Archive for October, 2019

ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் அருளிச் செய்த ஸ்ரீ ஸூந்தர பாஹு ஸ்தவம் -ஸ்லோகங்கள்-1-13 –ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் உரை –

October 24, 2019

ஸ்ரீ திருமாலிருஞ்சோலை எழுந்து அருளும் பொழுது வழியிலே
ஸ்ரீ வைகுண்ட ஸ்தவமும் ஸ்ரீ அதி மானுஷ ஸ்தவமும் அருளிச் செய்து
அங்கே சென்று ஸ்ரீ அழகருடைய சர்வாங்க ஸுவ்ந்தர்யத்தை அனுபவித்து
அவ்வனுபவ பரீவாஹ ரூபமாக இந்த ஸ்தவம் அருளிச் செய்தார்

ஸ்ரீ ரெங்க வாசம் இழந்து வருந்தி இங்கே வந்ததால்-அங்கே சத்துக்களை ஒழித்து மீண்டும் சத்துக்களை குடி இருக்கப் பண்ணி
ஸ்ரீ எம்பெருமானார் திருவடி நிழலிலே அடியேனை பண்டு போலே வாழ கடாக்ஷித்து அருள வேண்டும் என்னும்
பிரார்த்தனையுடன் தலைக்கட்டுகிறார்

—————

ஸ்ரீ வத்ஸ சிஹ்ன மிஸ்ரேப்யோ நம யுக்தி மதீ மஹே
யத் உக்தயஸ் த்ரயீ கண்டே யாந்தி மங்கள ஸூத்ர தாம்

அர்வாஞ்சோ யத் பத ஸரஸி த்வந்தம் ஆஸ்ரித்வ பூர்வே
மூர்த்ரா யஸ்ய அந்வயம் உபகதா தேசிகா முக்திமாபு
சோயம் ராமானுஜ முனிர் அபி ஸ்வீய முக்திம் காரஸ்தம்
யத் சம்பந்தாத் அனுமத கதம் வர்ணயதே கூர நாத

————–

ஸ்ரீ மந்தவ் ஹரி சரணவ் ஸமாஸ்ரித அஹம் —
ஸ்ரீ ராமா வரஜ முநீந்த்ர லப்த போதஸ்
நீர்ப் பீகஸ் தத இஹ ஸூந்தரோ ருபாஹும்
ஸ்தோஷ்யே தத் சரண விலோக நாபிலாஷீ –1-

ஸ்ரீ மந்தவ் ஹரி சரணவ் ஸமாஸ்ரித அஹம் –எம்பெருமானுடைய திருப் பொழிந்த சேவடியைப் பணிந்த அடியேன்
ஸ்ரீ ராமா வரஜ முநீந்த்ர லப்த போதஸ் –எம்பெருமானார் பக்கலிலே சைதன்யம் பெற்றவன் –
ஸ்வாமி திருவடிகளிலே ஆஸ்ரயித்து சகல அர்த்தங்களையும் கேட்டு சத்தை பெற்றமையை வெளியிட்டு அருளுகிறார்
நீர்ப் பீகஸ் தத –அதனால் பயப்படாதே நின்று
கஜம் வா வீஷ்ய ஸிம்ஹம் வா வியாக்ரம் வா அபி வராங்க நா நா ஹாரயதி சந்த்ராஸம் பாஹு ராமஸ்ய ஸம்ஸ்ரிதா-
ஸ்ரீ பிராட்டி ஸ்ரீ பெருமாளுடைய திருத் தோள்களை அண்டை கொண்ட பலத்தால் அஞ்சாதாப் போலே
கோட்டைக்குள் இருப்பார்க்கு அஞ்ச வேண்டுமோ
இஹ ஸூந்தரோ ருபாஹும் ஸ்தோஷ்யே –இவ்விடத்தில் ஸ்ரீ ஸூந்தர தோளுடையானை ஸ்துதிக்க இழிகின்றேன்
ஸூந்தர -உரு பாஹும் –ஸூந்தராமாகவும் பெரியதாகவும் உள்ள திருத் தோள்கள்
தத் சரண விலோக நாபிலாஷீ -சந் –அந்த எம்பெருமானார் ஆகிற அஸ்மத் ஆச்சார்ய ஸார்வ பவ்மருடைய
திருவடிகளைக் கண்ணாரக் காண வேணும் என்னும் ஆசை உடையேனாய்க் கொண்டு இந்த ஸ்தவத்தில் இழிகிறேன்

இந்த ஸ்தவத்தின் முடிவிலும்
ஸ்ரீ ரெங்க தாமநி யதா புர மேக தோஹம் ராமாநுஜார்ய வசக பரிவர்த்திஷீய–இந்தப்பலன் ஸ்பஷ்டீ க்ருதம்

————-

சிலம்பாறு பாயும் திருமாலிருஞ்சோலை திருமலை யுறையும் பெருமாளை அடி பணிகிறேன் என்கிறார்

ஸூந்தராயாத புஜம் பஜாமஹே வ்ருஷ ஷண்டமயம் அத்ரிம் ஆஸ்திதம்
யத்ர ஸூ பிரதித நூபுரா பகா தீர்த்தம் அர்த்தித பலப்ரதம் விது –2-

வ்ருஷ ஷண்டமயம் அத்ரிம் ஆஸ்திதம் ஸூந்தராயாத புஜம் பஜாமஹே –கதள வகுள ஜம்பூ பூக மாகந்த் தேத்யாதிகள்
போன்ற வ்ருக்ஷங்கள் நெருங்கி சோலை யாய் இருப்பதாலே பெற்ற திரு நாமம் —
அப்படிப்பட்ட திருமலையில் எழுந்து அருளி இருக்கும் சுந்தரத் தோளுடையானைத் தொழுகின்றோம்
ஆஸ்ரிதம் -என்றும்–ஆஸ்திதம் -என்றும் பாட பேதங்கள்
ஆயதம் –நீண்ட
யத்ர –யாதொரு திருமால் இருஞ்சோலை மலையிலே
ஸூ பிரதித நூபுரா பகா தீர்த்தம் –சிலம்பாறு என்றும் நூபுர கங்கை -என்றும் பிரசித்தமான திவ்ய தீர்த்தத்தை
அர்த்தித பலப்ரதம் விது –அவரவர்கள் விரும்பும் சகல பலன்களையும் அளிக்க வல்லதாக —
ஆரோக்யம் சந்தானம் ஐஸ்வர்யம் மோக்ஷம் போன்ற அனைத்தையும் -ஞானவான்கள் அறிந்து இருக்கிறார்களோ
அப்படிப்பட்ட அத்ரிம் ஆஸ்ரிதம் -ஆஸ்திதம் -பஜா மஹே

சிலம்பார்க்க வந்து தெய்வ மகளிர் ஆடும் சீர் சிலம்பாறு பாயும் தென் திருமாலிருஞ்சோலை மலையே –ஸ்ரீ பெரியாழ்வார்
சந்தொடு கார் அகிலும் சுமந்து தடங்கள் பொருது வந்து இழியும் சிலம்பாறுடை திருமாலிருஞ்சோலை –ஸ்ரீ ஆண்டாள்
சிலம்பியலாறுடைய திருமால்யிருஞ்சோலை நின்ற –ஸ்ரீ திரு மங்கை ஆழ்வார்

————-

நூபுர கங்கா தீர்த்த கதி விசேஷங்களை வருணித்து அருளுகிறார்

க்வசித் த்வரிதகாமிநீ க்வசந மந்த மந்தாலசா
க்வசித் ஸ்கலித விஹ்வலா க்வசந பேநிலா சாரவா
பதந்த்யபி கில க்வசித் வ்ரஜதி நூபுராஹ்வா நதீ
ஸூ ஸூந்தர புஜாஹ்வயம் மது நிபீய மத்தா யதா –3-

நூபுராஹ்வா நதீ–நூபுர கங்கை யானது
ஸூ ஸூந்தர புஜாஹ்வயம் மது நிபீய மத்தா யதா –வ்ரஜதி –ஸூந்தர பகவான் ஆகிற மதுவைப் பருகி
மதம் பிடித்தவை போலே பெருகா நின்றது
எனக்குத் தேனே பாலே கண்ணாலே அமுதே திருமாலிருஞ்சோலை கோனே
அந்த கதி எங்கனே என்றால்
க்வசித் த்வரிதகாமிநீ –சில இடங்களில் விரைந்து ஓடா நின்றது -வழியில் தடைகள் இல்லாமல் இருக்கும்
இடங்களில் வெள்ளமாக விரைந்து ஓடுமே
க்வசந மந்த மந்தாலசா –சில இடங்களில் மிக மந்த கதியாய் பெருகா நின்றது
க்வசித் ஸ்கலித விஹ்வலா –சில இடங்களில் கற்பாறைகள் இடையூறுகளால் தட்டித் தடுமாறி பெருகா நின்றது
க்வசந பேநிலா –சில இடங்களில் நுரை ததும்பிப் பெருகா நின்றது
க்வசந சாரவா –சில இடங்களில் பெரிய முழக்கத்துடன் பெருகா நின்றது
க்வசித் அபி பதந்தீ வ்ரஜதி –மேடான இடங்களில் இருந்து கீழே பெருகும் இடங்களும் சில உண்டு –

————

உததிக மந்த ராத்ரி மதி மந்தந லப்த பயோ
மதுர ரஸ இந்திராஹ்வ ஸூத ஸூந்தரதோ பரிகம்
அசரண மாத்ரு சாத்ம சரணம் சரணார்த்தி ஜன
பிரவணதியம் பஜேம தருஷண்ட மய அத்ரி பதம் –4-

உததிக -சமுத்திரத்தை அடைந்ததானா
மந்த ராத்ரி மதி –மந்த்ர மலையாகிய மத்தாலே செய்யப்பட்ட
மந்தந லப்த பயோ –கடைதலாகிய அடையப்பட்ட
பயோ மதுர ரஸ இந்திராஹ்வ ஸூத –பயஸ்ஸாகிற மதுர ரசம் என்ன —
பெரிய பிராட்டியார் ஆகிற ஸூதை என்ன -இவை இரண்டையும் உடைத்தான்
ஸூந்தரதோ பரிகம்–உழல் தடி போன்ற சுந்தர புஜங்களை உடையராய்
விண்ணவர் அமுதான உப்புச் சாற்றையும்–
சீதக் கடலுள் அமுதான பிராட்டியையும் கொண்டு அருளியவர்
மந்திரம் நாட்டி அன்று மதுரக் கொழுஞ்சாறு கொண்ட சுந்தர தோளுடையான்–
விண்ணவர் அமுதில் வரும் பெண்ணமுதே மதுரைக்கு கொழுஞ்சாறு
பலே க்ரஹிர் ஹி கமலா லாபேன சர்வச் ஸ்ரம -ஸ்ரீ பட்டர்
பிராட்டியைப் பெறுவதே பரம பிரயோஜனம்
அசரண மாத்ரு சாத்ம சரணம் –புகல் ஓன்று இல்லா அடியேன் போல்வரான ஆத்ம வர்க்கங்களுக்கு புகலானவராய்
சரணார்த்தி ஜன பிரவணதியம் –அடைக்கலம் புகுந்த அடியார்கள் பக்கலிலே அபிமுகமான
திரு உள்ளம் உடையவராய் இரா நின்ற
தருஷண்ட மய அத்ரி பதம் பஜேம-திருமாலிருஞ்சோலை மலை தலைவரை ஆஸ்ரயிக்கக் கடவோம் –
நம்முடைய பக்திக்கு இலக்கு ஆக்குவோம் என்றபடி

——————

சசதர ரிங்கணாட்ய சிகம் உச்சிகர ப்ரகரம்
திமிர நிப ப்ரபூத தருஷண்ட மயம் ப்ரமதம்
வநகிரிம் ஆவசந்தம் உபயாமி ஹரிம் சரணம்
பிதுரித சப்த லோக ஸூ வி ச்ருங்கல சங்கரவம்–5-

சசதர ரிங்கணாட்ய சிகம் –மதி தவழ் குடுமி மாலிருஞ்சோலை —
சந்த்ர சஞ்சார சம்பந்நமான சிகரத்தை உடைத்ததாயும்
திங்கள் நன் மா முகில் சேர் திருமாலிருஞ்சோலை –திருமலை ஆழ்வார்
உச்சிகர ப்ரகரம்–உத்துங்கமான கொடுமுடிகளின் கூட்டங்களை உடைத்ததாயும்
திமிர நிப ப்ரபூத தருஷண்ட மயம் –இருள் செறிந்தால் போலவும் அபரிதமாகவும் உள்ள சோலைகளால் பிரசுரமாயும்
ப்ரமதம்–இது சோலையே-அல்லது மலை அன்று -என்கிற பிராந்தியை விளைக்க வல்லதாயும்
வநகிரிம் ஆவசந்தம் –திருமாலிருஞ்சோலை மலையிலே எழுந்து அருளி இருப்பாராய்
பிதுரித சப்த லோக ஸூ வி ச்ருங்கல சங்கரவம்–ஏழு உலகங்களையும் பேதிக்க வல்ல அப்ரதிஹத
சங்க த்வனியை யுடையவரான
அதிர் குரல் சங்கத்து அழகர் தம் கோயில் ஹரிம் சரணம் உபயாமி–அழகரை தஞ்சமாக அடைகின்றேன் –

————–

அதிசய யுக்தி அலங்காரத்தால் இங்கும் திருமலையின் வளர்த்தி அனுபவம்
சிலம்பு ஆர்க்க வந்து தெய்வ மகளிர்கள் ஆடும் சீர் சிலம்பாறு பாயும் திருமாலிருஞ்சோலையே
அவர்கள் நிர்மலமான சந்திரனையே கண்ணாடியாகக் கொண்டு ஊர்த்வ புண்ட்ர அலங்காரம் செய்து கொள்கிறார்கள்

யத் துங்க ச்ருங்க விநிஷங்கி ஸூராங்கநா நாம்
ந்யஸ்த ஊர்த்தவ புண்ட்ர முக மண்டன மண்டிதா நாம்
தர்ப்பண்ய பூத் த்ருதம பாங்க ச சாங்க ப்ருஷ்டம்
தத் தாம ஸூந்தர புஜஸ்ய மஹாந் வநாத்ரி –6-

ந்யஸ்த ஊர்த்தவ புண்ட்ர முக மண்டன மண்டிதா நாம் –அணியப்பட்ட ஊர்த்தவ புண்ட்ரம் ஆகிற
முக அலங்காரத்தாலே அலங்கரிக்கப் பட்டவர்கள்
யத் துங்க ச்ருங்க விநிஷங்கி ஸூராங்கநா நாம் –யாது ஒரு திருமலையினுடைய உன்னதமான சிகரத்தில்
வந்து சேர்ந்த தேவ மாதர்களுக்கு
த்ருதம பாங்க ச சாங்க ப்ருஷ்டம்-தர்ப்பண்ய பூத்–அ களங்க சந்த்ர மண்டல மானது கையிலே எந்தப்பட்ட கண்ணாடி ஆயிற்று
அபாங்கம் என்றது அபகதமான அங்கத்தை -களங்கம் அற்ற
நிஷ் களங்கனாக-தேவதாந்த்ர ஸ்பரிசத்தால் வந்த களங்கத்தை இத் திருமலையை சேவித்து தீர்த்துக் கொண்டமையை
அடுத்த ஸ்லோகம் விவரிக்கும்
தத் தாம ஸூந்தர புஜஸ்ய மஹாந் வநாத்ரி –அந்த ஸ்தானம் ஸூந்தர தோளுடையானது திருமாலிருஞ்சோலையாம் –
மலமறு மதி சேர் மாலிருஞ்சோலை அன்றோ –
————-

யதீய சிகராதாம் சசிகலாம் து சாகாம்ருகா
நிரீஷ்ய ஹர சேகரீ பவநம் ஆம்ரு சந்தஸ் தத
ஸ்ப்ரு சந்தி ந ஹி தேவதாந்தர ஸமாச்ரிதேதி ஸ்புடம்
ச ஏஷ ஸூ மஹா தரு வ்ரஜ கிரிர் க்ருஹம் ஸ்ரீ பதே –7-

சாகாம்ருகாஸ் து –கிரங்குகளோ என்னில் -து சப்த்தம் -ஸூ ராங்கானைகளில்- வியாவர்த்திக்குமே –
ஸ்ரீ வைஷ்ண பூர்த்தி உடைமையால்
சாகா மிருகங்கள் –வானரங்கள் -திருமலை உச்சியிலே சஞ்சரித்துக் கொண்டே இருந்தாலும் —
பிறை தங்கு சடையான் -சந்த்ர மௌலி -சம்பந்தத்தால் வந்த தோஷம் தீண்டாமல் இருக்க
சந்திரனை ஸ்பர்சிக்காமல் இருக்கின்றவாம்
யதீய சிகராதாம் சசிகலாம் நிரீஷ்ய –யாதொரு திருமலையினுடைய சிகரத்தில் வந்த சந்த்ர கலையைப் பார்த்து
ஹர சேகரீ பவநம் ஆம்ரு சந்தஸ் சந்த –இந்த சந்த்ர களை ருத்ரனுக்கு சிரோ பூஷணம் அன்றோ –என்று
அந்தத் தன்மையை ஆராய்ந்தவைகளாய்க் கொண்டு
ததா தேவதாந்தர ஸமாச்ரிதேதி ந ஹி ஸ்ப்ரு சந்தி–தேவதாந்த்ர சங்கம் உள்ளது அன்றோ இது என்று
கொண்டு அத்தை ஸ்பர்சிப்பது இல்லையோ
ஸ்புடம் –உத்பரேஷா லிங்கம்
ச ஏஷ ஸூ மஹா தரு வ்ரஜ கிரிர் –அப்படிப்பட்ட இந்த திருமாலிருஞ்சோலை மலையானது
ஸ்ரீ பதே –க்ருஹம் — திருமாலின் திருக்கோயிலாம்

———————-

ஸூந்தர தோர் திவ்ய ஆஜ்ஞா லம்பந காதரவசா அநுயாயிநி கரணி
ப்ரணய ஜகல ஹ சமாதிர் யத்ர வநாத்ரிஸ் ச ஏஷ ஸூந்தர தோஷ்ணா–8-

கரணி –ஒரு காட்டு யானையானது –இது சதி சப்தமி
ஸூந்தர தோர் திவ்ய ஆஜ்ஞா லம்பந காதரவசா அநுயாயிநி –அழகர் ஆணை என்று சொல்லி அழகர் மேல் ஆணை
இட்டதனாலே அந்த ஆணையை மீறிப் போக மாட்டாமல் திகைத்து நின்ற தன் பேடையை அநு சரித்து நின்ற அளவிலே
ப்ரணய ஜகல ஹ சமாதிர் –ப்ரணய கலஹம் சாந்தமாகி சமாதானம் உண்டாகின்றது
லம்பந லங்கந -பாட வேதங்கள் –லம்பநேந காதரா–த்ருதீய சமாசம் / லங்கநாத் காதரா -பஞ்சமி சமாசம் கொள்ளக் கடவது –
ச ஏஷ வநாத்ரிஸ் ஸூந்தர தோஷ்ணா—அந்தத் திருமலையானது ஸூந்தர பாஹு எம்பெருமானுடையதாம்

கரு வாரணம் தன் பிடி துரந்து ஓடக் கடல் வண்ணன் திருவாணை கூறித் திரியும் தண் மாலிருஞ்சோலையே —
பெரியாழ்வார் பாசுர மொழி பெயர்ப்பு இஸ் ஸ்லோகம்
ஊடலால் பேடை விலக-நீ பிரிந்து போனாயானால் அழகர் ஸ்ரீ பாதத்தின் மேல் ஆணை -என்று ஆணை இட்டவாறே
மீறிப் போக மாட்டாதே அஞ்சி நிற்கும் என்று சொல்லப்பட்டதே
இத்தால் திர்யக்குகளுக்கும் அழகர் பக்கல் உண்டான ப்ரபத்தியின் கனம் தெரிவிக்கப்பட்டதே

—————-

ச ஏஷ ஸுவ்ந்தர்ய நிதேர் த்ருத ஸ்ரியஸ் வநா சலோ நாம ஸூ தாம யத்ர ஹி
புஜங்க ராஜஸ்ய குலஸ்ய கௌரவாத் ந கண்டிதா குண்டலி நச் சிகண்டிபி —9-

யத்ர குண்டலி நச்–யாதொரு திருமலையில் மயில்களுக்கு இயற்கையில் வைரிகளான சர்ப்பங்களானவை
புஜங்க ராஜஸ்ய குலஸ்ய கௌரவாத்–ஆதிசேஷ சந்தானம் என்கிற கௌரவ பிரதிபத்தியாலே
சிகண்டிபி –ந கண்டிதா–மயில்களினால் கடிக்கப்பட வில்லையோ
வநா சலோ நாம ச ஏஷ –திருமாலிருஞ்சோலை மலை என்று பிரசித்தமான இத்திருமலை யானது
ஸுவ்ந்தர்ய நிதேர் த்ருத ஸ்ரியஸ் ஸூ தாம –ஏறு திரு உடையார் என்று பிரசித்தி பெற்ற
அழகருக்கு அழகிய திருக்கோயிலாம்

பிரசங்காத் இது முதல் மூன்று ஸ்லோகங்களாலே திருமலையில் உள்ள திர்யக்குகளின் விலக்ஷண
சர்யா விசேஷங்கள் பேசப்படுகின்றன
மயில்கள் இங்குள்ள சர்ப்பங்கள் –
சென்றால் குடையாம் இருந்தால் சிங்காசனமாம் நின்றால் மரவடியாம் நீள் கடலுள் என்றும் புனையும் மணி விளக்காம்
பூம் பட்டாம் புல்கும் அணையும் திருமாற்கு அரவு -என்றும்
நிவாஸ சய்யா ஆசன பாதுகாம் சுகோபதான வர்ஷாதப வாரணாதிபி சரீர பேதைஸ் தவ சேஷதாம் கதைர்
யதோஸிதம் சேஷ இதீரிதே ஜநை-என்றும்
கௌரவ புத்தியால் அவன் குலத்தில் உள்ளாரை நலியக் கூடாது என்று நட்பு கொண்டு இருக்கும் படியை அருளிச் செய்கிறார்
தத் சந்நிதிவ் வைரத்யாக –என்னக் கடவது அன்றோ –

—————-

வ்ருஷ கிரிர் அயம் அச்யுதஸ்ய யஸ்மின் ஸ்வ மதம் அலங்கயிதும் பரஸ்பரேப்யஸ்
ககபதி சரணவ் ககாச் ச பந்தே புஜகபதேர் புஜகாச் ச சர்வே ஏவ –10-

யஸ்மின்–யாதொரு திருமாலிருஞ்சோலை மலையிலே
சர்வே ககாஸ் –சகல பக்ஷி வர்க்கங்களும்
ஸ்வ மதம் அலங்கயிதும்–தம் தமக்கு பிரதி ஜ்ஞாதமான அம்சத்தை அதிக்ரமித்து நடவாமைக்காக
ககபதி சரணவ் பரஸ்பரேப்யஸ் ச பந்தே–பக்ஷி ராஜனுடைய பாதங்களின் மேல் ஆணை இடுவதையே
பரஸ்பரம் செய்து போருகின்றனவோ
புஜகாச் ச சர்வே புஜகபதேர் ஏவ சரணவ் ச பந்தே–ஸ்வ மதம் அலங்கயிதும் பரஸ்பரேப்யஸ்-என்றதுக்கு
இவ்விடத்திலும் அநு ஷங்கமாகக் கடவது —
சர்ப்ப ஜாதிகள் எல்லாம் ஸ்வ அபிமத சித்திக்காக ஆதி சேஷன் அடி மேல் ஆணை இடுகின்றனவோ
அயம் வ்ருஷ கிரிர் அச்யுதஸ்ய –இந்த திருமாலிருஞ்சோலை மலையானது அடியார்களை ஒரு காலும்
நழுவ விடாதவரான அழகருடையதாம்
கீழ் ஸ்லோகத்தில் உள்ள ஸூதாம –பதத்தை இங்கும் ஆகர்ஷித்துக் கொள்ளவுமாம் —

———————

ஹரி குலம் அகிலம் ஹனுமத் அங்க்ரிம் ஸ்வ குலப ஜாம்பாவதஸ் ததைவ பல்லா
நிஜ குலப ஜடாயுஷச் ச க்ருத்ரா ஸ்வ குலப தேச் ச கஜா கஜேந்த்ர நாம் ந -11-

ததைவ
கீழே -ஸ்வ மதம் அலங்கயிதும் பரஸ்பரேப்யஸ்–ச பந்தே–என்பதை பாதம் தோறும்
அநு ஷங்கம் கொள்ள வேண்டும் என்பதை ததைவ -என்பதால் ஸூஸிதம்
வ்ருஷ கிரிர் அயம் அச்யுதஸ்ய–என்பதையும் வருவித்துக் கொள்ள உரியது
இரண்டு ஸ்லோகங்களும் சேர்ந்து குளகம்-என்றதாயிற்று –
ஹரி குலம் அகிலம் ஹனுமத் அங்க்ரிம் –திருமலையில் வானர வர்க்கங்கள் எல்லாம் ஆணை இட வேண்டிய
பிரகரணங்களிலே திருவடியில் ஸ்ரீ பாதத்தில் ஆணை என்னுமாம்
ஸ்வ குலப ஜாம்பாவதஸ் பல்லா –கரடிகள் எல்லாம் தங்கள் குலக் கொழுந்தான ஜாம்பவான் மேல் ஆணை விடுமாம்
நிஜ குலப ஜடாயுஷச் –கழுகுகள் எல்லாம் தங்கள் குலத்தரசனான ஜடாயுவின் மேல் ஆணை விடுமாம்
ஸ்வ குலப தேச் ச கஜா கஜேந்த்ர நாம்ந –யானைகள் எல்லாம் தங்கள் குலபதியான கஜேந்திரன் மேல் ஆணை விடுமாம்
முதல் பாதத்தில் அங்க்ரிம் -வ்யஸ்த பதமாக அன்றிக்கே ஸமஸ்த பதமாய் இருந்தாலும் மேல் பாதங்களில் உள்ள
ஷஷ்ட்யந்த விசேஷய பாதங்களின் பக்கலிலும் சேர்த்துக் கொண்டு
ஜாம்பவத அங்க்ரிம்-ஜடாயுஷ அங்க்ரிம்-கஜேந்திர நாம்ந அங்க்ரிம்-என்று கொள்ள வேண்டும்
ஜடாயு -அதி மானுஷ ஸ்தவத்தில் உகார அந்தமாகவும் இங்கு ஷகார அந்தமாக பிரயோகித்து இருப்பதால்
இரண்டு படியும் உண்டு –

————————

வகுல தர ஸரஸ்வதீ விஷக்த ஸ்வர ரஸ பாவ யுதாஸூ கிந் நரீஷு
த்ரவதி த்ருஷதபி ப்ரஸக்தகா நாஸூ இஹ வநஸைல தடீஷு ஸூந்தரஸ்ய -12-

வகுல தர ஸரஸ்வதீ விஷக்த -மகிழ் மாலை மார்பினரான நம்மாழ்வாருடைய திருவாய் மொழியில் சம்பந்தித்து இருக்கிற
ஸ்வர ரஸ பாவ யுதாஸூ கிந் நரீஷு –ஸ்வரங்கள் ரசங்கள் கருத்துக்கள் ஆகிய இவற்றோடு கூடினவர்களான கின்னர மாதர்கள்
ஸூந்தரஸ்ய -இஹ வநஸைல தடீஷு–அழகருடைய திருமலை தாழ் வரைகளிலே
ப்ரஸக்த காநாச சதீ ஷு –அவ்வருளிச் செயல்களைப் பாடா நின்ற அளவிலே
த்ருஷதபி த்ரவதி — கல்லும் கரையா நின்றது -அதுவே சிலம்பாறு என்று பேர் பெற்றதாக –பூரித்துக் கொள்வது
சிலம்பு -நூபுரம் என்றும் மலை என்றும் உண்டே
வேங்கடமே தீங்குழல் வாய் வைத்தான் சிலம்பு –மூன்றாம் திருவந்தாதி
இங்கும் சிலம்பு என்கிற மலையே உருகி ஓடுவதை அருளிச் செய்கிறார்
கின்னர ஸ்த்ரீகள் –கிளர் ஒளி இளமை -முடிச் சோதியாய் –செஞ்சொற் கவிகாள் – திருவாய் மொழிகளை
ஸூஸ்வ ரசமாகவும் -ரசவத்தரமாகவும் -சாபிப்ராயமாகவும் பாட -மரங்களும் இரங்கும் வகை மணி வண்ணவோ என்று கூவுமால் —
அருளிச் செயல்கள் அன்றோ –உருக குறை என் —

——————

திருமலையில் மாலைப் பொழுதிலே நிகழும் படிகளை ஸ்வபாவ யுக்தி முறையிலே அருளிச் செய்கிறார் –

ப்ருங்கீ காயதி ஹம்ஸ தாள நிப்ருதம் தத் புஷ்ணதீ கோகிலாபி
உத்காயதி அத வல்லி தல்ல ஜமுகாத் ஆஷ்ரம் மது ஸ்யந்ததே
நிஷ் பந்தஸ்திமிதா குரங்கததயச் சீதம் ஸிலாஸை கதம்
சாயாஹ்நே கில யத்ர ஸூந்தர புஜஸ் தஸ்மிந் வநஷ் மாதரே–13-

ஹம்ஸ தாள நிப்ருதம் -யதா ததா -ப்ருங்கீ காயதி-ஹம்ஸ கதியானது தாளமாகவும்
வண்டினம் முரல்வது சங்கீதமாகவும் ஆகா நின்றது
ஹம்ஸ கதியைப் போலவே ஹம்ஸ ஸ்வனத்தையும் தாளமாகக் கொள்ளலாம் —
ஹம்ஸ தாளத்திற்குப் பொருத்தமாக வண்டு பாடா நின்றதாம்
கோகிலாபி தத் புஷ்ணதீ–சதீ – உத்காயதி –அந்த வண்டினம் முரல்வதை அனுசரித்துக்
குயில் பேடை தானும் உயரக் கூவா நின்றது
வல்லி தல்ல ஜமுகாத் ஆஷ்ரம் மது ஸ்யந்ததே–செவிக்கு இனிதாகப் பாடுவார் உண்டாகில் கேட்டு
ஆனந்த பரீவாஹமாகக் கண்ணீரைப் பெருக்குவாரும் உண்டே -அப்படியே இங்கும் உண்டு என்கிறது –
சிறந்த கொடிகளில் நின்றும் மகரந்தமே அஸ்ருவாகப் பெருகுகின்றதாம் –
அத
கீழ்ச் சொன்ன சங்கீதப் ப்ரவ்ருத்திக்குப் பிறகு –என்றபடி
குரங்கததய நிஷ் பந்தஸ்திமிதா –உயர்ந்த சங்கீதத்தைக் கேட்டு ஸ்தம்பித்து இருப்பாரும் உண்டே
கண்ணபிரான் குழலூதின போது–மருந்து மான் கணங்கள் மேய்கை மறந்து மேய்ந்த புல்லும் கடை வாய் வழீ சோர
இரண்டு பாடும் துலங்காப் புடை பெயரா எழுத்து சித்ரங்கள் போலே நின்றனவே –என்கிறபடி
மான்கள் ஸ்தம்பித்து நின்றால் போலேவே இங்கும் உள்ளது –
நிஷ்பந்தத்வமாவது -கர சரணாதிகளை அசைக்காமல் இருத்தல் —
ஸ்திமிதத்வமாவது -இமை கொட்டாமல் இருத்தல் -என்று கொள்வது
ஸிலாஸை கதம் சீதம் –கற்களும் மணல்களும் நீரைப் பெருக்கிக் குளிர்ச்சி பெற்றனவாயின
சர்வோ த்வந்த்வோ விபாஷயா ஏகவத் பவதி –என்கிற பரிபாஷையினால் -ஸிலாஸை கதம்-என்கிற
ஏக வசனம் உபபன்னம்
ஏவம் சாயாஹ்நே – யத்ர-வநஷ் மாதரே பவதி -தஸ்மிந் – ஸூந்தர புஜஸ் –விலசதி–இவ் வண்ணமாக
மாலைப் பொழுதில் எந்தத் திரு மலையில் நிகழ்கின்றதோ அந்தத் திருமலையில் சுந்தரத் தோளுடையான் உளன்
யத்ர ஸூந்தர புஜன் அஸ்தி தஸ்மிந் வனஷ் மாதரே சாயாஹ்நே ஏவம் பவதி–என்றும் யோஜித்துக் கொள்ளலாம் –

———————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் திரு வடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் ஸ்வாமிகள் திரு வடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள்  ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு வடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் அருளிச் செய்த ஸ்ரீ ஸ்தவம் -ஸ்லோகங்கள்-1-11- –ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் உரை –

October 24, 2019

ஸ்வஸ்தி ஸ்ரீர் தி சதா அசேஷ ஜெகதாம் சர்க்க உப சர்க்க ஸ்திதீ
ஸ்வர்க்கம் துர்க்கதிம் ஆம வர்க்கிக பதம் ஸர்வஞ்ச குர்வந் ஹரி
யஸ்யா வீஷ்யா முகம் தத் இங்கித பராதீநோ விதத்தே அகிலம்
க்ரீடேயம் கலு நாந்ய தாஸ்ய ரஸதா ஸ்யாதைக ரஸ்யாத் தயா –1-

அசேஷ ஜெகதாம்–எல்லா உலகங்களுக்கும்
சர்க்க உப சர்க்க ஸ்திதீ –ஸ்ருஷ்ட்டி சம்ஹார ரக்ஷணங்களையும்
ஸ்வர்க்கம் துர்க்கதிம் ஆம வர்க்கிக பதம் –ஸ்வர்க்கத்தையும் நரகத்தையும் மோக்ஷ ஸ்தானத்தையும்
சர்வம் ச –மற்றும் உள்ள எல்லாவற்றையும்
குர்வந் ஹரி –உண்டு பண்ணா நிற்கிற எம்பெருமான்
யஸ்யா முகம் வீஷ்யா –யாவள் ஒரு பிராட்டியினுடைய முகத்தை நோக்கிக் கொண்டு
தத் இங்கித பராதீநோ–அந்த முகத்தின் புருவ நெறிப்பு முதலிய குறிப்புகளைப் பின் சென்றவனாய்
அகிலம் விதத்தே –ஸ்ருஷ்ட்டி முதலாக கீழ்ச் சொன்ன எல்லாவற்றையும் உண்டு பண்ணுகிறானோ
அந்யதா–அப்படி அவள் முகக் குறிப்பைப் பின் செல்லா விடில்
அஸ்ய –இந்த எம்பெருமானுக்கு
தயா –அப்பிராட்டியோடே
ஐக ரஸ்யாத் –ஒரு நீராக ஒருமித்து இருக்க வேண்டிய காரணத்தினாலே
க்ரீடேயம்-இயம் கிரீடா -ஸ்ருஷ்ட்டி முதலான இந்த விளையாட்டானது
அஸ்ய ரஸதா–இந்த எம்பெருமானுக்கு ஆனந்தத்தை விளைப்பதாக
ந ஸ்யாத் கலு–ஆக மாட்டாது அன்றோ
ச ஸ்ரீ –அந்தப் பெரிய பிராட்டியார்
ஸ்வஸ்தி திஸதாத் –நன்மையை அளிக்கக் கடவள்-
இவர் அபேக்ஷிக்கும் நன்மையாவது பிராட்டியை நன்றாக ஸ்துதிக்க அனுகூலமான
வாக் ஸம்ருத்தி -பக்தி ஸம்ருத்தி இத்யாதிகள் என்பது மேல் ஸ்லோகத்திலே விசதமாம் —

—————

ஹே ஸ்ரீர் தேவி ஸமஸ்த லோக ஜநநீம் த்வாம் ஸ்தோதும் ஈஹா மஹா
யுக்தாம் பாவய பாரதீம் ப்ரகுணய ப்ரேம ப்ரதாநாம் தியம்
பக்திம் பந்தய நந்தய ஆஸ்ரிதம் இமம் தாஸம் ஜனம் தாவகம்
லஷ்யம் லஷ்மி கடாக்ஷ வீசி விஸ்ருதேஸ் தே ஸ்யாம சாமீ வயம் –2-

ஹே ஸ்ரீர் தேவி –பெரிய பிராட்டியாரே
ஸமஸ்த லோக ஜநநீம் த்வாம் –எல்லா உயிர்கட்க்கும் தாயாகிய உம்மை
வயம் ஸ்தோதும் ஈஹா மஹா –அடியோம் ஸ்துதிக்க விரும்புகிறோம்
யுக்தாம் பாரதீம் பாவய –உம்மை ஸ்துதிப்பதற்குத் தகுதியான வாக்கை எமக்கு நீர் அருள வேணும்
ப்ரேம ப்ரதாநாம் தியம் ப்ரகுணய–அன்பு மிகுந்த பக்தியை வளரச் செய்ய வேணும்
பக்திம் பந்தய –பக்தியை நல்லதாகச் செய்ய வேணும் -பரமபக்தி அளவாக வளரச் செய்ய வேணும் -என்கை
ஆஸ்ரிதம் இமம் ஜனம்-உம்மை அடைந்து இருக்கின்ற இந்த ஜனத்தை -அடியேனை –
தாவகம் தாஸம் –உம்முடைய ஏவல் சேவகனாக -அடிமை கொண்டு –
நந்தய –ஆனந்தப் படுத்த வேண்டும்
ஹே லஷ்மீ
அமீ வயம் ச தே -இந்த அடியோங்களும் உம்முடைய –
அமீ -என்று
கடாக்ஷம் பெறாமல் துவண்டு கிடைக்கும் நிலையை ஏஹி பஸ்ய சரீராணி -படியே உடம்பைத் தொட்டுக் காட்டுகிற படி –
கடாக்ஷ வீசி விஸ்ருதேஸ் –கடாக்ஷ வீக்ஷணங்கள் ஆகிற அலைகளின் பரவுதலுக்கு
லஷ்யம் ஸ்யாம –இலக்காகக் கடவோம்

ஷூத்ர புருஷார்த்தங்களை விரும்பி வந்தேன் அல்லேன் –
உம்மை ஸ்துதிக்கவே -பக்தி ரூபா பன்ன ஞானத்தையும் -பரமபக்தி பர்யந்தம் கடாக்ஷ வீக்ஷணங்களாலே
இப்பொழுதே அருள வேணும்
கடாக்ஷ வீசி விஸ்ருதேஸ்-
கிருபா சாகரத்தில் இருந்து அலை வரிசைகள் பரவி அத் திவலைகள் விழும் இடம் அடியேனாக வேணும்
இமம் ஜநம்–என்றது –
நைச்ய அனுசந்தானத்தால் நான் -என்னாமல் -அடியேன் என்னாமல் –
பிரதம புருஷனாகச் சொல்வது ஒரு வகை கவி மரியாதை

—————–

ஸ்தோத்ரம் நாம கிம் ஆம நந்தி கவயோ யத்யந்ய தீயாந் குணாந்
அந் யத்ர த்வஸதோதி ரோப்ய பணிதஸ் சா தர்ஹி வந்த்யா த்வயி
சம்யக் சத்ய குணாபி வர்ண நமதோ ப்ரூயுஸ் கதம் தாத்ருசீ
வாக் வாசஸ்பதி நாபி சக்ய ரஸநா த்வத் ஸத் குண அர்ணோ நிதவ்–3-

ஹே ஸ்ரீர் தேவி –சம்போதானம் கீழ் ஸ்லோகத்தில் இருந்து வருவித்துக் கொண்டு
கவயோ–பண்டிதர்கள்
யத் கிம் ஸ்தோத்ரம் ஆம நந்தி –எதை ஸ்தோத்ரமாகச் சொல்லுகிறார்களோ
ஸ்தோத்ர சப்த அர்த்தத்தை என்ன வென்று நிஷ் கர்ஷிக்கிறார்கள்
அசதஸ்-ஸ்துதிக்கத் தக்கவன் இடத்தில் இல்லாதவைகளாயும்
அந்ய தீயாந் -வேறு ஒருவர் இடத்தில் -ஸ்துதிக்கத் தக்கவன் இடத்தில்
அதி ரோப்ய–ஏறிட்டு
பணிதஸ்–சொல்வதானது
ஸ்தோத்ரம் யதிது–ஸ்தோத்ர சப்தார்த்தம் ஆனால் –மொட்டைத் தலையனை குழல் அழகர் -என்று ஏறிட்டுச் சொல்வது போலே
தர்ஹி–அந்த பக்ஷத்தில் –இல்லாத குணங்களை இருப்பதாக ஏறிட்டுப் புகழ்வது ஸ்தோத்ரம் -என்னும் பக்ஷத்தில்
ச பணிதிஸ் –அச் சொல்லானது
த்வயி வந்த்யா –உம் விஷயத்தில் வியர்த்தமாம்
அப்படிப்பட்ட ஸ்தோத்ரம் உம் அளவில் பண்ண முடியாது
அதோ –அதவா -அல்லது
சம்யக் சத்ய குணாபி வர்ண நம-ஸ்தோத்ரம் ப்ரூயுஸ் யதி –உள்ள குணங்களை உள்ளபடி வர்ணிப்பதை
ஸ்தோத்ர சப்தார்த்தமாக சொல்லுவார்கள் ஆகில்
த்வத் ஸத் குண அர்ணோ நிதவ்-உம்முடைய கல்யாண குணங்களாகிற கடலிலே
தாத்ருசீ வாக் –அப்படிப்பட்ட சொல்லானது -உள்ளது உள்ளபடி சொல்வதானது
வாசஸ்பதிநா அபி –வாக்குக்கு வல்லவனான ப்ருஹஸ்பதியாலும்
குணாந்
சக்ய ரஸநா கதம் –சாத்தியமான சேர்க்கையை யுடையதாக்க எப்படி யாகும் –
இத்தால் அசாத்தியமான ஸ்ரீ ஸ்தவத்திலே இறங்குவது அதி சாஹசம் -அதி சாபல க்ருத்யம் -என்று
நைச்ய அனுசந்தானம் செய்து கொண்டார் ஆய்த்து

—————-

யே வாஸாம் மனஸாம் ச துர் க்ரஹதயா க்யாதா குணாஸ் தாவகாஸ்
தாநேவ ப்ரதி சாம்பு ஜிஹ்வ முதிதா ஹை மாமிகா பாரதீ
ஹாஸ்யம் தத்து ந மந்மஹே ந ஹி சகோர்யே காகிலாம் சந்திரிகாம்
நாலம் பாதுமிதி ப்ரக்ருஹ்ய ரஸ நாமா ஸீத சத்யாம் த்ருஷி–4-

ஹே ஸ்ரீர் தேவி
தாவகாஸ் –உம்முடவையான
யே குணாஸ்–எந்த குணங்கள்
வாஸாம் மனஸாம் ச துர் க்ரஹதயா க்யாதா–வாக்குக்கும் மனஸ்ஸுக்கும் எட்டாதவைகளாய்
பிரசித்தி பெற்று இருக்கின்றனவோ
தாந் ப்ரத்யேவ –அந்தக் குணங்களையே குறித்தே
மாமிகா பாரதீ –எனது வாக்கானது
சாம்பு ஜிஹ்வ யதா ததா உதிதா –ரஸ மூறின நாக்கோடு கூடிக் கிளர்ந்து -ப்ரவர்த்தித்து விட்டது
ஹை–என்ன ஆச்சர்யம்
தத்து -அப்படி வாக்கு பிரவர்த்தித்தை
ஹாஸ்யம் ந மந்மஹே–பரிஹஸிக்கக் கூடியதாக அடியோம் நினைக்கின்றிலோம்
ஏன் என்றால்
சகோரீ–சகோர பஷியின் பேடையானது
அகிலாம் சந்திரிகாம் ஏகா அஹம் பாதும் அலம் நாஸ்தி இதி –நிலா முழுவதையும் நான் ஒருத்தியே
உட் கொள்ள வல்லேன் என்று நினைத்து
த்ருஷி–சத்யாம்-ரஸ நாம் –தாஹம் உள்ள அளவில் தன்னுடைய விடாய் பொருந்திய நாக்கை
ப்ரக்ருஹ்ய–மடக்கிக் கொண்டு –உள்ளே அடக்கிக் கொண்டு
நாஸித ஹி –வெறுமனே இருக்க மாட்டாது அன்றோ
அதே போலே அடியேனும் வெறுமனே இருக்க மாட்டேன் -என்கை –
உள்ள அம்சங்கங்கள் யாவச் சக்யம் -என்னால் கூடிய அளவும் வர்ணிக்க முயல்வதே உசிதம் ஒழிய
பரிஹாஸ ஆஸ்பதமாக மாட்டாதே –

————————————-

ஷோதீயா நபி துஷ்ட புத்திரபி நிஸ் ஸ்நேஹோப் யநீஹோபி தே
கீர்த்திம் தேவி லிஹந் நஹம் ந ச பிபேம் யஜ்ஜோ ந ஜிஹ்ரேமி ச
துஷ்யேத் ச து தாவதா ந ஹி சுநா லீடாபி பாகீரதீ
துஷ்யேத் ஸ்வாபி ந லஜ்ஜதே ந ச பிபேத் யார்த்திஸ் து சாம்யேச் சுந –5-

ஹே தேவீ
அஞ்ஞ அஹம் -ஒன்றும் அறியாத அடியேன்
ஷோதீயா நபி –மிகவும் நீசனாயினும்
துஷ்ட புத்திரபி –கெட்ட புத்தியை உடையவன் ஆயினும்
நிஸ் ஸ்நேஹோபி–அன்பு இல்லாதனாயினும்
யநீஹோபி –ஒரு விதமான நல்ல முயற்சி இல்லாதவனாயினும்
தே கீர்த்திம் –உம்முடைய கீர்த்தியை
லிஹந் –ஸ்தோத்ர முகத்தால் வாய் கொண்டு அனுபவியா நின்றவனாய்
ஸ்ரீ தேவியை கங்கை யாகவும் தம்மை சுநகமாகவும் அனுசந்தித்தமைக்குச் சேர -லிஹந்-என்கிறார்
நக்குதல் பொருளாயினும் வாய் கொண்டு வர்ணிப்பதில் நோக்கு –
ந ச பிபேமி –அஞ்சுவதும் இல்லை
ந ஜிஹ்ரேமி ச –வெட்கப்படுவதும் இல்லை
ச கீர்த்திஸ் து –என்னால் வர்ணிக்கப்பட்ட அந்த கீர்த்தியோ என்றால்
தாவதா–அவ்வளவால் -அல்பனான என் வாக்கில் நுழைந்து புறப்பட்ட மாத்ரத்தால்
ந துஷ்யேத் –கெட்டுப் போய் விடாது –
எப்படிப் போலே என்றால் –
பாகீரதீ–ஸ்வதஸ் பரிசுத்தமான கங்கா தீர்த்தமானது
சுநா–நாயினால்
லீடாபி–நக்கப் பட்டாலும்
ந ஹி துஷ்யேத் –கெட்டுப் போய் விடாது அன்றோ
ஸ்வாபி –கங்கா தீர்த்தத்தை நக்கின அந்த நாயும்
ந லஜ்ஜதே –வெட்கப் படுகிறது இல்லை
ந பிபேதி ச –பயப்படுவதும் இல்லை
சுந–அந்த னாயினுடைய
யார்த்திஸ் து சாம்யேத் -தாஹமோ என்றால் கங்கா தீர்த்த பானத்தினால் தணிந்து விடுமே

ஆகவே லஜ்ஜா பயங்களை மேற் கொண்டு ஸ்தோத்ரங்களில் இருந்தும் பிற்காலித்தீர் ஆகில்
இரண்டு தலையும் நிரவத்யமாகும்-என்று ஆழ்வானைச் சிலர் சொல்வதாகக் கொண்டு
இந்த ஸ்லோகம் ப்ரவ்ருத்தம் ஆகிறது
நான் லஜ்ஜையும் பட வேண்டாம் -ஸ்ரீ தேவிக்கும் அவத்யம் இல்லை என்று த்ருஷ்டாந்த முகேன அருளிச் செய்கிறார்
ஆழ்வானுடைய எல்லை கடந்த நைச்ய அனுசந்தானம் தெளிவாகுகிறதே இத்தால் –

——————

கீழே ஐந்து ஸ்லோகங்களும் ஸ்தோத்ர உத்போதகாதம் -மேலே ஸ்தோத்ர ஆரம்பம் –

ஐஸ்வர்யம் மஹ தேவ வா அல்பம் அதவா த்ருச்யதே பும்ஸாம் ஹி யத்
தல் லஷ்ம்யாஸ் சமுதீக்ஷணாத் தவ யதஸ் சார்வத்ரிகம் வர்த்ததே
தேநை தேந ந விஸ்மயே மஹி ஜகந்நாதோ அபி நாராயண
தந்யம் மந்யத ஈஷணாத் தவ யதஸ் ஸ்வாத்மா நமாத் மேஸ்வரா –6-

ஹே தேவி
பும்ஸாம்-மநுஷ்யர்களுக்கு
சார்வத்ரிகம்–இவ்வுலகம் மேல் உலகம் முதலிய எல்லா இடங்களிலும் உண்டாகக் கடவதான
யத் ஐஸ்வர்யம் –யாதொரு விபவமானது
மஹ தேவ வா –பெரியதாகவோ
அல்பம் அதவா –அல்லது ஸ்வல்பமாகவோ
த்ருச்யதே –காணப் படுமோ
தத் -அந்த விபவமானது
ஐஹிக –ஆ முஷ்மிக –சென்றால் குடையாம்–இத்யாதிப்படி குருவான ஐஸ்வர்யம் -இப்படி சகலமும்
லஷ்ம்யாஸ் தவ –ஸ்ரீ தேவியாகிய உம்முடைய
யதா சமுதீக்ஷணாத்–யாதொரு கடாக்ஷ விசேஷத்தாலே
வர்த்ததே –விளைகின்றதோ
தேநை தேந –அந்த இந்த கடாக்ஷத்தினால் -கடாக்ஷ விஷயத்திலே –என்றபடி –
ந விஸ்மயே மஹி–ஆச்சர்யப்பட மாட்டோம்
யத–ஏன் என்றால்
ஜகந்நாதோ –உலகங்கட்க்கு எல்லாம் தலைவனாயும்
ஆத் மேஸ்வர–தனக்குத் தானே ஈசனாயும் உள்ள
நாராயண அபி –ஸ்ரீ மந் நாராயணனும் கூட
தவ ஈஷணாத் –உம்முடைய கடாக்ஷம் பெறுவதனால்
ஸ்வாத்மாநம் தந்யம் மந்யதே –தன்னை க்ருதார்த்தனாக நினைக்கிறான் அன்றோ –
ஸ்ரீ லஷ்மீ கடாக்ஷம் அவனுக்கும் ப்ரார்த்த நீயும் அன்றோ
ஆகையால் ஆச்சர்யப்படக் காரணம் இல்லை -என்கை

—————-

ஐஸ்வர்யம் யத் அசேஷ பும்ஸி யதிதம் ஸுவ்ந்தர்ய லாவண்யயோ
ரூபம் யச்ச ஹி மங்களம் கிமபி யல்லோகே சதித் யுச்யதே
தத் சர்வம் த்வத் அதீநமேவ யததஸ் ஸ்ரீர்த்ய பேதேந வா
யத்வா ஸ்ரீ மதி தீத்ருஸேந வசசா தேவி ப்ரதாம் அஸ்நுதே –7–

ஹே தேவி
அசேஷ பும்ஸி–ஸமஸ்த சேதனர்கள் இடத்திலும்
யத் ஐஸ்வர்யம் அஸ்தி –யாதொரு ஐஸ்வர்யம் உள்ளதோ
ஐஸ்வர்யம் -ஈஸ்வரஸ்ய பாவ -என்றால் போலே ஒன்றுக்குக் கடவனாய் இருக்கையை
ஒவ் ஒரு ஆத்மாவுக்கும் ஒவ் ஒரு வகையான ஐஸ்வர்யம் உண்டு அன்றோ
ஸுவ்ந்தர்ய லாவண்யயோ யதிதம் ரூபம்–அவயவ சோபை யாகிற ஸுவ்ந்தர்யம் என்ன –
சமுதாய சோபை யாகிற லாவண்யம் என்ன -இவற்றின் உருவம் யாது ஓன்று உள்ளதோ
லோகே யச்ச ஹி மங்களம் –லோகத்தில் –மஞ்சள் புஷ்பம் -தீபம் -இத்யாதி
மங்கள கரம் என்று பேர் பெற்றது யாது ஓன்று உண்டோ
யத் கிமபி சத் இதி யுச்யதே –யாது ஓன்று நல்லது என்று சொல்லப்படுகிறதோ-திருமண் கதிர் போன்றவை –
தத் சர்வம் –அந்த ஐஸ்வர்யம் முதலியவை எல்லாம்
யத் த்வத் அதீநமேவ –யாது ஒரு காரணத்தால் உம் ஆணைக்கு அடங்கியதாக இருக்கிறதோ
அத தத் சர்வம் –இக்காரணத்தால் அது எல்லாம்
ஸ்ரீர் இதி அபே தேந வா –ஸ்ரீ என்று அபேதமாகவோ —
அதாவது ஸ்ரீ என்னும் சொல்லாலேயோ
யத்வா –அத்வா
ஸ்ரீ மத் இதி தீத்ருஸேந வசசா –ஸ்ரீயை உடையது என்கிற சொல்லாலேயோ
ப்ரதாம் அஸ்நுதே –ப்ரஸித்தியை அடைகின்றது —
சாஷாத் லஷ்மீ வாசகம் -லஷ்மீ விஸிஷ்ட வாசக சப்தங்கள் –
திரு விளக்கு -திரு மாளிகை -திருமலை -திருமேனி -ஸ்ரீ மத் அநந்த சரஸ் -ஸ்ரீ மத் வநாத்ரி –
போன்றவை உண்டே என்றவாறு

————–

தேவி த்வந் மஹிம அவதிர் ந ஹரிணா நாபி த்வயா ஜ்ஞாயதே
யத் யப்யேவ மதாபி நைவ யுவயோஸ் சர்வஜ்ஞதா ஹீயதே
யந் நாஸ்த்யேவ ததஜ்ஞாதம் அநு குணாம் சர்வஞ்ஞாதாயா விது
வ்யோமாம் போஜ மிதந்தயா கில விதந் ப்ராந்தோய மித்யுச்யதே –8-

ஹே தேவி
த்வந் மஹிம அவதிர் -உமது பெருமையின் எல்லையானது
ஹரிணா அபி –எம்பெருமானாலும்
யத்யபி ந ஜ்ஞாயதே-அறியப்படுகிறது இல்லை
த்வயா அபி ந ஜ்ஞாயதே–உம்மாலும் அறியப்படுகிறது இல்லை
யேவ மதாபி–இப்படி ஒருவராலும் அறியப்படாது இருந்த போதிலும்
யுவயோஸ்–உங்கள் இருவர்களுடைய
சர்வஜ்ஞதா-ஸர்வஞ்ஞத்வ பிருதானது
நைவ ஹீயதே –குறையப்படுகிறதே இல்லையே —
ஏன் என்றால்
யந் நாஸ்த்யேவ –யாது ஒரு வஸ்துவானது உலகில் அடியோடு கிடையாதோ
ததஜ்ஞாதம் –அந்த அசத் வஸ்துவை அறிந்து கொள்ளாமல் இருப்பதை
சர்வஞ்ஞாதாயா–சர்வஞ்ஞத்திற்கு
அநு குணாம் விது –ஒத்ததாக -விவேகிகள் -அறிகின்றார்கள்
வ்யோமாம் போஜம் –ஆகாசத் தாமரை
இதந்தயா விதந் –உள்ளதாக -இது ஆகாசத் தாமரைப் பூ -என்று அறிகிறவன்
அயம் ப்ராந்தா இதி யுச்யதே கில –இவன் பைத்யகாரன் என்று உலகத்தாரால் சொல்லப்படுகிறான் அன்றோ
மகிமைக்கு எல்லை இல்லையே -இல்லாத ஓன்று -ஆகாசத் தாமரை -முயல் கொம்பு –
போன்ற அஸத் வஸ்துக்கள் போலவே அன்றோ
இந்த அஞ்ஞானம் அடிக்கழஞ்சு பெறுமே

——————

லோகே வநஸ்பதி ப்ருஹஸ்பதி தாரதம்யம் யஸ்யா பிரசாத பரிணாமம் உதர ஹரந்தி
சா பாரதீ பகவதி து யதீய தாஸீ தாம் தேவ தேவ மஹீஷீம் ஸ்ரீரியம் ஆஸ்ரயாம –9-

லோகே –உலகத்திலே
வநஸ்பதி ப்ருஹஸ்பதி தாரதம்யம் –ஒருவன் மரம் போலே ஜடனாய் பிறப்பதும்
ஒருவன் ப்ருஹஸ்பதி போலே மஹா வித்வானாய்ப் பிறப்பதும் -போன்ற ஏற்றத்தாழ்வுகள்
யஸ்யா பிரசாத பரிணாமம் -யாவள் ஒரு சரஸ்வதியினுடைய அனுக்ரஹத்தை பரிபாக பலமாக
உதர ஹரந்தி –ஞானிகள் சொல்லுகிறார்களோ
பகவதி சா பாரதீ -து -பூஜ்யையான அந்த சரஸ்வதி யானவள்
யதீய தாஸீ -யாவள் ஒரு பிராட்டியின் அடியவர்களுக்கு அடியவளோ
தேவ தேவ மஹீஷீம் தாம் ஸ்ரீரியம் ஆஸ்ரயாம –தேவ தேவ பிரானுடைய தேவியான அந்தப் பிராட்டியை ஆஸ்ரயிக்கிறோம்
யதீய தாஸீ –யஸ்யா இமே யதீயா -யதியா நாம் தாஸீ -இந்த வ்யுத்பத்தியால்
சரஸ்வதி பிராட்டியின் அடியவர்களுக்கு அடியவள் என்றதாகுமே –

————————-

யஸ்யா கடாக்ஷம் ருது வீக்ஷண தீஷனேந சத்யஸ் சமுல்லசித பல்லவ முல்ல லாச
விஸ்வம் விபர்யய சமுத்த விபர்யம் ப்ராக் தாம் தேவ தேவ மஹிஷீம் ஸ்ரீரியாம் ஆஸ்ரயமா–10-

ப்ராக்-முன்னே பிரளய காலத்திலே / துர்வாச சாபத்தால் ஜகத்து அடைய நிஸ் ஸ்ரீ கமான அன்று என்றுமாம்
கடாக்ஷம் விபர்யய சமுத்த விபர்யம்–ஸ்ரீ லஷ்மீ கடாக்ஷம் பெறாமையாலே வாட்டம் அடைந்த
விஸ்வம் யஸ்யா –ஜகத்தானது யாவள் ஒரு பிராட்டியினுடைய
கடாக்ஷம் ம்ருது வீக்ஷண தீஷனேந –கடைக்கண்ணால் மெல்ல நோக்க வேணும் என்னும் சங்கல்பித்தனாலேயே
சத்யஸ் –அந்த சங்கல்பம் உண்டான ஷணத்திலேயே
சமுல்லசித பல்லவ முல்ல லாச –கொழுந்து வீட்டுக் கிளர்ந்திற்றோ
தேவ தேவ மஹிஷீம் தாம் ஸ்ரீரியாம் ஆஸ்ரயமா–தேவபிரானுடைய திவ்ய மஹிஷியான அந்தப் பிராட்டியை அடி பணிகின்றோம்
அதே போலே அசத் கல்பனாய் கிடக்கிற அடியேனையும்–காருண்ய சீதள கடாக்ஷ ஸூதா வர்ஷத்தாலே –
குளிர நோக்கி சத் கோஷ்டியிலே அந்வயிப்பிக்க வேணும்

——————–

யஸ்ய கடாக்ஷ வீஷா க்ஷண லஷ்ம் லஷிதா மஹே சாஸ்ஸ்யு
ஸ்ரீ ரெங்க ராஜ மஹீஷீ சா மாமபி விஷிதாம் லஷ்மீ -11-

யஸ்ய கடாக்ஷ வீஷா க்ஷண லஷ்ம் லஷிதா –யாவள் ஒரு பிராட்டியினுடைய கடைக்கண் நோக்கத்திற்கு
ஒரு நொடிப் பொழுதாகிலும் இலக்காகப் பெற்றவர்கள்
மஹே சாஸ்ஸ்யு –பெறும் செல்வம் விஞ்சியவர்களாக ஆவார்களோ -ஸ்வரூப அனுரூப ஸம்ருத்தியைச் சொல்கிறது
கைங்கர்ய சம்பத்து -ச து நாகவர ஸ்ரீ மான் -அந்தரிக்ஷகத ஸ்ரீ மான் -லஷ்மனோ லஷ்மி சம்பன்ன –
பங்கயத்தாள் திருவருளும் கொண்டு நின் கோயில் சீய்த்து
பூ வளரும் திரு மகளால் அருள் பெற்றுப் பொன்னுலகில் பொலிவர் தாமே
ஸ்ரீ ரெங்க ராஜ மஹீஷீ சா மாமபி விஷிதாம் லஷ்மீ -ஸ்ரீ ரெங்க நாச்சியாராகிய அந்த பிராட்டி
அடியேனையும் கடாக்ஷித்து அருளுக
அடியேனையும் அருளி கைங்கர்ய சம்பத்தை நிரந்தமாக அருள வேணும் என்று
அருளிச் செய்து தலைக்கட்டுகிறார் –

—————

அர்வாஞ்சோ யத் பத ஸரஸி த்வந்தம் ஆஸ்ரித்வ பூர்வே
மூர்த்ரா யஸ்ய அந்வயம் உபகதா தேசிகா முக்திமாபு
சோயம் ராமானுஜ முனிர் அபி ஸ்வீய முக்திம் காரஸ்தம்
யத் சம்பந்தாத் அனுமத கதம் வர்ணயதே கூர நாத

———————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் திரு வடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் ஸ்வாமிகள் திரு வடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள்  ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு வடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் அருளிச் செய்த ஸ்ரீ வரத ராஜ ஸ்தவம் -ஸ்லோகங்கள் -91-102–ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் உரை –

October 23, 2019

பிரியம் இதரத் ததா அபி வா யத் யதா விதரசி வரத ப்ரபோ த்வம் ஹி மே
தத் அநுபவ நமேவ யுக்தம் ஹி மே த்வயி நிஹித பரோஸ்மி ஸோஹம் யத–91-

வரத ப்ரபோ
அதாபி வா –இப்படி அடியேன் பிரார்த்தித்த போதிலும்
த்வம் -ஸ்வ தந்த்ரனான நீ
பிரியம் -இஷ்டமானதோ
இதரத் வா –அநிஷ்டமானதோ–ஹிதமானதையோ
யத் யதா மே –யாது ஒன்றை எப்படி எனக்கு
விதரசி–கொடுத்து அருள்கிறாயோ
ததா -அப்படியே
தத் அநுபவ நமேவ வஹி -அதை அனுபவிப்பதே அன்றோ
மே –பரதந்த்ரனான எனக்கு
யுக்தம் –தகுந்தது
யத -ஏன் என்றால்
ஸோஹம் –அடியேன்
த்வயி –உன் பக்கலிலே
நிஹித பரோஸ்மி யத–பர சமர்ப்பணம் பண்ணிக் கிடக்கிறேன் இறே —

பகவத் ந்யஸ்த பரரான தம்முடைய ஸ்வரூபத்துக்கும் குலைதல் வாராதபடி பேச வேணும் அன்றோ –
அப்படி பேசுகிறார் இதில்
தேவரீருடைய திரு உள்ளத்தால் பிரியம் என்றோ ஹிதம் என்றோ நினைத்துத் தந்து அருளுமதை
அனுபவிக்கும் அத்தனை இறே எனக்குற்றது என்கிறார் ஆயிற்று –

——————

யதாஸி யாவன் அஸி யோஸி யத் குண கரீச யாத்ருக் விபவோ யதிங்கித
ததாவிதம் த்வாம் அஹம் அபக்த துர்க்ரஹம் பிரபத்தி வாசைவ நிரீஷிதம் வ்ருணே –92-

கரீச
த்வம் யோஸி–நீ எவனாய் இருக்கிறாயோ
சத்யம் ஞானம் அநந்தம் ப்ரஹ்ம
ஹ்ரீச் ச தே லஷ்மீச் ச பத்ந்யவ்–ஸ்வரூப நிரூபக குணங்களால் நிரூபித்தனாய் இரா நின்றாயோ

யத் குண–எந்த குணங்கள் உடையவனோ
பராஸ்ய சக்திர் விவிதைவ ஸ்ரூயதே ஸ்வாபாவிகீ ஞான பல க்ரியா ச –என்கிறபடியே
கல்யாண குணங்களோடு கூடி இரா நின்றாயோ

யதாஸி –யாது ஒரு பிரகாரத்தை யுடையவனோ
யதோ வா இமாநி பூதாநி ஜாயந்தே யேந ஜாதாநி ஜீவந்தி யத் ப்ரத்யந்திபி சம்விசந்தி –இத்யாதி
யுக்தமாய் ஜகஜ்ஜன்மாதி காரணத்வாதி ரூபங்களான பிரகாரங்களை யுடையாய் நின்றாயோ
ஆதித்ய வர்ணம் தமஸ பரஸ்தாத்
யா ஏஷ அந்தர் ஆதித்யே ஹிரண்மய புருஷ த்ருச்யதே –இத்யாதி யுக்த
யாத்ருச விக்ரஹ விசிஷ்டனாய் இரா நின்றாயோ –என்றுமாம்

யாவன் அஸி –எவ்வளவனாய் இருக்கிறாயோ
அனோர் அணீயாந் மஹதோ மஹீயாந் —
அந்தர் பஹிச்ச தத் சர்வம் வ்யாப்ய நாராயண ஸித்தித –இத்யாதி யுக்த
யாவத் பரிமாண விசிஷ்டனாய் இரா நின்றாயோ

யாத்ருக் விபவோஸி –எப்படிப்பட்ட விபவத்தை யுடையாய் இருக்கிறாயோ
பதிம் விஸ்வஸ் யாத்மேஸ்வரம் சாஸ்வதம் சிவம் அச்யுதம்
தமீஸ்வரனாம் பரமம் மஹேஸ்வரம் –இத்யாதி யுக்த
யாத்திருக்க ஐஸ்வர்யத்தோடே கூடி இரா நின்றாயோ

யதிங்கித அஸி –எந்த வியாபாரத்தை யுடையவனாய் இருக்கிறாயோ
அந்த ப்ரவிஷ்டச் சாஸ்தா ஜனாநாம் சர்வாத்மா –இத்யாதி யுக்த
சேதன அசேதன நியமனாதி ரூபமான யாதிருச வியாபாரத்தை யுடையையாய் இரா நின்றாயோ
இங்கித சப்தார்த்தம் மத்ஸ்ய கூர்மாதி அவதார சேஷ்டிதங்களாகவுமாம்

ததாவிதம் -அப்படிப்பட்டவனாய் –
அந்த ஸ்வரூப குண பிரகார பரிமாண விபவ சேஷ்டித விசிஷ்டனான -என்றபடி

அபக்த துர்க்ரஹம்–பக்தர்களுக்கு அன்றி மற்றையோர்க்கு அரியனான
பத்துடை அடியவர்க்கு எளியவன் -என்னும் இடத்தை வ்யதிரேக உக்தியால் அருளிச் செய்கிற படி
எத்தனை ஞானாவானாய் இருந்தாலும் பக்தி இல்லாத அன்று
துர் க்ரஹனாய் அன்றோ எம்பெருமான் இருப்பது –
பக்த்யா சாஸ்த்ராத் வேத்மி ஜனார்த்தனம் –சஞ்சயன்

த்வா பிரபத்தி வாசைவ –உன்னை சரணம் என்கிற வார்த்தையால்
நிரீஷிதம் அஹம் வ்ருணே –சாஷாத் கரிக்க அடியேன் விரும்புகின்றேன் —

த்வய உத்தர கண்டா நமஸ் சப்தார்த்த அனுசந்தானமாக –
பகவத் ப்ரவ்ருத்தி விரோதி ஸ்வ ப்ரவ்ருத்தி நிவ்ருத்தி ரூப ஸ்வரூபத்தை கீழ் சதகத்தில்
ப்ரதிபாதித்து அருளினார்
அநந்தரம் -நாராயணாய –சதுர்த்தியின் அர்த்தமான
கைங்கர்ய பிரார்த்தனையை இந்த சதகத்தில் செய்து அருளி நிகமிக்கிறார்

அதில் இந்த ஸ்லோகத்தால்
உன்னைக் குறைய சாஷாத் கரிக்க வல்லேனாம் படி அருள் செய்ய வேணும் என்கிறார் –
அடியேனுடைய ஆகிஞ்சன்யத்தையும் த்வத் ஏக உபாயத்வத்தையும் அறுதி இட்டுச் சொன்ன எனக்கு
உன்னுடைய ஸ்வரூப குணாதிகளை நீயே கேவல கிருபா மாத்திரத்தாலே
சாஷாத் கரிப்பித்து அருள வேணும் என்கிறார்

இந்த ஸ்லோகம் முதல் உள்ள தசகம் வம்சஸ்த்த வ்ருத்தம்

————–

அயே தயாளோ வரத ஷமாநிதே விசேஷதோ விஸ்வ ஜநீந விஸ்வத
ஹிதஜ்ஜ சர்வஜ்ஞ சமக்ரசக்திக ப்ரஸஹ்ய மாம் ப்ராபய தாஸ்யமேவ தே –93-

தயாளோ -ஷமாநிதே-பேர் அருளாளனே பொறுமைக்கு நிதியே
சரீரத்துக்கு வரும் துக்கம் சரீரிக்கு -பர துக்க துக்கி அன்றோ தயாளு
விசேஷதோ விஸ்வ ஜநீந –மிகவும் சகல ஜனங்களுக்கும் ஹிதனே
இவற்றின் புறத்தாள்-விஸ்வத்தில் பஹிர் பூதனோ அடியேன் -ஸ்வ ஜனஸ்ய ச ரக்ஷிதா என்றது கழிந்தால்
ரக்ஷிதா ஜீவ லோகஸ்ய என்கிற ஊர் பொதுவும கழிய வேணுமோ
அநா லோசித விசேஷ அசேஷ லோக சரண்யன் அன்றோ நீர்

விஸ்வத–எல்லா வற்றையும் தந்து அருள்பவனே
எனக்கே தன்னைத் தந்த கற்பகம் அன்றோ

ஹிதஜ்ஜ -அடியோங்களுக்கு ஹிதமானவற்றை அறியுமவனே
உண்ணிலாய ஐவரால் குமை தீற்றி என்னை யுன் பாத பங்கயம் நண்ணிலா வகையே நலியப்
பார்த்து இருக்கையோ அடியேனுக்கு தேவரீர் அறிந்து வைத்த ஹிதம்

சர்வஜ்ஞ –எல்லாவற்றையும் அறிபவனே
உட் கிடந்த வண்ணமே புறம் பொசிந்து விளங்குகின்ற என் ஆர்த்தியை அறியீரோ
உள்ளுவார் உள்ளிற்று எல்லாம் உடன் இருந்து அறிவீர் ஆயினும் பாசுரம் கேட்டவாறே
திரு உள்ளம் உகக்கும் என்று அன்றோ அடியேன் பிதற்றுவது

சமக்ரசக்திக –பரி பூர்ண சக்தி உடையவனே
இரும்பை பொன்னாக்க வல்லீரே -பொருள் இல்லாத என்னைப் பொருள் ஆக்கி -உண்டிட்டாய் இனி உண்டு ஒழியாய்

அயே வரத –வரம் தரும் பெருமாள் என்ற திரு நாமம் உடையவனே
அடியேனுக்கு இத்தனையும் செய்ய திரு உள்ளம் இல்லையாகில் தேவருடைய வரதத்வம் என்னாவது –

மாம்பழ உண்ணி போலவோ திரு நாமம் வஹிப்பது
மாம் தே தாஸ்யமேவ –அடியேனுக்கு உன் அடிமைத் திறத்தையே
ப்ரஸஹ்ய ப்ராபய–எப்படியாவது பிராப்தம் ஆக்கி அருள்

நிரீஷிதம் வ்ருணே –92-என்று கீழே சாஷாத்கார மாத்ரம் அபீஷ்டம் என்றார்
கண்டேன் கமல மலர்ப் பாதம் என்றால் அடுத்த படியாக
தொண்டே செய்து என்றும் தொழுது வழி ஒழுக -என்பார் –
ஆகவே இவரும் கைங்கர்ய பிரார்த்தனை இதில்
ஷூத்ர பலாந்தரங்களிலே ருசியைத் தவிர்த்து தேவரீர் திறத்தில் கைங்கர்ய சாம்ராஜ்யத்தையே
பெறுவித்து அருள வேணும் என்கிறார் ஆயிற்று –

——————-

ஸ்வகைர் குணைஸ் ஸ்வைச் சரிதைஸ் ஸ்வ வேதநாத் பஜந்தி யே த்வாம் த்வயி பக்தி தோத வா
கரீச தேஷாமபி தாவகீ தயா ததாத் வக்ருத் சைவ து மே பலம் மதம் –94-

கரீச
யே ஸ்வகைர் குணைஸ் –எந்த சேதனர்கள் தம் குணங்களாலோ
ஆனுகூலஸ்ய சங்கல்பாதி ஆத்ம நிஷேபா பர்யந்த குணங்களால் -பிரபத்தி யோகத்தால் -என்றபடி
மத்பக்த ஜன வாத்சல்யம் பூஜாயாம் ச அநு மோதனம்-மத் கதா ஸ்ரவனே சக்தி ஸ்வா நேத்ராங்க விக்ரியா
ஸ்வயம் அப்யர்ச்சநம் சைவ மதர்த்த டம்ப வர்ஜனம் -மாம் அநு ஸ்மரணம் நித்யம் யச்ச மாம் நோபஜீவதி —
என்று சொல்லப்பட்ட குணங்களால் என்னவுமாம்

ஸ்வைச் சரிதைஸ் –தம் கர்மயோகங்களாலோ
கர்ம யோகஸ் தபஸ் தீர்த்த தான யஜ்ஜாதி ஸேவனம்–கீதார்த்த ஸங்க்ரஹம் –கர்மயோகத்தில்
அவாந்தர பிதைகள் பல யுண்டாகையாலே அத்தைப் பற்ற -சரிதை பஹு வசன பிரயோகம்

ஸ்வ வேதநாத் –தம் ஞான யோகத்தாலோ
ஞான யோகோ ஜிதக்ரோதை பரிசுத்தாத்மநி ஸ்திதி –என்கிறபடியே ஜித மனஸ்கர்கள்-நிரந்தர
சிந்தனா ரூபமான ஞான யோகத்தில்
தேவர் அளவிலே ஐகாந்திகமான ப்ரீதியோடே த்யான அர்ச்சனை ப்ரணமாதிகளிலே நிலைத்து
இருக்கும் பக்தி யோகத்தில் என்றுமாம்

அதவ த்வயி பக்தித–அல்லது உன் திறத்தில் பக்தியாலோ
த்வாம் பஜந்தி –உன்னை பஜிக்கிறார்களோ
தேஷாமபி தாவகீ தயா-அவர்களுக்கும் உன்னுடைய தயை
ததாத் வக்ருத்–அந்த நித்ய கைங்கர்ய நிலைமையை உண்டாக்க வற்று
சைவ து தயா –அந்த தாயையே அன்றோ
மே பலம் மதம் –அடியேனுக்கும் முக்கிய சாதனமாக நிச்சிதம்

ஆகிஞ்சன்யமே பற்றாசாகப் பணைக்கிற திருவருளே சாதனம் என்னும் திண்ணிய அத்யாவசாயத்தை
பல காலும் விண்ணப்பம் செய்து இங்கும் கைங்கர்ய சித்திக்கும் அதுவே என்கிறார் –
அசேதன கிரியா கலேபங்கள் ஸ்வ தந்திரமாக பல பிரதான சக்தி உடையவனே அல்லவே
ஐயன் பள்ளியிலே நிற்கும் யானை குதிரைகளும் போருக்கு உரித்தாகுமோ
அநந்யா ஸித்தமான உபாயம்-தேவரீருடைய திருவருள் – ஸித்தமாய் இருக்க –
அந்யதா ஸித்தமான ஸாத்ய உபாயங்களிலே புரண்டு புழுதி படுகை மிகை அன்றோ

————–

யதி த்வ அபக்தோப்ய அகுணோபி நிஷ்க்ரியோபி நிருத்யமோபி நிஷ்க்ருத துஷ்க்ருதோபி ந ச
லபேய பாதவ் வரத ஸ்புடாஸ் தத ஷமாதயாத்யாஸ் தவ மங்களா குணா -95-

வரத
அபக்தோபி –பக்தி சூன்யனாயினும்
அகுணோபி –குணம் அற்றவனாயினும் -தத் அங்கமான ஞான குண யோகம் அற்றவனாயினும்
நிஷ்க்ரியோபி –கர்மயோகி சூன்யனாயினும்
நிருத்யமோபி –ஆனுகூல்ய சங்கல்ப ரஹிதனாயினும்
நிஷ்க்ருத துஷ்க்ருதோபி ந ச –ப்ராயச்சித்தத்தாலே ஒழிக்கப் படாத பாபங்களை யுடையவனாயினும்
அஹம் –அடியேன்
அடியேனைப் பார்க்கும் அன்று ஷிபாமிக்கும் ந ஷாமாமிக்குமே விஷயமாக்க அமையும்
தவ பாதவ் –தேவரீருடைய திருவடிகளை
லபேய யதி து –அடைவேனேயாகில்
தத –அதனால்
ஷமாதயாத்யாஸ் –பொறுமை தயை முதலிய
தவ மங்களா குணா –தேவரீருடைய திருக் கல்யாண குணங்கள்
ஸ்புடா –பவேயு -பிரகாசமாகும்

தேவரீரைப் பார்த்தால் விடும்படியாய் இருந்ததோ–
க்ஷமை தயாதி குணங்களுக்கு விஷயம் தான் எங்கே –
தேவரீருடைய சத்தையே அழியும் கிடீர் –
கடுக அடியேனுக்கு புருஷார்த்தம் பெறுவிப்பதே பாங்கு என்கிறார் –

————————-

விலோகநைர் விப்ரமணைர் ப்ருவோ ஸ்மிதாம் ருதைர் இங்கித மங்களைர் அபி
ப்ரசோதிதஸ் தே வரத ப்ரஹ்ருஷ்டதீ கதா விதாஸ்யே வரிவஸ்யநம் தவ –96-

வரத
தே விலோகநைர் –உனது கடாக்ஷ வீக்ஷணங்களாலும்
ப்ருவோ–திருப் புருவங்களினுடைய
விப்ரமணைர் –விலாசங்களாலும்
ஸ்மிதாம் ருதைர் –பரம போக்யமான புன் முறுவலாலும்
இங்கித மங்களைர் அபி –அழகான இங்கிதங்களாலும்
அஹம் ப்ரசோதிதஸ் –அடியேன் பிரேரிதனாய்
அத ஏவ
ப்ரஹ்ருஷ்டதீ –உவந்த உள்ளத்தனாய்
தவ வரிவஸ்யநம் கதா விதாஸ்யே -தேவரீருக்கு பரிசர்யை எப்போது செய்யப் போகிறேன்

கைங்கர்யத்தில் த்வரா அதிசயத்தை ஆவிஷ்கரித்து அருளிச் செய்கிறார்
கதா மாம் பகவான் ஸ்வ கீயயா அதி சீதலயா த்ருசா வலோக்ய ஸ்நிக்த கம்பீர மதுரயா கிரா
பரிசர்யாயாம் ஆஜ்ஞா பவிஷ்ய தீதி பகவத் பரிசர்யாயாமாஸாம் வர்த்தயித்வா –ஸ்ரீ வைகுண்ட கத்யம்
வரிவஸ்யா -வரிவஸ்யநம் என்று பணிவிடையைச் சொன்ன படி
க்ரியதாம் இதி மாம் வத
ஏவ மற்று அமரர் ஆட் செய்வார்
சோதி வாய் திறப்பது -நியமிப்பது -திருக் கண்களால் கடாக்ஷிப்பது எல்லாமே உத்தேச்யம்
என்றே என்னை யுன் ஏரார் கோலத்து இருந்து அடிக் கீழ் நின்றே ஆட் செய்ய
நீ கொண்டு அருள நினைப்பது தான் எண்ண -என்று அபேக்ஷிக்கிறார்

———————–

விவிஸ்ய விச்வேந்த்ரிய தர்ஷ கர்ஷநீ மனஸ் ஸ்தலே நித்ய நிகாத நிச்சலா
ஸூதா சகீ ஹஸ்தி பதே ஸூஸீ தலாஸ் கிரச் ச்ரவஸ்யா ச்ருணு யாம தாவகீ –97-

ஹே ஹஸ்தி பதே
விவிஸ்ய –உட் புகுந்து –தர்ம பூத ஞானம் புகும் இடங்கள் அடங்க புகுந்து –
விச்வேந்த்ரிய தர்ஷ கர்ஷநீ –சர்வ இந்த்ரியங்களுடையவும் -விடாயைத் தீர்ப்பவையாய்
மனஸ் ஸ்தலே –மனதில்
நித்ய நிகாத நிச்சலா–எப்போதும் நாட்டப்பட்டு ஸ்திரமானவையாய் –
எத்தனை பொழுது ஆகிலும் என்றும் என் மனத்து அகலாது இருக்கும் புகழ் அன்றோ –
ஸூதா சகீ –அம்ருதம் போன்றவையாய் -போக்யதையில் அம்ருத தாரை ஒத்து இருக்க வேணும்
ஸூஸீ தலாஸ் –மிகக் குளிர்ந்தவையாய்–தாபத்ரயங்களை ஆற்ற வல்லவையாய்
ச்ரவஸ்யா–செவிக்கு இனியவையான
தாவகீ –கிரச் ச்ருணு யாம –உன்னுடையவைகளான திரு வாய் மொழிகளை செவி ஏற்கக் கடவோம்

இங்கிதம் நிமிஷதம் ச தாவகம் ரம்யம் அத்புதம் அதி பிரியங்கரம் –ததீயம் என்னும் ஆகாரத்தாலேயே
எல்லாமே உத்தேச்யம்
தொண்டரோர்க்கு அருளிச் சோதி வாய் திறந்து உன் தாமரைக் கண்களால் நோக்காய்
திருக் கச்சி நம்பிகளோட்டை பரிமாற்றம் அறிந்து -அஸங்கேதனம்-அலாபம் -என்கிற
அர்ச்சாவதார மரியாதை குலைந்து இருக்கும் படி அறிந்து சம்பாஷணம் தன்னையே பிரார்த்திக்கிறார்
ஆசயா யதி வா ராம புநஸ் சப்தாபயேதிதி–என்று சுமந்த்ரரும்
ஊமக்ருரேதி வஷ்யதி -என்று அக்ரூரரும்
விபவ அவதாரத்தில் பாரித்த பாரிப்பை அர்ச்சாவதாரத்திலே பாரிக்கிறார்

—————–

அசேஷ தேச அகில கால யோகி நீஷு அஹம் த்வ அவஸ்தாஸ் அகிலாஸ் அநந்ய தீ
அசேஷ தாஸ்ய ஏக ரதிஸ் ததா சரன் கரீச வரத்தேய சதா த்வதந்திகே–98-

ஹே கரீச
அசேஷ தேச அகில கால யோகி நீஷு –சர்வ தேச சர்வ காலங்களோடு சேர்ந்த
அகிலாஸூ அவஸ்தாஸூ –சர்வ அவஸ்தைகளிலும்
அசேஷ தாஸ்ய ஏக ரதிஸ் அஹம் –சர்வ வித கைங்கர்யங்களிலும் ஆராத காதலை யுடைய அடியேன்
தத் -அந்த அசேஷ தாஸ்யத்தை
அநந்ய தீ ஆசரன் சந் -வேறு ஒன்றில் புத்தி செலுத்தாதவனாய் அனுஷ்டிக்கிறவனாய்
செருப்பு வைத்துத் திருவடி தொழுவாரைப் போலே ஆக ஒண்ணாது அன்றோ
சதா த்வதந்திகே– வரத்தேய–எப்போதும் உனது சமீபத்திலே இருக்கக் கடவேன்

அஹம் சர்வம் கரிஷ்யாமி ஜாக்ரத ஸ்வ பதச் ச தே
ஒழிவில் காலம் எல்லாம் உடனாய் மன்னி வழு விலா அடிமை செய்ய வேண்டும்
ஸோஸ்நுதே சர்வான் காமான் ஸஹ

——————

இமம் ஜனம் ஹந்த கதா அபி ஷேஷ்யதி த்வத் அஷி நத்யோர் வரத ஸ்ரமாபஹா
அக்ருத்ரிம ப்ரேம ரஸ ப்ரவாஹ ஜா விஸ்ருத்வரீ வீக்ஷண வீசி சந்ததி –99-

வரத
த்வத் அஷி நத்யோர்–உனது திருக் கண்கள் ஆகிற நதிகளினுடைய
அக்ருத்ரிம ப்ரேம ரஸ ப்ரவாஹ ஜா –ஸ்வா பாவிகமான ப்ரீதியாகிற ரஸா ப்ரவாஹத்தில் நின்றும் உண்டாகக் கடவதாய்
அத ஏவ
ஸ்ரமாபஹா –விடாய் தீர்க்க வல்ல
விஸ்ருத்வரீ–எங்கும் பரவக் கூடிய
வீக்ஷண வீசி சந்ததி –கடாக்ஷம் ஆகிற அலைகளின் வரிசையானது
இமம் ஜனம் –இந்த அடியேனை
கதா அபி ஷேஷ்யதி ஹந்த–எப்போத்து மஞ்சனமாட்டப் போகின்றது –

யச்ச ராமம் ந பஸ்யேத்து யம் ச ராமோ ந பச்யதி -நிந்திதஸ் ச வஸேல் லோகே ஸ்வாத்மாப்யே
நம் விகர்ஹதே –என்கிறபடி அவன் கடாக்ஷத்தைப் பிரார்த்திக்கிறார் –
கடாக்ஷ தாரை -தாபத்ரய நிவர்த்தந ஷமமாய் -அவ்யாஜ ப்ரீதி ரஸ ப்ரவாஹம் அடியாகப் பெருகுவதாய் –
ஆஸ்ரித ஜனங்கள் உள்ள இடம் எங்கும் வியாபிக்கும்
அந்த கடாக்ஷ அம்ருத ரஸாவ ஸேகத்தாலே அடியேனைக் கைங்கர்ய சாம்ராஜ்ய அதிபதியாக
ஆக்கி அருள வேணும் என்று பிரார்த்தித்த படி

—————-

சதாதநத்வேபி ததா தநத்வவத் நவீ பவத் ப்ரேம ரஸ ப்ரவாஹயா
நிஷேவிதம் த்வாம் சாததோத்கயா ஸ்ரியா கரீச பஸ்யேம பரச்சதம் சமா –100-

கரீச
சதாதநத்வேபி –நித்ய பரிசிதமாய் இருக்கச் செய்தேயும்
ததா தநத்வவத் –அபூர்வமானால் போலே
நவீ பவத் ப்ரேம ரஸ ப்ரவாஹயா –புதுதி புதிதாக விளையா நிற்கிற ப்ரணய ரஸ பரம்பரையை யுடையவளாய்
அத ஏவ
சாததோத்கயா –சதத உத்கயா –நித்யம் ஆசை கொண்டு இருக்கிற —
நித்யம் உத்சகை -பிரியேன் பிரியில் தரியேன் -என்று அல்லும் பகலும் வாய் வெருவுமவள் அன்றோ
ஸ்ரியா–பிராட்டியாலே
நிஷேவிதம் –நித்யம் அநு பூதனாய் இரா நின்ற
த்வாம் –உன்னை
பரச்சதம் சமா –பல்லாண்டு பல்லாண்டாக
பஸ்யேம–சேவிக்கக் கடவோம் –அபி நிவேசத்தில் தமக்குத் தோள் தீண்டிகளான தம் அடியார்களையும்
கூட்டிக் கொண்டு பஹு வசன பிரயோகம்

அகல ப்ரஸக்தி இல்லாமலேயே அகலகில்லேன் இறையும் என்று இருக்கும்
பிராட்டியும் தேவரீருமான சேர்த்தியைக் காணப் பெறுவேனாகில்–ததா ததா நவம் நவம் –
அப்பொழுதைக்கு அப்பொழுது என் ஆராவமுதம் – -சதாயுர்வை புருஷ -வேத நூல் பிராயம் நூறு –
மரியாதையைக் குலைத்து மேற்பட்ட இருந்தாலும் கண்டு களிப்பேன் என்கிறார்

————–

ஸமாஹிதைஸ் சாது ச நந்த நாதிபி ஸூ துர் லபம் பக்த ஜநைர் அதுர் லபம்
அசிந்த்யம் அத்யத்புதம் அப்ரதர்க்கணம் வரப்ரத த்வத் பதம் ஆப்நுயாம் கதம் –101-

சாது ஸமாஹிதைஸ் —நன்றாக சமாதி நிஷ்டர்களான
சநந்த நாதிபி –சநந்த சநக சநத் ஸூ ஜாதாதி முனிவர்களாலும்
ஸூ துர் லபம் –அடைய முடியாததாய்
பக்த ஜநைர் அதுர் லபம் –பத்துடை அடியவர்களாலே எளிதில் அடைய முடிந்ததாய்
அசிந்த்யம் –சிந்தைக்கு விஷயம் ஆகாததாய்
ப்ரஹ்மாதீ நாம் வாங் மனசா கோஸரே ஸ்ரீ மதி வைகுண்டே திவ்ய லோகே —தேஷாமபி இயத் பரிமாணம்
இயத் ஐஸ்வர்யம் ஈத்ருஸ ஸ்வ பாவம் இதி பரிச்சேத்தும் அயோக்ய —

அப்ரதர்க்கணம்–ஊகத்திற்கும் அவிஷயமாய்
ஏவம் பூதத்வாத் ஏவம் ஸ்யாதேதத் -என்றால் போலே தர்க்கத்துக்கு அபூமி யாய்த்து

அத்யத்புதம் த்வத் பதம்–மிகவும் ஆச்சர்யமான உனது இருப்பிடமாகிய
கதம் ஆப்நுயாம் –எப்படி ஸ்வ ப்ரயத்னத்தினால் அடைவேன்

தம்முடைய மநோ ரத பரம்பரைகளை விண்ணப்பம் செய்த அளவிலும் –
கண்டேன் கமல மலர்ப்பாதம் – உற்றேன் உகந்து பணி செய்து உனது பாதம் பெற்றேன் -என்று
கூவிக் களிக்கும் படி பேர் அருளாளன் அருள் செய்யக் காணாமையாலே
உன்னுடைச் சோதி வெள்ளத்து அகம் பால் உன்னைக் கண்டிட்டு என்னுடை ஆர் உயிரார் எங்கனே கொல்
வந்து எய்துவரே–என்று திரு முன்பே விண்ணப்பம் செய்கிறார்

தத் விஷ்ணோ பரமம் பதத்தை
நேரே கடிக்கமலத்துள் இருந்தும் காண்கிலான் கண்ணன் அடிக் கமலம் தன்னை -என்றாலும்
அச்யுத பதாம் புஜ யுக்ம ருக்ம வ்யாமோஹதஸ் தததிராணி த்ருணாய மேநே -என்று இருப்பார்க்கு
பை அரவில் மாயன் பரமபதம் உங்களுக்கும் கை இலங்கு நெல்லிக் கனி -என்னும்படி எளிதாமே

வனத்திடரை ஏரியாம் வண்ணம் இயற்றும் இது அல்லால் மாரி யார் பெய்கிற்பார் மற்று
இருள் அகற்றும் எறி கதிரோன் மண்டலத்தூடு ஏற்றி வைத்து ஏணி வாங்கி அருள் கொடுத்திட்டு அடியவரை
ஆட் கொள்ள வல்ல தேவரீர் அடியேனுடைய ஆகிஞ்சய அநந்ய கதித்வங்களைத் திரு உள்ளம் பற்றி
நயமாம் பரமம் கதி என்றபடி கொடு போகில் போகலாம் அத்தனை போக்கி
எலி எலும்பனாலே எப்படி பிறப்பிக்க வல்லேன் என்கிறார் –

——————–

ராமானுஜ அங்க்ரி சரணோஸ்மி குல ப்ரதீபத்வ ஆஸீத் ச யமுந முநேஸ் ச ச நாத வம்ஸ்யஸ்
பராங்குச முநேஸ் ச ச ஸோபி தேவ்யாஸ் தாஸஸ் தவேதி வரதாஸ்மி தவே ஷணீயஸ் –102-

வரத
ராமானுஜ அங்க்ரி சரணோஸ்மி –அடியேன் எம்பெருமானாருடைய திருவடிகளைச் சரணமாக அடைந்தவன்
விப்ரர்க்கு கோத்ர சரண ஸூத்ர கூடஸ்தர் பராசர பாராசர்ய போதாய நாதிகள் –
ப்ரபந்ந ஜன கூடஸ்தர் பராங்குச பரகால யதிவராதிகள்

ச து –அந்த எம்பெருமானாரோ
யமுந முநேஸ் குல ப்ரதீபத்வ ஆஸீத் –ஆளவந்தாருடைய வித்யா வம்சத்துக்கு அணி விளக்காக ஆனார்
ராமானுஜரும் –தூய் நெறி சேர் எதிகட்கு இறைவன் யமுனைத் துறைவன் இணையடியாம் கதி பெற்று உடையன் அன்றோ –

ச ச –அந்த ஆளவந்தார் தாமும்
நாத வம்ஸ்யஸ் –வித்யா அந் வயத்தாலும் குடல் துடைக்காலும் ஸ்ரீ மந் நாதமுனிகளுடைய வம்சத்தவர்
பிதா மஹம் நாத முனிம் விலோக்ய ப்ரஸீத மத் வ்ருத்தம் அசிந்தயித்வா -என்ற குடல் துவக்கும் உண்டே

ச ச -அந்த நாதமுனிகளும்
பராங்குச முநேஸ் வம்ஸ்யஸ் –நம்மாழ்வாருடைய வம்சத்தவர்
குருகையில் வந்த குல முனிவனுடைய குலக் கொழுந்து
ஆரப் பொழில் தென் குருகைப் பிரான் அமுதத் திரு வாய் ஈரத் தமிழின் இசை உணர்ந்தோர்கட்க்கு
இனியவர் தம் சீரைப் பயின்று உய்யும் சீலம் கொள் நாத முனி அன்றோ

ச ச ஸோபி–அந்த ஆழ்வாரும்
தவ தேவ்யாஸ் தாஸஸ் –உனது பிராட்டிக்கு அடியவர்
ஆழ்வாரும் உனக்குப் படுக்கைப் பற்று அன்றோ –
பங்கயத்தாள் திரு அருளும் கொண்டவர் அன்றோ

இதி தவ கடாக்ஷணீயஸ் அஸ்மி –இந்த பாரம்பர்யத்தாலே தேவரீருக்கு அடியேன் கடாக்ஷிக்கத்
தகுந்தவன் ஆகின்றேன் அன்றோ

நிகமத்தில் தம்மைக் கடாக்ஷித்து அருள வேண்டுவது பேர் அருளாளனும் அவர்ஜநீயம்
என்னும் இடத்தை மூதலிக்கிறார்

சித்திர் பவதி வாநேதி சம்சய அச்யுதபி சேவிநாம்
ந சம்சய யோஸீத் தத் பக்த பரிசர்யாரதாத்மநாம் –அந்தப்புர பரிகரத்தை நோக்காது இருக்கப் போகாதே
யஸ்யா வீஷ்ய முகம் தத் இங்கித பராதீனோ விதத்தே அகிலம்
ச்ருத்வா வரம் தத் அநு பந்த மதாவலிப்தே நித்யம் ப்ரஸீத பகவான் மயி ரெங்கநாத –தேசிகன்

இந்த ஸ்லோகம் வசந்த திலக வ்ருத்தம் –

———————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் திரு வடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் ஸ்வாமிகள் திரு வடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள்  ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு வடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் அருளிச் செய்த ஸ்ரீ வரத ராஜ ஸ்தவம் -ஸ்லோகங்கள் -81-90–ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் உரை –

October 23, 2019

போகா இமே விதி சிவாதி பதம் ச கிஞ்ச ஸ்வாத்ம அநுபூதி ரிதி யா கில முக்தி ருக்தா
சர்வம் தத் ஊஷ ஜலஜோஷம் ஜூஷேய ஹஸ்தியத்ரி நாத தவ தாஸ்ய மஹா ரசஜ்ஞ–81-

ஹஸ்தியத்ரி நாத
தவ தாஸ்ய மஹா ரசஜ்ஞ–உன்னுடைய அடிமைச் சுவடு அறிந்த
அஹம் –அடியேன்
யே இமே போகா –ஐஹி கங்களான யாவை சில போகங்கள் உண்டோ
யத் விதி சிவாதி பதம் ச –ப்ரஹ்ம ருத்ராதிகளுடைய பதவி யாது ஓன்று உண்டோ
கிம் ச -இன்னமும்
ஸ்வாத்ம அநுபூதி ரிதி –ஆத்ம அனுபவம் என்று
யுக்தா -சொல்லப்பட்ட
யா கில முக்திர் –யாதொரு மோக்ஷம் உண்டோ
சர்வம் தத் –ஆகிய இவை எல்லாவற்றையும்
ஊஷ ஜலஜோஷம் ஜூஷேய –ஊஷர ஜல பிராயமாக -அசாரமாக -நினைக்கக் கடவேன்
ஊஷ ஜலம் –உப்புத் தண்ணீர் -பகவத் அனுபவ வ்யதிரிக்த போகங்களை
ஒரு பொருளை மதிக்க மாட்டேன் என்றதாய்த்து –

அடிமைச் சுவடு நெஞ்சில் பட்டவாறே ப்ரயோஜனாந்தர வைரஸ்யம் பிறக்கக் கடவது அன்றோ
தாஸ்ய ரசம் ஞான கோசாரம் ஆனால் போக ஆபாசங்கள் எல்லாம் ரோகமாகத் தோற்றும்
அத்தனை போக்கி ஒரு போகமாகத் தோற்றமோ -என்கிறார்

——————-

விஷய விஷ தர வ்ரஜ வ்யாகுலே ஜனன மரண நக்ர சக்ராஸ் பதே
அகதிர் அசரணோ பவாப்தவ் லுடந் வரத சரணம் இத்யஹம் த்வாம் வ்ருணே -82-

வரத
விஷய விஷ தர வ்ரஜ வ்யாகுலே –சப்தாதி விஷயங்கள் ஆகிற சர்ப்ப சமூகங்களால் நிபிடமாயும்
ஜனன மரண நக்ர சக்ராஸ் பதே –பிறப்பு இறப்பு ஆகிற முதலைக் கூட்டங்களுக்கு இருப்பிடமாயும்
பவாப்தவ் லுடந் அஹம் –சம்சாரக் கடலில் புரளா நின்ற அடியேன்
அகதிர் அசரணோ இதி –உபேயாந்த்ர ஸூந்யன் உபாயாந்தர ஸூந்யன் என்கிற காரணங்களால்
த்வாம் சரணம் வ்ருணே -உன்னை சரணம் புகுகின்றேன்

இவ்வளவில் பிரபத்தி பூர்த்தி அதிகாரத்தை வெளியிட்டு அருளி இதில் பிரபத்தி பண்ணுகிறார்
சம்சார சமுத்திர ரூபகம் -ஜனன மரணம் ஆகிற முதலைகளும் -சப்தாதி விஷயமான பாம்புத் திரள்கள்
ஆவாரார் துணை என்று அலை நீர் கடலுள் அழுந்தும் நாவாய் போல் பிறவிக்கு கடலுள் நின்று துளங்க
ஸர்வஞ்ஞத்வ சர்வசக்தித்வ ப்ராப்தமான சேஷியை
சிந்தையாலும் சொல்லாலும் செய்கையாலும் தேவபிரானையே அடைந்த -என்று
முக்கரணங்கள் அவசியம் என்றாலும்
ஞானான் மோக்ஷம் -கத்யர்த்த புத்யர்த்த -மாநசமே போதும் என்பாரும் உண்டே
நாவினால் நவிற்று -என்று வாசகமே போதும் என்பாரும் உண்டே
சரண வரண வாக்கியம் யோதிதா ந பவதி பாத சாபி தீ பூர்விகா -என்று மேலே அருளிச் செய்ததற்கு
இந்த நிர்வாகம் பொருந்தியதாம் அன்றோ

இந்த ஸ்லோகம் தொடக்கமான தசகம் -கௌரீ வ்ருத்தம்

——————

அக்ருத ஸூக்ருதகஸ் ஸூ துஷ் க்ருத்தரஸ் சுப குண லவலேச தேச அதிகஸ்
அஸூப குண பரஸ் சஹஸ்ர ஆவ்ருத்தஸ் வரதம் உருதயம் கதிம் த்வாம் வ்ருணே -83-

அக்ருத ஸூக்ருதகஸ் –அல்ப ஸூஹ்ரு தத்தையும் அனுஷ்டிக்காதவனாய்
அஞ்ஞாத ஸூஹ்ருதங்களை எம்பெருமான் ஆரோபித்து மடி மாங்காய் இடுவதற்கு ஏற்ற க்ருத்ய லேசமும் செய்திலேன்
ஸூ துஷ் க்ருத்தரஸ் –பாபிஷ்டர்களில் அக்ர கண்யனாய்
சுப குண லவலேச தேச அதிகஸ் –நல்ல குணத்தின் லவ லேசத்துக்கும் அதி தூரஸ்தனாய்
அஸூப குண பரஸ் சஹஸ்ர ஆவ்ருத்தஸ்– காம க்ரோதம் முதலிய பல்லாயிரம் தீய குணங்கள் சூழப்பட்டவனான அடியேன்
ஒரோ மயிர்க்குழிக்கும் ஓராயிரம் துர் குணங்கள் காணக் கிடைக்கும் என்கிறார் போலும்
உருதயம் வரதம்–பேர் அருளாளனாய் வரம் தரும் பெருமாளாக
த்வாம் கதிம் வ்ருணே —உன்னை சரணமாக அடைகிறேன் –

கீழே தம்முடைய தோஷ பூயஸ்த்தையை பரக்க வெளியிட்டு –பரியாப்தி பெறாமல் –
சரண வரண சம காலத்தில் தோஷ பிராசர்ய அனுசந்தானம் அவசியம் என்னும் இடத்தை
வெளி இடுகைக்காகவும்
ஸ்வ தோஷ பூயிஷ்டத்வ அனுசந்தான சகிதமாக பிரபத்தி பண்ணுகிறார்
ஸக்ருத் ஏவ ஹி சாஸ்த்ரார்த்த –என்னும் அளவில் இருப்பவர் அன்றே –
பிரபத்தி தேஹ யாத்ரா சேஷமாக அன்றோ நம்மவர்கள் கொண்டு இருப்பர்கள்

இப்படிப்பட்ட அடியேன் -பிணி ஒழித்து அமரர் பெரு விசும்பு அருளும் பேர் அருளாளன் எம்பெருமானாய்
மணி மாடங்கள் சூழ்ந்து அழகாய் கச்சியிலே வரம் தரும் மா மணி வண்ணனாய் எழுந்து அருளி இரா நின்ற
தேவரீரை அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி பூர்வகமாக இஷ்டப் பிராப்தியைப் பண்ணித் தர வல்ல
உபாயமாகப் போற்றுகிறேன் என்கிறார் ஆயிற்று

——————-

சரண வரண வாக்யம் ய உதிதா ந பவதி பத சாபி தீ பூர்விகா
இதி யதி தயநீ யதா மய்யஹோ வரத தவ பவேத் தத ப்ராணி மே –84-

அஹோ வரத
யா இயம் சரண வரண வாக்–யாதொரு இந்த சரணாகதி வாக்கு
உதிதா–அடியேன் இடத்தில் உண்டாயிற்றோ
சாபி–அதுவும்
தீ பூர்விகா ந பவதி –புத்தி பூர்வகமாக அல்ல
பத –அந்தோ
இதி–என்று திரு உள்ளம் பற்றி
மயி தயநீ யதா–அடியேன் மீது இரக்கம்
தவ பவேத் யதி –உனக்கு உண்டாகுமாகில்
தத ப்ராணி மே –பிறகு பிழைத்திடுவேன்

பேர் அருளாளர் நீர் -அருளுக்குப் பாத்ரம் தேட –
பிறவிக்கடலுள் அழுந்தும் அடியேன் அருள் புரிவாரைத் தேட
தயநீயகனாய்த் திரு உள்ளம் பற்றுமாகில் அடியேன் உய்யத் தட்டில்லையே
இரைத்து நல் மேல் மக்கள் ஏத்த யானும் ஏத்தினேன் –புத்தி பூர்வகமாக இல்லையே
உன் மனத்தால் என் நினைந்து இருந்தாய் –ப்ராப்திக்கு உபாயம் அவன் நினைவே -இரக்கமே உபாயம்

————–

நிரவதி ஷு க்ருதே ஷு சாகஸ் ஸ்வஹோ மதிர் அநுசயிநீ யதி ஸ்யாத் தத
வரத ஹி தயசே ந சம்ஸே மஹே நிர் அநுசயதியோ ஹதா ஹை வயம் –85-

வரத
ஆகஸ் ஸூ நிரவதி ஷு –குற்றங்கள் எல்லை இல்லாமல்
க்ருதேஷு ஸத் ஸூச மதிர் –செய்யப்பட அளவிலும் புத்தியானது
அநுசயிநீ ஸ்யாத் யதி –பச்ச தாபத்தை யுடையதாகுமே யாகில்
தத –அந்த அனுதாபம் அடியாக
தயசே ஹி –இரங்கி அருள்வாய் காண்
ந சம்ஸே மஹே–இதில் சம்சயப் படுகிறோம் இல்லை
வயம் து -நாமோ என்றால்
நிர் அநுசயதியோ–அநுதாப புத்தி அற்றவர்களாக
ஹதா -கெட்டப் போனோம்
ஹை –அந்தோ

அநு தபிக்கவும் பெற்றேன் அல்லேன் -மேலும் மேலும் பாபங்களைக் கூடு பூரிப்பதிலேயே நோக்குடையேன் –
எனக்கு எம்பெருமான் கிருபை எத்தைப் பற்றாசாகக் கொண்டு அருளுவான் –
இழந்தே போகும் அத்தனை ஆகாதே என்று வயிறு பிடிக்கிறார் –

——————

சரண வரண வாக் இயம் யாத்ய மே வரத தததிகம் ந கிஞ்சிந் மம
ஸூலபம் அபி மதார்த்ததம் சாதனம் தத் அயம் அவசரோ தாயாயாஸ் தவ –86-

ஹே வரத
அத்ய மே–இப்போது என்னுடைய
யா –யாது ஒரு
இயம் சரண வரண வாக் -அபூத் –இந்த சரணாகதி வாக்கானது உண்டாயிற்றோ
தததிகம் ஸூலபம்-அதற்கு மேற்பட்டதாய் ஸூ கரமாய்
அபி மதார்த்ததம்–அபேக்ஷித பல பிரதமான
கிஞ்சித் சாதனம்–யாது ஒரு சாதனமும்
மம ந –அடியேனுக்கு இல்லை
தத் –இப்படி அநந்ய உபாயனாய் இருப்பதனால்
அயம் –இந்த சமயமானது
தவ –உன்னுடைய
தாயாயாஸ் அவசரோ –அருள் பிரசரிப்பதற்கு வாய்த்த காலம் –

யாதிருச்சிகமாகத் தோன்றிய இந்த சரண வரண வாக்கையே பற்றாசாகக் கொண்டு
அலாப்ய லாபமாகக் கொண்டு என்னை வலையில் அகப்படுத்தப் பாரீர் -என்கிறார்

——————

விஷய விஷயினீ ஸ்ப்ருஹா பூயஸீ தவ து சரணயோர் ந ச அல்பாயி மே
வரத நநு பரஸ் தவைவ த்வயம் யதுத தவ பத ஸ்ப்ருஹா ஜென்ம மே–87-

வரத
மே –அடியேனுக்கு
விஷய விஷயினீ –சப்தாதி விஷயங்களைப் பற்றிய
ஸ்ப்ருஹா –ஆசையானது
பூயஸீ –மிகவும் அதிகமானது
கோவாய் ஐவர் என் மெய் குடி ஏறிக் கூறை சோறு இவை தா என்று குமைந்துப் போகார்-
நான் அவரைப் பொறுக்க கில்லேன் புனிதா
தவ சரணயோஸ்து –உன்னுடைய திருவடிகளிலோ
ச அல்பாயி ந –அந்த ஆசையானது சிறிதும் இல்லை
தவ பத ஸ்ப்ருஹா ஜென்ம இதி யதுத –உன் திருவடிகளில் எனக்கு அன்பு உண்டாக்குவது
என்பது யாது ஓன்று உண்டோ
அயம் தவைவ பரோ நம –இதுவானது உனக்கே தலைச்சுமை கிடாய்
போஜனத்து ஷூத்து போலே ருசி முன்னாகச் செய்யும் கைங்கர்யமே ரசிக்கும் –
அந்த ருசியும் அவனாலே வரக்கடவது -அத்தலைக்கே பரம் என்கிறார் –
காதல் கடல் புரைய விளைக்கும் திரு மேனி அன்றோ

——————

இயம் இஹ மதிர் அஸ்மத் உஜ்ஜீவநீ வரத தவ கலு ப்ரஸாதாத்ருதே
சரணமிதி வசோபி மே நோதியாத் த்வமஸி மயி தத பிரசாத உந்முக –88-

ஹே வரத
மே -விஷய அநு ரக்தனான எனக்கு
சரணமிதி வாசோபி–சரணம் என்கிற வாங் மாத்ரமும்
தவ ப்ரஸாதாத்ருதே –உனது அனுக்ரஹத்தால் அன்றி
நோதியாத் கலு–உண்டாக மாட்டாது இறே
தத –ஆகையால் –
த்வத் அனுக்ரஹ ஏக ஜன்யமான சரண வரண வாக்கு உண்டானதால்
த்வம் மயி –நீ அடியேன் அளவிலே
பிரசாத உந்முக அஸி —அனுக்ரஹத்தில் ஊக்கம் உடையவனாயாகி நின்றாய்
இதி -இயம் மதிர் –என்கிற இந்த புத்தியானது
இஹ –இப்போது
அஸ்மத் உஜ்ஜீவநீ –அடியேனுக்கு உஜ்ஜீவனத்துக்கு உறுப்பு

கார்யத்தைக் கொண்டு காரணத்தை சித்தவத் கரிக்க வேண்டுமே –
என் நினைவு இன்றிக்கே வாயில் சரணம் என்கிற வசஸ்ஸூ உண்டாகக் காண்கிறேன்
தேவரீர் அனுக்ரஹ அபிமுகராய் இருந்து அருளுகிறீர் என்னும் இடம் நிச்சிதம்
தேவரீர் அனுக்ரஹத்துக்கும் இந்த சரண வசஸ்ஸூக்கும் காரண கார்ய பாவம் கொள்ளுகையாகிற
இந்த அத்யவசாயம் என் பக்கலிலே உண்டான பின்பு அடியேன் உஜ்ஜீவிக்க குறை உண்டோ
தேவரீர் மேல் உள்ளவற்றையும் அனுக்ரஹித்து அருளக் கடவராக இருக்க
நான் இருந்து கரைய பிராப்தி உண்டோ -என்றபடி –

———————

வரத யதிஹ வஸ்து வாஞ்சாம் யஹம் தவ சரண லபா விரோதஸ் தத
யதி ந பவதி தத் ப்ரதேஹி ப்ரபோ ஜடிதி விதர பாதமேவ அந்யதா -89-

ஹே வரத ப்ரபோ
அஹம் இஹ யத் வஸ்து வாஞ்சாமி –அடியேன் இங்கே யாது ஒரு வஸ்துவை விரும்புகிறேனோ
தத -அந்த வஸ்து வாஞ்சையினால்
தவ சரண லபா விரோதஸ்–உனது திருவடிகளைப் பெறுதற்கு பிரதிபந்தமானது
ந பவதி யதி –உண்டாக மாட்டாதாகில்
தத் ப்ரதேஹி–அந்த வஸ்துவை தந்து அருள்
அந்யதா –நான் ஒரு வஸ்துவை விரும்புவது உன் கமல பத ப்ராப்திக்கு பிரதிபந்தகம் ஆகுமாகில்
பாதமேவ ஜடிதி விதர –திருவடியையே உடனே தந்து அருள்

தரிசனத்துக்கு தர்சனம் இழந்த ஆழ்வான் எம்பெருமானார் நியமனத்தாலே திருக்கண் பெற
ஸ்தவம் அருளிச் செய்கிறார் ஆகையால் அந்த பிரார்த்தனைக்கு உபோத்காதமாய் இந்த ஸ்லோகம்
மாம்ச சஷுஸ்ஸை தா என்று நேர் கொடு நேர் பிரார்த்திக்க மாட்டாமையாலே அத்தை உள்ளடக்கி
வ்யங்க்ய மரியாதையாலே இந்த பாசுரம்
யத் தச் சப்தங்களை இட்டு பாசுரம் இடுகிறார் -மாம்ச சஷுஸ் ஆகிற ஷூத்ர ப்ரயோஜனத்தில்
விருப்பத்தை தம் வாயால் வெளியிடக் கூசி –

————-

ததபி கிமபி ஹந்த துர்வாசநாசத விவசதயா யத் அப்யர்த்தயே
தத் அதுலயே ஸார்வ சர்வ ப்ரத ப்ரவிதர வரத ஷமாம்போநிதே–90-

அதுலயே–ஒப்பற்ற அருளை உடையவனே
ஷமாம்போநிதே–கருணா சாகரமே
ஸார்வ –சர்வ ஜன ஹிதனே —
சர்வ ப்ரத–அபீஷ்டங்கள் சகலத்தையும் அளிப்பவனே
வரத –அது தோன்ற வரதன் என்னும் திரு நாமம் உடையவனே
ததபி –ஆன போதிலும்
அஹம் -அடியேன்
துர்வாசநாசத விவசதயா –பல பல துர்வாசனைகளுக்கு வசப்பட்டு இருப்பதால்
யத் கிமபி அப்யர்த்தயே -ஏதோ ஒன்றைப் பிரார்த்திக்கிறேன்
தத் ப்ரவிதர –அதைக் கொடுத்து அருள்

மாம்ச சஷூஸ் -பிரார்த்தனையில் அபேக்ஷை தோற்ற அருளிச் செய்கிறார்
தயா நிதியாய் சர்வ ஜன சம்பந்தியாய் சர்வஸ்வ தாதாவாய்-பேர் அருளாளனாய் விளங்கும் தேவரீர் இடம்
இப்படி நிர்பந்தித்து பிரார்த்திப்பது அபசாரம் யாகிலும் ஷமா சாகரரான உனக்கு க்ஷமிக்கப் பிராப்தி உண்டே –
நான் பிரார்த்திக்கத் தட்டு என் -நீ அருளத் தட்டு என் -என்கிறார்

———————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் திரு வடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் ஸ்வாமிகள் திரு வடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள்  ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு வடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் அருளிச் செய்த ஸ்ரீ வரத ராஜ ஸ்தவம் -ஸ்லோகங்கள் -71-80–ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் உரை –

October 22, 2019

நரஸிம்ஹ தநுர் அகௌநீ சம சமய ஸமுத்பவச்ச பக்த கிர
ஸ்தம்பே ச சம்பவஸ் தே பிசுநயதி பரேசதாம் வரத -71-

ஹே வரத
அகௌநீ -அப்ராக்ருதமான
நரஸிம்ஹ தநுர் -நரஸிம்ஹ திருக்கோலமும்
பக்த கிர -சம சமய ஸமுத்பவச்ச –பக்தனாகிய ப்ரஹ்லாதனுடைய -எங்கும் உளன் என்ற
வாய்ச சொல்லில் வந்து தோன்றியதும்
ஸ்தம்பே ச சம்பவஸ் தே –அது தன்னிலும் தூணில் வந்து தோன்றியதும்
தே பரேசதாம் பிசுநயதி–உன்னுடைய பரமேஸ்வரத்தை தெரிவிக்கிறது

ஸ்ரீ ஹஸ்திகிரியின் அடியில் கோயில் கொண்டு எழுந்து அருளும் ஸ்ரீ நரஸிம்ஹனுக்கு மங்களா சாசனம் இந்த ஸ்லோகம்

கீழே ஸுவ்லப்யம் அனுபவம் இங்கு பரத்வ அனுபவம் -பரத்வே சதி ஸுவ் லபயமே அபி நந்தனீயம்
ஆஸ்ரித பரதந்த்ரமும் உண்டே நரஸிம்ஹ அவதாரத்தில் –
ப்ரஹ்மா வரம் கெடாதபடி ப்ரஹ்லாதன் வார்த்தை படிக்காகவும் –
ஆக தேவ ஆஸ்ரித பாரதந்தர்யம் உண்டே

————

தாப த்ரயீ மய தவாநல தஹ்ய மாநம் முஹ்யந்தம் அந்தம் அவயந்தம் அநந்த நைவ
ஸ்தாதும் ப்ரயாதும் உபயாதும் அநீசம் ஈஸ ஹஸ்தீஸ த்ருஷ்ட்டி அம்ருத வ்ருஷ்டிபிர் ஆபஜேதா –72-

ஈஸ—சர்வ ஸ்வாமியாய்
அநந்த –அபரிச்சின்ன ரூபனாய்
ஹஸ்தீஸ –ஹஸ்திகிரி நாதனான வரதனே
தாப த்ரயீ மய தவாநல தஹ்ய மாநம் –தாபத் த்ரயமான காட்டுது தீயால் தபிக்கப் பெற்று இருக்கிறவனாய்
அத ஏவ
முஹ்யந்தம் –மயக்கம் உடையவனாயும் -தாபத்ரயத்தாலே தகர்ப்புண்ட அடியேனுக்கு அறிவு குடி போய்த்து
அந்தம் –இந்த ஆர்த்தியின் எல்லையை
நைவ அவயந்தம் –அறியாதவனாயும்
ஸ்தாதும் ப்ரயாதும் உபயாதும் அநீசம் –மாம் –கை ஒழிந்து நிற்பதற்கும் -ஒன்றைச் செய்யப் போவதற்கும்
உன்னைக் கிட்டுகைக்கும் அசக்தனான அடியேனை
தேச கால வஸ்து அபரிச்சேதயனான உன்னை பரிச்சேதிக்கிலும் இந்த மோஹ அவதியை பரிச்சேதிக்க வல்லேன் அல்லேன்
ஸ்வரூப ஸ்திதி பிரவ்ருத்தி நிவ்ருத்திகளுக்கு நீயே கடவனான பின்பு நான் கடவேன் அல்லேன்
கர்ம யோகாதிகளை அனுஷ்டிக்கை தவிர்ந்து வெறுமனே கிடக்க முடிய வில்லையே –
சுருதி ஸ்ம்ருதி மம ஆஜ்ஜை–ஆஜ்ஜாச் சேதி மம துரோகி -என்று நீ சொல்லி வைத்ததை அறிபவன் ஆகையால்
அவை ஸ்வரூப விருத்தங்கள் துக்க பாஹுல்யங்கள் இத்யாதியால் அனுஷ்ட்டிக்க போகிறேன் அல்லேன்
மஹா விசுவாசம் இல்லாமையாலும் ஆர்த்தி இல்லாமையாலும் பிரபத்தி பண்ண மாட்டிற்று இலன்
என் உணர்வின் உள்ளே இருத்தினேன் அதுவும் அவனது இன்னருளே-
இத்தலைக்கு நினைவுக்கும் அடியும் நீயே அன்றோ
உன் மனத்தால் என் நினைந்து இருந்தாய்
தாமரைக் கண்களால் நோக்காய்
த்ருஷ்ட்டி அம்ருத வ்ருஷ்டிபிர் ஆபஜேதா –கடாக்ஷ அம்ருத வர்ஷங்களால் புடை சூழக் கடவாய் –
என்னைச் சுற்றி த்ருஷ்ட்டி அம்ருத மழை பொழிய வேணும்

ஸ்ரீ மன் நாராயண சரணவ் -அர்த்தம் அருளிச் செய்தாராய் – இனி சரணம் பிரபத்யே -என்னும் இடத்தை விவரிக்கப் புகுந்து
முதலில் எட்டு ஸ்லோகங்களால் தம்முடைய தோஷ பூயஸ்த்வத்தை ஆவிஷ்கரித்து அருளிச் செய்கிறார்
பசு பக்ஷி மனுஷ்யாத்யைர் பிசாசோரக ராக்ஷசை-சரீஸ்ருபாத்யைச் ச ந்ரூணாம் ஜாயதே சாதி பவ்திக -என்னப்பட்டது ஆதி பவ்திகம்

இந்த ஸ்லோகம் தொடங்கி தசகம் முழுவதும் வசந்த திலக வ்ருத்தம் –

—————

நாநா விருத்த விதி சாஸூ திசாஸூ சாஹோ வந்த்யைர் மனோரதசதைர் யுகபத் விக்ருஷ்ட
த்வத் பாதயோர் அநுதித ஸ்ப்ருஹ ஏஷ ஸோஹம் ந ஸ்வஸ்தி ஹஸ்திகிரி நாத நிசாமயாமி-73-

ஹஸ்திகிரி நாத
வந்த்யைர்–ஊமனார் கண்ட கனா போலே பழுதாய் ஒழிகின்ற
மனோரதசதைர்–பல மனோ ரதங்களால்
நாநா விருத்த விதி சாஸூ -விருத்தங்களான பல பல குறுக்கு வழிகளிலும்
மாதரார் வன முலைப் பயனே பேணவும் -போகமே பெருக்க வேணும் என்னும் -ஓடியும் உழன்றும் —
உண்டியே உடையே -இத்யாதிகள் -மனோ ரதங்களுக்கு ஒரு எல்லை இல்லையே
திசாஸூ –நல் வழிகளிலும் -ஐஹிக ஆமுஷ்மிக போக ஸ்தானங்களான வழிகள்
யுகபத் –ஒரே காலத்தில்
விக்ருஷ்ட –இழுக்கப் பட்டவனாய்
த்வத் பாதயோர்-உன் திருவடிகளிலே
அநுதித ஸ்ப்ருஹ-அன்பு உதிக்கப் பெறாதவனாய் இருக்கிற
நின் மூர்த்தி பல் கூற்றில் ஓன்று காணலுமாம் கொலோ என்கிற ஸ்ப்ருஹ லேசமும் இல்லையே
ஏஷ ஸோஹம்-அடியேன்
ஸ்வஸ்தி- ந – நிசாமயாமி—நன்மையை நோக்குகின்றிலேன்
பகவத் அநு ராகத்தை கனாக் கண்டு அறியாத நான் ஒரு நன்மை பெறுவேனாக
எண்ணி இருக்கைக்கு என்ன ப்ரஸக்தி உண்டு –என்கிறார் –

————————-

ஹை நிர்ப்பயஸ் அஸ்மி அவிநயஸ் அஸ்மி யதஸ் த்வத் அங்க்ரவ் லிப்சாம் அலப்தவதி சேதஸி துர்விநீதே
துஷ் கர்ம வர்ம பரிகர்மிதஸ் ஏஷ ஸோஹம் அக்ரே வரப்ரதே தவ ப்ரலபாமி கிஞ்சித் –74-

ஹே வரப்ரதே
ஏஷ ஸோஹம் –இவ்வடியேன்
நிர்ப்பயஸ் அஸ்மி –அச்சம் அற்றவனாய் இருக்கிறேன் –
கடதாசி ஸார்வ பவ்மனானவானை என்னை நோக்காய் என்னுமா போலே விலக்ஷண விஷயத்தை காமுற்றோமே–
பிறர் அறிந்தால் என் படுவோம் என்று அஞ்சாதே கிடக்கிறேன்
அவிநயஸ் அஸ்மி –விநயம் அற்று இருக்கிறேன் –ஆச்சார்ய சேவையை கனவிலும் செய்து அறியேன்
ஹை –அந்தோ -கெட்டேன்-அவனுடைய வை லக்ஷண்யத்தையும் தம்முடைய ஸ்வரூபத்தையும் கண்டு
தார்மிகன் வைத்த தண்ணீர் பந்தலை அழிப்பாரைப் போலே ஆழ்வாராதிகள் அனுபவிக்கும் உன்னை
சம்போதித்து தூஷிக்கிற படி என்னே என்று வெறுக்கிறார்
யதஸ் –ஏன் எனில்
துர்விநீதே -சீர் திருந்தாமல் இருக்கிற
சேதஸி–என் நெஞ்சானது
த்வத் அங்க்ரவ் லிப்சாம் –உனது திருவடிகளில் விருப்பத்தை
அலப்தவதி சதி -அடையாது இருக்கும் அளவிலே
துஷ் கர்ம வர்ம பரிகர்மிதஸ் –தீ வினைகள் ஆகிற கவசங்களை அணிந்துள்ள
ஏஷ ஸோஹம் த்வத் அக்ரே -இவ்வடியேன் உன் எதிரில்
கிஞ்சித் ப்ரலபாமி –வாயால் வந்ததொன்றை பிதற்றா நின்றேன்
திரு முன்பே நிற்கைக்கும் அயோக்யனாய் இருந்து வைத்தும் கடாக்ஷ மழை சூழந்து இருக்க
விண்ணப்பம்க் செய்தேனே–என்ன அநீதி என்று அநு சயிக்கிறார்
ஞான பக்திகள் தலை எடுத்தார் பேசும் படிகளை அநு கரித்து பாசுரம் செய்தேனே-
பய விநயங்கள் அடியேனுக்கு உண்டாகில் இப்படிப் பேச ப்ரஸக்தி உண்டோ
நாணம் இல்லாச் சிறு தகையேன் நான் இங்கு அலற்றுவது என்

—————-

சவ்யாதிர் ஆதிர் அவிதுஷ்டிர் அநிஷ்ட யோக ஸ்வ அபீஷ்ட பஞ்சனம் அமர்ஷகரோ நிகர்ஷ
க்ருந்தந்தி சந்ததம் இமாநி மனோ மதீயம் ஹஸ்தீஸ ந த்வத் அபிலாஷ நிதி ப்ரஹாணிஸ்து-75-

ஹஸ்தீஸ-ஸ்ரீ ஹஸ்தி கிரி நாதனே
சவ்யாதிர் –சரீர வியாதியுடன் கூடின
ஆதிர் –மனோ வியாதி என்ன
அவிதுஷ்டிர் –நெடு நாள் அனுபவித்தும் திருப்தி பிறவாமை என்ன
அநிஷ்ட யோக –வேண்டாதவர்கள் வந்து சேர்வது என்ன
ஸ்வ அபீஷ்ட பஞ்சனம் –விரும்பிய பொருள்கள் கிடைக்காத படி தடை படுவது என்ன
அமர்ஷகரோ நிகர்ஷ –கோபத்தை உண்டாக்க வல்ல தாழ்ச்சி என்ன
அமர்ஷம் -ரோஷம் -அதை விளைக்கக் கடவ நிகர்ஷம் -குலம் ரூபம் வித்யா தனம் இத்யாதிகளில்
தனக்குள்ள தண்மை நிமித்தமான நிகர்ஷம்
இமாநி–ஆகிய இவைகள்
மதீயம் மனோ சந்ததம் –என் மனதை எப்போதும்
க்ருந்தந்தி –ஈர்கின்றன
ந த்வத் அபிலாஷ நிதி ப்ரஹாணிஸ்து-உன்னிடம் அன்பு வைப்பதாகிய நிதியின் இழவோ என்றால்
ந க்ருந்ததி -வருந்துகின்றது இல்லையே -உன்னிடம் அன்பு இல்லையே என்ற துக்கம் மாத்திரமே இல்லை என்கை
பகவத் விஷயத்தில் அபிலாஷை மாத்திரமே அக்ஷய பல பிரதமாகையாலே அதனை நிதி என்கிறார் —

யன் முஹூர்த்தம் க்ஷணம் வாபி வாஸூ தேவோ ந சிந்தயதே -சா ஹாநிஸ் தந் மஹச் சித்ரம் சா ப்ராந்திஸ்
ச சா விக்ரியா –என்று ஒரு க்ஷணம் சிந்தை மாறினாலும் மஹா ஆபத்து என்று சாஸ்திரம் சொல்லா நிற்க
அதிலே நான் கரையாதே கிடக்கிறேன்
விஷயாந்தரங்களுக்காகவே கரைந்து போகின்றேன்

—————-

வித்வேஷ மான மத ராக விலோப மோஹாதி ஆஜாந பூமிர் அஹம் அத்ர பாவே நிமஜ் ஜன்
நிர் த்வந்த்வ நித்ய நிரவத்ய மஹா குணம் த்வாம் ஹஸ்தீஸ க ச்ரயிதும் ஈஷிதும் ஈப்ஸிதும் வா –76-

நிர் த்வந்த்வ –ஞான அஞ்ஞானங்கள் ஸூக துக்கங்கள் -போன்ற த்வந்தம் இல்லாதவனாயும்
கொள்கை கொளாமை இலாதவன் –எள்கல் ராகம் இலாதான்
நித்ய நிரவத்ய–ஸ்வபாவமாகவே ஹேயபிரதிபடனாயும் உள்ள
ஹஸ்தீஸ–ஸ்ரீ பேர் அருளாளனே
வித்வேஷ –ஒரு வஸ்துவில் அகாரணமாக த்வேஷிப்பது
மான –ஆபீஜாத்யாதி ப்ரயுக்தமாக அஹங்கரிக்கை என்ன
மத -விஷய லாபத்தாலே கொழுப்படைவது
ராக -விஷய ப்ராப்தியை விரும்புகை
விலோப –விசேஷ லோபம் என்ன –ப்ராப்தமான பொருளை ஸத்பாத்ரத்தில் விநியோகம் செய்ய இடைச்சுவரான அபி நிவேசம்
மோஹாதி ஆஜாந பூமிர் –மோகம் முதலான துர்குணங்களுக்குப் பிறப்பிடமாய் –ஆதி சப்தம் காம க்ரோதாதிகள்
மொழியைக் கடக்கும் பெறும் புகழ் கொண்ட -ஸத் குண கணா நாமா காரரான இவர் –
இப்படிப்பட்ட தோஷங்களுக்கு ஜென்ம பூமியாக அருளிச் செய்து கொள்கிறார்
அத்ர பாவே –இந்த சம்சாரத்தில்
நிமஜ்ஜன் அஹம் –மூழ்கிக் கிடக்கிற அடியேன்
மஹா குணம் த்வாம் –சிறந்த குணமுடைய உன்னை
ச்ரயிதும் -அடைவதற்கும்
ஈஷிதும் –காண்பதற்கும்
ஈப்ஸிதும் –அடைய விரும்புவதற்கும்
க –எவ்வளவன் –ஒன்றுக்கும் அதிகாரி அல்லேன்
நிகர்ஷித்தின் எல்லையில் இருக்கும் நான் சர்வாதிகனான உன்னை அபி லஷிக்க எவ்வளவன்
சர்வாத்மநா அடியேன் அநதி காரி -என்கிறார்

——————–

புத்ராதய கதமமீ மயி ஸம்ஸ்திதே ஸ்யுஸ் இத்ய ப்ரதிக்ரிய நிரர்த்த ந சிந்தநேந
தூயே ந து ஸ்வயம் அஹம் பவிதாஸ்மி கீத்ருக் இத்யஸ்தி ஹஸ்தி கிரி நாத விமர்சலேச -76-

ஹஸ்தி கிரி நாத
மயி ஸம்ஸ்திதே சதி –நான் மாண்ட அளவிலே
புத்ராதய கதமமீ ஸ்யுஸ் இத்ய ப்ரதிக்ரிய நிரர்த்த ந சிந்தநேந –இந்த மக்கள் முதலானவர்கள்
எப்படி ஆவார்களோ என்றால் ப்ரதீகாரம் அற்றதாய் -அத ஏவ -வ்யர்த்தமான சிந்தையால்
அஹம் தூயே –அடியேன் கஷ்டப்படுகிறேன்
ஸ்வயம் கீத்ருக் பவிதாஸ்மி து –நாம் எப்படி ஆகப் போகிறோம் என்பது மாத்ரம்
விமர்சலேச –மே -நாஸ்தி –சிறிது ஆராய்ச்சியும் அடியேனுக்கு இல்லை –
நாம் நாளைக்கு எப்பாடு படப் புகா நின்றோமோ -என்று அல்பமும் சிந்தித்து அறியேன் கிடாய் –என்கிறார் –

ஸச் சிஷ்ய லக்ஷண பிரகரணத்தில் ஸ்ரீ வசன பூஷணத்தில் –
ஸ்வ தோஷத்துக்கும் பகவத் பாகவத குணங்களுக்கும் காலம் போருகையாலே–என்று பிரதமத்தில்
ஸ்வ தோஷ அனுசந்தானம் சொல்லிற்றே –
ஸ்ரீ ஆழ்வான் சிஷ்ய லக்ஷணத்துக்கு பிரதம நிதர்சன பூமி அன்றோ
எனவே இவரது ஸ்ரீ ஸூக்திகளிலே பகவத் குண அனுசந்தானம் சுருங்கி
ஸ்வ தோஷ அனுசந்தானமே பெருகி இருக்குமே
ஸ்ரீ மா முனிகளும் ஸ்ரீ வத்ஸ சிஹ்ன சரணம் யதிராஜமீடே-என்று அன்றோ அருளிச் செய்துள்ளார்

——————–

சம்பாசலம் பஹுல துக்கம் அநர்த்த ஹேது அல்பீய இத்யபி விம்ருஷ்டிஷு த்ருஷ்ட தோஷம்
துர் வாசநா த்ரடிமதஸ் ஸூகம் இந்த்ரியோத்தம் ஹாதும் ந மே மதிரலம் வரதாதி ராஜ –78-

வரதாதி ராஜ —
விம்ருஷ்டிஷு –ஆராய்ச்சி செய்யும் அளவில்
சம்பாசலம் இதி –மின்னல் போல் க்ஷணிகமானது என்றும்
பஹுல துக்கம் இதி -துக்க பிரசுரமானது என்றும்
அநர்த்த ஹேதுர் இதி –அநர்த்தங்களுக்கு காரணம் என்றும்
அல்பீய இத்யபி -அதியல்பம் என்றும்
இப்படியாக
த்ருஷ்ட தோஷம் –ப்ரத்யஷிக்கப்பட்ட தோஷங்களை யுடைத்தாயும்
இந்த்ரியோத்தம்–இந்திரிய ஜன்யமாயுள்ள
ஸூகம் மே மதி–விஷய ஸூகத்தை என் புத்தியானது
துர் வாசநா த்ரடிமதஸ் –துர் வாசனையின் உறைப்பினாலே
ஹாதும் நாலம் –விட மாட்டாது இருக்கிறது

மின்னின் நிலையில மன்னுயிர் ஆக்கைகள் –சரீரம் அஸ்திரமானாலும்
இந்திரிய ஸூகம் க்ஷணிகமே யானாலும் -துக்க அம்சமே பிரசுரமாய் இருக்கும் -அநர்த்த ஹேதுவாயும் இருக்கும்
தோஷங்கள் ஸூ வியக்தமாய் இருந்தாலும் துர் வாசனா விபவம் இந்த ஸூக ஆபாசங்களிலே
மேலும் மேலும் அபி நிவேசத்தை பெருக்குமே ஒழிய விரக்திக்கு ஹேதுவாகிறது இல்லையே என்கிறார்

—————

புத்த்வா ச நோ ச விஹித அகரணை நிஷித்த சம் சேவனைஸ் த்வத் அபசார சதைர் அஸஹ்யை
பக்தாகசாம் அபி சதைர் பவதாபி அகண்யை ஹஸ்தீஸ வாக் தநு மனோ ஜெனிதை ஹதோஸ்மி -79-

ஹே ஹஸ்தீஸ
புத்த்வா ச –தெரிந்தும்
நோ புத்த்வா ச–தெரியாமலும்
வாக் தநு மனோ ஜெனிதை –வாக்கு என்ன சரீரம் என்ன மனஸ்ஸூ என்ன இவைகளால் உண்டாக்கப் பட்ட
பவதாபி அகண்யை –சர்வசக்தனான உன்னாலும் எண்ண முடியாத
ச விஹித அகரணை –விஹிதங்களைச் செய்யாமை யாகிற பாபங்களாலும்
நிஷித்த சம் சேவனைஸ் –ஸாஸ்த்ர நிஷித்தங்களைச் செய்கையாகிற பாபங்களாலும்
த்வத் அபசார சதைர் –உன் திறத்தில் செய்யும் பல பல அபசாரங்களாலும்
அஸஹ்யை -சர்வ ஸஹிஷ்ணுவான உன்னாலும் பொறுக்க ஒண்ணாத
பக்தாகசாம் சதைர் அபி –பல பல பாகவத அபசாரங்களாலும்
ஹதோஸ்மி -கெட்டேன்

கரண த்ரயத்தாலும் அடியேன் செய்து போரும் அபசாரங்களுக்குத் தான் ஒரு வரம்பு உண்டோ –
புத்தி பூர்வகம் ப்ரமாதிகம் அகதிகம்–த்ரிவிதமாய் இருக்குமே
இடகிலேன் ஓன்று அட்ட கில்லேன் ஐம்புலன்கள் வெல்ல கில்லேன் கடவனாகிக் காலம் தோறும் பூப் பறித்து ஏத்த கில்லேன்
அக்ருத்ய கரணத்தில் காட்டில் பகவத் அபசாரம் க்ரூரதரமாய்
அதிலும் பாகவத அபசாரம் க்ரூர தரமாய்
அது தன்னிலும் அஸஹ்ய அபசாரம் அதிமாத்ர க்ரூர தரமாய் –பகவத் நிக்ரஹம் அதிசயித்து இருக்கும்
பஹவோ ந்ருப கல்யாண குணா புத்ரஸ்ய சந்தி தே –இருப்பினும் உனது கல்யாண குண கணங்களை எண்ணி முடித்தாலும்
என்னுடைய அபராத கணங்கள் அஸங்க்யேயங்கள்
இப்படிப்பட்ட அபராத சஹஸ்ரங்களாலே ஸ்வரூபத்தை இழந்தேன் -கெட்டேன் என்கிறார்

—————-

த்வத் தாஸ்யம் அஸ்ய ஹி மம ஸ்வ ரஸ ப்ரஸக்தம் தச் சோரயன் அயம் அஹம் கில சஸ்க்கல ப்ராக்
த்வம் மாமகீந இதி மாம் அபி மந்யஸே ஸ்ம ஹஸ்தீஸ சம்சய நஸ் தமிமம் விவாதம் -80-

ஹஸ்தீஸ
அஸ்ய மம–இப்படிப்பட்ட மஹா பாபியான எனக்கு
த்வத் தாஸ்யம் –உன் பக்கல் அடிமையாய் இருப்பது அன்றோ
ஸ்வ ரஸ ப்ரஸக்தம் ஹி –ஸ்வா ரசிகமானது–ஸ்வதஸ் சித்தம்
அயம் அஹம்–அந்த நான்
ப்ராக்-பண்டு எல்லாம்
தச் சோரயன் –அந்த ஸ்வதஸ் சித்த தாஸ்யத்தை களவு காணா நின்றவனாய்
சஸ்க்கல கில –நழுவித் போந்தேன் காண்
த்வம் –நடுவே வந்து உய்யக் கொள்கின்ற நாதனான நீ
மாம்–இப்படிப்பட்ட என்னை
மாமகீந இதி அபி மந்யஸே ஸ்ம –இவன் நம்முடையவன் என்று அபிமானித்து அருளினாய்
நஸ் –உனக்கும் நமக்கும் உண்டான
தமிமம் விவாதம் -நான் உன் தாசன் அல்லேன் என்று கை கழியப் போவதும் –
நீ என் தாசன் என்று என்னை நீ பின் தொடர்வதுமான இந்த வி சம்வாதத்தை
சம்சமய –இனி எப்போதும் தலை எடுக்க ஒண்ணாதபடி சமூல சாந்தி செய்து அருள்வாய்

ஆக இவ்வளவும் ஸ்வ தோஷ சமுதாய அனுசந்தானம் செய்து அருளி –
பரகத ஸ்வீ காரம் அடியாக ஸ்வ ஸ்வரூபத்தை பெற்றேன் என்கிறார் இதில்
திருவடித் தாமரைகளில் தாஸ்ய வ்ருத்தி அன்றோ ஸ்வ ரஸ ப்ராப்தமாய் இருப்பது
சேக்ஷத்வாதிகளையே பிரதான ஆத்ம தர்மமாக்கி
ஞாத்ருத்வாதிகளை தத் அநு குணமாக நம் பூர்வர்கள் அருளிச் செய்வர்களே
அடியேன் உள்ளான் என்று அடிமையையே இட்டு ஆத்மாவை நிரூபித்து அருளிச் செய்தபடி கண்டோமே
யானே என்னை அறிய கில்லாதே யானே என் தனதே என்று இருந்த என்னை
இசைவித்து என்னை உன் தாள் இணைக் கீழ் இருத்தும் அம்மான் —
உடைமையை பேண வேண்டிய க்ருத்யம் உடையவனுக்கே அன்றோ
த்வம் மே அஹம் மே என்ற விவாதம் ஒரு நாளும் உண்டாகாத படி ச மூலமாகப் போக்கி அருள வேணும்
உன்தன்னோடு விவாதம் செய்யாதபடி கிருபை செய்து அருள வேணும் என்கிறார் –

———————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் திரு வடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் ஸ்வாமிகள் திரு வடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள்  ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு வடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் அருளிச் செய்த ஸ்ரீ வரத ராஜ ஸ்தவம் -ஸ்லோகங்கள் -61-70–ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் உரை –

October 22, 2019

சம்போர் அம் போருஹ முக சகா சந் ஸஹாங்கச் ச சாங்க
குர்வன் சேவாம் வரத விகலோ வ்ருத்த ஹீநஸ் ஸூ வக்ரஸ்
த்வத் பாதாப்ஜே ப்ரியமக நகச் சத்ம நாச்ரித்ய நித்யம்
சத் வ்ருத்தோ அபூத் ச ச தச குண புஷ்கலோ நிஷ் கலங்க -61-

அம் போருஹ முக–தாமரை போன்ற திரு முகத்தை உடையவனாய்
ப்ரியமக–யஜ்ஜ பிரியனான
ஹே வரத
ஏற்கனவே
ஸஹாங்க–பாபம் உடையவனாக –/-2-களங்கத்தை உடையவனான
ச சசாங்க –அந்தச் சந்த்ரனானவன்
சம்போர் –ருத்ரனுக்கு
சகா –தோழனாய் இருந்து கொண்டு
சேவாம் குர்வன் –சிரோ பூஷணமாய்ச் சேவையைச் செய்தவனாயும்
விகலோ –வித்யா விஹீனனாய் -/-2-மூளியாய்
வ்ருத்த ஹீநஸ் –சதாசார ஹீனனாய் -/-2-உருண்டை வடிவம் இழந்தவனாய்
ஸூ வக்ரஸ்–குடிலை ஹ்ருதயனாய் -/-2-மிகவும் கோணலான ஆகாரம் உடையவனாய்
சந் -ஆகா நின்று கொண்டு
நகச் சத்மந –நகங்கள் என்கிற வ்யாஜத்தாலே
த்வத் பாதாப்ஜே நித்யம் ஆஸ்ரித –உன் திருவடித் தாமரைகளை தினமும் ஆஸ்ரயித்து
நிஷ் கலங்க -களங்கம் அற்றவனாய்
புஷ்கலோ -நித்யம் பூர்ணனாய்
சத் வ்ருத்தோ -சதாச்சார்யம் உடையவனாய் –உருண்டை வடிவம் உடையவனாய்
தச குண –பதின் மடங்கு பெருகினவனாய்
அபூத் –ஆனான்

பத்து திரு விரல்களிலும் பத்து சந்திரனானான்-நகத்வ அவஸ்தையில் பூர்ணனானான்

யோ ஜாத க்ரஸிரமர மலீ ச சிரஸா சம்பாவிதச் சம்பு நா சோயம் யச் சரணாஸ்ரயீ சச தரஸ் நூநம் நக வ்யாஜத
பூர்ணத்வம் விமலத்வம் உஜ்ஜ்வல தயா சார்தம் பஹத்வம் ததா யதாஸ்தம் தருஷண்ட சைல நிலையம்
வந்தாமஹீ ஸூந்தரம் -என்றும் அங்கும் உண்டே –

————

த்வத் பாதாப்ஜே ப்ரஜாதா ஸூரசரித் அபவத் ப்ராக் சதுர்த்தா ததஸ் தாஸூ
ஏகாம் தத்தே த்ருவஸ் சா த்ரி புவநம் அம்புநாத் த்ரீந் பதோ பாவ யந்தீ
தத்ரைகா கம் வ்ரஜந்தீ சிவயதி து சிவம் சா புநஸ் சப்த தாபூத்
தாஸ்வேகா காம் புநாநா வரத சகரஜ ஸ்வர்க்க சர்கம் சகார–62-

ஹே வரத
த்வத் பாதாப்ஜே –உன் திருவடித் தாமரையில்
ப்ரஜாதா -உண்டான
ஸூரசரித் –கங்கையானது
ப்ராக்-முந்துற முன்னம்
சதுர்த்தா–நான்கு பிரிவாக
அபவத் -ஆயிற்று
ததஸ் –பிறகு
தாஸூ –அந்த நான்கில்
ஏகாம் – த்ருவஸ் -தத்தே ஸ்ம —ஒன்றைத் உத்தான பாத சக்ரவர்த்தி திரு மகனான –
த்ருவனானவன் தரித்தான்
சா –என்னால் தரிக்கப்பட்ட அது
த்ரீந் பதோ-மூன்று மார்க்கங்களை
பாவ யந்தீ சதீ –உண்டாக்கா நின்று கொண்டு
த்ரி புவநம் –ஸ்வர்க்க -அந்தரிக்ஷ -பாதாள லோக த்ரயத்தை
அம்புநாத் –பரிசுத்தம் ஆக்கிற்று
தத்ர –மூன்று வழியாகப் பெருகின அவற்றுள்
கம் வ்ரஜந்தீ –அந்தரிக்ஷம் நோக்கிச் செல்கின்ற
ஏகா து -ஒரு நதியோ என்றால்
சிவம் சிவயதி –ருத்ரனைப் பரி சுத்தம் ஆக்குகிறது
கஸ்ய பாதோதகேந ச சிவ ஸ்வ சிரோத்ருதேந –ஸ்ரீ ஆளவந்தார்
சா புநஸ் –சிவனால் தரிக்கப்பட்ட கங்கையோ என்றால்
சப்த தாபூத் -ஏழு பிரிவாக ஆயிற்று
தாஸூ -அவைகளில்
காம் புநாநா–பூமியைப் பரி சுத்தமாகச் செய்கின்ற
ஏகா -ஒரு கங்கை யானது
சகரஜ ஸ்வர்க்க சர்கம் சகார–சகர புத்ரர்களுக்கு ஸ்வர்க்க ஸ்ருஷ்ட்டியைப் பண்ணிற்று –
சகர புத்திரர்களை ஸ்வர்க்கம் அடையச் செய்தது -என்றவாறு

குறை கொண்டு நான்முகன் குண்டிகை நீர் பெய்து மறை கொண்ட மந்திரத்தால் வாழ்த்தி
கறை கொண்ட கண்டத்தான் சென்னி மேல் ஏறக் கழுவினான் அண்டத்தான் சேவடியை ஆங்கு–
திரு பாத தீர்த்தம் பலபடியாக பெருகின படியை அனுபவிக்கிறார்
இந்த ஸ்லோகத்தால் சர்வ லோகத்தையும் பரிசுத்தப் படுத்த வல்ல
ஸ்ரீ பாத தீர்த்தத்தின் மஹிமையை வெளியிட்டு அருளினார்

இந்த ஸ்லோகம் ஸ்ரக்தா வ்ருத்தம்

————————

பரிஜன பரி பர்ஹா பூஷணாநி ஆயுதாநி ப்ரவர குண கணாச்ச ஞான சக்த்யாதயஸ்தே
பரமபதம் அத அண்டானி ஆத்ம தேஹஸ் ததாத்மா வரத சகலமேதத் சம்ஸ்ரிதார்த்தம் சகர்த்த –63-

ஹே வரத
பரிஜன-சேஷ சேஷாசநாதி பரிஜனங்களும்
பரி பர்ஹா -சத்ர சாமராதி பரிச் சதங்களும்
பூஷணாநி –கிரீட குண்டலாதி பூஷணங்களும்
ஆயுதாநி –திரு ஆழி திருச்சங்கு முதலிய திவ்ய ஆயுதங்களும்
ஞான சக்த்யாதயஸ் தே ப்ரவர குண கணாச்ச –ஞான சக்தி முதலிய ப்ரசித்தங்களான
சிறந்த குண கணங்களும்
பரமபதம் –பரமபதமும்
அத அண்டானி -அண்டங்களும்
ஆத்ம தேஹஸ் -ஸ்வ அசாதாரண விக்ரஹமும்
ததாத்மா –திவ்ய ஆத்ம ஸ்வரூபமும்
சகலமேதத் –ஆகிய இவை எல்லாவற்றையும்
சம்ஸ்ரிதார்த்தம் சகர்த்த –ஆஸ்ரிதர்களுக்கு ஆக்கினாய்

ஸ்ரீ த்வய விவரணமாகவே இந்த ஸ்தகம்
முதல் ஸ்லோகம் ஸ்ரீ மத் சப்தார்த்தம் –
மேல் முதல் சதகம் நார பதார்த்தவேந ஸ்ரீ திருமலையின் சிறப்பை அருளிச் செய்து
நாராயண பதம் -குண பிரதான விவஷையாலே -திருக் கல்யாண குணங்களை த்வதீய சதகத்தில் அருளிச் செய்து
திவ்ய மங்கள விக்ரஹ யோகமும் உண்டே -ஆகவே வடிவு அழகு அனுபவத்தில் இது வரை அனுபவம்
இது ஸ்ரீ ராம ஸ்ரீ கிருஷ்ணாதி திரு மேனி அனுபவத்தில் கொண்டு மூட்டிற்று
அதுக்கு முக உரை இந்த ஸ்லோகம்

ந தே ரூபம் ந சாகாரோ ந ஆயுதாநி ந சாஸ்பதம் -ததா அபி புருஷா காரோ
பக்தா நாம் த்வம் ப்ரகாஸஸே -ஸ்ரீ ஜித்தாந்தா ஸ்லோக விவரணம் இது –

அடியார்கள் குழாங்களை உடன் கூடுவது என்று கொலோ –என்று வாய் வெருவுகையாலே பரிஜனம் ஆஸ்ரிதற்கு ப்ராப்யம்
நித்ய அபி வாஞ்சித பரஸ்பர நீச பாவை மத் தைவதை பரிஜநைஸ் தவ சங்க ஸீய–ஸ்ரீ வைகுண்ட ஸ்தவம்
சத்ர சாமராதி -கைங்கர்ய உபகரணங்களும் ஆஸ்ரித அர்த்தமே
எப்போதும் கை கழலா நேமியான் நம் மேல் வினை கடிவான்
கூராழி வெண் சங்கு ஏந்திக் கொடியேன் பால் வாராய்
திவ்ய ஆயுத பாரதந்தர்யத்தை ஜெயத்ர வத பிரகாரணத்திலே கண்டு தெளியலாம்
ஞானம் அஞ்ஞர்க்கு –சக்தி அசக்தர்க்கு -க்ஷமை சாபராதற்கு -கிருபை துக்கிகளுக்கு -வாத்சல்யம் ச தோஷர்க்கு –
சீலம் மந்தர்க்கு -ஆர்ஜவம் குடிலர்க்கு -ஸுவ்ஹார்த்தம் துஷ்ட ஹ்ருதயர்க்கு -மார்த்தவம் விஸ்லேஷ பீருக்களுக்கு –
ஸுவ் லப்யம் காண ஆசைப்பட்டார்க்கு –
ஆஸ்ரித விரோதி நிரசனார்த்த தயா க்ரோதாரபி கல்யாண குண சப்தேந ஸங்க்ரஹ —
வானவர் நாட்டையும் நீ கண்டு கொள் என்று வீடும் தரும் நின்று நின்றே
திவ்ய மங்கள விக்ரஹமும் ஆஸ்ரிதர்க்கே
பரமபதத்தில் ஸூரி யோக்யம் –
வ்யூஹத்தில் ஸ்வேதா தீப வாசிகளுக்கு போக போக்யம் -ப்ரஹ்மாதிகளுக்கு ஆஸ்ரயணீயம்
விபவத்தில் -அதீந்த்ரிய விக்ரஹத்தை சாது பரித்ராண அர்த்தமாக இந்திரிய கோசரமாக்கி அனுபவிப்பிக்கும்
பின்னானார் வணங்கும் சோதியே அர்ச்சை-அஸ்மதாதிகளுக்கே
திவ்யாத்மா ஸ்வரூபமும் பரார்த்தமாய் -நிலாத் தென்றல் சந்த நாதிகள் போலவே –

இந்த ஸ்லோகம் மாலினீ வ்ருத்தம்

———————–

அநாப்தம் ஹி ஆப்தவ்யம் ந தவ கில கிஞ்சித் வரத தே
ஜெகஜ் ஜென்ம ஸ்தேம ப்ரலய விதயோ தீ விலசிதம்
ததாபி ஷோ தீயஸ் ஸூர நர குலேஷு ஆஸ்ரித ஜனாந்
சமாஸ்லேஷ்டும் பேஷ்டும் தத் அஸூக க்ருதாம் சாவதரஸி–63-

ஹே வரத
தவ அநாப்தம் –உனக்கு முன்பு கிடைக்காததாய்
ஆப்தவ்யம் –பிறந்து படைக்க வேண்டியதாக
கிஞ்சித் ந கில ஹி –ஒன்றும் இல்லை இறே-ஏன் என்றால்
ஜெகஜ் ஜென்ம ஸ்தேம ப்ரலய விதயோ —
ஜகத்துக்களின் ஸ்ருஷ்ட்டி ஸ்திதி சம்ஹார கார்யங்கள்
தே தீ விலசிதம் -உனது சங்கல்பத்தின் விலாசமாகவே நிகழ்கின்றது அன்றோ
ததாபி -அப்படிப்பட்ட அவாப்த ஸமஸ்த காமனாயினும்
ஆஸ்ரித ஜனாந் –க்ஷண விரஹ அஸஹிஷ்ணுக்களான பாகவதர்களை
சமாஸ்லேஷ்டும்-அணைக்கைக்காகவும்
தத் அஸூக க்ருதாம்–அந்த பாகவதருக்கு தீங்கு இழைக்கும் துஷ்டர்களை
பேஷ்டும் ச–பொடி படுத்துவதற்கும்
ஷோ தீயஸ் ஸூர நர குலேஷு வதரஸி—அதி ஷூத்ரமான தேவ மனுஷ்யாதி ஜாதிகளில் அவதரித்து அருளா நின்றாய்

கள்ள மாயா உன்னை என் கண் காண வந்து ஈயாயே
என் கண்கட்க்குத் திண் கொள்ள ஒரு நாள் அருளாய் உன் திரு உருவே
மழுங்காத ஞானமே படையாக மலருலகில் தொழும்பாயார்க்கு அளித்தால் உன் சுடர்ச் சோதி மறையார்த்தே
ஈஸ்வரன் அவதரித்துப் பண்ணின ஆனைத் தொழில்கள் எல்லாம் பாகவத அபசாரம் பொறாமை என்று ஜீயர் அருளிச் செய்வர்
சங்கல்ப மாத்திரத்தாலே சர்வத்தையும் நிர்வகிக்க வல்ல சர்வசக்தியான சர்வேஸ்வரன் தன்னை அழிய மாறி
இதர சஜாதீயனாய் அவதரித்துக் கை தொடானாய் நின்று செய்த ஹிரண்ய ராவணாதி நிரசன ரூபங்களான
அதி மானுஷ சேஷ்டிதங்கள் எல்லாம் ப்ரஹ்லாதன் மஹரிஷிகள் தொடக்கமான அவ்வோ பாகவத விஷயங்களில்
அவ்வவர் பண்ணின அபிசார சஹியாமையாலேயே என்று ஆப்ததமரான நஞ்சீயர் அருளிச் செய்வார்
என்று மா முனிகள் வியாக்யானம்

இந்த ஸ்லோகம் சிகிரிணீ வ்ருத்தம் –

———————-

விவேகதியம் ஏகத ஹி அபிநிவேச லேசா ஹரேத்
மஹத் த்வபிநிவேசம் கிமுத தந் மஹிம் நஸ் தவ
அஹோ வி சத்ருஸே ஜகத் அவததர்த்த பார்த்தாதிகம்
நிஜம் ஜனம் உதஞ்சயந் வரத தம் சமாஸ்லேஷக–65-

ஹே வரத
ஏகத -ஒரு வஸ்துவில் உள்ள
அபிநிவேச லேசா -ஆசாலேசமும்
விவேகதியம் -இது தக்கது இது தகாதது என்கிற பகுத்தறிவு ஆகிற விவேக ஞானத்தை
ஹரேத் ஹி –கொள்ளை கொள்ளும் இறே
மஹத் அபிநிவேசம் து -அதிகமான ஆசையோ என்றால்
கிமுத -விவேகத்தை அழிக்கும் என்பதில் என்ன சம்சயம்
தத் –ஆகையால்
தவ மஹிம்நஸ்–உனது பெருமைக்கு
வி சத்ருஸே-அனுரூபம் அல்லாத
ஜகதி–இந்த லோகத்தில்
பார்த்தாதிகம்-அர்ஜூனாதிகளை
நிஜம் ஜனம் உதஞ்சயந்–பந்து ஜனமாக சம்பாவியா நின்ற
தம் சமாஸ்லேஷக— –அந்த அர்ஜூனாதி ஜனத்தை தன்னோடே ஒரு நீராக்கச் செய்கிறவனாய்
அவததர்த்த -அவதரித்து அருளினாய்
அஹோ-இது ஒரு ஸுவ்சீல்யம் இருந்தபடி என் –

அபி நிவேச வஸீக்ருதே சேதஸாம் பஹு விதாம் அபி சம்பவதி ப்ரம–ஆகம ப்ராமாண்யம் -ஆளவந்தார்
ஆசை பெருக ஆராய்ச்சி குறுகுமே
மஹதோ மந்தைஸ் ஸஹ நிரந்தரேண சம்ஸ்லேஷமே ஸுவ்சீல்யம்
இருள் தரும் மா ஞாலத்தில் திருவவதரிக்கை -அர்ஜுனன் அக்ரூரர் விதுரர் மாலா காரார் இத்யாதிகளுடன்
ஸம்ஸ்லேஷிக்கையில் உள்ள அதி அபி நேசமே ஹேது என்றதாயிற்று

இந்த ஸ்லோகம் ப்ருத்வீ வ்ருத்தம்

——————-

சம்ஸ்லேஷ பஜதாம் த்வரா பரவச காலேந சம்சோத்ய தாந்
ஆநீய ஸ்வ பதே ஸ்வ சங்கம க்ருதம் சோடும் விலம்பம் பத
அஷாம் யந் ஷமிணாம் வரோ வரத சந்நத்ர அவதீர்னோ பவே
கிம் நாம ஸ்வம் அசம்ஸ்ரிதேஷு விதரந் வேஷம் வ்ருனீஷே து தாந் –66-

ஹே வரத
ஷமிணாம் வரோ த்வம் –பொறுமை சாலிகளுள் சிறந்த நீ
பஜதாம்-பக்தர்களுடைய
சம்ஸ்லேஷ –கலவியில்
த்வரா பரவச –மிகவும் த்வரிதரனாய்
அத ஏவ
தாந் -அந்த பக்தர்களை
காலேந சம்சோத்ய –காலக்ரமமாக -சீர் திருத்தி
ஸ்வ பதே ஆநீய–தனது நிலையிடமாகிய பரமபதத்தில் கொணர்ந்து சேர்த்துக் கொண்டு –
அல்லது உனது திருவடி சேர்த்துக் கொண்டு
ஸ்வ சங்கம க்ருதம் விலம்பம் –அவர்களை உன்னோடு அணையச் செய்வதில் ஏற்படுகிற விளம்பத்தை
சோடும்–ஸஹிப்பதற்கு
அஷாம் யந் -வல்லவன் அல்லனாய்
அத்ர–இருள் தரும் மா ஞாலத்தில்
அவதீர்னோ பவே -பிறந்தாயில் பிறந்திடு கிடாய்
அதை பற்றி நான் கேட்க வரவில்லை
கிம் து –பின்னையோ என்றால்
அசம்ஸ்ரிதேஷு–அநாஸ்ரிதர்கள் இடத்தில்
வேஷம்-உனது திவ்ய மங்கள விக்ரஹத்தை
விதரந்-அநு பாவ்யமாய்க் கொடா நின்றவனாய்
தாந் த்வம் வ்ருனீஷே –நீ திரு உள்ளம் பற்றுகிறாயே
இதம் கிம் நாம –இது என் கொல்

ஜன்மாந்தர ஸஹஸ்ரேஷு தபோ ஞான சமாதிபி-நராணாம் ஷீண பாபாநாம் கிருஷ்ண பக்தே ப்ரஜாயதே
ஒன்றி ஒன்றி நல் தவம் செய்து ஊழி ஊழி தோறு எலாம்–இந்த க்ரமத்தில் வரும் அளவும் பார்த்து இருக்கும்
விளம்ப ஸஹிஷ்ணுத்வம் அவனுக்கு இல்லையே
ஞானீத் வாத்மைவ மே மதம் -அபிநிவேச அதிசயத்தால் திருவவதாரம்
ஆனால் -வைது நின்னை வல்லவா பழித்தவர்க்கும் மாறில் போர் செய்து நின்ன செற்றத்தீயின் வெந்தவர்க்கும்
வந்து உனை எய்தலாகும் என்பர் –திருச்சந்த –111-
நிராங்குச ஸ்வாதந்தர்யம் கரை அழியப் பெருகப் புக்கால் –உக்காந்தார் யுகாவாதார் என்று வாசி வையாதே
ஓக்கத் திரு உள்ளம் பற்றுகிறது என் கொல் என்று தலை சீய்க்கிறார்

——————-

வரத யதி ந புவி நாவாதரிஷ்யஸ் சுருதி விஹிதாஸ் த்வத் உபாசந அர்ச்சாநாத்யாஸ்
கரண பத விதூரகே சதி த்வயி அவிஷயதா நிக்ருதா கில அபவிஷ்யந் –67-

ஹே வரத
புவி-இவ்வுலகில்
நாவாதரிஷ்யஸ் யதி –நீ அவதரியாமல் போவாய் ஆகில்
த்வயி -பர வ்யூஹ அந்தராம்யாகாரமாய் இருக்கிற நீ
கரண பத விதூரகே சதி –இந்திரிய மார்க்கங்களுக்கு தூரஸ்தனாய் இருக்கும் அளவில்
சுருதி விஹிதாஸ் -வேதங்களில் விதிக்கப்பட்ட
த்வத் உபாசந அர்ச்சாநாத்யாஸ் –உன்னை உபாசித்தல் ஆராதித்தால் முதலிய கிரியைகள்
அவிஷயதா நிக்ருதா–நிர் விஷயங்களாய் ஒழிவதனால் திரஸ் க்ருதங்களாக
அபவிஷ்யந் கில–ஆகி விடும் அத்தனை அன்றோ –

அப்பால் முதலாய் நின்ற அளப்பரிய ஆரமுது–பரத்வம் அண்டத்துக்கு புறம்பே பெருகிக் கிடக்கும் ஆவரண ஜலம்
பாலாழி நீ கிடைக்கும் பண்பை நாம் கேட்டேயும்–காண அரிய வ்யூஹம் –துஷ் ப்ராபமான பாற் கடல்
கட்கிலீ–அஷ்டாங்க யோக மஹா யத்னம் கொண்டே காணும் படி – -பூதக ஜலம்-போலே அந்தர்யாமி
மண் மீது உழல்வாய் –பெருக்காறு போலே விபவம் -சஞ்சரித்து அருளாது ஒழிந்தால்
நிதித்யாசி தவ்ய –அர்ச்சயேத் –பிரணமேத் –ப்ரதக்ஷிணீ குர்யாத் –இவற்றுக்கு விஷயம் இன்றிக்கே ஒழியுமே

இந்த ஸ்லோகம் புஷ்பிதாக்ரா வ்ருத்தம் –

——————

யத் அபராத சஹஸ்ரம் அஜஸ்ரஜம் த்வயி சரண்ய ஹிரண்ய உபாவஹத்
வரத தேந சிரம் த்வம் அவிக்ரிய விக்ருதிம் அர்ப்பக நிர்ப்பஜ் நாத் அகா-68–

சரண்ய ஹே வரத –சரண்யனான ஓ வரதனே
ஹிரண்ய-ஹிரண்ய கசிபு யானவன்
த்வயி–உன் விஷயத்தில்
அஜஸ்ரஜம் –ஸார்வ காலிகமான
யத் அபராத சஹஸ்ரம் –யாதொரு ஆயிரக் கணக்கான அபராதத்தை
உபாவஹத்–செய்தானோ
தேந –அந்த அபராத சஹஸ்ரத்தால்
சிரம் –நெடு நாள் வரையில்
அவிக்ரிய–விகாரமே யுண்டாகாது இருந்த
த்வம்–நீ
அர்ப்பக நிர்ப்பஜ் நாத்–சிறு குழந்தை யாகிற ப்ரஹ்லாதனுக்கு நேர்ந்த நலிவு காரணமாக
விக்ருதிம் அகா— மனோ விகாரத்தை அடைந்தாய் –

ஆஸ்ரித விஷயத்தில் பஷ பாதம் பிரசித்தம் அன்றோ –
த்வயி கிஞ்சித் சமா பந்நே கிம் கார்யம் சீதயா மம –என்பவன் அன்றோ
வரத்தால் வலி நினைந்து மாதவ நின் பாதம் சிரித்தாள் வந்நகாநாம் என்றே துரத்தினால் ஈரரியாய் நேர்
வலியோனாய விரணியனை ஓரரியாய் நீ இடந்ததூன் –முதல் திருவந்தாதி -90-ஒட்டி இந்த ஸ்லோகம்

இந்த ஸ்லோகம் த்ருத விலம்பித வ்ருத்தம்

————————–

த்வாம் ஆம நந்தி கவய கருணை அம்ருதாப்தே ஞான க்ரியா பஜன லப்யம் அலப்யம் அந்யை
ஏதேஷு கேந வரத உத்தர கோசலஸ்தா பூர்வம் ச தூர்வம் அப ஜந்தா ஹி ஜந்தவஸ் த்வாம்–69-

கருணை அம்ருதாப்தே வரத–அருளாகிய அமிருதத்துக்கு கடல் போன்ற ஓ வரதனே
கவய–பராசர பாரஸர்யாதி கவிகள்
த்வாம் -உன்னை
ஞான க்ரியா பஜன லப்யம்–ஞான யோக கர்ம யோக பக்தி யோகங்களால் ப்ராப்யனாகவும்
அந்யை அலப்யம் –உபாயாந்தரங்களினாலே அப்ராப்யனாகவும்
ஆம நந்தி –ஓதி வைத்து இருக்கிறார்கள்
பூர்வம்–முன்பு ஸ்ரீ ராமாவதாரத்தில்
உத்தர கோசலஸ்தா ச ஜந்தவா –உத்தர கோசலத்தில் உள்ள ஜந்துக்கள்
ச தூர்வம்–த்ருணம் உட்பட
த்வாம்-அபி ஜந்த–உன்னை அடைந்தவன் அன்றோ -அப்படி அடைந்ததானது
ஏதேஷு கேந –கீழ்ச் சொன்ன கர்ம ஞான பக்தி யோகங்களுள் எந்த உபாயம் கொண்டு –

யாதிருச்சிகம் ப்ராசங்கிகம் ஆனு ஷங்கிகம் போன்ற ஸூஹ்ருத விசேஷங்கள் -ஸாஸ்த்ர விஹிதமும் சேதன விதிதமும்
இன்றிக்கே தானே கல்பித்தும் கல்பித்த அவற்றை ஓன்று பத்தாக்கி நடத்திக் கொண்டு போறும் சஹஜ காருண்ய விசேஷம்
தேவபிரான் கருணைக்கு பிறந்தகம் -பேர் அருளாளன் அன்றோ
உன்னுடைய நிர்ஹேதுக கிருபையே பற்றாசாக அன்று சாராசரங்களை வைகுந்தத்துக்கு ஏற்றி அருளினாய்

இந்த ஸ்லோகம் வசந்த திலக வ்ருத்தம்

——————–

பஜத்ஸூ வாத்சல்ய வசாத் சமுத் ஸூகஸ் பிரகாமம் அத்ர அவதரேர் வரப்ரத
பவேச்ச தேஷாம் ஸூலபோ த கிந்ந்விதம் யதங்க தாம் நா நியதஸ் புராருதஸ்–70-

அங்க வரப்ரத–வாராய் வரதனே
த்வம் பஜத்ஸூ –நீ பக்தர்கள் பக்கலிலே
வாத்சல்ய வசாத் –ப்ரீதி விசேஷத்தாலே
சமுத் ஸூகஸ் –மிக்க விருப்பம் யுடையவனாய்
அத்ர -இவ் விபூதியிலே
பிரகாமம் அவதரேர் -வேண்டியபடி அவதரித்துக் கொள்
அத தேஷாம்–அதற்கு மேல் அந்த அன்பர்களுக்கு
ஸூலப்பச்ச–ஸூ லபனாயும்
பவே–ஆகு கிடாய்
புரா -பண்டு ஸ்ரீ கிருஷ்ண அவதாரத்தில்
தாம் நா–தாம்பினால்
நியதஸ்-கட்டுண்டவனாய்
அருதஸ் இதி யத் –அழுதாய் என்பது யாது ஓன்று உண்டோ
இதம் கிம் நு -இது என் கொல்

இது என்ன ஸுவ்லப்ய பரம காஷ்டை என்று உள் குலைந்து உருகி அருளுகிறார்

இந்த ஸ்லோகம் வம்சஸ்த வ்ருத்தம்

———————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் திரு வடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் ஸ்வாமிகள் திரு வடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள்  ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு வடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் அருளிச் செய்த ஸ்ரீ வரத ராஜ ஸ்தவம் -ஸ்லோகங்கள் -51-60–ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் உரை –

October 21, 2019

யா தாமோதர இதி நாமதா தவாஸீத் ச தாமா கில கிண காரிணீ பபூவ
தந் நூநம் வரத வலி த்ரயச் சலேந த்வந் மத்ய பிரதம விபூஷிணீ பபூவ –51-

ஹே வரத
யா தாமா -யாதொரு தாம்பானது
தவ தாமோதர இதி நாமதா ஆஸீத் -உனக்குத் தாமோதரன் என்னும் பெயரைத் தந்ததோ
ச கில கிண காரிணீ பபூவ-அந்தத் தாம்பு அன்றோ தழும்பையும் உண்டு பண்ணிற்று
தத் த்ரயச் சலேந–அந்தத் தழும்பானது த்ரிவளி என்கிற வ்யாஜத்தாலே
த்வந் மத்ய பிரதம விபூஷிணீ பபூவ -உனது மத்யம பிரதேசத்துக்கு முதன்மையான பூஷணம் ஆயிற்று

தாம் மோர் உருட்டித் தயிர் நெய் விழுங்கிட்டு தாமோ தவழ்வர் என்று ஆய்ச்சியர் தாம்பினால்
தாம் மோதிரக் கையால் ஆர்க்கத் தழும்பு இருந்த தாமோதரா
அறியும் உலகு எல்லாம் யானேயும் அல்லேன் பொறி கொள் சிறை யுவணமூர்ந்தாய் வெறி கமழும்
காம்பேய் மென் தோளி கடை வெண்ணெய் யுண்டாயை தாம்பே கொண்டார்த்த தழும்பு
மும்மடியாகக் கட்டியதால் வளி த்ரயம் -ஸுலப்ய ஸுலப்யங்களை வெளிப்படுத்தும் கோலமே
முதன்மை யாகுமே

இந்த ஸ்லோகத்தால் கண்ண பிரானுக்கும் தேவ பிரானுக்கும் உள்ள
தாதாத்ம்யத்தை அருளிச் செய்தார் ஆயிற்று

————-

யாத்ருக் பீஜாத் யுஷித புவி யத் வஸ்து ஹஸ்தீஸ ஜாதம்
தத் தாத்ருஷம் பலதி ஹி பலம் த்வய அபி ஈஷா மஹே தத்
யஸ்மாத் அண்டாத் யுஷித உதரே தாவகேந் ஜாய மானம்
பத்மம் பத்மாநந கில பலதி யண்ட ஷண்டாந் அகண்டாந் -52-

பத்மாநந–தாமரை போன்ற திரு முகத்தை உடைய
ஹஸ்தீஸ–ஸ்ரீ ஹஸ்தி கிரி நாதனே
யாத்ருக் பீஜாத் யுஷித புவி –எந்த ஜாதீயமான விதை பொருந்திய இடத்தில்
யத் வஸ்து ஜாதம் -எந்த வஸ்துவானது உண்டானதோ
தத் தாத்ருஷம் பலம் –அந்த வஸ்துவானது அந்த விதையின் சஜாதீயமான பலத்தை
பலதி ஹி-உண்டாக்குகின்றது அன்றோ
தத் த்வய அபி -அந்த நியாயத்தை உன்னிடத்திலும்
ஈஷா மஹே –காண்கின்றோம்
தத்
யஸ்மாத் -யாது ஒரு காரணத்தால்
அண்டாத் யுஷிதே -அண்டங்கள் வசிக்கப் பெற்ற
தாவகே உதரே — உனது திரு வயிற்றில்
ஜாய மானம் பத்மம் -உண்டாகிற நாபிக் கமலமானது
அகண்டாந் -அளவற்ற
யண்ட ஷண்டாந் – பலதி -கில –அண்ட சமூகங்களை உண்டாக்குகின்றது

ஸிம்ஹ அவலோக ந்யாயத்தாலே தெரியவும் திரு நாபீ கமல அனுபவம்
கடலை விதைத்தால் காராமணி விளையாது -காராமணி விதைத்தால் கடலை விளையாதே
திரு உதரம் அண்டங்களுக்கு இருப்பிடம் -ஆகவே அதில் உண்டான திரு நாபீ கமலம்
நிஜ பீஜ ஸஜாதீயங்களான அண்டங்களை உண்டு பண்ணா நின்றது –
உந்தி மேல் நான்முகனைப் படைத்தான் உலகு உண்டவன் எந்தை பெம்மான்

எம்பெருமானுடைய பரத்வம் மூதலிக்க அடி இடுகின்ற ஸ்லோகம் இது

இந்த ஸ்லோகம் முதல் கொண்டு உள்ள தசகம் -மந்தாக்ராந்தா வ்ருத்தம்

——————

அஜ்ஜே யஜ்ஜேஸ்வர கில ஜநே க்வாப்ய அதர்சம் விமர்சம்
விச்வா தீச கதம இதி தந் நிர்ணயம் வர்ணயாம
வ்யாவக்ரோசீ ந்ருஷு ஸமுதிதா யாந் உபாச்ரித்ய தேபி
ப்ரஹ்மாத்யாஸ் தே வரத ஜெனிதாஸ் துந்த கந்த அரவிந்தே–53-

யஜ்ஜேஸ்வர ஹே வரத -சர்வ யஜ்ஜ சமாராத்யனான ஓ வரதனே
க்வாபி அஜ்ஜே ஜநே -அடியேனாகிற ஒரு மூட ஜனத்தின் இடத்தில்
விச்வா தீச கதம இதி விமர்சம் –சகல லோகங்களுக்கும் தலைவன் யார் என்னும் ஆராய்ச்சியில்
அதர்சம் -நோக்கினேன் -சர்வேஸ்வரன் யார் என்று அஞ்ஞனான அடியேன் ஆராய்ந்து பார்த்தேன் -என்கை
தந் நிர்ணயம் வர்ணயாம-அவ்வாராய்ச்சி முடிவை சொல்கின்றோம்
யாந் உபாச்ரித்ய –யாவர் சிலர் ப்ரஹ்மாதிகளைப் பற்ற
வ்யாவக்ரோசீ -பரத்வ விஷயமான -மாறான -கோலாஹலம் –
ந்ருஷு ஸமுதிதா -வேதாந்த ப்ரவணரான மனிதர்கள் இடத்தில் உண்டாயிற்றோ
தே ப்ரஹ்மாத்யாஸ் அபி -அந்த பிரமனாதி தேவதாந்தரங்களும்
தே துந்த கந்த அரவிந்தே-உந்தியை மூல கந்தமாக உடைய தாமரை மலரில்

நளிர் மதிச் சடையனே என்பாரும் நான் முகக் கடவுளே என்பாரும் இமையவர் தலைவனே என்பாரும்
கார்ய வர்க்கத்தில் ஏக தேசம் அன்றோ
மேவித் தொழும் பிரமன் சிவன் இந்த்ரனாதிக்கு எல்லாம் நாபிக் கமல முதல் கிழங்கே —
திரு நாபிக்கமலத்தை தொழுது பரத்வ சங்கை தீர்த்துக் கொள்ளலாமே
யே யஜந்தி பித்ரூன் தேவான் ப்ராஹ்மணான் சஹு தாசனான் -சர்வ பூத அந்தராத்மாநாம் விஷ்ணும் ஏவ யஜந்தி தே —
இத்யாதிகளில் மஹரிஷிகள் அறுதி இட்ட படி ராஜ சேவகர் ராஜாவுக்கு சட்டை மேலே மாலையையும் ஆபரணத்தையும்
இட்டாலும் சட்டையில் துவக்கற்று ராஜாவின் ப்ரீதியே பிரயோஜனமாகத் தெளிந்து இருக்குமா போலேயும்–
க்ருதக்ருத்யாதிகாரம் -ரஹஸ்ய த்ரயம் -தேசிகன் –

————–

முஷ்ணந் கிருஷ்ண ப்ரிய ஜன ஜனைர் ஐய்ய ஹையங்க வீநம்
தாம்நா பூம்நா வரத ஹி யயா த்வம் யசோதா கராப்யாம்
பத்தோ பந்த ஷபண கரணீம் தாம் கிலாத்யாபி மாதுஸ்
ப்ரேம்ணா காத்ராபரணம் உதார பந்த நாக்க்யம் பிபர்ஷி–54-

ஹே வரத
கிருஷ்ண த்வம் -ஸ்ரீ கிருஷ்ண அவதாரம் செய்து அருளின நீ
ஐய்ய ஹையங்க வீநம் -ஜெயித்து சம்பாதிக்கக் கூடிய நவ நீதத்தை -கவ்யத்தை –
ப்ரிய ஜன ஜனைர் ஸஹ –தோழன்மாரோடே கூட
முஷ்ணந் -களவாடினவனாய்
யசோதா கராப்யாம்-யசோதா பிராட்டியின் திருக்கைகளால்
யயா தாம்நா பூம்நா பத்தோ–யாதொரு தாம்பினால் மிகவும் கட்டுண்டவனாய்
அபூ -ஆனாயோ
பந்த ஷபண கரணீம் -சம்சார பந்தம் என்னும் கட்டை அவிழ்த்துத் தொலைக்க வல்ல
தாம் -அந்தத் தாம்பை
அத்யாபி -ஸ்ரீ பேர் அருளாளனாக சேவை சாதிக்கும் இப்போதும்
மாதுஸ் ப்ரேம்ணா -தாய் இடத்தில் அன்பினால்
உதார பந்த நாக்க்யம் -உத்தர பந்தனம் என்று பெயர் பூண்ட
காத்ராபரணம் பிபர்ஷி-தேஹ பூஷணமாக சாத்தி அருளா நின்றாய் –

திரு நாபீ கமலத்தை விட திரு உதர பந்தத்தின் உத்கர்ஷம்-
த்ரிவித சித் அசித் ப்ருந்தம் துந்தா வலம்பி வலி த்ரயம் விகணயதி வைச்வர்யம் வ்யாக்யாதி
ரெங்க மகேசிது ப்ரணத வசதாம் ப்ரூதே தாமோதரத்வகரஸ் கிண ததுபய குணாக்ருஷ்டம் பட்டம்
கிலோதர பந்தனம்–ஸ்ரீ ரெங்கராஜ ஸ்தவம்
கண்டார் இரங்கக் கழியக் குறள் உருவாய் வண் தாரான் வேள்வியில் மண் இரந்தான் காணேடீ என்று
ஏசும்படி போலே -சகல வஸ்துக்களுக்கும் கடவனானானாலும் அஞ்ஞாரையும் அசக்தரையும் போலே
களவு வழியிலே கைப்பற்றி ஸுலப்யத்தை பிரகாசப் படுத்திக் கொண்டு இருந்தாய்
பூம் நா -வாஹுல் யேந அதிசயேந அத்யர்த்த -மிகவும் -முதலிலே திரு வயிற்றிலே கட்டி பிறகு
திரு வயிற்றையும் குரலையும் இணைத்துக் கட்டின மிகைப்பு
அவனுடைய அனுக்ரஹ பரிவாக ரூபமான இந்த பந்தத்தை அனுசந்திக்க பந்த நிவ்ருத்தயே பலம்
தாம்புகளால் புடைக்க அலருமவன் அன்றோ -அந்த மாதாவின் ப்ரேமமே இந்த உதர பந்தன திரு ஆபரணம்

—————

ஸுந்தர்யாக்க்யா சரித உரசி விஸ்தீர்ய மத்யாவருத்தா
ஸ்தாந அல்பத்வாத் விஷம கதிஜ ஆவர்த்தகர்த்தாப நாபி
ப்ராப்ய பிராப்த ப்ரதிம ஜனகம் விஸ்த்ருதா ஹஸ்தி நாத
ஸ்ரோதோ பேதம் பஜதி பவத பாத தேச அபதேசாத் –55-

ஹே ஹஸ்தி நாத
உரசி விஸ்தீர்ய –திரு மார்பில் பரவி பெருகிக் கொண்டு வரும் அளவில்
மத்யாவருத்தா -மத்ய பிரதேசத்தால் தடைப்பட்ட தாய்
ஸ்தாந அல்பத்வாத் -அவகாசம் ஸ்வல்பமாய் இருந்ததால் உண்டான
விஷம கதிஜ ஆவர்த்தகர்த்தாப நாபி -விஷம கதியால் உண்டான குழி போன்று இருக்கிற நாபியை உடைத்தான்
ஸுந்தர்யாக்க்யா சரித -ஸுந்தர்யம் என்று பெயர் பெற்ற நதியானது
பிராப்த ப்ரதிம -அடையப்பட்ட ப்ருதத்வத்தை உடைய -கனமான
ஜனகம் ப்ராப்ய-ஜனக பிரதேசத்தை அடைந்து
விஸ்த்ருதா -சதீ -முன்பு திரு மார்பில் போலே பரவியதாய்க் கொண்டு
பவத பாத தேச அபதேசாத் –உன்னுடைய திருவடிகள் என்கிற வ்யாஜத்தாலே
ஸ்ரோதோ பேதம் பஜதி -ப்ரவாஹ பேதத்தை அடைகிறது -இரண்டு வாய்க்காலாய் பிரிகிறது என்றபடி

பெரிய வரை மார்பு அன்றோ இவனது –
திருவடிகள் ஸுந்தர்யமே வடிவு எடுத்தால் போன்றுள்ளவை என்றதாய்த்து

——————

ரம்பாஸ் தம்பாஸ் கரிவர கராஸ் காரபாஸ் சாரபாஜ
வேஷா ஸ்லேஷா அபி மரகதஸ்தம்ப முக்யாஸ் துலாக்யாஸ் அபி
சாம்யம் சம்யக் வரத ந ததுஸ் சர்வம் உர்வோஸ் த்வ தூர்வோ
ந ஹி ஐஸ்வர்யம் தததி ந ததா யவ்வன ஆரம்ப ஜ்ரும்பா –56-

ஹே வரத
சாரபாஜ -பலிஷ்டங்களான
ரம்பாஸ் தம்பாஸ் -வாழைத்தண்டுகள் என்ன
கரிவர கராஸ் -கஜேந்திரனின் துதிக்கைகள் என்ன
காரபாஸ் –கரப பிரதேசங்கள் என்ன
மரகதஸ்தம்ப முக்யாஸ் –மரகத மயமான தூண் முதலியவை என்ன
ஆகிய இவை எல்லாம்
வேஷா ஸ்லேஷா -திருத் துடைகளினுடைய ஆக்ருதி போன்ற ஆக்ருதியின் சம்பந்தத்தை உடையவர்களாய்
அத ஏவ
துலாக்யாஸ் அபி -உபமானமாகப் போறும் பிரசித்தியை உடையவை யாயினும்
உர்வோ-பருத்து இருக்கிற
த்வ தூர்வோ–உனது திருத்துடைகளுக்கு
சர்வம் சாம்யம் –சர்வாத்மநா சாம்யத்தை
சம்யக் ந ததுஸ் -நன்றாகக் பெறவில்லை
ஹி -ஏன் என்றால்
தே -கீழ்ச் சொன்ன ரம்பாஸ் தம்பாதிகள்
ததா ஐஸ்வர்யம் –அப்படிப்பட்ட சக்தி விசேஷத்தை
ந தததி –வஹிக்கின்றன அல்லவே
ததா யவ்வன ஆரம்ப ஜ்ரும்பா –ந தததி –எப்போதும் யவ்வன ஆரம்பமேயாய் இருக்கிற அப்படிப்பட்ட அழகுகளையும் –
அல்லது யவ்வன ஆரம்பத்தில் உண்டாக்க கூடிய அப்படிப்பட்ட விகாசங்களையும் வஹிக்கின்றன அல்லவே
அடி பெருத்து நுனி சிறுத்து இருக்கையாலே மட்டுமே இவை த்ருஷ்டாந்தங்களாக சொல்லப்படுகின்றன
ஹஸ்தி ஹஸ்த யுகலாப ஸூ வ்ருத்தவ் ராஜதஸ் க்ரம க்ரஸவ் ச சதூரூ ஸூந்தரஸ்ய வன பூதரபர்த்து- என்று அங்கும் உண்டே
பிரதான அம்சங்களில் குறை உற்று இருக்குமே –
ஐஸ்வர்யம் -சக்தி -மதுகைடப சம்ஹார வ்ருத்தாந்தம்

—————-

யா தே காத்ரே வரத ஜனிதா காந்தி மயீ யா ஆபகா பூத்
தஸ்யாஸ் ஸ்ரோதா த்விதயமிஹ யத் யாதி பாத பிரவாதம்
தஜ்ஜாத ஊர்த்வ ப்ரமியுக மிவ உத்பாநு நீ ஜாநு நீ தே
ஸ்யாத் உஷ்ணோர் வா காகுதயுகளம் யவ்வன ஐஸ்வர்ய நாம் நோ –57-

ஹே வரத
தே காத்ரே –உனது திரு மேனியில்
காந்தி மயீ–காந்தி ஸ்வரூபமான
யா ஆபகா-யாதொரு நதியானது
ஜனிதா –உண்டாக்கப்பட்டு இருக்கிறதோ
தஸ்யாஸ்–அந்த நதியினுடைய
யத் ஸரோதா த்விதயம் -இரண்டு பிரிவான யாதொரு பிரவாஹமானது
இஹ -இந்தத் திரு மேனியில்
பாத பிரவாதம் –திருவடிகள் என்கிற வ்யாஜத்தை
யாதி -அடைகின்றதோ
உத்பாநு-மேல் கிளர்ந்த சோபையை யுடைய
தே ஜாந-உனது முழந்தாள்கள்
தஜ்ஜாத ஊர்த்வ ப்ரமியுக மிவ–பாத பிரவாதத்தை அடைந்த அந்த ப்ரவாஹ த்வயத்தில் உண்டான
ஊர்த்வ ஆகாரமான இரண்டு நீர்க்குமிழி போலே
பாத –விளங்குகின்றன
வா -அல்லது
யவ்வன ஐஸ்வர்ய நாம் நோ –யவ்வனம் என்னும் ஐஸ்வர்யம் என்னும் பெயரை உடைய
உஷ்ணோர் காகுதயுகளம் -ஸ்யாத்-இரண்டு எருதுகளினுடைய இரண்டு முசுப்புகளாம்

யவ்வன வ்ருஷ ககுதோத் பேத நிபம் நிதராம்பாதி விபோ ரூபபயம் ஜானு
சுபாக்ருதிகம் –ஸ்ரீ ஸூந்தர பாஹு ஸ்தவம் ஸ்லோகம்

————-

ப்ரேம்ணா ஆக்ராதும் கரிகிரிசிரஸ் அதோமுகீ பாவ பாஜோ
அங்கரி த்வந்த ஆஹ்வய கமலயோர் தண்டகாண்ட யமாநே
அத்ரிஸ் ஸ்பர்சோத்பவ ஸூகத உத் கண்டகே ரோம ஹர்ஷத்
த்ரஷ்டுர் த்ருஷ்டிர் வரத கிம் அலம் லங்கிதும் ஜங்கிகே தே -57-

ஹே வரத
கரிகிரிசிரஸ் –கரி கிரியின் உச்சியை
ப்ரேம்ணா ஆக்ராதும் –போக்யதா அதிசய ப்ரயுக்தமான ஆக்ராணம் செய்வதற்கு
அதோமுகீ பாவ பாஜோ –கவிழ் முகமாய் இருக்கும் நிலைமையை அடைந்துள்ள
அங்கரி த்வந்த ஆஹ்வய கமலயோர் –திருவடி இணைகள் என்னும் தாமரை மலர்களினுடைய
தண்டகாண்ட யமாநே –நாளத்தண்டு போன்றனவாய்
அத்ரிஸ் ஸ்பர்சோத்பவ ஸூகத –திருமலையோட்டை ஸ்பர்சத்தால் உண்டான ஸூகத்தினால் ஆகிய
ரோம ஹர்ஷத் -உத் கண்டகே—மயிர்க்கூச்சு எறிவதால் கண்ட கிதங்களாய் இருக்கிற
தே ஜங்கே –உனது கணைக்கால்கள்
த்ரஷ்டுர் த்ருஷ்டிர் -சேவிப்பவனுடைய கண்கள்
கிம் அலம் லங்கிதும் -விட்டு அவ்வருகே போக வல்லதோ –

அத்யந்த ப்ரீதி விஷயமான வாஸ்துவில் ப்ரீதி பரீவாஹமாக செய்யும் செயல்களில் உச்சி முகருகை-
என்பது ஓன்று உண்டே
ஏன் மார்வத்திடை அழுந்தத் தழுவாதே முழுசாதே மோவாது உச்சி –
திருமலையை உச்சி முகந்து மகிழ திருவடித்தாமரை அதோ முகத்வத்தைப் பிராபிக்க-
கணைக்கால்கள் நாளத்தண்டு ஸ்தானத்தைப் பிராபித்தனவே

அதோ முக ந்யஸ்த பதாரவிந்தயோ -உதஞ்சி தோதாத்த ஸூநால சந்நிப –விலங்க்ய ஜங்கே க்வநு ரம்ஹதோ
த்ருஸவ் வநாத்ரி நாதஸ்ய ஸூ ஸூந்தரஸ்ய மே –என்று அங்கும் உண்டே
நாளமாக சொன்னால் -ரோமாஞ்சம் -இஷ்ட தம வஸ்து சங்கத்தால்
வைத்த கண் வாங்காதே அமையும் கொட்டாமல் சதா தர்சனம் பண்ணிக் கொண்டே இருக்கும் படி
திருக் கணைக் கால்களின் அழகு –

——————–

பக்தாநாம் யத் வபுஷி தஹரம் பண்டிதம் புண்டரீகம்
யச்ச அம்லாநம் வரத சததாத்யாச நாத் ஆசநாப்ஜம்
ஆம்நாயநாம் யதபி ச சிரோ யச்ச மூர்த்தா சடாரே
ஹஸ்த்யத்ரேர் வா கிமதி ஸூ கதம் தேஷு பாதாப்ஜ யோஸ் தே –59-

ஹே வரத
பக்தாநாம் –பக்தர்களான யோகிகளுடைய
வபுஷி -சரீரத்தில்
பண்டிதம் -ஞான விகாச சாலியாய்
தஹரம் –தஹரம் என்று பேர் உடையதாய்
யத் புண்டரீகம் -யாதொரு தாமரை உண்டாய்
பரமபதத்தில்
சததாத்யாச நாத் – அபி – அம்லாநம் –நீ எப்போதும் வீற்று இருந்த போதிலும் வாட்டம் அடையாத
ஆசநாப்ஜம் ச யத் –ஆஸனத் தாமரை என்று யாது ஓன்று உண்டோ
ஆம்நாயநாம் சிரோபி யதபி -வேதாந்தம் என்பது யாதொன்று உண்டோ
சடாரே மூர்த்தா யச் ச–நம்மாழ்வாருடைய திரு முடி யாது ஓன்று உண்டோ
ஹஸ்த்யத்ரேர் மூர்த்தா யச் ச-இந்த ஹஸ்தி கிரியின் சிகரம் யாது ஓன்று உண்டோ
தேஷு–ஆக பிரசித்தமான இந்த ஸ்தானங்களுக்குள்
தே பாதாப்ஜ யோஸ் தே –அதி ஸூகதம்-கிம் வா -உன் திருவடித் தாமரைகளுக்கு
மிக்க ஸூகத்தைக் கொடுக்கும் இடம் ஏது கொல்

திரு ஹஸ்திகிரி மலையின் உச்சியே யாம் என்கிற தமது திரு உள்ளக்கருத்தை ப்ரஸ்ன முகேன அருளிச் செய்கிறார்

போதில் கமல வன் நெஞ்சம் புகுந்து
பனிக்கடலில் பள்ளி கோளைப் பழக விட்டு ஓடி வந்து என் மனக் கடலுள் வாழ வல்ல என் மாய மணாளா நம்பி
விட்டு சித்தன் மனத்தே கோயில் கொண்ட கோவலன்
நான் மறை உச்சியில் நன்கு விளங்கிய நாரணனார் பதம்
வந்து எனது உச்சி உளானே
திருமாலிருஞ்சோலை மலையே
திருப்பாற் கடலே என் தலையே
அத யதிதம் அஸ்மின் ப்ரஹ்ம புரே தஹரம் புண்டரீகம் வேஸ்ம –சாந்தோக்யம் -2-1-1-
ஸ்ரீ ப்ரஹ்ம ஸூத்ரத்தில் தஹர அதிகரண ப்ரமேயம் அனுசந்திப்பது

பிராமண பலத்தால் பக்த ஜன ஹ்ருதய புண்டரீகாதிகள் பாங்கான பிரதேசமாக இருந்தாலும்
ப்ரத்யக்ஷத்திலே ஸ்ரீ ஹஸ்திகிரி மூர்த்தாவே பாங்கான பிரதேசம் என்று சொல்லலாமே
நீயே சோதிவாய் திறந்து அருளிச் செய்து அருளுவாய்

சேய் ஓங்கு தண் திருமாலிருஞ்சோலை மலை யுறையும் ஆயா -எனக்கு உரையாய் இது –
மறை நான்கின் உள்ளாயோ-தீ ஒப்பு கை மறையோர் சிறு புலியூர் சல சயனத்தாயோ –
உனது அடியார் மனத்தாயோ -அறியேனே –பெரிய திருமொழி -7-9-7–
ஸுவ்பரி -பல வடிவு கொண்டால் போலே இவ்வோ இடங்கள் தோறும் இனி அவ்வருகு இல்லை
என்னும் படி குறைவற வர்த்திக்கும் படியைக் காட்டிக் கொடுத்தான்

——————-

பத்யாஸ் வத்ய அங்குளீஷு வரத ப்ராந்ததஸ் காந்தி ஸிந்தோ
வீசி வீதி விபவம் உபயீஷு அம்பசோ லம்பிதாஸூ
விந்தந்ந் இந்துஸ் பிரதிபலநஜாம் சம்பதம் கிம் பதம் தே
சாயாச்சத்மா நகவிததி தாம் லம்பிதஸ் சும்பிதஸ் சந் –60-

ஹே வரத
காந்தி ஸிந்தோ –காந்திக் கடலினுடைய
அம்பசோ ப்ராந்ததஸ்–நீரைச் சுற்றி
வீசி வீதி விபவம்–அலை வரிசையின் சோபையை
லம்பிதாஸூ –அடைவிக்கப்பட்டு இருக்கிற
பத்யாஸ் உபயீஷு அங்குளீஷு –திருவடிகளில் உண்டான இரண்டு வகுப்பான திரு விரல்களில்
பிரதிபலநஜாம் சம்பதம்–பிரதிபலிப்பதனால் உண்டான சோபையை
அத்ய விந்தந்ந் –இப்போது அடைகிறவனாய்
அத ஏவ
சாயாச்சத்மா–ப்ரதிச்சாயா ஸ்வரூபனான
இந்துஸ் –சந்த்ரனானவன்
நகவிததி தாம்-நக பங்க்தியாய் இருக்கையை
லம்பிதஸ் சந் –அடைவிக்கப் பட்டவனாய்
தே பதம் –உனது திருவடியை
கிம்
சும்பிதஸ் கிம் — -விளங்கச் செய்தனன் கொல்

காந்தி சமுத்திரம் -இருக்க அலைகளும் இருக்குமே -அவையே திரு விரல்கள் –
அதில் பிரதிபலியா நின்ற சந்திரன் -ப்ரதிச்சாயை வியாஜத்தாலே திரு நக பங்க்தி

ஸுவ்ந்தர்ய சாரம் அம்ருத சிந்து வீசீச்ரேணீ ஷு பாதாம் குலி நாமிகா ஸூ – ந்யக்க்ருத்ய
சந்த்ரச்ரியமாத்ம காந்த்யா நகா வலீ சம்பாதி ஸூந்தரஸ்ய —

பிரதிபலநஜாம் சம்பதம்-என்றது சங்கரன் சடையினில் தங்கிச் சீர் குலைந்து இருக்குமவனுக்கு
கிடைத்த ஐஸ்வர்யம் என்றவாறு –

———————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் திரு வடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் ஸ்வாமிகள் திரு வடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள்  ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு வடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் அருளிச் செய்த ஸ்ரீ வரத ராஜ ஸ்தவம் -ஸ்லோகங்கள் -41-50–ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் உரை –

October 21, 2019

பத்மாயாஸ் ப்ரணய ரஸாத் ஸமாஸ ஜந்த்யா ஸ்வம் பாஹும் ஸூ பஹு மதோ புஜேன தேந
காம் நாம அந்வ பவத் அஹோ தஸாம் தாதத்வே கண்டஸ் தே கரி கிரி நாத கம்பு காந்த -41-

ஹே கரி கிரி நாத
கம்பு காந்த -சங்கம் போல் அழகிய
தே கண்ட — உன்னுடைய திருக் கழுத்தானது
ப்ரணய ரஸாத்-ப்ரீதி ரசத்தாலே
தேந புஜேன ஸ்வம் பாஹும்ஸமாஸ ஜந்த்யா-அப்படிப்பட்ட உன்னுடைய புஜத்தோடே தன்னுடைய புஜத்தைத் தழுவி முழுசா நின்ற
பத்மாயாஸ் -பிராட்டிக்கு
ஸூ பஹு மதஸ் ஸந் -மிகவும் பஹு மான பாத்திரமாய்க் கொண்டு
தாதத்வே–அக்காலத்திலே
காம் நாம தஸாம் அந்வ பவத் அஹோ-எந்த அவஸ்தையை அனுபவித்ததோ -அந்தோ –

திருக்கழுத்தானது -க்ரமுக தருண க்ரீவை போலவும் சங்கம் போலவும் -ரேக த்ரய விபக்த அங்கமாய் இருக்குமே –
அத்தைக் கண்டவாறே -ப்ரணய விலகல் லஷ்மீ விஸ்வம்பரா கரகந்தலீ கனக வலய கிரீடா சம்க்ராந்தரேக
இவோல்லசந் -என்றால் போலே ஆழ்வான் ஈடுபடுகிறார்
தழுவி முழிசிப் பரிமாறின சமயங்கள் பலவும் உண்டே
திருப் பாற் கடல் கடைந்த போது திவ்ய மால்யாம்பர தரையாய்-சர்வ பூஷண பூஷிதையாய் சகல தேவர்களும் பார்க்க
கரவத அநந்தரம் பண்ணி அருளிய பரிஷ்வங்கம் -ஒளஷதமாக காடாலிங்கனம்
இவை எல்லாம் ஆழ்வானுக்கு விவஷிதம் இல்லையாம்
விசேஷித்து கிருஷ்ணாவதாரத்தில் கண்டா ஸ்லேஷம் பண்ணி அருளி
எம்மைப் பற்றி மெய்ப்பிணக்கு இட்டால் இந்தப்பக்கம் நின்றவர் என் சொல்லார் என்று
அஞ்ச வேண்டிய நிலத்தில் இன்றிக்கே
பொய்கை முது மணல் முல்லை பந்தல்களிலே பண்ணும் விகாரம் ஆகையால்
ஆலிங்க தாயாம் புநர் ஆயதாஷ்யா மாம் ஆஸாஸ் மஹே விக்ரஹயோர பேதம் -என்னும்படி
ப்ரணய ரசம் மீதூர்ந்து இருக்கும் அன்றோ
அர்ச்சையிலும் விபவதார தாதாம்ய அனுசந்தான உறைப்பு இருக்கும் படி –
பிராட்டி யுடைய பஹு மான விசேஷங்களுக்குப் பாத்திரமான உனது திரு மிடரானது –
நெஞ்சால் நினைப்பரிதால்–சொலப் புகில் வாய் அமுதம் பரக்குமே –
அந்த சமயத்தில் இமிடறு படும் பாட்டை நேராக காணப் பெறாத இழவு சொல் நலத்தில் வெளிப்படுகிறதே

இந்த ஸ்லோகம் தொடங்கி -11-ஸ்லோகங்கள் ப்ரஹர்ஷிணீ வ்ருத்தம்

—————

சாயாமா த்ருத பரிணத்தய அப்தயோ வா தாத்ருஸ்யஸ் ஸ்புட மத திசச் சதஸ்ரஸ்
ஸத்வாரோ வரத வர பிரதாஸ் த்வதீயாஸ் பாஸந்தேந் புஜ பரிகாஸ் தமால நீலா–42-

ஹே வரத
தமால நீலாஸ் -பச்சிலை மரம் போலே கறுத்தவையாயும்
வர பிரதாஸ் -அடியார்களுக்கு வேண்டும் வரங்களை அளிக்க வல்லவையாயும்
ஸத்வாரோஸ் -நான்காயும் உள்ள
த்வதீயாஸ் புஜ பரிகாஸ் சாயாமா –ஊழல் தடி போன்ற உனது புஜங்களானவை தீட்சியோடே கூடி
த்ருத பரிணத்தய –சுற்றுப் பரப்பு உடைத்தான்
அப்தயோ வா -கடல் போலவோ
அத -அன்றி
தாத்ருஸ்யஸ் சதஸ்ரஸ் திசோ வா –அத்தனை நீட்சியும் சுற்றுப்பரப்பும் உடைத்தான் நான்கு திசைகள் போலவோ
பாஸந்தே–விளங்கா நின்றன
ஸ்புடம் -உத்ப்ரேஷா ஸூசக மவ்யயம்

பாஹுச் சாயாம் அவஷ்டப்தோ யஸ்ய லோகோ மஹாத்மனா -ஒதுங்கினவர்கள் சுருங்கி நிழலே விஞ்சி விஸாதல மங்கலமாய் இருக்குமே
அலம் புரிந்த நெடும் தடக்கை அமரர் வேந்தன் அன்றோ பேர் அருளாளன்
கற்பகக் காவென நற் பல தோளன்
பறிக்கும் -ஊழல் தடி -ஆஸ்ரயித்தர் அஞ்ச வேண்டாம் படி ரக்ஷணத்துக்கு ஸூ த்ருட பரிகரம்
நீளம் -சுற்றுடைமை -நைல்யம் -ஸ்ரமஹரத்வம்-வதூஸ் சங்கத்தவம் – பற்ற கடல் போலே –
இத்தாலேயும் திருப்தி பெறாதே –
நான்கு திசைகள் -கடலுக்கு அகல நீளங்கள் ஓர் அளவிலே விச்சித்தி உண்டே –
திக்குகளில் விஸ்தாரம் அங்கன் அல்ல இறே

—————–

ஆஸ்லேஷ வரத புஜாஸ் தவ இத்திராயாஸ் கோபீ நம் அபி மத ராஸ பந்தநே வா
பந்தே வா முதம் அதிகம் யசோதயாஸ் ஆஹோ ஸம்ப்ராப்தாஸ் தவ நீத மோக்ஷ தோஷாத் –43-

ஹே வரத
தவ புஜாஸ் –உன்னுடைய புஜங்கள்
இத்திராயாஸ் ஆஸ்லேஷ வா –பிராட்டியின் ஆலிங்கத்தினாலேயோ
கோபீ நம் அபி மத ராஸ பந்தநே வா –ஆய்ச்சிகளுக்கு அபிமதமாகத் திருக் குரவை கோத்ததிலேயோ
ஆஹோ–அல்லது
தவ நீத மோக்ஷ தோஷாத் –வெண்ணெய் களவு கண்ட குற்றத்துக்காக
யசோதயாஸ் பந்தே வா -யசோதையினால் கட்டுண்டதாலேயோ
அதிகாம் முதம் ஸம்ப்ராப்தாஸ் -அதிகமான மகிழ்ச்சியை அடைந்தன

மீண்டும் திருப்புஜ அனுபவம் –
அபிமதலாபம் கிடைக்கப் பெற்ற ஹர்ஷத்தாலே ஓங்கி உலகளந்தது போலே –
வளர்த்திக்கு ஹேதுக்கள் இதுவோ அதுவோ என்று –ப்ரச்ன த்ரயங்கள் –
பத்மா பரிஷ்வங்கமோ -ராஸ பந்தநமோ -தாம பந்தநமோ -மூன்றனுள் அளவிறந்த ஹர்ஷம்
எந்த அவசரத்தில் சொல்லாய் என்கிறார் –

——————

சாலீயா இவ விடபாஸ் ச பல்லவாக்ராஸ் கல்லோலா இவ ஜலதேஸ் ஸவித்ருமாக்ராஸ்
போகீந்த்ரா இவ ச பணாமணீத்த வக்த்த்ரா பாஸந்தே வரத புஜாஸ் தவா ருணாக்ராஸ் –44-

ஹே வரத
ருணாக்ராஸ் தவ புஜாஸ் – சிவந்த நுனிகளை யுடைய -சிவந்த திரு விரல்களை யுடைய -உன்னுடைய புஜங்கள்
ச பல்லவாக்ராஸ் சாலீயா-தளிரொடு கூடின நுனிகளை யுடைத்தான சால வ்ருஷத்தினுடைய
இவ விடபாஸ் -கிளைகள் போலவும்
ஸவித்ருமாக்ராஸ் ஜலதேஸ் -பவளங்களோடு கூடின நுனிகளை யுடைய கடலினுடைய
கல்லோலா இவ -பெரிய அலைகள் போலவும்
பணாமணீத்த வக்த்த்ரா-படங்களினுடைய மணிகளால் பிரகாசிக்கின்ற முகங்களை யுடைய
போகீந்த்ரா இவ ச-சேஷன் வாஸூகி முதலிய அரவரசர்கள் போலவும்
பாஸந்தே –விளங்குகின்றன —

இந்த ஸ்லோகத்தால்
பணைகள் போலவும் -அலைகள் போலவும் -அரவங்கள் போலவும் -நீண்டு மநோ ஹரங்களாய் விளங்கும் திருக்கைகளையும்
செவ்விதழ் போலவும் பவளங்கள் போலும் செம்மணி போலும் விளங்குகின்ற திரு விரல்களும் அனுபவிக்கப் பட்டன
அருணாக்ர–திரு விரல்களுக்கு வாசகம் வ்யக்தமாக இல்லை எனிலும் அக்ர பதம் அங்குளியை லஷிக்கிறது

——————–

அம்போதேஸ் ஸ்வயம் அபி மந்தநம் சகர்த்த ஷோணீத்ரம் புநர் அபிபச் ச சப்த ராத்ரம்
சப்தா நாம் வீவலயசி ஸ்ம கண்டம் உஷ்ணம் அம்லாநா வரத ததாபி பாணயஸ் தே –45-

ஹே வரத
ஸ்வயம்-நீ தானே
அம்போதேஸ் அபி மந்தநம் சகர்த்த -கடல் கடைவதை செய்து அருளி நின்றாய்
புநர்-அன்றியும்
ஷோணீத்ரம் அபிபச் ச சப்த ராத்ரம் -கோவர்த்தன மலையை ஏழு நாள் அளவும் தாங்கி நின்றாய்
சப்தா நாம் உஷ்ணம் கண்டம் ச -ஏழு ரிஷபங்களினுடைய கழுத்தையும்
வீவலயசி ஸ்ம -நப்பின்னைப் பிராட்டிக்காக முறித்தாய்
ததாபி-இத்தனையும் செய்து வைத்து அருளையும்
தே பாணயஸ் அம்லாநா –உனது திருக்கைகள் வாட வில்லை –
இத்தனை ஆனைத் தொழில்கள் செய்தாலும் வாட வில்லையே என்று விஸ்மிதராகிறார் –

சமுத்திர மதனம் -கோவர்த்தன உத்தரணம்-சப்த ரிஷப பஞ்சனம் மூன்று திவ்ய சேஷித்தங்களையும்
அருளிச் செய்கிறார்
அந்த மிடுக்குத் தோன்ற ஸ்ரீ ஹஸ்தி கிரி மூர்த்தாவில் எழுந்து அருளி சேவை சாதிக்கின்றானே –
கொடி ஏறு செந்தாமரைக் கை விரல்கள் கோலமும் அழிந்தில வாடிட்று இல
வடிவேறு திரு உகிர் நொந்துமில மணிவண்ணன் மலையுமோர் ஸம்பிரதம் -பெரியாழ்வார்

—————-

ரிங்காதோ வ்ரஜ சதந அங்கணேஷு கிம் தே கோயஷ்டி கிரஹண வசாந்நு கோப கோஷ்ட்யாம்
ஆலம்பாத் ஹய நய ஸூத்ர தோத்ரயோர் வா பாணீநாம் வரத தவ அருணத்வம் ஆஸீத் -46-

ஹே வரத
வ்ரஜ சதந அங்கணேஷு–திருவாய்ப்பாடியில் உள்ள மனைகளின் முற்றங்களில்
ரிங்காதோ கிம் -தவழ்ந்து விளையாடிதானாலேயோ
கோப கோஷ்ட்யாம் –ஆயர்கள் திரளிலே
கோயஷ்டி கிரஹண வசாந்நு -பசுக்களை மேய்க்கும் கோல்களைப் பிடித்ததாலேயோ
ஹய நய ஸூத்ர தோத்ரயோர் ஆலம்பாத் வா –பார்த்த சாரதியாய் இருந்த போது தேர்க் குதிரைகளை
சிஷித்து நடத்தும் கருவிகளாய் இருந்த கடிவாளத்தையும் சாட்டையும் பிடித்ததானாலேயோ
தவ பாணீநாம் –உனது திருக்கைகளுக்கு
அருணத்வம் ஆஸீத் -சிகப்பு உண்டாயிற்று –

தன் முகத்துச் சுட்டி தூங்கத் தூங்க தவழ்ந்து போய் பொன் முகக் கிண்கிணி யார்ப்பப் புழுதி அளைகின்றான்
தண்ணம் தாமரைக் கண்ணனே கண்ணா தவழ்ந்து எழுந்து தளர்ந்ததோர் நடையால் மண்ணில் செம்பொடி யாடி வந்து –
வேலிக் கோல் வெட்டியிலே யசோதை யானவள் காக்கையை நோக்கி
காலிப்பின் போவாற்கு ஓர் கோல் கொண்டு வா
கன்றுகள் மேய்ப்பதோர் கோல் கொண்டு வா
கோலால் நிரை மேய்த்து ஆயனாய்
கோலால் நிரை மேய்த்த எம் கோவலர் கோவே
லீலா யஷ்டிம் கரகி சலயே தஷிணேந் யஸ்ய தன்யாம் –ஸ்ரீ தேசிகரும் இத்தை ஒட்டியே அனுபவம்
பற்றலர் வீயக் கோல் கையில் கொண்டு பார்த்தன் தன் தேர் முன் நின்றானை
தோத்ரம் -குதிரைச் செலுத்தும் சாட்டை
ரிங்கா -பாலானாம் ஹஸ்த பாத கைமணம் -இரண்டு கைத்தலங்களையும் தரையிலே ஊன்றி
முழந்தாள்களாலே தவழ்ந்து செல்லுகை –

———————–

சர்வஞ்ஞாஸ் சமுசித சக்தயஸ் சதைவ த்வத் சேவா நியம ஜூஷஸ் த்வத் ஏக போகாஸ்
ஹேதீநாம் அதிபதயஸ் சதா கிம் ஏதாந் சோபார்த்தம் வரத பிபர்ஷி ஹர்ஷதோ வா -47-

ஹே வரத
ஹேதீநாம் அதிபதயஸ்–திவ்ய ஆயுத தலைவர்களான சங்க சக்ராதிகள்
சர்வஞ்ஞாஸ் -சர்வஞ்ஞர்களாயும்
சமுசித சக்தயஸ் -அந்த ஞானத்துக்கு ஏற்ற சக்தி உள்ளவர்களாயும்
தம்மையே நாளும் வணங்கித் தொழுவார்க்குத் தம்மையே ஓக்க அருள் செய்பவன் அன்றோ –
த்வத் ஏக போகாஸ்-அநந்ய போகர்களாயும்–அத ஏவ —
சதைவ –எப்போதும்
த்வத் சேவா நியம ஜூஷஸ் –உன்னையே சேவித்துக் கொண்டு இருப்பதில் நையத்யம் உடையவர்களாயும்
சந்தி -இருக்கிறார்கள்
ஏதாந்-இப்படிப்பட்டவர்களை
சோபார்த்தம் வா -அழகுக்காகவோ
ஹர்ஷதோ வா -சந்தோஷத்தினாலோ
சதா பிபர்ஷி–எப்போதும் வஹித்துக் கொண்டு இருக்கிறாய்

ரதாங்க சங்க அஸி கதா தநுர் வரை –ஸ்ரீ பஞ்சாயுத ஆழ்வார்கள் திவ்ய ஆயுத கோடியிலும்
திவ்ய ஆபரண கோடியிலும் பரிகணநம் உண்டு அன்றோ
ஆயுதத்வ ஆகாரேண சதா தாரணம் அநாவஸ்யம் ஆகையால் ஆபரணத்வேன தாரணமே அடுக்கும் என்று
திரு உள்ளம் பற்றி ப்ரஸ்ன வ்யாஜ்யேன அருளிச் செய்கிறார்
மாணிக்ய மந்திரத்துக்கு மங்களார்த்தமாக மணி விளக்கு ஏற்றுமா போலே சோபார்த்தமாகவே ஏந்தி உள்ளாய் –
ஆபரணங்களை அழகு கொடுக்கும் பெருமாள் அன்றோ –
வகுத்த ஸ்தானத்தில் இல்லாத பொழுது அழகு இழக்குமே
அத்தானிச் சேவகரை ஹர்ஷ மிகுதியால் அணைத்துக் கொண்டு இருக்குமா போலே இவர்களுடைய
ஸர்வஞ்ஞத்வ- சர்வசக்தித்வாதி அனுசந்தான ஜெனித ஹர்ஷ ப்ரகர்ஷத்தாலே
விடமாட்டாதே தரித்துக் கொண்டுள்ளாயா

—————————–

கிம் தாதுர் ககந விதாந் மாத்ருகா அபூத் வஷிஸ் தே வரத வரேண்ய யத்ர நாம
பத்மாயா முகம் அத கௌஸ்துபச் ச ஜாதவ் சந்த்ர அரக்கவ் உடு நிகாரயதே து ஹார –48-

ஹே வரத வரேண்ய-வரம் அழிக்கும் தேவர்களில் சிறந்த வரதராஜனே
யத்ர வஷிஸி–யாதொரு திரு மார்பில்
பத்மாயா முகம்-பிராட்டியின் திரு முகமும்
அத கௌஸ்துபச் ச -கௌஸ்துப மணியும்
சந்த்ர அரக்கவ் ஜாதவ் -சந்த்ர ஸூர்யர்களாய் ஆயினவோ
ஹாரஸ் து –முக்தா ஹாரமோ என்றால்
உடு நிகாரயதே–நக்ஷத்ர சமூகம் போன்றதோ
ததிதம் -அப்படிப்பட்ட இந்த
தே வக்ஷஸ் -உன்னுடைய திரு மரபானது
தாதுர் -ப்ரஹ்மாவுக்கு
ககந விதாந் மாத்ருகா அபூத் நாம -ஆகாசம் என்ற பூதத்தை ஸ்ருஷ்டிப்பதற்கு மூல நிதர்சனமாக ஆயிற்றோ –

உனது திருமார்பையே மாத்ருகையாக நான்முகனுக்கு காட்டி அருளினாயோ
பிரதி சம்பந்தி புத்ரிகை –
ககனம் ஆகிற புத்ரிகைக்கு திரு மார்பு மாத்ரிகை –சத்ருசம் -சாதரம்யம்
இத்தால் திரு மார்பின் வைஸால்யமும் நைர்மல்யமும் அருளிச் செய்யப்பட தாயிற்று –

——————-

அண்டா நாம் த்வத் உதரம் ஆம நந்தி சந்தஸ் ஸ்தானம் தத் வரத கதம் நு கார்ஸ்யம் அஸ்ய
மஹாத்ம்யம் ஸ்வத இஹ யேஷு நூநம் ஏஷாம் ருத்திஸ் ஸ்யாந் மஹி மகரீ ந ஹீதரேஷாம் –49-

ஹே வரத
த்வத் உதரம்-உனது திரு வயிற்றை
அண்டா நாம் -அண்டங்கள் அனைத்துக்கும்
ஸ்தானம் -இருப்பிடமாக
சந்தஸ்-பராசராதி ப்ரஹ்ம வித்துக்கள்
ஆம நந்தி -இயம்புகின்றனர்
அண்டரண்ட பகிரண்டத் தொரு மா நிலம் எழு மால் வரை முற்றும் உண்டவன் அன்றோ
தத் அஸ்ய கார்ஸ்யம் -அப்படி இருக்க இந்தத் திரு வயிற்றுக்கு மெலிவானது
கதம் நு-எங்கனேயோ -என்று–உண்டது உருக்காட்டாதே சிறுத்துக் கிடப்பான் என் -என்று சங்கித்துத் தாமே ஸமாஹிதர் ஆகிறார் –
இஹ யேஷு–இந்த யுலகில் எந்த வஸ்துக்களில்
மஹாத்ம்யம் –பெருமையானது
ஸ்வத –ஸ்வதஸ் சித்தமோ
ஏஷாம்-இந்த வஸ்துக்களுக்குத் தான்
ருத்திஸ்–உண்டாகிற அந்த ஸம்ருத்தியானது
–பெருமையை விளைக்க வற்று
இதரேஷாம் -இயற்கையான பெருமை இல்லாத -மற்ற வஸ்துக்களுக்கு உண்டாகிற
ருத்திஸ் -ஸம்ருத்தி யானது
மஹி மகரீ ந ஹீ–பெருமையை விளைக்க வல்லது அன்று
நூநம் –இது திண்ணம்

மஹாத்ம்யம் –ஆகார ப்ரயுக்த மஹாத்ம்யமும் குண ப்ரயுக்தமான மஹாத்ம்யமும் உண்டே –
சிறு மா மனுசர் என்று உண்டே
குலம் ரூபம் வாயோ வித்யா -போன்ற சிறந்த குணங்களால் வந்த மஹாத்ம்யம் போலே
இங்கு குண ப்ரயுக்தம் இல்லை ஸ்வரூப மஹாத்ம்யம் என்றவாறு –

——————

ஸுந்தர்ய அம்ருத ரஸவாஹ வேகஜஸ் ஸ்யாத் ஆவர்த்த ஸ்தவ கில பத்ம நாப நாபிஸ்
தத் பத்மம் வரத விபாதி காந்தி மய்யாஸ் லஷ்ம்யாஸ் தே சகல வபுர் ஜூஷஸ் நு சத்ம–50-

பத்ம நாப ஹே வரத
தவ நாபி
ஸுந்தர்ய அம்ருத ரஸவாஹ வேக ஜஸ் –திருமேனி அழகு ஆகிற அம்ருத ரஸ ப்ரவாஹத்தின் வேகத்தால் உண்டான
ஆவர்த்த ஸ்யாத்–சுழியாம்
தத் பத்மம்-அந்த நாபியில் உள்ள தாமரை மலரானது
தே சகல வபுர் ஜூஷஸ்–உன்னுடைய திரு மேனி எங்கும் வியாபித்து இருக்கிற
ஸ்தவ கில நாபிஸ்
காந்தி மய்யாஸ் லஷ்ம்யாஸ் –காந்தி யாகிற லஷ்மிக்கு
சத்ம-நு -விபாதி–இருப்பிடம் போலே விளங்குகின்றது –

கொப்பூழில் எழு கமலப் பூ அழகில் ஈடுபட்டு திரு நாபியையும் திரு நாபி கமலத்தையும் வர்ணிக்கிற படி –
ஸுந்தர்ய ப்ரவாஹத்தின் வேகத்தால் உண்டான சுழியே திரு நாபி
தன் நாபி வலயத்துப் பேர் ஓளி சேர் மன்னிய தாமரை மா மலர் பூத்து –பெரிய திரு மடல்
திரு நாபி லாவண்ய சம்பத்தை ஸ்ரீ லஷ்மீ முகேன ரூபணம் பண்ணி –
திரு நாபீ கமலம் திரு மேனி முழுமைக்கும் சோபாவஹமாய் இருக்கும் படியை அனுபவிக்கிறார்

———————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் திரு வடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் ஸ்வாமிகள் திரு வடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள்  ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு வடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் அருளிச் செய்த ஸ்ரீ வரத ராஜ ஸ்தவம் -ஸ்லோகங்கள் -31-40–ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் உரை –

October 20, 2019

பரபாகம் இயாத் ரவேஸ் தமிஸ்ரா வர தாத்ய த்வயி தந்நிசாமயாம
கமிதா தவ வக்த்ர சித்ர பாநோ பரபாகம் நநு கௌந்தலீ தமிஸ்ரா –31-

ஹே வரத
தமிஸ்ரா-இருள் திரளானது
ரவேஸ் -ஸூர்யனுக்கு
பரபாகம் –பரபாகம் என்னும் படியை
இயாத் –அடையட்டும்
தத் அத்ய -அந்த நிலையை இப்போது
த்வயி –உன் பக்கலிலே
நிசாமயாம –காணா நின்றோம் -எங்கனே என்னில்
தவ –உன்னுடைய
கௌந்தலீ தமிஸ்ரா –திருக் குழல் கற்றையில் உள்ள இருளானது
வக்த்ர சித்ர பாநோ–திரு முக மண்டலமாகிற ஸூர்யனுக்கு
பரபாகம் கமிதா நநு -பரபாக சோபையை அடைவிக்கப் பட்டு இரா நின்றது இறே

சதுர்த்த தசகம் -திரு முக மண்டல வர்ணந பரமாய்ச் சொல்லுகிறது –
கதிர் ஆயிரம் இரவி கலந்து எரித்தால் ஒத்த நீண் முடியோடு தோள் தீண்டியான திரு முக மண்டலத்தின் வெளிச்சிறப்பும்
கொள்கின்ற கோள் இருளைச் சுகிர்ந்திட்ட கொழுஞ்சுருளின் உள் கொண்ட நீல நன்னூல் தழை கொல்-என்று
நித்ய சந்தேக ஜனகமான திருக்குழல் கற்றையின் ஒழுங்கும் –
ஆக இப்படி சாமாநாதி கரண்யம் ஹி தேஜஸ் திமிரயோ குத-என்ன ஒண்ணாமே ஒரு சேர்த்தியாக
அமைந்து இருக்கும்படிக்கு சமத்கார பாசுரம் –

கரிய திரு மேனியில் ஹிரண்ய வரணையான பிராட்டி ஒரு பரபாகம்
கொவ்வைக்கனி போன்ற திரு அதரத்துக்கு-மல்லிகை அரும்பு போன்ற திரு முத்துக்கள் ஒரு பரபாகம்
அதி விசால தமலா நிபமான பாஹுக்களில் கனகமய கடக அங்கதங்கள் விளங்குவது ஒரு பரபாகம்
பகலுக்கு இரவு பரபாகம் என்று லௌகிக மாக சொல்ல முடியாதே –
இப்படி அசங்கடிதமான வ்யவஹாரம் சங்கடிதம் ஆயிடுக என்று ஆபத்தி பண்ணுகிறார் இந்த ஸ்லோகத்தில் –

ஸ்ரீ பேர் அருளாளனுடைய குந்தளங்கள் காள ராத்திரி போலே கறுத்து விளங்குகின்றன என்பதும்
திரு முக மண்டலம் கதிர் ஆயிரம் இரவி போலே ஜ்வலியா நின்றது என்பதும்
இந்த திரு முக திரு குந்தளங்கள் உடைய பரபாக பராசபர ஸ்ரீ பரம போக்யமாய் இரா நின்றது என்பதும்
இதனால் சித்திக்கும்

இந்த தசகம் வசந்த மாலிகா வ்ருத்தம்

————–

உபயோரபி பஷயோஸ் திதிர் யா விஷமீ பாவ நிராசதா அஷ்டமீதி
உபமாநஜ சம்பதே ஹி ச இந்தோ வரத அபூத் பவதோ லலாட லஷ்ம்யா –32-

உபயோரபி பஷயோஸ் -சுக்ல பக்ஷம் கிருஷ்ண பக்ஷம் இரண்டு பக்ஷங்களிலும் உள்ள
அஷ்டமீ இதி யா திதி -அஷ்டமீ என்கிற யாதொரு திதியானது
இந்தோ-சந்திரனுக்கு
விஷமீ பாவ நிராசதா–விஷமத் தன்மையைப் போக்கடிக்க வல்லதோ
ச இந்தோ –அந்த அஷ்டமீ திதியானது அந்த சந்திரனுக்கு
பவதோ லலாட லஷ்ம்யா -ஸஹ -உன்னுடைய திரு நெற்றியின் அழகோடு
திதிர் யா
உபமாநஜ சம்பதே ச -ஓப்பிடுவதனால் உண்டாகும் செல்வத்தின் பொருட்டும்
அபூத்-ஆயிற்று

சந்திரனுக்கு விஷம நிலையைப் போக்கி சம நிலை கொடுக்கும் திதி அன்றோ அஷ்டமீ திதி –
அதுக்கும் மேலே அன்றோ உன்னுடைய திரு நெற்றியுடன் சொல்லும் ஒப்புமை

——————-

அலகாலி சிகீர்ஷயா கிலாத்தா ஸூபரீ ஸிஷிஷயா லலாட பட்டே
ஸூமஷீ நிகஷீக்ருதா ப்ருவவ் தே வரத ஸ்யாத் அக்ருதத்வதஸ் து நைவம் –33-

ஹே வரத
விதாத்ரா -ப்ரஹ்மாவினால்
ஆத்தா -கையில் எடுத்துக் கொல்லப்பட்டதாய்
ஸூபரீ ஸிஷிஷயா–அதன் கருமையை நன்றாகப் பரீக்ஷித்துப் பார்க்க வேணும் என்ற விருப்பத்தினாலே
லலாட பட்டே-திரு நெற்றியாகிற கற்பலகையிலே
நிகஷீக்ருதா-உரைக்கப்பட்ட
ஸூமஷீ -நல்ல மையானது
தே அலகாலி சிகீர்ஷயா -உன்னுடைய திருக்குழல் கற்றையை நிரூபிக்க வேணும் என்கிற இச்சையினாலே
ப்ருவவ்-புருவங்களாக
அபூத் -ஆயிற்று
து –இப்படி உத் ப்ரேஷிக்கலாமாயினும்
கிலாத்தா
அக்ருதத்வதஸ் –உன்னுடைய திரு மேனி க்ருத்ரிமம் அன்று ஆகையால் -ஸ்வயம் வ்யக்தமாகையாலே
ஏவம் ந ஸ்யாத் –இங்கனே உத் ப்ரேஷிக்கலாகாது
விதாத்ரா பதம் அத்யாஹரித்து-திருப்புருவங்களின் அமைப்பை உல்லேகித்து
பின்பு அவை ஒப்பில்லாதவை என்னும் இடத்தை ஸ்தாபிக்க பாசுரம் விட்டபடி –
கொள்கின்ற கோள் இருளைச் சுகிர்ந்திட்ட கொழுஞ்சுருளின் உட் கொண்ட நீல நன்னூல் தழை கொல்–என்று
முந்துற உத்ப்ரேஷித்து அப்போதே அது அநுப பன்னம் என்று திரு உள்ளம் பற்றி –
அன்று மாயன் குழல் -என்றார் இறே —

———————–

ஸ்ரவசஸ் ச த்ருதஸ் ச சப்த ரூப க்ரஹனே தே ந ஹி ஜீவவத் வ்யவஸ்தா
உபயோ அகிலேஷண ஷமத்வாத் வரதாத ஸ்ரவண ஆஸ்ரய த்ருஸவ் தே –34-

ஹே வரதாத
தே ஸ்ரவசஸ் ச த்ருதஸ் ச -உன்னுடைய திருச் செவிக்கும் திருக் கண்ணுக்கும்
சப்த ரூப க்ரஹனே -சப்தத்தையும் ரூபத்தையும் க்ரஹிக்கும் விஷயத்தில்
ஜீவவத்-ஜீவாத்மாவுக்குப் போலே
வ்யவஸ்தா ந ஹி-இன்ன இந்திரியம் இன்ன குணத்தைத் தான் கிரஹிக்க வற்று என்கிற வ்யவஸ்தை இல்லை யன்றோ
உபயோ -அந்த இரண்டு இந்திரியங்களும்
அகிலேஷண ஷமத்வாத் –எல்லாவற்றையும் ப்ரத்யஷிப்பதில் சமர்த்தங்களாய் இருப்பதால்
தே த்ருஸவ் ஸ்ரவண ஆஸ்ரய –உன்னுடைய திருக் கண்களானவை திருச் செவிகளை ஆஸ்ரயமாக யுடையன ஆயின

காமம் கர்ணாந்த விஸ்ராந்தே விசாலே தஸ்ய லோசனே–என்று சாமான்ய புருஷர்களுக்கு இருக்குமது
பரம புருஷனுக்கு சதா குணிதமாய் இறே இருப்பது –
திருக்கண்கள் திருச்செவி அளவும் நீண்டு விளங்கும்படியை இப்படி பல வகையாக வருணிப்பார்களே
ஸ்ரீ பட்டரும் ஸ்ரீ ரெங்கராஜ ஸ்தவத்திலே -க்ருபயா பரயா கரிஷ்யமானே-என்கிற ஸ்லோகத்திலே வர்ணித்தார்
தூது செய் கண்கள் கொண்டு ஓன்று பேசித் தூ மொழி இசைகள் கொண்டு ஓன்று நோக்கி —என்னும்படி இறே
எம்பெருமான் படி இருப்பது –
பஸ்யத்ய சஷுஸ் ச ஸ்ருணோத்ய கர்ண –என்றும் இறே ஒதிக் கிடக்கிறது
சகல இந்திரியங்களும் எம்பெருமானுக்கு அகிலேஷன ஷமமாய் இருக்க இங்கு இரண்டையும் மட்டுமே அருளிச் செய்தது
ப்ரக்ருதத்தில் இவ்விரண்டுக்கும் விவஷதை உள்ளதாகையாலே உபயோ என்கிறது

————————-

கருணா ரஸ வாஹி வீக்ஷண ஊர்மே வரத பிரேம மய ப்ரவாஹ பாஜ
தத தீர வன ஆவளீ ப்ருவவ் த்ருக் சல ஸிந்தோஸ் தவ நாசிகா இவ சேது –35-

ஹே வரத
கருணா ரஸ வாஹி வீக்ஷண ஊர்மே –க்ருபா ரசத்தைப் பெருக்கா நின்ற கடாக்ஷமாகிற அலைகளை யுடைத்தாயும்
பிரேம மய ப்ரவாஹ பாஜ -ப்ரணய ரூபமான ப்ரவாஹத்தை யுடைத்தானதாயும் இருக்கிற
தவ த்ருக் சல ஸிந்தோஸ் –உன் திருக்கண்கள் ஆகிற அசையும் கடலுக்கு
ப்ருவவ்–திருப் புருவங்களானவை
தத தீர வன ஆவளீ இவ –பரம்பியதாய்க் கரையில் உள்ளதான சோலை போலும்
நாசிகா சேதுர் இவ –திரு மூக்கானது அணை போலும் –

திரு மூக்கின் அழகு அனுபவம் இதில் -ஸிம்ஹ அவளாக நியாயத்தாலே திருப்புருவ அழகையும் அனுபவிக்கிறார்
ஆஸ்ரித வாத்சல்ய அதிசயத்தாலே எப்போதும் அலை பாயா நின்று இருப்பதால் கடல் என்றும்
திருப்புருவ வட்டங்கள் கடல் கரையில் இருக்கக் கடவ சோலைச் செறிவோ என்னும்படியும்
மாட்டுயர் கற்பகத்தின் வல்லியோ கொழுந்தோ என்று நித்ய சந்தேக ஜனகமான கோல நீள் கொடி மூக்கு –
கடல் இடையே கட்டிய அணையோ-என்னும்படியாய் இரா நின்றது –

————————

விபவம் விவ்ருணோதி விஸ்த்ருணீதே ருசம் ஆவிஷ் குருதே க்ருபாம் அபாரம்
அபி வர்ஷதி ஹர்ஷம் ஆர்த்த பாவம் தநுதே தே வரதைஷ த்ருஷ்ட்டி பாத –36-

ஹே வரத
தே ஏஷ த்ருஷ்ட்டி பாத –உன்னுடைய இந்த கடாக்ஷமானது
விபவம் -உன்னுடைய உபய விபூதி ஸார்வ பவ்மத்வத்தை
விவ்ருணோதி –வ்யக்தம் ஆக்குகின்றது –
ருசம் -சோபையை
விஸ்த்ருணீதே -பரவச் செய்கின்றது
அபாரம் க்ருபாம் –எல்லையில்லாத கருணையை
ஆவிஷ் குருதே -வெளிப்படுத்துகின்றது
ஹர்ஷம் அபி வர்ஷதி –ஆனந்தத்தை பெருகச் செய்கிறது
ஆர்த்த பாவம் தநுதே –நெஞ்சு கசிந்து இருத்தலை உண்டாக்குகிறது –

எம்பெருமான் பக்கலிலே நாலடி வரப் புகுர நின்றவர்கள் –
தொண்டர்க்கு அருளி சோதி வாய் திறந்து உன் தாமரைக் கண்களால் நோக்காய் -என்று அன்றோ பிரார்த்தனை
தேவராஜ தயா ஸிந்தோ தேவ தேவ ஜகத் பதே -த்வத் ஈஷண ஸூதா ஸிந்து வீசிவி ஷேபஸீகரை –
காருண்ய மருதா நீதைச் சீத சைலாபி ஷிஞ்ச மாம் -என்ற பிரார்த்தனை தானும் மிகையாம் படி அன்றோ
ஆஸ்ரிதர் திறத்தில் ஸ்ரீ பேர் அருளானின் கடாக்ஷ தாரைகள்

பிருந்தாவனம் பகவதா கிருஷ்னேந அக்லிஷ்ட்ட கர்மணா சுபேக மனசா த்யாதம் கவாம் வ்ருத்தி மபீப் சதா –என்று
மானஸ அனுதியானத்துக்குள்ள பெருமை இதுவானால் த்ருஷ்டிப்பாதத்தின் பெருமை சொலப்புகில் வாய் அமுதம் பரக்குமே
த்ருஷ்டிபாதம் பட்ட இடம் ஸார்வ பவ்மனாம் படியாய் இருக்குமே
விவ்ருணோதி —ருசம்
கஞ்சைக் காய்ந்த கரு வில்லி கடைக்கண் என்னும் சிறைக்கோலால் நெஞ்சூடுருவ வேவுண்டு நிலையம் தளர்ந்து நைவேனை
தாமரைக் கண்கள் கொண்டு ஈர்தியாலோ தகவில்லை தகவிலையே நீ கண்ணா
தருணவ் ரூப சம்பன்னவ் ஸூ குமாரவ் மஹா பலவ் புண்டரீக விசாலாஷவ்
திருமேனியில் பிரவஹியா நின்ற திவ்ய லாவண்ய தரங்கனி தரங்கள் அடங்கலும் திருக்கண் நோக்கிலே
தொடை கொள்ளலாம் படி அன்றோ கடாக்ஷம்
உயிர்க்கு எல்லாம் தாயாய் அளிக்கின்ற தண் தாமரைக் கண்
நெடு நோக்கு கொண்டு முக்திர் மோஷா மஹா ஆனந்தத்தைக் கொடுக்கும் அன்றோ

—————-

அருண அதர பல்லவே லசந்தீ வரதாஸவ் த்விஜ சந்த்ர சந்திரிகா தே
அதி வித்ருமம் அஸ்த நிஸ்தல ஆலி ருசம் ஆவிஷ்க்ருதே ஹி புஷ்கராஷே–37-

புஷ்கராஷே ஹே வரத-தாமரைக்கு கண்ணனான வரம் தரும் பெருமானே
தே அருண அதர பல்லவே –உன்னுடைய சிவந்த தளிர் போன்ற திரு அதரத்திலே
லசந்தீ -விளங்குகின்ற
அசவ் த்விஜ சந்த்ர சந்திரிகா -இந்த சந்திரன் போன்ற திரு முத்துக்களின் ஓளி
அதி வித்ருமம் அஸ்த நிஸ்தல ஆலி ருசம்-பவளத்தின் மேலே வைக்கப்பட்ட முத்து வரிசையின் சோபையை
ஆவிஷ்க்ருதே ஹி -வெளிப்படுத்து கின்றது போலும்

செக்கரிடை நுனிக் கொம்பில் தோன்றும் சிறு பிறை முளை போலே நக்க செந்துவர் வாய்த்திண்ணை மீதே
நளிர் வெண் பல் முளை இலக –பெரியாழ்வார்
நா விளம் திங்களைக் கோள் விடுத்து வேயகம் பால் வெண்ணெய் தொடு உண்ட ஆனாயர் தாயவன்
உரியார்ந்த நறு வெண்ணெய் ஒளியால் சென்று அங்கு உண்டானை
படலடைத்த சிறு குரம்பை நுழைந்து புக்கு பசு வெண்ணெய் களவு காணும் போது தன் நிறத்தின் இருட்சியாலும்
அவ்விடத்தின் இருட்சியாலும் தெரியாமலே தடவா நிற்கச் செய்தே கையிலே வெண்ணெய் தாழிகள் அகப்பட்ட
சந்தோஷத்தினால் வாய் மலர அப்போது ப்ரசரிக்கும்
த்விஜ சந்த்ர சந்திரிகையே கை விளக்காக அமுது செய்யும்
கண்ணிக் குறும் கயிற்றால் கட்டுண்டு அடியுண்டு அழுமாகையாலே திருப்பவளா நிலவு அங்கே ஸக்ருத் ஸேவ்யமாய் இருக்கும்
திருவத்தி மலையிலேயே பக்த திரளைக் கண்டு களிப்புக்கு கால உபாதி இல்லாமையால் நிரந்தரமாக இருக்கும் அழகிலே ஈடுபடுகிறார்
நித்திலம் -முத்துக்கு வாசகமாய் –
நின்றவூர் நித்திலத்தை –
நின்றவூர் நின்ற நித்திலத் தொத்தினை –
நித்திலங்கள் பவ்வத் திரை யுலவு –
இங்கு எல்லாம் நிஸ்தலம் சொல்லே நித்திலம்

————-

ஸ்மித நிர்ஜ் ஜரிகா விநிஷ்பதந்தீ தவ வக்ஷஸ்தல பூதலே விசீர்னா
வரத ப்ரபி பர்த்தி ஹார லஷ்மீம் அபி முக்தா வலிகா நதீவ தஜ்ஜா –38-

ஹே வரத
விநிஷ்பதந்தீ-திரு முகமாகிற உன்னத ஸ்தானத்தில் நின்றும் விழா நின்ற
தவ ஸ்மித நிர்ஜ் ஜரிகா வக்ஷஸ்தல பூதலே –உன்னுடைய புன்முறுவலாகிற அருவியானது திரு மார்பு ஆகிற தரையிலே
விசீர்னா சதீ–இறைந்ததாய்க் கொண்டு
ஹார லஷ்மீம்-சஹஸ்ர அஷ்டிக ஹார சோபையை
ப்ரபி பர்த்தி -அடைந்திட நின்றது
அபி முக்தா வலிகா -எகாவலி ஹாரமும்
தஜ்ஜா நதீவ பாதி –அந்த அருவியில் நின்றும் உண்டான ஆறு போலே விளங்கா நின்றது

அபிமத ஜன தர்சன ஆனந்த வேகத்தால் அர்ச்சாவதார சமாதியைக் கடந்து விம்மி வெளி விழுகின்ற
அத்யந்த மதுர மந்தகாச விலாசம் தன்னையும் மீண்டும் உப ஸ்லோகிக்கிறார்
மந்தகாச பிரபா பிரசரம் அநேக அஷ்டிக முக்தா ஹாரம் என்று உல்லே கிக்கிறார்

—————-

பரிமண்டித ராச மண்டலாபிஸ் வரத ஆக்ராதம் அபீஷ்ட கோபிகாபி
அநு வர்த்தி ததாதந ப்ரகர்ஷாத் இவ புல்லம் ஹி கபோலயோர் யுகம் தே –39-

ஹே வரத
பரிமண்டித ராச மண்டலாபிஸ் –அலங்கரிக்கப்பட்ட திருக்குரவை கோஷ்ட்டியை யுடைய
அபீஷ்ட கோபிகாபி–பிரியைகளான கோபி ஸ்த்ரீகளாலே
ஆக்ராதம் –மோரப்பட்ட
தே கபோலயோர் யுகம் –உன்னுடைய கபோல த்யவமும்
அநு வர்த்தி ததாதந ப்ரகர்ஷாத் இவ -இப்போதும் அநு வர்த்தித்து வாரா நின்ற
அப்போதைய ஹர்ஷ பிரகரக்ஷத்தாலே போலே
புல்லம் -விகசித்து இரா நின்றது

அர்ச்சையிலும் விபாவவதார வாசனை அனுவர்த்தித்து இருப்பதை
கோவலனாய் வெண்ணெய் உண்ட வாயன் –அண்டர் கோன் அணி அரங்கன்
அடு திறல் அயோத்தி எம் அரசே அரங்கத்தம்மா
அங்கனாம் அங்கனாம் அந்தரே மாதவா –குரவைக்கூத்து -கோபிகள் இவன் கன்னத்தில் இட்ட முத்தங்களால்
ஹர்ஷ ப்ரகர்ஷ அனுவர்த்தியை இங்கு அனுபவிக்கிறார் –

————–

முகம் உன்னசம் ஆயதாக்ஷம் உத்யத் ஸ்மித தந்தம் ருசிர அதரம் நத ப்ரு
லஸத் அம்ச விலம்பி கர்ண பாசம் மயி தே நிச்சலம் அஸ்து ஹஸ்தி நாத –40-

ஹே ஹஸ்தி நாத —
உன்னசம் -உன்னதமான நாசிகையை யுடைத்தாயும்
ஆயதாக்ஷம் -நீண்ட திருக்கண்களை யுடைத்தாயும்
உத்யத் ஸ்மித தந்தம் -விம்மி வெளி எழுகின்ற புன்முறுவலை யுடைய திரு முத்துக்களை யுடைத்தாயும்
ருசிர அதரம் -அழகிய திரு அதரத்தை உடைத்தாயும்
நத ப்ரு -வளைந்த திருப் புருவங்களை உடைத்தாயும்
லஸத் அம்ச விலம்பி கர்ண பாசம் -விளங்குகின்ற தோள் வரை தொங்கும் சிறந்த செவிகளை யுடைத்தாயும் இருக்கும்
தே முகம் -உனது திரு முக மண்டலமானது
மயி நிச்சலம் அஸ்து -அடியேன் விஷயத்திலே நீடித்து இருக்கக் கடவது

திருமுக பூர்ண அனுபவம் இதில் –
ஆழ்வானுடைய சிந்தை யாகிற பெண் இனி மேல் தேவராஜனுடைய கண்டா ஸ்லேஷத்துக்குப் போகிறாள் ஆகையால்
நவோடையான பெண் பிறந்தகத்தில் நின்றும் புக்ககத்துக்குப் போம் போது
ஜென்ம பூமியில் உள்ள உறவு முறையார் உள்ள இடம் எங்கும் புக்கு உப லாலித்து வருமா போலே
தனக்கு சிர பரிசிதங்களான நயன நாசிகாதி அவயவங்களை கண்டா ஸ்லேஷா பூர்வாங்கமாக
உப லாலனம் பண்ணி உகவா நின்றபடி
பிராக்ருத முக அவ லோகனத்தில் நசை ஒழிந்து–இன்று யாம் வந்தோம் இரங்கு-என்று
உன் கோயில் கடைத்தலை புகுந்த அடியேன் திறத்திலே உன் திரு ம் உக சோபா சேவை
நிரந்தரமாக தந்து அருள வேணும் என்கிறார் –
வ்ருஷே வ்ருஷே ச பச்யாமி சீர கிருஷ்ணாஜிநாம் பரம் -என்று மாரீசனுக்கு எங்கும் எப்போதும்
ஸ்ரீ ராம பிரான் தோற்றம் போலே
ஆழ்வானுக்கு தேவராஜனின் திரு முக மண்டல சேவை வேணும் என்று பிரார்த்தனை

———————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் திரு வடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் ஸ்வாமிகள் திரு வடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள்  ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு வடிகளே சரணம்

ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் அருளிச் செய்த ஸ்ரீ வரத ராஜ ஸ்தவம் -ஸ்லோகங்கள் -21-30–ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் உரை –

October 20, 2019

இது முதல் –62-ஸ்லோகம் அளவாக -திவ்ய மங்கள விக்ரஹ வடிவு அழகு வர்ணனம்
அவற்றுள் முதல் நான்கால் சமுதாய ரூபேண அனுபவம் –
மேல் ஆதி ராஜ்யம் அதிகம் தொடங்கி ப்ரத்யங்க சோபை அனுபவம்
பிரதம சதகத்தில் ஸ்ரீ பேர் அருளாளனை ஒரு பொருளாக மதியாதே அவன் வர்த்திக்கும் ஸ்ரீ ஹஸ்தி கிரியையே
பரம ப்ராப்யம் என்று அனுசந்தித்தவர் அத்தை விட்டு இங்கு இவன் அழகிலே ஊன்றுகைக்கு அடி –
ஸ்ரீ பேர் அருளாளன் இதில் ஏகதேசம் என்னலாம் படி இரா நின்றான் அன்றோ –
ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் ஸ்ரீ திருமலையை அனுபவித்துக் கொண்டு வாரா நிற்கச் செய்தே -வடமா மலை யுச்சியை -என்னுமா போலே
ஸ்ரீ திருமலையில் ஏக தேசம் என்னலாம் படியாய் -கற்பக தரு பஹு சாகமாய் பணைத்து பூத்தால் போலே நிற்கிற
இவருடைய ஸுவ்ந்தர்யத்தை அனுபவிக்கிறார்

பாணி பாத வதந ஈஷண சப்தை அம்புஜாநி – அபதிசந்-வரத த்வம்
பஹுபிஸ் -அதி விசால தமாலாம்ஸ் து ஆஞ்ஞநம் கரி கிரேர் அஸி ஸ்ருங்கம் –21-

ஹே வரத
பாணி பாத வதந ஈஷண சப்தை –திருக் கை -திருவடி -திரு முகம் -திருக் கண் என்னும் திரு நாமங்களாலே
அம்புஜாநி -தாமரை மலர்களையும்
பஹுபிஸ் -புஜங்களினாலே
அதி விசால தமாலாம்ஸ் து –மிகப் பெரிய பச்சிலை மரங்களையும்
அபதிசந் -மறைத்துக் கொண்டு இரா நின்ற
த்வம் -நீ
ஆஞ்ஞநம் கரி கிரேர் அஸி ஸ்ருங்கம் -ஸ்ரீ ஹஸ்திகிரிக்கு அஞ்சன மயமான சிகரமாக ஆகின்றாய்

பர்வத ஏகதேசமாகச் சொன்னால் அதற்கு ஏற்ற லக்ஷணங்கள் அமைந்து இருக்க வேணுமே என்ன
பாணி பாத –இத்யாதி
தாமரைக்காடும் தாமரை வ்ருக்ஷங்களுமாய் இறே மலை முக்காடு இருப்பது
கை வண்ணம் தாமரை வாய் கமலம் போலும் கண்ணனையும் அரவிந்தம் அடியும் அஃதே என்னும்படியான
ஸ்ரீ பேர் அருளாளன் திருக்கைகள் திருக்கண்கள் திருமுகம் திருவடிகள் என்னும் அவய வாபதேசத்தாலே –
தாமரை மலர்கள் நிறைந்து திகழ நிற்பதாலும் புஜ தண்டங்கள் என்னும் வ்யாஜத்தாலே தாமல வருஷங்கள் விளங்கா நிற்பதாலும்
இவன் தன்னையே -கரி கிரேர் அஸி ஸ்ருங்கம் -என்கிறது –
மலை முகடு தான் மேக சமூகங்களுக்கு இருப்பிடமாய்க் கொண்டும் ஸ்வ பாவமாகவும் கறுத்து இருக்கும் இறே
நீல மேக நிபனான இவனுக்கு அக்காராத்தாலும் குறை இல்லையே -இது தோன்ற அஞ்சனம் என்கிறது

அல்லி போல் உள்ளங்கையும் -இதழ் போலே விரல்களும் -தாது போலே ரேகைகளும் -வி லக்ஷணமான காந்தமும் –
மிருதுவான ஸ்பர்சமும் -புரா இதழ் போலே ஸ்யாமமான புறங்கையில் பசுமையும் –
ஏவமாதியான லக்ஷணங்களை உடைத்தாய் இருக்கையாலே பாணியானது அம்புஜம் என்னலாம் படி இருக்குமே
இப்படியே மேலும் கண்டு கொள்வது
கீழே பாணி என்றது பஞ்ச சாகாச் சய பாணி -என்ற கோசத்தின் படியே விரல்களோடே கூடின மணிக்கட்டு அளவான பாகம்
பாஹு சப்தம் தோளுக்கு கீழ்ப்பட்ட தண்டாகாரமான பாகம் -புஜத்தை சொன்னபடி
இவன் தோள் நிழலில் ஒதுங்கினவர்களுக்கு மதிளுக்குள்ளே இருப்பாரைப் போலே பயம் கெட்டு-ஒதுங்கினவர்கள் சுருங்கி
நிழலே விஞ்சி இருப்பதால் அதி விசால தமாலங்களாக-பாஹுவை வர்ணிக்கலாம்
கற்பகக் காவென நற்பல தோளன்-பாஹு பி பஹு வசனம் சதுர்புஜத்வத்தைப் பற்ற –
அர்த்திதார்த்த பரிதார்த்த தீஷிதனுக்கு இரண்டு திருத்தோள்கள் போராதே-
தோள்கள் ஆயிரத்தாய் முடிகள் ஆயிரத்தாய் துணை மலர்க் கண்கள் ஆயிரத்தாய் தாள்கள் ஆயிரத்தாய் -என்று
திவ்ய அவயவங்கள் சஹஸ்ர சாகமாக பணைக்கும் இறே

இந்த ஸ்லோகம் தொடங்கி இத் தசகம் ஸ்வாகதா வ்ருத்தத்தில் அமைத்த ஸ்லோகங்ககள்

——————–

த்வ உதார புஜம் உந் நஸம் ஆயத் கர்ண பாச பரிகர்ம சதம்சம்
ஆயதாக்ஷம் அபிஜாத கபோலம் பாரணீயதி வரப்ரத த்ருங்மே -22-

ஹே வரப்ரத
த்ருங்மே- மே த்ருக-அடியேனுடைய கண்ணானது
உதார புஜம் -ஒவ்தார்யமுள்ள பாஹுவை யுடையவனும் -அலம் புரிந்த நெடும் தடக்கை —
கொடுக்கையே விளை நீராக வளர்ந்த திருக்கை அர்த்திகள் இருக்கும் அளவும் செல்ல நீண்ட திருக்கை –
பாஹுச் சாயாம வஷ்டப்த–லோகம் அடங்க ஒதுங்கினாலும் விஞ்சி இருக்கும் படி அன்றோ திருப்புஜங்களின் பெருமை
உந் நஸம் -உன்னதமான திரு மூக்கை யுடையவனும் -மாட்டுயர் கற்பகத்தின் வல்லியோ கொழுந்தோ –
நித்ய சந்தேக ஜனகமாய் -கோல நீள் கொடி மூக்கு
ஆயத் கர்ண பாச -நீண்ட சிறந்த செவிகளை அலங்காரமாகக் கொண்ட நல்ல
பரிகர்ம சதம்சம்–திருத் தோள்களை யுடையவனும்
ஆயதாக்ஷம் -செவி யளவும் நீண்ட திருக் கண்களை உடையவனுமான
அபிஜாத கபோலம்-ஆபி ஜாத்யம் பொருந்திய கண்டா ஸ்தலங்களை உடையவனுமான
த்வாம் -உன்னை
பாரணீயதி -பூர்ண அனுபவம் பண்ண விரும்புகிறது

உபோஷிதனாய் இருந்தவன் வயிறார உண்பதை -பாரணை -என்பர்
உண்ணா நாள் பசியாவது ஓன்று இல்லை என்று இருக்கும் ஸ்ரீ ஆழ்வான் –
கண்டு கொண்டேன் கண்ணிணைகள் ஆரக் களித்து–என்கிறபடியே எம்பெருமானின் திரு மேனியை சேவிக்கப் பெறும்
நாளை த்வாதசியாகவும் அது பெறாத நாளை அன்று அவை எனக்குப் பட்டினி நாளே -என்கிறபடி ஏகாதசியாகவும்
திரு உள்ளம் பற்றி இருக்கிறார் ஆகையால் நித்ய த்வாதசியாக வேணும் என்று பார்க்கிறார் –

—————————-

நீல மேக நிபம் அஞ்சன புஞ்ஜ ஸ்யாம குந்தளம் அநந்த சயம்
அப்ஜ பாணி பதம் அம்புஜ நேத்ரம் நேத்ர சாத்குரு கரீச சதா மே –23-

ஹே கரீச
நீல மேக நிபம் -கரு முகில் போன்றவனாய்
அஞ்சன புஞ்ஜ ஸ்யாம குந்தளம் -மை வண்ண நறுங்குஞ்சி குழலை உடையவனாய்
அநந்த சயம் -ஸ்ரீ திரு அனந்தாழ்வான் மேலே பள்ளி கொண்டு அருளுபவனாய்
அப்ஜ பாணி பதம் -தாமரை போன்ற திருக்கைகளும் திருவடிகளையும் உடையவனாய்
அம்புஜ நேத்ரம் -தாமரை போன்ற திருக்கண்களை யுடையவனாய்
த்வாம் சதா மே –உன்னை எப்போதும் அடியேனுக்கு
நேத்ர சாத்குரு –சஷுர் விஷயமாகி அருள்
த்வாம் மே த்ருக் பாரணீயதி –என்று கீழே அருளிச் செய்ததையே விசததமமாக இங்கே அருளிச் செய்கிறார்
கார் காலத்து எழுகின்ற கார் முகில் போல் வண்ணனாய்
மை வண்ண நறுங்குஞ்சி குழல் பின் தாழத் திகழுமவனாய்
ஐவாய் அரவணை மேல் ஆதிப்பெருமானாய்
விட்டிலங்கு செஞ்சோதித் தாமரைப் பாதம் கைகள் கண்கள் விளங்குமவனாய்ப் பேர் அருளாளப் பெருமாளாய் இருக்கிற நீ
அல்லும் நன் பகலும் இடைவீடு இன்றி நல்கி என்னை விடாதே
காவி போல் வண்ணர் வந்து என் கண்ணினுள்ளே தோன்றினாரே-என்னும்படி
கண்ணுள் நின்று அகலாதே அருள வேணும் என்கிறார்

நீல மேக நிபம் –முகில் உருவம் எம் அடிகள் உருவம் தானே —
தாபத்ரயா தூரர்க்குத் தாப ஹரமாய்-
விரக தாப தூரர்க்கு அந்த தாபத்தையும் மாற்றக் கடவதாய் இருக்கும் வடிவு அன்றோ

அஞ்சன புஞ்ஜ ஸ்யாம குந்தளம் –நீல மேக நிபம் என்கிற வடிவும் ஸ்படிகம் என்னும் படியாய்த்து திருக்குழலின் இருட்சி –
ஒண் சுடர்க்கற்றை என்று சொல்லுகிற தேஜோ ரூபமான திருமேனியில் நின்றும் கிளம்பினது ஒரு மை போலே இருக்கை
திருக்குழலை சேவிக்கப் பெற்றவர்களுக்கு சர்வமும் பிரகாசிக்கும் படி சித்தாஞ்சனமாய் இருக்கை –
பிங்கல ஜடோ தேவ என்றும் -ஓர் உருவம் பொன்னுருவம் ஓன்று செந்தீ -என்றும் சொல்லுகிற
ப்ரஹ்ம ருத்ராதிகளுடைய காண ஒண்ணாமையாய் இருக்கும் மயிர் போல் அன்றியே
சுரியும் பல் கருங்குஞ்சி எங்கள் சுடர் முடி அண்ணல் தோற்றமே -என்கிறபடியே
கண்டவர்கள் கண்ணிலே அஞ்சனம் எழுதினால் போலே குளிர்ந்து ஸ்யாமளமாய் இருக்கை –

அநந்த சயம் -அரவணை மேல் பள்ளி கொண்ட முகில் வண்ணன் –
அத்தி யூரான் புள்ளை யூர்வான் அணி மணியின் துத்தி சேர் நாகத்தின் மேல் துயில்வான் –ஸ்ரீ பூதத்தாழ்வார்
பணி பதி சயநீ யாத் உத்தித த்வம் ப்ரபாதே –ஸ்ரீ வேதாந்தாசார்யர்

அப்ஜ பாணி பதம் அம்புஜ நேத்ரம் -பாணி பாத நேத்ரம் -மூன்று திவ்ய அவயவங்களுக்கும்
தாமரை யையே ஒப்புக் சொல்கிறார் ஆகில் ஒரு ஸமஸ்த பதமாக பிரயோகிக்கலாமே –
பத பேதம் எதனால் பண்ண வேண்டும்
அப்ஜ பாணி பத லோசந ரம்யாம் என்று சொல்ல அடுக்குமே
அப்ஜ அம்புஜ -என்று பிரித்து பின்ன பதங்களால்
கண்ணும் வாயும் கைத்தளமும் அடியிணையும் கமல வண்ணம் -என்று சேர அனுபவித்தவர்
போக்ய அனுசந்தான காஷ்டையிலே நின்றவாறே
கை வண்ணம் தாமரை வாய் கமலம் போலும் கண் இணையும் அரவிந்தம் அடியும் அஃதே –என்று வாய் வெருவிற்று
இவ்வாழ்வான் தாமும் ஸ்ரீ ஸூந்தர பாஹு ஸ்தவத்தில்
அப்ஜ பாதம் அரவிந்த லோசனம் பத்ம பாணி தலம்–என்று வாய் வெருவினபடி காணலாமே

த்வம் சதா மே நேத்ர சாத்குரு -அவ்வண்ணத்தவர் நிலை கண்டும் தோழீ அவரை நாம் தேவர் என்று அஞ்சினோமே –
என்னும்படி அஞ்சி அகல வேண்டாதபடி
கண்டு கொண்டேன் கண்ணினை ஆரக் களிக்கும் படி சதா தர்சனம் தந்து அருள வேணும் என்கிறார்

——————–

த்வக் ச த்ருக ச நிபபாசதி ஜிஹ்வா விஹ்வலா ஸ்ரவணவத் பர வ்ருத்தவ்
நாசிகா த்வயி கரீச ததேதி ப்ராப்நுயாம் கதம் இமாம் ஸ்வித் அவஸ்தாம் -24-

ஹே கரீச
த்வக் ச -த்வக் இந்த்ரியமும்
த்ருக ச -சஷுர் இந்த்ரியமும்
நிபபாசதி -மிகவும் பானம் பண்ண விரும்புகின்றது
ஜிஹ்வா ஸ்ரவணவத் –ரஸ இந்த்ரியமானது ஸ்ரோத்ர இந்த்ரியத்தோடே ஒப்ப
பர வ்ருத்தவ் -இந்திரியங்களின் வியாபாரத்தில்
விஹ்வலா-சாபல்யம் உடைத்தாய்
பவதி -ஆகிறது
நாசிகா -க்ராண இந்த்ரியமும்
ததா -இப்படியே இந்த்ரியாந்தர விருத்தியை விரும்பி நிற்கிறது
இதி இமாம் அவஸ்தாம் -என்று சொல்லக் கூடிய -முக்தி தசையில் விளையக் கூடிய -இந்த அவஸ்தையை
அஹம் -அடியேன் -இந்த விபூதியிலே
த்வயி -உன் விஷயத்தில்
கதம் ஸ்வித் ப்ராப்நுயாம் –எங்கனேயோ அடைந்திடுவேன்

நம்மாழ்வார் செய்ய தாமரைக் கண்ணனில் –
தேர் கடாவிய பெருமான் கனை கழல் காண்பது என்று கொல் கண்கள் -என்ற கண் விடாய்த்த மாத்திரம் அன்றிக்கே
தாமும் தம்முடைய கரண க்ரமமுமாக -முடியானாலே -நோவு பட்டுக் கூப்பிட்டால் போலே
சேதன சமாதியாலே இந்திரியங்கள் விடாய்க்கும் படியான அவஸ்தை -போஜனத்துக்கு மிக்க பசி போலே
பகவத் அனுபவத்துக்கு பாங்கான ஸாமக்ரியாய் இருக்கும்
அதே போலே தமக்கு உள்ள அபிநிவேச அதிசயத்தை-பக்திப் பெரும் காதலை – உந் மஸ்தக தசையை -அருளிச் செய்கிறார் இதில் –
நீல மேக நிபம் –த்வாம் நேத்ர சாத்குரு சதா மே-என்று கீழே பிரார்த்தித்த சதா தர்சனம்
இந்த அவஸ்தை பிறவாத அன்று கடிக்க மாட்டாமையாலும் -கடித்தாலும் ரசிக்க மாட்டாதாகையாலும்
அந்த அவஸ்தையையும் கைங்கர்யத்தையோ பாதி பிரார்த்திக்கிறார்
ப்ராப்னுயாம் -பிரதான கிரியை / நிபி பாஸதி-விஹ்வலா -அவாந்தர கிரியை

——————–

ஆதி ராஜ்யம் அதிகம் புவநா நாம் ஈஸ தே பிசு நயந் கில மௌலி
சூளிகா மணி சஹஸ்ர மரீஸே ஹஸ்தி பூஷண பவத்யுத யாத்ரி –25-

ஹஸ்தி பூஷண -ஸ்ரீ ஹஸ்தி கிரிக்கு அலங்காரமாயுள்ள
ஹே ஈஸ–ஸ்ரீ தேவாதி ராஜனே
புவநா நாம்-உலகங்கட்க்கு எல்லாம்
ஆதி ராஜ்யம் -நீ அதி ராஜனாய் இருக்கும் தன்மையை
அதிகம் -மிகவும்
பிசு நயந்-கோட் சொல்லா நின்ற
தே மௌலி -உன்னுடைய திரு அபிஷேகமானது
சூளிகா மணி சஹஸ்ர மரீஸே –தன் சிகரத்தில் உள்ள ரத்னமாகிற ஸூர்யனுக்கு
யுத யாத்ரி –உதய பர்வதமாக
பவதி கில –ஆகா நின்றது அன்றோ

திரு அபிஷேகத்தில் கண் வைத்தவர் பாசுரம் ஈஸ –ஈஸத்வம் தோற்ற இறே திரு முடி தரிப்பது –
கண்டவாற்றால் தனதே யுலகு என நின்றான் –
அனைத்துலகும் உடைய அரவிந்த லோசனன் தானே திரு அபிஷேகம் சூடி சேவை சாதிப்பான்
சூளிகா மணி-உபய விபூதி சாம்ராஜ்ய ஸூ சகமான திரு அபிஷேகத்தை பர்வதமாக உல்லேகிக்கிறார்
பொற் சுடர்க் குன்று அன்ன பூம் தண் முடியர் அன்றோ
நுனியில் அழுத்தின ரத்னம் -ஸூர்யன் போலே இரா நிற்க -அதற்கு உதய பர்வதமாயிற்று இத்திரு அபிஷேகம்
கதிர் ஆயிரம் இரவி கலந்து எரித்தால் ஒத்த நீண் முடியன் அன்றோ –
உதய பருப்பதத்தின் மேலே விரியும் கதிரே போலே விளங்கும் –

—————-

உத்தரத்யுபரி பக்த ஜநாந் இதி ஊர்த்தவ ஆஸ்ரயண ஸூஸித சக்திம்
ஊர்த்வ புண்ட்ர திலகம் பஹு மாநாத் கிம் பிபர்ஷி வரத ஸ்வ லலாடே -26-

ஹே வரத
அயம் ஊர்த்வ புண்ட்ர திலக -இந்த ஊர்த்வ புண்ட்ர திலக மானது
உத்தரத்யுபரி பக்த ஜநாந் -பக்த ஜநாந்-யுபரி உத்தர-பகவத் பக்தர்களை ஊர்த்வ கதியை அடைவிக்கின்றது
இதி -என்று
ஊர்த்தவ ஆஸ்ரயண ஸூஸித சக்திம் –ஊர்த்வ ஆகார விசிஷ்டமாய் இருக்கையினால் ஸூஸிக்கப்பட்ட சக்தியை யுடைய
ஊர்த்வ புண்ட்ர திலகம் ஸ்வ லலாடே -ஊர்த்வ புண்ட்ர திலகத்தை தண் திரு நெற்றியிலே
பஹு மாநாத் கிம் பிபர்ஷி -நம் அடியார் உகந்தது என்கிற ப்ரீதி விசேஷத்தாலேயோ தரியா நின்றாய் –

சேதனர்க்குத் தானே கர்ம அங்கமாக விதி பிராப்தம் -அலங்காரமாக சாத்திக் கொண்டுள்ளான் என்கிறதை விட –
பஹு மாநாத் கிம்-அடியார் உகந்தது ஏது ஆகிலும் நமக்கு அதுவே உபாதேயம்-என்று இருப்பானே

—————–

கர்ணிகா தவ கரீச கிமேஷா கர்ண பூஷணம் உத அம்ச விபூஷா
அம்ச லம்பி அலக பூஷணம் ஆஹோ மாந ஸஸ்ய மம வா பரி கர்ம –27-

ஹே கரீச
தவ ஏஷா கர்ணிகா -உன்னுடைய இந்த கர்ண பூஷணமானது
கர்ண பூஷணம் கிம் -திருச் செவிகளுக்கு அலங்காரமோ
உத -அல்லது
அம்ச விபூஷா -திருத் தோள்களுக்கு அலங்காரமோ
ஆஹோ -அங்கன் அன்றிக்கே
அம்ச லம்பி அலக பூஷணம் -திருத் தோள்களில் அலையா நின்ற திருக்குழல்களுக்கு அலங்காரமோ
வா மம -அங்கனும் அன்றிக்கே அடியேனுடைய
மாந ஸஸ்ய பரி கர்ம –இதயத்துக்கு அலங்காரமோ

இப்படி சதுஷ்ட்ய அவகாஹியான சங்கை
முராரி -உலகத்தாருக்கு குண்டலங்களால் காதுக்கு சோபையும் இல்லை –
குண்டல தாரணத்துக்கு தான் குத்தப்படும் துக்கமும் சுமக்கும் துக்கமும் தானே -கபாலத்துக்கே அழகு என்பான்
பை விடப் பாம்பு அணையான் திருக்குண்டல காதுகளே-என்னும் படி சேர்த்தி அழகு அந்யாத்ருசமாய் இருப்பதால்
மின்னு மணி மகர குண்டலங்கள் திருகி செவிகளுக்குத் தான் அலங்காரமோ என்கிறார்
உதக்ரபீநாம்ச விலம்பி குண்டல -என்று திருக்குண்டல திருத்தோள்கள் சேர்த்தி அழகை ஸ்ரீ ஆளவந்தார் அனுபவித்தார்
மொய்ய நீள் குழல் தாழ்ந்த தோள்களும் -என்றும்
களி வண்டு எங்கும் கலந்தால் போல் கமழ் பூம் குழல்கள் தடம் தோள் மேல் மிளிர நின்று விளையாட -என்றும்
மை வண்ண நறுங்குஞ்சி குழல் பின் தாழ -என்றும்
சொல்லுகிறபடியே திருத் தோள்களின் மேலே உலாவி அலையும் திருக் குழல்கள்
குழல் மின் தாழ மகரம் சேர் குழை இருப்பது விளங்கி ஆட –
திருக்குழல்கள் -திரு மகரக் குழை -இரண்டின் பரபாக சேர்த்தி ரசத்தை அனுபவிக்கிறார்
இம்மூன்று சேர்த்தி அழகையும் –
திருச் செவி -திருக் குண்டலங்கள் / திருத் தோள்கள் திருக் குண்டலங்கள் / திருக் குழல் திருக் குண்டலங்கள்
அனுபவிக்க விரும்பி –உள் குழைந்து உருகும் – அடியேனுடைய மனஸுக்குத்தான் அலங்காராமோ
உன்னுடைய நிருபாதிக போக்யமான திவ்ய அவயவங்களை அலங்காரம் வேண்டாமே –
அடியேனுடைய மனஸுக்கே தான் என்று சித்தாந்தம் –
குழுமித்தேவர் குழாங்கள் கை தொழச் சோதி வெள்ளத்தின் உள்ளே எழுவது ஓர் உரு என் நெஞ்சுள் எழும்
ஆர்க்கும் அறிவு அரிதே -மயல் கொண்டு இருந்து கிடைக்கும் என் நெஞ்சு ஒன்றுக்குமே
விளக்கம் தருவது என்கிறார் என்றபடி

——————–

திருக்குண்டலங்களின் அழகு திருத்தோள்களின் அழகிலே கொண்டு மூட்ட அத்தை அனுபவித்து இனிதராகிறார் –

பாரிஜாத விடபாந் அபிதோ யா புஷ்ப சம்பத் உதியாத் கரி நாத
தாம் விடம் பயதி தானாக பாஹுஷு ஆததா து கடக அங்கதி லஷ்மீஸ் –28-

ஹே கரி நாத
தாவக பாஹுஷு–உனது புஜங்களிலே
ஆததா-பரம்பி யுள்ள
கடக அங்கதி லஷ்மீஸ்து –கை வளை என்ன தோள் வளை என்ன இவற்றின் சோபையோ என்றால்
பாரிஜாத விடபாந் அபிதோ –கல்ப வ்ருக்ஷத்தின் கிளைகளைச் சுற்றி
யா புஷ்ப சம்பத் உதியாத் –யாதொரு புஷ்ப சோபை உண்டாகுமோ
தாம் விடம் பயதி -அந்த சோபையை அநுகரிக்கின்றது

கீழே ஞானிநாம் அக்ரேஸரான ஸ்ரீ ஆழ்வானுடைய சதுஷ்ட்ய சங்கை களைப் பரிஹரிக்க முடியாமல் லஜ்ஜையால் நிருத்தரனாய்
கவிழ்த்தலை இட்டு நிற்கவும் மாட்டாதே-தோளைத் திருப்புவது -மார்பை நெறிப்பது -பீதாக வாடையை உதறுவது –
திருக்குழலைப் பேணுவதாக -ஸ்ரீ மத் கம்பீர சேஷ்டிதங்களைப் பண்ண
வார் இருக்கும் முலை மலர் மடந்தை யுறை மார்பிலே பெரிய தோளிலே மயங்கி இன்புற முயங்கி என்னையும் மறந்து
தன்னையும் மறந்ததே -புத்தி ப்ரசம்சத்தை விளைக்க வல்ல திவ்ய அவயவங்கள் ஆகையால் –
கீழ்ப் பண்ணின ப்ரச்னங்களுக்கு ப்ரத்யுத்தா பிரதீக்ஷையை மறந்து –
இது ஒரு தோள் அழகு இருந்தபடி என் -இது ஒரு தோள் வளை இருந்தபடி என் -என்று
அவற்றிலே ஊன்றி வர்ணிக்கத் தொடங்குகிறார்

கீழே அப்ஜ பாதம் அரவிந்த லோசனம் பத்ம பாணி தலம் –அம்புஜ நேத்ரம் –என்றவர் சிறிது ஆராய்ந்தவாறே –
என் சொன்னோம் ஆனோம் -என்று அநு சயித்து
அதீர்க்கம் அப்ரமேதுகம் க்ஷண உஜ்ஜ்வலம் ந கோசரம் அந்தக்கரணஸ்ய பஸ்யதாம் அநுப்ஜமப்ஜம் நு கதம்
நிதர்சனம் வநாத்ரி நாதஸ்ய விசாலயோர் த்ருசோ-என்பர்
ஆகையால் லௌகிக விஷய த்ருஷ்டாந்தங்களை விட்டு அபூத உவமை கொண்டு வர்ணித்து
நிஸ்சமாப்யதிகம் என்னும் அதிசயத்தை விலக்கி அருளுகிறார் –

பாரிஜாத தரு ஸ்தானீயன் ஸ்ரீ பேர் அருளாளன் -அர்த்திதார்த்த பரிதான தீக்ஷிதன் அன்றோ –
காரானை இடர் கடிந்த கற்பகம் அன்றோ -ஸ்ரீ ஹஸ்தி சைல சிகர உஜ்ஜ்வல பாரிஜாதம் தானே
அவன் கல்ப சாகியானால் அவனுடைய பாஹுக்கள் கல்ப சாகையாகக் குறை இல்லையே-
கற்பகக் காவன நற்பல தோளன் –
திரு முழங்கைக்குக் கீழே கடக லஷ்மியும்-அதுக்கு மேலே அங்கத லஷ்மியாக விரவி
பாஹு தண்டங்களை ஜ்யோதிச் சக்கரம் ஆவரித்துக் கொண்டு இருக்கும் நிலைக்கு
பிரசித்த உவமானம் இல்லாமையால் அபூத உவமை சொல்ல வேண்டும் இறே
விடபஸ்தானம் –பாஹுக்கள்
விடபத்தை முட்டாக்கு இட்டுக் கிடக்கிற புஷ்பங்களின் ஸ்தானத்தில் -கடக்க அங்கதங்கள்
திருவாய் 3-10-1-ஜன்மம் பல பல செய்து -ஈட்டில் –
ஒரு கற்பகத்தரு பணைத்துக் கணுத்தோறும் அரும்பினால் போலே யாயிற்று வடிவும் திவ்ய ஆயுதங்களும்
சேர்ந்த சேர்த்தி இருப்பது -என்கிற ஸ்ரீ ஸூக்தி இந்த ஸ்லோகத்தை அடி ஒற்றியே –

——————

மத்யமாந சல பேநில சிந்து ப்ரோத்திதி க்ஷண தஸாம் கமிதவ் தே
வக்ஷஸி ஸ்புரித மௌத்திக ஹாரே கௌஸ்துபச் ச கமலா ச கரீச –29-

ஹே கரீச
ஸ்புரித மௌத்திக ஹாரே-தள தள என்ற முக்தா ஹாரத்தை யுடைத்தான
மத்யமாந சல பேநில சிந்து ப்ரோத்திதி –கடையப்படா நின்றதும் -அத ஏவ -அசையா நின்ற –
நுரைகளை யுடைத்தாயும் இரா நின்ற கடலில் நின்றும் –
க்ஷண தஸாம் -உதித்த சமயத்தின் அவஸ்தையை
தே வக்ஷஸி-உனது திரு மார்பில்
கௌஸ்துபச் ச கமலா ச கமிதவ் –ஸ்ரீ கௌஸ்துப மணியும் ஸ்ரீ பிராட்டியும் அடைக்கப் பட்டுள்ளன

அல்லாத அவயவங்களும் திரு மார்பும் ஒரு தட்டாய் இருக்குமே –
வேதாந்தாஸ் தத்வ சிந்தாம் முரபிதுரசி யத்பாத சிஹ்னைஸ் தரந்தி–
பரதத்வத்துக்கு ப்ரகாசகமான திவ்ய அவயம் அன்றோ திரு மார்பு
சமுத்திர ஸ்தானத்தில் -திரு மார்பும்
நுரைகள் ஸ்தானத்தில் -முத்தா ஹாரங்களும்
அந்த நுரைகளின் இடையே ஸ்ரீ கௌஸ்துபமும் ஸ்ரீ கமலையும் உதிக்கப் பெற்றது போலே
திருமார்பில் திகழ்கின்றன என்றபடி –

——————-

அஞ்சன ஷிதி ப்ருதோ யதி நாம உபத்யகா வரத ஹேம மயீ ஸ்யாத்
தாத்ருசீ தவ விபாதி து லஷ்மீ ஆம்பரீ பத விடம்பித வித்யுத் –30-

ஹே வரத
விடம்பித வித்யுத் –மின்னல் போன்றதான
தவ ஆம்பரீ லஷ்மீஸ் து –உனது திருப்பீதாம்பர சோபையோ என்னில்
அஞ்சன ஷிதி ப்ருதோ -அஞ்சனமயமான தொரு மலையினுடைய
உபத்யகா–தாழ் வரையானது
ஹேம மயீ-ஸ்வர்ண மயமாக
ஸ்யாத் யதி நாம -இருக்குமே யாகில்
தாத்ருசீ –அது போன்றதாக
தவ விபாதி –விளங்குகின்றது
பத–ஆச்சர்யம்

திருவரைக்குப் பரபாக ரசாவகமான திருப்பீதாம்பரம் படியை அபூத உவமை இதில்
மை வண்ண மலைக்கு -அஞ்சன பர்வத ஸ்தானத்தில் -ஸ்ரீ பேர் அருளாளன்
ஹிரண்மய தாழ் வரை -ஸ்தாநு –ஸ்தானத்தில் –திருப்பீதாம்பரம்
விடம்பித வித்யுத் -விசேஷணம் த்ருஷ்டாந்த கோடியிலே ஹேமமயீ-என்றதுக்கு அநு குணம்
அஞ்சன ஷிதி ப்ருத-என்றதுக்கு அநு குணமாக தார்ஷ்டாந்தகத்தில் வசன வ்யக்தி ஒன்றும் இல்லை என்றாலும்
ஸ்ரீ பேர் அருளாளனுடைய திரு உருவ வண்ணம் கீழே சொல்லிற்றே-ஸூ பிரசித்தம் –
த்ருஷ்டாந்த பலத்தாலும் ஸூ வ்யக்தம் -ஆகவே இங்கு சொல்லிற்று இல்லை –

———————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் திரு வடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ கூரத்தாழ்வான் ஸ்வாமிகள் திரு வடிகளே சரணம்.
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள்  ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு வடிகளே சரணம்