ஸ்ரீ பின்பு அழகிய பெருமாள் ஜீயர் அருளிச் செய்த -ஸ்ரீ குரு பரம்பரா பிரபாவம் -ஆறாயிரப்படி–ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் / ஸ்ரீ மதுர கவி ஆழ்வார் வைபவம்-

ஸ்ரீ லஷ்மி நாத சமாரம்பாம் நாத யமுனா மத்யமாம் அஸ்மத் ஆச்சார்ய பர்யந்தாம் –
அனைத்து ஆச்சார்யர்களையும் நினைத்து நிதானமாக அனுசந்திக்க வேண்டும் –
அஸ்மத் குருப்யோ சமாரம்பாம் -யதீந்த்ர மத்யமாம் லஷ்மி நாத பர்யந்தாம் குரு பரம்பரை –

————————————

ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் வைபவம் –

தத கலி யுகஸ் யாதவ் வைசாக்யாம் விஸ்வ பாவன
விஷ்ணு பக்தி ப்ரதிஷ்டார்த்தம் சேநேசோ அவதரிஷ்யதி

சேநேச கருணா லப்த திவ்ய மந்த்ர த்வயம் முதா
த்ராவிடாம் நாய வக்தாரம் சடகோப குரும் பஜே

வகுளாபரணம் வந்தே ஜெகதாபரணம் முநிம்
யஸ் ஸ்ருதேர் உத்தரம் பாவஞ் சக்ரே திராவிட பாஷயா

வகுளா லங்க்ருதம் ஸ்ரீமச் சடகோப பத த்வயம்
அஸ்மத் குல தநம் போக்யம் அஸ்து மே மூர்த்தன பூஷணம் –( மூர்த்திநி சந்ததம் )

லாபேக லேர் வாஸர ஏவ ராதே மாஸே விசாகே மஹ நீய தாரே —
ஸூக்ரஸ்ய வாரேஸ் ஜனி விஸ்வதித்யாம் பராங்குசோயம் பகவான் குளீரே –

ஸ்ரீ விஞ்ஞா நதி நோத்தரே அஹ நிகலவ் வர்ஷே ப்ரமாத்யாஹ்வயே
மாஸே மாதவனாம் நி பார்க்கவதி நேருஷே விசாகாபிதே
லக்நே ஸூத்த சதுர்த்தே ஸீதிதியுதே ஸ்ரீமத் குளீரே அபி ச
ஷித்யாம் ப்ராதூரபூத் பராங்குச கவிர் பாக்யோதயோ அஸ்மாத் ருசரம்–

ஆழ்வார்கள் எல்லாரையும் அவயவ புதராக யுடைய நம்மாழ்வார் திருவவதார க்ரமம் இருக்கும்படி எங்கனே என்னில்
அஸ்தி பாண்ட்யேஷு தேதே ஷுகாசிச் ஸ்ரீ நகரீ திஹி -தாம்ர பரணீ நதீ தீரே சாஷாத் திருஷ்டோஹ் யதோஷஜ-என்கிறபடியே
வண்டலம்பும் சோலை வழுதி வள நாட்டிலே –
கங்கா ச யமுனா சைவ ததா கோதா ஸரஸ்வதீ நர்மதா சிந்து காவேரீ தாம்ர பரணீ சரித்வாரா -என்று சொல்லுகிறபடியே
கங்காதி சகல நதிகளிலும் உத்க்ருஷ்ட தமமாகச் சொல்லப் பட்டு இருப்பதான தாமிரபரணி என்கிற பொருநல் ஆற்றங்கரையில்
ஸ்ரீ நகரி என்று ப்ரயாக்தமான -நல்லார் நாவில் குருகூருக்கு நிர்வாஹகரான இவ்வாழ்வார் தாமே –
எந்தை தந்தை தந்தை தந்தைக்கும் முந்தை -என்று அருளிச் செய்த படியே
ஏழாட் காலமும் புறம் தொழாமே-குடி குடி வழி வந்து ஆட் செய்யும் -தொண்டக் குலத்திலே பிறந்து
ஏழாட் காலமும் பழிப்பு இலாராய் இருப்பர் -எங்கனே என்னில்
திரு வழுதி வள நாடர் என்று ஒருவர் -அவர் பிள்ளை -அறம் தாங்கியார் – அவர் பிள்ளை சக்ர பாணியார் -அவர் பிள்ளை அச்யுதர் –
அவர் பிள்ளை செந்தாமரைக் கண்ணர் -அவர் பிள்ளை செங்கண்ணர் -அவர் பிள்ளை பொற் காரியார் -அவர் பிள்ளை காரியார் –
அவர் திருக் குமாரர் நம் மாறன் -என்று இவர்கள் தாம் –

இக் க்ரமம் தன்னில் சந்தான பரம்பரையாய்ப் பழைய அடியாரான இவர்கள் திரு வம்சத்தில் பொற் காரியார் என்கிறவர்
உலகு எல்லாம் வாழும்படி தம்முடைய புத்திரரான காரியாருக்கு விவாஹம் பண்ணுவிப்பதாகத் திரு வண் பரிசாரத்திலே
காரியாரைக் கொண்டு போய் தம் சம்பந்தம் செய்கைக்கு யோக்யராய் வைஷ்ணவ ஸாந்தானிகரான திரு வாழ் மார்பர்
திரு மாளிகையில் எழுந்து அருளி அவரைப் பார்த்து -உம்முடைய புத்ரியான உடைய நங்கையாரை
நம்முடைய புத்திரரான காரியாருக்கு விவாஹம் பண்ணித் தர வேணும் என்று தர்மரும் பிறரும் அறிய பிரசங்கித்துக் கேட்க –
திரு வாழ் மார்பரும் மிகவும் ஸந்துஷ்டராய்
கண்ணாலம் கோடித்து–மத்தளம் கொட்ட -வரி சங்கம் நின்றூத முத்துடைத்தாம நிரை தாழ்ந்த பந்தல் கீழ் -என்கிறபடியே
உபலாளித்துப் பெருப் பெருத்த கண்ணாலங்கள் செய்து உதக பூர்வகமாக உடைய நங்கையாரைக் காரியாருக்கு சமர்ப்பிக்க –
காரியாரும் வெள்ளி வளைக் கைப் பற்ற -என்கிறபடியே பாணி கிரஹணம் பண்ணி –
மற்றும் உண்டான கிரியா விசேஷங்களையும் செய்து –
திரு வண் பரிசாரத்தில் திரு வாழ் மார்பரான எம்பெருமானையும் திருவடி தொழுது மீண்டு
பெரிய வண் குருகூரிலே எழுந்து அருளா நிற்க

பதாகாத்வஜி நீம் ரம்யம் தூர்யோத் குஷ்டநி நாதிதாம் –சிக்த ராஜ பதாம் ரம்யாம் ப்ர கீர்ண குஸூ மோத் கராம் –
பவ்ரை ப்ரத்யுக்தோ தூரம் த்விஜை ஸ் ச புர வாசிபி -என்று சொல்லுகிறபடியே பெருமாள்
ஸ்ரீ மிதிலையில் எழுந்து அருளித் திக்கு நிறை புகழாளனான ஸ்ரீ ஜனக ராஜன் மகளைத் திருமணம் புரிந்து மீண்டு
எழுந்து அருளும் போது திரு அயோத்யையில் உள்ள ப்ராஹ்மணாதி பவ்ர ஜனங்கள் பட்டணத்தை அலங்கரித்து
மங்கள வாத்ய கோஷத்துடன் வந்து எதிர் கொண்டால் போலே –
செம் பொன் மாடத் திரு குருகூரில் உள்ளாரும்-
பூர்ண பொற் குடம் வைத்துப் புறம் எங்கும் தோரணம் நாட்டித் துமிலம் எழப் பறை கொட்டி உபலாளித்து எதிர் கொள்ள —
குன்றம் போல் மணி மாட நீடு திருக் குருகூர் அதனுள் புகுந்து இல்லறம் என்று சிலாக்யமாகச் சொல்லப் பட்டு இருப்பதான
கிருஹஸ்த ஆஸ்ரமத்தில் நியதரான காரியார் சில நாளைக்குப் பின்பு தம்முடைய பத்னியாரான
உடைய நங்கையாரைத் திரு குருகூரில் நின்றும்
பிறந்தகமான திரு வண் பரிசாரத்துக்கு அழைத்துக் கொண்டு போய் மீண்டு வாரா நிற்கச் செய்தே –

தேன் கொள் சோலைத் திருக் குறுங்குடியிலே சென்று -நம்பியைத் தென் குறுங்குடி நின்ற அச் செம் பொனே திகழும்
திரு மூர்த்தியையும் சேவித்து -அடியோங்களுக்கு ஒரு சந்தானம் தந்து அருள வேணும் என்று பிரார்த்திக்க
நம்பியும் – நாமே வந்து பிறக்கிறோம் -என்று அர்ச்சக முகேன வர பிரதானம் பண்ணி அருள –
அவ் வசனம் கேட்டு ப்ரீதராய் நிற்கச் செய்தே -நம்பியும் பூம் தண் மாலைத் தண் துழாயை கிருபையுடனே பிரசாதித்து அருள –
தன் மன்னு நீள் கழல் மேல் தண் துழாய் நமக்கு அன்றி நல்கான் -என்று கொண்டு
துணையோடும் பிரியாதே ஸ்வீ கரித்து மிகவும் உகப்போடே தங்களுக்கு ஆவாஸ ஸ்தானமான நல்லார் பலர் வாழ் குருகூரிலே
வந்து புகுந்து நித்ய வாசம் பண்ணிக் கொண்டு போருகிற அளவிலே உடைய நங்கையார் கர்ப்பவதியாக-
திருமாலால் அருளப்பட்ட சடகோபன் என்னலாம் படி எம்பெருமான்
பார் எல்லாம் உய்யும் படி சேனை முதலியாரை நம்மாழ்வாராக அவதரிக்கும் படி நியோகிக்க
கலியுகம் பிறந்த நாற்பத்து மூன்றாம் நாளான வர்த்தமான பஹுதான்ய வர்ஷத்தில்–
( கர்ப்பத்துக்குள் புகுந்த வருஷம் இது என்றும் அவதரித்த வருஷம் ப்ரமாதி என்றும் கொள்க )
வசந்த ருதுவில் வைகாசி மாதம் சுக்ல பக்ஷம் பவ்ர்ணமி கூடின திரு வைசாக நக்ஷத்திரத்தில்
காவ்யவாசகர கர்க்கட லக்னத்தில் திவ்ய யோக திவ்ய கரணங்களிலே

ஆதித்ய ராம திவாகர அச்யுத பாணுக்கள் உதயத்தில் நீங்காத உள்ளிருள் நீங்கி சோஷியாத பிறவிக் கடல் சோஷித்து
விகசியாத போதில் கமலம் மலரும் படி வகுள பூஷண பாஸ்கரன் உதயம் உண்டாய்த்து
உடைய நங்கையர் ஆகிற பூர்வ ஸந்த்யையிலே

ராதேக லிதிநே லாபே வைசாகே காவ்ய வாஸரே -லக்நே கர்க்கடகே ஸூத தநயம் நாத நாயிகா -என்று
திவ்ய ஸூரி சரித்ரத்திலே சொல்லிற்று இறே

திருவனந்த ஆழ்வானும் வர்ஷாதப நிவாரண அர்த்தமாக இவருக்கு முன்னே
திருப் புளி ஆழ்வாராக வந்து அவதரித்து அருளினார் –

—————————————

ஸ்ரீ மதுர கவி ஆழ்வார் வைபவம்

பாண்ட்ய ஷமாயாம் பிரதிதாவதாரம் சைத்ரஸ்த ஸித்தோடுஜ மூர்த்வ (மூர்த்நி) சூடம் –
ககரம் ச பாஜம் மதுரங்க வீந்த்ரம் சடாரி பக்தம் சரணம் ப்ரபத்யே —

ஹஸ்த ஸ்ததாளத் விதயம் ப்ரபத்யே சடாரி வாக் வ்யாஸ முதார கீர்த்திதம் —
மாதுர்ய ஸம்ஸ்லிஷ்ட கவித்வ யுக்தம் மஹத்வ சம்பாவித புத்தி தத்வம்

யாதே சம்வத்சரவ்கே ஹசதபத ஜநேத்வா பரஸ்யேஸ் வராப்தே சைத்ரே மாசேத் வி சப்தோத்தாதி வசவரே ஸூப்ரபஷே சருஸ்யே —
சித்ராக்யே பார்க்கவீயே குணவதி சதிநே ப்ராதுரா ஸீச் சடாரே ரந்தே வாஸீத் விஜேந்த்ரோ மதுர கவி ரசவ் மாத்ரு குஜ்ஜீவநாய–

மதுர கவிகள் -செல்வம் மல்கி யவன் கிடைத்த திருக் கோளூரிலே —
சைத்ரஸ் ஸ்ரீ மான் அயம் மாச புண்ய புஷ்பித காநந -என்று ஸ்ரீ மத்தாகச் சொல்லப்படுகிற
சித்திரை மாசத்தில் சித்ரா நக்ஷத்ரத்திலே ஸ்ரீ குமுதகணேச அம்சராய்
ஸ்ரீ வகுள பூஷண பாஸ்கர உதயத்துக்கு அருண உதயம் போலே முன்னே திரு வவதரித்து அருளினார்
வேதாத்மகமான பெரிய திருவடி அம்சமாய் என்றும் பாடம்-மேலோர் ஸ்லோகங்களில்
ககாம் ச பாஜம் -என்றும் கணேச குமுதோ நாம்நா -என்றும் இருப்பதால்
இவரை கருட பகவான் -குமுதர் என்ற கணேசர் இருவர் அம்சமாக சொல்வர்

கணேச குமுதோ நாம்நா கவிர் மதுர சம்ஜ்ஞக –சைத்ர மாசி ஸூபே சித்த தாரகாயா மஜாயத –என்று
திவ்ய ஸூரி சரித்ரத்திலே சொல்லிற்று இறே

சாம சாக அத்யயன பூர்வ சிகாவைத்த ப்ராஹ்மண வர்ணே அவதரிக்கையாலே இவருக்கு தத் தத் காலங்களிலே
ஜாத கர்ம -நாம கரண -அன்ன ப்ராசன – சவ்ள உபநயனாதிகளையும் செய்து
அங்கா நிவேதாஸ் ஸத்வாரோ மீமாம்சா நியாய விஸ்தர-புராணான் தர்ம சாஸ்த்ராஞ்ச வித்யாஹ்யேதாஸ் சதுர்த்தச -என்று
சொல்லப்பட்ட சதுர்த்தச வித்யைகளையும் அதிகரிப்பிக்க -அதீத வேத வேதாங்கருமாய் மஹா விரக்தருமான இவர் –
அயோத்யா மதுரா மாயா காசீ காஞ்சீ ஹயவந்திகா புரீ த்வாரவதீ சைவ சப்தைதே முக்திதாயகா -என்று
முக்தி பிரதமாகச் சொல்லப்பட்ட திரு அயோத்தியை முதலான திவ்ய தேசங்களை சேவிக்க எழுந்து அருளினார்

இப்படி இவர் முன்னாக அவதரித்து அருளின ஆழ்வார் -முத்தனைய முறுவல் செய்து மூக்குறிஞ்சி முலை யுணாதே
மவ்வனத்தோடே எழுந்து அருளி இருக்கச் செய்தேயும் வாட்டம் இன்றிக்கே பரிபூர்ணராய் இருக்கிற இந்த ஆச்சர்யத்தை
காரியாரும் -இவரைப் பெற்ற வயிறு உடையாளான உடைய நங்கையாரும் கண்டு –
உன் மனத்தால் என் நினைந்து இருந்தாய் -என்கிறபடியே எம்பெருமான் பக்கலிலே ந்யஸ்த பரராய்க் கொண்டு இருந்து
பத்து நாளும் கடந்த இரண்டா நாள் -சங்க தீர்த்த சமீபேது தாம்ராய தஷிணே தடே -ஸூஸ்திதம் புண்டரீகாக்ஷம்
சங்க சக்ர தரம் ஹரிம் -வரதாபயஹஸ் தஞ்ச ரமயா தரயா ஸஹ நவ நீரதநீ லாபம் பீதவாச ஸம்ஸ்யுதம் -என்று
சொல்லுகிறபடியே திருச் சங்கணித் துறையை உடைத்தான பொருநல் ஆற்றின் தென் கரையிலே
திவ்ய மங்கள விக்ரஹ யுக்தனாய் சங்க சக்ர தரனாய்ப் புண்டரீகாக்ஷனாய் வரத அபய ஹஸ்தனாய்
ஸ்ரீ பூமி நீளா ஸஹிதனாய்க் கொண்டு எழுந்து அருளி இருக்கிற பொலிந்து நின்ற பிரான் திரு முன்பே எடுத்துக் கொண்டு போய்
அப்படிப்பட்ட விக்ரஹத்தை சேவிக்கப் பண்ணி -இவருக்கு மாறன் -என்று திரு நாமம் சாத்தி
திருப் புளி ஆழ்வார் அடியிலே ஆணி பொன்னால் செய்த வண்ணச் சிறுத் தொட்டிலிலே வளர்த்தி இவரை
புத்ர பிரதிபத்தி பண்ணாமல் எங்கள் குடிக்கு அரசே என்ற விசேஷ பிரதிபத்தி பண்ணி சேவித்துக் கொண்டு போர
அப்போது பரமபத நாதனும் சேனாதிபதியை அழைத்து நீர் போய் நம்மாழ்வாருக்கு திரு மந்த்ர மந்த்ரார்த்தங்களையும்
த்ரவிட வேதத்தையும் உபதேசித்து வாரும் -என்ன விஷ்வக் சேனரும் எழுந்து அருளி ஆழ்வாருக்கு
நிகில புருஷார்த்தங்களையும் த்ரவிட வேதங்களையும் உபதேசித்து அருளி திவ்ய ஞான சம்பன்னராக்கி எழுந்து அருளினார் –

இவ்வாழ்வார் தாம் -ஸூ ஞான கந பூர்ணத்வாத் திந்த்ரீணீ மூல ஸம்ஸ்ரய -பால ஆஷோட சாப்தாத்து மூக பாவங்கமிஷ்யதி –
என்று சொல்லுகிறபடியே திருப் புளி ஆழ்வார் அடியிலே பதினாறு திரு நக்ஷத்ரம் அளவாக –
அவன் முகத்து அன்றி விழியேன் -என்று முகிளித நயனருமாய் -ஆருக்கு என் சொல்கேன் என்று மவ்னியுமாய் எழுந்து அருளி இருக்க
இத்தை உடைய நங்கையாரும் காரியாரும் கண்டு இவர் தம்மைப் போன்ற அதிகாரிகளைக் காணாமையாலே
லௌகிகரோடு வார்த்தை சொல்லாது இருக்கிறார் என்று அறியாதே –
திருக் குறுங்குடி நம்பிக்கு நாம் செய்தது என் -என்று சிந்தை கலங்கி இருக்க –
இப்பிரபாவங்களை திரு அயோத்தியை சேவிக்க எழுந்து அருளின ஸ்ரீ மதுர கவிகளும் கேட்டு அருளி இருக்கச் செய்தே
ராத்திரி ஜல சங்கா நிவ்ருத்யர்த்தமாகப் புறப்பட்டவர்
தென் திசையிலே ஸூர்ய உதயம் ஆனால் போலே ஒரு அப்ராக்ருத திவ்ய தேஜஸ்ஸைக் கண்டு இது என் என்று திகைத்து நின்று
ஏதேனும் க்ராம நகரங்கள் வேகிறதோ-காட்டுத் தீயோ -என்று தம்மிலே விசாரித்து அற்றைக்குக் கண் வளர்ந்து அருளினார் –

பின்னையும் இரண்டு மூன்று நாள் இப்படியே கண்டு இது பிராகிருத தேஜஸ் அன்று -அப்ராக்ருத திவ்ய தேஜஸ்ஸாக இருந்தது –
இக்காரணத்தை நாம் பரீஷிப்போம் -என்று பகல் எல்லாம் கண் வளர்ந்து அருளி ராத்ரிகளில் அந்த தேஜஸே குறியாக
அதி த்வரையுடனே மீண்டு எழுந்து அருளி புண்ய க்ஷேத்ரம் தோறும் சோதித்துக் கொண்டு வந்து
ஸ்ரீ ரங்க மதுலம் க்ஷேத்ரம் -என்கிற திருவரங்க பெரு நகரிலே சோதிக்க -அதுக்கும் அப்பாலே தென் திசையிலேயாய் இருக்க
பின்னையும் பூர்வம் போலே த்வரித்து எழுந்து அருளி-மாட மாளிகை சூழ்ந்து அழகாய திருக் குருகூரிலே சென்று
அப்பால் பார்த்து காணாமையாலே -இது இங்கேயாய் இருக்கும் -என்று சோதித்துப் பார்க்க
பத்மாஸ நோப விஷ்டம் பரபத யுகளே நிவிஷ்ட சைதன்யம் பரதத்வ போதமுத்ரம் பரமாசார்யம் பராங்குசம் வந்தே -என்கிறபடியே
ஸூ ஞான கந பூர்ணராய் உறங்காப் புளி நிழல் தன்னிலே முகுளித நயனராய் ஷோடச வார்ஷிகராய்
ஷோடச கலா பூர்ணரான சந்திரனைப் போலே பத்மாசன உபவிஷ்டராய் பரதத்வ போத முத்ரா யுக்தராய்
பராமாச்சார்யரான ஸ்ரீ பராங்குசரைப் பார்த்து

பகவத் அனுபவம் பண்ணிக் கொண்டு -தம்மைக் கடாக்ஷித்தல் -ஒரு ஸ்ரீ ஸூக்தி அருளிச் செய்தல் செய்யக் காணாமையாலே –
இவருக்குச் சைதன்யம் உண்டோ செவி கேட்க்குமோ என்று பரீஷிக்கைக்காக ஒரு குண்டுக்கல்லை எடுத்து அவர் முன்னே திடீர் என்று போட-
இவரும் அது கேட்டு திடுக்கென்று திருக்கண்களை மலர விழித்துப் பார்த்த அளவிலே
ஸ்ரீ மதுர கவிகளும் இவருக்கு வாக்கு உண்டோ இல்லையோ என்று அறியக் கடவோம் என்று அவரைக் குறித்து –
செத்தத்தின் வயிற்றிலே சிறியது பிறந்தால் எத்தைத் தின்று எங்கே கிடக்கும் -என்ன
அத்தைத் தின்று அங்கே கிடக்கும் -என்று ஆழ்வார் அருளிச் செய்ய -ஸ்ரீ மதுர கவிகளும் கேட்டு அருளி –
(செத்தது என்று அசித்து -அது எங்கனே என்னில் அப்ராணவத்தாய் ஜடமாய் இருக்கையாலே அசித்தைச் சொல்கிறது –
அதின் வயிற்றில் சிறியது பிறக்கையாவது சரீரத்தோடு ஆத்மாவுக்கு உண்டான சம்பந்தம்
சிறிதாவது அணு பரிணாமமாய் இருக்கிற ஆத்மாவைச் சொல்லுகிறது –
சரீரத்தோடு ஆத்மாவுக்கு சம்பந்தம் உண்டால் அதுக்கு பாக்கியமும் அசித் கதமாய் இருக்கிற ஸூக துக்கங்கள் –
அத்தைத் தின்று அங்கே கிடக்கையாவது சரீரகதமாய் இருக்கிற ஸூக துக்காதிகளைப் புஜித்துக் கொண்டு
சரீரத்தையே ஆஸ்ரயித்துக் கொண்டு இருக்கை -)
இவர் சர்வஞ்ஞராய் இருந்தார் -இம் மஹாநுபாவரை நாம் அனுவர்த்தித்து உஜ்ஜீவிக்க வேணும் -என்று நினைத்து
மிகவும் ஹ்ருஷ்டராய் -ஆழ்வார் திருவடிகளிலே சாஷ்டாங்க ப்ரணாமமாக தாளும் தடக்கையுமாக விழுந்து சேவித்து –
மேவினேன் அவன் பொன்னடி மெய்ம்மையே -என்று ஆஸ்ரயித்து க்ருதரார்த்தராய் –

பணிந்து அடியேனை அங்கீ கரித்து அருள வேணும் -என்று விண்ணப்பம் செய்ய -ஆழ்வாரும் இவரை விசேஷ கடாக்ஷம்
பண்ணி அருளிப் பஞ்ச ஸம்ஸ்காரமும் பிரசாதித்து அருளி நாம் பாகவத அனுபவத்துக்குப் போக்குவீடாகச் சொல்லும் பாசுரங்களை
நீர் பட்டோலை கொள்ளும் -என்று அருளிச் செய்து அருளினார் -அவ்வளவில்
குரு பாதாம் புஜம் த்யாயேத் குரோர் நாம சதா ஜபேத் -என்கிறபடியே த்ரிவித காரணங்களால் உண்டான
தத் பாதாம்புஜ தியாக -தன் நாம கீர்த்தன-தத் கிங்கர வ்ருத்திகளுமாகவே ஆழ்வாரை சதா அனுபவம் பண்ணிக் கொண்டு
எழுந்து அருளி இருக்கிற அளவிலே
ஆதி தேவோ ஜெகன்நாதோ வாஸூ தேவோ ஜகத் பதி சதுர் புஜஸ் ஸ்யாமளாங்க பரமே வ்யோம்நி திஷ்டதி -என்று
சொல்லுகிறபடியே சர்வ காரண பூதனுமாய் -சர்வ ஸ்வாமியுமாய் -சர்வ நியாந்தாவுமாய் -சர்வ அந்தர்யாமியாய் –
நீல மேனியும் நான்கு தோளும் உடையனுமாய் ஸ்ரீ வைகுண்டத்தில் எழுந்து அருளி இருக்கும் ஸ்ரீ மன் நாராயணனானவன்

ஆழ்வாருக்கு எதிர் விழி கொடுக்க வேணும் என்று திரு உள்ளமான அளவிலே
பெரிய திருவடியும் தம்முடைய பக்ஷபாதம் தோன்ற முன்னே வந்து நிற்க
அதாகதங் கருடமும் புரஸ்ஸ்திதம் மஹா கிரிம் ஜலத இவாருரோஹச -என்றும்
பொலிந்த இருண்ட கார் வானில் மின்னே போல் தோன்றி மலிந்த திரு இருந்த மார்பன் -பொலிந்த கருடன் மேல்
கொண்ட கரியான் -என்றும் சொல்லுகிறபடியே
நித்ய அநபாயினியான பிராட்டி ஸஹிதனாய்ப் பெரிய திருவடி மேல் கொண்டு தோன்றி தன்னுடைய
ஸ்வரூப ரூப குண விபூதி சேஷ்டிதங்களை எல்லாம் யுகபத் ஏவ சாஷாத் கரித்து அனுபவிக்கலாம் படி
ஆழ்வாருக்கு மயர்வற மதி நலம் அருள

ஆழ்வாரும் பொன்னிவர் மேனி மரகதத்தின் பொங்கு இளம் சோதி -என்கிறபடியே
எம்பெருமானுடைய திவ்ய ஆத்ம ஸ்வரூபத்தையும்
தத் ஸ்வரூப பிரகாசகமான திவ்ய மங்கள விக்ரஹத்தையும்
ததாதேயமான திவ்ய குணங்களையும் அனுபவித்து -அவ்வனுப ஜெனித ப்ரீதி உள் அடங்காமல்
ருசோ யஜும் ஷி சாமா நிததை வாதர்வணா நிச -என்கிற வேத த்ரய சாரார்த்தத்தை
திருவிருத்தம் -திருவாசிரியம் பெரிய திருவந்தாதி–என்கிற திவ்ய பிரபந்தங்களாலே அருளிச் செய்தும்
வேதா நாம் சாம வேதோ அஸ்மி -என்று கீத உபநிஷத் ஆச்சார்யன் தானாகச் சொல்லப்பட்ட சாம வேத சாரார்த்தத்தை
சரம ப்ரபந்தமான திருவாய்மொழியாலே அருளிச் செய்தும் –

மிக்க வேதியர் வேதத்தின் உட் பொருள் நிற்கப் பாடி என் நெஞ்சுள் நிறுத்தினான் என்கிறபடியே
தேவு மற்று அறியாத ஸ்ரீ மதுரகவி பிரப்ருதிகளான சஜ் ஜனங்கள் அறியக் கற்று வல்லராம்படி ப்ரதிஷ்டிப்பித்து
ஊரும் நாடும் உலகமும் தம்மைப் போலே யாக்கி புஷ்ப்ப தியாக போக மண்டபம் தொடக்கமான
திவ்ய தேசத்து எம்பெருமான்களும் திருப் புளி ஆழ்வார் அடியிலே எழுந்து அருளி இவருக்குத் திரு முக பிரதானம்
பண்ணித் தாங்களும் எம்பெருமான் உளனாகவே -என்கிறபடியே சத்தை பெற்று நிற்க

நித்ய ஸூரிகளும் ஸ்வேத த்வீப வாசிகளும் இவ்வாழ்வார் வைபவத்தைக் காண்கைக்காக வந்து நிற்க அவர்களை சேவித்து
பொலிக பொலிக என்று மங்களா சாசனம் பண்ணி அவர்கள் வைபவத்தை அறிந்து அனுபவித்த தமக்கு
மாறுளதோ இம் மண்ணின் மிசையே -என்றும்
இனி யாவர் நிகர் அகல் வானத்தே -என்றும்
யான் பெரியன் நீ பெரிய என்பதனை யார் அறிவார் -என்றும்
எம்பெருமானோடே மார் தட்டி உபய விபூதியிலும் தமக்கு சத்ருசர் இல்லாதவராய்
ஒருவராலும் அறிய அறியதான ப்ரபாவத்தை உடையராய்

உண்ணும் சோறு பருகும் நீர் தின்னும் வெற்றிலை எல்லாம் கண்ணன் -என்று
பால்யாத் ப்ரப்ருதி -என்று பகவத் குண ஏக தாரகராய்
ப்ராப்யஸ்ய ப்ரஹ்மணோ ரூபம் ப்ராப்துஸ் ச ப்ரத்யகாத்மந ப்ராப்யுபாயம் பலம் ப்ராப்தேஸ் ததா பிராப்தி விரோதி ச –
வதந்தி சகலா வேதாஸ் ச இதிஹாச புராணகா -என்று சகல வேத சாஸ்திரங்களிலும்
சார தமமாகச் சொல்லப்படுகிற அர்த்த பஞ்சகத்தையும்
த்வயாத் பரதரம் நாஸ்தி மந்த்ரம் வேதேஷ் வபித்விஜ-என்று மந்த்ர ஸ்ரேஷ்டமாகச் சொல்லப்படுகிற
சர்வ வேத ஸாஸ்த்ர சார பூத சரணாகதி மந்த்ரார்த்தையும்
சரம திவ்ய பிரபந்தமான திருவாய் மொழியால் ஸூ வ்யக்தமாம் படி அருளிச் செய்து
தர்சனம் பரபக்திஸ் ஸ்யாத் பரஞானந்து சங்கமம் புநர் விஸ்லேஷ பீருத்வம் பரமா பக்தி ருச்யதே -என்கிறபடியே
பரபக்தி பரஞான பரம பக்தியை யுடையராய்க் கொண்டு தொண்டர்க்கு அமுது உண்ணச் சொல் மாலைகள்
அருளிச் செய்து அவா அற்று வீடு பெற்று அருளினார் –

அநந்தரம் -திருமால் திருப்பேர் வல்லார் அடிக் கண்ணி சூடிய மாறன் என்கிற திருக் குருகூர் நம்பிக்கு பிரதம சிஷ்யரான
மதுர கவிகள் ப்ரபந்ந ஜன கூடஸ்தரான ஸ்வ ஆச்சார்ய வைபவத்தை -கண்ணி நுண் சிறுத்த தாம்பு -என்கிற
திவ்ய பிரபந்தத்தாலே அருளிச் செய்து பஞ்சம உபாய நிஷ்டரான முமுஷுக்களுக்கு உபகரித்து அருளி
அர்ச்சா ரூபமான ஆழ்வார் விக்ரஹத்தையும் எறி அருள பண்ணி அவருக்கு நித்ய பக்ஷ மாச அயன சம்வத்சர உத்சவங்களை
எல்லாம் மஹா உத்சவமாகத் தாழ்வற நடத்திக் கொண்டு
வேதம் தமிழ் செய்த பெருமாள் வந்தார்
திருவாய் மொழிப் பெருமாள் வந்தார்
திரு நகரிப் பெருமாள் வந்தார்
திரு வழுதி வள நாடர் வந்தார்
திருக் குருகூர் நகர் நம்பி வந்தார்
திருக் காரி மாறர் வந்தார்
ஸ்ரீ சடகோபர் வந்தார்

ஸ்ரீ பராங்குசர் வந்தார் என்று பல சிஹ்னங்கள் பரிமாற-
அவ்வளவில் சங்கத்தார் சிஷ்யர்கள் வந்து எங்கள் சங்கத்தாரோடே தர்க்கித்து
ஜெயித்துச் சங்கப் பலகை ஏறினால் ஒழிய -வேதம் தமிழ் செய்த பெருமாள் -என்று விருது பிடிக்க ஒட்டோம் என்று தடுக்க
ஸ்ரீ மதுரகவிகளும் அதுந்யாயமாம் -எங்கள் ஆழ்வார் எங்கும் எழுந்து அருளார் –
அவர் திவ்ய ஸூக்திக்குச் சங்கப்பலகை இடம் கொடுத்ததாகில் அவருக்கு இடம் கொடுத்ததாம்-என்று சொல்லி
ஒரு சிறு முறியிலே-கண்ணன் கழலிணை -என்று எழுதி இச் சிறு முறியை சங்கப் பலகையின் மேல் வையுங்கோள்-என்று
அவர்கள் கையிலே கொடுக்க அவர்களும் போய் இவ்விசேஷத்தைச் சங்கத்தாருக்குச் சொல்லி அச் சிறு முறியை
சங்கப் பலகையின் மேல் வைக்க அக்காலத்திலே தென் மதுரையிலே சங்கத்தாரோடே சேர் முன்னூறு தமிழ்ப் புலவர்
சங்கப் பலகை ஏறி இருக்க அப்பலகை அவர்கள் எல்லாரையும் எடுத்துக் கவிழ்த்துப் போட்டு
ஆழ்வார் திவ்ய ஸூக்திச் சிறு முறி ஒன்றையுமே தரித்துக் கொண்டு நிற்க இத்தைக் கண்டு சங்கத் தலைவனும் பயப்பட்டு
ஈ யாடுவதோ கருடற்கு எதிரே
இரவிக்கு எதிரே மின்மினி ஆடுவதோ
நாய் ஆடுவதோ வுறும் இப் புலி முன்
நரி கேசரி முன் நடை யாடுவதோ
பேய் ஆடுவதோ எழில் அழகு ஊர்வசி முன்
பெருமான் அடி சேர் வகுளாபரணன் ஓர் ஆயிர மா மறையின் தமிழில் ஒரு சொல் பொறுமோ உலகில் கவியே
(பெருமான் வகுளா பரணன் தரு சொல் ஓர் ஆயிர மா மறையின் பொருளின் இந்த ஒரு சொல் பொருமோ-பாடாந்தரம் )
என்று ஆழ்வார் விஷயமாக கவி சொல்லி அபராத ஷாமணம் பண்ணிக் கொண்டான் –
பின்னையும் அங்குக் கிடந்த தமிழ் புலவர் அடைய ப்ரத்யேகம் கவி சொல்லி அபராத ஷாமணம் பண்ணிக் கொண்டார்கள்
இப்படி குரும் பிரகாசயேத் தீமாந் என்கிறபடியே ஸ்வ ஆச்சார்யரான ஸ்ரீ பராங்குசருடைய வைபவத்தை
ஊரும் நாடும் உலகும் எல்லாம் அறியும்படி பிரகாசிப்பித்துக் கொண்டு
ஸ்ரீ மதுரகவிகள் சிலகாலம் எழுந்து அருளி இருந்து லோகத்தை வாழ்வித்து அருளினார் –

——————————————-

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பின்பழகிய பெருமாள் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ நம் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நஞ்சீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பூர்வாச்சார்யர்கள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ ஆழ்வார்கள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: