ஸ்ரீ ராமானுஜ நூற்றந்தாதி பாசுரமும்- ஸ்ரீ ஆழ்வார் பாசுரங்களும் –97–தன்னை வுற்றாட் செய்யும் தன்மையினோர்- இத்யாதி —

ஸ்ரீ பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை ––அவதாரிகை –

இப்படி ஸ்ரீ எம்பெருமானார் தம்மளவன்றிக்கே-அங்குத்தைக்கு அனந்யார்ஹராய் இருப்பார் உத்தேச்யர் என்று
இருக்கைக்கு இந்த ருசி உமக்கு வந்த வழி தான் என் என்ன -அதுவும்
ஸ்ரீ எம்பெருமானார் தம்முடைய கிருபையாலே வந்தது என்கிறார்

ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை–அவதாரிகை–

கீழ்ப் பாட்டிலே எம் இறைவர் -ஸ்ரீ இராமானுசனை உற்றவரே -என்று -மாதா பிதா –சர்வம் யதேவ நியமே ந மதந்வயாநாம் –
என்றால் போலே ஸ்ரீ எம்பெருமானாரை- தேவு மற்று அறியேன் -என்று பற்றி இருப்பாரே –தமக்கு உறு துணை -என்று
இவர் சொன்ன வாறே -உமக்கு அவர் தம் அளவில் அன்றிக்கே -அங்குத்தைக்கு -நிழலும் அடிதாரும் போலே –
அனந்யார்ஹராய் இருப்பாரும் கூட உத்தேச்யர் என்று இருக்கைக்கு ஈடான இந்த ருசி வந்த வழி தான் ஏது என்ன –
திக்குற்ற கீர்த்தி – என்னும்படியான இவர் தம்முடைய வைபவத்தை -கண்களால் கண்டும் செவிகளால் கேட்டும் –
தம் பக்கலிலே-அடிமைப்படுவாரை இத்தனை ஒழிய –
தமக்கு அனந்யார்ஹராய் இருப்பார் -தமக்கு கிடைக்க அருமை — அடிமைப் படுவார் கிடைக்க-அரியார் என்று
திரு உள்ளமாய் –முந்துற முன்னம் தம்முடைய சம்பந்தி சம்பந்திகள் பக்கலிலே என்னை அடிமைப்படுத்தினர் ஆகையாலே –
இந்த ருசி அடியேனுக்கு அவருடைய கிருபையாலே வந்தது -என்கிறார்

ஸ்ரீ அமுது விருந்து-ஸ்ரீ திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் ஸ்வாமிகள்-அருளிய உரை–அவதாரிகை-

இப்படி ஸ்ரீ எம்பெருமானார் அளவோடு நில்லாது -அவர் தம்மை உற்றவர் அபிமானத்திலே நிஷ்டை
ஏற்படும் படியான விருப்பம் – எவ்வாறு உமக்கு வந்தது என்பாரை நோக்கி
அதுவும் ஸ்ரீ எம்பெருமானார் கிருபையினாலே வந்தது -என்கிறார் –

தன்னை வுற்றாட் செய்யும் தன்மையினோர் மன்னு தாமரைத் தாள்
தன்னை வுற்றாட் செய்ய என்னை வுற்றானின்று தன் தகவால்
தன்னை வுற்றாரன்றித் தன்மை வுற்றாரில்லை என்றறிந்து
தன்னை உற்றாரை இராமானுசன் குணம் சாற்றிடுமே – – -97 –

பத உரை –
தன்னை உற்றார் அன்றி -தம்மை பற்றி இருப்பவர்கள் உள்ளார்களே தவிர
தன்னை உற்றாரை -தம்மை பற்றி இருப்பவர்களை
குணம் சாற்றிடும் -குணங்களை உலகறிய சொல்லி பரவும்
தன்மை உற்றார் -ஸ்வபாவம் நிறைந்தவர்
இல்லை என்று அறிந்து -ஒருவரும் இல்லையே என்று திரு உள்ளம் பற்றி
தன்னை உற்று -தம்மைப் பற்றி
ஆட் செய்யும் -அடிமை புரியும்
தன்மையினோர் -ஸ்வபாவம் உள்ளவர்களுடைய
மன்னு -ஒன்றுக்கு ஓன்று பொருந்தி உள்ள
தாமரை -தாமரை மலர் போலே மிக்க அழகு -போக்யதை -வாய்ந்த
தாள் தன்னை -திருவடிகளை –
உற்று -பற்றி நின்று
ஆட் செய்ய -அடிமை செய்யும் படியாக
இராமானுசன் -ஸ்ரீ எம்பெருமானார்
தன் தகவால் -தம்முடைய கிருபையினாலே
இன்று என்னை உற்றான் -இன்று என்னைப் பற்றி -ஏற்று அருளினார் .

வியாக்யானம்
தம்மை பற்றி இருப்பார் உண்டு இத்தனை ஒழியத்-தம்மைப் பற்றி இருக்குமவர்களைக் குண கீர்த்தனம்
பண்ணுகை யாகிற ஸ்வபாவத்தில் உற்று இருப்பார் ஒருவரும் இல்லை என்று திரு உள்ளம் பற்றி –
தம்மை ஒழிய விஷயாந்தரம் அறியாதபடி பற்றித் தமக்கு அடிமை செய்கையே ஸ்வபாவமாக உடையராய்
இருக்குமவர்களுடைய பரஸ்பரம் பொருந்தியும் -பரம போக்யமுமாய் இருக்கிற திருவடிகளை
தத் வ்யதிரிக்தங்கள் ஒன்றும் அறியாத படி பற்றி –இவர்களுக்கு தம்மை அடிமை செய்யும்படியாக
ஸ்ரீ எம்பெருமானார் தம்முடைய கிருபையால் இன்று என்னை அங்கீ கரித்து அருளினார் –

தன்மை -ஸ்வபாவம்
மன்னுதல் -பொருந்துதல்

தன்னை வுற்றார் அன்றித் -தன்னை வுற்றாரை- குணம் சாற்றிடும் தன்மை வுற்றார் -இல்லை-என்று அறிந்து –
தன்னை உற்றாட் செய்யும் தன்மையினோர்- மன்னு தாமரைத் தாள் தன்னை- வுற்றாட் செய்ய-
இராமானுசன்- தன் தகவால் இன்று என்னை வுற்றான் –என்று-அந்வயம் .-.

விஷய பிரவண்யத்தை விட்டு பகவத் விஷயத்தில் வரும் அருமை போல் அன்றியே பகவத் விஷயத்தை விட்டு
பாகவத விஷயம் -மேட்டு மடை அன்றோ
இளைய பெருமாள் பெருமாள் அழகில் ஈடுபட்டு இருந்ததால் -பாகவத சேஷத்வம் அறியாமல் –
நம் ஸ்வாமி -அக்குறை தோன்ற அன்றோ அவதரித்தார் இங்கு

அன்றிக்கே –
சாற்றிடும் -என்பது வினை முற்று அன்று –பெயர் எச்சம்-அது தன்மை என்னும் பெயரோடு முடிகிறது .

ஸ்ரீ பாஷ்யம் கற்பித்த -குணம் போற்றி – அடியாருக்கு ருசி விளைவிக்க – ஆனந்தம் போக்கு வீடாக –
ஸ்ரீ ஆழ்வானை போற்றுவார் ஸ்ரீ எம்பெருமானார்
ஸ்ரீ அமுதனார் தன்மை அறிந்து தகவால் ஸ்ரீ ஆழ்வான் திருவடிகளில் சேர்த்து –
அடியார் அடியார் ஏற்றம் அறிந்து அடியார்க்கு ஆட்படுத்தும் தன்மை சாற்றிடும் -பெயர் எச்சமாகவும் வினை முற்றாகவும் –
அடியார்க்கு ஆள் செய்வதே அவர்களை குணம் சாற்றிடும் தன்மை தானே –
ஸ்ரீ சத்ருக்ந ஆழ்வான் நிஷ்டை ஸ்ரீ இளைய பெருமாள் வெளியிடவில்லையே -அதனால் ஸ்ரீ ஸ்வாமி இந்த அவதாரத்தில் -காட்டி அருளி
ஸ்ரீ அமுதனாரை ஸ்ரீ ஆழ்வானுக்கு ஆட்படுத்தி அருளினார் என்றவாறு-
இக் கிருபை பூர்வ அவதாரத்தில் ராம சௌந்தர் யத்தாலே அமுக்குண்டு-நிற்க்கையாலே இவ் அர்த்தத்தை வெளி இட மாட்டாதே இருந்தார் என்றபடி –
மன்னு தாமரை தாள்கள் -போக்யமே ஈடுபடுத்தும் -கட்டாயப்படுத்த வேண்டாமே ஸ்ரீ அமுதனார் -அமுத மொழி -ஸ்ரீ ஆழ்வான் வைபவம் –
கவிபாடவும் ஆடி செய்யவும்- என்னை உற்று ஆள் செய்ய -உற்றது -கவி பாட –ஸ்ரீ கூரத் தாழ்வான் -ஒன்றே போதும்
ஸ்ரீ எம்பெருமானாரை பாட சொல்லி இதுவே ஸ்ரீ ஆழ்வானுக்கு ஆள் செய்வது-
இங்கே போனால் அங்கு அனுப்புவார்கள் -அங்கே போனால் இங்கே அனுப்புவார்கள் அன்றோ
என்னை உற்றான் இன்று -இன்றே விடிந்தது-இன்று தொட்டும் ஸ்ரீ ஆழ்வார் புகழ் பாட அருளினால் போலவும் ஸ்ரீ அக்ரூரர் போலவும்

தன்னை உற்றார் அன்றி –
கலவ் கஸ் சித் பவிஷ்யதி – என்று ஸ்ரீ நாரத பகவான் சொல்லுகையாலும் –
பாகவத புத்ரனான ஊமை –இவர் தம் பிரபாவத்தை கட்டடங்க வெளி இட்டு -அங்கனே திரோஹிதன் ஆகையாலும் –
யாதவ பிரகாசர் இவரை வஞ்சிப்பதாக மணி கர்னிக்கைக்கு அழைத்துக் கொண்டு போகிற போது
ஸ்ரீ கோவிந்த பெருமாள் அச் செய்தியைக் கேட்டு -வித்யாடவியிலே அறிவித்தவாறே -அங்கே இவர் தனிப்பட்டு இருக்க –
அவ்வளவிலே ஸ்ரீ பெருமாள் தாமே இவருக்கு வழி துணையாக வந்து -ஒரு ராத்ரியிலே தானே இவர் தம்மை –
ஒளி மாடங்கள் சூழ்ந்து அழகாய ஸ்ரீ கச்சித் திருப்பதியிலே சேர்த்தார் என்று சொல்லுகையாலும் –
இவருக்கு ஸ்ரீ திருக் கச்சி நம்பி முகமாக சமஸ்த அர்த்தங்களையும் ஸ்ரீ பேர் அருளாளர் வெளி இட்டார் என்கையாலும் –

திக் விஜயார்த்தமாக தத் தேசங்களிலே சென்று –
சைவ மாயாவாத ஜைன பௌதாதிகள் உடம் சஹஸ்ரமுகமாக பிரசங்கித்து -அவர்களை பக்னர் ஆக்கினார் என்கையாலும் –
ஸ்ரீ வேங்கடாசல ஸ்ரீ யாதவாசலங்களை நிர்வஹித்தார் என்கையாலும் –
இச் செய்திகளை அடைவே கண்டும் கேட்டும் லோகத்தார் எல்லாரும் வித்தராய் –
அலசாம் ப்ரதிபேதரே -என்றால் போலே
தம்மை ப்ராப்யமாகவும் பிராபகமாகவும் அத்யவசித்து -ஆஸ்ரயித்து இருப்பார் உண்டு இத்தனை ஒழிய ––

தன்னை உற்றார் குணம் சாற்றிடும் தன்மை உற்றார் இல்லை என்று அறிந்து தன்னை உற்றார் –
தம்முடைய ஸ்வரூப ரூப குண விபவங்களை உள்ளபடி தெளிந்து இருக்கும் அவர்கள் –
அன்றிக்கே –-
சம்பந்தி சம்பந்திகள் அளவிலே கிருபை அதிசயித்து இருக்கிற தம்முடைய ஸ்வபாவத்தை-உள்ளபடி தெளியப் பெற்றவர்கள் என்னுதல் –
அமுதனார் தம்முடைய சம்பந்தி சம்பந்திகள் விஷயத்தில் -கிருபை-பண்ண விரும்புவதும் –
அந்த ஸ்வபாவத்தை உள்ள படி அறிகைக்கு உத்தேச்யர் என்று இறே -எம்பெருமானார் உடைய-ஸ்வபாவம் –
தம்மை ஆஸ்ரயித்து இருக்குமவர்களை காட்டில் – ஸ்வ சம்பந்த சம்பந்திகள் விஷயத்தில் கிருபை-
அதிசயித்து செல்ல வேண்டும்படியாய் இருக்கும் -ஆகையால் இறே –
த்வத் தாஸ தாஸ கண ந சரமாவதவ் யஸ் ஸ்வத்தா-சதைகரசதா விரதாமமாஸ்து -என்று ஸ்ரீ ஜீயரும் பிராரத்து அருளினார் இறே –
இப்படிப் பட்ட ஸ்வபாவத்தை அறிந்து ஆஸ்ரயித்தார் உடைய-

குணம் சாற்றிடும் தன்மை உற்றார் –
எம்மை நின்றாளும் பரமரே -நம்மை அளிக்கும் பிராக்களே –
தம் அடியார் அடியார் தமக்கு அடியார் அடியார் தம் அடியார் அடியோங்களே –
சிறு மா மனிசராய் என்னை ஆண்டார் இங்கே திரியவே –
தொண்டர் சேவடி செழும் சேறு என் சென்னிக்கு அணிவனே –
கடல் மலை தலை சயனம் ஆர் எண்ணு நெஞ்சுடையார் அவர் எம்மை ஆள்வாரே –
தண் சேறை எம்பெருமான் தாள் தொழுவார் காணும் என் தலை மேலாரே –என்று பிரதம பர்வ நிஷ்டரான ஸ்ரீ ஆழ்வார்கள்
ததீய விஷயத்தில் அருளிச் செய்த குணாதிக்யத்தை இட்டு ஸ்தோத்ரம் பண்ணுகை யாகிற ஸ்வபாவத்தை உடையராய் இருப்பார் –

தன்மை -ஸ்வபாவம் –
சாற்றுதல் -பிரகாசமாக சொல்லுதல் –

இல்லை என்று அறிந்து –
தத்ராபி துர்லபம் மன்யே வைகுண்டே ப்ரிய தர்சனம் -என்னுமா போலே இது-தான் துர்லபம் –
விஷய ப்ரவணனுக்கு அத்தை விட்டு ஸ்ரீ பகவத் விஷயத்திலே வருகைக்கு உள்ள அருமை போல்-அன்றிக்கே –
பிரதம பர்வதத்தை விட்டு -சரம பர்வதத்திலே வருகைக்கு உள்ள வருமை -என்றும் சொல்லுகிறபடியே
மேட்டுமடையான இவ் அத்யாவச்யத்தை உடையவர் ஒருவரும் இல்லை என்று அறிந்து –
இல்லை என்று திரு உள்ளம் பற்றி -என்றபடி –

இந்த சூஷ்ம அர்த்தத்தை தெளிந்து இருக்குமவர் இவர் ஒருவரே என்று இருக்கிறார் காணும் ஸ்ரீ அமுதனார் –

இராமானுசன் –
ஸ்ரீ எம்பெருமானார் –

தம்முடைய பூர்வ அவதாரத்தில் வெளி இட மாட்டாத அர்த்தத்தை காணும் இப்போது வெளி இடத் தொடங்கினார் –

தன் தகவால் –
சாவித்ரீ முக்தாநாம் சகல ஜகதேன ப்ரச மனீ கரீ யோபிஸ் தீர்த்த ரூபசித-ரசயா முன முகை நிருச்சேதாநிம் நேதாமபி
சமாலாப்வயதிமாம் யதர்ச்சா விஷேபாத்-யதிபதி தயாதி வ்யதடி நீ –
(கங்கை முத்து / ஸ்ரீ ஸ்வாமி முக்தர் / பாபம் போக்கும் கங்கை போலே ஸ்ரீ ஸ்வாமி ஸ்ரீ ஸூக்திகள் -யமுனை தீர்த்தங்கள் சேர்ந்து –
வெள்ளைப் பெருக்கு/ ஸ்ரீ யாமுனாதிகள் உபதேசமும் இவர் கருணையில் சேரும் -நிருச்சேதா -வற்றாத –
நின் நே மேட்டு நிலம் -வணங்கா முடி -ஸ்ரீ யதிராஜ சப்ததி விடாமல் ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் காட்டி அருளுகிறார் ) என்கிறபடி
கரை கட்டா காவேரி போலே பெருகி வருகிற-தம்முடைய பரம கிருபையாலே –

இக் கிருபை பூர்வ அவதாரத்தில் ஸ்ரீ ராம சௌந்தர் யத்தாலே அமுக்குண்டு-நிற்க்கையாலே
இவ் அர்த்தத்தை வெளி இட மாட்டாதே இருந்தார் என்றபடி –

தன்னை உற்று ஆள் செய்யும் தன்மையினோர் –
வாசா யதீந்திர மனசா வபுஷாச யுஷ்மத்-பாதார விந்த யுகளம் பஜதாம் குருணாம் -என்றும் –
நித்யம் யதீந்த்ரம் தவ திவ்ய வாபஸ் ச்ம்ரத்தொமே-சக்தம் மனோபவது வாக் குண கீரத்த நேசவ்-
க்ர்த்யஞ்ச்ச தாஸ்ய கரணந்து – கரத்வயச்ய-வ்ர்த்யந்தே ரேச்து விமுகம் கரண த்ரயஞ்ச -என்றும் –
நித்யம் யதீந்திர தவ திவ்ய பதாப்ஜ சேவா -என்றும் சொல்லுகிறபடி –
தம்மை ஒழிய வேறு ஒரு விஷயாந்தரம் அறியாதபடி -ஆஸ்ரயித்து –கரண த்ரயத்தாலும் தமக்கு சகல வித கைங்கர்யங்களும்
பண்ண வேணும் என்னும் ஸ்வபாவத்தை-உடையராய் இருக்குமவர்கள் –
தன்மையினோர் –
ஸ்வபாவம் உடையோர்

மன்னு தாமரைத்தாள் தன்னை உற்றாள் செய்ய என்னை உற்றான் இன்று –
த்ர்ணீ கர்த விரிஞ்சாதி நிரந்குச விபூதய -ராமானுஜ பதாம் போஜ சமாச்ரயண சாலி ந-என்றும் –
ஸ்ரீ ராமாநுஜார்ய சரண த்வந்த்வ கைங்கர்ய வ்ர்த்தய-சர்வாவச்தாஸூ சர்வ ரஸூ -தாரக போஷகாஸ் சமே -என்றும் சொல்லுகிறபடி –
இப்படி சர்வ பிரகாரத்தாலும் ஸ்லாக நீயராய் இருக்குமவர்கள் –
உண்ணும் சோறு பருகும் நீர் தின்னும் வெற்றிலையும் எல்லாம் ஸ்ரீ கண்ணன் எம்பெருமான் -என்று ஸ்ரீ ஆழ்வார் அத்யவசித்தால் போலே
தமக்கு தாரகாதிகளாக அத்யவசித்து –
கம்பீராம்பஸ் சமுத்பூதமாய் -செவ்வி பெற்று இருக்கிற செந்தாமாரை போலே
அதி ஸூ குமாரங்களாய் -ஒன்றுக்கு ஓன்று போலியாய் -பொலிந்து என்றும் –
மன்னு தாமரை தாள்கள் அன்றோ-அத்யந்த போக்யங்களாய் இருக்கிற அவர்களுடைய திருவடிகளை –

தத் தாஸ தைகர சதா விரதாமமாஸ்து -என்றபடியே
வழு இலா அடிமை செய்ய வேண்டும் என்னும் மநோ ரதத்தையும் –
மம மத் பக்த பக்தேஷூ ப்ரீதிரப்யதி காபவேத் –
தஸ்மான் மத் பக்த பக்தாஸ்ஸ பூஜ நீயா விசேஷத -என்ற அவனுடைய ஊற்றத்தை போன்ற ஊற்றத்தையும் உடையராய் கொண்டு –
மற்றொரு பேறும் மதியாதபடி பற்றினார் –
மநோ ரதித்த படியே -அவர்களுக்கு வழு இலா அடிமை செய்ய வேண்டும்படியாக அடியேனை இன்று திருத்தி-
அங்கீ கரித்து அருளினார்-
மன்னுதல்-பொருந்துதல் –
இவ் அங்கீகாரம் முன்பு உண்டாய்-இருந்தது -ஓன்று அல்ல –
இன்று உற்றான் –
அத்யமே சபலம் ஜன்ம ஸூ ப்ரபாதாசமே நிசா -என்கிறபடி-
விடியா வென் நரகம் அற்றுப் போய் இன்று நல் வீடு உண்டாக தொடங்கிற்று -என்கிறார் –

மன்னு தாமரைத் தாள்
எல்லாரும் என்னை ஆஸ்ரயிக்கிரார்கள் தவிர-
என்னை ஆஸ்ரயித்து உள்ளவர்களை ஆஸ்ரயித்து -அவர்கள் குணங்களை உலகு அறியப் பேசுகிறவர் எவருமே இல்லையே –
என்னும் குறைபாடு ஸ்ரீ எம்பெருமானார் திரு உள்ளத்திலே நெடும் காலமாய் இருந்தது –
அக்குறை பாட்டினை என்னை இன்று தன்னை ஆஸ்ரயித்தவர்களை ஆஸ்ரயித்து
அவர்கள் திருவடிகளிலே ஆட் செய்யும் படி செய்ததனால் -அவர் தீர்த்துக் கொண்டார் என்றபடி –
தம்மை ஆஸ்ரயித்தவர்களை உற்று ஆட் செய்யும்படி செய்தது கட்டாயப் படுத்தியதனால் அன்று –
அதில் போக்யதையை காட்டி விரும்பும் படி செய்ததனாலேயே என்னும் கருத்து தோன்ற -மன்னு தாமரைத் தாள் -என்றார் –

தன் தகவால் –
தன் மனக்குறை தீர என்னை இந்த உயர்ந்த நிலைக்கு தேர்ந்து எடுக்க காரணம் -தனது கிருபையே – என்கிறார்
தகவு -கிருபை
இனி ஆட் செய்ய -என்பதற்கு
குணம் சாற்றிடல் ஆகிய அடிமை செய்ய என்னும் பொருள் கொண்டு
தன்னயுற்றாரை குணம் சாற்றிடும் தன்மை உற்றார் இல்லையே என்னும் குறை தீருவதற்காக
என்னை குணம் சாற்றி -ஆட் செய்ய -ஏற்று அருளினார் -என்னவுமாம் –
என்னை –
குணம் சாற்றிடும் –துதிக்கும் -தன்மை-இயல்பாய் அமைந்த உணர்ச்சி ஊட்டும் கவித் திறமை -வாய்ந்த –
அமுத கவியாய -என்னை -என்றபடி .
தன்னை ஆஸ்ரயித்தவர்களைப் பற்றி கவி பாடும் தன்மை வாய்ந்தவர் எவரும் இல்லையே என்று குறை பட்டு –
ஸ்ரீ அமுதனாரை கொண்டு -ஸ்ரீ ஆழ்வான் விஷயமாக கவி பாடச் செய்து கேட்கலாம் என்று
ஸ்ரீ அமுதனாரை ஸ்ரீ ஆழ்வான் திருவடிகளிலே -ஆஸ்ரயித்து ஆட் செய்யும் படி அங்கீ கரித்து அருளினார் ஸ்ரீ எம்பெருமானார் –

ஆயின் ஸ்ரீ அமுதனார் ஸ்ரீ ஆழ்வானுக்கு ஆட் செய்தாரே அன்றி –கவி பாடி -ஸ்ரீ ஆழ்வான் குணம் சாற்றி –
ஸ்ரீ எம்பெருமானாரைக் கேட்ப்பிக்க வில்லை –
காரணம் ஸ்ரீ ஆழ்வான் ஸ்ரீ எம்பெருமானார் விஷயமாக கவி பாடக் கட்டளை இட்டாரே யன்றி
தன் விஷயமாக கவி பாட சற்றும் இசைய வில்லை –
அதனால் ஸ்ரீ எம்பெருமானாரைப் பற்றிய பாடல்களில் இடை இடையே அவரைக் குறிப்பிடுவது தவிர
தனியே கவி பாடுவது ஸ்ரீ அமுதனாருக்கு இயலாதாய் ஆயிற்று —
ஸ்ரீ எம்பெருமானார் தம் ஆசார்யர் ஆகிய பெரிய நம்பிகள் நியமனப்படி -அவர் விஷயமாக அல்லாமல்-
பரமாச்சார்ய விஷயமாக -யத்பதாம் போரு ஹத்த்யான – என்னும் ஸ்லோகத்தை அருளிச் செய்தது போலே
ஸ்ரீ அமுதனாரும் பரமாசார்ய விஷயமாக இந்த பிரபந்தத்தை அருளிச் செய்தார் -என்க –

தன்னை உற்றாரை குணம் சாற்றிடும் தன்மை உற்றார் -என்று இயைக்க
சாற்றிடும் -என்பது வினை முற்று அன்று -பெயர் எச்சம்-அது தன்மை என்னும் பெயரோடு முடிகிறது –

தன்னை உற்றார் அன்றி தன்னை உற்றாரை குணம் சாற்றிடும் தன்மை உற்றார் இல்லை –
என்று அறிந்து
தன்னை உற்று ஆட் செய்யும் தன்மையினோர் மன்னு தாமரைத்தாள் -தன்னை உற்று ஆட் செய்ய
ஸ்ரீ இராமானுசன் தன் தகவால் இன்று என்னை உற்றான் -என்று கொண்டு கூட்டி முடிக்க –

இனி உற்றான் என்பதைப் போலே –சாற்றிடும் என்பதையும் வினை முற்றாக கொண்டு –
இரண்டு வாக்யங்களாக பிரித்து -பொருள் கூறலாமோ என்று தோன்றுகிறது .
அப்பொழுது கடைசியில் உள்ள சாற்றிடும் என்பதை மூன்றாம் அடியில் உள்ள –தன்மை -என்பதோடு கூட்டி
வலிந்து உரை கூறும் இடர்ப்பாடு இல்லை –
மூன்றாம் அடியில் உள்ள தன்மை -என்பதற்கு –
தம் அடியார்க்கு அடியாராய் இருக்கும் ஆத்மாவினது இயல்பான தன்மை –என்று பொருள் கொள்ளல் வேண்டும் –

தனக்கு அடியார்கள் உளரே அன்றி தன் அடியார்க்கு அடியாராம் இயல்பான நிலைமையை எய்தினவர் ஒருவரும் இல்லையே –
என்று இனி –
தன் அடியார்களுக்கு அடியார் ஆவதற்கு உறுப்பாக தன்னை உற்றாரை குணம் சாற்றிடுவார் ஸ்ரீ எம்பெருமானார் -என்று
இப் பொழுது பொருள் ஆயிற்று –

புதிதாய் வருமவர்களிடம் தம் அடியார்களை ஆஸ்ரயிப்பதற்கு விருப்பம் ஏற்ப்படும் வகையில் –
அவ் அடியார்களை நாடறிய புகழ்ந்து உரைப்பர் எம்பெருமானார் -என்பது கருத்து –
ஸ்ரீ ராமானுசன் -என்பது இரண்டு வாக்யங்களுக்கும் ஒரே எழுவாய் –
தன் தகவால் -என்பதனை –
காகாஷி ந்யாயத்தாலே -முன்வாக்யத்திலும் பின் வாக்யத்திலும் கூட்டிக் கொள்ளல் வேண்டும்
தன் தகவால் உற்றான் என்றும்
தன் தகவால் தன்னை உற்றாரை குணம் சாற்றிடும் -என்றும் உரைக்க –

இதனால் தன் அடியார் குணத்தை தானே சாற்றிடுதல் தகுமா என்னும் வினாவிற்கும் விடை இறுத்ததாகிறது –
சீரியதான அடியார்க்கு அடிமை என்னும் இயல்பான நிலையில் வருமவர்களை அமர்த்தல் வேண்டும் -என்னும் கிருபையினாலே
அவர்களுக்கு ருசி உண்டாகுவதற்க்காக-சாற்றிடுதலின் இது தகாதது அன்று -என்க .

இனி உலகை உய்வித்தலாம் தமது பணியில் -தன் அடியார்களை ஊக்குவித்து –
அடியார்க்கு அடியார்களை பெரும் மகிழ்வின் மிகுதியினாலேயே தன் அடியார்களை கொண்டாடுதலும் தகும் -என்க –

தான் வளர்த்த கிளி -தன்னால் கற்ப்பிக்க பட்ட திரு நாமத்தை விவேகத்துடன் சமயத்துக்கு ஏற்ப –
உஜ்ஜீவிப்பித்த படி -தோற்றுமாறு –அடைவே சொல்லக்கேட்டு -தரித்து –
வளர்த்ததனால் பயன் பெற்றேன் வருக -ஸ்ரீ திரு நெடும் தாண்டகம் – -14 – என்று
ஸ்ரீ பரகால நாயகி -தான் கற்பித்த கிளையை கொண்டாடினது போலே
ஸ்ரீ எம்பெருமானாரும் தாம் கற்பித்த சீடர்கள் தாம் வழங்கிய கல்வி கொண்டே உலகினை உய்வித்தலாம் தமது பணியிலே –
உரு துணையாய் நிற்றலையும் –
தம் அடியார்க்கு அடியார் -தமக்கு கிடைத்தமையையும் கண்டு மகிழ்ந்து -கற்பித்த தலினால் பயன் பெற்றேன் -என்று
கற்ப்பிக்க பட்ட சீடர்களைக் கொண்டாடினார் என்று அறிக –

தன்னை உற்றாரைக் கொண்டாடுவது ஆஸ்ரயிப்பவர்க்கு-அடியார்க்கு அடிமையில் விருப்பம் உண்டாவதற்கும் –
தான் கற்ப்பித்தது உயிர்களை உய்விப்பதில் பயன் பட்டமையினாலும் –
அடியார்க்கு அடியார் கிடைத்தமையினாலும்-
உண்டான வரை கடந்த மகிழ்ச்சிப் பெருக்கின் போக்கு வீட்டிற்காகவும் -என்றது ஆயிற்று .

முதல் வாக்யத்தால் ஸ்ரீ எம்பெருமானார் தம்மை ஸ்ரீ ஆழ்வான் திருவடிகளில் ஆஸ்ரயிப்பித்ததும்
இரண்டாம் வாக்யத்தால் -இறாய்க்காமல் ஸ்ரீ ஆசார்யன் ஆணைக்கு ஆட் பட்டு ஸ்ரீ ஆழ்வான் தமக்கு ஆசார்யனாகி –
அந்த ஸ்ரீ எம்பெருமானாராலே கொண்டாடப் பட்டதும் -குறிப்பால் உணர்த்தப் படுகின்றன .

ஸ்ரீ மணவாள மா முனிகள் கொண்டு கூட்டி ஒரே வாக்யமாக உரை அருளிச் செய்து உள்ளார் –
அவர் தம் திரு உள்ளம் –தன்மை -என்பது ஸ்ரீ எம்பெருமானார் ஆகிற தம் அடியார்க்கு அடியார் ஆகிற-ஸ்வபாவம் என்னும்
பொருளைக் கொடுக்காது -என்பதோ வேறு யாதோ தெரிகிலம்-
அறிஞர்கள் அருள் கூர்ந்து உணர்த்துமாறு அடி பணிந்து வேண்டுகிறோம் .

ஆசார்ய சார்வ பௌமராகிய மணவாள மா முனிகள் திரு உள்ளத்துக்கு முரண்பாடு இல்லை எனில்
நிர்வாஹச்ய நிர்வஹா ந்தரா தூஷகத்வம் –
ஒரு நிர்வாஹம் -ஒரு வகையில் பொருள் உரைத்தல் –மற்ற நிர்வாஹத்தை -வேறு வகையில் பொருள் உரைத்தலை –
குற்றம் கூறி கடிந்தது ஆகாது –என்கிற கணக்கில் கொள்ளவேண்டும் என்று பிரார்த்திக்கிறோம் –

———

குணம் சாற்றிடும் தன்மை உற்றார் –
எம்மை நின்றாளும் பரமரே -நம்மை அளிக்கும் பிராக்களே –
தம் அடியார் அடியார் தமக்கு அடியார் அடியார் தம் அடியார் அடியோங்களே –
சிறு மா மனிசராய் என்னை ஆண்டார் இங்கே திரியவே –
தொண்டர் சேவடி செழும் சேறு என் சென்னிக்கு அணிவனே –
கடல் மலை தலை சயனம் ஆர் எண்ணு நெஞ்சுடையார் அவர் எம்மை ஆள்வாரே –
தண் சேறை எம்பெருமான் தாள் தொழுவார் காணும் என் தலை மேலாரே –என்று பிரதம பர்வ நிஷ்டரான ஸ்ரீ ஆழ்வார்கள்
ததீய விஷயத்தில் அருளிச் செய்த குணாதிக்யத்தை இட்டு ஸ்தோத்ரம் பண்ணுகை யாகிற ஸ்வபாவத்தை உடையராய் இருப்பார் –

————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: