ஸ்ரீ பெரிய திருமொழியில் -ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை வ்யாக்யானத்தில்-முதல் பத்து ஸ்ரீ திருமொழிகளின் பிரவேசங்களின்–தொகுப்பு–

வாடினேன் வாடி-1-1-1-பிரவேசம்-

இவ் வாழ்வார் ஆகிறார் -ஆத்மாவை வெய்யிலிலே வைத்து உடலை நிழலிலே வைத்துப் போந்தார் ஒருவர் ஆயிற்று
ஆத்மாவை வெய்யிலிலே வைக்கை யாவது -பகவத் விஷயத்தில் முதலிலே இழியாமை
உடம்பை நிழலிலே வைக்கை யாவது -அநாதி காலம் விஷய பிரவணராய் -அதுவே யாத்ரையாய் போருகை
நிழல் ஆவது பகவத் விஷயம் இறே -வாஸு தேவ தருச்சாயா -பார்த்த பார்த்த இடம் எல்லாம் நிழலாய் இருக்கை
எங்கும் ஒக்க நிழல் செய்த இந் நிழல் அல்லது புறம்பு ஒதுங்க நிழல் இன்றிக்கே இருக்கை-

நாதிசீதா நகர்மதா -நரகாங்கார சம நீ -தானே ஏறிட்டுக் கொண்ட நரகம் ஆகிற பெரு நெருப்பையும் அவிக்கவற்று –
சாகிமர்த்தம் ந சேவ்யதே -பிராப்தம் அன்று என்ன ஒண்ணாது –
துக்க நிவர்த்தகம் அன்று என்ன ஒண்ணாது
வயிறு நோவா நின்றது சவி -என்பாரைப் போலே அநிச்சை சொல்லி கை வாங்கும் இத்தனை இறே உள்ளது –
அர்த்தத்தில் மாறாட்டம் இல்லை -பிரபத்தியிலே மாறாட்டமே உள்ளது –
இந் நிழலிலே இருந்து வைத்து ஒதுங்கிற்றிலேன் -என்பாரைச் செய்யலாவது இல்லையே

இவர் கண்ணால் காண்கிற விஷயங்களுக்கு அவ்வருகு அறியாது இருக்கிறார் ஆகில்
நம்மையும் அவ்விஷயங்களோபாதி இவர் கண்ணுக்கு இலக்காக்கினால் விரும்பாது ஒழியார் இறே என்று பார்த்து
உகந்து அருளின நிலங்களிலே வந்து சந்நிதி பண்ணி
இவரை விஷயீ கரித்து
தன் படிகளை அடையக் காட்டிக் கொடுத்து
தன்னால் அல்லது செல்லாதபடி பண்ணி
இவரை அனுபவித்து
இங்கே இருந்தே பரம பதத்தில் உள்ளார் படி யாம்படி பண்ணி
அத்தேச பிராப்தியும் இவருக்கு பண்ணிக் கொடுத்தான் -என்கிறது இப் பிரபந்தங்கள் எல்லாவற்றிலும்

இவர் பக்கலில் அத்வேஷமும் விஷயங்களின் உடைய லாகவமே இவரை மீட்கைக்கு பரிகரமாகவும்
லாகவம் -அல்ப அஸ்த்ரத்வாதிகள் –
இவருடைய ரசிகத்வமே தன் வாசி அறிகைக்கு பற்றாசாகவும்
அநாதி காலம் பண்ணின பாப அம்சத்தை நம் கிருபைக்கு விஷயம் ஆக்குவோம் -என்று பார்த்து
இவர் விஷயங்களின் வாசி அறிந்து தன்னை அறிகைக்காக
கிழிச் சீரையோடே தனத்தைக் கொடுப்பாரைப் போலே
தனக்கு வாசகமான திருமந்தரம் முன்னாக
தன் ஸ்வரூப ரூப குண விபூதிகளை -அடங்கக் காட்டிக் கொடுக்க
கண்டு அனுபவித்து -அயோக்யனான என்னை அது தானே ஹேதுவாக விஷயீ கரித்தான்
என்று க்ருதஞ்ஞர் ஆகையாலே ஒருகால் சொன்னதை ஒன்பதின் கால் சொல்லிக் கூப்பிடுகிறார்
பகவத் விஷயத்திலே நேர் கொடு நேர் செய்யல் ஆவது ஓன்று இல்லை
செய்ய வேண்டுவதும் ஓன்று இல்லை
பண்ணின உபகாரத்துக்கு கிருதஞ்ஞராம் இத்தனையே வேண்டுவது -அசித் வ்யாவ்ருத்தி தோற்ற-

———————

வாலி மா வலத்தொருவனது உடல் கெட வரி சிலை வளைவித்து அன்று-1-2-பிரவேசம்-

கீழில் திருமொழியிலே
குடந்தையே -தொழுது என்றும் –
தஞ்சை மா மணிக் கோயிலே -வணங்கி என்றும் –
தமக்கு திரு மந்திர லாபம் உகந்து அருளின நிலத்தில் எம்பெருமானாலே வந்ததாக
திரு மந்த்ரம் பெற்றமையை அருளிச் -செய்தவர்
இனி மேல் திரு மொழிகளிலே
அர்ச்சாவதாரமே தமக்கு அனுசந்திகைக்கு கருத்து -திரு மந்த்ரார்தமான
ஸ்வாமித்வ சௌலப்யங்களை உகந்து அருளின நிலங்களிலே கண்டு அனுபவிக்க வேணும் என்று விவஷித்து-

சம்சார ஸ்வபாவத்தையும் -தம்முடைய இதர விஷய ப்ராவண்யத்தையும் அனுசந்தித்த இவர்
அந் நோவுபாடே ஹேதுவாக -தன் நிர்ஹேதுக கிருபையாலே என்னை விஷயீ கரித்து
தன் ஸ்வாமித்வத்தையும் எனக்குக் காட்டித் தந்தான் என்றார் கீழில் திரு மொழியில் –

அம்பினால் அரக்கர் வெருக்கொள நெருக்கி- என்று ராமாவதாரம் ப்ரஸ்துதம் ஆயிற்று –
திரு மந்த்ரமும் ப்ரஸ்துதம் ஆயிற்று –
இத் திரு மந்த்ரத்துக்கு அர்த்தம் ஆகிறது தான் ஸ்வாமித்வ சௌலப்யம் இறே –
கர்ஷகனானவன் பயிர் தலையிலே குடில் கட்டி நோக்குமா போலே
ரஷ்யம் இருந்த இடத்தே வந்து ரஷிக்கை இறே சௌலப்யம் –
உகந்து அருளின நிலங்களிலே வந்து சந்நிதி பண்ணி இத்தை நோக்குகையாலே
உடையவன் என்று ஸ்வாமித்வ ப்ரகாசகமுமாய் -இருக்கிறது-

எதிர்தலை பாராதே வந்து
அவசர ப்ரதீஷனாய்
அந்தர்யாமி ரூபத்தாலே
இருக்கிற இருப்பு ஸ்வாமித்வ கார்யம் இறே
அவ்வளவு அன்றிக்கே
கண்ணாலே கண்டு அனுபவிக்க வேணும் என்று அபேஷை பிறந்த வன்று அப்போதே
அனுபவிக்கலாம்படி கோயில்களிலே வந்து நிற்கிற இதுக்கு மேற்பட இல்லை இறே -சௌலப்யத்துக்கு-

சம்பந்த ஜ்ஞானம் பிறந்த அநந்தரம் -அநுபவ அபேஷை -பிறந்தால்
அப்போதே இவ் உடம்போடே அடிமை செய்யலாம் படி யிராது இறே பரம -பதத்தில் –
அநுபவிக்க வேணும் என்ற அபேஷை பிறந்த போதே அவ் உடம்போடே
அனுபவிக்கலாம்படி இருக்கும் இறே உகந்து அருளின நிலங்களிலே –
இப்படி சௌலப்யத்துக்கு எல்லையான உகந்து அருளின நிலங்கள் எங்கும் புக்கு அநுபவிக்க கோலி –

அதில் இப் பாஷை நடையாடும் இடத்துக்கு எல்லையாய் இருக்கும் இறே -திருமலை
அவ்வளவிலே நில்லாது- இவர்- இவருடைய -ஆசையானது
ஆகையாலே உகந்து அருளின நிலங்களுக்கு எல்லையான ஹிமா வானில் திருப்ரிதி அளவும்
சென்று அவ்விடத்தை அனுபவிப்பதாக திரு உள்ளத்தோடே கூட்டுகிறார் –

கீழில் திரு மொழியில் –
அம்பினால் அரக்கர் வெருக்கொள நெருக்கி -என்று ராமாவதார முகத்தாலே
விரோதி நிரசனம் ப்ரஸ்துதம் இறே
அவ்வழியாலே மஹா ராஜர் தனியருமாய் வெறுவியருமாய் -( தரித்ரர் ) ஜ்யேஷ்டனாலே நெருக்குண்டு
நோவு பட்டு இருக்க -அவர் அபேஷியாது இருக்கச் செய்தேயும்
ஸ ராமோவா நரேந்த்ரஸ்ய -என்கிறபடியே தாமே அவர் இருந்த இடத்தே சென்று
அவர் விரோதியைப் போக்கி உபகரித்தாப் போலே
அவன் தானே நம்முடைய குறைகள் எல்லாம் தீர்த்து உபகரிகைக்காக இங்கே
திருப் பரிதியில் வந்து எழுந்து அருளி -இருந்தான்
நெஞ்சே அங்கே சென்று கிட்டப் பாராய் என்று திரு உள்ளத்தோடே கூட்டுகிறார்-

முன்பு எல்லாம் கண்ணுக்கு இலக்கான விஷயங்களிலே ப்ரவணராய் போந்தார்
பகவத் ஜ்ஞானம் பிறந்த பின்பும் அந்த வாசனை அனுவர்த்திக்கிறது
கண்ணுக்கு விஷயமான உகந்து அருளின நிலங்களிலே புக்கு அனுபவிக்கிறார்
தான் உகந்த ஊரெல்லாம் -என்னக் கடவது இறே –

————————

முற்ற மூத்து கோல் துணையா முன்னடி நோக்கி வளைந்து–1-3-பிரவேசம்-

கீழ் தம் உள்ளத்தை குறித்து திருப் பிரிதியை ஆஸ்ரயி என்று உபதேசித்தார் –
அது தம் த்வரைக்கு ஈடாக த்வரித்தது -இல்லை
கெடுவாய் -நாம் இருக்கிற இருப்பில் பொல்லாங்கு கண்டாயே –
கடுக ஒரு ஷணம் முற்பட்டது உடலாக ஆஸ்ரயிக்க பாராய் -என்கிறார் –

கீழே திரு மந்த்ரத்தை அநுசந்தித்தார் –
அநந்தரம் -மந்திர ப்ரதிபாத்யமான அர்த்தத்தை அநுசந்தித்தார் –
மந்திர த்ரஷ்டானவன் இருக்கிற தேசத்தை ஆஸ்ரயிப்போம் என்கிறார் –
திரு மந்த்ரம் தன்னை அநுசந்திப்பாருக்கு ப்ரதிபாத்யமான ஸ்துவோபாதி
ருஷி சந்தோஷ தேவதைகள் என்ன -பீஷ சக்திகள் என்ன -சோஷண தாஹநாதிகள் என்ன –
இவை எல்லாம் அநுசந்தேயமாகக் கடவது -அதுவேண்டுவான் என் என்னில்-

நமோ நாராயணா என்று பரமாத்மாவை சூழ்ந்து இருந்து ஏத்துவர் பல்லாண்டே -என்று
இம் மந்திர அநுசந்தானம் பண்ணுவார் -நித்ய சூரிகளாய் -அவர்கள் உடைய யாத்ரையாய் யாயிற்று -இது
அத்தை இறே குண த்ரயாத்மிகையான -பிரகிருதி வச்யனான -இவன் அநுசந்திக்கப் பார்க்கிறது
ஆகையாலே ஒரு பாவனையாலே அவர்களோபாதி தன்னுடைய சரீரத்தையும் பாவித்து அநுசந்திக்கைகாக
ஷோணாதிகள் -வேண்டுகிறது –

இனி ருஷி சந்தோ தேவதைகளை அநுசந்திக்கிறது இம் மந்த்ரத்தில் உண்டான ஆதராதி
அதிசயத்தாலே பீஜ சக்திகளை அநு சந்திக்கிறது –
மோஷ ப்ரதம் என்று அவ் வழியாலே இவனுக்கு அதில் விசுவாசம் பிறக்கைகாக –
கீழே பிரிதி சென்று அடை நெஞ்சே -என்றார்
க்ரமத்தில் செய்கிறோம் என்று ஆறி இருந்தது நெஞ்சு –
கெடுவாய் -பிரகிருதி சம்ச்ப்ருஷ்டராய் இருப்பாருக்கு அப்படி செய்கிறோம் என்று ஆறி இருக்கப் போமோ
அப்ராக்ருத சரீர பரிக்ரகாம் பண்ணினாருக்கு அன்றோ –
பின்னை செய்கிறோம் என்று ஆறி இருக்கலாவது -என்று இங்கனே
பிரகிருதி யினுடைய அஸ்த்ரத்தையும் -விஷயங்களின் உடைய தண்ணிமையும் –
பற்றப் படுகிற விஷயத்தின் உடைய வை லஷண்யத்தையும் -சொல்லி
இருந்தபடி இதுவான பின்பு
ஒரு கை கால் முறிய வாகிலும் ஒரு ஷணம் முற்ப்பட்டது உடலாக
ஆஸ்ரயிக்கப் பாராய் என்று திரு உள்ளத்தை குறித்து அருளிச் செய்கிறார் –

————————

ஏனம் முனாகி யிரு நிலம் இடந்து—-வதரி யாச்சிரமத்துள்ளானே –1-4-1-பிரவேசம்

ஸ்ரீ பதரி என்றும்ஸ்ரீ பதரி  காஸ்ரமம் என்றும் இரண்டு திருப்பதியாய்
அதில் இங்குத்தை இருப்பாகிறது பிரஜையினுடைய ரஷணத்துக்கு உறுப்பாக
தாய் குடிநீர் குடிக்குமோ பாதி இவை தன்னை வழிப்படுத்துகைக்கு உறுப்பாக
தான் தபஸ் பண்ணி ஹித காமனாய் இருக்கும் இடம் சென்று ஆஸ்ரயிக்கும் நம் குறையே குறையாக
ஆஸ்ரயணீயானவன் தன் குறை அறுத்துக் கொண்டு இருக்கிற இடமாய் இருந்தது -ஆனபின்பு நாம் அங்கே  போய்
ஆஸ்ரயிப்போம் என்று திரு உள்ளத்தோடே கூட்டுகிறார் –

இங்கு திரு உள்ளத்தை குறித்து அருளிச் செய்கிற இடம் உண்டோ என்னில்
கீழே -வதரி வணங்குதுமே -என்றும்
அறிதியாகில் நெஞ்சம் -என்றும் – சொல்லிக் கொடு போந்து இதிலும்
துணிவு இனி உனக்குச் சொல்லுவன் மனமே -என்று
முடியத் திரு உள்ளத்தை குறித்து சொல்லிற்றாய் இறே இருக்கிறது –
கீழ் தாம் பெற்றதாகச் சொல்லி அர்த்த அனுசந்தானம் பண்ணிப் போந்த மந்திர பிரதனன நாராயணன் வந்து
இருக்கிற தேசமாய் இருக்கும் இறே –
கீழ்த் திரு மொழியிலே -மந்திர பிரதனான நாராயணன் வர்த்திக்கிற தேசத்தை ஆஸ்ரயிப்போம் என்று திரு உள்ளத்துக்கு சொல்ல –
நமக்கு சச் சிஷ்ய லஷணங்கள் அறிந்து அன்றோ ஆஸ்ரயிக்க அடுப்பது -என்று ஆறி இருக்க –
அக்குறை தீர்த்தான் எழுந்து அருளி இருக்கும் தேசமான ஸ்ரீ பத்ரி காஸ்ரமத்தை ஆஸ்ரயிப்போம் என்று
அருளிச் செய்கிறார் என்று சங்கதி-

————————-

கலையும் கரியும் பரிமாவும் திரியும் —சாளக்ராமம் அடை நெஞ்சே —1-5-1-பிரவேசம் –

சௌபரி போகத்துக்கு உறுப்பாக அநேகம் வடிவு கொண்டாற் போலே ஆஸ்ரிதரை அனுபவிகைக்கு உறுப்பாக
உகந்து அருளின நிலங்கள் எல்லாம் புகுந்து சந்நிதி பண்ணினான் ஆயிற்று அவன் –
இனி இவர்
தாமும் தன உகந்த ஊர் எல்லாம் தன் தாள் பாடி- எங்கும் புக்கு அனுபவிக்கையிலே யாயிற்று அபேஷை பண்ணி இருப்பது –
ஒரு விஷயத்தை அனுபவிக்கப் புக்கால் அவ்விஷயத்தில் அவயவங்கள் தோறும் ஸ்ப்ருஹை பண்ணுவாரைப் போலே
யாயிற்று இவர் எங்கும் புக்கு அனுபவிக்கப் பாரிக்கிறதும்
ஆக –
விரோதி நிரசன சீலனுமாய்
ஆஸ்ரித சம்ச்லேஷ ஏக ஸ்வாபவனாய்
ப்ரஹ்மாதிகள் ஆபன்நராம் அன்று -அவ் வாபத்துக்களைப் போக்கி அவர்களுக்கு துக்க நிவர்தகனாய் இருக்கிறவன் –
நித்ய ஸூரிகளோடு-தம் பக்கல் ருசி உடையாரோடு-கேவலம் ப்ராஹ்மணரோடு வாசி யற -சர்வ சமாஸ்ரயணீயனாய் கொண்டு
ஸ்ரீ சாளக்ராமத்திலே வந்து சந்நிஹிதன் ஆனான்
அங்கே போய் அவனை ஆஸ்ரயிப்போம் என்று திரு உள்ளத்தோடே கூட்டுகிறார்-

கோசல ஜன பதமாக- ஸ்ரீ பெருமாளாய் இருக்குமா போலே ஒரு மண்டலமாக தனக்கு விஷயமாகக் கொண்டு
சந்நிஹிதனாக குறையற வர்த்திக்கிற தேசம் ஆயிற்று –

———————-

வாணிலா முறுவல் சிறு நுதல் பெரும் தோள் மாதரார் வன முலைப் பயனே—-
நாணினேன் வந்து உன் திருவடி யடைந்தேன் நைமிசாரணியத்துள் எந்தாய் –1-6-1-பிரவேசம்-

திரு உள்ளத்தைக் குறித்து –உகந்து அருளின நிலங்களை ஆஸ்ரயி -என்று பல காலும்
சொல்லிக் கொண்டு போந்தார் கீழ் –
மந்திர மந்த்ரார்த்தங்களை லபித்தார் ஆழ்வார் கீழ் –

அதுவும் அப்படியே செய்வதாக ஒருப்பட்டது –
அநந்தரம்-
தாம் தம்முடைய நிகர்ஷத்தை அநு சந்தித்து
தம்முடைய பூர்வ வ்ருத்தத்தையும் –
விஷய ப்ராவண்யத்தையும் –
ஆர்த்த விஷயத்தில் -ஐயோ -என்னாதே போந்த படியையும்-இவற்றை அடைய முன்னிட்டு
ராவணோ நாம துர் வ்ருத்த -என்று ஸ்ரீ விபீஷண ஆழ்வான் ஆகாசத்தில் நின்று
ஸ்வ நிகர்ஷத்தை சொல்லி சரணம் புக்காற் போலே
இவரும் தம்முடைய அநந்ய கதித்வத்தை விண்ணப்பம் செய்து
திரு நைமி சாரண்யத்தில் நிற்கிற சர்வேஸ்வரன் திருவடிகளிலே
பெரிய பிராட்டியார் முன்னிலையாக சரணம் புகுகிறார் –

———————-

அங்கண் ஞாலம் அஞ்ச அங்கோராளரியாய் — சிங்க வேள் குன்றமே–1-7- பிரவேசம்-

ஒன்பது வாசல் தானுடை குரம்பை பிரியும் போது உந்தனடி சரணமே சரணம் என்று இருந்தேன் என்றாரே –
நீர் இப்படி ஒரு தலையில் அத்யாவசாயமாக சொல்லுகிறது என் தான் –
இத்தலையில் செயலற்ற அளவிலே ஸ்ரீ ப்ரஹ்லாதனுடைய பிரதிஞ்ஞா சம காலத்திலே-
பிரதிஞ்ஞை பண்ணின இடத்திலே –வந்து சந்நிதி பண்ணி –அவனுடைய விரோதியைப் போக்கி உபகரித்திலோமோ –
அது தான் அக்காலம் ஒன்றிலுமேயாய்-பிற்பட்ட காலத்தில் உள்ளாருக்கும் இழக்க வேண்டாதபடி –
உன்னைப் பிரமாணித்தார் பெற்ற பேறு என்கிறபடியே ஆஸ்ரயித்தார் எல்லாருக்குமாக செய்த செயல் அன்றோ –
ஆனபின்பு உம்முடைய போல்வாருக்கு இழக்க ஒண்ணாத படி ஸ்ரீ சிங்க வேழ் குன்றிலே வந்து
நீர் கிட்டு அனுபவிக்குமதுவே குறையாக நாம் வந்து இருந்தோமே –
இப்படி இருக்க ஒருதலை அத்யாவச்யமேயாகவே நீர் சொல்லுவான் என் -என்று
தான் ஸ்ரீ சிங்க வேழ் குன்றிலே வந்து சந்நிதி பண்ணின படியைக் காட்டிக் கொடுக்க –
அங்கே புருஷகார பூதையான ஸ்ரீ பிராட்டியாரோடே கூட எழுந்து அருளி இருக்கிற இருப்பை அனுசந்தித்து ஹ்ருஷ்டராய்
உத்தேச்யனாய் இருக்கிறவன் வந்து இருக்கிற தேசம் ஆகையாலே
அங்கு உள்ளது அடைய உத்தேச்யமாய்-சிலரால் வந்து அணுக ஒண்ணாத படி ஸூ ரஷிதமாக எழுந்து அருளி இருக்கப் பெற்றது
என்று திரு உள்ளத்தோடு கூடிப் போய் அனுபவிக்கையிலே ஒருப்படுகிறார்-

கீழ்த் திருமொழியில் ஆழ்வார் தம்முடைய பூர்வ வ்ருத்த அனுசந்தான முகேன அந்ய உபாயத்தை முன்னிட்டு
ஒரு காலைப் போலே ஒன்பதின் காலும் திருவடி யடைந்தேன் -என்று ஸ்ரீ பெரிய பிராட்டியார் புருஷகாரமாக
ஆஸ்ரயித்த படியை அனுசந்தித்த ஈஸ்வரன் –
கோவிந்தேதி யதாக்க்ரந்தக் கிருஷ்ணா மாம் தூரவாஸிநம் ருணம் ப்ரவ்ருத்த மிவமே ஹ்ருதயா நாப சர்ப்பத்தி –
என்னும்படி இருப்பான் ஆகையாலே-இவரது அத்யாவசத்து அளவு சஹிக்க மாட்டாதே
உபமாந சேஷாணாம் சாதூநாம் -என்கிறபடி இவருக்கு போலியான சிறுக்கனுக்கு உதவி
அவ்வடிவை எல்லாருக்கும் ஆக்கிக் கொண்டு இருந்த
ஸ்ரீ சிங்க வேழ் குன்றத்தில் இருப்பைக் காட்ட கண்டு அனுபவிக்கிறார் என்று சங்கதி –

————————

கொங்கு அலர்ந்த மலர்க் குருந்தம் ஒசித்த கோவலன் எம்பிரான்–திரு வேம்கடம் அடை நெஞ்சே–1-8-1-பிரவேசம் –

விரோதி நிரசன சீலனாய் –ஆஸ்ரித சம்ச்லேஷ ஸ்வபாவனாய் – சர்வ அந்தராத்மாவாய் – இருக்கிற ஸ்ரீ ஹரியானவன் –
வாயாலே திரு நாமம் சொன்னான் என்ற ஒரு சிறுக்கனுக்கு தமப்பன் பகையாக உதவிற்றொரு வடிவைக் கொண்டு வந்து தோற்றி
அவனுடைய விரோதியைப் போக்கி உபகரித்தவன் அவன் ஒருவன் அளவிலும் பர்யவசிக்கை அன்றிக்கே
திருநாமம் சொன்னார் எல்லாருடைய சம்சார துரிதத்தைப் போக்குகைகாக ஸ்ரீ திருமலையிலே வந்து சந்நிஹிதனானான் –
நாம் அங்கே போய் அனுபவிப்போம் என்று திரு உள்ளத்தோடே கூட்டுகிறார்
தமிழ் பாஷை நடை யாடுகிறதுக்கும் எல்லையான நிலமாய் இருக்கும் இறே-

———————————

தாயே தந்தை என்றும் தாரமே கிளை மக்கள் என்றும் நோயே பட்டு ஒழிந்தேன் திருவேம்கடவா
நாயேன் வந்தடைந்தேன் நல்கியாள் என்னைக் கொண்டருளே-1-9-1—பிரவேசம் –

ஸ்ரீ திருமலையை ஆஸ்ரயி என்று திரு உள்ளத்தைக் குறித்து உபதேசித்தார் கீழ் –
அப்படியே அதுவும் பாங்காய் தாமும் அனுபவிப்பாராய் ஸ்ரீ திருமலையிலே வந்து புகுந்தார் –
சர்வ வித ஸ்வாமியாய்- நிருபாதிக பந்துவுமானவன் இங்கே வந்து சந்நி ஹிதனாகையாலே
தம்முடைய அபேஷிதங்கள் எல்லாம் பெறலாம் என்று ஸ்ரீ அக்ரூரன்
மாமக்ரூரேதிவஹ்யதி -என்று மநோரதித்துக் கொண்டு வந்தாற் போலேயும் –
ஸ்ரீ புண்டரீகன் மநோ ரதம் போலேயும்-இவரும் மநோ ரதித்து கொண்டு வந்த விடத்தில்
அப்படி
எதிரே வருதல் -அணைத்தல் -ஓர் இன் சொல் சொல்லுதல் –க்ரியதாம் என்று கைங்கர்யத்தில் ஏவுதல் –
செய்து அருளக் காணாமையாலே-மிகவும் நொந்து
நித்ய சந்நிதியும் உண்டாய்
நினைத்து செய்து தலைக்கட்டுகைக்கு ஈடான சக்தியும் உண்டாய்
பிராப்தியும் உண்டாய் இருக்க
அபேஷிதம் செய்யாது ஒழிகிறது-செய்து அருள நினையாமைக்கு ஈடாய் இருப்பதொரு ஹேது
இத்தலையில் உண்டாகை இறே – என்று கைவாங்கினவர்
பின்னையும்
கைங்கர்யத்தில் உண்டான சாபலாதிசயத்தாலே தவிர மாட்டாமை மீண்டு என்னுடைய பாபங்களைப் பார்த்தால்
அபந்துக்களை பந்துகளாக நினைத்தும்
போக்கியம் இல்லாத இடத்தில் போகய புத்தி பண்ணியும்
பர ஹிம்சை பண்ணியும்
ஆர்த்த விஷயங்களிலே ஐயோ என்னாதேயும்
உன்னை ஒழிய புறம்பே காலத்தைப் போக்கியும் போந்தேன் –
இங்கனே போந்தேனே ஆகிலும்
இப்போது தேவரை ஒழிய செல்லாமை உண்டாய் வந்தேன் –
இத்தலை சேஷமாய் –
தேவர் சேஷியாய்
விட ஒண்ணாத சம்பந்தமும் உண்டாய் –
என் குற்றங்களைப் பொறுப்பிக்கைக்கு பிராட்டி சந்நிதியும் உண்டான பின்பு
என் அபராதங்களைப் பொறுத்து அருளி
என்னுடைய ஸ்வரூப அநு ரூபமான வ்ருத்தியை கொண்டு அருள வேணும் -என்று
ஸ்ரீ பெரிய பிராட்டியார் புருஷகாரமாக
திருவடிகளிலே விழுந்து சரணம் புகுகிறார்-

இது தான்
நீணிலா முறுவலிலே செய்தது அன்றோ என்னில்-ஸூகுமாரராய் இருக்குமவர்கள் விடாய்த்தால்
பலகாலும் முகத்திலே நீரை அள்ளி ஏறிட்டு கொள்ளுமா போலே
பலகாலும் பிரபத்தி பண்ணும்படி யாயிற்று இவருடைய மார்த்த்வம் இருப்பது –
ஒரு கால் பெற்றிலோம் என்று-கைவாங்கும் அளவன்றிக்கே பெற்றவளவும் பிரபத்தி பண்ணுவார் ஆயிற்று –
நிப பாத விபீஷண -என்று அவன் திருவடிகளில் விழுந்து சரணம் புக்காற் போலே யாயிற்று-

————————-

கண்ணார் கடல் சூழ் இலங்கைக் கிறைவன் தன் திண்ணாகம் பிளக்கச் சரம் செல வுய்த்தாய்
விண்ணோர் தொழும் வேங்கட மா மலை மேய அண்ணா வடியேன் இடரைக் களையாயே-1-10-1- பிரவேசம்-

தம்முடைய வெறுமையை சொல்லி கைங்கர்ய லாபத்துக்காக சரணம் புக்கார் –
ஸ்ரீ பாஷ்ய காரர் சரணம் புக்க அநந்தரம் ஸ்தூல சூஷ்ம ரூபையான பிரகிருதியை கழித்து தர வேணும் –
அஹங்கார மமகாரங்களை அழித்து தர வேணும் –விரோதியைப் போக்கித் தர வேணும் –
பர பக்த்யாதிகளைப் பிறப்பிக்க வேணும் –என்று அபேஷித்தாப் போலே –
விரோதி நிரசன சீலனாய் –சர்வ ரஷகனாய் –ஆஸ்ரித ஸ்பர்சம் உள்ள த்ரவ்யத்தால் அல்லது தரியாதவனாய் –
ஆஸ்ரித சம்ச்லேஷ ஏக ஸ்வபாவனாய் –சர்வ சுலபனாய்-உள்ள சர்வேஸ்வரனை
என்னுடைய விரோதியைப் போக்கித் தர வேணும் –என்று அபெஷிக்க
உம்முடைய சர்வ அபேஷிதங்களையும் செய்கைக்கு அன்றோ நாம் இங்கே வந்து நிற்கிறது என்று
திருமலையில் நிலையைக் காட்டி
அநந்தரம்
இவர் திரு உள்ளத்திலே வந்து-இவருக்கு பர பக்த்யாதிகளை பிறப்பித்தான் என்கிறது இத் திரு மொழியில் –
பிரபன்னனுக்கும் உண்டு பக்தி – பக்திமான் ஆகிற அதிகாரமும் உண்டு –
நமஸ் யந்தஸ் சமாம் பக்த்யா -என்று இரண்டு இடத்திலும் சொல்லா நின்றது இறே

——————–

ஸ்ரீ கோவில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ திருமங்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: