ஸ்ரீ ராமானுஜ நூற்றந்தாதி பாசுரமும்- ஸ்ரீ ஆழ்வார் பாசுரங்களும் –26–திக்குற்ற கீர்த்தி இராமானுசனை-இத்யாதி —

ஸ்ரீ பெரிய ஜீயர் அருளிய உரை ––அவதாரிகை –

ஸ்ரீ எம்பெருமானார் விஷயீ கரித்து அருளின பின்பு –
அவருடைய குணங்களே தமக்கு தாரக போஷக போக்யங்கள் ஆயிற்று என்றார் கீழ் –
அவ்வளவு அன்றிக்கே –
அவர் திருவடிகளுக்குப் அனந்யார்ஹராய் இருக்கும் மகா ப்ரபாவரான ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் உடைய
பூர்வ அவஸ்தைகளில் ஓர் ஒன்றே என்னை எழுதிக் கொள்ளா-நின்றது -என்கிறார் –

ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிய உரை–அவதாரிகை-

மேகம் போலே உதாரரான ஸ்ரீ எம்பெருமானார் தம்மை விஷயீ கரித்த பின்பு அவருடைய
கல்யாண குணங்கள் -தமக்கு தாரகமாய் இருந்த படியை கீழ்ப் பாட்டில் சொல்லி –
இப்பாட்டிலே –
அவர்க்கு அனந்யார்ஹராய் இருக்கும் ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களுடைய ஜன்ம வ்ருத்தாதிகளிலே
ஓர் ஒன்றே அடியேனை எழுதி கொள்ளா நின்றது என்கிறார் .

ஸ்ரீ அமுது விருந்து-ஸ்ரீ திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் ஸ்வாமிகள்-அருளிய உரை–அவதாரிகை–

ஸ்ரீ எம்பெருமானார் என்னை ஏற்ற பிறகு அவர் குணங்களே
எனக்கு தாரகமும் போஷகமும் போக்யமும் ஆயின என்றார் கீழ்-
அவ்வளவோடு அமையாது
அவரையே தஞ்சமாக பற்றி -விடாது நிற்கும் பெருமை வாய்ந்தவர்கள்-பற்றுவதற்கு முன் அவர் பால் இருந்த
அறிவுக்குறை இழிபிறப்பு -இழி தொழில் -இவற்றில் ஒவ் ஒன்றுக்குமே நான் அடிமைப் பட்டு விடுகிறேன் -என்கிறார் –

அவர் குணங்களே தாரக போஷாக போக்கியம் -உயிர்க்கு உயிர்– தித்திக்கும் என்றார் கீழ்
இதில் அவர் திருவடிகளில் அனந்யார்காராய் இருக்கும் ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் உடைய பூர்வ அவஸ்த்தைகளில்
ஓர் ஒன்றே என்னை எழுதி கொள்ளா நின்றது என்கிறார் .

திக்குற்ற கீர்த்தி இராமானுசனை என் செய்வினையாம்
மெய்க்குற்றம் நீக்கி விளங்கிய மேகத்தை மேவும் நல்லோர்
எக்குற்றவாளர் எது பிறப்பே எது இயல்வாக நின்றோர்
அக்குற்றம் அப்பிறப்பு அவ்வியல்வே நம்மை ஆள் கொள்ளுமே –26- –

பத உரை –
என் செய்வினையாம் -நான் செய்து எனக்கு சொந்தமான கர்மங்கள் ஆகிற
மெய்க்குற்றம்-நிலை நிற்கும் தோஷத்தை
நீக்கி-போக்கடித்து
விளங்கிய -பிரகாசித்த
மேகத்தை- மேகம் போன்றவள்ளன்மை வாய்ந்தவரும் –
திக்கு உற்ற -திசை எங்கும் பரவின
கீர்த்தி-புகழ் படைத்த
இராமானுசனை-எம்பெருமானாரை
மேவும் -விட்டுப் பிரியாது பொருந்தி இருக்கும்
நல்லோர் -நல்லவர்கள்
எக்குற்றவாளர் -எந்த குற்றத்தை உடையராகவும்
எது பிறப்பு -எந்த பிறப்பினை உடையராகவும்
ஏது இயல்வு -எந்த நடத்தை உடையராகவும்
நின்றோர்-பற்றுவதற்கு முன்பு இருந்தார்களோ
அக்குற்றம்-அந்த குற்றமும்
அப்பிறப்பு -அந்த பிறப்பும்
அவ்வியல்வே-அந்த நடத்தையும்
நம்மை-ஞான ஜென்மத்தின் சிறப்பை உணர்ந்த நம்மை
ஆட்கொள்ளும் -அடிமைப் படுத்தா நிற்கிறது –

வியாக்யானம் –
த்விஷந்த பாபக்ருத்யாம்-என்கிறபடி பிறரதாய்-அசல் பிளந்து ஏறிட வந்தது அன்றிக்கே –
என்னாலே செய்யப்பட்ட கர்மம் ஆகிற நிலை நின்ற தோஷத்தை போக்கி-
இவன் விரோதியைப் போக்க பெற்றோம் -என்னும் ப்ரீதியாலே தாம் உஜ்ஜ்வலரான பரம உதாரராய் –
திக்குகள் தோறும் வ்யப்தையான குணவத்தா ப்ரதையை வுடையராய் இருக்கிற ஸ்ரீ எம்பெருமானாரை-
ராமா நுஜபதச் சாயா -ஸ்ரீ ரங்க ராஜஸ்த்வம்- -1 2- -என்கிறபடியே
பதச் சாயாதிகள் போலே அப்ருதக் சித்தமாம் படி பொருந்தி இருக்கும் விலஷணர் ஆனவர்கள்
யாதொரு குற்றத்தை வுடையவராகவும் யாதொரு பிறப்பை வுடையராகவும் யாதொரு வருத்தத்தை வுடையராகவும்
முன்பு நின்றார்கள்-அந்தக் குற்றமும் -அந்தப் பிறப்பும்-அந்த இயல்வுமே –
சிறுமா மனிசர் -திரு வாய் மொழி – 8-10 3- – என்னலாம் படி மகா ப்ரபாவரான இவர்கள்
நிஸ்க்ருஷ்ட ஜன்மாதிகளைப் பரிக்ரஹித்து -தாத்ருசரான நம் போல்வாரும் -இவ் விஷய சமாஸ்ரயண அர்ஹர் –
என்னும் அத்தை தர்சிப்பைக்காக என்று நினைத்து இருக்கிற நம்மை அனுசந்திக்கும் தோறும் எழுதிக் கொள்ளா நின்றது –
இவ்வளவான பிரதிபத்தி பிறந்தால் இறே ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் பக்கல் சஜாதீய பிரதிபத்தி குலைந்தது ஆவது
அதவா
2-அவர்கள் விஷயத்தில் அதிமாத்ரா ப்ரவணரான நம்மை என்னவுமாம்
அப்படி இருக்கும் இறே ப்ராவண்ய அதிசயம்
அன்றிக்கே
3-எக்குற்றவாளர் எது பிறப்பு எது இயல்வாக நின்றோர் -என்றது
அஹங்கார ஹேதுவான ஜன்ம வருத்த ஞானங்களால் உண்டான ஸ்வ நிகர்ஷத்தை அனுசந்தித்து
நின்ற நிலையாய் -அவ்வவ ஸ்வபா வங்களே என்னை எழுதிக் கொள்ளா நின்றது என்கிறார் -என்னவுமாம் –

மெய்யாவது -நிலை நிற்கும் அது-
நிலை நிற்கை யாவது -அனுபவ விநாச்யம் ஆதல்-பிராயச்சித்த விநாச்யம் ஆதல் – அன்றிக்கே இருக்கை
என் செய்வினையாம் மெய்க்குற்றம் நீக்கி என்றது –
மத் க்ருத கர்மம் அடியாக உண்டான தேக சம்பந்த ப்ரயுக்த அஹங்காராதி தோஷங்களை போக்கி என்னவுமாம் –
அப்போதைக்கு வினையாம் -என்றது –
வினையாலே உண்டான என்றபடி-
ஜன்ம வ்ருத்தங்களோடே சகபடிக்கையாலே –எக்குற்றவாளர் -என்கிற இடத்தில்
குற்றம் என்றது ஞானத்தில் குறையாக கடவது –
இயல்வு -வ்ருத்தம்–

எண்ணிலும் வரும்-26-வைபவம் உண்டே -தனிக் கோல் செய்யும் வீவில் சீர் –விலக்ஷண பாசுரம் இது –
அத்புத பாசுரம் -ததீயர் வைபவம் சொல்லும் பாசுரம் –
பதச்சாயா -நிழல் -தண்ட பவித்ரங்கள் -உள்ளங்கை நாயனார் –
குற்றம் உள்ளோரும் ஸ்ரீ எம்பெருமானைப் பற்றலாம் என்று காட்டவே ஸ்ரீ எம்பார் செயல்பாடு –
நிஷ்க்ருஷ்ட ஜென்மம் வ்ருத்தம் ஏறிட்டுக் கொண்டு -நமக்கு காட்டி அருளினார் -என்ற நினைவு வேண்டுமே –
பாகவத அபசாரம் பல விதம் -ஓன்று அவர்கள் பக்கல் ஜென்ம நிரூபணம் –

1-குற்றம் இருப்பதால் தானே நம் ஆச்சார்யர் உடையவர் திருவடிகளைக் காட்டி ஆட்க் கொண்டார்கள் –
த்யாஜ்ய தேக வியாமோஹம் -இந்த பிறப்பு தானே திருவடி பெற பெற்றது என்பதால் என்றுமாம் –
அதுவே நம்மை ஆட்க்கொள்ளும் என்றுமாம் –
2-உறுதி விசுவாசம் பிறப்பித்தது இந்த குற்றம் இந்த பிறப்பு இந்த இயல்புகள் தானே -என்றுமாம்-
3-உயர்ந்த ஜென்மத்தில் பிறந்து -நாமும் அவர் ஜென்மம் -நினைப்பதே -குற்றம் -தானே -சேர்த்து பார்த்து -நாம் விஸ்வசிக்க பிறந்தார் -என்றுமாம்
4-கண் மூடித்தனமாக ப்ராவண்யம் கொண்ட நம்மை உணர்த்த என்றுமாம்
5-குலம் குடி அனுஷ்டானம் மோக்ஷத்துக்கு ஹேது என்று நினைத்து -அஹங்காரம் போன பின்பு –
நல்ல வேளை தாழ்ந்த ஞானம் -தாழ்ந்த குலம் என்கிற நல்லோர் ஞானம் பிறந்த பின்பு நின்ற நிலை என்றுமாம் –
6-சரீர சம்பந்தத்தால் வந்த குற்றம் இருந்தாலும் என்றுமாம் –
7-தாமரை இலை தண்ணீர் போலே ஒட்டு அற்று இருப்பார்களே -என்றுமாம் –
8-அவர்கள் இவற்றால் பட்ட ஸ்ரமம் நம்மை ஆட் கொள்ளும் என்றுமாம் –

நிர்வேதம் வெறுப்பு தானே முதல் படி –
ஏய்ந்த பெரும் கீர்த்தி -திக்குற்ற கீர்த்தி -பாட்டு தோறும் கீர்த்தியும் திருவடியும் விடாதவாறு அமுதனார் –

சயம் தரு கீர்த்தி ராமானுஜன் -தனியன்
முயல்கின்றனன் அவன் தன் பெரும் கீர்த்தி மொழிந்திடவே -5-
இடம் கொண்ட கீர்த்தி மழிசைக்கு இறைவன் -12-
திக்குற்ற கீர்த்தி -26-
புவனம் எங்கும் ஆக்கிய கீர்த்தி ராமானுஜன் -56-
தன் கீர்த்தியினால் என் வினைகளை பேர் பறியக் காய்ந்தனன் -77-
தெரிவுற்ற கீர்த்தி இராமானுசன் என்னும் சீர் முகிலே -82-
புலவர்க்கு எண்ணரும் கீர்த்தி ராமானுஜன் -92-
பொன்னாகம் கிழித்தவன் கீர்த்திப் பயிர் எழுந்து விளைந்திடும் சிந்தை ராமானுஜன் -103-
நம் தலை மிசையே பொங்கிய கீர்த்தி இராமானுசன் -108-

ஆஸ்ரயித்த பின்பு புண்ணியத்துக்கு அஞ்சுமவன் பாபம் பண்ணான் இறே –
ஆக பூர்வாகம் சரணாகதி பண்ணின பின்பு மாய்ந்த -உத்தரவாதம் செய்யான் –
இதனால் அவர்களை சஜாதீய புத்தி கொள்ளக் கூடாது என்று சொன்னபடி –

என் செய்வினையாம்
த்விஷன் தாபபக்ர்த்யாம் -என்கிறபடி அசல் பிளந்து ஏறிட வந்தது அன்றிக்கே –
என்னால் செய்யப்பட அக்ருத்தி கரணாதி ரூபமாய் -பிராயசித்தாதிகளாலே நிவர்த்தியாதே –
நாபுக்தம் ஷீய தி கர்ம கல்ப கோடி சதைரபி – என்னும் படியான கர்மம் ஆகிற –

என் செய்வினையாம் –
வந்த வினை அன்று -நானே பண்ணின வினை என்பார் -செய்வினை-என்றார் –
ப்ரஹ்ம ஞானிகள் முக்தி அடையும் போது தங்கள் புண்யங்களையும் பாபங்களையும் உதறி செல்வதாகவும் –
புண்யங்கள் அவர்கள் நண்பர்கள் இடம் போய் சேர்வதாகவும் –
பாபங்கள் அவர்கள் பகைவர்கள் இடம் போய் சேருவதாகவும் – சொல்லப்படுகிறது –
அங்கனம் வந்த வினைகள் அல்ல -என்னுடைய வினைகள் –நானே செய்தவை அவை எனபது கருத்து –

மெய்க்குற்றம் –
நிலை நின்ற தோஷம் –
வாசா மகோசர மகா குண தேசிகா க்ரய-கூராதிநாத கதிதா கில நைச்ய பாத்ரம் எஷோஹமேவ நபு நர்ஜிக தீத்ர்ச -என்றும்
பூர்வைஸ் ஸ்வ நைச்ய மனு சம்ஹித மார்ய வைர் மாமேவ வீஷ்ய மஹாதாநந ததஸ்தி தோஷம் –
நைச்யந்தவிதம் சடரிபோ மமத்ச்யமேவ மத்தபரோ நம விநோயத ஆவிரஸ்தி-யாவச்சயச்ச துரிதம் சகலச்யஜந்தோ
தாவச்சதத் தததி கஞ்சம மாஸ்தி சத்யம் -என்றும் சொல்லுகிற படி
ப்ரத்யயம் பண்ணி சொல்கிறார் .
மெய்யாவது -நிலை நிற்குமது –
இதி நிலை நிற்கையாவது அனுபவ விநாச்யமாதல் -பிராயச்சித்த வினாச்யம் ஆதல் இன்றிக்கே இருக்கை –
இப்படிப் பட்ட பாபத்தை நீக்கி -வானோ மறி கடலோ மாருதமோ தீயகமோ கானோ ஒருங்கிற்று கண்டிலமால் -என்கிறபடி
போன இடம் தெரியாதபடி சவாசனமாகப் போக்கி-

மெய்க்குற்றம்
உண்மையான தோஷங்கள்-
உண்மை அழியாது நிலை நிற்கும்
என்னுடைய செய் வினைகளாகிய குற்றமும் அழியாது நிலை நிற்பவை –
ப்ராயசித்ததாலோ அனுபவத்தினாலோ போக்கடித்து கொள்ள இயலாதவை –
இனி ஸ்ரீ ஆளவந்தார் போன்ற முன்னவர் சொன்ன நைச்ய அனுசந்தானம் போன்றது -அன்று –
மெய்யாகவே உள்ள குற்றம் என்னலுமாம்-என்று உரைப்பாரும் உளர் –
இனி மெய்க்குற்றம் என்று
சரீர சம்பந்தத்தால் வரும் அஹங்கார மமகாரங்கள் ஆகிற குற்றம் என்னலுமாம் –
அப்பொழுது வினையாம்-என்பதற்கு
வினையினால் உண்டான -என்று பொருள் கொள்ள வேண்டும் –
என்னால் செய்யப்பட்ட கர்மங்களினால் ஆகிய தேக சம்பந்தத்தால் உண்டான அஹங்காராதி தோஷத்தை என்றது ஆயிற்று –

விளங்கிய –
அத்தாலே அத்யுஜ்வலமான –
இவன் விரோதியைப் போக்க பெற்றோமே என்னும் பிரீதியாலே காணும் அவர் தாம் உஜ்வலரானது

மேகத்தை –
வர்ஷூ-கவலாஹகம் போலே பரமோதாரராய் –
மேகத்தை -என்றது முற்று உவமை –

நீக்கி விளங்கிய மேகத்தை –
மேகம் எனபது மேகம் போன்ற வண்மை வாய்ந்தவரைக் குறிக்கிறது –
குற்றம் நீக்கியது வள்ளலாகிய ஸ்ரீ எம்பெருமானாருக்கு தாம் பெற்ற பேறாக தோற்றுவதால் அவர் விளக்கம் எய்துகிறார் என்க-
ஸ்ரீ அமுதனாரை குற்றம் அற்றவராகப் பெற்றோமே என்று மிக்க உவகையுடன் காணப்படுகிறார் எனபது கருத்து –

என் செய்வினையாம்
மெய்க்குற்றம் நீக்கி விளங்கிய மேகத்தை
வினையேன் வினை தீர் மருந்தானாய் 1-5-6-
சேர்ந்தார் தீ வினைகட்க்கு அரு நஞ்சினை 2-3-6-

மெய்யமர் காதல்–6-8-2–என்று அவன் ஸ்வரூபத்தை அனுசந்திதாதல் –குண ஜ்ஞானத்தாலே ஆதல் —
தரிக்க ஒண்ணாத படி திரு மேனியிலே அணைய வேண்டும் படியான காதல்-ஆழ்வாருக்கு -இங்கு மெய்யமர் வல்வினை

மேகத்தை -முற்று உவமை
கைம்மான மதயானை இடர் தீர்த்த கரு முகிலை –பெரிய திருமொழி -8-9-1-

திக்குற்ற கீர்த்தி –
ஏய்ந்த பெரும் கீர்த்தி – என்கிற படி அஷ்ட திக்கிலும் வியாபித்து இருக்கிற குணவத்தா பிரதையை உடையரான

இராமானுசனை –
ஸ்ரீ எம்பெருமானாரை –

மேவும் –
மேவினேன் அவன் பொன்னடி மெய்ம்மையே -என்கிறபடி –
ஸ்ரீ ராமானுஜச்ய சரணவ் சரணம் -என்னும்படி
அவருடைய திருவடிகளையே பிராப்யமாகவும் பிராபகமாகவும் அத்யவசித்து இருக்கிற

நல்லோர் –
நன்மையால் மிக்க நான் மறையாளர்கள் -என்கிறபடி -அநந்ய பிரயோஜனரான மகாத்மாக்கள் –
அன்றிக்கே –
மேவும் நல்லோர் –
ஸ்ரீ ராமானுஜ பதச்சாயா -என்கிறபடி பதாசாயிகள் போல அப்ருதக் சித்தமாம்படி
பொருந்தி இருக்கும் விலஷணமானவர்கள்-என்னவுமாம்-

மேவும் நல்லோர் –என்னை ஆட்கொள்ளுமே –
மேவுதல்-நிழல் போலே விட்டுப் பிரியாது இருத்தல்-
ஸ்ரீ எம்பெருமானாரை மேவுகையே நலம்
அத்தகைய நலம் வாய்ந்தவர் நல்லோர்
அந் நலத்தினால் அவர் பால் இருந்த குறை -அறிவினாலோ பிறப்பினாலோ -நடத்தையினாலோ-
ஏற்ப்பட்டு இருபினும் அதுவும் நலமாகவே ஆக்கப்பட்டு -என்னை ஆட்கொண்டு விடுகிறது -என்கிறார் –

எக் குற்றவாளர் எது பிறப்பு எது இயல்வாக நின்றோர் –
அந்த மகாத்மாக்கள் ஆஸ்ரயண பூர்வ காலத்தில் –
யாதோர் ஞான சங்கோசம் ஆகிற குற்றத்தை உடையாராகவும் –
யாதொரு உத்க்ருஷ்ட அபக்ருஷ்ட ஜாதியை உடையராகவும் –
யாதொரு நிஷித்த அனுஷ்டானம் ஆகிற வ்ருத்தியை உடையாராகவும் நின்றார்கள்-
குற்றம் -ஞான சங்கோசம் -இயல்வு -வ்ருத்தம்-அவர்களுடைய -அக்குற்றம் அப்பிறப்பு அவ்வியல்வு –
இவை எல்லாம் அவ்யவதாநேன ஆஸ்ரயண பூர்வ பாவிகள் ஆகையாலும் –
அந்த சரீரத்தோடு தானே ஆஸ்ரயணத்தை பண்ணினார்கள் ஆகையாலும்
சிறு மா மனிசர்-என்னலாம் படி மகா ப்ரபாவரான இவர்களுடைய பூர்வ தசாவஸ்தித
விசேஷங்கள் ஆன இவையே –

நம்மை ஆட் கொள்ளுமே –
1–இவ்வளவு பிரதி கூலித்து போன நம்மையும் தாச பூதராய் க்ரய விக்ரயார்ஹராம்படி எழுதிக் கொள்ளக் கடவன் –
அன்றிக்கே-
2–நம்மை ஆட் கொள்ளுமே –
இப்படி மக ப்ரபாவரான இவர்கள் நிக்ருஷ்ட ஜன்மாதிகளை பரிக்ரஹித்து தாதர்சரான நம் போல்வாரும்
இவ் விஷய சமாச்ரயண அர்ஹர் – என்னும் இடத்தை தர்சிப்பைக்காகா என்று நினைத்து இருக்கிற நம்மை
அனுசந்திக்கும் தோறும் எழுதிக் கொள்ளா நின்ற -என்னவுமாம் –
துராசாரோபி சர்வாசீ க்ர்தக்னோ நாஸ்திக புரா-சமாஸ்ரயே தாதி தேவ ச்ரத்தயா சரணம் யதி-
நிர்தோஷம் வித்திதம் ஜந்தும் ப்ரபாவாத் பரமாத்மன-என்கிற வசனம் இவ்விடத்து பிரமாணம் –
அப்போது ஆதி தேவ சப்தத்தாலே –
பிரதம ஆசார்யன் என்று தோற்றினாலும் -அந்த சர்வேஸ்வரனே சேஷி என்றபடியாலே – உபதேசித்து உபக்ரமித்தவர் ஆகையாலே –
ஆதி தேவ சப்தமும் -எம்பெருமானாரை சொல்லும் என்ன குறை இல்லை –
அன்றிக்கே
3-ஸ்ரீ எம்பெருமானாருக்கு அனந்யார்ஹமான மகாத்மாக்கள்– எந்த வர்ணம் உடையார் ஆகிலும் –
எந்த வ்ருத்தம் உடையார் ஆகிலும் -எந்த ஸவாபம் உடையார் ஆகிலும் -அந்த வர்ண வ்ருத்த
ஸ்வபாவங்கள் -இவையே நமக்கு உதேச்யமாய் இருக்கும் -என்னவுமாம் –
அந்த மகாத்மாக்கள் எந்த வர்ணத்தில் ஜனித்தாலும் -பிரகிருதி சம்பந்தாயத்தமாய்க் கொண்டு –
அதுக்கு அநு ரூபங்களான ஸ்வபாவ வ்ருத்தங்களும் உண்டாய் இருக்கும் இறே
குற்றங்களே இல்லை யாகிலும் -மணி தர்பணாதி ஸ்வச்சத் த்ரவ்யங்களிலே எதிர் இருந்த
பதார்த்தங்கள் எல்லாம் தோற்றுமா போலே –
நிர்மலரான அவர்களைக் கொண்டு தம்தாமுடைய ஸ்வபாவ வ்ருத்தங்களை அவர்கள் பக்கலிலே ஏறிட்டுக் கொண்டு
அஜ்ஞராய் பிரமித்து இருப்பார் இறே சிலர் –
அப்படிப்பட்ட ஸ்வபாவ வ்ருத்தங்கள் ஆகிலும் நமக்கு உத்தேச்யம் என்னுதல் –
அங்கனம் அன்றிக்கே
3-அவர்களுக்கு சரீர சம்பந்தத்தாலே ப்ராமாதிகமாய்க் கொண்டு -சில குற்றங்களுண்டாய் இருந்தாலும் –
பத்ம பத்ரமி வாம்பச -என்கிறபடியே
அவர்கள் அவற்றோடு ஒற்று அற்றே இருப்பது -அப்படியே யானாலும்
அவர்களுக்கு அவையும் உண்டாகையாலே நம்மை உத்தரிப்பிக்கைக்கு அவையே போரும் –

இப்படியே ஸ்ரீ எம்பெருமானாருக்கு அனந்யார்ஹராய் இருக்கும் ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களுக்கு ஜன்ம
வ்ருத்தாதிகளால் குறை உண்டானாலும் அவர்கள் நமக்கு ஆஸ்ரயநீயர் -என்று கருத்து
யஸ்மின் மிலேசேபி வர்த்ததே -தஸ்மை தேயம் ததோக்ராஹ்யம்சச பூஜ்யோயா தாஹ்யஹம் -என்று
மிலேச்சன் ஆகிலும் பக்தன் ஆகில் என்னைப் போலே பூஜ்யன் -அவன் பக்கல் ஞான உபதேசம் கொள்ளலாம் –என்றான் இறே –
அபிசேத்சூ துராசொரோபஜேதேமாம் அநந்ய பரந்யாது ரேவ சமந்த வியஸ் சம்யக் வ்யவஹி தோஹிச
மாம் – -திருத் தேர் தட்டிலே அஜ்ஞ்ஞாத ஜ்ஞாபனம் பண்ணா நின்று கொண்டு -ஸ்ரீ கீதாசார்யனான என்னை –
அநந்ய பிரயோஜனாக பஜித்தான் ஆகில் அவன் எப்படிப்பட்ட குற்றத்தை உடையவன் ஆகிலும் –
சாதுரேவ சமந்தவ்ய -என்றான் இறே –
இத்தால் அவர்களுடைய ப்ராமாதிகமான ஸ்வபாவ வ்ர்த்தங்கள் எல்லாம்
அகிஞ்சித்கரம் -ஆஸ்ரய பிராபல்யமே பிரதானமாக அவர்கள் பூஜ்யர் -என்றபடி –

தஸ்மாத் மத் பக்த பக்தாஸ்ஸ-பூஜநீயா விசேஷதே – என்றான் இறே
பயிலும் திரு உடையார் எவரேலும் அவர் கண்டீர் பயிலும் பிறப்பிடை தோறும் எம்மை யாளும் பரமரே –
நம்மை அளிக்கும் பிராக்களே –எம் தொழும் குலம் தாங்களே – படியாதுமில் குழவிப் படி எந்தை பிரான் தனக்கு
அடியார் அடியார் தம் அடியார் அடியார் தமக்கு அடியார் அடியார் தம் அடியார் அடியோங்களே – என்றும் –
சிறுமா மனிசராய் என்னை ஆண்டார் இங்கே திரியவே -என்றும்
அவர்களுக்கே குடிகளாய் செல்லும் நல்ல கோட்பாடே -என்றும்
இவ் அர்த்தத்தை பத்தும் பத்தாக ஸ்ரீ நம் ஆழ்வார் அருளிச் செய்தார் இறே –

பிரத்யஷி தாத்ம நாதா நாம் நைஷாம் சிந்தயம் குலாதிகம் -என்றான் இறே ஸ்ரீ பரத்வாஜ முனியும்
இனி –
4–அக்குற்றம் -என்றதுக்கு -ப்ராமாதிகமாய் -வந்தது அன்றிக்கே – ஆஸ்ரயண அந்தர்பாவி
புத்தி பூர்வாக பரமாய் அர்த்தம் சொல்லில் –
தீபோர்வோத்தர பாப்மனா மஜநநாத் -என்றும் புண்ணியத்துக்கு அஞ்சுகிறவன்
பாபத்தை பண்ணான் இறே -என்றும் சொல்லுகையாலே –
இவர்களுக்கு அது புத்தி பூர்வகமாக வர வழி இல்லை –
ஜாதேபி -என்கிறபடி பிரகிருதி சம்பந்தத்தாலே -புத்தி பூர்வகமாக பிரசக்தம் ஆனாலும் –
என் அடியார் அது செய்யார் – செய்தாரேல் நன்று செய்தார் -என்றும் சொல்லப்படுகிற பகவத் அபிசந்தி விசேஷத்தாலும் –
வாத்சல்ய ஜலதே – என்கிறபடியே அவன் ஸ்வ ஆஸ்ரிதருடைய குற்றத்தை போக்யமாக கொள்ளும் ஸ்வபாவன் ஆகையாலும் –
இறையும் அகல கில்லேன் -என்று அவனைப் பிரியாதே நித்ய அநபாயினியாய் இருக்கிற ஸ்ரீ பெரிய பிராட்டியாருடைய
புருஷகார பலத்தாலும் குற்றத்தை அவளாலே பொறுப்பித்துக் கொள்ள தட்டில்லை –
ஓர் அஞ்சலி மாத்ரத்தாலே நசிக்கக் கடவதான பாவத்தை -சர்வ பாபேப்யோ மோஷ இஷ்யாமி -என்று ஸ்ரீ கீதாசார்யனும் –
ததைவ முஷ்ணாத்யசுபான்ய சேஷதே –என்று ஸ்ரீ ஆள வந்தாரும் –
சர்வ சப்தத்தாலே சேஷ பத்தா சாமாநாதி கரண்யத்வென வந்த பாவத்தை நிர்தேசிக்கையாலே
அந்த சப்தங்களில் புத்தி பூர்வோத்தரகமும் அந்தர்பவிக்கும் இறே –
ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரன் இவனுடைய குற்றத்தை அபேஷித்தான் ஆகிலும்
அவனுக்கு ஒரு குற்றம் அடையாத படி பிரபன்னனும் சாவதானமாய் இருக்க வேணும் –
இப்படிப்பட்ட பிரபாவம் அவர்கள் பக்கல் உண்டாய் இருக்கையாலே –அத்தை இட்டு அவர்களை அநாதாரியாதே –
அவர்கள் எனக்கு சேஷிகள் என்று அத்யவசிக்க வேணும் என்றது ஆய்த்து –
இவ்வளவான பிரதி பத்தி பிறந்தால் இறே
இவனுக்கு ஸ்ரீ வைஷ்ணவர் பக்கலிலே -சஜாதீய பிரதி பத்தி குலைந்தது ஆவது –

எக் குற்றவாளர் –எது பிறப்பு -எது இயல்வு -என்று பிறப்பில் குறையும் நடத்தையில் குறையும் பேசப்படுதலின்
இங்கு கூறப்ப்படும் குற்றம் ஞானத்தில் குறைவைக் குறிப்பதாக கொள்ளல் வேண்டும் –
நல்லார் அல்லார் ஸ்ரீ எம்பெருமானாரை மேவார் –
மேவினார் நல்லார் – நல்லார் ஆயின் அவர்கள் இடம் எங்கனம் குறை இருக்க முடியும் -இருக்க முடியாது தான் –
பின்னை அவை அவர்களிடம் எவ்வாறு காணப்பட்டன –
யஜ்ஜாதீயோ யாத்ருசோ யத்ஸ்வபாவ பாதச்சாயாம் ஆஸ்ரிதோயோ கோபிதஜ் ஜாதியஸ்தாத்ருச சதத் ஸ்வபாவ
ச்லிஷ்யத்யே நம் சூந்தரோ வத் சலத்வாத் -என்று –
திருவடி நிழலை ஆசரிக்கும் எவனோ ஒருவன் – எந்த ஜாதியை சேர்ந்தவனோ -எப்படி பட்டவனோ –
என்ன ஸ்வபாவம் உடையவனோ –
அந்த ஜாதியை சேர்ந்தவனாயும் – அப்படிப்பட்டவனாயும் -அந்த ஸ்வபாவத்தை உடையவனாயும் -அமைந்து
ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரன் வாத்சல்யத்தால் அவனை அணைத்து கொள்கிறான் -என்று ஸ்ரீ ஆழ்வான்-அருளிச் செய்தது போலே –
நாம் எவ்வளவு அறிவு கேடராயினும் -இழி குலத்தவராயினும் -நடத்தை கெட்டவராயினும் –
ஸ்ரீ எம்பெருமானாரை மேவி வாழ்வதற்கு உரியவர் ஆகலாம் –
அதனுக்கு அவை தடங்கல் ஆக மாட்டாது -என்று
வாத்சல்யத்தால் நம்மை அறிவுறுத்தி -அவ் வழிப் படுத்துவதற்காகவே –
அந் நல்லோர் அறிவு பிறப்பு நடத்தைகளில் இழிவான தன்மைகளை தங்கள் இடம் ஏறிட்டு கொண்டு நம்மை அணைந்து உள்ளனர் –
நமக்கு வாத்சல்யம் சொல்ல வில்லை..குற்றத்தை குணமாக ஈஸ்வரன் மாற்றியதால் அவன் குணங்களின் மேன்மை தெரியும்–

ஸ்ரீ ஈஸ்வரன் தானே தன் இச்சையால் தாழ விட்டுக் கொள்வது போலே –
இவர்களும் தம்மைத் தாழ விட்டுக் கொண்டு உள்ளனரே அன்றி -கர்மத்தால் இன் நிலைக்கு உட்பட்டவர்கள் அல்லர் என்று
ஸ்ரீ அமுதனார் கருதுவதால்-
ஈஸ்வரனுடைய எளிமையினுக்கு அடியார்கள் ஆட்படுவது போலே –
இவர்கள் உடைய எளிமையினுக்கும் அவர் ஆட்படுகின்றார் -என்க
வம்ச பூமிகளை உத்தரிக்க கீழ் குலம் புக்க வராஹ கோபாலரைப் போலே -இவரும் நமக்நரை-உயர்த்த தாழ இழிந்தார் –சூரணை -84 –
என்று ஸ்ரீ ஆச்சார்ய ஹ்ருதயத்தில் கூறியபடி –
யயாதி சாபத்தால் அரசு உரிமை இழந்து இழிந்த குலமாக கருதப்பட்ட யாதவ குலத்தை கை தூக்கி விடுவதற்காக
ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் ஸ்ரீ கோபாலனாக அவதரித்தது போலேயும் –
பிரளய காலத்தில் நீரில் மூழ்கின பூமியை இடந்து மேல் எடுப்பதற்கு கீழ் புகும் கேழலாய் அவன் அவதரித்தது போலவும் –
அஹங்கார ஹேதுவான குலம் தாங்கும் சாதிகளிலே பிறந்து சம்சாரத்தில் அழுந்தினவர்களை –
உயர்த்துவதற்காக -அஹங்காரத்துக்கு இடம் தராத இழி குலத்திலே ஸ்ரீ இராமானுசனை மேவும் நல்லோர் அவதரித்து உள்ளனர் –

இவ் வண்ணமே தன் களவை கூட மறைக்க அறிய கிலாமையும் –
தயிர் வெண்ணெய் முதலிய வற்றை களவாடலாலும் –
கோபியரோடு கூடிக்கூத்தாடலாலும் நடத்தை இல்லாமையும் ஸ்ரீ கண்ணன் காட்டிக் கொள்வது போலே –
நல்லோரும் அறியாமையும் நடத்தை இல்லாமையும் தங்கள் இடம் உள்ளனவாக காட்டிக் கொள்கின்றனர் –

ஸ்ரீ வராஹப் பெருமாள் போன்று மாசுடம்பும் மானமில்லாமையும் வாய்ந்து இந் நல்லோர் தோன்றுகின்றனர் –

இங்கனம் இராமானுசனை மேவும் நல்லோர்கள் இடம்
மேவுவதற்கு முன்பு அறிவிலும் பிறப்பிலும் நடத்தையிலும் காணும் குறைகளை -இறைவனுடைய குறைகளைப் போல கருதி –
ஸ்ரீ அமுதனார் -நினைக்கும் தோறும் ஒவ் ஒன்றுக்கும் ஆட்பட்டு விடுகிறார் என்க –
பாகவதர்களை எந்த வகையிலும் -தன்னை விடக் கீழ்ப் பட்டவர்களாகவோ ஒத்தவர்களாகவோ கருதுவது
பாகவத அபசாரம் ஆதலின் -ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களுக்கு ஆதர்ச பூதரான ஸ்ரீ அமுதனார் –
நல்லோருடைய ஞான ஜன்ம வ்ருத்தங்களை இங்கனம் சீரியனவாக கருதாமல் இருக்க ஒண்ணாது –
இப்படி நினையாது ஒழிகையும் அபசாரம் -என்று தனக்கு பிறப்பாலும் அறிவாலும் நடத்தையாலும்
கீழ்ப் பட்டவர்களாக பாகவதர்களை நினைப்பது அபசாரம் ஆவது போலே –
ஆசார்ய துல்யர் -என்றும்-
சம்சாரிகளிலும் தன்னிலும் ஈச்வரனிலும் அதிகர் என்றும் –
நினையாது ஒழிகையும் -அபசாரமாக தலைக்கட்டும் -என்று ஸ்ரீ வசன பூஷண காரர்
அருளிச் செய்து இருப்பது இங்கு நினைவு உறத் தக்கது –

இனி
மேவும் நல்லோர் திறத்து பிறந்த மிக்க ஈடுபாட்டினால் -அவர்களுடைய குற்றம் முதலியன நற்றமாய்
ஸ்ரீ அமுதனாரை ஆள் கொள்கின்றன -என்னலுமாம் –
அன்பு முதிர்த்திடின் குன்றனைய குற்றமும் குணமாக கொள்ளப்படும் அன்றோ –

இனி –
நிக்ருஷ்ட -இழி -குலத்தவர்கள் உடைய ஜன்ம ஞான வ்ருத்தங்களை ஸ்ரீ அமுதனார் கருதுவதாக கொள்ளாது –
உத்க்ருஷ்ட -உயர் -குலத்தவர்கள் உடைய ஜன்ம ஞான வ்ருத்தங்களையே கருதுவதாக கொள்ளலுமாம் –
ஸ்ரீ இராமானுசனை மேவும் நல்லோர் –
அஹங்காரத்துக்கு ஹேது ஆதலின் -உயர் குடிப்பிறப்பும் – அறிவுடைமையும் -ஒழுக்கம் உடைமையும் -தள்ளத்தக்கன –
அஹங்காரத்துக்கு இடம் தராத இழி குலப் பிறப்பும் -அறிவின்மையும் -ஒழுக்கம் இன்மையுமே அமையும் என்று கருதுகின்றனர் –
இக் கருத்து உருவாவதற்கு முன்பு குலத்தாலும் -அறிவினாலும் -ஒழுக்கத்தாலும் -நாமே உயர்ந்தவர் என்று இறுமாந்து
இருந்த நிலைமைக்கு இப்பொழுது அவர்கள் எள்கி நிற்கின்றனர் –
அஹங்காரத்துக்கு இடம் தந்து நாம்கீழ்ப்பட்டவர்கள் ஆயினோமே என்று தங்களை அவர்கள் நொந்து கொள்ளும் நிலை
ஒவ் ஒன்றுக்கும் நான் ஆட் பட்டு விட்டேன் -என்கிறார் ஸ்ரீ அமுதனார் –
அவ் இயலவே –
ஏகாரத்தை அக்குற்றமே அப்பிறப்பே என மற்றை இரண்டுடன் கூட்டுக –
இதனால் ஒவ் ஒன்றே ஆள் கொள்ளுவது புலனாம் –

அடியார் இல்லை . அடியார்களின் தாழ்ந்த ஞானம் /பிறப்பு/ இயல்பு இவையே உத்தேசம்.
.ராமானுசன் திருவடியை பற்றினால் இவையே நல்லதாக கொள்ள வேண்டும் என்றவாறு

—————————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருமலை நல்லான் சக்கரவர்த்தி ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ண ஐயங்கார் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருவரங்கத் தமுதனார் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: