krsna-devatah–those who are always rapt in the service of Lord Sri Krsna; drstah–by seeing them;
srutah–or by hearing about them; va–either; yadavah–the descendants of Yadu;
sva-puryam–along with their residential place; sukham asate–if they are all happy.–1-3-11-

My uncle, you must have visited Dvaraka. In that holy place are our friends and well-wishers,
the descendants of Yadu, who are always rapt in the service of the Lord Sri Krsna.
You might have seen them or heard

iti–thus; uktah–being asked; dharma-rajena–by King Yudhisthira; sarvam–all; tat–that;
samavarnayat–properly described; yathaanubhutam– as he experienced; kramasah–one after another;
vina–without;yadu-kula-ksayam–annihilation of the Yadu dynasty.–1-13-12-

Thus being questioned by Maharaja Yudhisthira, Mahatma Vidura gradually described everything he had
personally experienced, except news of the annihilation of the Yadu dynasty.

nanu–as a matter of fact; apriyam–unpalatable; durvisaham–unbearable; nrnam–of humankind;
svayam–in its own way; upasthitam–appearance; na–did not; avedayat–expressed; sakarunah–compassionate;
duhkhitan–distressed; drastum–to see; aksamah–unable.–1-13-13-

Compassionate Mahatma Vidura could not stand to see the Pandavas distressed at any time.
Therefore he did not disclose this unpalatable

kancit–for a few days; kalam–time; atha–thus; avatsit–resided;sat-krtah–being well treated;
deva-vat–just like a godly personality;sukham–amenities; bhratuh–of the brother; jyesthasya–of the elder;
sreyah-krt–for doing good to him; sarvesam–all others; sukham–happiness; avahan–made it possible.–1-13-14-

Thus Mahatma Vidura, being treated just like a godly person by his kinsmen, remained there
for a certain period just to rectify the mentality of his eldest brother and
in this way bring happiness to all

abibhrat–administered; aryama–Aryama; dandam–punishment; yathavat– as it was suitable;
agha-karisu–unto persons who had committed sins;yavat–as long as; dadhara–accepted;
sudratvam–the tabernacle of a sudra; sapat–as the result of a curse;
varsa-satam–for one hundred years; yamah–Yamaraja.–1-13-15-

As long as Vidura played the part of a sudra, being cursed by Manduka Muni, Aryama officiated
at the post of Yamaraja to punish those who

yudhisthirah–Yudhisthira; labdha-rajyah–possessing his paternal kingdom; drstva–by seeing;
pautram–the grandson; kulam-dharam–just suitable for the dynasty; bhratrbhih–by the brothers;
loka-palabhaih–who were all expert administrators; mumude–enjoyed life; paraya–uncommon; sriya–opulence.–1-13-16-

Having won his kingdom and observed the birth of one grandson competent to continue the noble tradition
of his family, Maharaja Yudhisthira reigned peacefully and enjoyed uncommon opulence in
cooperation with his younger brothers, who were all expert administrators

evam–thus; grhesu–in the family affairs; saktanam–of persons who are too attached;
pramattanam–insanely attached; tat-ihaya–engrossed in such thoughts; atyakramat–surpassed;
avijnatah–imperceptibly; kalah–eternal time; parama–supremely; dustarah–insurmountable.–1-13-17-

Insurmountable, eternal time imperceptibly overcomes those who are too much attached to family
affairs and are always engrossed in their

vidurah–Mahatma Vidura; tat–that; abhipretya–knowing it well; dhrtarastram–unto Dhrtarastra;
abhasata–said; rajan–O King;nirgamyatam–please get out immediately; sighram–without the least delay;
pasya–just see; idam–this; bhayam–fear; agatam–already arrived.–1-13-18-

Mahatma Vidura knew all this, and therefore he addressed Dhrtarastra,
saying: My dear King, please get out of here immediately. Do not delay.

pratikriya–remedial measure; na–there is none; yasya–of which; iha- -in this material world;
kutascit–by any means; karhicit–or by anyone; prabho–O my lord; sah–that; esah–positively;
bhagavan–the Personality of Godhead; kalah–eternal time; sarvesam–of all;
nah–of us; samagatah–arrived.–1-13-19-

This frightful situation cannot be remedied by any person in this material world.
My lord, it is the Supreme Personality of Godhead as eternal time [kala] that has approached us all

yena–pulled by such time; ca–and; eva–certainly; abhipannah– overtaken; ayam–this; pranaih–with life;
priya-tamaih–which is most dear to everyone; api–even though; janah–person; sadyah–forthwith;
viyujyeta–do give up; kim uta anyaih–what to speak of any other thing;
dhana-adibhih–such as wealth, honor, children, land and house.–1-13-20-

Whoever is under the influence of supreme kala [eternal time] must surrender his most dear life,
and what to speak of other things, such as wealth, honor, children, land and home.

pitr–father; bhratr–brother; suhrt–well-wishers; putrah–sons;hatah–all dead; te–yours; vigatam–expended;
vayam–age; atma–the body; ca–also; jaraya–by invalidity; grastah–overcome; para-geham– another’s home;
upasase–you do live.–1-13-21-

Your father, brother, well-wishers and sons are all dead and passed away. You yourself have expended
the major portion of your life, your body is now overtaken by invalidity,
and you are living in the home of another.

andhah–blind; pura–from the beginning; eva–certainly; vadhirah–hard of hearing; manda-prajnah–memory shortened;
ca–and; sampratam–recently; visirna–loosened; dantah–teeth; manda-agnih–liver action decreased;
sa-ragah–with sound; kapham–coughing much mucus; udvahan–coming out.–1-13-22-

You have been blind from your very birth, and recently you have become hard of hearing.
Your memory is shortened, and your intelligence is disturbed. Your teeth are loose,
your liver is defective, and you are coughing up mucus

aho–alas; mahiyasi–powerful; jantoh–of the living beings; jivitaasa– hope for life; yatha–as much as;
bhavan–you are; bhima–of Bhimasena (a brother of Yudhisthira’s); apavarjitam–remnants; pindam– foodstuff;
adatte–eaten by; grha-pala-vat–like a household dog.–1-13-23-

Alas, how powerful are the hopes of a living being to continue his life. Verily, you are living just like
a household dog and are eating remnants of food given by Bhima

agnih–fire; nisrstah–set; dattah–given; ca–and; garah–poison; darah–married wife; ca–and;
dusitah–insulted; hrtam–usurped; ksetram–kingdom; dhanam–wealth; yesam–of those; tat–their;
dattaih–given by;asubhih–subsisting; kiyat–is unnecessary–1-13-24-

There is no need to live a degraded life and subsist on the charity of those whom you tried to kill
by arson and poisoning. You also insulted one of their wives and usurped their kingdom and wealth.

tasya–of this; api–in spite of; tava–your; dehah–body; ayam–this; krpanasya–of one who is miserly;
jijivisoh–of you who desire life; paraiti–will dwindle; anicchatah–even unwilling; jirnah–deteriorated;
jaraya–old; vasasi–garments; iva–like.–1-13-25-

Despite your unwillingness to die and your desire to live even at the cost of honor and prestige,
your miserly body will certainly dwindle and deteriorate like an old garment

gata-sva-artham–without being properly utilized; imam–this; deham– material body; viraktah–indifferently;
mukta–being freed; bandhanah– from all obligations; avijnata-gatih–unknown destination;
jahyat–one should give up this body; sah–such a person; vai–certainly; dhirah– undisturbed;
udahrtah–is said to be so.–1-13-26-

கதஸ்வார்த்தம் இமம் தேஹம் விரக்தோ முக்தபந்தன:
அவிக்ஞாத கதிர்ஜஹ்யாத் ஸ வை தீர உதாஹ்ருத:
பற்று நீங்கியவனாக பந்த பாசங்கலைத் துறந்து வெளிக்கிளம்பி இந்த சரீரத்தை தானாகவே எவன் விடுகிறானோ அவனே தீரன்.

He is called undisturbed who goes to an unknown, remote place and,freed from all obligations,
quits his material body when it has become useless

yah–anyone who; svakat–by his own awakening; paratah va–or by hearing from another; iha–here in this world;
jata–becomes; nirvedah–indifferent to material attachment; atmavan–consciousness; hrdi–within the heart;
krtva–having been taken by; harim–the Personality of Godhead; gehat–from home; pravrajet–goes away;
sah–he is; narauttamah–the first-class human being.–1-13-27-

ய: ஸ்வகாத் பரத: இஹ ஜாத நிர்வேத ஆத்மவான்
ஹ்ருதி க்ருத்வாஹரிம் கேஹாத் ப்ரவ்ரஜேத் ஸ நரோத்தம:
எவன் தானாகவோ பிறர் உபதேசத்தாலோ இங்கு வைராக்கியம் அடைந்து தைர்யத்துடன் ஹரியை த்யானித்து
வீட்டிலிருந்து துறவு பூண்டு வெளிக் கிளம்புகிறானோ அவன்தான் மனிதருள் உத்தமன்.,

He is certainly a first-class man who awakens and understands, either by himself or from others,
the falsity and misery of this material world and thus leaves home and depends fully on
the Personality of Godhead residing within his heart

atha–therefore; udicim–northern side; disam–direction; yatu–please go away; svaih–by your relatives;
ajnata–without knowledge; gatih– movements; bhavan–of yourself; itah–after this; arvak–will usher in;
prayasah–generally; kalah–time; pumsam–of men; guna–qualities;vikarsanah–diminishing.–1-13-28-

Please, therefore, leave for the North immediately, without letting your relatives know,
for soon that time will approach which will diminish the good qualities of men

evam–thus; raja–King Dhrtarastra; vidurena anujena–by his younger brother Vidura;
prajna–introspective knowledge; caksuh–eyes; bodhitah– being understood;
ajamidhah–Dhrtarastra, scion of the family of Ajamidha; chittva–by breaking; svesu–regarding kinsmen;
sneha-pasan–strong network of affection; dradhimnah–because of steadfastness;niscakrama–got out;
bhratr–by his brother; sandarsita–direction to; adhva–the path of liberation.–1-13-29-

Thus Maharaja Dhrtarastra, the scion of the family of Ajamidha, firmly convinced by introspective
knowledge [prajna], broke at once the strong network of familial affection by his resolute determination.
Thus he immediately left home to set out on the path of liberation, as directed by his younger brother Vidura.

patim–her husband; prayantam–while leaving home; subalasya–of King Subala; putri–the worthy daughter;
pati-vrata–devoted to her husband;ca–also; anujagama–followed; sadhvi–the chaste;
himalayam–towards the Himalaya Mountains; nyasta-danda–one who has accepted the rod of the renounced order;
praharsam–object of delight; manasvinam–of the great fighters; iva–like; sat–legitimate;
sampraharah–good lashing.–1-13-30-

The gentle and chaste Gandhari, who was the daughter of King Subala of Kandahar [or Gandhara],
followed her husband, seeing that he was going to the Himalaya Mountains, which are the delight of those
who have accepted the staff of the renounced order like fighters who have accepted a good lashing from the enemy

ajata–never born; satruh–enemy; krta–having performed; maitrah–worshiping the demigods;
huta-agnih–and offering fuel in the fire;vipran–the brahmanas; natva–offering obeisances;
tila-go-bhumi-rukmaih–along with grains, cows, land and gold; grham–within the palace;
pravistah–having entered into; guru-vandanaya–for offering respect to the elderly members;
na–did not; ca–also; apasyat–see; pitarau–his uncles; saubalim–Gandhari; ca–also.–1-13-31-

Maharaja Yudhisthira, whose enemy was never born, performed his daily morning duties by praying,
offering fire sacrifice to the sun-god, and offering obeisances, grains, cows, land and gold to the brahmanas.
He then entered the palace to pay respects to the elderly.
However, he could not find his uncles or aunt, the daughter of King Subala

tatra–there; sanjayam–unto Sanjaya; asinam–seated; papraccha–he inquired from;
udvigna-manasah–filled with anxiety; gavalgane–the son of Gavalgana, Sanjaya; kva–where is;
nah–our; tatah–uncle; vrddhah– old; hinah ca–and bereft of; netrayoh–the eyes.–1-13-32-

Maharaja Yudhisthira, full of anxiety, turned to Sanjaya, who was sitting there, and said:
O Sanjaya, where is our uncle, who is old and blind?

amba–mother aunt; ca–and; hata-putra–who had lost all her sons; arta–in a sorry plight;
pitrvyah–uncle Vidura; kva–where; gatah–gone;suhrt–well-wisher; api–whether; mayi–unto me;
akrta-prajne–ungrateful; hata-bandhuh–one who has lost all his sons; sah– Dhrtarastra;
bharyaya–with his wife; asamsamanah–in doubtful mind; samalam–offenses; gangayam–in the Ganges water;
duhkhitah–in distressed mind; apatat–fell down.-1-13-33-

Where is my well-wisher, uncle Vidura, and mother Gandhari, who is very afflicted due to all her
sons’ demise? My uncle Dhrtarastra was also very mortified due to the death of all his sons and grandsons.
Undoubtedly I am very ungrateful. Did he, therefore, take my offenses very seriously and,
along with his wife, drown himself in the Ganges?

pitari–upon my father; uparate–falling down; pandau–Maharaja Pandu; sarvan–all; nah–of us;
suhrdah–well-wishers; sisun–small children; araksatam–protected; vyasanatah–from all kinds of dangers;
pitrvyau– uncles; kva–where; gatau–have departed; itah–from this place.–1-13-34-

When my father, Pandu, fell down and we were all small children, these two uncles gave us protection
from all kinds of calamities. They were always our good well-wishers. Alas, where have they gone from here?

sutah uvaca–Suta Gosvami said;
krpaya–out of full compassion; snehavaiklavyat– mental derangement due to profound affection; sutah–Sanjaya;
viraha-karsitah–distressed by separation; atma-isvaram–his master;acaksanah–having not seen; na–did not;
pratyaha–replied; ati-piditah–being too aggrieved–1-13-35-

Suta Gosvami said: Because of compassion and mental agitation, Sanjaya, not having seen his own master,
Dhrtarastra, was aggrieved and could not properly reply to Maharaja Yudhisthira.

vimrjya–smearing; asruni–tears of the eyes; panibhyam–with his hands; vistabhya–situated;
atmanam–the mind; atmana–by intelligence;ajata-satrum–unto Maharaja Yudhisthira;
pratyuce–began to reply;prabhoh–of his master; padau–feet; anusmaran–thinking after.–1-13-36-

First he slowly pacified his mind by intelligence, and wiping away his tears and thinking of the
feet of his master, Dhrtarastra, he began to reply to Maharaja Yudhisthira.

sanjayah uvaca–Sanjaya said;
na–not; aham–I; veda–know;vyavasitam–determination; pitroh–of your uncles; vah–your;
kulanandana–O descendant of the Kuru dynasty; gandharyah–of Gandhari; va– or; maha-baho–O great King;
musitah–cheated; asmi–I have been; mahaatmabhih–by those great souls.–1-13-37-

Sanjaya said: My dear descendant of the Kuru dynasty, I have no information of the determination
of your two uncles and Gandhari. O King,I have been cheated by those great souls

atha–thereafter; ajagama–arrived; bhagavan–the godly personality;naradah–Narada;
saha-tumburuh–along with his tumburu (musical instrument); pratyutthaya–having gotten up from their seats;
abhivadya– offering their due obeisances; aha–said; sa-anujah–along with younger brothers;
abhyarcayan–thus while receiving in a proper mood; munim–the sage–1-13-38-

While Sanjaya was thus speaking, Sri Narada, the powerful devotee of the Lord, appeared on the scene
carrying his tumburu. Maharaja Yudhisthira and his brothers received him properly by getting up from
their seats and offering obeisances

yudhisthirah uvaca–Maharaja Yudhisthira said;
na–do not; aham–myself; veda–know it; gatim–departure; pitroh–of the uncles; bhagavan–O godly personality;
kva–where; gatau–gone; itah–from this place;amba–mother aunt; va–either; hata-putra–bereft of her sons;
arta–aggrieved; kva–where; gata–gone; ca–also; tapasvini–ascetic.–1-13-39-

Maharaja Yudhisthira said: O godly personality, I do not know where my two uncles have gone.
Nor can I find my ascetic aunt who is grief stricken by the loss of all her sons

karna-dharah–captain of the ship; iva–like; apare–in the extensive oceans; bhagavan–representative of the Lord;
para-darsakah–one who can give directions to the other side; atha–thus; ababhase–began to say;
bhagavan–the godly personality; naradah–the great sage Narada;
munisat-tamah–the greatest among the devotee philosophers.–1-13-40-

You are like a captain of a ship in a great ocean and you can direct us to our destination.
Thus addressed, the godly personality, Devarsi Narada, greatest of the philosopher devotees, began to speak

naradah uvaca–Narada said;
ma–never; kancana–by all means; sucah– do you lament; rajan–O King; yat–because;
isvara-vasam–under the control of the Supreme Lord; jagat–world; lokah–all living beings;
sapalah–including their leaders; yasya–whose; ime–all these; vahanti–do bear; balim–means of worship;
isituh–for being protected; sah–He; samyunakti–gets together; bhutani–all living beings; sah–He;
eva–also; viyunakti–disperses; ca–and.–1-13-41-

Sri Narada said: O pious King, do not lament for anyone, for everyone is under the control of the Supreme Lord.
Therefore all living beings and their leaders carry on worship to be well protected.
It is He only who brings them together and disperses them

yatha–as much as; gavah–cow; nasi–by the nose; protah–strung; tantyam–by the thread;
baddhah–bound by; ca–also; damabhih–by ropes;vak-tantyam–in the network of Vedic hymns;
namabhih–by nomenclatures; baddhah–conditioned; vahanti–carry on; balim–orders;
isituh–for being controlled by the Supreme Lord.–1-13-42-

As a cow, bound through the nose by a long rope, is conditioned, so also human beings are bound by
different Vedic injunctions and are conditioned to obey the orders of the Supreme.

yatha–as much as; krida-upaskaranam–playthings; samyoga–union; vigamau–disunion; iha–in this world;
icchaya–by the will of; kridituh–just to play a part; syatam–takes place; tatha–so also;
eva–certainly; isa–the Supreme Lord; icchaya–by the will of; nrnam–of the human beings.–1-13-43-

As a player sets up and disperses his playthings according to his own sweet will, so the
supreme will of the Lord brings men together and separates them

yat–even though; manyase–you think; dhruvam–Absolute Truth; lokam– persons; adhruvam–nonreality;
va–either; na–or not; ca–also; ubhayam–or both; sarvatha–in all circumstances; na–never; hi–certainly;
socyah–subject for lamentation; te–they; snehat–due to affection; anyatra–or otherwise;
moha-jat–due to bewilderment.–1-13-44-

O King, in all circumstances, whether you consider the soul to be an eternal principle, or
the material body to be perishable, or everything to exist in the impersonal Absolute Truth, or
everything to be an inexplicable combination of matter and spirit, feelings of separation are
due only to illusory affection and nothing more

tasmat–therefore; jahi–give up; anga–O King; vaiklavyam–mental disparity; ajnana–ignorance;
krtam–due to; atmanah–of yourself;katham–how; tu–but; anathah–helpless; krpanah–poor creatures;
varteran–be able to survive; te–they; ca–also; mam–me; vina–without.–1-13-45-

Therefore give up your anxiety due to ignorance of the self. You are now thinking of how they,
who are helpless poor creatures, will exist without you

kala–eternal time; karma–action; guna–modes of nature; adhinah–under the control of;
dehah–material body and mind; ayam–this; pancabhautikah–made of the five elements;
katham–how; anyan–others; tu–but; gopayet–give protection; sarpa-grastah–one who is bitten by the snake;
yatha–as much as; param–others–1-13-46

This gross material body made of five elements is already under the control of eternal time [kala],
action [karma] and the modes of material nature [guna].
How, then, can it, being already in the jaws of the serpent, protect others

ahastani–those who are devoid of hands; sa-hastanam–of those who are endowed with hands;
apadani–those who are devoid of legs; catuh-padam–of those who have four legs; phalguni–those who are weak;
tatra–there;mahatam–of the powerful; jivah–the living being; jivasya–of the living being; jivanam–subsistence.–1-13-47-

Those who are devoid of hands are prey for those who have hands; those devoid of legs are prey for the four-legged.
The weak are the subsistence of the strong, and the general rule holds that one living being is food for another.

tat–therefore; idam–this manifestation; bhagavan–the Personality of Godhead; rajan–O King;
ekah–one without a second; atma–the Supersoul;atmanam–by His energies; sva-drk–qualitatively like Him;
antarah–without; anantarah–within and by Himself; bhati–so manifests; pasya–look; tam–unto Him only;
mayaya–by manifestations of different energies; urudha–appears to be many.–1-13-48-

Therefore, O King, you should look to the Supreme Lord only, who is one without a second and
who manifests Himself by different energies and is both within and without.

sah–that Supreme Lord; ayam–the Lord Sri Krsna; adya–at present;maharaja–O King; bhagavan–the Personality of Godhead;
bhuta-bhavanah–the creator or the father of everything created; kala-rupah–in the disguise of all-devouring time;
avatirnah–descended; asyam–upon the world; abhavaya–for eliminating;
sura-dvisam–those who are against the will of the Lord.–1-13-49-

That Supreme Personality of Godhead, Lord Sri Krsna, in the guise of all-devouring time [kala-rupa]
has now descended on earth to eliminate the envious from the world.

nispaditam–performed; deva-krtyam–what was to be done on behalf of the demigods; avasesam–the rest;
pratiksate–being awaited; tavat–up to that time; yuyam–all of you Pandavas; aveksadhvam–observe and wait;
bhavet–may; yavat–as long as; iha–in this world; isvarah–the Supreme Lord.–1-13-50-

The Lord has already performed His duties to help the demigods, and He is awaiting the rest.
You Pandavas may wait as long as the Lord is here on earth

dhrtarastrah–Dhrtarastra; saha–along with; bhratra–his brother Vidura; gandharya–Gandhari also;
ca–and; sva-bharyaya–his own wife;daksinena–by the southern side; himavatah–of the Himalaya Mountains;
rsinam–of the rsis; asramam–in shelter; gatah–he has gone.–1-13-51-

O King, your uncle Dhrtarastra, his brother Vidura and his wife Gandhari have gone to the southern side
of the Himalaya Mountains, where there are shelters of the great sages

srotobhih–by currents; saptabhih–by seven (divisions); ya–the river; vai–certainly; svardhuni–the sacred Ganges;
saptadha–seven branches; vyadhat–created; saptanam–of the seven; pritaye–for the satisfaction of; nana–various;
sapta-srotah–seven sources; pracaksate–known by name.–1-13-52-

The place is called Saptasrota [“divided by seven”] because there the waters of the sacred Ganges
were divided into seven branches. This was done for the satisfaction of the seven great rsis.

snatva–by taking bath; anusavanam–regularly three times (morning, noon and evening);
tasmin–in that Ganges divided into seven; hutva–by performing the Agni-hotra sacrifice; ca–also;
agnin–in the fire; yathavidhi–just according to the tenets of the scripture;
ap-bhaksah–fasting by drinking only water; upasanta–completely controlled; atma–the gross senses and the subtle mind;
sah–Dhrtarastra; aste–would be situated;vigata–devoid of; esanah–thoughts in relation with family welfare.–1-13-53-

On the banks at Saptasrota, Dhrtarastra is now engaged in beginning astanga-yoga by bathing three times daily,
in the morning, noon and evening, by performing the Agni-hotra sacrifice with fire and by drinking only water.
This helps one control the mind and the senses and frees one completely from thoughts of familial affection

jita-asanah–one who has controlled the sitting posture; jita-svasah– one who has controlled the breathing process;
pratyahrta–turning back; sat–six; indriyah–senses; hari–the Absolute Personality of Godhead;
bhavanaya–absorbed in; dhvasta–conquered; rajah–passion; sattva–goodness; tamah–ignorance; malah–contaminations.–1-13-54-

One who has controlled the sitting postures [the yogic asanas] and the breathing process can turn the senses
toward the Absolute Personality of Godhead and thus become immune to the contaminations of the modes of
material nature, namely mundane goodness, passion and ignorance

vijnana–purified identity; atmani–in intelligence; samyojya–perfectly fixing;
ksetra-jne–in the matter of the living being;pravilapya–merging; tam–him; brahmani–in the Supreme;
atmanam–pure living being; adhare–in the reservoir; ghata-ambaram–sky within the block; iva–like;
ambare–in the supreme sky.–1-13-55-

Dhrtarastra will have to amalgamate his pure identity with intelligence and then merge into the
Supreme Being with knowledge of his qualitative oneness, as a living entity, with the Supreme Brahman.
Being freed from the blocked sky, he will have to rise to the spiritual sky.

dhvasta–being destroyed; maya-guna–the modes of material nature; udarkah–after effects;
niruddha–being suspended; karana-asayah–the senses and the mind; nivartita–stopped; akhila–all;
aharah–food for the senses; aste–is sitting; sthanuh–immovable; iva–like; acalah– fixed; tasya–his;
antarayah–hindrances; ma eva–never like that; abhuh–be; sannyasta–renounced; akhila–all sorts;
karmanah–material duties.–1-13-56-

He will have to suspend all the actions of the senses, even from the outside, and will have to be
impervious to interactions of the senses,which are influenced by the modes of material nature.
After renouncing all material duties, he must become immovably established,
beyond all sources of hindrances on the path

sah–he; va–in all probability; adya–today; tanat–from; rajan–O King; paratah–ahead; pancame–on the fifth;
ahani–day; kalevaram–body; hasyati–shall quit; svam–his own; tat–that; ca–also; bhasmi–ashes;
bhavisyati–will turn into.–1-13-57-

O King, he will quit his body, most probably on the fifth day from today. And his body will turn to ashes

dahyamane–while it is burning; agnibhih–by the fire; dehe–the body; patyuh–of the husband; patni–the wife;
saha-utaje–along with the thatched cottage; bahih–outside; sthita–situated; patim–unto the husband;
sadhvi–the chaste lady; tam–that; agnim–fire; anu veksyati– looking with great attention will enter the fire.–1-13-58-

While outside observing her husband, who will burn in the fire of mystic power along with his thatched cottage,
his chaste wife will enter the fire with rapt attention

vidurah–Vidura also; tu–but; tat–that incident; ascaryam– wonderful; nisamya–seeing; kuru-nandana–O son of the Kuru dynasty;
harsa–delight; soka–grief; yutah–affected by; tasmat–from that place; ganta–will go away; tirtha–place of pilgrimage;
nisevakah–for being enlivened–1-13-59-

Vidura, being affected with delight and grief, will then leave that place of sacred pilgrimage

ti–thus; uktva–having addressed; atha–thereafter; aruhat– ascended; svargam–into outer space;
naradah–the great sage Narada; saha–along with; tumburuh–his stringed instrument;
yudhisthirah– Maharaja Yudhisthira; vacah–instructions; tasya–of his;
hrdi krtva–keeping in the heart; ajahat–gave up; sucah–all lamentations.–1-13-60-

Having spoken thus, the great sage Narada, along with his vina, ascended into outer space.
Yudhisthira kept his instruction in his heart and so was able to get rid of all lamentations


தீர்த்த யாத்திரை சென்ற ஸ்ரீ விதுரர் மைத்ரேயரிடம் இருந்து ப்ரஹ்ம ஞானத்தை அடைந்து ஹஸ்தினாபுரம் திரும்பினார்.
அவரை முறைப்படி உபசரித்து உணவளித்து அவர் ஓய்வெடுத்த பின்னர் ஸ்ரீ யுதிஷ்டிரர் அவருடைய தீர்த்த யாத்திரை
பற்றிய விவரங்களைக் கூறுமாறு கேட்டுக் கொண்டார்.

இதில் நாம் கவனிக்க வேண்டியது என்னவென்றால் யாராவது பிரயாணத்தில் இருந்து திரும்பினால்
அவரை எப்படி கவனிக்க வேண்டும் என்பது.,. அவர்களுக்கு உணவளித்து சிரமபரிஹாரம் செய்த பின்னரே
அவர் போய் வந்த விவரத்தைப் பற்றி கேட்க வேண்டும்.
ஸ்ரீ விதுரர் ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் ஸ்ரீ வைகுண்டத்திற்கு ஏகியது தவிர மீதி எல்லா விஷயத்தையும் அவர்களிடம் சொல்கிறார்.
கருணையினால் அந்த துக்கச் செய்தி அவரகளுக்குத் தானே ஸ்ரீ த்வாரகையில் இருந்த ஸ்ரீ அர்ஜுனன் திரும்பி வரும்போது தெரியட்டும் .
இப்போதே அவர்களை துக்கத்தில் ஆழ்த்த வேண்டாம் என்றார் அதை மட்டும் சொல்லவில்லை.

பாரத யுத்தம் முடிந்து 20 வருடங்கள் ஆகிவிட்டன. ஸ்ரீ திருதராஷ்டிரருக்கு மரண காலம் நெருங்கியதை உணர்ந்து
ஸ்ரீ விதுரர் அவரிடம் கூறினார்.
“பெற்றோர் உடன்பிறந்தோர் மக்கள் எல்லோரையும் இழந்து கௌரவர்களால் பலவிதத்திலும் துன்புறுத்தப்பட்ட
பாண்டவர்களை அண்டி வாழ்வது உயிர்மேல் உள்ள ஆசையினால் அல்லவா?
இவ்விதம் உயிர் வாழ விரும்பினாலும் உடல் கிழிந்த துணியைப் போல ஒருநாள் இற்று விழுந்து விடும்.

ஆகையால் யாருக்கும் தெரியாமல் வடதிசை நோக்கிச் செல்லுங்கள் .
இனி வரப்போகும் காலம் மனிதர்களின் குணத்தை அழிப்பதாக இருக்கும்.,(கலியுகம்) “

இதைக்கேட்டு ஸ்ரீ திருதராஷ்டிரரும் ஸ்ரீ காந்தாரியும் இமயமலை நோக்கி புறப்பட்டனர்.
அவர்களை வந்தனம் செய்வதற்காக வந்த ஸ்ரீ யுதிஷ்டிரர் அவர்களை காணாமல் வருந்தியபோது ஸ்ரீ நாரதர் அங்கு வந்தார்.
அவர்கள் துணை இல்லாமல் எப்படி இருப்பார்கள் என்று கவலைப்பட்ட ஸ்ரீ யுதிஷ்டிரரிடம் ஸ்ரீ நாரதர் கூறினார்.
“ இது உங்கள் அறியாமை. யாரும் யாரையும் காலத்தின் வசம் , கர்மத்தின் வசம் இவைகளில் இருந்து காப்பாற்ற இயலாது.

ஸ்ரீ த்ருதராஷ்டிரர் இமயமலையில் உள்ள ரிஷிகள் ஆஸ்ரமத்தை அடைந்து விட்டார்.
ஐம்புலங்களை ஒடுக்கி கட்டை போல் அமர்ந்திருக்கிறார் இன்னும் ஐந்து நாளில் த்ன் உடலை விட்டு விடப் போகிறார் .
பர்ணசாலையோடு அவரும் ஸ்ரீ காந்தாரியும் எரிந்து சாம்பலாவர்.

ஸ்ரீ பகவான் ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் தேவகாரியம் முடிந்து இங்கிருந்து கிளம்ப தயாராகிக் கொண்டிருக்கிறார்.
நீங்களும் அதுவரை இந்த பூமியில் இருங்கள். ஸ்ரீ விதுரர் ஸ்ரீ திருதராஷ்டிரரின் முடிவிற்குப் பிறகு திரும்பவும்
தீர்த்த யாத்திரை மேற் கொள்ளப் போகிறார். “
இவ்விதம் கூறிவிட்டு ஸ்ரீ நாரதர் சென்று விட்டார்


ஸ்ரீ கோவில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ ஸூக பகவான் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ கிருஷ்ண த்வைபாயன பகவான் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ நாரத பகவான் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ மத் பாகவதம் -முதல் ஸ்கந்தம் — பன்னிரண்டாம் அத்யாயம்–ஸ்ரீ பரீக்ஷித் பிறப்பு–

August 19, 2020

saunakah uvaca–the sage Saunaka said;
asvatthamna–of Asvatthama (theson of Drona); upasrstena–by release of;
brahma-sirsna–the invincible weapon, brahmastra; uru-tejasa–by high temperature;
uttarayah–of Uttara(mother of Pariksit); hatah–being spoiled; garbhah–womb;
isena–by the Supreme Lord; ajivitah–brought to life; punah–again.–1-12-1-

The sage Saunaka said: The womb of Uttara, mother of Maharaja Pariksit, was spoiled by the dreadful and
invincible brahmastra weapon released by Asvatthama. But Maharaja Pariksit was saved by the Supreme

tasya–his (of Maharaja Pariksit); janma–birth; maha-buddheh–of great intelligence;
karmani–activities; ca–also; maha-atmanah–of the great devotee; nidhanam–demise; ca–also;
yatha–as it was; eva–ofcourse; asit–happened; sah–he; pretya–destination after death;
gatavan–achieved; yatha–as it were.—1-12-2-

How was the great emperor Pariksit, who was a highly intelligent and great devotee, born in that womb?
How did his death take place, and what

tat–all; idam–this; srotum–to hear; icchamah–all willing; gaditum–to narrate; yadi–if;
manyase–you think; bruhi–please speak; nah–we;sraddadhananam–who are very much respectful;
yasya–whose; jnanam–transcendental knowledge; adat–delivered; sukah–Sri Sukadeva Gosvami.–1-12-3-

We all respectfully want to hear about him [Maharaja Pariksit] to whom Sukadeva Gosvami imparted
transcendental knowledge. Please speak on this

sutah uvaca–Sri Suta Gosvami said;
apipalat–administered prosperity;dharma-rajah–King Yudhisthira; pitr-vat–exactly like his father;
ranjayan–pleasing; prajah–all those who took birth; nihsprhah–without personal ambition; sarva–all;
kamebhyah–from sense gratification;krsna-pada–the lotus feet of Lord Sri Krsna;
anusevaya–by dint of rendering continuous service.-1-12-4-

Sri Suta Gosvami said: Emperor Yudhisthira administered generously to everyone during his reign.
He was exactly like his father. He had no personal ambition and was freed from all sorts of sense gratification
because of his continuous service unto the lotus feet of the Lord Sri

sampadah–opulence; kratavah–sacrifices; lokah–future destination;
mahisi–the queens; bhratarah–the brothers; mahi–the earth; jambudvipa–the globe or planet of our residence;
adhipatyam–sovereignty; ca–also; yasah–fame; ca–and; tri-divam–celestial planets; gatam–spread over.–1-12-5-

News even reached the celestial planets about Maharaja Yudhisthira’s worldly possessions, the sacrifices
by which he would attain a better destination, his queen, his stalwart brothers, his extensive land, his

kim–what for; te–all those; kamah–objects of sense enjoyment; sura–of the denizens of heaven;
sparhah–aspirations; mukunda-manasah–of one who is already God conscious; dvijah–O brahmanas;
adhijahruh–could satisfy; mudam–pleasure; rajnah–of the king; ksudhitasya–of the hungry;
yatha–as it is; itare–in other things.–1-12-6-

O brahmanas, the opulence of the King was so enchanting that the denizens of heaven aspired for it.
But because he was absorbed in the

matuh–mother; garbha–womb; gatah–being situated there; virah–the great fighter; sah–child Pariksit;
tada–at that time; bhrgu-nandana–O son of Bhrgu; dadarsa–could see; purusam–the Supreme Lord;
kancit–as someone else; dahyamanah–suffering from being burned;
astra–the brahmastra-[thrown by Asvatthama); tejasa–temperature.–1-12-7-

O son of Bhrgu [Saunaka], when the child Pariksit, the great fighter,was in the womb of his mother, Uttara,
and was suffering from the burning heat of the brahmastra [thrown by Asvatthama], he could observe the

angustha–by the measure of a thumb; matram–only; amalam– transcendental; sphurat–blazing;
purata–gold; maulinam–helmet; apivya–very beautiful; darsanam–to look at; syamam–blackish;
tadit–lightning; vasasam–clothing; acyutam–the Infallible (the Lord).
Thus He was seen by the child.–1-12-8-

He [the Lord] was only thumb high, but He was all transcendental. He had a very beautiful, blackish, infallible body,
and He wore a dress of lightning yellow and a helmet of blazing gold. Thus He was seen by the child.

srimat–enriched; dirgha–prolonged; catuh-bahum–four-handed; taptakancana– molten gold;
kundalam–earrings; ksataja-aksam–eyes with the redness of blood; gada-panim–hand with a club; atmanah–own;
sarvatah–all; disam–around; paribhramantam–loitering; ulkabham–like shooting stars; bhramayantam–encircling;
gadam–the club; muhuh–constantly.–1-12-9-

The Lord was enriched with four hands, earrings of molten gold and eyes blood red with fury.
As He loitered about, His club constantly

astra-tejah–radiation of the brahmastra; sva-gadaya–by means of His own club; niharam–drops of dew;
iva–like; gopatih–the sun;vidhamantam–the act of vanishing; sannikarse–nearby; paryaiksata–observing;
kah–who; iti asau–this body.–1-12-10-

The Lord was thus engaged in vanquishing the radiation of the brahmastra, just as the sun evaporates
a drop of dew. He was observed by the child, who thought about who He was.

vidhuya–having completely washed off; tat–that; ameyatma–the all pervading Supersoul;
bhagavan–the Personality of Godhead; dharma-gup–the protector of righteousness; vibhuh–the Supreme;
misatah–while observing; dasamasasya–of one who is dressed by all directions; tatra eva–then and there;
antah–out of sight; dadhe–became; harih–the Lord.–1-12-11-

While thus being observed by the child, the Supreme Lord Personality of Godhead, the Supersoul of everyone
and the protector of the righteous, who stretches in all directions and who is unlimited by time and space,

tatah–thereupon; sarva–all; guna–good signs; udarke–having gradually evolved; sa-anukula–all favorable;
grahodaye–constellation of stellar influence; jajne–took birth; vamsa-dharah–heir apparent;
pandoh–of Pandu; bhuyah–being; panduh iva–exactly like Pandu; ojasa–by prowess.–1-12-12-

Thereupon, when all the good signs of the zodiac gradually evolved, the heir apparent of Pandu,
who would be exactly like him in prowess,

tasya–his; prita-manah–satisfied; raja–King Yudhisthira; vipraih–by the learned brahmanas; dhaumya–Dhaumya;
krpa–Krpa; adibhih–and others also; jatakam–one of the purificatory processes performed just after the birth of a child;
karayam asa–had them performed; vacayitva–by recitation; ca–also; mangalam–auspicious.–1-12-13-

King Yudhisthira, who was very satisfied with the birth of Maharaja Pariksit, had the purificatory
process of birth performed. Learned

hiranyam–gold; gam–cows; mahim–land; graman–villages; hasti–elephants; asvan–horses; nrpatih–the King;
varan–rewards; pradat–gave in charity; su-annam–good food grains; ca–and; viprebhyah–unto the brahmanas;
praja-tirthe–on the occasion of giving in charity on the birthday of a son; sah–he;
tirtha-vit–one who knows how, when and where charity is to be given.–1-12-14-

Upon the birth of a son, the King, who knew how, where and when charity should be given,
gave gold, land, villages, elephants, horses and

tam–unto him; ucuh–addressed; brahmanah–the learned brahmanas; tustah–very much satisfied;
rajanam–unto the King; prasraya-anvitam–very much obliging; esah–this; hi–certainly; asmin–in the chain of;
praja-tantau–descending line; purunam–of the Purus; paurava-rsabha–the chief among the Purus.–1-12-15-

The learned brahmanas, who were very satisfied with the charities of the King, addressed him
as the chief amongst the Purus and informed him

daivena–by supernatural power; apratighatena–by what is irresistible; sukle–unto the pure; samstham–destruction;
upeyusi–having been enforced; ratah–restored; vah–for you; anugraha-arthaya–for the sake of obliging;
vishnuna–by the all-pervasive Lord;prabhavisnuna–by the all-powerful.–1-12-16-

The brahmanas said: This spotless son has been restored by the all powerful and all-pervasive Lord Vishnu,
the Personality of Godhead, in order to oblige you. He was saved when he was doomed to be destroyed by

tasmat–therefore; namna–by the name; vishnu-ratah–protected by Vishnu, the Personality of Godhead;
iti–thus; loke–in all the planets;bhavisyati–shall become well known; na–no; sandehah–doubts;
mahabhaga–most fortunate; maha-bhagavatah–the first-class devotee of the Lord;
mahan–qualified by all good qualities.–1-12-17-

For this reason this child will be well known in the world as one who is protected by the Personality of Godhead.
O most fortunate one, there is no doubt that this child will become a first-class devotee and will be

sri-raja–the all-good king (Maharaja Yudhisthira); uvaca–said; api–whether; esah–this; vamsyan–family;
raja-rsin–of saintly kings; punyaslokan–pious by the very name; maha-atmanah–all great souls;
anuvartita–follower; svit–will it be; yasasa–by achievements; sadhuvadena–by glorification;
sat-tamah–O great souls.–1-12-18–

The good King [Yudhisthira] inquired: O great souls, will he become as saintly a king,
as pious in his very name and as famous and glorified in

brahmanah–the good brahmanas; ucuh–said; partha–O son of Prtha (Kunti); praja–those who are born;
avita–maintainer; saksat–directly;iksvakuh iva–exactly like King Iksvaku; manavah–son of Manu;
brahmanyah–followers and respectful to the brahmanas; satya-sandhah–truthful by promise; ca–also;
ramah–the Personality of Godhead Rama;dasarathih–the son of Maharaja Dasaratha; yatha–like Him.–1-12-19-

The learned brahmanas said: O son of Prtha, this child shall be exactly like King Iksvaku, son of Manu,
in maintaining all those who are born. And as for following the brahminical principles, especially in
being true to his promise, he shall be exactly like Rama, the Personality

esah–this child; data–donor in charity; saranyah–protector of the surrendered; ca–and; yatha–as; hi–certainly;
ausinarah–the country named Usinara; sibih–Sibi; yasah–fame; vitanita–disseminator; svanam– of the kinsmen;
daushyantih iva–like Bharata, the son of Dushyanta; yajvanam–of those who have performed many sacrifices.–1-12-20-

This child will be a munificent donor of charity and protector of the surrendered, like the famous King Sibi
of the Usinara country. And he will expand the name and fame of his family like Bharata, the son of

dhanvinam–of the great bowmen; agranih–the foreman; esah–this child; tulyah–equally good; ca–and;
arjunayoh–of the Arjunas; dvayoh–of the two; hutasah–fire; iva–like; durdharsah–irresistible;
samudrah–ocean; iva–like; dustarah–unsurpassable.–1-12-21-

Amongst great bowmen, this child will be as good as Arjuna. He will be

mrgendrah–the lion; iva–like; vikrantah–powerful; nisevyah–worthy of taking shelter;
himavan–the Himalaya Mountains; iva–like; titiksuh–forbearance; vasudha iva–like the earth;
asau–the child; sahisnuh–tolerant; pitarau–parents; iva–like.–1-12-22-

This child will be as strong as a lion, and as worthy a shelter as the Himalaya Mountains.
He will be forbearing like the earth, and as tolerant

pitamaha–the grandfather, or Brahma; samah–equally good; samye–in the matter; prasade–in charity or in munificence;
girisa–Lord Siva;upamah–comparison of equilibrium; asrayah–resort; sarva–all; bhutanam–of the living beings;
yatha–as; devah–the Supreme Lord; rama-asrayah–the Personality of Godhead.–1-12-23-

This child will be like his grandfather Yudhisthira or Brahma in equanimity of mind.
He will be munificent like the lord of the Kailasa Hill, Siva. And he will be the resort of everyone,
like the Supreme Personality of Godhead Narayana, who is even the shelter of the goddess

sarva-sat-guna-mahatmye–glorified by all godly attributes; esah–this child; krsnam–like Lord Krsna;
anuvratah–a follower in His footsteps;rantidevah–Rantideva; iva–like; udarah–in the matter of magnanimity;
yayatih–Yayati; iva–like; dharmikah–concerning religion.–1-12-24-

This child will be almost as good as Lord Sri Krsna by following in His footsteps.
In magnanimity he will become as great as King Rantideva.

dhrtya–by patience; bali-samah–like Bali Maharaja; krsne–unto Lord Sri Krsna; prahrada–Prahlada Maharaja;
iva–like; sat-grahah–devotee of; aharta–performer; esah–this child; asvamedhanam–of Asvamedha sacrifices;
vrddhanam–of the old and experienced men; paryupasakah–follower.–1-12-25-

This child will be like Bali Maharaja in patience, a staunch devotee of Lord Krsna
like Prahlada Maharaja, a performer of many Asvamedha

raja-rsinam–of kings as good as sages; janayita–producer; sasta–chastiser; ca–and;
utpatha-gaminam–of the upstarts; nigrahita–molester; kaleh–of the quarrelsome; esah–this;
bhuvah–of the world;dharmasya–of religion; karanat–on account of.–1-12-26-

This child will be the father of kings who will be like sages. Forworld peace and for the sake of religion,
he will be the chastiser of the upstarts and the quarrelsome.

taksakat–by the snake-bird; atmanah–of his personal self; mrtyum–death; dvija-putra–the son of a brahmana;
upasarjitat–being sent by; prapatsyate–having taken shelter of; upasrutya–after hearing;
muktasangah–freed from all attachment; padam–position; hareh–of the Lord.–1-12-27-

After hearing about his death, which will be caused by the bite of a snake-bird sent by a son of a brahmana,
he will get himself freed from all material attachment and surrender unto the
Personality of Godhead,taking shelter of Him

jijnasita–having inquired of; atma-yatharthyah–right knowledge of one’s own self;
muneh–from the learned philosopher; vyasa-sutat–the son of Vyasa; asau–he; hitva–quitting;
idam–this material attachment;nrpa–O King; gangayam–on the bank of the Ganges; yasyati–will go;
addha–directly; akutah-bhayam–the life of fearlessness.–1-12-28-

After inquiring about proper self-knowledge from the son of Vyasadeva,who will be a great philosopher,
he will renounce all material attachment and achieve a life of fearlessness

iti–thus; rajne–unto the King; upadisya–having advised; viprah–persons well versed in the Vedas;
jataka-kovidah–persons expert in astrology and in the performance of birth ceremonies;
labdha-apacitayah–those who had received sumptuously as remuneration; sarve–all of them;
pratijagmuh–went back; svakan–their own; grhan–houses.–1-12-29-

Thus those who were expert in astrological knowledge and in performance of the birth ceremony
instructed King Yudhisthira about the future history of his child. Then, being sumptuously remunerated,
they all returned to their respective homes.

sah–he; esah–in this; loke–world; vikhyatah–famous; pariksit–one who examines; iti–thus; yat–what;
prabhuh–O my King; purvam–before;drstam–seen; anudhyayan–constantly contemplating;
parikseta–shall examine; naresu–unto every man; iha–here.–1-12-30-

So his son would become famous in the world as Pariksit [examiner] because he would come to examine
all human beings in his search after that personality whom he saw before his birth.
Thus he would come to constantly contemplate Him

sah–that; raja-putrah–the royal prince; vavrdhe–grew up; asu–very soon; sukle–waxing moon;
iva–like; udupah–the moon; apuryamanah–luxuriantly; pitrbhih–by the parental guardians;
kasthabhih–plenary development; iva–like; sah–he; anvaham–day after day.–1-12-31-

As the moon, in its waxing fortnight, develops day after day, so the royal prince [Pariksit]
very soon developed luxuriantly under the care and full facilities of his guardian grandfathers.

yaksyamanah–desiring to perform; asvamedhena–by the horse sacrifice ceremony;
jnati-droha–fighting with kinsmen; jihasaya–for getting free;raja–King Yudhisthira;
labdha-dhanah–for getting some wealth; dadhyau– thought about it; na anyatra–not otherwise;
kara-dandayoh–taxes and fines.–1-12-32-

Just at this time, King Yudhisthira was considering performing a horse sacrifice to get freed
from sins incurred from fighting with kinsmen. But he became anxious to get some wealth,
for there were no surplus funds outside of fines and tax collection

tat–his; abhipretam–wishes of the mind; alaksya–observing;bhratarah–his brothers;
acyuta–the infallible (Lord Sri Krsna);coditah–being advised by; dhanam–riches; prahinam–to collect;
ajahruh–brought about; udicyam–northern; disi–direction; bhurisah–sufficient–1-12-33-

Understanding the hearty wishes of the King, his brothers, as advised by the infallible Lord Krsna,
collected sufficient riches from the North [left by King Marutta]

tena–with that wealth; sambhrta–collected; sambharah–ingredients;dharma-putrah–the pious king;
yudhisthirah–Yudhisthira; vajimedhaih–by horse sacrifices; tribhih–three times;
bhitah–being greatly afraid after the Battle of Kuruksetra; yajnaih–sacrifices;
samayajat–perfectly worshiped; harim–the Personality of Godhead.–1-12-34-

By those riches, the King could procure the ingredients for three horse sacrifices.
Thus the pious King Yudhisthira, who was very fearful after the Battle of Kuruksetra,
pleased Lord Hari, the Personality of Godhead

ahutah–being called by; bhagavan–Lord Krsna, the Personality of Godhead; rajna–by the King;
yajayitva–causing to be performed; dvijaih–by the learned brahmanas; nrpam–on behalf of the King;
uvasa–resided;katicit–a few; masan–months; suhrdam–for the sake of the relatives;
priya-kamyaya–for the pleasure.–1-12-35-

Lord Sri Krsna, the Personality of Godhead, being invited to the sacrifices by Maharaja Yudhisthira,
saw to it that they were performed by qualified [twice-born] brahmanas.
After that, for the pleasure of the relatives, the Lord remained a few months

tatah–thereafter; rajna–by the King; abhyanujnatah–being permitted;krsnaya–as well as by Draupadi;
saha–along with; bandhubhih–other relatives; yayau–went to; dvaravatim–Dvarakadhama; brahman–O brahmanas;
sa-arjunah–along with Arjuna; yadubhih–by the members of the Yadu dynasty; vrtah–surrounded.–1-12-36-

O Saunaka, there after the Lord, having bade farewell to King Yudhisthira, Draupadi and other relatives,
started for the city of Dvaraka, accompanied by Arjuna and other members of the Yadu dynasty.

பிரதம ஸ்கந்தம் -12-th அத்யாயம் சம்பூர்ணம்


சௌனகர் சூதரைப் பார்த்து வினவினார்.
“உத்தரையின் கர்ப்பத்தில் இருந்த சிசு பகவானால் காப்பாற்றப்பட்டது என்று அறிந்தோம்.
அந்த பாக்கியம் செய்த பாலகனின் பிறப்பு, செயல்கள், மரணம் , முக்தி அடைந்த விதம்
எல்லாவற்றையும் கேட்க விரும்புகிறோம். “ என்றார்.

சூதர் கூற ஆரம்பித்தார். அவர் கூறியது:
பரீக்ஷித் கர்ப்பத்தில் இருக்கும்போது பகவான் கட்டைவிரல் அளவு உருவத்துடன், கிரீட குண்டலங்கள் ,
அழகிய நீல வண்ண மேனி , நான்கு புஜங்கள், இவைகளுடன் தோன்றினார். பிறக்கும் தருணம் வரை காத்து பிறகு மறைந்து விட்டார் .
பிறகு ஒரு சுப முஹுர்த்தத்தில் க்ரஹங்கள் அனுகூலமாக இருக்கும் வேளையில் பாண்டு வம்சத்தைத் தாங்கும் புதல்வன் பிறந்தான்.
சந்தோஷம் அடைந்த யுதிஷ்டிரர் தௌம்யர் கிருபர் முதலியவர்களைக் கொண்டு ஜாதகர்மம் நாமகரணம் முதலியவைகளை செய்தார்.
அவர் செய்த தான தர்மங்களால் திருப்தி அடைந்த அந்தணர்கள் குருகுலத்தின் சந்ததி நூலாகிய இந்த புத்திரன்
பகவான் விஷ்ணுவால் காப்பாற்றப்பட்டதால் விஷ்ணுராதன் எனப் புகழ் பெற்று மகா பாகவத்னாக விளங்குவான் என்று ஆசீர்வதித்தனர்.
மேலும் அவன் பல அஸ்வமேத யாகங்களை செய்து ஜனமேஜயன் என்னும் புகழ் வாய்ந்த புதல்வனைப் பெற்று
கலி புருஷனை வென்று, மரணத் தருவாயில் ஹரியை நினைத்து முக்தி பெறுவான் என்றனர்.
கர்ப்பத்தில் கண்ட மகாபுருஷன் யாராய் இருக்கக்கூடும் என்று எல்லோரையும் பரீட்சித்துப் பார்த்ததனால்
அவனுக்கு பரீக்ஷித் என்ற பெயர் பிரசித்தி அடைந்தது.


ஸ்ரீ கோவில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ ஸூக பகவான் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ கிருஷ்ண த்வைபாயன பகவான் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ நாரத பகவான் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ மத் பாகவதம் -முதல் ஸ்கந்தம் — பதினொன்றாம் அத்யாயம்-ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் ஸ்ரீமத் துவாரகையில் நுழைதல்–

August 19, 2020

ஸூத உவாச
அனர்தன் -துவாரகா -ச உபவரஜ்ய ஸ்வர்த்தன் ஜனபடன் ஸ்வகன் தத்மவ் தரவரம் -ஸ்ரீ பாஞ்ச ஜன்யம்-
தேசம் விசதம் சமயன் இ வ தேசம் -1-11-1-

சா உச்சசே த்வால உதர தரா அபி உருக்ரமஸ்ய அதரசோன சோனிம தத்மயமான கர கஞ்ச ஸம்பூத
யதா அப்ஜ கண்டே கல ஹம்ஸ உத்ஸவன -1-11-2-

தம் உபஸ்ருத்ய ஜகத் பய பயாவஹம் பிரதி உதய பிரஜா சர்வ பர்தர் தர்சன லலாச -1-11-3-

தத்ர உபநித பலய ரவே தீபம் இவ அத்ர்த்த ஆத்ம அராமம் பூர்ண காமம் நிஜ லபேன நித்ய த ப்ரீதி யுத்புல்லா முக
ப்ரோஸுஹ் ஹர்ஷ கத்கதய கிர பிதரம் சர்வ ஸூ ஹ் ருதம் அவிதரம் இவ அர்பக -1-11-4-/5-

நதஸ்ம தே நாத சதா அங்க்ரி பங்கஜம் விரிஞ்ச வைரிஞ்சய -சனக சனாதானாதிகள் ஸூர இந்த்ர வந்திதம்
பராயணம் க்ஷேமம் இஹ இச்சதம் பரம் ந யத்ர கல ப்ரபவேத் பரா பிரபு -1-11-6-

பாவயந த்வம் பாவ விஸ்வ பாவன த்வம் ஏவ மாதா அத ஸூஹ்ருத் பதி பிதா த்வம் சத் குரு-1-11-7-

அஹோ ச நாத பவத ஸ்ம யத் வயம் த்ரைவிஸ்த பனம் அபி துர் தர்சனம் பிரேம ஸ்மிதா ஸ்நிக்த
நிரீக்ஷண அனனம் பஸ்யேம ரூபம் தவ சர்வ ஸுவ் பாக்யம்–1-11-8-

யர்ஹி அம்புஜ அஷ அபசசர போ பவன் குருந மதுன் வ அத ஸூஹ்ருத் தித்ர்ஷய தத்ர அப்தகோடி ப்ரதிம க்ஷண பவத்
ரவிம் விநா அஷோ இவ ந தவ அச்யுத –1-11-9-

கதம் வயம் நாத சிரோ சிதே த்வயி பிரசன்ன த்ர்ஸ்த்ய அகில தப சோசனம் ஜீவேம தே ஸூந்தர ஹாஸ ஸோபிதம்
அபஸ்யமன வதனம் மனோகரம் இதி ச உதிர்த வாக் ப்ரஜாநாம் பக்த வத்சல ஸ்ரவண அனுக்ரஹம்
த்ருஸ்ய விதன்வான் ப்ரவிஸத் புரம் -துவாரகா புரம் -1-11-10-

மது போஜ தசர்ஹ அர்ஹ குகுர அந்தக வ்ருஷ்ணிபி ஆத்ம துல்ய பாலித குப்தம் நாகை போகவதிம் இவ madhu-1-11-11-

சர்வ ரிது சர்வ விபவ புண்ய வ்ருஷ லதா உத்யான உபவன ஆராமம் விருத பத்ம ஆகார ஸ்ரீ யம் -1-11-12-

கோபுர த்வார மார்கஸூ க்ருத கௌதுக தோரணம் சித்ர த்வஜ பதக அஃரை அந்த ப்ரதிஹத அடபம்-1-11-13-

சம்மர்ஜித மஹா ரத்ய அபனக ஸத்வரம் சிக்தம் கந்த ஜல உப்தம் பழ புஷ்ப அக்ஷத அங்குரை -1-11-14-

த்வாரி திவாரி கிரஹணம் ச ததி அக்ஷத பழம் இஷுபி அலங்க்ருதம் பூர்ண கும்பை பலிபி தூப தீபகை -1-11-15-

நிஸம்ய பிரேஸ்தம் அயந்தம் வாஸூ தேவ -மஹா மனா -அக்ரூரர் ச உக்கிரசேனர் ச பலராமர் ச அத்புத விக்ரம
ப்ரத்யும்ன சாருதேசன ச சாம்ப ஜாம்பவதி ஸூ தா ப்ரஹர்ஷ வேக உச்சசித சயன ஆசன போஜன-1-11-16-/17-

வாரண இந்த்ரம் புரஸ்க்ருத்ய ப்ராஹ்மனை ச சுமங்களை சங்க துர்ய நினதேன ப்ரஹ்ம கோஷனே
ச அத்ரத் பிரதி உஜ்ஜகமுஹ் ரதை ஹர்ஷ ரதப்ரணயகத சத்வச -1-11-18-

வரமுக்ய ச சதச யனை தத் தர்சன உத்சுக லஸத் குண்டல நிர்பத கபோல வதன ஸ்ரீய-1-11-19-

நத நர்த்தக கந்தர்வ ஸூத மகத வந்திந காயந்தி ச உத்தம ஸ்லோக சரிதநி -1-11-20-

பகவான் ஸ்ரீ கிருஷ்ண தத்ர பந்துநாம் பவ்ரனாம் அனு வர்த்தினாம் யதா விதி
உபசங்கம்யா சர்வேஷாம் மனம் அததே –1-11-21-

ப்ராஹ்வ அபி வந்தன அஸ்லேச கர ஸ்பர்ச ஸ்மித ஈஷணை அஸ்வஸ்ய ச அஸ்வபஷேப்ய வரை ச அபிமதை விபு -1-11-22-

ஸ்வயம் ச குருபி விப்ரை சதரை ஸ்தாவிரை அபி ஆசீர்பி யுஜ்யமன அன்யை வந்திபி ச அவிஸத் புரம்-1-11-23-

ராஜ மார்க்கம் கதே கிருஷ்ண த்வாரகாய குல ஸ்த்ரீ ஹர்ம்யானி ஆரோருஹ விப்ர தத் ஈஷணை மஹா உத்ஸவ –1-11-24-

நித்யம் நிரீக்ஷ மனனம் யத் அபி துவாரகா ஓகாசம் ந விதரப்யந்தி ஹி த்ர்ஷ ஸ்த்ரீ தாம அங்கம் அச்யுதம் -1-11-25-

ஸ்ரீ யா நிவாஸ யஸ்ய உரு பான பத்ரம் முகம் த்ர்சம் பாஹுவ லோக பாலனம் சரணா கணம் பாத பங்கஜம் -1-11-26-

சித-அத பத்ர வியஜனை உபஸ்க்ருத ப்ரசூன வர்சை அபி வர்ஷித பதி பிசங்க வாச
வனமால்ய பபவ் கந யதா அர்க்க உதுப ஸப வைத்யுதை -1-11-27-

ப்ரவிஸ்த து கிரஹம் பித்ரோ பரிஷ்வக்த்த ஸ்வ மாதர்பி வவந்தே சிரஸ சப்த தேவகி பிரமுக முத -1-11-28-

த புத்ரம் அங்கம் ஆரோப்ய ஸ்நேஹ ஸ்னுத பயோதர ஹர்ஷ விஹ்வலித ஆத்மனா சிசிஷு நேத்ரஜை ஜெலை -1-11-29-

அத அவிஸத் ஸ்வ பவனம் சர்வ காமம் அநுத்தமம் பிரசாத் யத்ர பதனிநாம் சஹஸ்ராணி ஷோடச -1-11-30-

பத்ன்ய பதிம் ப்ரோஸ்ய க்ரஹ அனுபகதம் விலோக்ய சஞ்சத மன மஹா உத்சவ உத்தஸ்து
அரத் சஹச ஆசன அசயத் சஹம் வ்ரதை வ்ரிதித லோஷனை அனன -1-11-31-

தம் ஆத்ம ஜை த்ருஷ்டிபி அந்தர ஆத்மன துரந்தபவ பரிரேபிரே பதிம் நிருத்தம் அபி அஸ்ருவத் அம்பு நேத்ரயோ
விலஜ்ஜதினம் ப்ருகு வர வைக்லவத் -1-11-32-

யதி அபி அசவ் பார்ஸ்வ கத ரக கத தத் அபி தஸ்ய அங்க்ரி யுகம் நவம் நவம் பதே பதே
க விர மேத தத் பதத் ஸலபி யத் ஸ்ரீ ந ஜகதி கர்ஹிசித் -1-11-33-

ஏவம் ந்ர்பணம் ஷிதி பார ஜென்மனம் அஷவ்ஹினிபி பரிவ்ருத்த தேஜஸம் விதய வைரம்
ஸ்வசன யதா அனலம் மித வதேனே உபரத நிராயுத -1-11-34-

ச ஏஷ நர லோகே அஸ்மின் அவதரின ஸ்வ மாயயா ரேமே ஸ்த்ரீ ரத்ன குதஸ்த பகவான் ப்ரக்ருதி யதா -1-11-35-

உத்தம பவ பிசுன அமல வல்கு ஹாஸ விரித அவலோக நிஹத மதன அபி யசம் சம்முக கபம்
அஜஹத் பிரமத உத்தம த யஸ்ய இந்த்ரியம் விமதிதும் குஹகை ந சேகு -1-11-36-

தம் அயம் மன்யதே லோக ஹி அசங்கம் அபி சங்கினம் ஆத்ம ஓவ்பமேன மனுஜம் வ்யப்ர்ன்வனம் யத அபுதா -1-11-37-

ஏதத் ஈஸானம் ஈஸாஸ்ய ப்ரக்ருதிஸ்த அபி தத் குணை ந யுஜ்யதே சத ஆத்மஸ்தை யதா புத்தி தத் ஆஸ்ரய -1-11-38-

தம் மேனீரே அபல முக்த ஸ்த்ரைநாம் ச அனு விரதம் ரஹ அப்ரமண வித பர்த்து ஈஸ்வரம் மதய யதா-1-11-39-


த்வாரகையை சமீபித்ததும் கிருஷ்ணர் தன் வருகையை தெரிவிக்க பாஞ்சஜன்யத்தை முழங்கினார்.
பாகவதம் இதை இவ்வாறு வர்ணிக்கிறது.
பாஞ்சஜன்யமானது வெண்மை நிறமானதாயினும் கண்ணனின் அதர சம்பந்தத்தால் சிறிது சிவந்து
அவனுடைய கரகமலத்தில் இருந்து சப்தித்தபோது, ஒரு ராஜஹம்சம் தாமரை மலரின் உள்ளிருந்து கூவுவது போல இருந்தது.
அந்த சப்தத்தைக்கேட்டு எல்லோரும் விரைந்து வந்தனர். அவரவர் கொணர்ந்தவைகளை ஏற்று
எல்லோருடனும் கிருஷ்ணர் த்வாரகைக்குள் பிரவேசித்தார் .
எப்போதும் கிருஷணனைப் பார்த்துக் கொண்டே இருப்பவராயினும் த்வாரகா வாசிகள் திருப்தி அடைந்தாரில்லை.
கிருஷ்ணர் தன் பெற்றோரை வணங்கிவிட்டு தன் மாளிகை அடைந்தார். அங்கு அவர் மனைவிகள்
அவரைக் காணும்போது புதிதாகப் பார்ப்பதுபோல் ஒரு ஆநந்தத்தை அடைந்தார்கள்.
‘பதே பதே கா விரமேத தத்பதாத் சலா அபி யத் ஸ்ரீ: ஜஹாதி கர்ஹிசித் ‘
யார்தான் அவர் பாதங்களை விட்டுச் செல்ல விரும்புவர்?ஓரிடத்திலும் நிலையாக நில்லாதவள் என்று கூறப்படும்
ஸ்ரீதேவி கூட அவரை விட்டு பிரிவதில்லையே
மானுட சரீரம் எடுத்து மனைவிகளுடன் ரமிப்பவர் என்ற பிரமையும் அவருடைய மாயை தான்.
எப்படி புத்தியானது ஆத்மாவுடன் கூடவே இருந்தாலும் ஆத்மாவுடன் ஒன்றுவதில்லையோ
அதுபோல ஈச்வரன் பிரக்ரருதியுடன் சேர்ந்து இருந்தாலும் அதோடு ஒன்றுவதில்லை.


ஸ்ரீ கோவில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ ஸூக பகவான் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ கிருஷ்ண த்வைபாயன பகவான் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ நாரத பகவான் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ மத் பாகவதம் -முதல் ஸ்கந்தம் — பத்தாவது அத்யாயம்-ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் ஸ்ரீமத் துவாரகைக்கு எழுந்து அருளுதல்–

August 18, 2020

ஸுவ்னக உவாச
ஹத்வ ஸ்வரிக்த ஸ்பர்த்த அததயின யுதிஷ்ரா தர்ம ப்ரதம்
வரிஸ்த ஸஹ அனுஜ ப்ரத்யவருத போஜன கதம் கிம் அகரசித் ததா -1-10-1-

ஸூத உவாச
வம்சம் குரவ் வம்ச தவ அக்னி நிர்ஹ்ருதம் ஸம்ரோஹயித்தவ பவ பாவன ஹரி ஸ்ரீ கிருஷ்ண
நிவேசயித்வ நிஜ ராஜ்யே ஈஸ்வர யுதிஷ்ஸ்திரம் ப்ரீத மன பபூவக -1-10-2-

நிசம்ய பீஷ்ம யுக்தம் அத அச்யுத யுக்தம் ப்ரவ்ருத்த விஞ்ஞான விதுத விப்ரம சசச கம் இந்திர இவ
அஜிதாஸ்ரய பரிதி உபந்தம் அநுஜ ;அனுவர்த்தித ப்ரீத மனா பபூவக -1-10-3-

காமம் வவர்ஷ பரிஜன்ய சர்வ காம துக் மஹி சிசிகுஷ்ஸ்ம வ்ரஜான் காவ் பயச உதஸ்வதி முத-1-10-4-
எங்கும் செழிப்பு -பால் வளம் மிக்கு

நத்யா சமுத்ரா கிரியா ச வனஸ்பதி விருத பலானி ஓஷதயா சர்வ அன்வ்ருத்த தஸ்ய வை-1-10-5-

ந ஆதய வியாதய கிலேச தேவ பூத ஆத்ம ஹேதவ அஜத சத்ரு அபவன் ஐந்துநாம் ரஜினி கர்ஹிசித் -1-10-6-

உசித்வ ஹஸ்தினாபூரே மாசன் கதிபயன் ஹரி ஸூஹ்ருதம் விசோகய ஸ்வஸூ ச பிரியகாம்ய-1-10-7-

அமந்த்ரிய ச அபயனுஞ்சத பரிஷ்வஜ்ய அபிவாதய தம் ஆரூரோக ரதம் கைச்சித் பரிஷ்வத அபிவாதிதா-1-10-8-

சுபத்ரா திரௌபதி குந்தி விரத தனயா உத்தர ததா காந்தாரி த்ருதராஷ்ட்ரா ச யுயுத்தச கௌதம (கிருபாச்சார்யர் )
யமவ் (நகுல சகாதேவ )விர்கோடர (பீமன் ) தவ்ம்ய ச ஸ்திரீய மத்ஸ்ய ஸூ தா(சத்யவதி )
ந சஹிர் விமுஹ்யந்த விரஹம் சங்க தன்வன -1-10-9-/10-

சத் சங்க முக்த துக்சங்க ஹதும் ந உத்ஸஹதே புத்தி கீர்த்தியமானம் யச யஸ்ய ஸக்ருத் அகரண்ய ரோசனம்
தஸ்மிந் நியஸ்த தீயா பார்த்த சஹேரன் விரஹம் கதம் தர்சன ஸ்பர்ச சம்லப சயன ஆசன போஜனாதி -1-10-11-/12-

சர்வே தே அநிமிஷாத் அஷை தாம் அனு த்ருத சேதஸ விஷந்த ஸ்னேஹ சம்பந்தாத் விசேலு தத்ர தத்ர ஹ-1-10-13-

ந்யருந்தன் உதகலாத் பஸ்பம் ஓவுத்காந்த்யாத் தேவகி ஸூதா நிர்யாதி ஆகரத் ந அபத்ரம் இதி ஸ்யாத் பந்தவ ஸ்த்ரீய -1-10-14-

மிருதங்க சங்க பேரி ச வீணா பனவ கோ முக துந்துரி அனக கண்ட ஆதி னேது துந்துபியா ததா -1-10-15-

பிரசத சிகர ஒவ்ருத குரு நாரயா தித்ர்க்ஷய வவ்ருஷு குசுமை கிருஷ்ணம் பிரேம ஸ்மித ஈஷணை -1-10-16-

சித அத பத்ரம் ஜக்ரஹ முக்த தாம விபூஷிதம் ரத்ன தண்டம் குடாகேச பிரிய பிரியாத்மசய ஹ–1-10-17-

உத்தவ சாத்யகி ச ஏவ வியஜனே பரம அத்புத விகிர்யமான குஸுமா ரேஜே மது பதி பதி -1-10-18-

அஸ்ருயந்த அசிச ஸத்ய தத்ர தத்ர த்விஜ இரித ந அநுரூப அநுரூபா ச நிர்குணஸ்ய குண ஆத்மன -1-10-19-

அன்யோன்யம் ஆஸீத் சஞ்சல்ப உத்தம ஸ்லோக சேதஸாம் கௌரவ இந்த்ர புர ஸ்த்ரீனாம் சர்வ ஸ்ருதி மனோ ஹரா -1-10-20-

ச -கிருஷ்ண -வை கில அயம் புருஷ புராதன ய ஆஸீத் அவிசேஷ ஆத்மனி அக்ரே குணேப்யா ஜெகதாத்மனி
ஈஸ்வரே நிர்மிலித ஆத்மன் நிசி ஸூப்த சக்திஸூ –1-10-21-

ச ஏவ பூய நிஜ வீர்ய சோதிதம் ஸ்வ ஜீவமயம் ப்ரக்ருதிம் சிச்ருசதிம் அநாம ரூப ஆத்மனி ரூபா நாமானி
விதித்சமான அனுசஸ்ர சாஸ்த்ர க்ருத் -1-10-22-

ச வை அயம் பதம் அத்ர ஸ்ரீ கிருஷ்ண ஸூரய ஜித இந்திரிய
நிர்ஜித மதரிஸ்வன பஸ்யந்தி பக்தி உத்கலித அமல ஆத்மன நனு ஏச சத்வம் அர்ஹதி –1-10-23-

ச அயம் சஹி அனு கீத சத் கதா வேதேஷு குஹ்யேஷு ச குஹ்ய விதிபிர் ய ஏக ஈஸ
ஜகத் ஆத்ம லீலய ஸ்ருஜதி அவதி அதி ந தத்ர சஜ்ஜதே -1-10-24-

யதா ஹி அதர்மமேந தம தியா ந்ருப ஜீவன்தி தத்ர ஈஸ ஹி சத்வத கில தத்தே பகம்
சத்யம் ருதம் தயம் யஸா பாவ்ய ரூபாணி ததத் யுகே யுகே -1-10-25-

அஹோ அலம் ஸ்லாக்ய தமம் யதோ குலம் அஹோ அலம் புண்ய தமம் மதோவனம் யத் ஈஸா பும்ஸாம்
ரிஷப ஸ்ரீ யபதி ஸ்வ ஜன்மன சங்கரமனேன ச அங்கதி -1-10-26-

அஹோ பத ஸ்வ யஸஸ் திரஸ்காரி குசஸ்தலி -துவாரகா -புண்ய யசஸ்காரி புவ பஸ்யந்தி நித்யம்
யத் அனுக்ரஹ ஈஸிதம் ஸ்மித அவலோகம் ஸ்வ பதிம் ஸ்ம யத் பிரஜ -1-10-27-

நுனம் விரத ஸ்நாந ஹுதா ஆதிந ஈஸ்வர சமர்ச்சித ஹி அஸ்ய கிரஹித பணிபி பிபந்தி ய சஹி
அதர அம்ருதம் முகு வ்ரஜா ஸ்த்ரீயா சம்முமுகு யத் அசய -1-10-28-

ய வீர்ய சுல்கேந ஹ்ரத ஸ்வயம் வரே பிரமத்ய சைத்ய -சிசுபால -பிரமுகம் ஹி ஸூஸ்மிநா
ப்ரத்யும்ன சாம்ப அம்ப ஸூதாத்ய அபர ய ச அஹ்ர்த்த பவ்மவதே சஹஸ்ர ச -1-10-29-

ஏத பரம் ஸ்த்ரீத்வம் அபஸ்தபேசலம் நிரஸ்த ஸுவ்சம் படா சாது குர்வத யசம் கிரஹத்
புஷ்கர லோசன பதி ந ஐது அபைதி அஹ்ர்திபி ஹ்ருதி ஸ்பர்சன் -1-10-30-

ஏவம் விதா கதந்தினாம் ச கிர புர யோசிதம் நிரீக்ஷணேந அபி நந்தன் ச ஸ்மிதேன யயவ் ஹரி -1-10-31-

அஜத சத்ரு -யுதிஷ்ட்ரர் -பிரதானம் கோபிதயா மது த்வேஷா பரேப்யா சங்கீத
ஸ்நேஹாத் ப்ரயுங்க்த்த சதுர் அங்கினிம் ஹரி -1-10-32-

அத துராகதன் ஸுவ்ரி கௌரவான் விரஹ துரன் சன்னிவர்த்ய த்ர்தம் ஸ்நிக்தன்
பரயத் ஸ்வ நகரிம் -துவாரகா -பிரியை -1-10-33-

குரு ஜங்கள பாஞ்சாலன் சூரசேனன் ச யமுனான் ப்ரஹ்மவர்தம் குருஷேத்ரம் மத்ஸ்யன் சரஸ்வதன் அத மரு தன்வாம்
அதி க்ரம்யா ஸுவ்விர அபிரயோ பரன் அனர்த்தன் பார்கவ -ஓ ஸுவ் னக-உபகத் ஸ்ரந்த வக மனக் விபு -1-10-34-/35-

தத்ர தத்ர ஹ தத்ரத்யை ஹரி ப்ரத்யுத் அர்ஹன சாயம் பேஜே திசம் பஸ்ஸாத் கவிஸ்தா கம் கதா ததா -1-10-36=


பிதாமகரான பீஷ்மரின் ஆசியுடன் யுதிஷ்டிரர். ராஜபரிபாலனம் செய்தார்.
அவர் ஆட்சியானது எப்படி இருந்தது என்பதை பாகவதம் வர்ணிக்கிறது.
மழை வேண்டியவரை பெய்தது. பூமி காமதேனுவைப்போல் ஆசைப்பட்டதெல்லாம் வாரி வழங்கியது.
மடிபெருத்த பசுக்கள் இடைச்சேரியெங்கும் பாலைப் பொழிந்தன.
நதிகள், கடல்கள், மலைகள், மரங்கள், மூலிகைகள் மற்றும் பயிர்கள் எல்லாம் அந்தந்த பருவத்தில் பலன் கொடுப்பவையாகின.
உடலுக்கோ மனத்திற்கோ எந்த துன்பமும் இயற்கையாலோ மற்றவர்களாலோ பிராணிகளுக்கோ மனிதர்களுக்கோ ஏற்படவில்லை.

கிருஷ்ணர் பாண்டவர்களையும் தங்கையையும் சந்தோஷப்படுத்த சிலகாலம் தங்கி இருந்துவிட்டு த்வாரகைக்கு புறப்பட்டார்.
ஸ்திரீகள் பிரிவாற்றாமையால் ஏற்பட்ட கண்ணீரை அடக்கிக்கொண்டு உப்பரிகைகளில் இருந்து தங்கள் அன்பு கலந்த
பார்வைகளுடன் மலர்களை தூவினர்.கிருஷ்ணரும் தன் பார்வையாலேயே அவர்களை மகிழ்வித்தார்.
தேரில் உத்தவரும் சாத்யகியும் கவரி வீச அர்ஜுனன் ரத்தினங்களும் முத்துக்களும் பதித்த குடையைப் பிடிக்க
பிரிய மனமில்லாமல் தொடர்ந்த பாண்டவருடன் கிருஷ்ணர் புறப்பட்டார்.
சிறிது தூரம் சென்ற பின் பாண்டவர்களை திருப்பி அனுப்பிவிட்டு
சாத்யகியுடனும் உத்தவருடனும் தன் பிரயாணத்தை தொடர்ந்தார்.


ஸ்ரீ கோவில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ ஸூக பகவான் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ கிருஷ்ண த்வைபாயன பகவான் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ நாரத பகவான் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ மத் பாகவதம் -முதல் ஸ்கந்தம் –ஒன்பதாவது அத்யாயம்-ஸ்ரீ பீஷ்மர் ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் சந்நிதியில் ஸ்வர்க்கம் போதல்=

August 18, 2020

ஸூத உவாச
இதி பீ4த: ப்ரஜாத்3ரராஹாத் ஸர்வ த4ர்ம‍ ிித்ஸ ா |
தரதா ிநஶநம் ப்ராகா3த் த்ர ரத3வ ்ரரதா ’பதத் || 1

ததா3 ரத ப்4ராதர: ஸர்ரவ ஸதஶ்வவ: ஸ்வர்ண‍ ூ4ஷிவத: |
அன்வக3ச்ச2ந் ரவத2ர் ிப்ரா ் ாஸததௌம் ாத3 ஸ் ததா || 2

ப4க3வாநபி ிப்ரர்ரே ரரதந ஸ த3னஞ்ஜ : |
ஸ வதர் ் ரராசத ந்ருப: குரப3ர இவ கு3ஹ் வக: || 3

த்3ருஷ்ட்வா நிபதிதம் ூ4தம‍ௌ தி3வஶ் ச்யுதம் இவாம‍ரம் |
ப்ரரண‍மு: பாண்ட3வா பீ4ஷ்ம‍ம் ஸானுகா3 : ஸஹ சக்ரிண‍ா || 4

தத்ர ப்3ரஹ்ம‍ர்ே : ஸர்ரவ ரத3வர்ே ஶ் ச ஸத்தம‍ |
ராஜர்ே ஶ் ச தத்ராஸநன் த்3ரஷ்டும் ப4ரத ுங்கவகவம் || 5

பர்வரதா நாரரதா3 ததௌ4ம்ர ா ப4க3வான் பா3த3ரா ண‍: |
ப்3ருத3ஶ்ரவா பரத்வாஜ: ஸஶிஷ்ர ா ரரணுகாஸுத: || 6

வஸிஷ்ட இந்த்3ரப்ரம‍த3ஸ் த்ரிரதா க்3ருத்ஸம‍ரதா3 ’ஸித: |
கக்ஷீவான் தகௌ3தரம‍ா ’த்ரிஶ் ச தகௌஶிரகா ’த ஸுத3ர்ஶந: || 7

அன்ர ச முநர ா ப்3ரஹ்ம‍ன் ப்3ரஹ்ம‍ராதாத3ர ா ’ம‍லா: |
ஶிஷ்வ ர் உரபதா ஆஜக்3மு: கஶ் பாங்கவகி3ரஸாத3 : || 8

தான் ஸரம‍தான் ம‍ஹாபா4கா3ந் உபலப் வஸூத்தம‍: |
ூஜ ாம் ஆஸ த4ர்ம‍ ்ர ா ரத3ஶ கால ிபா4க3ித் || 9

க்ருஷ்ண‍ம் ச தத்ப்ரபா4வ ் ஆஸீநம் ஜக3தீ3ஶ்வரம் |
ஹ்ருதி3ஸ்தம் ூஜ ாம் ஆஸ ம‍ா ர ாபாத்த ிக்3ரஹம் || 10

பாண்டு3ுத்ராந் உபாஸீநான் ப்ரஶ்ர ப்ரரம‍ ஸங்கவக3தான் |
அப்4 ாசஷ்டாநுராகா3ஶ்வரர் அந்தீ4ூ4ரதந சக்ஷுோ || 11

அரஹா கஷ்டம் அரஹா ’ந் ாய் ம் த்3 யூ ம் த4ர்ம‍ நந்த3நா: |
ஜீிதும் நார்ஹத க்லிஷ்டம் ிப்ர த4ர்ம‍ாச்யுதாஶ்ர ா: || 12

ஸம்ஸ்திரத ’திரரத2 பாண்தடௌ3 ப்ருதா பா3ல ப்ரஜா வதூ4 : |
யுஷ்ம‍த்க்ருரத ப3ஹூன் க்ரலஶான் ப்ராப்தா ரதாகவதீ முஹு: || 13

ஸர்வம் கால க்ருதம் ம‍ன்ர ப4வதாம் ச த3ப்ரி ம் |
ஸபாரலா த் 3வரஶ ரலாரகா வார ார் இவ க4னாவளி: || 14

த்ர த4ர்ம‍ ஸுரதா ராஜா க3தா3பாணிர் ்ருரகாத3ர: |
க்ருஷ்ரண‍ா ’ஸ்த்ரீ கா3ண்டி3வம் சாபம் ஸுஹ்ருத் க்ருஷ்ண‍ஸ் தரதாி பத் || 15

ந ஹ்ய் அஸ் கர்ஹிசித்3 ராஜன் ும‍ான் ரவத3 ிதி4த்ஸிதம் |
த்3 ிஜி் ாஸ ா யுக்தா முஹ் ந்தி கவர ா ’பிஹி || 16

தஸ்ம‍ாத்3 இத3ம் வத3வ தந்த்ரம் ் வஸ் ப4ரதர்ேப4 |
தஸ் ாநுிஹிரதா ’நாதா நாத பாஹிப்ரஜா: ப்ரரபா4 || 17

ஏே வவ ப4க3வான் ஸாக்ஷாத்3 ஆத்3ர ா நாரா ண‍: ும‍ாந் |
ரம‍ாஹ ன் ம‍ா ா ரலாகம் கூ3ட4ஶ் சரதி ்ருஷ்ணிேு || 18

அஸ் ாநுபா4வம் ப4க3வான் ரவத3 கு3ஹ் தம‍ம் ஶிவ: |
ரத3வர்ஷிர் நாரத3 : ஸாக்ஷாத்3 ப4க3வான் கபிரலா ந்ருப || 19

ம் ம‍ன் ரஸ ம‍ாதுரல ம் ப்ரி ம் மித்ரம் ஸுஹ்ருத்தம‍ம் |
அகரரா: ஸசிவம் தூ3தம் தஸௌஹ்ருதா3த்3 அத ஸாரதிம் || 20

ஸர்வாத்ம‍ன: ஸம‍ த்3ருரஶா ஹ்ய் அத்3வ ஸ் ாநஹங்கவக்ருரத: |
தத்க்ருதம் ம‍திவவேம் ம் நிரவத்3 ஸ் ந க்வசித் | 21

ததாப்ய் ஏகாந்த ப4க்ரதேு பஶ் ூ4பாநுகம்பிதம் |
ன் ரம‍ ’ஸூம்ஸ் த் ஜத: ஸாக்ஷாத் க்ருஷ்ரண‍ா த3ர்ஶநம் ஆகத: ||22

ப4க்த் ாரவஶ் ம‍ரநா ஸ்மின் வாசா ந்நாம‍ கீர்த ன் |
த் ஜன் கரலவரம் ர ாகீ3 முச் ரத காம‍ கர்ம‍பி4: || 23

ஸ ரத3வரத3ரவா ப4க3வான் ப்ரதீக்ஷதாம்
கரலவரம் ாவத்3 இத3ம்ஹிரநாம்ய் அஹம் |
ப்ரஸந்ந ஹாஸாருரண‍ லாசரநாலஸலஸந்-
முகாம்ுரஜா த்4 ாந பதஶ் சதுர்ு4ஜ: || 24

ஸூத உவாச
யுதி4ஷ்டிரஸ் தத்3 ஆகர்ண் ஶ ானம் ஶர பஞ்ஜரர |
அப்ருச்சத் ிிதா4ன் த4ர்ம‍ாந் ருஷீண‍ாம் சாநுஶ்ருண்வதாம் || 25

ுருே ஸ்வ பா4வ ிஹிதான் தாவர்ண‍ம் தாஶ்ரம‍ம் |
வவராக்3 ராரகா3பாதி4ப் ாம் ஆம்நாரதாப லக்ஷண‍ான் || 26

தா3ந த4ர்ம‍ான் ராஜ த4ர்ம‍ான் ரம‍ாக்ஷ த4ர்ம‍ான் ிபா4க3ஶ: |
ஸ்த்ரீத4ர்ம‍ான் ப4க3வத்த4ர்ம‍ான் ஸம‍ாஸ ் ாரஸ ாக3த: || 27

த4ர்ம‍ார்த2காம‍ரம‍ாக்ஷாம்ஶ் ச ஸரஹாபா ான் தா முரந |
நாநாக் ாரநதிஹாரஸேு வர்ண‍ ாம் ஆஸ தத்த்வித் || 28

த4ர்ம‍ம் ப்ரவத3தஸ் தஸ் ஸ கால: ப்ரத்யுபஸ்தித: |
ர ா ர ாகி3நஶ் சந்த3ம்ருத்ர ார் வாஞ்சிதஸ் தூத்தரா ண‍: || 29

தரதாபஸம்ஹ்ருத் கி3ர: ஸஹஸ்ரணீர்
ிமுக்த ஸங்கவக3ம் ம‍ந ஆதி3ூருரே |
க்ருஷ்ரண‍ லஸத்பீத பரட சதுர்ு4ரஜ
ுர: ஸ்திரத ’மீலித த்3ருக்3 ் தா4ர த் || 30

ிஶுத்3த3 ா தா4ரண‍ ா ஹதாஶுப4ஸ்
தத் 3ஈக்ஷவ வாஶு க3தாயுத3ஶ்ரம‍: |
நி்ருத்த ஸர்ரவந்த்3ரி ்ருத்திிப்4ரம‍ஸ்
துஷ்டாவ ஜன் ம் ிஸ்ருஜஞ் ஜநார்த3நம் || 31

உத்தராயண புண்ய காலத்தை எதிர்பார்த்து அம்புப் படுக்கையில் இருந்த பீஷ்மரைக் காண எல்லோரும் சென்றனர்.
பீஷ்மரின் தர்மோபதேசத்தைக் கேட்க எல்லா ரிஷிகளும் உடன் சென்றனர்.
சுகர் பீஷ்மரை ‘நிபதிதம் பூமௌ திவ: ச்யுதம் இவ அமரம்’, தேவலோகத்தில் இருந்து பூமியில் விழுந்த தேவனைப் போல்
இருந்தார் என்று வர்ணிக்கிறார். பீஷணர் உண்மையில் அஷ்ட வசுக்களில் ஒருவராய் இருந்து
சாபத்தினால் மனிதராகப் பிறந்ததை இது குறிக்கிறது.

கிருஷ்ணர் பீஷ்மரிடம் சென்றதும் அவரை வணங்கினார் . பீஷ்மர் பின்பு ஆசார ப்ரபவோ தர்ம: தர்மஸ்ய பிரபு: அச்யுத:
என்று சொல்லப்போவதை காட்டுபவர்போல். ஸஹஸ்ரநாமத்தில் அமாநீ மானதோ மான்ய: என்று ஒரு நாமம்.
இதன் பொருள், பகவான் எல்லோராலும் வணங்கப் படுபவர். ஆனால் அவர் மரியாதைக்குரிய பக்தர்களை வணங்குகிறார். என்பது.

பீஷ்மர் ராஜரிஷிகள் பிரம்ம ரிஷிகள் தேவரிஷிகள் அனைவரையும் பார்த்து உவகை எய்தினார்.
மகாத்மாக்களின் தரிசனம் கடைசிகாலத்தில் கிடைப்பது பகவன்நாமஸ்மரணத்தைக் காட்டிலும் உயர்ந்தது,
அந்திமகாலத்தில் நாமஸ்மரணம் செய்ய முடியாவிட்டாலும் மகான்களுடைய கடாக்ஷம் பாபங்களைப் போக்கும் .

கிருஷ்ணரைப் பார்த்து பீஷ்மர் அவரைத் தன் உள்ளத்தில் உறைபவரை எதிரில் வீற்றிருப்பவராகக் கண்டு பூஜித்தார்.
பிறகு அவர் பாண்டவர்களை நோக்கி அன்பினால் கண்ணீர் பெருகக் கூறலுற்றார்.
அவர் கூறினதாவது,
“தருமத்தையும் அச்சுதனையும் ஆச்ரயிப்பவர்களாக இருந்தும் நீங்கள் பட்ட கஷ்டம் மிகப்பெரிது. இது காலத்தின் கொடுமை.
தருமன் அரசனாகவும் பீமன் கதை ஏந்தியவனாகவும் , அர்ஜுன வில்லாளியாகவும் கிருஷ்ணன் உர்ரதுநியாகவும்
உள்ளபோதே விபத்துகள் நிகழ்கின்றனவே?

முனிவர்களாலும் அறிய முடியாத இறைவனின் திருவுள்ளத்தை யாரே அறிவார்?
ஆகையால் இதை தெய்வச்சித்தம் என்று உணர்ந்து உங்கள் கடமையை ஆற்றுவீராக.”

ஏஷ வை பகவான் சாக்ஷாத் ஆத்யோ நாராயண; புமான்
மோஹயன் மாயயா லோகம் கூடஸ்சாரதி வ்ருஷ்ணிஷு

இந்த கிருஷ்ணன் சாக்ஷாத் பகவான். ஆதிநாராயணன். பரமபுருஷன்.உலகத்தைத் தன் மாயையால் மயக்கி
யாதவர்களிடையே சஞ்சரிக்கிறார்.

சிவன் நாரதர் கபிலர் முதலியோர் மட்டுமே இவருடைய உண்மை ஸ்வரூபத்தை அறிவர்.
அப்படிப்பட்ட இவரை நீங்கள் நெருங்கிய நண்பனாகவும் மந்திரியாகவும் தூதனாகவும் தேரோட்டியாகவும் அல்லவா செய்துகொண்டீர்கள்!

அவர் பற்றற்று எங்கும் சமமாக உறைபவர். ஆயினும் பக்தர்களிடத்தில் அவருடைய கருணையைப் பாருங்கள்.
உயிரை விடப்போகும் எனக்கும் தரிசனம் அளிக்க அவர் இங்கு எழுந்தருளியிருக்கிறார். “

அப்போது யுதிஷ்டிரர் பீஷ்மரை பல்வேறு தர்மங்களைப்பற்றிக் கூறுமாறு பிராத்தித்தார் .
அதைக்கேட்ட பின்னர் யுதிஷ்டிரர் ‘கோ தர்ம: சர்வதர்மாணாம் பவத்: பரமோ மத: ‘,
உங்கள் அபிப்பிராயத்தில் எல்லாவற்றிலும் சிறந்த தர்மம் எது என்று கேட்க பீஷம்ர் அதற்கு விடை அளிப்பவராகி
‘ஏஷ மே சர்வதர்மாணாம் தரமோ அதிகதாமோ மத: ‘ இதுதான் எல்லதர்மங்களையும் விட உயர்ந்த
விஷ்ணு ஸஹஸ்ர நாமத்தை உபதேசித்தார். இதைத்தானே கண்ணனும் கீதையில் சர்வதர்மான் பரித்யஜ்ய மாம் ஏகம் சரணம் வ்ரஜ என்றான்!.

பிரகு பீஷ்மர் எதிர்பார்த்த உத்தராயண காலமும் வந்தது.
“எவரிடம் பக்தியுடன் மனதை நிறுத்தி அவருடைய நாமஸ்மரணத்துடன் யோகியானவன் உயிர் நீத்தால்
கர்மபந்தத்தில் இருந்து விடுபடுவானோ அந்த கிருஷ்ணன் பிரகாசிக்கின்ற முகார்விந்தத்துடனும் புன்முறுவலுடனும்
சதுர்புஜங்களுடனும் என் முன்னே இருந்து கடாக்ஷித்தருள வேண்டும் என்று கூறி பகவத்த்யானத்துடன் ஜனார்தனனை துதிக்கலானார் .
அதுவே பீஷ்மஸ்துதி எனப்படும். அதை அடுத்து பார்க்கலாம்.
இப்போது பீஷ்மரின் ஸ்துதியைப் பார்க்கலாம்.

ஶ்ரீபீஷ்ம‍ உவாச
இதி ம‍திர் உபகலஸபிதா ித்ருஷ்ண‍ா
ப4க3வதி ஸாத்வத ுங்கவக3ரவ ிூ4ம்நி |
ஸ்வ ஸுக2ம் உபக3ரத க்வசித்3 ிஹர்தும‍
ப்ரக்ருதிம் உரபயுஷி த் 3ப4வ ப்ரவாஹ: || 32

இதி மதி: உபகல்பிதா வித்ருஷ்ணாபகவதி ஸாத்வதபுங்கவே விபூம்னி
ஸ்வஸுகமுபகதே க்வசித் விஹர்த்தும் ப்ரக்ருதிமுபேயுஷி யத்பவப்ரவாஹ:

ஸாத்வதபுங்கவே-யதுகுல திலகனான
விபூம்னி- பரமாத்மாவான
ஸ்வசுகம் உபகதே – தன்னில் முழுமையானவனாயினும்
கவசித் – சில நேரங்களில்
விஹர்த்தும் – லீலையின் பொருட்டு
ப்ரக்ருதிம் உபேயுஷி- ப்ரக்ருதி என்னும் மாயையை கைக்கொண்டு
யத் பவப்ரவாஹ: – இந்த சிருஷ்டியை தோற்றுவிப்பவனும் ஆன
வித்ருஷ்ணா மதி: -என் ஆசையற்ற மனம்
இதி உபகல்பிதா – ஈடுபடட்டும்

த்ரிு4வந கம‍நம் தம‍ால வர்ண‍ம்́
ரிகர தகௌர வராம்ப3ரம் த3தா4ரந |
வுர் அலக குலா்ருதாநநாப்3ஜம்
ிஜ ஸரக2 ரதிர் அஸ்து ரம‍ ’நவத்3 ா || 33

த்ரிபுவனகமநம் தமால வர்ணம் ரவிகரகௌரவராம்பரம் ததானே
வபுரலககுலாவ்ருதானனாப்ஜம் விஜயஸகே மதிரஸ்து மே அனவத்யா

த்ரிபுவனகமனம்-மூவுலகையும் கவர்பவரும்,
தமால வர்ணம் –தமால மரம் போன்று கருநீல நிறம் கொண்டவரும்
ரவிகரகௌரவராம்பரம்- சூரியனைப்போல் ஒளிவிடும் பீதாம்பரத்தை தரித்தவரும்
வபுரலககுலாவ்ருதானனாப்ஜம்-சுருட்டை மயிரால் சூழப்பட்ட முகாரவிந்தத்தை உடைய உருவம் கொண்டவரும்
விஜயஸகே- அர்ஜுனனின் நண்பரும் ஆன கிருஷ்ணரிடத்தில்
மே மதி: என் புத்தியானது
அஸ்து- இருக்கட்டும்

யுதி4 துரக3ரரஜாிதூ4ம்ர ிஷ்வக்
கச ுலித ஶ்ரம‍வார்ய்அலங்கவக்ருதாஸ்ர |
ம‍ம‍ நிஶித ஶவரர் ிபி4த்3 ம‍ாந
த்வசி ிலஸத்கவரச ’ஸ்து க்ருஷ்ண‍ ஆத்ம‍ா || 34

யுதி துரகரஜோவிதூம்ரவிஷ்வக் கசலுலிதஸ்ரமவார்யலம்க்ருதாஸ்யே
மம நிசித சரை: விபித்யமானத்வசி விலஸத்கவசே அஸ்து கிருஷ்ண ஆத்மா

யுதி- யுத்தத்தில்
துரகரஜோ விதூம்ர விஷ்வக் கச- குதிரைகளின் குழம்பில் இருந்து எழுந்த தூசிநிறைந்த கேசமுடைய
ஸ்ரமவாரி அலம்க்ருத ஆஸ்யே –வியர்வைத்துளிகள் நிரம்பிய முகத்துடன்
மம நிசித சரை: -நான் விட்ட கூரிய அம்புகளால்
விபித்யமானத்வசி- துளைக்கப்பட்ட சருமத்தின் மேல்
விலசத்கவசே – ஒளிவிடும் கவசத்துடன் கூடிய
க்ருஷ்ணே- கிருஷ்ணனிடத்தில்
ஆத்மா அஸ்து – என் உயிர் நிலைக்கட்டும்

ஸபதி3 ஸகி2வரசா நிஶம் ம‍த்4ர
நிஜ பரர ார் பலர ா ரத2ம‍ நிரவஶ் |
ஸ்தி2தவதி பவர ஸநிகாயுர் அக்ஷ்ண‍ா
ஹ்ருதவதி பார்த ஸரக ரதிர் ம‍ம‍ாஸ்து || 35

ஸபதி ஸகிவசோ நிசம்ய மத்யே நிஜபரயோ: பலயோ: ரதம் நிவேச்ய
ஸ்திதவதி பரசை(सैநிகாயுரக்ஷ்ணா ஹ்ருதவதி பார்த்தஸகே ரதிர்மமாஸ்த

ஸகிவசோ-தோழனின் வார்த்தையைக்
நிசம்ய- கேட்டு
நிஜபரயோ: பலயோ:- தமது சேனைக்கும் எதிரி சேனைக்கும்
மத்யே – நடுவில்
ரதம் – தேரை
ஸபதி- விரைவில்
நிவேச்ய – நிறுத்தி
ஸ்திதவதி – நின்று
பரசைநிகாயு: – எதிரிப் படையில் உள்ளவர்களின் ஆயுளை
அக்ஷ்ணா – பார்வையாலேயே
ஹ்ருதவதி- அபகரித்த
பார்த்த ஸகே – அர்ஜுனனின் நண்பனான பார்த்த சாரதியினிடத்தில்
ரதி மம –எனக்கு பக்தி
ஆஸ்த- இருக்கட்டும்

வஹித ப்ருதநாமுக2ம் நிரீக்ஷ்
ஸ்வ ஜந வதா4த் ிமுகஸ் ரதா3ே ுத்3த்3 ா |
கும‍திம் அஹரத் ஆத்3ம‍ ித்3 ா ஶ்
சரண‍ ரதி: பரம‍ஸ் தஸ் ரம‍ ’ஸ்து || 36

வ்யவஹிதப்ருதனாமுகம் நிரீக்ஷ்ய ஸ்வஜனவதாத் விமுகஸ்ய தோஷபுத்த்யா
குமதிம் அஹரத் ஆத்மவித்யயா யஸ்சரண ரதி: பரமஸ்ய தஸ்ய மே அஸ்து

வ்யவஹிதப்ருதனாமுகம் – அணிவகுத்த சேனையை
நிரீக்ஷ்ய – பார்த்து
ஸ்வஜனவதாத் – தன் பந்துக்களைக் கொல்வது
தோஷபுத்த்யா – பாபம் என்ற எண்ணத்தால்
விமுகஸ்ய – போரிடுவதில் வெறுப்புற்ற அர்ஜுனனின்
குமதிம்- அறியாமையை
ஆத்மவித்யயா – ஆத்மஞானத்தால்
ய: அஹரத்- எவர் அகற்றினாரோ
பரமஸ்ய தஸ்ய- அந்த பரமாத்மாவின்
சரணரதி: – சரணங்களில் பற்று
மே அஸ்து-எனக்கு உண்டாகட்டும்

ஸ்வ நிகம‍ம் அபஹா ம‍த்ப்ரதி் ாம்
ருதம் அதிகர்தும் அவப்ுரதா ரத2ஸ்த2 : |
த்4ருத ரத சரரண‍ா ’ப் ாச் சலத்கு3ர்
ஹரிர் இவ ஹந்தும் இப4ம் க3ரதாத்தரீ : || 37

ஸ்வநிகமம் அபஹாய மத்ப்ரதிக்ஞாம் ருதம் அதிகர்த்தும் அவப்லுதோ ரதஸ்ய
த்ருதரதசரண: அப்யயாத்சலத்கு: ஹரிரிவ ஹந்தும் இபம் கதோத்தரீய:

மத்பிரதிக்ஞாம் – கருஷ்ணனை ஆயுதம் எடுக்க வைக்கிறேன் என்ற என் பிரதிக்ஞையை
ருதம் அதிகர்த்தும் – மெய்யாக்குவதற்காக
ஸ்வநிகமம்- ஆயுதம் எடுக்கமாட்டேன் என்ற தன் பிரதிக்ஞையை
அபஹாய – கைவிட்டு
ரதஸ்ய- தேரிலிருந்து
அவப்லுத: – கீழே குதித்து
இபம் ஹந்தும்- ஒரு யானையைக் கொல்லவரும்
ஹரிரிவ- சிங்கத்தைப்போன்று
கதோத்த்ரீய: – தன் மேலாடை பறக்க
த்ருதரதசரண: – தேர்ச்சக்கரத்தை கையில் எடுத்துக்கொண்டு
சலத்கு: – பூமி நடுங்க
அப்யயாத்:- விரைவாக ஓடி வந்தாரே !

ஶித ிஶிக2ஹரதா ிஶீர்ண‍ த3ம்ஶ:
க்ஷதஜ பரிப்ுத ஆததாயிரநா ரம‍ |
ப்ரஸப4ம் அபி4ஸஸார ம‍த்3வதா4ர்த்தம்
ஸ ப3வது ரம‍ ப4க3வான் கதிர் முகுந்த3 : || 38

சிதவிசிக ஹதோ விசீர்ண்தம்ச: க்ஷதஜ பரிப்லுத ஆததாயின: மே
பிரஸபம் அபிஸஸார மத்வதார்த்தம் ஸ பவது மே கதிர்மஹான் முகுந்த:

ஆததாயின: -கொடிய எதிரி ஆகிய
மே – என்னுடைய
சிதவிசிகஹத: சரங்களால் அடிக்கப்பட்டு
விசீர்ணதம்ச: – துளைக்கப்பட்ட கவசத்துடன்
க்ஷதஜபரிப்லுத:- உதிரம் பெருக
மத்வதார்த்தம் – என்னைக் கொல்லும் பொருட்டு
பிரசபம் – விரைவாக
அபிஸஸார- ஓடி வந்தாரே
ஸ: முகுந்த: -அந்த முகுந்தன்
மே மஹான் கதி: என் மேலான கதியாக
பவது- ஆகட்டும்

ிஜ ரத2குடும்ப ஆத்ரத தாத்ரர
த்4ருத ஹ ரஶ்மிநி தச்ச்ரிர க்ஷணீர |
ப4க3வதி ரதிர் அஸ்து ரம‍ முமூர்ரோர்
ம் இஹ நிரீக்ஷ் ஹதா க3தா: ஸ்வ ூபம் || 39

விஜயரதகுடும்ப ஆததோத்ரே த்ருதஹயரச்மினி தத் ஸ்ரியேக்ஷணாயே
பகவதி ரதிரஸ்து மே முமூர்ஷோ: யமிஹ நிரீக்ஷ்ய ஹதா: கதா: ஸரூபம்

விஜயரதகுடும்ப- அர்ஜுனனின் தேரில் வாசம் செய்யும்
ஆததோத்ரே- சாட்டையை கையில் பிடித்துள்ள
த்ருதஹயரச்மினி- குதிரைக்கக்டிவாளத்தை இன்னொரு கையில் பிடித்துள்ள
தத் ஸ்ரியேக்ஷணாயே- பார்க்க அழகியவராயுள்ள
யம்- எவரை
இஹ- இங்கு
நிரீக்ஷ்ய –பார்த்து
ஹதா: உயிர் விட்டவர்கள்
ஸரூபம் – சாரூப்ய முக்தியை
கதா: -அடைந்தார்களோ
பகவதி- அந்த பகவானிடத்தில்
முமூர்ஷோ:- இறக்கும் தருவாயிலுள்ள
மே- எனக்கு
ரதி: அஸ்து- பக்தி இருக்கட்டும்

லலித க3திிலாஸ வலஸகுஹாஸ
ப்ரண‍ நிரீக்ஷண‍ கலஸபிரதாரும‍ாநா: |
க்ருத ம‍நுக்ருத வத் உன்ம‍தா3ந்தா4 :
ப்ரக்ருதிம் அக3ன் கில ஸ் ரகா3ப வத்4வ: || 40

லலிதகதிவிலாஸ வல்குஹாஸ ப்ரணயநிரீக்ஷண கல்பிதோருமானா:
க்ருதமனுக்ருதவத்ய: உன்மதாந்தா: ப்ரகருதிமகமன் கில யஸ்ய கோபவத்வ:

கோபவத்வ: – கோபியர்
லலிதகதிவிலாஸ – அழகிய நடை
வல்குஹாஸ – மலர்ந்த
ப்ரணயநிரீக்ஷண சிரிப்பு- காதல் பார்வை
கல்பிதோருமானா: – இவைகளால் ஈர்க்கப்பட்டு
யஸ்ய – எவருடைய
க்ருதமனுக்ருதவத்ய:-செயல்களை பின்ப்றி
: உன்மதாந்தா: – காதல் வயப்பட்டவர்களாக
ப்ரகருதிமகமன் கில – அவருடன் இரண்டறக் கலந்தார்களோ

முநிக3ண‍ ந்ருப வர் ஸங்கவகுரல ’ந்த:
ஸத3ஸி யுதி4ஷ்டிர ராஜஸூ ஏோம் |
அர்ஹண‍ம் உபரபத3 ஈக்ஷணீர ா
ம‍ம‍ த்3ருஶிரகா3சர ஏே ஆிர் ஆத்ம‍ா || 41

முனிகணந்ருபவர்யஸம்குலே அந்த:ஸதஸி யுதிஷ்டிரராஜசூய ஏஷாம்
அர்ஹணம் உபபேத ஈக்ஷணீயோ மம த்ருசிகோசர ஏஷ ஆவிராத்மா

முனிகணந்ருபவர்யஸம்குலே – முனிவர்கள் அரசர்கள் கூட்டத்தில்
அந்த:ஸதஸி – சபையின் நடுவே
யுதிஷ்டிரராஜசூயே – யுதிஷ்டிரரின் ராஜசூயயாகத்தின்போது
ஏஷாம் அர்ஹணம்- அவர்கள் எல்லோருடைய பூஜையை
உபபேத – ஏற்றுக்கொண்ட
ஈக்ஷணீய: – தரிசனத்திற்குகந்த
ஆவிராத்மா- ஆத்மாவின் ஆத்மாவான அவர்
மமத்ருசிகோசர: – என் கண்முன் நிற்கிறார்

தம் இம‍ம் அஹம் அஜம‍ ஶரீர பாஜாம்
ஹ்ருதி3 ஹ்ருதி தி4ஷ்டிதம் ஆத்ம‍ கலஸபிதாநாம் |
ப்ரதித்3ருஶம் இவ வநகதா4ர்கம் ஏக2ம்
ஸம‍தி4க3ரதா ’ஸ்மி ிதூ3தரப3த3ரம‍ாஹ: || 42

தம் இமம் அஹம் அஜம் சரீரபாஜாம் ஹ்ருதி ஹ்ருதி திஷ்டிதம் ஆத்மகல்பிதானாம்
பிரதித்ருசம் இவ நைகதாஅர்கம் ஏகம் ஸமதிகதோ அஸ்மி விதூதபேத மோஹ:
அஜம்- பிறவியற்றவராய்
ஆத்மகல்பிதானாம் – தான் சிருஷ்டித்த
சரீரபாஜாம் – சரீரம் உள்ளவர்களின்
ஹ்ருதி ஹ்ருதி- இதயம் தோறும்
திஷ்டிதம் – உறைந்து
அர்கம் ஏகம் – ஒரே சூரியன்
ப்ரதித்ருசம் – ஒவ்வொரு கண்ணிலும்
ந ஏகதா இவ-பலவாகத் தோன்றுவது போல உள்ள
தம் இமம் இந்த பகவானை
அஹம்- நான்
விதூதபேத மோஹ: – வேற்றுமை மயக்கம் நீங்கியவனாக
ஸமதிகதோ அஸ்மி-நன்கு அடைந்தவன் ஆகிறேன்

இவ்விதம் கூறிய பீஷ்மர் க்ருஷ்ணனிடம் தன்னை ஒடுக்கி மூச்சை நிறுத்தி பிரம்மத்தில் கலந்தார்.

ஸூத உவாச
க்ருஷ்ண‍ ஏவம் ப4க3வதி ம‍ரநாவாக்3த்3ருஷ்டி்ருத்திபி4: |
ஆத்ம‍ன்ய் ஆத்ம‍ாநம் ஆரவஶ் ரஸா ’ந்த:ஶ்வாஸ உபாரம‍த் || 43

ஸம்பத்3 ம‍ாநம் ஆ் ா பீ4ஷ்ம‍ம் ப்3ரஹ்ம‍ணிநிஷ்கரல |
ஸர்ரவ ப3ூ4வுஸ் ரத தூஷ்ணீம்வ ாம்ஸீவ தி3நாத் ர || 44

தத்ர து3ந்து3ப4ர ா ரநது3ர் ரத3வ ம‍ாநவ வாதி3தா: |
ஶஶம்ஸு: ஸாத4ரவா ரா் ாம் காத் ரபது: ுஷ்ப ்ருஷ்ட : || 45

தஸ் நிர்ஹரண‍ாதீ4நி ஸம்பரரதஸ் பா3ர்க3வ |
யுதி4ஷ்டிர: காரயித்வா முஹூர்தம் து3 :கிரதா ’ப4வத் || 46

துஷ்டுவுர் முநர ா ஹ்ருஷ்டா: க்ருஷ்ண‍ம் தத்3கு3ஹ் நாம‍பி: |
ததஸ் ரத க்ருஷ்ண‍ ஹ்ருத3 ா: ஸ்வாஶ்ரம‍ான் ப்ர யு: ுந: || 47

தரதா யுதிஷ்டிரரா க3த்வா ஸஹ க்ருஷ்ரண‍ா க3ஜாஹ்வ ம் |
பிதரம் ஸான்த்வ ாம் ஆஸ கா3ந்தா4ரீம் ச தபஸ்ிநீம் || 48

பித்ரா சாநும‍ரதா ராஜா வாஸுரத3வாநுரம‍ாதி3த: |
சகார ரா் ம் த4ர்ரம‍ண‍ பித்ருவபதாம‍ஹம் ிு4 : || 49


ஸ்ரீ கோவில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ ஸூக பகவான் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ கிருஷ்ண த்வைபாயன பகவான் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ நாரத பகவான் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ மத் பாகவதம் -முதல் ஸ்கந்தம் -எட்டாவது அத்யாயம்-ஸ்ரீ குந்தி தேவி பிரார்த்தனை -ஸ்ரீ பரீக்ஷித் ரக்ஷணம் பெற்றது

August 18, 2020

ஸூத உவாச
அத தத ஸம்பதேதாநாம் ஸ்வாநாம் உதக3ம் இச்சதாம் |
தா3தும் ஸக்ருஷ்ணா க3ங்கா3யாம் புேஸ்க்ருத்ய யயு: ஸ்த்ரிய: || 1

தத நிநீதயாத3கம் ஸர்தவ விலப்ய ச ப்4ருஶம் புந: |
ஆப்லுதா ஹரிபாதா3ப்ஜ ேஜ:பூத ஸரி்ஜதல || 2

தத்ோஸீநம் குருபதிம் த்4ருதோஷ்ட்ேம் ஸஹாநுஜம் |
கா3ந்தா4ரீம் புத்தே ஶாகார்தாம் ப்ருதாம் க்ருஷ்ணாம் ச மாத4வ: || 3

ஸாந்த்வயாம் ஆஸ முநிபி4ர் ஹத ப3ந்தூ4ன் ஶுசார்பிதாந் |
பூ4ததஷு காலஸ்ய க3திம் த3ர்ஶயந் ந ப்ேதிக்ரியாம் || 4

ஸாத4யித்வாஜாத ஶத்தோ: ஸ்வம் ோ்யம் கிதவவர் ஹ்ருதம் |
கா4தயித்வாஸததா ோ்ஞ: கச ஸ்பர்ஶ ஷதாயுஷ: || 5

யாஜயித்வாஶ்வதமவதஸ் தம் த்ரிபி4ர் உத்தம கல்பபவக: |
தத்3யஶ: பாவநம் தி3ஷு ஶத மந்தயார் இவாததநாத் || 6

ஆமந்த்ர்ய பாண்டு3புத்ோம்ஶ் ச வஶதநதயாத்3த3வஸம்யுத: |
த்3வவபாயநாதி3பி4ர் விப்வே: பூஜிவத: ப்ேதிபூஜித: || 7

க3ந்தும் க்ருதமதிர் ப்3ேஹ்மந் த்3வாேகாம் ேதம் ஆஸ்தித: |உபதலதப4
’பி4தா4வந்தீம் உத்தோம் ப4ய விஹ்வலாம் || 8

உத்தல ாவாச
பாஹிபாஹிமஹாதயாகி3ந் தத3வதத3வ ஜக3த்பதத |
நாந்யம் த்வத்3 அப4யம் பஶ்தய யத்ே ம்ருத்யு: பேஸ்பேம் || 9

திரௌபதியையும் பாண்டவர்களையும் தேற்றிவிட்டு த்வாரகை செல்ல கிருஷ்ணன் எத்தனிக்கும் சமயம்
அபிமன்யுவின் மனைவி உத்தரை பயத்துடன் அவரை நோக்கி ஓடிவந்தாள். அவள் கூறினாள்,

பாஹி பாஹி மகாயோகின் தேவ தேவ ஜகத்பதே
நான்யம் த்வதன்யம் பச்யே யத்ர ம்ருத்யு: பரஸ்பரம்

“மகாயோகியே தேவதேவா உலக நாயகனே ஒருவருக்கொருவர் யமனாக உள்ள இந்த உலகத்தில் உன்னைத் தவிர
வேறு கதி இல்லை (இது தற்கால உலகத்திற்கும் நன்கு பொருந்தும் )’

“பழுக்கக் காய்ந்த இரும்பு போல் பாணம் என்னை தஹிக்கிறது.
நான் போனாலும் என் கர்ப்பம் அழியாமல் இருக்க வேண்டும் .” என்றாள்.
கிருஷ்ணர் இது அஸ்வத்தாமா விட்ட அஸ்திரம் என்பதறிந்து அவள் கர்பத்துள் புகுந்து சக்ராயுதத்தால்
அந்த அஸ்திரத்தை அழித்து சிசுவைக் காப்பாற்றினார்.

அபி4த்3ேவதி மாம் ஈஶ ஶேஸ் தப்தாயதஸா விதபா4 |
காமம் த3ஹது மாம் நாத மா தம க3ர்தபா4 நிபாத்யதாம் || 10

ஸூத உவாச
உபதா4ர்ய வசஸ் தஸ்யா ப4க3வாந் ப4க்த வத்ஸல: |
அபாண்டவம் இத3ம் கர்தும் த்3ரேௌதணர் அஸ்த்ேம் அபு3த்4யத || 11

தர்ஹ்ய் ஏவாத முநிஶ்தேஷ்ட பாண்ட3வா: பஞ்ச ஸாயகாந் |
ஆத்மதநா ’பி4முகாந் தீ3ப்தாந் ஆலக்ஷ்யாஸ்த்ோண்ய் உபாத3து3 : || 12

வ்யஸநம் வீக்ஷ்ய தத் ததஷாம் அநந்ய விஷயாத்மநாம் |
ஸுத3ர்ஶதநந ஸ்வாஸ்த்தேண ஸ்வாநாம் ேஷாம் வ்யதா4த்3 விபு4 : || 13

அந்த:ஸ்த: ஸர்வ பூ4தாநாம் ஆத்மா தயாதக3ஶ்வதோ ஹரி: |
ஸ்வ மாயயாவ்ருதணாத்3 க3ர்ப4ம் வவோட்யா: குருதந்ததவ || 14

அந்தஸ்த: சர்வபூதானாம் ஆத்மா யோகேச்வரோ ஹரி:
ஸ்வமாயயா ஆவ்ருணோத் கர்ப்பம் வைராட்யா:குருதந்தவே

யோகேச்வரனான் கிருஷ்ணன் எல்லா ப்ராணிகளுடைய ஹ்ருதயத்திலும் பிரகாசிக்கும் ஆத்மாவானவர் உத்தரையினுள்ளும்
இருந்து கொண்டு குரு வம்சத்தை அழியாமல் காக்க தன் மாயாசக்தியால் கருவுக்கு கவசம் அளித்தார்.
உண்மையில் பகவான் கர்பத்தினுள் புகாமலேயே சிசுவைக் காப்பாற்ற இயலும் ஆனால் பரீக்ஷித்திற்கு அருள வேண்டி
சங்க சக்கரத்துடன் அங்குஷ்ட மாத்ரமாக சிசுவின் முன் தோன்றினான். அதனால் பரீக்ஷித் மிகச்சிறந்த பாகவதன் ஆனான்.
அந்த சிசு உயிர் பிழைத்தாலும் ப்ரம்மாஸ்திரத்தின் கடுமையால் கரிக்கட்டை போல் பிறந்தது.
கிருஷ்ணர் தன் பாதத்தால் அதை வருடிய பின் அதற்கு உயிர் வந்தது. பிறந்ததும் அந்த சிசு தன் முன்னால்
கர்பத்தில் தோன்றியவர் யார் எனத் தெரிந்துகொள்ள ஒவ்வொருவரையும் ஆராய்ந்து பார்த்ததால் பரீக்ஷித் என்ற பெயர் ஏற்பட்டது.


யத்3யப்ய் அஸ்த்ேம் ப்3ேஹ்ம ிேஸ் த்வ் அதமாக4ம் சாப்ேதிக்ரியம் |
வவஷ்ணவம் ததஜ ஆஸாத்3ய ஸமஶாம்யத்3 ப்4ருகூ3த்3வஹ || 15

மா மம்ஸ்தா ஹ்ய் ஏதத்3 ஆஶ்சர்யம் ஸர்வாஶ்சர்யமதய ’ச்யுதத |
ய இத3ம் மாயயா தத3வ்யா ஸ்ருஜத்ய் அவதி ஹந்த்ய் அஜ: || 16

ப்3ேஹ்மதததஜா விநிர்முக்வதர் ஆத்மவஜ: ஸஹ க்ருஷ்ணயா |
ப்ேயாணாபி4முகம் க்ருஷ்ணம் இத3ம் ஆஹ ப்ருதா ஸதீ || 17

குந்த்ய் உவாச
நமஸ்தய புருஷம் த்வாத்3யம் ஈஶ்வேம் ப்ேக்ருதத: பேம் |
அலக்ஷ்யம் ஸர்வ பூ4தாநாம் அந்தர் ப3ஹிர் அவஸ்திதம் || 18

குந்தி ஸ்துதி
நமஸ்யே புருஷம் து ஆத்யம் ஈஸ்வரம் ப்ரக்ருதே:பரம்
அலக்ஷ்யம் ஸர்வ பூதானாம் அந்தர்பஹி: அவஸ்திதம்

ஆத்யம் புருஷம்- ஆதிபுருஷனான
ப்ரக்ருதே: பரம்- ப்ரக்ருதிக்கு அப்பாற்பட்ட
ஈஸ்வரம் – இறைவனான,
சர்வபூதானாம் – எல்லா உயிர்களுக்கும்
அந்தர்பஹி: உள்ளும் புறமும்
அவஸ்திதம்- நிறைந்திருப்பவனாய்
அலக்ஷ்யம் – ஆனால் அவைகளால் அறியப்பப்டாதவனான் உன்னை நமஸ்யே – வணங்குகிறேன்

மாயாஜவநிகாச்சந்நம் அ்ஞாததா4ஷஜம் அவ்யயம் |
ந லக்ஷ்யதஸ மூட4த்3ருஶா நதடா நாட்யத4தோ யதா || 19

மாயாஜவனிகாச்சன்னம் அக்ஞா அதோக்ஷஜம் அவ்யயம்
ந லக்ஷ்யஸே மூடத்ருசா நடோ நாட்யதரோ யதா

அக்ஞா மாயாஜவநிகாச்சன்னம் – அறியாமை என்ற மாயத் திரையினால் மறைக்கப்பட்டு
அதோக்ஷஜம் –இந்த்ரியங்களால் அறியப்படாதவன்
அவ்யயம்- மாறுபாடற்றவன் நீ.
யதா- எவ்வாறு
நாட்ட: – ஒரு நடிகன்
நாட்யதர: நாடகத்தின் வேஷம் போடுகிறானோ அதுபோல் உள்ள நீ
மூடத்ருசா- மூடர்களின் பார்வையில்
ந லக்ஷ்யஸே- காணப்படுவதில்லை

ததா2 பேமஹம்ஸாநாம் முநீநாம் அமலாத்மநாம் |
ப4க்திதயாக3 விதா4நார்தம் கதம் பஶ்தயமஹிஸ்த்ரிய: || 20

ததா பரமஹம்ஸானாம் முநீனாம் அமலாத்மனாம்
பக்தியோகவிதானார்த்தம் கதம் பச்யாமஹே ஸ்த்ரிய:

அமலாத்மனாம் – பரிசுத்த இதயம் உள்ள
முநீனாம் – முனிவர்களுக்கும்
பரமஹம்சானாம் -முற்றும் துறந்தவர்களுக்கும்
பக்தியோகவிதானார்த்தம்- அவர் மனதில் பக்தியை தோற்றுவிப்பதற்காக
ததா- அவ்வாறே நீ மறைந்துள்ளாய் அப்படியிருக்க
கதம் – எவ்வாறு
ஸ்த்ரிய: ஸ்திரீகளாகிய நாங்கள்
பச்யாமஹே– உன்னைக் காண்பது?

பிறகு திரும்பவும் கிருஷ்ணர் த்வாரகை செல்ல ஆயத்தமானபோது குந்தி பாண்டவர்களுடனும் த்ரௌபதியுடனும் வந்து
அவரை துதி செய்தால். அது குந்தி ஸ்துதி என்று கூறப்படும் ஒரு பொருள் நிறைந்த துதியாகும்.
அவள் கூறியதாவது ,
“ நீ ஆதிபுருஷன். ஈஸ்வரன். ப்ரக்ருதிக்கு அப்பாற்பட்டவன். எல்லா ப்ராணிகளுக்கும் உள்ளே அவைகளுக்கே தெரியாமல்
நீ உறைந்துள்ளாய். மாயை என்ற திரைக்குள் ஒரு கை தேர்ந்த நடிகனைப்போல் நீ மறைந்துள்ளாய்.
யோகிகளுக்கும் ஞாநிகளுக்குமே எட்டாத உன்னை எங்ஙநம் என்னைப்போன்ற ஸ்த்ரீகளால் அறிந்து கொள்ள இயலும்? “

க்ருஷ்ணாய வாஸுதத3வாய தத3வகீநந்த3நாய ச |
நந்த3தகா3ப குமாோய தகா3விந்தா3ய நதமா நம: || 21

கிருஷ்ணாய வாஸுதேவாய தேவகீனந்தனாய ச
நந்தகோபகுமாராய கோவிந்தாய நமோ நம:
கிருஷ்ணனுக்கு வாசுதேவனுக்கு தேவகி நந்தனனுக்கு நந்தகோபனின் குமாரனுக்கு கோவிந்தனுக்கு நமஸ்காரம்.

நம: பங்கஜ நாபா4ய நம: பங்கஜ மாலிதந |
நம: பங்கதஜ நத்ோய நமஸ் தத பங்கஜாக்4ேதய || 22

நம: பங்கஜநாபாய நம: பங்கஜ மாலினே
நம: பங்கஜநேத்ராய நமஸ்தே பங்கஜாங்க்ரயே

தாமரையை உந்தியில் உடையோனுக்கு , தாமரை மாலை அணிந்தோனுக்கு, தாமரைக்கண்ணனுக்கு ,
தாமரைப் பாதம் உடையோனுக்கு நமஸ்காரம்

யதா2 ஹ்ருஷீதகஶ கதலந தத3வகீ
கம்தஸந ருத்3தா3திசிேம் ஶுசார்பிதா |
விதமாசிதாஹம் ச ஸஹாத்மஜா விதபா4
த்வவயவ நாததந முஹுர் விபத்3க3ணாத் || 23

யதா ஹ்ருஷீகேச கலேன தேவகீ
கம்ஸேன ருத்தா அதிசிரம் சுசார்பிதா
விமோசிதா அஹம் ச ஸஹாத்மஜா விபோ
த்வயைவ நாதேன முஹு: விபத்கணாத்

ஹ்ருஷீகேச – ரிஷிகேசா
விபோ- பிரபோ
யதா- எவ்வாறு
தேவகீ- தேவகி
கலேன கம்சேன – துஷ்டனான கம்சனால்
ருத்தா – சிறைப்படுத்தப்பட்டு
சுசார்பிதா – துக்கமுற்று விமோசிதா- விடுவிக்கப்பட்டாளோ அதேபோல
அஹம் ச – நானும்
ஸஹாத்மஜா- என் பிள்ளைகளுடன்
த்வயாஏவ நாதேன- எங்கள் ரக்ஷகனான உன்னால்
முஹு_ அடிக்கடி
விபத்கணாத் – ஆபத்துகளில் இருந்து காப்பாற்றப்பட்டோம்.

விஷாந் மஹாக்3தந: புருஷாத3த3ர்ஶநாத்3
அஸத்ஸபா4யா வந வாஸ க்ருச்ச்ேத: |
ம்ருதத4 ம்ருதத4’தநக மஹாேதாஸ்த்ேததா
த்ரேௌண்ய்அஸ்த்ேதஶ் சாஸ்ம ஹதே ’பி4ேக்ஷிதா: || 24

விஷாத் மஹாக்னே: புருஷாத தர்சனாத்
அஸத் ஸபாயா; வனவாஸக்ருச்ரத:
ம்ருதே ம்ருதே அநேக மஹாரதாஸ்த்ரத:
த்ரௌண்யஸ்த்ராத் ச அஸ்மா ஹரே அபிரக்ஷிதா:

விஷாத் – விஷத்தில் இருந்தும் ( பீமனுக்கு துரியோதனன் விஷம் கொடுத்தது)
மஹாக்னே: பெரிய நெருப்பில் இருந்தும் ( அரக்கு மாளிகை)
புருஷாததர்சநாத் – ராக்ஷசர்களிடம் இருந்து ( ஹிடும்பன் பகாசுரன் முதலியவர்கள்)
அஸத்சபாயா: – தீயவர்களின் கூட்டத்தில் இருந்து ( சூதாட்டம் வசஸ்த்ராபஹரணம் முதலியவை )
வனவாஸ க்ருச்ரத: – வனவாசத்தின் கஷ்டங்களில் இருந்து ( அக்ஷயபாத்ரம் , துர்வாசர் முதலியவை)
ம்ருதே ம்ருதே – யுத்தங்களில்
அநேக மகாரதாஸ்தரத: – பெரும் யுத்தவீரர்களின் அஸ்திரங்களில் இருந்து
த்ரௌண்யஸ்த்ராத்-இப்போது அச்வத்தாமாவின் ப்ரம்மாஸ்திரத்தில் இருந்து
அஸ்மா- நாங்கள்
ஹரே – ஹரியே உன்னால் அபிரக்ஷிதா: – காப்பாற்றப்பட்டோம்.

: ஸந்து3 ந: ஶஶ்வத் தத்ே தத்ே ஜக3த்கு3தோ |
ப4வததா த3ர்ஶநம் யத் ஸ்யாத்3 அபுநர் ப4வ த3ர்ஶநம் || 25

விபத: ஸந்து ந: சச்வத் தத்ர தத்ர ஜகத்குரோ
பவத:தர்சனம் யத் ஸ்யாத் அபுனர்பவதர்சனம்

விபத: – ஆபத்துகள்
சாஸ்வத: – எப்போதும்
ந: எங்களுக்கு
ஸந்து – ஏற்படட்டும்
ஜகத்குரோ- ஜகத்குருவே
தத்ர தத்ர – அப்போதெல்லாம்
தவ தர்சனம் – உன்னைக் காண்பது என்பது
யத் ஸ்யாத் – இருக்குமேயானால்.

ஜந்வமஶ்வர்ய ஶ்ருத ீபி4ர் ஏத4மாந மத4 : புமாந் |
வநவார்ஹத்ய் அபி4தா4தும் வவ த்வாம் அகிஞ்சந தகா3சேம் || 26

ஜன்மைச்வர்யஸ்ருதஸ்ரீபி: ஏதமான: மத; புமான்
நைவ அர்ஹதி அபிதாதும் வை த்வாம் அகிஞ்சனகோசரம்

ஜன்மைச்வர்யஸ்ருதஸ்ரீபி: -பிறப்பு செல்வம் பதவி புகழ் இவைகளால்
ஏதமான: மதம் புமான் – மதம் கொண்ட மனம் படைத்த மனிதன்
அகிஞ்சனகோசரம் – பக்தியத் தவிர வேறு ஒன்றும் இல்லதவரால் அறியப்படும்
த்வாம் – உன்னை
அபிதாதும் – உன் பெயர் சொல்லக்கூட
ந அர்ஹதி – அருகதை அற்றவன்

நதமா ’கிஞ்சந வித்தாய நிவ்ருத்த கு3ண வ்ருத்ததய |
ஆத்மாோமாய ஶாந்தாய வகவல்பய பததய நம: || 27

நமோ அகிஞ்சனவித்தாய நிவ்ருத்த குணவ்ருத்தயே
ஆத்மாராமாய சாந்தாய கைவல்யபதயே நம:

அகிஞ்சனவித்தாய – பக்தியைத்தவிர ஒன்றுமே இல்லாதவர்களின் செல்வமாக உள்ளவனும்
நிவ்ருத்த குணவ்ருத்தயே –மூன்று குணங்களின் செய்கைக்கு அப்பாற்பட்டவனும் ஆன உனக்கு
நம: நமஸ்காரம்
ஆத்மாராமாய –ஆத்மானந்தனும்
சாந்தாய – சாந்தமானவனும்
கைவல்யபதயே – மோக்ஷகாரகனும் ஆன உனக்கு
நம: – நமஸ்காரம்.

மந்தய த்வாம் காலம் ஈஶாநம் அநாதி3நித4நம் விபும் |
ஸமம் சேந்தம் ஸர்வத்ே பூ4தாநாம் யந் மித: கலி: || 28

மன்யே த்வாம் காலம் ஈசானம் அனாதிநிதனம் விபும்
ஸமம் சரந்தம் சர்வத்ர பூதானாம் யன்மித: கலி:

த்வாம்- உன்னை
ஈசானம்- ஈசனாகவும்
அனாதிநிதனம் – ஆதி அந்தம் இல்லாதவனாகவும்
சர்வத்ர – எங்கும்
சரந்தம்- சஞ்சரிப்பவனாகவும்
பூதானாம்- உயிர்களுடைய
யன்மித: கலி- இடையில் பேதத்தை உண்டுபண்ணும்
காலம்- காலமாகவும்
மன்யே –எண்ணுகிறேன்.
காலமானது பேதத்தை உண்டுபண்ணி முடிவில் அழிக்கிறது.
( மகாபாரத யுத்தமே உதாரணம்) அதுவும் உன் செயலே என்கிறாள்.

ந தவத3 கஶ்சித் ப4க3வம்ஶ் சிகீர்ஷிதம்
ததவஹமாநஸ்ய ந்ருணாம் விட3ம்ப3நம் |
ந யஸ்ய கஶ்சித்3 த3யிததா ’ஸ்தி கர்ஹிசித்
த்3தவஷ்யஶ் ச யஸ்மிந் விஷமா மதிர் ந்ருணாம் || 29

ந வேத கஸ்சித் பகவன் சிகீர்ஷிதம்
தவ ஈஹமானஸ்ய ந்ருணான் விடம்பனம்
ந யஸ்ய கஸ்சித் தயிதோSஸ்தி கர்ஹிசித்
த்வேஷ்யஸ்ச யஸ்மின் விஷமா மதி: ந்ருணாம்

பகவன்- பகவானே
கஸ்சித்- எவருமே
தவ- உன்னுடைய
ஈஹமானஸ்ய- ஆசைகளுடன் கூடிய
ந்ருணாம்- மனிதர்களை
விடம்பனம் – போலவே நடிக்கும்
சிகீர்ஷிதம் – செயல்களை
ந வேத-அறியவில்லை அதாவது
யஸ்ய – எவருக்கு
கஸ்சித்- யாருமே
தயித: – வேண்டப்பட்டவரோ
கர்ஹிசித்- வேறு எவரும்
த்வேஷ்ய: ச – எதிரிகளோ
ந அஸ்தி – இல்லையோ.
யஸ்மின்- எவரிடத்தில்
ந்ருணாம்- மனிதர்களிடம்
விஷமாமதி: பாரபட்சம் (இல்லையோ ) என்பதை அறிந்துகொண்டவர் யாரும் இல்லை.

ஜந்ம கர்ம ச விஶ்வாத்மந்ந் அஜஸ்யாகர்துர் ஆத்மந: |
திர்யńந்ர்ஷிஷு யாத3 :ஸு தத்3 அத்யந்த விடம்பநம் || 30

ஜன்ம கர்ம ச விச்வாத்மன் அஜஸ்ய அகர்து: ஆத்மன:
திர்யக் ந்ரு ரிஷிஷு யாதஸ்ஸு தத் அத்யந்த விடம்பனம்

விச்வாத்மன் – பிரபஞ்சத்தின் ஆத்மாவானவரே
அஜஸ்ய-பிறப்பு இல்லாத
அகர்த்து: – செயல் என்பதே இல்லாத
ஆத்மன: ஆத்மாவான உனக்கு
திர்யக், ந்ரு , ரிஷிஷு , யாதஸ்ஸு- மிருகம் மனிதன் ரிஷி நீர் வாழ் இனம் இப்படி ( பல அவதாரங்கள்)
ஜனம் கர்ம – பிறப்பும் செயலும் சொல்லப்படுகிறதோ
தத்- அது
அத்யந்த விடம்பனம் – மிகவும் முரண்பட்டு இருக்கிறது.

தகா3ப்ய் ஆத3தத3 த்வயி க்ருதாக3ஸி தா3ம தாவத்
யா தத தஶாஶ்ருகலிலாஞ்ஜந ஸம்ப்4ேமாஷம் |
வக்த்ேம் நிநீய ப4ய பா4வநயா ஸ்திதஸ்ய
ஸா மாம் விதமாஹயதி பீ4ர் அபி யத்3 பி3தப4தி || 31

கோப்யாததே த்வயி க்ருதாகஸி தாம தாவத்
யா தே தசாஸ்ருகலிலாஞ்சனஸம்ப்ரமாக்ஷம்
வக்த்ரம் நிநீய பயபாவனயா ஸ்திதஸ்ய
ஸா மாம் விமோஹயதி பீரபி யத்பிபேதி

த்வயி- நீ
க்ருதாகஸி- தயிர்பானையை உடைத்து விஷமம் செய்த போது
கோபீ- யசோதை
தாம் – உன்னைக் கட்டுவதற்காக கயிறை
ஆததே – எடுத்து வந்த போது
அச்ருகலிலாஞ்சனஸம்ப்ரமாக்ஷம்-கண்களில் இட்ட மை கரைந்திட கண்ணீருடன்
வக்த்ரம் நிநீய- முகம் குனிந்துகொண்டு
பயபாவனயா ஸ்திதஸ்ய- பயமுற்றவன் போல் நின்று
யா தே தசா ஸா- எந்த நிலையில் நின்றாயோ அது
மாம் –என்னை
விமோஹயதி- ஆச்சரியத்தில் ஆழ்த்துகிறது. ஏன் என்றால்
பீ:அபி யத் பிபேதி- உன்னிடம் பயம் அல்லவா பயப்படும்?

தகசித்3 ஆஹுர் அஜம் ஜாதம் புண்ய ஶ்தலாகஸ்ய கீர்ததய | யததா3
: ப்ரியஸ்யாந்வவாதய மலயஸ்தயவ சந்த3நம் || 32

கேசித் ஆஹு: அஜம் ஜாதம் புண்யச்லோகஸ்ய கீர்த்தயே
யதோ: ப்ரியஸ்ய அன்வவாயே மலயஸ்ய இவ சந்தனம்

புண்யச்லோகஸ்ய – புண்ணியம் செய்தவனும்
ப்ரியஸ்ய – ப்ரியமானவனும் ஆனா
யதோ: யதுவின்
கீர்த்தயே – புகழ் ஒங்க
அன்வவாயே – அவனுடைய குலத்தில்
சந்தனம்- சந்தனம்
மலயஸ்ய இவ – மலைய பர்வதத்தில் தோன்றினது போல
அஜ: – பிறவி இல்லாத நீ
ஜாதம் – தோன்றினாய் என்று
கேசித் – சிலர்
ஆஹு:- கூறுகின்றனர்.

அபதே வஸுதத3வஸ்ய ததவக்யாம் யாசிததா ’ப்4யகா3த் |
அஜஸ் த்வம் அஸ்ய தஷமாயவதா3ய ச ஸுே த்3விஷாம் || 33

அபரே வசுதேவஸ்ய தேவக்யாம் யாசித: அப்யகாத்
அஜ: த்வம் அஸ்ய க்ஷேமாய வதாய ச ஸுரத்விஷாம்

அபரே- இன்னும் சிலர் கூறுகின்றனர்
வசுதேவஸ்ய – வசுதேவருடையவும்
‘தேவக்யாம் – தேவகியுடையவும்
யாசித: – வேண்டப்பட்டு’
அஜ: த்வம் – பிறவி இல்லாத நீ’
அஸ்ய க்ஷேமாய – அவர் க்ஷேமத்திற்காக
ஸுரத்விஷாம் – அசுரர்களுடைய
வதாய ச – வதத்திற்காகவும் அவதரித்தாய் என்று.

பா4ோவதாேணாயாந்தய பு4தவா நாவ இதவாத3ரதௌ 4 |
ஸீத3ந்த்யா பூ4ரிபா4தேண ஜாததா ஹ்ய் ஆத்ம பு4வார்தித: || 34

பாராவதாரணாய அன்யே புவ: நாவ இவோததௌ
ஸீதன்த்யா பூரிபாரேண ஜாதோ ஹ்யாத்மபுவார்தித:

அன்யே- வேறு சிலர்
உததௌ- சமுத்திரத்தில்
நாவ இவ – படகு போல
பூரிபாரேண- மிகுந்த பாரத்தால்
ஸீதந்த்யா: – சிரமப்படுகிற
புவ: -பூமியின்
பாராவதரணாய- பாரத்தைக் குறைப்பதற்காக
ஆத்மபுவா – பிரம்மாவால்
அர்தித: -ப்ரார்த்திக்கப்பட்டு
ஜாத: – அவதாரம் செய்தாய் என்று கூறுகின்றனர்.

ப4தவ ’ஸ்மிந் க்லிஶ்யமாநாநாம் அவித்3யாகாம கர்மபி4 : |
ஶ்ேவண ஸ்மேணார்ஹாிகரிஷ்யந்ந் இதி தகசந || 35

பவே அஸ்மின் க்லிச்யமானானாம் அவித்யாகாமகர்மபி:
ச்ரவண ஸ்மாரணார்ஹாணி கரிஷ்யன் இதி கேசன
கேசன – இன்னும் சிலர்
அஸ்மின் பவே – இந்த சம்சாரத்தில்
அவித்யாகாம கர்மபி: – அறியாமையினால் ஆசைவசப்பட்டு செய்யும் செயல்களால்
க்லிச்யமாநானாம் – கஷ்டப்படுகிறவர்களுக்கு
ச்ரவண ஸ்மாரணார்ஹாணி-ஸ்ரவணம் நாமஸ்மரணம் இவைகளை
கரிஷ்யன் இதி – காட்டிக்கொடுக்கவே அவதாரம் செய்தாய் என்று கூறுகின்றனர்.

ஶ்ருண்வந்தி கா3யந்தி க்3ருணந்த்ய் அபீ4க்ஷ்ணஶ:
ஸ்மேந்தி நந்த3ந்தி ததவஹிதம் ஜநா:
த ஏவ பஶ்யந்த்ய் அசிதேண தாவகம
ப4வ ப்ேவாதஹாபேமம் பதா3ம்புஜம் || 36

ஸ்ருண்வந்தி காயந்தி க்ருணந்தி அபீக்ஷ்ணச;
ஸ்மரந்தி நந்தந்தி தவேஹிதம் ஜனா:
த ஏவ பச்யந்தி அசிரேண தாவகம்
பவப்ரவாஹோபரமம் பதாம்புஜம்

ஜனா: – மக்களில் யார் யார்
ஸ்ருண்வந்தி – உன்னைப்பற்றி கேட்கிறார்களோ
காயந்தி- உன்னைப் பாடுகிறார்களோ
க்ருணந்தி அபீக்ஷ்ணச;-எப்போதும் உன் புகழ் பரப்புகிறார்களோ
தவேஹிதம் ஸ்மரந்தி – உன் செயல்களை நினினைத்து
நந்தந்தி – மகிழ்வடைகிறார்களோ
தே ஏவ – அவர்கள் தான்
அசிரேண- விரைவில்
பவப்ரவாஹோபரமம் – சம்சாரமாகிற பிரவாகத்தை தடுக்கும்
தாவகம் பதாம்புஜம் – உன்னுடைய பத கமலத்தை
பச்யந்தி- பார்க்கிறார்கள்.

அப்ய் அத்3ய நஸ் த்வம் ஸ்வ க்ருததஹித ப்ேதபா4
ஜிஹாஸஸி ஸ்வித் ஸுஹ்ருததா3 ’நுஜீவிந: |
தயஷாம் ந சாந்யத்3 ப4வத: பதா3ம்புஜாத்
போயணம் ோஜஸு தயாஜிதாம்ஹஸாம் || 37

அப்யத்ய ந:த்வம் ஸ்வக்ருதேஹித ப்ரபோ
ஜிஹாஸஸி ஸ்வித் ஸுஹ்ருதோ அனுஜீவின:
ஏஷாம் ந சான்யத் பவத: பதாம்புஜாத்
பராயணம் ராஜஸு யோஜிதாம்ஹஸாம்
பிரபோ- பிரபுவே
த்வம் – நீ
அத்ய – இப்போது
ந:: எங்களுக்காக
ஸ்வக்ருத ஈஹித – நீ தானகவே முன்வந்து செய்ததை எல்லாம்
ஜிஹாஸஸி ஸ்வித் – விட்டு விட்டு செல்லப் போகிறாயா?
ஸுஹ்ருத: – நண்பர்களான
அனுஜீவின: உன்னையே நம்பியுள்ள
ஏஷாம் – இவர்களுக்கு
யோஜிதாம்ஹசாம் – விரோத மனப்பான்மையில் உள்ள
ராஜஸு- அரசர்கள் மத்தியில்
பவத: பதாம்புஜாத் – உன் சரண கமலங்களைத்தவிர
ந ச அன்யத் பராயணம் – வேறு கதி இல்லை

தக வயம் நாம ூபாப்4யாம் யது3பி4 : ஸஹ பாண்டவா: |
ப4வததா ’த3ர்ஶநம் யர்ஹிஹ்ருஷீகாணாம் இதவிது: || 38

கே வயம் நாமரூபாப்யாம் யதுபி: ஸஹ பாண்டவா:
பவதோ அதர்சனம் யர்ஹி ஹ்ருஷீகாணாம் இவ ஈசிது:

பவத: அதர்சனம் யர்ஹி-உன்னுடைய தரிசனம் இல்லையேல்
யதுபி: ஸஹ பாண்டவா: -யாதவர்களும் பாண்டவர்களாகிய
வயம் – நாங்களும்
கே? – யார்?
ஹ்ருஷீகாணாம்- இந்த்ரியங்களுடைய நிலைமை
ஈசிது: இவ- செயல்படவைக்கும் ஆத்மாவின் இன்மை போல செயலற்று விடுவோம்.

தநயம் தஶாபி4ஷ்யதத தத்ே யதத2தா3நீம் க3தா3த4ே |
த்வத்பவத3ர் அகிதா பா4தி ஸ்வ லஷண விலக்ஷிவத: || 39

நேயம் சோபிஷ்யதே தத்ர யதா இதாநீம் கதாதர
த்வத்பதை: அங்கிதா பாதி ஸ்வலக்ஷணவிலக்ஷிதை:

கதாதர- கிருஷ்ணா
இயம் – இந்த பிரதேசம்
இதாநீம் – இப்போது
த்வத் பதை: உன் பாதங்களால்
அங்கிதா பாதி – அடையாளம் செய்யப்பட்டு பிரகாசிக்கிறது
யதா- எப்போது
தத்ர – அங்கு
ஸ்வலக்ஷண விலக்ஷிதை: பாதி- உன் அடையாளம் இல்லாமல் போகிறதோ
ந சோபிஷ்யதே – அப்போது அது அழகை இழந்து விடும்.

இதம ஜந பதா3 : ஸ்வ்ருத்3தா3 : ஸுபக்ரவௌஷதி4வீருத4 : |
வநாத்3ரிநத்3ய்உத3ந்வந்ததா ஹ்ய் ஏத4ந்தத தவ வீக்ஷிவத: || 40

இமே ஜனபதா: ஸ்வ்ருத்தா: ஸுபக்வௌஷதிவீருத:
வனாத்ரிநத்யுதன்வந்த: ஹ்யேதந்தே தவ வீக்ஷிதை:

இமே ஜனபதா: – இந்த பிரதேசங்கள்
ஸ்வ்ருத்தா: – செழிப்புடன்
ஸுபக்வௌஷதிவீருத: – நன்கு வளர்ந்த மூலிகைகள் தான்யங்கள் இவையுடனும்
வன அத்ரி நதி உதன்வந்த: ஹி- வனங்கள் மலைகள் நதிகள் கடல்கள் இவையுடனும்
ஏதந்தே –வளர்ந்துள்ளன.

அத விஶ்தவஶ விஶ்வாத்மந் விஶ்வ மூர்தத ஸ்வதகஷு தம |
ஸ்தநஹ பாஶம் இமம் சிந்தி4 த்3ருட3ம் பாண்டு3ஷு வ்ருஷ்ிஷு || 41

அத விச்வேச விச்வாத்மன் விச்வமூர்த்தே ஸ்வகேஷு மே
ஸ்நேஹபாசம் இமம் ச்சிந்தி த்ருடம் பாண்டுஷு வ்ருஷ்ணிஷு
அத – இப்போது
விச்வேச –உலகநாயகனாயும்
விச்வாத்மன்- உலகத்தின் ஆத்மாவாகவும்
விச்வமூர்த்தே – உலக வடிவாகவும் உள்ளவனே
பாந்துஷு – பாண்டுகுலத்திலும்
வ்ருஷ்ணிஷு – வ்ருஷ்ணிகுலத்திலும்
ஸ்வகேஷு – உறவினர்களிடம் உள்ள
த்ருடம்- த்ருடமான
இமம் ஸ்நேஹபாசம் மே- இந்த என் பந்த பாசத்தை

த்வயி தம ’நந்ய விஷயா மதிர் மது4பதத ’ஸக்ருத் |
ேதிம் உத்3வஹதாத்3 அத்3தா3 க3ங்தக3ரவௌக3ம் உத3ந்வதி || 42

த்வயி மே அனன்யவிஷயா மதி: மதுபதே அஸக்ருத்
ரதிம் உத்வஹதாதத்தா கங்கைவ ஓகம் உதன்வதி

உதன்வதி- கடலை நோக்கி
கங்கா ஓகம் இவ – கங்கையின் பிரவாகம் போல்
மே மதி: – என் புத்தியானது
அனந்யவிஷயா- வேறு எதிலும் நாட்டமில்லாமல்
அஸக்ருத்- – எப்போதும்
ரதிம் – அன்புப்பெருக்கை
த்வயி- உன்னிடத்தில்
உத்வஹதாதத்தா- கொண்டு சேர்க்கட்டும்

ீக்ருஷ்ண க்ருஷ்ண ஸக வ்ருஷ்ண்ய்ருஷபா4வநித்4ருக்3-
ோஜந்ய வம்ஶ த3ஹநாநபவர்க3வீர்ய |
தகா3விந்த3 தகா3த்3விஜ ஸுோர்திஹோவதாே
தயாதக3ஶ்வோகில கு3தோ ப4க3வந் நமஸ் தத || 43

ஸ்ரீக்ருஷ்ண க்ருஷ்ணஸக வ்ருஷ்ணிரிஷப
அவனித்ருக்ராஜன்யவம்ச தஹன அனபவர்க்கவீர்ய
கோவிந்த கோத்விஜசஸுரார்த்திஹராவதார
யோகீஸ்வர அகிலகுரோ பகவன் நமஸ்தே

ஸ்ரீக்ருஷ்ண – ஸ்ரீ கிருஷ்ணா
க்ருஷ்ணஸக- அர்ஜுனனின் நண்பனே
வ்ருஷ்ணிரிஷப –யாதவகுல ஸ்ரேஷ்ட
அவனித்ருக்ராஜன்யவம்சதஹன- உலகை வஞ்சிக்கும் அரசர் கூட்டமாகிய மூங்கில் புதருக்கு காட்டுதீ போன்றவனே
அனபவர்க்கவீர்ய – அளவில்லாத வீர்யம் உடையவனே
கோவிந்த- கோவிந்த
கோத்விஜசஸுரார்த்திஹராவதார – பசுக்கள் அந்தணர்கள் தேவர்கள் இவர்களின் துன்பத்தை துடைக்க அவதாரம் செய்தவனே
யோகீஸ்வர- யோகீச்வரா
அகிலகுரோ – ஜகத்குருவே
பகவன்- பகவானே
நமஸ்தே – உமக்கு நமஸ்காரம்

குந்தி மேலும் கூறலுற்றாள்.
“எப்போதெல்லாம் எங்களுக்கு ஆபத்து வருகிறதோ அப்போதெல்லாம் நீ வந்து காப்பாற்றுகிறாய்.
உன் தரிசனம் கிடைக்கும் என்றாகள் எங்களுக்கு ஆபத்து வந்து கொண்டே இருக்கட்டும். “

“ நீ உன்னிடம் பக்தியைத் தவிர வேறு ஒன்றும் இல்லாதவர்க்கு நீ எளியன். செல்வம் , பதவி, பிறவி, கல்வி
இவைகளால் பெருமிதம் கொண்டவர்க்கு நீ அரியன். “

குந்தி பிறகு கிருஷ்ணனுடைய பால லீலைகளை நினைத்து ஆச்சரியத்துடன் கூறுகிறாள்.

“நீ பிறப்பற்றவன் செயலற்றவன். அப்படி இருக்கையில் உரலில் கட்டுவதற்கு யசோதை கயிற்றைக் கையில் எடுத்த போது
பயத்துடனும் கண்ணில் கண்ணீருடனும் நின்றாயே ! உனக்கேது பயம்? பயம் அல்லவா உன்னைக் கண்டு பயப்படும்? “

“ நீர்ப்பெருக்கை கடலில் சேர்க்கும் கங்கை போல் எனது புத்தியானது வேறு விஷயத்தில் நாட்டம் இல்லாமல்
இடையறாத அன்புப் பெருக்கை உன்னிடம் கொண்டு சேர்க்கட்டும். என் பந்த பாசத்தை அறுத்து விடுவாயாக.”


ஸூத உவாச
ப்ருததயத்தம் கல பவத3 : பரிணூதாகிதலாத3ய: |
மந்த3ம் ஜஹாஸ வவகுண்தடா தமாஹயந்ந் இவ மாயயா || 44

தாம் பா3ட3ம் இத்ய் உபாமந்த்ர்ய ப்ேவிஶ்ய க3ஜஸாஹ்வயம் |
ஸ்த்ரியஶ் ச ஸ்வ புேம் யாஸ்யந் ப்தேம்ணா ோ்ஞா நிவாரித: || 45

வ்யாஸாத்3வயர் ஈஶ்வதேஹா்வஞ: க்ருஷ்தணநாத்4புத கர்மணா |
ப்ேதபா3தி4ததா ’பீதிஹாவஸர் நாபுத்4யத ஶுசார்பித: || 46

ஆஹ ோஜா த4ர்ம ஸுதஶ் சிந்தயந் ஸுஹ்ருதா3ம் வத4ம் |
ப்ோக்ருததநாத்மநா விப்ோ: ஸ்தநதஹ மாஹ வஶம் க3த: || 47

அதஹா தம பஶ்யதா்ஞாநம் ஹ்ருதி3 ூட4ம் து3ோத்மந: |
பாேக்யஸ்வயவ தத3ஹஸ்ய ப3ஹ்வ்தயா தம ’ரஷௌஹிணீர் ஹதா: || 48

பா3ல த்3விஜ ஸுஹ்ருந்மித்ே பித்ருப்4ோத்ருகு3ருத்3ருஹ: |
ந தம ஸ்யாந் நிேயாந் தமாதஷா ஹ்ய் அபி வர்ஷாயுதாயுவத: || 49

வநதநா ோ்ஞ: ப்ேஜாப4ர்துர் த4ர்ம யுத்3தத வததா4 த்3விஷாம் |
இதி தம ந து தபா3தா4ய கல்பபதத ஶாஸநம் வச: || 50

ஸ்த்ரீணாம் மத்3த3த ப3ந்தூ4நாம் த்3தோதஹா தயா ’ஸாவ் இதஹாத்தி2த: |
கர்மபி4ர் க்3ருஹதமதீ4வயர் நாஹம் கல்பதபா வ்யதபாஹிதும் || 51

யதா2 பங்தகந பங்காம்ப4 : ஸுேயா வா ஸுோக்ருதம் |
பூ4த ஹத்யாம் தவத2வவகாம் ந ய்வஞர் மார்ஷ்டும் அர்ஹதி || 52

சூதர் கூறினார், மந்தம் ஜஹாஸ வைகுண்ட: மோஹயன் இவ மாயயா.

இதைக்கேட்டு கிருஷ்ணர் எல்லோரயும் மயக்குபவர் போல மாயப்புன்னகை புரிந்தார்.
பிறகு த்வாரகை செல்ல சித்தமானார். அப்போது யுதிஷ்டிரர் அங்கு வந்து உயிர்வதைக்குக் காரணமாய் இருந்த
பாவத்தை எண்ணி வருந்த கிருஷ்ணர் அவரை பீஷ்மரிடம் போகும்படிக் கூறினார்.
இதுவும் பீஷ்மரின் கடைசி காலத்தில் அவரை உய்விக்கவும் தர்ம உபதேசத்தையும் விஷ்ணுஸஹஸ்ர நாமத்தையும்
அவர் வாயிலாக வரவழைப்பதற்காக கிருஷ்ணன் நடத்திய நாடகம்.


ஸ்ரீ கோவில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ ஸூக பகவான் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ கிருஷ்ண த்வைபாயன பகவான் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ நாரத பகவான் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ மத் பாகவதம் -முதல் ஸ்கந்தம் -ஏழாவது அத்யாயம் –ஸ்ரீ துரோணர் பிள்ளை தண்டனை பெற்றது–

August 18, 2020

ஶ ௌநக உவாச
நிர்க3தே நாரதே3 ஸூே ப4க3வாந் பா3ே3ராயண: |
ஶ்ருேவாம்ஸ் ே3த்4அபிப்தரேம் ேே: கிம் அகதராத் விபு4: || 1

ஸூத உவாச
ப்ரஹ்ம நத்3யாம் ஸரஸ்வத்யாம் ஆஶ்ரம: பஶ்சிதம ேதே |
ஶம்யாப்ராஸ இதி ப்தராக்ே ருஷீணாம் ஸத்ர வர்ே4ந: || 2

ேஸ்மிந் ஸ்வ ஆஶ்ரதம வ்யாதஸா ப3ே3ரீஷண்ே மண்ி3தே |
ஆஸீதநா ’ப உபஸ்ப்ருஶ்ய ப்ரணிே3த்4யயௌ மந: ஸ்வயம் || 3

ப4க்திதயாதக3ந மநஸி ஸம்யக் ப்ரணிஹிதே ’மதே |
அபஶ்யத் புருஷம் பூர்ணம் மாயாம் ச ேத்3அபாஶ்ரயம் || 4

யயா ஸம்தமாஹிதோ ஜீவ ஆத்மாநம் த்ரிகு3ணாத்மகம் |
பதரா ’பி மநுதே ’நர்ேம் ேத்க்ருேம் சாபி4பத்3யதே || 5

அநர்தோபஶமம் ஸாக்ஷாத் ப4க்திதயாக3ம் அதோ4க்ஷதே |
தோகஸ்யாோநதோ வித்3வாம்ஶ் சக்தர ஸாத்வே ஸம்ஹிோம் ||6

யஸ்யாம் வவ ஶ்ரூயமாணாயாம் க்ருஷ்தண பரம பூருதஷ |
ப4க்திர் உத்பத்3யதே பும்ஸ: தஶாதக மாஹ ப4யாபஹா || 7

ஸ ஸம்ஹிோம் பா4க3வதீம் க்ருத்வாநுக்ரம்ய சாத்ம ேம் |
ஶுகம் அத்4யாபயாம் ஆஸ நிவ்ருத்திநிரேம் முநி: || 8

ஶ ௌநக உவாச
ஸ வவ நிவ்ருத்திநிரே: ஸர்வத்தராதபக்ஷதகா முநி: |
கஸ்ய வா ப்3ருஹதீம் ஏோம் ஆத்மாராம: ஸமப்4யஸத் || 9
ஸூத உவாச
ஆத்மாராமாஶ் ச முநதயா நிர்க்3ரந்ோ அப்ய் உருக்ரதம |
குர்வந்த்ய் அவஹதுகீம் ப4க்திம் இத்ேம்பூ4ே கு3தணா ஹரி: || 10

ஹதரர் கு3ணாக்ஷிப்ே மதிர் ப4க3வாந் பா3ே3ராயணி: |
அத்4யகா3ந் மஹத் ஆக்3யாநம் நித்யம் விஷ்ணுேந ப்ரிய: || 11

பரீக்ஷிதோ ’ே ராேர்தஷர் ேந்ம கர்ம விோபநம் |
ஸம்ஸ்ோம் ச பாண்ே3புத்ராணாம் வக்ஷ்தய க்ருஷ்ண கதோே3யம் || 12

யோ3 ம்ருதே4 யகௌரவ ஸ்ருஜயேயாநாம்
வீதரஷ்வ் அதோ வீர க3திம் க3தேஷு |
ப4க்3தநாருே3ண்தே3 த்4ருேராஷ்ட்ர புத்தர || 13

ப4ர்து: ப்ரியம் த்3யரௌணிர் இதி ஸ்ம பஶ்யந்
க்ருஷ்ணாஸுோநாம் ஸ்வபோம் ஶிராம்ஸி |
உபாஹரத்3 விப்ரியம் ஏவ ேஸ்ய
ேுகு3ப்ஸிேம் கர்ம விக3ர்ஹயந்தி || 14

மாோ ஶிஶூநாம் நிே4நம் ஸுோநாம்
நிஶம்ய தகா4ரம் பரிேப்யமாநா |
ேோ3ருே3த் பா3ஷ்ப கோகுோ்ஷீ
ோம் ஸாந்த்வயந்ந் ஆஹ கிரீேமாலீ || 15

ேோ3 ஶுசஸ் தே ப்ரம்ருோமி ப4த்3தர
யத்3 ப்3ரஹ்ம பந்தோ4: ஶிர ஆேோயிந: |
கா3ண்டீ3வ முக்வேர் விஶிவகர் உபாஹதர
த்வாக்ரம்ய யத் ஸ்நாஸ்யஸி ே3க்3ே4புத்ரா || 16

இதி ப்ரியாம் வல்கு3விசித்ர ேல்வப:
ஸ ஸாந்த்வயித்வாச்யுே மித்ர ஸூே: |
அந்வாத்3ரவத் ே3ம்ஶிே உக்3ர ே4ந்வா
கபித்4வதோ கு3ருபுத்ரம் ரதேந || 17

ேம் ஆபேந்ேம் ஸ விேக்ஷ்ய தூ3ராத்
குமாதர ஹாத்3விக்3ந மநா ரதேந |
பராத்3ரவத் ப்ராண பரீப்ஸுர் உர்வ்யாம்
யாவத்3க3மம் ருத்3ர ப4யாத் யோர்க்க: || 18

யோ3ஶரணம் ஆத்மாநம் ஐக்ஷே ஶ்ராந்ே வாஜிநமநம் |
அஸ்த்ரம் ப்3ரஹ்ம ஶிதரா தமதந ஆத்ம த்ராணம் த்3விோத்மே: || 19

அதோபஸ்ப்ருஶ்ய ஸலிேம் ஸந்ே3தே4 ேத் ஸமாஹிே: |
அோநந்ந் அபி ஸம்ஹாரம் ப்ராண க்ருச்ச்ர உபஸ்திதே || 20

ேே: ப்ராது3ஷ்க்ருேம் தேே: ப்ரசண்ேம் ஸர்வதோ தி3ஶம் |
ப்ராணாபே3ம் அபி4ப்தரக்ஷ்ய விஷ்ணும் ஜிநமஷ்ணுர் உவாச ஹ || 21

அர்ஜுந உவாச
க்ருஷ்ண க்ருஷ்ண மஹாபா3தஹா ப4க்ோநாம் அப4யகர |
த்வம் ஏதகா ே3ஹ்யமாநாநாம் அபவர்தகா3 ’ஸி ஸம்ஸ்ருதே: || 22

த்வம் ஆத்3ய: புருஷ: ஸாக்ஷாத்3 ஈஶ்வர: ப்ரக்ருதே: பர: |
மாயாம் வ்யுே3ஸ்ய சிச்சக்த்யா வகவல்தய ஸ்திே ஆத்மநி || 23

ஸ ஏவ ஜீதவ ோகஸ்ய மாயாதமாஹிதே சேஸ: |
விே4த்தஸ ஸ்தவந வீர்தயண ஶ்தரதயா ே4ர்மாதி3ேக்ஷணம் || 24

ேோயம் சாவோரஸ் தே பு4தவா பா4ர ஜிநமஹீர்ர்ஷயா |
ஸ்வாநாம் சாநந்ய பா4வாநாம் அநுத்4யாநாய சாஸக்ருத் || 25

கிம் இே3ம் ஸ்வித் குதோ தவதி தேவ3தே3வ ந தவத்ம்ய் அஹம் |
ஸர்வதோ முகம் ஆயாதி தேே: பரம ோ3ருணம் || 26

ஶ்ரீப4க3வான் உவாச
தவத்தே2ே3ம் த்3தராண புத்ரஸ்ய ப்3ராஹ்மம் அஸ்த்ரம் ப்ரே3ர்ஶிேம் |
வநவாயஸௌ தவே3 ஸம்ஹாரம் ப்ராண பா3ே4 உபஸ்திதே || 27

ந ஹ்ய் அஸ்யாந்யேமம் கிஜயசித்3 அஸ்த்ரம் ப்ரத்யவகர்ஶநம் |
ேஹ்ய் அஸ்த்தர ேே உந்நத்3ே4ம் அஸ்த்ர ்த ா ஹ்ய் அஸ்த்ரதேேஸா || 28

ஸூத உவாச
ஶ்ருத்வா ப4க3வோ ப்தராக்ேம் பா2ல்கு3ந: பர வீர ஹா |
ஸ்ப்ருஷ்ட்வாபஸ் ேம் பரிக்ரம்ய ப்3ராஹ்மம் ப்3ராஹ்மாய ஸந்ேதே || 29

ஸம்ஹத்யாந்தயாந்யம் உப4தயாஸ் தேேஸீ ஶர ஸம்வ்ருதே |
ஆவ்ருத்ய தராே3ஸீ கம் ச வவ்ருோ4தே ’ர்க வஹ்நிவத் || 30

த்3ருஷ்ட்வாஸ்த்தர ேேஸ் து ேதயாஸ் த்ரீல் தோகாந் ப்ரே3ஹந் மஹத் |
ே3ஹ்யமாநா: ப்ரோ: ஸர்வா: ஸாம்வர்ேகம் அமம்ஸே || 31

ப்ரதோபத்3ேவம் ஆேக்ஷ்ய தோக வ்யதிகரம் ச ேம்
மேம் ச வாஸுதே3வஸ்ய ஸஜயேஹாரார்ேுதநா த்3வயம் | 32

ேே ஆஸாத்3ய ேரஸா ோ3ருணம் யகௌ3ேமீஸுேம
ப3ப3ந்ோ4மர்ஷ ோம்ராக்ஷ: பஶும் ரஶநயா யோ || 33

ஶிபி3ராய நிநீஷந்ேம் ர்்வா ப3த்3த்4வா ரிபும் ப3ோத்
ப்ராஹார்ேுநம் ப்ரகுபிதோ ப4க3வாந் அம்புதேக்ஷண: || 34

வமநம் பார்ோர்ஹஸி த்ராதும்ப்ரஹ்ம ப3ந்து4ம் இமம் ேஹி
தயா ’ஸாவ் அநாக3ஸ: ஸுப்ோந் அவதீ3ந் நிஶி பா3ேகாந் || 35

மத்ேம் ப்ரமத்ேம் உந்மத்ேம்
ஸுப்ேம் பா3ேம் ஸ்த்ரியம் ேே3ம் |
ப்ரபந்நம் விரேம் பீ4ேம்
ந ரிபும் ஹந்தி ே4ர்ம வித் || 36

ஸ்வ ப்ராணாந் ய: பர ப்ராவண:
ப்ரபுஷ்ணாத்ய் அக்3ருண: கே: |
ேத்3வே4ஸ் ேஸ்யஹிஶ்தரதயா
யத்3தோ3ஷாத்3 யாத்ய் அே: புமாந் || 33

ப்ரதிஶ்ருேம் ச ப4வோ பாஜயசால்வய ஶ்ருண்வதோ மம |
ஆஹரிஷ்தய ஶிரஸ் ேஸ்ய யஸ் தே மாநிநி புத்ர ஹா || 38

ேத்3 அயஸௌ வத்4யோம் பாப ஆேோய்ய் ஆத்ம ப4ந்து4ஹா |
ப4ர்துஶ் ச விப்ரியம் வீர க்ருேவாந் குே பாம்ஸந: || 39

ஸூத உவாச
ஏவம் பரீக்ஷோ ே4ர்மம் பார்ே: க்ருஷ்தணந தசாதி3ே: |
வநச்சத் ேந்தும் கு3ருஸுேம் யத்3யப்ய் ஆத்ம ஹநம் மஹாந் || 40

அதோ2தபத்ய ஸ்வ ஶிபி3ரம் தகா3விந்ே3ப்ரிய ஸாரதி2: |
ந்யதவே3யத் ேம் ப்ரியாவய தஶாசந்த்யா ஆத்ம ோந் ஹோந் || 41

ேோஹ்ருேம் பஶுவத் பாஶ பத்3ே3ம
அவாńமுகம் கர்ம ேுகு3ப்ஸிதேந |
நிரீக்ஷ்ய க்ருஷ்ணாபக்ருேம் கு3தரா: ஸுேம்
வாம ஸ்வபா4வா க்ருபயா நநாம ச || 42

உவாச சாஸஹந்த்ய் அஸ்ய ப3ந்ே4நாநயநம் ஸதீ |
முச்யோம் முச்யோம் ஏஷ ப்3ராஹ்மதணா நிேராம் கு3ரு: || 43

ஸரஹஸ்தயா ே4நுர்தவே3 : ஸவிஸர்தகா3பஸம்யம: |
அஸ்த்ர க்3ராமஶ் ச ப4வோ ஶிக்ஷிதோ யத்3அநுக்3ரஹாத் || 44

ஸ ஏஷ ப4க3வான் த்3தராண: ப்ரோரூதபண வர்ேதே |
ேஸ்யாத்மதநா ’ர்த்ே4ம் பத்ந்ய் ஆஸ்தே நாந்வகா3த்3 வீரஸூ: க்ருபீ || 45

ேத்3 ே4ர்ம் மஹாபா4க3 ப4வத்பி4ர் யகௌ3ரவம் குேம் |
வ்ருஜிநமநம் நார்ஹதி ப்ராப்தும் பூ்யம் வந்த்3யம் அபீ4க்ஷ்ணஶ: || 46

மா தராதீ3த்3 அஸ்ய ேநநீ யகௌ3ேமீ பதிதே3வோ |
யோ2ஹம் ம்ருே வத்ஸார்ோ தராதி3ம்ய் அஶ்ருமுகீ முஹு: || 47

வய: தகாபிேம் ப்3ரஹ்ம குேம் ராேந்வயர் அஜிநமோத்மபி4 : |
ேத் குேம் ப்ரே3ஹத்ய் ஆஶு ஸாநுப3ந்ே4ம் ஶுசார்பிேம் || 48

ஸூத உவாச
ே4ர்ம்யம் ந்யாய்யம் ஸகருணம் நிர்வ்யலீகம் ஸமம் மஹத் |
ராோ ே4ர்ம ஸுதோ ரா்ஜயயா: ப்ரத்யநந்ே3த்3 வதசா த்3விோ: || 49

நகுே: ஸஹதே3வஶ் ச யுயுோ4தநா ே4நஜயேய: |
ப4க3வாந் தே3வகீபுத்தரா தய சாந்தய யாஶ் ச தயாஷிே: || 50

ேத்ராஹாமர்ஷிதோ பீ4மஸ் ேஸ்ய ஶ்தரயாந் வே4: ஸ்ம்ருே: |
ந ப4ர்துர் நாத்மநஶ் சார்தே தயா ’ஹந் ஸுப்ோந் ஶிஶூந் வ்ருோ || 51

நிஶம்ய பீ4ம க3தி3ேம் த்3யரௌபத்3யாஶ் ச சதுர்பு4ே: |
ஆதோக்ய வே3நம் ஸக்யுர் இே3ம் ஆஹ ஹஸந்ந் இவ || 52

ஶ்ரீப4க3வாந் உவாச
ப்3ரஹ்ம ப3ந்து4ர் ந ஹந்ேவ்ய ஆேோயீ வோ4ர்ஹண: |
மவயதவாப4யம் ஆம்நாேம் பரிபாஹ்ய் அநுஶாஸநம் || 53

குரு ப்ரதிஶ்ருேம் ஸத்யம் யத் ேத் ஸாந்த்வயோ ப்ரியாம் |
ப்ரியம் ச பீ4மதஸநஸ்ய பாஜயசால்யா மஹ்யம் ஏவ ச || 54

ஸூத உவாச
அர்ேுந: ஸஹஸா் ாய ஹதரர் ஹார்ே3ம் அோஸிநா |
மணிம் ேஹார மூர்ே3ந்யம் த்3விேஸ்ய ஸஹ மூர்ே3ேம் || 55

விமுச்ய ரஶநாப3த்3ே3ம் பா3ே ஹத்யாஹே ப்ரப4ம் |
தேேஸா மணிநா ஹீர்நம் ஶிபி3ராந் நிரயாபயத் || 56

வபநம் த்3ரவிணாோ3நம் ஸ்ோ2நாந் நிர்யாபணம் ேோ |
ஏஷஹிப்3ரஹ்ம ப3ந்தூ4நாம் வதோ4 நாந்தயா ’ஸ்தி வே3ஹிக: || 57

புத்தர ஶாகாதுரா: ஸர்தவ பாண்ே3வா: ஸஹ க்ருஷ்ணயா |
ஸ்வாநாம் ம்ருோநாம் யத் க்ருத்யம் சக்ருர் நிர்ஹரணாதி3கம் || 58

இதி ஸ்ரீமத்3 பா4க3வதே மஹாபுராதந பாரமஹம்ஸ்யாம்
ஸ்ம்ஹிோயாம் ப்ரே2ம ஸ்கந்தே3 த்3யரௌநிநிக்3ரதஹா நாம

ஸப்ேதமா அத்4யாய: ||
ஸ்ரீஹரதய நம: ஸ்ரீ ஹரதய நம: ஸ்ரீ ஹரதய நம:


பாகவதம் சொல்ல ஆரம்பிக்கும் முன்னர் சூதர் மகாபாரத யுத்தத்தின் முடிவில் நடந்த சம்பவங்கள்,
பரீக்ஷித்தின் பிறப்பு இவற்றைப் பற்றி சொல்ல ஆரம்பிக்கிறார்.
துரியோதனன் பீமனால் துடையில் அடிபட்டு விழுந்தவுடன் அஸ்வத்தாமன் துரியோதனனை திருப்திப்படுத்துவதாக எண்ணி
தூங்கிக் கொண்டிருந்த திரௌபதியின் புத்திரர்களைக் கொன்று விட்டான். இது துரியோதனனுக்கே ஏற்புடையதாக இல்லை.
அர்ஜுனன் அவனைப் பழிவாங்க கிருஷ்ணனை தேரோட்டியாகக் கொண்டு அச்வத்தாமனை ஜெயித்து அவனைப் பிடித்துக் கட்டி
பாண்டவர் பாசறைக்கு கொண்டு வந்தான். கிருஷ்ணன் அர்ஜுனனுக்கு எந்த அளவு தர்மத்த்தில் நாட்டம் என்றறிய
அவனிடம் அச்வத்தாமனைக் கொன்றுவிடும்படி கூறினார்.

அவர் கூறியதாவது,
மத்தம் பிரமத்தம் உன்மத்தம் ஸுப்தம் பாலம் ஸ்த்ரியம் ஜடம்
ப்ரபன்னம் விரதம் பீதம் ந ரிபும் ஹந்தி தர்மவித்
மதுவால் மயங்கினவன் , அஜாக்ரதையாய் உள்ளவன் , பைத்தியம் பிடித்தவன் , தூங்குபவன், ஸ்திரீ, பிரக்ஞை அற்றவன்,
சரணம் அடைந்தவன், தேரிழந்தவன்,பயந்தவன் இவர்களை தர்மம் அறிந்தவன் விரோதியாயிருப்பினும் கொல்ல மாட்டான்.
இவன் தூங்குபவர்களைக் கொன்றதால் பெரும் பாபியாகிறான். இவனைக் கொல்வதில் தவறில்லை.

ஆனால் அர்ஜூனன் குரு புத்திரன் ஆகையால் அச்வத்தாமனை கொல்ல விரும்பவில்லை.
அவனைக் கட்டி திரௌபதியின் முன் இழுத்துச்சென்றான். ஆனால் திரௌபதி அவனைக் கண்டதும்
அர்ஜுனனிடம் குருபுத்திரனான அவனை விட்டுவிடும்படி கூறினாள். அவள் கூறியதாவது,

மாரோதீத் அஸ்ய ஜனனீ கௌத்தமீ பதிதேவதா
யதா அஹம் ம்ருதவத் சாரதா ரோதிமி அஸ்ருமுகீ முஹு:
“இவனுடைய அன்னை பதிவ்ரதையான கௌதமி நான் என் புத்திரர்களை இழந்து அழுவதுபோல அழ வேண்டாம்.”

தர்மரும் அவளுடைய தர்மமானதும் நியாயமானதும் கருணை உள்ளதுமான வார்த்தையை புகழ அப்போது கோபம் கொண்ட
பீமன் தனக்கோ தன் யஜமானனான துரியோதனனுக்கோ ஒரு பயனும் இல்லாத அந்த இழிசெயலை செய்தவனை
கொல்ல வேண்டும் என்றான். அப்போது கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனிடம் கூறினார்.

ப்ரம்ம பந்து: ந ஹந்தவ்ய: ஆததாயீ வதார்ஹண:
மயைவ உபயம் ஆம்னாதம் பரிபாஹி அனுசாசனம்

“ பிராம்மணன் இழிந்தவனாயினும் கொல்லத் தகாதவன், ஆனால் ஆததாயியாக இருந்தால் கொல்லலாம் என்பது
( பிரம்ம ஸ்வரூபமாகிய) என்னாலேயே சாஸ்த்ரத்தில் விதிக்கப்பட்டுள்ளது.
ஆகையால் இரண்டையும் அனுசரித்து செய்ய வேண்டியதை செய்வாயாக.”

கிருஷ்ணனின் குறிப்பறிந்து அர்ஜுனன் கத்தியால் அச்வத்தாமனின் தலயில் இருந்த ரத்தினத்தை குடுமியுடன் அறுத்தெறிந்தான் .
சிசு ஹத்தியினால் களையிழந்தவ்னான அஸ்வத்தாமன் ரத்தினத்தையும் இழந்ததால் பிரம்மதேஜஸ்சையும் இழந்தான்.
( இது மகாபாரதத்தில் சிறிது மாறுபடுகின்றது.)

தர்ம சாஸ்திரத்தில் குடுமியை அறுத்தல், பொருளைப் பிடுங்கிக் கொள்ளுதல்,இடத்தை விட்டு விரட்டுதல் இவையே
பிராம்மணனுக்கு வதமாகும். சரீரவதம் கூடாது. பிரம்ம ஹத்தி தோஷம் வரும்.

அர்ஜுனன் எதிர்த்து வருவதைக் கண்டு அஸ்வத்தாமன் விட்ட பிரம்மாஸ்திரம் உத்தரையின் கர்பத்தில் இருக்கும்
சிசுவைத் தாக்க அதை கிருஷ்ணன் காப்பாற்றினார் . அதுதான் பரீக்ஷித்.
இந்த விவரம் அடுத்த அத்தியாயத்தில் கூறப்படுகிறது.


ஸ்ரீ கோவில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ ஸூக பகவான் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ கிருஷ்ண த்வைபாயன பகவான் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ நாரத பகவான் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ மத் பாகவதம் -முதல் ஸ்கந்தம் -ஆறாவது அத்யாயம் –ஸ்ரீ நாரத -ஸ்ரீ வியாச பகவான் சம்வாதம்–

August 18, 2020

ஸூ த உவாச
ஏவம் நிஸம்சய பகவான் தேவர்சேர் ஜென்ம கர்ம ச வ்யாஸ சத்யவதி ஸூ தா-1-6-1-

வியாச உவாச
பிக்ஷுபிர் விப்ர வசிதே விஞ்ஞான அதேஷ்த்ரிபிஸ் தவ வர்த்தமானோ வியசதி ஆத்யே ததா கிம் அகரோத் பவன் -1-6-2-
அவர்கள் சென்றபின் நீர் செய்தது என்

ஸ்வயம் புவ கய வ்ருத்ய வர்த்திதம் தே பரம் வய கதம் சேதம் உதஸ்ரஷி காலே ப்ராப்தே களேவரம் -1-6-3-

ப்ராக் கல்ப விஷயம் ஏதம் ஸ்மர்த்திம் தே முனி சத்தமே ந ஹி ஏச வியவதத் கால ஏச சர்வ நிரக்ர்த்தி -1-6-4-

நாரத உவாச
பிஷுபிர் விப்ர வசிதே விஞ்ஞான அதேஷ்ட்ர்பிர் மம வர்த்தமான வயசே அத்யே தத ஏதத் அகர்சம் -1-6-5-

ஏகாத்மஜ மே ஜனனி யோசின் முத ச கிங்கரி மய்ய ஆத்மஜே அநன்ய கதவ் சக்ரே ஸ்னேக அனு பந்தனம் -1-6-6-

ச அஸ்வந்தர ந கல்ப அசித் யோக க்ஷேமம் மம இச்சதி இஸஸ்ய ஹி வசே லோகோ யோச தருமயி யத -1-6-7-
அனைத்தும் அவன் அதீனம் -பொம்மை போல் ஆட்டி வைக்கிறான்

அஹம் ச தத் ப்ரஹ்ம குலே உசிவம்ஸ் தத் உபேஷயா திக் தேச கால வ்யுத்பன்ன பால பஞ்ச ஹயன -1-6-8-

ஏகத நிர்கதம் கேஹத் துஹந்திம் நிசி கம் பதி சர்ப்ப அடஷத் பாத ஸ்பர்ச க்ர்பணம் கால சோதித -1-6-9-
பாம்பால் கடி பட்டாள் -இறந்தாள் –

ததா தத் அஹம் ஈசாய பக்தானாம் சம் அபிப்சதா அனுக்ரஹம் மன்ய மன பிரதிஸ்தம் திசம் உத்தரம் -1-6-10-

ஸ்பிதன் ஜன பதன் தத்ர புரா கிராம வ்ரஜ அகரன் ஷேத்ர கர்வத வதி ச வனானி உப வனானி ச -1-6-11-

சித்ர தாது விசித்ர அத்ரின் இப பஃன புஜ த்ருமன் ஜலசயன் சிவ ஜலன் நளினி ஸூர சேவித
சித்ர ஸ்வநை பத்ர விப்ரமத் ப்ரஹ்ம ஆஸ்ரய –1-6-12-

நள வேணு சர தன்ப குச கிஸக கஹ்வரம் ஏக அதியத அத்ராக்ஷம் விபினம் மஹத் கோரம் பிரதி பயாகரம்
வ்யால உலுக சிவ அஜிரம் -1-6-13-

பரிஸ்ராந்த இந்திரிய ஆத்ம அஹம் த்ரித்பரித புபுக்ஷித ஸ்நாத்வா பித்வா ஹ்ரதே நத்யா உப ஸ்பர்ச கத ஸ்ரம -1-6-14-

தஸ்மின் நிர் மனுஷே ஆரண்யே பிப்பல உபஸ்த்தே அஸ்ரித ஆத்மன ஆத்மாநம் ஆத்மஸ்தம் யதா ஸ்ருதம் அசிந்தயம் -1-6-15-

த்யாயேத் சரண அம்புஜம் பாவ நிர்ஜித சேதஸ ஓவுத்காந்த்ய அஸ்ரு கல அக்ஷய ஹ்ருதி ஆஸீத் மே க்ஷண ஹரிஹி -1-6-16-

பிரேம அதிபார நிர்பின்ன புலக அங்க அதி நிர்வ்ருத்த ஆனந்த சம்ப்லவ லின ந அப்சயம் உபயம் முனே ஓ வ்யாஸ தேவ -1-6-17-

ரூபம் பகவத யத் தத் மன காந்தம் சுச அபஹம் அபஸ்யன் சஹச உதஸ்தே வைக்லவியத் துர் மன இவ -1-6-18-

திதர்ஷு தத் அஹம் புவ ப்ரணிதய மன ஹ்ருதி விஷமன அபி ந அபஸ்யம் அவிதிருப்த் இவ அதுர -1-6-19-
மீண்டும் காண முடியாமல் மனம் கலங்கினேன்

ஏவம் ஏதந்தம் விஜனே மாம் அஹா அஹோசர ஜிரம் கம்பீர ஸ்லாக்ஸ்நய வாசா துக் பிரசமயன் இவ -1-6-20-

ஹந்த அஸ்மின் ஜன்மனி பவன் ந மாம் இஹ அர்ஹதி அவிபாக கசயனம் துர் தர்ஷ அஹம் குயோகிநம்–1-6-21-

ஸக்ருத் யத் தர்சிதம் ரூபம் ஏதத் காமய தே அநக மத் காம சநகைஹ் சாது சர்வான் முஞ்சதி ஹ்ருத்சயன் -1-6-22-

சத் சேவையா அதிர்கய அபி ஜத மயி த்ருத மதி ஹித்வ அவத்யம் இமாம் லோகம் கந்த மத் ஜனதாம் அஸி –1-6-23-

மதி மயி நிபத இயம் ந விபத்யேத கர்ஹிசித் பிரஜ சர்க்க நிரோத அபி ஸ்ம்ர்தித் ச மத் அனுக்ரஹாத்-1-6-24-

ஏதவத் உக்த்வா உபரரம தத் மஹத் பூதம் நப லிங்கம் அலிங்கம் ஈஸ்வரம் அஹம் ச தஸ்மை
மஹதம் மஹியசே சிரஸ்ன அவனமம் விததே அனுகம்பித -1-6-25-

நாமானி அந்நதஸ்ய ஹதத்ரப படன் குஹ்யானி பத்ராணி க்ருதானி ச ஸ்மரன் கம் பர்யதன் துஸ்த மன கத ஸ்ப்ரஹ
காலம் ப்ரதிக்ஷன் விமத விமத்ஸர -1-6-26-

ஏவம் கிருஷ்ண மதே ப்ரஹ்மன் ந அசக்தஸ்ய அமல ஆத்மன கால ப்ரதுரபுத் காலே ஸுவ்தாமனி ததித் யதா -1-6-27-

ப்ரயுஜ்ய மனே மயி தம் ஸூ த்தம் பகவதிம் தநும்ஆரப்த கர்ம நிர்வாண நியபதத் பாஞ்ச பவ்திக -1-6-28-

கல்ப அந்தே இதம் அதய சயனே அம்பசி உதந்வத சிஸேயிசோ அனு ப்ரணாம் விவிசே அந்த அஹம் விபோ -1-6-29-
கல்பம் முடிவில் பிரளயம் -நாராயணன் திரு வயிற்றில் அனைவரும் -நுழைந்தனர்

சஹஸ்ர யுக –4,300,000-வருஷங்கள் பர்யந்தே உதய இதம் சிஸ்ர்க்ஷத மரீசி மிஸ்ர ருஷய ப்ராணேப்ய அஹம் ச ஜஜ்னீரே -1-6-30-


நாரதர் பூர்வஜன்மத்தில் ஒரு பணிப்பெண்ணின் மைந்தராக இருந்தார். அவர் தாய் யோகிகளுக்கு சேவை செய்து வந்தாள்.
நாரதர் சிறு வயதிலேயே அடக்கம் உடையவராகவும் கைங்கர்யத்தில் ஈடுபாடுடனும் இருந்ததால் அந்த யோகிகள்
அவரிடம் திருப்தியடைந்து ஞானத்தையும் பக்தியையும் அவருக்கு போதித்தனர்.,
அதனால் அவருக்கு உலகப்பற்று நீங்கியது.
ஆனால் அவர் தாய் அவரிடம் உயிரையே வைத்திருந்ததால் அவளை விட்டுச்செல்ல முடியவில்லை.
பிறகு அவர் தாய் விதிவசமாக பாம்பு கடித்து இறந்தவுடன் அவர் கால் போன வழியே போய் மனித சஞ்சாரமில்லாத
ஒரு இடத்தில் தியானத்தில் ஆழ்ந்தார். பரமாத்மாவை முழுமனதுடன் தியானித்து பக்தியால் பரவசமான சித்தத்துடன்
பகவானைக் காணும் பேராவலுடன் இருந்தவரின் இதயத்தில் மெள்ள மெள்ள பகவான் தோன்றினார்.
பேரானந்தத்தில் மூழ்கி கண்ணீர் பெருக அவர் பகவானை தரிசிக்கையில் ஸ்ரீஹரியானவ்ர் மறைந்து விட்டார்.

மறுபடி இந்த உலக நினைவு வந்தவுடன் மறைந்து விட்ட பகவானைக் காண மறுபடி த்யானத்தில் ஆழ்ந்தார்.
ஆனால் தர்சனம் கிடைக்காமல் வருந்தியபோது பகவானின் கம்பீரமான அன்போடு கூடிய வார்த்தைகளைக் கேட்டார்.
பகவான் கூறினதாவது,

“வாசனாமலங்கள் நீங்காதவர்க்கும் யோகத்தில் பக்குவம் அடையாதவர்க்கும் நன் காண்பதற்கரியவன் .
உனக்கு என்னிடம் பற்றை உண்டாக்குவதற்காக இந்த தரிசனம் காண்பிக்கப்பட்டது .
இந்த தேகம் போன பிறகு நீ எனது பரிஜனங்களுள் ஒருவனாகப் போகிறாய். “

மதிர்மயி நிபத்தேயம் ந விபத்யேத கர்ஹிசித்
ப்ரஜாஸர்க நிரோதே அபி ஸ்ம்ருதிஸ்ச மதனுக்ரஹாத் (பாகவதம்.1.6.25)

“என்னிடம் நிலைத்த இந்த மதியானது ஒருபோதும் இனி அழிவுறாது. ப்ராஜைகளின் சிருஷ்டியிலும் ப்ரளயத்திலும் கூட
இந்த நினைவு என் அனுக்ரஹத்தால் அழியாது.”

பிறகு தன் வாழ்நாளை பகவானின் நாமத்தை பாடிவதிலும் அவனைப்பற்றிய சிந்தையிலும் கழித்து தன் வாழ்நாள் முடியும்
தருணத்தை எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்.
கல்பத்தின் முடிவில் பிரம்மா நாராயணனிடத்தில் ஒடுங்கின போது நாரதரும் பிரமனின் மூச்சுக்காற்றோடு உட்புகுந்தார்.
ஆயிரம் சதுர்யுகங்களுக்குப் பிறகு மீண்டும் பரமன் இவ்வுலகை சிருஷ்டிக்க எழுந்த போது பிரமனிடம் இருந்து
மரீசி முதலிய ரிஷிகளுடன் நாரதரும் தோன்றினார்.
நாராயணனின் அனுக்ரஹத்தால் த்ரிலோக சஞ்சாரியாகி பகவானின் மகிமையை பரப்ப பகவானாலேயே கொடுக்கப்பட்ட
வீணையை மீட்டிக்கொண்டு சஞ்சாரம் செய்து வருவதாக நாரதர் வ்யாஸருக்குத் தெரிவித்தார்.

மேலும் அவர் கூறியதாவது, ஹரிலீலை என்பது சம்சார சாகரத்தில் மூழ்கி தத்தளிப்பவர்க்கு ஒரு கப்பல் போன்றதாகும்.
முகுந்த சேவையால் அன்றி காமத்தாலும் பேராசையாலும் கெடுக்கப்பட்ட மனது யோகவழிகளால் சாந்தியடையாது.
இங்கனம் கூறிவிட்டு நாரதர் வியாசரிடம் விடைபெற்று வீணையை மீட்டிக் கொண்டு கிளம்பிவிட்டார்


ஸ்ரீ கோவில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ ஸூக பகவான் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ கிருஷ்ண த்வைபாயன பகவான் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ நாரத பகவான் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ மத் பாகவதம் -முதல் ஸ்கந்தம் -ஐந்தாவது அத்யாயம் –ஸ்ரீ நாரதரின் ஸ்ரீ வியாச பகவானுக்கு ஸ்ரீ பாகவத உபதேசம்- —

August 17, 2020

நாரதர் வியாசரின் மனக்கலக்கத்திற்கு காரணம் கேட்க வியாசர் தன் மன நிலையைக் கூறி
அதற்கு காரணம் என்னவென்று கூறும்படி கேட்டார். நாரதர் கூறினார்.

தர்மம் அர்த்தம் முதலியவை மகாபாரதத்தில் விவரிக்கப்பட்டாலும் ஹரியின் சரிதம் அங்கு கூறப்படவில்லை.
தருமத்தின் பெயரால் வெறுக்கத்தக்க காமிய கருமத்தைப் பற்றி கூறுவது மகாபாரதம்
இதனால் இயற்கையாகவே விஷயங்களில் பற்றுக்கொண்ட ஜனங்கள் இதுவே முக்கிய தர்மம் என்று நினைத்து ஞானிகள்
கூறி உள்ள நிவ்ருத்தி தர்மத்தைப் பின்பற்ற மாட்டார்கள்.
அதற்கு ஒரே வழி பகவானிடம் பக்தியை ஊட்டுவது தான்
அதனால் சமாதியில் நின்று பகவானின் லீலைகளை தியானம் செய்து பிரகாசப்படுத்த வேண்டும். என்று கூறி
பின் தன்னுடைய சரிதத்தையும் கூறினார்.

ஶ்ரீமத்3 பா4க3வதம்: ஸ்கந்த3ம் 1 அத்3யாயம் 5 ஸ்ல ாகா 1-40
அத பஞ்சலமா அத்4யாய:
ஸூத உவாச
அத தம் ஸுகம் ஆஸீந உபாஸீநம் ப்3ருஹச சரவா: |
தத3வர்ஷி: ப்ராஹ விப்ரர்ஷிம் வீணாபாணி: ஸ்மயந்ந் இவ || 1

நாரத3 உவாச
பாராஶர்ய மஹாபா4க3
ப4வத: கசசித்3 ஆத்மநா |
பரிதுஷ்யதி ஶாரீர ஆத்மா மாநஸ ஏவ வா || 2

ஜிஜ்ஞாஸிதம் ஸுஸம்பந்நம் அபி தத மஹத்3அத்3பு4தம் |
க்ருதவாந் பா4ரதம் யஸ் த்வம் ஸர்வார்தபரிப்3ரும்ஹிதம் || 3

ஜிஜ்ஞாஸிதம் அதீ4தம் ச யத் தத்3 ப்ரஹ்ம ஸநாதநம் |
ததாபி தஶாசஸ்ய் ஆத்மாநம் அக்ருதார்த இவ ப்ரதபா4 || 4

வ்யாஸ உவாச
அஸ்த்ய் ஏவ தம ஸர்வம் இத3ம் த்வதயாக்தம்
ததாபி நாத்மா பரிதுஷ்யதத தம |
தந் மூலம் அவ்யக்தம் அகா3த4தபா3த4ம்
ப்ருசசாமதஹ த்வாத்மப4வாத்மபூ4தம் || 5

ஸ வவ ப4வான் தவத3 ஸமஸ்தகு3ஹ்யம்
உபாஸிததா யத் புருஷ: புராண: |
பராவதரதஶா மநவஸவ விஶ்வம்
ஸ்ருஜத்ய் அவத்ய் அத்தி குவணர் அஸக3: || 6

த்வம் பர்யடந்ந் அர்க இவ த்ரிதலாகீம்
அந்தஶ் சதரா வாயுர் இவாத்மஸாக்ஷீ |
பராவதர ப்3ரஹ்மணித4ர்மததா வ்ரவத:
ஸ்நாதஸ்ய தம ந்யூநம் அலம் விசக்ஷ்வ || 7

ஶ்ரீநாரத உவாச
ப4வதாநுதி3தப்ராயம் யதஶா ப4க3வததா ’மலம் |
தயவநவாஸஸௌ ந துஷ்தயத மந்தய தத்3 த3ர்ஶநம் கிலம் || 8

யதா த4ர்மாத3யஶ் சார்தா முநிவர்யாநுகீர்திதா: |
ந ததா வாஸுதத3வஸ்ய மஹிமா ஹ்ய் அநுவர்ணித: || 9

ந யத்3 வசஶ் சித்ரபத3ம் ஹதரர் யதஶா
ஜகத் பவித்ரம் ப்ரக்3ருணீத கர்ஹிசித் |
தத்3 வாயஸம் தீர்தம் உஶந்தி மாநஸா
ந யத்ர ஹம்ஸா நிரமந்த்ய் உஶிக் க்ஷயா: || 10

தத்3வாக்3விஸர்தகா3 ஜநதாக4விப்லதவா
யஸ்மிந் ப்ரதிஶ்தலாகம் அபத்3த3வத்3ய் அபி |
நாமாந்ய் அநந்தஸ்ய யதஶா ’கிதாநி யத்
ஶ்ருண்வந்தி கா3யந்தி க்3ருணந்தி ஸாத4வ: || 11

வநஷ்கர்ம்யம் அப்ய் அசயுதபா4வவர்ஜிதம்
ந தஶாப4தத ஜ்ஞாநம் அலம் நிரஞ்ஜநம் |
குத: புந: ஶஶ்வத்3 அப4த்3ரம் ஈஶ்வதர
ந சார்பிதம் கர்ம யத்3 அப்ய் அகாரணம் || 12

அததா மஹாபா4க3 ப4வாந் அதமாக4த்3ருக்
ஶுசிஶ்ரவா: ஸத்யரததா த்4ருதவ்ரத: |
ஸமாதி4நாநுஸ்மர தத்3விதசஷ்டிதம் || 13

தததா ’ந்யதா கிஞ்சந யத்3 விவக்ஷத:
ப்ருதக் த்3ருஶஸ் தத் க்ருதரூபநாமபி: |
ந கர்ஹிசித் க்வாபி ச து3
:ஸ்திதா மதிர்
லதப4த வாதாஹதஸநௌர் இவாஸ்பத3ம் || 14

ஜுகு3ப்ஸிதம் த4ர்மக்ருதத ’நுஶாஸத:
ஸ்வபா4வரக்தஸ்ய மஹாந் வ்யதிக்ரம: |
யத்3வாக்யததா த4ர்ம இதீதர: ஸ்திததா
ந மந்யதத தஸ்ய நிவாரணம் ஜந: || 15

விசக்ஷதணா ’ஸ்யார்ஹதி தவதி3தும் விதபா4:
அநந்தபாரஸ்ய நிவ்ருத்தித: ஸுகம் |
ப்ரவர்தமாநஸ்ய கு3வணர் அநாத்மந:
தததா ப4வாந் த3ர்ஶய தசஷ்டிதம் விதபா4: || 16

த்யக்த்வா ஸ்வத4ர்மம் சரணாம்பு3ஜம் ஹதரர்
ப4ஜந்ந் அபக்தவா ’த பததத் தததா யதி3 |
யத்ர க்வ வாப4த்ரம் அபூ4த்3 அமுஷ்ய கிம்
தகா வார்த ஆப்ததா ’ப4ஜதாம் ஸ்வத4ர்மத: || 17

தஸ்வயவ தஹததா: ப்ரயததத தகாவிததா3
ந லப்4யதத யத்4 ப்3ரமதாம் உபர்ய் அத4: |
தல் லப்4யதத து3
:கவத்3 அந்யத: ஸுகம்
காதலந ஸர்வத்ர க3பீ4ரரம்ஹஸா || 18

ந வவ ஜதநா ஜாது கதஞ்சநாவ்ரதஜந்
முகுந்த3தஸவ்ய் அந்யவத் அக3 ஸம்ஸ்ருதிம் |
ஸ்மரந் முகுந்தாக்3ர்ய் உபகூ3ஹநம் புநர்
விஹாதும் இசதசந் ந ரஸக்3ரதஹா ஜந: || 19
திருவடித்தாமரைத் தேனை அனுபவித்தவன் மேலும் மேலும் அவன் அனுபவத்தாலே கால ஷேபம் செய்வான்

இத3ம்ஹிவிஶ்வம் ப4க3வாந் இதவததரா
யததா ஜக3த் ஸ்தாநநிதராத3ஸம்பவா: |
தத் தி3 ஸ்வயம் தவத3 ப4வாம்ஸ் ததாபி தத
ப்ராதத3ஶமாத்ரம் ப4வத: ப்ரத3ர்ஶிதம் || 20

த்வம் ஆத்மநாத்மாநம் அதவஹ்ய் அதமாக4த்3ருக்
பரஸ்ய பும்ஸ: பரமாத்மந: கலாம் |
அஜம் ப்ரஜாதம் ஜக3த: ஶிவாய தந்
மஹாநுபா4வாப்4யுததயா ’தி4க3ண்யதாம் || 21

இத3ம்ஹிபும்ஸஸ் தபஸ: ஶ்ருதஸ்ய வா
ஸ்விஷ்டஸ்ய ஸூக்தஸ்ய ச புத்3தி3த3த்ததயா: |
அவிசயுததா ’ர்த: கவிபி4ர் நிரூபிததா
யத்3உத்தமஶ்தலாககுணாநுவர்ணநம் || 22

அஹம் புராதீதப4தவ ’ப4வம் முதந
தா3ஸ்யாஸ் து கஸ்யாஶ்சந தவத3வாதி3நாம் |
நிரூபிததா பா3லக ஏவ தயாகி3நாம்
ஶுஶ்ரூஷதண ப்ராவ்ருஷி நிர்விவிக்ஷதாம் || 23
முன் பிறவியில் ப்ராஹ்மணர்கள் க்ரஹத்தில் வேலை செய்பவள் பிள்ளையாகப் பிறந்து
நான்கு மாதங்கள் கைங்கர்யம் செய்யப் பெற்றேன்

தத மய்ய் அதபதாகிலசாபதல ’ர்ப4தக
தா3ந்தத ’த்4ருதக்ரீடநதக ’நுவர்திநி |
சக்ரு: க்ருபாம் யத்3யபி துல்யத3ர்ஶநா:
ஶுஶ்ரூஷமாதண முநதயா ’ல்பபா4ஷிணி || 24

உசசிஷ்டதலபாந் அநுதமாதி3ததா த்3விவஜ:
ஸக்ருத் ஸ்ம பு4ஞ்தஜ தத்3அபாஸ்தகில்பி3ஷ: |
ஏவம் ப்ரவ்ருத்தஸ்ய விஶுத்3த3தசதஸஸ்
தத்3த4ர்ம ஏவாத்மருசி: ப்ரஜாயதத || 25
அவர்கள் உத்தரவு பெற்று போனகம் செய்த சேஷம் ஸ்வீகரித்து பாபங்கள் போக்கப் பெற்றேன்

தத்ராந்வஹம் க்ருஷ்ணகதா: ப்ரகா3யதாம்
அநுக்3ரதஹணாஶ்ருணவம் மதநாஹரா: |
தா: ஶ்ரத்3த3யா தம ’நுபதம் விஶ்ருண்வத:
ப்ரியஶ்ரவஸ்ய் அக3 மமாப4வத்3 ருசி: || 26

தஸ்மிம்ஸ் ததா3 லப்த4ருதசர் மஹாமதத
ப்ரியஶ்ரவஸ்ய் அஸ்கலிதா மதிர் மம |
யயாஹம் ஏதத் ஸத3ஸத் ஸ்வமாயயா
பஶ்தய மயி ப்3ரஹ்மணிகல்பிதம் பதர || 27

இத்தம் ஶரத் ப்ராவ்ருஷிகாவ் ருதூ ஹதரர்
விஶ்ருண்வததா தம ’நுஸவம் யதஶா ’மலம் |
ஸகீர்த்யமாநம் முநிபி4ர் மஹாத்மபி4ர்
ப4க்தி: ப்ரவ்ருத்தாத்மரஜஸ் ததமாபஹா || 28

தஸ்வயவம் தம ’நுரக்தஸ்ய ப்ரஶ்ரிதஸ்ய ஹவதநஸ: |
ஶ்ரத்3த3தா4நஸ்ய பா3லஸ்ய தா3ந்தஸ்யாநுசரஸ்ய ச || 29

ஜ்ஞாநம் கு3ஹ்யதமம் யத் தத் ஸாக்ஷாத்3 ப4க3வததாதி3தம் |
அந்வதவாசந் க3மிஷ்யந்த: க்ருபயா தீ3நவத்ஸலா: || 30

தயவநவாஹம் ப4க3வததா வாஸுதத3வஸ்ய தவத3ஸ: |
மாயாநுபா4வம் அவித3ம் தயந க3சசந்தி தத் பத3ம் || 31

ஏதத் ஸம்ஸூசிதம் ப்ரஹ்மம்ஸ் தாபத்ரயசிகித்ஸிதம் |
யத்3 ஈஶ்வதர ப4க3வதி கர்ம ப்3ரஹ்மணிபா4விதம் || 32
சர்வத்தையும் ஸ்ரீ கிருஷ்ணார்ப்பணமாக செய்து கைங்கர்யங்களை விடாமல் இருப்பதே
சம்சார பேஜஷம் என்று அறிந்து கொண்டேன்

ஆமதயா யஶ் ச பூ4தாநாம் ஜாயதத தயந ஸுவ்ரத |
தத்3 ஏவ ஹ்ய் ஆமயம் த்3ரவ்யம் ந புநாதி சிகித்ஸிதம் || 33

ஏவம் ந்ருணாம் க்ரியாதயாகா3
: ஸர்தவ ஸம்ஸ்ருதிதஹதவ: |
த ஏவாத்மவிநாஶாய கல்பந்தத கல்பிதா: பதர || 34

யத்3 அத்ர க்ரியதத கர்ம ப4க3வத் பரிததாஷணம் |
ஜ்ஞாநம் யத் தத்3 அதீ4நம்ஹிப4க்திதயாக3ஸமந்விதம் || 35

குர்வாணா யத்ர கர்மாணிப4க3வச சிக்ஷயாஸக்ருத் |
க்3ருணந்தி கு3ணநாமாநி க்ருஷ்ணஸ்யாநுஸ்மரந்தி ச || 36

ஓம் நதமா ப4க3வதத துப்4யம் வாஸுதத3வாய தீ4மஹி |
ப்ரத்3யும்நாயாநிருத்3தா3ய நம: ஸகர்ஷணாய ச || 37

இதி மூர்த்ய் அபி4தா4தநந மந்த்ரமூர்திம் அமூர்திகம் |
யஜதத யஜ்ஞபுருஸம் ஸ ஸம்யக்3 தர்ஶந: புமாந் || 38

இமம் ஸ்வநிக3மம் ப்ரஹ்மந்ந் அதவத்ய மத்3அநுஷ்டிதம் |
அதா3ன் தம ஜ்ஞாநம் ஐஶ்வர்யம் ஸ்வஸ்மிந் பா4வம் ச தகஶவ: || 39

த்வம் அப்ய் அத3ப்4ரஶ்ருத விஶ்ருதம் விதபா4:
ஸமாப்யதத தயந விதா3ம் பு3பு4த்ஸிதம் |
ப்ராக்யாஹிது3:வகர் முஹுர் அர்தி3தாத்மநாம்
ஸக்தலஶநிர்வாணம் உஶந்தி நாந்யதா || 40

இதி ஸ்ரீமத்3 பா4க3வதத மஹாபுராதந பாரமஹம்ஸ்யாம்
ஸ்ம்ஹிதாயாம் ப்ரத2ம ஸ்கந்தத3 வ்யாஸநாரத3 ஸம்வாதத3
பஞ்சதமா அத்4யாய: ||

ஸ்ரீ ஹரதய நம: ஸ்ரீ ஹரதய நம: ஸ்ரீ ஹரதய நம


ஸ்ரீ கோவில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ ஸூக பகவான் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ கிருஷ்ண த்வைபாயன பகவான் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ நாரத பகவான் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ மத் பாகவதம் -முதல் ஸ்கந்தம் -நான்காவது அத்யாயம் —–ஸ்ரீ நாரதர் தோன்றுகிறார்–

August 17, 2020

வ்யாஸ உவாச
இதி ப்ருவாணம் ஸம்ஸ்தூய முநீ நாம் தீர்க சத்ரினாம் வ்ருத்தஸ் குலபதிஸ்
ஸூதம் பஹ் வ்ருச ஸுவ்னகோ அப்ரவீத் –1-4-1-

ஸுவ்னக உவாச
ஸூத ஸூத மஹா பாகவத நோ வததாம் வர கதாம் பாகவதீம் புண்யாம் யதாஹ பகவாஞ் சுக -1-4-2-

கஸ்மின் யுகே ப்ரவ்ருத்தேயம் ஸ்தா னே வா கேன ஹேது நா குதஸ் சஞ்சோதிதஸ்
கிருஷ்ண க்ருதவான் ஸம்ஹிதாம் முனி -1-4-3-
எப்பொழுது எங்கே எதுக்காக க்ருஷ்ண த்வைபாயனர் இத்தை நமக்கு அருளினார் –

தஸ்ய புத்ரோ மஹா யோகீ சம த்ருங் நிர் விகல்பக ஏகாந்த மதிர் உன்நித்ரோ கூடோ மூட இவேயதே -1-4-4-

த்ருஷ்ட்வ அனு யாந்தம் ருஷிம் ஆத்மஜ மய்ய நக்நம் தேவ்யோ ஹ்ரியா பரிதது ந ஸூ தஸ்ய சித்ரம் தத் வீஷ்ய
ப்ருச்சதி முனவ் ஜகதுஸ்த வாஸ்தி ஸ்த்ரீ பும்பிதா ந து ஸூ தஸ்ய விவிக்த த்ருஷ்டே -1-4-5-

கதம் ஆலஷித பவ்ர ஸம்ப்ராப்த குரு ஜான்கலான் உன்மத்த மூக ஜடவத் விச ரந்கஜ ஷாஹ்வயே -1-4-6-

கதம் வா பாண்டவே யஸ்ய ராஷர் ஷேர் முனிநா ஸஹ சம்வாத ஸம பூத் தாத யத் ரைஷா ஸாத்வதீ ஸ்ருதி -1-4-7-
பரிஷத் எப்படி ஸூ க முனிவர் இடம் இவற்றைக் கேட்டான்

ச கோ தோஹந மாத்ரம் ஹி க்ருஹேஷு க்ருஹ மேதி நாம் அவேஷதே மஹா பாக தீர்தீ குர்வம்ஸ்த தாஸ்ரமம் -1-4-8-
பால் கறக்கும் நேரம் தான் ஓர் இடத்தில் இருந்து அவ்விடத்தை புனிதமாக்கி வேறே இடம் செல்வர்

அபிமன்யு ஸூ தம் ஸூ த பிராஹுர் பாகவத உத்தமம் தஸ்ய ஜென்ம மஹாசர்யம் கர்மாணி ச க்ருணீ ஹி ந –1-4-9-

ச சம்ராட் கஸ்ய வா ஹே தோ பாண்டூ நாம் மான வர்த்தன ப்ராயோப விஷ்டோ கங்காயாம் அநாத் ருத்யாதிராட் ஸ்ரீ யம் -1-4-10-

நமந்தி யத் பாத நிகேதம் ஆத்மன சிவாய ஹாநீய தனானி சத்ரவ கதம் ச வீர ஸ்ரீய
மங்க துஸ்த் யஜாம் யுவைஷ தோத் ஸ்ரஷ்டும் அஹோ சஹாஸூ பி –1-4-11-

சிவா ய லோகஸ்ய பவாய பூதயே ய உத்தம ஸ்லோக பராயணா ஜனா ஜீவன்தி நாத்மார்தம்
அஸுவ்பர் ஆஸ்ரயம் முமோச நிர் வித்ய குதஸ் களே வரம் -1-4-12-

தத் சர்வம் ந சமா சஷ்வ ப்ருஷ்டோ யதிஹா கிஞ்சன மன்யே த்வாம் விஷயே வாசாம் ஸ்நாதம் அந்யத்ர சாந்த சாத் -1-4-13-

ஸூ த உவாச
த்வாபரே சம னுப்ராப்தே த்ருதீயே யுக பர்யயே ஜாத பராசராத் யோகீ வாசவ்யாம் கலயா ஹரே -1-4-14-

ச கதா சித் சரஸ்வத்யா உப ஸ்ப்ருச்ய ஜலம் ஸூசி விவிக்த தேச ஆசீன உதிதே ரவி மண்டலே -1-4-15-

பரா வரஞ்ஞ ச ருஷி காலே நா வ்யக்த ரம்ஹசா யுக தர்ம வ்யதிகரம் பிராப்தம் புவி யுகே யுகே -1-4-16-

பவ்திகா நாம் ச பாவா நாம் சக்திஹ் ராசம் ச தத் க்ருதம் அஸ்ரத்த தாநான் நி சத்த்வான் துர்மே தான் ஹ்ரசி தாயுஷு -1-4-17-

துர் பகாம்ஸ் ச ஜனான் வீஷ்ய முனிர் திவ்யேன சஷுஷா சர்வ வர்ணாஸ்ர மாநாம் யத் தத்யவ் ஹிதம் அமோக த்ருக் -1-4-18-

சாதுர் ஹோத்ரம் கர்ம ஸூத்தம் ப்ரஜாநாம் வீஷ்ய வைதிகம் வ்யததாத் யஜ்ஞ சந்தத்யை வேத மேகம் சதுர் விதம் -1-4-19-

ருக் யஜுர் சாம அதர்வாக்யா வேகாஸ் சத்வாரா உத்த்ருதாஸ் இதிஹாச புராணம் ச பஞ்சமோ வேத உச்யதே -1-4-20-

தத்ர ருக்வேத தர பைல சாமகோ ஜைமினி கவி வைசம்பாயன ஏவைகோ நிஷ்ணாதோ யஜு ஷாமுத -1-4-21-
பைலர் ருக்வேதம் -ஜைமினி சாமவேதம் -வைசம்பாயனர் யஜுர் வேதம் ப்ரவர்த்தகர்கள் –

அதர்வாங்கிர சாம் ஆஸீத் ஸூ மந்துர் தாருணோ முனி இதிஹாச புராணா நாம் பிதா மே ரோம ஹர்ஷண -1-4-22-

த ஏத ருஷயோ வேதம் ஸ்வம் ஸ்வம் வ்யஸ்யன் அநேகதா சிஷ்யை ப்ரசிஷ்யை தச் சிஷ்யை வேதாஸ்தே சாகிநோ அபவன் -1-4-23-

த ஏவ வேதா துர் மேதை தார்யந்தே புருஷைர் யதா ஏவம் சகார பகவான் வியாச க்ருபண வத்சல -1-4-24-

ஸ்த்ரீ ஸூத்ர த்விஜ பந்தூ நாம் த்ரயீ ந ஸ்ருதி கோசர கர்ம ஸ்ரேயசி மூடாநாம் ஸ்ரேய ஏவம் பவேதிஹ
இதி பாரத மாக்யாநம் க்ருபயா முனிநா க்ருதம் -1-4-25-
அனைவருக்குமாக கிருபையால் மஹாபாரதம் வளங்கினார்

ஏவம் ப்ரவ்ருத்த ஸ்ய சதா பூதாநாம் ஸ்ரேயசி த்விஜா சர்வாத்ம கேநாபி யதா நாதுஷ் யத் ஹ்ருதயம் ததஸ் -1-4-26-
அதிலும் திருப்தி இல்லாமல் சர்வருக்கும் ஹிதம் அருள சிந்தனை செய்து கொண்டே இருந்தார்

நாதி ப்ரஸீதத் ஹ்ருதய சரஸ் வத்யாஸ் தடே ஸூ சவ் விதர்கயன் விவிக்தஸ்த இதம் ப்ரோவாச தர்ம வித் -1-4-27-

த்ருத விரதேன ஹி மயா சந்தாம்ஸி குரவோ அக்நயே மாநிதா நிர்வ்ய லீகேந க்ருஹீதம் சானு ஸாஸனம் -1-4-28-

பாரத வ்யபேத சேந ஹ்யாம் நாயார் தஸ்ச தர்சித த்ருஸ்யதே யத்ர தர்மாதி ஸ்த்ரீ ஸூத்ராதி பிரப்யுத -1-4-29-

ததாபி பத மே தைஹ்யோ ஹ்யாத்மா சை வாத்ம நா விபு அசம்பன்ன இவா பாதி ப்ரஹ்ம வர்சஸ்ய ஸ்த்தமஸ் -1-4-30-

கிம் வா பாகவதா தர்மா ந ப்ராயேண நிரூபிதா ப்ரியா பரம ஹம்சா நாம் த ஏவ ஹ்யச்யுத ப்ரியா -1-4-31-

தஸ் யைவம் கிலம் ஆத்மாநம் மன்ய மாநஸ்ய கித் யத கிருஷ்ணஸ்ய நாரதோ அப்யாகாத் ஆஸ்ரமம் ப்ராக் உதாஹ்ருதம்-1-4-32-

தம் அபிஜ்ஞாய சஹச ப்ரத்யுத்தா யாகாதம் முனி பூஜயா மாச விதிவத் நாரதம் ஸூர பூஜிதம் 1-4-33-


ரிஷிகள் வியாசர் பாகவதத்தை இயற்றியதன் பின்னணியைப் பற்றி சூதரிடம் கேட்கின்றனர்.
மேலும் பாகவதத்தை சுகர் பரீட்சித்துக்கு சொல்லக் காரணமான சம்பவத்தைப் பற்றியும் தெரிந்து கொள்ள
ஆசைப்படுவதாகவும் தெரிவிக்கின்றனர்.
சுகரைப்பற்றி புகழ்ந்து பேசிய ரிஷிகள், அவர் பிறவியிலேயே பிரம்மஞானி என்று கூறி அதை நிரூபிக்கும்
ஒரு நிகழ்ச்சியையும் நினவுகூருகின்றனர்.

ஒரு சமயம் துறவு பூண்டு செல்லும் சுகரைத்தொடர்ந்து வியாசர் போய்க்கொண்டிருந்தார்.
அப்போது சுகர் செல்லும் வழியில் சில பெண்கள் நீராடிக்கொண்டிருந்தனர்.
சுகர் சென்றபோது அவர்கள் நிச் சிந்தையாய் தங்கள் செய்கையைத் தொடர பின்னால் வந்த வியாஸரைக் கண்டு
வெட்கம் அடைந்து அவசரமாக ஆடை அணிந்துகொண்டனர்
வியாசர் அவதூதராகச் செல்லும் தன் இளம் வயது மகனைப் பார்த்து வெட்கமுறாமல் வயதான தன்னைப் பார்த்து
ஏன் வேட்கமடைய வேண்டும் என்று கேட்டார் அதற்கு அவர்கள் “ஸ்திரீ புமான் என்ற பேதம் உம்மிடம் இருக்கிறது.
உங்கள் மகனிடம் தேஹப்ரக்ஞையே இல்லை “ என்றனர்.

அந்த ரிஷிகள்,. முற்றும் துறந்தவர்கள் கிருஹஸ்தர்கள் வீட்டில் கோதோஹன மாத்ரம் , பால் கறக்கும் அளவு
சிறிது நேரம் மட்டுமே தங்குவர். அப்படி இருக்கையில் சுகர் எவ்வாறு ஏழு நாட்கள் தங்கி
பாகவதத்தை பரீக்ஷித்துக்கு கூறினார் என்று கேட்டனர்.
சூதர் அவர்கள் கேள்விகளுக்கு பதில் உரைப்பாராகி பாகவதத்தை சொல்ல ஆரம்பித்தார்.

வியாசர் சத்யவதிக்கும் பராசர முனிவருக்கும் த்வாபரயுகத்தின் முடிவில் பிறந்தவர்.
‘முநீனாம் அபி அஹம் வியாச: ,’ முனிவர்களில் நான் வியாசர் என்று பகவான் கீதையில் கூறியபடி
வியாசர் பகவானுடைய அம்சமாவார். அவர் வேதங்களை தொகுத்து வழங்கியதனால் வேத வியாசர் எனப்படுகிறார்.
அவர் இயற்றிய மகாபாரதம் ஐந்தாம் வேதம் எனப்படுகிறது.

இவ்வளவு செய்தவ்ராயினும் அவர் ஏதோ ஒரு மன வ்யாகூலத்தால் பீடிக்கப் பட்டார். அந்த சமயம் நாரதர் அங்கு வந்தார்.
பகவத் சங்கல்பத்தால் எங்கு ஒரு நல்ல ஆத்மாவுக்கு வழி காட்டுதல் தேவையோ அங்கு நாரதர் வருவது திண்ணம்.

வியாசரின் மனக்கலக்கமும் நாரதரின் உபதேசமும் அடுத்த அத்தியாயத்தில் விவரிக்கப்படுகின்றன.

பிரதம ஸ்கந்தம் சதுர்த்த அத்யாயம் சம்பூர்ணம் –


ஸ்ரீ கோவில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ ஸூக பகவான் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ கிருஷ்ண த்வைபாயன பகவான் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ நாரத பகவான் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்