ஸ்ரீ திரு விருத்தம் -81-90–வியாக்யானங்களில் அமுத மொழிகள் —

இருளும் போய் முடிகி இவளும் மோஹித்து கிடக்க -இவள் தசையையும் காணா நிற்கச் செய்தே பந்து வர்க்கத்தில் உள்ளார் –
க்ரமத்தில் பரிஹரிக்கிறோம் -என்று ஆறி இருக்க இத்தைக் கண்டு -இவளுடைய அவசாதம் இருந்த படி இது –
ஸ்லாக்யதை இருந்தபடி இது -இப்படி இருக்க இவர்கள் ஆறி இருக்கைக்கு இவர்கள் நேர் கொடு நேரே
இவளைப் பெற்றவர்கள்-அன்றோ -என்று இங்கனே ஒரு மூதறிவாட்டி சொல்லுகிறாளாய் இருக்கிறது –
வெறி விலக்குவிக்க நினைந்த தோழி இரங்கல் —

உறுகின்ற கன்மங்கள் மேலன ஒர்ப்பிலராய் இவளைப்
பெறுகின்ற தாயர் மெய்ந்நொந்து பெறார் கொல் துழாய் குழல் வாய்த்
துறு கின்றிலர் தொல்லை வேங்கடமாட்ட வுஞ் சூழ் கின்றிலர்
இறுகின்ற தாலிவாளகம் மெல்லாவி எரி கொள்ளவே – – -81 –வீடுமின் முற்றவும் -1-2-

உறுகின்ற இவளை -என்கையால் ஸ்லாக்கியதை
தொல்லை -திருவேங்கடமுடையான் திருவடி சேர்க்கும் பிரபத்தி மார்க்கம்-
இவள் அருமை அறியாதவர்களாய் இருக்கிறார்களே –
இத்தனை க்ரமம் பொறுக்குமோ -இவள் பிரகிருதி -இற்றிற்று அழிந்து போகா நின்றது
மிருதுவான ஆத்மா விரக அக்னி கொளுத்தி வேவா நிற்க க்ரமம்-பார்த்து இருக்கக் கடவதோ –

ஸ்வா பதேசம் –
இப்பாட்டால் தரிப்பார்க்கும் ரஷகனுக்கும் இடமறும்படி இவர் பகவத் விஷயத்திலே
அவஹாகித்த படியாய் சொல்கிறது –

—————–

ஜீயர் –இப்பாட்டு சொல்ல வநபிமதமாய் இருக்கும் -என்று அருளிச் செய்வர் –
உரு வெளிப்பாட்டிலே சர்வேஸ்வரன் உடைய திருக் கண்கள் பாதகமாம் படியை சொல்லுகிறது இது இறே –
இவருடைய ஆற்றாமை உண்டாகில் இறே இப்பாசுரம் சொன்னால் நமக்கு சாத்மிப்பது –
தாயாய் அளிக்கின்ற தண் தாமரை கண்ணன் அன்றோ –
உரு வெளிப்பாடு கண்ட தலைவி தலைவன் கண் அழகுக்கு இரங்கல் —

எரி கொள் செந்நாயிறு இரண்டுடனே உதயமலைவாய்
விரிகின்ற வண்ணத்த எம்பெருமான் கண்கள் மீண்டவற்றுள்
எரி கொள் செந்தீ வீழ் அசுரரைப் போலே எம்போலியர்க்கும்
விரிவ சொல்லீர் இதுவோ வையமுற்றும் விளரியதே – – – 82- –உருகுமால் நெஞ்சு -9–6-

ஆதித்யர்கள் உடைய தேஜஸ்சிலே விழுந்து முடிந்து போகிற ஆசூரப் பிரக்ருதிகளைப் போலே ஆயிற்று என்
போல்வார்களுக்கும் இக்கண்கள் பாதகமாம் ஆகிறபடி –

————–

உரு வெளிப்பாட்டாவே நோவு படா நிற்கச் செய்தே -அதுக்கு மேலே -முற்றத்திலே ஒரு பனையாய் –அப்பனையில் தொங்கிற்று
ஒரு அன்றில் – தான் வாய் அலகை பேடையோடு கோத்து கொண்டு இருக்கிற இத்தை நெகிழ்ந்தவாறே கூப்பிட கடவதாய் –
அதனுடைய ஆர்த்த த்வனியில் இவள் மோஹித்து கிடக்க – இத்தைக் கண்டு -இதன் த்வனி இருக்கிற படி இது –
இவளுடைய ஆற்றாமை இருந்தபடி இது – இவளுடைய மார்த்வம் இருக்கிறபடி இது -இவை எல்லாம் இருந்தபடியாலே
இவள் உளளாக அபிமதங்கை புகுந்து -இவள் ப்ரீதையாய் இருக்க காண மாட்டோம் ஆகாதே -என்று
இங்கனே தாயார் உடைய வார்த்தையாய் இருக்கிறது -பட்டர் -இவ்விடத்தை அருளிச் செய்யா நிற்க –
நஞ்சீயர் -ஸ்ரீ ராமாயணத்தில் இவ்விடத்துக்கு போலியாக சொல்லலாம் இடம் உண்டோ -என்று கேட்க –
இளைய பெருமாள் காட்டிலே கொண்டு போய் பிராட்டியை விட்டுப் போந்த அநந்தரம்-அவளுடைய ஆர்த்த த்வனி கேட்ட
ஸ்ரீ வால்மீகி பகவானுக்கு திருத் தாயார் படி உண்டாக சொல்லலாம் -என்று அருளிச் செய்தார் –
அன்றிலின் குரலுக்கு ஆற்றாத தலைவியின் தளர்ச்சி கண்டு தோழி இரங்கல் —

விளரிக் குரலன்றில் மென்பெடைமேகின்ற முன்றிற் பெண்ணை
முளரிக் குரம்பையிதுயிதுவாக முகில் வண்ணன் பேர்
கிளறிக் கிளறிப் பிதற்றும் மெல்லாவியும் நைவும் எல்லாம்
தளரிற் கொலோ அறியேன் உய்யலாவது இத் தையலுக்கே – – -83 –உண்ணிலாய ஐவரால் -7–1-

முன்றில் என்று முற்றத்துக்கும் வாசலுக்கும் பெயர்-முற்றதுப்பனை கடவாமோ என்று இவ்விடத்துக்கு நிர்வஹியா நிற்கச் செய்தே
வங்கிபுரத்து நம்பியை சிலர் கேட்க – அதுவோ இவள் கார்யம் தளிரும் முறியுமாய் செல்லுகிறது-என்று பணித்தாராம் –
தூ நிலா முற்றத்தில் ஒரு பனை இருக்க பிரசக்தி உண்டோ -என்பதற்கு ஐதிகம் –
தளிரும் முறிவும் -நாயகன் அடிக்கடி வருகையும் முற்றத்தில் படுக்கையும் நிலவுமாய் போகம் நடக்கிறதோ-
இரவும் பகலும் பாதகமாய் செல்ல -அனைவரும் கிலேசித்து இருக்க — பனையை வெட்டி முற்றத்தை-அழகாய் பேணுவாரும் உண்டோ-
முன்றில் தனி நின்ற பெண்ணை மேல் கிடந்தீர் கின்ற வன்றிலின் கூட்டை-பிரிக்க கிற்பவர் யார் கொலோ -பெரிய திரு மொழி –11-2-1-
அவனை கொடு வருவர் யாரோ -என்கிறபடி இறே – அல்லது பிரிப்பன பிரித்து கூட்டுவன கூடி திரிகிறாள் அன்றே இவள்
இப் பெண் பிள்ளைக்கு ஜீவிக்கலாவது -இஜ் ஜல்பம் இன்றிக்கே ஒழியும்படி வரும் தளர்த்தி யாவது -முடிகை இறே –
முடியிலாகாதே -இவளுக்கு பிழைக்கல் ஆவது -அறிகிறிலேன்-

————-

இவள் மோஹித்த அநந்தரம் -அரத்தியாய் ஓர் இடத்தில் தரியாதே -பகவத் அலாபத்தாலே-அங்கே இங்கே
தடுமாறி கூப்பிட்டு கொண்டு திரிகிறபடியை சொல்கிறது –
தலைவி தலைவனைக் காண விரைதல் —

தையல் நல்லார்கள் குழாங்கள் குழிய குழு வினுள்ளும்
ஐய நல்லார்கள் குழிய விழவினும் அங்கங்கெல்லாம்
கைய பொன்னாழி வெண் சங்கோடும் காண்பானவாவுவன் நான்
மைய வண்ணா மணியே முத்தமே என் தன் மாணிக்கமே – – – 84-மையார் கருங்கண்ணி -9–4-

இவ் வாழ்வாருக்கு மோஹம் ஆவது -எத்திறம் -என்ற இடத்தில் சௌலப்யம் குணம் மாத்ரம் அனுபவம்-
முகில் வண்ணன் விஷயத்தில் அழுந்தின அனுபவம் மாத்ரமே -அது இருந்த இடத்தில் இருக்க ஒட்டாதே-கிளப்பி விட –
தேடிக் கூப்பிடுகிறார் –அபரிச்சின்ன வைபாவனாய் இருக்கச் செய்தேயும் -ஆஸ்ரிதர்க்கு அத்யந்த சுலபனாய்
கண்டார் கண் குளிரும்படி -சம்சார தாபம் ஆறும்படி -அஞ்சன கிரி போன திரு மேனி உடைய-சௌலப்யம் அனுபவித்து –
அவனைக் காண வேணும் த்வரையில் அருளிச் செய்கிறார் –
சௌலப்யம் அழகையும் காட்டி -கோபிமார் திரளில் ராசக் கிரீடை பண்ணின படியையும்
தண்ட காரண்யத்தில் ருஷிகள் கோஷ்டியில் வீற்று இருந்த படியையும் -சகல திவ்ய ஆயுத சோபை உடன் –
காண ஆசை கொண்டு அருளுகிறார் .

————-

இருளினுடைய தோற்றரவுக்கு நொந்தாள் ஒரு தலைமகள் வார்த்தை யாதல் –
அன்றிக்கே -இவள் தசையை அனுசந்தித்த திருத் தாயார் வார்த்தை யாதல் –
மாலைப் பொழுது கண்டு தலைவி இரங்குதல் –

மாணிக்கம் கொண்டு குரங்கு எறிவு ஒத்து இருளோடு முட்டி
ஆணிப் பொன் அன்ன சுடுர்ப்படுமாலை உலகு அளந்த
மாணிக்கமே என் மரகதமே மற்று ஒப்பாரை இல்லா
ஆணிப் பொன்னே அடியேன் அடி யாவி யடைக்கலமே – – -85- –எம்மா வீடு -2-9-

அடியாவி -தலை மகள் வார்த்தை யானபோது -உனக்கு சேஷ பூதமான என்னுடைய ஆத்மா வஸ்து -என்கை –
ஆத்மா சமர்ப்பணம் பண்ணுகையும் மிகையாம்படி இறே -இவனுக்கு அத்யந்த சேஷமாய் இருக்கிறபடி –
பெண்பிள்ளை ஆவி என்னவுமாம் தாயார் வார்த்தையாக –
இரவுக்கு அஞ்சின நாயகியாய்க் கொண்டு அடிக்கடி இரவும் இருளும் வந்து என்னை நலியாதபடி ரஷித்து
அருள வேணும் என்று நாயகனான சர்வேஸ்வரனைச் சரணம் புகுகிறார் –

——————-

எத்தனை ஏனும் இருள் வந்து மேலிட்டு பாதகம் ஆனாலும் -அத்தலையில் ஒரு குறை சொல்ல ஒண்ணாத படி
இறே அவன் ஸ்வரூபத்தை நிரூபித்தால் இருக்கும்படி –தலைவனைப் பிரிந்த தலைவி இரங்கல் —

அடைக்கலத் தோங்கு கமலத்தல ரயன் சென்னி என்னும்
முடைக்கலத்து ஊண் முன் அரனுக்கு நீக்கியை ஆழி சங்கம்
படைக்கலம் ஏந்தியை வெண்ணெய்க்கு அன்று ஆய்ச்சி வன் தாம்புகளால்
புடைக் கலந்தானை எம்மானை என் சொல்லிப் புலம்புவனே – – 86- – வள வேழ்வுலகு -1-5-

ஸ்ருஜ்யத்வ கர்மவச்ய த்வேஷத்ரஞ்சச த்வங்கள் இருவருக்கும் அவிசிஷ்டம் என்றபடி -ஒருவன் தலை அறுப்புண்டு நின்றான் –
ஒருவன் பாதகியாய் நின்றான் -இவன்-அவர்கள் இருவருக்கும் வந்த துக்கத்தைப் போக்கிக் கொண்டு நின்றான் –
தன்னுடைய விபூதி யில் ஏக தேசத்தில் -சில அனுகூல ஸ்பர்சம் உள்ள த்ரவ்யத்தால் அல்லாது செல்லாத –
அவாப்த சமஸ்த காமனாய் இருக்கிறவனுக்கு -ஓன்று குறையாய் அது தான் நேர் கொடு நேர் கிடையாதே களவு காணப் புக்கு-
வாயது கையாக அகப்பட்டு -அதுக்கு பிரதி கிரியை பண்ண மாட்டாதே நிற்கிறவனை –
அன்று -அவன் வந்து கட்டுண்டு எளியனாவது ஒரு நாள் உண்டே -அதுவும் ஒரு நாளே –
தானே வந்து கட்டுண்டு எளியனாய் இருக்கிற அன்று கிட்டப் பெறாதே –இன்று பெறுகைக்கு பிரார்த்தித்து இருப்பதே -நான் –

————

உன்னை பிரிந்த அளவிலே பாதக பதார்த்தங்கள் இவளை நலிந்து ஈடுபட்டது கண்டு – லோகமாக கூப்பிடும்படி பண்ணுவதே –
என்று திருத் தாயார் வார்த்தையாய் இருக்கிறது -அன்றிற்கும் ஆழிக்கும் ஆற்றாத தலைவிக்குத் தோழி இரங்குதல் –

புலம்பும் கனகுரல் போழ் வாயவன்றிலும் பூம் கழி பாய்ந்து
அலம்பும் கனகுரல் சூழ் திரை யாழியும் ஆங்கவை நின்
வலம்புள்ளது நலம்பாடுமிது குற்றமாக வையம்
சிலம்பும்படி செய்வதே திருமால் இத்திருவினையே – — 87- பண்டை நாளாலே -9-2-

திருமால் -நீர் தான் பிரணயிகள் அல்லீராய் தான் இப்படி செய்கிறீரோ –
இத் திரு வினையே -உம்மை ஆசைபட்டவளில் குறைந்தாளோ-அவளோடு கூடின உம்மை ஆசைப்பட்டவள் –
உம்முடைய மகிஷி நோவு பட பார்த்து இருக்கை உமக்கு குறை யன்றோ -என்றபடி –

ஸ்வாபதேசம் –
இத்தால் -அத்தலையாலே வரக் கண்டார் ஆறி இருக்கை அன்றி -இவர் க்ரம ப்ராப்தி பற்றாமை பதறி மேல் விழ
நீர் தாழ்த்தீர் ஆவது உமக்கு குறை அன்றோ -என்று இவர் தசையை அனுசந்தித்தவர் பாசுரமாய் இருக்கிறது –
க்ஷிப்ரம் பவதி தர்மாத்மாச ஸ்வஸ் சாந்திம் நியச்சதி கௌந்தேய ப்ரதிஜா நீ ஹி நமே பக்த ப்ரணஸ் யதி–ஸ்ரீ கீதை –
இவை மறந்தீரோ -என்கிறார்கள் –

———-

இப்படி நாடு பழி சொல்லா நிற்கச் செய்தே -இத்தை சொல்லி பழி சொல்லும்படியாக பெற்ற நமக்கு இனி ஒரு குறை உண்டோ -என்கிறாள் –
இப்பாட்டில் சொல்லுகிறது என் என்னில் –
சர்வதா சத்ருசமாய் இருப்பதொரு வஸ்து -இல்லாதபடி இருக்கிற சர்வேஸ்வரன் -திரு மேனிக்கு-சேர்ந்து இருப்பதொரு
ரூபமானதைக் கண்டால் -உபமான ரஹீதமாய் இருப்பதொரு வஸ்துவுக்கு-கதிர் பொறுக்கி யாகிலும் இங்கனேயோ
ஒரு ரூபமாக உண்டாக பெற்றோம் -என்று -இது ஆஸுவாச-ஹேது வாகை யன்றிக்கே -அவ் உபமேயம் தன்னையே
காண வேணும் என்னும்படியான-விடாயை உடைய – நமக்கு இனி ஒரு குறை உண்டோ -என்றது -ஆதல் –
அன்றிக்கே-அவனுடைய ஜகதாகார தையை அனுசந்தித்தால் -அவ்வளவிலே பர்யசியாதே -அவனுடைய-அசாதாரண விக்ரகத்தை
காண வேணும் -என்னும் அபேஷை பிறக்கும்படியான -எனக்கு-ஒரு குறை உண்டோ -என்னுதல் –
போலி கண்டு அழிகிற தலைவி ஆற்றாமைக்கு இரங்குதல் —

திருமாலுரு வொக்கும் மேரு அம்மேருவில் செஞ்சுடரோன்
திருமால் திருக்கைத் திருச் சக்கர மொக்கும் அன்ன கண்டும்
திருமாலுருவோடு அவன் சின்னமே பிதற்றா நிற்பது ஓர்
திருமால் தலைக் கொண்ட நங்கட்கு எங்கே வரும் தீ வினையே – – -88-புகழும் நல் ஒருவன் -3-4-

இப்படி பகவத் விஷயத்தில் அவகாஹித்த நம்மை-அவஸ்யம் அநு போக்யத்வம் -என்கிற வசனத்தைக் கொண்டு
நம் கர்மம் நம்மை வடிம்பிட வற்றோ -என்கிறார் –அவனை காண வேண்டும் என்ற உறுதிப்பட்டு நின்ற இவ் அபிநிவேசம்
நமக்கு பிறந்த பின்பு-பல ப்ராப்தியில் எவ்விதமான குறையும் நேரிடாது என்று நிச்சயித்து ஹ்ருஷ்டரானார் –

———

சம்சாரிகளில் காட்டில் வ்யாவ்ருத்தராகப் பெற்றோம் -இனி அவனைப் பெற்று அனுபவிக்கிற வர்களோடு
நாம் சஜாதீயராக -பெறுவது என்றோ -என்கிறார் –-தலைவன் கலவிக்கு விரைகிற தலைவி இரங்குதல்–

தீ வினைக்கரு நஞ்சை நல் வினைக்கின்ன முதத்தினை
பூவினை மேவிய தேவி மணாளனை புன்மை எள்காது
ஆவினை மேய்க்கும் வல்லாயனை அன்றுலகீரடியால்
தாவின வேற்றை எம்மானை எஞ்ஜான்று தலைப் பெய்வனே – – 89- அங்கும் இங்கும் -8-3–

அவன் படிகள் இவை யான பின்பு-நான் இழவல்லது பொருள் இழவு இல்லை இறே –
அப் பேறு பெரும் நாள் என்றோ என்கிறார் –
அபீதா நீம் சகாலஸ் ஸ்யாத்-பதினாலு ஆண்டு கழிக்கால் வரக் கடவது இறே –
அந்நாள் இன்றாகப் பெறுவது -காண் -என்றாப் போலே –

—————

என் ஞான்று தலைப் பெய்வனே -என்று இறே கீழ் நின்றது -என்றாகில் என் -பகவத் ஸ்பர்சம்-பலத்தோடு சந்திப்பித்து விடும் –
என்று விஸ்வசித்து இருக்கும் அத்தனை அன்றோ -என்ன –
அப்படி செய்யலாய் இற்று இறே -சம்சாரிகளைப் போலே நிரபேஷன் ஆனேன் ஆகில்
எனக்கு உன்னை ஒழிய கால ஷேபம் பண்ணுகை அரிதாக நின்றது என்கிறார் –இப்பாட்டில் சொல்லுகிறது என் என்னில்-
உன் திருவடிகளை சமாஸ்ரயிக்கைக்கு ஈடாக-இருப்பதொரு சரீரத்தை பெற்ற படியையும் -அது தான் அஸ்த்ரமாய் இருக்கிறபடியையும் –
அனுசந்திக்கப் புக்கால் -அத்தாலே வந்த ஆற்றாமையாலே -காலம் நெடுகா நின்றது என்னுதல் –
அன்றிக்கே
உன்னை ஒழிய வேறு ஒன்றால் தரியாத படியான ஸ்வபாவத்தை பெற்றானபடியையும் -இது தான் பிரகிருதியோடு இருக்கச் செய்தே
வந்த ஸ்வபாவம் ஆகையாலே -இது தானே ஏக ரூபம்-அன்றிக்கே -இருக்கிற ஆஸ்ரயத்தை அனுசந்திக்கப் புக்கால்
இதுக்கு காலம் போருகிறது இல்லை-என்றது ஆதல் – தலைவனைப் பிரிந்த தலைவி கால நீட்டிப்புக்கு ஆற்றாது உரைத்தல் —

தலைப்பெய்து யான் உன் திருவடிச் சூடும் தகைமையினால்
நிலைப்பெய்த வாக்கைக்கு நோற்ற விம்மாயமும் மாயம் செவ்வே
நிலைப் பெய்திலாத நிலைமையும் காண் தோறு அசுரர் குழாம்
தொலைப் பெய்த நேமி எந்தாய் தொல்லை யூழி சுருங்கலதே – – – 90-குரவை ஆய்ச்சியர் -6–4–

அசுரர் சமூகத்தை தொலையும்படி பண்ணின திரு ஆழியை உடையஎன் ஸ்வாமி யானவனே –இத்தால் -நீ –
அசக்தனாய் ஆதல் –அப்ராப்தனாய் ஆதல் –நாம் செய்தது நாம் பட்டோம் இத்தனை அன்றோ -என்று தான் ஆறி இருக்கிறேனா –
இப்படி சமர்த்தனான நீ ஸ்வாமியாக இருக்க எனக்கு இப்படி வீணாக காலம் கழிவது பொறுக்க-போகிறது இல்லை -என்று
சர்வேஸ்வரனைக் குறித்து முறை இடுகிறார் –

————————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ நம் ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: