ஸ்ரீ மத் பாகவதம் -ஸ்கந்தம்-2- அண்ட ஸ்ருஷ்ட்டி விவரணம் — 2 nd அத்யாயம்-மனத்துள்ள ஸ்ரீ ப்ரஹ்மம்–

sri-sukah uvaca–Sri Sukadeva Gosvami said;
evam–just in the same way; pura–prior to the manifestation of the cosmos; dharanaya–by such a conception;
atma-yonih–of Brahmaji; nastam–lost; smrtim–remembrance;pratyavarudhya–by regaining consciousness;
tustat–because of appeasing the Lord; tatha–thereafter; sasarja–created; idam–this material world;
amogha-drstih–one who has attained clear vision; yatha–as; apyayat– created; prak–as formerly;
vyavasaya–ascertained; buddhih–intelligence.–2-2-1-


Sri Sukadeva Gosvami said: Formerly, prior to the manifestation of the cosmos, Lord Brahma,
by meditating on the virat-rupa, regained his lost consciousness by appeasing the Lord.
Thus he was able to rebuild the

sab dasya–of the Vedic sound; hi–certainly; brahmanah–of the Vedas; esah–these; panthah–the way;
yat–what is; namabhih–by different names; dhyayati–ponders; dhih–intelligence; a parthaih–by meaningless ideas;
paribhraman–wandering; tatra–there; na–never; vindate–enjoys;arthan–realities; maya-maye–in illusory things;
vasanaya–by different desires; sayanah–as if dreaming in sleep.–2-2-2-

The way of presentation of the Vedic sounds is so bewildering that it directs the intelligence of
the people to meaningless things like the heavenly kingdoms. The conditioned souls hover
in dreams of such heavenly illusory pleasures, but actually they do not relish any tangible

atah–for this reason; kavih–the enlightened person; namasu–in names only; yavat–minimum; arthah–necessity;
syat–must be; apramattah–without being mad after them; vyavasaya-buddhih–intelligently fixed;
siddhe–for success; anyatha–otherwise; arthe–in the interest of; na–should never; ya teta–endeavor for;
tatra–there; parisramam–laboring hard; tatra–there; samiksamanah–one who sees practically.–2-2-3-

For this reason the enlightened person should endeavor only for the minimum necessities of life
while in the world of names. He should be intelligently fixed and never endeavor for unwanted things,
being competent to perceive practically that all such endeavors are merely hard

satyam–being in possession; ksitau–earthly flats; kim–where is the necessity; kasipoh–of beds and cots;
prayasaih–endeavoring for; bahau– the arms; sva-siddhe–being self-sufficient; hi–certainly;
upabarhanaih–bed and bedstead; kim–what is the use; sati–being present; anjalau–the palms of the hands;
kim–what is the use; purudha–varieties of; anna–eatables; patrya–by the utensils; dik–open space;
valkala-adau–skins of trees; sati–being existent; kim–what is the use of; dukulaih–clothes.–2-2-4-

When there are ample earthly flats to lie on, what is the necessity of cots and beds?
When one can use his own arms, what is the necessity of a pillow?
When one can use the palms of his hands, what is the necessity of varieties of utensils?
When there is ample covering, or the skins of

cirani–torn clothes; kim–whether; pathi–on the road; na–not; santi–there is; disanti–give in charity;
bhiksam–alms; na–not; eva–also; anghripah–the trees; para-bhrtah–one who maintains others;
saritah–the rivers; api–also; asusyan–have dried up; ruddhah–closed;
guhah–caves; kim–whether; ajitah–the Almighty Lord; avati–give protection; na–not;
upasannan–the surrendered soul; kasmat–what for,then; bhajanti–flatters; kavayah–the learned;
dhana–wealth; durmada andhan–too intoxicated by.–2-2-5-

Are there no torn clothes lying on the common road? Do the trees, which exist for maintaining others,
no longer give alms in charity? Do the rivers, being dried up, no longer supply water to the thirsty?
Are the caves of the mountains now closed, or, above all, does the Almighty Lord not protect
the fully surrendered souls? Why then do the learned sages go to flatter those
who are intoxicated by hard-earned wealth?

evam–thus; sva-citte–in one’s own heart; svatah–by His omni potency; eva–certainly; siddhah–fully represented;
atma–the Supersoul; priyah–very dear; arthah–substance; bhagavan–the Supreme Personality of Godhead;
anantah–the eternal unlimited; tam–unto Him; nir vrtah–being detached from the world;
niyata–permanent; arthah–the supreme gain;bhajeta–one must worship;
samsara-hetu–the cause of the conditioned state of existence; uparamah–cessation;
ca–certainly; yatra–in which–2-2-6-

Thus being fixed, one must render service unto the Supersoul situated in one’s own heart by His omni potency.
Because He is the Almighty Personality of Godhead, eternal and unlimited, He is the ultimate goal of
life, and by worshiping Him one can end the cause of the conditioned state of existence

kah–who else; tam–that; tu–but; anadrtya–by neglecting; paraanucintam–transcendental thoughts;
rte–without; pasun–the materialists; asatim–in the non permanent; nama–name; kuryat–will adopt;
pasyan–seeing definitely; janam–the general mass of people;patitam–fallen;
vaitaranyam–in Vaitarani, the river of suffering; svakarma-jan–produced from one’s own work;
paritapan–suffering; jusanam–being overtaken by.–2-2-7-

Who else but the gross materialists will neglect such transcendental thought and take to the
nonpermanent names only, seeing the mass of people fallen in the river of suffering as
the consequence of accruing the result of their own work?

kecit–others; sva-deha-antah–within the body; hrdaya-avakase–in the region of the heart;
pradesa-matram–measuring only eight inches; purusam–the Personality of Godhead; vasantam–residing;
catuh-bhujam– with four hands; kanja–lotus; ratha-anga–the wheel of a chariot;
sankha–conch shell; gada-dharam–and with a club in the hand; dharanaya– conceiving in that way;
smaranti–do meditate upon Him.–2-2-8-

Others conceive of the Personality of Godhead residing within the body in the region of the heart and
measuring only eight inches, with four hands carrying a lotus, a wheel of a chariot, a conch shell and a club

கேசித் ஸ்வ தேஹாந்தர் ஹ்ருத்யாவகாசே ப்ராதேசமாத்ரம் புருஷம் வஸந்தம்
சதுர்புஜம் கஞ்சரதாங்கசங்கம் கதாதரம் தாரணயா ஸ்மரந்தி.

சிலர் தம் தேகத்தினுள் ஹ்ருதயாகாசத்தில் வசிப்பவரை ஒரு சாண் அளவே உள்ளவராய்
நான்கு புஜங்களுடன், தாமரை, சக்கரம், சங்கு கதை இவற்றோடு கூடிய புருஷனாக தியானம் செய்கிறார்கள்.

prasanna–expresses happiness; vaktram–mouth; nalina-ayata–spread like the petals of a lotus;
iksa nam–eyes; kadamba–kadamba flower;kinjal ka–saffron; pi sanga–yellow; vasasam–garments; la sat–hanging;
maha-ratna–valuable jewels; hiranmaya–made of gold; angadam–ornament;sphu rat–glowing;
maha-ratna–valuable jewels; kirita–head dress;kundalam–earrings.–2-2-9-

His mouth expresses His happiness. His eyes spread like the petals of a lotus, and His garments, yellowish
like the saffron of a kadamba flower, are bedecked with valuable jewels. His ornaments are all made of
gold, set with jewels, and He wears a glowing head dress and earrings.

unnid ra–blooming; hrt–heart; pankaja–lotus flower; karnika-alaye– on the surface of the whorl;
yoga-isvara–the great mystics; asthapita–placed; pada-pallavam–lotus feet;
sri–the goddess of fortune, or a beautiful calf; laksa nam–marked in that way; kaustubha–the Kaustubha jewel;
ratna–other jewels; kandharam–on the shoulder; amlana–quite fresh; laks mya–beauty;
vana-malaya–by a flower garland; acitam–spread over.–2-2-10-

His lotus feet are placed over the whorls of the lotus like hearts of great mystics.
On His chest is the Kaustubha jewel, engraved with a beautiful calf, and there are other jewels on His shoulders.
His complete torso is garlanded with fresh flowers

vibhu sitam–well decorated; mekha laya–with an ornamental wreath about the waist; anguliyakaih–by finger rings;
maha-dhanaih–all highly valuable; nupura–ringing leglets; kan kana-adi bhih–also by bangles;
snigdha–slick; amala–spotless; akuncita–curling; nila–bluish; kun talaih–hair; virocamana–very pleasing;
anana–face; hasa–smile;pesalam–beautiful.–2-2-11-

He is well decorated with an ornamental wreath about His waist and rings studded with valuable jewels
on His fingers. His leglets, His bangles, His oiled hair, curling with a bluish tint, and His beautiful
smiling face are all very pleasing

adina–very magnanimous; lila–pastimes ; hasita–smiling; iksana–by glancing over; ullasat–glowing;
bhru-bhanga–signals of the eyebrow;samsucita–indicated; bhuri–extensive; anugraham–benediction;
ikseta–one must concentrate on; cintamayam–transcendental; enam–this particular; isvaram–the Supreme Lord;
yavat–as long as; manah–the mind; dharanaya–by meditation; avatisthate–can be fixed.–2-2-12-

The Lord’s magnanimous pastimes and the glowing glancing of His smiling face are all indications of
His extensive benedictions. One must therefore concentrate on this transcendental form of the Lord,
as long as the mind can be fixed on Him by meditation

eka-ekasah–one to one, or one after another; angani–limbs; dhiya–by attention; anubha vayet–meditate upon;
pada-adi–legs, etc.; yavat–until; hasitam–smiling; gada-bhrtah–the personality of Godhead;
jitam jitam–gradually controlling the mind; sthanam–place; apoh ya–leaving;dhara yet–meditate upon;
param param–higher and higher; suddhyati–purified; dhih–intelligence; yatha yatha–as much as.–2-2-13-

The process of meditation should begin from the lotus feet of the Lord and progress to His smiling face.
The meditation should be concentrated upon the lotus feet, then the calves, then the thighs, and in this way
higher and higher. The more the mind becomes fixed upon the different parts of the limbs, one after another,
the more the intelligence becomes purified.

yavat–as long as; na–does not; jayeta–develop; para–transcendental; avare–mundane; asmin–in this form of;
visva-isvare–the Lord of all worlds; drastari–unto the seer; bhakti-yo gah–devotional service; tavat–so long;
stha viyah–the gross materialist; purus asya–of the virat-puru sa; rupam–universal form; kriya-avasane–at the end of
one’s prescribed duties; prayatah–with proper attention; smareta–one should remember.–2-2-14-

Unless the gross materialist develops a sense of loving service unto the Supreme Lord, the seer of both
the transcendental and material worlds, he should remember or meditate upon the universal form of the
Lord at the end of his prescribed duties

யாவன்ன ஜாயேத பராவரே அஸ்மின் விச்வேச்வரே த்ரஷ்டரி பக்தியோக:
தாவத் ஸ்தவீய: புருஷஸ்ய ரூபம் கியாவஸானே பிரயத: ஸ்மரேத

உயர்ந்ததும் தாழ்ந்ததும் ( ஸகுணமும் நிர்குணமும்) அனைத்துலகும் அவரேயாகவும் ( பார்க்கபடுவது) அனைத்தையும்
பார்ப்பவராகவும் உள்ள இவரிடத்தில் பக்தியோகம் எதுவரை உண்டாகவில்லையோ அதுவரை
இந்த ஸ்தூல ரூபத்தை ஒழிவு நேரமெல்லாம் விடாமுயற்சியுடன் சிந்திக்க வேண்டும்.

sthiram–without being disturbed; sukham–comfortable; ca–also;a sanam–sitting accommodation;
asthitah–being situated; yatih–the sage;yada–whenever; jihasuh–desires to give up; imam–this; anga–O King;
lokam–this body; kale–in time; ca–and; dese–in a proper place; ca–also; manah–the mind; na–not;
sajjayet–may not be perplexed; pranan–the senses; niyacchet–must control; manasa–by the mind;
jita-asuh–conquering the life air.–2-2-15-

O King, whenever the yogi desires to leave this planet of human beings, he should not be perplexed
about the proper time or place, but should comfortably sit without being disturbed and,
regulating the life air, should control the senses by the mind.

manah–the mind; sva-buddhya–by his own intelligence; amalaya–unalloyed; niyam ya–by regulating;
ksetra-jne–unto the living entity;etam–all of them; ninayet–merge; tam–that; atmani–the self;
atmanam–the self; a tmani–in the Superself; avarudhya–being locked up; dhirah–the fully satisfied;
labdha-upasantih–one who has attained full bliss;virameta–ceases from; krt yat–all other activities.–2-2-16-

Thereafter, the yogi should merge his mind, by his unalloyed intelligence, into the living entity,
and then merge the living entity into the Superself. And by doing this, the fully satisfied living entity
becomes situated in the supreme stage of satisfaction, so that he ceases from all other activities

na–not; yatra–wherein; kalah–destructive time; ani misam–of the heavenly demigods; parah–superior;
pra bhuh–controller; kutah–where is there; nu–certainly; devah–the demigods; jagatam–the mundane creatures;
ye–those; isire–rules; na–not; yatra–therein; sattvam– mundane goodness; na–nor; rajah–mundane passion;
tamah–mundane ignorance; ca–also; na–nor; vai–certainly; vikarah–transformation;
na–nor; mahan–the material Causal Ocean; pradhanam–material nature.–2-2-17-

In that transcendental state of labdhopasanti, there is no supremacy of devastating time, which controls
even the celestial demigods who are empowered to rule over mundane creatures.
(And what to speak of the demigods themselves?) Nor is there the mode of material goodness, nor
passion, nor ignorance, nor even the false ego, nor the material Causal Ocean, nor the material nature

param–the supreme; padam–situation; vais navam–in relation with the personality of Godhead;
amananti–do they know; tat–that; yat–which; na iti–not this; na iti–not this; iti–thus; atat–godless;
ut sisrksavah–those who desire to avoid; visrjya–giving it up completely; dauratmyam– perplexities;
ananya–absolutely; sauh rdah–in good will; hrda upaguhya– taking them into his heart;
arha–that which is only worshipable; padam– lotus feet; pade pade–at every moment.–2-2-18-

The transcendentalists desire to avoid everything godless, for they know that supreme situation in which
everything is related with the Supreme Lord Visnu. Therefore a pure devotee who is in absolute harmony
with the Lord does not create perplexities, but worships the lotus feet of the Lord at every moment,
taking them into his heart

ittham–thus, by Brahman realization; munih–the philosopher; tu–but; uparamet–should retire;
vyavasthitah–well situated; vijnana-drk–by scientific knowledge; virya–strength; su-randhita–well regulated;
asayah–aim of life; sva-parsnina–with the heel of one’s foot; apidya–by blocking; gudam–the air hole;
tatah–thereafter; anilam–life air;sthanesu–in the places; satsu–six primary; unnamayet–must be lifted;
jita-klamah–by extinguishing material desires.–2-2-19-

By the strength of scientific knowledge, one should be well situated in absolute realization and thus
be able to extinguish all material desires. One should then give up the material body by blocking the air
hole [through which stool is evacuated] with the heel of one’s foot and by lifting the life air
from one place to another in the six primary places.

nabhyam–on the navel; sthitam–situated; hrdi–in the heart; adhiropya–by placing; tasmat–from there;
udana–soaring; gatya–force; urasi–on the chest; tam–thereafter; nayet–should draw;
munih–the meditative devotee; tatah–them; anusandhaya–just to search out; dhiya–by intelligence;
manasvi–the meditative; sva-talu-mulam–at the root of the palate; sanakaih–slowly;
nayeta–may be brought in.–2-2-20-

The meditative devotee should slowly push up the life air from the navel to the heart, from there
to the chest and from there to the root of the palate. He should search out the proper places with intelligence.

tasmat–from there; bhruvoh–of the eyebrows; antaram–in between; unna yeta–should be brought in;
niruddha–by blocking; sapta–seven;ayatanah–outlets of the life air;
anapeksah–independent of all material enjoyment; sthitva–by keeping; muhurta–of a moment; ardham–half;
akuntha–back home, back to Godhead; drstih–one whose aim is targeted like that;
nirbhidya–punching; murdhan–the cerebral hole; visrjet–should give up his body;
param–the Supreme; gatah–having gone to.–2-2-21-

Thereafter the bhakti-yogi should push the life air up between the eyebrows, and then, blocking the seven
outlets of the life air, he should maintain his aim for going back home, back to Godhead. If he is
completely free from all desires for material enjoyment, he should then reach the cerebral hole and
give up his material connections, having gone to the Supreme

yadi–however; prayasyan–maintaining a desire; nrpa–O King;paramesthyam–the governing planet of the material world;
vaihayasanam–of the beings known as the Vaihayasas; uta–it is said; yat–what is;
viharam–place of enjoyment; asta-adhi patyam–lording it over with eight fold achievements;
guna-sannivaye–in the world of three modes of nature; saha–along with; eva–certainly;
gacchet–should go; manasa–accompanied by the mind; indri yaih–and the senses; ca–also.–2-2-22-

However, O King, if a yogi maintains a desire for improved material enjoyments, like transference
to the topmost planet, Brahmaloka, or the achievement of the eightfold perfections,
travel in outer space with the Vaihayasas, or a situation in one of the millions of planets,
then he has to take away with him the materially molded mind and senses

yoga-isvara nam–of the great saints and devotees; gatim–destination;ahuh–it is said; antah–within;
bahih–without; tri-lokyah–of the three planetary systems; pavana-antah–within the air; atmanam–of the subtle body;
na–never; karmabhih–by fruitive activities; tam–that; gatim–speed; apnuvanti–achieve; vidya–devotional service;
tapah–austerities; yoga–mystic power; samadhi–knowledge; bhajam–of those who entertain.–2-2-23-

The transcendentalists are concerned with the spiritual body. As such, by the strength of their
devotional service, austerities, mystic power and transcendental knowledge, their movements are unrestricted,
within and beyond the material worlds. The fruitive workers, or the gross materialists,
can never move in such an unrestricted manner

vaisvanaram–the controlling deity of fire; yati–goes; vihayasa–by the path in the sky (the Milky Way);
gatah–by passing over; susumnaya– by the Susumna; brahma–Brahmaloka; pathena–on the way to;
socisa–illuminating; vidhuta–being washed off; kalkah–dirt; atha–thereafter;hareh–of Lord Hari;
udastat–upwards; prayati–does reach; cakram–circle; nrpa–O King; saisumaram–named Sisumara.–2-2-24-

O King, when such a mystic passes over the Milky Way by the illuminating Susumna to reach the highest planet,
Brahmaloka, he goes first to Vaisvanara, the planet of the deity of fire, wherein he becomes
completely cleansed of all contaminations, and thereafter he still goes higher, to the circle of Sisumara,
to relate with Lord Hari, the Personality of Godhead

tat–that; visva-nabhim–navel of the universal Personality of Godhead; tu–but; ativartya–crossing over;
visnoh–of Lord Visnu, the Personality of Godhead; aniyasa–due to mystic perfection; virajena–by the purified;
atmana–by the living entity; ekah–alone; namas krtam–worshipable; brahma-vidam–by those who are transcendentally situated;
upaiti–reaches; kalpa-ayusah–a period of 4,300,000,000 solar years;
yat–the place; vibudhah–self-realized souls; ramante–do enjoy.–2-22-25-

This Sisumara is the pivot for the turning of the complete universe and it is called the navel of
Visnu [Garbhodakasayi Visnu]. The yogi alone goes beyond this circle of Sisumara and attains the planet
[Maharloka] where purified saints like Bhrgu enjoy a duration of life of 4,300,000,000 solar years.
This planet is worshipable even for the saints who are transcendentally situated.

atho–thereupon; anantasya–of Ananta, the resting incarnation of Godhead; mukha-analena–by the fire emanating from His mouth;
danda hyamanam–burning to ashes; sah–he; niriksya–by seeing this; visvam–the universe; niryati–goes out;
siddhesvara-yusta-dhisnyam– airplanes used by the great purified souls; yat–the place;
dvaiparardhyam–15,480,000,000,000 solar years; tat–that; u–the exalted;paramesthyam–Satyaloka, where Brahma resides.–2-2-26-

At the time of the final devastation of the complete universe [the end of the duration of Brahma’s life],
a flame of fire emanates from the mouth of Ananta [from the bottom of the universe]. The yogi sees all the
planets of the universe burning to ashes, and thus he leaves for Satya loka by airplanes used by the great purified souls.
The duration of life in Satyaloka is calculated to be 15,480,000,000,000 years

na–never; yatra–there are; sokah–bereavement; na–nor; jara–old age; na–nor; mrtyuh–death; na–nor;
artih–pains; na–nor; ca–also;ud vegah–anxieties; rte–save and except; kutascit–sometimes; yat–because of;
cit–consciousness; tatah–therefore; adah–compassion;kr paya–out of heartfelt sympathy;
an-idam-vidam–of those who are ignorant of the process of devotional service; duranta–unsurpassable;
duhkha–misery; prabhava–repeated birth and death; anu darsanat–by successive experience.–2-2-27-

In that planet of Satyaloka, there is neither bereavement, nor old age nor death. There is no pain of
any kind, and therefore there are no anxieties, save that sometimes, due to consciousness, there is a feeling
of compassion for those unaware of the process of devotional service, who
are subjected to unsurpassable miseries in the material world.

tatah–thereafter; visesam–particularly; pratipadya–by obtaining;nirbhayah–without any doubt; tena–by that;
atmana–pure self; apah–water; anala–fire; murtih–forms; atvaran–by surpassing; jyotih-mayah–effulgent;
vayum–atmosphere; upetya–having reached there; kale–in due course of time; vayu–air; atmana–by the self;
kham–ethereal; brhat–great; atma-lingam–the real form of the self.–2-2-28-

After reaching Satyaloka, the devotee is specifically able to be incorporated fearlessly by the subtle body
in an identity similar to that of the gross body, and one after another he gradually attains stages of
existence from earthly to watery, fiery, glowing and airy, until he reaches the ethereal stage.

ghranena–by smelling; gandham–aroma; rasanena–by taste; vai–exactly; rasam–palate; rupam–forms;
ca–also; drstya–by vision;sva sanam–contact; tvaca–touch; eva–as it were; srotrena–by vibration of the ear;
ca–also; upetya–by achieving; nabhah-gunatvam–identification of ether; pranena–by sense organs; ca–also;
akutim–material activities; upaiti–attains; yogi–the devotee.-2-2-29-

The devotee thus surpasses the subtle objects of different senses like aroma by smelling, the palate by tasting,
vision by seeing forms, touch by contacting, the vibrations of the ear by ethereal identification, and
the sense organs by material activities

sah–he (the devotee); bhuta–the gross; suksma–and the subtle; indriya–senses; sannikarsam–the point of neutralization;
manah-mayam–the mental plane; deva-mayam–in the mode of goodness; vikaryam–egoism;
samsadya–surpassing; gatya–by the progress; saha–along with; tena–them; yati–goes; vijnana–perfect knowledge;
tattvam–truth; guna–the material modes; sanni rodham–completely suspended.–2-2-30-

The devotee, thus surpassing the gross and the subtle forms of coverings, enters the plane of egoism.
And in that status he merges the material modes of nature [ignorance and passion] in this point of
neutralization and thus reaches egoism in goodness. After this, all egoism is merged in the mahat-tattva,
and he comes to the point of pure self-realization

tena–by that purified; atmana–by the self; atmanam–the Supersoul;upai ti–attains; santam–rest;
anandam–satisfaction; ananda-mayah–naturally so being; avasane–being freed from all material contamination;
etam–such; gatim–destination; bhagava tim–devotional; gatah–attained by; yah–the person; sah–he;
vai–certainly; punah–again; na–never;iha–in this material world; visajjate–becomes attracted;
anga–O Maharaja Pariksit.–2-2-31-

Only the purified soul can attain the perfection of associating with the Personality of Godhead
in complete bliss and satisfaction in his constitutional state. Whoever is able to renovate such devotional
perfection is never again attracted by this material world, and he never returns

ete–all that is described; srti–way; te–unto you; nrpa–O Maharaja Pariksit;
veda-gite–according to the version of the Vedas; tvaya–by Your Majesty; abhi prste–being properly inquired;
ca–also; sana tane–in the matter of eternal truth; ca–verily; ye–which; vai–certainly; pura–before;
brahmane–unto Lord Brahma; aha–said; tus tah–being satisfied; aradhi tah–being worshiped;
bhagavan–the personality of Godhead; vasu devah–Lord Krsna.–2-2-32-

Your Majesty Maharaja Pariksit, know that all that I have described in reply to your proper inquiry
is just according to the version of the Vedas, and it is eternal truth. This was described personally by Lord
Krsna unto Brahma, with whom the Lord was satisfied upon being properly worshiped

na–never; hi–certainly; atah–beyond this; anyah–any other; sivah– auspicious; panthah–means;
visatah–wandering; samsrtau–in the material world; iha–in this life; vasudeve–unto Lord Vasudeva,
Krsna; bhagavati–the Personality of Godhead; bhakti-yogah–direct devotional service;
yatah–wherein; bhavet–may result in.–2-2-33-

For those who are wandering in the material universe, there is no more auspicious means of deliverance
than what is aimed at in the direct devotional service of Lord Krsna

bhagavan–the great personality Brahma; brahma–the Vedas; kartsnyena–by summarization; trih–three times;
anviksya–scrutinizingly examined;manisaya–with scholarly attention; tat–that; adhyavasyat–ascertained it;
kuta-sthah–with concentration of the mind; ratih–attraction;
atman (atmani)–unto the Supreme personality of Godhead Sri Krsna; yatah–by which; bhavet–it so happens.–2-2-34-

The great personality Brahma, with great attention and concentration of the mind, studied the Vedas three times,
and after scrutinizingly examining them, he ascertained that attraction for the Supreme Personality of Godhead
Sri Krsna is the highest perfection of religion

bhagavan–the Personality of Godhead; sarva–all; bhutesu–in the living entities; laksitah–is visible;
sva-atmana–along with the self; harih–the Lord; drsyaih–by what is seen; buddhi-adibhih–by intelligence;
drasta–one who sees; laksanaih–by different signs; anu mapakaih–by hypothesis.–2-2-35-

The Personality of Godhead Lord Sri Krsna is in every living being along with the individual soul.
And this fact is perceived and hypothesized in our acts of seeing and taking help from the intelligence.

tasmat–therefore; sarva–all; atmana–soul; rajan–O King; harih–the Lord; sarvatra–everywhere; sarvada–always;
sro tavyah–must be heard; kirti tavyah–glorified; ca–also; smarta vyah–be remembered;
bhagavan– the Personality of Godhead; nrnam–by the human being.–2-2-36-

O King, it is therefore essential that every human being hear about, glorify and remember the Supreme Lord,
the Personality of Godhead, always and everywhere

pibanti–who drink; ye–those; bhagavatah–of the Personality of Godhead; atmanah–of the most dear;
satam–of devotees; katha-amrtam–the nectar of the messages; sravana-putesu–within the earholes;
sambhrtam– fully filled; punanti–purify; te–their; visaya–material enjoyment;
vidusita-asayam–polluted aim of life; vrajanti–do go back; tat–the Lord’s; carana–feet;
saroruha-antikam–near the lotus.–2-2-37-

Those who drink through aural reception, fully filled with the nectarean message of Lord Krsna,
the beloved of the devotees, purify the polluted aim of life known as material enjoyment and thus go back to
Godhead, to the lotus feet of Him [the Personality of Godhead].


ஸ்ரீ சுகர் கூறினார்.

கேசித் ஸ்வ தேஹாந்தர் ஹ்ருத்யாவகாசே ப்ராதேச மாத்ரம் புருஷம் வஸந்தம்
சதுர் புஜம் கஞ்சரதாங்க சங்கம் கதா தரம் தாரணயா ஸ்மரந்தி.

சிலர் தம் தேகத்தினுள் ஹ்ருதயாகாசத்தில் வசிப்பவரை ஒரு சாண் அளவே உள்ளவராய் நான்கு புஜங்களுடன்,
தாமரை, சக்கரம், சங்கு கதை இவற்றோடு கூடிய புருஷனாக தியானம் செய்கிறார்கள்.
ஸ்ரீ பரீட்சித்துக்கு உத்தரையின் கர்பத்தில் காட்சி அளித்த அதே உருவம்,
ஸ்ரீ தேவகிக்கும் ஸ்ரீ வசுதேவருக்கும் பிறந்த அந்த க்ஷணத்தில் காட்சி அளித்த உருவம்.

புன்னகையுடன் கூடிய தாமரைக்கண்கள், மஞ்சள் பட்டாடை, ஆபரணங்கள் கிரீடகுண்டலங்கள் ,
யோகிகளின் ஹ்ருதயத்தாமரையாகிய ஆலயத்தில் ஸ்தாபிக்கப்பட்ட துளிர் போன்ற மிருதுவான பாதங்கள்,
ஸ்ரீவத்சம் , ஸ்ரீ கௌஸ்துபம், ஸ்ரீ வனமாலை இவற்றோடு பொன்னாலும் மணியாலும் ஆன ஆபரணங்கள் அணிந்து
கருத்து சுருண்ட மயிரிடை விளங்கும் அளவு கடந்த கருணயுடன் கூடிய சுந்தர முகம்.

இப் பேர்ப்பட்ட வடிவை மனக்கண்ணால் பார்த்துக்கொண்டே இருக்க வேண்டும்.
பிறகு பாதத்தில் இருந்து தொடங்கி ஒவ்வொரு அவயவத்தையும் தியானிக்க வேண்டும்.

யாவன்ன ஜாயேத பராவரே அஸ்மின் விச்வேச்வரே த்ரஷ்டரி பக்தியோக:
தாவத் ஸ்தவீய: புருஷஸ்ய ரூபம் கியாவஸானே பிரயத: ஸ்மரேத

உயர்ந்ததும் தாழ்ந்ததும் ( ஸகுணமும் நிர்குணமும்) அனைத்துலகும் அவரேயாகவும் ( பார்க்கபடுவது) அனைத்தையும்
பார்ப்பவராகவும் உள்ள இவரிடத்தில் பக்தியோகம் எதுவரை உண்டாகவில்லையோ அதுவரை இந்த ஸ்தூல ரூபத்தை
ஒழிவு நேரமெல்லாம் விடா முயற்சியுடன் சிந்திக்க வேண்டும்.
ஒழிவு நேரம் என்பது நித்ய நைமித்திக கர்மங்களை முடித்த பின்னர் என்று அர்த்தம்.
உலக வ்யவஹாரங்களில் ஈடுபட்டு பகவானை நினைக்கவே நேரமில்லை என்போர்க்கு சொன்னது அன்று.

ஸ்ரீ சுகர் பிறகு இருவகையான யோக மார்க்கங்களைப் பற்றி கூறுகிறார்.

1. விதேஹ முக்தி
தேசகால உணர்வை விட்டு மனம் புத்தியில் லயித்து புத்தி அஹம்காரத்தில் (நான் என்ற உணர்வு) லயிக்கிறது.
தனி மனித அஹம்காரம் சமஷ்டி அஹம்காரத்தில் ஒடுங்குகிறது., நான் என்ற உணர்வு போய் அவன் என்ற உணர்வு).
அந்த நொடியில் உயிரை விடும் யோகியானவன் ஸ்ரீ விஷ்ணுவின் பரம பதத்தை அடைகிறான்.
இது குண்டலினி யோகத்தின் மூலம் ஆறு சக்ரங்களான மூலாதாரம், மணிபூரகம், அனாஹதம், விசுத்தி,
ஆக்ஞா, சஹஸ்ராரம் இவைகள் மூலம் அடையும் முக்தி.

2. க்ரம முக்தி
யோகியானவன் மனம், இந்த்ரியங்கள் இவைகளுடன் வெளிக் கிளம்பி அக்னி லோகத்தை அடைகிறான்.
இங்கு ஆசைகள் பஸ்மமாகி சிம்சுமாரம் எனக் கூறபப்டும் ஹரியின் சக்ர லோகத்தை அடைகிறான்.
இங்கு சூக்ஷ்ம உருவை அடைந்து மஹர் லோகத்தை அடைகிறான். அங்கு பிரம்ம உபாசகர்களுடன் சேர்கிறான்.

நைமித்திக பிரளயம் வரும்போது ஸ்ரீ ஆதிசேஷனின் தீ நாக்குகள் மஹர்லோகம் வரை அழிக்க யோகியானவன்
தபோ லோகத்தை அடைந்து அதன் பின் ப்ரஹ்ம ஞானிகள் உள்ள ப்ரஹ்ம லோகத்தை அடைகிறான்.
இரண்டு பரார்தங்களின் முடிவில் பிரம்மாவுடன் கூட ப்ரஹ்மனிடம் ஐக்யமாகி முக்தியை அடைகிறான்.

முடிவில் ஸ்ரீ சுகர் கூறியது என்னவென்றால் ஸ்ரீ வாசுதேவரிடம் பக்தி உண்டாகுமே யானால் அதைவிட சிறந்த மார்க்கம் வேறு இல்லை.
ஆகையால் பகவான் ஸ்ரீ ஹரியே எல்லா சமயங்களிலும் ஸ்ரவணம் கீர்த்தனம் தியானம் இவைகளுக்கு உரியவர்.

இது ஸ்ரீ பரீக்ஷித்தின் கேள்வியான கேட்ட ‘ ஸ்ரோத்வ்யாதிஷு ய: பர:,’
கேட்கப்பட வேண்டியவைகளில் மிகவும் முக்கியமானது என்ன,’ என்பதற்கு பதிலாக அமைந்துள்ளது.
ஸ்ரோதவ்யாதிஷு , கேட்கப்பட வேண்டியவைகள் முதலியவை என்பதில்
ஸ்ரவணம் , கீர்த்தனம், ஸ்மரணம் என்பவை அடக்கம்.

சுகர் எந்தெந்த பலனுக்காக எந்தெந்த தெய்வ ரூபத்தை உபாசிக்கவேண்டும் என்று கூறி பலனை விரும்பாவிட்டாலும்
விரும்பினாலும் அல்லது மோக்ஷத்தையே விரும்பினாலும் உபாசிக்க வேண்டியது ஹரியையே என்று கூறுகிறார்.

அவர் கூறியதாவது,
வேத அறிவு பெற பிரம்மாவையும், இந்த்ரிய சுகம் பெற இந்திரனையும், பிள்ளைப் பேற்றுக்காக பிரஜாபதியையும்,
செல்வம் பெற ஸ்ரீதேவியையும், ஒளி பெற அக்னியையும், வலிமை பெற பதினொன்று ருத்ரர்களையும், ,
உணவுக்கு அதிதியையும், சுவர்க்கம் செல்ல பன்னிரண்டு ஆதித்யர்களையும், ராஜ்யத்திற்காக விச்வ தேவர்களையும்,
பிரபலம் அடைய ஸாத்யர்களையும், தீர்காயுள் பெற அஸ்வினி தேவர்களையும், தேக பலம் பெற பூதேவியையும்,
அழகான உருவம் பெற கந்தர்வர்களையும், பெண் சுகத்திற்கு ஊர்வசியையும், சர்வாதிகாரம் பெற பிரம்மாவையும்,
வணங்க வேண்டும் என்று இவ்வாறு எல்லாவற்றையும் கூறிக் கடைசியில், கூறுகிறார்.

அகாம: ஸர்வகாமோ வா மோக்ஷகாம உதாரதீ:
தீவ்ரேண பக்தியோகேன யஜேத புருஷம் பரம்.

சிறந்த புத்தியுடையவன் (உதார தீ:) எதையும் விரும்பாதவன் ஆயினும்
(அகாம: எல்லாவற்றையும் விரும்புவனாயினும் ( ஸர்வகாம:) அல்லது மோக்ஷ காம: , முக்தியையே விரும்பினாலும்
தீவிரமான பக்தியோகத்தால் பரமபுருஷனாகிய ஹரியையே பூஜிக்க வேண்டும். பக்தி பாகவதர்களின் சேர்க்கையால் வருகிறது.

( எல்லா தேவர்களுடைய சக்தியும் அவனிடம் இருந்தே வந்தபடியால் அவனைபூஜித்தால் எல்லாமே கிடைத்து
முடிவில் முக்தியும் கிடைத்து விடும். ராஜாவிடம் கேட்காமல் அவனுடைய அதிகாரிகளிடம் கேட்பானேன்.)

சௌனகர் கூறினார்.

பகவானின் நினைக்காத வாழ்க்கை வீண். மரம் செடிகொடிகளும், மிருகங்களும் கூட வாழ்கின்றன.
வெறும் வாழ்க்கையால் ஆவதென்ன? மனிதனின் ஆயுள் சூரியன் உதயம் ஆகும்போதும் அஸ்தமனம் ஆகும்போதும்
தினமும் குறைந்துகொண்டே வருகிறது. பகவானின் நாமம் கேளாத செவியால் பயன் என்ன.
அவன் நாமத்தைக் கூறாத நாவு தவளையுடையதைப் போன்றது. அவன் உருவத்தைக் காணாத கண்
மயில் தோகையில் உள்ள கண் போல. அவனை நினைந்து உருகாத நெஞ்சம் கல்


ஸ்ரீ கோவில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ ஸூக பகவான் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ கிருஷ்ண த்வைபாயன பகவான் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ நாரத பகவான் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: