ஸ்ரீ பரகால நல்லான் ரஹஸ்யம் -ஸ்ரீ மந்த்ர ரத்னம் -ஸ்ரீ த்வயம் – உத்தர வாக்ய – ஸ்ரீமதே பதார்த்தம்–/நாராயண பதார்த்தம்/ஆய பதார்த்தம்/நமஸ் பதார்த்தம்–

ஆக
பூர்வ வாக்கியம்
அசித் வ்யாவ்ருத்தி ஸூசகமாய்க் கொண்டு சேதனகதமான விவசாயத்தையும்
தத் பிரகாரமான உபாயத்தையும்
அந்த உபாயத்துக்கு உபாயாந்தர வ்யாவ்ருத்தி ரூப சித்தத்வ ஸூ சகமான விக்ரஹத்வத்தையும்
உபாய கார்ய உபயோகியான ஞானாதி வை சிஷ்டியையும்
தத் ஆஸ்ரயண ஏகாந்தமான வாத்சல்யாதி குண யோகத்தையும்
தத் உத்பாவக புருஷகாரத்தினுடைய நித்ய சம்ஸ்லேஷத்தையும்
புருஷகார அபேக்ஷிதமான உபய சம்பந்தத்தையும் சொல்லிற்று ஆயிற்று

அநந்தரம்
இப்படி ஸ்ரீயப்பதியாய்
ஸர்வ ஸ்வாமியான சர்வேஸ்வரன் திருவடிகளில்
ஸர்வ காலாதிகளிலும்
ஸர்வ தேசாதிகளிலும்
அநுஷ்டேயமான கைங்கர்யத்தை
தத் விரோதி நிவ்ருத்த்ய அபேஷா ஸஹிதமாகப் பிரார்த்திக்கிறது உத்தர வாக்கியம் –

கீழ் ஸ்வீ க்ருதமான சித்த சாதனம்
தாவதார்த்திஸ் ததா வஞ்சாதா வந் மோஹஸ் ததா ஸூகம் யாவந் நயாதி சரணம் த்வாம் அசேஷாக நாசனம் -என்று
ரக்ஷகனாய் -சகல புருஷார்த்தங்களுக்கும் விரோதியான பாபங்கள் எல்லாவற்றையும் போக்குமவனாய் இருக்கிற உன்னை
உபாயமாக வரிக்கும் அளவாயிற்று பிரஷ்ட ஐஸ்வர்யன் ஆகையால் வருகிற ஆர்த்தி –
அபூர்வ ஐஸ்வர்யத்தில் வாஞ்சை -ப்ரக்ருதி ஆத்ம விவேகம் பிறவாமையாலே வருகிற மோஹம்–
நிரந்தர பகவத் அனுபவ அலாபத்தாலே வந்த அஸூகம் ஆகிய இவை உண்டாவது என்கையாலே
ஆர்த்தன் முதலான நான்கு அதிகாரிகளுக்கும் பொதுவாய் இருக்கும் ஆகையால் சரண பதத்தில் சொன்ன
இஷ்ட பிராப்தி ரூப பலத்தை விவரியா நின்று கொண்டு இவ்வுபாய ஸ்வீ காரம் பண்ணினவன்
பகவத் அனுபவ அபிலாஷை உடையவன் என்று விசேஷித்துக் கொடுக்கிறது உத்தர வாக்கியம்

ஆக
பூர்வ வாக்யத்தாலே உபாய பரிக்ரஹம் சொல்லி
உத்தர வாக்யத்தாலே உபாய லாபமான கைங்கர்யத்தைப் பிரார்த்திக்கிறது –

ஜ்யோதிஷ்டோமே ந ஸ்வர்க் கதோமோ யஜேதே -என்று ஸ்வர்க்க காமனாய் ஜ்யோதிஷ்டோமத்திலே இழியுமா போலே
உபாய ஸ்வீ கார பூர்வ பாவியான முமுஷ் த்வத்தாலும்
பிரதம ரஹஸ்யத்தில் நாராயணாய பதத்தில் கைங்கர்ய பிரார்த்தனை பண்ணின அதிகாரியினுடைய வரணமாகையாலும்
தர்மார்த்த காமை ரலமல்ப காஸ்தே
கண்டு கேட்டு உற்று மோந்து உண்டு உழலும் ஐங்கருவி கண்ட இன்பம்
தெரிவரிய அளவில்லா சற்று இன்பம் ஒழிந்தேன் –என்கிற ஐஸ்வர்யாதிகளில் காட்டில் வ்யாவ்ருத்தி ஸித்தமாய் இருக்க –
இது கொண்டு உத்தர வாக்யத்தாலே விசேஷிக்க வேணுமோ
இது கொண்டு விசேஷிக்கிறது உபாய பூதனான ஈஸ்வரனுக்கு இவனுக்கு அபேக்ஷிதமான பல ஞானம் இல்லாமையாலேயோ
பல பிரார்த்தன அநந்தரம் அல்லது பல பிரதானம் பண்ணான் என்றோ என்னில்
சர்வஞ்ஞன் ஆகையாலும் உபாயத்வேந வ்ருத்தனாகையாலும் அது சொல்ல ஒண்ணாது
உபாய வரணமாவது இஷ்ட அநிஷ்ட பிராப்தி பரிஹாரம் பண்ணித் தர வேணும் என்று அபேக்ஷை இறே
ஆனால் எதுக்காக என்னில்

முமுஷுர் வை சரணம் அஹம் பிரபத்யே –என்கிற இவ்வதிகாரனுடைய முமுஷுத்வத்தாலே-
புருஷார்த்தாந்த்ர நிவ்ருத்தி பூர்வகமான மோக்ஷ இச்சையைக் காட்டிற்றே ஆகிலும்
உபாய வர்ண மாத்திரத்தாலே உபேய லாபமும் தன்னடையே வருமே யாகிலும்
அத்யாத்ம யோகாதிகமே ந தேவம் மத்வாதீ ரோஹர்ஷ ஸோகௌ ஜஹாதி
தரதி சோகமாத்மவித் –என்றும்
தத் ஸூஹ்ருத துஷ்க்ருதே விதூ நதே
புண்ய பாபே விதூய -என்றும்
சம்சார சாகரம் கோரம் அனந்த கிலேச பாஜநம்-த்வாமே சரணம் ப்ராப்ய நிஸ்தரந்தி–என்றும்
சோத்வந பாரமாப் நோதி தத் விஷ்ணோ பரமம் பதம்
பரஞ்யோதி ரூப சம்பத்ய ஸ்வேந ரூபேண அபிநிஷ்பத்யதே -என்றும்
நிரஞ்சன பரமம் சாம்யம் உபைதி -என்றும்
ஏதம் ஆனந்தமயமாத்மாநம் உபாசங்க்ராமதி -என்றும்
அஸ்னுதே காமான்
லப்த்வா நந்தீ பவதி -என்றும்
யேநயே நதாதா கச்சதி தேந தேந சக கச்சதி -இத்யாதியாலே
சோக நிவ்ருத்தி -புண்ய பாப ரூப கர்ம விமோசனம் -சம்சார நிஸ்தரணம் -தேச பிராப்தி -ஸ்வ ஸ்வரூப பிரகாசம் –
பரம சாம்யா பத்தி -சாமீப்யம் குண அனுபவம் -தஜ் ஜெனித ஆனந்தம் -தத் காரித கைங்கர்யம் என்கிற
அநேக புருஷார்த்தங்களைச் சொல்லுகையாலே -இவை பகவச் சேஷபூதனான இவனுக்கு ஸ்வயம் புருஷார்த்தம் அன்று –
அந்த சேஷத்வ உபபத்தி ஹேதுவான கைங்கர்யமே ஸ்வயம் புருஷார்த்தம்

சோக நிவ்ருத்தி –
கைங்கர்ய அதிகாரியினுடைய ஸ்வ சேஷத்வ பிரதிசம்பந்த பூத பகவத் ஸ்வரூப ஞான வைஸத்யத்தாலே
பிறந்த தெளிவைக் காட்டுகையாலும்
புண்ய பாப விமோசனம்
கைங்கர்ய ருசி பிரதிபந்தக நிவ்ருத்தி யாகையாலும்
சம்சார நிஸ் தரணம்
கைங்கர்ய விரோதி நிவ்ருத்தி யாகையாலும்
தேச பிராப்தி
கைங்கர்ய வர்த்தகம் ஆகையாலும்
ஸ்வரூப பிரகாசம்
கைங்கர்யத்தினுடைய ஸ்வரூப அனுரூபத்தைக் காட்டுகையாலும்
குண அனுபவம்
கைங்கர்ய ஹேதுவான ப்ரீதிக்கு உறுப்பாகையாலும்
ஆனந்தித்தவம்
ப்ரீதி காரித கைங்கர்ய அர்த்த மாகையாலும்
பகவத் அனுவ்ருத்தி
ஸர்வ தேச சித்த கைங்கர்ய ப்ராப்திக்கு ஆகையாலும்
இவை அங்க தயா உபாதேயங்கள்
பிரதான பலம் கைங்கர்யம் என்கைக்காக உத்தர வாக்யத்தாலே விசேஷிக்கிறது –

ஏவம் ரூபமான பலத்துக்கு சாதனமாக கர்ம யோகாதிகளை விதிக்கையாலே
தந் நிவ்ருத்தி பூர்வக சித்த உபாய வரணத்துக்கு அதிகாரியாகத் தோற்றுகைக்காக பூர்வ வாக்ய அனுசந்தானம் வேணும்
இதனுடைய பலமான ஐஸ்வர்யாதிகளில் காட்டில் வ்யாவ்ருத்தி தோற்றுகைக்காக உத்தர வாக்ய அனுசந்தானம் வேணும்
சாதனாந்தர நிஷ்டரில் வ்யாவ்ருத்திக்கு பூர்வ வாக்ய அனுசந்தானம் வேணும்
சாத்யாந்தர நிஷ்டரில் வ்யாவ்ருத்திக்காக உத்தர வாக்ய அனுசந்தானம் வேணும் –
அந்தரிக்ஷ கத ஸ்ரீ மான்
சாது நாக வரஸ் ஸ்ரீ மான்
கடைத்தலை இருந்து வாழும்
நல்லார்கள் வாழும் நளிர் அரங்கம்
வேங்கடத்தைப் பாதியாக வாழ்வீர்காள் –என்கிறபடியே
உபாய உபேயத்வ அத்யவசாயங்கள் இறே லஷ்மனோ லஷ்மி சம்பன்ன -என்கிற
ஸ்வரூப ஞானம் ஆகிற சம்பத் உடைய அதிகாரிக்கு ஐஸ்வர்யம் ஆவது –

ஏவம் ரூப உபாய பலமாய் ப்ராப்யமான கைங்கர்ய பிரார்த்தனையும் –
தத் விரோதி நிவ்ருத்தியையும் –
கைங்கர்ய பிரதி சம்பந்தியையும் சொல்லுகிறது உத்தர வாக்கியம் —

இதில் சேஷத்வ ஞான விசிஷ்டனான இவ்வதிகாரி அந்த சேஷத்வ அனுகுணமான கைங்கர்ய விருத்தியைப் புருஷகாரமாக
ஸ்வ ஞானத்தால் நிஷ் கர்ஷித்து பிரார்த்திக்கும் போது அந்த வ்ருத்தி
சர்வம் பரவசம் துக்கம்
சேவா ஸ்வ வ்ருத்தி –என்கிறபடியே
இவனுக்குத் துக்க ஹேதுவும் இன்றிக்கே -ஸ்வரூப அனுரூபமும் இன்றிக்கே -இருக்கும் போதைக்கு
பிரதிசம்பந்த பூதனானவன் அனுபாவ்ய குண சாம் பன்னனுமாய்-ஸ்வாமியுமாக வேண்டுகையாலே
அவற்றைப் பிரதி பாதிக்கிறது- ஸ்ரீ மதே நாராயண பதம்

அந்தக் கைங்கர்யம் தான் சேஷ வஸ்துவுக்கு இறே -அந்த சேஷத்வம் சேஷியை விஷயீ கரித்து இறே இருப்பது –
சேஷி தான் ஸ்ரீயபதியாய் இருக்கையால் கைங்கர்யமும் அவ்வஸ்துக்காகவே வேணுமே –
ஆகை இறே மயர்வற மதிநலம் அருள பெற்றவர் -அடிமை செய்வார் திருமாலுக்கே -என்றது
ஆக -திருமால் எம்மான் –
திருமாலே நானும் உனக்குப் பழ வடியேன்
ஸ்ரீ யபத்யுஸ் சேஷோஹம்
தாஸோஹம் கமலா நாதா –என்று சேஷியானவன் ஸ்ரீ யபதியாய் அல்லது இராமையாலே
சேஷித்வ பூர்த்தி உள்ளது தத் வை சிஷ்டியிலே யானால் போலே
கைங்கர்ய பிரதிசம்பந்த பூர்த்தியும் தத் வை சிஷ்டியிலேயாய் இருக்கையாலே
தத் பூர்த்தி ஹேதுவான ஸ்ரீ லஷ்மீ சம்பந்தத்தைச் சொல்லுகிறது ஸ்ரீ மதே -என்று
இத்தால் சேஷியான சர்வேஸ்வரன் ப்ராப்யனானவோ பாதி சேஷி ஸ்வரூப அந்தர்ப் பூதையான
இவளும் ப்ராப்ய பூதை என்றதாயிற்று

இஸ் சப்தம் இவளுடைய ப்ராப்யத்வத்தைக் காட்டுமோ என்னில் –
நாராயணாயா -என்கிற இடத்தில் நாராயணன் பொருட்டு என்கிற தாதர்த்யம் ஸ்வரூபம் ஆகையால் இறே
ததர்த்த பூதனான சேதனனுக்கு தத் ஞானமும் தத் அனுரூப பலமும் தத் பிரதிசம்பந்தியான ஸ்வரூபமும் ப்ராப்யமாகிறது –
அந் நாராயண பதத்துக்கு ஸ்ரீ மதே என்கிற பதம் விசேஷணமாய்க் கொண்டு
ஸ்ரீ யபதியான நாராயணன் பொருட்டு என்று விசேஷிக்கையாலே
தத் விசிஷ்டமான ஸ்வரூபமே ப்ராப்யம் என்று காட்டக் கடவது –

ஆனால் ப்ராப்யம் இரண்டு ஆகிறதோ என்னில் -சேஷித்வேந ஸ்வத ப்ராப்ய பூதன் ஈஸ்வரன்
அவனுக்கு மஹிஷியாய்க் கொண்டு நித்ய சம்ஸ்லிஷ்டை யாகையாலே ப்ராப்ய பூதை இவள் என்றதாயிற்று –
விஷ்ணு பத்னி யாகையாலே ஜகத்துக்கு ஈஸாநை யானாள் என்று ஸ்ருதி தானே சொல்லிற்று இறே

யதஸ்தே புருஷோத்தம சாந்தஸ்தே தத பணி பதிஸ் ஸய்யா–என்றார் இறே ஸ்ரீ ஆளவந்தாரும்
தேவ தேவ திவ்ய மஹிஷீம் அகில ஜெகன் மாதரம் -என்று மஹிஷீத்வ நிபந்தநமாக
மாத்ருத்வத்தை அருளிச் செய்தார் இறே ஸ்ரீ பாஷ்யகாரரும்
கோலத் திரு மகளோடு உன்னைக் கூடாதே
ஒண் டொடியாள் திரு மகளும் நீயுமே நிலா நிற்ப
நின் திருவருளும் பங்கயத்தாள் திருவருளும் கொண்டு நின் கோயில் சீய்த்து –
எழில் மலர் மாதரும் தானும் இவ் வேழ் உலகை இன்பம் பயக்க இனிதுடன் வீற்று இருந்து
திரு மா மகள் இருந்து மலிந்து இருந்து வாழ் –இத்யாதிகளால் மிதுனத்தை இறே ப்ராப்யமாக
ஸ்ரீ நம்மாழ்வாரும் அருளிச் செய்தது

ஸ்ரியா சார்த்தம் ஜகத் பதி-என்று இறே ஒரு தேச விசேஷத்திலும் சதா பஸ்யந்திக்கு விஷயமாய் இருப்பதும் மிதுனம் இறே
ஆகை இறே தொடர்ந்து அடிமை செய்ய வந்தவரும் ஸஹ வைதேஹ்யா அஹம் சர்வம் கரிஷ்யாமி -என்று சங்கல்பித்ததும் –
ஆக இஸ் சப்தம் -ஸ்ரீ யதே -ஸ்ரயத -என்கிற வ்யுத்பத்தியின் படியே ஸ்வ போக ஸுக்த்யத்தாலே அவனை சேவித்துக் கொண்டு
ஸ்ரத்தயா தேவோ தேவத்வம் அஸ்னுதே
அப்ரமேயம் ஹி தத் தேஜோ யஸ்ய சா ஜனகாத்மஜா
திருமங்கை தன்னோடும் திகழ்கின்ற -இத்யாதிகளில் படியே
பரிமளம் பூவை ஸ்லாக்யம் ஆக்குமா போலேயும்-பிரபை மாணிக்கத்தை ஸ்லாக்யம் ஆக்குமா போலேயும்
அவனுக்கு அதிசயா வஹையாய் இருக்கும் என்று சேஷ பூதரான சேதனர்க்கு கைங்கர்ய ஹேதுவான
ப்ரீதி யுக்தமான அனுபவத்துக்கு விஷயமான குணாதிகளை பிரகாசிப்பித்தும்
கைங்கர்யத்தை ஓன்று பத்தாக வளர்த்துக் கொடுத்தும்
இவர்களுக்கு நித்ய ஆஸ்ரிதையாய் இருக்கும் என்றும் சொல்லிற்று ஆயிற்று

இதில் மதுப்பு நித்ய யோக மதுப்பாய் -ஸ்வரூப ரூப குண விபூதிகளால் அபரிச்சின்ன ஆனந்தமான
பகவத் விஷயத்தைத் தலை நீர்ப் பாட்டிலே அனுபவித்து -அனுபவ ஜெனித ப்ரீதி அதிசயத்தாலே –
அகலகில்லேன் இறையும் – என்று க்ஷண கால விஸ்லேஷ அசஹையாய்க் கொண்டு
பர வ்யூஹ விபவ அந்தர்யாமி அர்ச்சாவதார என்கிற எல்லா அவஸ்தைகளிலும்
ஸ்வரூப ரூப குண விபூதிகள் எங்கும் விடாமல்
நித்ய சந்நிஹிதையாய் இருக்கும் என்கிறது –
இத்தால் ஸர்வ தேச ஸர்வ கால ஸர்வ அவஸ்தைகளிலும் பண்ணும் கைங்கர்யத்துக்கு விஷயமாகக் கொண்டு
கைங்கர்ய வர்த்தகையாய் இருக்கும் என்கிறது

ஆகையால் மிதுன சேஷ பூதனானவனுக்கு
அல்லி மா மலராள் தன்னொடும் அடியேன் கண்டு கொண்டு அல்லல் தீர்ந்தேனே –
வாரணி முலையாள் மலர் மகளோடு மண் மகளும் உடன் நிற்ப சீரணி மாட நாங்கை நன்னடுவுள்
செம் பொன் செய் கோயிலினுள்ளே காரணி மேகம் நின்றது ஒப்பானைக் கண்டு கொண்டு உய்ந்து ஒழிந்தேனே -என்கிறபடி
ஒரு மிதுனம் ப்ராப்யமாய் அறுவது

இவ்விசிஷ்டத்திலே ஒன்றைப் பிரித்து ப்ராப்யமாக நினைத்த அன்றும் பல அலாப மாத்ரம் அன்றிக்கே
ஸ்வ நாசத்தையும் பலிப்பிக்கும் ஆகையால்
தன்னை நயந்தாளை -என்று விசேஷண வ்யதிரேகேந விசேஷ்ய மாத்ரத்தை ப்ராப்யமாக நினைத்த
சூர்ப்பணகைக்கு முக்கிய அங்க ஹானி பிறந்ததும்
பொல்லா அரக்கன் -என்னும்படி விசேஷண மாத்ரத்தை பிராப்யமாக நினைத்த ராவணனுக்கு
அங்க ஹானி அளவில் போகாமல் அங்கியான தேஹத்தை நசிப்பித்ததும்
அநன்யா ராகவேணாகம்
நச சீதாத் வ்யாஹீநா -என்கிற உடலையும் உயிரையும் பிரித்தவனைத் தாம் உடலையும் உயிரையும் பிரித்து விட்டார்

திருவிருந்த மார்பன் சிரீதரனுக்கு ஆளாய்
திருவில்லாத் தேவரை தேறேல்
தாமரையாள் கேள்வன் ஒருவனையே நோக்கும் உணர்வு
திரு மார்பா உனக்காகித் தொண்டு பட்ட நல்லேனை
திரு மார்பா சிறந்தேன் உன் அடிக்கே
புல்கும் அணையாம் திருமாற்கு அரவு –என்று சேஷித்வம் தொடங்கி கைங்கர்ய பிரதிசம்பந்தித்வ பர்யந்தமாக
மிதுன பிரதி சம்பந்தமாக இறே அனுசந்தித்துக் கொண்டு போந்தது

ஆக நிரதிசய ஆனந்த யுக்தமான பகவத் ஸ்வரூபாதிகளை அனுபவித்து அவள் உன்மத்தையாவது
அவ்வனுபவம் அடங்கலும் உபோத்காத ரசத்தில் சிறாங்கித்துக் கொள்ளும் படியான அவளுடைய
போக்யதாதிசயத்தை அனுபவித்து அவன் உன்மத்தனாவதாய்க் கொண்டு
ஒருவருக்கு ஒருவர் துணை இன்றிக்கே தாம் தாம் அழிந்த தசையில் உச்சித உபாயங்களாலே
இவர்களை உண்டாக்கி
சிசிரோ பசாராதிகள் பண்ணிக் கொண்டு போருகை இறே இம்மித்துன விஷயத்துக்கு
இவன் பண்ணும் கைங்கர்யமாவது

ஆக
ஸ்ரீமத்-சப்தத்தாலே
கைங்கர்ய பிரதி சம்பந்தியோடும்
கைங்கர்ய ஆஸ்ரயத்தோடும் உண்டான நித்ய சம்பந்தத்தை உடையவள் ஆகையால்
மாதா பிதாக்கள் இருவரும் சேர இருக்க சிசுரூஷிக்கும் புத்ரனைப் போலே
இருவருமாக சேர்த்தியிலே அடிமை செய்யக் கடவன் என்றதாயிற்று

———

அநந்தரம் -நாராயண பதம்
ப்ராப்யமான கைங்கர்யம் ஸ்வரூப அனுரூபம் ஆனால் அல்லது புருஷார்த்தம் ஆகாமையாலே
அதனுடைய ஸ்வரூப அனுரூபத்வத்தை பிரகாசிப்பிக்கிற ஸ்வாமித்வத்தையும்
தத் உத்பாவக ப்ரீதி நிதான அனுபவத்துக்கு பிரதி சம்பந்தி விசேஷ அதீநத்வம் உண்டாகையாலே
பிரதி சம்பந்த பூதனுடைய ஸ்வரூப ரூப குணாதி வை லக்ஷண்யத்தைப் பிரகாசிப்பிக்கிறது –

இமாந் லோகாந் காமாந் நீ காம ரூப்ய அநு சஞ்சரன்
ஸோஸ்னுதே சேர்வான் காமாந் ஸஹ
பிணங்கி அமரர் பிதற்றும் குணம்
கோதில வண் புகழ் கொண்டு சமயிகள் பேதங்கள் சொல்லிப் பிதற்றும் பிரான் -என்றும்
சொல்லுகிற குணங்களை அனுபவித்தும்
சதுர் புஜஸ் ஸ்யாமளாங்க பரமே வ்யோம்நி நிஷ்டிதத
தமச பரமோ தாதா சங்க சக்ர கதா தரா
மணி யுருவில் பூதம் ஐந்தாய்
துயரில் சுடர் ஒளித் தன்னுடைச் சோதி
ஆதி யஞ்சோதி யுரு —
என்றும் சொல்லுகிற திவ்ய மங்கள விக்ரஹத்தை சதா பஸ்யந்தி பண்ணி அனுபவித்து
ரசம் ஹ்யேவாயம் லப்த ஆனந்தீ பவதி –என்கிறபடியே நிரதிசய ஆனந்தியாய் –
அந்த ஆனந்தம் ஹேதுவாக விளையுமது இறே அடிமை ஆவது –

அதில் நார பதம்
ரூப குண விபூதிகளுக்கு வாசகம் ஆகிறது
அயன பதம்
அவற்றுக்கு ஆஸ்ரயமான ஸ்வரூபத்தைச் சொல்லுகிறது

அதில் ஸ்வரூபம்
சத்யம் ஞானம் அநந்தம் ப்ரஹ்ம
மனன் உணர்வு அளவிலன் பொறி உணர்வு அவை யிலன் உணர் முழு நலம்
இல்லததும் உள்ளதும் அல்லது அவன் உரு எல்லையில் அந் நலம் –என்கிறபடியே
சத்யம்-சச் சப்த வாச்யமாகையாலே அசத் சப்த வாஸ்யமான அசித்திலும்
ஞானம் என்கையாலே சங்குசித ஞானரான பத்தரிலும்
அநந்தம் -என்று தேச கால வஸ்து அபரிச்சின்னமாகச் சொல்லுகையாலே பரிச்சின்ன ஸ்வரூபரான நித்யரிலும் அதிகமாய்
நிரதிசய ஆனந்த ஸ்வரூப ஸ்வ பாவமாய்க் கொண்டு ஸர்வ ஸ்மாத் பரமாய் இருக்கும் –

ரூபமும்
ந பூத சங்க ஸம்ஸ்தாநோ தேஹோஸ்ய பரமாத்மந
ந தஸ்ய பிராக்ருதா மூர்த்தி –என்கையாலே பிரகிருதி விகாரமாய் -அத ஏவ ஹேயமாய்-குணத்ரயாத்மக மாகையாலே –
திரோதாயகமாய் இருக்கும் பிராக்ருதி சரீரம் போல் அன்றிக்கே
அப்ராக்ருதமாய் -இச்சா க்ருஹீத அபிமதோரு தேஹ -வேண்டு வேண்டு உருவம் -என்கையாலே அபிமதமாய்
பஞ்ச சக்தி மயம் வபு-என்கையாலே பஞ்ச உபநிஷண் மயமாய்
நீல தோயத மத்த்யஸ்தா வித்த்யுல்லேகேவ பாஸ்கரா
நீலமுண்ட மின்னன்ன மேனி -என்றும்
மின் விழுங்கிய மேகம் போலே உள்வாயில் புகர்த்து -மைப்படி -மேனி என்கிறபடியே
கண்டார் கண்கள் வவ்வலிடும்படி குளிர்ந்து
பூர்ண ஷாட் குண்ய விக்ரஹம் -என்கிறபடி ஸ்வரூபத்தி பிரகாசகமாய்க் கொண்டு சர்வாதிகமாய் இருக்கும்

குணமும்
ஞான சக்திர் பல ஐஸ்வர்ய வீர்ய தேஜாமஸ்ய சேஷத-பகவச் சப்த வாசயாநிவி நா ஹேயைர்க் குணாதிபி
அபஹத பாப்மா விஜரோ விமிருத்யுர் விசோகோ விஜிகித்ஸோ அபிபாஸஸ் சத்யகாமஸ் ஸத்யஸங்கல்ப
யஸ் சர்வஞ்ஞஸ் ஸர்வவித –இத்யாதிகளாலே
ஹேயபிரதி படமாய் கல்யாணைகதாநமாய் இருக்கும் என்று சொல்லுகையாலே
ஹேயமாய் பராதீனமாய் இருக்கிற குணங்களில் அதிகமாய்
உயர்வற உயர் நலம் உடையவன் -என்கையாலே ஸ்வ வ்யதிரிக்தங்களை ச த்யோத கல்பமாக்க வற்றாய்
யாதாவாஸோ நிவர்த்தக்கே அப்ராப்ய மனசா ஸஹ என்கையாலே வாங் மனஸ் ஸூக்கு அவ்விஷயமாய்
அபரிச்சின்னமாய் இருக்கும்

விபூதியும்
பாதோஸ்ய விஸ்வா பூதாநி த்ரி பாதஸ்ய அம்ருதம் திவி
அயர்வறும் அமரர்கள் அதிபதி
நிலனிடை விசும்பிடை உருவினன் அருவினன் -என்று
உபய விபூதியும் சர்வேஸ்வரனுக்கு விபூதியாகச் சொல்லுகையாலே அபரிச்சின்னமாய் இருக்கும்

ஆக
இப்படி ஸ்வரூப ரூப குண விபூதிகள் எல்லாவற்றாலும் அபரிச்சின்னனாய் அனுபாவ்ய குண சம்பன்னனாய்
இருக்கிறவன் கைங்கர்ய பிரதிசம்பந்தியாக
இந் நாராயண பதத்தில் சொல்லுகையாலே இதில் பிரார்த்திக்கிற கைங்கர்யம்
ஸ்வரூப அனுரூபமாய் அனுபவ ஜெனித ப்ரீதி காரிதமாய் இருக்கும் என்கிறது –

இத்தால்
சர்வம் பரவசம் துக்கம்
சேவா ஸ்வ வ்ருத்தி
அப்ரப்ரேஷ்ய பாவாத் -என்கிற
சேவா நிஷேதம் பகவத் வ்யதிரிக்த விஷயம் என்றதாயிற்று

திரு மந்திரத்தில் நாராயண பாதத்தில் சொன்ன குணங்கள் அடங்கலும் ஆஸ்ரயணத்துக்கும்
உபாய க்ருத்யத்துக்கும் உடலானால் போலே
இந் நாராயண பத யுக்தமான குணங்கள் ப்ராப்யமாயும் இருக்கும்
ஸ்வரூபத்துக்கு சேஷித்வ சரண்யத்வ ப்ராப்யத்வங்கள் ஆகிற ஆகார த்ரயம் உண்டாகிறாப் போலே
ஸ்வரூப அனுபந்திகளான குணங்களுக்கும் ஆகார த்ரயம் உண்டாகக் கடவது இறே

பத்த சேதனருடைய சரீர விமோசன அநந்தரம் அஸ்ப்ருஷ்ட சம்சார கந்தருடைய அனுபவ கைங்கர்யங்களைக்
கொடுக்கையாலே வாத்சல்யம் ப்ராப்யம்
சேஷத்வ உபபத்தி ஹேதுவாய்க் கொண்டு ஸ்வரூப அனுரூபமான கைங்கர்யத்தைக் கொடுக்கையாலே ஸ்வாமித்வம் ப்ராப்யம்
பத்தனான இவன் தண்மையும் தன் மேன்மையும் பாராதே அயர்வறும் அமரர்களான ஸூரிகளினுடைய அனுபவத்தைக்
கொடுக்கையாலே சீல குணம் ப்ராப்யம்
அநாதி காலம் மாம்சாஸ்ருகாதி மயமான துர்விஷயங்களைக் கண்டு களித்துப் போந்த கண்களைக் கொண்டு
நித்ய திவ்ய மங்கள விக்ரஹத்தை சதா பஸ்யந்தி பண்ணும்படி பண்ணுகையாலே ஸுலப்யம் ப்ராப்யம்
சந்தா அனுவர்த்தனம் பண்ணிக் கைங்கர்யம் பண்ண வேணும் என்று பிரார்த்திக்கிற இவனுக்கு அனுகுணமான
அனுபவ கைங்கர்யங்களை அறிக்கைக்கு உறுப்பாகையாலே
சர்வஞ்ஞத்வம் ப்ராப்யம்
நிரதிசய ஆனந்தமான பகவத் ஸ்வரூபாதிகளை அசங்குசிதமாக அனுபவித்து அனுபவ ஜெனித ஆனந்த சாகர
அந்தர் நிமக்நராய்க் கொண்டு ஆஸ்ரயம் அழியும்படியான தசைகளில்
மருந்தே நங்கள் போக மகிழ்ச்சிக்கு -என்கிறபடியே சாம்ய போக ப்ரதனாய்
ஆத்மதா பலதா -என்கிறபடியே போக்த்ருத்வ சக்தியைக் கொடுத்து புஜிம்பிக்கையாலே
ஸர்வ சக்தித்வம் ப்ராப்யம்
இந்த வ்ருத்தி தான் அவனுக்கு உபகரிக்கிறானாகை அன்றிக்கே தன் ஸ்வரூப சித்த்யர்த்தமாகச் செய்கிறோம்
என்று அநுஸந்திக்கும் போதைக்கு அவன் பூர்ணனாக வேண்டுகையாலே
அவாப்த ஸமஸ்த காமத்வம் ப்ராப்தவம்
அதில் ஸ்வ சாரஸ்யதா நிவ்ருத்தி பூர்வகமாக பகவத் ஏக ரஸ்யதையே பிரயோஜனமாகச் செய்கைக்கு உறுப்பாகையாலே
சேஷித்வம் ப்ராப்யம்
சேஷ பூதமான ஸ்வரூபம் கிஞ்சித் காரம் இல்லாத போது அசந்நே வாகையாலே அந்த ஸ்வரூபத்தினுடைய
உஜ்ஜீவன அர்த்தமான வ்ருத்தி கொள்ளுகைக்கு உறுப்பு ஆகையால்
கிருபா குணம் ப்ராப்யம்
ப்ரீதி ஹேதுவான அனுபவத்துக்கு விஷயம் ஆகையால்
ஸுந்தர்ய ஸுகந்தியாதிகளான குணங்களும் ப்ராப்யங்கள் –

ஆக இப்படி ப்ராப்ய பூதங்களான ஸமஸ்த கல்யாண குணங்களோடு —
நித்ய மங்கள விக்ரஹத்தோடு
நித்ய முக்த அனுபாவ்யனாய்க் கொண்டு இருக்கிற ஸர்வ ஸ்வாமியான நாராயணனைச் சொல்லுகிறது நாராயண பதம்
ஆனாலும் கீழில் நாராயண பதம் ஆஸ்ரயண பிரகரணம் ஆகையால் ஸுலப்ய பிரதானமானவோ பாதி
இதுவும் கைங்கர்ய பிரகரணமாகையாலே ஸ்வாமித்வ பிரதானமாய் இருக்கும்
ஏவம் ரூபமான ஸ்வரூப ரூப குணாதிகளை அனுபவித்து அனுபவ ஜெனித ப்ரீதியாலே
ஹாவு ஹாவு ஹாவு அஹம் அன்னம் அஹம் அன்னம் அஹம் அன்னம் இத்யாதிகளிலே சொல்லுகிறபடியே
நிரதிசய போக்யமான ஸ்வரூபத்தையும் அனுசந்தித்து ஹ்ருஷ்டானாய் அந்த ஹர்ஷ ப்ரகர்ஷத்தாலே
ஏகதா பவதி த்விதா பவதி த்ரிதா பவதி சததா பவதி ஸஹஸ்ரதா பவதி அபரிமித ஸஹஸ்ரதா பவதி –என்கிறபடியே
கைங்கர்ய அனுகுணமாக அநேக விக்ரஹங்களைப் பரிக்ரஹிப்பித்து –
அது தான் ஒரு தேச விசேஷத்தில் பண்ணும் அடிமையால் ஆராமையாலே
யேந யேந தாதா கச்சதி தேந தேந ஸஹ கச்சதி -என்கிறபடியே
ஸர்வ தேசங்களிலும் பகவத் அநு வ்ருத்தி பண்ணி த்ரிவித கரணங்களாலும் செய்யும் அடிமையைப்
பிரார்த்திக்கிறது இப்பதத்தில் சதுர்த்தியாலே

இவ்வடிமை தான் ஸித்திப்பது-
இதுக்கு பிரதிபந்தகமான -அவித்யா கர்மா வாசனா ருசி ப்ரக்ருதி சம்பந்தாதி சகல விரோதிகளும் நிவ்ருத்தமானால் ஆகையால்
இதுக்கு விரோதியான ஞான அநுதயம் -அந்யதா ஞானம் -விபரீத ஞானம் -என்கிற அவித்யை
அக்ருத்ய கரண – க்ருத்ய அகரண -பகவத் அபசார -பாகவத அபசார -அஸஹ்யா அபசார -ரூபமான அசத் கர்மங்கள்
இவை அடியாக வரக் கடவதாயும்-இவற்றுக்கு காரணமாயும் -பீஜாங்குர நியாயம் போலே வருகிற
தேவ திர்யக் ஸ்தாவர மனுஷ்யாத்மகமான சதுர்வித சரீரங்களும்
இவற்றைப் பற்றி வருகிற ருசி வாசனைகள்
இவை அடியாக அவர்ஜனீயமாய் வரும் ஆத்யாத்மிக ஆதி தைவிக ஆதி பவ்திகம் என்கிற தாப த்ரயங்கள்
புத்ர பசு அன்னாதி ரூபேணவும் ஸ்வர்க்காதி ரூபேணவும் வருகிற ஐஹிக ஆமுஷ்மிக ஸூத்ர புருஷார்த்த வாஞ்சை
இறப்பதற்கே எண்ணாது
இறுகல் இறப்பு –என்கிற கைவல்ய புருஷார்த்த வாஞ்சை
ஸ்வ கர்த்ருத்வாதிகள்
இவற்றினுடைய நிவ்ருத்தி பூர்வகமாக சஹஜ கைங்கர்ய விதய–என்னும்படி
ஸ்வதஸ் ஸித்தமாய் இருக்கிற கைங்கர்யத்தைப் பிரார்த்திக்கிறது –

விரோதி நிவ்ருத்தியும் கைங்கர்யமும் அபேக்ஷிதமாகில்-இரண்டையும் பிரார்த்தியாதே கைங்கர்ய மாத்ரம்
பிரார்த்த்யமாவான் என் -என்னில்
நிவ்ருத்த விரோதிகனுக்கு அல்லது கைங்கர்யம் உதியாமையாலே-பிரார்த்தனை தானே விரோதி நிவ்ருத்தியையும் என்கிற
ப்ராதான்யம் தோற்றக் கைங்கர்ய மாத்ரத்தைப் பிரார்த்திக்கிறது –
விரோதி நிவ்ருத்தியே ஸ்வயம் உத்தேஸ்யமாகில் -அது ப்ராப்யத்தில் ருசி இன்றிக்கே சம்சார பீதி மாத்ரம்
உள்ள கேவலனுக்கு இறே
ஆகை இறே -ஜரா மரண மோஷாயா மாம் ஆஸ்ரித்ய யதந்தியே -என்றும்
மரணம் தோற்றம் வான் பிணி மூப்பு என்ற இவை மாய்த்தோம்–என்றும் சொல்லுகிறது –
ஆக விரோதி நிவ்ருத்தி பூர்வகமான கைங்கர்யத்தைப் பிரார்த்திக்கிறது தாதார்த்த்ய வாசியான விச் சதுர்த்தியாலே

இச் சதுர்த்தி -கைங்கர்ய பிரார்த்தனையைக் காட்டுகிற படி என் என்னில் —
தாதர்த்தயே சதுர்த்தீ வக்தவ்யா -என்று தாதர்த்யத்தை சொல்லிற்றே ஆகிலும்
அந்த தாதர்த்ய ஆஸ்ரயம் சஹஜ கைங்கர்யத்தை ஸ்வஸ் சித்த ஸ்வ பாவமாக யுடைத்தான வஸ்து வாகையாலே –
கைங்கர்ய விஸிஷ்ட வேஷத்தில் தாதர்த்தமாய் இருக்கும் என்று காட்ட வற்றாகையாலும்
இந் நாராயண பதம் –தாரகனாய் -நியந்தாவாய் -வ்யாபகனாய் -அத ஏவ சரீரியாய் சேஷியான வஸ்துவையும்
தார்யமாய்-நியாம்யமாய்-வியாப்யமாய்-சரீரமாய் -சேஷமான வஸ்துக்களையும் காட்டுகையாலே
ஸ்வரூப ஸ்திதி பிரவ்ருத்திகளுடைய-தத் அதீந்யம் பலிக்கையாலே
தத் பூர்த்தி உள்ளது -வ்ருத்தி தத் அதீனமாக அனுசந்தித்து அவன் பக்கலிலே அத்யந்த
கைங்கர்யத்தை அபேக்ஷித்தாலாகையாலும்

கீழ் உபாய வரணம் பண்ணின அதிகாரி அநந்யார்ஹ சேஷமாகிற ஸ்வரூப தத் அதீந்ய ஞானவான் ஆகையாலும்
அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி இஷ்ட பிராப்திகளுக்கு நிரபேஷ ஸ்தானம் அவன் திருவடிகளேயாக பிரதிபத்தி பண்ணுகையாலே
அநந்ய சரண்யத்வம் ஆகிற ஸ்திதி தத் அதீந்யம் சித்திக்கையாலும்

உபாய பலமாய்க் கொண்டு ப்ராப்தவ்யமான அநந்ய போக்யத்வம் ஆகிற வ்ருத்தி தத் அதீந்யம்
இத பூர்வம் லப்தம் அல்லாமையாலே அது பிராப்தமாய் அறுகையாலும்
பரிமளம் பூவை ஸ்லாக்யம் ஆக்குமா போலேயும் -பிரபை மாணிக்கத்தை ஸ்லாக்யம் ஆக்குமா போலேயும்
ஸ்வ ஸ்வரூபத்துக்கு அதிசயா வஹமாய்க் கொண்டு ஸ்வரூப பிராப்தி ரூபமான
கைங்கர்ய பிரார்த்தனையைக் காட்டக் குறை இல்லை –

ஆக -இச் சதுர்த்தியாலே –
சேஷத்வ ஞான அநந்தர பாவியாய் -அந்த சேஷத்வ உப பத்தி ஹேதுவாய் -உபாய பலமாய் –
த்வத் பாத மூலம் சரணம் ப்ரபத்யே -என்று ஸ்வீ கரித்த உபாயத்தை பலமாக
கதாஹம் ஐகாந்திக நித்ய கைங்கர்ய ப்ரகர்ஷயிஷ்யாமி -என்று ஸ்ரீ பெரிய முதலியாராலும்
அநந்ய சரணஸ் த்வத் பாதாரவிந்த யுகளம் சரணம் அஹம் ப்ரபத்யே
நித்ய கிங்கரோ பவாநி -என்று ஸ்ரீ பாஷ்யகாரராலும்
அடிமை செய்ய வேண்டும் நாம் -என்று பரமாச்சார்யரான ஸ்ரீ நம்மாழ்வாராலும்
பிரார்த்திக்கப் படுமதாய் ஸ்வரூப விகாச ஸூசகமான கைங்கர்யத்தை பிரார்த்ததாயிற்று –

ஏவம் பூத கைங்கர்ய ஆஸ்ரயமாய் பகவத் அநந்யார்ஹ சேஷமான ஆத்ம ஸ்வரூபமும் –
தத் பிரதி சம்பந்தியாய் சேஷியான பகவத் ஸ்வரூபமும் –
நித்யோ நித்யா நாம் -என்கிறபடியே நித்யமாகையாலும்
அந்த நித்யத்வத்தையும் போக்தாவான இவனால் உண்டு அறுக்க ஒண்ணாதான போக்யதா பிரகர்ஷத்தை யுடைத்தான
ஸ்வரூப ரூப குணாதி வைலக்ஷண்யத்தையும் இந் நாராயண பதத்தில் சொல்லுகையாலும்
போக விரோதியான சகல பிரதிபந்தகங்களும் ஸ்வீ க்ருதமான உபாயத்தாலே நிவ்ருத்தமாகையாலும்
போக ஸ்தானமான விபூதியும்
காலமசபசதே தத்ர ந காலஸ் தத்ர வை பிரபு -என்கிறபடியே கால அதீனமாக
நாசாதிகளை உடைத்தது அன்றிக்கே இருக்கையாலும்
நசபுநா வர்த்ததே
அநா வ்ருத்திஸ் சப்தாஸ்
சர்க்கேபிநோ பஜாயந்தே பிரளயேந வ்யதந்திச
புணை கொடுக்கிலும் போக போட்டார் –என்றும்
மீட்சியின்றி வைகுண்ட மா நகர் மற்றது கையதுவே -என்றும்
ஏற்றி வைத்து ஏணி வாங்கி -இத்யாதிகளால்
யாவதாத்மபாவி புநரா வ்ருத்தி இல்லாத போகத்தைச் சொல்லுகையாலே
நானும் மீளா அடிமைப் பணி செய்யப் புகுந்தேன் -என்கிறபடியே தத் கார்யமான
கைங்கர்யத்தை சர்வகாலமும் பிரார்த்திக்கிறது –

இத்தால்
ஷீனே புண்யே மார்த்த்ய லோகம் வி சந்தி –
கதாகதம் காம காம ல பந்தே –
தத்ய தேஹ கர்மசி தோலோச -ஷீயதே ஏவமேவா முத்ர புண்ய சிதோ லோக ஷீயதே
சத்வாகத்வா நிவர்த்தந்தே சந்த்ர ஸூர்யா தயோக்ரஹா
ஆ ப்ரஹ்ம புவநால் லோகா புநராவர்த்தி நோர் ஜூந
குடி மின்னும் இன் ஸ்வர்க்கம் எய்தியும் மீள்வார்கள் -என்கிறபடியே
புண்ய ஷயத்தில் மீண்டு பஞ்சாக்னி வித்யையில் சொல்லுகிறபடியே கர்ம பரவசனாயக் கொண்டு பிறக்கையாலே
போக்குவரத்துக்கே காலம் போருமது ஒழிய அனுபவிப்பதொரு அம்சம் இல்லை
ஆகையால் புண்யத்தால் ஜெயித்தவனுடைய லோகங்கள் ஷீணமாம் என்கிற
ஸ்வர்க்காதி போகங்களில் காட்டில் வ்யாவ்ருத்தி சொல்லுகிறது –

சாம்சாரிக சகல துரித நிவ்ருத்தி பூர்வகமாக சேஷத்வேந பிரகாசிதமான ஸ்வரூபத்தை யுடையவராகையாலே
அனுபவ உபகரணமான ஞானத்துக்கு சங்கோசம் இன்றிக்கே
சர்வதே பாணி பாதந் தத் சர்வதோ ஷிசிரோ முகம் -ஸர்வதஸ் ஸ்ருதி மல்லோகே சர்வமா வ்ருத்யஷ்டதி
இழிந்து அகன்று உயர்ந்து
உள்ள உலகு அளவு யானும் உளனாவன் –என்கிற முக்த ஸ்வரூபம் விபூதி த்வயத்தையும் வியாபிக்கும் ஆகையாலும்
போக்யமான வஸ்து தான் அபரிச்சின்ன ஆனந்தத்தை உடையனாய்க் கொண்டு
நித்ய விபூதி நிலயனாய் இருக்கச் செய்தேயும் ஜகத் ரக்ஷண அர்த்தமாக
அஜாயமாநோ பஹுதா விஜாயதே
பிறப்பில் பல் பிறவிப் பெருமான் –இத்யாதிப்படியே
ராம கிருஷ்ணாதி ரூபேண அவதரிக்கையாலும்
சர்வேஷு லோகேஷு காம சாரீ பவதி
இமாந் லோகாந் காமாந் நீ காம ரூப்ய அநு சஞ்சரன் –என்கிறபடியே
திவ்ய வேஸ்மம் திரு மா மணி மண்டபம் –முதலான பரம பதத்தில் போக ஸ்தானத்தோடு
ஆமோதம் முதலான வ்யூஹ ஸ்தானங்களோடு
திரு அயோத்தியை திரு மதுரை தொடக்கமான விபவ ஸ்தானங்களோடு
உக்காந்து அருளினை நிலங்களோடு வாசியற
அந்தமில் அடிமை -என்கிறபடியே
அபரிச்சின்னமான அடிமை செய்ய வேண்டும் என்கிறது –

இத்தாலே -தெரிவாரிய அளவில்லாச் சிற்றின்பம் -என்கிறபடியே
கர்ம ஜெனித சம்சார வச வர்த்திகளான ப்ரஹ்மாதிகளுக்கே அநு பாவ்யமாய்
அஸ்திரமான ஐஸ்வர்யாதிகளைப் பற்ற நித்யத்வத்தாலே சிறிது அதிகமாய்
ஏஷ அணுர் ஆத்மா
ஸ்வரூபம் அணு மாத்ரம் ஸ்யாத் ஞான ஆனந்த ஏக லக்ஷணம் -என்கிற
ஆத்ம அனுபவம் ஆகையால் சங்குசிதமாய்-அல்பமாய்-தேச பரிச்சின்னமான ஆத்ம அனுபவ ஸூகத்தில்
வ்யாவ்ருத்தி சொல்கிறது

இவ்வாத்மா -அப்ருதக் சித்த விசேஷணமாய்க் கொண்டு ஸர்வ அவஸ்தைகளிலும் அன்விதனாய் இருக்கையாலே
யாவஜ்ஜீவம் அக்னி ஹோத்ரம் ஜூஹூ யாத்-என்று நித்ய அக்னி ஹோத்ரமாக விதியா நிற்கச் செய்தேயும்
சாயங்காலமும் ப்ராத காலமும் ஒழிந்த காலங்களிலே விச்சின்னமான அக்னி ஹோத்ரம் போல் அன்றிக்கே
போக உபரதியை உடைத்தாய் இருபத்தொரு காலமும் இன்றிக்கே
ஓலக்கத்தோடு நாய்ச்சிமாரும் தமுமான ஏகாந்த தசையோடு வாசியற
எல்லா அவஸ்தைகளிலும் சத்ர சாமர பாணிகளாயும் படிக்கும் ஒட்டு வட்டில்கள் எடுத்தும்
அடிமை செய்வேனாக வேணும் என்கிறது –

இத்தால்
ஆத்மாநம் வாஸூ தேவாக்கியம் சிந்தயந –என்கிறபடியே
மனுஷ்ய ஆனந்தம் தொடங்கி ப்ரஹ்ம ஆனந்தம் பர்யந்தமாக ஒன்றுக்கு ஓன்று அதிகமாம் படி
தேயே சத க்ரமத்தாலே பெருக்கிக் கொடு சேர்ந்த ப்ரஹ்மானந்தத்தை மனுஷ்ய ஆனந்தத்து அளவில் நிறுத்தி
பகவத் ஆனந்தத்துக்கு வகையிட்டுப் பேசத் தேடினாலும்
ஏகைச குணாவதித்சயாச தாஸ்திதா -என்று நித்ய நிர் தோஷங்களான வேதங்களாலும்
எல்லை காண ஒண்ணாத படி
கடி சேர் நாற்றத் துள்ளாலை யின்பத் துன்பக் கழி நேர்மை யொடியா இன்பப் பெருமையோன் -என்றும்
எப்பால் எவர்க்கும் நலத்தால் உயர்ந்து உயர்ந்து அப்பால் அவன் -என்கிற
ஸ்வரூப ரூப குணாதிகளை அனுபவித்தும்

ஸ்வ வைஸ்வ ரூப்யேண சதானுபூதயாப்ய பூர்வ வத் விஸ்மய மாததாநயா -என்று
ஏவம் ரூப ஸ்வரூபாதிகளைக் கொண்டு ஸர்வ காலமும் அனுபவியா நின்றாலும்
பித்தர் பனி மலர் பாவைக்கு -என்று அடைவு கெடும் படி அபூர்வ ஆச்சர்யத்தைப் பண்ணக் கடவளான
ஸ்ரீ பெரிய பிராட்டியாரோடே உண்டான சம்ஸ்லேஷத்தாலும்
அஹம் அன்னம்
உருவமும் ஆருயிரும் உடனே உண்டான்
என்னை முற்றப் பருகினான் –என்கிறபடியே
நிரதிசய போக்ய பூதரான நித்ய முக்தரை அனுபவிக்கும் பரம ஆனந்தியாய் நிற்கச் செய்தேயும்
ஸூரிகளோபாதி நிரந்தர அனுபவம் பண்ணுகைக்கு யோக்யரான ஆத்மாக்கள்
அநாதி அசித் சம்பந்தராய்க் கொண்டு தன்னை அனுபவிக்கப் பெறாதே
சப்தாதி விஷய போக்யராய் நிரந்தர துக்க அனுபவம் பண்ணுகிற படியைக் கண்டு
ச ஏகாகீ ந ரமேத
ப்ருஸம் பவதி துக்கித -என்று திரு உள்ளம் நொந்தும்

அவர்கள் பண்ணுகிற அக்ருத கரணாதிகளைக் கண்டு
க்ரோத மாஹார யத்தீவ்ரம்-
கோபஸ்ய வசமே யிவான்–என்கிறபடியே க்ரோதம் இட்ட வழக்காய்
ஷிபாமி
ந ஷமாமி
ஹநயாம–என்கிறபடியே தள்ளிக் குட்டிக் குலையாக அறுத்துத் தீர்த்துவேன் என்னும்படிக் கோப பரவசனாயும்
இப்படி லீலா விபூதியோட்டை சம்பந்தத்தால் துக்க ஏக மிஸ்ர ஸூகமான பகவத் போகத்தில் காட்டில்
போக மாத்ர சாமய லிங்காத்
ஜகத் வியாபார வர்ஜ்யேண சத்ருச பரமாத்மந -என்று லீலா விபூதி நிர்வாஹத்வம் இன்றிக்கே
நோ பஜனம் ஸ்மரன் நிதம் சரீரம் -என்கிறபடியே பூர்வ அனுபவ துக்க ஸ்ம்ருதிக்கும் அவகாசம் இல்லாத படி
நிரந்தரம் பகவத் அனுபவம் பண்ணுகிற முக்த பாகத்துக்கு வியாவ்ருத்தி சொல்லுகிறது –

இந்த சேதனர் விஷயமாக
மோததே பகவான் பூதைர்ப் பால கிரீட நகைரிவ
ஹரே விஹர சிக்ரீடா கந்துகை ரிவ ஐந்துபி
நளிர் மா மலருந்தி வீட்டைப் பண்ணி விளையாடும் விமலன்
இன்புறும் இவ் விளையாட்டுடையான் –என்கிற லீலா ரூப ரஸ அனுபந்தியான ஆனந்தம் நடக்கையாலே
இந்த ஆனந்த உபயோகியுமாய் சேஷ்யதிசய ரூபமாகையாலே சேஷ பூத ஸ்வரூபத்துக்கு அனுரூபமாய் இருக்கையாலே
இது ஆனந்த வஹாமாயே இருக்க
இத்தைப் பற்ற ஈஸ்வரனுக்கு துக்கித்தவமும் க்ரோத பாரவஸ்ய நிபந்தமான அநிஷ்டாவஹத்வமும் சொல்லுகிறது
நிருபாதிக சம்பந்த நிபந்தனமாகவும்
தந் நிவ்ருத்திக சாரூப தயா நிபந்தனமாகவும்
அக்ருத்ய கரணாத் ஆஸ்ரய பூதரான சேதனர்க்கு நேரே தண்டதரனாய்க் கொண்டு சிஷித்து உஜ்ஜீவிப்பைக்காகவும்
ஆஸ்ரித வ்யாமோஹம் அடியாகவுமாகும் ஆகையால்
ஆனந்தித்வத்தோடு விரோதியாது –

இந்த கைங்கர்ய கரண ஆஸ்ரய பூத ஸ்வரூப கதமான சேஷத்வம் ஸர்வ பிரகாரம் என்று -சேஷத்வம் ஆகிறது
யதேஷ்ட விநியோக அர்ஹம் சேஷ சப்தேந கத்யதே -என்கிறபடியே
இஷ்டமான பிரகாரங்கள் எல்லாம் விநியோகப் படுகைக்கு யோக்யம் -இத்யாதிகளில் சொல்லுகையாலே
சென்றால் குடையாம்
தாஸஸ் சஹா
ஊரும் புள்-இத்யாதிகளில் படியே சத்ர சாமர பாணிகளாவது -அவை தானாவது
ச ஏகாதா பவதி –அபரிமிததா பவதி –என்கிறபடியே
அநேக விக்ரஹ பரிக்ரஹம் பண்ணுவதாய்க் கொண்டு அடிமை செய்கிற பெரிய திருவடி திருவானந்தாழ்வான்
முதலானோரைப் போலவும்
அந்த திருவனந்த ஆழ்வான் தொடர்ந்து அடிமை செய்ய வந்த இடத்தில்
ஸர்வ பிரகார சேஷ வ்ருத்தி பிரதி சம்பந்தியான ஸர்வவித பந்துத்வத்தை
பிராதா பர்த்தா ச பந்துஸ் ச பிதா ச மம ராகவ -என்று சொல்லி –
அஹம் சர்வம் கரிஷ்யாமி -என்று சங்கல்பித்து சத்ர சாமர பாணி கராவது
க நித்ரபிட காதரராவது -வாளும் வில்லும் கொண்டு பின் செல்வது -பல மூலா ஹரணாதிகள் பண்ணுவது –
குஸூம சயநாதிகள் பண்ணுவது -சாலா சன்னிவேசாதிகள் பண்ணுவதாய்க் கொண்டு
ஸர்வவித சேஷ வ்ருத்தியிலும் அந்வயித்தால் போலவும் எல்லா அடிமைகளும் செய்யப் பெறுவேனாக வேணும் என்கிறது –

இத்தால் சம்ஸ்லேஷம் ஒன்றாலுமே யுகப்பிக்கும் நித்ய அநபாயினியான பிராட்டியுடைய போகத்தில்
காட்டில் வ்யாவ்ருத்தி சொல்கிறது
ஸ்வரூபமும் மிதுன சேஷமாய்
போகமும் இவருடைய சேர்த்தியிலேயாய்
கைங்கர்யமும் மிதுன விஷயத்திலேயாய் இருக்கையாலே
பகவத் ஏக சேஷமாய் -பகவத் ஏக போகமாய்-பகவத் ஏக ப்ரீதி ஹேதி பூத வ்ருத்திகமுமான ஸ்ரீ லஷ்மீ போகத்தில் காட்டில்
முக்த போகம் வியாவ்ருத்தமாய் இறே இருப்பது

ஸர்வ தேச ஸர்வ கால ஸர்வ அவஸ்தைகளிலும் ஸர்வவித கைங்கர்யங்களையும் பண்ணும் இடத்தில்
தான் அத்யந்த பாரதந்தர்ய ஞானவானாய் இருக்கையாலே தனக்கு உள்ளது –
கரிஷ்யாமி -என்கிற சங்கல்பமே மாத்ரமாய் -பிரேரகத்வம் -அவன் கையிலே ஆகையால்
குருஷ்வ மாம் அநு சரம்
கிரியதாம் இதி மாம் வத
முகப்பே கூவிப் பணி கொள்ளாய்
ஆளும் பணியும் அடியேனைக் கொண்டான்
பணி மானம் பிழையாமே யடியேனைப் பணி கொண்ட –இத்யாதிகளில் சொல்லுகிறபடியே
யே ஸ்வ இச்சா நிவ்ருத்திகமாய் –
தோளிணை மேலும் நன் மார்பின் மேலும் சுடர் முடி மேலும் தாளிணை மேலும் புனைந்த தண்ணம் துழாயுடை யம்மான் —
என்கிறபடியே தோளிலும் மார்பிலும் திரு முடியிலும் திருவடிகளிலும் அவன் அணிய
அவ்விடங்களில் கிடந்தது ஸ்வரூப சத்தையும் போகமுமாய் கிடக்கிற திருத்துழாயோ பாதியும்
பர இச்சாதீந பர ப்ரேரித வியாபார ஆஸ்ரயமாய் இருக்க வேண்டுகையாலே
உசித கிஞ்சித்காரமாக வேணும் என்கிறது –

கிங்குர்ம இதி கைங்கர்யம் -என்று யாது ஒன்றே திரு முக மலர்த்திக்கு உறுப்பு –
அது இறே கைங்கர்யமாவது
ஆகை இறே கூடப் போன இளைய பெருமாளோடு -படை வீட்டில் இருந்த ஸ்ரீ பரதாழ்வானோடு-
இங்கு ஒழி என்ற சொல் படியே வழி அடி கெடாமல் இருந்த ஸ்ரீ குஹப் பெருமாளோடு வாசியற
ஸ்வரூபம் குலையாது ஒழிந்ததும் –

எங்கள் திருத்தமப்பனார் இறைக்க-திரு நந்தவனத்துக்கு மடை மாறிவிட்டு அடிமை செய்யவுமாம் –
திருமாலை கட்டி அடிமை செய்யவுமாம்
தமிழ் மாலை செய்து அடிமை செய்யவுமாம்
கட்டின மாலையை சூடித் தந்து அடிமை செய்யவுமாம்
இதில் பிரகார நியதி இல்லை -பிரதி சம்பந்தி நியதியே உள்ளது -என்று
ஸ்ரீ ஆண்டாள் வார்த்தையாக ஸ்ரீ ஆச்சான் பிள்ளை அருளிச் செய்ததும் –

இத்தால் ஸ்வ இச்சாதீநமான கைங்கர்யம் ஸ்வரூபத்துக்கு அநு ரூபம் அன்று என்கிறது –
இவ்வடிமைக்கு பிரதி சம்பந்தியான சர்வேஸ்வரன்
அம்மான் ஆழிப்பிரான் அவ்விடத்தான் யான் யார் -என்னும்படி உத்துங்கத்வம் ஆகையாலும்
நம்பீ கடல்வண்ணா
ஸத்ய காமஸ் ஸத்ய சங்கல்ப -என்னும்படி அவாப்த ஸமஸ்த காமனாய்- பூர்ணனாய் இருக்கையாலும்
பரார்த்த பராதீந வ்ருத்தி ஹேது பூதமான ஸ்வ கத சேஷத்வ பாரதந்தர்யங்களாலும் புருஷார்த்தமாக வேண்டுகையாலும்
தவ அநு பூதி ஸம்பூத ப்ரீதி காரித தாச தாம் தேஹி மே கிருபையா நாத ந ஜாநே கதிம் அந் யதா -என்று
அனுபவ ஜெனித ப்ரீதி காரித கைங்கர்யத்தைக் கொண்டு அருள வேண்டும் என்றும்
ஸர்வ அவஸ்தோசிதா சேஷ சேஷதைக ரதி ஸ்தவ-பவே யம புண்டரீகாக்ஷ த்வமே வைவம் குருஷ்வ மாம் -என்று
ஸர்வ அவஸ்தையிலும் உசித அசேஷ வ்ருத்ய ஏக ரசனாம் படி பண்ணி அருள வேணும் என்றும்
பவாநி -என்று ஸ்ரீ பாஷ்யகாரர் பிரார்த்திக்கையாலும்
ஒழிவில் காலம் எல்லாம் உடனாய் மன்னி வழுவிலா அடிமை செய்ய வேண்டும் நாம் -என்று
ஸர்வ தேச ஸர்வ கால ஸர்வ அவஸ்தா உசிதமான ஸர்வவித கைங்கர்யங்களையும்
பண்ணப் பெறுவேனாக வேணும் என்று இவ்வர்த்த நிஷ்டரான ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் பிரார்த்திக்கையாலும்
சேஷ பூதனாகையாலே தத் அதிசய வ்ருத்தி அபேக்ஷித்தமாகிறாப் போலேயும் –
பரதந்த்ரனாகையாலே தத் ப்ரேரிதமாக வேண்டுகிறவோபாதியும்
சேஷத்வ பாரதந்தர்ய ஞானாவானாக தன்னை அறிகைக்கு ஈடான ஞாத்ருத்வத்தை உடையவனாகையாலே
தத் ஞான ஹேதுக பிரார்த்தனை அபேக்ஷிதமாகையாலே அந்த பிரார்த்தனை ரூப அர்த்தத்துக்கு வாசகமான
இந்த சதுர்த்தீ விபக்தியாலே ஏவம் ரூப கைங்கர்யத்தைப் பிரார்த்தித்தார் ஆயிற்று

ஆக விபபத்ததாலே
பகவத் அநந்யார்ஹ சேஷ பூத ஸ்வதஸ் ஸ்வரூபனாய் இருக்கச் செய்தேயும்
ஸ்வரூப அனுரூப போக விரோதியான சம்சார வியாதியால் யாக்ராந்தனான வாத்மா
நிர்வாணம் பேஷஜம் பிஜக்
மருத்துவனாய் நின்ற மா மணி வண்ணன்
நோய்கள் அறுக்கும் மருந்து -என்ற சித்த ஒளஷதத்தைப் பெற்று அந்த வியாதியில் நின்றும் முக்தனாய்
அர்ச்சிராதி கதியால் அகால கால்யமான தேசத்திலே புக்கு
அடியார்கள் குழாங்களை உடன் கூடுவது என்று கொலோ -என்று பிரார்த்தித்த படியே
அடியாரோடு இருந்தமை -என்னும்படி -துளக்கமில்லா வானவர் -என்கிறபடியே
நிரந்தர பகவத் அனுபவ ஏக ஆதரரான வானவர்க்கு நற்கோவையாய் அசங்குசிதமாக பிரகாசிப்பிக்கிற
பக்தி ரூபா பன்ன ஞானத்தால் அயர்வறும் அமரர்கள் அதிபதியான ஸ்ரீ வைகுண்ட நாதனுடைய ஸ்வரூப ரூப குணாதிகளை
உண்டு கழித்தேற்கு உம்பர் என் குறை
வானவர் போகம் உண்பாரே–என்கிறபடியே
அதனில் பெரிய என் அவா என்னும்படி பெருகின அபிநிவேசத்தோடே அனுபவித்து
அவ்வனுபவ ஜெனித ப்ரீதி ப்ரகர்ஷத்தாலே-
ஹாவு ஹாவு ஹாவு அஹம் அன்னம் அஹம் அன்னம் அஹம் அன்னம் அஹம் ஸ்லோக க்ருத அஹம் ஸ்லோக க்ருத –இத்யாதிகளில்
சொல்லுகிறபடியே அக்ரமமாக ஸ்தோத்ரம் பண்ண –
அது கிஞ்சித்காரத்திலே மூட்ட
அத்தாலே தேச கால அவஸ்த்தா க்ரியா பரிச்சேதங்கள் ஒன்றையும் சஹியாதபடி
ஸர்வ தேசத்திலும் ஸர்வ காலத்திலும் ஸர்வ அவஸ்தைகளிலும் ஸர்வவித சேஷ வ்ருத்திகளை
உபய ஸ்வரூபத்துக்கும் அநு குணமாம்படி பண்ண வேணும் என்று பிரார்த்தித்துத் தலைக் கட்டுகிறது-

——————

ஸோஸ்னுதே சர்வாந் காமாந் –என்று மாநஸமாகவும்
அஹம் அன்னம் –
நம இத்யேவ வாதிந -என்று வாசிகமாகவும்
சாயாவா சத்வமனுகச்சேத்
அநு சஞ்சரன் –
பத்தாஞ்சலி புடா -என்று காயிகமாகவும்
இப்படி த்ரிவித கரணங்களாலும் அடிமை செய்யும் இடத்தில்
தனக்கே யாக எனைக் கொள்ளுமீதே -என்னும்படி ஸ்ருக் சந்தநாதிகளைப் போலே
மிக்கது நறுக்கிப் பொகடலாம் படியுமாய் -அவை விநியோகம் கொள்ளும் அவனுக்கே உறுப்பாமது ஒழியத்
தனக்கு என்ன ஒரு அம்சம் இன்றியிலே இருக்குமா போலேயும் –
படியாய் -என்று அசித் சமமாய் –
கண்ணி எனது உயிர் -என்று மாலையோபாதி அத்தலைக்கு அதிசயகரமாக
சிஷிதமான ஸ்வரூபத்துக்கு தனக்கு என்ன ஒன்றும் இன்றிக்கே சேஷி உகந்த அடிமையில் அன்வயமாய் —
பவள வாய் காண்பேனே -எனைக் கொள்ளுமீதே -என்று சைதன்ய விநியோகம் அத்தலைக்காகக் கொள்ள வேணும்
என்ற அபேக்ஷையும் தந் முக உல்லாசம் கண்டு உகக்கையுமாய் இறே ஸ்வரூபத்தை பார்த்தால் இருப்பது –
அங்கன் இன்றிக்கே ஸ்வயம் போக்யம் என்றும்
ஸ்வ கீயம் என்றும் வருகிற பிரதிபத்திகளை நிவர்த்திப்பிக்கிறது நமஸ் சப்தம்

நனு –
கீழே -அப்பொழுதைக்கு அப்பொழுது என்னாராவமுதம் -என்று நித்ய அபூர்வமாய் நிரதிசய போக்யமான
விஷயத்தினுடைய ஸ்வரூப ரூப குணாத் யனுபவம் ரசித்து ப்ரீதனானால் –
அந்த ப்ரீதி பிரேரிதனாய் வருமது கைங்கர்யம் என்று சொல்லுகையாலும்
கர்த்தாவான இவனை ஞாதாவாகச் சொல்லுகையாலே ஞான அனுகுணமான போக்த்ருத்வம் ஸித்தமாகையாலும்
ஸோஸ்னுதே சர்வாந் காமாந்
சதா பஸ்யந்தி
அத்ர ப்ரஹ்ம சமஸ்னுதே –என்று குண விக்ரஹங்களுக்கு போக்தாவாகச் சொல்லுகையாலும்
லப்த ஆனந்தீ பவதி -என்று ஆனந்தித்வத்தை சொல்லுகையாலும் -ஸ்வரூப அநு பந்தியாய் வருகிற
கர்த்ருத்வ போக்த்ருத்வங்களை நிவர்த்திப்பிக்கக் கூடுமோ என்னில்

போக்தாவான இவனுக்கு போக உபகரணமான ஞானம் என்ன -இந்த போக்த்ருத்வ ரூபமான ஞானம் என்ன –
இவை பகவத் அதீன ஸத்பாவமாய் -பகவத் அதீன வியாபாரமுமாய் பகவத்தர்த்தமுமாய் யல்லது இராமையாலே
தத் ப்ரேரிதமாய் அல்லது அவை அனுபாவ்ய விஷயத்தை விஷயீ கரிக்கவும் பிரதிபத்த பண்ண ஷமம் இல்லாமையாலும்
லோகத்தில் பதார்த்தங்களை வர்ண ரசாதிகள் பிரதி வஸ்து அபி பின்னமாய்க் கொண்டு ஒன்றினுடைய
ரசமும் வர்ணமும் ஆக்ருதியும் மற்றையதுக்கு இன்றியே அதுக்கே நியதமாய் இருக்குமா போலேயும்
அநேக விதமான ரத்னங்களில் பிரபைகள் தோறும் தத் தத் ரத்னகதங்களான ரக்த கிருஷ்ணாதி வர்ணங்கள்
தத் தத் அந்தர் கதமாய்க் கொண்டு தோற்றுமா போலேயும்
ஸ்வ வ்யதிரிக்த ஸமஸ்த வஸ்து ஸத்பாவ ஹேதுவாய் -சேஷியாயே ஸித்தமான ஞானத்துக்குள்ளே
ஸமஸ்த வஸ்து கத வியாபாரங்களாலும் வருகிற ரஸித்வம் தன்னது என்று பலித்வம் தோன்றுகிறாப் போலேயும்

யாவத் சததம சேக்ஷத்வாபாத நார்ஹம் ஸ்வார்த்தே வியந்தும் தாரயிதுஞ்ச சக்யம்
ஞானானந்த மயஸ் த்வாத்மா சேஷோஹி பரமாத்மந -என்று சேஷத்வ அபாவத்தில் சத்தா ஹானி பிறக்கும்படி –
சத்தா சித்த சேஷமாய் -தார்யமாய் -நியாம்யமாயும் போருகிற எல்லா அவஸ்தைகளிலும்
தாரகனாய் நியாந்தாவான அவனுடைய பிரயோஜன அர்த்தமாகவே தார்யமாயும் நியாம்யமாயும் போரக் கடவதாய் –
தத் பிரயோஜன வ்யதிரேகேண ஸ்வ பிரயோஜன விஷயம் என்னும் அன்று சத்தை இல்லையாய்-
சேஷோஹி -என்று வடிவான ஆனந்த ரூப ஞானத்துக்கு உள்ளீடு சேஷத்வம் என்று பிரசித்தமாய்
அபிமான நிபர்யந்தாஹமர்த்தமாய் இருக்கிற இவ்வஸ்துவுக்கு பர அதிசயத்வம் ஒழிய ஸ்வ அதிசயம் இல்லாமையாலும்
அனுபாவ்யமான ஸ்வ வை லக்ஷண்யாதிகளை பிரகாசிப்பானும் அவனே யாகையாலும்
ப்ரீதி காரித கைங்கர்யமும் தத் ப்ரேரிதமாய் வருகிறதாகையாலும்
அத்யந்த பாரதந்தர்ய பிரதிபத்தியாலே ஸ்வ கர்த்த்ருத்வ பிரதிபத்தி ரஹிதமாகவும்
சேஷத்வ ஞானத்தால் ஸ்வ பலித்வ பிரதிபத்தி ரஹிதமாகவும் பிரார்த்திக்கக் குறை இல்லை –

சத்தா சித்தம் இன்றிக்கே ஓவ்பாதிகமாய் அநித்யமுமானபார்த்த்ரு பார்யா சம்பந்தத்தில் அகப்பட இருவருக்கும் உண்டான
சம்ஸ்லேஷ ஜெனித சாரஸ்யத்தில் பர்த்த்ரு முக விகாசமே ப்ரயோஜனமாய்
அதுக்கு உறுப்பாக சம்ஸ்லேஷம் நடவாதே ஸ்வ சாரஸ்யார்த்தம் என்று நினைத்தல்
தேஹ தாரணம் என்று நினைத்தல் செய்த அன்று பாதி வ்ரத்ய ஹானி யோகா நின்றால்
சத்தா சித்த சேஷ வஸ்துவுக்குச் சொல்ல வேண்டா இறே

தன்னை சேஷமாக உணர்ந்த அன்று
அதவா கிந்னு சமர்ப்பயாமித -என்றும்
எனது யாவி யார் யான் யார் -என்றும் –
அதுவும் மற்று ஆங்கு அவன் தன்னது -என்றும்
சமர்ப்பணம் அநு சாயத்துக்கு விக்ஷயமாமாம் போலே தன்னை போக்யமாக உணர்ந்த அன்று
ஆகமுற்றும் அகத்து அடக்கி ஆவி அல்லல் மாய்த்ததே -என்கிறபடியே
கர்த்ருத்வ பலித்வங்கள் இரண்டும் அவன் பக்கலிலேயாய் இருக்கையாலே
யானே என் தனதே இன்று இருந்தேன் -என்ற
ஸ்வ கர்த்ருத்வ பலித்வ பிரதிபத்திகளுக்கு அநு சயிக்க வேண்டி இறே இருப்பது –

ஸ்வரூப அனுசந்தான தசையில் அநு ரூபமான ரஷ்யத்வம் ஸுகுமார்ய அனுசந்தான தசையில் அநனு ரூபமாய் இருக்குமா போலே
விருத்தி தசையில் ஸுந்தர்யத்தில் கண் வைக்கையும்- ஸ்வரூப அனுசந்தானமும் அபிராப்தமாய் இறே வஸ்து வேஷத்துக்கு இருப்பது
பத் த்வத ப்ரியம் ததிஹ புண்யம் அபுண்யம் அந்யத் -என்கிறபடியே
அவனுக்கு பிரிய விஷயமாய் இருக்கை இறே அஹம் அர்த்தத்துக்கு ஸ்வரூபம் –
ஆகை இறே -அஹம் அன்னம் -என்றும்
ஆட கொள்வான் ஒத்து என் உயிருண்ட
உருவமும் ஆருயிரும் உடனே உண்டான் -என்று இவ்வாத்ம வஸ்துவை போக்யமாக அனுசந்திக்கிறது –

ஆக –
இந் நம சப்தத்தால் -போஜனத்துக்குத் துராலும் மயிரும் புழுவும் போலே
போக்தாவான ஈஸ்வரனுடைய போகத்துக்கு விரோதியான
-நான் கர்த்தா -என்றும் –
எனக்கும் உனக்கும் ரசித்தது -என்றும் –
வருகிற அஹங்கார மமகார ரூபமான விரோதியைக் கழிக்கிறது –

நம–என்கிற இது இவ்வர்த்தத்தைக் காட்டுகிற படி எங்கனே என்னில்
ம -என்று ஞான வாசியான அக்ஷரத்தில் ஷஷ்டி யந்தமாய் –
எனக்கு என்றும் -என்னுடையது என்றும் -சொல்லுகிற அர்த்தத்தைக் காட்டுகையாலே
சேதனஸ்ய யதா மர்யம ஸ்வஸ்மிந் ஸ்வீயோக வஸ்துநி -மம இத் யஷரத்வ நத்வம் ததா மம யஸ் வாசகம் –என்கிறபடியே
அர்த்தத்தில் அந்விதமான ம என்கிற இம்மகாரம் நான் எனக்கு என்கிற அஹங்காரத்தையும்
அஹம் அர்த்த அநு பந்தியான ஸ்வ பாதிகளாலே அந்விதமான ம என்கிற மமகாராம்
இது எனக்கு என்னுடையது என்கிற மமகாரத்தையும் காட்டவற்று ஆகையாலும்
ந என்று அத்தை நிஷேதித்து நிற்கையாலும்
மமேதி த்வயக்ஷரோம்ருத்யு -என்று நாசகரமான அஹம் மமதைகளை நிவர்த்திப்பிக்கிறது ஆகையால்
போக விரோதியான அஹம் மமதைகளை நிவர்த்திப்பிக்கிறது என்னக் குறை இல்லை

இந்த விரோதி தான்
ஸ்வரூப அனுசந்தான தசையில் எனக்கு நான் ஸ்வாமி என்றும் -எனக்கு நான் சேஷி என்றும் காட்டும்
உபாய அனுஷ்டானம் என்னுடைய பலத்துக்கு உபாயம் என்று காட்டும்
பல தசையில் பல ரூப வ்ருத்திகளுக்குக் கர்த்தா நான் -இது என்னுடைய பலம் என்று காட்டும் –
இப்படி மூன்று வகைப்பட்ட அஹங்கார மமகாரங்களையும் நிவர்த்திப்பிக்கிறது இந் நமஸ் சப்தம் –

ப்ரணவத்தில் பகவத் அநந்யார்ஹ சேஷமான ஆத்ம வஸ்துவை ஞாதாவாகச் சொன்ன அநந்தரம்
அதில் அஹம் மமதைகளை நிவர்த்திப்பித்தது திருமந்திரத்தில் நமஸ் சப்தம்
இதர உபாய பிரவ்ருத்தி நிவ்ருத்தி பூர்வகமான பகவத் ஏக உபாயத்வ பிரதிபத்தியை
ஸர்வ தர்மான் பரித்யஜ்ய மாம் வ்ரஜ -என்று விதித்த அநந்தரம் அதில் அஹம் மமதைகளை நிவர்த்திப்பித்தது ஏக பதம்
பகவத் கைங்கர்ய பிரார்த்தனா வாசகமான நாராயண பதத்துக்கு அநந்தரமான விந் நமஸ் சப்தம்
அதில் அஹம் மமதைகளை நிவர்த்திப்பிக்கிறது –

ஆச்சார்ய சேவா பலம் -அவதாரண த்ரயத்திலும் அர்த்த ஞானம் பிறந்து உஜ்ஜீவிக்கை காண் என்று
ஸ்ரீ ஆச்சான் பிள்ளை அருளிச் செய்யும் வார்த்தை
ஆக கைங்கர்ய விரோதி நிவ்ருத்தி பண்ணுகிற இந் நமஸ் சப்தத்தால்
போகத்திலே ஹேய ராஹித்யத்தைச் சொல்லுகிறது –

ஆக
ஸ்ரீ மதே -என்கிற பதத்தாலும்
நாராயணாயா -என்கிற பதத்தாலும்
ஸ்ரீயபதியாய் -ஸமஸ்த கல்யாண குணாத்மகமாய் -விலக்ஷண விக்ரஹ யுக்தமாய் இருக்கிற விஷயம்
போக பிரதிசம்பந்தி என்கையாலே போக்ய வஸ்துவினுடைய வை லக்ஷண்யம் சொல்லிற்று –
நம-என்கிற பதத்தால்
நிரதிசய போக்யமான அவனை விஷயமாக யுடைத்தாய் பிரார்த்திக்கப்பட்ட கைங்கர்ய ரூப போகத்தில்
வை லக்ஷண்யம் சொல்லுகிறது –

ஆக
உத்தர வாக்யத்தாலே
கைங்கர்ய பிரதி சம்பந்தி பூர்த்தி ஹேதுவான ஸ்ரீ மத்தையையும்
தத் ஸ்வரூப பிராப்தி ஹேதுவான ஸ்வாமித்வத்தையும் கைங்கர்ய பிரார்த்தநையையும்
தத் விரோதி நிவ்ருத்தியையும் –சொல்லிற்று ஆயிற்று –

ஆக
வாக்ய த்வயத்தாலும்
ஸ்வரூப ஞான பலமான உபாய வரணத்தையும்
தத் பலமான உபேய அபேக்ஷையையும் சொல்லிற்று ஆயிற்று –

ஆக
உபாய வாரணாத்மகமான ஆஸ்ரயணத்துக்கு பிரதிபந்தகமான விரோதி பூயஸ்த்தவ
ஸ்வா தந்தர்யாதி நிபந்தன பயத்துக்கு நிவர்த்தகமான புருஷகாரத்தையும்
தத் பய நிவ்ருத்தி ஹேது பூத தத் உத்பாவித வாத்சல்யாதி குண வைசிஷ்ட்டியையும்
தத் ஆஸ்ரயண ஸுகர்ய ஹேது பூத ஸுலப்ய ப்ரகாசக திவ்ய மங்கள விக்ரஹ யோகத்தையும்
தத் உபாயத்தையும்
தத் பிரதிபத்தியையும்
தத்பல கைங்கர்ய பிரதிசம்பந்தி பூர்த்தியையும்
பல பிரார்த்தனையையும்
பல விரோதி நிவ்ருத்தியையும் –சொல்லித் தலைக் கட்டுகிறது –

ப்ரபத்யே -என்று அத்யவசாயத்தையும்
சரணம் -என்று அதுக்கு உபேய வ்யாவ்ருத்தி ரூபமான உபாயத்வத்தையும்
நாராயண சரணவ் -என்று அதுக்கு சாத்தனாந்தர வியாவ்ருத்தியையும்
ஸ்ரீ மன் என்று அதில் இழிகைக்கு அனுரூபமான துறையும்
சொல்லுகிறது பூர்வ வாக்யம்

நம-என்று விரோதி நிவ்ருத்தியையும்
ஆய -என்று ப்ராப்ய பிரார்த்தனையையும்
நாராயண -என்று ப்ராப்ய பிரதி சம்பந்தியையும்
ஸ்ரீ மதே -என்று ப்ராப்யம் ஒரு மிதுனம் என்னும் இடத்தையும் சொல்லுகிறது உத்தர வாக்யம் –

அங்க வ்யாவ்ருத்தியும்
ஸாத்ய சாதன வ்யாவ்ருத்தியும்
ஸாத்ய வ்யாவ்ருத்தியும்
அசித் வ்யாவ்ருத்தியும்
பலித்வ வ்யாவ்ருத்தியும்
பலாந்தர வ்யாவ்ருத்தியும்
பிராப்தி வ்யாவ்ருத்தியும்
அபூர்த்தி வ்யாவ்ருத்தியும் –பண்ணிற்று ஆயிற்று

ஆக
வாக்ய த்வயத்தாலும்
ஈஸா நாம் ஜகதா மதீசத பிதாம் நித்ய அநபாயாம் ஸ்ரீ ரியம் ஸமஸ்ரிதயாஸ் ரயணோ சிதாகில குணஸ்
யாங்க்ரி ஹரேர் ஆஸ்ரய இஷ்ட உபாய தயா ஸ்ரியா ச சஹிதா யாதமேஸ்வரா யார்த்தயே கர்த்தும் தாஸ்யம்
அசேஷ மபதிர ஹதம நிதய நதவஹம நிர் மம –என்கிறபடியே
சர்வ ஸ்மாத் பரனான சர்வேஸ்வரனுக்கு வல்லபையாய்
ஸமஸ்த சேதன அசேதனங்களுக்கும் ஈஸ்வரியாய்
அவனோடு நித்ய அநபாயிநியான ஸ்ரீ பெரிய பிராட்டியார் புருஷகாரமாக
வாத்சல்யாதி குண விசிஷ்டனான எம்பெருமான் திருவடிகளையே
அநிஷ்ட நிவ்ருத்திக்கும் இஷ்ட பிராப்திக்கும் உபாயமாக அத்யவசிக்கிறேன்
நித்ய அநபாயினியான அவளோடு நித்ய சம்யுக்தனாய்
சர்வ ஸ்வாமி யானவனுக்கு
எல்லா தேசத்திலும் எல்லாக் காலத்திலும் எல்லா அவஸ்தைகளிலும் எல்லா அடிமைகளையும்
அவன் ஏவின படிகளில் செய்யப் பெறுவேனாக வேணும்
அவ்வடிமைக்கு விரோதியான அகங்கார மமகாரங்களைப் போக்கித் தந்து அருள வேணும் என்று பிரார்த்தித்தது ஆயிற்று –

ஸ்ரீ த்வ்ய பிரகரணம் முற்றிற்று

————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பரகால நல்லான் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யார் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: