ஸ்ரீ ராமானுஜ நூற்றந்தாதி பாசுரமும்- ஸ்ரீ ஆழ்வார் பாசுரங்களும் –102–நையும் மனமுன் குணங்களை வுன்னி-இத்யாதி –

ஸ்ரீ பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை ––அவதாரிகை –

இப்படி பாவனத்வ அனுசந்தானமும் அசஹ்யமாம்படி -பரம போக்ய பூதரான -ஸ்ரீ எம்பெருமானார் விஷயத்தில் –
தம்முடைய அந்தக் கரணத்தோடு-பாஹ்ய கரணங்களோடு -வாசி யற-
அதி மாத்திர ப்ரவணமாய்ச் செல்லுகிற படியைச் சொல்லி –
இந்த பூமிப் பரப்பு எல்லாம் கிடக்கச் செய்தே தேவரீர் ஔதார்யம் என் பக்கலிலே வர்த்திக்கைக்கு ஹேது என் -என்கிறார் –

ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை–அவதாரிகை–

கீழ்ப் பாட்டிலே –
ஸ்ரீ எம்பெருமானாருடைய போக்யதையில் ஈடு பட வேண்டி இருக்க -அப்படி இராதே – அவருடைய பாவனத்தைக் கொண்டாடினது –
அவரை அனுசந்தித்து சிதிலராய் இருக்குமவர்களுக்கு அசஹ்யமாய் இருக்கும் என்று சொல்லி –
இதிலே –
அவர்கள் விஷயத்தால் (விஷயீ காரத்தால் )குற்றம் தீரும்படி அந்த கரணத்தொடு பாஹ்ய கரணங்களோடு வாசி யற –
எல்லாம் ஸ்ரீ எம்பெருமானார் பக்கலிலே அதி மாத்ர ப்ராவன்யத்தாலே சக்தங்களாய் ஆழம்கால் பட்டன என்று சொல்லா நின்று கொண்டு –
(மனன் அகம் மலம் அற மலர் மிசை எழு தரும் மனம் உணர்வு அவை இலன் –
குற்றம் தீர்த்த மனசாலும் ஸ்ரீ எம்பருமானை அறிய முடியாது -ஸ்ரீ ஆச்சார்யர் விஷயத்தில் அப்படி இல்லையே )
இந்த பூ லோகத்தில் இருக்கும் எல்லா சேதனரும் இருக்கச் செய்தே -தேவரீருடைய திவ்ய ஔ தார்யம்
என் ஒருவன் பக்கலிலும் கிளர்ந்து வருகைக்கு ஹேது என் என்று -அவர் தம்மையே கேட்கிறார் –

ஸ்ரீ அமுது விருந்து-ஸ்ரீ திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் ஸ்வாமிகள்-அருளிய உரை–அவதாரிகை-

இங்கனம் தூய்மைப் படுத்துபவர் என்பது கூடப் பொறுக்க ஒணாத படியான-இனிமை வாய்ந்த ஸ்ரீ எம்பெருமானார் திறத்து –
தம் உட் கரணமும் -புறக் கரணங்களும் எவ்வித பாகுபாடும் இன்றி -தாமே மிகவும் ஈடுபட்டு இருப்பதைச் சொல்லி –
இப்பரந்த உலகினிலே அனைவரும் இருக்க -தேவரீருடைய வள்ளல் தனம் என் மீது வளருவதற்கு ஹேது என்ன –
என்று ஸ்ரீ எம்பெருமானாரிடமே வினவுகிறார்

நையும் மனமுன் குணங்களை வுன்னி என் நா விருந்தெம்
ஐயன் இராமானுசன் என்று அழைக்கும் அருவினையேன்
கையும் தொழும் கண் கருதிடும் காணக் கடல் புடை சூழ்
வையமிதனில் உன் வண்மை என்பால் என் வளர்ந்ததுவே – – 102- –

பத உரை –
மனம் -நெஞ்சு
உன் குணங்களை -தேவரீர் குணங்களை
உன்னி -நினைத்து
நையும் -நிலை குலையும்
என் நா -என்னுடைய நாக்கு
இருந்து -நிலை மாறாமல் ஒருபடிப்பட இருந்து
எம் ஐயன் -எங்களுடைய தலைவன்
இராமானுசன் என்று -ஸ்ரீ எம்பெருமானார் என்று
அழைக்கும் -கூப்பிடும்
அரு வினையேன் -கொடிய பாபம் செய்த என்னுடைய
கையும் -கைகளும்
தொழும் -கூப்பின வண்ணமாய் இருக்கும்
கண் காணக் கருதிடும் -கண்கள் தேவரீரைக் காண விரும்பிக் கொண்டு இருக்கும்
கடல்-கடலாலே புடை -நான்கு பக்கங்களிலும்
சூழ் -சூழப்பட்ட
வையம் இதனில் -இந்தப் பூமியில்
உன் வண்மை -தேவரீருடைய வள்ளன்மை
என்பால்-குறிப்பிட்டு என்னிடத்திலே
வளர்ந்தது என் -மிக்கு இருப்பது என்ன காரணத்தினால்

வியாக்யானம் –
மனச்சானது தேவரீருடைய குணங்களை அனுசந்தித்து தன்னிலே கிடந்தது நையா நின்றது –
என்னுடைய நா வானது ஒருபடிப்பட இருந்து தேவரீருடைய நிருபாதிக பந்துத்வத்தையும் –
திரு நாமத்தையும் சொல்லிக் கூப்பிடா நின்றது –
இப்படி இருக்க உரிய கரணங்களை அநாதி காலம் அப்ராப்த விஷயங்களுக்கு சேஷமாக்கின மகா பாபியான
என்னுடைய கையும் எப்போதும் தேவரீர் விஷயமாக அஞ்சலி பந்தத்தை பண்ணா நின்றது –
கண்ணானது சர்வ காலத்திலும் தேவரீரை காண்கையாலே மநோ ரதியாய் நின்றது –
கடலாலே சுற்றும் சூழப் பட்டு இருந்துள்ள இந்த பூமியிலே இப் பரப்பில் உள்ளவர்கள் எல்லாம் கிடக்க –
தேவரீருடைய ஔ தார்யம் என் பக்கலிலே வளர்ந்தது-
(பெரும் கேழலார் –தம் புண்டரீக கடாக்ஷம் ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் பக்கலில் ஒருங்கினது போலே )என் கொண்டு

அழைத்தல் -கூப்பிடுதல்-(-உபாய பாவத்தால் இல்லை -போக்யம் -அனுபவத்துக்கு -கூடு என்றபடி )
கண் கருதிடும் என்று சேதன சமாதியாலே சொல்லுகிறது –

கையும் தொழும் -நீசனான – உன் குணங்களை –அவன் குணங்கள் சங்கைக்கு இடம் -பரத ஆழ்வான் கூப்பிட திரும்ப வில்லையே –
இத்தனை நாளும் ஆத்மாவுக்கே ஞானம் இல்லாமல் திரிய இப்பொழுது கண் இந்திரியங்களுக்கு ஞானம் வந்து உம்மை பற்ற துடிக்கிறதே –
மெய்யில்– சீர் -திரு மேனி அழகைக் காட்டியே இப்படி கரணங்களை பண்ண வைத்தீர்-
ஐயன் -சம்பந்தம் -குணங்களும் இருக்க ப்ராவண்யம் வளர்வதில் என்ன ஆச்சர்யம் –
கண்ணும் காணும் சொல்லாமல் -காண கருதும் -பனி அரும்பு உதிருமாலோ- காரேய் கருணை -முதலிலே அருளிச் செய்தார்
இருந்து சதா -முக்கரணங்களுக்கும் எப்பொழுதும் இதனால்
சித்தம் சித்தாகி அல்லேன் என்று நீங்கி -முடியானையில் கரணங்கள் அவையாக – -ஒவ் ஒன்றும் மற்று ஒன்றின் கார்யம் விரும்பினது போலே –
தேஜஸ் சங்கல்பித்தது –நிமித்த காரணம் -உபாதான காரணம் –சேதன அசேதன விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம் –
தேஜஸை சரீரமாக கொண்ட ப்ரஹ்மம் சங்கல்பிக்க -தண்ணீரை சரீரமாக கொண்ட ப்ரஹ்மம் மாறும் –
ஞான சக்த்யாதிகள் சஹகாரி காரணம் -அங்கே சேதன சமாதி வராதே -ஸ்ரீ ஆழ்வார் கரணங்கள் போலே இல்லையே –

நையும் மனம் வுன் குணங்களை வுன்னி –
எபிஸ் ச சசி வைஸ் ஸார்த்தம் -என்கிறபடியே மநோ ரதித்துக் கொண்டு வந்த ஸ்ரீ பரத ஆழ்வானுடைய மநோ ரதம்
விபலமாய் போருகைக்கு உறுப்பாகையாலும் –
அனந்யா ராகவேணாஹம்-என்ற ஸ்ரீ பெரிய பிராட்டியை காட்டிலே விட உறுப்பாகையாலும் –
குணைர் தாஸ்ய முபாகத –என்ற ஸ்ரீ இளைய பெருமாளை த்யஜிக்கைக்கு ஹேதுவாகையாலும் –
ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரனின் கல்யாண குணங்கள் கட்டடங்க ஆஸ்ரிதர்களுக்கு அவிஸ்ரம்ப ஜனகங்களாய் இருக்கும் –

அப்படி அன்றிக்கே –
பிரதி கூல்யத்திலே முறுகி லீலா விபூதியில் கிடக்கிற சேதனர் எல்லாரையும் உத்தரிப்பிக்க வேணும் என்று தீஷித்துக் கொண்டு
அவதரித்து அருளின தேவரீர் உடைய சௌசீல்ய சௌலப்ய வாத்சல்யாதி கல்யாண குணங்களை
என் மனசானது அனுசந்தித்து -அத்யந்த அபிநிவிஷ்டமாய் -தன்னிலே கிடந்தது சிதிலமாகா நின்றது
ஆஹ்லாத ஸீ த நேத்ராம்பு புளகீ க்ரத காத்ரவான் -சதா பர குணா விஷ்ட -என்று சேதனாய் இருக்குமவன்-
படும் பாட்டை படா நின்றது என்றார் –
அசேதனமான மனச்சு கூட உருகும்படி காணும் இவர் கல்யாண-குணங்களுடைய போக்யத்தை இருப்பது –

நையும் மனம் உன் குணங்களை எண்ணி –
இதனால் உட் கரணமாகிய மனம் ஈடுபட்டமை கூறப்பட்ட படி –
மனம் முதலிய கருவிகளை கர்த்தாவாக கூறியது -அவை ஸ்ரீ அமுதனாரை எதிர்பாராது –
தாமாகவே ஸ்ரீ எம்பெருமானார் திறத்து –பள்ள மடையாய் பாய்வதை காட்டுகிறது –
உன் குணங்களை –
தேவரீர் திரு மேனியைப் பற்றிய சௌந்தர்யம் முதலிய குணங்களை –
மேற் கூறப்படும்மற்றைக் கரணங்கள் திரு மேனியைப் பற்றியனவாகவே அமைதலின் இதுவும் அங்கனமே யாகக் கடவது –
இந்தப் பாசுரத்தை அடியொற்றி -இந்நிலையினை ஸ்ரீ மணவாள மா முனிகளும் –
நித்யம் யதீந்திர தவ திவ்யவபுஸ் ஸ்மிருதவ் மே சக்தம் மநோ பவது –ஸ்ரீ யதிராஜ விம்சதி -4 -என்று அருளிச் செய்து இருப்பது
இங்கு அறிவுறத் தக்கது ..
உன் மெய்யில் பிறங்கிய சீர் அன்றி வேண்டிலன் யான் – 104- என்பர் மேலும் .

இனி திருமேனியினுடைய-அப்ராக்ருதமான தன்மையைக் காட்டிக் கொடுத்த – கருணை-வண்மை -முதலிய
பண்புகளையும் சேர்த்துக் கூறலுமாம் –
தன்னை நயந்தாரை தான் முனியும் ஸ்ரீ எம்பெருமானிலும்
கனியும் ஸ்ரீ எம்பெருமானார் உடைய சிறப்பைக் கருதி -உன் குணங்கள் -என்றார் .

என் நா இருந்து எம் ஐயன் இராமானுசன் என்று அழைக்கும்
அரு வினையேன் -என்றத்தை –
காகாஷி ந்யாயத்தாலே -பூர்வ உத்தர பதங்களோடு அந்வயித்து கொள்வது –

என் நா –
என்னுடைய ஜிஹ்வை யானது -அநாதி காலம் பிடித்து இவ்வளவாக விஷயாந்தரங்களிலே சக்தையாய் கொண்டு போந்து –
அசத் கீர்த்தன காந்தார பரிவர்த்த பாம் ஸூ லை -யான என்னுடைய ஜிஹ்வையானது –

இருந்து –
தேவரீருடைய கல்யாண குணங்களை அனுபவித்து -அவற்றிலே அத்யந்த அபிநிவிஷ்டையாய் ஒருப்படிப்பட இருந்தது –
இவ் வாகாரத்தை பிறப்பித்த தேவரீருக்கும் கூட அசைக்கப் போகாத படி-
நீர்வஞ்சி போலே ஏகாரமாய் கொண்டு இருந்து -என்னுதல் –

எம் ஐயன் –
அசந்நேவ ச பவதி -என்கிறபடியே அசத் கல்ப்பனாய் கிடந்த அடியேனை –
சந்தமேனம் ததோவிது -என்னும்படி ஒரு வஸ்து ஆகும்படி கடாஷித்த உபகாரத்தை அனுசந்தித்து –

சஹி வித்யாதஸ்தம் ஜநயதி – என்றும் –
குரூர் மாதா குரூர் பிதா -என்றும் –
அன்று நான் பிறந்திலேன் பிறந்த பின் மறந்திலேன் -என்றும் –
மாதா பிதா யுவதயஸ் தனயா விபூதிஸ் சர்வம் -என்றும் –
தந்தை நல் தாய் தாரம் -என்றும் பிரமாண சஹஸ்ரத்தாலே சொல்லப்பட்ட பந்த விசேஷத்தை உட் கொண்டு –
நமக்கு நிரூபக பந்து பூதரானவர் -என்று தேவரீருடைய பாந்தவத்தையும் –

இராமானுசன் –
ஸ்ரீ சக்ரவர்த்தி திரு மகனுக்கு அநுஜராய் அவதரித்த போது –
நச சீதா த்வயா ஹீநா-நசா ஹமபிராகவா -முஹூர்த்த மபிஜீவாவோ ஜலான் மத்ஸ்யா விவோத்த்ர்வ்–என்றும்-
ஸ்ரீ பிராட்டியை போலே அனந்யார்ஹராய் இருக்கையும் –
ஸ்ரீ பாகவத் ப்ரத்வேஷியான மேகநாதனை நிரசிக்கையும் -முதலான கல்யாண குணங்களில் ஈடுபட்டு –
அவற்றுக்கு பிரகாசமான இத் திரு நாமத்தையும் –

என்று அழைக்கும் –
மடுவின் கரையில் ஸ்ரீ கஜேந்திர ஆழ்வான் பெரும் மிடறு செய்து ஓலம் இட்டால் போலே சொல்லிக் கூப்பிடா நின்றது –
அழைத்தல் -கூப்பிடுதல் -தஸ் யுபிர் முஷி தேனிவ யுக்தமா க்ரந்தி தும்ப்ர்சம் –என்று ஸ்ரீ பகவத் விஷயத்தில்
அத் திரு நாமம் மறந்த போதாய்த்து கூப்பிட அடுப்பது –
இங்கு அப்படி அன்றிக்கே-அனுசந்தித்து கொண்டு இருந்த போதும் கூப்பிட வேண்டுகிறது –

புணரா நின்ற மரம் ஏழு அன்று எய்த ஒரு வில்-வலவாவோ –
புணரேய் நின்ற மரம் இரண்டின் நடிவே போன முதல்வாவோ -என்று அதீத காலங்களில் பண்ணின
அபதானங்களை அனுசந்தித்து பெரும் மிடறு செய்து கூப்பிட்டார் இறே ஸ்ரீ ஆழ்வாரும் –
தேவரீர் உடைய குண-அனுபவ ஜநிதையான ப்ரீதி தலை மண்டை இட்டு அடவு கெட கீர்த்தனம் பண்ணா நின்றது -என்றபடி –

என் நா விருந்து எம் ஐயன் இராமானுசன் என்று அழைக்கும் –
சொலப் புகில் வாய் அமுதம் பரக்கும் -43 -திரு நாமம் ஆதலின் ருசி கண்ட என் நா சொல்லி முடித்தோம் என்று ஒய்வுறாது-
ஒருபடிப்பட இருந்து ஸ்ரீ இராமானுசன் -என்னும் திருநாமத்தை சொன்ன வண்ணமாய் இருக்கும் -என்றபடி .
திரு நாமம் எவர் சொன்னாலும் இனிக்கும் -இதற்க்கு மேல் உறவு முறையும் அமைந்து விட்டாலோ கேட்க வேண்டியது இல்லை –
இவ்வினிமையோடு அவ்வினிமையும் சேர்ந்து பேரின்பம் பல்கா நிற்கும் அன்றோ –
ஆகவே என் நா ஸ்ரீ எம்பெருமானார் உடன் உள்ள உறவையும் அவர் திரு நாமத்தையும்
ஒருபடிப்ப்டச் சொல்லிக் கொண்டே இருக்கிறது -என்கிறார் .

எம் ஐயன் –
எங்களுடைய தகப்பன் –
துளப விரையார் கமழ நீண்முடி எம் ஐயனார் -ஸ்ரீ அமலனாதி பிரான் – 7- என்றது காண்க –
அறிவு ஊட்டி ஆளாக்கினவர் ஆதலின் ஐயன் எனப்பட்டார் –
சாஹிவித்யாதச்தம் ஜனாதி -அந்த ஆசார்யன் அன்றோ வித்யையினால் அந்த சிஷ்யனைப்-பிறப்பிக்கிறான் -என்று
வித்யையினால் ஞானப் பிறப்பு அளிக்கும் ஆசார்யனைத் தந்தையாகச் சொல்வதைக் காண்க –
அறியாதன அறிவித்த அத்தா -ஸ்ரீ திரு வாய் மொழி – 2-3 2- என்று ஸ்ரீ நம் ஆழ்வாரும்
ஆசார்யனை உடையவன் –ஸ்ரீ ஸ்வாமி –என்னும் சம்பந்த்தத்தை இட்டுப் பார்க்கிறார் .
ஏனைய தந்தை முதலியவர்களின் உறவு எற்பட்டமையின் குலையும்
ஆசார்யனாம் தந்தை வுடன் உண்டான உறவோ அங்கன் அன்றி நிரந்தரமாக நிற்பது -என்று அறிக-

ஸ்ரீ ராமானுசன் நெஞ்சே சொல்லுவோம் நெஞ்சே என்று ஆரம்பித்தார்-இதுவே பயன்-புருஷார்த்தம்-

அருவினையேன் கை தொழும் –
நானே நாநாவித நரகம் புகும் பாவம் செய்தேன் -பாவமே செய்து பாவி யானேன் –என்றும்
ந நிந்திதம் கர்தமதஸ்தி லோகே சஹச்ர சோயம் நம யாவ்யதாயி -என்றும் –
யாவச் சயச் சதுரிதம் சகலச்ய ஜந்தோ ஸ்தாவஸ் சதத்ததி கஞ்சம மாஸ்தி சத்யம் -என்றும் சொல்லுகிறபடியே
அநாதி காலம் பிடித்து தேவரீருக்கு உரித்தான இக் கரணங்களைக் கொண்டு
அப்ப்ராப்த விஷயங்களுக்கே உரித்தாக்கி அத்தாலே அத்யந்த க்ரூர பாபங்களைப் பண்ணின என்னுடைய கையும்
இப்போது தேவரீருடைய கல்யாண குணங்களிலே சக்தமாய் தேவரீரைக் குறித்து-அஞ்சலி பந்தத்தைப் பண்ணா நின்றது –
பத்தாஞ்சலி புடா ஹ்ர்ஷ்டா நம இத்யேவ வா தி ந-என்னும்படியான ஸ்வேத த்வீப வாசிகளோடு தோள் தீண்டி யானார் காணும் இவரும் –

அரு வினையேன் கையும் தொழும்
அருவினையேன் -ஸ்ரீ எம்பெருமானார் திறத்து பயன்பட வேண்டிய கருவிகளை இதுகாறும் தகாத
விஷயத்திலே செலுத்தி -மகா பாபியானேனே -என்று தம்மை நொந்து கொள்கிறார் –

அரு வினையேன்–
இத்தனை நாளும் ஸ்ரீ அரங்கனுக்கு கைங்கர்யம் பண்ணி கொண்டு இருந்தார்-
இதுவே அரு வினையேன்–கொடு மா வினையேன்-ஸ்ரீ ஆழ்வார் சொல்லி கொண்டாரே–

கையும் தொழும் –
நா அழைப்பதோடு சேர்த்து கையும் தொழும்
உம்மை – தழீ இயது
ஸ்ரீ இராமானுசன் என்னும் நாம சங்கீர்த்தனம் பண்ணும் போதே கைகளும் கூம்பின –
மகர்ஷே கீர்த்த நாத்தச்ய பீஷ்ம ப்ராஞ்சலி ரப்ரவீத் -மகரிஷியான அந்த ஸ்ரீ வியாசருடைய பெயரை சத்யவதி சொன்னதனால்
ஸ்ரீ பீஷ்மர் கை கூப்பினவராய் பேசலானார் -என்னும் சிஷ்டாசாரத்தின் படி
நாம சங்கீர்த்தனம் கைகள் கூம்பின என்க –
இன்றும் ஸ்ரீ குருகூர் ஸ்ரீ சடகோபன் -என்று ஸ்ரீ திருவாய்மொழி ஓதும் பெரியவர்கள் கை கூப்புவதை காணா நிற்கிறோம் அன்றோ –
நா ஒருபடிப்பட இருந்து அழைக்கவே கையும் எப்பொழுதும் தொழா நிற்கும் -என்று அறிக

கண் கருதிடும் காண –
இவ்வளவும் விஷயாந்தரத்தை காண கருதின என்னுடைய கண்ணானது –
உன் தன் மெய்யில் பிறங்கிய சீர் -என்கிறபடியே அனுபாவ்யங்களான கல்யாண குணங்களால் பிரகாசியா நிற்கிற
தேவரீர் உடைய திவ்ய மங்கள விக்ரகத்தை பார்க்க வேணும் என்று மநோ ரதியாய் நின்றது –

கதாத்ர ஷ்யா மஹே ராஜன் ஜகத க்லேச நாசனம் – என்றும் –
காணுமாறு அருளாய் -என்றும் –
காண வாராய் -என்றும் –
கதா நு சாஷாத் கரவாணி சஷூஷா- என்றும்
நேத்ர சாத்குரு கரீச சதா -என்றும் –
பகவத் விஷயத்தில் ஸ்ரீ பரத ஆழ்வானும் -ஸ்ரீ ஆழ்வாரும் -ஸ்ரீ ஆச்சார்யர்களும் – அருளிச் செய்தால் போலே
இவரும் அருளிச் செய்கிறார் –
ரூபம் தவாஸ் து யதிராஜ த்ர்சோர் மமாக்ரே -என்னக் கடவது இறே –

அசேதனமான கண்ணை கருதிடும் -என்னக் கூடுமோ என்னில் –
காமார்த்தா ஹி பிரதி க்ர்பனா சேதனா சேதநேஷூ -என்று சொன்னால் போலே
பிரேம பாரவச்யத்தாலே சேதன சமாதியாக சொல்லத் தட்டு இல்லை இறே –

கண் கருதிடும் காண –
உன் குணங்களை என்றும் உன் வண்மை என்றும் நேரே நின்று பேசுபவர் கண் காணக் கருதும் என்பது
இன்று போல் என்றும் காணக் கருதும் என்னும் கருத்துடைத்து –
இனி கை தொழும் -என்றது போலே கண் காணும் -என்னாது காணக் கருதும் -என்றது குறிக் கொள்ளத் தக்கது –
நேரே காணும் காலத்திலும் –
கண்ட கண்கள் பனி யரும்புதிருமாலோ என் செய்கேன் -ஸ்ரீ திரு மாலை 18- – என்றபடி –
ஆனந்தத்தினால் கண்ணீர் சொருதளால் காண முடியாமை பற்றிக் கண் காணக் கருதுவதாகக் கூற வேண்டியது ஆயிற்று -என்க –
தன் கருத்தை தன் கருவியாகிய ஸ்ரீ கண்ணின் மீது ஏற்றி -கண் கருதிடும் -என்றார் -உபசார வழக்கு –
இதனால் ஸ்ரீ எம்பெருமானார் இடத்தில் தமக்கு உள்ள ஆர்வ மிகுதியை காட்டினார் ஆயிற்று –
ரசிகரான தம்மைப் போலே தனியாகத் தம் கருவிகளும் ஆர்வமுடையன வாம்படி ஸ்ரீ எம்பெருமானார்-விஷயத்தில் உட் புக்கபடி இது –
உன்னை மெய் கொள்ளக் காணக் கருதும் என் கண்ணே -ஸ்ரீ திரு வாய் மொழி – 3-8 4- – என்னும்-
ஸ்ரீ நம் ஆழ்வார் ஸ்ரீ ஸூக்தியை இங்கே நினைவு கூர்க-

கடல் புடை சூழ் வையம் இதனில் –
கடல்களுடைய புடைகளால் சூழப்பட்ட இந்த பூமிப் பரப்பு எல்லாம் வியாபித்து இருக்கிற
சமஸ்த சேதனரும் உண்டாய் இருக்க –

உன் வண்மை –
சமஸ்த சேதனரையும் உத்தரிப்பிக்கைக்காக தீஷிதராய் வந்து அவதரித்த தேவரீர் உடைய ஔ தார்யம்
என்னை மாத்ரம் இப்படி ஈடுபடும் பண்ணுகை அன்றிக்கே
என்னுடைய கரணங்களும் தனித் தனியே ஈடுபடும் பண்ணின தேவரீர் உடைய ஔ தார்யம் -என்றபடி-

ஒவ்தார்யம் தாய்க்கும் மகனுக்கும் தம்பிக்கும் இவருக்கும் இவர் அடி பணிந்த சுவாமிக்கும் உடைய ஔ தார்யம் -என்றபடி-

என்பால் என் வளர்ந்ததுவே –
அடியேன் ஒருவன் இடத்திலும் மேன்மேலும் கிளர்ந்து அபி வ்ர்த்தமாய் செல்லா நின்றது –
இதுக்கு ஹேது என்ன –
நான் அஞ்ஞன் ஆகையால் அறிய மாட்டேன் –
அறிக்கைக்கு ஏதேனும் நான் ஆர்ஜித்த கைம்முதல் உண்டோ -அது இல்லாமை அறிந்து அன்றோ அடியேன் தேவரீரை கேட்பது –
தேவரீர் சர்வஞ்ஞர் -தேவரீர் அறிந்தது ஏதேனும் உண்டாகில் அத்தை அருளிச் செய்ய வேணும் என்ன –
இதற்க்கு ஸ்ரீ எம்பெருமானார் ஒரு மாற்றமும் சொல்லக் காணாமையாலே நிர்ஹேதுகமாக இப்படி ஔ தார்யத்தை
பண்ணினார் என்று வித்தர் ஆகிறார் –

இந்த ஸ்ரீ திருவரங்கத் தமுதனார் பாட்டுத் தோறும் ஸ்ரீ எம்பெருமானாரின் வண்மையை கொண்டாடுகிறது
போஜன ரசம் அறிந்த ஸூகுமாரன் பிடி தோறும் நெய்யை அபேஷிக்கிறாப் போலே காணும்–

கடல் புடை சூழ் —வளர்ந்தது
சுற்றும் கடல் சூழ்ந்த இந்த நிலப் பரப்பிலே எத்தனை பேர்கள் இல்லை –
அவர்களுக்கு இத்தகைய ஈடுபாட்டினை விளைவிக்காது எனக்கு மட்டும் மட்டற்ற ஈடுபாட்டினை
விளைவிக்கும்படியான வள்ளன்மை வளம் பெற்றதற்கு என்ன காரணமோ என்கிறார் —

——————

அருவினையேன்

கொடு மா வினையேன் அவன் அடியார் அடியே கூடும் இது வல்லால்
விடுமாறு எனபது என்னந்தோ வியன் மூ வுலகு பெறினுமே—8-10-1-

சயமே அடிமை தலை நின்றார் திருத்தாள் வணங்கி இம்மையே
பயனே இன்பம் யான் பெற்றது உறுமோ பாவியேனுக்கே–8-10-2-

உறுமோ பாவியேனுக்கு இவ் வுலக மூன்றுமுடன் நிறைய
சிறு மா மேனி நிமிர்ந்த எம் செந்தாமரைக் கண் திருக் குறளன்
நறு மா விரை நாள் மலரடிக் கீழ் புகுதல் அன்றி அவன் அடியார்
சிறு மா மனிசராய் என்னை யாண்டார் இங்கே திரியவே–8-10-3-

கண்ட கண்கள் பனி யரும்புதிருமாலோ என் செய்கேன் -திரு மாலை 18- –

அறியாதன அறிவித்த அத்தா -திரு வாய் மொழி – 2-3 2-

துளப விரையார் கமழ நீண்முடி எம் ஐயனார் -அமலனாதி பிரான் – 7-

உணர்வில் உம்பர் ஒருவனை-உணர்வில் அவனை நிருத்தினேன் அதுவும் அவனது இன் அருளே-

முடியானேஎ! மூவுலகும் தொழுது ஏத்தும் சீர்
அடியானேஎ! ஆழ் கடலைக் கடைந்தாய்! புள்ளூர்
கொடியானேஎ! கொண்டல் வண்ணா! அண்டத்து உம்பரில்
நெடியானேஎ! என்று கிடக்கும் என் நெஞ்சமே–3-8-1-

கைகளால் ஆரத் தொழுது தொழுது உன்னை
வைகலும் மாத்திரைப் போதும் ஓர் வீடு இன்றிப்
பை கொள் பாம்பு ஏறி உறை பரனே! உன்னை
மெய் கொளக் காண விரும்பும் என் கண்களே–3-8-4-

சொலப் புகில் வாய் அமுதம் பரக்கும் -43

போந்ததென் நெஞ்சு என்னும் பொன் வண்டு உனதடிப் போதில் ஒண் சீராம் தெளி தேனுண்டமர்ந்திட வேண்டி–100

உன் மெய்யில் பிறங்கிய சீர் அன்றி வேண்டிலன் யான் – 104-

அருளிச் செயல்களில் -கரணத்ரய அனுபவம்

தாமோதரனை தூயோமாய் வந்து நாம் தூ மலர் தூவித் தொழுது வாயினால் பாடி மனத்தினால் சிந்திக்க
போய பிழையும் புகுதறுவான் நின்றனவும் தீயினில் தூசாகும் -5

மாலை உற்று எழுந்து ஆடிப் பாடித் திரிந்து அரங்கன் எம்மானுக்கே மாலை உற்று இடும் தொண்டர் வாழ்வுக்கு
மாலை உற்றது என் நெஞ்சமே -பெருமாள் திருமொழி-2-8-

போதெல்லாம் போது கொண்டு உன் பொன்னடி புனைய மாட்டேன் -தீதிலா மொழிகள் கொண்டு உன் திருக் குணம் செப்ப மாட்டேன்
காதலால் நெஞ்சம் அன்பு கலந்திலேன் அது தன்னாலே ஏதிலேன் அரங்கர்க்கு எல்லே என் செய்வான் தோன்றினேனே-திருமாலை –26-

கந்த மா மலர் எட்டும் இட்டு நின் காமர் சேவடி கை தொழுது எழும் புந்தியேன்
மனத்தே புகுந்தாயைப் போகல் ஒட்டேன் -பெரிய திருமொழி -3-5-6-

உள்ளம் உரை செயல் -உள்ள இம் மூன்றையும் -இறை உள்ளில் ஒடுங்கே–திருவாய் மொழி –-1-2-8-

நினைந்து நைந்து உள் கரைந்து உருகி இமையோர் பலரும் முனிவரும்
புனைந்த கண்ணி நீர் சாந்தம் புகையோடு ஏந்தி வணங்கினால் -1-5-2-

சிந்தையாலும் சொல்லாலும் செய்கையினாலும் தேவபிரானையே
தந்தை தாய் என்று அடைந்த வண் குருகூர் சடகோபன் –6-6-11-

சிந்தையினால் சொல்லினால் செய்கையால் நிலத்தேவர் குழு வணங்கும்
சிந்தை மகிழ் திருவாறன் விளையுறை தீர்த்தனுக்கு அற்ற பின்னே –7-10-10-

நாடீர் நாள் தோறும் வாடா மலர் கொண்டு பாடீர் அவன் நாமம் வீடே பெறலாமே -10-5-5-

மனமாசு தீரும் அருவினையும் சாரா தனமாய் தானே கை கூடும்
புனமேய பூந்துழாயான் அடிக்கே போதொடு நீர் ஏந்தி தாம் தொழா நிற்பார் தமர் -முதல் திருவந்தாதி ––43-

நா வாயிலுண்டே நமோ நாரணா வென்று ஓவாது உரைக்கும் உரை உண்டே
மூவாத மாக் கதிக் கண் செல்லும் வகை யுண்டே இன்னொருவர் தீக்கதிக் கண் செல்லும் திறம் -95-

தா முளரே தம்முள்ளம் உளதே தாமரையின் பூ உளதே ஏத்தும் பொழுது உண்டே
வாமன் திரு மருவு தாள் மருவு சென்னியரே செவ்வே அரு நரகம் சேர்வது அரிது -இரண்டாம் திருவந்தாதி –-21-

நாமம் பல சொல்லி நாராயணா வென்று நாம் அங்கையால் தொழுதும் நன்னெஞ்சே வா
மருவி மண்ணுலகம் உண்டு உமிழ்ந்த வண்டறையும் தண்டுழாய் கண்ணனையே காண்க நம் கண் -மூன்றாம் திருவந்தாதி -8-

குறை கொண்டு நான்முகன் குண்டிகை நீர் பெய்து மறை கொண்ட மந்திரத்தால் வாழ்த்தி
கறை கொண்ட கண்டத்தான் சென்னி மேல் ஏறக் கழுவினான் அண்டத்தான் சேவடியை யாங்கு -நான்முகன் திருவந்தாதி –-9-

வாழ்த்தி அவன் அடியைப் பூப் புனைந்து நின் தலையைத் தாழ்த்தி இரு கை கூப்பு என்றால் கூப்பாத
பாழ்த்த விதி எங்குற்றாய் என்றவனை ஏத்தாது என் நெஞ்சமே தங்கத்தானாமேலும் தங்கி -பெரிய திருவந்தாதி -84

சார்ந்த தென் சிந்தை வுன் தாளிணைக் கீழ் அன்பு தான் மிகவும்
கூர்ந்த தத் தாமரைத் தாள்களுக்கு உன்தன் குணங்களுக்கே
தீர்ந்த தென் செய்கை முன் செய்வினை நீ செய்வினையதனால்
பேர்ந்தது வண்மை யிராமானுசா ! எம் பெரும்தகையே !–71–

————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: