Archive for August, 2020

ஸ்ரீ ராமானுஜ விஜயதே -ஸ்ரீ ராமானுஜ ரகஸ்ய த்ரயம் –சரம பர்வ முமுஷுப்படி – /திரு நாரணன் தாள்/ஸ்ரீ பெரியாழ்வாரின் ஸ்ரீ கிருஷ்ண -ஸ்ரீ பலராமாநுஜ அனுபவம்–ஸ்ரீ எம்பெருமானார் -ஸ்ரீ ஆழ்வார் -ஸ்ரீ பெரிய ஜீயர் அனுபவம் ==

August 31, 2020

ஸ்ரீ ராமானுஜ ரகஸ்ய த்ரயம் –சரம பர்வ முமுஷுப்படி –

ஓம் நமோ ராமாநுஜாய

ஸ்ரீ மத் ராமானுஜ சரணவ் சரணம் பிரபத்யே ஸ்ரீ மதே ராமாநுஜாய நம

சர்வ கர்மாணி ஸந்த்யஜ்ய ராமானுஜ இதி ஸ்மர -விபூதிம் சர்வ பூதேப்யோ ததாமி ஏதத் விரதம் மம –

———

ஸ்ரீ திருமந்திர பிரகரணம்

ஓம் நமோ ராமாநுஜாய
இந்த மந்த்ரம் தியாக மண்டபமான பெருமாள் கோயில் –திரு அநந்த சரஸின் கரையிலே அநாதிகாரிகளுக்கு
சொல்ல வேண்டாம் என்று ஆணை இட்டு-எம்பெருமானார் ஆழ்வானுக்கு பிரசாதிக்க-
அது தன்னையே தாரகமாக விஸ்வசித்து-தம்மை விஸ்வசித்து இருப்பார்களுக்கு
இந்த மந்த்ரம் தன்னையே பிரசாதித்து அருளினார்-

திரு மந்த்ரமும் இந்த ராமானுஜ மந்த்ரத்தை கர்ப்பத்துக்குள்-வைத்துக் கொண்டு இருக்குமே
பந்த மோஷங்கள் இரண்டுக்கும் பொது அது-எம்பெருமானாருக்கு உண்டான பூர்த்தி ஈஸ்வரனுக்கு இல்லை
ஈஸ்வரன் பூர்த்தியும்-பிராட்டிமார் பூர்த்தியும்-நித்ய சூரிகள் ஆழ்வார் பூர்த்தியும்-ஆச்சார்யர்கள் உடைய
சகல பூர்திகளும் எம்பெருமானார்க்கே உண்டு –

———

ஸ்ரீ த்வய பிரகரணம்

ஸ்ரீ மத் ராமானுஜ சரணவ் சரணம் பிரபத்யே ஸ்ரீ மதே ராமாநுஜாய நம –

இந்த த்வய மந்த்ரம்-–மிதிலா சாலக்ராமத்தில் -எம்பெருமானார் வடுக நம்பிக்கு பிரசாதித்து–
ஸ்ரீ பாத தீர்த்தமும் திருவடிகளையும்-பிரசாதித்து அருளினார்

———

ஸ்ரீ சரம ஸ்லோக பிரகரணம்

சர்வ கர்மாணி ஸந்த்யஜ்ய ராமானுஜ இதி ஸ்மர -விபூதிம் சர்வ பூதேப்யோ ததாம் ஏதத் விரதம் மம –

இவ்வர்த்தம் ஞான மண்டபத்தில் -திரு நாராயண புரத்தில்-இரவு காலத்தில்
முதலியாண்டான்-எம்பார்-திரு நாராயண புரத்து அரையர்-மாருதி யாண்டான்-உக்கலம்மாள்
இவர்கள் ஐவருக்கும் அருள-மகா மதிகள் இவர்கள் விஸ்வசித்து-மகா ரகசியம் என்று அருளிச் செய்து போந்தனர் –

————–

திரு நாரணன் தாள்

தக்ஷிண பதரி
திரு நாராயணன் -ஸநத்குமாரனால் பிரதிஷ்டை முதலில்
ஹ்ருத உத்பவன் -ராமபிரியனாகி -செல்வப்பிள்ளை
ராமானுஜரால் வணங்கப்பட்டவன் -ராமன் சகோதரர்கள் பலராமானுஜராலும் நம் ஸ்வாமியாலும்
ராமன் பேத்திக்கு -கனக மாலினி -யது சேகரன் உடன் கல்யாணம் -சீதனம்
ராமர் கிருஷ்ணர் இருவராலும் ஆராதனம் கொண்ட பெருமாள் –
ஆனந்தமய விமானம்
வேதாத்ரி நாராயணாத்ரி -யாதவாத்ரி யதி சைலம்
ஆகமம் படியே தாயார் திருவடியில்
ஸ்ரீ தேவி பூ தேவி வலது திருக்கையில் பத்மம்
திரு நாரணன் தாள் -வளர்த்த இதத்தாய்
சேர்த்தி உத்சவம் -மூலவரும் உத்சவம் ஒரு நாள்
தை புனர்வசு உத்சவம்
தை புனர்வசு சாயங்காலம் திருமஞ்சனம் -முக்காடு பூட்டு கல்யாணி புஷ்காரணிக்கு விரைந்து புறப்பாடு
அங்கு சாத்தி ஸ்தோத்ர ரத்னம் சாதித்து கோஷ்ட்டி மெதுவாக -இரவு வரை மங்களா சாசனம் 10 மணிக்கு கத்ய த்ரய கோஷ்ட்டி
வைரமுடி உத்சவம்
ஸ்வாமி திரு நக்ஷத்ரம் உத்சவம் விசேஷம்

தாயாரும் அங்கே கிடைக்க -அவரையும் பிரதிஷ்டை –
யதுகிரி தாயார் -திருவாடிப்பூரம் -இயற்பா கோஷ்ட்டி –
ஆண்டாள் சந்நிதி திருக்கச்சி நம்பிக்கு சமர்ப்பித்து
தானே ஸ்வாமிக்கு காட்டிக் கொடுத்து அருளி
மூலவரும் உத்சவம் தாம் இருந்த இடத்தை தாமே காட்டிக் கொடுத்து அருளினான்
84 திரு நக்ஷத்ரம் ஸ்வாமி டில்லி பாதுஷா இடம் சென்று
வாராய் செல்வப்பிள்ளை -இதுவே வேத வாக்கியம் அவனைப்பெற -உடனே பலம் கையிலே
ஸமஸ்த பய வாரணம் -செல்வப்பிள்ளை தேசிகன் சங்கல்ப சூரியோதயம்
அத்யந்த பக்தி உத்சத்ய-பிள்ளை ஊட்ட உண்ட ஸுலப்யம்
சபரி பெருமாள் -விதுரன் கண்ணன் போல் செல்லப்பிள்ளை
ஸமாஸ்ரயணம் இதுக்கு இட்டுப் பிறவாத சர்வேஸ்வரனும் ஆசைப்படும் படி போக ரூபம் –
தாயார் திருவடியை ஆஸ்ரயிக்கக் கேட்க வேண்டுமோ
மூன்று விளக்கு அடி ஜோதி கடி ஜோதி முடி ஜோதி சேவிக்க கர்ப்ப க்ரஹம் இன்றும் சேவை
திண் கழல் –
கார்த்திகை தசமி பரிக்ரமம் சூசந்த்ரனுக்கு மோக்ஷம் அஷ்ட தீர்த்தமும் ஏறி அருளி
12 வருஷம் தொண்டனூர்
12 வருஷம் திருநாராயணபுரம்
த்வயம் தாயார்
அபய ஹஸ்தம்
ரஹஸ்ய த்ரயமும் சேவை
சர்வ ஸ்வயம் இங்கு

———-

ஸ்ரீ பெரியாழ்வாரின் ஸ்ரீ கிருஷ்ண -ஸ்ரீ பலராமாநுஜ அனுபவம்

உரலிடை ஆப்புண்டான் ஏச்சுக் கொலோ -ஒரே பாசுரம் ஆண்டாள் -யவ்வனப் பருவத்தில் ஊன்றி இருந்தாள்
நம்மாழ்வார் நின்று அனுபவிக்க சக்தி இல்லாமல் மோஹிப்பார்
போகத்தில் வழுவாத புதுவையர் கோன் -நின்று பரிபூர்ணமாக அனுபவிக்க
கண்ணன் பிறந்த இனி இல் -வண்ண மாடங்கள் -மல்லாண்ட திண் தோள் -அனுபவத்தில் தொடங்கி
கருடாரூடனாக சேவை சாதிக்க கிருஷ்ணனாகவே அனுபவம்
ஏவிற்றுச் செய்வான் என்று எதிர்த்து வந்த மல்லரை சாவத் தகர்த்தான் சாந்தணி தோள் சதுரன் -பின்பு அருளிச் செய்து
மல்லரை சாவத் தகர்த்த பின்பும் சாந்தணி கலையாமல் இருக்கும் சாதுர்யம்
அத்தைக் காட்டி சமாதானம் பண்ணப் பார்க்க அதுக்கும் அதிசங்கை பண்ணி பல்லாண்டு
சூரனான புத்திரனுக்கு காற்று அசைந்தாலும் என்ன வருமோ என்று இருக்கும் தாயார் பாவம் –

திருப் பல்லாண்டும் தாயார் யசோதை பாவம் உள்ளீடாக இருக்குமே
வண்ண மாடங்கள் –முதல் எட்டு பாசுரங்கள் தானான பாசுரமாய் இருந்தாலும் –
கையும் காலும் நிமிர்த்து -கடார நீர் -குளியல் அறை கடாரம் இன்றும் திருநாராயண புரத்தில் பிரசித்தம் –
பைய -வாட்டி –பசும் சிறு மஞ்சளால் –
ஒன்பதாவது பாசுரம் -கிடங்கில் தொட்டில் –மிடுக்கு இலாமையால் நான் மெலிந்தேன் நங்காய் –
யசோதை உரைத்த -சொல்லாமல் விஷ்ணு சித்தன் விரித்த -நிகமன பாசுரத்தில் சொன்னாலும் நான் வார்த்தை வெளிப்படுத்தினார்
காப்பாறும் இல்லை கடல் வண்ணா -சர்வ ரக்ஷகன் காக்கும் இயல்பினனைப் பார்த்து சொல்லும் தாய்
புழுதி காணப் பெரிதும் உகப்பன் -ஆகிலும் கண்டார் பழிப்பர் -நாண் இத்தனையும் இலாதாய் –
நப்பின்னை காணில் சிரிக்கும் -ப்ரஹ்மாஸ்திரம்

உன்னுடைய விக்ரமம் ஓன்று ஒழியாமல் எல்லாம் -என்னுடைய நெஞ்சகம் பால் -ஓன்று தப்பாமல் -எல்லாவற்றையும் சொல்லி
எல்லாம் புராணங்களில் சொன்னதையும் -அதில் இல்லாததையும்
சீமாலி -சரித்திரம் -போல்வனவும் -நப்பின்னை பிராட்டி உடன் பிறந்தவன் என்பர் இவனை சி மாலிகன் –
பற்று மஞ்சள் பூசி –கன்றுகள் மறித்து நீரூட் டி –மிடறு மெழு மெழுத்து ஓடி பாடி எங்கும் திரியாமே –
கப்பாக –காம்பாகக் கொடுத்து –கவிழ்த்த மலை -அருவிகள் முத்து மாலை போல் –
குப்பாயம் -என நின்று காட்சி தரும் முத்துசாட்டை அணிந்தால் போல் -கபாய் -இதுவே மருவி இன்றும் –
அனிமிஷரைப் பார்த்து உறகல் –
26 பதிகங்கள் முழுவதும் ஸ்ரீ கிருஷ்ண அனுபவம் –
விஷ்ணு சித்தர் மனத்தே கோயிலாகக் கொண்டு –ஸூ ரக்ஷணமாக -திவ்ய தேசங்களையும் விட்டு
ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் கோயில் என்றாலே விஷ்ணு சித்தர் மனமே

———————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகள் சரணம் –
ஸ்ரீ முதலியாண்டான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வடுக நம்பி திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ கூரத் தாழ்வான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

நியாய தர்சனம் /இந்தியத் தத்துவ இயல் நூல்களும் ஆசிரியர்களும்–

August 30, 2020

நியாயம் என்பது தரிசனங்கள் எனப்படும் ஆறு தத்துவப் பிரிவுகளில் ஒன்று.
இது ஏரணத்தையும் (அளவையியல், (logic)), அறிவாராய்ச்சியியலையும் (epistemology) முதன்மையாகக் கொள்கிறது.
இந்தத் தத்துவப் பிரிவுக்கு அடிப்படையானது கௌதம ரிஷி அல்லது அட்சபாதர் என்பவரால் எழுதிய நியாய சூத்திரம் என்னும் நூல் ஆகும்.
இது கி.மு ஆறாவது நூற்றாண்டளவில் எழுதப்பட்டதாகக் கூறப்படுகின்றது

நியாயம் தத்துவப் பிரிவு
நவீன இந்து தத்துவச் சிந்தனைகளுக்கு வழங்கிய முக்கியமான பங்களிப்பு அதன் வழிமுறை (methodology) ஆகும்.
தருக்கம் அல்லது ஏரணம் (அளவையியலை) அடிப்படையாகக் கொண்ட இந்த வழிமுறையைப், பின்னர்,
பெரும்பாலான மற்ற இந்து தத்துவப் பிரிவுகளும் கைக்கொள்ளலாயின.

நியாயத்தைப் பின்பற்றுபவர்கள், எற்புடைய அறிவைப் (valid knowledge) பெறுவதன் மூலமே
துன்பங்களிலிருந்து விடுதலை பெற முடியும் என நம்புகிறார்கள்.
இதனால் அவர்கள் ஏற்புடைய அறிவைப் பெறுவதற்கான வழிகளை (பிரமாணங்கள்) அடையாளம் காண்பதில் பெரும் அக்கறை செலுத்துகின்றனர்.
நியாயத் தத்துவப் பிரிவினர் இந்த ஏற்புடைய அறிவை அடையாளம் காண நான்கு பிரமாணங்கள் அல்லது வழிமுறைகளைக் கைக்கொள்கிறார்கள். அவை:

பிரத்தியட்சம் – நேரடிக்காட்சி
அனுமானம் – உய்த்துணர்வு
உபமானம் – ஒப்பீடு
சப்தம் – உரைச்சான்று என்பனவாகும்.

ஸூ த் ரங்கள் –ஐந்து அத்தியாயங்கள் -ஒவ் ஒன்றிலும் இரண்டு பாகங்கள்

The core of the text dates to roughly the 2nd century BC, although there are significant later interpolations.
கௌதமர் -அக்ஷய பாதர் -காலிலே கண் உள்ளவர்
தீர்க்க தபஸ்வீ -மஹா ரிஷி
நியாய ஸூ த் ரங்கள் — 528 –
வாத் சயனர் -(c.450–500 CE),
நியாய வார்த்திகா -உத்யோதகாரர் (c. 6th–7th century),
வாசஸ்பதி மிஸ்ரர் (9th century)
உதயனர் -தாத்பர்ய பரிசுத்தி , (10th century),
ஜெயந்தர் நியாய மஞ்சரி (10th century).

16 வகையால் ஞானம் –ஞானத்தாலே மோக்ஷம்
பிரமாணம்
பிரமேயம்
சம்சயம்
பிரயோஜனம்
த்ருஷ்டாந்தம்
சித்தாந்தம்
அவயவங்கள்
தர்க்கம்
நிர்ணயம்
வாதம்
ஜல்பம்
விதண்டாவாதம்
ஹேத்வ ஆபாசம்
சலம்
வாத நிரசனம்
நிக்ரஹ ஆஸ்தானம்

நித்யம்
அநித்யம்
சேதன க்ருத்யமே காரணம் -பகவான் நியமனம் -சஹகாரி என்பர்

ப்ரதிஜ்ஜை
மலை உச்சியில் புகையைப் பார்த்து -ஹேது
சமையல் அறையில் புகையையும் நெருப்பையும் சேர்த்து பார்த்த அனுபவம் உதாஹரணம்
ஐந்து வித தப்பான ஹேதுக்கள்
ஸவ்யபிசார -முடிவு கொள்ள முடியாத -பல முடிவுகள் கொள்ளும் படி
விருத்த முடிவு
பிரகரணஸ் சாம-விரோதமாயுள்ள முடிவு
ஸத்யாசமா -கேள்விக்கு உரிய முடிவு
கால அதீத

ஆறு ஆஸ்த்திக அல்லது வைதிக தரிசனங்கள் (Vedic Systems or Homogeneous Systems)
ஆறு வேத தரிசனங்களும் அவற்றின் நிறுவனர்களும் பின்வருமாறு:

நியாயம் – கௌதமர்
வைசேடிகம் – கணாதர்
சாங்கியம் – கபிலர்
யோகம் – பதஞ்சலி
மீமாம்சை (பூர்வ மீமாம்சை) – ஜைமினி
வேதாந்தம் (உத்தர மீமாம்சை) – பாதராயணர்
இவற்றுக்கு இடையிலான ஒற்றுமைகளைக் கருத்திற்கொண்டு இந்த ஆறு தரிசனங்களும்,
இரண்டிரண்டாகச் சேர்த்து மூன்று தொகுதிகளாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளன. அவை பின்வருமாறு:

நியாயம் – வைசேடிகம்
சாங்கியம் – யோகம்
மீமாம்சை – வேதாந்தம்
நான்கு நாத்திக அல்லது அவைதிக தர்சனங்கள் (Non-Vedic or Heterogeneous System)
நான்கு நாத்திக அல்லது அவைதிக தரிசனங்களும் அவற்றை நிறுவியவர்களும் பின்வருமாறு:

சார்வகம் எனும் உலகாயதம்
ஆசீவகம்
மூவகைச் ஜைனம் = 1 திகம்பரர், 2 சுவேதாம்பரர், 3 யாபனியம் — மகாவீரர்
நால்வகை பௌத்தம் = ஈனயான பௌத்தப் பிரிவுகள் 1 சௌத்திராந்திகம் 2 வைபாடிகம் ;
மகாயான பௌத்த பிரிவுகள் 3 மாத்தியமிகம் 4 யோகசாரம் — கௌதம புத்தர்

————–

கணாதரர், கானடா அல்லது கணபுஜா –
கணபுஜா என்பதற்கு அணுக்களை உண்பவர் என்று பொருள்.
இப் பெயர் வரக் காரணம், அவரது எளிமையை விளக்குவதாகும்.
அறுவடை முடிந்த நிலங்களில் சிதறிக்கிடக்கும் நெல், கோதுமை மற்றும் இதர தாணியங்களை பொறுக்கி
அதனை சமைத்து உண்பவராம்

————

தர்க்க சாஸ்திர நூல்கள்
‘ந்யாய சாஸ்த்ரம்’செய்த கௌதம மஹரிஷிக்கு ‘அக்ஷபாதர்’என்று பேர்*.
அவர் அறிவால் ஓயாமல் சிந்தனை பண்ணிக் கொண்டே இருப்பாராதலால் வெளி உலகமே அவர் கண்ணுக்குத் தெரியாதாம்.
எப்போதும் யோசித்துக் கொண்டே இருப்பதால் absent mind கௌதமர் இப்படித்தான் இருந்தார்.
அதனால் எதையோ பலமாக யோசித்துக் கொண்டே போய் ஒரு கிணற்றிலே விழுந்து விட்டாராம்.
அப்போது பகவானே அவரை மேலே ஏற்றி விட்டு அவருடைய காலிலேயே கண்ணை வைத்துவிட்டாராம்!
கால் தானாக, involuntary – யாக, நடக்கிற போது அதிலுள்ள கண்ணும் தானாகப் பார்த்து விடும்படி அனுக்ரஹம் செய்தாராம்.
பாதத்திலே அக்ஷம் (கண்) ஏற்பட்டதால் இவருக்கு அக்ஷபாதர் என்று பேர் வந்தது என்று கதை.

இவருடைய சாஸ்த்ரத்துக்குப் பாஷ்யம் எழுதியவர் வாத்ஸ்யாயனர்.
வார்த்திகம் செய்தவர் உத்யேதகரர்.
பரம அத்வைதியான வாசஸ்பதி மிச்ரர் இந்த வார்திகத்துக்கு ஒரு விளக்கம் எழுதியிருக்கிறார்.
ந்யாய – வார்த்திக – தாத்பர்ய டீகா என்று அதற்குப் பெயர்.
இந்த விளக்கத்துக்கு விளக்கம் எழுதியிருக்கிறார் உதயனாசாரியார். தாத்பாய – டீகா – பரிசுத்தி என்று அதற்குப் பெயர்.
ந்யாய குஸுமாஞ்ஜலி என்றும் உதயனர் ஒரு புஸ்தகம் எழுதியிருக்கிறார்.
இவர்தான் புத்த மதத்தைக் கண்டனம் பண்ணி நம் தேசத்தில் இல்லாமல் பண்ணியவர்களில் முக்கியமான ஒருவர்.
‘ந்யாய சாஸ்த்ரத்துக்கு ஜயந்தர் எழுதிய ‘ந்யாய மஞ்ஜரி’என்ற பாஷ்யமும் இருக்கிறது.
அன்னம் பட்டர் என்பவர் தர்க்க ஸங்கிரஹம் என்றும் அதற்குத் தாமே விரிவுரையாக ஓரு ‘தீபிகை’யும் எழுதியிருக்கிறார்.
ஸாதாரணமாக ந்யாய சாஸ்திரம் படிக்கிறவர்கள் (கடைசியில் சொன்ன) இந்த இரண்டு புஸ்தகங்களோடு தான் ஆரம்பிக்கிறார்கள்.

கணாத மஹரிஷி எழுதிய வைசேஷிக சாஸ்த்ரத்துக்கு ராவண பாஷ்யம் என்று ஒன்று இருந்து காணாமற் போய்விட்டதாகச் சொல்கிறார்கள்.
பாஷ்யம் மாதிரியாகப் பிரசஸ்தபாதர் எழுதிய ‘பதார்த்த – தர்ம – ஸங்க்ரஹம்’நமக்குக் கிடைத்திருக்கிறது.
இதற்கு உதயனர் வியாக்கியானம் எழுதியிருக்கிறார்.
ஸமீபத்தில் உத்தமூர் வீரராகவாச்சாரியார் வைசேஷிக ரஸாயனம் என்ற நூலை எழுதியிருக்கிறார்.

வைசேஷிகத்துக்கு ஒளலூக்ய தர்சனம் என்றும் ஒரு பெயர் உள்ளது.
‘உலுகம்’என்றால் ஆந்தை. ‘உலூ’தான் இங்கிலீஷில் ‘OWL’ என்று ஆயிற்று. ஆந்தை சம்பந்தப்பட்டது ஒளலூக்யம்.
கணாதருக்கே ‘உலூகம்’என்று பேர் வந்ததாகச் சொல்கிறார்கள்!
கௌதமர் யோசனையிலேயே இருந்ததால் கண் தெரியாமல் கிணற்றில் விழுந்தார் என்றால்,
கணாதர் பகலெல்லாம் ஆராய்ச்சியிலேயே இருந்துவிட்டு இரவுக்குப் பின்தான் பி¬க்ஷக்குப் புறப்படுவாராம்.
பகலில் கண்ணுக்கு அகப்படாமல் ராத்ரியிலேயே இவர் சஞ்சாரம் செய்ததால்,’ஆந்தை’என்று nick – name பெற்றதாகச் சொல்கிறார்கள்.
அஞ்ஞானியின் ராத்திரி ஞானிக்குப் பகலாயிருக்கிறது என்று கீதையில் பகவான் சொல்லும்போது
எல்லா ஞானிகளையுமே ஆந்தையாகத்தான் சொல்லிவிட்டார்!

கணாதர் ஸ்தாபித்ததால் காணாத சாஸ்திரம் என்றும் வைசேஷிகத்துக்குப் பெயர்.
‘தமிழ் ‘காணாத’அல்ல;எல்லாவற்றையும் ‘கண்டு’சொன்னவர்’என்று ஒரு பண்டிதர் வேடிக்கையாகச் சொன்னார்*.
மற்ற எந்த சாஸ்திரத்தையும் படித்து அறிவதற்கு வியாகரணமும் வைசேஷிகமும் நிரம்ப ஒத்தாசை செய்கின்றன
என்பது வித்வான்களின் அபிப்பிராயம்.
இதனால்.
காணாதம் பாணினீயம் ச ஸர்வசாஸ்த்ரோபகாரகம் என்று வசனமும் இருக்கிறது.
(காணாதம் – வைசேஷிகம்;பாணினீயம் – வியாகரணம்.)
வியாகரணம் நடராஜாவின் டமருவிலிருந்து வந்தது என்றால்
நியாய – வைசேஷிக சாஸ்திரங்களும் சிவ பெருமான் ஸம்பந்தமுடையவை.
வைசேஷிக சாஸ்திரங்களில் மஹேச்வரனையே பரமாத்மாவாகச் சொல்லி நமஸ்காரம் பண்ணியிருக்கிறது.
ஜகத்துக்கு ஈச்வரன் ‘நிமித்த காரணம்’என்று கொள்வதில் சைவ மதங்கள் நியாய சாஸ்திரத்தையே பின்பற்றுகின்றன எனலாம்.

——————-

இந்தியத் தத்துவ இயல் நூல்களும் ஆசிரியர்களும் :

இந்திய மெய்யியலுக்கு ஆறு முதன்மையான தர்சனங்கள் அல்லது தத்துவங்கள் உள்ளது.
அதில் நியாயம் (தர்க்கம்) தத்துவத்தை நிறுவியவர் கௌதமர்.
வைசேசிகம் எனும் பட்டறிவு தத்துவத்தின் ஆசிரியர் கணாதர்.
சாங்கியம் எனும் தத்துவத்தின் ஆசிரியர் கபிலர் (சாங்கியம்),
யோகம் என்ற தத்துவதிற்கு ஆசிரியர் பதஞ்சலிஆவர்.
மீமாம்சம் எனும் தத்துவத்துவதிற்கு ஆசிரியர் ஜைமினி ஆவர்,
மற்றும் வேதாந்தம் எனும் உபநிடதங்கள் என ஆறு தத்துவங்கள் அல்லது ஆறு தர்சனங்கள் உள்ளது.
இதில் முதல் ஐந்தில் பிரம்மம் எனும் இறையியலைப் (பிரம்மம்) பற்றி பேசுவதில்லை.
வேதாந்தம் ஒன்றுதான் மூலப்பரம்பொருள் எனும் பிரம்மத்தைப் பற்றி விரிவாக எடுத்துரைக்கிறது.

இந்தியத் தத்துவ இயலுக்கு இறைமறுப்பு கொள்கையை கடைப்பிடிக்கும்,
சார்வகம் மற்றும் லோகாயதம் எனும் பொருள் முதல்வாதிகள்,
ஆசீவகம், பௌத்தம், மற்றும் சமண சமயம் போன்ற கருத்தியல் ஆசிரியர்களும்
இந்தியத் தத்துவ வளர்ச்சிக்கு மிக அதிகமாக பங்களித்துள்ளனர்.
இந்திய இறையியல், கருத்தியல், மெய்யியல், அறிவாய்வியல், தர்க்கம் மற்றும் பொருள் முதல் வாதம்
குறித்து அறிஞர்கள் படைத்த தத்துவ நூல்களின் விவரம்.

அபிதம்ம கோசம் : சர்வாஸ்திவாதிய பௌத்த கொள்கைகளை விளக்கும் அடிப்படை நூல். எழுதியவர் வசுபந்து.

அபிதம்ம கோச வியாக்யா : யசோமித்திரர் எமுதியது. அபிதம்ம கோசம் எனும் நூலின் விளக்க உரை நூல்.

அபிதம்ம பீடகா : மூன்றாவதும் இறுதியானதுமான புத்த பீடக நூல்.
நுண்புலப் பொருளியல் (Meta Physics) பிரச்சனைகள் பற்றி எழுதப்பட்டது என கருதப்படுவது.

அபிதம்ம விபாசா : காத்தியாயனரின் ’ஞானப்ரஸ்தானா’பற்றிய விமர்சனம். மன்னர் கனிஷ்கர் ஆதரவின் கீழ்
நடைபெற்ற நான்காம் புத்த மாநாடு குழுவால் எழுதப்பட்டதாக கருதப்படுகிறது. கி.பி. இரண்டாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது.

அசிந்த-பேதாபேத-வாதம் : இருமை (Dualism) எனும் துவைதம் மற்றும் இருமைப் மறுப்புக் கொள்கை (Non-Dualism)
வங்காள வைஷ்ணவியத்தை நிறுவியவர் என்று அறியப்பட்ட சைதன்ய வேதாந்த கருத்தியலின் தத்துவகோட்பாடு.

அத்வைத-பிரம்ம-சித்தி : 18வது நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த சதானந்த யதி எழுதியது. அத்வைத சித்தாந்தம் பற்றியது.

அத்வைத வேதாந்தம் : பரிசுத்தமான தன்னுணர்வே மெய்ம்மை (பிரம்மம்) என்ற வேதாந்த கருத்தியல்.
ஆதிசங்கரர் எனும்அத்வைத வேதாந்தியால் முன் வைக்கப்பட்டது. சங்கரர் கி.பி. 8ஆம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்தவர்.

அஜிதகேசகம்பிளி : கௌதம புத்தர் காலத்தில் வாழ்ந்த பொருள்முதல்வாதி.

அகலங்கர் : கி. பி.750இல் வாழ்ந்த சமண தத்துவவாதி. தர்க்கவியல் குறித்த அடிப்படை சமண விளக்கங்களுக்கு
முதன்முதலில் இறுதி வடிவம் தந்தவர்.

அக்சபாதா : கோதமரின் மறு பெயர். நியாய தத்துவ (தர்க்கம்) அமைப்பினை நிறுவியர்.

ஆலம்பன பரீக்சா : திக்நாகர் என்பவர் எழுதியது. யோகசாரம் கருத்தியற் கோட்பாட்டிற்கு ஆதரவான ஆய்வுக்கட்டுரை நூல்.

அனிருத்தா : கி. பி. 15ம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த சாங்கிய சூத்ரங்களுக்கு விளக்கம் எழுதியவர்.

அனாகா : சமணர்களின் புனித இலக்கியங்களில் ஒருவகை.

அன்னம பட்டர் : 17ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த நியாயம் – வைசேடிக தத்துவவாதி.
தர்க்க சங்கிரஹா எனும் புகழ் பெற்ற நூலை எழுதியவர்.

ஆபாதேவா : 17ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த, மீமாம்ச தத்துவவாதி

ஆரண்யகா : வேதத்தை சேர்ந்த இலக்கிய வகை. மாயாவாதம், போன்ற முன்மாதிரி தத்துவம் பற்றிய கேள்விகளை இது ஆய்கிறது.

அரியேதா : கி பி. 9ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த புத்த தத்துவவாதி. தர்மகீர்த்தி என்பவர் எழுதிய
ஹேது-பிந்து நூலைப் பற்றிய விளக்கம் அளித்தவர்.

அர்த்தசாஸ்திரம் : கௌடில்யர் எனும் சாணக்கியர் எழுதிய பழமையான சமுக அரசியல் நூல்.

ஆரியதேவர் : கி பி.320இல் வாழ்ந்தவர். மத்தியமிகம் பௌத்த தத்துவத்தின் திறனாய்வாளர்.

ஆர்யசூரா : கி.பி.4ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தவர். ஜாதக மாலா எனும் நூலை எழுதி புகழ் பெற்றவர்.

அசங்கா : கி.பி.450-ஆம் ஆண்டைச் சேர்ந்தவர். யோகாகார புத்த த்த்துவத்தை தொடக்க காலத்தில் முறையாக செய்தவர்.

ஆசுரி : பண்டைய சாங்கிய தத்துவ ஆசிரியர்.

அஸ்வகோசர் : கி.பி. இரண்டாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த புத்த தத்துவவாதி, கவிஞர், நாடக ஆசிரியர்.

அதர்வ வேதம் : பண்டைய நான்கு வேதங்களில் இறுதியானது. இது மந்திர தந்திரங்களை மையமாக கொண்டது.
இதனை தொகுத்தவர் பைலர் எனும் ரிஷி.

ஆத்ம தத்துவ விவேகம் : உதயணாவின் ஒப்பீட்டு இலக்கியம், சுயம் பற்றி புத்தம் கூறும் கருத்துக்கு
மறுப்பு தெரிவிக்கும் நியாய வைசேசிக தத்துவ ஆய்வு நூல்.

பாதராயணர் : பிரம்ம சூத்திரம் எனும் புகழ்பெற்ற வேதாந்த நூலை எழுதியவர்.

பவதாயணா : கி.பி. 300ஆம் ஆண்டைச் சேர்ந்தவர். சட்டம் பற்றி எழுதிய முன்னோடி.

பகவத் கீதை : கர்ம யோகம், பக்தி யோகம் மற்றும் ஞான யோகம் போன்ற தத்துவங்களை,
ஸ்ரீகிருஷ்ணர், அருச்சுனனுக்கு உபதேசம் செய்த நூல். இது மகாபாரதத்தின் ஒரு பகுதியாக அமைந்துள்ளது.
பிரஸ்தானத்ரயம் எனும் மூன்று உயர்ந்த வேதாந்த நூல்களான உபநிடதங்கள், பிரம்ம சூத்திரம் ஆகியவற்றில் பகவத் கீதையும் ஒன்று.
பகவத் கீதைக்கு, ஆதிசங்கரர், இராமானுசர் மற்றும் மத்வர் ஆகியோர் எழுதிய விளக்க உரைகள் குறிப்பிடத்தக்கது.

வாசஸ்பதி மிஸ்ரர்: தத்துவபிந்து மற்றும் பிரம்ம சூத்திரம் பற்றிய ஆதிசங்கரரின் விளக்க உரைகளுக்கு விரிவுரை எழுதி
பாமதி எனும் தன் மனைவியின் பெயரில் வெளியிட்டவர்.

பாஸ்கரர் : பிரம்ம சூத்திரம் பற்றி விளக்கமளித்தவர். ஆதிசங்கரர் மற்றும் இராமானுஜர் இருவருக்கும் இடைப்பட்ட காலத்தவர்.

பாட்ட தீபிகா : கச்சதேவரின் மீமாம்ச தத்துவ கட்டுரைகள் எழுதியவர்.

பாட்ட மீமாம்சம் : குமரிலபட்டர் எழுதிய மீமாம்ச கருத்தியல் நூல்.

பாவவிவேகா : கி. பி. 5ஆம் நூற்றாண்டின் வாழ்ந்த மாத்யமக பிரிவு புத்த தத்துவ நிபுணர்.

பிரஸ்தானத்திரயம் : பிரம்மத்தை விளக்கும் உபநிடதங்கள், பிரம்ம சூத்திரம் மற்றும் பகவத் கீதை ஆகிய
மூன்று முதன்மையான வேதாந்த நூல்களை பிரஸ்தானத்திரயம் என்பர்.

பேதாபேத-வாதம் : பாஸ்கரரின் இருமை மற்றும் இருமையின்மை கொள்கை விளக்கம் நூல்.

போதிகார்யவாதாரா : சாந்தி தேவர் எழுதியது. மகாயான புத்தமத தத்துவத்தை போற்றும் கவிதைகள்.

பிராமணம் : வேத சடங்குமுறைகளை ஆய்வு செய்யும் வேத இலக்கியம்.

பிரம்ம சூத்திரம் அல்லது வேதாந்த சூத்திரம் : உபநிடதங்களில் காணப்படும் முரணான கருத்துக்களை,
பிரம்ம சூத்திரம் எனும் நூல் மூலம் பாதராயணர் களைந்து விளக்கி எழுதியதாக கூறப்படுகிறது.
இந்நூலுக்கு பாஷ்யம் எழுதியவர்களில் சிறப்பானவர்கள், ஆதிசங்கரர், இராமானுசர் மற்றும் மத்வர்.

ப்ரஹதி : மீமாம்ச சூத்திரம் பற்றிய சபரரின் கருத்துக்கள் மீது பிரபாகரர் எழுதிய விளக்கங்கள்.

கௌதம புத்தர் : புத்த தத்துவத்தை தோற்றுவித்தவர். கி. மு. 483ஆம் ஆண்டில் இறந்தார்.

புத்தசரிதா : புத்தரின் வரலாற்றை கவிதை வடிவில் அஸ்வகோசர் எழுதியது.

புத்தபாலிதா : கி. பி. 5ஆம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த மத்தியமிகம் புத்த தத்துவ நிபுணர்.

சைதன்யர் : கி. பி. 485வது ஆண்டில் பிறந்தவர். வங்காள வைணவ தத்துவம் என பொதுவாக அறியப்பட்ட மத இயக்கத்தை தோற்றுவித்தவர்.

சந்திரகீர்த்தி : கி. பி. 6வது நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த மாத்யமிக புத்த தத்துவ நிபுணர்;
நாகார்ஜுனரின் கருத்துக்களுக்கு விமர்சனம் எழுதியதால் புகழ் பெற்றார்.

சரக சம்ஹிதை : கி. பி. இரண்டாவது நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த சரகர் என்பவர் இந்த மருத்துவ நூலை எழுதியவர்.

சார்வகம்: சார்வகம் எனில் லோகாயவாதம் எனும் பொருள் முதல்வாதம் எனப்படும்.
சார்வாகர் என்ற பகுத்தறிவுவாதி ’சார்வகம்’ எனும் தத்துவத்தை நிறுவியவர்.

சாது சதகம் : மாத்யமக புத்த தத்துவ அறிஞரான ஆரியதேவர் எழுதியது.

சித்சுகர்: கி. பி. 1220களில் வாழ்ந்தவர். அத்வைதி. பட்டறிவு சார்ந்த உள்ளமைவியல் (Ontology) மற்றும்
அறிவாராய்ச்சியியல் (Epistemology) பற்றிய எதிர்மறையான வாதத்தை முன்வைத்து புகழ் பெற்றவர்.

தர்மகீர்த்தி : கி. பி. 7ஆம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்தவர். திக்நாகருக்கு பின்வந்த புகழ்பெற்ற புத்த தத்துவவாதி.

தத்துவ – சங்கிரஹம் : கி. பி. 8வது நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த சாந்தராட்சிதா என்பவர் எழுதிய புத்தவியல் தர்க்கநூல் ஆகும்.

தர்மோத்தரர் : கி. பி. 840களில் வாழ்ந்தவர். தர்மகீர்த்தியின் கருத்துகளுக்கு விளக்கம் அளித்தவர்.

திக்நாகர்: கி. பி. 500களில் வாழ்ந்தவர். புத்த தர்க்கவியல் கருத்தியலை நிறுவியவர்.

திபாஷிகா : சாலிகநாதர் எழுதியது. பிரபாகர மீமாம்சம் பற்றிய ஒரு நூல்.

துர்வேகர் : புத்த தத்துவவாதிகளான தர்மோத்தரர் மற்றும் அர்க்கடர் ஆகியவர்களை விமர்சனம் செய்தவர்.

துவைதாத்வைத வாதம்: நிம்பர்க்கர் என்பவர் பேதாபேதம் வேதாந்த கருத்தியலின் இருமை (துவைதம்)மற்றும்
இருமையின்மை (அத்வைதம்) தத்துவ கோட்பாட்டை விளக்கியவர்.

துவைதவாதம்: இத்த்துவத்தின் ஆசிரியர் மத்வர். இருமை எனும் துவைதம் எனும்
தத்துவக் கொள்கையை (இறைவனும் சீவனும் வேறு) கடைப்பிடிப்பவர்கள்.

சுதாதரர் : கி. பி. 13வது நூற்றாண்டில் வாழ்ந்தவர். நியாயம் தத்துவ நிபுணர்.

கங்கேசர்: கி. பி. 13வது நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த நியாயம் தத்துவ அறிஞர்.

கௌடபாதர்: கி. பி. 800களில் வாழ்ந்தவர். ஆதிசங்கரரின் குருவின் குரு. மாண்டூக்ய காரிகை நூலின் ஆசிரியர். அத்வைத வேதாந்தி.

குணரத்ன : கி. பி. 15வது நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த சமண தத்துவவாதி. தர்க்க-ரகசிய-தீபிகா என்ற விமர்சன நூலை எழுதியவர்.
இந்நூல் ஹரிபத்ரரின் இந்திய தத்துவ விளக்கத் தொகுப்பான சத் தர்சன சமுக்காயம் என்ற நூலின் விமர்சனம் ஆகும்.

ஹரிபத்ரர் : கி. பி. 8வது நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த சமண தத்துவவாதி. இந்திய தத்துவ விளக்கத் தொகுப்பான
சத் தர்சன சமுக்காயம் என்ற நூலை எழுதியவர்.

ஹேமச்சந்திரர் : இவரது காலம் கி. பி. 1018 – 1172. புகழ்பெற்ற சமண சமய தத்துவ அறிஞர்.
தத்துவம் மற்றும் தர்க்க நூல்களை எழுதியவர்.

ஹேது – பிந்து : தர்மகீர்த்தி என்பவர் எழுதிய புத்த தர்க்கவியல் நூல்.

ஹீனயானம் : தமது முன்னோர்களை (மட்டமாக) குறிக்க, மகாயானம் பிரிவு புத்த சமயத்தவர் பயன் படுத்திய சொல்.
(ஹீனயானம் எனில் தாழ்வான வழி அல்லது குறைந்த வழி என்று பொருள்).

ஜகதீசா : கி. பி. 17வது நூற்றாண்டில் வாழ்ந்தவர். நவ நியாய தத்துவ அறிஞர்.

ஜைமினி : பூர்வ மீமாம்சக சூத்திரம் எழுதியவர்.

ஜாதகா : புத்தரின் ’முந்தைய பிறப்புகளை’ பற்றிய கதைகள் கூறுவது.

ஜெயந்த பட்டர் : கி. பி. 9ஆம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்தவர். நியாய மஞ்சரி எழுதியவர். நியாய – வைசேஷிக தத்துவ அறிஞர்.

ஜெயராசி பட்டர் : கி. பி. 8ஆம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்தவர். அன்றைய காலத் தத்துவங்களை ஏற்றுக் கொள்ள மறுத்தவர்.
இவரை ஒரு பொருள்முதல்வாதி என்று தவறாக எண்ணினார்கள்.

ஞானப்பிரஸ்தானா : இந்நூலை காத்தியாயனர் எழுதியது. வைபாசிக புத்த தத்துவவாதிகளின் விளக்கமான
மஹா விபாச என்ற நூல் ஞானப்ரஸ்தானாவின் விமர்சனமாக எழுதப்பட்டது.

கமலசீலா : கி. பி. 750-இல் வாழ்ந்தவர். புத்த தர்க்கவியல்வாதி. சாந்தராக்சிதாவின் தத்துவ சங்கிரா என்ற நூலுக்கு விளக்கம் எழுதியவர்.

கணாதர் : வைசேசிகம் எனும் தத்துவத்தை (தர்சனம்) நிறுவியவர்.

கபிலர் (சாங்கியம்) : சாங்கியம் எனும் தத்துவத்தை நிறுவியவர்.

காத்தியாயனர் : கி. பி. இரண்டாம் நூற்றாண்டுக்கு முந்தியவர். ஞானப்ரஸ்தானம் எனும் நூலை எழுதியவர்.

கௌடில்யர் : இவரை சாணக்கியர் என்றும் அழைப்பர். கி. மு. நான்காம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்தவர்.
அர்த்தசாஸ்திரம் எனும் அரசியல் மற்றும் சமூகம் தொடர்பாக நூலை எழுதி புகழ்பெற்றவர்.

கந்ததேவா : கி. பி. 17வது நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த மீமாம்ச தத்துவவாதி

காந்தன-காந்த-காத்யம் : கி. பி. 1150இல் வாழ்ந்த ஸ்ரீஹர்சர் என்பவர் எழுதியது. அத்வைத வேதாந்த கருத்தியல் பற்றி,
பட்டறிவு சார்ந்த உள்ளமையியல் (Ontology) மற்றும் அறிவாராய்ச்சியியல் (Epistemology) மீதான முதல் விரிவான விமர்சனம் செய்தவர்.

கிராணவளி : வைசேஷிகம் தத்துவம் பற்றிய பிரசஸ்தபாதரின் விளக்கம் மீதான விமர்சனம். உதயணர்என்பவர் எழுதியது.

குல்லுக பட்டர் : மத்திய காலத்தின் பிற்பகுதியில் வாழ்ந்தவர். மனுதரும சாத்திரம் (மனு ஸ்மிருதி) எனும் நூலுக்கு விளக்கம் அளித்தவர்.

குமரிலபட்டர் : கி. பி. 8வது நூற்றாண்டில் வாழ்ந்தவர். மீமாம்ச தத்துவத்தை நிறுவியவர்.
பாட்டா மீமாம்சா பள்ளியை (Bhatta School of Mimasa) நிறுவியவர்.

லக்வி : மீமாம்ச சூத்ரம் பற்றி சபரர் எழுதிய விளக்கத்திற்கு சுருக்கமான விளக்கம் எழுதியவர்.

லலித விஸ்தாரா : மகாயான புத்த சிந்தனைகளின் அடிப்படையில் எழுதப்பட்ட புத்தரின் வாழ்க்கை வரலாறு.

லங்காவதார சூத்திரம் : மகாயான பெளத்த மத சூத்திரங்களில் முக்கியமான ஒன்று.

லோகாயாதம் : பொருள்முதல்வாதம் (Materialism) எனும் தத்துவத்தை நிறுவியவர் சார்வாகர்.
இதனை சார்வகம் என்றும் அழைப்பர்.

மாதவா : கி. பி. 14வது நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த அத்வைத வேதாந்தி. சர்வ தரிசன சங்கிரஹ என்ற
இந்திய தத்துவவியல் தொகுப்பை எழுதிப் புகழ் பெற்றவர்.

மதுசூதன சரஸ்வதி : காலம் 1565-1650. அத்வைத சித்தி என்ற நூலை எழுதிய அத்வைத வேதாந்தி.

மத்வர் : கி. பி. 13வது நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த துவைதம் எனும் இருமை கருத்தியலை நிறுவிய மாத்வ சம்பிராயத வைணவ குரு.

மத்தியமிகம் : மகாயான பௌத்த சமயத்தின் கருத்தியல் பிரிவு. இதனை நிறுவியது நாகார்ஜுனர்.
யதார்த்தம் (உண்மை) என்பது ’வெறுமையே’ என்பது இவர்கள் பார்வை.

மாத்யமிக காரிகை : இதன் ஆசிரியர் நாகார்ஜுனர்

மகாபாரதம் : இந்தியாவின் புகழ்பெற்ற இரு இதிகாசங்களில் ஒன்றான இதை எழுதியவர் வியாசர்.
இப்போது நாம் பார்க்கின்ற வடிவம் கி. மு. 400க்கும் கி. பி. 400க்கும் இடைப்பட்ட காலத்தில் உருவாகியது.

மகா சாங்கிகர்கள் : பழமை வாத புத்த சங்கத்திலிருந்து முதன்முதலில் வெளியேற்றப்பட்டவர்கள்.
பின் இவர்கள் தங்களுக்கு என தனியாக ஒரு அமைப்பை ஏற்படுத்திக் கொண்டவர்கள்.

மகாவிபாசா : அபிதம்ம விபாசாவும் இதுவும் ஒன்றே.

மகாவீரர் : சமண சமய தத்துவத்தை நிறுவியவர். கௌதம புத்தர் காலத்தில் வாழ்ந்தவர்.

மகாயானம் : ‘ உயர்ந்த பாதை ‘ என்று பொருள். பிற்கால புத்தவியல்வாதிகள் உருவாக்கிய புத்தமதப் பிரிவு.
இவர்கள் தங்களின் எதிர்தரப்பை ஹீனயானம் (குறுகிய பாதை)என்பர்.

மகாயான சூத்திரங்கள் : மகாயான புத்தமத இறையியல் தத்துவபாடல்கள் அடங்கிய நூல்.

மைத்ரேயநாதர் : புத்தவியல் அடிப்படையிலான யோககார கருத்தியலை உருவாக்கியவர். கி. பி. 400இல் வாழ்ந்தவர்.

மந்தன மிஸ்ரர் : கி. பி. 9வது நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த முக்கிய பாட்டா மீமாம்ச தத்துவ அறிஞர்.

மாண்டூக்ய காரிகை : கி. பி. எட்டாம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த கௌடபாதர் எழுதியது.

மனு : இவர் மனுதரும சாத்திரம் எனும் மனுஸ்மிர்தியின் ஆசிரியர். இந்திய சட்டங்கள் பற்றி கூறும் முதல் நூல்.
இப்போது நாம் பார்க்கின்ற வடிவம் கி. மு. 200க்கு முன்பு இருந்ததாகும்.

மாயாவாதம் : பிரம்மம் தவிர படைக்கப்பட்ட அனைத்துப் பிரபஞ்சங்களும் சீவராசிகளும் மித்யா(பொய்மையானது)
எனக்கூறும் அத்வைத வேதாந்தக் கொள்கை.

மிலிண்ட பனாஹ : புத்தவியல் குறித்த பழங்கால பாலி மொழி (இந்தோனேசியா) நூல்.

பூர்வ மீமாம்சம்: ஜைமினி என்பவர் இதனை தொகுத்தவர். இப்பகுதியில் வேதத்தின் சடங்குகள் குறித்த
விளக்கங்கள் கொண்ட மிகப் பழங்கால நூல்.

உத்தர மீமாம்சம் : இப்பகுதியில் வேதத்தின் இறுதி பகுதிகளான உபநிடதங்கள் அமைந்துள்ளது.

மீமாம்ச சூத்ரா : மீமாம்சம் தத்துவம் பற்றிய மூல நூல்.

நாகார்ஜுனர் : கி. பி. 200இல் வாழ்ந்தவர். புத்தவியல் தத்துவத்தின் மாத்யமிக கருத்தியலை உருவாக்கியவர்

நிம்பர்க்கர் : கி. பி. 12ம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்தவர். பிரம்ம சூத்திரம் பற்றி விளக்கம் கொடுத்தவர்.

நவ்ய நியாயா : நவ நியாயம் (இந்து தத்துவம்). காங்கேசர் போதித்த நியாய தத்துவவியலின் இறுதிக் கட்டம்.

நியாயம் (இந்து தத்துவம்) (தர்க்கம்) : இத்ததுவத்தை நிறுவியவர் கௌதமர்.
அறிவாய்வியல் மற்றும் தர்க்கம் குறித்த கேள்விகள் மீது கவனம் செலுத்தும் தத்தவ நூல்.

நியாய – பிந்து : புத்த தர்க்கவியல் நூல். தர்மகீர்த்தி எழுதியது.

நியாய – பிந்து – திகா : ’நியாய – பிந்து’ நூலைப் பற்றி தர்மோத்தரா எழுதிய விமர்சன நூல்.

நியாய – கந்தழி : வைசேடிக தத்துவ முறை பற்றி பிரசஸ்தபாதர் கூறியதன் மீதான விமர்சன நூல்.

நியாய – கணிகா : மீமாம்சம் பற்றி வாசஸ்பதி மிஸ்ரர் எழுதியது.
இது மந்தன மிஸ்ரர் எழுதிய ’விதி விவேகா’ என்ற நூலின் மீதான விமர்சன நூல்.

நியாய – குசுமாஞ்சலி : இந்நூலை உதயணர் எழுதியது. கடவுள் இருப்பதை நிரூபிக்கும் நியாய வைசேஷிக உரைகள் கொண்டது.

நியாய-மஞ்சரி : நியாயம் (இந்து தத்துவம்)- வைசேஷிகம் முறை குறித்து ஜெயந்த பட்டர் எழுதிய முக்கியமான நூல்.

நியாய-சூத்ரம் : நியாய முறைப் பற்றிய மூல நூல். கோதமர் அல்லது அக்சபாதர்எழுதியதாக கூறப்படுகிறது.

நியாய-வைசேஷிகம் : நியாயம் மற்றும் வைசேஷிக தத்துவங்கள் ஒருங்கிணைந்த போது உருவான பெயர்.

நியாய-வார்த்திகா : உத்யோதகாரர் எழுதியது. நியாய சூத்திரம் மீதான வாத்ச்யாயணரின் நூல் பற்றி எழுதப்பட்டு
இன்றும் இருக்கின்ற நூல்களில் இதுவே மிகப் பழமையானது.

நியாய-வார்த்திகா-தாத்பரிய-பரிசுத்தி : உதயணர் எழுதியது. நியாய-வார்த்திகா-தாத்பர்ய-திகா பற்றி எழுதப்பட்ட நியாய வைசேஷிக விளக்க நூல்.

நியாய வார்த்திகா-தாத்பரிய-திகா : வாசஸ்பதி மிஸ்ர்ர் எழுதியது இது நியாய-வைசேஷிக விளக்க நூல்.

பதார்த்த-தர்ம-சங்கிரஹா : வைசேடிகம் தத்துவம் பற்றி இன்றும் உள்ள நூல்; எழுதியது ப்ரசஸ்பாதர்.

பத்மபாதர் : ஆதிசங்கரரின் சீடர். அத்வைத வேதாந்தி.

பங்காசிகர் : தொடக்க கால சாங்கிய ஆசிரியர்.

பாணினி : கி. மு. 300க்கு முற்பட்டவர். சிறந்த சமஸ்கிருத மொழி இலக்கண ஆசிரியர்.

பார்த்தசாரதி மிஸ்ரர் : பாட்ட மீமாம்ச தத்துவ ஆசிரியர்களில் முக்கியமானவர். காலம் 16வது நூற்றாண்டு.

பதஞ்சலி : யோகம் எனும் தத்துவத்தை நிறுவியர்.

பயாசி : புத்தருக்குப் பின் வந்த பொருள்முதல்வாதி.

திரிபிடகம் : தொடக்க கால புத்த தத்துவ நெறிமுறை இலக்கியத் தொகுப்புகள்.

பிரபாசந்திரர் : கி. பி. 9வது நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த சமண சமய தர்க்கவாதி.

பிரபாகர மீமாம்சம் : கி. பி. 7வது நூற்றாண்டில் வாழ்ந்தவர் பிரபாகரர். மீமாம்சம்எனும் தத்துவவியல் கொள்கையை பரப்பியவர்.

பிரக்ஞபாரமிதா சூத்ரம் : மகாயான புத்தமத சூத்ரங்களில் ஒன்று.

பிரக்ஞ – ப்ரதீபா : பாவவிவேகர் என்பார் எழுதியது. மாத்யமக புத்த தத்துவம் பற்றியது.

பிரகரண – பஞ்சிகம் : சாலிகநாதர் எழுதியது. பிரபாகரரின் கருத்துகளுக்கு முக்கிய விளக்க நூல்.

பிரமாண சமுக்காயம் : திக்நாகர் எழுதியது. புத்தமத தர்க்கவியல் பற்றிய அடிப்படை நூல்.

பிரமாண – வார்த்திகா : தர்மகீர்த்தி எழுதியது.

பிரசன்ன – பாதா : சந்திரகீர்த்தி எழுதியது. மாத்யமிக காரிகை பற்றிய முக்கியமான விளக்க நூல்களில் ஒன்று.

பதார்த்த – தர்ம – சங்கிரகம் : கி. பி. 5வது நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த பிரசஸ்தபாதா என்பவர் எழுதியது.

புரந்தரர் : லோகாயத தத்துவவாதி. (பொருள்முதல்வாதி)

பூர்வங்கள் : தொடக்க கால சமணர்களின் புனித இலக்கியம்.

ரகுநாத சிரோமணி : கங்கேசரின் தத்துவங்களை விமர்சித்தவர். 16வது நூற்றாண்டினர்.

ராஜசேகர சூரி : சமண சமய தத்துவ ஆசிரியர். கி. பி. 1340ல் வாழ்ந்தவர்.

ராமாயணம் : இந்தியாவின் புகழ்பெற்ற இரண்டு இதிகாசங்களில் ஒன்று. கி. மு. 3வது நூற்றாண்டில் உருவானது.
இப்போது நாம் பார்க்கின்ற வடிவம் கி. பி. இரண்டாம் நூற்றாண்டில் உருவானது.

இராமானுசர் : கி. பி. 11வது நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த விசிட்டாத்துவைதம் எனும் தத்துவத்தை நிறுவிய வைணவ சமயப் பெரியார்.
பிரம்ம சூத்திரம் பற்றி ஸ்ரீபாஷ்யம் எனும் ஆத்திக அடிப்படையிலான விளக்கங்கள் எழுதியவர்களில் மிக முக்கியமானவர்.

ராவண-பாஷ்யம்: தொடக்க கால வைசேடிகம் நூல்களில் ஒன்று.

ரமணர் : காலம் 1879-1950, அத்வைத வேதாந்தி. “உள்ளவை நாற்பது” போன்ற அத்வைத வேதாந்த நூல்களை எழுதியவர்.

ருக் வேதம் : வேத நூல்களில் மிகப்பழமையானதும் முக்கியமானதும் ஆகும். இதன் காலம் கி. மு. 1500 – 1100 ஆகும்.

ரிஜ்விமாலா : சாலிகநாதர் என்பவர் எழுதியது. பிரபாகரின் பிரஹதி என்ற நூல் பற்றிய விளக்க நூல்.

சபரர் : கி.பி. 400ல் வாழ்ந்தவர். மீமாம்சம் பற்றிய விளக்க நூல். இன்றும் நம்மிடையே உள்ள மிகப் பழமையான இந்நூலை எழுதியவர் சபரர்.

சபர பாஷ்யம் : மீமாம்சம் குறித்து விளக்க நூலை எழுதியவர் சபரர்.

சத்-தர்சன-சமுக்காயம் : இந்தியத் தத்துவங்களின் தொகுதி. ஹரிபத்ரர் எழுதியது.

சத்தர்ம-புண்டரீகம் : மகாயான பௌத்த சமய சூத்திர நூல்.

சாலிகநாதர் : கி. பி. 7 அல்லது 8-வது நூற்றாண்டை ஒட்டி வாழ்ந்தவர். பிரபாகரரின் தத்துவங்கள் பற்றி எழுதப்பட்ட
விளக்கங்களில் சாலிகநாதரின் விளக்கங்கள் புகழ் பெற்றது.

சமாதிராஜா : மகாயான பௌத்த சமய சூத்திர நூல்.

சமந்தபத்ரா : முற்காலத்திய சமண சமய தத்துவவாதி.

சாம வேதம் : நான்கு வேதங்களில் மூன்றாவது. சடங்குகளின் போது பாடப்படும் பாடல்கள் கொண்டது.
இதனை தொகுத்தவர் ஜைமினி ரிஷி.

சங்கரர் : கி. பி.788 – 820இல் வாழ்ந்த அத்வைத வேதாந்திகளில் மிக முக்கியமானவர்.
இவர் தத்வ போதம், விவேக சூடாமணி, பஜ கோவிந்தம், ஆத்ம போதம், முதலிய நூல்கள் இயற்றியவர்.
மேலும் முக்கிய பத்து உபநிடதங்களுக்கும் மற்றும் பிரம்ம சூத்திரம் ஆகியவற்றுக்கும் பாஷ்யம் (விளக்க உரை) எழுதியவர்.

சாங்கியம் : மிகப் பழமையான இந்திய தத்துவப் பிரிவுகளில் ஒன்று. சாங்கியம் இத்தத்துவத்தை நிறுவியவர்.

சாங்கிய-காரிகா : ஈஸ்வர கிருஷ்ணர் எழுதியது. சாங்கியம் பற்றி இன்றும் நம்மிடையே உள்ள மிகப் பழமையான நூல் இதுவே.

சாங்கிய-ப்ரவசன-பாஷ்யா : விஞ்ஞான பிட்சு என்பவர் எழுதியது. சாங்கிய சூத்திரம் பற்றிய விளக்க நூல்.

சாங்கிய-சூத்திரம் : மத்திய காலத்தின் இறுதிப் பகுதியில் எழுதப்பட்ட சாங்கியம் பற்றிய நூல்.

சாங்கிய-தத்துவ-கவ்முதி : வாசஸ்பதி மிஸ்ரர் எழுதியது. சாங்கிய காரிகா எனும் நூலின் விளக்க உரை நூல் இது.

சங்கபத்ரா : வசுபந்துவுக்கு பிறகு வைபாடிகம் பௌத்தப் பிரிவின் தத்துவவாதி.

சஞ்சய பெலத்திட்டா : புத்தர் காலாத்தில் வாழ்ந்த கடவுள் மறுப்புவாதி.

சாந்திதேவா : கி. பி. 7வது நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த மகாயான புத்தவியலை பரப்பியவர்.

சாரீரக – பாஷ்யம் : சங்கரரின் பிரம்ம சூத்திரம் நூலின் பாஷ்யத்திற்கு விரிவான விளக்க நூல்.

சர்வ-தர்சன-சங்கிரகம் : மாதவர் எழுதிய இந்திய தத்துவவியல்கள் பற்றிய மிகப் புகழ் பெற்ற தொகுப்பு.

சர்வாஸ்தி-வாதம் : “எல்லாமும் எப்போதும் உயிருடன் உள்ளது” என்ற புத்தவியல் கருத்தியல் கொள்கையை விளக்கும் நூல்.

சௌத்திராந்திகம் : புத்தமத தத்துவவியல் மற்றும் கருத்தியல் கொள்கைகளை விளக்கும் பௌத்தப் பிரிவின் தத்துவம்.

சாயனர் : கி. பி. 14ஆம் நூற்றாண்டில் விசயநகரப் பேரரசில், முதலாவது புக்கா ராயன் காலத்தில் வாழ்ந்தவர்.
நான்கு வேதங்களைப் பற்றி விரிவான விளக்க நூல்கள் எழுதியவர். இன்று நாம் படிப்பது இவரது வேத விளக்க நூல்களே.

சித்தசேனர் : தொடக்ககால சமண சமய தத்துவவாதி.

சிக்ஷா சமுக்காயம் : சாந்தி தேவர் எழுதிய மகாயான பௌத்த சமயத்தை பரப்ப உதவிய கவிதை நூல்.

சுலோக வார்த்திகா : குமரிலபட்டர் எழுதிய முக்கிய தத்துவவியல் நூல்.

ஸ்புதார்த்த-அபிதம்ம-கோசாம்-வியாக்யா : யசோமித்ரர் எழுதியது. அபிதம்ம கோசம் பற்றிய விளக்க நூல்.

ஸ்தவீரவாதிகள் : புத்தவியல் கருத்தியலை பின்பற்றிய மிகப்பழமையான தொண்டர்கள்.

சுவேதாம்பரர் : சமண சமயத்தின் ஒரு பெரும் பிரிவினர்.

ஸ்ரீகந்தா : பிரம்ம சூத்திரம் எனும் வேதாந்த நூலுக்கு விளக்கம் எழுதியவர்.

சூன்யவாதம் : மாத்யமிக புத்தவியலாளர்களின் தத்துவக்கொள்கை. அதாவது “ உண்மை என்பது வெற்றிடமே “.

சுரேஷ்வரர் : ஆதிசங்கரரின் காலத்தில் வாழ்ந்தவர். சங்கரரின் சீடர்.
சங்கர அத்வைத வேதாந்திகளில் வேதாந்தங்களைப் பற்றி விளக்கம் எழுதியவர்களில் முதன்மையானவர்.

சுத்த பீடகம் : தொடக்க கால புத்த நெறிமுறை இலக்கியத் தொகுப்புகள் அடங்கிய மூன்று நூல்களில் ஒன்று.

தந்திர-வார்த்திகா : மீமாம்ச தத்துவம் பற்றி குமரிலபட்டர் எழுதியது.

தர்க்க-ரகஸ்ய-தீபிகா : சத்-தர்சண-சமுக்காயம் எனும் நூல் பற்றி குணரத்ணா என்பவர் எழுதிய விளக்க நூல்.

தர்க்க-சங்கிரஹா : அன்னம பட்டர் என்பவர் நியாய-வைசேஷிகம் தத்துவம் பற்றி எழுதிய பிரபலமான நூல்.

தத்துவார்த்த அதிகாம சூத்திரம் : உமாஸ்வாதி எழுதியது. சமண சமயம் பற்றி தொடக்க காலத்தில் எழுதப்பட்ட முறையான விளக்க நூல்.

தத்துவ சிந்தாமணி : கங்கேசர் எழுதியது. புதிய நியாயா தத்துவத்தின் மூல நூல்.

தத்துவ சங்கிரகம் : சந்திராக்சிதா என்பவர் எழுதிய புத்த தத்துவ நூல்.

தத்துவ வைசாரதி : வாசஸ்பதி மிஸ்ரர் என்பவர் பிரம்ம சூத்திரம் எனும் வேதாந்த நூலுக்கு எழுதிய விரிவான விளக்க நூல்.

தத்வோபப்ளவசிம்மம் : ஜெயராசி பட்டர் எழுதிய நூல். யதார்த்த நிலை மீது ஏற்படும் தீவிர சந்தேகம் பற்றிய நூல்.
பொருள்வாதிகள் எழுதியதாக தவறாக கருதப்படுவது இந்நூல்.

துப்திகா : குமாரில பட்டர் எழுதிய மீமாம்ச தத்துவ நூல்.

உதயணா : கி. பி. 10ஆம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்தவர். நியாய – வைவேஷிக தத்துவத்தின் பழைய வடிவம் பற்றி போதித்தவர்களில் இறுதியானவர்.

உத்யோதகாரர் : வாத்ஸ்யாயனர் எழுதிய நியாய சூத்ரம் எனும் நூலுக்கு விளக்கம் எழுதியவர். கி. பி. 6 அல்லது 7வது நூற்றாண்டில் வாழ்ந்தவர்.

உபநிஷத்துக்கள் : நான்கு வேதங்களின் இறுதியில் வரும் இறையியல் அல்லது மெய்யியல் தொடர்பான தத்துவ நூல்கள்
என்பதால் இதனை வேதாந்தம் என்றும் உத்தர மீமாம்சம் என்றும் அழைப்பர். இவைகள் பிரம்மத்தை பற்றியும், பிரபஞ்சம் பற்றியும்,
பிரபஞ்சம் மித்யா எனும் நிலையாமை என்றும், சீவ-பிரம்ம ஐக்கிய தத்துவத்தையும் வலியுறுத்தும் நூல்கள்.
ஆதிசங்கரர் பத்து முதன்மையான உபநிஷத்துகளுக்கு பாஷ்யம் (விளக்கம்) எழுதியுள்ளார்.
சங்கரருக்குப் பின் வந்தவர்களில் இராமானுசர் மற்றும் மத்வர் ஆகியோர் பாஷ்யம் எழுதியுள்ளனர்.

உமாஸ்வாதி : கி. பி. முதலாம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்தவர். சமண சமயத்திற்கு தொடக்க காலத்தில் முறையான வடிவம் கொடுத்தவர்.

வாசஸ்பதி மிஸ்ரர் : கி. பி. ஒன்பதாம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்தவர். சாங்கியம், யோகம், நியாயம், மீமாம்சம், அத்வைத
வேதாந்தம் போன்ற பலதரப்பட்ட தத்துவங்களுக்கு இவர் எழுதிய விளக்கங்கள் மிக முக்கியமானவை.

வைபாடிகம் : புத்தவியல் கருத்தியல் அடங்கிய நூல்.

வைசேஷிகம் : பட்டறிவின் அடிப்படையிலான உள்ளமைவியல் குறித்த இந்தியத் தத்துவம்.

வைசேசிக சூத்ரம் : வைசேசிக தத்துவத்தின் நிறுவனரான கணாதர் என்பவரால் எழுதப்பட்ட வைசேசிக தத்துவத்தின் அடிப்படை நூல்.

வல்லபர் : 15வது நூற்றாண்டில் வாழ்ந்தவர். பிரம்ம சூத்திரத்திற்கு ஆத்திக அடிப்படையில் விளக்கம் அளித்தவர்.

வாசுதேவ சார்வபா உமா : கி. பி. 15 மற்றும் 16வது நூற்றாண்டிற்கு இடைப்பட்டவர்.
நவ நியாயம் எனும் தத்துவத்தை வங்காளத்தில் அறிமுகம் செய்தவர்.

வசுபந்து : கி. பி. 5ஆம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த பௌத்த அறிஞர். சௌத்திராந்திக யோகசாரம் எனும் பௌத்த தத்துவத்தை நிறுவியவர்.

வாத்ஸ்யாயணர் : கி. பி. 4-வது நூற்றாண்டில் வாழ்ந்தவர். இவர் எழுதிய பழமையான நியாய சூத்திரம் எனும் நூல் இன்னும் நம்மிடையே உள்ளது.

வேதம் : இந்துசமயத்தின் புனித நூல். மிக விரிவான இலக்கியத் தொகுப்பு. இந்தோ-ஐரோப்பிய மொழிகளில் மிகப்பழமையானது.
இதனை ருக் வேதம், யசுர்வேதம், சாம வேதம் மற்றும் அதர்வண வேதம் என்று நான்காக தொகுக்கப்பட்டுள்ளது.
ஒவ்வொரு வேதத்தின் இறுதியில் அமைந்துள்ள பகுதிகளுக்கு வேதாந்தம் அல்லது உபநிசத்துக்கள் என்பர்.

வேதாந்தம் : வேதத்தின் இறுதிப் பகுதியில் அமைந்துள்ளதால் இதனை உத்தர மீமாம்சம் என்பர்.

வேதாந்த சூத்திரம் : இதனையே பிரம்ம சூத்திரம் என்றும் பிட்சு சூத்திரம் என்றும் அழைப்பர்.

வேதாந்த சாரம் (நூல்) : 18-வது நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த சதானந்தர் என்பவர் உபநிடதங்களின் சாரத்தை இந்நூலில் எளிமையாக விளக்கியுள்ளார்.

விபாசா : இதனையே அபிதம்ம விபாசம் என்பர்.

விதி-விவேகா : மந்தன மிஸ்ரர் எழுதியது. பாட்ட மீமாம்சம் பற்றிய நூல்.

வித்யானந்தா : சமண சமய தர்க்கவியல்வாதி.

வித்யாரண்யர் : விசயநகரப் பேரரசு தோண்றக் காராணமானவர். உபநிடதங்களின் தெளிவுரையாக இவர் எழுதிய
பஞ்ச தசீ எனும் அத்வைத வேதாந்த விளக்க நூல் மிகவும் பிரபலமானது.
மேலும் சிருங்கேரி மடாதிபதியாகவும் திகழ்ந்தவர். சிறந்த அத்வைத வேதாந்தி

விஞ்ஞான பிட்சு : கி. பி. 16வது நூற்றாண்டில் வாழ்ந்தவர். சாங்கிய தத்துவத்தை பின்பற்றிய ஆன்மிகவாதி.

விஞ்ஞான-வாதம் : அகநிலைக் கருத்துக் கொள்கை. புத்தவியலின் யோககார கருத்தியலின் தத்துவக் கொள்கை.

விஞ்ஞாப்திமாத்ரா சித்தி : வசுபந்து எழுதியது. விஞ்ஞான வாதத்திற்கு ஆதரவான தத்துவக் கொள்கை கொண்ட நூல்.

வினய பீடகம் : தொடக்க கால புத்த சமய மூன்று நூல்களில் ஒன்று. புத்த துறவற நெறிகள் விளக்குவது.

விசிட்டாத்துவைதம் : முழுமுதற் கொள்கை. இராமானுஜரின் வேதாந்த கருத்தியலின் தத்துவப் பார்வை கொண்டது.

விருத்திகாரர் : மீமாம்ச சூத்திரம் பற்றி தொடக்க காலத்தில் விளக்கியவர்களில் ஒருவர் எனச் சபரர் சுட்டுகிறார்.

விவேகசூடாமணி (நூல்): ஆதிசங்கரர் எழுதியது.

யோகா சூத்ரம் : மனிதனுக்கும் அப்பாற்பட்ட சக்திகளை அடைய மேற்கொள்ளப்படும் ஒரு பண்டைய பயிற்சி முறை.
பதஞ்சலி முனிவர் இதனை அறிமுகப்படுத்தியவர்.

யோககார : மைத்ரேயநாதர் மற்றும் அசங்கர் ஆகியோர் நிறுவிய மகாயான புத்த தத்துவ கருத்தியல் எண்ணங்களே
உண்மை என்பது இவர்கள் கொள்கை.

யோககார-பூமி-சாஸ்த்ரா : அசங்கர் எழுதியது. யோககார புத்தவியல் பற்றிய அடிப்படை நூல்.

பதஞ்சலி யோக சூத்திரம் : பதஞ்சலி முனிவர் இத்தத்துவத்திற்கு ஆசிரியர். இவரின் பதஞ்சலியோக சூத்திரம் எனும் நூல் உலகளவில் பெருமை பெற்றது.

யாக்யவல்க்கியர் : உபநிடதங்கள் பற்றி போதித்த முக்கிய தத்துவவாதி. இவரது மனைவி மைத்ரேயி கூட ஒரு வேதாந்தி ஆவர்.

யாக்ஞயவல்கிய ஸ்மிருதி : கி. மு. 100க்கும் 300வது ஆண்டுகளுக்கு இடைப்பட்டது.

யசுர்வேதம் : பண்டைய நான்கு வேதங்களில் மூன்றாவதாகும். வேத சடங்குகள் பற்றிய விளக்க நூல். இதனை தொகுத்தவர் வைசம்பாயனர்.

யசோமித்ரா : வசுபந்துவின் அபிதம்ம கோசம் நூலுக்கான விளக்க நூல் எழுதியவர்.

யசோவிஜயா : சமண சமய தர்க்கவியல்வாதி.

—————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ கணாதர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ எம்பெருமானே –தாய் தந்தை -சிறியன் பெரியன் -நம்பி பிரான் –ஸ்ரீ உ. வே .வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் —

August 30, 2020

ஸ்ரீ எம்பெருமானே –தாய் தந்தை

பெற்ற தாய் பிறப்பித்த தந்தை -காக்கைக்கும் தன் குஞ்சு பொன் குஞ்சு –குடல் துவக்கு –
பெற்ற தாய் -உத்பாதகர் -வளர்த்த தாய் -போஷகர் -பிரியம் தாய் -ஹிதம் -தந்தை
பெரி யார்க்கு ஆட்பட்டக்கால் பெறாத பயன் பெறுமாறு-
திருத்தி நல் வழிக்கு கொண்டு -வாத்சல்யம் -க்ஷமை –
மாத்ரு தேவோ பவ -பித்ரு தேவோ பவ – -ஆச்சார்ய தேவோ பவ -அதிதி தேவோ பவ-
ஏஷ ஆதேச -ஏஷ உபதேசம் –ஆணையாகவும் உபதேசமாகவும் -உபநிஷத் –
முதல்படி தாயே தெய்வம் –
தெய்வமே தாய் அடுத்து –

அன்னையாய் அத்தனாய் -கண்ண நீர் பாய்ச்ச வேண்டாத தாய் தந்தை
மாதா பிதா இத்யாதி –

நிறைவான நித்தியமான எல்லாப்பிறவியிலும் அனைவருக்கும் குற்றம் அற்ற நிர்துஷ்டர்
த்வம் மாதா சர்வ லோகா நாம் தேவ தேவன் ஹரி பிதா
மாதா நாராயாணா பிதா நாராயணா ஸூ ஹ் ருத் நாராயணா
ராமம் தசரதம் வித்தி
பிராதா ச பிதா ச மாதா ச பந்து ச –மம ராகவா –
பாவஜ்ஜேன–க்ருதஜ்ஜேன-உன்னை தந்தையாக வைத்து தண்ணீர் பந்தல் பெருமாளும் சொல்லும்படி

பிதா லோகஸ்ய சர அசரஸ்ய –லோகத்ரய -அர்ஜுனன்
நீயே பராத்பரன் –
லோக பாரம் நீக்கவே -விஸ்வரூபம்
பொறுத்து அருள் -பிதேவ புத்ரஸ்ய -திருத்திப் பணி கொள்ள வேண்டும்
இத்தையே கத்ய த்ரயத்தில் உடையவர் எடுத்துக் காட்டி
சர்வம் ஸஹ –

சிந்தையாலும் சொல்லாலும் செய்கையாலும் –தேவபிரானையே தந்தை தாயாக அடைந்த சடகோபன்
உடைய நங்கையாறும் காரி மாறனுமே காட்டிக் கொடுத்த தாய் தந்தை அன்றோ
என் அப்பன் –என்னைப் பெற்றவளாய் –தன் ஒப்பார் இல் அப்பன் –
பெற்று விட்டுப் போட்டு விட்டுப் போகும் தாய் தந்தை இல்லையே

என்னைப் பெற்ற தாய் -பக்த வத்சல்யன் -ப்ரஹ்மா ஸ்தோத்ரம் -பண்ணி திரு நின்றவூர் –
எம்பிரான் எந்தை என்னுடைச் சுற்றம் எனக்கு அரசு என்னுடை வாழ் நாள்
குலம் தரும் –பெற்ற தாயினும் ஆயின செய்யும்
பிதா ச -நவ வித சம்பந்தம்
எம்மானும் என்னைப் பெற்று அகன்ற பின் அம்மானும் ஆகி நின்ற
தாயே தந்தை என்றும்–தாரமே கிளை மக்கள் –நோயே பட்டு ஒழிந்தேன்-நல்கி என்னைக் கொண்டு அருளே
ஸ்வா பாவிக -சம்பந்தம் -நிருபாதிக -ஒழிக்க ஒழியாத ஒன்பது வித சம்பந்தம்
ஒன்றும் –இவன் நிற்க மற்ற தெய்வம் நாடுதிரே
தேவும் எப்பொருளும் படைத்து பூவில் நான்முகனைப் படைத்த தேவன் –

நாராயணா ப்ரஹ்மா ஜாயதே -நான்முகனை நாராயணன் படைத்தான்
உண்டது உருக்காட்டாதே -தேசாந்திர கதனான புத்ரன் பக்கலிலே திரு உள்ளம்
நிர்வாண ம் பேஷஜாம் பிஜக் -வைத்ய நாராயணன்
உண்ணும் சோறு -தாரகம் போஷகம் போக்யம் அவனே
பெற்று
வளர்த்து
ஹிதம்
பிரியம்
வாத்சல்யம்
உள்ளேயே உறைந்து –மடி மாங்காய் இத்யாதி
ஆரா அமுதம் அவனே -மருந்தும் பொருளும் அமுதமும் அவனே

யாதானும் பற்றி நீங்கும் விரதம் -கொண்டு விலகினாலும் விடாமல்
மண்ணவராய் உலகு ஆண்டு பின் தன்னை அடையப் பண்ணுவிக்கிறான்
பூர்த்தியையும் ஸ்வா தந்த்ரத்தையும் குறைத்துக் கொண்டு நமது கை பார்த்து -அர்ச்சாவதாரம்
வாத்சல்யையான மாதா பிள்ளைக்கு-பேகணியாமல் மண் தின்ன விட்டு பிரதி ஓவ்ஷதம் இடுமா போல் —
ருசிக்கு ஈடாக கொடுத்து -வெறுப்பு வந்த பின்பு தனது தாள் இணைக் கீழ் இருத்தும் அம்மான் அன்றோ –

வித்யை தாயாகப் பெற்று பாலும் அமுதமாகிய திருமால் திரு நாமம் கொடுத்து வளர்த்த ஆச்சார்யனே அனைத்துமாக –
திரு மந்த்ரம் -த்வயத்தில் வளர்ந்து த்வய ஏக நிஷ்டராயே இருக்க வேண்டுமே
அன்னையாய் அத்தனாய் என்னை –
அத்தனாய் அன்னையாய் –எத்தினால் இடர் -திருமழிசைப் பிரான் –

இல்லை எனக்கு எதிர் -எம்பெருமானார் உத்தாரக ஆச்சார்யராக இருக்க -யார் நிகர் நமக்கே

சர்வவித பந்துவாக அவனை ப்ரஹ்லாதன் கொண்டது போலே அடியேனும் கொண்டேனே –
இனி என் குறை எனக்கு -இல்லை எனக்கு நிகர் -என்கிறார்

அடர் பொன் முடியானை ஆயிரம் பேரானை
சுடர் கொள் சுடர்ஆழியானை இடர் கடியும்
மாதா பிதுவாக வைத்தேன் எனதுள்ளே
யாதாகில் யாதேயினி–பெரிய திருவந்தாதி —70-

—————

ஸ்ரீ எம்பெருமானே -சிறியன் பெரியன் –

தஸ்மிந் த்ருஷ்டே பர அவரே -பரன் -அவரன் -ஹ்ருதய க்ரந்திகள் அவிழும் -சங்கைகள் வெட்டப்படும் –
கர்மங்கள் அழியும் -அவனைச் சேவித்தால்
சிறியன் -பெரியன் -இரண்டுமே பரனே -பரத்வத்தை மறைத்து எளியவனாக ஸுவ்லப்யம் என்றபடி
ஜீவ பரமாத்மா –
ஞான பக்தி மிக்கு ஸ்வரூப ஆவிர்பாவம் பெற்ற பின்பு பெரிய நிலையை அடைந்த ஜீவனே –
மூன்று அர்த்தங்கள் உண்டே

சிறு மா மானிடவராய் என்னை ஆண்டார் இங்கே திரியும் பெரியவர் –
இளம் வயது மூர்த்தி சிறியவர் -ஞான பக்தி கீர்த்திகளில் பெரியவர் –
பிரஹலாதன் துருவன் ஆண்டாள் போலவும்
எம்பார் அருளாளப் பெருமாள் எம்பெருமானாரை போலவும்
பட்டர் -சர்வஞ்ஞ பட்டர் வந்தார் விருத்தாந்தம் –
பிடி மணல் போல் பரத்வ -எளிமைக்குத் தக்க குணங்கள் -கொண்டே அனுபவிக்க வேண்டும்
முரணாக இல்லாமல் ஒன்றுக்கு ஓன்று உதவும் அன்றோ
நின்ன முகம் கண் உளவாகில் நீ இங்கே இவனை நோக்கிப் போ-பாலகன் என்று பரிபவம் செய்யேல் —
சிறுமையின் வார்த்தை தன்னை மஹா பலி இடம் சென்று கேள்

வாமனன் திரிவிக்ரமன் -சுருக்குவாரை இன்றி சுருங்கினாய் -பெருக்குவாரை இன்று பெருகினாய்
கீதாச்சார்யன் -விஸ்வரூப தர்சனம் -மீண்டும் ஸ்வேந ரூபம்
அவதாரம் பொழுது சதுர் புஜம் -அஷ்டமி -திதி –ஆவணி ரோஹிணி -நடு நிசி பொழுது-அத்புதம் பாலகம் –
ஸ்ரீ ஜெயந்தி முஹூர்த்தம் -விஷமே அம்ருதமாகும் –
வசு தேவம் ஐஷத –சங்க கதா -உப ஸம்ஹர -அலௌகிகம் -மாற்றிக் கொண்டானே
திருவனந்த புரப் பெருமாள் -தன்னைச் சுருக்கிக் காட்டிக் கொண்டு அருளுகிறார் நமக்காக -மூன்று வாசல்கள் –
திவாகர முனிவர் -மூன்று ஊருக்கும் சேவை -அநந்தன் -ஆதி சேஷனும் அநந்தன் –
அந்தமுடையவராக தனது மடியில் வைத்துக் கொண்ட பெரியவன் –

அஷ்டமகா சித்திகள் -அணிமா இத்யாதிகள் –
திருவடி -பெரியவனாகி பறந்து -மைனாக -சரசா -உருவம் பெருக்கி -சடக்கென சுருக்கி
வாய்க்குள் நுழைந்து திரும்ப -இலங்கை நுழையும் பொழுது சுருக்கிக் கொண்டு –
ஸ்ரீ ராம கணையாழி பலமும் தனக்குள்ள சித்தி யோகமும்

சேயன் அணியன் சிறியன் மிகப் பெரியன் ஆயன் துவரைக் கோனாய் நின்ற –மாயன் அன்று ஓதிய வாக்கு
சேயன் மிகப் பெரியன் -எட்ட முடியாமல் -யதோ வாசோ நிவர்த்தந்தே –
யாரும் ஓர் நிலைமையன் என அறிவரிய எம்பெருமான் -பேசினார் பிறவி நீத்தார்
அணியன் சிறியன்-புரிந்து கொள்ளும்படி அருகில் எளிமையாக -யாரும் ஒரு ஓர் நிலைமையன் என அறி வெளிய எம்பெருமான் –
தயை ஏக சிந்து தானே ஆக்கிக் காட்டி அருளுகிறார் -ஆளவந்தார் – மாம் மூடா

ஆயனாய் இருந்து எளியவனாய் அருகில் சிறியவனாய் -வெண்ணெய்க்கு ஆடும் பிள்ளை –
வசிஷ்டாதிகள் காண முடியாதவன் இடைச்சிகளுக்கு கட்டவும் அடிக்கவும் மஞ்சள் அரைக்க முதுகு காட்டி –
தொல்லை இன்பத்து இறுதி காணும்படி
கட்டுண்டான் ஆகிலும் -வாங்க விற்க அர்ஹனாய் இருந்தாலும் எண்ணற்க்கு அரியன் -சாழலே
துவரைக் கோனாய் நின்ற நிலையில் சேயனாய் மிகப் பெரியவனாய் –த்வராகா தீசனாய் -பஞ்ச த்வாராகா
டாகூர் -கோமதி பேட் நாத த்வராகா
அடுத்த வார்த்தை மாயன் -ஆச்சர்யம் -எளிமையா பெருமையா துவரைக் கோனாய் நின்ற நிலை அறிய முடியாதபடி
ஜராசந்தன் -பயந்தால் போல் துவாரகா ரண ஸோடு ராய் -நாடகம் -டா கூர் துவாரகா –
நின்ற மாயன் -ஒவ் ஒன்றிலும் கூட்டி பொருள்
காட்டக் கண்ட ஆழ்வார் மாயம் என்ன மாயமே -சொல்லும்படி அன்றோ
மாம் சரணம் வ்ரஜ -கையாளாய் சாரதியாய் -அணியன் சிறியன் —
அஹம் த்வா சர்வ பாபேப்யோ மோக்ஷயிஷ்யாமி –சேயனாகவும் மிகப் பெரியவனாகவும் –
அஹங்காரமும் செருக்கும் அவனுக்குத் தானே கூடும்
அன்று ஓதிய வாக்கைக் கல்லாதார் -உலகில் ஏதிலராம் மெய் ஞானம் இல்லாமல்

இத்தையே திரு மங்கை ஆழ்வார்
சேயன் அணியன் சிறியன் பெரியன் என்பதும் சிலர் பேசக் கேட்டிருந்தே
என்னெஞ்சம் என்பாய் எனக்கு ஓன்று சொல்லாதே
வேய்கள் நின்று வெண் முத்தமே சொரி வேங்கட மலை கோயில் மேவிய
ஆயர் நாயகற்கு இன்று அடிமைத் தொழில் பூண்டாயே–2-1-8-

சேயன் அணியன் சிறியன் பெரியன் –என்பது சிலர்பேசக் கேட்டு இருந்தே அடிமைத் தொழில் பூண்டாயே நெஞ்சே
முடியாது -தள்ளி இருக்கும் ஸ்ரீ வைகுண்ட நாதன்
அருகில் உள்ளவன் அர்ச்சா -மதிப்பு ஏற்படாமல் -உள்ளூர் வித்வானுக்கு மதிப்பு இருக்காதே
அவதாரம் பற்ற -சிறியன்
வ்யூஹம் -ப்ரஹ்மாதிகளுக்கு -பெரியவன்
நேரே குழப்ப இதே சொற்கள்
நெஞ்சம் நாம் தப்பினோம் என்கிறார்
நமக்காக எளிமைப்படுத்தி உள்ளார் -அவஜாநந்தி மாம் மூடா
அணோர் அணீயான்–சிறிய ஜீவனுக்குள் இன்னும் சிறியவனாகப் புகுந்து
மஹதோ மஹீயான்
ஐந்தோ நிஹதோ குஹாயாம்-நிஹித
அந்தர் பஹிஸ்ய சத் சர்வம்
உண்மையை பற்று அற்று பார்ப்பவன் இரைட்டைகளைக் கடந்து -சிறிய ஜீவன் பெரியவன் அருளால் அடைகிறான்
பெரியவனாகி அவனுக்கு சாம்யம் -பக்தி ஞானம் இவற்றால் பெரியவன்
சிறிய ஜீவனே பெரியவன் ஆகிறான்
மம சாதரம்யம்-பரமம் சாம்யம் உபைதி

சீலம் இல்லாச் சிறியே னேலும், செய் வினையோ பெரிதால்;
ஞாலம் உண்டாய்! ஞான மூர்த்தி! நாராயணா! என்று என்று
காலந் தோறும் யான் இருந்து, கை தலை பூசலிட்டால்,
கோல மேனி காண வாராய்; கூவியும் கொள்ளாயே–4-7-1-

சிறியேனுடை சிந்தையுள்-நீ புகுந்த பின்பு

புவியும் இருவிசும்பும் நின்னகத்த நீ என்
செவியின் வழி புகுந்து என்னுள்ளே -அவிவின்றி
யான் பெரியன் நீ பெரியை என்பதனை யார் அறிவார்
ஊன் பருகு நேமியாய் உள்ளு–75

செவியின் வழி புகுந்து என் உள்ளாய் -நான் பெரியன் –நீ பெரியன் என்பதை யார் அறிவார்

வாசுதேவன் எல்லாம் சொல்பவன் மஹாத்மா துர்லபம்
ஞானி து ஆதமைவ மே மதம் -அவனுக்கும் ஆத்மா ஆகிறார்

—————

ஸ்ரீ எம்பெருமானே –தாய் தந்தை -சிறியன் பெரியன் -நம்பி பிரான் —

த்வம் ஏவ சர்வ வித பந்து
தாயாய் தந்தையாய் –மற்றுமாய் -முற்றுமாய் –
ஆயர் புத்ரன் அல்லன் -அரும் தெய்வம் -சிறியனாயும் பெரியனாயும்
தன்னை யதாவாக உணர்த்தியும் மறக்கவும் செய்வான் –

வெயில் காப்பான் வினதை சிறுவன் மேலாப்பின் கீழ் வருவான் -பெரியவன்
வைகலும் வெண்ணெய் கை கலந்து உண்ணும் பொழுது சிறியவன்
குன்று குடையாக பிடித்தான் குணம் பெரியவன் குணம்
அனைத்தும் அவரே பெரியவன்
அனைவருக்கும் அவரே சிறியவன்
மண்ணோர் விண்ணோர்க்கும் கண்ணாவான்
சமோஹம் சர்வ பூதானாம்

நம்பியைக் காண நங்கைக்கு ஆயிரம் நயனம் வேணும்
நம்பிக்கும் கொம்பினைக் காணும் தோறும் அஃதே
மிதுனமும் பூர்ணம் –
குணங்கள்-சர்வம் பூர்ணம் –
ஸூந்தர பரி பூர்ணன் -வடிவு அழகிய நம்பி
எங்கும் நிறைந்தவர் வியாபி -கரந்து
செல்வம் குணங்கள் அனைத்தும் நிறைந்து -எல்லாவற்றாலும் நிறைந்து
விஸ்வம் -அணைத்தாலும் நிறைந்து
விஷ்ணும்-அவரே எங்கும் நிறைந்து இருப்பவர்

பிரான்
உபகாரத்வம் -உதவுபவர் -சகல பல ப்ரதோ விஷ்ணு
வேண்டிற்று எல்லாம் தரும் கோது இலா மணி வண்ணன்
நம்பியான படியால் பிரான் –
அவஸ்யம் ஆஸ்ரயணீயன்

நம்பன் -என்று நம்பலாம்
திரு நறையூர் நம்பி
திருக் குறுங்குடி நம்பி
திருக் குருகூர் நம்பி
திருக் கோஷ்ட்டியூர் நம்பி -பெரிய நம்பி -பெரிய திருமலை நம்பி திருக் கச்சி நம்பி -வடுக நம்பி
குணங்கள் உள்ள நம்பியால் நிறைந்த -ஞான பக்தி வைராக்யம் ப்ரேமம் இவற்றால் நிறைந்தவர்கள்

செல்வ நாரணன் சொல் கேட்டலும் -அல்லும் பகலும் இடைவீடு இன்றியே —
நல்கி என்னை விடான் நம்பி நம்பியே -நம்பி வந்தேன் வினை எச்சம்
நம்பத் தக்கவன்
பூர்ணன்
நம்மை பெற்று அனுபவிக்க நம்பி காலம் அவகாசம் எதிர் பார்த்து நம்பியே கொடுத்துக் கொண்டு இருக்கும் பித்தன்
ஆஸ்திகர் -நாஸ்திகர் -ஆஸ்திக நாஸ்திகர் -மூ வகை உண்டே
நம்பிக்கை இல்லாத சுக்ரீவ மஹாராஜருக்கும் நம்பிக்கை ஊட்டும் நம்பி அன்றோ பெருமாள்
மித்ர பாவம் –நத்யஜேயம் கதஞ்சன —

நம்பினேன் பிறர் நன் பொருள் தன்னையும்
நம்பினேன் மடவாரையும் முன்னெலாம்
செம் பொன் மாடத் திருக் குருகூர் நம்பிக்கு
அன்பனாய் அடியேன் சதிர்த்தேன் இன்றே –

நம்பியை தென் குறுங்குடி நின்ற நின்ற அச்
செம் பொனே திகழும் திரு மூர்த்தியை
உம்பர் வானவர் ஆதி அம் சோதியயை
எம்பிரானை என் சொல்லி மறப்பனோ -1-10-9-

குண பூர்ணன் நம்பியை மறப்பேனோ
ஸந்நிஹிதன் தென் குறுங்குடி நின்ற நின்ற மறப்பேனோ
வடிவு அழகிய நம்பி -அழகு இல்லை என்று மறப்பேனோ
உம்பர் வானவர் ஆதி-அம் சோதியயை -பெருமை இல்லை என்று மறப்பேனோ
எம்பிரானை-என்று மறப்பேனோ
உபகாரத்வம் -என்ன என்றால் அழகான ஆழமான -தவிக்க புலம்ப விட்டு -பக்தி வளர்த்து -கை விட மாட்டார் –
நீங்கள் என்ன சொன்னாலும் -எனக்கே கஷ்டம் கொடுத்தாலும் -விஸ்வாசம் மாறாமல் அவனே நம்பி என்று
நமக்கும் உபதேசம் பண்ணும்படி செய்து அருளிய உபகாரத்வம்
இப்படிப்பட்ட ஆழ்வாராதிகளையும் ஆச்சார்யர்களையும் நாம் நம்ப வேண்டுமே –

சரணமாகும் தன தாள் அடைந்ததற்கு எல்லாம் –நம்பி
மரணமானால் நமக்குக் கொடுக்கும் பிரான் -பிரான்

நம்பனை ஞாலம் படைத்தவனை திரு மார்பனை -3-7-8-

ச பித்ரா ச -அனைத்து உலகும் திரிந்து ஓடி -கிருபையா பரிபாலயதா -கிருபையே பிராட்டி –
நம்பனை திரு மார்பனை -இவளாலே பூர்ணன்

நம்பனே நவின்று ஏத்த வல்லார்கள் நாதனே -நரசிசிங்க மதானாய் உம்பர் கோன் உலகம் ஏழும் அளந்தாய் –5-1-9-
திருக்கோஷ்ட்டியூர் நம்பனை நரசிங்கனை நவின்று ஏத்துவார் உழக்கிய 4-4-6-
கிறுக்கன் வார்த்தை -ப்ரம்மா வரம் அனைத்தையும் சாத்தியமாக்கும் -மாலைப்பொழுதில் -வரத்துக்கு உள்பட்டு –
எம்பார் -மூன்று பரீஷைகளிலும் தப்பினான் பெருமாள் -கஜேந்திரன் -பிரகலாதன் -திரௌபதி-

கிடந்த நம்பி குடந்தை மேவி–அழகால் –
கேழலாய் உலகை இடந்த நம்பி
எங்கள் நம்பி -உபகாரங்களால் பூர்ணன்
எறிஞர் அரண் அழிய கடந்த நம்பி கடியார் இலங்கை
ஆற்றலால் வீரத்தால் —
உலகை ஈரடியால் நடந்த நம்பி -அத்புத செயலால் -நம்பி சொல்லில் நமோ நாராயணமே நாமம்

எம்பிரான் எந்தை என்னுடைச் சுற்றம் –நம்பிகாள் உய்ய நான் கண்டு கொண்டேன் நாராயணா என்னும் நாமம்

ஸ்வரூப ரூப குணங்களால் நிறைந்தவர்
ரூப ஒவ்தார்ய குணங்கள்
அமலன் ஆதி பிரான் –
உபகார பரம்பரைகள்
உதவிக்கைம்மாறு ஒன்றும் இலேன்

பக்தானாம் -இருப்பதை எல்லாம் நமக்கு கொடுப்பவன்
உயர் நலம் உடையவன் நம்பி
மயர்வற மதி நலம் அருளினன் பிரான்

ஞானப்பிரான் அல்லால் இல்லை நான் கண்ட நல்லதுவே
ஞான ஆனந்த ஸ்வரூபம் -ஆனந்தோ ப்ரஹ்ம திவ்யம் -நம்பி -தேவம் கொடுக்கும் பிரான் –
பெற்றுக் கொள்ளத் தான் நாமும் விலக்காமல் இருக்க வேண்டும்
மின்னு மா மழை தவழும் மேக வண்ணன் நம்பி –
அருளாய் என்று -பிரான்
இடரில் முகில் வண்ணன் -நம்முடைய நம் பெருமாள்

பகவத் அனுசந்தானத்தால் பூர்ணர்
ஞான பக்தி வைராக்யங்களால் பூர்ணர்
பெருமாள் விருப்பம் சங்கல்பம் நம்மை அவன் இடம் சேர்த்ததால் பூர்ணர்
கமலா பதி சங்கல்பம் நிறைவேற்றிய பூர்ணர் -பெரிய நம்பி
குருகூர் நம்பி என்றக்கால் அண்ணிக்கும் அமுதூர்
குறுங்குடி நம்பி தந்தையாயும் தாயையும் -ஹிதம் முதல் பிரியம் அப்புறம்
இவரோ அன்னையாய் அத்தனாய் என்னை ஆண்டிடும் தன்மையான்
பெரியவனான நம்பி எளியவன் பகவான்
சிறியவரான ஆச்சார்யர்கள் பெரியவராகி நம்மை உத்தரிக்கிறார்கள்

சாஸ்த்ர ஜன்ய ஞானம் -முதல் படி
யோக ஜன்ய ஞானம்
ஆச்சார்ய உபதேச ஜன்ய ஞானம் -இறுதி படி
இங்கு தான் பிரான் முதலில் பின்பு நம்பி ஆகாரம் -தொண்டர்க்கு அமுது உண்ண சொல் மாலைகள்
அவனோ இவராகவே வந்து அபகரித்து அருளுகிறார்
வடுக நம்பி -ஆச்சார்ய அபிமானம் பக்தி கைங்கர்யத்தால் பூர்ணர்
உன்னை ஒழிய மற்ற தெய்வம் அறியாத வடுக நம்பி நிலையை ஈந்து அருள்
திருக் கோஷ்ட்டியூர் நம்பியும் வடுகா கூப்பிட வந்து வைஷ்ணவ நம்பி பெயருக்கு ஆசைப்பட்டவர்
அறியக் கற்று வல்லவர் வைஷ்ணவர் ஆவார் –

எம்மானும் எம் அம்மனையும் என்னைப் பெற்று ஒழிந்ததன் பின்
அம்மானும் அம்மனையும் அடியேனுக்காகி நின்ற
நல் மான ஒண் சுடரே நறையூர் நின்ற நம்பீ உன்
மைம்மான வண்ணம் அல்லால் மகிழ்ந்து ஏத்த மாட்டேனே -பெரிய திருமொழி–7-2-3-

சிறியாய் ஓர் பிள்ளையுமாய் யுலகு உண்டு ஓர் ஆலிலை மேல்
உறைவாய் என் நெஞ்சின் உள்ளே உறைவாய் உறைந்தது தான்
அறியாது இருந்தறியேன் அடியேன் அணி வண்டு கிண்டும்
நறைவாரும் பொழில் சூழ் நறையூர் நின்ற நம்பீயோ–-பெரிய திருமொழி-7-2-4-

வந்த நாள் வந்து என் நெஞ்சு இடம் கொண்டான் மற்றோர் நெஞ்சு அறியான் அடியேனுடைச்
சிந்தையாய் வந்து தென் புலர்க்கு என்னைச் சேர் கொடான் இது சிக்கெனப் பெற்றேன்
கொந்துலாம் பொழில் சூழக் குடந்தைத் தலைக் கோவினைக் குடமாடிய கூத்தனை
எந்தையை எந்தை தந்தை தம்மானை எம்பிரானை எத்தால் மறக்கேனே -பெரிய திருமொழி-–7-3-3-

————-

ஸ்ரீ கோவில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ ஸ்ரீ உ வே வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ ஆழ்வார்கள் ஸ்ரீ ஆச்சார்யர்கள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ அருளிச் செயல்களில் -ஆரா அமுதம் -பத பிரயோகங்கள் –

August 30, 2020

ஆத்மாவுக்கு ஸ்வரூபம் அழியாமல் இருக்க ஆராவமுதம் -சரீரம் அழியாமல் இருக்கவே அமுதம் -உப்புச் சாறு –

ஆரா வின்னமு துண்ணத் தருவன் நான்-பெரியாழ்வார் -3-2-11-

என்னரங்கத்தின் இன்னமுதர் -நாச்சியார் –11-2-
ஆராவமுதம் அனையான் தன் அமுத வாயிலூறிய
நீர் தான் கொணர்ந்து புலராமே பருக்கி இளைப்பை நீக்கீரே -13-4-

என்னுடைய இன்னமுதே இராகவனே தாலேலோ –பெருமாள் –8-1-
எங்கள் குலத்து இன்னமுதே இராகவனே தாலேலோ –8-3-

அரங்க மா கோயில் கொண்ட கரும்பினைக் கண்டு கொண்டு என் கண் இணைகள் களிக்குமாறே –17-
ஆவியே அமுதே –திருமாலை -35-
மைந்தனே மதுரவாறே –36

நம்பி என்றக்கால் அண்ணிக்கும் அமுதூறும் என்னாவுக்கே-கண்ணி -1-

சீரார் திரு வேங்கட மா மலை மேய ஆராவமுதே அடியேற்கு அருளாயே –பெரிய திருமொழி -1-10-3-

ஆங்கு அரும்பிக் கண்ணீர் சோர்ந்து அன்பு கூரும் அடியவர்கட்க்கு ஆரமுதம் ஆனான் தன்னை –2-10-4-

விண்ணவர்கட்கு அன்று குன்று கொடு குரை கடலைக் கடைந்து அமுதம் அளிக்கும்
குரு மணி என்னாரமுதம் -3-10-2-

சீரார் பொழில் சூழ் திரு வெள்ளக் குளத்துள் ஆரா வமுதே அடியேற்கு அருளாயே –4-7-8-

தன்னடியார் மனத்து என்றும் தேனாகி யமுதாகித் திகழ்ந்தானை –கண்டது தென்னரங்கத்தே –5-6-3-

எனக்கு என்றும் தேனும் பாலும் அமுதுமாய திருமால் திரு நாமம்
நானும் சொன்னேன் நமரும் உரைமின் நமோ நாராயணமே -6-10-6-

திரு மூழிக் களத்து விளக்கே இனியாய தொண்டரோம் பேருக்கு இன்னமுதாய கனியே –7-1-6-

மலர் மங்கை நாயகனை ஆரா இன்னமுதத்தைத் தென் அழுந்தையில் மன்னி நின்ற
காரார் கருமுகிலைக் கண்டு கொண்டு களித்தேனே –7-6-9-

வேலை யாலிலைப் பள்ளி விரும்பிய பாலை யாரமுதத்தினைப் பைந்துழாய் மாலை ஆலியில்
கண்டு மகிழ்ந்து போய் ஞான முன்னியைக் காண்டும் நாங்கூரிலே-10-1-3-

துளக்கமில் சுடரை அவுணனுடல் பிளக்கும் மைந்தனைப் பேரில் வணங்கிப் போய்
அளப்பில் ஆரமுதை அமரர்க்கு அருள் விளக்கினை சென்று வெள்ளறை காண்டுமே-10-1-4-

வானை ஆரமுதம் தந்த வள்ளலை தேனை நீள் வயல் சேறையில் கண்டு போய்
ஆனை வாட்டியருளும் அமரர் தம் கோனை யாம் குடந்தைச் சென்று காண்டுமே-10-1-5-

பார் கெழு பவ்வத் தார் அமுதனைய பாவையைப் பாவம் செய்தேனுக்கு
ஆர் அழல் ஓம்பும் அந்தணன் தோட்டமாக நின் மனத்து வைத்தாயே –10-9-9-

முளைக் கதிரைக் குறுங்குடியுள் முகிலை மூவா மூ வுலகும் கடந்து அப்பால் முதலாய் நின்ற
அளப்பரிய ஆரமுதை அரங்கம் மேய அந்தணனை–திரு நெடும் தாண்டகம் –14

விள்கை விள்ளாமை விரும்பி உள் கலந்தோர்க்கு ஓர் ஆர் அமுதே –திருவாய் –1-6-5-

எப்பொருளும் தானாய் மரகதக் குன்றம் ஒக்கும் அப்பொழுதைத் தாமரைப் பூக் கண் பாதம் கை கமலம்
எப்பொழுதும் நாள் திங்கள் ஆண்டூழி யூழி தோறும் அப்பொழுதைக்கு அப்பொழுது என்னாரா வமுதமே -2-5-4-

ஆராவமுதமாய் அல்லாவியுள் கலந்த காரார் கருமுகில் போல் என்னம்மான் கண்ணனுக்கு
நேராவே செம்பவளம் கண் பாதம் கை கமலம் பேரார நீள் முடி நாண் பின்னும் இழை பலவே–2-5-5-

கூறுதலொன் றாராக் குடக் கூத்த வம்மானை — 2-5-11-

எழுமைக்கும் எனதாவிக்கு இன்னமுதத்தினை –3-6-7-

அமரர்கட்க்கு அருமை ஒழிய அன்று ஆரமுதூட்டிய அப்பனை –3-7-5-

ஆவியே ஆரமுதே என்னை யாளுடை தூவி யம் புள்ளுடையாய் சுடர் நேமியாய் –3-8-7-

தண் சிரீ வர மங்கை மேய பத்துடன் வைகல் பாட வல்லார் வானோர்க்கு ஆரா வமுதே –5-7-11-

ஆரா அமுதே! அடியேன் உடலம் நின் பால் அன்பாயே
நீராய் அலைந்து கரைய உருக்குகின்ற நெடுமாலே!–5-8-1-

ஆரா வமுதாய் அடியேன் ஆவி அகமே தித்திப்பாய்!
தீரா வினைகள் தீர என்னை ஆண்டாய்! திருக் குடந்தை
ஊராய்! உனக்காட் பட்டும் அடியேன் இன்னம் உழல்வேனோ?–5-8-10-

தீர இரும்புண்ட நீரது போலே என்னாருயிரை
ஆரப் பருக எனக்கே ஆராவமுதானாயே–10-10-5-

எனக்கு ஆராவமுதாய் எனதாவியை இன்னுயிரை
மனக்காராமை மன்னி யுண்டிட்டாய் இனி யுண்டு ஒழியாய்–10-10-6-

அன்பாவாய் ஆரா வமுதமாவாய் அடியேனுக்கு இன்பாவாய் எல்லாமும் நீ யாவாய்-நான்முகன் திருவந்தாதி -59

தேரார் நிறை கதிரோன் மண்டலத்தைக் கீண்டு புக்கு ஆரா வமுதம் அங்கு எய்தி
அதினின்றும் வாராது ஒழிவது ஓன்று உண்டே —

நெறி தரும் செந்தமிழ் ஆரணமே என்று இந் நீணிலத்தோர்
அறிதற நின்ற இராமானுசன் எனக்காரமுதே

மறைப் பாற் கடலைத் திரு நாவின் மந்தரத்தால் கடைந்து
துறைப் பாற் படுத்தித் தமிழாயிரத்தின் சுவையமிர்தம்
கறைப் பாம்பணைப் பள்ளியான் அன்பர் ஈட்டம் களித்து அருந்த
நிறைப்பான் கழலன்றிச் சன்ம விடாய்க்கு நிழல் இல்லையே. ( திருவரங்கக் கலம்பகம், பிள்ளைப் பெருமாள் ஐயங்கார் )

சேரா தனவுள வோ? பெருஞ்செல்வர்க்குவே தம் செப்பும்
பேராயிரம் திண் பெரும் புயமாயிரம் பெய் துளவத்
தாரார் முடியா யிரங் குருகூர்ச் சடகோபன் சொன்ன
ஆரா அமுதக் கவி யாயிர மவ் வரியனுக்கே!—கம்பர் பாடிய சடகோபர் அந்தாதி

—————————

ஸ்ரீ கோவில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ ஆழ்வார்கள் ஸ்ரீ ஆச்சார்யர்கள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ அருளிச் செயல்களில் -என் ஆனாய் -பத பிரயோகங்கள் –

August 28, 2020

யானை –
தென்னானாய் வடவானாய் குட பாலானாய் குண பால மத யானாய் –என்றும்
என்னானை என்னப்பன் எம்பெருமான் -என்றும்
சோலை மலைக் களிறே -என்றும் சொல்வார்களே –
குஞ்ஜரம் வா அத்ரி குஞ்ஜே -என்றார் ஸ்ரீ பட்டர் –

1- யானை எத்தனை தடவை பார்த்தாலும் பார்க்கும் பொழுது எல்லாம் அபூர்வ வஸ்துவாகவே -பரமானந்தமாகவே -இருக்கும்–
இவனும் எப்பொழுதும் நாள் திங்கள் ஆண்டு ஊழி ஊழி தோறும் அப்பொழுதைக்கு அப்பொழுது என் ஆராவமுதமே –
பண்டு இவரைக் கண்டது எவ் ஊரில் -என்றும் சொல்லப் பண்ணுவன்

2-ஆனை உடைய காலைப் பற்றியே ஏற வேண்டும் -இவன் திருவடிகளைப் பற்றியே அடைய வேண்டும்
உன் அடிக் கீழ் அமர்ந்து புகுந்தேனே -என்பர் –

3- தன்னைக் கட்ட கையிற்றை தானே எடுத்துக் கொடுக்கும்-எட்டினோடு இரண்டு என்னும் கயிற்றினால் –
பக்தியாகிய கயிற்றை அவனே தந்து அருள்வான் -மதி நலம் அருளினான் –

4-நீராட்டிய உடனே அழுக்கோடு சேரும் -சுத்த சத்வ மயன் -பரம பவித்ரன் -இருந்தும் வாத்சல்யத்தாலே
பொய்ந்நின்ற ஞானமும் பொல்லா ஒழுக்கும் அழுக்கு உடம்பும் உடைய நம் போல்வாருடன் சேர்வான் –

5-பெண் யானையைக் கொண்டே பிடிக்க வேண்டும் -பிராட்டியின் புருஷகாரம் இன்றி இவனும் வசப்படான் –

6-பாகனுடைய அனுமதி இன்றி தனது பக்கல் வருமவர்களைத் தள்ளி விடும் –
வேதம் வல்லார்களைக் கொண்டு விண்ணோர் பெருமான் திருப்பாதம் பணிந்து –
என்றபடி பாகவதர்களை முன்னிட்டு புகாதாராய் அங்கீ கரித்து அருளான் –

7-யானையின் பாஷை பாகனுக்கு தெரியும் -எம்பெருமான் பாஷை திருக் கச்சி நம்பி போல்வாருக்கே தெரியும்
ஸ்ரீ காஞ்சி பூர்ண மிஸ்ரேண ப்ரீதா சர்வ அபி பாஷிணே-

8-யானையினுடைய நிற்றல் இருத்தல் கிடத்தல் திரிதல் பாகன் இட்ட வழக்காய் இருக்கும் -இவனும்
கனி கண்ணன் போகின்றான் –காமரு பூங்கச்சி மணி வண்ணா நீ கிடக்க வேண்டா –
உன் தன் பைந்நாகப் பாயைச் சுருட்டிக் கொள் -என்றும்
கிடந்தவாறு எழுந்து இருந்து பேசு என்றும் சொல்வாருக்கு சர்வாத்மநா விதேயன் இறே–

9-யானை உண்ணும் போது இறைக்கும் அரிசி பல கோடி நூறாயிரம் எறும்புகளுக்கு உணவாகும் –
இவன் அமுது செய்து சேஷித்த பிரசாதத்தால் பல கோடி பக்த வர்க்கங்கள் உஜ்ஜீவிக்கக் காண்கிறோம் –

10-யானைக்கு கை நீளம் -இவனுக்கும் அலம் புரிந்த நெடும் தடக்கை -நீண்ட அந்தக் கருமுகிலை எம்மான் தன்னை –

11-யானை இறந்த பின்பும் உதவும் -இவனும் தீர்த்தம் பிரசாதித்து தன்னுடைச் சோதிக்கு எழுந்து அருளிய பின்பும்
இதிஹாச புராணங்கள் அருளிச் செயல்கள் மூலமாக தனது சரிதைகளை உணர்த்தி உதவுகிறான் –

12-யானைக்கு ஒரு கையே உள்ளது -இவனுக்கும் கொடுக்கும் கை மட்டுமே கொள்ளும் கை இல்லை இறே

13-பாகனுக்கு ஜீவனங்கள் சம்பாதித்துக் கொடுக்கும் யானை -இவனும் அர்ச்சக பரிசாரகர்களுக்கும் தன்னை நிர்வஹிக்கும்
வித்வான்களுக்கும் ஜீவன உஜ்ஜீவன ப்ரதன்-எனக்கே தன்னைத் தந்த கற்பகம் –

————

மத்தக் களிற்று வசுதேவர் தம்முடை சித்தம் பிரியாத தேவகி தன் வயிற்றில்
அத்ததின் பத்தா நாள் தோன்றிய அச்சுதன்–பெரியாழ்வார் திருமொழி -1-2-6-

தந்த களிறு போல் தானே விளையாடும் நந்தன் மதலை–1-2-8-

தேனுகனும் முரனும் திண் திறல் வெந்நரகம்
என்பவர் தாம் மடிய செரு வதிரச் செல்லும்
ஆனை! எனக்கு ஒருகால் ஆடுக செங்கீரை
ஆயர்கள் போர் ஏறே! ஆடுக ஆடுகவே – 1-5 4-

துடர் சங்கிலிகை சலார் பிலார் என்ன தூங்கு பொன் மணி ஒலிப்ப
படு மும் மதப்புனல் சோர வாரணம் பைய நின்ற்றூர்வது போலே
உடன் கூடி கிண் கிணி ஆரவாரிப்ப வுடை மணி பறை கறங்க
தடம் தாள் இணை கொண்டு சாரங்க பாணி தளர் நடை நடவானோ -1 7-1 –

வெண் புழுதி மேல் பெய்து கொண்டு அளைந்தது ஒரு வேழத்தின் கரும் கன்று போல்
தெள் புழுதி யாடி திருவிக்ரமன் சிறு புகர் விட வியர்த்து
ஒண் போது அலர் கமல சிறுக் கால் உறைத்து ஒன்றும் நோவாமே
தண் போது கொண்ட தவிசின் மீதே தளர் நடை நடவானோ -1 7-9 –

மதுரைப் பிறந்த மா மாயனே என் ஆனாய் நீ என்னைக் காக்க வேண்டும்
அரங்கத்து அரவணைப் பள்ளியானே – 4-10 8-

——————-

வேழ போதக மன்னவன் தாலோ-பெருமாள் திருமொழி –7-1-

கைம்மாவின் நடை அன்ன மென்னடையும் கமலம் போல் முகமும் காணாது
எம்மானை என் மகனை இழந்திட்ட இழி தகையேன் இருகின்றேனே– 9-6–

—————-

மானேய் கண் மடவார் மயக்கில் பட்டு மா நிலத்து
நானே நானாவித நரகம் புகும் பாவம் செய்தேன்
தேனேய் பூம் பொழில் சூழ் திருவேம்கட மா மலை என்
ஆனாய் வந்தடைந்தேன் அடியேனை யாட் கொண்டருளே—1-9-2-

திருவேங்கடம் மேய என்னானை என்னப்பன் என் நெஞ்சில் உளானே –1-10-6-

உறியார்ந்த நறு வெண்ணெய் ஒளியால் சென்று அங்கு உண்டானைக் கண்டு ஆய்ச்சி உரலோடு ஆர்க்க
தறியார்ந்த கருங்களிறே போலே நின்று தடம் கண்கள் பனி மல்கும் தன்மையானை–2-10-6-

கவள யானை கொம்பு ஒசித்த கண்ணன் என்றும் காமரு சீர்க்
குவளை மேகம் அன்ன மேனி கொண்ட கோன் என் ஆனை என்றும்–4-8-1-

அண்டர் கோன் என் ஆனை என்றும் –4-8-3-

சிந்தை தன்னுள் நீங்காது இருந்த திருவே மருவினிய
மைந்தா அம் தண் ஆலி மாலே சோலை மழ களிறே -4-9-2-

கைம்மானம் மழ களிற்றைக் கடல் கிடந்த கரு மணியை
— யான் கண்டது அணி நீர்த் தென்னரங்கத்தே -5-6-1-

மண் சேர முலை உண்ட மா மதலாய் வானவர் தம் கோவே என்று-7-4-1-

கற்றினம் தோறும் மறித்துக் கானம் திரிந்த களிறே
எற்றுக்கு என் அம்மம் உண்ணாதே எம்பெருமான் இருந்தாயே-10-4-9-

—————-

என் ஆனாய் –-தென்னானாய் வடவானாய் குடபாலானாய் குணபால மதயானாய் -திரு நெடும் தாண்டகம்-10-

கல்லுயர்ந்த நெடு மதிள் சூழ் கச்சி மேய களிறு என்றும் -திரு நெடும் தாண்டகம்-15

——————-

திரு வேங்கடத்து என்னானை என்னப்பன் எம்பெருமான் உளனாகவே -திருவாய்மொழி–3-9-1-

————————————————

பண் தரும் மாறன் பசுந்தமிழ் ஆனந்தம் பாய் மாதமாய் விண்டிட எங்கள் இராமானுச முனி வேழம்

———————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ ஆழ்வார்கள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ ஆசார்யர்கள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ மத் பாகவதம் -ஸ்கந்தம்-2- அண்ட ஸ்ருஷ்ட்டி விவரணம் — 10 th அத்யாயம்-ஸ்ரீ மத் பாகவதமே அனைத்து கேள்விகளுக்கும் பதில் கொடுக்கும்–

August 24, 2020

sri-sukah uvaca–Sri Sukadeva Gosvami said; atra–in this Srimad-Bhagavatam;
sargah–statement of the creation of the universe; visargah– statement of subcreation; ca–also;
sthanam–the planetary systems;posanam–protection; utayah–the creative impetus; manvantara–changes of Manus;
isa-anukathah–the science of God; nirodhah–going back home, back to Godhead;
muktih–liberation; asrayah–the summum bonum.–2-10-1-

Sri Sukadeva Gosvami said: In the Srimad-Bhagavatam there are ten divisions of statements regarding the following:
the creation of the universe, subcreation, planetary systems, protection by the Lord, the creative impetus,
the change of Manus, the science of God, returning home, back to Godhead, liberation, and the summum bonum.

dasamasya–of the summum bonum; visuddhi–isolation; artham–purpose; navanam–of the other nine;
iha–in this Srimad-Bhagavatam; laksanam–symptoms; varnayanti–they describe; maha-atmanah–the great sages;
srutena–by Vedic evidences; arthena–by direct explanation; ca–and;anjasa–summarily.–2-10-2-

To isolate the transcendence of the summum bonum, the symptoms of the rest are described sometimes by
Vedic inference, sometimes by direct explanation, and sometimes by summary explanations given by the great sages.

bhuta–the five gross elements (the sky, etc.); matra–objects perceived by the senses; indriya–the senses;
dhiyam–of the mind; janma–creation; sargah–manifestation; udahrtah–is called the creation;
brahmanah–of Brahma, the first purusa; guna-vaisamyat–by interaction of the three modes of nature;
visargah–re-creation; paurusah–resultant activities; smrtah–it is so known.–2-10-3-

The elementary creation of sixteen items of matter–namely the five elements [fire, water, land, air and sky],
sound, form, taste, smell,touch, and the eyes, ears, nose, tongue, skin and mind–is known as
sarga, whereas subsequent resultant interaction of the modes of material

sthitih–the right situation; vaikuntha-vijayah–the victory of the Lord of Vaikuntha; posanam–maintenance;
tat-anugrahah–His causeless mercy; manvantarani–the reign of the Manus; sat-dharmah–perfect occupational duty;
utayah–impetus to work; karma-vasanah–desire for fruitive work.–2-10-4-

The right situation for the living entities is to obey the laws of the Lord and thus be in perfect peace of mind
under the protection of the Supreme Personality of Godhead. The Manus and their laws are meant to
give right direction in life. The impetus for activity is the desire for

avatara–incarnation of Godhead; anucaritam–activities; hareh–of the Personality of Godhead; ca–also; asya–of His;
anuvartinam–followers; pumsam–of the persons; isa-kathah–the science of God; proktah–is said;
nana–various; akhyana–narrations; upabrmhitah–described.–2-10-5-

The science of God describes the incarnations of the Personality of Godhead and His different
activities together with the activities of His

nirodhah–the winding up of the cosmic manifestation; asya–of His;
anusayanam–the lying down of the purusa incarnation Maha-Visnu in mystic slumber; atmanah–of the living entities;
saha–along with; saktibhih–with the energies; muktih–liberation; hitva–giving up; anyatha–otherwise;
rupam–form; sva-rupena–in constitutional form; vyavasthitih–permanent situation.–2-10-6-

The merging of the living entity, along with his conditional living tendency, with the mystic lying down
of the Maha-Visnu is called the winding up of the cosmic manifestation. Liberation is the permanent
situation of the form of the living entity after he gives up the

abhasah–the cosmic manifestation; ca–and; nirodhah–and its winding up; ca–also; yatah–from the source; asti–is;
adhyavasiyate–become manifested; sah–He; asrayah–reservoir; param–the Supreme; brahma–Being;
paramatma–the Supersoul; iti–thus; sabdyate–called.–2-10-7-

The supreme one who is celebrated as the Supreme Being or the Supreme Soul is the supreme source of the
cosmic manifestation as well as its reservoir and winding up. Thus He is the Supreme Fountainhead, the

yah–one who; adhy atmikah–is possessed of the sense organs; ayam– this; purusah–personality; sah–he; asau–that;
eva–also; adhi daivikah–controlling deity; yah–that which; tatra–there; ubhaya–of both; vicchedah–separation;
purusah–person; hi–for; adhi bhautikah–the visible body or the embodied living entity.–2-10-8-

The individual person possessing different instruments of senses is called the adhyatmic person,
and the individual controlling deity of the senses is called adhi daivic. The embodiment seen on the eyeballs is

ekam–one; ekatara–another; abhave–in the absence of; yada–because; na–does not; upalabhamahe–perceptible;
tritayam–in three stages; tatra–there; yah–the one; veda–who knows; sah–he; atma–the Supersoul;
sva–own; asraya–shelter; asrayah–of the shelter.–2-10-9-

All three of the above-mentioned stages of different living entities are interdependent.
In the absence of one, another is not understood. But the Supreme Being who sees every one of them
as the shelter of the shelter is independent of all, and therefore He is the supreme shelter.

There are innumerable living entities, one dependent on the other in the relationship of the controlled and the controller.
But without the medium of perception, no one can know or understand who is the controlled and who is the controller.
For example, the sun controls the power of our vision, we can see the sun because the sun has its body, and the sunlight
is useful only because we have eyes. Without our having eyes, the sunlight is useless, and without sunlight the eyes are useless.
Thus they are interdependent, and none of them is independent.
Therefore the natural question arises concerning who made them interdependent.
The one who has made such a relationship of interdependence must be ultimately completely independent.
As stated in the beginning of the Srimad- Bhagavatam, the ultimate source of all interdependent objectives is the
complete independent subject. This ultimate source of all interdependence is the Supreme Truth or Paramatma,
the Supersoul, who is not dependent on anything else. He is svasrayasrayah. He is only dependent on His self,
and thus He is the supreme shelter of everything. Although Paramatma and Brahman are subordinate to Bhagavan,
because Bhagavan is Purusottama or the Superperson, He is the source of the Supersoul also.
In the Bhagavadgita (15.18) Lord Krsna says that He is the Purusottama and the source of

purusah–the Supreme Person, Paramatma; andam–the universes; vinir bhidya–making them each separately situated;
yada–when; asau–the same; sah–He (the Lord); vinir gatah–came out; atmanah–of Himself;ayanam–lying in place;
anvicchan–desiring; apah–water; asraksit–created; sucih–the most pure; sucih–transcendental.–2-10-10-

After separating the different universes, the gigantic universal form of the Lord [Maha-Visnu], which came out of
the causal ocean, the place of appearance for the first purusa-avatara, entered into each of the
separate universes, desiring to lie on the created transcendental water

tasu–in that; avatsit–resided; sva–own; srstasu–in the matter of creation; sahasram–one thousand;
parivatsaran–years of His measurement;tena–for that reason; narayanah–the Personality of Godhead named Narayana;
nama–name; yat–because; apah–water; purusa-udbhavah–emanated from the Supreme Person.–2-10-11-

That Supreme Person is not impersonal and therefore is distinctively a nara, or person.
Therefore the transcendental water created from the Supreme Nara is known as nara.
And because He lies down on that water, He

dravyam–physical elements; karma–action; ca–and; kalah–time; ca–also; sva-bhavah jivah–the living entities;
eva–certainly; ca–also; yat–whose; anu grahatah–by the mercy of; santi–exist; na–does not;
santi–exist; yat-upe ksaya–by negligence.–2-10-12-

One should definitely know that all material ingredients, activities, time and modes, and the living entities
who are meant to enjoy them all, exist by His mercy only, and as soon as He does not care for them,

ekah–He, one alone; nanatvam–varieties; anvicchan–so desiring; yoga-talpat–from the bedstead of mystic slumber;
samut thitah–thus generated; viryam–the semina; hiran mayam–golden hue; devah–the demigod;
mayaya–by the external energy; vyasr jat–perfectly created;tridha–in three features.–2-10-13-

The Lord, while lying on His bed of mystic slumber, generated the seminal symbol, golden in hue,
through external energy out of His desire

adhidaivam–the controlling entities; atha–now; adhyatmam–the controlled entities; adhibhutam–the material bodies;
iti–thus; prabhuh–the Lord; atha–in this way; ekam–one only; paurusam–of His Lordship;
viryam–potency; tridha–in three; abhidyata–divided; tat–that; srnu–just hear from me.–2-10-14-

Just hear from me how the potency of His Lordship divides one into three, called the controlling entities,
the controlled entities and the material bodies, in the manner mentioned above.

antah sarire–within the body; akasat–from the sky; purusasya–of Maha-Visnu; vicestatah–while so trying, or willing;
ojah–the energy of the senses; sahah–mental force; balam–bodily strength; jajne–generated;
tatah–thereafter; pranah–the living force; mahan asuh–the fountainhead of everyone’s life.–2-10-15-

From the sky situated within the transcendental body of the manifesting Maha-Visnu, sense energy,
mental force and bodily strength are all generated, as well as the sum total of
the fountainhead of the total living force.

anuprananti–follow the living symptoms; yam–whom; pranah–senses; pranantam–endeavoring; sarva-jantusu–in all living entities;
apanantam- -stop endeavoring; apananti–all others stop; nara-devam–a king; iva–like; anugah–the followers.–2-10-16-

As the followers of a king follow their lord, similarly when the total energy is in motion, all other living
entities move, and when the total energy stops endeavoring, all other living entities stop sensual

pranena–by the living force; aksipata–being agitated; ksut–hunger; trt–thirst; antara–from within;
jayate–generates; vibhoh–of the Supreme; pipasatah–being desirous to quench the thirst;
jaksatah–being desirous to eat; ca–and; prak–at first; mukham–the mouth; nirabhidyata–was opened.–2-10-17-

The living force, being agitated by the virat-purusa, generated hunger mukhatah–from the mouth; talu–the palate;
nirbhinnam–being generated; jihva–the tongue; tatra–thereupon; upajayate–becomes manifested; tatah–thereupon;
nana-rasah–various tastes; jajne–became manifested; jihvaya–by the tongue; yah–which; adhigamyate–become relished.–2-10-18-

From the mouth the palate became manifested, and thereupon the tongue was also generated.
After this all the different tastes came into

vivaksoh–when there was a need to speak; mukhatah–from the mouth; bhumnah–of the Supreme;
vahnih–fire or the controlling deity of fire; vak–vibration; vyahrtam–speeches; tayoh–by both; jale–in the water;
ca–however; etasya–of all these; suciram–a very, very long time; nirodhah–suspension; samajayata–did continue.–2-10-19-

When the Supreme desired to speak, speeches were vibrated from the mouth.
Then the controlling deity Fire was generated from the mouth. But

nasike–in the nostrils; nirabhidyetam–being developed; dodhuyati–rapidly blowing; nabhasvati–air respiration;
tatra–thereupon; vayuh–air; gandha-vahah–smelling odor; ghranah–sense of smell; nasi–in the nose;
jighrksatah–desiring to smell odors.–2-10-20-

Thereafter, when the supreme purusa desired to smell odors, the nostrils and respiration were generated,
the nasal instrument and odors came into existence, and the controlling deity of air, carrying smell,
also became manifested

yada–while; atmani–unto Himself; niralokam–without any light; atmanam–His own transcendental body;
ca–also other bodily forms; didrksatah–desired to look upon; nirbhinne–due to being sprouted; hi–for;
aksini–of the eyes; tasya–of Him; jyotih–the sun; caksuh–the eyes; guna-grahah–the power of seeing.–2-10-21-

Thus when everything existed in darkness, the Lord desired to see Himself and all that was created.
Then the eyes, the illuminating god Sun, the power of vision and the object of sight all became manifested

bodhyamanasya–desiring to understand; rsibhih–by the authorities; atmanah–of the Supreme Being; tat–that;
jighrksatah–when He desired to take up; karnau–the ears; ca–also; nirabhidyetam–became manifested;
disah–the direction or the god of air; srotram–the power of hearing;guna-grahah–and the objects of hearing.–2-10-22-

By development of the desire of the great sages to know, the ears, the power of hearing, the controlling
deity of hearing, and the objects of hearing became manifested. The great sages desired to hear about the Self.

vastunah–of all matter; mrdu–softness; kathinya–hardness; laghu–lightness; guru–heaviness; osna–warmness;
sitatam–coldness; jighrksatah–desiring to perceive; tvak–the touch sensation; nirbhinna–distributed;
tasyam–in the skin; roma–hairs on the body; mahi-ruhah–as well as the trees, the controlling deities; tatra–there;
ca–also; antah–within; bahih–outside; vatah tvaca–the sense of touch or the skin;
labdha–having been perceived; gunah–objects of sense perception; vrtah–generated.–2-10-23-

When there was a desire to perceive the physical characteristics of matter, such as softness, hardness, warmth,
cold, lightness and heaviness, the background of sensation, the skin, the skin pores, the hairs on the body and
their controlling deities (the trees) were generated. Within and outside the skin is a covering of
air through which sense perception became prominent

hastau–the hands; ruruhatuh–manifested; tasya–His; nana–various; karma–work; cikirsaya–being so desirous;
tayoh–of them; tu–however;balavan–to give strength; indrah–the demigod in heaven; adanam–activities of the hand;
ubhaya-asrayam–dependent on both the demigod and the hand.–2-10-24-

Thereafter when the Supreme Person desired to perform varieties of work, the two hands and their controlling strength,
and Indra, the demigod in heaven, became manifested, as also the acts dependent on both the hands and the demigod

gatim–movement; jigisatah–so desiring; padau–the legs; ruruhate–being manifested; abhikamikam–purposeful;
padbhyam–from the legs;yajnah–Lord Visnu; svayam–personally Himself; havyam–the duties;
karmabhih–by one’s occupational duty; kriyate–caused to be done;nrbhih–by different human beings.–2-10-25-

Thereupon, because of His desiring to control movement, His legs became manifested, and from the legs
the controlling deity named Visnu was generated. By His personal supervision of this act, all varieties of
human being are busily engaged in dutiful occupational sacrifice

nirabhidyata–came out; sisnah–the genitals; vai–certainly; prajaananda– sex pleasure;
amrta-arthinah–aspiring to taste the nectar;upasthah–the male or female organ; asit–came into existence;
kamanam–of the lustful; priyam–very dear; tat–that; ubhaya-asrayam–shelter for both.–2-10-26-

Thereupon, for sexual pleasure, begetting offspring and tasting heavenly nectar, the Lord developed the genitals,
and thus there is the genital organ and its controlling deity, the Prajapati.
The object of sexual pleasure and the controlling deity are under the control of the genitals of the Lord

utsisrksoh–desiring to evacuate; dhatu-malam–refuse of eatables; nirabhidyata–became open; vai–certainly;
gudam–the evacuating hole; tatah–thereafter; payuh–the evacuating sense organ; tatah–thereafter;
mitrah–the controlling demigod; utsargah–the substance evacuated;ubhaya–both; asrayah–shelter.–2-10-27-

Thereafter, when He desired to evacuate the refuse of eatables, the evacuating hole, anus, and the sensory organ
thereof developed along with the controlling deity Mitra. The sensory organ and the evacuating
substance are both under the shelter of the controlling deity

asisrpsoh–desiring to go everywhere; purah–in different bodies; puryah–from one body;
nabhi-dvaram–the navel or abdominal hole; apanatah–was manifested; tatra–thereupon;
apanah–stopping of the vital force; tatah–thereafter; mrtyuh–death; prthaktvam–separately;
ubhaya–both; asrayam–shelter.–2-10-28-

Thereafter, when He desired to move from one body to another, the navel and the air of departure and death
were combinedly created. The navel is the shelter for both, namely death and the separating force.

aditsoh–desiring to have; anna-pananam–of food and drink; asan– there became; kuksi–the abdomen;
antra–the intestines; nadayah–and the arteries; nadyah–the rivers; samudrah–seas; ca–also; tayoh–of them;
tustih–sustenance; pustih–metabolism; tat–of them; asraye–the source.–2-10-29-

When there was a desire to have food and drink, the abdomen and the intestines and also the arteries became manifested.
The rivers and seas are the source of their sustenance and metabolism

nididhyasoh–being desirous to know; atma-mayam–own energy; hrdayam– the location of the mind;
nirabhidyata–was manifested; tatah– thereafter; manah–the mind; candrah–the controlling deity of the mind, the moon;
iti–thus; sankalpah–determination; kamah–desire; eva–as much as; ca–also.–2-10-30-

When there was a desire to think about the activities of His own energy, then the heart (the seat of the mind),
the mind, the moon, determination and all desire became manifested

tvak–the thin layer on the skin; carma–skin; mamsa–flesh; rudhira– blood; medah–fat; majja–marrow; asthi–bone;
dhatavah–elements; bhumi–earth; ap–water; tejah–fire; mayah–predominating; sapta–seven;
pranah–breathing air; vyoma–sky; ambu–water; vayubhih–by the air.–2-10-31-

The seven elements of the body, namely the thin layer on the skin, the skin itself, the flesh, blood, fat,
marrow and bone, are all made of earth, water and fire, whereas the life breath is produced by the sky,water and air

guna-atmakani–attached to the qualities; indriyani–the senses; bhuta-adi–material ego; prabhavah–influenced by;
gunah–the modes of material nature; manah–the mind; sarva–all; vikara–affection (happiness and distress);
atma–form; buddhih–intelligence; vijnana–deliberation; rupini–featuring.–2-10-32-

The sense organs are attached to the modes of material nature, and the modes of material nature are products
of the false ego. The mind is subjected to all kinds of material experiences (happiness and distress),
and the intelligence is the feature of the mind’s deliberation

etat–all these; bhagavatah–of the Personality of Godhead; rupam– form; sthulam–gross; te–unto you;
vyahrtam–explained; maya–by me; mahi–the planets; adibhih–and so on; ca–unlimitedly; avaranaih–by coverings;
astabhih–by eight; bahih–external; avrtam–covered.–2-10-33-

Thus by all this, the external feature of the Personality of Godhead is covered by gross forms such as
those of planets, which were explained to you by me

atah–therefore; param–transcendental; suksmatamam–finer than the finest; avyaktam–unmanifested;
nirvisesanam–without material features; anadi–without beginning; madhya–without an intermediate stage;
nidhanam–without end; nityam–eternal; vak–words; manasah–of the mind; param–transcendental.–2-10-34-

Therefore beyond this [gross manifestation] is a transcendental manifestation finer than the finest form.
It has no beginning, no intermediate stage and no end; therefore it is beyond the limits of
expression or mental speculation and is distinct from the material conception

amuni–all these; bhagavat–unto the Supreme Personality of Godhead; rupe–in the forms; maya–by me; te–unto you;
hi–certainly; anuvarnite–described respectively; ubhe–both; api–also; na–never; grhnanti–accepts;
maya–external; srste–being so manifested; vipah-citah–the learned one who knows.–2-10-35-

Neither of the above forms of the Lord, as just described unto you from the material angle of vision, is
accepted by the pure devotees of the Lord who know Him well

sah–He; vacya–by His forms and activities; vacakataya–by His transcendental qualities and entourage;
bhagavan–the Personality of Godhead; brahma–absolute; rupa-dhrk–by accepting visible forms; nama–name; rupa–form;
kriya–pastimes; dhatte–accepts; sa-karma–engaged in work; akarmakah–without being affected; parah–transcendence.–2-10-36-

He, the Personality of Godhead, manifests Himself in a transcendental form, being the subject of His
transcendental name, quality, pastimes, entourage and transcendental variegatedness. Although He is unaffected by
all such activities, He appears to be so engaged

praja-patin–Brahma and his sons like Daksa and others; manun–the periodical heads like Vaivasvata Manu;
devan–like Indra, Candra and Varuna; rsin–like Bhrgu and Vasistha; pitr-ganan–the inhabitants of the Pita planets;
prthak–separately; siddha–the inhabitants of the Siddha planet; carana–the inhabitants of the Carana planet;
gandharvan–the inhabitants of the Gandharva planets; vidyadhra–the inhabitants of the Vidyadhara planet;
asura–the atheists; guhyakan–the inhabitants of the Yaksa planet; kinnara–the inhabitants of the Kinnara planet;
apsarasah– the beautiful angels of the Apsara planet; nagan–the serpentine inhabitants of Nagaloka;
sarpan–the inhabitants of Sarpaloka (snakes);kimpurusan–the monkey-shaped inhabitants of the Kimpurusa planet;
naran–the inhabitants of earth; matr–the inhabitants of Matrloka; raksah–the inhabitants of the demoniac planet;
pisacan–the inhabitants of Pisacaloka; ca–also; preta–the inhabitants of Pretaloka; bhuta–theevil spirits;
vinayakan–the goblins; kusmanda–will-o’-the-wisp; unmada–lunatics; vetalan–the jinn; yatudhanan–a particular type of evil spirit;
grahan–the good and evil stars; api–also; khagan–the birds; mrgan–the forest animals; pasun–the household animals;
vrksan–the ghosts; girin–the mountains; nrpa–O King; sarisrpan–reptiles; dvividhah– the moving and the standing living entities;
catuh-vidhah–living entities born from embryos, eggs, perspiration and seeds; ye–others;anye–all; jala–water; sthala–land;
nabha-okasah–birds; kusala–in happiness; akusalah–in distress; misrah–in mixed happiness and distress;
karmanam–according to one’s own past deeds; gatayah–as result of; tu–but; imah–all of them.–2-10-37 /38 /39 /40 –

O King, know from me that all living entities are created by the Supreme Lord according to their past deeds.
This includes Brahma and his sons like Daksa, the periodical heads like Vaivasvata Manu, the demigods
like Indra, Candra and Varuna, the great sages like Bhrgu, Vyasa and Vasistha, the inhabitants of Pitrloka and Siddhaloka,
the Caranas, Gandharvas, Vidyadharas, Asuras, Yaksas, Kinnaras and angels, the serpentines, the monkey-shaped Kimpurusas,
the human beings, the inhabitants of Matrloka, the demons, Pisacas, ghosts, spirits, lunatics and evil spirits,
the good and evil stars, the goblins, the animals in the forest, the birds, the household animals, the reptiles, the
mountains, the moving and standing living entities, the living entities born from embryos, from eggs, from perspiration and from seeds,
and all others, whether they be in the water, land or sky, in happiness, in distress or in mixed happiness and distress.
All of them, according to their past deeds, are created by the Supreme Lord.

sattvam–the mode of goodness; rajah–the mode of passion; tamah–the mode of darkness; iti–thus; tisrah–the three; sura–demigod;
nr–human being; narakah–one who is suffering hellish conditions; tatra api–even there; ekaikasah–another; rajan–O King;
bhidyante–divide into; gatayah–movements; tridha–three; yada–at that time; ekaikatarah–one in relation with another;
anyabhyam–from the other; sva-bhavah–habit; upahanyate–develops.–2-10-41-

According to the different modes of material nature–the mode of goodness, the mode of passion and the mode of
darkness–there are different living creatures, who are known as demigods, human beings and hellish living entities.
O King, even a particular mode of nature, being mixed with the other two, is divided into three, and thus each kind of
living creature is influenced by the other modes and acquires its habits also

sah–He; eva–certainly; idam–this; jagat-dhata–the maintainer of the entire universe; bhagavan–the Personality of Godhead;
dharma-rupadhrk–assuming the form of religious principles; pusnati–maintains; sthapayan–after establishing; visvam–the universes;
tiryak–living entities lower than the human beings; nara–the human beings; suraadibhih–by the demigodly incarnations.–2-10-42-

He, the Personality of Godhead, as the maintainer of all in the universe, appears in different incarnations after establishing
the creation, and thus He reclaims all kinds of conditioned souls amongst the humans, the nonhumans and the demigods.

tatah–thereafter, at the end; kala–destruction; agni–fire; rudraatma– in the form of Rudra; yat–whatever; srstam–created;
idam–all these; atmanah–of His own; sam–completely; niyacchati–annihilates; tat kale–at the end of the millennium;
ghana-anikam–bunches of clouds; iva–like that of; anilah–air.–2-10-43-

Thereafter, at the end of the millennium, the Lord Himself in the form of Rudra, the destroyer, will
annihilate the complete creation as the wind displaces the clouds

ittham–in these features; bhavena–the matter of creation and destruction; kathitah–described; bhagavan–the Personality of Godhead;
bhagavat-tamah–by the great transcendentalists; na–not; ittham–in this; bhavena–features; hi–only; param–most glorious; drastum–to see;
arhanti–deserve; surayah–great devotees.–2-10-44-

The great transcendentalists thus describe the activities of the Supreme Personality of Godhead, but
the pure devotees deserve to see more glorious things in transcendence, beyond these features

na–never; asya–of the creation; karmani–in the matter of; janmaadau– creation and destruction; parasya–of the Supreme;
anuvidhiyate–it is so described; kartrtva–engineering; pratisedha-artham–counteract;
mayaya–by the external energy; aropitam–is manifested; hi–for; tat–the creator.–2-10-45-

There is no direct engineering by the Lord for the creation and destruction of the material world.
What is described in the Vedas about His direct interference is simply to counteract the idea that material
nature is the creator

ayam–this process of creation and annihilation; tu–but; brahmanah–of Brahma; kalpah–his one day;
sa-vikalpah–along with the duration of the universes; udahrtah–exemplified; vidhih–regulative principles;
sadharanah–in summary; yatra–wherein; sargah–creation; prakrta–in the matter of material nature; vaikrtah–disbursement.–2-10-46-

This process of creation and annihilation described in summary herein is the regulative principle during the duration
of Brahma’s one day. It is also the regulative principle in the creation of mahat, in which the material nature is dispersed.
Therefore the thirty kalpas of Brahma are:
(1) Sveta-kalpa, (2)Nilalohita, (3) Vamadeva, (4) Gathantara, (5) Raurava, (6) Prana,
(7)Brhat-kalpa, (8) Kandarpa, (9) Sadyotha, (10) Isana, (11) Dhyana, (12)Sarasvata,
(13) Udana, (14) Garuda, (15) Kaurma, (16) Narasimha, (17)Samadhi, (18) Agneya,
(19) Visnuja, (20) Saura, (21) Soma-kalpa, (22)Bhavana, (23) Supuma, (24) Vaikuntha,
(25) Arcisa, (26) Vali-kalpa, (27)Vairaja, (28) Gauri-kalpa, (29) Mahesvara, (30) Paitr-kalpa

parimanam–measurement; ca–also; kalasya–of time; kalpa–a day of Brahma; laksana–symptoms; vigraham–form;
yatha–as much as; purastat– hereafter; vyakhyasye–shall be explained; padmam–by the name Padma;
kalpam–the duration of a day; atho–thus; srnu–just hear.–2-10-47-

O King, I shall in due course explain the measurement of time in its gross and subtle features with
the specific symptoms of each, but for the present let me explain unto you the Padma-kalpa

saunakah uvaca–Sri Saunaka Muni said; yat–as; aha–you said; nah– unto us; bhavan–your good self; suta–O Suta;
ksatta–Vidura; bhagavat auttamah–one of the topmost devotees of the Lord; cacara–practiced;
tirthani–places of pilgrimage; bhuvah–on the earth; tyaktva–leaving aside; bandhun–all relatives;
su-dustyajan–very difficult to give up.–2-10-48-

Saunaka Rsi, after hearing all about the creation, inquired from Suta Gosvami about Vidura,
for Suta Gosvami had previously informed him how Vidura left home, leaving aside all his relatives,
who were very difficult to leave.

ksattuh–of Vidura; kausaraveh–as that of Maitreya; tasya–their; samvadah–news; adhyatma–in the matter of transcendental knowledge;
samsritah–full of; yat–which; va–anything else; sah–he; bhagavan–His Grace; tasmai–unto him; prstah–inquired; tattvam–the truth;
uvaca–answered; ha–in the past; bruhi–please tell; nah–unto us; tat–those matters; idam–here; saumya–O gentle one; vidurasya–of Vidura;
vicestitam–activities; bandhu-tyaga–renouncing the friends; nimittam–the cause of; ca–also; yatha–as; eva–also; agatavan–came back;
punah–again (at home).–2-10-49 / 50 –

Saunaka Rsi said: Let us know, please, what topics were discussed between Vidura and Maitreya, who talked on
transcendental subjects, and what was inquired by Vidura and replied by Maitreya. Also please let us
know the reason for Vidura’s giving up the connection of his family members, and why he again came home.
Please also let us know the activities of Vidura while he was in the places of pilgrimage

sutah uvaca–Sri Suta Gosvami replied; rajna–by the King; pariksita– by Pariksit; prstah–as asked; yat–what;
avocat–spoke; maha-munih–the great sage; tat–that very thing; vah–unto you; abhidhasye–I shall explain;
srnuta–please hear; rajnah–by the King; prasna–question;anusaratah–in accordance with.–2-10-51-

Sri Suta Gosvami explained: I shall now explain to you the very subjects explained by the great sage
in answer to King Pariksit’s inquiries. Please hear them attentively.

———————————————————-

ஸ்ரீ கோவில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ ஸூக பகவான் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ கிருஷ்ண த்வைபாயன பகவான் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ நாரத பகவான் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ மத் பாகவதம் -ஸ்கந்தம்-2- அண்ட ஸ்ருஷ்ட்டி விவரணம் — 9 th அத்யாயம்–ப்ரஹ்மத்தின் ஸ்ரீ ஸூக்திகளைக் கொண்டே பதில்கள்–

August 24, 2020

sri-sukah uvaca–Sri Sukadeva Gosvami said; atma–the Supreme Personality of Godhead; mayam–energy;
rte–without; rajan–O King; parasya–of the pure soul; anubhava-atmanah–of the purely conscious; na–never;
ghateta–it can so happen; artha–meaning; sambandhah–relation with the material body;
svapna–dream; drastuh–of the seer; iva–like; anjasa–completely.–2-9-1-

Sri Sukadeva Gosvami said: O King, unless one is influenced by the energy of the Supreme Personality of Godhead,
there is no meaning to the relationship of the pure soul in pure consciousness with the material body.
That relationship is just like a dreamer’s seeing his own body

bahu-rupah–multiforms; iva–as it were; abhati–manifested; mayaya– by the influence of the exterior energy;
bahu-rupaya–in multifarious forms; ramamanah–enjoying as it were; gunesu–in the modes of different qualities;
asyah–of the external energy; mama–mine; aham–I; iti–thus; manyate–thinks.-2-9-2-

The illusioned living entity appears in so many forms offered by the external energy of the Lord.
While enjoying in the modes of material nature, the encaged living entity misconceives, thinking in terms of “I”

yarhi–at any time; vava–certainly; mahimni–in the glory; sve–of himself; parasmin–in the Supreme; kala–time;
mayayoh–of the material energy; rameta–enjoys; gata-sammohah–being freed from the misconception; tyaktva–giving up;
udaste–in fullness; tada–then;ubhayam–both (the misconceptions of I and mine).-2-9-3-

As soon as the living entity becomes situated in his constitutional glory and begins to enjoy the
transcendence beyond time and material energy, he at once gives up the two misconceptions of life [I and mine]

atma-tattva–the science of God or that of the living entity; visuddhi–purification; artham–goal; yat–that which;
aha–said; bhagavan–the Personality of Godhead; rtam–in reality; brahmane–unto Lord Brahma; darsayan–by showing;
rupam–eternal form; avyalika–without any deceptive motive; vrata–vow; adrtah–worshiped.–2-9-4-

O King, the Personality of Godhead, being very much pleased with Lord Brahma because of his non deceptive
penance in bhakti-yoga, presented His eternal and transcendental form before Brahma. And that is the objective

sah–he; adi-devah–the first demigod; jagatam–of the universe; parah–supreme; guruh–spiritual master;
svadhisnyam–his lotus seat;asthaya–to find the source of it; sisrksaya–for the matter of creating the universal affairs;
aiksata–began to think; tam–in that matter; na–could not; adhyagacchat–understand; drsam–the direction; atra–therein;
sammatam–just the proper way; prapanca–material; nirmana–construction; vidhih–process; yaya–as much as; bhavet–should be.–2-9-5-

Lord Brahma, the first spiritual master, supreme in the universe, could not trace out the source of his lotus seat,
and while thinking of creating the material world, he could not understand the proper direction
for such creative work, nor could he find out the process for such

sah–he; cintayan–while thus thinking; dvi–two; aksaram–syllables; ekada–once upon a time; ambhasi–in the water;
upasrnot–heard it nearby; dvih–twice; gaditam–uttered; vacah–words; vibhuh–the great; sparsesu–in the sparsa letters;
yat–which; sodasam–the sixteenth;ekavimsam–and the twenty-first; niskincananam–of the renounced order of life;
nrpa–O King; yat–what is; dhanam–wealth; viduh–as it is known.–2-9-6-

While thus engaged in thinking, in the water, Brahmaji heard twice from nearby two syllables joined together.
One of the syllables was taken from the sixteenth and the other from the twenty-first of the sparsa
alphabets, and both joined to become the wealth of the renounced order of

nisamya–after hearing; tat–that; vaktr–the speaker; didrksaya–just to find out who spoke; disah–all sides;
vilokya–seeing; tatra–there; anyat–any other; apasyamanah–not to be found; svadhisnyam–on his lotus seat;
asthaya–sit down; vimrsya–thinking; tat–it; hitam–welfare;tapasi–in penance; upadistah–as he was instructed;
iva–in pursuance of; adadhe–gave; manah–attention.–2-9-7-

When he heard the sound, he tried to find the speaker, searching on all sides. But when he was unable to find
anyone besides himself, he thought it wise to sit down on his lotus seat firmly and give his

divyam–pertaining to the demigods in the higher planets; sahasra–one thousand; abdam–years;
amogha–spotless, without a tinge of impurity;darsanah–one who has such a vision of life; jita–controlled;
anila–life; atma–mind; vijita–controlled over; ubhaya–both; indriyah–one who has such senses;
atapyata–executed penance; sma–in the past;akhila–all; loka–planet; tapanam–enlightening; tapah–penance;
tapiyan–extremely hard penance; tapatam–of all the executors of penances; samahitah–thus situated.–2-9-8-

Lord Brahma underwent penances for one thousand years by the calculations of the demigods.
He heard this transcendental vibration from the sky, and he accepted it as divine.
Thus he controlled his mind and senses, and the penances he executed were a great lesson for the living

tasmai–unto him; sva-lokam–His own planet or abode; bhagavan–the Personality of Godhead;
sabhajitah–being pleased by the penance of Brahma; sandarsayam asa–manifested; param–the supreme; na–not;
yat–of which; param–further supreme; vyapeta–completely given up; sanklesa–five kinds of material afflictions;
vimoha–without illusion; sadhvasam–fear of material existence; sva-drsta-vadbhih–by those who have perfectly realized the self;
purusaih–by persons; abhistutam–worshiped by.–2-9-9-

The Personality of Godhead, being thus very much satisfied with the penance of Lord Brahma, was pleased to
manifest His personal abode, Vaikuntha, the supreme planet above all others. This transcendental abode
of the Lord is adored by all self-realized persons freed from all kinds

தஸ்மை ஸ்வலோகம் பகவான் ஸபாஜித:ஸம்தர்சயாமாஸ பரம் ந யத் பரம்
வ்யபேத ஸம்க்லேச விமோஹ ஸாத்வஸம் ஸ்வத்ருஷ்டவத்பி: விபுதை: அபிஷ்டுதம்

இவ்வாறு ஸ்ரீ பிரம்மாவால் ப்ரீதி செய்யப்பட்ட ஸ்ரீ பகவான் எதற்கு மேல் உயர்ந்த இடம் இல்லையோ,
எங்கு பாபங்கள், அறியாமை , பயம் இவை இல்லையோ, எது பக்தர்களால் விரும்பி துதிக்கப் படுகிறதோ
அந்த அவருடைய இடமாகிற ஸ்ரீ வைகுண்டத்தை காட்டி அருளினார்.

pravartate–prevail; yatra–wherein; rajah tamah–the modes of passion and ignorance; tayoh–of both of them;
sattvam–the mode of goodness; ca–and; misram–mixture; na–never; ca–and; kala–time; vikramah–influence;
na–neither; yatra–therein; maya–illusory, external energy;kim–what; uta–there is; apare–others;
hareh–of the Personality of Godhead; anuvratah–devotees; yatra–wherein; sura–by the demigods;
asura–and the demons; arcitah–worshiped.–2-9-10-

In that personal abode of the Lord, the material modes of ignorance and passion do not prevail, nor is there
any of their influence in goodness. There is no predominance of the influence of time, so what to
speak of the illusory, external energy; it cannot enter that region.
Without discrimination, both the demigods and the demons worship the Lord

ப்ரவர்த்ததே யத்ர ரஜஸ்தமஸ்தயோ: ஸத்வம் ச மிஸ்ரம் ந ச காலவிக்ரம:
ந யத்ர மாயா ,கிமுதாபரே ஹரே: அனுவ்ருதா யத்ர ஸுராஸுரார்சிதா:

அங்கு ரஜஸ் தமஸ் அல்லது இவற்றுடன கலந்த ஸத்வமோ இல்லை. சுத்த சத்வமே இருப்பதால்.
ஆங்கு உள்ள பகவானுடைய பரிவாரங்கள் தேவர்களாலும் அசுரர்களாலும் வணங்கப்படுகிறார்கள்.

syama–sky-bluish; avadatah–glowing; sata-patra–lotus flower; locanah–eyes; pisanga–yellowish; vastrah–clothing;
su-rucah–greatly attractive; su-pesasah–growing youthful; sarve–all of them; catuh–four; bahavah–hands;
unmisan–rising luster; mani–pearls; praveka–superior quality; niska-abharanah–ornamental medallions;
su-varcasah–effulgent.–2-9-11-

The inhabitants of the Vaikuntha planets are described as having a glowing sky-bluish complexion.
Their eyes resemble lotus flowers, their dress is of yellowish color, and their bodily features very attractive.
They are just the age of growing youths, they all have four hands, they are all
nicely decorated with pearl necklaces with ornamental medallions,

அங்கு உள்ளோர் எல்லாரும் நீல நிறத்துடனும் பீதாம்பரத்துடனும் தாமரைக் கண்களுடனும் காணப்பட்டனர்.

pravala–coral; vaidurya–a special diamond; mrnala–celestial lotus; varcasah–rays; parisphurat–blooming;
kundala–earring; mauli–heads; malinah–with garlands.–2-9-12-

Some of them are effulgent like coral and diamonds in complexion and have garlands on their heads,
blooming like lotus flowers, and some wear earrings

bhrajisnubhih–by the glowing; yah–the Vaikunthalokas; paritah– surrounded by; virajate–thus situated; lasat–brilliant;
vimana–airplanes; avalibhih–assemblage; maha-atmanam–of the great devotees of the Lord; vidyota manah–beautiful like lightning;
pramada–ladies; uttama–celestial; adyubhih–by complexion; sa-vidyut–with electric lightning; abhravalibhih–with clouds in the sky;
yatha–as it were; nabhah–the sky.–2-9-13-

The Vaikuntha planets are also surrounded by various airplanes, all glowing and brilliantly situated.
These airplanes belong to the great mahatmas or devotees of the Lord. The ladies are as beautiful as
lightning because of their celestial complexions, and all these combined together appear just like
the sky decorated with both clouds and lightning.

srih–the goddess of fortune; yatra–in the Vaikuntha planets; rupini–in her transcendental form;
urugaya–the Lord, who is sung of by the great devotees; padayoh–under the lotus feet of the Lord; karoti–does;
manam–respectful services; bahudha–in diverse paraphernalia; vibhutibhih–accompanied by her personal associates;
prenkham–movement of enjoyment; srita–taken shelter of; ya–who; kusumakara–spring;
anugaih–by the black bees; vigiyamana–being followed by the songs;
priya-karma–activities of the dear most; gayati–singing.–2-9-14-

The goddess of fortune in her transcendental form is engaged in the loving service of the Lord’s lotus feet,
and being moved by the black bees, followers of spring, she is not only engaged in variegated
pleasure–service to the Lord, along with her constant companions–but is
also engaged in singing the glories of the Lord’s activities.

dadarsa–Brahma saw; tatra–there (in Vaikuntha loka); akhila–entire; satvatam–of the great devotees;
patim–the Lord; sriyah–of the goddess of fortune; patim–the Lord; yajna–of sacrifice; patim–the Lord;
jagat–of the universe; patim–the Lord; sunanda–Sunanda; nanda–Nanda;prabala–Prabala; arhana–Arhana;
adibhih–by them; sva-parsada–own associates; agraih–by the foremost; parisevitam–being served in
transcendental love; vibhum–the great Almighty.–2-9-15-

Lord Brahma saw in the Vaikuntha planets the Personality of Godhead, who is the Lord of the entire devotee community,
the Lord of the goddess of fortune, the Lord of all sacrifices, and the Lord of the universe, and
who is served by the foremost servitors like Nanda, Sunanda, Prabala and Arhana, His immediate associates

bhrtya–the servitor; prasada–affection; abhimukham–favorably facing; drk–the very sight; asavam–an intoxication;
prasanna–very much pleased; hasa–smile; aruna–reddish; locana–eyes; ananam–face;kiritinam–with helmet;
kundalinam–with earrings; catuh-bhujam–with four hands; pita–yellow; amsukam–dress; vaksasi–on the chest;
laksitam–marked; sriya–with the goddess of fortune.–2-9-16-

The Personality of Godhead, seen leaning favorably towards His loving servitors, His very sight intoxicating
and attractive, appeared to be very much satisfied. He had a smiling face decorated with an enchanting reddish hue.
He was dressed in yellow robes and wore earrings and a helmet on his head. He had four hands,
and His chest was marked with the lines of the goddess of fortune.

adhyarhaniya–greatly worshipable; asanam–throne; asthitam–seated on it; param–the Supreme; vrtam–surrounded by;
catuh–four, namely prakrti, purusa, mahat and ego; sodasa–the sixteen; panca–the five; saktibhih–by the energies;
yuktam–empowered with; bhagaih–His opulences; svaih–personal; itaratra–other minor prowesses; ca–also;
adhruvaih–temporary; sve–own; eva–certainly; dhaman–abode; ramamanam–enjoying; isvaram–the Supreme Lord–2-9-17-

The Lord was seated on His throne and was surrounded by different energies like the four, the sixteen, the five,
and the six natural opulences, along with other insignificant energies of the temporary character.
But He was the factual Supreme Lord, enjoying His own abode.

tat–by that audience of the Lord; darsana–audience; ahlada–joy; paripluta–overwhelmed; antarah–within the heart;
hrsyat–full in ecstasy; tanuh–body; prema-bhara–in full transcendental love; asru– tears; locanah–in the eyes;
nanama–bowed down; pada-ambujam–under the lotus feet; asya–of the Lord; visva-srk–the creator of the universe;
yat–which; parama hams yena–by the great liberated soul; patha–the path;adhi gamyate–is followed.–2-9-18-

Lord Brahma, thus seeing the Personality of Godhead in His fullness, was overwhelmed with joy within his heart,
and thus in full transcendental love and ecstasy, his eyes filled with tears of love.
He thus bowed down before the Lord. That is the way of the highest perfection for the living being [parama hamsa].

tam–unto Lord Brahma; priya manam–worthy of being dear; samupasthitam–present before; kavim–the great scholar;
praja–living entities; visarge–in the matter of creation; nija–His own; sasana– control; arhanam–just suitable;
babhase–addressed; isat–mild; smita– smiling; socisa–with enlightening; gira–words; priyah–the beloved;
priyam–the counterpart of love; prita-manah–being very much pleased;kare–by the hand; sprsan–shaking.–2-9-19-

And seeing Brahma present before Him, the Lord accepted him as worthy to create living beings,
to be controlled as He desired, and thus being much satisfied with him, the Lord shook hands with Brahma and,
slightly smiling, addressed him thus

sri-bhagavan uvaca–the all-beautiful Personality of Godhead said; tvaya–by you; aham–I am; tositah–pleased;
samyak–complete; vedagarbha–impregnated with the Vedas; sisrksaya–for creating; ciram–for a long time;
bhrtena–accumulated; tapasa–by penance; dustosah–very hard to please; kuta-yoginam–for the pseudo mystics.–2-9-20-

The beautiful Personality of Godhead addressed Lord Brahma: O Brahma, impregnated with the Vedas,
I am very much pleased with your long accumulated penance with the desire for creation.
Hardly am I pleased with the pseudo mystics.

varam–benediction; varaya–just ask from; bhadram–auspicious; te–unto you; vara-isam–the giver of all benediction;
ma (mam)–from Me;abhivanchitam–wishing; brahman–O Brahma; sreyah–the ultimate success;
paris ramah–for all penances; pumsam–for everyone; mat–My; darsana–realization; avadhih–up to the limit of.–2-9-21-

I wish you good luck. O Brahma, you may ask from Me, the giver of all benediction, all that you may desire.
You may know that the ultimate benediction, as the result of all penances, is to see Me by realization.

manisita–ingenuity; anubhavah–perception; ayam–this; mama–My;loka–abode; avalokanam–seeing by actual experience;
yat–because; upasrutya–hearing; rahasi–in great penance; cakartha–having performed;paramam–highest; tapah–penance.–2-9-22-

The highest perfectional ingenuity is the personal perception of My abodes, and this has been possible
because of your submissive attitude in the performance of severe penance according to My order

pratyadistam–ordered; maya–by Me; tatra–because of; tvayi–unto you; karma–duty; vimohite–being perplexed;
tapah–penance; me–Me;hrdayam–heart; saksat–directly; atma–life and soul; aham–Myself;
tapasah–of one who is engaged in penance; anagha–O sinless one.–2-9-23-

O sinless Brahma, you may know from Me that it was I who first ordered you to undergo penance when you
were perplexed in your duty. Such penance is My heart and soul, and therefore penance and I are non different

srjami–I create; tapasa–by the same energy of penance; eva– certainly; idam–this;
grasami tapasa–I do withdraw also by the same energy; punah–again; bibharmi–do maintain; tapasa–by penance;
visvam–the cosmos; viryam–potency; me–My; duscaram–severe; tapah–penance.–2-9-24-

I create this cosmos by such penance, I maintain it by the same energy, and I withdraw it all
by the same energy. Therefore the potential power is penance only.

brahma uvaca–Lord Brahma said; bhagavan–O my Lord; sarva bhutanam– of all living entities; adhyaksah–director;
avasthitah–situated; guham–within the heart; veda–know; hi–certainly; apratiruddhena–without hindrance;
prajnanena–by superintelligence; cikirsitam–endeavors.–2-9-25-

Lord Brahma said: O Personality of Godhead, You are situated in every living entity’s heart as the
supreme director, and therefore You are aware of all endeavors by Your superior intelligence,
without any hindrance whatsoever

tatha api–in spite of that; nathamanasya–of the one who is asking for; natha–O Lord; nathaya–please award;
nathitam–as it is desired; para-avare–in the matter of mundane and transcendental; yatha–as it is;
rupe–in the form; janiyam–may it be known; te–Your; tu–but; arupinah–one who is formless.–2-9-26-

In spite of that, my Lord, I am praying to You to kindly fulfill my desire. May I please be informed how,
in spite of Your transcendental form, You assume the mundane form, although You have no such form at all.

yatha–as much as; atma–own; maya–potency; yogena–by combination; nana–various; sakti–energy;
upabrmhitam–by combination and permutation; vilumpan–in the matter of annihilation; visrjan–in the matter of generation;
grhnan–in the matter of acceptance; bibhrat–in the matter of maintenance; atmanam–own self; atmana–by the self.–2-9-27-

And [please inform me] how You, by Your own Self, manifest different energies for annihilation, generation,
acceptance and maintenance by combination and permutation.

kridasi–as You play; amogha–infallible; sankalpa–determination; urnanabhih–the spider; yatha–as much as;
urnute–covers; tatha–so and so; tat-visayam–in the subject of all those; dhehi–do let me know;
manisam–philosophically; mayi–unto me; madhava–O master of all energies.–2-9-28-

O master of all energies, please tell me philosophically all about them.
You play like a spider that covers itself by its own energy, and Your determination is infallible.

bhagavat–by the Personality of Godhead; siksitam–taught; aham– myself; karavani–by acting; hi–certainly;
atandritah–instrumental; na–never; ihamanah–although acting; praja-sargam–generation of the living entities;
badhyeyam–be conditioned; yat–as a matter of fact; anugrahat–by the mercy of.–2-9-29-

Please tell me so that I may be taught in the matter by the instruction of the Personality of Godhead and
may thus act instrumentally to generate living entities, without being conditioned by such activities

yavat–as it is; sakha–friend; sakhyuh–unto the friend; iva–like that; isa–O Lord; te–You; krtah–have accepted;
praja–the living entities; visarge–in the matter of creation; vibhajami–as I shall do it differently;
bhoh–O my Lord; janam–those who are born; aviklavah– without being perturbed; te–Your; pari karmani–in the matter of service;
sthitah–thus situated; ma–may it never be; me–unto me; samunnaddha– resulting arise; madah–madness;
aja–O unborn one; maninah–thus being thought of.–2-9-30-

O my Lord, the unborn, You have shaken hands with me just as a friend does with a friend [as if equal in position].
I shall be engaged in the creation of different types of living entities, and I shall be occupied in Your service.
I shall have no perturbation, but I pray that all this may not give rise to pride, as if I were the Supreme.

sri-bhagavan uvaca–the personality of Godhead said; jnanam–knowledge acquired; parama–extremely; guhyam–confidential;
me–of Me; yat–which is; vijnana–realization; samanvitam–coordinated; sa-rahasyam–with devotional service;
tat–of that; angam ca–necessary paraphernalia; grhana–just try to take up; gaditam–explained; maya–by Me.–2-9-31-

The Personality of Godhead said: Knowledge about Me as described in the scriptures is very confidential,
and it has to be realized in conjunction with devotional service. The necessary paraphernalia for that
process is being explained by Me. You may take it up carefully.

yavan–as I am in eternal form; aham–Myself; yatha–as much as;bhavah–transcendental existence; yat–those;
rupa–various forms and colors; guna–qualities; karmakah–activities; tatha–so and so; eva– certainly;
tattva-vijnanam–factual realization; astu–let it be; te– unto you; mat–My; anugrahat–by causeless mercy.–2-9-32-

All of Me, namely My actual eternal form and My transcendental existence, color, qualities and
activities–let all be awakened within you by factual realization, out of My causeless mercy

aham–I, the Personality of Godhead; eva–certainly; asam–existed; eva–only; agre–before the creation;
na–never; anyat–anything else; yat–all those; sat–the effect; asat–the cause; param–the supreme;
pascat–at the end; aham–I, the Personality of Godhead; yat–all these; etat–creation; ca–also; yah–everything;
avasisyeta–remains; sah– that; asmi–I am; aham–I, the Personality of Godhead.–2-9-33-

Brahma, it is I, the Personality of Godhead, who was existing before the creation, when there was nothing but Myself.
Nor was there the material nature, the cause of this creation. That which you see now is also I, the Personality of Godhead,
and after annihilation what remains will also be I, the Personality of Godhead.

அஹமேவ ஆஸம் ஏவ அக்ரே நான்யத் யத் ஸதஸத் பரம்
பஸ்சாத் அஹம் யத் ஏதத் ச யோ அவசிஷ்யேத ஸோ அஸ்மி அஹம் (ஸ்ரீ.பா. 2.9.33)

ஆதியில் நான் மட்டுமே இருந்தேன். என்னைத் தவிர வேறு ஒன்றும் இல்லை. கடைசியில் எஞ்சி இருக்கப்போவதும் நானே.

rte–without; artham–value; yat–that which; pratiyeta–appears to be; na–not; pratiyeta–appears to be; ca–and;
atmani–in relation to Me; tat–that; vidyat–you must know; atmanah–My; mayam–illusory energy; yatha–just as;
abhasah–the reflection; yatha–as; tamah–the darkness.–2-9-34-

O Brahma, whatever appears to be of any value, if it is without relation to Me, has no reality.
Know it as My illusory energy, that reflection which appears to be in darkness.

ருதே அர்த்தம் யத் ப்ரதீயேத ந ப்ரதீயேத ச ஆத்மனி
தத் வித்யாத் ஆத்மனோ மாயாம் யதா ஆபாஸோ யதா தம ( 2.9. 34)

பொருள் இல்லாத இடத்தில் இருப்பது போன்ற தோற்றமும்
இருப்பது இல்லாதது போன்ற தோற்றமும் எனது மாயை என்று அறிக.

yatha–just as; mahanti–the universal; bhutani–elements; bhutesu ucca-avacesu–in the minute and gigantic;
anu–after; pravistani– entered; apravistani–not entered; tatha–so; tesu–in them; na–not; tesu–in them; aham–Myself.–2-9-35-

O Brahma, please know that the universal elements enter into the cosmos and at the same time do not enter
into the cosmos; similarly, I Myself also exist within everything created, and
at the same time I am outside of everything

யதா மஹாந்தி பூதானி பூதேஷு உச்சாவசேஷு அனு
பிரவிஷ்டானி அப்ரவிஷ்டானி ததா தேஷு ந தேஷு அஹம (2.9. 35)

ஆகாசம் முதலிய பஞ்ச பூதங்கள் எப்படி எல்லாவற்றிலும் உட்புகுந்தாலும் அவைகளின் இயற்கையை இழப்பதில்லையோ
அதுபோல நான் எல்லாவற்றிலும் இருந்தாலும் உண்மையில் அவை என்னிடம் உள்ளன நான் அவற்றில் இல்லை.

etavat–up to this; eva–certainly; jijnasyam–is to be inquired; tattva–the Absolute Truth; jijnasuna–by the student;
atmanah–of the Self; anvaya–directly; vyatirekabhyam–indirectly; yat–whatever; syat– it may be; sarvatra–in all space and time;
sarvada–in all circumstances.–2-9-36-

A person who is searching after the Supreme Absolute Truth, the Personality of Godhead, most certainly
search for it up to this, in all circumstances, in all space and time, and both directly and indirectly.

ஏதாவதேவ ஜிக்ஞாஸ்யம் தத்வ ஜிக்ஞாஸுனா ஆத்மன:
அன்வய வ்யதிரேகாப்யாம் யத் ஸ்யாத் ஸர்வத்ர ஸர்வதா

இது தான் உடன்பாட்டாலும் எதிர்மறையாலும் ஆத்ம தத்துவத்தை அறிய வேண்டுபவர் தெரிந்துகொள்ள வேண்டியதாகும்.

etat–this; matam–the conclusion; samatistha–remain fixed; paramena–by the supreme; samadhina–concentration of the mind;
bhavan–yourself; kalpa–intermediate devastation; vikalpesu–in the final devastation;
na vimuhyati–will never bewilder; karhicit–anything like complacence.–2-9-37-

O Brahma, just follow this conclusion by fixed concentration of mind, and no pride will disturb you,
neither in the partial nor in the final devastation.

sri-sukah uvaca–Sri Sukadeva Gosvami said; sampradisya–fully instructing Brahmaji; evam–thus; ajanah–the Supreme Lord;
jananam–of the living entities; paramesthinam–unto the supreme leader, Brahma; pasyatah–while he was seeing;
tasya–His; tat rupam–that transcendental form; atmanah–of the Absolute; nyarunat–disappeared; harih–the Lord,
the Personality of Godhead.–2-9-38-

Sukadeva Gosvami said to Maharaja Pariksit: The Supreme Personality of Godhead, Hari, after being seen
in His transcendental form, instructing Brahmaji, the leader of the living entities, disappeared.

antarhita–on the disappearance; indriya-arthaya–unto the Personality of Godhead, the objective of all senses;
haraye–unto the Lord; vihitaanjalih– in folded hands; sarva-bhuta–all living entities; mayah–full of;
visvam–the universe; sasarja–created; idam–this; sah–he (Brahmaji); purva-vat–exactly like before.–2-9-39-

On the disappearance of the Supreme Personality of Godhead, Hari, who is the object of transcendental enjoyment
for the senses of devotees, Brahma, with folded hands, began to re-create the universe, full with
living entities, as it was previously

praja-patih–the forefather of all living entities; dharma-patih–the father of religious life; ekada–once upon a time;
niyaman–rules and regulations; yaman–principles of control; bhadram–welfare; prajanam–of the living beings;
anvicchan–desiring; atisthat–situated; sva-artha– own interest; kamyaya–so desiring.–2-9-40-

Thus once upon a time the forefather of living entities and the father of religiousness, Lord Brahma,
situated himself in acts of regulative principles, desiring self-interest for the welfare of all living entities

tam–unto him; naradah–the great sage Narada; priyatamah–very dear; riktha-adanam–of the inheritor sons;
anuvratah–very obedient; susrusamanah–always ready to serve; silena–by good behavior;
prasrayena–by meekness; damena–by sense control; ca–also.–2-9-41-

Narada, the most dear of the inheritor sons of Brahma, always ready to serve his father, strictly follows
the instructions of his father by his mannerly behavior, meekness and sense control.

mayam–energies; vividisan–desiring to know; visnoh–of the Personality of Godhead; maya-isasya–of the master of all energies;
mahamunih– the great sage; maha-bhagavatah–the first-class devotee of the Lord;
rajan–O King; pitaram–unto his father; paryatosayat–very much pleased.–2-9-42-

Narada very much pleased his father and desired to know all about the energies of Visnu, the master of all energies,
for Narada was the greatest of all sages and greatest of all devotees, O King.

tustam–satisfied; nisamya–after seeing; pitaram–the father; lokanam–of the whole universe;
prapitamaham–the great-grandfather; devarsih–the great sage Narada; paripapraccha–inquired;
bhavan– yourself; yat–as it is; ma–from me; anuprcchati–inquiring.–2-9-43-

The great sage Narada also inquired in detail from his father, Brahma, the great-grandfather of all the universe,
after seeing him well satisfied.

tasmai–thereupon; idam–this; bhagavatam–the glories of the Lord or the science of the Lord;
puranam–Vedic supplement; dasa-laksanam–ten characteristics; proktam–described; bhagavata–by the Personality of Godhead;
praha–said; pritah–in satisfaction; putraya–unto the son;bhuta-krt–the creator of the universe.–2-9-44-

Thereupon the supplementary Vedic literature, Srimad-Bhagavatam, which was described by the Personality of
Godhead and which contains ten characteristics, was told with satisfaction by the father [Brahma] to his son Narada.

naradah–the great sage Narada; praha–instructed; munaye–unto the great sage; sarasvatyah–of the River Sarasvati;
tate–on the bank; nrpa–O King; dhyayate–unto the meditative; brahma–Absolute Truth; paramam–the Supreme;
vyasaya–unto Srila Vyasadeva; amita–unlimited; tejase– unto the powerful.–2-9-45-

In succession, O King, the great sage Narada instructed Srimad- Bhagavatam unto the unlimitedly
powerful Vyasadeva, who meditated in devotional service upon the Supreme Personality of Godhead,
the Absolute Truth, on the bank of the River Sarasvati

yat–what; uta–is, however; aham–I; tvaya–by you; prstah–I am asked; vairajat–from the universal form;
purusat–from the Personality of Godhead; idam–this world; yatha–as it; asit–was; tat–that;
upakhyaste–I shall explain; prasnan–all the questions; anyan–others;
ca–as well as; krtsnasah–in great detail.–2-9-46-

O King, your questions as to how the universe became manifested from the gigantic form of the Personality of Godhead,
as well as other questions, I shall answer in detail by explanation of the four verses already mentioned.

—————-

ஸ்ரீ பிரம்மா உலகை சிருஷ்டிக்க நினைத்தபோது அதை எவ்வாறு செய்வது என்று அறியவில்லை.
அப்போது ஒரு அசரீரி ‘தப ,’தப,’ என்று கேட்க பிரம்மா ஆயிரம் வருடங்கள் தவம் செய்தார்.
தவத்தின் முடிவில் பகவான் பரத்யக்ஷமாகையில் ப்ரம்மாவின் கண்முன் ஸ்ரீ பரம பதமாகிய ஸ்ரீ வைகுண்டம் விரிந்தது.
அங்கு அவர் கண்ட காட்சியை ஸ்ரீ ஸூகர் விவரிக்கிறார்.

தஸ்மை ஸ்வலோகம் பகவான் ஸபாஜித:ஸம்தர்சயாமாஸ பரம் ந யத் பரம்
வ்யபேத ஸம்க்லேச விமோஹ ஸாத்வஸம் ஸ்வத்ருஷ்டவத்பி: விபுதை: அபிஷ்டுதம்

இவ்வாறு ஸ்ரீ பிரம்மாவால் ப்ரீதி செய்யப்பட்ட ஸ்ரீ பகவான் எதற்கு மேல் உயர்ந்த இடம் இல்லையோ,
எங்கு பாபங்கள், அறியாமை , பயம் இவை இல்லையோ, எது பக்தர்களால் விரும்பி துதிக்கப் படுகிறதோ
அந்த அவருடைய இடமாகிற ஸ்ரீ வைகுண்டத்தை காட்டி அருளினார்.

ப்ரவர்த்ததே யத்ர ரஜஸ்தமஸ்தயோ: ஸத்வம் ச மிஸ்ரம் ந ச காலவிக்ரம:
ந யத்ர மாயா ,கிமுதாபரே ஹரே: அனுவ்ருதா யத்ர ஸுராஸுரார்சிதா:

அங்கு ரஜஸ் தமஸ் அல்லது இவற்றுடன கலந்த ஸத்வமோ இல்லை. சுத்த சத்வமே இருப்பதால்.
ஆங்கு உள்ள பகவானுடைய பரிவாரங்கள் தேவர்களாலும் அசுரர்களாலும் வணங்கப்படுகிறார்கள்.

அங்கு உள்ளோர் எல்லாரும் நீல நிறத்துடனும் பீதாம்பரத்துடனும் தாமரைக் கண்களுடனும் காணப்பட்டனர்.

கற்பனைக்கெட்டாத சௌந்தர்யத்துடன் ஸ்ரீதேவி ஸ்ரீபகவானின் பாத பூஜை செய்ய அவருடைய பரிவாரங்களான
ஸ்ரீ ஸுனந்தன், ஸ்ரீ நந்தன் பிரபலன், ஸ்ரீ அர்ஹணன் முதல்யவர்கள் புடை சூழ , அரியாசனத்தில் அமர்ந்து
ஸ்ரீ கிரீட ஸ்ரீ குண்டலங்களுடன் கமலக்கண்கள் அழகுற மந்தகாசத்துடன் கூடிய வதனத்துடன் ஸ்ரீ பீதாம்பரம் நான்கு புஜங்கள்
ஸ்ரீ சங்கு ஸ்ரீ சக்ரம் இவற்றோடு ஹ்ருதயத்தில் ஸ்ரீயுடன் காட்சி அளித்த ஸ்ரீ பகவானைக் கண்டார் ஸ்ரீ பிரம்மா.

பிரகிருதி முதலிய இருபத்து ஐந்து ஸ்ருஷ்டி தத்துவங்கள் , ஸ்ரீ பகவான் என்ற பெயருக்கேற்ப ஆறு குணங்கள் இவைகளுடன்
அவைகளைக் கடந்த மகிமை கொண்ட ஸ்ரீ பகவானைக் கண்ட ஸ்ரீ பிரம்மா உவகை மேலிட்டு மெய் சிலிர்க்க தண்டனிட்டார்.

ஸ்ரீ பிரம்மா தன்னைக் கைப்பிடித்து அன்புடன் வினவிய ஸ்ரீ பகவானிடம் கூறலானார்.
“ தாங்கள் சர்வ வ்யாபியாயும் அந்தர்யாமியாயும் உள்ளவர். அதனால் எல்லோருடைய உள்ளக் கிடக்கையும் அறிந்தவர்.
என்னுடைய பிரார்த்தனைக்கு செவி சாய்க்க வேண்டும்.

ஒரு சிலந்தி தன் வலையை தனக்குள்ளே இருந்து வெளிக் கொணர்ந்து பிறகு இழுத்துக் கொள்வதைப் போல
உங்களுடைய மாயையினால் இந்த உலகத்தை சிருஷ்டித்து காத்துப பிறகு தன்னுள்ளே ஒடுங்க வைக்கிறீர்கள்.
இதை எனக்குப் புரிய வைக்க வேண்டுமாறு கோருகிறேன். உங்களால் கற்பிக்கப்பட்டு நான் சிருஷ்டியை முழு கவனத்துடனும்
பந்தத்திற்கு உட்படாமலும் உங்கள் சேவகனாகச் செய்வேன். எனக்கு அகந்தை ஏற்படாமலிருக்க அருள் செய்ய வேண்டும்.

பிறகு ஸ்ரீ பகவான் அவருக்கு தத்வ ஞானத்தை உபதேசித்துப் பிறகு கூறினார்.

அஹமேவ ஆஸம் ஏவ அக்ரே நான்யத் யத் ஸதஸத் பரம்
பஸ்சாத் அஹம் யத் ஏதத் ச யோ அவசிஷ்யேத ஸோ அஸ்மி அஹம் (ஸ்ரீ.பா. 2.9.32)

ஆதியில் நான் மட்டுமே இருந்தேன். என்னைத் தவிர வேறு ஒன்றும் இல்லை. கடைசியில் எஞ்சி இருக்கப்போவதும் நானே.

ருதே அர்த்தம் யத் ப்ரதீயேத ந ப்ரதீயேத ச ஆத்மனி
தத் வித்யாத் ஆத்மனோ மாயாம் யதா ஆபாஸோ யதா தம ( 2.9. 33)

பொருள் இல்லாத இடத்தில் இருப்பது போன்ற தோற்றமும் இருப்பது இல்லாதது போன்ற தோற்றமும் எனது மாயை என்று அறிக.

யதா மஹாந்தி பூதானி பூதேஷு உச்சாவசேஷு அனு
பிரவிஷ்டானி அப்ரவிஷ்டானி ததா தேஷு ந தேஷு அஹம (2.9. 34)

ஆகாசம் முதலிய பஞ்ச பூதங்கள் எப்படி எல்லாவற்றிலும் உட்புகுந்தாலும் அவைகளின் இயற்கையை இழப்பதில்லையோ
அதுபோல நான் எல்லாவற்றிலும் இருந்தாலும் உண்மையில் அவை என்னிடம் உள்ளன நான் அவற்றில் இல்லை.

ஏதாவதேவ ஜிக்ஞாஸ்யம் தத்வ ஜிக்ஞாஸுனா ஆத்மன:
அன்வயவ்யதிரேகாப்யாம் யத் ஸ்யாத் ஸர்வத்ர ஸர்வதா (2.9.35)

இதுதான் உடன்பாட்டாலும் எதிர்மறையாலும் ஆத்மதத்துவத்தை அறிய வேண்டுபவர் தெரிந்துகொள்ள வேண்டியதாகும்.

இந்த நான்கு ஸ்லோகங்களும் ஸ்ரீ சதுச்லோகீ ஸ்ரீ மத் பாகவதம் எனப்படும்.
ஸ்ரீ பகவானால் ஸ்ரீ பிரம்மாவுக்கு உபதேசிக்கப்பட்ட இதுவே ஸ்ரீ மத் பாகவதம் என்னும் பெரிய மரத்தின் விதை போல் ஆயிற்று.
இதன் விளக்கம் பின்வருமாறு.

முதல் ஸ்லோகம்
இது உபநிஷத்தில் காணப்படும் வாக்கியத்தை ஒட்டி இருக்கிறது.
‘ஸதேவ சௌம்ய இதம் அக்ர ஆஸீத் ஏகமேவ அத்விதீயம் .’ சத் அல்லது ஸ்ரீ பிரம்மம் தான் முதலில் இருந்தது.
அதைத்தவிர வேறு ஒன்றும் இல்லை. (சாந்தோ. உப. 6.2.1)
ஸ்ரீ பிரம்மத்தைத் தவிர வேறு ஒன்றும் இல்லை என்பதால் பகவானே உபாதான காரணமும் நிமித்த காரணமும் ஆகிறார்.
( பானைக்கு மண் உபாதான காரணம் – குயவன் நிமித்த காரணம்)

இரண்டாவது ஸ்லோகம்.
இல்லாதது இருப்பதாகத் தோன்றுவது. .இதற்கு உதாரணம் கயிறைப் பார்த்து பாம்பு என்று நினைப்பது.
இருப்பது இல்லாததாகத் தோன்றுவது என்ன வென்றால் பாம்பு என்று நினைத்தால் அங்கு இருக்கும் கயிறு மறைந்து விடுகிறது அல்லவா?

இதை ஸ்ரீ திருமூலர் எளிதாகச் சொல்லி இருக்கிறார் .
மரத்தில் மறைந்தது மாமத யானை
மரத்தை மறைத்தது மாமத யானை
பார்த்ததில் மறைந்தது பார் முதல் பூதம்
பரத்தை மறைத்தது பார் முதல் பூதம–என்று.

இதன் விளக்கம் என்னவென்றால் ,
ஒரு யானை மரத்தில செய்தது. அதை ஒரு குழந்தை பார்த்து , ‘ஹாய் யானை ,’ என்கிறது.
அதையே ஒரு தச்சன் பார்த்து நல்ல மரம் என்கிறான்.
யானையைப் பார்த்தால் மரம் தெரிவதில்லை . மரத்தைப் பார்க்கின் யானை தெரிவதில்லை.

அதே போல பார் முதல் பூதம் என்பது பஞ்ச பூதங்களால் ஆன இந்த உலகம்.அதில் ஈடுபட்டால் ஸ்ரீ இறைவனைக் காண்பதில்லை.
ஸ்ரீ இறைவன் உணர்வு வந்தால் இந்த உலகம் இல்லை.

அடுத்த ஸ்லோகம் அனுப்ரவேசம் .
அதாவது எல்லாவற்றிற்குள்ளும் இருந்தாலும் இறைவன் அதைக்கடந்து நிற்கிறான்.
ஆகாசம் அங்கும் எல்லாவற்றிலும் இருக்கிறது. ஆனால் ஆகாசம் என்பது ஒன்றுதானே பல அல்லவே.
இது பஞ்ச பூதங்களுக்கும் பொருந்தும்.

இதை எளிதாகப புரிந்து கொள்ள வேண்டுமானால் , ஒரு குடத்தின் உள் ஆகாசம் இருக்கிறது. குடத்தின் வெளியிலும் இருக்கிறது.
அந்தக் குடத்தை உடைத்து விடுகிறோம். அப்போது அந்த ஆகாசம் எங்கு போயிற்று?
குடம் போல்தான் எல்லா பஞ்சபூதங்களும் ஒரு வரையறைக்குட் பட்டன அல்ல.

ஸ்ரீ கீதையில் இதையே
மத் ஸ்தானி சர்வ பூதானி ந சாஹம் தேஷு அவஸ்தித: (ப.கீ. 9.4)
எல்லாம் என்னிடம் உள்ளன நான் அவைகளிடம் இல்லை என்று கூறுகிறார்.

நான்காவது ஸ்லோகத்தில் உண்மையை நேரிடையாகவும் எதிர்மறையாகவும் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்பதன் அர்த்தம் ,
எது எங்கும் உள்ளதோ அதுதான் உண்மை. இது நேரிடையான வாதம். எது எங்கும் இல்லையோ அது உண்மை அல்ல.
இது எதிர்மறையான வாதம். இது ஸ்ரீ மத் பாகவதத்தின் ஆரம்ப ஸ்லோகத்திலேயே கூறியுள்ளது.

“ஜன்மாத்யஸ்ய யத: அன்வயாத் இதரசஸ்ச அர்த்தேஷு அபிக்ஞ: ஸ்வராட்” (ஸ்ரீ. பா. 1.1.1.)
எதனிடமிருந்து ஜன்மாதி, அதாவது இந்த பிரபஞ்சத்தின் பிறப்பு முதலியவை (பிறப்பு, இருப்பு , அழிவு) ஏற்படுகிறதோ
அதுதான் ஸ்ரீ பிரம்மம். இந்த ஸ்ரீ பிரம்மத்தை அன்வயம் மூலமும் வ்யதிரேகம் மூலமும் தெரிந்து கொள்ளலாம்.

அன்வயம் என்பது உடன்பாடு. ஸ்ரீ பிரம்மமும் ஜீவனும் ஒன்று என்று கூறும் வேத வாக்கியங்கள் ,
சர்வம் கலு இதம் பிரம்ம , இவை எல்லாமே ஸ்ரீ பிரம்மம் என்று கூறுபவை. வ்யதிரேகம் என்பது எதிர்மறை .
ஸ்ரீ பிரம்மம் இல்லாதது எதுவும் இல்லை என்பது.
ஸ்ரீ பிரம்மா இதை தெரிந்து கொண்ட பின் ஸ்ரீ நாரதருக்கு உபதேசித்தார்.
பின்னர் ஸ்ரீ நாரதரால் ஸ்ரீ வியாசருக்கு உபதேசிக்கப்பட்டது.

———————————————————-

ஸ்ரீ கோவில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ ஸூக பகவான் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ கிருஷ்ண த்வைபாயன பகவான் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ நாரத பகவான் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ மத் பாகவதம் -ஸ்கந்தம்-2- அண்ட ஸ்ருஷ்ட்டி விவரணம் — 8 th அத்யாயம்– ஸ்ரீ பரீக்ஷித் மகாராஜாவின் கேள்விகள்-

August 23, 2020

raja–the King; uvaca–inquired; brahmana–by Lord Brahma; coditah–being instructed;
brahman–O learned brahmana (Sukadeva Gosvami); gunaakhyane–in narrating the transcendental qualities;
agunasya–of the Lord, who is without material qualities; ca–and; yasmai yasmai–and whom; yatha–as much as;
praha–explained; naradah–Narada Muni; devadarsanah–one whose audience is as good as that of any demigod.–2-8-1-

King Pariksit inquired from Sukadeva Gosvami: How did Narada Muni, whose hearers are as fortunate as
those instructed by Lord Brahma, explain the transcendental qualities of the Lord, who is without material
qualities, and before whom did he speak?

etat–this; veditum–to understand; icchami–I wish; tattvam–truth;
tattva-vidam–of those who are well versed in the Absolute Truth; vara–O best; hareh–of the Lord;
adbhuta-viryasya–of the one who possesses wonderful potencies; kathah–narrations; loka–for all planets;
sumangalah– auspicious.–2-8-2-

The King said: I wish to know. Narrations concerning the Lord, who possesses wonderful potencies,
are certainly auspicious for living beings

kathayasva–please continue speaking; mahabhaga–O greatly fortunate one; yatha–as much as; aham–I;
akhila-atmani–unto the Supreme Soul; krsne–unto Lord Sri Krsna; nivesya–having placed;
nihsangam–being freed from material qualities; manah–mind; tyaksye–may relinquish; kalevaram–body.–2-8-3-

O greatly fortunate Sukadeva Gosvami, please continue narrating Srimad-Bhagavatam so that
I can place my mind upon the Supreme Soul, Lord Krsna, and, being completely freed from material qualities, thus

srnvatah–of those who hear; sraddhaya–in earnestness; nityam– regularly, always; grnatah–taking the matter;
ca–also; sva-cestitam– seriously by one’s own endeavor; kalena–duration; na–not; ati-dirghena–very prolonged time;
bhagavan–the Personality of Godhead Sri Krsna;visate–becomes manifest; hrdi–within one’s heart.–2-8-4-

Persons who hear Srimad-Bhagavatam regularly and are always taking the matter very seriously
will have the Personality of Godhead Sri Krsna

pravistah–thus being entered; karna-randhrena–through the holes of the ears; svanam–according to one’s liberated position;
bhava–constitutional relationship; sarah-ruham–the lotus flower; dhunoti– cleanses;
samalam–material qualities like lust, anger, avarice and hankering; krsnah–Lord Krsna, the Supreme personality of Godhead;
salilasya–of the reservoir of waters; yatha–as it were; sarat–the autumn season.–2-8-5-

The sound incarnation of Lord Krsna, the Supreme Soul [i.e. Srimad- Bhagavatam], enters into the heart of
a self-realized devotee, sits on the lotus flower of his loving relationship, and thus cleanses the dust
of material association, such as lust, anger and hankering. Thus it acts

dhauta-atma–whose heart has been cleansed; purusah–the living being; krsna–the Supreme Personality of Godhead;
pada-mulam–the shelter of the lotus feet; na–never; muncati–gives up; mukta–liberated; sarva–all;
pariklesah–of all miseries of life; panthah–the traveler; sva-saranam–in his own abode; yatha–as it were.–2-8-6-

A pure devotee of the Lord whose heart has once been cleansed by the process of devotional service never
relinquishes the lotus feet of Lord Krsna, for they fully satisfy him, as a traveler is satisfied at home

தௌதாத்மா புருஷ: கிருஷ்ணபாத மூலம் ந முஞ்சதி.
முக்த ஸர்வ பரிக்லேச: பாந்த: ஸ்வசரணம் யதா
அவ்வாறு தூய்மையான உள்ளம் கொண்ட மனிதன் ஸ்ரீ கிருஷ்ணரின் பாதத்தை அடைந்து கடினமான பயணத்திற்குப் பின்
தன் இருப்பிடத்தை அடைந்த பயணியைப்போல் ஓய்வடைகிறான்.

yat–as it is; adhatu-matah–without being materially constituted; brahman–O learned brahmana; deha–the material body;
arambhah–the beginning of; asya–of the living being; dhatubhih–by matter; yadrcchaya–without cause, accidental;
hetuna–due to some cause; va–either; bhavantah–your good self; janate–as you may know it; yatha–so you inform me.–2-8-7-

O learned brahmana, the transcendental spirit soul is different from the material body.
Does he acquire the body accidentally or by some
ஆத்மாவுக்கு சரீரசம்பந்தம் எவ்வாறு ஏற்பட்டது? இதற்குக் காரணம் உண்டா இல்லை யதேச்சையாக ஏற்பட்டதா?

asit–as it grew; yat-udarat–from whose abdomen; padmam–lotus

flower; loka–world; samsthana–situation; laksanam–possessed of; yavan–as it were; ayam–this; vai–certainly;
purusah–the Supreme Personality of Godhead; iyatta–measurement; avayavaih–by embodiments; prthak–different;
tavan–so; asau–that; iti proktah–it is so said; samstha–situation; avayavavan–embodiment; iva–like.–2-8-8-

If the Supreme Personality of Godhead, from whose abdomen the lotus stem sprouted, is possessed of a
gigantic body according to His own caliber and measurement, then what is the specific difference between the
விஸ்வரூபத்தில் பகவானுக்கு எந்தெந்த அவயவங்கள் வர்ணிக்கப்பட்டனவோ அவை எல்லாமே மனிதருக்கும் உள்ளன .
இதற்கு என்ன பொருள்?

ajah–one who is born without a material source; srjati–creates; bhutani–all those materially born;
bhuta-atma–having a body of matter; yat–whose; anugrahat–by the mercy of; dadrse–could see; yena–by whom;
tat-rupam–His form of body; nabhi–navel; padma–lotus flower;samudbhavah–being born of.–2-8-9-

Brahma, who was not born of a material source but of the lotus flower coming out of the navel abdomen
of the Lord, is the creator of all those who are materially born. Of course, by the grace of the Lord, Brahma was
பிரம்மா பகவானின் நாபிக்கமலத்தில் இருந்து தோன்றி ஜீவராசிகளை சிருஷ்டித்தார் என்றால் அவை பகவானுக்கு வேறுபட்டவையா?

sah–He; ca–also; api–as He is; yatra–where; purusah–the Personality of Godhead; visva–the material worlds;
sthiti–maintenance; udbhava–creation; apyayah–annihilation; muktva–without being touched; atma-mayam–own energy;
maya-isah–the Lord of all energies; sete–does lie on; sarva-guha-sayah–one who lies in everyone s heart.–2-8-10-

Please also explain the Personality of Godhead, who lies in every heart as the Supersoul, and
as the Lord of all energies, but is untouched
மாயையின் சக்தியைக்கொண்டு சிருஷ்டி ஸ்திதி சம்ஹாரம் இவைகளை செய்து அனைத்தினுள்ளும்
அந்தர்யாமியாக உள்ள பகவான் எவ்வாறு அந்த மாயையைக் கடந்து உள்ளார்?

purusa–the universal form of the Lord (virat-purusah); avayavaih–by different parts of the body;
lokah–the planetary system; sa-palah–with respective governors; purva–formerly; kalpitah–discussed;
lokaih–by the different planetary systems; amusya–His; avayavah–different parts of the body;
sa-palaih–with the governors; iti–thus; susruma–I heard.–2-8-11-

O learned brahmana, it was formerly explained that all the planets of the universe with their respective
governors are situated in the different parts of the gigantic body of the virat-purusa.
I have also heard that the different planetary systems are supposed to be in the gigantic body of the virat-purusa.
But what is their actual position ? Will you please explain that?
உலகங்கள் , தேவர்கள் எல்லாம் அவருடைய அவயவங்களில் இருந்து தோன்றினர் என்றும் ,
உலகங்களும் தேவர்களுமே அவருடைய அவயவங்கள் என்றும் மாறுபட்ட கருத்து நிலவிகின்றது. இதில் எது சரியானது?

yavan–as it is; kalpah–the duration of time between creation and annihilation;
vikalpah–subsidiary creation and annihilation; va–either;yatha–as also; kalah–the time; anumiyate–is measured;
bhuta–past;bhavya–future; bhavat–present; sabdah–sound; ayuh–duration of life;
manam–measurement; ca–also; yat–which; satah–of all living beings in all planets.–2-8-12-

Also please explain the duration of time between creation and annihilation, and that of other subsidiary creations,
as well as the nature of time, indicated by the sound of past, present and future.
Also, please explain the duration and measurement of life of the different living beings known as the demigods,
the human beings, etc., in different planets of the universe.
கல்பம், விகல்பம், இவைகளின் கால அளவுகள் என்ன.? காலம் என்பது இறந்த காலம் , நிகழ் காலம், வரும் காலம்
என்று எவ்வாறு வகுக்கப்படுகிறது? பிரம்மா தேவர்கள் இவர்களுடைய ஆயுள் எவ்வளவு காலங்கள் அடங்கியது/

kalasya–of eternal time; anugatih–beginning; ya tu–as they are; laksyate–experienced; anvi–small; brhati–great;
api–even; yavatyah– as long as; karma-gatayah–in terms of the work performed; yadrsih–as it may;
dvija-sattama–O purest of all brahmanas.–2-8-13-

O purest of the brahmanas, please also explain the cause of the different durations of time,
both short and long, as well as the beginning of time, following the course of action.

yasmin–in which; karma–actions; samavayah–accumulation; yatha–as far as; yena–by which; upagrhyate–takes over;
gunanam–of the different modes of material nature; guninam–of the living beings; ca–also; eva–certainly;
parinamam–resultant; abhipsatam–of the desires.–2-8-14-

Then again, kindly describe how the proportionate accumulation of the reactions resulting from the different
modes of material nature act upon the desiring living being, promoting or degrading him among the different
species of life, beginning from the demigods down to the most

bhu-patala–underneath the land; kakup–the four sides of the heavens; vyoma–the sky; graha–the planets;
naksatra–the stars; bhubhrtam–of the hills; sarit–the river; samudra–the sea; dvipanam–of the islands;
sambhavah–appearance; ca–also; etat–their; okasam–of the inhabitants.–2-8-15-

O best of the brahmanas, please also describe how the creation of the globes throughout the universe,
the four directions of the heavens, the sky, the planets, the stars, the mountains, the rivers, the seas and the
பூமி , பாதாளம், திக்குகள் ஆகாசம், க்ரஹங்கள் , நக்ஷத்ரங்கள், நதிகள், மலைகள் சமுத்ரங்கள் இவைகளைப பற்றியும்
அங்கு வசிக்கும் பிராணிகளின் உறபததியையும் பற்றி சொல்ல வேண்டும்.

pramanam–extent and measurement; anda-kosasya–of the universe;bahya–outer space; abhyantara–inner space;
bhedatah–by division of; mahatam–of the great souls; ca–also; anucaritam–character and activities;
varna–castes; asrama–orders of life; viniscayah– specifically describe.–2-8-16-

Also, please describe the inner and outer space of the universe by specific divisions, as well as
the character and activities of the great souls, and also the characteristics of the different classifications of
அண்டகோசத்தின் உள்ளேயும் வெளியேயும் உள்ள அளவுகளை பற்றியும்,
மகாபுருஷர்களின் சரிதங்கள், வர்ணாஸ்ரம தர்மங்கள் இவைகளைப் பற்றியும் கூறவேண்டும்.

yugani–the different ages; yuga-manam–the duration of each age; ca– as well as; dharmah–the particular occupational duty;
yah ca–and which; yuge yuge–in each and every yuga, or particular age; avatara–the incarnation;
anucaritam–and the activities of the incarnation; yat–which; ascaryatamam–the most wonderful activities;
hareh–of the Supreme Lord.–2-8-17-

Please explain all the different ages in the duration of the creation, and also the duration of such ages.
Also tell me about the different
பகவானின் அவதார லீலைகள், யுகங்கள் யுகதர்மங்கள் இவை பற்றி விளக்க வேண்டும்.

nrnam–of human society; sadharanah–general; dharmah–religious affiliation; sa-visesah–specific; ca–also;
yadrsah–as they are; sreninam–of the particular three classes; rajarsinam–of the saintly royal order;
ca–also; dharmah–occupational duty; krcchresu–in the matter of distressed conditions; jivatam–of the living beings.–2-8-18-

Please also explain what may generally be the common religious affiliations of human society, as well as
their specific occupational duties in religion, the classification of the social orders as well as
the administrative royal orders, and the religious principles for one who
ஸாதாரண தர்மங்கள், விசேஷ தர்மங்கள்,ராஜதர்மங்கள் , ஆபத்தர்மங்கள் இவைகளைப் பற்றி கேட்க விரும்புகிறேன்.

tattvanam–of the elements that constitute the creation; parisankhyanam–of the number of such elements;
laksanam–symptoms; hetulaksanam– the symptoms of the causes; purusa–of the Lord; aradhana–of devotional service;
vidhih–rules and regulations; yogasya–of cultivation of the yoga system;
adhyatmikasya–spiritual methods leading to devotional service; ca–also.–2-8-19-

Kindly explain all about the elementary principles of creation, the number of such elementary principles,
their causes, and their development, and also the process of devotional service and the method of mystic powers.

yoga-isvara–of the master of the mystic powers; aisvarya–opulence; gatih–advancement; linga–astral body;
bhangah–detachment; tu–but; yoginam–of the mystics; veda–transcendental knowledge;
upaveda– knowledge in pursuance of the Veda indirectly; dharmanam–of the religiosities;
itihasa–history; puranayoh–of the Puranas.–2-8-20-

What are the opulences of the great mystics, and what is their ultimate realization?
How does the perfect mystic become detached from the subtle astral body?
What is the basic knowledge of the Vedic literatures, including the branches of history and the supplementary
வேதம், ஸ்ம்ருதி, தர்ம சாஸ்திரம், இதிகாசம் ,புராணம் இவைகளின் ஸ்வ்ரூபத்தையும் விளக்க வேண்டும்.

samplavah–the perfect means or complete devastation; sarva-bhutanam– of all living beings;
vikramah–specific power or situation; pratisankramah–ultimate destruction; ista–performance of Vedic rituals;
purtasya–pious acts in terms of religion; kamyanam–rituals for economic development;
tri-vargasya–the three means of religion, economic development and sense satisfaction;
ca–also; yah–whatsoever; vidhih– procedures.–2-8-21-

Please explain unto me how the living beings are generated, how they are maintained, and how they are annihilated.
Tell me also of the advantages and disadvantages of discharging devotional service unto the Lord.
What are the Vedic rituals and injunctions of the supplementary Vedic rites, and
what are the procedures of religion, economic

yah–all those; va–either; anusayinam–merged into the body of the Lord; sargah–creation; pasandasya–of the infidels;
ca–and; sambhavah– appearance; atmanah–of the living beings; bandha–conditioned; moksau– being liberated; ca–also;
vyavasthanam–being situated; sva-rupatah–in an unconditioned state.–2-8-22-

Please also explain how, merged in the body of the Lord, living beings are created,
and how the infidels appear in the world. Also please

yatha–as; atma-tantrah–independent; bhagavan–the Personality of Godhead; vikridati–enjoys His pastimes;
atma-mayaya–by His internal potency; visrjya–giving up; va–as also; yatha–as He desires; mayam–the external potency;
udaste–remains; saksivat–just as the witness;vibhuh–the almighty.–2-8-23-

The independent Personality of Godhead enjoys His pastimes by His
internal potency and at the time of annihilation gives them up to the

sarvam–all these; etat–inquiries; ca–also that I have not been able to ask; bhagavan–O great sage;
prcchatah–of the inquisitive; me– myself; anupurvasah–from the beginning; tattvatah–just in accordance with the truth;
arhasi–may kindly be explained; udahartum–as you will let know;
prapannaya–one who is surrounded; maha-mune–O great sage.–2-8-24-

O great sage, representative of the Lord, kindly satisfy my inquisitiveness in all that I have inquired
from you and all that I may not have inquired from you from the very beginning of my questionings.
Since I am a soul surrendered unto you, please impart full knowledge in

atra–in this matter; pramanam–evidential facts; hi–certainly; bhavan–yourself; paramesthi–Brahma, the creator of the universe;
yatha–as; atma-bhuh–born directly from the Lord; apare–others; ca–only; anutisthanti–just to follow; purvesam–as a matter of custom;
purvajaih–knowledge suggested by a previous philosopher; krtam–having been done.–2-8-25-

O great sage, you are as good as Brahma, the original living being. Others follow custom only, as followed by
the previous philosophical

na–never; me–mine; asavah–life; parayanti–becomes exhausted; brahman–O learned brahmana; anasanat ami–because of fasting;
pibatah–because of my drinking; acyuta–of the infallible; piyusam–nectar; tat–your; vakya-abdhi–ocean of speech;
vinihsrtam–flowing down from.–2-8-26-

O learned brahmana, because of my drinking the nectar of the message of the infallible Personality of Godhead,
which is flowing down from the ocean of your speeches, I do not feel any sort of exhaustion due to my

sutah uvaca–Srila Suta Gosvami said; sah–he (Sukadeva Gosvami); upamantritah–thus being inquired; rajna–by the King;
kathayam–in the topics; iti–thus; sat-pateh–of the highest truth; brahma-ratah– Sukadeva Gosvami; bhrsam–very much;
pritah–pleased; visnu-ratena–by Maharaja Pariksit; samsadi–in the meeting.–2-8-27-

Suta Gosvami said: Thus Sukadeva Gosvami, being invited by Maharaja Pariksit to speak on
topics of the Lord Sri Krsna with the devotees, was

praha–he said; bhagavatam–the science of the Personality of Godhead; nama–of the name; puranam–the supplement of the Vedas;
brahma-sammitam–just in pursuance of the Vedas; brahmane–unto Lord Brahma;
bhagavat proktam– was spoken by the Personality of Godhead;
brahma-kalpe–the millennium in which Brahma was first generated; upagate–just in the beginning.–2-8-28-

He began to reply to the inquiries of Maharaja Pariksit by saying that the science of the Personality
of Godhead was spoken first by the Lord Himself to Brahma when he was first born. Srimad-Bhagavatam is the

yat yat–whatsoever; pariksit–the King; rsabhah–the best; pandunam– in the dynasty of Pandu;
anuprcchati–goes on inquiring; anupurvyena–the beginning to the end; tat–all those; sarvam–fully;
akhyatum–to describe; upacakrame–he just prepared himself.–2-8-29-

He also prepared himself to reply to all that King Pariksit had inquired from him.
Maharaja Pariksit was the best in the dynasty of the Pandus, and thus he was able
to ask the right questions from the right person.

———

ஸ்ரீ பரீக்ஷித் கூறினார்.
“உலகப் பற்றை ஒழித்து பகவான் ஸ்ரீ கிருஷ்ணரிடத்தில் மனதை செலுத்தி எவ்வாறு உடலை விடுவேனோ
அவ்வாறு உபதேசித்தருள வேண்டும்.

இடைவிடாது ஸ்ரத்தையுடன் யார் ஸ்ரீ பகவானுடைய லீலைகளை சரவணம் கீர்த்தனம் இவை மூலம் வழிபடுகிறார்களோ
அவர்கள் இதயத்தில் அவர் விரைவில் பிரவேசிக்கின்றார்.
இதயத் தாமரையில் பிரவேசித்து உள்ளத்து மாசுகளை எல்லாம் சரத் ருது தாமரைத் தடாகத்தில் உள்ள நீரின்
அழுக்கை யெல்லாம் சுத்தப் படுத்துவதைப்போல நீக்கி விடுகிறார்.”

இதன் பொருள் என்னவென்றால் இதயம் அல்லது மனம் இருப்பது இறைவன் அருளாகிய தாமரைத் தடாகம்.
அதில் உள்ள நீரே நம் எண்ணங்கள். அதில் அனாதிகர்ம வாசனையினால் பல ஜன்மத்து அழுக்குப்படிந்து சேறாகி இருக்கிறது.
இறை உணர்வு உள்ளே புகுந்து விட்டால் எண்ணங்கள் தூய்மை பெறுகின்றன.

ஸ்ரீ பரீக்ஷித் மேலும் கூறியதாவது,
தௌதாத்மா புருஷ: கிருஷ்ணபாத மூலம் ந முஞ்சதி.
முக்த ஸர்வ பரிக்லேச: பாந்த: ஸ்வசரணம் யதா
அவ்வாறு தூய்மையான உள்ளம் கொண்ட மனிதன் ஸ்ரீ கிருஷ்ணரின் பாதத்தை அடைந்து கடினமான பயணத்திற்குப் பின்
தன் இருப்பிடத்தை அடைந்த பயணியைப்போல் ஓய்வடைகிறான். ‘

அதற்குப் பிறகு ஸ்ரீ பரீக்ஷித் இருபது கேள்விகள் கேட்கிறார். அதற்கு பதிலாக அமைந்ததே ஸ்ரீ மத் பாகவத புராணம்.
அவைகளாவன,

1. ஆத்மாவுக்கு சரீர சம்பந்தம் எவ்வாறு ஏற்பட்டது? இதற்குக் காரணம் உண்டா இல்லை யதேச்சையாக ஏற்பட்டதா?

2. விஸ்வரூபத்தில் ஸ்ரீ பகவானுக்கு எந்தெந்த அவயவங்கள் வர்ணிக்கப்பட்டனவோ அவை எல்லாமே மனிதருக்கும் உள்ளன .
இதற்கு என்ன பொருள்?

3.பிரம்மா ஸ்ரீ பகவானின் ஸ்ரீ நாபிக் கமலத்தில் இருந்து தோன்றி ஜீவராசிகளை சிருஷ்டித்தார் என்றால்
அவை ஸ்ரீ பகவானுக்கு வேறுபட்டவையா?

4. மாயையின் சக்தியைக் கொண்டு சிருஷ்டி ஸ்திதி சம்ஹாரம் இவைகளை செய்து அனைத்தினுள்ளும் அந்தர்யாமியாக உள்ள
ஸ்ரீ பகவான் எவ்வாறு அந்த மாயையைக் கடந்து உள்ளார்?

5. உலகங்கள் , தேவர்கள் எல்லாம் அவருடைய அவயவங்களில் இருந்து தோன்றினர் என்றும் ,
உலகங்களும் தேவர்களுமே அவருடைய அவயவங்கள் என்றும் மாறுபட்ட கருத்து நிலவிகின்றது. இதில் எது சரியானது?

6.கல்பம், விகல்பம், இவைகளின் கால அளவுகள் என்ன.?
காலம் என்பது இறந்த காலம் , நிகழ் காலம், வரும் காலம் என்று எவ்வாறு வகுக்கப்படுகிறது?
பிரம்மா தேவர்கள் இவர்களுடைய ஆயுள் எவ்வளவு காலங்கள் அடங்கியது/

7. வினாடி , வருஷம் முதலிய சிறிய , பெரிய காலத்தின் பேதங்கள் எப்படிப்பட்டவை?

8. எந்த விதமான கர்மங்களின் மூலம் எந்த பிறவியையும் உலகங்களையும் ஜீவன் அடைகிறான்?

9. பூமி , பாதாளம், திக்குகள் ஆகாசம், க்ரஹங்கள் , நக்ஷத்ரங்கள், நதிகள், மலைகள் சமுத்ரங்கள் இவைகளைப பற்றியும்
அங்கு வசிக்கும் பிராணிகளின் உறபததியையும் பற்றி சொல்ல வேண்டும்.

1௦.அண்ட கோசத்தின் உள்ளேயும் வெளியேயும் உள்ள அளவுகளை பற்றியும்,
மகாபுருஷர்களின் சரிதங்கள், வர்ணாஸ்ரம தர்மங்கள் இவைகளைப் பற்றியும் கூறவேண்டும்.,

11.ஸ் ரீபகவானின் அவதார லீலைகள், யுகங்கள் யுகதர்மங்கள் இவை பற்றி விளக்க வேண்டும்.

12.ஸாதாரண தர்மங்கள், விசேஷ தர்மங்கள்,ராஜ தர்மங்கள் , ஆபத் தர்மங்கள் இவைகளைப் பற்றி கேட்க விரும்புகிறேன்.

13. ப்ரகருதி, மஹத் முதலிய தத்துவங்கள், அதன் பரிணாம வளர்ச்சி இவை பற்றியும்

14.ஸ்ரீ பகவானை ஆராதிக்கும் முறை, அஷ்டாங்கயோகம் இவைகளைப் பற்றியும்,

15. யோகம் மூலம் அணிமாதி சித்தி அடைந்து லிங்க சரீரத்தின் மூலம் லயம் அடைவது,இவைகளையும்,

16. வேதம், ஸ்ம்ருதி, தர்ம சாஸ்திரம், இதிகாசம் ,புராணம் இவைகளின் ஸ்வ்ரூபத்தையும் விளக்க வேண்டும்.

17. பிராணிகளின் சிருஷ்டி, ஸ்திதி சம்ஹாரம் எவ்வாறு நிகழ்கிறது?

18. வேதத்தில் கூறிய இஷ்ட பூர்த்திக்குரிய கர்மங்கள், முதல் மூன்று புருஷார்த்தங்கள் இவைகளைப் பற்றிக் கூறியருள வேண்டும்.

19. ஜீவர்களின் உற்பத்தி, பாஷண்ட மதங்களின் தோற்றம், ஆத்மாவின் பந்தமோக்ஷம், ஆத்மாவில் லயிப்பு இவை பற்றியும்,

20 ஸ்வதந்த்ரராகிய ஸ்ரீ பகவான் தன் மாயையினால் விளையாடுவதையும் பின்னர் அதை விட்டு விலகி
சாக்ஷி பூதராக இருப்பதும் தெரிந்து கொள்ள விரும்புகிறேன்,..

அந்த சாதுக்களின் கூட்டத்தில் இவ்விதம் ஸ்ரீ பரீக்ஷித்தால் பிரார்த்திக்கப்பட்ட ஸ்ரீ ஸூக ப்ரஹ்ம ரிஷியானவர், மிக ப்ரீதி யடைந்தவராய்,
ஸ்ரீ பகவானால் பிரம்ம கல்பத்தின் ஆரம்பத்தில் பிரம்மாவுக்கு கூறப்பட்ட வேதத்திற்கு ஒப்பான எல்லா கேள்விகளுக்கும் விடையாய்
அமைந்த ஸ்ரீ மத் பாகவத புராணத்தை சொல்லலானார்.

———————————————————-

ஸ்ரீ கோவில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ ஸூக பகவான் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ கிருஷ்ண த்வைபாயன பகவான் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ நாரத பகவான் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ மத் பாகவதம் -ஸ்கந்தம்-2- அண்ட ஸ்ருஷ்ட்டி விவரணம் — 7 th அத்யாயம்-ஸ்ரீ ப்ரஹ்ம அவதாரங்களின் சுருக்க விவரணம்–

August 23, 2020

brahma uvaca–Lord Brahma said; yatra–at that time (when); udyatah– attempted; ksiti-tala–the planet earth;
uddharanaya–for the matter of lifting; bibhrat–assumed; kraudim–pastimes; tanum–form; sakala–total;
yajna-mayim–all-inclusive sacrifices; anantah–the Unlimited; antar–within the universe; maha-arnave–the great Garbha Ocean;
upagatam–having arrived at; adi–the first; daityam–demon; tam–him; damstraya– by the tusk; adrim–the flying mountains;
iva–like; vajra-dharah–the controller of the thunderbolts; dadara–pierced.–2-7-1-

Lord Brahma said: When the unlimitedly powerful Lord assumed the form of a boar as a pastime, just to lift
the planet earth, which was drowned in the great ocean of the universe called the Garbhodaka, the first demon

jatah–was born; ruceh–of the wife of Prajapati; ajanayat–gave birth; suyaman–headed by Suyama;
suyajnah–Suyajna; akuti-sunuh–of the son of Akuti; amaran–the demigods; atha–thus;
daksinayam–unto the wife of the name Daksina; loka–the planetary systems; trayasya–of the three;
mahatim–very great; aharat–diminished; yat–all those; artim–distresses; svayambhuvena–by the Manu named Svayambhuva;
manuna–by the father of mankind; harih–Hari; iti–thus; anuktah–named.–2-7-2-

The Prajapati first begot Suyajna, in the womb of his wife Akuti, and then Suyajna begot demigods,
headed by Suyama, in the womb of his wife Daksina. Suyajna, as the Indra deva, diminished very great miseries in the
three planetary systems [upper, lower and intermediate], and because he so diminished the miseries of the universe,
he was later called Hari by

jajne–took birth; ca–also; kardama–the Prajapati named Kardama;grhe–in the house of; dvija–O brahmana;
devahutyam–in the womb ofDevahuti; stribhih–by women; samam–accompanied by; navabhih–by nine;
atma-gatim–spiritual realization; sva-matre–unto His own mother; uce–uttered; yaya–by which;
atma-samalam–coverings of the spirit soul;guna-sanga–associated with the modes of nature; pankam–mud;
asmin–this very life; vidhuya–being washed off; kapilasya–of Lord Kapila; gatim–liberation; prapede–achieved.–2-7-3-

The Lord then appeared as the Kapila incarnation, being the son of the prajapati brahmana Kardama and his wife,
Devahuti, along with nine other women [sisters]. He spoke to His mother about self-realization, by which,
in that very lifetime, she became fully cleansed of the mud of the

atreh–of the sage Atri; apatyam–issue; abhikanksatah–having prayed for; aha–said it; tus tah–being satisfied;
dattah–given over; maya–by me; aham–myself; iti–thus; yat–because; bhagavan–the Personality of Godhead;
sah–He; dattah–Dattatreya; yat-pada–one whose feet; pankaja–lotus; paraga–dust; pavitra–purified; dehah–body;
yoga–mystic;rddhim–opulence; apuh–got; ubhayim–for both the worlds; yadu–the father of the Yadu dynasty;
haihaya-adyah–and others, like King Haihaya.–2-7-4

The great sage Atri prayed for offspring, and the Lord, being satisfied with him, promised to incarnate as
Atri’s son, Dattatreya [Datta, the son of Atri]. And by the grace of the lotus feet of the Lord,
many Yadus, Haihayas, etc., became so purified that they obtained both

taptam–having undergone austerities; tapah–penance; vividha-loka–different planetary systems;
sisrksaya–desiring to create; me–of mine;adau–at first; sanat–from the Personality of Godhead;
sva-tapasah–by dint of my own penances; sah–He (the Lord);
catuh-sanah–the four bachelors named Sanat-kumara, Sanaka, Sanandana and Sanatana; abhut–appeared;
prak–previous; kalpa–creation; samplava–in the inundation;vinastam–devastated; iha–in this material world;
atma–the spirit;tattvam–truth; samyak–in complete; jagada–became manifested; munayah–sages;
yat–that which; acaksata–saw clearly; atman–the spirit.–2-7-5-

To create different planetary systems I had to undergo austerities and penance, and the Lord, thus being
pleased with me, incarnated in four sanas [Sanaka, Sanat-kumara, Sanandana and Sanatana].
In the previous creation the spiritual truth was devastated, but the four sanas explained
it so nicely that the truth at once became clearly perceived by the

dharmasya–of Dharma (the controller of religious principles); daksa–Daksa, one of the Prajapatis;
duhitari–unto the daughter; ajanista–took birth; murtyam–of the name Murti; narayanah–Narayana; narah–Nara;
iti–thus; sva-tapah–personal penances; prabhavah–strength; drstva–by seeing; atmanah–of His own;
bhagavatah–of the Personality of Godhead;niyama-avalopam–breaking the vow; devyah–celestial beauties; tu–but;
ananga-prtanah–companion of Cupid; ghatitum–to happen; na–never;sekuh–made possible.–2-7-6-

To exhibit His personal way of austerity and penance, He appeared in twin forms as Narayana and Nara in the womb of Murti,
the wife of Dharma and the daughter of Daksa. Celestial beauties, the companions of Cupid, went to try to break His vows,
but they were unsuccessful, for they saw that many beauties like them were emanating from Him, the Personality of

kamam–lust; dahanti–chastise; krtinah–great stalwarts; nanu–but; rosa-drstya–by wrathful glance; rosam–wrath;
dahantam–being overwhelmed; uta–although; te–they; na–cannot; dahanti–subjugate; asahyam–intolerable; sah–that;
ayam–Him; yat–because; antaram–within; alam–however; pravisan–entering; bibheti–is afraid of; kamah–lust;
katham–how; nu–as a matter of fact; punah–again; asya–His;manah–mind; srayeta–take shelter of.–2-7-7-

Great stalwarts like Lord Siva can, by their wrathful glances, overcome lust and vanquish him, yet
they cannot be free from the overwhelming effects of their own wrath. Such wrath can never enter into
the heart of Him [the Lord], who is above all this. So how can lust take

viddhah–pinched by; sapatni–a co-wife; udita–uttered by; patribhih–by sharp words; anti–just before;
rajnah–of the king; balah–a boy;api–although; san–being so; upagatah–took to; tapase–severe penances;
vanani–in a great forest; tasmai–therefore; adat–gave as a reward;dhruva-gatim–a path to the Dhruva planet;
grnate–on being prayed for;prasannah–being satisfied; divyah–denizens of higher planets;
stuvanti–do pray; munayah–great sages; yat–thereupon; upari–up; adhastat–down.–2-7-8-

Being insulted by sharp words spoken by the co-wife of the king, even in his presence, Prince Dhruva,
though only a boy, took to severe penances in the forest. And the Lord, being satisfied by his prayer,
awarded him the Dhruva planet, which is worshiped by great sages, both

yat–when; venam–unto King Vena; utpatha-gatam–going astray from the righteous path; dvija–of the brahmanas;
vakya–words of cursing; vajra–thunderbolt; nisplusta–being burnt by; paurusa–great deeds; bhagam–opulence;
niraye–into hell; patantam–going down; tratva–by delivering;arthitah–so being prayed for; jagati–on the world;
putra-padam–the position of the son; ca–as well as; lebhe–achieved; dugdha–exploited;
vasuni–produce; vasudha–the earth; sakalani–all kinds of; yena–by whom.–2-7-9-

Maharaja Vena went astray from the path of righteousness, and the brahmanas chastised him by the thunderbolt curse.
By this King Vena was burnt with his good deeds and opulence and was en route to hell.
The Lord, by His causeless mercy, descended as his son, by the name of Prthu,
delivered the condemned King Vena from hell, and exploited the earth by

nabheh–by Maharaja Nabhi; asau–the Personality of Godhead; rsabhah– Rsabha; asa–became; sudevi–Sudevi;
sunuh–the son of; yah–who; vai–certainly; cacara–performed; sama-drk–equibalanced; jada–material;
yoga-caryam–performance of yoga; yat–which; paramahamsyam–the highest stage of perfection; rsayah–the learned sages;
padam–situation; amananti–do accept; svasthah–self-reposed; prasanta–suspended;
karanah–the material senses; parimukta–perfectly liberated; sangah–material contamination.–2-7-10-

The Lord appeared as the son of Sudevi, the wife of King Nabhi, and was known as Rsabha deva.
He performed materialistic yoga to equibalance the mind.
This stage is also accepted as the highest perfectional situation of liberation,
wherein one is situated in one’s self and is

satre–in the sacrificial ceremony; mama–of mine; asa–appeared; bhagavan–the Personality of Godhead;
haya-sirasa–with His horse like head; atha–thus; saksat–directly; sah–He;
yajna-purusah–the person who is pleased by performances of sacrifice; tapaniya–golden; varnah– hue;
chandah-mayah–personified Vedic hymns; makha-mayah–personified sacrifices; akhila–all that be;
devata-atma–the soul of the demigods; vacah–sounds; babhuvuh–become audible; usatih–very pleasing to hear;
svasatah–while breathing; asya–His; nastah–through the nostrils.–2-7-11-

The Lord appeared as the Hayagriva incarnation in a sacrifice performed by me [Brahma].
He is the personified sacrifices, and the hue of His body is golden. He is the personified Vedas as well,
and the Supersoul of all demigods. When He breathed, all the sweet sounds of the

matsyah–incarnation of the fish; yuga-anta–at the end of the millennium; samaye–at the time of;
manuna–the would-be Vaivasvata Manu; upalabdhah–seen; ksonimayah–up to the earthly planets; nikhila–all;
jiva–living entities; nikaya-ketah–shelter for; visramsitan–emanating from; uru–great; bhaye–out of fear;
salile–in the water; mukhat–from the mouth; me–mine; adaya–having taken to; tatra–there;
vijahara–enjoyed; ha–certainly; veda-margan–all the Vedas.–2-7-12-

At the end of the millennium, the would-be Vaivasvata Manu, of the name Satyavrata, would see that the Lord
in the fish incarnation is the shelter of all kinds of living entities, up to those in the earthly planets.
Because of my fear of the vast water at the end of the millennium, the Vedas come out of my [Brahma’s] mouth, and the Lord

ksira–milk; udadhau–in the ocean of; amara–the demigods; danava– the demons; yutha-panam–of the leaders of both hosts;
unmathnatam–while churning; amrta–nectar; labdhaya–for gaining; adi-devah–the primeval Lord; prsthena–by the backbone;
kacchapa–tortoise; vapuh–body; vidadhara–assumed; gotram–the Mandara Hill; nidraksanah–while partly sleeping;
adri-parivarta–rolling the hill; kasana–scratching; kanduh–itching.–2-7-13-

The primeval Lord then assumed the tortoise incarnation in order to serve as a resting place [pivot] for
the Mandara Mountain, which was acting as a churning rod. The demigods and demons were churning the ocean
of milk with the Mandara Mountain in order to extract nectar.
The mountain moved back and forth, scratching the back of Lord Tortoise, who,

trai-pistapa–the demigods; uru-bhaya-ha–one who vanquishes great fears; sah–He (the Personality of Godhead);
nrsimha-rupam–assuming the incarnation Nrsimha; krtva–doing so; bhramat–by rolling; bhru-kuti– eyebrows;
damstra–teeth; karala–greatly fearful; vaktram–mouth; daitya-indram–the king of the demons; asu–immediately;
gadaya–with club in hand; abhipatantam–while falling down; arat–nearby; urau–on the thighs;
nipatya–placing on; vidadara–pierced; nakhaih–by the nails; sphurantam–while challenging.–2-7-14-

The Personality of Godhead assumed the incarnation of Nrsimhadeva in order to vanquish the great fears of the demigods.
He killed the king of the demons [Hiranyakasipu], who challenged the Lord with a club in his
hand, by placing the demon on His thighs and piercing him with His nails,

antah-sarasi–within the river; uru-balena–by superior strength; pade–leg; grhitah–being taken up; grahena–by the crocodile;
yuthapatih– of the leader of the elephants; ambuja-hastah–with a lotus flower in the hand; artah–greatly aggrieved;
aha–addressed; idam–like this; adi-purusa–the original enjoyer; akhila-loka-natha–the Lord of the universe;
tirtha-sravah–as famous as a place of pilgrimage; sravanamangala– all good simply by hearing the name;
nama-dheya–whose holy name is worth chanting.–2-7-15-

The leader of the elephants, whose leg was attacked in a river by a crocodile of superior strength, was much aggrieved.
Taking a lotus flower in his trunk, he addressed the Lord, saying, “O original enjoyer, Lord of
the universe! O deliverer, as famous as a place of pilgrimage!
All are purified simply by hearing Your holy name, which is worthy to be

srutva–by hearing; harih–the Personality of Godhead; tam–him; arana-arthinam–one who is in need of help;
aprameyah–the unlimitedly powerful Lord; cakra–wheel; ayudhah–equipped with His weapon;
patagaraja– the king of the birds (Garuda); bhuja-adhirudhah–being seated on the wings of; cakrena–by the wheel;
nakra-vadanam–the mouth of the crocodile; vinipatya–cutting in two; tasmat–from the mouth of the crocodile;
haste–in the hands; pragrhya–taking hold of the trunk; bhagavan–the Personality of Godhead;
krpaya–out of causeless mercy; ujjahara–delivered him.–2-7-16-

The Personality of Godhead, after hearing the elephant’s plea, felt that the elephant needed His immediate help,
for he was in great distress. Thus at once the Lord appeared there on the wings of the king of birds, Garuda,
fully equipped with His weapon, the wheel [cakra]. With the wheel He cut to pieces the mouth of the crocodile to save the

jyayan–the greatest; gunaih–by qualities; avarajah–transcendental; api–although He is so; aditeh–of Aditi;
sutanam–of all the sons (known as Adityas); lokan–all the planets; vicakrame–surpassed; iman–in this universe;
yat–one who; atha–therefore; adhiyajnah–the Supreme Personality of Godhead; ksmam–all the lands;
vamanena–in the incarnation of Vamana; jagrhe–accepted; tripada–three steps; chalena– by pretension;
yacnam–begging; rte–without; pathi caran–passing over the right path; prabhubhih–by authorities;
na–never to be; calyah–to be bereft of.–2-7-17-

The Lord, although transcendental to all material modes, still surpassed all the qualities of the sons of Aditi,
known as the Adityas. The Lord appeared as the youngest son of Aditi. And because He surpassed all the planets
of the universe, He is the Supreme Personality of Godhead. On the pretense of asking for a measurement of
three footsteps of land, He took away all the lands of Bali Maharaja. He asked simply

na–never; arthah–of any value in comparison with; baleh–of strength; ayam–this;
urukrama-pada-saucam–the water washed from the feet of the personality of Godhead; apah–water;
sikha-dhrtavatah–of one who has kept it on his head; vibudha-adhipatyam–supremacy over the kingdom of the demigods;
yah–one who; vai–certainly; pratisrutam–what was duly promised; rte na–besides that; cikirsat–tried for;
anyat–anything else; atmanam–even his personal body; anga–O Narada; manasa– within his mind;
haraye–unto the Supreme Lord; abhimene–dedicated.–2-7-18-

Bali Maharaja, who put on his head the water washed from the lotus feet of the Lord, did not think of anything
besides his promise, in spite of being forbidden by his spiritual master. The king dedicated his own personal body
to fulfill the measurement of the Lord’s third step. For such a personality, even the kingdom of heaven,
which he conquered by his

tubhyam–unto you; ca–also; narada–O Narada; bhrsam–very nicely; bhagavan–the Personality of Godhead;
vivrddha–developed; bhavena–by transcendental love; sadhu–your goodness; paritustah–being satisfied;
uvaca–described; yogam–service; jnanam–knowledge; ca–also; bhagavatam–the science of God and His devotional service;
atma–the self; sa-tattva–with all details; dipam–just like the light in the darkness; yat–that which;
vasudeva-saranah–those who are souls surrendered unto Lord Vasudeva; viduh–know them;
anjasa–perfectly well;eva–as it is.–2-7-19-

O Narada, you were taught about the science of God and His transcendental loving service by the Personality of Godhead
in His incarnation of Hamsavatara. He was very much pleased with you, due to your intense proportion of devotional service.
He also explained unto you, lucidly, the full science of devotional service, which is especially
understandable by persons who are souls surrendered unto Lord Vasudeva,

cakram–the Sudarsana wheel of the Lord; ca–as well as; diksu–in all directions; avihatam–without being deterred;
dasasu–ten sides; svatejah– personal strength; manvantaresu–in different incarnations of Manu;
manu-vamsa-dharah–as the descendant of the Manu dynasty; bibharti–rules over; dustesu–unto the miscreants;
rajasu–upon the kings of that type; damam–subjection; vyadadhat–performed; sva-kirtim–personal glories;
satye–in the Satyaloka planet; tri-prsthe–the three planetary systems; usatim–glorious; prathayan–established;
caritraih– characteristics.–2-7-20-

As the incarnation of Manu, the Lord became the descendant of the Manu dynasty and ruled over the miscreant kingly order,
subduing them by His powerful wheel weapon. Undeterred in all circumstances, His rule was characterized by His glorious fame,
which spread over the three lokas, and above them to the planetary system of Satyaloka, the topmost in the universe.

dhanvantarih–the incarnation of God named Dhanvantari; ca–and; bhagavan–the Personality of Godhead;
svayam eva–personally Himself; kirtih–fame personified; namna–by the name; nrnam puru-rujam–of the diseased living entities;
rujah–diseases; asu–very soon; hanti–cures; yajne–in the sacrifice; ca–also; bhagam–share; amrta–nectar;
ayuh– duration of life; ava–from; avarundhe–obtains; ayusya–of duration of life; vedam–knowledge; anusasti–directs;
avatirya–incarnating; loke– in the universe.–2-7-21-

The Lord in His incarnation of Dhanvantari very quickly cures the diseases of the ever-diseased living entities
simply by his fame personified, and only because of him do the demigods achieve long lives.
Thus the Personality of Godhead becomes ever glorified. He also exacted a share from the sacrifices, and
it is he only who inaugurated the medical science or the knowledge of medicine in the universe.

ksatram–the royal order; ksayaya–for the sake of diminishing; vidhina–by destination; upabhrtam–increased in proportion;
mahatma–the Lord in the form of the great sage Parasurama; brahma-dhruk–the ultimate truth in Brahman;
ujjhita-patham–those who have given up the path of the Absolute Truth; naraka-arti-lipsu–desirous to suffer pain in hell;
uddhanti–exacts; asau–all those; avanikantakam–thorns of the world; ugra-viryah–awfully powerful; trih-sapta–thrice seven times;
krtvah– performed; urudhara–very sharp; parasvadhena–by the great chopper.–2-7-22-

When the ruling administrators, who are known as the ksatriyas, turned astray from the path of the Absolute Truth,
being desirous to suffer in hell, the Lord, in His incarnation as the sage Parasurama, uprooted those
unwanted kings, who appeared as the thorns of the earth. Thus He thrice seven times uprooted
the ksatriyas with His keenly sharpened chopper

asmat–unto us, beginning from Brahma down to the insignificant ant;prasada–causeless mercy; sumukhah–so inclined;
kalaya–with His plenary extensions; kalesah–the Lord of all potencies; iksvaku–Maharaja Iksvaku, in the dynasty of the sun;
vamse–family; avatirya–by descending in; guroh–of the father or spiritual master; nidese–under the order of;
tisthan–being situated in; vanam–in the forest; sadayita-anujah–along with His wife and younger brother; avivesa–entered;
yasmin–unto whom; virudhya–being rebellious; dasa-kandharah–Ravana, who had ten heads; artim–great distress; arcchat–achieved.–2-7-23-

Due to His causeless mercy upon all living entities within the universe, the Supreme Personality of Godhead, along with His plenary
extensions, appeared in the family of Maharaja Iksvaku as the Lord of His internal potency, Sita. Under the order of His father,
Maharaja Dasaratha, He entered the forest and lived there for considerable years with His wife and younger brother. Ravana,
who was very materially powerful, with ten heads on his shoulders, committed a great offense
against Him and was thus ultimately vanquished.

yasmai–unto whom; adat–gave; udadhih–the great Indian Ocean; udhabhaya–affected by fear; anga-vepah–bodily trembling;
margam–way; sapadi–quickly; ari-puram–the city of the enemy; hara-vat–like that of Hara (Mahadeva);
didhaksoh–desiring to burn to ashes; dure–at a long distance; su-hrt–intimate friend; mathita–being aggrieved by;
rosa–in anger; su-sona–red-hot; drstya–by such a glance; tatapyamana–burning in heat;
makara–sharks; uraga–snakes; nakra–crocodiles; cakrah–circle.–2-7-24-

The Personality of Godhead Ramacandra, being aggrieved for His distant intimate friend [Sita], glanced over
the city of the enemy Ravana with red-hot eyes like those of Hara [who wanted to burn the kingdom of heaven].
The great ocean, trembling in fear, gave Him His way because its family members, the aquatics like the sharks,
snakes and crocodiles, were being burnt by the heat of the angry red-hot eyes of the Lord

vaksah-sthala–chest; sparsa–touched by; rugna–broken; maha-indra–the King of heaven; vaha–the conveyor;
dantaih–by the trunk; vidambita–illuminated; kakup-jusah–all directions thus being served;
udha-hasam–overtaken by laughter; sadyah–within no time; asubhih–by the life;saha–along with; vinesyati–was killed;
dara-hartuh–of the one who kidnapped the wife; visphurjitaih–by the tingling of the bow; dhanusah– bow;
uccaratah–strolling fast; adhisainye–in the midst of the fighting soldiers of both sides.–2-7-25-

When Ravana was engaged in the battle, the trunk of the elephant which carried the King of heaven,
Indra, broke in pieces, having collided with the chest of Ravana, and the scattered broken parts illuminated all
directions. Ravana therefore felt proud of his prowess and began to loiter in the midst of the fighting soldiers,
thinking himself the conqueror of all directions. But his laughter, overtaken by joy, along with his very air of life,
suddenly ceased with the tingling sound of the bow of Ramacandra, the Personality of Godhead

bhumeh–of the entire world; sura-itara–other than godly persons; varutha–soldiers; vimarditayah–distressed by the burden;
klesa–miseries; vyayaya–for the matter of diminishing; kalaya–along with His plenary expansion;
sita-krsna–not only beautiful but also black; kesah–with such hairs; jatah–having appeared; karisyati–would act;
jana–people in general; anupalaksya–rarely to be seen; margah–path; karmani–activities; ca–also;
atma-mahima–glories of the Lord Himself;upanibandhanani–in relation to.–2-7-26-

When the world is overburdened by the fighting strength of kings who have no faith in God, the Lord, just to
diminish the distress of the world, descends with His plenary portion. The Lord comes in His original
form, with beautiful black hair. And just to expand His transcendental glories, He acts extraordinarily.
No one can properly estimate how great He is.

tokena–by a child; jiva-haranam–killing a living being; yat–one which; uluki-kayah–assumed the giant body of a demon;
trai-masikasya–of one who is only three months old; ca–also; pada–by the leg; sakatah apavrttah–turned over the cart;
yat–one who; ringata–while crawling; antara-gatena–being overtaken; divi–high in the sky; sprsoh–touching;
va–either; unmulanam–uprooting; tu–but; itaratha–anyone else than;
arjunayoh–of the two arjuna trees; na bhavyam–was not possible.–2-7-27-

There is no doubt about Lord Krsna’s being the Supreme Lord, otherwise how was it possible for Him to kill
a giant demon like Putana when He was just on the lap of His mother, to overturn a cart with His leg when He
was only three months old, to uproot a pair of arjuna trees, so high that
they touched the sky, when He was only crawling? All these activities are
impossible for anyone other than the Lord Himself.

yat–one who; vai–certainly; vraje–at Vrndavana; vraja-pasun–the animals thereof; visa-toya–poisoned water;
pitan–those who drank; palan–the cowherd men; tu–also; ajivayat–brought to life; anugrahadrsti– merciful glance;
vrstya–by the showers of; tat–that; suddhaye– for purification; ati–exceedingly; visa-virya–highly potent poison;
vilola–lurking; jihvam–one who has such a tongue; uccatayisyat– severely punished; uragam–unto the snake;
viharan–taking it as a pleasure; hradinyam–in the river–2-7-28-

Then also when the cowherd boys and their animals drank the poisoned water of the River Yamuna, and after
the Lord [in His childhood] revived them by His merciful glance, just to purify the water of the River Yamuna
He jumped into it as if playing and chastised the venomous Kaliya snake, which was lurking there, its tongue
emitting waves of poison. Who can perform such herculean tasks but the Supreme Lord ?

tat–that; karma–activity; divyam–superhuman; iva–like; yat–which; nisi–at night; nihsayanam–sleeping carefreely;
dava-agnina–by the glare of the forest fire; suci-vane–in the dry forest; paridahyamane– being set ablaze;
unnesyati–would deliver; vrajam–all the inhabitants of Vraja; atah–hence; avasita–surely; anta-kalam–last moments of life;
netre–on the eyes; pidhapya–simply by closing; sa-balah–along with Baladeva; anadhigamya–unfathomable; viryah–prowess.–2-7-29-

On the very night of the day of the chastisement of the Kaliya snake, when the inhabitants of Vrajabhumi were
sleeping carefreely, there was a forest fire ablaze due to dry leaves, and it appeared that all the
inhabitants were sure to meet their death. But the Lord, along with Balarama, saved them simply by closing His eyes.
Such are the superhuman activities of the Lord.

grhnita–by taking up; yat yat–whatsoever; upabandham–ropes for tying; amusya–His; mata–mother; sulbam–ropes;
sutasya–of her son; na–not; tu–however; tat tat–by and by; amusya–His; mati–was sufficient;
yat–that which; jrmbhatah–opening the mouth; asya–of Him; vadane–in the mouth; bhuvanani–the worlds;
gopi–the cowherd woman; samviksya–so seeing it; sankita-manah–doubtful in mind;
pratibodhita–convinced in a different way; asit–was so done.–2-7-30-

When the cowherd woman [Krsna’s foster mother, Yasoda] was trying to tie the hands of her son with ropes,
she found the rope to be always insufficient in length, and when she finally gave up, Lord Krsna, by and
by, opened His mouth, wherein the mother found all the universes situated. Seeing this, she was doubtful
in her mind, but she was convinced in a different manner of the mystic nature of her son.

nandam–unto Nanda (the father of Krsna); ca–also; moksyati–saves; bhayat–from the fear of;
varunasya–of Varuna, the demigod of water; pasat–from the clutches of; gopan–the cowherd men;
bilesu–in the caves of the mountain; pihitan–placed; maya-sununa–by the son of Maya; ca–also;
ahni aprtam–being very engaged during the daytime; nisi–at night; sayanam–lying down;
atisramena–because of hard labor; lokam–planet;vikuntham–the spiritual sky; upanesyati–He awarded;
gokulam–the highest planet; sma–certainly.–2-7-31-

Lord Krsna saved His foster father, Nanda Maharaja, from the fear of the demigod Varuna and released
the cowherd boys from the caves of the mountain, for they were placed there by the son of Maya.
Also, to the inhabitants of Vrndavana, who were busy working during daytime and sleeping soundly at night
because of their hard labor in the day, Lord Krsna awarded promotion to the highest planet in the spiritual sky.
All these acts are transcendental and certainly prove without any doubt His Godhood.

gopaih–by the cowherd men; makhe–in offering a sacrifice to the King of heaven; pratihate–being hampered;
vraja-viplavaya–for devastating the whole existence of Vrajabhumi, the land of Krsna’s pastimes;
deve–by the King of heaven; abhivarsati–having poured down heavy rain; pasun–the animals;
krpaya–by causeless mercy upon them; riraksuh–desired to protect them; dharta–held up;
ucchilindhram–uprooted as an umbrella; iva–exactly like that; sapta-dinani–continuously for seven days;
saptavarsah–although He was only seven years old; mahidhram–the Govardhana Hill;
anagha–without being tired; eka-kare–in one hand only; salilam–playfully.–2-7-32-

When the cowherd men of Vrndavana, under instruction of Krsna, stopped offering sacrifice to the heavenly King,
Indra, the whole tract of land known as Vraja was threatened with being washed away by constant heavy
rains for seven days. Lord Krsna, out of His causeless mercy upon the inhabitants of Vraja, held up the hill
known as Govardhana with one hand only, although He was only seven years old. He did this to protect the
animals from the onslaught of water

kridan–while engaged in His pastimes; vane–in the forest of Vrndavana; nisi–nocturnal; nisakara–the moon;
rasmi-gauryam–white moonshine; rasa-unmukhah–desiring to dance with; kala-padayata– accompanied by sweet songs;
murcchitena–and melodious music; uddipita– awakened; smara-rujam–sexual desires; vraja-bhrt–the inhabitants of Vrajabhumi;
vadhunam–of the wives; hartuh–of the kidnappers; harisyati–will vanquish; sirah–the head;
dhanada-anugasya–of the follower of the rich Kuvera.–2-7-33-

When the Lord was engaged in His pastimes of the rasa dance in the forest of Vrndavana, enlivening the
sexual desires of the wives of the inhabitants of Vrndavana by sweet and melodious songs, a demon of the
name Sankhacuda, a rich follower of the treasurer of heaven [Kuvera], kidnapped the damsels,
and the Lord severed his head from his trunk

ye–all those; ca–totally; pralamba–the demon named Pralamba; khara–Dhenukasura; dardura–Bakasura; kesi–the Kesi demon;
arista–the demon Aristasura; malla–a wrestler in the court of Kamsa; ibha–Kuvalayapida;
kamsa–the King of Mathura and maternal uncle of Krsna; yavanah–the kings of Persia and other adjoining places; kapi–Dvivida;
paundrakaadyah– Paundraka and others; anye–others; ca–as much as; salva–King Salva; kuja–Narakasura;
balvala–King Balvala; dantavakra–the brother of Sisupala, a dead rival of Krsna’s; saptoksa–King Saptoksa;
sambara– King Sambara; viduratha–King Viduratha; rukmi-mukhyah–the brother of Rukmini, the first queen of Krsna at Dvaraka;
ye–all those; va–either;mrdhe–in the battlefield; samiti-salinah–all very powerful;
atta-capah–well equipped with bows and arrows; kamboja–the King of Kamboja;matsya–the King of Dvarbhanga;
kuru–the sons of Dhrtarastra; srnjaya–King Srnjaya; kaikaya-adyah–the King of Kekaya and others; yasyanti–would attain;
adarsanam–impersonal merging within the brahmajyoti; alam–what to speak of; bala–Baladeva, the elder brother of Krsna;
partha–Arjuna; bhima–the second Pandava; vyaja-ahvayena–by the false names;
harina–by Lord Hari; nilayam–the abode; tadiyam–of Him.–2-7-34 / 35

All demonic personalities like Pralamba, Dhenuka, Baka, Kesi, Arista, Canura, Mustika, Kuvalayapida elephant, Kamsa,
Yavana, Narakasura and Paundraka, great marshals like Salva, Dvivida monkey and Balvala, Dantavakra, the seven bulls,
Sambara, Viduratha and Rukmi, as also great warriors like Kamboja, Matsya, Kuru, Srnjaya and Kekaya, would all fight
vigorously, either with the Lord Hari directly or with Him under His names of Baladeva, Arjuna, Bhima, etc.
And the demons, thus being killed, would attain either the impersonal brahmajyoti or His personal abode in
the Vaikuntha planets.

kalena–in course of time; milita-dhiyam–of the less intelligent persons; avamrsya–considering the difficulties;
nrnam–of humanity at large; stoka-ayusam–of the short-living persons; sva-nigamah–the Vedic literatures compiled by Him;
bata–exactly; dura-parah–greatly difficult; avirhitah–having appeared as; tu–but; anuyugam–in terms of the age;
sah–He (the Lord); hi–certainly; satyavatyam–in the womb of Satyavati; veda-drumam–the desire tree of the Vedas;
vita-pasah–by division of branches; vibhajisyati–will divide; sma–as it were.–2-7-36-

The Lord Himself in His incarnation as the son of Satyavati [Vyasadeva] will consider his compilation of
the Vedic literature to be very difficult for the less intelligent persons with short life, and thus
He will divide the tree of Vedic knowledge into different branches, according to the circumstances of the particular age

deva-dvisam–of those who were envious of the devotees of the Lord; nigama–the Vedas; vartmani–on the path of;
nisthitanam–of the well situated; purbhih–by rockets; mayena–made by the great scientist Maya;
vihitabhih–made by; adrsya-turbhih–unseen in the sky; lokan–the different planets; ghnatam–of the killers;
mati-vimoham–bewilderment of the mind; atipralobham–very attractive; vesam–dress; vidhaya–having done so;
bahu bhasyate–will talk very much; aupadharmyam–sub religious principles.–2-7-37-

When the atheists, after being well versed in the Vedic scientific knowledge, annihilate inhabitants of
different planets, flying unseen in the sky on well-built rockets prepared by the great scientist Maya,
the Lord will bewilder their minds by dressing Himself attractively as Buddha
and will preach on sub religious principles

yarhi–when it happens; alayesu–in the residence of; api–even; satam–civilized gentlemen; na–no;
hareh–of the Personality of Godhead;kathah–topics; syuh–will take place; pasandinah–atheists;
dvija-janah–persons declaring themselves to be the higher three classes (brahmanas,ksatriyas and vaisyas);
vrsalah–the lower class sudras; nr-devah–ministers of the government; svaha–hymns to perform sacrifices;
svadha–the ingredients to perform sacrifices; vasat–the altar of sacrifice;iti–all these; sma–shall; girah–words;
na–never; yatra–anywhere; sasta–the chastiser; bhavisyati–will appear; kaleh–of the Kali age;
bhagavan–the Personality of Godhead; yuga-ante–at the end of.–2-7-38-

Thereafter, at the end of Kali-yuga, when there exist no topics on the subject of God, even at the residences
of so-called saints and respectable gentlemen of the three higher castes, and when the power of
government is transferred to the hands of ministers elected from the lowborn sudra class or
those less than them, and when nothing is known of the techniques of sacrifice, even by word,
at that time the Lord will appear as the supreme chastiser

sarge–in the beginning of the creation; tapah–penance; aham–myself; rsayah–sages; nava–nine;
ye prajesah–those who would generate; sthane–in the middle while maintaining the creation; atha–certainly;
dharma–religion; makha–Lord Visnu; manu–the father of mankind; amara–thedemigods deputed to control the affairs of maintenance;
avanisah–and the kings of different planets; ante–at the end; tu–but; adharma–irreligion; hara–Lord Siva;
manyu-vasa–subjected to anger; asura-adyah–atheists, the enemies of the devotees; maya–energy;
vibhutayah–powerful representatives; imah–all of them; puru-sakti-bhajah–of the supreme powerful Lord.–2-7-39-

At the beginning of creation there are penance, myself [Brahma], and the Prajapatis, the great sages
who generate; then, during the maintenance of the creation, there are Lord Visnu, the demigods with
controlling powers, and the kings of different planets. But at the end there is irreligion, and then
Lord Siva and the atheists full of anger, etc. All of them are different representative manifestations of the
energy of the supreme power, the Lord

visnoh–of Lord Visnu; nu–but; virya–prowess; gananam–in the matter of accounting; katamah–who else;
arhati–is able to do it; iha–in this world; yah–one who; parthivani–the atoms; api–also; kavih–great scientist;
vimame–might have counted; rajamsi–particles; caskambha– could catch; yah–one who; sva-rahasa–by His own leg;
askhalata–without being hampered; tri-prstham–the topmost planetary space; yasmat–by which;
tri-samya–the neutral state of the three modes; sadanat–up to that place; uru-kampayanam–moving very greatly.–2-7-40-

Who can describe completely the prowess of Visnu? Even the scientist, who might have counted the particles of
the atoms of the universe, cannot do so. Because it is He only who in His form of Trivikrama moved His leg
effortlessly beyond the topmost planet, Satyaloka, up to the neutral state of the three modes of
material nature. And all were moved.

na–never; antam–end; vidami–do I know; aham–myself; ami–and all those; munayah–great sages;
agra-jah–born prior to you; te–you; mayabalasya–of the omnipotent; purusasya–of the Personality of Godhead;
kutah–what to speak of others; avarah–born after us; ye–those; gayan– by singing; gunan–the qualities;
dasa-sata-ananah–one who has ten hundred faces; adi-devah–the first incarnation of the Lord;
sesah–known as Sesa; adhuna–until now; api–even; samavasyati–can achieve; na–not;asya–of Him; param–limit.–2-7-41-

Neither I nor all the sages born before you know fully the omnipotent Personality of Godhead.
So what can others, who are born after us, know about Him? Even the first incarnation of the Lord,
namely Sesa, has not been able to reach the limit of such knowledge, although He is describing
the qualities of the Lord with ten hundred faces.

yesam–unto those only; sah–the Lord; esah–the; bhagavan–the Personality of Godhead;
dayayet–does bestow His mercy; anantah–the unlimited potential; sarva-atmana–by all means, without reservation;
asrita-padah–surrendered soul; yadi–if such surrender; nirvyalikam–without pretension; te–those only;
dustaram–insurmountable; atitaranti–can overcome; ca–and the paraphernalia; deva-mayam–diverse energies of the Lord;
na–not; esam–of them; mama–mine; aham–myself; iti–thus;dhih–conscious; sva–dogs;
srgala–jackals; bhaksye–in the matter of eating.–2-7-42-

But anyone who is specifically favored by the Supreme Lord, the Personality of Godhead, due to
unalloyed surrender unto the service of the Lord, can overcome the insurmountable ocean of illusion and can
understand the Lord. But those who are attached to this body, which is meant to be eaten
at the end by dogs and jackals, cannot do so

veda–know it; aham–myself; anga–O Narada; paramasya–of the Supreme; hi–certainly; yoga-mayam–potency;
yuyam–yourself; bhavah– Siva; ca–and; bhagavan–the great demigod; atha–as also;
daitya-varyah–Prahlada Maharaja, the great devotee of the Lord born in the family of an atheist;
patni–Satarupa; manoh–of Manu; sah–he; ca–also; manuh– Svayambhuva; ca–and;
tat-atma-jah ca–and his children like Priyavrata,Uttanapada, Devahuti, etc.; pracinabarhih–Pracinabarhi; rbhuh–Rbhu;
angah–Anga; uta–even; dhruvah–Dhruva; ca–and; iksvakuh–Iksvaku; aila–Aila; mucukunda–Mucukunda;
videha–Maharaja Janaka; gadhi–Gadhi; raghu–Raghu; ambarisa–Ambarisa; sagarah–Sagara; gaya–Gaya;
nahusa–Nahusa; adyah–and so on; mandhatr–Mandhata; alarka–Alarka; satadhanu– Satadhanu; anu–Anu;
ranti devah–Rantideva; devavratah–Bhisma; balih–Bali; amurttarayah–Amurttaraya; dilipah–Dilipa; saubhari–Saubhari;
utanka–Utanka; sibi–Sibi; devala–Devala; pippalada–Pippalada;sarasvata–Sarasvata; uddhava–Uddhava; parasara–Parasara;
bhurisenah–Bhurisena; ye–those who; anye–others; vibhisana–Vibhisana; hanumat–Hanuman; upendra-datta–Sukadeva Gosvami;
partha–Arjuna; arstisena– Arstisena; vidura–Vidura; srutadeva–Srutadeva; varyah–the foremost.–2-7-44 / 45 –

O Narada, although the potencies of the Lord are unknowable and immeasurable, still, because we are all surrendered souls,
we know how He acts through yogamaya potencies. And, similarly, the potencies of the Lord are also known to
the all-powerful Siva, the great king of the atheist family, namely Prahlada Maharaja, Svayambhuva Manu, his wife
Satarupa, his sons and daughters like Priyavrata, Uttanapada, Akuti, Devahuti and Prasuti, Pracinabarhi, Rbhu,
Anga the father of Vena,Maharaja Dhruva, Iksvaku, Aila, Mucukunda, Maharaja Janaka, Gadhi, Raghu,
Ambarisa, Sagara, Gaya, Nahusa, Mandhata, Alarka, Satadhanve, Anu, Rantideva, Bhisma, Bali, Amurttaraya, Dilipa,
Saubhari, Utanka, Sibi,Devala, Pippalada, Sarasvata, Uddhava, Parasara, Bhurisena, Vibhisana,
Hanuman, Sukadeva Gosvami, Arjuna, Arstisena, Vidura, Srutadeva, etc.

te–such persons; vai–undoubtedly; vidanti–do know; atitaranti– surpass; ca–also; deva-mayam–the covering energy of the Lord;
stri–such as women; sudra–the laborer class of men; huna–the mountaineers; sabarah–the Siberians, or those lower than the sudras;
api–although;papa-jivah–sinful living beings; yadi–provided; adbhuta-krama–one whose acts are so wonderful;
parayana–those who are devotees; sila–behavior; siksah–trained by; tiryak-janah–even those who are not human beings;
api–also; kim–what; u–to speak of; sruta-dharanah–those who have taken to the idea of the Lord by hearing about Him; ye–those.–2-7-46-

Surrendered souls, even from groups leading sinful lives, such as women, the laborer class, the mountaineers
and the Siberians, or even the birds and beasts, can also know about the science of Godhead and become
liberated from the clutches of the illusory energy by surrendering unto the pure devotees of the Lord and
by following in their footsteps in devotional service

sasvat–eternal; prasantam–without disturbance; abhayam–without fear;
pratibodha-matram–a consciousness opposed to the material counterpart; suddham–uncontaminated; samam–without distinction;
satasatah–of the cause and effect; paramatma-tattvam–the principle of primeval cause;
sabdah–speculative sound; na–not; yatra–where there is; puru-karakavan–resulting in fruitive action;
kriya-arthah–for the matter of sacrifice; maya–illusion; paraiti–flies away; abhimukhe–in front of;
ca–also; vilajjamana–being ashamed of; tat–that; vai–is certainly; padam–ultimate phase;
bhagavatah–of the Personality of Godhead; paramasya–of the Supreme; pumsah–of the person;
brahma–the Absolute; iti–thus; yat–which; viduh–known as; ajasra–unlimited; sukham–happiness; visokam–without grief.–2-7-47-

What is realized as the Absolute Brahman is full of unlimited bliss without grief. That is certainly the
ultimate phase of the supreme enjoyer, the Personality of Godhead. He is eternally void of all
disturbances and fearless. He is complete consciousness as opposed to matter. Uncontaminated and without
distinctions, He is the principle primeval cause of all causes and effects, in whom there is no sacrifice
for fruitive activities and in whom the illusory energy does not stand.

sadhryak–artificial mental speculation or meditation; niyamya–controlling; yatayah–the mystics;
yama-karta-hetim–the process of spiritual culture; jahyuh–are given up; svarat–fully independent;
iva–as; nipana–well; khanitram–trouble for digging; indrah–the controlling demigod supplying rains.–2-7-48-

In such a transcendental state there is no need of artificial control of the mind, mental speculation
or meditation, as performed by the jnanis and yogis. One gives up such processes, as the heavenly King, Indra,
forgoes the trouble to dig a well

sah–He; sreyasam–all auspiciousness; api–also; vibhuh–the master; bhagavan–the Personality of Godhead;
yatah–because; asya–of the living entity; bhava–natural modes; sva-bhava–own constitution; vihitasya–performances;
satah–all good work; prasiddhih–ultimate success; dehe–of the body; sva-dhatu–forming elements; vigame–being vanquished;
anu–after; visiryamane–having given up; vyoma–sky; iva–like; tatra–thereupon; purusah–the living entity; na–never;
visiryate–becomes vanquished; ajah–due to being unborn.–2-7-49-

The Personality of Godhead is the supreme master of everything auspicious because the results of whatever
actions are performed by the living being, in either the material or spiritual existence, are awarded
by the Lord. As such, He is the ultimate benefactor. Every individual living entity is unborn, and
therefore even after the annihilation of the material elementary body, the living entity exists,
exactly like the air within the body

sah–that; ayam–the same; te–unto you; abhihitah–explained by me; tata–my dear son; bhagavan–the Personality of Godhead;
visva-bhavanah– the creator of the manifested worlds; samasena–in brief; hareh–without Hari, the Lord;
na–never; anyat–anything else; anyasmat–being the cause of; sat–manifested or phenomenal; asat–noumenal;
ca–and; yat– whatever there may be.–2-7-50-

My dear son, I have now explained in brief the Supreme Personality of Godhead, who is creator of the
manifested worlds. Without Him, Hari, the Lord, there are no other causes of the phenomenal and noumenal existences

idam–this; bhagavatam–the science of Godhead; nama–of the name; yat–that which; me–unto me;
bhagavata–by the Personality of Godhead; uditam–enlightened; sangrahah–is the accumulation of; ayam–His;
vibhutinam–of the diverse potencies; tvam–your good self;
etat–this science of Godhead; vipuli–expand; kuru–do it.–2-7-51-

O Narada, this science of God, Srimad-Bhagavatam, was spoken to me in summary by the Supreme Personality of Godhead,
and it was spoken as the accumulation of His diverse potencies. Please expand this science yourself

yatha–as much as; harau–unto the Personality of Godhead; bhagavati– unto the Lord; nrnam–for human beings;
bhaktih–devotional service;bhavisyati–become enlightened; sarva-atmani–the Absolute Whole;
akhilaadhare–unto the summum bonum; iti–thus; sankalpya–by determination;varnaya–describe.–2-7-52-

Please describe the science of Godhead with determination and in a manner by which it will be quite possible
for the human being to develop transcendental devotional service unto the Personality of Godhead Hari,
the Supersoul of every living being and the summum bonum source of all energies.

mayam–affairs of the external energy; varnayatah–while describing; amusya–of the Lord;
isvarasya–of the Personality of Godhead; anumodatah–thus appreciating; srnvatah–thus hearing;
sraddhaya–with devotion; nityam–regularly; mayaya–by the illusory energy; atma–the living entity;
na–never; muhyati–becomes illusioned.–2-7-53-

The Lord’s activities in association with His different energies should be described, appreciated and
heard in accordance with the teachings of the Supreme Lord. If this is done regularly with devotion
and respect, one is sure to get out of the illusory energy of the Lord.

————

இந்த அத்தியாயத்தில் ஸ்ரீ பிரம்மா ஸ்ரீ மத் பாகவதத்தை சுருக்கமாகக் கூறி ஸ்ரீ பகவானின் அவதாரங்களைப் பற்றி கூறுகிறார்.
1-ஸ்ரீ வராஹாவதாரம்
ஹிரண்யாக்ஷன் சமுத்திரத்தில் மறைத்த பூமியை வெளிக் கொணர்ந்து அவனை வதைத்தது ஸ்ரீ வராஹாவதாரம்.
ஸ்ரீ வராஹன் ஸ்ரீ யக்ஞ புருஷன் என்று அறிகிறோம். இது ஸ்ரீ வராஹாவதாரத்தைப் பற்றிய அத்தியாயத்தில் விரிவாக சொல்லப்படுகிறது.
2-ஸ்ரீ சுஜன்யர்
ருசி பிரஜாபதிக்கும் ஆகூதிக்கும் ஜனித்த அவதாரம். தக்ஷிணாவை மணந்து சுயாமர் என்ற இரு தேவரை புதல்வராக பெற்றார்.
மூவுலகங்களின் துன்பங்களை நீக்கியதால் ஸ்ரீ ஹரி என்றும் பெயர் கொண்டார். ஆர்த்திம்(கஷ்டங்களை) ஹரதி (போக்குவதால்) இதி ஸ்ரீ ஹரி:
3-ஸ்ரீ கபிலர்
கர்தம பிரஜாபதிக்கும் தேவஹூதிக்கும் பிறந்தவர் ஸ்ரீ கபிலர்.
இந்த அவதாரம் பாகவதத்தில் விரிவாக பின்னர் கூறப்பட்டுள்ளது.
4-ஸ்ரீ தத்தாத்ரேயர் –புத்திர பாக்கியத்தை வேண்டிய அத்ரி முனிவருக்கு தன்னையே புத்திரனாக தந்ததால் ஸ்ரீ தத்தாத்ரேயன் என்ற பெயர்.
தத்த: ஸ: ஆத்ரேய: -தன்னையே அத்ரியின் புதல்வனாக(ஆத்ரேயனாக) ஆக்கிக்கொண்டவன்
5-ஸ்ரீ குமாரர்- பிரம்மாவின் மனதில் இருந்து இடையறாத தவத்தினால் உதித்த சனக சனந்தன சனாதன சனத்குமாரர்கள்,
முந்தைய கல்பத்தில் பிரளயத்தினால் நசித்த ஞானத்தை உலகிற்கு அளித்த அவதாரம்.
6-ஸ்ரீ நர ஸ்ரீ நாராயணர்கள்
தக்ஷப்ரஜாப்தியின் மகளான மூர்த்திக்கும் . தர்ம ப்ரஜாபதிக்கும் பிறந்த இரட்டையர்கள்.
இவர்களின் சரிதம் பாகவதத்தில் பின்னர் விவரமாக வரும்.
7-ஸ்ரீ ப்ருது.
துஷ்ட அரசனான வேனனின் அவயவங்களில் இருந்து தோன்றி அவனை நரகத்தில் புகாமல் காப்பாற்றியவர்.
ஆதலால் புத்திரன் என்னும் சொல்லுக்குப் பாத்திரமானவர். பசு வடிவத்தில் ஓடிய பூமியைக் கறந்து
எல்லா இயற்கைச் செல்வங்களையும் வெளிக்கொணர்ந்தவர். அதனால் பூமிக்கு ப்ருத்வி என்ற பெயர் ஏற்பட்டது.
இதுவும் பின்னால் விவரமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது.
8-ஸ்ரீ ரிஷபர் நாபிக்கு சுதேவியினிடத்தில் பிறந்தவர். உலகைத்துறந்து பரம்ஹம்ஸராக ஆனவர்.
விரிவான சரித்திரத்தை பாகவதத்தில் காணலாம்.
9-ஸ்ரீ ஹயக்ரீவர்
பிரம்மா செய்த ஸத்ர யாகத்தில் தோன்றி யக்ஞ ஸ்வரூபமானவர். குதிரை முகம் கொண்டு தங்க மயமான சரீரத்துடன் ,
வேதமே சுவாசமாக,எல்லா தேவதைகளையும் தன்னுள் கொண்டவர்.ஞான ஸ்வரூபம்,
10-ஸ்ரீ மத்ஸ்யாவதாரம்
நன்கு தெரிந்த பத்து அவதாரங்களில் ஒன்று, விரிவாகப் பின்னால் காணலம்..
11-ஸ்ரீ கூர்மம்
ஆமையாகி மாந்தர் மலையை சுமந்தவர் . மலையைக் கடையும் போது சுகமாக இருந்ததால் ஆனந்தமாக நித்திரை கொண்டவர்.
அம்ருதமதனம் மற்றும் ஸ்ரீ கூர்மாவதாரம் பின்னர் வரும்.
12-ஸ்ரீ நரசிம்மர்
சொல்லுக்கடங்கா இந்த அவதாரத்தைப்பற்றி விரிவாக பின்னர் கூறப்படும்.
13-ஸ்ரீ ஹரி ஸம் ஜனகர்
ஆதிமூலமே என்று அலறிய யானையைக் காக்க கருடன் மேல் வந்தவர். இதையும் பின்னர் விரிவாகக் காணலாம்.
14-ஸ்ரீ வாமனாவதாரம்
அதிதியின் கடைசி புத்திரான வந்து மற்ற புத்திரர்களைக் காட்டிலும் வடிவிலும் மஹிமையிலும் மிக உயர்ந்து பலிக்கு அருளியவர்.
ஸ்ரீ வாமனாவதாரம் இரு அத்தியாயங்களில் கூறப்பட்டுள்ளது .
15-ஸ்ரீ ஹம்சாதாரம்.
ஹம்சமாக வந்து முனிவர்களுக்கு யோகம், ஞானம், ஆத்மதத்வம், பாகவத தர்மம் முதலியவைகளை உபதேசித்தவர்.
16-ஸ்ரீ தன்வந்தரி
தீர்க்கமுடியாத் நோய் வாய்ப்பட்டவரும் இந்த நாமத்தை உச்சரித்தாலே நலம் பெறுவார்.
ஆயுர்வேதம் என்ற வேதப்பகுதியை அசுரர் கவர்ந்து செல்ல அதை மீட்டு உலகுக்களித்தவர் .
17-ஸ்ரீ பரசுராமர்
ஸ்ரீ ஜமதக்னியின் புதல்வராகப் பிறந்து அதர்ம வழியில் சென்ற க்ஷத்ரியர்களை 21 முறை வெறுத்தவர்.
பின்னர் ஸ்ரீ ராமனை சந்தித்து தன் அவதார சக்தியை முடித்துக் கொண்டவர். .
18-ஸ்ரீ ராமாவதாரம்
ஸ்ரீ பரசுராம ஸ்ரீ ராம அவதாரங்கள் பாக்வதத்தில் சுருக்கமாக சொல்லப் பட்டிருக்கின்றன. .
19-ஸ்ரீ கிருஷ்ணாவதாரம்.
தன்னில் ஒரு பகுதியான ஸ்ரீ பலராமனுடன் ஸ்ரீ வாசுதேவனாக அவதரித்தவர்.
இந்த அத்தியாயத்தில் ஸ்ரீ கிருஷ்ணாவதாரத்தைப் பற்றி மட்டுமே பத்து ஸ்லோகங்கள்.
இதில் ஸ்ரீ கிருஷ்ணாவதாரம் முழுதும் சுருக்கமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது.
ஸ்ரீ மத் பாகவதத்தில் கிருஷ்ணாவதாரத்தை வர்ணிக்கும் தசம ஸ்கந்தம் மற்ற எல்லா ஸ்கந்தங்களை விட மிகப் பெரியது.
20-ஸ்ரீ வியாசர்
வேதங்களை அறிய முடியாமல் மக்கள் அறிவுக் குறைவினாலும் ஆயுள் குறைவினாலும் ஆகியதைக் கண்டு
ஸ்ரீ வியாசர் உருவில் வேதங்களைப பிரித்து யாவரும் பயனடையுமாறு செய்தார்.
21-ஸ்ரீ புத்தர்
கலி யுகத்தில் வேத மார்கத்தை சரிவர பின்பற்றாமல் மாறுபட்ட வழிகளில் செல்வதைக் கண்டு அவர்கள் மனதை
மாயையினால் கவர்ந்து வேதங்களை அதர்ம மார்கத்தில் உபயோகிக்காமல் செய்தவர்.
22-ஸ்ரீ கல்கி
கலி முற்றி வேதம் அழிந்து போக கூடிய நிலையில் செய்யப்போகும் அவதாரம்.
இந்த 23 அவதாரங்களுடன் ஸ்ரீ மோகினி அவதாரமும் சேர்ந்து இருபத்து நான்காக ஸ்கந்தம் 1 அத்தியாயம் 3 இல் கூறப்பட்டுள்ளது.

இதைத் தவிர ஸ்ரீ பகவான் , பிரம்மா, ரிஷிகள், ப்ரஜாபதிகள் மனுக்கள் இவர்கள ரூபத்தில் அவதரிக்கிறார்.
உண்மையில் இந்த பிரபஞ்சம் முழுதும் அவர் அவதாரங்களே. ஸ்ரீ கீதையில் அவரே சொன்னது போல ,
“நாந்தோஸ்தி மம திவ்யானாம் விபூதீனாம், “ (ஸ்ரீ ப.கீ. 1௦.40) அவர் எடுத்த ரூபங்கள் கணக்கிலடங்காது.,

ஆயிரம் நாவு படைத்த ஆதிசேஷனாலும் அவர் மஹிமையை வர்ணிக்க இயலாது என்று கூறிய பிரம்மா
இது ஸ்ரீ பகவானாலேயே உபதேசிக்கப்பட்டது என்றும் கூறி ஸ்ரீ நாரதரை உலகில் பக்தியை பரப்பும் பொருட்டு இந்த
ஸ்ரீ மத் பாகவதத்தை விரிவுபடுத்தும்படி கூறினார்.

———————————————————-

ஸ்ரீ கோவில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ ஸூக பகவான் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ கிருஷ்ண த்வைபாயன பகவான் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ நாரத பகவான் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ மத் பாகவதம் -ஸ்கந்தம்-2- அண்ட ஸ்ருஷ்ட்டி விவரணம் — 6thஅத்யாயம்-ஸ்ரீ ப்ரஹ்மம் தானே அருளிச் செய்த ஸ்ரீ ஸூக்திகள்

August 23, 2020

brahma uvaca–Lord Brahma said; vacam–of the voice; vahneh–of fire; mukham–the mouth; ksetram–the generating center;
chandasam–of the Vedic hymns, such as Gayatri; sapta–seven; dhatavah–skin and six other layers;
havya-kavya–offerings for the demigods and the forefathers; amrta–food for human beings;
annanam–of all sorts of foodstuffs; jihva–the tongue; sarva–all; rasasya–of all delicacies; ca–also.–2-6-1-

Lord Brahma said: The mouth of the virat-purusa [the universal form of the Lord] is the generating center of the voice,
and the controlling deity is fire. His skin and six other layers are the generating centers of the Vedic hymns,
and His tongue is the productive center of different foodstuffs and delicacies for offering to the demigods, the forefathers

sarva–all; asunam–different kinds of life air; ca–and; vayoh–of the air; ca–also; tat–His; nase–in the nose;
parama-ayane–in the transcendental generating center; asvinoh–of the Asvini-kumara demigods;
osadhinam–of all medicinal herbs; ca–also; ghranah–His smelling power;moda–pleasure; pramodayoh–specific sport.–2-6-2-

His two nostrils are the generating centers of our breathing and of all other airs, His smelling powers generate
the Asvini-kumara demigods and all kinds of medicinal herbs, and His breathing energies produce different kinds of fragrance.

rupanam–for all kinds of forms; tejasam–of all that is illuminating;caksuh–the eyes; divah–that which glitters;
sur yasya–of the sun; ca– also; aksini–the eyeballs; karnau–the ears; disam–of all directions;
ca–and; tir thanam–of all the Vedas; srot ram–the sense of hearing;akasa–the sky; sab dayoh–of all sounds.–2-6-3-

His eyes are the generating centers of all kinds of forms, and they glitter and illuminate.
His eyeballs are like the sun and the heavenly planets. His ears hear from all sides and are
receptacles for all the Vedas, and His sense of hearing is the generating center of the sky and

tat–His; gatram–bodily surface; vastu-saranam–of the active principles of all articles;
saubhagasya–of all auspicious opportunities;ca–and; bhajanam–the field of production; tvak–skin; asya–His;
sparsa–touch; vayoh–of the moving airs; ca–also; sarva–all kinds of; medhas ya–of sacrifices;
ca–also; eva–certainly; hi–exactly.–2-6-4-

His bodily surface is the breeding ground for the active principles of everything and for all kinds of
auspicious opportunities. His skin, like the moving air, is the generating center for all kinds of sense of touch
and is the place for performing all kinds of sacrifice

romani–hairs on the body; udbhijja–vegetables; jatinam–of the kingdoms; yaih–by which; va–either;
yajnah–sacrifices; tu–but; sambhrtah–particularly served; kesa–hairs on the head; smasru–facial hair;
nakhani–nails; asya–of Him; sila–stones; loha–iron ores; abhra–clouds; vidyutam–electricity.–2-6-5-

The hairs on His body are the cause of all vegetation, particularly of those trees which are required as
ingredients for sacrifice. The hairs on His head and face are reservoirs for the clouds, and
His nails are the breeding ground of electricity, stones and iron ores.

bahavah–arms; loka-palanam–of the governing deities of the planets, the demigods; prayasah–almost always;
ksema-karmanam–of those who are leaders and protectors of the general mass.–2-6-6-

The Lord’s arms are the productive fields for the great demigods and other leaders of the living
entities who protect the general mass

vikramah–forward steps; bhuh bhuvah–of the lower and upper planets; svah–as well as of heaven; ca–also;
ksemasya–of protection of all that we have; saranasya–of fearlessness; ca–also; sarva-kama–all that we need;
varasya–of all benedictions; api–exactly; hareh–of the Lord;caranah–the lotus feet; aspadam–shelter.–2-6-7-

Thus the forward steps of the Lord are the shelter for the upper, lower and heavenly planets,
as well as for all that we need. His lotus

apam–of water; viryasya–of the semen; sargasya–of the generative; parjanyasya–of rains; prajapateh–of the creator;
pumsah–of the Lord; sisnah–the genitals; upasthah tu–the place where the genitals are situated;
prajati–due to begetting; ananda–pleasure; nirvrteh–cause.–2-6-8-

From the Lord’s genitals originate water, semen, generatives, rains, and the procreators.
His genitals are the cause of a pleasure that

payuh–the evacuating outlet; yamasya–the controlling deity of death; mitrasya–of Mitra;
parimoksasya–of the evacuating hole; narada–O Narada; himsayah–of envy; nirrteh–of misfortune;
mr tyoh–of death;nira yasya–of hell; gudam–the rectum; smrtah–is understood.–2-6-9-

O Narada, the evacuating outlet of the universal form of the Lord is the abode of the controlling
deity of death, Mitra, and the evacuating hole and the rectum of the Lord is the place
of envy, misfortune, death, hell, etc.

parabhuteh–of frustration; adharmasya–of immorality; tamasah–of ignorance; ca–and; api–as also;
pascimah–the back; nadyah–of the intestines; nada–of the great rivers; nadinam–of the rivulets;
ca–also; gotranam–of the mountains; asthi–bones; samhatih–accumulation.–2-6-10-

The back of the Lord is the place for all kinds of frustration and ignorance,
as well as for immorality. From His veins flow the great

avyakta–the impersonal feature; rasa-sindhu nam–of the seas and oceans of water;
bhutanam–of those who take birth in the material world; nidhana sya–of the annihilation; ca–also;
udaram–His belly; viditam–is known by the intelligent class of men; pumsah–of the great personality;
hrdayam–the heart; manasah–of the subtle body; padam–the place.–2-6-11-

The impersonal feature of the Lord is the abode of great oceans, and His belly is the resting place
for the materially annihilated living entities. His heart is the abode of the subtle material bodies of living

dharmasya–of religious principles, or of Yamaraja; mama–mine;tubhyam–of yours; ca–and;
kumaranam–of the four Kumaras; bhavasya–Lord Siva; ca–and also; vijnanasya–of transcendental knowledge;
ca–also; sattvasya–of truth; parasya–of the great personality; atma–consciousness; parayanam–dependent.–2-6-12-

Also, the consciousness of that great personality is the abode of religious principles–mine, yours, and
those of the four bachelors Sanaka, Sanatana, Sanat-kumara and Sanandana.
That consciousness is also the abode of truth and transcendental knowledge.

aham–myself; bhavan–yourself; bhavah–Lord Siva; ca–also; eva– certainly; te–they; ime–all; munayah–the great sages;
agra-jah–born before you; sura–the demigods; asura–the demons; narah–the human beings;
nagah–the inhabitants of the Naga planet; khagah–birds; mrga–beasts; sarisrpah–reptiles;
gandharva-apsarasah, yaksah, raksah-bhutagana-uragah, pasavah, pitarah, siddhah, vidyadhrah, caranah–all
inhabitants of different planets; drumah–the vegetable kingdom; anye–many others; ca–also;
vividhah–of different varieties; jivah–living entities; jala–water; sthala–land;
nabha-okasah–the inhabitants of the sky, or the birds; graha–the asteroids; rksa–the influential stars;
ketavah–the comets; tarah–the luminaries; taditah–the lightning;
stanayitnavah–the sound of the clouds; sarvam–everything; purusah–the Personality of Godhead;
eva idam–certainly all these; bhutam–whatever is created; bhavyam–whatever will be created;
bhavat–and whatever was created in the past; ca–also; yat–whatever; tena idam–it is all by Him;
avrtam–covered; visvam–universally comprehending; vitastim–half a cubit; adhitisthati–situated.–2-6-13 /14 /15 /16 —

Beginning from me [Brahma] down to you and Bhava [Siva], all the great sages who were born before you,
the demigods, the demons, the Nagas, thehuman beings, the birds, the beasts, as well as the reptiles, etc., and
all phenomenal manifestations of the universes, namely the planets, stars, asteroids, luminaries, lightning, thunder,
and the inhabitants of the different planetary systems, namely the Gandharvas, Apsaras, Yaksas,
Raksas, Bhutaganas, Uragas, Pasus, Pitas, Siddhas, Vidyadharas, Caranas, and all other different varieties of
living entities, including the birds, beasts, trees and everything that be, are all covered by the
universal form of the Lord at all times, namely past, present and future,
although He is transcendental to all of them, eternally existing in a

sva-dhisnyam–radiation; pratapan–by expansion; pranah–living energy; bahih–external; ca–also;
pratapati–illuminated; asau–the sun;evam–in the same way; virajam–the universal form; pratapan–by expansion of;
tapati–enlivens; antah–internally; bahih–externally;puman–the Supreme Personality.–2-6-17-

The sun illuminates both internally and externally by expanding its radiation; similarly,
the Supreme Personality of Godhead, by expanding His universal form, maintains everything
in the creation both internally

sah–He (the Lord); amrtasya–of deathlessness; abhayasya–of fearlessness; isah–the controller; martyam–dying;
annam–fruitive action; yat–one who has; atyagat–has transcended; mahima–the glories;esah–of Him; tatah–therefore;
brahman–O brahmana Narada; purusasya–of the Supreme Personality; duratyayah–immeasurable.–2-6-18-

The Supreme Personality of Godhead is the controller of immortality and fearlessness, and He is transcendental
to death and the fruitive actions of the material world. O Narada, O brahmana, it is therefore

padesu–in the one fourth; sarva–all; bhutani–living entities; pumsah–of the Supreme Person;
sthiti-padah–the reservoir of all material opulence; viduh–you should know; amrtam–deathlessness;
ksemam–all happiness, free from the anxiety of old age, diseases, etc.;
abhayam–fearlessness; tri-murdhnah–beyond the three higher planetary systems; adhayi–exist;
murdhasu–beyond the material coverings.–2-6-19-

The Supreme Personality of Godhead is to be known as the supreme reservoir of all material opulences
by the one fourth of His energy in which all the living entities exist. Deathlessness, fearlessness and
freedom from the anxieties of old age and disease exist in the kingdom of God, which is beyond
the three higher planetary systems and beyond the

padah trayah–the cosmos of three fourths of the Lord’s energy; bahih–thus situated beyond; ca–and for all;
asan–were; aprajanam–of those who are not meant for rebirth; ye–those; asramah–status of life; antah–within;
tri-lokyah–of the three worlds; tu–but; aparah–others; grhamedhah–attached to family life;
abrhat-vratah–without strictly following a vow of celibacy.–2-6-20-

The spiritual world, which consists of three fourths of the Lord’s energy, is situated beyond this material world,
and it is especially meant for those who will never be reborn. Others, who are attached to
family life and who do not strictly follow celibacy vows, must live

srti–the destination of the living entities; vicakrame–exists comprehensively;
visvan–the all-pervading Personality of Godhead; sasana–activities of lording it over;
anasane–activities in devotional service; ubhe–both; yat–what is; avidya–nescience; ca–as well as;
vidya–factual knowledge; ca–and; purusah–the Supreme Person; tu–but;
ubhaya–for both of them; asrayah–the master.–2-6-21-

By His energies, the all-pervading Personality of Godhead is thus comprehensively the master in the
activities of controlling and in devotional service. He is the ultimate master of both nescience and

yasmat–from whom; andam–the universal globes; virat–and the gigantic universal form; jajne–appeared; bhuta–elements;
indriya–senses; guna-atmakah–qualitative; tat dravyam–the universes and the universal form, etc.;
atyagat–surpassed; visvam–all the universes;gobhih–by the rays; suryah–the sun;
iva–like; atapan–distributed rays and heat.-2-6-22-

From that Personality of Godhead, all the universal globes and the universal form with all material elements,
qualities and senses are generated. Yet He is aloof from such material manifestations, like the

yada–at the time of; asya–His; nabhyat–from the abdomen; nalinat– from the lotus flower; aham–myself;
asam–took my birth; maha-atmanah–of the great person; na avidam–did not know; yajna–sacrificial;
sambharan–ingredients; purusa–of the Lord; avayavan–personal bodily limbs; rte–except.–2-6-23-

When I was born from the abdominal lotus flower of the Lord [Maha-Visnu], the great person,
I had no ingredients for sacrificial

tesu–in such sacrifices; yajnasya–of the sacrificial performance; pasavah–the animals or the sacrificial ingredients;
sa-vanaspatayah–along with flowers and leaves; kusah–the straw; idam–all these; ca–as also;
deva-yajanam–the sacrificial altar; kalah–a suitable time; ca–as also; uru–great; guna-anvitah–qualified.–2-6-24-

For performing sacrificial ceremonies, one requires sacrificial ingredients, such as flowers,
leaves and straw, along with the sacrificial altar and a suitable time [spring].

vastuni–utensils; osadhayah–grains; snehah–clarified butter; rasaloha- mrdah–honey, gold and earth;
jalam–water; rcah–the Rg Veda; yajumsi–the Yajur Veda; samani–the Sama Veda;
catuh-hotram–four persons conducting the performance; ca–all these; sattama–O most pious one.–2-6-25–

Other requirements are utensils, grains, clarified butter, honey, gold, earth, water,
the Rg Veda, Yajur Veda and Sama Veda and four

nama-dheyani–invoking the names of the demigods; mantrah–specific hymns to offer to a particular demigod; ca–also;
daksinah–reward; ca–and; vratani–vows; ca–and; devata-anukramah–one demigod after another; kalpah–the specific scripture;
sankalpah–the specific purpose; tantram–a particular process; eva–as they are; ca–also.–2-6-26-

Other necessities include invoking the different names of the demigods by specific hymns and vows of recompense,
in accordance with the particular scripture, for specific purposes and by specific processes.

gatayah–progress to the ultimate goal (Visnu); matayah–worshiping the demigods; ca–as also; eva–certainly;
prayascittam–compensation; samarpanam–ultimate offering; purusa–the Personality of Godhead;
avayavaih–from the parts of the body of the Personality of Godhead; ete–these;
sambharah–the ingredients; sambhrtah–were arranged; maya–by me.–2-6-27-

Thus I had to arrange all these necessary ingredients and paraphernalia of sacrifice from the personal bodily parts of the
Personality of Godhead. By invocation of the demigods’ names, the ultimate goal, Visnu, was gradually attained,
and thus compensation and ultimate offering were complete

iti–thus; sambhrta–executed; sambharah–equipped myself well; purusa–the Personality of Godhead;
avayavaih–by the parts and parcels; aham–I; tam eva–unto Him; purusam–the Personality of Godhead;
yajnam–the enjoyer of all sacrifices; tena eva–by all those; ayajam–worshiped;
isvaram–the supreme controller.–2-6-28-

Thus I created the ingredients and paraphernalia for offering sacrifice out of the parts of the body
of the Supreme Lord, the enjoyer of the sacrifice, and I performed the sacrifice to satisfy the Lord

tatah–thereafter; te–your; bhratarah–brothers; ime–these; prajanam–of the living creatures; patayah–masters;
nava–nine; ayajan–performed; vyaktam–manifested; avyaktam–nonmanifested; purusam– personalities;
su-samahitah–with proper rituals.–2-6-29-

My dear son, thereafter your nine brothers, who are the masters of living creatures, performed the sacrifice
with proper rituals to satisfy both the manifested and non manifested personalities

tatah–thereafter; ca–also; manavah–the Manus, the fathers of mankind; kale–in due course of time;
ijire–worshiped; rsayah–great sages; apare–others; pitarah–the forefathers; vibudhah–the learned scholars;
daityah–great devotees of the demigods; manusyah–mankind;
kratubhih vibhum–by performance of sacrifices to please the Supreme Lord.–2-6-30-

Thereafter, the Manus, the fathers of mankind, the great sages, the forefathers, the learned scholars,
the Daityas and mankind performed sacrifices meant to please the Supreme Lord

narayane–unto Narayana; bhagavati–the Personality of Godhead; tat idam–all these material manifestations;
visvam–all the universes; ahitam–situated; grhita–having accepted; maya–material energies; urugunah–greatly powerful;
sarga-adau–in creation, maintenance and destruction; agunah–without affinity for the material modes;
svatah–self-sufficiently.–2-6-31-

All the material manifestations of the universes are therefore situated in His powerful material energies,
which He accepts self sufficiently, although He is eternally without affinity for the material modes.

srjami–do create; tat–by His; niyuktah–appointment; aham–I; harah–Lord Siva; harati–destroys;
tat-vasah–under His subordination; visvam–the whole universe; purusa–the Personality of Godhead;
rupena–by His eternal form; paripati–maintains; tri-sakti-dhrk–the controller of three energies.–2-6-32-

By His will, I create, Lord Siva destroys, and He Himself, in His eternal form as the Personality of Godhead,
maintains everything. He is the powerful controller of these three energies.

iti–thus; te–unto you; abhihitam–explained; tata–my dear son; yatha–as; idam–all these; anuprcchasi–as you have inquired;
na–never; anyat–anything else; bhagavatah–beyond the Personality of Godhead;kincit–nothing; bhavyam–to be thought ever;
sat–cause; asat–effect;atmakam–in the matter of.-2-6-33-

My dear son, whatever you inquired from me I have thus explained unto you, and you must know for certain that
whatever there is (either as cause or as effect, both in the material and spiritual worlds) is
dependent on the Supreme Personality of Godhead.

na–never; bharati–statements; me–mind; anga–O Narada; mrsa–untruth; upalaksyate–prove to be; na–never;
vai–certainly; kvacit–at any time; me–mine; manasah–of the mind; mrsa–untruth; gatih–progress;
na–nor; me–mine; hrsikani–senses; patanti–degrades; asat-pathe–in temporary matter; yat–because; me–mine;
hrda–heart; autkanthyavata–by great earnestness; dhrtah–caught hold of; harih–the Supreme Personality of Godhead.–2-6-34-

O Narada, because I have caught hold of the lotus feet of the Supreme Personality of Godhead, Hari,
with great zeal, whatever I say has never proved to have been false. Nor is the progress of my mind ever deterred.
Nor are my senses ever degraded by temporary attachment to matter

sah aham–myself (the great Brahma); samamnaya-mayah–in the chain of disciplic succession of Vedic wisdom;
tapah-mayah–successfully having undergone all austerities; prajapatinam–of all the forefathers of living entities;
abhivanditah–worshipable; patih–master; asthaya–successfully practiced; yogam–mystic powers; nipunam–very expert;
samahitah–self realized;tam–the Supreme Lord; na–did not; adhyagaccham–properly understood;
yatah–from whom; atma–self; sambhavah–generated.–2-6-35-

Although I am known as the great Brahma, perfect in the disciplic succession of Vedic wisdom, and although
I have undergone all austerities and am an expert in mystic powers and self-realization, and although I am
recognized as such by the great forefathers of the living entities, who offer me respectful obeisances,
still I cannot understand Him, the Lord,the very source of my birth

natah–let me offer my obeisances; asmi–am; aham–I; tat–the Lord’s; caranam–feet; samiyusam–of the surrendered soul;
bhavat-chidam–that which stops repetition of birth and death; svasti-ayanam–perception of all happiness;
su-mangalam–all-auspicious; yah–one who; hi–exactly; atma-maya–personal energies; vibhavam–potency; sma–certainly;
paryagat–cannot estimate; yatha–as much as; nabhah–the sky; sva-antam–its own limit;
atha–therefore; apare–others; kutah–how.–2-6-36-

Therefore it is best for me to surrender unto His feet, which alone can deliver one from the miseries of
repeated birth and death. Such surrender is all-auspicious and allows one to perceive all happiness.
Even the sky cannot estimate the limits of its own expansion. So what can others do when the Lord Himself
is unable to estimate His own limits?

na–neither; aham–I; na–nor; yuyam–all you sons; yat–whose; rtam– factual; gatim–movements; viduh–do know; na–nor;
vamadevah–Lord Siva; kim–what; uta–else; apare–others; surah–demigods; tat–by His;mayaya–by the illusory energy;
mohita–bewildered; buddhayah–with such intelligence; tu–but; idam–this; vinirmitam–what is created; ca–also;
atma-samam–by dint of one’s personal ability; vicaksmahe–observe.–2-6-37-

Since neither Lord Siva nor you nor I could ascertain the limits of spiritual happiness, how can other demigods know it?
And because all of us are bewildered by the illusory external energy of the Supreme Lord, we
can see only this manifested cosmos according to our individual ability

yasya–whose; avatara–incarnation; karmani–activities; gayanti– chant in glorification; hi–indeed;
asmat-adayah–persons like us; na–do not; yam–whom; vidanti–know; tattvena–cent percent as He is; tasmai–unto Him;
bhagavate–unto the personality of Godhead Sri Krsna; namah–respectful obeisances.–2-6-38-

Let us offer our respectful obeisances unto that Supreme Personality of Godhead, whose incarnations and
activities are chanted by us for glorification, though He can hardly be fully known as He is.

sah–He; esah–the very; adyah–the original Personality of Godhead; purusah–the Maha-Visnu incarnation,
a plenary portion of Govinda, Lord Krsna; kalpe kalpe–in each and every millennium; srjati–creates; ajah–the unborn;
atma–self; atmani–upon the self; atmana–by His own self; atmanam–own self; sah–He;
samyacchati–absorbs; pati–maintains; ca–also.–2-6-39-

That supreme original Personality of Godhead, Lord Sri Krsna, expanding His plenary portion as Maha-Visnu,
the first incarnation,creates this manifested cosmos, but He is unborn. The creation, however,
takes place in Him, and the material substance and manifestations are all Himself. He maintains them
for some time and absorbs them into Himself again.

visuddham–without any material tinge; kevalam–pure and perfect;jnanam–knowledge; pratyak–all-pervading;
samyak–in fullness; avasthitam–situated; satyam–truth; purnam–absolute; anadi–without any beginning;
antam–and so also without any end; nirgunam–devoid of material modes; nityam–eternal; advayam–without any rival;
rse–O Narada, O great sage; vidanti–they can only understand; munayah–the great thinkers; prasanta–pacified;
atma–self; indriya–senses; asayah–sheltered; yada–while; tat–that; eva–certainly; asat–untenable;
tarkaih–arguments; tirah-dhiyeta–disappears; viplutam–distorted.–2-6-40 / 41

The Personality of Godhead is pure, being free from all contaminations of material tinges. He is the Absolute
Truth and the embodiment of full and perfect knowledge. He is all-pervading, without beginning or end, and
without rival. O Narada, O great sage, the great thinkers can know Him when completely freed from all
material hankerings and when sheltered under undisturbed conditions of the senses. Otherwise, by untenable
arguments, all is distorted, and the Lord disappears from our sight

adyah–first; avatarah–incarnation; purusah–Karanarnavasayi Visnu;parasya–of the Lord; kalah–time; svabhavah–space;
sat–result; asat–cause; manah–mind; ca–also; dravyam–elements; vikarah–material ego;
gunah–modes of nature; indriyani–senses; virat–the complete whole body; svarat–Garbhodakasayi Visnu; sthasnu–immovable;
carisnu–movable;bhumnah–of the Supreme Lord.-2-6-42 –

Karanarnavasayi Visnu is the first incarnation of the Supreme Lord, and He is the master of eternal time, space,
cause and effects, mind, the elements, the material ego, the modes of nature, the senses, the
universal form of the Lord, Garbhodakasayi Visnu, and the sum total of all living beings, both moving and nonmoving

aham–myself (Brahmaji); bhavah–Lord Siva; yajnah–Lord Visnu; ime–all these; praja-isah–the father of the living beings;
daksa-adayah–Daksa, Marici, Manu, etc.; ye–those; bhavat–yourself;
adayah ca–and the bachelors (Sanat-kumara and his brothers); svarloka-palah–the leaders of the heavenly planets;
khagaloka-palah–the leaders of space travelers; nrloka-palah–the leaders of mankind;
talaloka-palah–the leaders of the lower planets; gandharva–the residents of Gandharvaloka;
vidyadhara–the residents of the Vidyadhara planet; carana-isah–the leaders of the Caranas; ye–as also others;
yaksa–the leaders of the Yaksas; raksa–demons; uraga–snakes; naga-nathah–the leaders of Nagaloka (below the earth);
ye–others; va–also; rsinam–of the sages;rsabhah–the chief; pitrnam–of the forefathers; daitya-indra–leaders of the atheists;
siddha-isvara–leaders of the Siddhaloka planets (spacemen); danava-indrah–leaders of the non-Aryans; anye–besides them;
ca–also; ye–those; preta–dead bodies; pisaca–evil spirits; bhuta–jinn; kusmanda–a special type of evil spirit;
yadah–aquatics; mrga–animals; paksi-adhisah–giant eagles; yat–anything; kim ca–and everything; loke–in the world;
bhagavat–possessed of bhaga, or extraordinary power; mahasvat–of a special degree;
ojah-sahasvat–specific mental and sensual dexterity; balavat–possessed of strength;
ksamavat–possessed of forgiveness; sri–beauty; hri–ashamed of impious acts; vibhuti–riches; atmavat–possessed of intelligence;
adbhuta–wonderful; arnam–race; tattvam–specific truth; param–transcendental;
rupavat–as if the form of; asva-rupam–not the form of the Lord.–2-6-43 / 44 / 45-

I myself [Brahma], Lord Siva, Lord Visnu, great generators of living beings like Daksa and Prajapati,
yourselves [Narada and the Kumaras],heavenly demigods like Indra and Candra, the leaders of the Bhurloka
planets, the leaders of the earthly planets, the leaders of the lower planets, the leaders of the Gandharva planets,
the leaders of the Vidyadhara planets, the leaders of the Caranaloka planets, the leaders of
the Yaksas, Raksas and Uragas, the great sages, the great demons, the great atheists and the great spacemen,
as well as the dead bodies, evil spirits, satans, jinn, kusmandas, great aquatics, great beasts and great
birds, etc.–in other words, anything and everything which is exceptionally possessed of power, opulence, mental
and perceptual dexterity, strength, forgiveness, beauty, modesty, opulence, and breeding, whether in form or
formless–may appear to be the specific truth and the form of the Lord, but actually they are not so.
They are only a fragment of the transcendental potency of the Lord

pradhanyatah–chiefly; yan–all those; rse–O Narada; amananti–worship; lila–pastimes; avataran–incarnations;
purusasya–of the personality of Godhead; bhumnah–the Supreme; apiyatam–in order to be relished by you; karna–ears;
kasaya–foul matter; sosan–that which evaporates; anukramisye–shall state one after another; te–they;
iman–as they are in my heart; su-pesan–all pleasing to hear.–2-6-46-

O Narada, now I shall state, one after another, the transcendental incarnations of the Lord known as
lila-avataras. Hearing of their activities counteracts all foul matters accumulated in the ear.
These pastimes are pleasing to hear and are to be relished. Therefore they are in my heart.

———————————————————-

ஸ்ரீ கோவில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ ஸூக பகவான் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ கிருஷ்ண த்வைபாயன பகவான் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ நாரத பகவான் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –