ஸ்ரீ ராமானுஜ நூற்றந்தாதி பாசுரமும்- ஸ்ரீ ஆழ்வார் பாசுரங்களும் –30- இன்பம் தரு பெரு வீடு வந்து எய்தில் என் இத்யாதி —

ஸ்ரீ பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை ––அவதாரிகை –

இப்படி இவர் பிரார்த்தித்த இத்தைக் கேட்டவர்கள்-இவ்வளவேயோ -அபேஷை உமக்கு –
இனி பரம பத ப்ராப்தி-முதலானவையும் அபேஷிதங்கள் அன்றோ -என்ன –
ஸ்ரீ எம்பெருமானார் என்னை அடிமை கொண்டு அருளப் பெற்ற பின்பு-
சுகவாஹமான மோஷம் வந்து சித்திக்கில் என் –துக்க அவஹமான நரகங்கள் வந்து சூழில் என் –என்கிறார் –

ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை–அவதாரிகை-

கீழ்ப் பாட்டிலே ஸ்ரீ எம்பெருமானாருடைய கல்யாண குண வைபவத்தை உள்ளபடி அறியும் பெரியோர்கள் உடைய-
திரள்களைக் கொண்டு -ஆனந்தத்தை பெறுவிக்குமதான -பாக்யம் உண்டாவது எப்போதோ -என்று இவர் அபிநிவேசிக்க –
இத்தைக் கண்டவர்கள் உம்முடைய அபேஷை இவ்வளவேயோ பின்னையும் உண்டோ என்ன –
அநாதியான சம்சார சாகரத்திலே-பிரமித்து திரிகிற -ஜந்துக்களுக்கு எல்லாம் ஸ்வாமியாய் –
ஆச்சர்ய குண சேஷ்டிதங்களை உடையனான ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரன் என்று ஸ்ரீ பாஷ்ய முகேன அருளிச் செய்து –
பிரயோஜனாந்தர கந்த ரஹீதமான -ப்ரீதியோடு உபகரித்து அருளும் ஸ்ரீ எம்பெருமானார்
அடியேனை அடிமை கொண்டு அருளினார் –
இனி ஆனந்த அவஹமான பதம் வந்து ப்ராபித்தால் என்ன – அசங்க்யாதங்களான-துக்கங்கள் வந்து பிராபித்தால் என்ன –
இவற்றை ஒன்றாக நினைக்கிறேனோ என்று தம்முடைய அத்யாவசாய தார்ட்யத்தை அருளிச் செய்கிறார் –

ஸ்ரீ அமுது விருந்து-ஸ்ரீ திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் ஸ்வாமிகள்-அருளிய உரை–அவதாரிகை–

இங்கனம் ஈட்டங்கள் கண்டு நாட்டங்கள் இன்பம் எய்திடல் வேண்டும் என்று இவர் ப்ரார்த்தித்ததைக்-கேட்டவர்கள்-
உமக்கு இவ்வளவு தானா தேட்டம் -வீட்டை அடைதல்-முதலிய பேறுகளில் நாட்டம் இல்லையா -என்று வினவ –
ஸ்ரீ எம்பெருமானார் என்னை ஆட் கொண்டு அருளப் பெற்ற பிறகு
இன்பம் அளிக்கும் வீடு வந்தால் என் -துன்பத்தினை விளைக்கும் நரகம் பல சூழில் என் -இவற்றில்
ஒன்றினையும் மதிக்க வில்லை -நான் என்கிறார் –

கிருபை தம் பேர் விழுந்தது ஸ்ரீ அமுதனாருக்கு என்று கொண்டு அடுத்த பாசுரம் அருளுகிறார்..
29 பாசுரத்துக்கும் 30 பாசுரத்துக்கும் இடையில் பாசுரம் இல்லை என்பதாலே கண்டு கொள்ளலாம்.
வண் துவாராபதி மன்னனை ஏத்துமின்–தொழுது ஆடி தூ மணி வண்ணன் -சொல்லாமலே எப்படி எழுந்தாள் ..
திரு நாமம் சொல்லுங்கள் என்று சொன்ன உடனே -எழுந்தாள்-செவி பட்டதே .

இன்பம் தரு பெரு வீடு வந்து எய்தில் என் எண்ணிறந்த
துன்பம் தரு நிரயம் பல சூழில் என் தொல் உலகில்
மன் பல் உயிர் கட்கு இறையவன் மாயன் என மொழிந்த
அன்பன் அனகன் இராமானுசன் என்னை ஆண்டனனே – -30 –

பத உரை
தொல் உலகில் -பண்டைய உலகத்தில்
மன்-நித்தியராய்
பல்-எண்ணற்றவராய்
உயிர்கட்கு -ஆத்மாக்களுக்கு
இறையவன்-சேஷியானவன்
மாயன் என -ஆச்சர்ய பூதனான சர்வேஸ்வரன் என்று
மொழிந்த -நூல் அருளி செய்த
அன்பன் -அன்புடையவரும்
அனகன் -குற்றம் அற்றவருமான
இராமானுசன்-எம்பெருமானார்
என்னை ஆண்டனன் -என்னை அடிமையாக கொண்டு அருளினார்
இனி
இன்பம் தரு -இன்பத்தைக் கொடுக்கின்ற
பெரு வீடு -பெருமை வாய்ந்த மோஷம்
வந்து எய்தில் என் -வந்து கிட்டியதால் என்ன பயன்
எண்ணிறந்த -எண்ணிக்கை இல்லாத
துன்பம் தரு -துன்பத்தை விளைக்கும்
நிரயங்கள் பல -நரகங்கள் பலவும்
சூழில் என் -என்னை வந்து சூழ்ந்து கொண்டதனால் என்ன கெடு

பிரவாஹா ரூபேண பழையதாய் போருகிற ஜகத்தில் நித்தியராய் –
அசங்க்யாதரான ஆத்மாக்களுக்கு சேஷியானவன் – ஸ்வரூப ரூப குணங்களால் ஆசார்ய பூதனான ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரன்-என்று –
ஸ்ரீ பாஷ்யாதி முகேன அருளி செய்த ஸ்நேஹத்தை உடையராய் -இப்படி ஸ்நேக ரூபமாக-உபதேசிக்கும் அது ஒழிய –
க்யாதி லாபாதிகளில் விருப்பத்துக்கு அடியான பாப சம்பந்தம் இன்றிக்கே-இருக்கிற ஸ்ரீ எம்பெருமானார் –
என்னை அடிமை கொண்டு அருளினார் -ஆன பின்பு –
ஆனந்தாவஹமாய்-ஆத்ம அனுபவம் மாதரம் அன்றிக்கே -பரம புருஷார்த்த லஷணமான மோஷமானது – வந்து சித்திக்கில் என் –
அசங்க்யேய துக்காவஹமான நரகங்கள் பலவும் வந்து -தப்ப ஒண்ணாதபடி -வளைத்துக் கொள்ளில் என் –
இவற்றை ஒன்றாக நினைத்து இரேன் -என்று கருத்து –

நரகமே ஸ்வர்க்கமாகுமே -/எம்மா வீடு இத்யாதி -/பிராணவாகார விமானம் -ஸ்ரீ பாஷ்யாதி -சேஷி சேஷ பாவ சம்பந்தம் உணர்த்தி
மன் பல் உயிர் கட்கு இறையவன்-தத்வ த்ரயங்களும் -சொன்னபடி இத்தால் –

தொல் உலகில் மன் பல் உயிர்கட்கு –
ஏவம் சம்சர்த்தி சக்ரச்தே ப்ராம்யமானே ஸ்வ கர்மபி -என்கிறபடியே –
அவித்யா கர்ம வாசன ருசி பிரகிருதி சம்பந்தம் உடைய -சம்சாரத்தில் நித்தியராய் -அசங்க்யாதராய் கொண்டு
வர்த்திக்கிற-ஆத்மாக்களுக்கு –

இறையவன்
யஸ் சர்வேஷூ பூதேஷு திஷ்டன் சர்வேஷாம் பூதானாமந்திர -ய சர்வ பூதாநா விந்தந்தி –
யஸ்ய சர்வே பூதாஸ் சரீரம் யஸ் சர்வேஷாம் பூதான மந்த ரோய மயதி-நத ஆத்மா அந்தர்யாம்யமர்த்த -என்றும்
சர்வேச்மைதேவாபலி மாவஹந்தி -என்றும் –
பீஷாச்மாத்வாத பவதே -பீஷோ தேதி சூர்யா பீஷாஸ் மாதகநிஸ் சேர்ந்தச்ச-மிர்த்யுத்தாவதி பஞ்சமா இதி -என்றும் –
அந்தர்பஹிஸ்ஸ சதத் சர்வம் வ்யாப்ய நாராயண ஸ்த்தித -என்றும் –
இத்யாதிகளில் சொல்லப்படுகிற வகுத்த சேஷியானவன் –

மாயன் என –
த்ர்விக்கிரம நரசிம்ஹாதி ரூபேண ஆவிர்பாவ ஜடாயு மோஷ பிரதான சேது பந்தன
அயோத்யாவாசி த்ர்குணா குல்மலாதி முக்தி ப்ராபண கோவர்த்தன உத்தரணாதி
ஆச்சர்ய-சேஷ்டிதங்களை உடையனான சர்வேஸ்வரன் என்று

மொழிந்த அன்பன்
ஸ்ரீ பாஷ்யாதி முகேன –லோகத்தார்க்கு எல்லாருக்கும் அருளிச் செய்தும் -உபதேசித்தும் -போந்த பரம ப்ரீதியை உடையவன் –

அநகன்
இந்த உக்தி உபதேசங்களாலே சில க்யாதி லாப பூஜைகளை அபேஷித்து இருந்தால் அது அரசமாய்த் தலைக் கட்டும் –
அப்படி அன்றிக்கே -பரிதி பிரேரராய் கொண்டு அவற்றை பண்ணி அருளினார் ஆகையாலே –அநகன் -என்று அருளிச் செய்கிறார் –

தொல் உலகில் மன் பல் உயிர் கட்கு இறையவன் மாயன் என மொழிந்த –
இதனால் ஸ்ரீ பாஷ்யத்தின் சாரத்தை சுருங்க சொல்லுகிறார் ஸ்ரீ அமுதனார்
தொல் உலகு –
என்பதனால் உலகு அநாதி என்று உணர்த்தப்படுகிறது –
ஆற்று ஒழுக்கு போலே தொடர்ந்து வருவது என்றபடி –
பிரகிருதி தத்துவத்தின் மாறுபாடாக ஆவதும் -அழிவதுமாய் -தொடர்ந்து படைக்கப்பட்டு பிரவாஹம் போலே வருகின்ற இவ் உலகிலே -என்றபடி –
இதனால் மாறுபடும் இயல்பினதாய் -இறைவனுக்கு உரிய அசித் தத்துவம் கூறப்பட்டது –
மன் பல் உயிர் –
என்பதனால் சித் தத்துவம் கூறப்படுகிறது
சித் தத்துவம் மாறு படாத ஸ்வரூபமாய் இருத்தலின் -நித்தியமாய் -அறிவுடையதாய்-அணு பரிமாணமாய் – இருப்பது –
மன் -என்பதனால்-
உயிரினுடைய ஸ்வரூபம் நித்யம் -என்று கூறப்படுகிறது –
பல் உயிர்கள் என்பதனால்-
சித் எனப்படும் ஜீவாத்மாக்கள் ஒன்றுக்கு ஓன்று வேறுபட்டு –பலவாய் இருத்தல்-புலப்படுத்தப் படுகிறது –
உயிர்கள் என்னும் பன்மையினாலே –
அவை ஒன்றுக்கு ஓன்று வேறு பட்டமை-புலப்படுமாயினும் -பல -என்று மிகை பட கூறியது –
ஆன்ம தத்துவம் உண்மையில் ஒன்றே -தேகங்கள் வேறு பட்டு-இருப்பது பற்றி அவற்றில் உள்ள ஆன்ம தத்துவம்
வேறு பட்டதாக காணப்படுகிறது -என்கிற -ஏகாத்ம வாதிகளின்-கொள்கையை உதறித் தள்ளுகிறது –
நித்யர்களுள் நித்யனாயும்-சேதனர்களுள் சேதனாயும்-பலர் உடைய விருப்பத்தை ஒருவனாய் இருந்து-நிறை வேற்றுகிறான் -என்று
வேதத்தில் நித்யரகவும் பலராகவும் ஜீவாத்மாக்கள் ஓதப்பட்டு உள்ளதை-அடி ஒற்றி -மன் பல் உயிர் கள்-என்றார் –
இந்த சுருதி ஆன்மாக்கள் உடைய நித்யத்வம் பஹூத்வம் காம விதானம் ஆக இம் மூன்றும்
வேறு ஒன்றினால் அறியப்படாமையால் -நித்தியர்களான பல சேதனருக்கு
காம விதானத்தை சேர விதிப்பதாக ஸ்ருத பிரகாசிகாகாரர் வியாக்யானம் செய்து இருப்பது-இங்கு அறிய தக்கது –
ஜீவர்கள் உடைய பேதம் உலகில் காணப் படுதலின் -அறியப் பட்டதே ஆயினும் –
பரிசுத்தமான அதாவது பிராகிருத தேக சம்பந்தம் அற்ற ஜீவாத்மாக்களின் பேதம் அறியப் படாமையின் –
அதனையும் சேர விதிப்பதே -இந்த ஸ்ருதியின் நோக்கம் என்று உணர்க –
இறைவன் -சேஷி –
அதாவது யாவற்றையும் தான் விருப்பபடி பயன் படுத்த கொள்ளும் உரிமை வாய்ந்தவன் –
இதனால் ஈஸ்வர தத்வம் பேசப்பட்டது-

ஆக தத்வ த்ரயமும் பேசப்பட்டது –இவைகளில் அசித்தும் சித்தும் உரிமைப்பட்டன -மாயன்-உரியவன் –
மாயன்-
ஆச்சர்ய படத் தக்க குணம் செய்கை இவைகளை உடையவன் –
தான் எத்தகைய மாறு பாடும் இன்றி -பிரியாது -தன்னோடு இணைந்த – பிரகிருதியை -உலகமாக மாறு படுத்தி –
பிரமன் முதல் மன் பல் உயிர் கட்கும் உடையவனாய் தான் எதனிலும் ஒட்டு அற்றவனாய் இருப்பது இறைவன் பால் உள்ள ஆச்சர்யம்-என்க
உயிர் அனைத்துக்கும் சர்வேஸ்வரன் சேஷி என்பதையே ஸ்ரீ பாஷ்யம் சாரமாக உணர்த்துகிறது-என்பர் ஸ்ரீ பாஷ்யம் வல்லோர் –

ப்ரபத்யே ப்ரணவாகாரம் பாஷ்யம் ரங்க மிவாபரம்
பரஸ்ய ப்ரஹ்மணோ யத்ர சேஷித்வம் ஸ்ப்புடம் ஈஷ்யதே -என்று
எவ்விடத்தில் ஸ்ரீ பர ப்ரஹ்மம் தெளிவாய் சேஷி-சேஷனை உடையவன்-உரியவன்-ஆக காணப்படுகிறதோ –
அந்த இரண்டாவது ஸ்ரீ ரங்க விமானம் போன்ற பிரணவ ஆகாரமான ஸ்ரீ பாஷ்யத்தை வந்தனை செய்கிறேன் –
என்னும் ஸ்ரீ ஸ்ருத ப்ரகாசிகாகாரர் ஸ்ரீ ஸூக்தி இங்கே அனுசந்திக்க தக்கது –
ஸ்ரீ ரங்க விமானம் பிரணவ விமானம் –ஸ்ரீ பாஷ்யமும் பிரணவ வடிவமே –
பிரணவம் அ உ ம என்னும் மூன்று எழுத்துகளால் ஆகியது –
அ காரத்தால் சொல்லப்படும் சர்வேஸ்வரனுக்கே
ம காரத்தால் கூறப்ப்படும் ஜீவாத்மா சேஷப்பட்டது –
உயிர் இனங்களுக்கு சேஷி சர்வேஸ்வரன் எனபது பிரணவத்தின் பொருள் –
ஸ்ரீ பாஷ்யமும் -அ உ ம என்னும் எழுத்துக்களை முறையே
முதலிலும் -இடையிலும் -கடையிலும் -கொண்டு அமைக்கப் பட்டது –
அகில புவன -என்று முதலில் அ காரத்தில் தொடங்கியும் –
இடையில் மூன்றாம் அத்யாயத்தில் -மூன்றாம் பாதத்தில் -உக்தம் -என்னும் சொல்லில் உ காரத்தை அமைத்தும்
கடையில் சமஞ்ஜசம் என்று ம காரத்தில் முடித்தும் -ஸ்ரீ பாஷ்ய காரர் தம் நூல் பிரணவ அர்த்தத்தை உட் கொண்டது
என்பதை ஸூ சகமாக காட்டி இருப்பது இங்கு அறிய தக்கது –

அன்பன்
அன்பால் -தாய்-சீதை- மகனுக்கும் தம்பி தனயன் மகன் -பிரகலாதன் -இவர் ஆழ்வார் அடி பணிந்தார் -ஸ்வாமி
ஆகியவருக்குமே இந்த குணம் –.

அனகன் –
இங்கனம் ஸ்ரீ பாஷ்யம் அருளிச் செய்து
மாயன் மன் பல் உயிர் கட்கு இறைவன் என்று பிரணவ அர்த்தத்தை உபதேசித்தது
அன்பின் செயலே அன்றி கியாதி லாப பூஜைகளைக் கோரிச் செய்த செயல் அன்று -என்கிறார்
பயன் கருதி உபதேசிப்பது பாபம் ஆதலின் அப் பாபம் அற்றவன் என்கிறார் –
அனகன் -அகம்-பாபம் அனகன் -பாபம் அற்றவன் -வட சொல்

இராமானுசன் –
ஸ்ரீ எம்பெ ருமானார் –

என்னை-
அதிகாரமில்லாத என்னை –
இவ்வளவும் பிரதி கூலித்து போந்த என்னை –

ஆண்டனனே –
பரகத ச்வீகாரமாக என்னை ஆளா நின்றார் –
ஆத்மாந்த தாச்யத்திலே அந்வயிப்பித்து உஜ்ஜீவிக்கும்படி-என்னை அடிமை கொண்டு அருளினார் –

என்னை -ஆண்டனனே
பரகத ஸ்வீகரமாய் -உய்வித்தார்..இது கிட்டிய பின்-

என்னை ஆண்டனனே
ஸ்ரீ எம்பெருமானார் என்னை அடிமை கொண்டதற்கு பிறகு வந்து எய்தும் பெரு வீட்டையும்
சூழும் பல நிரயங்களையும் பொருள் படுத்த மாட்டேன் என்று தம் மன உறுதியை வெளி இட்டபடி –
ஸ்ரீ நம் ஆழ்வார் எல்லாப் பொருள்களும் இறைவன் இட்ட வழக்கு என்கிற ஞானம் பிறந்த பிறகு-
பெருவீடு பெற்றில் என் -நரகம் எய்தில் என் -என்று தம் மன உறுதியை வெளி இட்டாலும் –
நரகம் ஆகிய-சம்சாரம் இந்த ஞானத்துக்கு விரோதி ஆகையாலே இங்கு இருக்க அஞ்சுகின்றேன் –
பரம பதத்துக்கு கொண்டு போக-வேணும் என்று இறைவனை இரக்கிறார் –

யானும் நீ தானே ஆவதோ மெய்யே-அரு நரகு-அவையும் நீ -ஆனால்
வான் உயர் இன்பம் எய்தில் என் -மற்றை-நரகமே எய்தில் என் எனினும்
யானும் நீ தானாய்த் தெளி தோறும் நன்றும்-அஞ்சுவன் நரகம் நான் அடைதல்
வான் உயர் இன்பம் மன்னி வீற்று இருந்தாய்-அருளு நின் தாள்களை எனக்கே -8 1-9 – – எனபது அவர் அருளிய பாசுரம் –
அவருடைய உறுதிப் பாட்டினும் ஸ்ரீ அமுதனாருடைய உறுதிப்பாடு அதிசயிக்கத் தக்கதாக உள்ளது –
இவர் பேரனான ஸ்ரீ பிள்ளைப் பெருமாள் ஐயங்கார் ஸ்ரீ திருவரங்கக் கலம்பகத்திலே –
நான் அந்த வைகுந்த நாடு எய்தி வாழில் என் ஞாலத்து அன்றி
ஈனந்த வாத நிரயத்து வீழில் என் யான் அடைந்தேன்
கோனந்தன் மைந்தனை நான்முகன் தந்தையைக் கோயிலச்சு
தானந்தனை எனக்காரா வமுதை அரங்கனையே -என்று பாடிய பாடலை இதனோடு ஒப்பிடுக –

தாள்களை எனக்கே தலைத் தலைச் சிறப்பத் தந்த பேருதவிக் கைம்மாறா
தோள்களை யாரைத் தழுவி என்னுயிரை அறவிலை செய்தனன் சோதீ
தோள்கள் ஆயிரத்தாய் !முடிகள் ஆயிரத்தாய் ! துணை மலர்க் கண்கள் ஆயிரத்தாய் !
தாள்கள் ஆயிரத்தாய் !பேர்கள் ஆயிரத்தாய் ! தமியனேன் பெரிய வப்பனே !–8-1-10—தாம் மநோ ரதித்த- நினைத்த படியே
திருவடிகளைத் தந்து அருளின மகா உபகாரத்துக்கு பிரத்யுபகாரமாக இந்த ஆத்ம வஸ்துவை உனக்கு தந்தேன் என்கிறார் –
இப்போது திருவடிகளைக் கொடுக்கையாவது–
சம்சாரத்தோடு பொருந்தாத படியையும்
தன்னை ஒழிய செல்லாத படியையும்
தமக்குப் பிறப்பித்த நிலையைப் பிரகாசிப்பிக்கை—இது அன்றோ ஸ்ரீ எம்பெருமானார் ஸ்ரீ அமுதனாருக்கு தந்து அருளினார் –

இப்படிப் பட்ட புருஷார்த்த காஷ்டை யைப் பெற்ற பின்
இன்பம் தரு பெரு வீடு எய்தில் என் –
அமர்தச்யை ஷசேது -என்றும்
ரசோவைச -ரசஹ்யேவாயோ லப்த்த்வா நந்தீபவதி -என்றும் –
நிரஸ்தாதிசயாஹ்லாத சூககர்வைக் லஷணா-என்றும்
நலம் அந்தம் இல்லாதோர் நாடு -என்றும் –
அந்தமில் பேரின்பம் -என்றும்
சொல்லுகிறபடியே ஆனந்த அவஹமாய் -ஆத்ம அனுபவம் போலே பரிமிதமாய் இருக்கை அன்றிக்கே –
பரம புருஷார்த்த லஷணம்-மோஷமானது – இங்கே மேல் விழுந்தால் என் -அத்தை சுகமாக கணிசித்து இருக்கிறேனோ-

இன்பம் தரு பெரு வீடு வந்து எய்திலேன் –
வீடு –
என்னும் வினையடி -முதல் நீண்டு -வீடு என்னும் பெயர் சொல்லாயிற்று —விடுதலை -அதாவது மோஷம் -என்றபடி –
மோஷமாவது இயல்பான அறிவினை மயக்கும் தன இரு வினைகளின்றும் -அறவே விடுபடுதல் -என்க-
பெரு வீடு
கைவல்யம்-அதாவது ஜீவான்ம தத்துவம் -தன்னந்தனியே -தன்னைத் தானே அனுபவித்து கொண்டு இருக்கும்
நிலையம் -மோஷம் ஆதலின் -அதனை விலக்குதற்காக –பெரு வீடு -என்கிறார் –
ஆத்மானு பூதிரிதி யாகில முக்தி ருக்தா -என்று ஆத்ம அனுபவ ரூபமான கைவல்யத்தை -ஸ்ரீ ஆழ்வான்-முக்தி என்பதை -காண்க .
அணு வடிவனான ஆத்மாவை அனுபவிப்பதால் உண்டான இன்பம் அளவு பட்டதாதலின் அது சிறு வீடாயிற்று –
அளவற்ற தன்மை வாய்ந்த பரம புருஷனை அனுபவிப்பதால் உண்டான ஆனந்தம் அளவிறந்ததாதலின் இது பெரு வீடாகிறது –
ஆத்ம அனுபவம் போலே அளவு படாமையாலே -பரம புருஷார்த்த ரூபமாய் இருக்கும் மோஷம் –
என்று அருளிய ஸ்ரீ எம்பெருமானார் -ஸ்ரீ ஸூக்தியை அடி ஒற்றி -பெரு வீடு -என்கிறார் –
இனி –பெரு வீடு -என்பது
பேர் இன்ப மயம் அன்றோ -முக்திர் மோஷோ மஹா நந்த -என்று-வீடும் -மோஷமும் -பேர் இன்பமும்
ஒரு பொருளானவாகப் படிக்க படுகின்றன -அன்றோ –
அந்தமில் பேர் இன்பத்து அடியாரோடு-என்று திருவாய் மொழியும் உள்ளதே –
ஆக பெரு வீடு என்பதே அமையுமாய் இருக்க –
இன்பம் தரு –
என்று அடை மொழி இடுதல் மிகை யாகாதோ -எனின் –ஆகாது –
வீடு -எனபது தன் சொல் ஆற்றலால் கன்மன்களால் ஆய எல்லா துன்பங்களின் நின்றும் விடுதலையே குறிக்கும் –
அதனையே ஆதரம் தோற்ற – இன்பம் தருவது -என்று வேறு ஒரு வகையானும் கூறுதல் மிகை யாகாது –
ஏகமேக ஸ்வ ரூபேண பரேனச நிரூபிதம்-இஷ்ட ப்ராப்திர நிஷ்டச்ய நிவ்ருத்திச் சேதி கீர்த்யதே -என்று
ஒன்றே இயல்பான நிலையினாலும் -மற்று ஒன்றினை முன் இடுவதினாலும் நிரூபிக்கப் பட்டு-
இஷ்டமானது அடைதலாகவும் -அநிஷ்டமானது ஒழிதலாகவும் சொல்லப்படுகிறது -என்னும்
ரகஸ்யத்ர்ய சாரம் -மூல மந்திர அதிகாரம் -ஸ்ரீ தேசிகன் -ஸ்ரீ ஸூக்தி -இங்கு அறியத் தக்கது –
இங்கு மோஷம் ஒன்றே இன்பம் தருவது என்று இயல்பான நிலையினால் இஷ்டத்தை அடைதலாகவும்-
துன்பங்கள் ஒழிதல் என்று மற்று ஒன்றினை முன்னிடுவதினால் -அநிஷ்டம் ஒழிதலாகவும் –கூறப்படுகின்றது என்று உணர்க –

இனி -பாவாந்தரமபாவ -ஒரு பொருளின் இல்லாமை மற்று ஒரு பொருளின் வடிவமாய் இருக்கும் -என்னும்
சித்தாந்தமான கொள்கையின் படி துன்பங்களின் இல்லாமை இன்ப வடிவமாயே இருக்கும் அன்றோ -அதனை
வேறு ஒரு வகையால் பிரித்து கூறுவதனால் பயன் என் -எனின் -கூறுதும் –
இவ் உலகில் பிரதி கூலமான -அநிஷ்டமான -ஒரு பொருள் ஒழிதலால் ஆகிய இல்லாமை –
மற்று ஒரு-பிரதி கூலமான பொருள் வடிவமாகவும் -அன்றி -அனுகூலமும் -பிரதி கூலமும் அல்லாத ஒரு பொருளாகவும் இருத்தல் கூடும்
மோஷத்திலோ -அங்கன் அல்லாது -இஷ்டம் அல்லாதவை அனைத்தும் முழுதும் ஒழிந்து
விடுகையாலே மேல் முழுக்க இஷ்டமாகவே இருக்கும் –
ஆகையால்-முன்னைய துன்பங்களின் உடைய இஷ்டம் அல்லாமையும் –
பின்னைய வைகுண்ட ப்ராப்த்தி முதலியவை களின் இஷ்டமான தன்மையும் வெளிப்பட தோன்றும்படி -செய்வதற்காகப் பிரித்து
வேறு ஒரு வகையால் கூறுகிறார் -என்க –
இனி –
ஏனைய ஸ்வர்க்கம் போன்ற பயன்கள் போல் அல்லாது -இப் பெரு வீடு -இன்பமே தருவது –
துன்ப கலப்பு சிறிதும் அற்றது என்னும் கருத்துடன் –இன்பம் தரு பெரு வீடு -என்றார் ஆகவுமாம்-
இனி –
அத்வைதிகளின் உடைய மோஷத்தை -விலக்குவதற்காக -இன்பம் தரு-என்று பெரு வீட்டினை –
விசேடித்தத்தாகவுமாம் -அவர்கள் உடைய மதத்தில் இன்பமே பெரு வீடு -இன்பம் தருவது அன்று –
ஸ்ரீ அமுதனார் -இன்பம் தருவதாதலின் விரும்பப்படும் புருஷார்த்தமாக பெரு வீட்டினை காட்டுதலின்
அத்வைதிகளின் உடைய மோஷம் விலக்கு உண்டது -என்க –

முக்தியில் -நான்-என்ற தோற்றமும் இல்லை -அநுபூதி-மாத்ரமே எஞ்சி உள்ளது -என்னும் அத்வைத மத கொள்கையின் படி பார்க்கில் –
சம்சாரத்தில் உள்ள தாப த்ரயம் -மீளாதவாறு -அடியோடு -தீர்ந்து – சாந்தியை நான் பெற்றவனாக வேணும் -என்கிற
வேட்கை-மோஷத்தில் விருப்பம் -எவனுக்கும் ஏற்பட வழி இல்லை –
தனி அனுபூதியே உள்ளது -நான் என்பதே இல்லை -என்பதை அறிந்த பின் நான் சாந்தி பெற்றவனாக வேணும் என்று முயல மாட்டான் அன்றோ –
ஆக முக்தி பெறும் சாதனத்தை கைக் கொள்வார் எவருமே -இருக்க மாட்டார்கள் ஆதலின்
அதனைக் கூறும் வேதாந்த சாஸ்திரம் அனைத்தும் -பிரமாணமாக ஏற்க முடியாததாகி விடும் -என்று
ஸ்ரீ பாஷ்யத்தில் -அத்வைத மோஷம் -புருஷார்த்தம் ஆகாது -எனபது விளக்கப் பட்டு உள்ளமை ஈண்டு உணரத் தக்கது –
ததச்ச அதிகாரி விரஹா தேவ சர்வம் மோஷ சாஸ்திரம் அப்ரமாணம் ஸ்யாத்-எனபது ஸ்ரீ பாஷ்ய சூக்தி –
இதனால் அல்லல்கள் அனைத்தும் தொலைந்து கல்லினைப் போலே சுக துக்கங்கள் இல்லாது இருத்தல் மோஷம்
என்பார் கூற்றும் விலக்கு உண்டதாயிற்று –

எண்ணிறந்த துன்பம்
சங்க்யைக்கு நிலம் இல்லாத துன்பம் –
யாம்ச கிங்கர பாசாதி க்ரஹனம் தண்ட தாடனம்- யமச்ய தர்சனஞ் சோகர முக்ரமார்க்க விலோகனம் –
கரம்பவாலு காவாஹ் நியந்திர சஸ்த்ராதி பீஷணை –பிரத்யேக நரகேயஸ் சயாதநாத் விஜாதுச்சகா –
க்ரகசை பாட்யமா நா நா மூஷா யஞ்சாபி தஹ்யதாம்-குடாரைக்ர்த்தயமா நா நா பூமவ்சாபி நிகன்யதாம்-
சூலை ராரோப்ய மாணா நா வயாக்ரா வக்த்ரை -பிரவேச்யதாம் க்ர்த்தைரைஸ் சம்பஷ்ய மாணாநா –
த்வீபிபிஸ் சோப புஜ்யதாம் -க்வாத்யதாம் தைலமத்யேச க்லத்யதாம் ஷார க்ர்த்தமே –
உச்சானி பாத்யம நா நாம் ஷிப்யதாம் ஷேபயந்தரகை-நரகேயாநிது க்காநிபா பஹேதூத் ப்பவாவாநிச
ப்ராப்யந்தே நாரேகர்விப்ரதேஷாம் சங்க்யா நா வித்யதே -என்னும் படியான துக்கங்களை –

தரும்-நிரயம் பல சூழில் என் –
கொடுக்கும் நரகங்கள் ஒன்றும் சேஷியாதபடி -வந்து வளைத்து கொண்டாலும் என் –
இப்படிப்-பட்ட நரகங்களை ஒரு துக்கமாக நினைத்து இருக்கிறேனோ என்று தம்முடைய
த்ரட அத்யாவசாயத்தை-அருளிச் செய்தார் ஆய்த்து –
த்ர்ணீ க்ரத விரிஞ்சாதி நிரந்குச விபூதய -ஸ்ரீ ராமானுஜ பதாம் போஜ சமாஸ்ரயண சாலின –என்று
ஸ்ரீ எம்பார் அருளிச் செய்தார் இறே –

எண் நிறந்த —சூழில் என் –
எண்ணிறந்த -எண்ணிக்கையை கடந்த துன்பம் என்பதனோடு இதனை இயைக்க –
நரகேயானி துக்கா நிபாபஹேதூத் பவாநிச ப்ராப்யந்தே நாரகைர் விபர தேஷாம் சங்கா நவித்யதே – என்று
பாபம் செய்வதினால் உண்டான துக்கங்கள் நரகத்தில் எவைகள் உண்டோ-
உள்ளவர்களினால் அனுபவிக்கவும் -படுகின்றனவோ -அவைகட்கு எண்ணிக்கை இல்லை – என்னும் பிரமாணத்தை
அடி ஒற்றி -எண்ணிறந்த துன்பம்-என்கிறார் –
இனி
நெஞ்சினால் எண்ணிப் பார்க்கவும் முடியாத என்னலுமாம்-
நிரயம் -என்றாலே துன்பம் -தருதல் தானே தோற்றும் ஆயினும் –
துன்பம் தரு –
என்று விசேடித்து -இன்பத்தின் கலப்பு சிறிதும் அற்று -பேர் இன்பத்துக்கு எதிர் தட்டை துன்ப மயமானது என்னும் கருத்தினால் என்க –
துன்பமே தரும் நிரயம்-என்றது ஆயிற்று –
சூழின் -என்றமையால்-தப்ப ஒண்ணாது வளைத்துக் கொண்டு உள்ளமை -தோற்றுகிறது –

————————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருவரங்கத் தமுதனார் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: