ஸ்ரீ பரகால நல்லான் ரஹஸ்யம் -ஸ்ரீ திரு மந்த்ரார்த்த விவரணம்-உகாரார்த்தம்/ மகார்த்தம் /பிரணவார்த்தம்–

அநந்தரம் -உகாரம் -ததே வாக்நிஸ் தத் வாயுஸ் தத் ஸூர்யஸ் தது சந்த்ரமா -என்று
ஏவகாரத்தையும் உகாரத்தையும் பர்யாயமாகச் சொல்லுகிற ஸ்தாந பிரமாணத்தாலே அவதாரணார்த்தமாய்க் கொண்டு
இந்த சேஷத்வ விரோதியான அநந்யார்ஹதையைக் கழித்து அவனுக்கே சேஷம் என்று அவதரிக்கிறது –

சர்வாதிகனான அகார வாச்யனுக்குச் சேஷமான வஸ்துவுக்கு அந்நிய சேஷத்வ யோக்யதை
இல்லையாய் இருக்க இந்த ப்ரஸஜ்ய ப்ரதிஷேதம் ஏது என்னில்
லோகத்தில் ஒருவனுக்கு சேஷமான கிருஹ ஷேத்ராதிகள் பிறருக்கு அர்ஹமாகக் காண்கையாலும்
ஹிரண்யம் குண்டலாய -என்று இருக்கச் செய்தேயும் கடக மகுடாதிகளுக்கும் அர்ஹமாகக் காண்கையாலும்
மாத்ரு தேவோ பவ பித்ரு தேவோ பவ ஆச்சார்ய தேவோ பவ -என்று ஒருவனுக்கு
அநேக விஷய சேஷத்வத்தை விதிக்கக் காண்கையாலும்
அப்படியே ஈஸ்வரனுக்கு இவ்வாத்மா வஸ்து சேஷமாம் இடத்தில் அந்யர்க்கும் சேஷமாய் ஈஸ்வரனுக்கு சேஷமாய் இருக்குமோ
என்று சங்கை பிறக்க அந்த சங்கையைக் கழித்து அவனுக்கே சேஷம் என்கிறது

சேஷத்வமாகில் அநந்யார்ஹமாய் இருக்கும் என்கிற நியமம் ஆகில் ஷேத்ராதி விஷயமாக அநயார்ஹம் ஆவான் என் என்னில்
அங்கு ப்ருதுக் ஸ்திதி யோக்யமான த்ரவ்யம் ஆகையாலே க்ரய விக்ரயாதிகளாலே அந்யார்ஹம் ஆகைக்கு யோக்யதை யுண்டு –
இங்கு ப்ருதக் ஸ்தித்ய யோக்ய த்ரவ்யம் ஆகையாலே அநயார்ஹம் ஆகைக்கு யோக்யதை இல்லை –
எங்கனே என்னில்
க்ஷேத்ரம் க்ரய விக்ரய அர்ஹமாகையாலும் -புத்ரன் க்ரய விக்ரய அர்ஹனுமாய்–மாதா பிதாக்களுக்கும்
அநேக தேவதைகளுக்கும் சேஷமாய் இருக்கையாலும் –
பார்யை பாணிக்ரஹண பூர்வ காலத்திலே மாதா பிதாக்களுக்கு சேஷமாயும் -அநந்தரம்
சோம கந்தர்வாதிகளுக்கும் சேஷமாயும் சரீர அவதியாயும் உபேஷா அவதியாயும் இருக்கையாலும்
தேகமும் பார்யா சரீரம் பர்த்தாவுக்கு சேஷமாய்- பர்த்ரு சரீரம் தேவாதிகளுக்கு சேஷமாய்
க்ரய விக்ரய யோக்யமாய் இருக்கையாலும்
குணமும் நிராஸ்ரயமாக நில்லாதே ஓர் ஆஸ்ரயத்தைப் பற்றி நிற்கையாலே ஸ்வ ஆஸ்ரய சேஷியான வ்யக்திக்குத்
தானும் சேஷமாகையாலும் க்ஷத்ர புத்ர தார தேஹ குணாதிகளுக்கும் அநந்யார்ஹத்வம் இல்லை –
குண்டல அபிமானியான ஹிரண்யமும் கர்த்தாவினுடைய ருசி விசேஷத்தாலே கடகாதிகளுக்கும் யோக்யமாகையாலே
அதுக்கும் அநந்யார்ஹத்வம் இல்லை
மாத்ரு தேவோபவேத்யாதிகளும் அநேக விஷய விதியாகையாலே அந்த விஷய பூதனானவனுக்கும் அநந்யார்ஹத்வம் இல்லை

இங்கு அப்படி இன்றியிலே
நததஸ்தி விநாயத்ஸ்யாந் மயாபூதம் சராசரம்
தன்னுள் கலவாதது எப்பொருளும் தான் இல்லையே -என்று ப்ருதக் ஸ்திதி யோக்யம் அன்று என்கையாலும்
ப்ருதக் ஸ்திதி சொன்னபோது ஈஸ்வரனுடைய சர்வ பிரகாரித்வாதிகள் பக்ந மாகையாலும்
ஆத்மை வேதம் சர்வம்
ப்ரஹ்மை வேதம் சர்வம் -என்று சாமான்யாதி கரண்யத்தாலே சரீராத்ம பாவ சம்பந்தத்தைச் சொல்லி
தத் ஸஹிதமான சேஷ சேஷி பாவ சம்பந்தத்தை ஆத்மய்வ என்று அவதரித்துக் கொண்டு அசாதாரணமாகச் சொல்லுகையாலும்
ஸ்வத்வ மாத்மநி சஞ்ஜாதம்
தாச பூத
ஆத்ம தாஸ்யம் ஹரேஸ் ஸ்வாம் யம் ஸ்வபாவம்
குல தொல் அடியேன்
தொல் அடிமை வழி வரும் தொண்டர்-இத்யாதிகளாலே
இந்த சேஷத்வத்தை நிருபாதிகமாகவும் அநந்ய சாதாரணமாகவும் ஸ்வா பாவிகமாயும் சொல்லுகையாலும்
இப்படி சேஷமான வஸ்து ஞானானந்த ஸ்வரூபமாய் ஞான குணகமாய் இருக்கும் என்று மேலே யுக்தமாகையாலும்
க்ரய விக்ரய அநர்ஹம் -அசாதாரணம் -நிருபாதிகம்-நித்யம் -ஓவ் பாதிக தேஹ வ்யாவ்ருத்த சரீரம் –
குணி என்னும் இடம் ஸூ ஸ்பஷ்டம்

ஆகையால் க்ஷேத்ர புத்ர தார தேஹாதிகளில் போலே அந்நிய சேஷத்வ சங்கா ஹேதுவான
க்ரய விக்ரய அர்ஹத்வ சாதாரணத்வ ஓவ் பாதிகத்வ அநித்யத்வங்கள் இவ்விடத்தில் இல்லாமையாலே
இங்கே அந்நிய சேஷத்வ சங்கையே பிடித்தில்லை
பூர்வ யுக்தமான ப்ருதக் ஸ்தித்யநர்ஹதையாலும் -அசாதாரணதையாலும் -மாத்ரு தேவோ பவேத்யாதிகளில் சொல்லுகிற
அநேக சேஷத்வத்துக்கு உதயம் இல்லை –
குண்டல அர்ஹமான ஹிரண்யத்தினுடைய ஸ்வாம் யதீனமான மகுடார்ஹத்வம் இங்கும் சேஷ்ய தீனமாக யுண்டாக
சேஷத்வம் சேஷி பூத பகவந் நியோகாதீனமாக வருகிறது ஆகையாலே
பகவத் சேஷத்வமே அத்தனை ஒழிய அந்நிய சேஷத்வம் அன்று

இப்படி அந்நிய சேஷத்வ சங்கை இல்லாமையாலே தந் நிவ்ருத்த அபேக்ஷை இல்லை என்றிட்டு
தத் வாசகமான உகாரத்துக்கு உதயம் இல்லை ஆகாதோ என்னில்
இப்படி சேஷபூதனாகச் சொல்லுகிற சேதனன் கர்ம ஹேதுகமாக உத் பன்னமான சரீரஸ்தனாய் இருக்கையாலே
அந்த சரீர உத்பாதகரான மாதா பிதாக்கள் என்ன –
அந்த சரீரத்தைப் பற்ற உண்டான வர்ணாஸ்ரம நிபந்தனமாக வருகிற க்ரியா பிரதி சம்பந்திகளான அக்னி இந்த்ராதி தேவதைகள் என்ன –
இவர்களைப் பற்றி வருவதொரு கர்ம உபாதிக சேஷத்வம் உண்டாகையாலே
தந் நிவ்ருத்தியைச் சொல்லுகிற உகாரத்துக்கு உதயம் இல்லை என்ன ஒண்ணாது

ஆனால் கர்ம ஹேதுக சரீரஸ்தனாய் இருக்கச் செய்தே தத் கார்யமான அந்நிய சேஷத்வத்தை நிவர்த்திக்கும்படி என் என்னில்
ஏவம் பூதனான சேதனன் விஷயமாக ஈஸ்வரன் நிர்ஹேதுக அங்கீ காரத்தைப் பண்ணி ஸ்வரூப யாதாத்ம்ய ஞானத்தைப் பிறப்பிக்கையாலே
ஸ்வ ஆத்ம சரீரங்களில் உண்டான அத்யந்த பேத ஞானம் பிறந்து -அந்த சரீரத்தில் காட்டில் அந்யனாகத் தன்னை அனுசந்தித்து இருக்கையாலும்
ஸ்வரூப அனுகுணமாக ரக்ஷிக்கும் என்கையாலே ஸ்வரூப விருத்த கிரியா ஹேதுவான கர்மத்தை நேராக நிவர்ப்பித்து
ஸ்வரூப அனுரூபமான உபாயத்தையும் பரிக்ரஹித்துப் போருகையாலும்
சரீர ஹேதுவாயும் க்ரியா ஹேதுவாயும் வருகிற அந்நிய சேஷத்வங்களை நிவர்ப்பிக்கக் குறை இல்லை

யாவா நர்தத உதபாநே சர்வதஸ் சம்ப்லுதோதகே -தாவான் சர்வேஷு வேதேஷு ப்ராஹ்மணஸ் விஜாநத-என்று
ஆறு பெருகிப் போகா நின்றால் பிபாசிதனுக்கு ஸ்வ தாஹ சாந்தி மாத்ர ஜல பானமே அபேக்ஷிதமானால் போலே
சகல வேதங்களும் சகல அர்த்தங்களையும் சொல்லிற்றே யாகிலும்
க்ருஹஸ்த தர்மம் வனஸ்தனுக்கு த்யாஜ்யமானால் போலேயும் -அது தான் பிஷுவுக்கு த்யாஜ்யமாமால் போலேயும்
ஸ்வரூப பிரதானனாவனுக்கு சரீர பிரதாநாநனாவனுடைய கிரியை த்யாஜ்யமாகையாலும்
தேவர்ஷி பூதாத்மாந்ருணாம் பித்ரூணாம் ந கிங்கரோ நாயம்ருணீ சராஜந்-சர்வாத்மநாயஸ்
சரணம் சரண்யம் நாராயணம் லோக கூறும் பிரபன்ன –என்று
பகவத் சேஷத்வ உபாயத்வ ஞானமுடையவன் தேவதாந்தரங்களுக்கு கிங்கரனும் அல்லன்-ருணியும் அல்லன் என்றும்
ப்ரஹ்மசார்யேண ரிஷிப்ய-யஜ்ஜேந தேவேப்ய பிரஜயாபித்ருப்ய -என்று சொல்லுகிற
தேவர்ஷி பித்ரு பூத விஷயங்களான ரிணமோச நார்த்த க்ரியா நிபந்தனமாக வருகிற கிங்கரத்வத்தை
அந்த க்ரியா ஹேது பூதமான ரிணித்வ நிஷேத பூர்வகமாக நிஷேதிக்கையாலும்

யோவைஸ் வாமதேவதா மதியஜதே ப்ரஸ்வாயை தேவதாயை சயவதே நபராக பிராபநோதி பாபீயான் பவதி-என்று
யாவன் ஒருவன் ஸ்வரூப அனுரூபமான தேவதை ஒழிய யஜிக்கிறான் -அவன் அந்த தேவதையின் பக்கல் நின்று பிரஷ்டனாம் –
அவனுக்கு பரகதி பிராப்தியும் இல்லை -பாபிஷ்டனுமாம் என்கையாலும்
ஸம்ஸேவ்ய ஏகோ ஹரிர் இந்த்ரியானாம் சேவ அந்நிய தேவே வ்யபிசார ஏவ -அந்யோபி சேவ்யோயதி
தேவ சாமயாத் கோவாஹ் ருஷீ கேசபதாபிதா ந -என்று
சகல இந்த்ரியங்களாலும் சம்சேவ்யமாநனாய் இருப்பான் ஹரி சப்த வாச்யனான சர்வேஸ்வரன் என்றும்
இந்த்ரியங்களைக் கொண்டு தத் வ்யதிரிக்த தேவதைகளை சேவித்தான் ஆகில் பர்த்தரு சேஷமான சரீரத்தை
அந்நிய புருஷ உபயோகம் ஆக்கின ஸ்த்ரீக்கு வ்யபிசாரமே பலித்து பாதி வ்ரத்ய ஹானி யுண்டாமா போலே
ஹ்ருஷீகேசனுடையதான ஹ்ருஷீகங்களை அந்நிய விஷயம் ஆக்குகையாலே அந்த ஹ்ருஷீகங்களுக்கும் ஸ்வரூப ஹாநியாய் –
அவற்றுக்கு கரணியான தனக்கும் ஸ்வரூப ஹானி யுண்டாம் என்றும் சொல்லிக் கொண்டு இந்த்ரியங்களுடைய
அந்நிய பிரதிசம்பந்தி காம கரத்வ நிஷேத பூர்வகமாக பகவத் பிரதி சம்பந்தி காமகரத்வத்தை விதிக்கையாலும் –
அந்நிய தேவதா பிரதி சம்பந்தகமாய் ஸ்வரூப விருத்தமான கர்மத்தினுடைய நிவ்ருத்தி
ஏவம் பூத ஞான விசிஷ்டனுக்கு ஸ்வத பிராப்தம் என்றதாயிற்று

சிலர் இதனுடைய அப்ராப்தத்வ சங்கையைப் பண்ணி தத் பரிஹாரார்த்தமாக இந்த கிரியைகள்
பகவத் பர்யவசான புத்தயா அநுஷ்டேயங்கள் என்றும்-
அந்த தேவதா நாமங்களை பகவந் நாமங்களாக புத்தி பண்ணி அனுஷ்டிப்பான் என்று சொல்லுவார்கள் –
அவற்றினுடைய விதான காலத்தில் -அக்னயே இந்த்ராய-என்று அக்னீ இந்திராதி தேவதைகளை பிரதிசம்பந்திகளாக
சில கிரியைகளை விதிக்கிறவோபாதி விஷ்ணவே என்று சர்வ வ்யாபகனான சர்வேஸ்வரனை
பிரதிசம்பந்தியாகச் சில கிரியைகளை விதித்தும் போரா நின்றது
அக்னீ இந்திராதி தேவதா பிரதிசம்பந்தி கிரியா தானே பகவத் பர்யவசாயியுமாய் -அந்த தேவதா நாமங்கள் தானே
பகவந் நாமங்களுமாகில் -விஷ்ணவே -என்று தனித்து விதிக்கக் கூடாது –
அதுக்கு மேலே அந்த கிரியைகளுக்கு தத் தத் தவேதா பிரதி சம்பந்திகத்வம் இல்லையாகில்
சர்வ கிரியைகளிலும் விஷ்ணவே என்று வியாபகத்வேந சர்வ விசேஷ்ய பூதனான
சர்வேஸ்வரனை பிரதி சம்பந்தியாக விதிக்க அமையும்
அங்கன் அன்றியிலே அந்தத் தேவதைகளையும் சர்வேஸ்வரனையும் தனித்து விதிக்கக் காண்கையாலே
அந்த விதிகளுக்கு பிரதிசம்பந்தி அந்த தேவதைகளாக வேணும் –
ஆகையால் அந்த தேவதைகள் தான் விசேஷணத்வேந சேஷபூதராய்க் கொண்டு தங்கள் ஸ்வரூபம் ஸித்தமாய் இருக்கச் செய்தேயும்-
நாம விசேஷணத்வேந சேஷபூதர் -அவன் விசேஷ்யத்வேந சேஷி என்ற ஞானம் இன்றியிலே –
தேவோஹம் ஸ்வ தந்த்ரோஹம் -என்று அகங்கார மமகார க்ரஸ்தராய் இருப்பார் சிலர் ஆகையாலே

பர்த்ரு சேஷபூதையான பார்யையானவள் ஆர்த்தவாதி தூஷிதை யானவன்று-அந்த பர்த்தாவோடு புத்ரர்களோடு வாசியற
சர்வர்க்கும் ஸ்பர்ச யோக்யதை இல்லாதாப் போலே-
பகவத் ஏக சேஷத்வ ஞானம் உடையாருக்கு தத் தத் தேவதா பிரதி சம்பந்திகமான கிரியைகள் த்யாஜ்யங்கள் ஆகையால் –
விதி விசேஷ்ய பர்யந்தமான போதும் இந்த நியாயத்தாலே விசேஷணத்துக்கு அஞ்ஞான நிபந்தமான அந்யத்வம் வருகையாலும்
பூர்வோக்த நியாயத்தாலே சம்யக் ஞான நிஷ்டனைக் குறித்து விதி இல்லாமையாலும்
சம்சய விபர்யய ரஹிதமாம் படி நிர்ஹேதுகமான லப்த ஞானரான ஆழ்வார் நீராய் நிலனாய் என்று தொடங்கி
சர்வேஸ்வரனுடைய சர்வ சரீரத்தை சாமாநாதி கரண்யத்தாலே அனுசந்தித்து -தமக்கு அனுபாவ்யத்தை நிர்ணயித்து அபேக்ஷிக்கிற இடத்தில்
கூராழி வெண் சங்கு ஏந்திக் கொடியேன் பால் வாராய் -என்று அசாதாரண லக்ஷணமாய் இருந்துள்ள
சங்க சக்ர கதாதரமான விக்ரஹத்தோடே வர வேணும் என்று அபேக்ஷிக்கையாலும்
யஞ்ஞத்திலே தீஷித்தவனுக்கு நித்ய கர்மங்கள் த்யாஜ்யமாம் போலே பகவத் உபாய நிஷ்டாவான்களுக்கு இவை த்யாஜ்யமாகையாலும்
ஸ்வரூப யாதாத்ம்ய ஞானவான்களுக்கு தத் பிரகார அனுஷ்டானம் அநுப பன்ன மாகையாலே இது சொல்ல ஒண்ணாது

கர்ம ஹேதுக உத்பன்ன சரீரமே யாகிலும் இந்த ஞான அநந்தரம் கர்ம நிராச பூர்வக கேவல பகவதி சகா ஹேதுவான
சரீர ஸ்திதி யாகையாலே இந்த இச்சாஸ்ரயம் பகவத் விஷயம் ஆகையாலும் பூர்வ ஜென்ம மாதா பித்ரு சேஷத்வம்
அனந்தர ஜென்மத்தில் இல்லாதாப் போலே இந்த சரீர உத்பாதகரான மாதா பித்ரு விஷய சேஷத்வம்
இவனுக்கு இல்லாமை கீழ்ச் சொன்ன ஹேது சித்தம் ஆகையாலும் தந் நிவ்ருத்தி அத்யந்தம் பிராப்தம் என்னும் இடம் ஸூ நிஸ்சிதம்
சஹி வித்யா தஸ்தம் ஜனயதி தத் ஸ்ரேஷ்ட ஜென்ம
அன்று நான் பிறந்திலேன் பிறந்த பின்பு மறந்திலேன் -என்றும்
இந்த ஞான உத்பத்தியையும் ஜன்மாந்தரமாகச் சொல்லிற்று இறே

ஞானம் பிறந்த அநந்தரத்திலே சரீர விமோசனம் பிறக்குமாகில் ஒருவருக்கும் இந்த ஞானம் பிறவாது என்றும்
இவனால் அநேக சேதனரை திருத்தலாம் என்றும்
இவனுடைய சரம சரீரமாகையாலே தனக்கு உண்டான ஆதார அதிசயத்தாலும் ஈஸ்வரன் தன இச்சையால் வைக்கும் என்று
பூர்வாச்சார்யர்கள் அருளிச் செய்கையாலே பகவத் இச்சையே ஹேது என்னக் குறை இல்லை
ஆனால் துக்க ஹேதுவான வியாதியாதிகள் உண்டாவான் என் என்னில்-கர்ம பலன் தான் வியாதியாதி ரூபேணவும்-
தேவதாந்த்ர சேஷத்வ ரூபேணவும் –
தேச காலாதி நிபந்தமான சீதோஷ்ண ஆதிகள்-அன்ன பானாதி வாஞ்சை இத்யாதி ரூபேண வும் த்ரிவிதமாய் இருக்கும்

அதில் வ்யாதியாதிகள் தஜ் ஜெனித கிலேச அதிசயத்தாலே தத் ஆஸ்ரயமான ஸ்வரூப விருத்த சரீரத்தில்
உபேக்ஷை பிறக்கைக்கு ஹேது வாகையாலே ஹிதபரனான ஈஸ்வரன் தத் ஹேதுவான கர்மத்தை நிஸ் சேஷமாக நிவர்த்திப்பன்
தேவதாந்த்ர சேஷத்வம் ஸ்வரூப விருத்தம் ஆகையால் ஸ்வரூப அனுகுண ரக்ஷணம் பண்ணுகிற ஈஸ்வரன்
தத் ஹேதுவான கர்மத்தினுடைய நிஸ் சேஷ நிவ்ருத்தியைப் பண்ணும்
தேச கால சீதோஷ்ண ஆதிகள் -அன்ன பானாதி வாஞ்சை இவை தேவதாந்த்ர சேஷத்வத்தோ பாதி ஸ்வரூபத்துக்கு
அத்யந்தம் விருத்தம் இன்றியிலே வியாதி யாதிகளோ பாதி சரீர உபேஷாதிகள் பிறக்கைக்கு ஹேதுவாகையாலே
தத் ஹேதுவான கர்மத்தை அவன் உபேக்ஷித்து இருக்கும் -ஆகையால் இச்சா ஹேதுவான சரீர ஸ்திதிக்கும் குறை இல்லை
அந்நிய சேஷத்வ நிவ்ருத்தியும் அத்யந்தம் அனுப பன்னம்-

ஆக உகாரத்தாலே
சாஸ்த்ரீயமான அக்னீ இந்த்ரியாதி தேவதா அனுவர்த்த நத்தையும்
மாதா பிதாக்களுடைய அனுவர்த்த நாதிகளையும் வ்யாவர்த்திக்கிறது
அங்கன் இன்றியிலே
இவ்வுகாரம் பகவத் வ்யதிரிக்த சேஷத்வத்தினுடைய நிவ்ருத்தியைப் பண்ணுகிறது என்றும் அர்த்தம்
தத் வ்யதிரிக்த சேஷத்வத்தில் நிருபாதிக பிரசங்கம் இல்லாமையால் நிரஸ்தம்

ஆக
சர்வ காரண பூதனாய் -சர்வ ரக்ஷகனாய் -ஸ்ரீ யபதியாய் -சர்வ சேஷியான அகார வாச்யனுக்கே
அநந்யார்ஹ சேஷம் என்றதாயிற்று –

————-

மகாரார்த்தம்-

அநந்தரம் மகாரம் –
இப்படி சேஷ பூதனாய் –
தேஹ இந்திரியாதி விலக்ஷணனாய் –
ஆனந்த ரூபா ஞான ஸ்வரூபனாய் –
அஹம் சப்த வாச்யனுமாய் –
ஞாத்ருத்வாதி குண விசிஷ்டனுமாய் –
ஸ்வயம் ப்ரகாசனுமாய்
அணு பரிமாணனான-ஆத்மாவைச் சொல்லுகிறது -எங்கனே என்னில்
பூதாநி சக வர்க்கேண-இத்யாதியாலே தேஹ உபாதானமான பூத பஞ்சகங்களும் இந்திரியங்களும் -விஷயங்களும் –
மநோஹங்காரங்களும் தொடக்கமான -24-தத்துவங்களையும் ககாராதி பகாராந்தமான-24-அஷரத்தாலும் சொல்லி அநந்தரம்
ஆத்மா து சம காரேண பஞ்ச விம்ச ப்ரகீர்த்தித-என்று -25-வது தத்துவமான ஆத்மாவை -25-வது அக்ஷரமான மகாரத்தாலே
இவற்றில் காட்டில் வேறுபடச் சொல்லுகையாலே ஆத்மா தேஹாதி விலக்ஷணன் என்னும் இடம் சொல்லிற்று

ஆத்மா தான் தேஹாதி விலக்ஷணனான படி என் என்னில் –
தேஹமாகிறது -அவயவ சமுதாயமாகையாலே அந்த அவயவங்களுக்கு-என்னுடைய அவயவங்கள் என்று
அந்நியனாய் இருப்பான் ஒருவனுடைய மமதைக்கு விஷயமாகை ஒழிய அஹம் வியவஹாரம் இல்லாமையாலும்
ஒரு அவயவம் ஆத்மா என்னும் போதைக்கு தத்தத் அபாவத்திலும் அஹம் வியவஹாரம் உண்டாகையாலும்
அவயவங்கள் எல்லாம் தனித்தனியே ஆத்மாக்களாம் இடத்தில் ஆத்மபூதமாய் இருக்கிற பாதத்தில் உண்டான ஷதி
அந்யாத்மாவாய் இருக்கிற ஜிஹ்வை அறியக் கூடாமையாலும்
தேஹஸ் தாவதநாத்மாபி த்ருஸ்ய த்வாத் கடவச்சுபே -ஆத்மா த்ருஸ்யோமதோயஸ் மாத் ப்ரமாணை ரேவ ஸர்வதா –
ப்ரத்யஷேனோபலப் யந்தேயதைவாத்ர கடாதயா-ததோ பலப்யதே தேஹோப்யதோ நாத்மா பவேத்த்ருவம் -என்று
அசஷுர் விஷயம் என்று பிரமாணங்கள் சொல்லுகையாலே சஷுர் விஷயமான தேகம் ஆத்மாவாகக் கூடாது என்று சொல்லுகையாலும்
நானும் என்னுடைய உடம்பும் என்று அஹமர்த்த பூதனான ஆத்மாவைக் காட்டில் இதஹமர்த்த பூதனான
தேஹத்தைப் பிரியச் சொல்லுகையாலும் தேகத்தில் காட்டில் வ்யாவ்ருத்தம் என்னும் இடம் சித்தம் –

யா அஹமத்ராக்ஷம் ஸோஹம் ஸ்ப்ருசாமி-என்று தர்சன ஸ்பர்சங்கள் இரண்டுக்கும் ஒருவனே கர்த்தா என்று சொல்லுகையாலும்
நபவேச்சஷுரப்யாத்மா கரணத்வாத் ப்ரதீபவத்-ததாத்மாந பவத் யன்யா நீந்த்ரியாண் யபி சோபநே -என்று
சஷுராதிகளைப் போலே பதார்த்த தர்சனத்துக்கு ஹேதுவாகச் சொல்லுகையாலே
கரண பூதமான இந்த்ரியங்களில் காட்டில் கர்த்ரு பூதமான வாதமா வ்யாவ்ருத்தன் என்னும் இடம் ஸம்ப்ரதிபன்னம்
ஆத்ம சந்நிதியும் உண்டாய் இந்திரியங்களுக்கு விஷய ஸ்பர்சமும் உண்டாய் இருக்கச் செய்தேயும்
அந்தக்கரண அபாவத்தாலே விஷய ஞானம் இன்ரிக்கே ஒழிகையாலே அந்தக்கரண அபேக்ஷ உண்டாகையாலும்
ஆத்மா மநோபி நபவேத் கரணத்வாத் பிரதீபவத் -என்று ஸ்ம்ருதிகளுக்குக் கரணமாகச் சொல்லுகையாலும் –
கர்த்தாவான ஆத்மாவுக்குக் கரணத்வம் கூடாமையாலும் –
பாஹ்ய இந்த்ரியங்களினுடைய அபாவத்திலேயும் ஸ்ம்ருதி உண்டாகையாலே அவை ஸ்ம்ருதிகளுக்கு கரணமாக மாட்டாமையாலும்
இவை ஒழிய அந்தக்கரண அபேக்ஷை உண்டாகையாலே அந்தக்கரண ரூபமான
மனசில் காட்டிலும் கர்த்தாவான ஆத்மா வ்யாவ்ருத்தன்

ததைவ புத்திஸ் சித்தஞ்ச கரணத்வம் த்ருசேர்யதே -என்று அத்யவசாயத்துக்கும் தர்சனத்துக்கும்
புத்தி சித்தங்களைக் காரணமாகச் சொல்லுகையாலே இவற்றுக்கு ஆஸ்ரயமான வாத்மா இவற்றில் காட்டில் வ்யாவ்ருத்தன்

பிரானோப்ய நாத்மா விஜ்ஜேயஸ் ஸூப்தேஸ் சததோயத–என்று பிராணனும் ஆத்மா அன்று என்கையாலும்
இது தான் ஒருவருக்கு சேஷம் என்கையாலும் ஞான ஆஸ்ரயமாக மாட்டாமையாலும்
ஞான ஆஸ்ரயமான ஆத்மா பிராணனில் வ்யாவ்ருத்தன்

ஆகையால் தேஹ இந்திரிய மனா பிராணாதிகளில் காட்டில் வ்யாவ்ருத்தன் என்னும் இடம் ஸம்ப்ரதிபன்னம்-

இதம் சப்த வாஸ்யமான சரீராதிகளை கவர்க்கம் தொடங்கி பகாரம் அளவாகச் சொல்லி அஹம் சப்த வாஸ்யமான
ஆத்மாவை மகாரத்தாலே சொல்லுகையாலே ஆத்மா அஹம் சப்த வாச்யனானே –
அன்றாகில் பராக் அர்த்தத்தில் காட்டில் ஆத்மாவுக்கு பேதகமான ப்ரத்யக் அர்த்தம் சித்தியாது
அஹம் புத்தி கோசரம் அஹங்கார ரூப ஜடம்-அது ஆத்ம த்யோதகம் என்கிற இது சாந்தாங்கரமானது
ஆதித்ய தர்சனத்துக்கு ஹேதுவாக மாட்டாதாப் போலே இந்த ஜட ரூபமான அஹங்காரம்
ஸ்வயம் ஜ்யோதிஸ்ஸான ஆத்மாவைத் த்யோதிப்பிக்க மாட்டாதாகையாலும் ஆத்மா அஹம் புத்தி கோசாரமாக வேணும்

ஏவம்பூதமான தேஹாதி வைலக்ஷண்யமும்-அஹம் அர்த்தமும் இவ்வஷர ஸ்வ பாவத்தாலே சொல்லிற்று ஆயிற்று

இது தான் மந-ஞாநே-என்கிற தாதுவிலே வ்யுத்பன்னமாய் வாஸ்யமான ஆத்மாவினுடைய
அத்ராயம் புருஷஸ் ஸ்வயம் ஜ்யோதிர்ப்பவதி
ஜ்யோதிர் அஹம் அஸ்மி
விஞ்ஞான கந ஏவ
விஞ்ஞானம் யஜ்ஜமத நுதே –இத்யாதி பிராமண ஸித்தமாய்-
கடாதி பதார்த்த ஸத்பாவத்தில் போலே சம்சயம் இன்றியிலே இருக்கையாலே
ப்ரத்யக்ஷ ஸித்தமாய் இருக்கிற ஞான ஸ்வரூபத்தைச் சொல்கிறது –
இது தான் அனுகூலமாகப் பிரகாசிக்கையாலே ஆனந்த ரூபனாய் இருக்கும் என்னும் இடம் ஸம்ப்ரதிபன்னம்
அஹமிதம் ஜாநாமி ந ஜாநாமி -என்கிற ஸ்வ வ்யதிரிக்த பதார்த்த ஞாத்ருத்வ சம்சயம் போல் இன்றிக்கே-
அஹம் என்கிற ஸ்வரூபம் ஞானாந்தர நிரபேஷமாக நிஸ் சம்சயமாகத் தோன்றுகையாலே
ஸ்வஸ்மை ஸ்வயம் பிரகாசமாய் இருக்கும் என்கிறது –
இத்தால் ஆத்மாவினுடைய அநன்யாதீன ப்ரகாஸகத்வ ஆஹ்லாதகத்வ லக்ஷணமான
ஞானானந்த ஸ்வரூபத்வம் சொல்லிற்று ஆயிற்று

அநந்தரம் -மநு -அவ போதனே-என்கிற தாதுவிலே ஸித்தமாய்
நஹி விஜ்ஜாதுர் விஜ்ஜா தேர் விபரிலோ போ வித்யதே
விஜ்ஜா தார மரேகேந விஜாநீ யாத்
ஜோத ஏவ -என்று சொல்லுகிற ஞான குணத்வம் சொல்லுகிறது
எனக்கு ஞானம் பிறந்தது நசித்தது -என்று பிரத்யக்ஷமாகையாலும் -ஞானம் தர்மம் அல்லாவாகில்
ஸம்ஸ்ருத்ய அவஸ்தையில் சொல்லுகிற திரோதானத்துக்கு விஷயம் தர்மியாய்
அதனுடைய ஏக ரூபத்துக்கு ஹானி வருகையாலும் ஞானம் தர்மமாக வேணும் –

அநந்தரம் -மாங் மாநே -என்கிற தாதுவிலே பரிமாண ஆஸ்ரயத்வம் ஸித்தமாய் –
அந்த பரிமாணம் மஹத் பரிமாணம் அன்று அணு பரிமாணம் என்னும் இடத்தை -யேஷோ அணுர் ஆத்மா -என்றும்
வாலாக்ர சத பாகஸ்ய சததா கல்பிதஸ்யச பாகோ ஜீவ-இத்யாதிகளாலே சொல்லுகையாலே அணு பரிமாணத்வம் சொல்லுகிறது –
உத்க்ராந்திகத்யாதிகள் ப்ரத்யக்ஷம் ஆகையாலும் அணு பரிமாணனாக வேணும்
சகாநந்த்யாய கல்பதே-என்று பரம மஹத் பரிமாண பூதனாகவும் சொல்லா நின்றதே என்னில் அப்போது
ஆத்மா ஸூத்த அக்ஷரஸ் சாந்த -என்று சொல்லுகிற ஏக ரூபத்துக்கு ஹானி வருகையால் மஹத் பரிமாணத்தைச் சொல்லுகிறது அன்று
முக்த அவஸ்தையில் திரோதான நிவ்ருத்தி பிறந்து பிரகாசிதமான குணத்தினுடைய ஆனந்த்யத்தைச் சொல்லுகிறது
ஆனால் ஆபாதசூடம் அனுபவிக்கிற ஸூக துக்க அனுபவம் கூடுமோ என்னில் ஸ்வ தர்மமான ஞானம் வ்யாப்தமாய்
ஸர்வத்ர உண்டான ஸூக தூக்காதிகளை ஸ்வ ஆஸ்ரயமான தர்மிக்கு பிரகாசிப்பிக்கையாலே கூடும்
ஆகையால் அணு பரிமாணனே
ஏவம் பூதமான ஞான ஸ்வரூபத்வ ஞான குணகத்வ அணு பரிமாணத்வங்கள் தாது த்ரயத்தாலும் சொல்லுகிறது –

இந்த ஞாத்ருத்வம் குனாந்தரங்களுக்கும் உப லக்ஷணமாய் -நித்யத்வம் -ஏக ரூபத்வம் -தொடக்கமான
குணங்களையும் சொல்லுகிறது –
அஜோஹ் ஏக
நித்யோ நித்யாநாம் -என்று நித்யனாகச் சொல்லுகையாலும்
தேஹாந்த்ர க்ருத கர்ம ஹேதுவான ஸூக துக்க அனுபவம் காண்கையாலும்
நிஷ் கர்மனான போது ஜென்மாதிகள் கூடாமையாலும்
நித்யனாக வேணும்
ஆத்மா ஸூத் தோஷா -என்கையாலே ஏக ரூபன்
இந்த நித்யத்வ ஏக ரூபங்கள் இதனுடைய அர்த்த ஸ்வ பாவத்தாலே சொல்லிற்று –

ஆக
ஆத்மாவினுடைய ஸ்வரூப ஸ்வ பாவங்களை
அக்ஷர ஸ்வ பாவத்தாலும்
தாதுக்களாலும்
அர்த்த ஸ்வ பாவத்தாலும் -சொல்லா நின்று கொண்டு ஆத்மாவுக்கு வாசகமாய் இருக்கிறது மகாரம்
இதில் ஏக வசனம் ஜாதி ஏக வசனமாய்
நித்யா நாம் சேதநா நாம் பஹு நாம் -என்று சொல்லுகிற
பத்த முக்த நித்யாத்மகமான த்ரிவித ஆத்ம வர்க்கத்தையும் சொல்லுகிறது –
ஸூக துக்காதி வியவஸ்தா பேதத்தாலும் ஆத்மாக்கள் அநேகராக வேணும்
ஆக மகாரத்தால் பகவத் அநந்யார்ஹ சேஷமான த்ரிவித மார்க்கமும் சொல்லிற்று ஆயிற்று –

அநந்தரம் -த்ரிகுணாத் மிகையான -அசித் வர்க்கமும் பகவச் சேஷமாகையாலே –
சேஷ பூத வஸ்துக்களுக்கு கர்ம அனுபவ உபகரணமாயும் கைங்கர்ய உபகரணமாயும் இருக்கையாலும்
யஸ்யை தே தஸ்ய தத் தனம் -என்கிற நியாயத்தாலே சேஷியான பகவானுக்கு சேஷமாகையாலும்
சேஷ பூத வஸ்து வாசகமான இப்பதத்தில் அந்த அசித் வர்க்கமும் சொல்லப்படுகிறது
சித் அசித்துக்கள் இரண்டும் சேஷமாய் இருக்கச் செய்தே ஸ்வதஸ் சேஷத்வ விஸ்ம்ருதி சேதன வஸ்துவுக்கு ஆகையாலும்
தந் நிவ்ருத்தி பூர்வகமாக சேஷத்வ ஞான அபேக்ஷையும் அவனுக்கு ஆகையாலும்
தத் கார்யமான சேஷ வ்ருத்தி ருசி பூர்வகமான தத் சித்தி யுபாய ஸ்வீ காரம் பண்ணுவானும் சேதனன் ஆகையாலும்
ஈஸ்வரனுக்கு ஸ்வ போக விஷயமாய் இருப்பதும் சேதன வஸ்து ஆகையாலும்
இந்த சேதனனுடைய சேஷத்வ ஞானத்தாலே அசித்தினுடைய சேஷத்வமும் சித்திக்கையாலும்
தத் வாசகமான பதத்தால் அசித்தை யுப லஷிக்கிறது
அங்கன் அன்றியிலே
இதில் சப்தம் அசித் ஆகையால் சப்த அம்சத்தாலே அசித் வர்க்கத்தைச் சொல்கிறது
அர்த்த அம்சத்தாலே சித் வர்க்கத்தைச் சொல்லுகிறது என்னவுமாம்
ஆக மகாரத்தால் கீழ்ச் சொன்ன சேஷத்வத்துக்கு விஷயமான
த்ரிவித ஆத்ம வர்க்கமும் த்ரிவித அசித் வர்க்கமும் சொல்லிற்று ஆயிற்று –

சேஷமான வஸ்துக்களை பிரதமம் சொல்லாதே வஸ்துகதமான சேஷத்வத்தை பிரதமம் சொல்லுகைக்கு ஹேது என் என்னில்
வஸ்து தான் சேஷத்வேந உத்பன்னமானது ஆகையால் சேஷத்வத்தை பிரதமத்தில் சொல்லி
அநந்தரம் உத்பன்ன வஸ்து வேஷத்தை சொல்ல வேண்டுகையாலும் சேஷ பூத வஸ்து கத வியாபாராதிகளும்
சேஷ்யதீனம் என்னும் இடம் தோற்றுகைக்காகவும்-
சேஷபூத புருஷனுடைய புருஷார்த்தமும் சேஷி பிரிய விஷயத்வம் என்று தோற்றுகைக்காகவும்
ஏவம் பூத ஞான அபாவத்தால் ஸ்வ விஷய ஆரோபிதமான ஸ்வா தந்தர்ய தாவாநலத்தாலே தாஹ்யமானமான வஸ்துவை
தத் பிரதிபடமான சேஷத்வ ஜாலத்தால் ஆற்ற வேண்டுகையாலும் சேஷத்வத்தை பிரதமத்தில் சொல்லி
அநந்தரம் தத் ஸித்தமான வஸ்துவைச் சொல்லக் குறை இல்லை –

ஆக
பிரணவத்தாலே
சர்வ காரண பூதனாய் –
சர்வ ரக்ஷகனாய்
ஸ்ரீ யபதியாய்
சர்வ சேஷியாய்
ஸமஸ்த கல்யாண குணாத்மகனாய் -அகார வாச்யனான ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரனுக்கு
அநந்யார்ஹ சேஷமானது
தேஹ இந்திரியாதி விலக்ஷணமாய்
ஞானானந்த ஸ்வரூபமாய்
அஹம் சப்த வாஸ்யமாய்
ஞான குணகமாய்
ஸ்வயம் பிரகாசகமாய்
அணு பரிமானமாய்
நித்தியமாய்
ஏக ரூபமாய்
அநேக விதமான ஆத்ம வஸ்துவும்
அவனுக்கு உபகரண பூதமான அசித் வஸ்துவும் என்றதாயிற்று –

இந்த பிரணவ அர்த்தத்தை
கண்ணபுரம் ஓன்று உடையானுக்கு அடியேன் ஒருவருக்கு உரியனோ -என்று திருமங்கை ஆழ்வாரும் அனுசந்தித்து அருளினார்
கண்ணபுரம் ஓன்று உடையானுக்கு என்று அகார அர்த்தத்தையும்
ஒருவர்க்கு உரியேனோ என்று உகார அர்த்தத்தையும்
அடியேன் என்று மகார அர்த்தத்தையும் –
இப்பிரணவம் தான் சேஷ சேஷி ரூபேண ஆத்ம பரமாத்மாக்கள் இருவருடையவும் ஸ்வரூபத்தை பிரதிபாதிக்கையாலே
ஆத்ம ஸ்வரூபத்தையும் பகவத் ஸ்வரூபத்தையும் இரண்டையும் சொல்லுகிறது எங்கனே என்னில்

அகாரத்திலே ஏறிக் கழிந்த சதுர்த்தீ விபக்தியாலே ஆத்மாவினுடைய சேஷத்வத்தைச் சொல்லி
உகாரத்தாலே தத் அந்யார்ஹதா நிவ்ருத்தியைச் சொல்லி
மகாரத்தாலே சேஷமான வஸ்து தேஹ இந்திரிய மந பிராண புத்தி விலக்ஷணமாய் -ஞானானந்த ஸ்வரூபமாய்
ஞான குணகமாய் நித்தியமாய் அணு பரிமாணமாய் ஏக ஸ்வரூபமாய் இருக்கும் என்று சொல்லி
ஆக இப்படி ஆத்ம ஸ்வரூபத்தை யாதாவாக பிரதிபாதிக்கையாலே ஆத்ம ஸ்வரூபம் சொல்லுகிறது

ச விபக்திகமான அகாரத்தாலே பரமாத்மாவினுடைய -சர்வ காரணத்வ -சர்வ ரக்ஷகத்வ -ஸ்ரீ யபதித்தவ –
சர்வ சேஷித்வங்களைச் சொல்லி
உகாரத்தாலே சேஷித்வத்தினுடைய அநன்யார்ஹா நிவ்ருத்தியைச் சொல்லி
மகாரத்தாலே தத் ஸித்தமான விஷயத்தைச் சொல்லி
ஆக இப்படி பரமாத்ம ஸ்வரூபத்தை யாதாவாகப் பிரதிபாதிக்கையாலே பரமாத்ம ஸ்வரூபம் சொல்லுகிறது

அகாரத்தாலே ரக்ஷகனைச் சொல்லி
மகாரத்தாலே ரஷ்ய வஸ்துவைச் சொல்லி
உகாரத்தாலும் சதுர்த்தியாலும் ரஷ்ய ரக்ஷகனுடைய அநந்யார்ஹதா ரூபமான லக்ஷணம் சொல்லுகையாலே
இப்பிரணவத்தாலே உபாயத்தை ப்ரதிபாதிக்கிறது

அகாரத்தாலே ப்ராப்ய ஸ்வரூபத்தைச் சொல்லி –
மகாரத்தாலே ப்ராப்தாவான ஆத்ம ஸ்வரூபம் சொல்லி
சேஷத்வமானது சேஷ விருத்தி ஒழிய சித்தியாமையாலே தத் வாசகமான சதுர்த்தியாலே கைங்கர்யத்தைச் சொல்லி
அவதாரணத்தாலே தனக்கேயாக எனைக் கொள்ளுமீதே-என்கிற கைங்கர்யத்தைச் சொல்லுகையாலே
ப்ரணவத்தாலே ப்ராப்ய ஸ்வரூபத்தை பிரதிபாதிக்கிறது –

அகாரத்தாலே சேஷியான ப்ரஹ்ம ஸ்வரூபத்தைச் சொல்லி
மகாரத்தாலே சேஷமான ஆத்ம ஸ்வரூபத்தைச் சொல்லி
அகாரத்திலே தாதுவாலே உபாய ஸ்வரூபம் சொல்லி
அதில் சதுர்த்தியாலே புருஷார்த்த ஸ்வரூபம் சொல்லி
அதிலே அந்நிய சேஷத்வ சங்கா ரூபேண விரோதி ஸ்வரூபம் சொல்லுகையாலே
பிரணவத்தாலே அர்த்த பஞ்சகமும் சொல்லுகிறது –

ஆக –பிரணவத்தாலே
பகவத் ஸ்வரூபம் என்ன
சித் ஸ்வரூபம் என்ன
தத் சம்பந்த ஸ்வரூப விசேஷம் என்ன
உபாய ஸ்வரூபம் என்ன
ப்ராப்ய ஸ்வரூபம் என்ன –இத்யாதிகளான சகல அர்த்தங்களும் சொல்லப்படுகிறது –
ஆகையால் சகல சாஸ்த்ரா ஸங்க்ரஹம் என்னும் இடம் ஸம்ப்ரதி பன்னமாகச் சொல்லிற்று ஆயிற்று

———————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பரகால நல்லான் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யார் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: