ஸ்ரீ திருப்பாவையில்- மூன்றாம் ஐந்து பாசுரங்கள்- உபன்யாசம் –ஸ்ரீ உ .வே . வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் / ஸ்ரீ உ .வே. வெங்கடேஷ் ஸ்வாமிகள்

இன்றோ திருஆடிப் பூரம் எமக்காக
அன்றோ இங்கு ஆண்டாள் அவதரித்தாள் –குன்றாத
வாழ்வான வைகுண்ட வான் போகம் தன்னை இகழ்ந்து
ஆழ்வார் திரு மகளாராய்-22

அஞ்சு குடிக்கு ஒரு சந்ததியாய் ஆழ்வார்கள்
தம் செயலை விஞ்சி நிற்கும் தன்மையளாய் -பிஞ்சாய்
பழுத்தாளை ஆண்டாளை பத்தி உடன் நாளும்
வழுத்தாய் மனமே ! மகிழ்ந்து -24 –

——————————————–

கற்றுக் கறவைக் கணங்கள் பல கறந்து
செற்றார் திறலழியச் சென்று செருச் செய்யும்
குற்றமொன்றில்லாத கோவலர் தம் பொற் கொடியே
புற்றரவல்குல் புனமயிலே போதராய்
சுற்றத்து தோழிமார் எல்லாரும் வந்து நின்
முற்றம் புகுந்து முகில் வண்ணன் பேர் பாடச்
சிற்றாதே பேசாதே செல்வப் பெண்டாட்டி நீ
எற்றுக்குறங்கும் பொருளேலோ ரெம்பாவாய்-

ஐஸ்வர்யார்த்தியோ கைவல்யார்த்தியோ இங்கே இல்லையே -அனைவரும் பகவல் லாபார்த்திகள்-
அத்வேஷம் மட்டுமே போதும் -விலக்காமையால் திருவடிக்கீழ் சேர்த்துக் கொள்வான்
கனக லதா பொற் கொடி -இங்கும் வந்து நின் முற்றம் புகுந்து -கீழேயும் வந்து நின்றோம் பார்த்தோம் –
கல் எடுத்து கல் மாரி எடுத்ததை சொல்வதற்கு சொல் எடுத்து -உருகாமல் பாடுவது தானே சிரமம் –
சிற்றாதே பேசாதே -அவனை நினைத்து உடம்பும் அசையாதே வாயும் பேசாதே –
கீழே ஆற்ற அனந்தன் உள்ளவள் -இங்கு தூங்காமல் -கற்றுக் கறவை கணங்கள் பலவும் கறந்த
நாயகப் பெண் பிள்ளை பேய்ப் பெண்ணே வாசி இல்லையே இவர்களுக்கு

முகில் வண்ணனை அனுபவித்த பின்பு நாளை மனத்துக்கு இனியானை அனுபவிப்போம்
கோவலர் தம் பொற் கொடி–அழகும் மேன்மையும்
ஊருக்காக ஒரு பெண் பிள்ளை -ஜனக குல ஸூந்தரி போலே அத்விதீயம் –
ஆறாவது ஜனகர் இவர் சீரத்வஜன் இவர் பெயர் –ஆதி ஜனகர் பரமசிவன் வில்லை வைத்து பூஜித்து –
வில் போன்ற புருவம் இவளால் பெருமை -வில்லை முறித்த ராமனால் பெருமை –
பராசரர் வேத வியாசரை -இந்த பூமியில் இவரை தவிர வேறே யார் மஹா பாரதம் பண்ண முடியும் -பிரம்மா குலம்
நாயனார் இவள் பெருமையை மேலும் விவரிக்கிறார் –

ஆவிக்கு ஒரு பற்றுக் கொம்பு நின் அலால் இல்லை என்று இருக்க வேண்டாமோ கொடி என்றால் –
பதி சம்யோக -மே பிதா சிந்தார்ணவம் -கவலைக் கடலில் கர்ம யோகி ஜனகர் —
ஆறு வயசுப் பெண்ணுக்கு கொள் கொம்பு கிடைக்காமல் –
கோல் தேடி ஓடும் கொழுந்தே போலே மால் தேடிப் போக வேண்டாமோ –
கொம்பு இவளுக்கும் உண்டே
இனி இனி இருப்பதின் கால் கூப்பிட்டார் -3-தடவை திருவிருத்தம் –17-தடவை திருவாய் மொழியில் –

கொடியான உனக்கு -குச்சி போலே நாங்கள் -எங்கள் இடம் பற்றாமல் கொம்புக்கு போக முடியாதே
உபனக்னத்தை ஒழிய பற்ற முடியாதே
கொல்லை அரக்கியை மூக்கரிந்திட்ட குமரனார் சொல்-ராமஸ்ய தக்ஷிண பாஹு இளைய பெருமாள் – –
சரம ஸ்லோகமும் பொய்யானால் -பொய்யாகாதே -ராமோ த்விர் ந பாஷயே-
கண்ணணைப் பற்ற இந்த வார்த்தை -அவன் ஏலாப் பொய்கள் உரைப்பான் –

கேவலம் மதிய இச்சையாலேயே மட்டும் -பல ஏகாரங்கள் -ராம த்விர் ந பாஷயே -இழந்தாலும் –
திருவரங்க செல்வனாரே சொல்லி நம்பி -இது கூட பொய்த்ததானால் –
திரௌபதி -ஆகாசம் விழுந்தாலும் – –கடல் வற்றினாலும் என் வார்த்தை பொய்யாகாது கண்ணன்
பொய்யானால் -இங்கே சொல்ல —
ஆவி காப்பார் யார் –பாம்பணையானும் வாரானால் -கண்ணனும் வாரானால் -காகுத்தனனும் வாரானால் –
மடல் எடுக்க ஒட்டாமல் ஊரெல்லாம் துஞ்சி -இவளது -பெருந்துயர் காண்கிலேன் என்று அஞ்சுடர் வெய்யோன் வாரானால் –
ஓர் இரவு -கண்ணன் அவதரித்த பொழுது நீண்ட இரவு போலே –
பிள்ளை உறங்கா வல்லி தாசர் -இரவை வணங்குவார்

இருந்தாலும் சங்கை -இவளுக்கு -தேவை இடாதார் வார்த்தை – ராமனின் சரம ஸ்லோகம் -நான் கை விட மாட்டேன் –
மித்ர பாவேனே -வந்தாலும் என்றாலும்
பத்து மாசம் விட்டது உண்டே –
கண்ணன் நீ என்னைப் பற்றினால்-நான் பிரதிபந்தங்கங்களைப் போக்குவேன்
நத்யஜேயம் -மாஸூச இவையே வேண்டும் -இது போனாலும் -இன்னும் ஓன்று எனக்கு ஒரு பற்றுக் கொம்பு உண்டே -ஆண்டாள் –
பெரியாழ்வார் குடல் துவக்கு -இவரது வாழ்க்கைத் துணைவி என்பதை விட -இது கார்ய கரம்
பாகவதர்கள் பற்றுக் கொம்பு -விஷ்ணு சித்தர் தங்கள் தேவரை வல்ல பரிசு தருவிப்பரேல் அது காண்டுமே
தங்கள் -இவள் அவனை விலக்கி வைக்கிறார் -நேரடி தொடர்பு இல்லை –
அவருடைய பெருமாள் -நமக்கு விஷ்ணு சித்தர் -அவருக்கு விஷ்ணு –

மித்ர பாவேந -சுக்ரீவன் இடம் சொல்ல வில்லையே -விபீஷணன் இடம் தானே –
அவன் முதலிகள் மூலம் நிவேதயதே மாம் க்ஷிப்ரம் -வந்து நின்றான் அங்கே-
சுக்ரீவன் பாகவதர் மூலமே இவரும் அவனை அங்கீகாரம் –
ஆவிக்கோர் பற்றுக் கொம்பு நின் அலால் இலேன் -பிரதம பர்வ நிஷ்டர் வார்த்தை –
பொலிந்து நின்ற பிரானை பற்றிய ஆழ்வாரை தேவு மற்று அறியேன் -என்கிற மதுரகவி நிஷ்டை இவளுக்கும் –
திருப் பாண் ஆழ்வாரையும் லோக சாரங்க முனிவர் மூலம்
சுக்ரீவனையும் இளைய பெருமாள் அங்கீ கரித்த பின்பே ரஷித்தார்-

பகவத் விஷயம் அறிவித்து-அறிமுகம் – -அனுபவம் வளர்த்து -சோதித்தாலும் ஆசுவாசம்-இவர்களே
முயல்கிறேன் உன் தன் மொய் கழற்கு அன்பினையே -அத்ர பரத்ர சாபி நித்யம்
அந்தமில் பேரின்பத்தோடு அடியாரோடு இருந்தமை –
நெற்றி கஸ்தூரி வழித்து நம்மாழ்வாருக்கு -திருவடி தொழுது -சர்வத்தையும் -மாறனுக்காக
உடையவர் பரமபதம் போன அன்றும் நம் பெருமாள் பிராட்டி வருந்தி -மாறன் அடி பணிந்தவருக்காக

தனி மா தெய்வத் தளிர் அடி –நிறைவை விலக்கி -விடுவதற்கு -புகுதல் அன்றி -அவன் அடியார் அடியார் —
இவர்கள் தானே அத்தை எனக்கு அறிமுகம் -அறிவித்து -ருசியை பெருக்கி -ஆசுவாசம் படுத்து
இவர்களே என்னை ஆளும் பரமர் -பாகவத பிரபாவம் -திருச்சேறை -சார அர்த்தம் -தாள் தொழுவார் காண்மின் என் தலை மேலே
மெய்யடியார் ஈட்டம் காண்பதே கண் பெற்ற பயன்
சகி –வெறி விலக்கி -தீர்ப்பாரை -போர்ப்பாகு -தேர்ப்பாகில் பிடிபட்ட பாவை உற்ற நல் நோய் -மிக்க பெரும் தெய்வம் —
நுணங்கல் கெட கழுதை உதடு ஆட்டம் காண்பது போலே கூடாதே -விலக்கி -வண் துவராபதி மன்னனை ஏத்துமின்
அடுத்து -அவ்வூர் திரு நாமம் -துவளில் மா மணி தொலை வில்லி மங்கலம்–என் சிறகின் கீழ் அடங்காப் பெண் பெற்றேன்-
பேறு தப்பாது என்று இருக்க சொன்னாள்- -கிடப்பது அவனாக இருந்தால் த்வரிக்க வேண்டும் –
தண் காலும் தண் குடந்தை நகரும் பாடி நறையூரும் பாடி நவில்கின்றாள் –
சிந்தையாலும் சொல்லாலும் செய்கையினாலும் தேவ பிரானையே —
அன்னைமீர் நீர் உமக்கு ஆசை இல்லை அகற்றினீர் பிரான்- இருந்தமை காட்டினார் –
இருந்து இருந்து அரவிந்த லோசன் என்றே இரங்கும்-பெற்ற தாயை விலக்கி ஸூவ சேஷத்வம் போக்கி –
எனக்கும் நான் அல்லேன் அவனுக்கே -ஆசை அறுத்து -அகடிக கடித விகடநா பாந்த்வம் சேர்த்தவளையே விலக்கி விட்டு
குட்ட நாட்டு திருப்புலியூர் நாயனார் -அறத்தொடு நிறுத்தும் தோழி இங்கு -நாயக லக்ஷணம் பூர்த்தி இவனுக்கு –
தண் துழாய் கமழ்கிறதே -அன்றி மற்று ஒரு உபாயம் என் -அநந்யார்ஹ சேஷத்வம் -இவள் நேர் பட்டதே –
தீர்த்தனுக்கு அற்ற பின் மற்றோர் சரண் இல்லை –
தோழி மூன்று பதிகம் –அநந்யார்ஹத்வம் தோற்றும்
அந்ய சேஷத்வம் கழித்து — ஸூவ சேஷத்வம் ஒழித்து- பகவத் ஏக சேஷத்வம் மூன்றும் –

அனலா சரபா த்ரிஜடை மூவரும் சீதைக்கு தோழி -விபீஷணன் சீதைக்கு துணையாக வைத்தே விலகினான் –
எம்பெருமானார் அவதாரம் போலே இவள்

———-

நவத்வார புரம்–ஆனந்த வர்மன் -ஐந்து மந்திரிகள் -என்னாலே செழிப்பு -ராஜ குரு-ராஜாவால் -வாழ்வு –
அவருக்கு நன்மையே செய்ய வேண்டும் –
உடல் -ஜீவாத்மா – -மெய் வாய் கண் மூக்கு செவி -ஆச்சார்ய உபதேசம் -சேஷத்வ லக்ஷணம் -சாந்தோக்யம் –
ஜிஹ்வாகேசவ -முகுந்தமாலை -அவனுக்கே இவை கொடுக்கப்பட்டன –
இந்த கருத்தை ஐந்து -பாசுரம்
ஐந்து பெண்களாக உருவகம் –அரவம் -செவி / நற் செல்வன் தங்காய் -மெய் /
போதரிக் கண்ணினாய் கண்/நா உடையாய் நா /எல்லே இளம் கிளியே கிளி மூக்கு –

முதல் இரண்டரை வரிகளால் -குற்றம் ஓன்று இல்லாத கோவலர் -அப்பாவை சொல்லி –முதல் -hero-
கறவைகள் -பசு எருமை ஆடு மூன்றையும்
கற்றுக் கறவை -உருபு மயக்கம் -விகாரம் -கன்று -எதுகை நயம் -கற்று கறவை -யுவ குமார –
கறவை மாடாக இருந்தாலும் இளமையாக இருக்கும் -கிருஷ்ண ரசாயனம் -பார்த்து –இளமை போகாது மூப்பு வாராது –
தசரதன் -ராமன் -வா போ மீண்டும் வந்து போ –
கண்ணன் கடாக்ஷத்தால் இளமையாக இருந்தன –
குண கணங்கள் -கத்யத்தில் -அஸங்க்யேய கல்யாண குண கணவ் ஆர்ணவம் -போலே -கணங்கள் பல
கோபலர் -கோவலர் -சிலப்பதிகாரம் கோவலன்-கோவலர் -கோனார் என்றபடி
சரணாகதி செய்த பின் -கால ஷேபம்-இதில் -கைங்கர்ய ரூபமாக -உபாய புத்தியாக இல்லை –
வேறே -mindset-அவன் மகிழ்ச்சிக்காக செய்ய வேண்டும் -கர்மம் கைங்கர்யத்தில் புகும்

சென்று -home-ground-முதலை தண்ணீரில் -கஜேந்திரன் –
செற்றார் -கி மு யாரும் இல்லை கி பி அப்புறம் எதிரி -ஸ்ரீ கிருஷ்ணருக்கு பின்னே
வானரர்கள் -ராவணனை எதிரி
அனைவருக்குள்ளும் ப்ரஹ்மம் பார்ப்பான் பிரகலாதன் -தனிப்பட்ட எதிரி இல்லையே
பக்தர் இடம் அபசாரம் பட்டவன் அவன் எதிரியாக கொள்கிறான் –
துரியோதனன் -சாம்பன் -லஷ்மணா மணம் -சம்பந்தி -அங்கே போகாமல் விதுரன் மாளிகை சென்றான் –
செற்றாரை அழிக்க மாட்டான் திறல் மிடுக்கையே அழிப்பான்
பொற் கொடி -ருக்மிணி -ருக்மம் -தங்கம் -அவள் போலே ஏற்ற துணை –
வள்ளல் பெரும் பசுக்கள் ஆற்ற படைத்தான் போலே இவனும் –
புற்று அரவு -அல்குல் -உடல் அமைப்பு
புன மயில் -மயில் அல்லவோ சாயல் கண்டது -இயற்கையான இருப்பிடம் இருப்பதே
மிருக காட்சி சாலையில் இல்லை -சரணாலயம் –
பெண்களே இவள் உடல் அழகில் மயங்கி -சீதைக்கு அலங்காரம் செய்தவர் ஆணாக பிறக்கவில்லையே என்று வருத்தம்
பொறாமை படும் அளவுக்கும் விஞ்சி –
மனம்-என்பது மனிதர்க்கும் மாதருக்கும் ஒன்றே கம்பன்
உனக்கும் இயற்கையான இடம் எங்கள் கூட்டமே

சுற்றத்தார்கள் தோழிகள் -நண்பர்கள் -two-in-one-முற்றம் புகுந்து -நீ வெளியில் வர வேண்டாம்
ஊடல்–முற்றம் புகுந்து முறுவல் -புன்னகை மின்னல் -கோபம் போனதே -அந்த நின் முற்றம் –
கிருஷ்ணனுக்கும் உகந்த இடம் -உனக்கும் உகந்த இடம் -சேஷிக்கும் சேஷனுக்கும் உகந்த இடம்
முகில் வண்ணன் -மேகம் சாம்யம்
மழை-முத்தி மழை பொழியும் முகில் வந்தனர் வந்தார்
மின்னல் -பிராட்டி
வந்தார் போலே வாராதாய் வாராதாய் போல் வருவான்
ஏற்றத் தாழ்வு இல்லாமல் கருணை மழை பொழியும்
மேகம் பார்த்து மயில் ஆடும் –
சிப்பியில் முத்தாகும் முத்தான பாசுரம்
கடலில் -எடுத்து -கடலில் -அடையும் பாற் கடல் அவதார கந்தம்
பாண்டவ தூதன் -மேக விடு தூது
சிற்றுதல்-அசையாதே
அசையாமல் பேசாமலும்
அசைவும் பேச்சும் போக்யம்

கடிகாசால அம்மாள் –ஆதி வண் சடகோபன் தந்தையின் கண்களுக்கு ஆனந்தம் கொடுக்கும் உருவம் –
வரத விஷ்ணு -பேசினாலும் -வாதம் செய்யும் பொழுதும் பேச்சால் மகிழ்ந்தாராம் தனியன் நித்யம் அஹோபில மடம் சிஷ்யர்
செல்வப் பெண்டாட்டி -எங்களுக்கு செல்வம் அவனுக்கு பெண்டாட்டி
எங்களையும் அவனையும் மறந்து
நீயோ புன மயில் அவனோ முகில் வண்ணன் –போதராய் -எழுந்து வாராய்

கோவலர் -கோ பாலன் -ராஜ கோபாலன் -செங்கமல வல்லித் தாயார் -தீர்ப்பாரை -மா முனிகள்
வண்டு வரா பதி -செண்பகாரண்ய க்ஷேத்ரம் -செண்பகம் பூ உள்ள இடங்களில் வராதே
சர்வ உபநிஷத் -பசுக்கள் -அர்ஜுனன் கன்றுக்குட்டி -கீதை பால் –
இதுக்கும் மேலே -32-ப்ரஹ்ம வித்யைகளையும் இவன் காட்டி அருளுகிறார்
பெருமை பூமா வித்யை -எளிமை தஹர வித்யை -அந்தர்யாதி சூரியனுக்கு உள்ளே -இத்யாதி
லீலைகள் -பால்கோவா -ஸ்ரீ வித்யா ராஜ கோபாலன்
பூதனை -கேசி -அழித்து–அறியாமை -மார்பகம் அகங்கார மமகாரங்கள் -போக்கி
கேசி -புலன்கள் அடக்கி அவன் இடம் நம்மை
காளியன் -மனஸ் -அவனை இருத்தி நர்த்தனம் செய்ய விட்டால் அடங்கும்
குற்றம் ஓன்று இல்லாத அகில ஹேய பிரத்ய நீகம் கல்யாணை கதா
ஹேமாப்ஜ நாயகி பொற் கொடி -உபய நாச்சியார் ருக்மிணி சத்ய பாமா
ஒரு கையில் பூ -அருகில் -சத்ய பாமா தோளில் தொடும் படி அமைப்பு
புற்றவரவு -தனி சந்நிதி செங்கமல தாயார்
புன மயில் உபய நாச்சியார் –
கோமள வல்லி -அபிஷேக வல்லி சார நாயகி தாயார் -சுற்றத்து தோழிமார்
ஹரித்ரா நதி -கோபிகள் ஜலக்ரீடை ராஜ கோபாலன்-ஸ்தல புராணம் -பட்ட மகிஷி நீ தானே உறங்கலாமோ

நம்மாழ்வார்
வேதம் -கறவை -இளமை முதுமை -மாறாமல் இருப்பதால் இளமை -ஸ்வரம் க்ருத யுகம் போலே இன்றும் சொல்கிறோம்
நான்கு வேத சாரம் நான்கு பிரபந்தங்கள்-அர்த்த பஞ்சகம் –
உயர்வற –எளியவன் -உடல் மிசை உயிர் என கரந்து எங்கும் பரந்துளன் -சீதா ராமன் பூ வராகன் -முன் வைத்து –
அவளாலே பெருமை சுவையன் திருவின் மணாளன் -திரு மால்
உணர்ந்து உணர்ந்து அறிவே வடிவம் அறிவையும் உடையது
உடலை விட மேம்பட்டு வியாபித்து உருவு அற்று –
அடியேன் உள்ளான் உடல் உள்ளான் -சேஷ பூதன்–அடியார் அடியார் –சப்த பர்வம் காட்டி
ஆறு எனக்கு நின் பாதமே -அவனை அடைய அவனே வழி -சரணாகதியும் வழி இல்லை –
அவனே வழி என்ற அத்யாவசாயமே சரணாகதி
விரோதி -நீர் நுமது என்ற இவை வேர் முதல் மாய்த்து –
விஷயாந்தர ஆசைகளை விட்டு
ப்ராப்யம் -வழுவிலா அடிமை -ப்ரீதி காரித பகவத் கைங்கர்யம் –
மறை பாற் கடலை திரு நா மத்தினால் கடைந்து பக்தாம்ருதம் -சுவை அமுதம் அருளி –
கற்று கறவைக் கணங்கள் பல கறந்தவர்
வாதத் திறமையால் -உளன் அலன் இல்லை என்றாலும் உளன் –
தர்க்கம் –now-here–no-where-
கோ வலர்–வாக்கை ஆண்டவர் -சாம வேதம் விஞ்சி இசை –இன்னிசை -அரையர் வாயில் -விருத்தாந்தம் –
கோ வல்லவர் -திரு வாய் மொழி இருந்து அருளி கேட்டு அருளுகிறார்
பொற் கொடி –ஆழ்வார் -சொன்னாலே நம்மாழ்வார் -பொன் உலக தலைவர்
பூத- சஹஸ்ர -இரண்டு கண்கள் -சிரஸ் -பேயாழ்வார் மஹதாஹவாய வாய்- பட்ட நாதர் -பக்தி சாரார் கழுத்து –
அவயவ -அங்கி -ஸ்ரீ மத் பராங்குச முனி
சரணாகாதர் குலபதி-ப்ரபந்ந ஜன கூடஸ்தர்
புற்று அரவு -புன மயில் -பாம்பு மயில் -சேராதா சேர்க்கை அனுபவம் திரு விண்ணகரம் -அகடிதகடநா சாமர்த்தியம்-
நம்மாழ்வார் திருமேனி அழகு வர்ணனை -விமல சரீரத்துடன் கூட்டிப் போக அவனும் விரும்பி -அவனுக்கும் உபதேசித்து நீக்கினார்
ஞானியை விக்ரஹத்தோடே ஆதரிக்கும் –
உண்ணும் சோறு –எல்லாம் கண்ணன் -இவற்றையே உண்டு வாழ்ந்த சரிரம்
சுற்றத்து தோழி –இவரை தோழியாக காதலியாக அடைய சுற்றி சுற்றி வந்தான் -சூழலில் வந்து –அருகில் வந்து –
என்னோடே உளனே -ஓக்கலையானே -நெஞ்சின் உளானே -தோளிணையானே -நாவில் உளானே -கண்ணில் உளானே —
நெற்றி உளானே –உச்சி உளானே —1-9-பதிகம் –
நிச்சலும் விண்ணப்பம் செய்ய நமக்கும் இந்த பேறு கிட்டும்
முற்றம் -ஸ்ரீ ரெங்கம் -அரங்கன் கோயில் திரு முற்றம்
முகில் வண்ணன் அடி சூடி உய்ந்தவர் -பேர் பாடினார்
அசையாமல் பேசாமல் இருந்தவர் -சிற்றாதே பேசாதே –

சட வாயு -க்வா-யான் யார் -சட கோபர் -கோபம் கொண்டு சடஜித் -உடைத்து விரட்டினார் -முதல் -16- சம்வத்சரம் சிற்றாதே பேசாதே
சிற்றத்தின்-செற்றத்தின்- வாயில் சிறியது பிறந்தால் எத்தை தின்று எங்கே கிடைக்கும் -அத்தை தின்று அத்தைக்கு கிடைக்கும்
புளிய மரம் புளியோதரை பிரசித்தம்
பொன்னுலகு ஆளீரோ புவநம் முழுவதும் ஆளீரோ -செல்வப் பெண்டாட்டி ஆவேன் நிச்சயம் –
நீ எற்றுக்கு உறங்குவது –ஆழ்வார்கள் ஆச்சார்யர் ஸ்தானம் வேறே -உபதேச முத்திரையிலும் சேவை உண்டே

—————–

கனைத்திளம் கற்று எருமை கன்றுக்கிரங்கி
நினைத்து முலை வழியே நின்று பால் சோர
நனைத்தில்லம் சேறாக்கும் நற்செல்வன் தங்காய்
பனித்தலை வீழ நின் வாசற்கடை பற்றிச்
சினத்தினால் தென்னிலங்கை கோமானைச் செற்ற
மனத்துக் கினியானைப் பாடவும் நீ வாய் திறவாய்
இனித் தான் எழுந்திராய் யீதென்ன பேருறக்கம்
அனைத்தில்லத்தாரும் அறிந்தேலோ ரெம்பாவாய்

நற் செல்வன் தங்காய்-இதில் –
கனைத்து -கன்றுக்கு இரங்கி –நாராயணா ஓ மணி வண்ணா ஆதி மூர்த்தி –என் ஆர் இடரை நீக்காய் –
சப்த மாத்திரம் -விமுக்த துக்கம் -ஸ்ரீ சஹஸ்ர நாமம் -சொன்னதுக்கு இதோ சாக்ஷி –
கஜேந்திர வரதன் கனைத்து இரங்கினதை இதுக்கு திருஷ்டாந்தம் –
மேலே பனி வெள்ளம்- பால் வெள்ளம் கீழே- நடுவில் மால் வெள்ளம் -ஸ்ரீ கிருஷ்ண அனுபவம் –
கீழேயும் வந்து நின்றோம் -இங்கும் நின் வாசல் கடை பற்றி -நிற்கிறோம்
மனத்துக்கு இனியான்– எங்குமே கோவிந்தா தானே ஸ்ரீ ரெங்கத்திலும் –
கோவிந்த நாம ஸ்மரணம் –
இனி மேலாவது எழுந்து இராய் -இது என்ன பேர் உறக்கம் -கீழே அனந்தல் ஆற்ற அனந்தல்-
இங்கோயோ பேர் உறக்கம் –

சினத்தினால் -மனத்துக்கு இனியான் -கோபம் வந்ததால் இனியான் –
சீறி அருளாதே -28-சீற்றம் அருள் –
அவன் இடம் எது இருந்தாலும் இனிமை அருள் தானே –
குணம் அவன் இடம் இருப்பதால் பெருமை அடையும் -அதனாலே அந்த குணம் நல்லது ஆகும் –

குற்றம் தேடி நாம் காண்போம் -குணம் லேசமாவது இருக்கிறதா என்றே அவன் பார்க்கிறான் –
விஷமே அமிருதமாகும் முஹூர்த்தம் அவன் அவதாரம்
சினத்தினால் –ராமன் கோபம் திருவடி இடம் அபசாரம் -அரங்கன் -திருப் பாண் ஆழ்வார் இடம் அபசாரம் படும் பொழுது –
நரஸிம்ஹன் பிரகலாதன் இடம் அபசாரம் படும் பொழுது
கொண்ட சீற்றம் ஓன்று உண்டு அது அறிந்து உன் திருவடி அடைந்தேன்
அனைத்து இல்லத்தாரும் அறிந்த விஷயம் -பகவத் விஷயம் அனைவருக்கும் பொது அறிந்த பின் -இனித் தான்
இது வரை -புறம்பு இதுக்கு ஆள் இல்லை -ஏகாந்தம் தாண்டி லோகாந்தம் -பெண்களையும் கிருஷ்ணனையும் சேர ஒட்டாமல்
இருந்தவர்களே சேரச் சொல்லி அனுமதி உண்டே
ஓராண் வழியாய் உபதேசித்தார் முன்னோர் -ஆசை உடையார்க்கு எல்லாம் ஆரியர்கள் கூறும் என்று வரம்பு அறுத்த பின் அன்றோ

இனி -மண் மிசை-மாதவன் கண்ணுற நிற்கிலும் காணகில்லா உலகோர் எல்லாம் -அண்ணல் ராமானுஜன் தோன்றிய
அப்பொழுதே நாரணற்கு ஆளாயினரே -நண்ணறு ஞானம் தலைக் கொண்டு -அர்த்த பஞ்சக ஞானம் –
உபாயமும் உபேயமும் அவனே -ததீய சேஷத்வம் பர்யந்தம் இத்யாதி –
நற் செல்வன் தங்காய்-ராமானுஜ வைபவம் –
மனத்துக்கு இனியான் -ராமன் -ராமானுஜன் –
யாருக்கு என்று விசேஷணம் இல்லையே
தேவர்-சீதை -வானர முதலி -அயோத்யா மக்கள் -ரிஷிகள் -குகன் -பரத்வாஜர் –
அனைத்து இல்லத்தாருக்கும் இனியான் இருவரும் –
சத்யேன லோகான் ஜயதி–தீனான் தானேன ராகவா -குரூன் சிஸ்ரூஷயா -தனுஸ் சாத்ரவான் -ஒவ் ஓன்று ஒவ் ஒருவருக்கு

அப்பொழுது ஒரு சிந்தை செய்து
கற்றவர் காமரு சீலன் -தாழ்ந்த நம்மையும் தேடித் திருத்தி -என்னை ஆள வந்த கற்பகம் -பாட்டிலே பிரித்தார் –
எக் குற்றவாளர் ஏது இயல்பு ஏது பிறப்பு -ஏழை ஏதலன் கீழ் மகன் என்னாது
ஈசன் வானவர்க்கு -என் கண் பாசம் வைத்த பரஞ்சுடர் -அங்கு
இங்கு என்னை ஆள வந்த கற்பகம் -அப்புறம் கற்றவர் காமரு சீலன் –
அனைத்து உலகும் வாழப்பிறந்த எதிராஜர்
பன்முகத் தன்மை பாரதம் -நாஸ்திகர் -ஆஸ்திகர் –சனாதன தர்மம் –
ஜாபாலி பெருமாளை திரும்ப வரவழைக்க பேசின வார்த்தை
பஞ்ச ஆச்சார்யர்களும் தங்கள் திருக் குமாரர்களை இவர் இடமே விட்டு –
நீ எம்மை விட்டாலும் நான் உன்னை விடேன்
அனைவரும் அரங்கன் சொத்து -திருத்திப் பணி கொண்டாரே –
சராசரங்களை வைகுந்தத்து ஏற்றி ராமர் –
ராமர் கோதானம் -ராமானுஜர் தூளி தானம் -ஊமைக்கும் திருவடி –
பாதுகையை ஸ்ரீ பரதாழ்வானுக்கு பெருமாள் அளித்தார்

கர்ம யோகிகளுக்கும் -வர்ணாஸ்ரம தர்மம் விடாமல் ராமரும் ராமானுஜரும் –
அத்யயயனம் பண்ணுவதே ஸூகம் –
சித்ர கூடம் -பரதன் -ஹோமம் புகை பார்த்து -வந்தான் —
ஆச்சாரமும் கர்ம யோகமும் நமக்காக -பிறர் பார்த்து புகழ்வதற்க்காக இல்லவே
கௌசல்யை -இங்குதம் – காய் தளிகை பிண்ட தானம் பார்த்து -காட்டு வாழ் மக்கள் போலே இருக்க பிரதிஜ்ஜை உண்டே
யதன்ன புருஷ பவதி தத்தன்ன தேவதா -இவனும் இங்கிதம் தான் உண்டு இருக்கிறான் என்று அறிந்து
கௌசல்யை வருத்தம் -வசிஷ்டர் மகிழ்ந்தார்
ஜனகர் கர்ம யோகத்தால் -அவருக்கு ஏற்ற மாப்பிள்ளை -அரங்கனுக்கும் பெரியாழ்வாரும் போலே

வர்ணாஸ்ரமம் இதி கர்த்தவ்யம் இன்றியமையாது என்கிறார் ராமானுஜரும் ஜல அர்க்யம் -120-வயசில் –
ஞான யோகிகளுக்கு -ஜாம்பவான் ஞானி -அவனுக்கும் பதில் -சுக்ரீவன் நண்பன் -அங்கதன் கோபக்காரன்
திருவடி பக்தன் -அனைத்து பேருக்கும் பதில் சொல்லி விபீஷணனை கைக் கொண்டார்
வாதில் வென்றான் -மெய் மதிக்கடல் -ஷேமுஸீ பக்தி ரூபம் –
சரணாகதர்களுக்கு இருவரும் மனத்துக்கு இனியான்
பெருமாள் தான் இருந்த காலத்தில்
இவர் என்றும் -யாவருக்கும் -சம்பந்தத்தால் பிராப்யம்
முமுஷுக்களுக்கும் மனத்துக்கு இனியான்
விரோதிகளும் -சத்ருக்களும் கொண்டாடும் படி -ராவணனும் கொண்டாடும் படி
ராமானுஜர் -யாதவ பிரகாசர் -இன்று போய் நாளை வா போலே கிருமி கண்ட சோழன் -தானே விலகி
பெண்களால் -தாரை மண்டோதரி
திருக்கோளூர் பெண் பிள்ளை -கொங்கில் பிராட்டி – திரிபுரா தேவியார்
ஸ்நேகிகள் -குகன் -இவருக்கு வடுக நம்பி கிடாம்பி ஆச்சான்
மிளகு ஆழ்வான் தெற்கு ஆழ்வான்
அங்கு பரதாழ்வான் சத்ருக்ன ஆழ்வான்
குலதனம் அரங்கன் -இஷுவாகு குல தேவம் -தென் அரங்கன் செல்வம் முற்றம் திருத்தி வைத்தான் இவரும்
குலதனம் செல்வம் -இவ்வாறு சாம்யம் –
கடாக்ஷம் வாக் வைபவம் அடுத்த இரண்டு பாசுரங்கள்
வாக்மி -திருவடியை பெருமாள் கொண்டாடினார் –

———–

வர்ணாஸ்ரமம் செய்வதும் உபாயமாகாது -வர்ணாஸ்ரமம் அனுஷ்ட்டிக்காமல் இருந்தாலும் பிரதிபந்தகம் இல்லை –
அத்தாணிச் சேவகம் செய்தால் –
அவன் கருணையே அவனை அடையும் வழி -மற்றவற்றை விடுவித்து அவனைப் பற்ற வைக்கும்
அவனே அவனை அடையும் உபாயம் -சாமான்ய தர்மங்கள் விட்டு அத்தாணிச் சேவகம் –
இளைய பெருமாள் அக்னி கார்யம் செய்தால் இவன் பால் கரப்பான் –
கனைத்து -உதாரர் வாங்குவதற்கு இல்லாத பொழுது கனைப்பது போலே –
எம்பெருமானார் போலே இந்த கோபிகை -அனைத்து இல்லத்தாரும் அறிந்து –

ஸ்ரீ பெரும்புதூர் இரட்டை சேவை
அவனுக்கும் குறை தீர்க்கப் போகிறாள்
ராமன் லஷ்மணன் தமிழாக்கம் நாளை -மனத்துக்கு இனியான்
உறக்கம் -புலன்கள் பட்டி மேய்ந்து திரிதல் -எழுப்புதல் -அவற்றை அவன் மேலே விடுதல்
நற் செல்வன் -அந்தரங்கம் -ராமஸ்ய தஷினோ பாஹு போலே
லஷ்மணனை விட்டு ராமன் மூன்று நாள் -இரண்டு நாள் பின்பு பிறந்து அவதாரம் முடியும் பொழுது ஒரு நாள்
ஸ்ரீ ருத்ர வேத மந்த்ரம் தமிழ் ஆக்கம் இந்த பாசுரம் -தொட்டில் பருவம் தொடங்கி கைங்கர்ய செல்வம் -சஹஜ தாஸ்யம் –
ரமிக்க செய்பவன் மனத்துக்கு இனியவன்-ராமன்
லஷ்மீ சம்பன்னன் லஷ்மணன் -நற் செல்வன் -தமிழ்
பாரம் சுமப்பவன் பரதன் -செய்யாத பழியையும் சுமந்தான்
சத்ருக்கனன் -சத்ருக்களை வெல்பவன் ராம பக்தியை வென்று பக்த பக்தன்

லாஜ ஹோமம் -பொறி முகந்து அட்ட கனா கண்டாள்-பெண் கை மேல் ஆன் கை கீழே –
இந்த ஓன்று தான் பெண் பண்ணும் ஹோமம் -அக்னி பகவான் இரங்கி பிள்ளைக்கு அநேக ஆயுசு
ராமருக்கு மைத்துனன் இல்லாத குறை –
அடுத்த அவதாரம் ஐந்து மைத்துனன் ருக்மிணிக்கு -ருக்மி ருக்ம ரதன் ருக்ம கேசன் ருக்ம பாஹு ருக்ம மாலி–
ஐவரும் எதிரிகள் -பொறி இட கிடைக்க வில்லை -குறை ஒன்றும் இல்லா கோவிந்தா -குறை தீர இந்த நற் செல்வன் -ஆக்கி –
எருமை -slow-reaction-அதுவே இரங்கும்படி இளம் கன்று கட்டிப் போட்டு உள்ளதால் -மா என்று கதறக் கூட அறியாத இளமை
திரு வெண்ணெய் நல்லூர் சடையப்ப வள்ளல் -வாவி புக வீட்டு அளவும் பால் சொரியும் எருமை -கம்பர்
வர்ணாஸ்ரமம் விட வில்லை -பசும்பால் கரந்தான்-பகவானுக்கு பயன்
பசு -சத்வ குணம் -எருமை தமோ குணம்
சோம்பலால் பண்ணாமல் இல்லை -அவன் உகப்புக்காக செய்யும் கைங்கர்யம் –
அவன் கூப்பிட்டு விதித்த கைங்கர்யம் செய்ய வேண்டும்-இப்படி மூன்று சமாதானம்
பாகவத கைங்கர்யம் பகவத் கைங்கர்யம் இரண்டில் முன்னதே முதலில் –
நஞ்சீயர் தோட்டம் பூக்களை பட்டர் குழந்தைகள் பறித்து விளையாட
நோற்று -நோற்காமல் சரணாகதி
கீழே விதித்த கைங்கர்யம் செய்ய வேண்டும்
இதில் அத்தாணிச் சேவகம் -இப்படி மூன்றும்

பால் வழிந்து போனால் செல்வம் இருக்காதே சாஸ்திரம் – என்னில்-
ஈசாண்டான் -இறைவன் தொண்டு செய்பவரை செல்வம் தேடி வரும்
நின்னையே வேண்டி -குலசேகர ஆழ்வார்
நரசிம்ஹர் அழைத்தார் -ஈசாண்டான் -செல்வம் வந்தது -இவரும் ராமானுஜருக்கு ஆச்சார்யர்-பல ஆச்சார்யர்கள் உண்டே – –
ஆளவந்தார் ஆழ்வார் என்னும் ஆச்சார்யர் இடம் ஸ்தோத்ரம் கற்றார் –
நெருக்கி சிவந்து ஆஜானுபாகுவாக வரும் இளைய ஆழ்வாரை ஆளவந்தார் கடாக்ஷித்து ஆ முதல்வன் –
யஸ்ய பிரசாத –தம் தேவ தேவ வரதம் சரணம் –செவிடன் கேட்பதும் பேசாதவன் பேசுவான்
தப்பான அர்த்தம் -கேட்டு பதில் ஊமை பேசினார் -முடவன் நடந்தது திவ்ய தேச யாத்திரை -குருடன் பார்ப்பது அடியார் –
மலடி பிள்ளை -ஞான புத்ரன் சிஷ்யர் கூடி இருப்பார் -சரண் அடைந்த பலன் –
ஆளவந்தார் -பலர் இடம் பல விஷயங்கள் -இவருக்கு சொல்லிக் கொடுக்க ஆஜ்ஜை-
ஈசாண்டான் -நரசிம்ம மந்த்ரம் நரசிம்ம தாத்பர்ய உபநிஷத் -நரசிம்ம ஆராதனை பெருமாளும் கொடுத்தவர் இவர்

உள்ளம் அறிந்து -தசரதன் போலே -பர்ணசாலை அமைத்து -ராமன் இடம் இல்லாத கைங்கர்ய செல்வம்
லஷ்மணனுக்கு -ராஜ்ஜியம் -14-வருஷம் இழந்தார் பெருமாள் – அடி சூடும் அரசை இவன் இழக்கவில்லையே –
பக்தி ஸ்ரத்தா -பெண்பால் -பெண்மையே வடிவு எடுத்தது –
நற் செல்வன் கைங்கர்யம் செய்ய தங்காய் நீ செய்யாமல் இருக்கலாமோ
பால் வெள்ளம் நீர் வெள்ளம் பனி வெள்ளம் மால் வெள்ளம் -நான்கின் நடுவில் நாங்கள் –
பெண்ணின் வருத்தம் அறியாத பெருமானுக்கு இந்த நோன்பா கேட்டாளாம்
மனத்துக்கு இனியான் பாடவும் நீ வாய் திறவாய் -என்கிறார்கள் –
ஒரு மாசம் விநாசம் சீதை –க்ஷணம் அபி விநாசம் -இதிலும் அவளுக்கு ஏற்றம் –
மட்டை அடி உத்சவம் தாயார் பக்கமே ஆச்சார்யர்கள் –

சினத்தை கொண்டாடி -மனத்துக்கு இனிய சினம் –வாரணம் பொருத மார்பும் சங்கரன் கொடுத்த வாளும் –
வெறும் கையாக ராவணன் -நின்றான்
இன்று போய் நாளை வா -உயிர் பிச்சை இது தான் செற்ற -அத்தை நினைத்து
ராவணன் தன்னை உயிர் உடன் எரித்தது போலே நினைத்தான்
முன் வினை -ராவணன் -ஜீவாத்மா திருவடி -தாக்கும் பொழுது கோபம் கொண்டு அருளுகிறார் தாத்பர்யம்
அழகிய சிங்கர் -பக்தனுக்காக கோபத்துடன் வந்த வந்த அவதாரம் -அழகியான் தானே அரி உருவம் தானே

ருத்ரன் -மந்த்ரம் -அக்னி -அழுததால் அக்னி ரோத இதி-அழ வைப்பதால் ராமனும் ருத்ரன்
ஆனந்த கண்ணீர் -கண்ணன் கண்ணீரை தானே உல் பொருள் உணர்த்தினார் -கண்ணின் நின்றும் அகலான்
நமஸ்தே ருத்ர -கோபத்துக்கு நமஸ்காரம் -பணத்துக்கு நமஸ்காரம் வில்லுக்கு நமஸ்காரம் –இந்த மந்த்ரம் இந்த பாசுரம்
ராம நாமம் -போன உயிரும் திரும்பும் –பரம –தொடங்கி -ஸ்ரீ விஷ்ணு சஹஸ்ர நாமம் மிருத சஞ்சீவினி ராம மந்த்ரம் –
திருவடி -இத்தையே கொண்டு சீதா தேவிக்கு -பரதாழ்வானுக்கு -உயிர் கொடுத்தார் –
பாதியில் போக மாட்டாள் -முழுவதும் கேட்ப்பாள் -இந்த இடத்தில் ஸ்ரீ ராமாயணம் என்று யோசிப்பாள்
ஸம்ஸரையே மதுரம் வாக்கியம் -ராவணன் சம்ஸ்க்ருதம் தெரியும் -தமிழில் பாடினால் மாறு வேஷம் என்று நினைக்க வாய்ப்பு இல்லை —
அகஸ்தியர் ஆஸ்ரமம் தமிழ் கற்றார்கள் சீதா ராமர் லஷ்மணர்
தசரதர் தொடங்கி –பாசுரப்படி ஸ்ரீ ராமாயணம் -பாடினார் திருவடி –

சிதம்பரம் -3000-சிவாச்சாரியார் முன்னால் செய்ய ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் சொல்ல –
அப்பொழுது இரண்டு -power–centres –இரண்டும் உண்டே
அரங்கேற்றம் -செய்ய முடியவில்லை –இவர்களை சேர்க்க முடிய வில்லை -கனவு -அக்னி பிரவேசம் —
ஐந்து வயசு சிறுவன் இறக்க -அங்கு வர -ஸ்ரீராமாயணம் படிக்க -துக்கம் தாங்காமல் -இருக்க –
ஆம் வருவான் -கர்வம் -ராமாயணம் படித்தால் மீள்வான் –
சர்ப்ப பாசம் கருடன் -சொன்னதும் எழுந்தான்
1940-வடுவூர் ராமரை பிரார்த்தித்து -கருணாகர ஸ்வாமி திரு தகப்பனார் நோய் வாய் பட்டு –
நான்கு ஸ்லோகம் ஸ்ரீ ராமாயணம் -இயற்றி பிழைத்தார்
ராவணன் பிரித்த கதையை எழுதவில்லை -இருப்பதை திருவடி அனுப்பியதன் மூலம் உணர்த்தினாராம்
பிரிந்தத்தை சொன்னால் என் உயிர் போகும் என்றாராம்
ஜானகி ராமர் இருக்க என்ன பயம் –
அப்புறம் -70-வருஷம்
வில்லை கைப்பிடித்த ராமன் பற்றி வில்லூர் ஸ்வாமி ஸ்லோகம் சொல்பவர் அம்மை நோயால் பாதிப்பு இல்லை பல ஸ்லோகம்

இனித் தான் எழுந்திராய் -இது என்ன பேர் உறக்கம் -நீ இங்கே இருப்பதால் ஊரே பக்தி ஞானம் -ராமானுஜர் போலே
அனைத்து உலகம் அறிந்தனர் உன்னுடைய சம்பந்தம் -லஷ்மண முனி போலே நீ -சொன்னதும் எழுந்தாள்

ராமானுஜர் பெருமை
சிஷ்யருக்காக தேடிச் சென்று உபதேசம்
லஷ்மணன் -மறு அவதாரம் தங்கி ஆய் -தங்காய்
படி கொண்ட கீர்த்தி ராமாயணம் என்னும் பக்தி வெள்ளம் குடி கொண்ட கோயில்
மனத்துக்கு இனியான்
அனைத்து இல்லத்தாரும் அறியும் ஆதி உபதேசம்
இரண்டு முறை சேவை ஸ்ரீ பெரும்பூதூர்

ராமஸ்வாமி -தக்ஷிண அயோத்தியை -பட்டாபி ராமர் திருக்கோலம்
வைதேஹி ஸஹிதம்–பொன் மயமான மண்டபம் -வீர ஆசனம் -கம்பீரமாக இங்கு சேவை
அக்ரே -பிரபஞ்சன் ஸூத ஸ்ரீ ராமாயணம் வாசிக்க
தத்வம் உபதேசிக்க -உபதேச முத்திரை ஞான முத்திரை ராமருக்கு இங்கே
பரதன் சத்ருக்கனன் லஷ்மணன் கூடி ராமம் பஜே ஸ்யாமளம் -அங்கே சேவிக்கலாம்
சீதா பிராட்டி உணர்த்தப்படுகிறாள்
சரணாகதி பண்ணாத ராக்ஷஸிகளையும் -லகுதரா ராமஸ்ய கோஷ்ட்டி
சீதா சரம ஸ்லோகம் -பாபாநாம் இத்யாதி
கன்று கெடுக்காமல் பால் சொரியும் அது போலே
ஆய் -தாய் -தாங்கும் தாய் லவ குசர்களை தங்கி ஈன்று எடுத்தவள்
ராமர் புகழை ஆஞ்சநேயர் பாடிக் கொண்டே பாடவும் நீ வாய் திறவாய்
அந்த அயோத்தியை கோயில் -இனித் தான் எழுந்திராய் தீர்ப்பு வந்ததே –
அனைத்து இல்லாரும் அறிந்து –பிரகாரம் சித்ர ரூபம் -300-படங்கள் அறிவு ஒன்றும் இல்லாதாரும் அறியும் படி
மூன்று பிரதக்ஷிணம் -மேல் நடு கீழ் வரிசைகள் பார்த்து அறியலாம்

மதுர கவி ஆழ்வார் நம்மாழ்வாருக்குள் அடங்கும் கீழே பார்த்தோம் -ராமர் குலசேகர பெருமாள் –
பெரும் ஆள் புருஷோத்தமன் -மரியாதா புருஷோத்தமன் –
அரசை விட்டு -ஸ்ரீ ரெங்க யாத்திரை -தினே தினே-நற் செல்வன் –
ஸ்ரீ ராமாயணம் உபன்யாசம் -வ்ருத்தாந்தம் -சீதா ஆலிங்கனம் செய்த ராமர் காட்சி கொடுக்க திரும்பினார்
சேறு பிடிக்கும் -அரங்கன் கோயில் திரு முற்ற சேறு செய் தொண்டர் –சென்னிக்கு அணிவேன் என்கிறார் –
நற் செல்வன் -ஏதேனும் ஆவேனே -படியாயும் -குலசேகரர் படி -உண்டே –
திரு மணத் தூணே பற்றி நின்றார் -வாயார வாழ்த்த –வாசல் கடை பற்ற -அருள் வெள்ளம் பொங்கி வர –
மணம் வாசனை திரு மேனி கந்தம் –
மனத்துக்கு இனியானை -தில்லை திருச் சித்ர கூடம் -பாடி மங்களா சாசனம் –

——–

புள்ளின் வாய் கீண்டானை பொல்லா அரக்கனைக்
கிள்ளிக் களைந்தானைக் கீர்த்திமை பாடிப் போய்
பிள்ளைகள் எல்லோரும் பாவைக் களம் புக்கார்
வெள்ளி எழுந்து வியாழம் உறங்கிற்றுப்
புள்ளும் சிலம்பின காண் போதரிக் கண்ணினாய்
குள்ளக் குளிரக் குடைந்து நீராடாதே
பள்ளிக் கிடத்தியோ பாவாய் நீ நன்னாளால்
கள்ளந்தவிர்ந்து கலந்தேலோ ரெம்பாவாய்–

பக்தர் சேவை கொடுக்கா விட்டால் அவள் கள்ளன் -பாகவதர்களுடன் சேராமல் இருந்தால் பாகவதர் கள்ளத் தனம் –
சங்கதி கீழ்ப் பாட்டுடன் -கீழே ராம சரித்திரம் முழுவதும் -அசல் வீட்டுக்காரி போதரிக் கண்ணினாய்-
ஸ்ரீ ரெங்கத்தில் கோவிந்தாவா -வேங்கடமே வேங்கடமே என்கின்றாளால் -பட்டர் ஐதிக்யம்
துணுக் என்று இருக்க இதில் கிருஷ்ணனையும் ராமனையும் சேர்த்து பாட -ஒரு பாதி கோபம் குறைந்தது –
அரக்கன் -வேறே அசுரன் வேற -நரஸிம்ஹர் ஹிரண்யகசிபு -அசுரன்
புள்ளின் வாய் கீண்டான் -ஜடாயு என்று கொண்டு இதுவும் ராம பரம் -என்பாரும் உண்டே

பெரிய உடையார் -ஜடாயுவை கொன்றவன் இவன் என்று சொன்னதும் கொண்ட சீற்றம் சொல்ல ஒண்ணாதே
இன் வாய் -மங்களகரம் -ஆயுஷ்மான் என்று சரம திசையிலும் சொன்ன வாய் அன்றோ
இந்தம் முஹூர்த்தம் களவு கொண்டதால் சீதை உனக்கு கிடைப்பாள் சொல்லிய பின்பே உயிர் துறந்தார்
சஸ்திரம் பிடித்தவர்களின் நான் ராமன் என்கிறான் கிருஷ்ணனும் –
நாசிக் பஞ்சவடி- தபோவனம் -கோதாவரி -குளிக்க -சரயுவில் பரதன் காலையில் குளிக்க –
அத்யந்த ஸூகுமாரன் -அபர ராத்ரேன-நினைத்து போக
அப்படி ஒரு தாய் பிறந்து இருக்க வேண்டாம் -கைகேயி பற்றி இளைய பெருமாள் பேச -தப்பாக பேசாதே –
நல்லதை பார்க்க பெருமாள் பார்வை தனி தான்
வித்வான் ககா-வித்வான் தோஷம் பார்க்க வேண்டுமே- விபச்சித்து தோஷம் பார்ப்பது கை விடுவதற்கு அல்ல கைக் கொள்வதற்கு –
தபஸ்வி கோலம் பரதன் நந்தகிராமம் கீழ் –எங்கு இருந்து பார்த்தாலும் நம்மையே பார்ப்பார் -பெருமாளையே நோக்கி தவம் –
அசத்திய வாக்கியம் ஆக்கி பக்தருக்காக வந்தாலும் வருவான் –
சேவை மேலே திருவடியுடன் ஆலிங்கனம் –

பள்ளத்தில் மேயும் பறவை உருக் கொண்ட கள்ள அசுரர் -பகாசுரன் -பிரகலாதன் நல்ல அசுரன் -கொக்கு வடிவில்
பொல்லா அரக்கன் -ராவணன் -நல்ல அரக்கன் விபீஷணன் –
கீர்த்திமை பாடிப் போய் — வெற்றிக் கவி பாடி
போய் சேர்ந்தார்கள் -பிள்ளைகள் எல்லாம் பாவைக் களம் புக்கார்
மிக்குள்ள பிள்ளைகளும் கீழே பார்த்தோம்
பாடிப் போகணுமா– போய்ப் பாடணுமா
பாடும் மனமுடையீர் வந்து பல்லாண்டு -பெரியாழ்வார் –
ஏதத் சாம காயன் நாஸ்தே காவு காவு அஹம் அன்னம் அஹம் அந்நாத -போனால் தானே அங்கே பாட முடியும் –
பாட்டு கேட்க்கும் இடம் -சாம வேத கீதனாய சக்ரபாணி
உண்டிட்டாய் இனி உண்டு ஒழியாய்
கார் ஒக்கும் காட் கரை அப்பன் -எண்ணில் முன்னம் பாரித்து என்னை முற்றும் பருகினான் –
இவரது உண்ணும் சோறு இவன் திருக் காட்கரை அப்பன்
இவருக்கு உண்ணும் சோறு -திருக்கோளூர்
வைத்த மா நிதி
இங்கும் பல்லாண்டு -அங்கும் அதன் பலனாக அதே பல்லாண்டு கைங்கர்யம் நித்தியமாக நடக்கும் –
பாடிப் போய் இங்கே
அங்கே போய் பாட

பாடிப்போய் -பாடுதல் சாதனம் இல்லை -பாட்டே தாரகமாக போனார்கள் -அதுவே உண்ணும் சோறு
கட்டுப் பிரசாதம் -பாதேயம் புண்டரீகாக்ஷ நாம கீர்த்தன அம்ருதம்
போய்ப் பாடுவான் சாத்தியம் கை வந்தவன்
பாடுதலை சாத்தியமாக கொள்பவர் பாடிப் போவார்
சகஜமாக இவர்களுக்கு -ஸூயம் பிரயோஜனம்
அவன் பிரசாதத்தாலே படுகிறோம்
தான் உகந்த ஊர் எல்லாம் தன் தாள் பாடி –
பாடும் மனம் உடையீர் -உள்ளீர் வந்து பாடுமினோ பெரியாழ்வார்
இங்கே பிள்ளைகள் எல்லாரும் பாவைக் களம் புக்கார்
பல கோஷ்டிகள்-சதுர் வித புருஷார்த்தம் –
அர்த்தம் -காமம் -தர்மம் -மோக்ஷம்
இங்கே அனைவரும் அநந்ய பிரயோஜனர்கள் –
ஆளவந்தார் சந்நிதிக்குள் -ப்ரயோஜனாந்த பரர் உடன் சேராமல் -இருந்த ஐதிக்யம்
தன்னைப் போல் பேரும் தாரும் பிதற்றி இருப்பார்கள்
வேறே நான்கு -அர்த்தார்த்தி-புதிய அர்த்தம் இழந்த அர்த்தம் -கைவல்யார்த்தி பகவல் லாபார்த்தி
த்ரிவித ஆத்மாக்கள் -எல்லாரும்
வைகுந்தத்து முனிவர்கள் யோகிகள்
வாசா கைங்கர்யம் த்யான கைங்கர்யம் மதிள் கட்டி கைங்கர்யம் களைப்பு தீர பாட
அரையர் -அத்யாபகர் -வேத விண்ணப்பம் -பாடிப் போய் இந்த கோஷ்ட்டி
சாத்தாத ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் -கொண்டாட்டம் சாதிப்பார்கள் –
அருளப்பாடு சொல்லி கூப்பிடும் -ஸ்தானிகர் –

ஆனந்தத்துக்கு போக்குவீடாக பாடிப் போய் -இங்கும் அங்கும் ப்ரீதி காரித அனுபவம் -வையத்து வாழ்வீர்காள் -இங்கேயே வாழ்ச்சி
பாட்டுக் கேட்க அவனே இங்கே வந்துள்ளான் –
ஆடி ஆடி –இசை பாடிப் பாடி –வாடி வாடி -மணி இழந்தால் போலே பாகவத சமாஹம் கிடைக்காமல் ஆழ்வார் வியசனம்
நண்ணா அசுரர்–இத்யாதி பண்ணார் பாடல் இன் கவிகள் -சுர ஸ்தானம் ராகம் பாடல் –
யானாய் தன்னைத் தான் பாடி
பவித்ராணாயா மூன்றும் ஆழ்வார் தமிழ் ஆக்கம் இந்த பாட்டில்
பிள்ளைகள் -அழகரையும் சேர்த்து இங்கே

தென்னா வென்னும் என் அம்மான் திருமாலிருஞ்சோலையானே -இவ் வாழ்வாரை பாடுவித்த முக்கூட்டை இது
நாட்டினாய் என்னை உனக்கு முன் தொண்டாக மாட்டினேன் வல் வினையை –
பாட்டினால் உன்னை என் நெஞ்சம் இருந்தமை காட்டினாய்
இருந்ததை கண்டு பாடுவது உபாசகனுக்கு
இங்கு க்ரமம் இல்லையே
கவி பாடுவித்த வைகுந்த நாதனே –
மூகாம்பிகா க்ஷேத்ரம்-முக்கோட்டை -பேசாதவனும் அங்கே பேசுவானாம்
பெருமாளும் பாடுபவர் கோஷ்ட்டிக்குள் –
தண் காலும் தண் குடந்தை நகரும் பாடி –தண் கோவலூர் பாட ஆடக் கேட்டு
நம் குடிக்கு இதுவோ நன்மை என்ன – –திரு நறையூரும் பாடுவாள் நவில்கின்றாளே
குளிர்ந்த அவனை பாடக் கூடாது என்னில் அவனைv பாட வில்லை திவ்ய தேசம்
சேஷம் உண்ணும் ஆராவமுதன் -நேராக சொல்லாமல் குடந்தை
புலவர் நெருக்கு உகந்த பெருமாள் திருக் கோவலூர்
பாடி இங்கு -அங்கு நடந்த நிகழ்வை நினைந்துப் பாட
மடல் எடுத்தது திரு நறையூருக்கு
பாடி -ஆனந்தம் மிக்கு ஆடி
ஆடி ஆடி பாடி பாடி அங்கு -வருத்தம் மிக்கு
இசை மாலைகள் ஏத்தி உள்ளப் பெற்றேன் -பாடியதால் இருப்பதை அறிந்தேன் –

மாலே மாயப் பெருமானே –என்று என்று தமிழர் இசைக்காரர் பத்தர் –
பாவின் இன்னிசை பாடித் திரிவனே
பாதேயம் -ஆனந்தம் போக்கு வீடு -வருத்தம் போக்குவீடு -தீருவதற்கு -பாதேயத்துக்கு
லவ குசர் -பாட்யே கேதேய ச மதுரம் -பாடுவதற்கும் கேட்பதற்கும் மதுரம்
பால் என்கோ இசை என்கோ-
ஸ்த்வய ஸ்த்வ பிரிய ஸ்தோத்ரம் அவனே எல்லாம்
பாடும் குயில்கள் ஈது என்ன பாடல் –கூட இல்லையே -வேங்கட வாணர் வந்து வாழ்வு தந்தால் பாடு

—————-

கி பி -721-வெள்ளி-சுக்ரன் உதயம் எழுந்தது வியாழன் உறங்கிற்று -ப்ருஹஸ்பதி அஸ்தமனம் -திருப்பாவை காலம் என்பர் –
புள்ளும் -சிலம்பின -இறை கொண்டு மீள வந்த காலம் இங்கு-
கிள்ளிக் களைந்தானை -கடற்கரையிலே ஸ்ரீ விபீஷண பட்டாபிஷேகம் -முதலிகள் திரண்டு வந்தது இத்தை கண்டு
ராவணன் சீதா பிராட்டியை திரும்ப கொடுத்து திருந்துவானோ என்கிற சாபல்யம்

ராமனே கிருஷ்ணன் முதலில் -சொல்லி -ரூபம் வேறானாலும் ஸ்வரூபம் மாறாதே –
பகாசுரனை -அலகு கிளித்து-உள்ளே சென்று –சூடு பண்ணி -smart-work-ராவணனையும் கிள்ளிக் களைந்தான்–
இரவும் பகலும் ஏழு நாள்கள் நடந்ததே -யுத்த காண்டமே மிகப் பெரியது
நினைத்தால் கிள்ளிக் களைந்து இருப்பேன் – அங்குல அக்ரேன-இச்சன் ஹரி கணேஸ்வர –
இதே ராவணன் முன்பு ஹிரண்ய கசிபு -ஜெயர் விஜயர்-
இது கொண்டு ஹிரண்ய வத படலம் கம்பர்
அவன் திருந்துவானா என்று நாள் கடந்து
எங்கும் உளன் கண்ணன் -கண் இடம் -வேற்றுமை உருபு-
நரசிம்ம -ஐந்து வரங்களுக்கும் உட்பட்டு-அரக்கன் வேறே அசுரன் வேறே –

அவன் வீயத் தோன்றிய -ஒரே நேரத்தில் வீயும்படியும் அருளும் படியும் அவதாரம் தோன்றி மறைந்து –
திருந்த இடம் -கொடுக்காமல் பிராட்டி போக -ஆஹ்லாத ஹஸ்தம் -மடியில் அமர்ந்து -திரு மார்பில் இல்லாமல் ஸ்ரீ லஷ்மி நரசிம்மர்
ஆகவே ராமனும் கண்ணனும் ராவணனுக்கும் சிசுபாலனுக்கும் திருந்த இடம் கொடுத்தார்கள் –
ராம பானம்-பிறை சந்திரன் -கழுத்தை பிடித்து தள்ளுவது போலே -பிராட்டி இத்தை அறிந்து கிள்ளிக் களைந்தான் என்கிறார் –
வாலியையே ஒரே பானத்தால் முடித்து –
அரக்கர் என்று அழிக்க வில்லை பொல்லா அரக்கரை கிள்ளிக் களைந்தான் -நல்ல அரக்கரை-ஸ்ரீ விபீஷணன் அள்ளி அணைத்தான் –
ப்ரஹ்மா தபஸ் -சாகா வரம் கேட்டான் ராவணன் -சாவே -குப்புசாமி கத்தி -சகாரம் வராமல் –
மனுஷ்யனை விட்டு யாராலும் சாகா -கும்பகர்ணன் -நிர்தேவத்வம்-கேட்க -வந்தான் சரஸ்வதி விட்டு தேவர்கள் நித்திரை மாற்றி
தர்மம் நின்று இருக்க கொடுத்து சிரஞ்சீவி இது வரம் இல்லை ஆசீர்வாதம்
தர்ம சிந்தனைக்காக ஆசீர்வாதம் -சிரஞ்சீவி வரம் தானே கொடுக்க முடியாது
விபீஷணா தர்மாத்மா -அவன் இருந்தால் ஜெயம் திருவடி
ஆனை காத்து ஆனை கொன்று -குரங்கை காத்து குரங்கை கொன்று -அத்தானை காத்து அத்தானை கொன்று –
அசுரனைக் காத்து அசுரனைக் கொன்று -அரக்கனைக் காத்து அரக்கனைக் கொன்றான்
பர-வ்யூஹ -விபவ -அந்தர்யாமி -அர்ச்சா -ஒரே ஸ்வரூபம் -பல ரூபங்கள் -விகாரம் அற்றவர் லீலைக்காக
ரோஷ ராமன் கருணா காகுஸ்த லீலா வல்லபன்
அரசனே -மந்திரி- -வேட்டை -கறுப்புடை உடுத்தி -ஒளிந்து -சோலைகளில் ஒய்வு அர்ச்சா -ஆராமம் சூழ்ந்த அரங்கன் –
நெஞ்சினால் நினைப்பவன் அவன் அவன் நீள் கடல் வண்ணன்

வெள்ளி சுக்ரன் உதயம் -வியாழன் அஸ்தமித்து –
புள்ளும் சிலம்பின் -மீண்டும் -இறை கிடைத்த மகிழ்ச்சியால் இந்த த்வனி
போதரி கண்ணினாய் -பூக்களுக்கு எதிரி -பொறாமை -பூ வண்டு-போலே -உலாவும் மான் போன்ற கண்கள் மூன்றும் உண்டே
குணக்கடலில் நீராட -அளவிட முடியாத -பார்க்க பார்க்க ஆராவமுதன் -எப்போதும் நிறைந்து அவாப்த ஸமஸ்த காமன் –
தன்னையே அமுதம் -ஆச்சார்யர் மேகம் போலே -மதியைக் கண்டு பொங்கும் -முத்து எடுக்க ஆழ்வாராதிகள் –
அற்று தீர்ந்து இருக்கும் கடல் ஜந்துக்களை வெளியில் தள்ளாது -அஹங்காரம் இருந்தால் தள்ளி விடும்

புள்ளின் வாய் கீண்டான் -ஜடாயு -இந்த மந்த்ரம் நினைவு படுத்தியே சினம் மிக்கு சினத்தினால் தென் இலங்கை கோமானைச் செற்றான்
தசரதர் -கௌசல்யை -ஜடாயு கல்யாணம் பண்ணி வைத்து -சாந்தா -பெண் குழந்தை -இரண்டு காலும் ஊனம் –
தத்து ரோமபாதருக்கு கொடுத்து கால் பெற்றாள்-
ஆயுஷ்மான் -பெரிய உடையார் இதனால் -சீதா தேவி அபகரித்த செய்தி கேட்டு அதிரக் கூடாதே
தீர்க்க ஆயுஷ்மான் -the most unkindest-போலே ஆகும் –
சா தேவி மம பிராணா -இரண்டையும் கூட்டிப் போனான் -இந்தம் முஹூர்த்தம் காணாமல் போன வஸ்து
களங்கம் இல்லாமல் திரும்பி கிடைப்பாள் -புள்ளின் இனிய வாய் -புள் இன் வாய் -கீண்டான் -என்ற மந்த்ரத்தை
திருவடி பெருமாளுக்கு சொல்ல சினம் மிகுமே –
கை தட்டினால் ஆரோக்யம் கிட்டும்

திருக் குடந்தை ஸ்ரீ கோமளவல்லி தாயார் இதில்
ஆராவமுதன் -சாரங்க பாணி -பறவை வாய் பிளக்க -ஸூதா ஹரன் -அமுதம் -ஆரா அமுதம் –
உடல் கூட உருகும் படி -ஆ என்று வாய் பிளந்து –
பெருமாளுக்கு எதிரே -வாய் பிளந்த கருடன் சேவை –
காமம் -பொல்லா அரக்கத் தனம் நம்முள் -அழகு கிள்ளி எறியும் -எதை பார்த்த பின்பு இதை விட அழகு எங்கும் இல்லையே
ஆராவமுதே -யாருக்கு சொல்ல வில்லையே
பிறருக்கும் தனக்கும் வாசி அற தனக்கும் -உத்சவர் அழகில் தானே -எட்டி பார்க்க ஆசை -கிடந்தவாறு எழுந்து இருந்து -மூலவர் அர்த்த சயனம்
ஆண்டாள் சந்நிதி -தூணிலா முற்றம் -தூய நிலா முற்றம் -பாவைக் களம் புக்கார்
வெள்ளி கிழமை புறப்பாடு
புள்ளும் சிலம்பின் -த்வஜ வேதம் வல்லார் -முட்டை குஞ்சு -போலே -கர்ப்பம் உபநயனம்
வேத பாராயணம் செய்கிறார்கள் –
வைதிகர்கள் நிறைந்த திவ்ய தேசம் -வேதக் கடலை கடைந்த ஆரா அமுதம் -ஆதிசேஷன் பதாஞ்சலி வியாகரணம் –
வைதிக விமானம் -வேத ஸ்வரூபி கருடன்
வேதம் கையில் கொண்டு வந்துள்ளேன் அனுக்ரஹம் பண்ணு-
கோமளா தண்டகம் -ஆண்டவன் ஸ்வாமி -76-வயசில் அருளி -கண் பார்வை கைங்கர்யத்துக்கு கேட்டுப் பெற்றார் -1900-
ஆழ்வார் பாசுரங்களில் -ஈடுபாடு –திராவிட ஸ்ருதி தர்சகாய நம-
பக்தியில் ஆழ்ந்த பாவம் ஆழ்வார்களுக்கு -ஆழ்வார் பாசுரங்களில் ஆழ்ந்த இவனும் ஆழ்வார் -குள்ளக் குளிர குளிர்ந்து நாராடினவன்
பாவாய் -படி தாண்டா பத்னி -புறப்பாடு கோயிலுக்கு உள்ளே தான்

தொண்டர் அடிப் பொடி ஆழ்வார்
இலங்கை செற்ற தேவனே தேவன்
கற்றினம் மேய்த்த எந்தை கழல் இணை பணிமினீரே
திருமாலை அறியாதார் திருமாளையே அறியாதவர் ஆவார்
காட்டினான் திருவரங்கம் இருவரும் இவனே
கீர்த்திமை -நாம சங்கீர்த்தனம் -சுக்ரீவன் நாமி பலம் -இவர் நாம பலத்தால்
காவலில் புலனை -காவல் இல்லாத -தீதில் ராமானுஜன் -துவளில் மணி போலே புலன்களை கட்டு அவிழ்த்து விட்டாலும் நாம பலன்
ராமன் சேது பாலம் வேண்டியது திருவடி நாம பலத்தால் பறந்தார்
அச்சுவை பெறினும் வேண்டேன் அரங்க மாநகர் உளானே –
வெள்ளி –சூர்யன் கதிரவன் குணதிசை சிகரம் வந்து அடைந்தான்
வண்டினம் முரலும் சோலை -புள்ளும் சிலம்பின்
போதரிக் கண்ணினாய் பூப்பறிப்பதில் கண்ணாய் -துளவத் தொண்டு
பனி அரும்பு உருகிக்கிறதே என் செய்கேன் உலகத்தீரே -குள்ளக் குளிர குடைந்து நீராடினார்
திருப்பள்ளி எழுச்சி பாடி நீர்
ரெங்க நாதன் மூலவர் நின்ற திருக்கோலம் -திரு மண்டங்குடி மட்டும் –
நீர் பள்ளிக் கிடத்தியோ
பாவாய் -கற்புக்கு -சோழியன் கெடுத்தான் பதின்மர் பாடும் பெருமாள் –
அரங்கனைப் பாடும் வாயால் குரங்கனைப் பாடுவேனோ
மார்கழி கேட்டை நல் நாளால் -ஜ்யேஷ்ட நக்ஷத்ரம் –
கள்ளம் தவிர்ந்து கலந்தார்
போதரே என்று புந்தியில் புகுந்து ஆதரம் பெறுக வைத்த அரங்கன்
கண்ணால் கடாக்ஷம் -பண்ணி அருளி –

——————

உங்கள் புழைக்கடைத் தோட்டத்து வாவியுள்
செங்கழுநீர் வாய் நெகிழ்ந்து ஆம்பல் வாய் கூம்பின காண்
செங்கல் பொடிக் கூறை வெண் பல் தவத்தவர்
தங்கள் திருக் கோயில் சங்கிடுவான் போகின்றார்
எங்களை முன்னம் எழுப்புவான் வாய் பேசும்
நங்காய் எழுந்திராய் நாணாதாய் நாவுடையாய்
சங்கோடு சக்கரம் ஏந்தும் தடக்கையன்
பங்கயக் கண்ணானைப் பாடேலோ ரெம்பாவாய்–

நா உடையாய் இதில் -நேற்று போதரிக் கண்ணினாய்
பேச்சு வன்மை உபதேச பெருமை-கடாக்ஷம் ஏற்றம் -இரண்டையும்
நெல்லில் குவளைக் கண் காட்ட நீரில் குமுதம் வாய் காட்ட அல்லிக் கமலம் முகம் காட்டும்
களனி அழுந்தூர் –பெரிய திரு மொழி -7-8-7-
இவற்றை சொல்ல வில்லை -வாவியுள்
உங்கள் புழக்கடை தோட்டத்து வாவியுள் -அனுமானத்தால் -உங்கள் –
அடுத்த அடையாளம் -ரஜோ குணம் வெளியில் சத்வ குணம் உள்ளே –
பெரிய திருமலை நம்பி திருவேங்கட ஜீயர் -சங்கு -சாவி -ஆஸ்தானம் இவர் திரு மடத்தில் –
பேஷ்காரர்-வாங்கிப் போவார் ஏகாங்கிகள் இடம் —

அத்யயன உத்சவம் திருமலையில் மட்டும் -23-நாள் ஸ்ரீ ராமானுஜ நூற்று அந்தாதி தனித்து கேள்வி –
தண்ணீர் அமுது திருத்தும் திரு நாள் உத்சவம் -பெரிய திருமலை நம்பி
கற்பகம் -கிளை போலே திருக்கரங்கள் – பூ கொத்து திவ்ய ஆயுதம் -ஏந்தும் -ஒய்வு எடுத்துக் கொள்ளும்
இவர் பூ ஏந்துவது போலே -பிடிக்கும் தரிக்கும் இல்லை -ஆபரணமாக ஏந்தும் தடக்கையன் –
தாமரைக் கண் -இரண்டையும் பார்த்து திறந்து மூடி -நீண்ட அப்பெரியவாய திருக்கண்கள்-நாடு பிடிக்க பெரியதாக —
ஆழ்வார்கள் அளவும் -எல்லை -காவலாளிகள் இருக்கும் வரை தானே முடியும் –
வெள்ளை சரி சங்கோடு –தாமரைக் கண்ணன் -இவற்றை சொல்லும் பொழுது திருக் கண்கள் சேர்ந்தே அங்கும்
நாணாதாய் நா உடையாய் பங்கயக் கண்ணாய் -பாட -தைரியமாக பாட –

அட்டகாச பேச்சு -இதில்–நா உடையாய் –வாக் சாதுர்யம் -வாய் பேசும் நங்காய்-வாய் பேச்சு மட்டும் -உள்ளவள் –
நாணாதாய் – கிளிப் பேச்சு அடுத்ததில்
கொண்டாட்டமா வசவா -நங்கை-குண பூர்ணை-வெட்கம் இல்லாதவள் -சேருமோ –
நா உடையாய் -வாய் பேசும் -பேசும் கருவி நா தானே -பேசவும் சுவைக்கவும் –
ஞான இந்திரியம் கர்ம இந்திரியம் இரண்டிலும் இடம் உண்டே -பேச்சுக்கு புலன் வேறே சுவைக்க வேறே புலன் -இரண்டும் நாவில் உண்டே –
நன்றாக பாடின பின்பு தீர்த்தம் பிரசாதம் இரண்டும் நாக்குக்கே –
நாக்கில் நரம்பு இல்லாமல் பேசுகிறாள் -ஹ்ருதயம் இல்லாமல் பேசுகிறாயே -அன்புடன் கனிவுடன் பேச வேண்டுமே வாக்மீ-நா உடையாய்
வாய் பேசும் -வாய் பேச்சு தான்
நங்காய் -விபரீத லக்ஷணை-செவ்வாய் கிழமை போலே
நாணாதாய் -முன்னம் எழுப்புவதாக உள்ளத்தில் படாமல் வாய் வார்த்தையாக சொன்னாயே
நா உடையாய் -நீ பேசினால் தான் நம் கோஷ்ட்டி வாழும்
திருமால் இருஞ்சோலை மலை என்ன -வாய் வார்தையாகச் சொல்ல -வந்து புகுந்தான் –
இருதயத்தில் இல்லாமல் -யுக்தி மாத்திரம் -அனுஷ்டானம் இல்லாமல் -நினைவும் சொல்லும் விபரீதமாய் இருப்பது
நாவினால் நவிற்று இன்பம் எய்தினேன்-இருதயத்தில் உணராமல் – -அதற்க்கே மேவினேன் அவன் பொன்னடி மெய்ம்மையே –
இன்பம் அனுபவிக்க உள்ளம் -உழைக்காமல் பலம் அனுபவிக்கும் –

மஹா பிரசாதம் -மேல்கோட்டையில் -இந்த பெயரே திருத் துழாய் பிரசாத்துக்கு
ஆழ்வார் திருவடி தொழுத அன்று திருவாய் மொழிக்கு –1102-பிரசாதம் –ஆழ்வாரை முழுக்க மறைத்து திருத் துழாய் –
திருத் துழாய் விநியோகம் -என்று பத்திரிகையில் இருக்குமே
செவிக்கு உணவு இல்லாத போது-நா காக்க -மௌனம் ரஹஸ்யங்களுக்குள் சிறப்பு -என்ன சிறப்பு அது தான் ரஹஸ்யம் –
ஸ்திதோஸ்மி-அர்ஜுனன் வாய் திறக்க ஸ்ரீ கீதை –
கிருஷ்ணன் உடன் சேர்த்தியாக பழகி இருக்கும் உனக்கு வாய் பேச்சு தானே இயல்பு -ஏலாப் பொய்கள் உரைப்பான் –
ஒருத்திக்கு உரைத்து –அவளுக்கும் மெய்யன் இல்லை -அவன் சொத்தை உனக்கு கொடுத்தான்
உன்னுடைய லாபத்துக்கு நாங்கள் வேண்டாமோ -நீங்கள் தான் உயிர் முன்னால் வாய் பேசும் நங்காய்
மணி வண்ணன் நென்னலே வாய் நேரந்தான் -நாளைக்கு -பெண்காள்-தாழ விட்டு பேசினான்
இவளும் கண்ணனும் அவ்வளவு நெருக்கம் –
திருக் குறுங்குடி -வான மா மலைக்கும் நடுவில் கடல் ஞாலம் -இருக்கிறதே -10-mile தூரம் தான்
சத்யம் வத -தர்மம் சர-
உண்மையும் இருந்து வாக் சாதுர்யமும் இருந்து -இனிமை ஹிதமாய் சத்தியமாய் -எடுத்துச் சொல்ல வேண்டுமே –
இருந்தால் தான் நங்காய் -கொஞ்சம் அனுஷ்டானம் மட்டும் வேண்டும் -வாக்மீ ஸ்ரீ மான் -திருவடி –

கடாக்ஷத்தாலே -பேசி அருளுகிறார் பெருமாள் நம்மிடம்
தப்பான சொற்கள் இல்லை ஸ்வரம் தப்பாமல் -நறுக்கு தெரித்தால் போலே பேசி -ஸுமித்ரே நீ பதில் சொல்லு –
ஜாக்ரதையாக பார்த்து பேசு -1000-நாக்கு கொண்டவன்
அஹம் அஸ்மி ப்ராதா என்று சொல்வார் -குண க்ருத தாஸ்யம் -என் அபிப்பிராயம்
அடியார் சேர்க்கை கிடைத்ததே என்று திருவடி மகிழ்ந்து -லோக நாத புரா பூத்வா ஸூ க்ரீவம் நாதம் இச்சதி –
ஸம்ஸ்ரவே மதுரம் வாக்கியம் -பிராட்டி உடன் பேசும் பொழுது -ராவண வார்த்தை பிராட்டி பதில் கேட்டு –
போராட துடித்தாலும் -தூதன் என்பதை மீறக் கூடாதே -ம்ருத சஞ்சீவினி ஸ்ரீ ராமாயணம் சொல்லி –
தழும்பும் மனதை சமாதானம் -மதிப்பு பெருமை இவற்றை துக்கம் மூடுமே -நினைவு படுத்த மீண்டாள்

கீழே மந்திரி போன்ற வாக்கியம் இங்கு மதுரமான பேச்சு –தாஸோஹம் கோச லேந்த்ரஸ்ய –
ராவணன் இடம் பேச தைர்யம் -லிங்கம் ராவண பாலிதாம் திருவடி மதித்த ஐஸ்வர்யம் –
வரம் கொடுத்தவனை மறந்தாய் -ப்ரஹ்மா ஸ்வயம்பூ சதுரனான வா ருத்ர இந்திரா –
ராம வத்யமாக இருந்தால் யாரைச் சேர்த்தாலும் பயன் இல்லை –
வாக் தர்மம் காப்பாற்று -சொல்லி விடுகிறாள் -திருவடி இடம் –
ராமர் இடம் -மதுரா மதுரா லாபம் சீதையை புகழ்ந்து —30-நாள் கெடு மட்டும் சொல்லி வாயை மூட –
எனக்காக கும்பீடு -லோக பார்த்தா ஜெகன் நாதா -பேர் நிலைக்க வேண்டாமோ-என்றாளே நா வுடைய சீதை –
இத்தை சொன்னால் நொந்து போவார் – ஓர் வாசகம் கொண்டு அருளாயே நாரையை பார்த்து ஆழ்வார்
பொறை-நல் பிறப்பு -கற்பு மூன்றும் சேர்ந்து களி நடம் புரியக் கண்டேன்
இனிமை சாமர்த்தியம் தைர்யம் தர்மம் இவ்வளவும் உண்டே வாக்மீ ஸ்ரீ மான் –

———–

ஏஷ அந்தர்யாதித்ய ஹிரண்மய புருஷ –கப்யாசம் புண்டரீகம் ஏவம் அஷிணி-சாந்தோக்யம்
கம்பீராம்ப -குளத்தில் பூத்த தாமரை -திருமேனி தடாகம் பூத்த தாமரைக் கண்கள்
ஸ்ம்ருஷ்ட நாளம் தண்ணீரை உறிஞ்சும் நாளம் -கம் பிபதி –
இளநீர் வேறே பாத்ரத்தில் விட்டு பருகினால் மது போலே -சாஸ்திரம் -எனவே இளநீர் திருமஞ்சனம் அப்படியே
தண்ணீரை உறிஞ்சும் சூரியனால் மலர்த்தப்படும் மொட்டுத் தாமரை -இப்படி மூன்றும் உண்டே –
தியானிக்கும் பொழுது நல்ல நினைவு வேண்டுமே
இந்த அர்த்தங்கள் ஆண்டாள் இடம் கற்றார் திருப்பாவை ஜீயர் –
வாவியுள் செங்கழு நீர் -புதிதான செங்கழு நீர் -வாய் நெகிழ்ந்து -பங்கயக் கண்ணன் -புண்டரீகாக்ஷன்

அறியாதவர் எளிதாக திருப்தி -அறிந்தவர் பெரும் தன்மையால் திருப்தி –
நடுவில் அரை குறை பிரம்மாவால் உபன்யாசம் செய்தாலும் திருப்தி அடையாதார்
இவள் அவர்களையும் திருப்தி படுத்தும் நா உடையவள்
மௌவல் மல்லிகை ஆம்பல் அல்லி செங்கழுநீர் தாமரை
கபிலர் குறிஞ்சி பாட்டு -99-பூக்கள் சங்ககாலம்
அகழ்ந்தன அவிழ்ந்த நெகிழ்ந்த மகிழ்ந்து இதழ் விண்ட -சங்க தமிழ் பர்யாயம்
இரவில் மலரும் அல்லிப் பூ
தாமரை மகிழ்ந்து சூர்யன் கண்டு மலரும் -சந்திரன் கண்டு பொறாமை மூடிக் கொள்ளுமாம் -எதிரிக்கு எதிரிக்கு –
ஞானம் மலர்வதற்கு தாமரை மலர்வதை த்ருஷ்டாந்தம்
ஒண் பூ கதிரவனையே நோக்கும் -காயத்ரி -அந்வயம் மாற்றி இதே அர்த்தம்
ஸவித்ரு தேவஸ்ய -பர்ஜஹா திரு மேனி தேஜஸ் -தது வரேண்யம் பெரியதாக பக்தியை வளர்க்கும் விரும்பத்தக்கதாய் இருக்கும்
தீமஸ்ய ஒளியை உள்ளே வைத்து தியானித்தால் ஞானம் மலரும்

ஞானம் மலர தண்ணீர் -அடியார் கோஷ்ட்டி சத் சங்கம் முக்கியம் -ஒண் தாமரையாள் கேள்வன் ஒருவனையே நோக்கும் உணர்வு-
இவள் நாவுடையாள்-நீங்கள் மஹா லஷ்மி போலே -அவளே பெண்ணாக வந்தால் என்ன த்ருஷ்டாந்தம் சொல்வேன் கம்பர் –
பத்ம பிரியே -பத்மினி -பத்மாலயா- பத்ம ஹஸ்தே -பத்ம தலாயா தாஷி
அவனைப் போலே செந்தாமரை அவயவங்கள் –
வீர ஆசானம் ஏழாம் திரு நாள் நவராத்ரி -குணரத்ன கோசம் -கவிழ்த்த தாமரை மேல் தாமரை –
விரிந்த தாமரை ஹஸ்தம் – கண்கள் விடுகின்ற தாமரை
அதே போலே இவளும் புகழ்கிறாள்

வாவியுள் -இதுக்கு பதில் -உங்கள் புழக்கடை தோட்டத்து வாவியுள்-
நங்கள்-சொல்ல வந்தவர்கள் பிரித்து விட்டு உங்கள் -அனுமானித்து -சொல்கிறார்கள் –
காஷாய சந்நியாசிகள் சாவி விடுவான் போகின்றார்
தியாக வர்ணம் காவி -க்ருஹஸ்தன் வெள்ளை வஸ்திரம் சத்வம் -திருவடிக்கு முத்து மாலை -கொடுத்து
ஆச்சார்ய சம்பாவனையும் பண்ண சீதா பிராட்டி சொல்லி
ஜனகன் -யாஜ்ஜ வர்க்கர்-வைசம்பாயனருடைய சிஷ்யர் -அவர் இடம் அபசாரம் -சாபம் -வாந்தி –
இதுவே தைத்ரியம் -கிருஷ்ண யஜுர் வேதம் –பின்பு சூர்யன் இடம் -ஹயக்ரீவர் -சுக்ல யஜுர் வேதம்
அதே சூர்யன் சிஷ்யர் திருவடி -ஆகவே ஆச்சார்ய ஸ்தானம் -வேஷ்ட்டி கொடுக்க வேண்டும் –
சிகப்பு கரை வெள்ளை வேஷ்ட்டி கட்டி ஸ்ரேஷ்டம்-மந்தஸ்மித இராமாயண ஸ்லோகம் –
புன்னகையே வேஷ்ட்டி உதடு சிகப்பு கரை -இதுவே யாம் பெரு ஸம்மானம்
பல் பூணல் தண்டத்தில் கொடி-மூன்றும் சந்நியாசிக்கு வெளுப்பாக இருக்க வேண்டும் –
சத்வ குணம் வர்ணம் வெளுமை உள்ளேயும் -சிவப்பு வெளியே -ரஜஸ் -கருப்பு தமஸ்-இதுவும் உப லக்ஷணம் வெளியே –
ஆகார நியமம் -பின் வாசலால் வந்த உணவு கூடாது –
சங்க நாதம் -திருப்பள்ளி எழுச்சி பொழுது -த்வனி கேட்க்கும் இடம் வரை திவ்ய தேச எல்லை –
தங்கள் திருக்கோயில் -மடாதிபதிகள் தங்கள் மடத்தில் உள்ள கோயில் என்றுமாம் –
அவர்களையும் எழுப்பி விட்டீர்கள் -வாயாடி -நாவுடையாய் அன்றோ
எங்களை முன்னம் எழுப்புவான் வாய் பேசும் -இதுக்கு பதில்

முதலிகள் -சேது கரையில் ரக்ஷிப்பதாக பேசி -தூங்க இருவரும் இரவில் ரக்ஷித்தார்கள்-
கடல் கரை த்யானம் செய்து -தூங்கும் பொழுதே ரக்ஷிப்பவன் விழித்து இருக்கும் பொழுதும் ரஷிப்பதை சொல்லவும் வேணுமோ
நங்காய் -என் தந்தை எந்தாய் –
நான் காயா நீங்கள் பழமா -இதுக்கும்
நாணாதாய் -இதுக்கு அங்கு
இருந்தாலும் உன்னை விட்டு போக முடியாதே நா உடையாய்

கன்னா பின்னா எழுதி நான் நல்லவிதமாக ஆக்குவேன் கம்பர்
மண்ணுண்டு மாப்பிள்ளை –கா இறையே கூ விறையே -உங்கள் அப்பன் கோயில் பெருச்சாளியே -கன்னா பின்னா மன்னா
ஓட்டக் கூத்தர் -தப்பாக சொன்ன குத்துவார் -வில்லி புத்தூரார் காதை வெட்டுவாராம்
நாராயணன் மண் உண்டான்-மூ வுலகு உண்டு உமிழ்ந்த முதல்வன்
மா மஹா லஷ்மி பிள்ளை மன்மதன்
கா தேவ லோக இந்திரன் போலே -காக்கா இரைச்சல் அவன் சொன்னது
கூ பூ லோக சக்ரவர்த்தி -குயில் இரைச்சல் அவன் சொன்னது
உங்கள் அப்பன் கோ ராஜா இல் அரண்மனை ஆளி சிங்கம் போலே
கர்ணன் போலே கொடை வள்ளல் -பின்னா பின் பிறந்த தர்மர் போலே நீர்
சொல்லின் செல்வன் -திருவடி கடாக்ஷத்தால் கம்பர் பெற்ற நா உடைமை இது
இருப்பின் இருந்தால் -போலே -சொல்லின் சொன்னால் -என்று கொண்டு -செல்வன் –
தூது போ என்று சொன்னால் செல்வன் என்றாராம் –
பணிவு விநயம் ரிக் -யஜுர் வேதம் தொகுத்து பேசும் திறமை -கவலை பாயாமல் -சாம வேதம் இசையுடன்
எவ்வளவு நேரம் சுமாராக பேசினார் -பேசினது எல்லாம் சுமாராக பேசினார் என்று இருக்கக் கூடாதே

அவதரிக்கும் பொழுதும் சங்கு சக்கரம் ஏந்தும் தடக்கையன் தானே இந்த பங்கயக் கண்ணன்
கம்சனுக்காக மறைத்த பின்பு கம்ச வதத்துக்கு பின்பு திரோதிகமானவை வெளியே வருமே
பிள்ளைகளுக்கும் அப்பூச்சி காட்டி பத்து வருஷம் மறைத்து இருந்தாலும் -உய்ந்த பிள்ளை அரையர் -எம்பார் ஐதிக்யம்
சிசுபால வாதம் சக்ராயுதம் -சூர்யன் மறைத்த ஆழி-
விஸ்வரூப தர்சனம் பின்பு தேனைவ ரூபேண சதுர்புஜேன -காட்டி
பூர்வவத் கிரீடம் கதா சக்ரம் சங்கு உடன் சேவை -ஸ்ரீ கீதா பாஷ்யம் –
நாக பழக்காரி-திருக்கையில் சங்கு சக்ர லாஞ்சனம் கண்டாள் –

பக்தனுக்கும் சங்கு சக்கர லாஞ்சனை அடையாளம் பஞ்ச சம்ஸ்காரம் –
நல்லான் சக்ரவர்த்தி-ஊராருக்கு பொல்லான் எனக்கு நல்லான் -இந்த வம்சம் ராஜாஜி
சங்கு சக்கரங்கள் என்று கை கூப்பும் தாமரை கண் என்றே தளரும் -சேர்ந்தே ஆழ்வார்கள் –

பங்கயக் கண்ணான் -திரு வெள்ளறை -புண்டரீகாக்ஷன் -பங்கயக் கண்ணி தாயார்
ஸ்ரீ ரெங்கத்துக்கு புழக்கடை இந்த திவ்ய தேசம்
தோட்டம் வாவி -பொய்கைகள் சூழ் திரு வெள்ளறை
தாமரைக் கண்ணால் கடாக்ஷித்து அறியாமை அல்லி விளக்கிற்றே -ஹம்ச சந்தேசம் –
ஹம்ஸ பறவையாக காதலை வெளியிட்டு இலங்கைக்கு தூது -திரு வெள்ளறை வழியாக போக -பார்வை பட்டு அறியாமை போகும்
தபஸ்வி மார்க்கண்டேயர் -3500-வருஷம் தபஸ்
நாண்-அஹங்காரம் -வில்லில் உள்ள நாண் -அஹங்காரம் இல்லா ஆச்சார்யர் எங்கள் ஆழ்வான்-
நான் வரதன் செத்து வா -அடியேன் வரன் சொல்ல கதவை திறந்தார்
நா உடையாய் -நடாதூர் அம்மாள் -அகில புவனா -அகாரம் எதற்கு கேட்க -பதில்
ஸ்ரீ பாஷ்யமும் ஸ்ரீ ரெங்க விமானம் -பிரணவகாரம்
அகில ஆரம்பம் -சமஞ்சயம் முடித்து -சேஷித்வம் ஸ்புடமாகும்
உன் கணவன் திரு நாமங்களைப் பாட-பேர் சொல்ல வராத பெருமாள் பூக்காரி சொன்னாலும் ஏற்றுக் கொள்ளும் பெருமாள்

திருப் பாண் ஆழ்வார் -தென் திருக் காவேரி கரையிலே இருந்து -லோக சாரங்க முனிவர் -முனி வாஹனர் –
புழக்கடை பக்கமே படித்துறையில்
சிவந்த இரத்தம் வர -செங்கழு நீர் -ஆம்பல் கோபத்தால் ரெங்க நாதர்
சாவி போட்டாலும் திறக்காமல் தங்களை கோயிலுக்குள் ஸ்ரீ ரெங்கத்துக்குள் –
அடியார்க்கு என்னை ஆட் படுத்தும் விமலன்
நாண்-பெரியோம் அல்லோம் -தேசிகன் -அஹங்காரம் நன்றும் தீதும் நமக்கு உரைப்பாறை நாடுவோமே
பேரைச் சொல்லிக் கொள்ளாமல் -அஹங்காரம் இல்லாமல் -நிகமம் -மற்று ஒன்றினைக் காணாவே –
பலனையும் தன்னையும் பார்க்காமல் அரங்கனையே –
நா உடையாய் -அரங்கனை –பத்து பாசுரங்களுக்குள் அடக்கி –
கையினார் சரி சங்கு அனல் ஆழி
கருவாகி புடை பெயர்ந்து –பேதைமை செய்தனவே –

—————

எல்லே இளங்கிளியே யின்னம் உறங்குதியோ
சில்லென்று அழையேன்மின் நங்கைமீர் போதர்கின்றேன்
வல்லையுன் கட்டுரைகள் பண்டே யுன்வாய் அறிதும்
வல்லீர்கள் நீங்களே நானே தான் ஆயிடுக
ஒல்லை நீ போதாய் யுனக்கென்ன வேறுடையை
எல்லாரும் போந்தாரோ போந்தார் போந்து எண்ணிக் கோள்
வல்லானை கொன்றானை மாற்றாரை மாற்றழிக்க
வல்லானை மாயனைப் பாடேலோ ரெம்பாவாய்-

திருப்பள்ளி எழுச்சி உத்சவம் -இந்த முப்பத்து நாள்களுக்கு மட்டும் –
அணுகும் போதும் –நீராடப் போதுவீர் போதுமினோ
ப்ராப்யம் பெரும் போதும் -யாம் பெரும் ஸம்மானம்
அனுபவிக்கும் போதும் — கூடி இருந்து குளிர வேண்டுமே
அசல் வீடு -கீழே நங்காய் எழுந்திராய் நாணாதாய் நாவுடையாய் சங்கோடு சக்கரம் ஏந்தும் தடக்கையன்
பங்கயக் கண்ணானைப் பாடேலோ ரெம்பாவாய்–கூட பாட வேண்டும் என்று நினைக்கிறாள் –
இன்னும் அவர்கள் இங்கே வரவில்லை -தானே பாடிப் பார்க்கிறாள் -இத்தை கேட்டு அவளை விளிக்கிறார்கள்
வால்மீகி கோகுலம் –
கிளி -தனிச்சிறையில் விளப்புற்ற கிளி மொழியாள் -மென் கிளி போலே மிக மிழற்றும் என் பேதையே –
மடக்கிளியை கை கூப்பி வணங்கினாள்
விஷய இனிமையால் -குரல் மட்டும் பார்க்காமல் -ஆத்ம உஜ்ஜீவனதுக்காகான முன்னோர் மொழிந்த முறை தப்பாமல்
இவளே பங்கயக் கண்ணா -என்று தானே சொல்ல வில்லை -அவர்கள் சொன்னதை திரும்பச் சொல்வதால் கிளிப்பேச்சு தானே
மெய்க்காட்டுக் கொள்-பாகவத ஸ்பர்சமே உஜ்ஜீவன ஹேது-
மாயனை 5-பாசுரம் -தொடங்கி-இதில் வல்லானை மாயனைப் பாடேலோ ரெம்பாவாய்- நிகமிக்கிறார் -கட்டுக்கோப்பு நிறைந்த படி –
அம்ருத மதனம்-அனைத்துக்கும் அந்தராத்மாவாக இருந்து -அம்ருதத்துக்குள்ளும் வியாபித்து -அமுதினில் வரும் பெண்ணமுது கொண்டான்
பிரணவம் முன்னும் பின்னும் வேத வேதாந்தம் கட்டுக்கோப்பாக இருக்க -போலே இதுவும்

நானே தான் ஆயிடுக –
துடுக்கு பேச்சு வாய் பேசும் அதுவும் உத்தேச்யம் நங்காய் –
நாணாதாய் நா உடையாய் -இளம் கிளி
சக தேவர் -இளம் கிளி -அக்ர பூஜை -பூ மாரி -அப்ரமேய பராக்ரமம் -இடது காலால் எட்டி உதைப்பேன் -துடுக்குத் தனம்-நா உடைய பிரபாவம் –
வாலி சுக்ரீவன் அங்கதன் -இவனுமிலம் கிளி -ராவணன் இடம் தூது -இறுதி முயற்சி -அக்லிஷ்ட்ட கர்மன- ராமன் –
கார்த்த வீர்ய அர்ஜுனன் வாலி இவர்கள் இடம் -ஒரு ராவணன் அவமானம் -அவனா நீ -இருவரில் வேறானவனோ –
வாய் பேசும் நா உடையாய் ஆகிலும் நங்காய்
வாள் வழியால் மந்த்ரம் கொண்டார் இளம் கிளியே -தூயோன் -பரகாலன் பனுவல்கள்
வயலாலி மணவாளன் -மிடுக்கன்-கலியன் கலி ஹன் கலி துவம்சம் –
மந்த்ரார்த்தம் -பாடுவித்த முக்கோட்டை -கற்றதும் உன் அடியார்க்கு அடிமை –
உனக்கும் நான் அல்லேன்-அல்லிக் கமலக் கண்ணன் இத்தைக் கேட்டதும் –
இளைய புன் கவிதை -அவரும்-
அதீத துடுக்குத் தனம்-உனக்கு என்ன வேறுடையாய்
நம்மாழ்வாரும் -நான்கு பெருமாள்கள் சூழ்ந்து இருக்க -போலாம் போலாம் –
இன்று என்னை பொருளாக்கி தன்னை என்னுள் வைத்தாய் அன்று என்னைப் புறம் போக்கி வைத்தது என் –

விஸ்வரூபம் காட்டி அருளினான் -அங்கு -இங்கு புது மணப்பெண் போலே காலை கீறி நின்றால் போலே இருக்க
அபசாரம் பட்டேன்-துடுக்கு தனம்
தனிச் சிறையில் விளப்புற்ற கிளி மொழியாள் -சுவர்க்கம் நரகம் -கச்ச ராம மயா-ராமம் ஜாமாதரம் ஸ்த்ரீயம் ஆண் விக்ரஹ –
வாய் பேசி -உரிமை உடன் பேச – நாவுடையாய்
திருக்கோளூர் பெண் பிள்ளை -நா அறிவோம் -81-வார்த்தைகள் -அந்தரங்கம் சொன்னேனோ த்ரிஜடையைப் போலே இத்யாதிகள்
இங்கு பால் பொங்கும் என்றேனோ வடுக நம்பி போலே
அவரும் இளம் கிளி -உம நம் பெருமாள் சேவிக்க வந்தால் என் தெய்வம் பால் பொங்கும்
பாதுகையும் பெருமாளும் சேர்த்து எழுந்து அருளப்பண்ணி -உம் பெருமாள் நம் பெருமாள் -நா உடையாய்
தும்பையூர் கொண்டி -பால் தயிர் கொடுத்து ஓலைச் சுவடி வாங்கி -எழுதி வாங்கி -இவரை நம்புகிறேன்
திருவேங்கடமுடையானை நம்ப முடியாதே -வாய் பேசி மோக்ஷம் பெற்றாள் –
நா உடையாய்-நல்ல விஷயத்தில் வேண்டும் இவ்வாறு
கொங்கில் பிராட்டி -ராமானுஜர் இடம் பேசி -திருவடி நிலை பெற்று -த்வயம் கேட்டுப் பெற்று -மறந்து மீண்டும் உபதேசிக்கப் பெற்றாள் –

மேல் கோட்டைக்கு போகும் பொழுது மலை அடிவாரம் இந்த பிராட்டி -இருட்டில் -உடையவர் வெள்ளை சாத்தி –
உடையவர் பாதுகைக்கு திரு ஆராதனம் -செய்து ததீயாராதனம்
திரிபுரா தேவி -நா உடையாய்
கார்க்கி -ப்ருஹதாரண்யம் உபநிஷத் யாஜ்ஜா வல்க்யர் இடம் எங்கு கோக்கப்பட்டுள்ளது
மேலே கேட்டால் தலை விழும் -ஒரு வருஷம் த்விதீய கார்க்கி ப்ரச்னம் கேட்டு ப்ரஹ்மம் அறிந்தாள்
மைத்ரியீ -பரம புருஷார்த்தம்-யாஜ்ஜ வர்க்யர் இடம் -கேட்டுப் பெற்றாள் -ப்ரஹ்ம ஞானம் –
நில் என்னப் பெற்றேனோ இளையாற்று குடி நம்பியைப் போலே -நம்பெருமாள் புறப்பாடு சேவித்து -நில் எனப் பெற்றார்
உதங்க ப்ராசனத்துக்கு உத்தரம் இல்லையே

——–

எல்லே -ஆச்சர்யம் -பாட்டுக் கேட்டு -பகவத் விஷயம் பேசுவாரைப் புகழ வேண்டுமே
இளம் கிளியே -பெரியவர் வர எழுந்து வணங்க வேண்டும் -இவ்வாறு -11-விஷயங்களைக் காட்டும் பாசுரம் –
பரதன் -பாரம் சுமந்தான்–ராஜ்ய பாரம் சுமந்தான் சாமான்ய அர்த்தம் – –
பழியைச் சுமந்தான் –நானே தான் ஆயிடுக -சொல்லுக்கு த்ருஷ்டாந்தம் –
ந மந்தராய -மத் பாபமே -ஸ்லோகம் இப்பொழுது இல்லை -லுப்தமானது –

ஆண் கிளி -ஆண்டாள் திருக்கையில் -பாசுரங்கள் கேட்டு -உள்ளே பெண் கிளி பாடுகிறது –
இனிமையாக உள்ளதே என்று -கருதி -இருக்கிறதாம் –
எல்லே கிளி பாசுரமாவது மறக்காமல் இருக்க -கையிலே கிளியுடனே சேவை
திருப்பாவை ஆகிறது இப்பாசுரம் இறே -பகவத் விஷயத்தில் உள்ளபடி எல்லாம் சிற்றம் சிறுகாலையில்
பாகவத விஷயத்தில் இருக்கும்படியை பத்து விஷயங்கள் இதில் உண்டே –

இல்லாத பழியை ஏறிட்டுச் சொன்னாலும் இல்லை என்னாதே ஷாமணம் -ப்ரணாம பூர்வகம் -ஸ்ரீ வைஷ்ணவ லக்ஷணம்
நான் முள்ளை மிதித்தேன் -சொல்லாமல் முள் குற்றிற்று -செய்த தப்பையே ஒத்துக் கொள்ள வில்லையே
கொக்கை -கோழியை -உப்பை -உம்மைப் போல் இருப்பான் -ஸ்ரீ அனந்தாழ்வான்
அல்பங்களை விட்டு சார தமம் -கொள்ள வேண்டுமே -இறைவனையே -இறைவனைப் பற்றிய பிரமாணங்களையே -ஸ்வீகரிக்க வேண்டும்
கண்ணுக்கு இலக்காமல்-உப்பு போலே -பொறுமையான உம்மைப் போலே -என்றபடி –

இந்த்ரத்யும்னன் -பாண்டிய மன்னன் -அகஸ்தியர் வருவதை கவனிக்காமல் தபஸ்ஸில் இருக்க -மதயானை -சாபம்
இல்லை செய்யாமல் இருந்தானே
ராஜாவாகவே இருந்து இருந்தால் -ஸ்ரீ கஜேந்திராழ்வான் -பெருமையை அடைய முடியாதே –

குரு சிஷ்யர் உரையாடல் பூமா வித்யை நாரதர் சனத்குமாரர்
நாரதர் வால்மீகி ப்ரச்னம் ஸ்ரீ ராமாயணம்
வைசம்பாயனர் ஜனமேயர் ஸ்ரீ மஹா பாரதம்
சுகர் பரீக்ஷித் -ஸ்ரீ மத் பாகவதம்
பராசரர் மைத்ரேயர் ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்
எல்லே -ஆச்சர்யம்-பாடும் அழகை அனுபவிக்கிறார் –
இளம் கிளி -கிழட்டு கிளி -ஸூக ப்ரஹ்மம் –வியாசர் உபதேசத்தையே -இனிமையாக ஸ்ரீ மத் பாகவதம் -sugar-போன்ற இனிமை
நிமாக கற்பக ஸூ முகாத் -பாகவதம் ரசமாலயம் -வேதம் கற்பக மரத்தில் பழுத்த பழம் கிளி கொத்தின பழம்-
அவரை விட இனிமை இளம் கிளி -இங்கு -பார்க்கவும் கேட்கவும் இனிமை

குயிலே -வால்மீகி கோகுலம் -கூஜந்தம் -கத்தும் குயில் ஓசை என் காதில் விழ வேண்டும் -பாரதியார் -கூவ வேண்டாம் கத்தினால் போதும்
சொன்னதையே சொல்லுமாம் கிளிப்பிள்ளை -இவளும் இவர்கள் சொன்ன பங்கயக்கண்ணா பாடி –

செல்வன்- செல்வநம்பி -திருக் கோஷ்டியூர்–பத்னி -விதை நெல்லை அன்னமாக்கி -விதைத்தேன் ஸ்ரீ வைகுண்டத்தில் –
இன்னம் உறங்குதியோ -முறையோ
கிண்டல் வார்த்தையாய் இருக்குமோ கிளியே -சில் என்று அழைத்தார்கள் –
சந்த்ர புஷ்கரணி-கூட்டம் கலைப்பார் செல்வர் வந்தார் -பங்கயக்கண்ணனை பாடும் பொழுது –
பாடி முடித்து வருகிறேன் போதருகின்றேன் -இதுக்கு பதில் கட்டுக்கதை சொல்கிறாய் பண்டே நீ வாயாடி -வாய் அறிவோம் –
வல்லீர்கள் நீங்களே -offence-is–best -form-of–defence –
நானே தான் ஆயிடுக -அடியார்கள் வார்த்தை நமக்கு நன்மையே -பிரமாணம் பூர்வகமாக -ஷாமணம் -மிக பெரிய மந்த்ரம் இது –

பரதாழ்வான் -நானே தான் ஆயிடுக –
லஷ்மணன் -நற் செல்வன்
ராமன் -மனத்துக்கு இனியான்–இவ்வாறு பெயர் சூட்டி அருளுகிறாள் ஆண்டாள் திருப்பாவையில் —
ந மந்தராயா -ந மாதுரஸ்ய–ந ச ராகவஸ்ய –மத் பாவமே நிமித்தம் – கேகேய தேசம் போனது தப்பு -பிறந்ததே தப்பு
முள் கிரீடம் பழி தாங்கி -பரதன் பரணாத் -யாருமே சுமக்க மாட்டார்கள் அன்றோ –
ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் -திருமண் கோணலாக இருப்பதாக நினைத்து இருப்பேன் —
நாலூரானுக்கும் பாரங்கதி வாங்கி அருளினார் -மொழியைக் கடத்தும் முக்குறும்பு அறுத்தவர்-
ஸ்ரீ ராமானுஜர் -மாதுகரம் -விஷம் -தனது தப்பாக நினைத்து-யாருக்கோ தீங்கு இளைத்து இருப்பேன் – உபவாசம் –
கிடாம்பி ஆச்சான் மடப்பள்ளி கைங்கர்யம் –
ஸ்ரீ நம்பிள்ளை ஸ்ரீ தோழப்பர் விருத்தாந்தம் –

நாடக பாணியில் பாசுரம் அமைத்து நடு நாயகமாக இந்த கருத்தை அமைத்த அழகு –
ஒல்லை நீ போதாய் -சடக்கென வா
உனக்கு என்ன வேறுடையை -அரங்கனையும் ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வார் சேவிக்காமல் ராமானுஜர் அடியாராகவே இருப்பேன் என்றார் –
சிந்தாமணி கிராமத்தில் -கால்வாய் வெட்டி -காவேரி வெள்ளம் வடிகால் -கூர நாராயண ஜீயர் செய்தார் –
மன் நிமித்தம் -வைதிக கார்யம் புண்யம் –
அதே காலம் -உடையார் சுப்பிரமணிய பட்டர் மந்திரி –
சோழ மன்னன் -விசாரணை செய்யும் சில காலம் கூட அடியார் கூட்டம் பிரிய இஷ்டம் இல்லாமல் பதவி விட்டார் –
கோயிலுக்குள் தீட்டு கிடையாதே -அடியார் ஸ்பர்சம் உகப்பே
கோஷ்ட்டிபுரம் ஸ்வாமி காஞ்சி புரத்தில்-சிறுவன் இடிக்க – -விக்ரம ஊர்வசி-கதை –
மீதம் உடல் பகுதி பூமிக்கு பாரம் -இடித்த பகுதி பாக்யம் என்றாராம்

வல்லானை கொன்றானை -குவலயாபீடம் -கம்சாதிகள் மிடுக்கை ஒழிக்க வல்லானை -வல்லவனை -மாயனை -அடியார் இடம் தாழ நின்று –
அது நமது விதி வகையே -நமது ஆணைப் படியே அருளுவான் -எளிமைக்கு நிகரான வார்த்தை அறியாமல் மாயனை –
அஹங்காரம் போக்கி -பிரதிபந்தகங்களைப் போக்கி நாம் இட்ட வழக்காக அனுபவிப்பிப்வன்
1-இறைவன் பேச்சு ஆஹா என்று ரசிக்க வேண்டும் -எல்லே
2-அடியார்கள் -உபசாரம் -இன்னம் உறங்குதியோ
3-சுடு சொல் பேசக் கூடாது
4-மரியாதையாக பேச வேண்டும் நங்கைமீர்
5-கட்டுரை -திட்டினாலும் நன்மையே
6-நானே தான் ஆயிடுக நம் பொறுப்பே
7-சத்சங்கம் சேர துடிப்பு
8-தனி வழி கூடாது -அடியார்கள் வழியே அனுஷ்டானம்
9-பகவத் அனுபவம் அனைவருக்கும் கொடுக்க வேண்டும்
10-நாமங்களைப் பாட வேண்டும்

திருமங்கை ஆழ்வார்
நாச்சியார் கோயில் -நம்பி பஞ்ச சம்ஸ்காரம் -மங்கை மன்னன் -திருமங்கை மன்னன்-வாளால் வழி பறித்து மந்த்ரம் கொண்டார் –
குமுதவல்லி காமத்தால் ஆழ்வார் -எல்லே ஆச்சார்யம் -அரங்கன் மதிள் சுவர் -வேலைக்காரர்களை காவேரி தள்ளி மோக்ஷம் –
பணம் தரத்தான் கால தாமதம் ஆகும்
கிளிப் பிள்ளை -நாராயணா என்னும் நாமம் -நானும் சொன்னேன் நீரும் சொல்மீன் -ஒன்றுக்கு பத்தாக திரும்பிச் சொல்லி
பர கால நாயகி -மடக்கிளியை கை கூப்பி வணங்கினாளே-ஸ்வயம்பு ஆதித்ய முளைக்கதிரை
கிருஷ்ண குறுங்குடியில் முகில் அளப்பரியஆரமுதே -அரங்க மேய அந்தணனை –பாடக் கேட்டு –
ஸ்ரீ விஷ்ணு சஹஸ்ர நாமம் தமிழ் ஆக்கம்
கடைக்குட்டி இளம் கிளியே
தோழியும் நானும் ஒழிய வையம் தூங்கிற்று –மா உறங்கின –கண் உறங்கின அல்ல-கம்பர் –
விழி மட்டும் உறங்க வில்லை கம்பதாசன்
இன்னம் உறங்குதியோ -ஆண்டாள் கிடக்கிறாள்
மிடுக்கு -கலியன் பதில் -சொல்வாரே –
கட்டுரைகள் -அறிவோம் -சிறிய திரு மடல் -பெரிய திரு மடல்
பாட்டுப் பிச்சன் அரங்கன் –மதிள் வேண்டாம் மடல் தாரும் என்றானாம் இவர் மறுத்து -உமக்கு மதிலே –
அவனுக்கு மடல் -ஆச்சார்யருக்கே -என்றாராம்
வல்லீர்கள் நீங்களே -ஏலாப் பொய்கள் உரைப்பான் என்று நீங்கள் தானே
கற்றதும் உன் அடியார்க்கு அடிமை-அறிந்து -நானே தான் ஆயிடுக
கலியன் அருளப்பாடு சொல்லியே பாட்டுப் பெற வேண்டும் -வாழ்ந்தே போம் –
எல்லோரோடும் ஓக்க நினைத்து இருந்தீர் -என்ன வேறுடையை
நாலு கவி பெருமாள் -ஆசு கவி மதுர கவி விஸ்தார கவி சித்ர கவி
அடியார் இடம் ஈடுபாடு மிக்கவர் -எல்லாரும் போந்தாரோ -எம்பெருமான் தாள் தொழுவார் தாள் என் தலைமேல் -திருச் சேறை-
போந்தார் போந்து எண்ணிக் கொள் -ஆழ்வார்கள் அவதாரம் முடிந்தது
ஆனையாக
பொன்னானாய் –புகழானாய் –தென்னானாய் –வடவானாய் -குட பாலானாய் -குண பால மதயானாய்
யானை -திருநறையூர் -இங்கும் அங்கும் கண்டேனே -பதிகம் முழுவதும் -நம்பனை நறையூரில் கண்டேனே –
தேர் ஊர்ந்தானை -நம் கோனை –இத்யாதி –

தேசிகர்
எல்லே -அதிசயம் -சர்வ தந்த்ர ஸ்வ தந்த்ரர்-பிராட்டி
கவி தார்க்கிக ஸிம்ஹம் -அரங்கன்
திருவயிந்த்ரபுரம் -தேசிகர் திருமேனி இவரே ஆக்கி அருளினார் -கிணறு வெட்ட வல்லவர் -விநயமும் உண்டே
ஆய கலைகள் -64-அறிந்தவர் –
இளம் கிளியே
அப்புள்ளார் மாமா -நடாதூர் அம்மாள்-107-வயசில் ஸ்ரீ பாஷ்யம் கற்க காஞ்சி -ஐந்து வயசில் கூடச் சென்று –
கால ஷேபம் செய்தவர் வியந்து -விட்ட இடம் -திரு திரு முழிக்க -ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்
விட்ட இடம் காட்டி -மடியில் உட்கார்த்தி -ஆசீர்வாதம்
சொன்னதை திரும்பி சொல்லி
உறி-மணி அடியேன் -அடிக்க மாட்டேன் -கை வைக்கும் பொழுது அடிக்க வில்லை -பிரசாதம் செய்யும் பொழுது அடிக்க
கீழே சொன்னது தாசன்
கண்ட அவதாரம் இவரே -கட்டுரைகள் பண்டே ஆயர்பாடியில் விருத்தாந்தம்
நானே தான் ஆயிடுக
கோதே வாக்கு வன்மை மதுரமாக இருக்க அருள வேண்டும் கோதா ஸ்துதி -ஆண்டாள் தமிழை ஆண்டாள் –
போந்து எண்ணிக் கொள் பிரபந்த சாரத்தில் எண்ணிக் காட்டினார் -பாசுரங்களையும் எண்ணிக் காட்டினார்
தேவ நாயக பஞ்சாயத்- யானையாக -பார்க்க ஆனந்தம் -கண்ணில் அனுக்ரஹம் -பாப கூட்டம் மிதித்து -ஸ்ரீ தேவி பூ தேவி யானை
மெய் வரத வரதம் பிடி இரண்டுடன் வரதனையே ஆனையாக தமிழில் உண்டே

எல்லே -ஐந்தாம் பத்து திருவாய்மொழி சேவை -ஸ்ரீ ஆராவமுத நாதன் உடன் ஸ்ரீ கோமள வல்லி தாயாரும் சேவை –
பரமபத நாதன் திருக்கோலம் –

———————————————

ஸ்ரீ மத்யை விஷ்ணு சித்தார்ய மநோ நந்தன ஹேதவே
நந்த நந்தன ஸூந்தர்யை கோதாயை நித்ய மங்களம் —

——————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ உ .வே. வெங்கடேஷ் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ உ .வே . வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ தொட்டாசார்யர் சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ ஆயி சுவாமிகள் திருவடிகளே சரணம் சரணம்
ஸ்ரீ அழகிய மணவாள பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பூர்வாசார்யர்கள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ ஆழ்வார்கள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: