ஸ்ரீ ராமானுஜ நூற்றந்தாதி பாசுரமும்- ஸ்ரீ ஆழ்வார் பாசுரங்களும் –86-பற்றா மனிசரைப் பற்றி அப் பற்று விடாதவரே உற்றார் என உழன்றோடி நையேன் இனி- இத்யாதி —

ஸ்ரீ பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை ––அவதாரிகை –

ஸ்ரீ இராமானுசனைத் தொழும் பெரியோர் பாதம் அல்லால் என் தன் ஆர் உயிர்க்கு யாதொன்றும் பற்று இல்லை –
என்ற அநந்தரம் –
முன்பு அப்ராப்த விஷயங்களை பற்றி இருப்பாரை பந்துக்களாக நினைத்து -அவர்கள் அளவிலே தாம் ப்ராவண்யராய்
போந்த படிகளை யனிசந்தித்து -இனி அது செய்யேன் –
ஸ்ரீ எம்பெருமானாரை சிந்திக்கும் மனச்சு உடையார் ஆரேனும் ஆகிலும் அவர்கள் என்னை யாள உரியவர் என்கிறார் .

ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை–அவதாரிகை–

ஸ்ரீ இராமானுசனை தொழும் பெரியோர் பாதம் அல்லால் என் தன் ஆர் உயிர்க்கு யாதொன்றும் பற்று
இல்லையே -என்று தம்முடைய நிஷ்டையை சொன்னார் –
இப்பாட்டிலே –
முற் காலம் எல்லாம் அப்ராப்த விஷயங்களை தங்களுக்கு அபாஸ்ர்யமாக பற்றிக் கொண்டு -போந்து
அவர்களை பந்துக்களாக நினைத்து -அவர்கள் அளவில்
தாயே தந்தை என்னும் தாரமே கிளை மக்கள் என்கிற படியே தாம் அதி மாத்ரா ப்ரவனராய் போந்த படிகளை அனுசந்தித்து
பீத பீதராய் அப்படி செய்யக் கடவேன் அல்லேன் –
தத்வ ஹித புருஷார்த்தங்களை உள்ளபடி அறியக் கடவரான பெரியோர்களாலே ஸ்துத்திக்கப் படுகிற ஸ்ரீ எம்பெருமானாரை
சிந்திக்கும் மனசை -நிதி பெற்றால் போலே லபித்தவர்கள் ஆரேனும் ஆகிலும் அவர்களே என்னை ஆள உரியவர்கள் என்கிறார் –

ஸ்ரீ அமுது விருந்து-ஸ்ரீ திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் ஸ்வாமிகள்-அருளிய உரை–அவதாரிகை-

ஸ்ரீ இராமானுசனை தொழும் பெரியோர் பாதம் அல்லால் வேறு எதுவும் பற்று இல்லாத நிலை எனக்கு இன்றையது –
முன்போ –
வேறு விஷயங்களில் ஈடுபட்டு ஒன்றுக்கும் உதவ மாட்டாத அற்ப மனிசர்களை அண்டி -அந்நிலையை விட மாட்டாது –
அவர்களை உறவினராக நினைத்து -அவர்கள் மிக பரிவு கொண்டு இருந்த நிலை .
இனி
அந்நிலை எனக்கு மீளாது -எம்பெருமானார் இடம் ஈடுபடும் உள்ளம் படைத்தவர்
எவராயினும் -அவர் -மேல் உள்ள காலம் எல்லாம் -என்னை ஆள்வதற்கு – உரிய பெரியவர் ஆவார் -என்கிறார் –

பற்றா மனிசரைப் பற்றி அப் பற்று விடாதவரே
உற்றார் என உழன்றோடி நையேன் இனி ஒள்ளியநூல்
கற்றார் பரவும் இராமானுசனைக் கருதும் உள்ளம்
பெற்றார் யவர் அவர் எம்மை நின்றாளும் பெரியவரே – – 86- –

பத உரை –
பற்றா -ஒன்றுக்கும் பற்றாத -எதனுக்கும் திறமை அற்ற
மனிசரை-அற்ப மனிதர்களை
பற்றி -அண்டி நின்று
அப் பற்று -அவ்வண்டி நிற்றலை
விடாது -விட்டு விடாமல்
அவரே -அவர்களையே
உற்றார் என -உறவினர் என்று கருதி
உழன்று -அலைந்து கஷ்டப் பட்டு
ஓடி -அவர்களைக் காண வேண்டும் என்று ஓடி
இனி நையேன் -இனி மேல் நிலை குலைந்து போக மாட்டேன்
ஒள்ளிய -உண்மையை புலப்படுத்துவதான
நூல் கற்றார் -சாஸ்த்ரங்களை கற்று அறிந்தவர்கள்
பரவும் -துதிக்கும்
இராமானுசனை -ஸ்ரீ எம்பெருமானாரை
கருதும் உள்ளம் -இடைவிடாது நினைக்கும் மனத்தை
பெற்றார் -பெற்றவர்கள்
யவர் –எவர்களோ
அவர் -அவர்கள்
எம்மை-எங்களை
நின்று -நிலையாக என்றும் இருந்து
ஆளும் -ஆட் கொள்ளும்
பெரியவர் -பெருமை உடையவர் ஆவார் .

வியாக்யானம் –
ஒன்றுக்கும் பற்றாத சூத்திர மனுஷ்யரை ஆஸ்ரயித்து
அந்த ஆஸ்ரயணம் விடாதே நிற்கிறவர்களையே பந்துக்கள் என்று -அனுசந்தித்து –
அவர்கள் பின்னே திரிந்து -உழன்று –
அவர்கள் விஷயமான ப்ராவண்யத்தாலே -அவர்கள் முகத்திலே விழிக்க பெறுவது -எப்போது-என்று ஓடி –
அவர்கள் உடைய சம்ச்லேஷ விச்லேஷங்களில் உண்டான ஹர்ஷ சோகங்களாலே –
இனி சிதிலன் ஆகேன் –
தத்வ ஹித புருஷார்த்தங்களை ஸூ வ்யக்தமாக பிரகாசிக்கும் சாஸ்த்ரங்களை அதிகரித்து இருக்குமவர்கள் –
தங்கள் கல்விக்கு பிரயோஜனம் இது என்று – பிரேமத்தாலே அடைவு கெட ஸ்தோத்ரம் பண்ணா நின்றுள்ள
ஸ்ரீ எம்பெருமானாரை அனுசந்திக்கையே யாத்ரையாய் இருக்கும் மனசை நிதி பெற்றால் போலே-
லபித்தது இருக்குமவர்கள் -யாவர் சிலர் –
அவர்கள் குல சரண கோத்ரங்கள் ஏதேனுமாக வமையும் –
அவர்கள் நம்மை இவ்வாத்மா உள்ளளவும் ஒருபடிப்பட அடிமை கொள்ளும் மகானுபாவர்

அதவா –
பற்றா மனிசர் -இத்யாதிக்கு –
சூத்திர மனுஷ்யரை ஆஸ்ரயித்து -அந்த ஆஸ்ரயணம் விடாதே அவர்களையே உத்தாரகராக அனுசந்தித்து –
உழன்று -ஓடி -நையேன் -என்னவுமாம்

ஓடினேன் ஓடி –வாடினேன் வாடி -முன்னம் -நான் கண்டு கொண்டேன் ஸ்ரீ நாராயணா என்னும் நாமம் -ஸ்ரீ கலியன்
நான் கண்டு கொண்டேன் ஸ்ரீ ராமானுசா என்னும் நாமம் -என்கிறார் –
உள்ளம் உடையார் இல்லாமல் பெற்றார் -நிதி பெற்றால் போலே -ஸ்வ பாவிகம் இல்லாமல் –
மனம் பெற்றார் -சம்பாதித்தார் இல்லை -அவர் கிருபையால் பெற்றமை தோன்ற –
இத தாய் ஸ்ரீ ராமானுசன்-ஸ்ரீ பட்டர்-ஏய்ந்த பெரும் கீர்த்தி-ஸ்ரீ அனந்தாழ்வான் –அனுசந்திப்பதே கால ஷேபம்–
குலம் தாங்கு -எவரேலும் அவர் கண்டீர்-அவர் எம்மை நின்று ஆளும் பரமரே
எங்கே இருந்தாலும் எப்படிப் பட்டவர்கள் ஆகிலும் ஸ்ரீ ராமானுசரே என்று இருப்பார் என் ஸ்வாமி –
அவர்கள் நம்மை இவ் ஆத்மா உள்ள அளவும்–நம்மை- அனைவரையும் எம்மை என்று நம்மையும் சேர்த்துக் கொள்கிறார்-

பற்றா மனிசரைப் பற்றி –
பெரியேனான பின் பிறர்க்கே உழைத்து ஏழை யானேன் -என்றும் –
பாந்தாவாபாச லோலா -என்றும் சொல்லுகிறபடியே
சம்பதி சர்வச்வாப ஹாரிகளாய் ஆபதி அரஷகராய் இருக்கையாலே-ஒன்றுக்கும் பற்றாத சூத்திர மனுஷ்யரை
ஸ்வரூப நாசகரமான அடிமைத் தொழில் செய்வதாக ஆஸ்ரயித்து –

அப்பற்று விடாதவரே –
அந்த ஆஸ்ரயணத்தை விட மாட்டாதவரே –

உற்றார் என உழன்று –
இப்படி ஆபாச பந்துக்கள் ஆனவர்களை -மாதர் பித்ர் பௌத்ராதியான சர்வ வித பந்துக்கள் என்றும் –
நிர்வாகார் என்றும்-ரஷகர் என்றும் – பிரமித்து அவர்கள் பின்னே திரிந்து –
அவர்களை பார்க்கும் அளவும் நிற்கிற இடத்தில் நிற்க ஒட்டாதே
அதி மாத்ர ப்ராவண்யத்தாலே -அவர்கள் இருந்த இடம் தேடிக் கொண்டு ஓடி –
அவர்கள் தன்னிலும் தண்ணியர் என்று அறிய மாட்டாதே -அவர்களாலே என் தனக்கு
ஒரு புருஷார்த்த சித்தி உண்டு என்று அவர்கள் க்ரஹங்களுக்கு பல படியாலும் ஓடி -ஓடி -ஓடிபோய் என்றபடி –

நையேன் இனி –
ஸ்ரீ எம்பெருமானார் விஷயீ-காரத்தை பெற்ற பின் இப்படி செய்து சிதிலன் ஆகேன் –
அவர்களுடைய சம்ச்லேஷ விச்லேஷங்களில் உண்டான ஹர்ஷ சோகங்களாலே- சிதிலன் ஆகேன் என்ற படி –

அன்றிக்கே –பற்றா மனிசரை -இத்யாதிக்கு –
சூத்திர மனுஷ்யரை ஆஸ்ரயித்து -அந்த ஆஸ்ரயணம் விடாதே அவர்களை உற்றாராக அனுசந்தித்து
உழன்று ஓடி-நையேன் -என்று பொருள் ஆகவுமாம்-
துரீஸ் வரத்வார பஹிர் விதர்த்திகா துராசி காயை ரசிதொயமஞ்சலி – என்கிறாப் போலே
அவர்களுக்கு ஒரு நமஸ்காரம் என்கிறார் -காணும் –

பற்றா மனிசரை –ஓடி நையேன் இனி —
முன்பு நான் பற்றி நின்றது -ஒன்றுக்கும் பற்றாத மனிசரை –
துயரில் மலியும் மனிசர் -திருவாய் மொழி – 3-10 6- – என்றபடி
தாங்கள் துயரத்திலே அழுந்துகின்றவர்கள் தங்களை அண்டினவர்களை துயரை எவ்வகையிலே
துடைக்க வல்லவர் ஆவார்கள் என்னும் கருத்துடன் மனிசர் -என்கிறார் .

இனி பற்றா மனிசர் -என்பதற்கு
ஸ்ரீ எம்பெருமானையோ -ஸ்ரீ எம்பெருமானாரையோ -பற்றா மனிசர் என்னலுமாம் .-
இப்பொழுது பற்றினவராய் இருப்பின் அவரைப் பற்றுவதற்கு பயன் உண்டு –
பற்றாமையால் -என் சவிப்பார் மனிசரே -திரு வாய் மொழி – 3-5 5- – என்றபடி
உண்மையில் மனிசர் ஆகாத அன்னாரைப் பற்றுதற்கு பயன் ஏது-என்று கருத்து ஆகிறது .

இனி நம்மைப் பற்றுகிறவர்கள் இடம்
கண்டதோடு பட்டதல்லால் காதல் மற்று யாதுமில்லை -திரு வாய் மொழி – 9-1 1- – என்றபடி
பற்று -காதல்-இல்லா மனிசர் -என்று உரைப்பினுமாம் .
உலக நிலையைப் பற்றிய சான்றோர் உபதேசத்தாலும் -தமது லோக அனுபவத்தாலும் –
இப் பற்றினுடைய விட மாட்டாத திண்மை தோற்ற -அப்பற்று விடாது -என்கிறார் .
அவரே உற்றார் -பற்றப்பட்ட அப் பற்றா மனிசரே உறவாளர்

இனி
அப்பற்று விடாதவரே உற்றார் என -என்பதற்கு
பற்றா மனிசரைப் பற்றிய அப் பற்றை விடாமல் இருப்பவர்களை உற்றாராக நினைத்து என்ற பொருள் கூறலுமாம் –
பற்றா மனிசரை உறவாக கொண்டமை முந்தின பொருளிலும்
அவரைப் பற்றினவர்களை உறவாக கொண்டமை பிந்தின பொருளிலும் தோன்றும் .

உற்றார் என உழன்று –
உறவினர் என்று அவர்கள் பின்னே திரிந்து உழன்று உற்றாருக்காக உழன்று -என்னாமல் –உற்றார் என உழன்று -என்றது
உற்றார் எனபது உழல்கின்ற எனது நினைப்பே அன்றி உண்மையில் அவர் உற்றார் அல்லர் எனபது பட நின்றது .
ஓடி
அவர்கள் திறத்து பேரன்பினால் முகத்திலே விளிக்கப் பருவத்து எப்போதோ என்று ஓடி
இனி நையேன்
அவர்களோடு கூடி நிற்கில் களிப்பின் மிகுதியாலும்-பிரிந்திடில் பிரிவாற்றாமையாலும் உருக் குலைந்து போக மாட்டேன் –
இது காறும் நைந்தது போதும் .இனி மேல் உழன்று ஓடி நிலை குலையும் நிலையே எனக்கு ஏற்படாது -என்கிறார் .

தாயே தந்தை என்னும் தாரமே கிளை மக்கள் என்னும் -நோயே பட்டு ஒழிந்தேன்–
ஏவ காரம் ஒருவரே போதும்-அபயம் -சேர்ந்து இருந்தால்/பிரிந்தால் பயம்–

ஒள்ளிய நூல் கற்றார் பரவும் –
ரிசோ யசூஷி சாம நிததைவாதர்வணா நிச -சர்வம் அஷ்டாந்தராஸ் த்த்யம் யச் சாந்யதபி வான்மயம்-என்றும்
ஸ்வ ஞானம் ப்ரபாகஞ்ஞானம் ப்ராப்யஞானம் முமுஷூபி -ஜ்ஞானத் த்ரயம் உபாதேயம் ஏதத்அநயம் ந கிஞ்சன -என்றும் –
சுடர் மிகு சுருதி -என்றும் -சொல்லுகிறபடி –
சகல வேத சங்க்ரஹமாய் தத்வ ஹித புருஷார்த்தங்களை உள்ளபடி பிரகாசிப்பதுமான ஸ்ரீ ரகஸ்ய த்ரயத்தை –
ஸ்வ ஆசார்யரான ஸ்ரீ எம்பெருமானார் உடைய பிரசாதத்தாலே பெற்று –

அதுக்கு ஆந்தர ப்ரமேயமாய் -தத் யாதாம்ய ரூபமாய்-சார தமமாய் இருந்துள்ள அர்த்தம் –
ஆச்சார்யா தேவோ பவ -தேவ மிவ ஆச்சார்யா முபாசீதே -என்றும்
யஸ்ய தேவே பரா பக்திர் யதே தேவே ததா குரவ் -என்றும் -தேவ வத்ச்யாதுபாச்ய -என்றும் –
தஸ்மின் ராமானுஜார்யே குருரிதி சப்தம்பாதி நாந்யத்ரா-என்கையாலே
ஸ்ரீ எம்பெருமானாரே என்று-தெளிந்து நிலை பெற்று இருக்குமவர்கள் –
தம் தாமுடைய கல்விக்கு பிரயோஜனம் இதுவே என்று-பிரேமத்தால் அடைவு கெட ஸ்தோத்ரம் பண்ணா நின்று உள்ள –

இராமானுசனை –
ஸ்ரீ எம்பெருமானாரை –

ஒள்ளிய நூல் கற்றோர் பரவும் இராமானுசனை
பக்தியோடு முறைப்படி ஆசார்யனிடம் கற்று -உணர்ந்தமையின் -நூல் ஒள்ளிய நூல் ஆயிற்று .
எவனுக்கு தேவன் இடத்திலும் -ஆசார்யன் இடத்திலும் பரபக்தி உள்ளதோ -அவனுக்கு சொன்னவைகளும்
சொல்லப் படாதவைகளுமான பொருள்கள் எல்லாம் பிரகாசிக்கும் .-என்னும் பிரமாணம் காண்க .
ஒள்ளிய -பிரகாசித்த –
நூல் பிரகாசித்தல் ஆவது -அதன் பொருள் தெளிவாக தெரியும்படி இருத்தல் –
நூல்களின் பொருள்கள் தத்த்வமும் -ஹிதமும் -புருஷார்த்தமும் ஆகும் .
அவைகள் உள்ளபடியே தெளிவாக தெரிதலால் கற்றார் தமது கல்விக்கு கருத்து பொருளாம்
எல்லை நிலமான புருஷார்த்தம் இதுவே எனக் கருதி -ஆச்சார்யர் ஆகிய ஸ்ரீ எம்பெருமானாரை பரிவுடன் பரவுகின்றனர் -என்க .

கருதும் உள்ளம் பெற்றவர் யவர் –
ஸ்ரீ ராமானுசைய சரணவ் சரணம் பிரபத்யே -என்றும் –
சரணமேமி ஸ்ரீ ராமானுஜம் – என்றும் –
ஸ்ரீ ராமானுச முனிவன் வாய்ந்த மலர்ப்பாதம் வணங்குகின்றேன் -என்றும் –
இதத்தாய் ஸ்ரீ ராமானுசன் -என்றும் – சொல்லுகிறபடியே அனுசந்திக்கையே யாத்ரையாய் இருக்கும் திரு உள்ளத்தை உடையவர் –

யவர்
எக்குற்றவாளர் எது பிறப்பு எது இயல்வாக நின்றோர் -என்கிறபடியே
உருவற்ற ஞானத்தையும் -தண்ணி யாக ஜென்மத்தையும் நிஷித்த வியாபாரத்தையும் உடையார் ஆகிலும் –

கருதும் உள்ளம் பெற்றார் –
ஸ்ரீ எம்பெருமானாரை இடைவிடாது தம் கருத்திலே இருத்தும் பாக்கியம் படைத்தவர்கள் -என்றபடி .
கருதும் உள்ளம் –
ஓர் இடத்தில் செவ்வையாய் -நின்றவா நில்லாத உள்ளம்-ஸ்ரீ எம்பெருமானாரையே கருதும் உள்ளம் ஆயிற்று .
தவம் புரிபவன் வாயு பஷணம் பண்ணிக்கிறான் என்றால் – காற்றையே சாப்பிடுகிறான் -என்று பொருள் படுவது போலே –
ஸ்ரீ இராமானுசனை கருதும் உள்ளம் பெற்றார் -என்பதற்கு –ஸ்ரீ இராமானுசனையே கருதும் உள்ளம் பெற்றார் –என்று பொருள் கொள்க .
உள்ளம் உடையார் -என்னாது பெற்றார் -என்றார் –புதையல் பெறுதல் போலே இது பெறாப் பேறு-என்று தோற்றற்கு-

கருதும் உள்ளம் பெற்றார்-ஞானம் இருக்க வேண்டும் என்பது இல்லை-மனசு இருந்தாலே போதும்-

அவர் எம்மை நின்று ஆளும் பெரியவரே –
அப்படிப் பட்ட குற்றத்தையும் இயல்பையும் பிறப்பையும் உடையவர்களே நமக்கு சேஷிகளாய் –
நம்மை யாவதாத்மா பாவியாக அடி பேராதே ஒருப்படி நின்று யதேஷ்ட விநியோக அர்ஹராம் படி –
ஆளா நின்று உள்ள மகாத்மாக்கள் –
யவரேலும் அவர் கண்டீர் – அவர் நின்றாளும் பெரியவரே -என்று ஸ்ரீ நம் ஆழ்வாரும் அருளிச் செய்தார் இறே –

ஸ்வப சோபி மஹீ பால விஷ்ணு பக்தோத் விஜாதிக -ந சூத்ரா பகவத் பக்தாவிப்ரா பாகவதாஸ் ஸ்மர்த்தா –
பக்திரஷ்ட விதாஹ்யேஷா யஸ்மின் மிலேச்சேபி வர்த்ததே சவிப்ரேந்த்ரோ முநிஸ் ஸ்ரீ மான் சயதிஸ்-சை பண்டித –
தஸ்மை தேயம் ததோராக்யம் சைபூஜ்யோ யதாஹ்யஹம் -ஸ்வ பசோபி ஹரேர் நாம யஸ்ய வாசி –
சக்ர்தப்ய வசாத்வி நிர்க்கதச்செத் குலதைவவம் மம தஸ்ய பாத தூளி -அனுவ்ரஜாம் யஹம் நித்யம் பூய யேத் யன்க்ரி-ரேணுபி –
தாஸ் சர்வாஸ் சிரசா தேவ பிரதி கிரகணாதி வைச்வயம் -என்ன கடவது இறே –

யவர் அவர் எம்மை நின்றாளும்
பரமனை பயிலும் திருவுடையர் எவரேனும் அவர் கண்டீர் எம்மை ஆளும் பரமர் -ஸ்ரீ திரு வாய் மொழி – 3- 7-1
என்று ஸ்ரீ நம் ஆழ்வார் திருவாய் மலர்ந்தது போலே –
கருதும் உள்ளம் பெற்றார் யவர் அவர் எம்மை யாளும் பெரியவர் – என்கிறார் .
குலம் முதலியன எப்படி இருப்பினும் அமையும் எனபது கருத்து ..

எம்மை ஆளும் பெரியவர்
ஸ்ரீ இறைவனைப் போலே எல்லாரையும் ஆளூம் பரமனாய் இராமல் –
சர்ம பர்வத்தின் எல்லை நிலத்தின் கண் உள்ள என் போன்றோரை ஆளும் பெரியவராய் உள்ளனர் -என்றவாறு .
நின்று –
நிலை நின்று -நிரந்தரமாக பாகவத சேஷத்வம் நிலை நிற்கும் ஆத்மா தர்மம் ஆதலின் -ஆத்மா உள்ள அளவும் ஒருபடிப்பட ஆளுவர் -என்றபடி .
ஆளுதல்-அடிமை கொள்ளுதல் –
ஸ்ரீ இறைவன் சேதனரை ஆளுவது –
ஒருகால் தரு துயரம் தடாததும் -ஒரு கால் சிந்தையினோடு கரணங்கள் யாவும் சிதைந்து அந்தம் -லயம்-உரைச் செய்வதும் –
மற்றொரு கால் காயம் கழித்து தன் தாளிணைக் கீழ் வாழ்ச்சியை அளிப்பதுமாய் – பல படிப் பட்டு இருக்கும் .
பெரியவர் ஆளுவதோ
என்றும் அடிமை இன்பம் ஒன்றையே தருவதாய் இருத்தலின் ஒருபடிப் பட்டு இருக்கும் -என்க .

அற்ப மனிசரைப் பற்றினாரை உற்றார் எனக் கொண்டு உழன்று ஓடி நைந்து போன -என்னை –
ஸ்ரீ எம்பெருமானாரைப் பற்றிய பெரியவர் -நாம் பையல் எனக் கொண்டு -தாமாகவே முன் போல் உழன்று ஓடி நைய விடாது ஆள்கின்றனர் .
என்னே என் நிலை அடியோடு மாறின படி -என்கிறார் .
அற்ப மனிசரைப் பற்றி அவரை உற்றாரஎன உழன்று ஓடி நைந்தேன் – இது நானாக தேடிக் கொண்ட கேடு
இன்று பெரியவர் என்னை அபிமானித்து அங்கன் நைய விடாது ஆள்கின்றனர் .
இது ஹேது எதுவும் இன்றி எனக்கு கிடைத்த பேரும் பேறு -என்ற வியந்து பேசுகிறார் .

————

தாயே தந்தை என்றும் தாரமே கிளை மக்கள் என்றும்
நோயே பட்டு ஒழிந்தேன் உன்னைக் காண்பதோர் ஆசையினால்
வேயேய் பூம் பொழில் சூழ் விரையார் திருவேம்கடவா
நாயேன் வந்தடைந்தேன் நல்கியாள் என்னைக் கொண்டருளே—1-9-1-

சேலேய் கண்ணியரும் பெரும் செல்வமும் நன் மக்களும் மேலாய்த் தாய் தந்தையும் அவரே யினி யாவரே -திருவாய் -5-1-8- என்றும்
தாயாய்த் தந்தையாய் மக்களாய் மற்றுமாய் முற்றுமாய் நீயாய் நீ நின்றவாறு -திருவாய் -7-8-1-என்கிறபடியே
உன்னையே சகல வித பந்துக்களாகக் கொள்ள வேண்டு இருக்க-அது செய்யாதே –

தெரியேன் பாலகனாய்ப் பல தீமைகள் செய்துமிட்டேன்
பெரியேனாயின பின் பிறர்க்கே வுழைத்து ஏழை யானேன்
கரிசேர் பூம் பொழில் சூழ் கனமா மலைவேங்கடவா
அரியே வந்தடைந்தேன் அடியேனை யாட் கொண்டருளே–1-9-7-

பற்றேல் ஒன்றுமிலேன் பாவமே செய்து பாவியானேன்–1-9-9-

எந்தை தந்தை தம்மான் என்று எமர் ஏழு அளவும்
வந்து நின்ற தொண்டரோர்க்கே வாசி வல்லீரால்
சிந்தை தன்னுள் முந்தி நிற்றீர் சிறிதும் திருமேனி
இந்த வண்ணம் என்று காட்டீர் இந்தளூரீரே -4-9-9-

கொண்ட பெண்டிர் மக்கள் உற்றார் சுற்றத்தவர் பிறரும்
கண்டதோடு பட்டது அல்லால் காதல் மற்று யாதும் இல்லை
எண்டிசையும் கீழும் மேலும் முற்றவும் உண்ட பிரான்
தொண்டரோமாய் உய்யல் அல்லால் இல்லை கண்டீர் துணையே–9-1-1-

துணையும் சார்வும் ஆகுவார் போல் சுற்றத்தவர் பிறரும்
அணைய வந்த வாக்கம் உண்டேல் அட்டைகள் போல் சுவைப்பர்
கணை யொன்றாலே யேழ் மராமும் எய்த எம் கார் முகிலை
புணை என்று உய்யப் போகல் அல்லால் இல்லை கண்டீர் பொருளே–9-1-2-

பொருள் கையுண்டாய்ச் செல்லக் காணில் போற்றி என்று ஏற்றி எழுவர்
இருள் கொள் துன்பத்தின்மை காணில் என்னே என்பாருமில்லை–9-1-3-

சாது சனத்தை நலியும் கஞ்சனைச் சாதிப் பதற்கு
ஆதி அம் சோதி உருவை அங்குவைத்து இங்குப் பிறந்த
வேத முதல்வனைப் பாடி வீதிகள் தோறும் துள்ளாதார்
ஓதி உணர்ந்தவர் முன்னா என் சவிப்பார் மனிசரே?–3-5-5-

பயிலும் சுடரொளி மூர்த்தியைப் பங்கயக் கண்ணனைப்
பயில இனிய நம் பாற் கடற் சேர்ந்த பரமனைப்
பயிலும் திரு வுடையார் எவரேலும் அவர் கண்டீர்
பயிலும் பிறப்பிடைதோறு எம்மை ஆளும் பரமரே–3-7-1-

ஆளும் பரமனைக் கண்ணனை ஆழிப் பிரான் தன்னைத்
தோளும் ஓர் நான்குடைத் தூ மணிவண்ணன் எம்மான் தன்னைத்
தாளும் தடக்கையும் கூப்பிப் பணியுமவர் கண்டீர்
நாளும் பிறப்பிடை தோறு எம்மை ஆளுடை நாதரே–3-7-2-

நாதனை ஞாலமும் வானமும் ஏத்தும் நறுந்துழாய்ப்
போதனைப் பொன்னெடுஞ் சக்கரத்து எந்தை பிரான் தன்னைப்
பாதம் பணிய வல்லாரைப் பணியுமவர் கண்டீர்
ஓதும் பிறப்பிடை தோறு எம்மை ஆளுடையார்களே–3-7-3-

சன்ம சன்மாந்தரம் காத்து அடியார்களைக் கொண்டு போய்த்
தன்மை பெறுத்தித் தன் தாளிணைக் கீழ்க் கொள்ளும் அப்பனைத்
தொன்மை பிதற்ற வல்லாரைப் பிதற்றுமவர் கண்டீர்
நன்மை பெறுத்து எம்மை நாள் உய்யக் கொள்கின்ற நம்பரே–3-7-7-

குலந்தாங்கு சாதிகள் நாலிலும் கீழ் இழிந்து எத்தனை
நலந்தான் இலாத சண்டாள சண்டாளர்கள் ஆகிலும்
வலந்தாங்கு சக்கரத்து அண்ணல் மணி வண்ணற்கு ஆள் என்று உள்
கலந்தார் அடியார் தம் மடியார் எம் அடிகளே–3-7-9-

அடி ஆர்ந்த வையம் உண்டு ஆலிலை அன்ன வசஞ்செயும்
படியாதும் இல் குழவிப் படி எந்தை பிரான் தனக்கு
அடியார் அடியார் தம் மடியார் அடியார் தமக்கு
அடியார் அடியார் தம் மடியார் அடியோங்களே–3-7-10-

————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருவரங்கத் தமுதனார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: