ஸ்ரீ முதல் திருவந்தாதி– அருளிச் செயலில்- உபக்ரமும் உப சம்ஹாரமும் —

ஸ்ரீ முதல் திருவந்தாதி-பிரவேசம்/தனியன் / பாசுரம் -1- – -ஸ்ரீ நம்பிள்ளை படி வியாக்யானம் –
பிரவேசம் –

ஸ்ரீமுதல் ஆழ்வார்கள் மூவரும் ஆகிறார்
சால ஜ்ஞானாதி காரராய் இருப்பாருமாய்
முக்தர் சம்சாரத்திலே வர்த்தித்தால் போலே இருப்பதொன்றாய்
இவர்கள் கர்ம பூமியிலே வர்த்திக்கும் வர்த்தனம் ஆகிறது –
ஸ்ரீ பகவத் விஷயத்தில் முற்பாடருமாய்த்து இருப்பது
அல்லாத ஸ்ரீ ஆழ்வார்கள் தங்களில் காட்டிலும் ஸ்ரீ பகவத் விஷயத்திலே அவஹாகித்து இருக்கிற படியாலே
இவர்கள் மூவரையும் நித்ய சூரிகளோபாதியாக நினைத்து இருப்பார்கள்
இன் கவி பாடும் பரம கவிகள் -திருவாய் மொழி -7-9-6–என்றும்
செந்தமிழ் பாடுவார் -பெரிய திருமொழி -2-8-2- என்றும்
இவர்களுக்கு பர தசையோடு
உகந்து அருளின நிலங்களோடு
வாசி அறக் கடல் கோத்தால் போலே எங்கும் ஒக்க ஜ்ஞான பக்திகள் வியாபித்து இருக்கச் செய்தேயும்
கிண்ணகத்தில் ஆறு எங்கும் ஒத்துப் போகா நிற்கச் செய்தேயும்
நீருக்கு நோக்கு ஓர் இடத்தேயாய் இருக்குமா போலே
ஸ்ரீ திரு வுலகு அளந்து அருளின இடத்திலும்
ஸ்ரீ திருமலையிலும் ஊன்றி இருப்பர்கள் –

ஆன்விடை ஏழு அன்று அடர்த்தார்க்கு ஆளானார் அல்லாதார் மானிடவர் அல்லர் என்று
என் மனத்தே வைத்தேனே -பெரிய திருமொழி -11-8-9-என்கிறபடியே
மனுஷ்ய ஜன்மத்திலே பிறந்தார்களே யாகிலும்
சேஷத்வ ஜ்ஞானம் இல்லாத வன்று அவர்கள் மனுஷ்யர் அல்லர் என்றே பிரதி பத்தி பண்ணி இருப்பர்கள்
என் மனத்தே வைத்தேனே -என்கையாலே
சர்வேஸ்வரன் உடைய திரு வுள்ளத்திலே அருளற்று மறுத்த விடத்திலும்
கிருபை பண்ணும் தம்முடைய மனசிலும் கிருபை மறுத்த படி
இவர்கள் மனுஷ்யர் அல்லர் என்று செம்பிலும் கல்லிலும் வெட்டிக் கொள்ள அமையும் –

பேயரே எனக்கு யாவரும் யானுமோர் பேயனே யாவர்க்கும் -பெருமாள் திருமொழி -3-8-
ஸ்ரீ பகவத் விஷயத்தில் அவகாஹியாதார் எல்லாம் தமக்கு பேயராய் இருப்பர்கள் –
அவர்கள் நிலையில் தாம் நில்லாமையாலே அவர்களுக்குத் தாம் பேயராய் இருப்பர்கள் –
சிறந்தார்க்கு எழு துணையாம் செங்கண் மால் நாமம் மறந்தாரை மானிடமா வையேன் -இரண்டாம் திரு -44-என்றும்
இருக்குமவர்கள் ஆகையால்
அறிவுடையாரை இருந்து வைத்தும் ஸ்ரீ பகவத் விஷயத்தில் ப்ராதிகூல்யம் பண்ணுமவர்கள் ஓட்டை
சஹாவாசத்தில் அறிவுக்கு அடைவில்லாத ஸ்தாவரங்கள் உள்ள இடத்தே வர்த்திக்க அமையும் என்று வசனராய்
அவ்விடம் தன்னிலும் யத்ர சாயங்க்ருஹராய்
இவர்கள் தாங்கள் ஒருவரை ஒருவர் அறியாதபடி திரியச் செய்தே ஒரு வ்யாஜத்தாலே இவர்கள் மூவரும்
ஸ்ரீ திருக் கோவலூர் பிரதேசத்தே வந்து சேர
அவ்வளவிலே எங்கும் இல்லாத வர்ஷமும் காற்றுமாக வந்து ப்ரஸ்துதமாக
இவ்வளவில் ஒருவர் வந்து ஓர் இடை கழியிலே புகுந்து கிடக்க
மற்றையவர் வந்து இத்தைத் திறவும் என்ன
நான் ஒருவனும் இங்கே கிடந்தேன் இனி இடம் இல்லை -என்ன
ஒருவர் கிடந்த விடம் இருவர்க்கு இருக்க இடம் போரும் காணும் திறவும் -என்ன
பொகடும் ஒருவர் மூச்சு ஒருவர் பொறாத படியான சம்சாரத்திலே இப்படிச் சொன்ன இவர் கேவலர் அல்லர்-என்று திறக்க –
அவரும் புகுந்து இருக்கிற அளவிலே மற்றையவரும் வந்து திறக்க வழைக்க
நாங்கள் இருவரும் இங்கே இருந்தோம் இடம் போராது -என்ன –
இருவர் இருந்த இடம் மூவர் நிற்கலாம் -என்ன
இவரும் கேவலர் அல்லர் -என்று திறக்க –
இவர்கள் மூவரும் கூடி நிற்கச் செய்தே
இவர்கள் அளவில்லாத படியே அவர்க்கும் இடம் காண வேண்டும்படி
நீயும் திரு மகளும் நின்றாயால் -முதல் திரு -86-என்கிறபடியே
ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரனும் ஸ்ரீ பிராட்டியும் கூட நெருக்க
இவர்களில் ஒருவர் -இஃது இருந்தபடி என் -நாம் மூவருமே என்று இருந்தோம்
அவளளவு அன்றிக்கே இருந்ததீ-
தனித் தனியே இவர்கள் பின்னே திரியக் கடவ அவன்
இவர்கள் மூவரும் ஓர் இடத்தே யானால் விடான் இறே-

இப்படிப் புகுந்து நெருக்குகையாலே
இது விளக்கு ஏற்றிப் பார்க்க வேண்டி இருந்ததீ -என்ன
அவர்களிலே ஒருவர் சவிபூதிகனான ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரனை ஒரு விளக்காக ஏற்ற
மற்றையவர் தத் விஷயத்தில் பக்தியை விளக்காக ஏற்ற
அநந்தரம்
மற்றையவர் சாஷாத் காரத்தாலே அனுபவித்தாராய் இருக்கிறது
இனி இவை தான் மூன்றும் ஒருவர்க்கே பிறந்ததோர் அவஸ்தை போலே இருக்கிறது –

அதாகிறது
முந்துற ஜ்ஞானமாய் -அநந்தரம் -பக்தியாய் -பின்னை -தர்சனமாய் இறே இருப்பது
இனி வ்யாகரணத்தில் வந்தால் கர்த்ரு பேதம் உண்டாய் இருக்கச் செய்தேயும்
அறத்தை க்யத்தாலே ஏக சாஸ்த்ரமாகச் சொல்லா நின்றது இறே
த்ரிமுனி வ்யாகரணம் -என்னா நின்றது இறே
ஸ்ரீ பாணினி -ஸ்ரீ வ்யாகரண ஸூத்ரம்-
ஸ்ரீ வரருசி -ஸ்ரீ வ்ருத்தி
ஸ்ரீ பதஞ்சலி -ஸ்ரீ பாஷ்யம் –
அப்படியே இங்கும் கர்த்ரு பேதம் உண்டாய் இருந்ததே யாகிலும்
அர்த்தத்தில் ஐக்யத்தாலே மூன்றையும் ஒரு பிரபந்தமாகச் சொல்லலாய் இருக்கிறது –

ஸ்வ வ்யதிரிக்தம் அடங்கலும் அவனுக்கு ஸ்வம்
அவன் இதுக்கு ஸ்வாமீ-என்கிற இந்த ஜ்ஞானத்தாலே ஒரு விளக்கு ஏற்றினாராய் இருக்கிறார் இவர் –
இப்படிப் பட்ட விஷயத்தில் பிறந்த பக்தியைப் பரிகரமாகக் கொண்டு அத்தாலே ஒரு விளக்கு ஏற்றினாராய் இருக்கிறது மற்றையவர் –
அந்த பக்திக்கு அனந்தரமான தர்சனமாய் இருக்கிறது மற்றையவரது
இப்படியே தாங்கள் மூவரும் அனுபவித்த அளவிலே பர்யவசித்து விடுகை அன்றிக்கே
நாட்டுக்கு அடங்க அவனை அனுபவித்து வாழலாம் படி தாங்கள் அனுபவித்த பிரகாரத்தை
மூன்று ஸ்ரீ பிரபந்தமாக்கித் தலைக் கட்டித் தந்தார்களாய் இருக்கிறது –

தகளி -என்றும் -நெய் என்றும் விளக்கு என்றும் இவர்கள் எரிக்கிறபடி-எங்கனே என்னில்
ஜகத்தானது சாவயவத்வாத் கார்யம் -என்னக் கடவது
கார்யமானது கர்த்ருமத்தாகக் கடவது
கார்யம் விசித்ரமானது ஆகையாலே கர்த்தாவும் ஆச்சர்ய சக்தி யுக்தனாக வேணும் இறே
சங்க சக்ர கதாதரன் -என்கிறது –
சாஸ்திர யோநித்வாத் -என்று ஆநுமாநிகரை ஸ்ரீ பாஷ்ய காரர் தூஷிக்கச் செய்தே
இவர் அநு மானத்தாலே அர்த்த ஸ்தாபனம் பண்ணுகிற படி எங்கனே என்னில்
வேத சாஸ்த்ரா விரோதி நா யஸ்த்தர்கேண அநு சந்தத் தேச தர்மம் வேத நேதர-மனு -12-106-என்று
சாஸ்திரங்கள் உடன் விரோதிக்கிற தர்க்கம் நிஷேதிக்கப் படுகிறது
அவிருத்த மானது ஸ்வீகரிக்கப் படும் என்று சொல்லுகையாலே அநு கூல தர்க்கமாகக் கொள்ளுகிறது
ந்யாயா அநுக் ருஹீ தஸ்ய வாக்யச்ய அர்த்த நிச்சாய கத்வாத்-ஸ்ரீ பாஷ்யாரம்பம் -என்னும் படியே-

——————————————————————————————–

கைதை சேர் பூம் பொழில் சூழ் கச்சி நகர் வந்துதித்த
பொய்கைப் பிரான் கவிஞர் போரேறு –வையத்
தடியவர்கள் வாழ அரும் தமிழ் நூற்றந்தாதி
படி விளங்கச் செய்தான் பரிந்து –

———————————————————————————————
அவதாரிகை-

பூமியையும் -ஜலத்தையும் -தேஜஸ் சையும் -மூன்றையும் சொல்லி
இவை தன்னை அஞ்சுக்கு உப லஷணம் ஆக்கி
அவ வஞ்சாலும் இந்த பூமி தொடக்கமாக இழியும் இடத்தில் இதுக்கு பிரதான குணமான காடின்யத்தையும்
ஜலத்தின் உடைய த்ரவத்தையும் தேஜஸ் சினுடைய ஔஷ்ண் யத்தையும் சொல்லிக் கொடு போந்து
இவ் வழியாலே லீலா விபூதி யடங்க நினைத்து –
நித்ய விபூதி அடங்க உப லஷணமாக திரு வாழி ஆழ்வானைச் சொல்லி
ஆக
இத்தனையாலும் உபய விபூதி யுக்தன் என்னும் இடத்தைச் சொல்லி
இப்படி அவனுடைய சேஷித்வத்தையும்-தம்முடைய சேஷத்வத்தையும் சொல்லி
அதுக்கு அநு கூலமாக அவன் திருவடிகளிலே பரிசர்யையும் பண்ணி
அவன் உகப்பே இவர் தமக்கு உகப்பாக நினைத்து இருக்கையாலே
இவர் செய்தது எல்லாம் தனக்கு அலங்காரமாகவும் போக்யமாகவும் நினைத்து இருக்கிற படியையும் சொல்லி
இப்படிப் பட்ட அடிமை செய்யப் பெறாமையாலே வந்த ஸ்வரூப ஹானியைப் பரிஹரிக்கைக்காக –
அடிக்கே சூட்டினேன் சொன் மாலை -என்றதாதல்
அன்றிக்கே
இங்கனே இருப்பதோர் அறிவு நடையாடாமையாலே
சம்சாரம் இங்கனே நித்யமாய்ச் சொல்லுகிறது என்று பார்த்து
அதுக்காக செய்தாராய் இருக்கிறது –

———————-

வையம் தகளியா வார் கடலே நெய்யாக
வெய்ய கதிரோன் விளக்காக -செய்ய
சுடர் ஆழியான் அடிக்கே சூட்டினேன் சொன்மாலை
இடர் ஆழி நீங்குகவே யென்று -1-

வியாக்யானம் –

வையம் தகளியா –
சுற்றும் கீழும் மேலும் எங்கும் நீராய் –
நடுவே ஒரு கழலை இட்டு வைத்தால் போலே யாய்த்து இப்பூமி இருக்கிறபடி –
இப்படிப் பட்ட பூமி தன்னுடைய காடின்ய ஸ்வரூபத்தோடே அவன் சங்கல்பம் நெகிழும் அளவும் குறையாதே
கிடக்கும் போது -இத்தை யுடையான் ஒருவன் உளனாய்-
அவனுடைய சங்கல்ப அதீனமாய் இருக்கிறது இதனுடைய ஸ்திதி என்னுமிடம் தோற்றுகிறது –
தாம் மேல் சொல்லப் புகுகிறதுக்கு எல்லாம் இது ஆதாரமாகக் கொண்டு
தாம் ஏற்றப் புகுகிற தீபத்துக்கு இந்த பூமியை ஒரு தகளியாக நிரூபிக்கிறார்
ஆநுமாநிகேஸ்வரன் என்கிற அவ்வழியாலே இழிகிறார் அல்லர் –
ஸ்ருதி சித்தமான அர்த்தம் தன்னையும் அநு கூல தர்க்கங்களை இட்டே நிஷ்கர்ஷிக்கக் கடவதாய் இருப்பதொரு
ந்யாயம் உண்டே -அவ்வழியாலே இழிகிறார் –
பீஷாஸ் மாத்வாத பவதே -என்றாலும் உப பத்தியாலே சொல்லக் கடவதாய் இருக்கும் இறே –

வார் கடலே நெய்யாக –
பூமியைச் சூழ்ந்த சமுத்ரத்தில் ஜலாசயமானது இதுக்கு நெய்யாகப் புக்கு அன்வயித்தது ஆயிற்று –
வார் கடல் –
பூரணமான கடல் -என்னவுமாம்
அதாவது நதியினாலே ஜலம் புகுந்தது யென்று பூர்ணம் ஆதல்
இல்லை யென்று குறைதல் செய்யாது இருக்கை
பூமிக்கு மேலேயும் அநேக பிரயோஜனம் உயர்ந்து பெரிய உத்யோகத்தொடே வருகிற இது கரை யளவிலே வந்தவாறே
கிளர்த்தி அடங்கி மேலிடமாட்டாதே இருக்கிற படியைக் கண்டு
இஃது ஒருவனுடைய ஆஞ்ஞையால் வந்ததாக வேணும் யென்று நிச்சயிக்கிறது
மேகோதயாஸ் சாகர சந்நிவ்ருத்தி -என்னக் கடவது இறே
இதில் சொன்ன அவதாரணத்துக்கு ஒரு பிரயோஜனம் தான் இல்லை –
வேண்டிற்று ஆகில் பதம் தோறும் இட்டுக் கொள்வது –
வையமே தகளியாக கதிரோனே விளக்காக -என்றும் கொள்ளலாம் –

வெய்ய கதிரோன் விளக்காக –
ஆதித்யன் ஆயிற்று தீபமாகப் புக்கு அன்வயித்தான் –
தன்னையும் காட்டி -பதார்த்தங்களையும் காட்ட வற்றாகை
யதா சூர்யஸ் ததா ஜ்ஞானம் –
இனித் தான் இருபத்து ஒன்பதிலே அஸ்தமித்தல்
முப்பத்தொன்று என்ற அளவும் நிற்றல் செய்ய மாட்டாதே
முப்பது வடம் இருந்த இடத்திலே இருக்க மாட்டாதே வருகையினாலே
இவனும் ஒருவன் உடைய ஆஞ்ஞா அநு வர்த்தனம் பண்ணுகிறான் -யென்று தோற்றுகிறது-
பீஷோ தேதி ஸூ ர்ய-என்னக் கடவது இறே-

தகளி -என்றும் -நெய் -என்றும் -விளக்கு -என்றும்
இவை அடையக் கார்யம் ஆகையாலே சொல்லிற்று
இப்படி சகல ஜகத்துக்கும் அவன் சேஷீ
சகலமும் அவனுக்கு கார்யதயா சேஷம் -யென்று அறிந்தால்
அங்குத்தைக்கு அசாதாராண பரிசர்யை பண்ணும் படி சொல்கிறது மேல் –

செய்ய சுடர் ஆழியான் அடிக்கே சூட்டினேன் –
இந்த வஸ்து ஸூந்யம்-என்னுதல்
வேறே சில ஆயுதம் தரித்தவர்கள் நிர்வாஹகர் -என்னுதல்
நிர்விசேஷம் இவ் வஸ்து என்னுதல்
செய்யும் பஷாந்தரங்கள் அடைய நிரஸ்தம் ஆகிறது
இனி ச விபூதிகனாய் திரு வாழி தொடக்கமான திவ்ய ஆயுத தரனுமாய்
நித்தியமான விக்ரஹ உபேதனுமாய் இருக்கிற படியைச் சொல்லுகிறது
செய்ய சுடர் -என்றது ஸ்யாயமான திரு மேனிக்குப் பகைத் தொடையாய் இருக்கை
அடிக்கே -என்றது உடம்பு உடையவனுக்கு இறே கால் உள்ளது -என்றபடி
இவர் தமக்கு எல்லாம் பிரகாசித்த இடத்தில் முற்படத் தோற்றிற்று தம்முடைய சேஷத்வம் ஆகையாலே
அதுக்கு அநு கூலமாக திருவடிகளைப் பற்றி நிற்கிறார் –
பிராட்டி அல்லரே
முறை தப்பாதபடி வேணுமே
இத்தால்
கீழ்ச் சொன்ன ஜகத்தும் -ஆதித்யனும் -திரு மேனியும் திரு ஆழியும் போலே
அப்ருக்தக் சித்த விசேஷணம் இருக்கிறது ஆயிற்று –

சொன்மாலை –
சொற்றொடை -என்னுமா போலே செவ்வி மாறாத மாலை
அநசூயையினுடைய ஒப்பனை போலே அழகியதாய் இருக்கை
இவர் செய்த இத்தை அவன் தனக்கு போக்யமாக நினைத்து இருக்கையாலே
இவரும் அடிமை செய்தாராய்-அவனும் அடிமை கொண்டானாய் -இருக்கிறது
அவனுடைய தார் -சர்வேஸ்வரத்வ ஸூசகம் ஆனாப் போலே
இப் பிரபந்தமும் பகவத் பரத்வத்தைக் காட்ட வற்றாய் இருக்கை –
சொன்மாலை -யென்று
யதோ வாசோ நிவர்த்தந்தே -என்கிற விஷயத்தை மாறுபாடுருவப் பேசின படி –

இடர் ஆழி நீங்குகவே யென்று –
இப்படி தான் சொல் மாலை சூட்ட மாட்டாத விடாய் போகைக்காக
பகவத் அநு பவத்தாலே நிறைந்து
இப்படிச் சொல்லாத வன்று தாம் உளராக மாட்டாத ஸ்வ பாவத்தை உடையராய் ஆயத்து இவர் தாம் இருப்பது
மாறநேரி நம்பி -ஸ்ரீ எம்பெருமானை மறக்க விரகு சொல்ல வல்லையோ -என்றார்
அன்றியே
தாப த்ரயத்தாலே தப்தரான சம்சாரிகள் உடைய வ்யசனத்தை அநு சந்தித்து
இவர்கள் உடைய விடாய்க் கடல் போகைக்காக -என்னுதல்
இதில் சொல்லாத அர்த்தம் -இல்லை –

——————————————————————————————————————————————————————————

முதல் திருவந்தாதி-தனியன் / அவதாரிகை / பாசுரம் -1- -ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை வியாக்யானம் –
ஸ்ரீ அப்பிள்ளை ஸ்வாமிகள் உரையுடன் –

ஸ்ரீ யதோத்தகாரி சந்நிதியில் -பொற்றாமரை பொய்கையில்-பத்ம மலரில் –
படை போர் புக்கு முழங்கும் -ஸ்ரீ பாஞ்ச ஜன்யம் அம்சம்-துலா ஐப்பசி மாச திருவோணம்
ஸ்ரீ பொய்கை ஆழ்வார் திருவவதாரம் –
யோ ப்ராஹ்மாணம் விததாதி பூர்வம் –யோ வை வேதாம்ஸஸ ப்ரஹினோதி தஸ்மை -போலே
தமிழ் மறைகளை வெளிப்படுத்தி அருள பத்மத்தில் அவதரிப்பித்தான் போலும் –
செந்தமிழ் பாடுவார் -செஞ்சொற் கவிகாள் –இன்கவி பாடும் பரம கவிகள் -திருவோணத்தான் உலகாளும் என்பார்களே –

————————————————–

ஸ்ரீமத் கிருஷ்ண சமாஹ்வாய நமோ யாமுன ஸூநவே
யத் கடாஷைக லஷ்யானாம் ஸூ லபஸ் ஸ்ரீ தரஸ் சதா —

கலிவைரி க்ருபா பாத்ரம் காருண்யைக மஹா ததிம்
ஸ்ரீ கிருஷ்ண பிரவணம் வந்தே க்ருஷ்ண ஸூரி மஹா குரும்-

————————————————————–

கைதை சேர் பூம் பொழில் சூழ் கச்சி நகர் வந்துதித்த
பொய்கைப் பிரான் கவிஞர் போரேறு –வையத்
தடியவர்கள் வாழ அரும் தமிழ் நூற்றந்தாதி
படி விளங்கச் செய்தான் பரிந்து —-ஸ்ரீ முதலியாண்டான் அருளிச் செய்த தனியன் –

கைதை சேர் –தாழைகள் நெருங்கிச் சேர்ந்து இருக்கிற
படி விளங்கச் செய்தான் பரிந்து –படி -பூமியிலே -அன்புடன் கூடியவராய் -பிரகாசிக்கும் படி செய்து அருளினார் –

ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் அருளிச் செய்த தனியன் – வியாக்யானம்-

க இதி ப்ரஹ்மணோ நாம தேன தத்ராஞ்சிதோ ஹரி –தஸ்மாத் காஞ்சீ தி விக்யாதா புரீ புண்ய விவர்த்த நீ –என்னும் படியான
ஸ்ரீ காஞ்சீ புரத்திலே-புஷ்காரணீயிலே புஸ்கரத்திலே-விஷ்ணு நஷத்த்ரத்திலே ஆவிர்பவித்து
திவ்ய பிரபந்த தீப முகேன லோகத்தில் அஞ்ஞான அந்தகாரத்தைப் போக்கி வாழ்வித்த படியைச் சொல்கிறது இதில் –

கைதை சேர் பூம் பொழில் சூழ் கச்சி நகர் வந்துதித்த-பொய்கைப் பிரான்–
இத்தால் இவர் ஜென்ம வைபவம் சொல்கிறது
கைதை-கேதகை –தாழை-கைதை வேலி மங்கை –பெரிய திருமொழி -1-3-10–என்றும்
கொக்கலர் தடந்தாழை வேலி –திருவாய்எ -4-10-8—என்றும் சொல்லுமா போலே –அது தானே நீர் நிலங்களிலே யாயிற்று நிற்பது –
தாழை தண் ஆம்பல் தடம் பெரும் பொய்கை வாய் –பெரியாழ்வார் -4-10-8–என்னும் படி –
அம் பூம் தேன் இளஞ்சோலை —திருவிருத்தம் -26–சூழ்ந்த கச்சி வெஃகாவில் -பொய்கையிலே
ஸ்ரீ எம்பெருமான் பொன் வயிற்றிலே பூவே போன்ற பொற்றாமரைப் பூவிலே ஐப்பசியில் திருவோணம் நாளாயிற்று இவர் அவதரித்தது
பத்மஜனான பூவனைப் போலே யாயிற்று பொய்கையரான இவர் பிறப்பும் –
வந்து உதித்த என்கையாலே ஆதித்ய உதயம் போலே யாயிற்று இவர் உதயமும் –
வருத்தும் புற இருள் மாற்ற எம் பொய்கைப் பிரான் -என்னக் கடவது இறே –
பொய்கையிலே அவதரிக்கையாலே அதுவே நிரூபகமாய் இருக்கை –
அது தான் ஸரஸ்வதீ பயஸ்விநியாய் ப்ரவஹித்த ஸ்தலம் யாயிற்று
தத் தீரமான பொய்கை என்கை -ஸ்ரீ பொய்கைப்பிரான் -மரு பூமியில் பொய்கை போலே எல்லார்க்கும் உபகாரகராய் இருக்கை
தீர்த்தக்கரராய்த் திரியுமவர் இறே
கவிஞர் போரேறு -ஆகையாவது கவி ஸ்ரேஷ்டர் -என்றபடி -ஆதி கவி என்னும்படி அதிசயித்தவர்-
உலகம் -படைத்தான் கவியாலும்–திருவாய் -3-9-10- -பரகால கவியாலும் -செஞ்சொற் கவிகாள் என்றும்
செந்தமிழ் பாடுவார் என்றும் கொண்டாடப் படுமவராய் -நாட்டில் கவிகளுக்கும் விலக்ஷண கவியாய் இருப்பர்
இது பொய்கையார் வாக்கினிலே கண்டு கொள்க -என்று இறே தமிழர் கூறுவது –
அந்த ஏற்றம் எல்லாம் பற்ற கவிஞர் போரேறு -என்கிறது –

ஏவம் வித வை லக்ஷண்யத்தை யுடையவர் ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் வாழும் படி ஸ்நேஹத்தால் விலக்ஷண பிரமாண
நிர்மாணம் பண்ணின படி சொல்கிறது –
வையத்-தடியவர்கள் வாழ அரும் தமிழ் நூற்றந்தாதி-படி விளங்கச் செய்தான் பரிந்து -என்று –
வையத்தடியவர்கள் -ஆகிறார் -பூ சூ ராரான ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் -அவர்கட்கே இறே வாழ வேண்டுவது
வானத்து அணி அமரர்க்கு -இரண்டாம் திரு -2–வாழ்வு நித்தியமாய் இறே இருப்பது –
இத்தால் இவர்கள் வாழுகையாவது –சேஷத்வ வைபவத்தை ஸ்வ அனுசந்தானத்தாலே உண்டாக்குமதான பிரபந்தம் -என்கை
நின் தாளிணைக் கீழ் வாழ்ச்சி -என்னக் கடவது இறே -இவ்வநுஸந்தானமே வாழ்வு -என்னவுமாம் –

அரும் தமிழ் நூற்றந்தாதி-ஆவது -அர்த்த நிர்ணயத்தில் வந்தால் -வெளிறாய் இருக்கை அன்றிக்கே அரிதாய்
தமிழான பிரகாரத்தாலே ஸூலபமாய் -அது தான் நூறு பாட்டாய் -அந்தாதியாய் இருக்கை-அன்றிக்கே –
வையத்-தடியவர்கள் வாழ அரும் தமிழ் நூற்றந்தாதி–என்று வையத்து அடியவர்வர்கள் வாழ வருமதான தமிழ் நூற்றந்தாதி என்றுமாம் –
நூற்றந்தாதி படி விளங்கச் செய்கையாவது –வையம் தகளியாய் -என்று தொடங்கி -ஓர் அடியும் சாடுதைத்த முடிவாக அருளிச் செய்த
திவ்ய பிரபந்த தீபத்தாலே பூதலம் எங்கும் நிர்மலமாம் படி நிர்மித்தார் என்கை –
வருத்தும் புற விருள் மாற்ற எம் பொய்கைப்பிரான் மறையின் குருத்தின் பொருளையும் செந்தமிழ் தன்னையும் கூட்டி
ஒன்றத் திரித்து அன்று எரித்த திரு விளக்கு யாகையாலே –
படியில் -பூமியிலே பிரகாசிக்கும் படி செய்து அருளினார் என்றாகவுமாம்
அன்றிக்கே -படி -என்று உபமானமாய் -திராவிட வேதத்துக்கு படிச்சந்தமாய் இருக்கும் படி செய்து அருளினார் என்றுமாம் –
விளக்கம் -பிரகாசம் / படி என்று விக்ரஹமாய் -திவ்ய மங்கள விக்ரஹம் -திருக் கண்டேன் பொன் மேனி கண்டேன் -என்றபடி
கண்டு அறியும் படி செய்து அருளினார் என்றுமாம் –
செய்தான் பரிந்து -பரிவுடன் செய்கை யாவது -சேர்ந்த விஷய ஸ்நேஹத்தாலே -என்னுதல் -பர விஷய ஸ்நேஹத்தாலே -என்னுதல்
செய்ய சுடர் ஆழியான் அடிக்கே சூட்டினேன் சொல் மாலை என்றார் இறே -ஸ்நேஹத்தாலே இறே விளக்கு எரிவது
இத்தால் அவர் திவ்ய பிரபந்த உபகாரகத்வத்தாலே வந்த உபகார கௌரவம் சொல்லி ஈடுபட்டதாயிற்று –

———————————————————–

அவதாரிகை –
ஆழ்வார்களில் காட்டில் பகவத் விஷயத்தில் உண்டான அவகாஹநத்தாலே முதல் ஆழ்வார்கள் மூவரையும்
நித்ய ஸூரிகளோ பாதியாக நினைத்து இருப்பார்கள் –
அடியார் நிலாகின்ற வைகுந்தமோ வையமோ நும் நிலையிடமே -திரு விருத்தம் -75
இன்கவி பாடும் பரம கவிகள் -செந்தமிழ் பாடுவார் -என்னும் இவர்கள் அவதரித்தது -ஒரோ தேசங்களில் யாகிலும்
( கச்சி நகர் வந்துதித்த /கடல் மல்லை பூதத்தார் / தோன்றியவூர் வன்மை மிகு கச்சை மல்லை மா மயிலை )
ஞானப் பெருமையால் -( காலப் பழமையால் ) இன்ன விபூதி ( விடம் )என்று நிச்சயிக்கப் போகாது –
பேயரே எனக்கு யாவரும் யானுமோர் பேயனே எவர்க்கும்–பகவத் விஷயத்தில் அவகாஹியாதார் எல்லாரும் தமக்குப் பேயராய் இருப்பர்
அவர்கள் நிலையிலே தாம் நில்லாத படியால் அவர்களுக்குத் தாம் பேயராய் இருப்பர் -இப்படியாலே பகவத் விஷயத்திலே
அவகாஹியாதார் இருக்கும் இடத்தில் ஸ்தாவரங்கள் உள்ள காடே அமையும் என்று இருப்பார்கள் –
ஆன் விடை ஏழு அன்று அடர்த்தற்கு ஆளானார் அல்லாதார் மானிடர் அல்லர் என்று என் மனத்தே வைத்தேனே
ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரன் திரு உள்ளம் ஊற்றம் அறுத்த அளவிலும் கிருபையைப் பண்ணும் தம்முடைய மனசிலும் கொடுமையை வைத்தேன் என்கிறார்
இனி அவர்கள் மனுஷ்யர் அல்லர் என்று செம்பிலும் கல்லிலும் வெட்டிக் கொள்ள அமையும் –

சிறந்தற்கு எழு துணையாம் செங்கண் மால் நாமம் மறந்தாரை மானிடமா வையேன்-என்னும் படியே அறிவு நடையாடாதவர்கள்
இருக்கும் இடத்தில் வசிக்குமதில் காட்டிலே வர்த்திக்க அமையும் என்று காடுகளில் வர்த்திப்பார்கள்-
இங்கனே செல்லுகிற காலத்திலே ஒரு மழையையும் காற்றையும் கண்டு திருக் கோவலூரிலே ஒரு இடை கழியிலே ஒருத்தர் புக்கு கிடக்க
இருவராவார் சென்று -ஒருவர் கிடக்கும் இடம் இருவர் இருக்கப் போரும் -என்று இருக்க
மூவராவார் சென்று -இருவர் இருக்கும் இடம் மூவருக்கு நிற்கப் போரும் என்று மூவரும் நிற்க –
இருவர் வந்து நெருக்க –நீயும் திருமகளும் நின்றாயால் குன்று எடுத்துக் பாயும் பனி மறைத்த பண்பாளா –
வாசல் கடை கழியா யுள் புகாக் காமர் பூங்கோவல் இடை கழியே பற்றி இனி – முதல் திரு -86–என்றும்
தாமரையாள் ஆகிலும் சிதகுரைக்கு மேல் என்னடியார் அது செய்யார் -பெரியாழ்வார் -என்னும் நீயும்
உன் பரிகாரம் -திருவடி -நலிய புக –நகச்சின் நாபராத்யதி -என்று ஏறிட்டுக் கொண்டு நோக்கும் திருமகளும் –
குன்று எடுத்துக் பாயும் பனி மறைத்த பண்பாளா -மலை எடுத்து உடம்பிலே விழுகிற மழையைக் காத்த நீர்மையை யுடையவனே-
உடம்பிலே விழுந்த மழையை மலை எடுத்துக் பரிஹரித்த போது பிறந்த ஹர்ஷம் போலே யாயிற்று
இவர்கள் நெருக்குப் பெற்ற போது இவனுக்கு இருந்த படி –

வாசல் கடை கழியா யுள் புகாக் காமர் பூங்கோவல் இடை கழியே பற்றி –காமுகரானவர்கள் உகந்த விஷயங்களில்
போகச் சொன்னாலும் தூணைக் கட்டிக் கொண்டு நிற்குமா போலே -இவ்வாசலுக்கு புறம்பு போக மாட்டிற்றிலன் -உள்ளுப் புக மாட்டிற்றிலன் –
இனி-இப்போது
இப்படி இருவருமாக தங்களை நெருக்கப் புக்கவாறே-தம்மை ஒழிய வேறே சிலர் நெருக்குகிறார் உண்டு என்று
ஞானம் ஆகிற விளக்கை ஏற்றினார் -ஞான தீபேன பாஸ்வதா –
விளக்கு யுண்டானாலும் ஞானம் இல்லையாகில் பதார்த்தங்களை விவேகிக்கப் போகாதே –
முதல் ஆழ்வாருக்கு ஞானம் பிறந்த படி சொல்லிற்று -( சேமுஷீ பக்தி ரூபா )-
இருவராவாருக்கு ஞானம் முற்றி பக்தியானபடி சொல்லிற்று
மூவராவார்க்கு பக்தியை யுடையராய் அவனை ஒழிய செல்லாதவர்களுடைய சாஷாத் காரம் பிறந்த படி சொல்லிற்று
இம்மூவருக்கும் அர்த்தம் ஒன்றே -மூன்று ரிஷிகள் கூடி ஒரு வியாகரணத்துக்கு கர்த்தாக்கள் ஆனால் போலே
கர்த்ரு பேதம் யுண்டே யாகிலும் -அர்த்த சரீரம் ஒன்றே -த்ரி முனி வியாகரணம் -என்னுமா போலே

——————————————————————–

அவதாரிகை –
ஸ்ரீ அப்புள்ளை ஸ்வாமி —
ஸ்ரீ யபதியாய்-அவாப்த ஸமஸ்த காமனாய்-ஸமஸ்த கல்யாண குணாதி மகனான -ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரன்
நித்ய விபூதியில் -நித்ய அங்குசித ஞானரான நித்ய ஸூரிகளை நித்ய கைங்கர்யம் கொண்டு நித்ய ஆனந்தியாய் இருக்கச் செய்தேயும்
அவர்களை போலே கைங்கர்ய நிரதராய்-வாழுகைக்கு இட்டுப் பிறந்து வைத்து -அதுக்கு அசலாய் –
அவித்யா கர்மா வாசனா ருசி ப்ரக்ருதி பரவஸ்யராய் பரபிரமிக்கிற சம்சாரி சேதனரை திருத்தி பணி கொள்ளுகைக்காக –
இவர்கள் அழிந்து கிடக்கிற தசையில் ஸ்வ ஆஸ்ரய உபகரணமாக காரண களேபரங்களைத் தன் கருணையால் கொடுத்து அருளி
அவற்றைக் கொண்டு விபசரியாதே நல் வழி நடக்குகைக்கு உடலாக ஸ்ருதியாதி சாஸ்திரங்களை ப்ரவர்த்திப்பிக்க
அவற்றைத் திரஸ்கரித்து -ஸ்வைரம் சஞ்சரிக்கிற தசையிலே ராம கிருஷ்ணாதி ரூபேண வந்து அவதரித்து அருளி
உபதேச அனுஷ்டானங்களாலும் ரூபா உதார குண சேஷ்டிதங்களாலும் வசீ கரித்து இவர்களைத் திருத்தப் பார்த்த இடத்தில்
அவற்றுக்கும் அகப்படாத படி இதர விஷயங்களில் மண்டி இவர்கள் நஷ்ட கல்பராய் போகக் கண்ட படியால்
ஸ்ரீ ஆழ்வார்களைக் கொண்டு இவர்களை சேர்த்துக் கொள்வானாக –
ஆ முதல்வரான -ஸ்ரீ முதல் ஆழ்வார்களை அனந்தரம் அவதரிப்பித்து அருளினான் –

இவர்கள் ஆகிறார் -பகவதாகஸ்மிக கடாக்ஷ விசேஷ லப்தமான ஞான ப்ரேமங்களை குறைவற யுடையராய்
நித்ய ஸூரிகளைப் போலே பிறப்பே பிடித்து -பகவத் அனுபவத்தில் பழுத்து -சம்சார யாத்திரையில் கண்ணற்று
இன் கவி பாடும் பரம கவிகள் – என்றும் -செந்தமிழ் பாடுவார் -என்றும் நாவீறுடைய பெருமாளும் -நாலு கவிப் பெருமாளும்
கொண்டாடும்படியான வேண்டப்பாடு யுடையராய் -பரத்வாதிகள் ஐந்தையும் ஒரு காலே கண்டு மண்டி அனுபவிக்கும்
சதிரை யுடையராய் இருக்கச் செய்தே-ஆறு பெருக்கு எடுத்து எங்கும் ஒத்துப் போகா நிற்கச் செய்தே
நீருக்கு நோக்கு ஓர் இடத்திலேயாய் இருக்குமா போலே
திரு வுலகு அளந்து அருளின இடத்திலும் -திருமலையிலும் கால் தாழ்ந்து அனுபவித்துப் போருமவர்களாய்-
அறிவுண்டாய் இருக்க பகவத் விஷயத்தை கால் கடைக் கொண்டு இதர விஷயங்களில்
மண்டித் திரிகிற சம்சாரிகளோட்டை ஸஹவாசம் துஸ் சஹமாய் -அவர்கள் வர்த்திக்கிற நாட்டை விட்டு
அறிவுக்கு அடைவில்லாத ஸ்தாவரங்கள் வர்த்திக்கிற காட்டை விரும்பி -அவ்விடத்தில் யாத்ர சாயங்க்ருஹராய்
ஒருவரை ஒருவர் அறியாத படி மறைந்து வர்த்தித்தார் சிலமாஹா புருஷர்கள் ஆயிற்று –

இப்படி வர்த்திக்கிற இவர்கள் மூவரும் யாதிருச்சிகமாக ஒரு நாள் ஸ்ரீ திருக் கோவலூர் பிரதேசத்தில் வந்து சங்கதராக
அவ்வளவில் பெரும் மழையும் பெரும் காற்றும் பிரவர்த்தமாக -அத்தைக் கண்டு மழைக்கு ஒதுங்க ஓர் இடை கழியிலே
ஒருவர் புக்கு கிடக்க மற்றையவர் வந்து -திறக்க வேணும் என்ன -ஒருவர் கிடக்க இடம் போரும் அத்தனை -என்ன
ஒருவர் கிடந்த இடம் இருவருக்கு இருக்கலாம் காணும் என்ன –ஒருவர் மூச்சு ஒருவர் பொறாத சம்சாரத்திலே
இப்படிச் சொன்ன இவர் கேவலர் அல்லர் -என்று திறக்க -அவரும் புகுந்து இவ்விருவருமாக இருக்கிற அளவிலே
மற்றையவரும் வந்து திறக்கச் சொல்ல -எங்கள் இருவருக்கும் இருக்க இடம் போரும் அத்தனை -என்ன –
இருவர் இருந்த இடம் மூவருக்கு நிற்கலாம்
இவர்கள் மூவரும் கூடி நிற்கச் செய்தே -ஸ்ரீ ஈஸ்வரன் தானும் ஸ்ரீ பிராட்டியுமாக வந்து தனித்தனியே இவர்களை பின் பற்றி
திரிந்த நெஞ்சாறல் தீர இவர்கள் மூவருக்கும் நடுவே புக்கு நெருக்க –

நம் மூவரையும் ஒழிய வேறு புக்கு நெருக்குகிறவர்கள் யார் என்று
விளக்கு ஏற்றி பார்க்க வேணும் என்ன -அவர்களில் ஒருவரான ஸ்ரீ பொய்கையார் -லீலா விபூதியில்
கார்ய காரண ரூபேண ஸமஸ்த வஸ்துக்களும் பகவத் அதீனமாய் இருக்கிறபடியை -பய பக்தி ரூபா ஞானத்தால் தரிசித்து
அத்தை ஒரு விளக்காக ரூபித்துக் கொண்டு அனுபவ பரிவாஹ ரூபமான -வையம் தகளி -அருளிச் செய்தார் –
அநந்தரம் ஸ்ரீ பூதத்தார் வையம் தகளி -கேட்க்கையாலே அந்தப் பரபக்தி ரூபா பண்ண ஞானம் முற்றி பகவத் தத்துவத்தை விசதமாக
தர்சிக்கைக்கு உபகரணமான பரஞானம் ஆகிற உஜ்ஜ்வல தீபத்தை ஏற்றுகிற வழி யாலே-அன்பே தகளி -அருளிச் செய்தார் –
அநந்தரம் மூன்றாம் ஆழ்வார் அவனை அனுபவிக்கப் பெறில் தரித்து -பெறா விடில் மூச்சடங்கும் படியான
பரம பக்தியை யுடையராய்க் கொண்டு -அவன் படிகளைக் கட்டடங்கக் கண்டு மண்டி அனுபவிக்கிற வழியாலே-
திருக் கண்டேன் அருளிச் செய்தார் –

ஞான பக்தி சாஷாத்காரங்கள் -மூன்றும் பிரபந்த த்ரயத்துக்கும் தாத்பர்யமாக ஆச்சார்யர்கள் அருளிச் செய்து
இருக்க -விருத்தமாக இங்கனே சொல்லலாமோ என்னில்-அதுக்கு குறை இல்லை –
அங்கு ஞானம் என்கிறது –பர பக்தி ரூபா பண்ண ஞானத்தை –
பக்தி என்கிறது -பர ஞான தசரா பன்னமான ப்ரேமத்தை-
சாஷாத்காரம் என்கிறது -பரஞான விபாக ருபாய் யான பரம பக்தியை –
கர்ம அனுஷ்டானகாந்தமாக ஞானம் உதித்து –
அது த்யான உபாஸனாத் யவஸ்தா பன்னமாய் முற்றி -அநந்தரம் -த்ரஷ்டவ்ய -என்னும் படி சாஷாத்கார ரூபமாய்
அநந்தரம் விஷய வை லக்ஷண்யத்தை அவகாஹித்து பக்தி ரூபாபன்னமாய்-பின்னை பர பக்தியாதிகளாக பரிபக்வமாம்
பிராமாணிகர் படியில் இவர்களுக்கு முதலிலே அன்வயம் இல்லை இறே –
கர்மா ஞான அநு க்ருஹீதை யான பக்தியினுடைய ஸ்தானத்தில் பகவத் பிரசாதம் நின்று
அநந்தரம் விளைந்த பர பக்தி யாய்த்து இவரது என்று இறே
பிரதம ஆச்சார்யரான ஸ்ரீ ஆழ்வாருக்கு நம் பூர்வாச்சார்யர்கள் அருளிச் செய்வது -(-ஈட்டில் -வீடுமின் முற்றவும் -)
அது அல்லாத ஸ்ரீ ஆழ்வார்களும் ஒக்கும் இறே -அல்லாத போது ஸ்ரீ ஆழ்வார்கள் எல்லாரும் ஏக ப்ரப்ருதிகள் என்னப் போகாதே
ஆகையால் விரோதம் இல்லை –

பரபக்த்யாதிகள் மூன்றும் ஓர் ஒருவருக்கே குறைவற யுண்டாய் இருக்கச் செய்தேயும் ஓர் ஒருத்தருக்கு ஒவ் ஒன்றிலே ஊற்றமாய் இருக்கும்-
பகவத் ஸ்வரூபாதிகள் எல்லாம் எல்லார்க்கும் அனுபாவ்யமாகா நிற்கச் செய்தே ஓர் ஒன்றிலே ஒவ் ஒருத்தருக்கு ஊற்றம் சொல்லுகிறாப் போலே
அனுபவ அபி நிவேச ரூபை யான பரபக்த்யாதி அவஸ்தைகளிலும் தனித் தனியே ஊற்றம் சொல்லக் குறை இல்லை –
கர்த்ரு பேதம் யுண்டாய் இருந்ததே யாகிலும் ஒருவனுக்கே க்ரமத்திலே பிறக்கக் கடவ பரபக்த்யாதி அவஸ்த்ய த்ரயமும்
தளமாக பிரபந்த த்ரயமும் அவதரிக்கையாலே அர்த்த க்ரமம் பார்த்தால் ஏக பிரபந்தமாய்த் தலைக் கட்டக் கடவது –
பூர்வ உத்தர மீமாம்சைகளுக்கு கர்த்ரு பேதம் –ஜைமினி வியாசர் –உண்டாய் இருக்கச் செய்தே வேத ஐக்கிய பிரபந்த
வியாக்கியான ரூபம் ஆகையால் பிரபந்த ஐக்கியம் கொள்ளுகிறாப் போலேவும்
ஸ்ரீ பாணினி- ஸ்ரீ வரருசி- ஸ்ரீ பதஞ்சலி மூவரும் கூடி ஸ்ரீ ஷூத்ர- ஸ்ரீ வ்ருத்தி-ஸ்ரீ பாஷ்யங்களும் ஒரே சாஸ்திரமாகக் கொள்ளுமா போலேயும் –
இங்கும் பிரபந்த ஐக்கியம் கொள்ளத் தட்டில்லை –

———————————————————————

விசித்திர கார்யமான ஜகத்துக்கு காரணமாம் போது –விசித்திர ஞான சக்தி உக்தனாய் -சங்க சக்ராதி திவ்யாயுத தரனான
ஸ்ரீ ஸர்வேஸ்வரனே காரணம் ஆக வேணும் என்னும் அநு மானத்தாலே-ஜகத் காரண வஸ்துவை நிர்ணயியா நின்று கொண்டு
சர்வ சேஷியான ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரன் திருவடிகளிலே ஸ்வரூப அனுரூபமாக வாசிக கைங்கர்யம் செய்யப் பெற்றேன் என்று க்ருதார்த்தர் ஆகிறார் –

வையம் தகளியா வார் கடலே நெய்யாக
வெய்ய கதிரோன் விளக்காக -செய்ய
சுடர் ஆழியான் அடிக்கே சூட்டினேன் சொன்மாலை
இடர் ஆழி நீங்குகவே யென்று -1-

தகளி – என்றும் -விளக்கு -என்றும் – நெய்-என்றும் வர்ணிக்கிற படி எங்கனே என்னில் –
ஜகத்தானது –ச அவயத்வாத்-கார்யம் என்னக் கடவது –
கார்யமாவது கர்த்ருமத்தாகக் கடவது -அந்த கர்த்தா சங்க சக்ர கதாதரன் என்கிறது –
சாஸ்திர யோநித்வாத்-என்று ஆநுமாநிகரை சாஸ்திர காரர் தூஷிக்கச் செய்தே -இங்கு ஆநுமாநிகமாக கொள்ளும் படி எங்கனே -என்னில்
வேத சாஸ்த்ரா அவிரோதி நா -யஸ் தர்க்கேண அநு சந்தேத்தே ச தர்மம் வேத நேதர -என்று வேத சாஸ்த்ரங்களோடு
விருத்தமான தர்க்கம் நிஷேதிக்கப் படுகிறது –
அவிருத்தமானது ஸ்வீகரிக்கப் படும் என்று சொல்லுகையாலே அது தர்க்கமாகக் கொள்ளுகிறது –
நியாயா அநு க்ருஹீ தஸ்ய வாக்யஸ்ய அர்த்த நிஸ் சாயகத்வாத்-என்கிறபடியே –

வையம் தகளியா –ச அவயவுமாய் -காரியமும் ஆகையால் -வையம் தகளி-என்கிறது –
வார் கடலே நெய்யாக-வார் கடல்-சூழ்ந்த கடல்-/ பூரணமான கடல் என்னவுமாம் -நதியினாலே ஜலம் புகுந்தது என்று
பூர்ணமாகாது இருக்கையாலும் -இல்லை என்று குறையாது இருக்கையாலும் -பூமிக்கு உயர்ந்து இருக்கச் செய்தே
பூமியை அழிக்க மாட்டாமையாலும் -கார்யம் -என்று தோற்றுகையாலே -நெய்யாகக் கொள்ளுகிறது –
வெய்ய கதிரோன் விளக்காக -முப்பது நாழிகையில் ஒரு நாழிகை குறையவும் ஏறவும் நிற்கப் போகாமையாலே-
பீ ஷோ தேதி ஸூர்ய -என்று ஸ்ரீ ஈஸ்வர கார்ய பூதன் என்று தோற்றுகையாலே விளக்கு -என்று சொல்லிற்று –
தன்னையும் காட்டி -ஈஸ்வரனையும் பிரகாசிப்பிக்கையாலே -வெய்ய கதிரோன் என்று விளக்கினுடைய ஸ்தானத்தில் சொல்லுகையாலே –
இப்படி சகலத்துக்கும் அவன் சேஷி -சகலமும் அவனுக்கு கார்யதயா சேஷம் என்று அறிந்தால்
செய்ய அங்குத்தைக்கு அசாதாரண பரிசர்யை பண்ணும் படி சொல்கிறது மேல்-

செய்ய சுடர் ஆழியான் –
செய்ய சுடர் என்றது ஸ்யாமமான திருமேனிக்கு பகைத் தொடையாய் இருக்கை –
இத்தால் -நிர்விசேஷ சின் மாத்ர ப்ரஹ்ம-என்கிற பக்ஷத்தைத் தவிர்க்கிறது -/
இதர ஆயுதங்களை யுடைய தேவதாந்த்ரங்களையும் தவிர்க்கிறது

அடிக்கே -என்று விக்ரஹ வத்தையைச் சொல்லுகிறது –
ஆதி என்றதால் தம்முடைய சேஷத்வம் சொல்லுகிறது
அடிக்கே சூட்டினேன் சொன்மாலை–
பரிமளம் மாறாத மாலையைச் சூட்டினேன் -சொல் தொடை -என்னுமா போலே
இடர் ஆழி நீங்குகவே யென்று –
இடர்க்கடலானது வற்ற வேணும் என்று -தாபா த்ரயத்தாலே தப்தரானவர்கள் இதைக் கற்று
தம் வழியே போந்து இடர்க்கடலை பிழைப்பார்கள் என்று –
அன்றிக்கே அவனைப் பேசப் பெறாத தம்முடைய இடர் போக என்றுமாம் –

மற்றை ஆழ்வார்களில் இவர்கள் ஞான பிரதராய் -பர தசையோடு -உகந்து அருளின நிலங்களோடு வாசி அற கடல் கோத்தால் போலே
இவர்களுடைய பக்தி எங்கும் ஓக்க வியாபித்து இருந்ததே யாகிலும் –
கிண்ணகத்தில் ஆறு எங்கும் ஓக்க பரந்து வாரா நிற்க நீருக்கு ஓர் இடத்திலே நோக்கமாப் போலே –
திரு வுலகு அளந்து அருளின இடத்திலும் -திருமலையிலும் ஊன்றி இருக்கும் –
இவர்கள் பேயரே எனக்கு யாவரும் -என்னுமா போலே சம்சாரிகளோடு பொருந்தாமையாலும் -ஸ்தாவரங்களுக்கு
விபரீத ஞானம் இல்லாமையாலும் அவற்றோடு பொருந்தி காடுகளில் வர்த்திப்பார்கள் –
யத்ர சாயங்க்ருஹராய் அஸ்தமித்த இடத்தே உறங்கி ஒருவரை ஒருவர் அறியாமல் திரியா நிற்பார்கள் –
இவர்களைக் கூட்டி இவர்கள் தன்னை அனுபவித்து ஹர்ஷத்துக்கு போக்குவிட்டு –
வழிந்த சொல்லாலே தானும் ஜகத்தும் வாழ வேணும் என்னா நின்றான் ஸ்ரீ எம்பெருமான்-

யாதிருச்சிகமாக ஒரு இடை கழியிலே பெரும் காற்றும் மழையும் கண்டு புக்கு ஒருவர் கிடக்க மற்று ஒருவர்
ஒருவர் கிடக்கிற இடம் இருவருக்கு இருக்கலாம் -என்றார் -மற்றையவர் -இருவர் இருக்கும் இடம் மூவருக்கு நிற்கலாம் -என்றார்
இவர்களை ஸ்ரீ எம்பெருமானும் ஸ்ரீ பிராட்டியும் புகுந்து நெருக்குகிறார்கள் –
வாசல் கடை கழியா யுட் புகா -இவர்கள் சம்பந்தம் இல்லாத புறம்பும் உள்ளும் காட்டுத் தீயோடு ஒக்கும்
நம்மை ஒழிய நெருக்கினாரை அறிய ஒரு பிரகாசம் வேணும் என்ன உண்டாக்குகிறார் இவர்களில் ஒருவர் –
பதிம் விஸ்வஸ்ய -என்கிறபடியே ஸ்ரீ யபதியே ஜகத்துக்கு நிர்வாஹகர் என்கிறார் ஒருவர் –
விஷயத்திலே ஈடுபட்டு பக்தி ரூபமான விளக்கு ஏற்றினார் ஒருவர் –
அது உடையோருக்கு அவன் காட்டக் காணும் வடிவை சாஷாத் கரித்தார் ஒருவர்
ஞான பக்தி சாஷாத் காரங்கள் மூன்றும் அடைவே ஒருவருக்கு பிறந்ததானாலோ என்னில் -ஒண்ணாது
வ்யாகரணத்துக்கு மூன்று கர்த்தாக்கள் யுண்டானால் போலே மூவரும் கூடி இவ்வர்த்தத்தை நிலையிட்டார்கள்

அநுமான முகத்தாலே இழிகை தரிசனத்துக்கு விருத்தம் அன்றோ என்னில் வேத சாஸ்திர விருத்தமான அநு மானம் இங்கே தவிருகிறது-
ஆர்ஷம் தர்ம உபதேசஞ்ச வேத சாஸ்திர அவிரோதி நா யஸ் தர்க்கேண அநு சந்தத்தே ச தர்மம் வேத நே தர -என்று
சாஸ்திரத்தோடே சேரும் அநு மானம் இறே இது
ச அவயத்வாத் கார்யம் -கார்யம் விசித்திரம் ஆகையால் கர்த்தாவும் ஆச்சர்ய சக்தி உக்தனாக வேணும் –
வையம் தகளியா -பூமி கடனை யாகையாலே தகளி யாக்கிற்று
வார் கடலே நெய்யாக-திரவ த்ரவ்யமாகையாலே நெய்யாகக் கொண்டது
வெய்ய கதிரோன் விளக்காக -தேஜோ பதார்த்தம் ஆகையால் விளக்காகக் கொண்டது –
இம் மூன்றும் பஞ்ச பூதங்களுக்கும் உப லக்ஷணம்

வையம் தகளியா-பெரிய வெள்ளத்திலே ஒரு கழல் மிதக்குமா போலே பூமி ஜலத்திலே நிற்கும் போது இதுக்கு ஓர் அடி வேண்டாவோ
வார் கடலே நெய்யாக-பூமியை அபி பவியாதே நிற்கும் போது ஓர் அடி வேண்டாவோ –
வெய்ய கதிரோன் விளக்காக –முப்பதில் ஓன்று ஏறுதல் குறைதல் செய்யாத போதே -பீ ஷோ தேதி ஸூர்ய -ஆக வேண்டாவோ
யஸ் சர்வஞ்ஞா -இத்யாதிகளில் சொல்லுகிறவனாக வேண்டாவோ –
இதுக்கு ஒரு நாதன் உளன் என்று இருந்தால் அடிமை செய்ய வேண்டும் –
செய்ய-சுடர் ஆழியான் –ப்ரஹ்ம ருத்ராதிகளுக்கும் ஜகத்தில் ஏக தேச சம்பந்தம் உண்டே என்னில் -அத்தை வ்யாவர்த்திக்கிறது
ரூபாதிகள் இல்லை என்னும் வாதிகளை நிரஸ்தராக்குகிறது
அடிக்கே -பிராட்டி அல்லீரே -முறை தப்பாத படி வேணுமே
சூட்டினேன் சொன்மாலை–யாதோ வாசோ நிவர்த்தந்தே-என்கிற விஷயத்தை மாறுபாடுருவப் பேசி பண்டு அல்லாத அழகும் உண்டாக்கினேன்
இடர் ஆழி நீங்குகவே யென்று —என்னை உளன் ஆக்குகைக்காக சொல்லாது இருக்கை இடர் -இடரார் படுவார் -இத்யாதி வத்
குணத்தை அனுசந்திக்கிலும் பிரகாரி பர்யந்தமாய் இருக்கும் இவர்களுக்கு –
ஸ்ரீ மாறனேர் நம்பி -ஸ்ரீ எம்பெருமானை மறக்க விரகு இல்லையோ -என்றாராம் -ஜகத்தின் இடர் தீருகை அர்த்தாத் சித்தம் –

————————————————————

காடின்யவான் யோ பிபர்த்தி-ஜெகதே தத சேஷத -சப் தாதி ஸம்ஸரயோ வ்யாபீ தஸ்மை பூம்யாத்மனே நம -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -1-14-28–
என்கிறபடியே பகவத் சங்கல்பாயத்தமான காடின்யத்தை யுடைத்தானா பிருத்வியானது –
மேல் நெய்யும் திரியுமாக ரூபிக்கப் படுகிற வஸ்துக்களுக்கு ஆதாரமான தகளியாகவும் –
அந்த பிருத்வியை சுற்றும் சூழ்ந்து -த்ரவ்ய ஸ்வபாவமாய்
தேன ச க்ருத சீமா நோ ஜலாசயா -என்கிறபடியே பகவத் ஆஜ்ஜையாலே கரையை அதிக்ரமியாமல் அதுக்குள்ளே அடங்கிக் கிடக்கிற
கடலின் நீரான அம்சமானது -மேல் யேற்றப் போகிற விளக்கை உத்தர உத்தர ஒளி வீட்டுக் கிளரப் பண்ணும் நெய்யாகவும் –
கிரண முகேன கிரசிக்கப் பட்ட ஜலத்தாலே அபிவ்ருத்தமாய் -பிரதாப உத்தரமான கிரணங்களை யுடையனாய் –
பீ ஷோ தேதி ஸூர்ய-என்கிறபடியே ஈஸ்வர ஆஜ்ஜைக்கு நடுங்கி வட்டம் உதிப்பதும் அஸ்தமிப்பதுமாகத் திரியக் கடவ
ஆதித்யன் அர்த்த பிரகாசகமான விளக்காகவும்
இருளன்ன மா மேனிக்கு எம் இறையோர் -பெரிய திரு -26- விளக்கு ஏற்றினால் போலே பகைத் தொடையாக சிவந்த ஒளியை யுடைய
ஸ்ரீ திரு வாழி யாழ்வானை நிரூபகமாக யுடைய ஸ்ரீ சர்வேஸ்வரனுடைய திருவடிகளிலே நித்ய கைங்கர்யம் பண்ணப் பெறாத
என்னுடைய துக்க சாரமானது விட்டு நீங்கும் படியாக -தத் குண சேஷ்டிதங்களை உள்ளீடாக வைத்து தொடுத்த
நிரதிசய போக்யமான சப்த சந்தர்ப்பங்களை அவற்றுக்கு அலங்காரமாம் படி சாதரமாக சமர்ப்பித்தேன் –
இவ் விஷயத்தை அறியப் பெறாமல் அஸத் கல்பராய் நோவு படுகிற சம்சாரிகளுக்கு பரவஸ்து வாஸ்தவ ப்ரகாசகமான
இப் பிரபந்த அப்யாஸ முகத்தாலே-அனந்த கிலேச பாஜகமான சம்சார சாகரம் வற்ற வேணும் என்று சொன்மாலை சூட்டினேன் -என்றுமாம் –
இப்படி விசித்திர பிரபஞ்ச நிர்மாண அநு குணமான ஞான சக்த்யாதி குண வைச்சித்ராதி யுக்தனான ஸ்ரீ ஸர்வேஸ்வரனே
ஜகத் காரணம் என்னும் அனுமானத்தாலே காரண வஸ்துவை நிர்ணயித்தார் யாய்த்து –

ஆர்ஷம் தர்ம உபதேசஞ்ச வேத சாஸ்திர அவிரோதி நா யஸ் தர்க்கேண அநு சந்தத்தே ச தர்மம் வேத நே தர -என்று
வேத சாஸ்திரத்தோடே விருத்தமான தர்க்கத்தை அழித்தது-
அவிருத்தமான தர்க்கத்தை சுவீகரிக்கையாலே இங்கும் அப்படி விரோத பிரசங்கம் சொல்ல இடம் இல்லை –
ந்யாயான் அநு க்ருஹீ தஸ்ய வாக்யஸ் யார்த்த நிஸ் சாய கத்வாத் -என்று இறே ஸ்ரீ பாஷ்ய காரர் அருளிச் செய்தது –
பிருதிவ்யாதி காலாலே லீலா விபூதியை உப லஷிக்கிறது -சுடர் ஆழி -என்று நித்ய விபூதிக்கு உப லக்ஷணம்
அடிக்கே என்று திவ்ய மங்கள விக்ரஹத்துக்கு உப லக்ஷணம் -இப்படி ஸ்வ பக்ஷத்தை சிஷிக்கவே
ஸூந்யமே தத்வம் -என்றும் -நிர் விசேஷ வஸ்துவே தத்வம் என்றும் -விசேஷனாந்தர விசிஷ்டமே தத்வம் என்று
சொல்லப் படுகிற பர பக்ஷங்கள் அர்த்தாத ப்ரதிஷிப்தங்கள் –

——————————————————-

முதல் திருவந்தாதி-பாசுரம் -100 -ஸ்ரீ நம்பிள்ளை படி வியாக்யானம் –
அவதாரிகை –

ஆக –
இப்படிப் பட்டவனைப் பெறுகைக்கு-நமக்குச் செய்ய வேண்டுவது -என் என்னில்
பெறுவதும் அவனையே-பெறுகைக்கு சாதனமும் அவனே என்று –அத்யவசித்துப் போவாய் –என்கிறார் –

ஓரடியும் சாடுதைத்த வொண் மலர்ச் சேவடியும்
ஈரடியும் காணலாம் என்நெஞ்சே ஓரடியில்
தாயவனைக் கேசவனைத் தண் துழாய் மாலை சேர்
மாயவனையே மனத்து வை ———100-

வியாக்யானம் –

ஓரடியும்-
எல்லாரையும் ஈடுபடுத்தி அளந்த கொண்ட ஒரு திருவடிகளும் –

சாடுதைத்த வொண் மலர்ச் சேவடியும் –
சகடாசூர நிரசனம் பண்ணின போக்யமான திருவடியும்
ஒரு செவ்விப் பூவைக் கொண்டோ தான் அத்தை நிரசித்தது –

ஈரடியும் காணலாம் என்நெஞ்சே-
அவ் விரண்டு திருவடிகளும் நமக்குக் காணலாம்
அவ் விரண்டு திருவடிகளும் பிராப்யம் –

என் நெஞ்சே –
காண வேணும் என்று இருக்கிற நெஞ்சே-இதுக்கு உபாயம் ஏது என்னில் –

ஓரடியில் தாயவனைக் –
கீழ்ச் சொன்ன சர்வ ஸூலபமான திருவடிகள் இருக்கிறபடி –

கேசவனைத் –
விரோதி நிரசன சீலனானவனை
கேசி ஹந்தா விறே
திருவடிகளைத் தருவானும்
விரோதியைப் போக்குவானும்
அவனே –
தண் துழாய் மாலை சேர் மாயவனையே –
திருத் துழாய் மாலையாலே அலங்க்ருதனாய்
போக்யதை அளவிறந்து இருந்து உள்ளவனையே
சாதனமாக ஹ்ருதயத்தில் அத்யவசி –

தண் துழாய் -இத்யாதி
ஸூலபனும் அன்றிக்கே
விரோதி போக்காதே ஒழியிலும்
விடப் போகாது –

மாயவனையே –
நாமும் சஹாகாரிகள் என்று இராதே –
மாயவனை அன்றி வேறு ஒன்றை நினையாத படி பண்ண வல்லவன் –

மனத்து வை –
இப்படி அத்யவசிக்க
அனந்தரம்
பிராப்யமாகச் சொல்லுகிற ஈரிரண்டு திருவடிகளையும் காணலாம்
அவற்றை சாஷாத் கரிக்கைக்கு ஒரு தட்டு இல்லை –

வையம் தகளி -இத்யாதி –
சாஷாத்கார அநந்தரம்-பின்னை செய்யுமது என் என்னில்
அவன் திருவடிகளில் நித்யகைங்கர்யத்தைப் பண்ணி-வாழும் அத்தனை என்கிறார் –

——————————————————————————————

பாசுரம் -100– -ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை வியாக்யானம் -ஸ்ரீ அப்பிள்ளை ஸ்வாமிகள் உரையுடன் —

அவன் ஒருவன் உளன் -என்று சொன்னால் உகக்கும் நல்ல நெஞ்சே -பிறர்க்கு நன்மை வேணும் -என்று
எப்போதும் சிந்தித்த படியே இருக்கும் உத்தம புருஷன் -நம்முடைய ரஷணத்தாலே தன் சத்தையாம் படி உளனா மவன் கிடீர்
நாம் உளரான அன்றோடு இலரான அன்றோடு வாசி அற சர்வ காலத்திலும் நம்மை ரஷிக்கையிலே தீஷித்து உளனாய் இருக்குமவன் கிடாய்
தான் புகுரப் புக்கால் ஆணை இட்டு விலக்காதே அத்தை பொருந்தி அநுஸந்திக்குமவர்களுடைய நெஞ்சிலே சாதரமாக
நித்ய வாசம் பண்ணுமவன் கிடாய் –
ஸ்ரீ திருப் பாற் கடலிலே கண் வளர்ந்து அருளினவனும் -ஸ்ரீ திரு மலையிலே நின்று அருளினவனும்
கிடப்பது நிற்பதாய் அங்கு பண்ணின கிருஷியின் பலமாக நம்முடைய ஹிருதயத்திலே வந்து புகுந்து
இட வகைகள் இகழ்ந்திட்டு -என்கிறபடியே அவ்விடங்களை அநாதரித்து சாதரமாக நித்ய வாசம் பண்ணுமவன் என்று புத்தி பண்ணு –

—————————————————————————————————————–

பேறும் அத்தாலே -பெறுவதும் அவன் திருவடிகளை அவனாலே பெறுவது -என்கிறது –

இப்படி மேல் விழுந்து நம்மை ஆதரிக்கிறவனைப் பெறுகைக்கு உபாயம் ஏது என்ன அவனே ப்ராப்யம்
அவனைப் பெறுகைக்கு ப்ராபகமும் அவனே என்று அத்யவசி -என்று திரு உள்ளத்தைக் குறித்து அருளிச் செய்கிறார் –

ஓரடியும் சாடுதைத்த வொண் மலர்ச் சேவடியும்
ஈரடியும் காணலாம் என்நெஞ்சே ஓரடியில்
தாயவனைக் கேசவனைத் தண் துழாய் மாலை சேர்
மாயவனையே மனத்து வை ———100-

ஓரடியும்-லோகத்தை அடங்கலும் தன்னதாக்கின திருவடிகளையும்
சாடுதைத்த வொண் மலர்ச் சேவடியும்–சகடாசூரனை நிரசித்த போக்யமான திருவடியையும்
ஈரடியும் காணலாம் –இவ்விரண்டு திருவடிகளை ப்ராப்யம்
என் நெஞ்சே –காண வேணும் என்று இருக்கிற என்னெஞ்சே -இதுக்கு உபாயம் ஏது என்னில் -அவன் என்கிறது –
ஓரடியில்-தாயவனைக் -ஓர் அடியாலே எல்லாவற்றையும் அளந்த ஸூலபனை
கேசவனைத் -விரோதி நிராசன சீலனானவனை
தண் துழாய் மாலை சேர்-மாயவனையே மனத்து வை —ஸூலபனும் இன்றிக்கே விரோதியைப் போக்குமவனும் இன்றிக்கே
இருக்கிலும் விட ஒண்ணாத போக்யமான மாயவனை -நாம் உன் சஹகாரிகள் என்று இராதே
காண்பதுவும் அவனையே -காட்டுவானும் அவனே –நமக்கு பிரதிபத்தியே உள்ளது –
சாடுத்த ஓர் அடியையும் திரு உலகு அளந்த சேவடியையும் காணலாம் –காண ஒண்ணாதோ என்று இருக்கிற என்னெஞ்சே
தாயவனை -கீழ்ச சொன்ன ஓர் அடி / கேசவனை -சாடுதைத்த திருவடிகளை உடையவனை /
திருவடிகளைத் தருவானும் விரோதியைப் போக்குவானும் /
தண் துழாய்–போக்யதை / மாயவன் -இவன் என்று நினையாதபடி பண்ண வல்லவன் / மனத்து வை -அநுஸந்தி

———————————————————————–

காண வேணும் என்று அபி நிவேசிக்கிற -என்னுடைய நெஞ்சே -ஒரு திருவடியால் ஜகத்தை எல்லாம் அளந்து கொண்ட
சீல ஸுலப்யாதி குணங்களை யுடையவனாய் -கேசி ஹந்தா வாகையால் விரோதிகளை வேறு அறுக்கைக்கு உறுப்பான
ஞான சக்தியாதிகளை யுடையனாய் -ஸூலபனும் அன்றிக்கே விரோதியை வளர்க்கிலும் விட ஒண்ணாத படி
குளிர்ந்த திருத் துழாய் மாலையால் அலங்க்ருதனாயக் கொண்டு நிரதிசய போக்யனாய் ரஷிக்கும் இடத்தில்
சஹாயாந்தரங்களை அபேக்ஷியாத ஆச்சர்ய பூதனு மாயிருக்கிற ஸர்வேஸ்வரனே உபாயம் என்று மனசிலே
அத்யாவசாய புரஸ்சரமாக வைத்துக் கொள்ளு -இப்படி அவனே உபாயம் என்று அத்யவசித்தால் லோகத்தை அளந்து கொண்ட
ஒரு திருவடியையும் -சகடம் முறிந்து விழும்படி உதைத்துத் தள்ளிப் பொகட்டதாய் -அழகிய பூ போலே அதி ஸூ குமாரமான
சிவந்த ஒரு திருவடியுமான இரண்டு திருவடிகளையும் சாஷாத் கரித்து அனுபவிக்கலாம் –

——————————————————————————-

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகம் ஜீயர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ அப்புள்ளார் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம்பிள்ளை ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ முதலியாண்டான் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பொய்கை ஆழ்வார் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: