ஸ்ரீ விஷ்ணு சித்த விஜயம் -வேத வேதாந்த நிர்ணயத்தில் சாரம் –

ஸ்ரீ வேதாந்த விழுப்பொருளின் மேலிருந்த விளக்கே ஸ்ரீ வாஸூதேவன் –

ஸ்ரீ மன் நாராயணனே பர ப்ரஹ்மம்

பரத்வ நிர்ணயம் வேத புருஷனே பண்ணி அருளினான்
ப்ரஹ்மா சம்பு குபேர -இவர்களும் பாகவத கோஷ்டியிலே-கேஸவனே காரண வஸ்து என்று காட்டி அருளியதால் அன்றோ –
ஸ்ரீ பராசர மகரிஷி ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணத்திலும் ஸ்ரீ வால்மீகி மகரிஷி ஸ்ரீ ராமாயணத்திலும்
ஸ்ரீ வேத வியாச மகரிஷி ஸ்ரீ மத் பாகவதம் ஸ்ரீ மஹா பாரதம் ஸ்ரீ ஹரி வம்சம் இத்யாதிகளிலும்
ஸ்ரீ பிருகு மகரிஷி -பிரமபுத்ரர் -பரிஷீத்து பாத கமலங்களால் புடைத்து நாராயணனே பரன் என்பதை சாதித்தார்-
அவஜாநந்தி மாம் மூடா மானுஷீம் தநும் ஆஸ்ரிதம் – என்று வெறுப்புற்ற ஸ்ரீ கிருஷ்ணன்
ஸ்ரீ விஷ்ணு சித்த ஸ்ரீ விப்ர நாராயண ஸ்ரீ பக்திசார ஸ்ரீ பராங்குச ஸ்ரீ பரகாலாதிகளை அவதரிப்பித்து அருளி
அருளிச் செயல்கள் மூலம் பரத்வத்தை பிரகாசப்படுத்தினார்

ஸ்ரீ விஷ்ணு சித்தர் குருமுகமாக அத்யயனம் செய்த நான்கு வேதங்களையும் –
அநந்தா வை வேதா -என்று அத்யயனம் பண்ணாத எல்லா வேதங்களையும் ஓன்று விடாமல்
பிராஹ வேதான் அசேஷான் -என்கிறபடியே
வேண்டிய வேதங்கள் ஓதி பரத்வ நிர்ணயம் செய்து அருளி பொங்கும் பரிவாலே மங்களா சாசனம் செய்து பெரியாழ்வார் ஆனார்
மறந்தும் புறம் தொழா மாந்தர்கள் மனத்தே மறைந்து மன்னி உறைகின்ற மாதவன் விஜயமே ஸ்ரீ விஷ்ணு சித்த விஜயமாகும்

அஹமேவ பரம் தத்வம் -ஆறு வார்த்தையுள் பிரதானம் –
நாட்டில் பிறந்தவர் நாரணற்கு ஆள் அன்றி ஆவரே-
வணங்கும் துறைகள் பல பலவாக்கி மதி விகற்பால்
பிணங்கும் சமயம் பல பலவாக்கி அவை அவை தோறும்
அங்கும் பலபலவாக்கி நின் மூர்த்தி பரப்பி வைத்தாய் -என்றபடி நாட்டினான் தெய்வம் எங்கும்
ஆகாசாத் பதிதம் தோயம் யதா கச்சதி சாகரம் சர்வ தேவ நமஸ்காரம் கேஸவம் பிரதி கச்சதி –
நும் இன் கவி கொண்டு நும் நும் இட்டா தெய்வம் ஏத்தினால் செம்மின் சுடர் முடி என் திரு மாலுக்குச் சேருமே –

சாக்கியம் கற்றோம் சமண் கற்றோம் சங்கரனார் ஆக்கிய ஆகம நூல் ஆராய்ந்தோம் -பாக்கியத்தால்
செங்கட் கரியானைச் சேர்ந்து யாம் தீதிலோம் எங்கட்க்கு அறியாது ஓன்று இல் –திரு மழிசைப் பிரான்
நான்முகனை நாராயணன் படைத்தான் -நான்முகனும் தான் முகமாய்ச் சங்கரனைத் தான் படைத்தான் –
காட்டினான் திருவரங்கம் உய்பவர்க்கு உய்யும் வண்ணம்

நாராயண பரம் ப்ரஹ்ம தத்வம் நாராயண பர நாராயண பரோ ஜ்யோதி ஆத்மா நாராயண பர
யச்ச கிஞ்சித் ஜகத் யஸ்மின் த்ருஸ்யதே ஸ்ரூயதே அபி வா அந்தர் பஹிஸ்த
தத் சர்வம் வ்யாபியா நாராயண ஸ்தித -தைத்ரியம் –

ப்ருஹத்வாத் ப்ரும்ஹணத்வாத் ச தத் ப்ரஹமேத்யபி தீயதே

ப்ரஹ்ம சப்தேந ச ஸ்வபாவதோ நிரஸ்த நிகில தோஷ -அனவதிக அதிசய அஸங்க்யேய கல்யாண குண கண
புருஷோத்தம அபிதீயதே – ஸ்ரீ பாஷ்ய ஸ்ரீ ஸூக்திகள்

ப்ருஹத்வம் ச ஸ்வரூபேண குணை ச யத்ர அனவதிக அதிசயம் ச அஸ்ய முக்ய அர்த்த சச சர்வேஸ்வர ஏவ
அதோ ப்ரஹ்ம சப்த தத்ரைவ முக்ய வ்ருத்த தஸ்மாத் அந்யத்ர தத் குண லேச யோகாத் ஒவ்பசாரிக –பகவச் சப்தவத்

ச விஷ்ணு ஆஹா ஹி
தம் ப்ரஹ்மேத்யா சஷதே தம் ப்ரஹ்மேத் யா சஷதே

நாராயணாய வித்மஹே வா ஸூ தேவாய தீ மஹி தந்நோ விஷ்ணு ப்ரசோதயாத்

ஸ்வரூபத தர்மதேவா அந்யாதாத்வம் கச்சத் போக்ய போக்த்ரு ரூபம் வஸ்து ஜாதம் —

யா ஆத்ம நி திஷ்டன் –ஆத்மந அந்தர –திலே தைலம் திஷ்டதி போலே -அணுவினைச் சதகூறிட்ட கோணிலும் உளன் –

—————————-

ஸ்ரீ மன் நாராயணனே சர்வ காரண புருஷன் –

யதோ வா இமானி பூதாநி ஜாயந்தே -யேந ஜாதாநி ஜீவந்தி -யத் பிரயந்த்யபி சம்விசந்தி
தத் விஜிஜ்ஞா ஸஸ்வ தத் ப்ரஹ்மேதி–தைத்ரீயம் -வருணன் தன் குமாரன் பிருகுவுக்கு உபதேசம்
பிரயந்தி -லயம் / யபி சம்விசந்தி-மோக்ஷத்தில் எவன் இடம் சென்று சேருமோ /

ஸர்வதா சர்வ க்ருத சர்வ பரமாத் மேத்யுதாஹ்ருத-மஹா உபநிஷத்

அதாகோ வேத யத ஆப பூவ இயம் விஸ் ருஷ்டிர் யத ஆப பூவ யதி வா ததே யதி வா ந யோ அஸ்யாத்

யஷ பரமே வ்யோமன் சோ அங்க வேதி யதிவா ந வேத -கிம் ஸ்வித் வநம் க உ ச வ்ருஷ ஆஸீத்
யதோ த்யாவா ப்ருதிவீ நிஷ்டதஷு மனீஷீனோ மனசா ப்ருச்ச தேது தத்
யத் அத்ய திஷ்டத் புவநாநி தாரயன் ப்ரஹ்ம வனம் ப்ரஹ்ம ச வ்ருஷ ஆஸீத் –ப்ரஹமாத் யதிஷ்டத் புவநாநி தாரயன் —
ப்ரஹ்மமே வனம் வ்ருக்ஷம் -தரித்து -நியமித்து -ரக்ஷித்து போஷித்து -ஆனால் அறியமுடியாமல்

யாதோ வாசோ நிவர்த்தந்தே அப்ராப்ய மனசா ஸஹ
யஸ்யாமதம் தஸ்ய மதம் மதம் யஸ்ய ந வேத ச அவிஞ்ஞாதம் விஜாநதாம் விஞ்ஞாதம் அவிஜாநதாம்

விஸ்வம் நாராயணம் தேவம் அக்ஷரம் பரமம் ப்ரபும் விஸ்வத பரமம் நித்யம் விஸ்வம் நாராயணம் ஹரிம்
விஸ்மேவதம் புருஷஸ் தத் விஸ்வம் உப ஜீவதி –
தத் விஷ்ணோ பரமம் பதம் சதா பஸ்யந்தி ஸூரய
சர்வம் விஷ்ணுமயம் ஜகத்
பஹுஸ்யாம் ப்ரஜாயேய
ஆஜீவ்யஸ் சர்வ பூதா நாம் ப்ரஹ்ம வ்ருஷஸ் சநாதந ஏதத் ப்ரஹ்ம வனம் சைவ ப்ரஹ்ம வ்ருஷஸ்ய
தஸ்ய தத் -ஸ்ரீ நரஸிம்ஹ புராணம் –

அத புருஷோ ஹ வை நாராயணோ அகாமயத ப்ரஜாஸ் ஸ்ருஜேயேதி நாராயணாத் ப்ரானோ ஜாயதே
மனஸ் ஸர்வேந்த்ரியானி ச கம் வாயுர் ஜ்யோதிர் ஆப ப்ருத்வீ விஸ்வஸ்ய தாரிணீ
நாராயணாத் ப்ரஹ்மா ஜாயதே நாராயணாத் ருத்ரோ ஜாயதே நாராயணாத் இந்த்ரோ ஜாயதே
நாராயணாத் பிரஜாபதி ப்ரஜாயதே
நாராயணாத் துவாதச ஆதித்யா ருத்ரா வசவஸ் சர்வாணி சந்தாம்ஸி
நாராயணா தேவ ஸமுத்பத்யந்தே நாராயணாத் ப்ரவர்த்தந்தே
நாராயணே பிரலீ யந்தே
ஏதத் ருக்வேத சிரோதீதே—சர்வ பூதஸ்த மேகம் வை நாராயணம் காரண புருஷம் அகாரணம் பரம் ப்ரஹ்மோம்
ஏதத் அதர்வ சிரோதீதே –நாராயண உபநிஷத்

விரூபாஷாய ப்ரஹ்மண புத்ராய ஜ்யேஷ்டாய ஸ்ரேஷ்டாய சாந்தோக்யம்

யோ ப்ரஹ்மாணம் விததாதி பூர்வம் யோவை வேதாம்ச்ச ப்ரஹினோதி தஸ்மை

யோ ப்ரஹ்மாணம் விததாதி பூர்வம் –முமுஷுர்வை சரணம் அஹம் ப்ரபத்யே

அத புநரேவ நாராயணஸ் சோந்யத் காமோ மனசா தியாயத தஸ்ய த்யாநாந் தஸ்ய லலாடாத் ஸ்வேதோபதத் தா இமா
ப்ரததா ஆப தத் தேஜோ ஹிரண்ய மண்டம் தத்ர ப்ரஹ்மா சதுர்முகோ ஜாயதே –மஹா உபநிஷத்
புநரேவ நாராயணஸ் சோந்யத் காமோ மனசா தியாயத தஸ்ய த்யாநாந் தஸ்ய
லலாடாத் த்ர்யஷச் சூல பாணி புருஷோ ஜாயதே -மஹா உபநிஷத்
இச்சாமாத்ரம் ப்ரபோஸ் ஸ்ருஷ்ட்டி

ஏகோ ஹா வை நாராயண ஆஸீத் ந ப்ரஹ்மா நேசாநோ நாபோ நாக் நீஷோமவ் நேமே த்யாவா ப்ருத்வீ
ந நக்ஷத்ராணீ ந ஸூர்யோ ந சந்த்ரமா ச ஏகாகீ நரமேத –

லோகாவத்து லீலா கைவல்யம்

சிவ ஏவ ஸ்வயம் சாஷாத் அயம் ப்ரஹ்ம விதுத்தம -ப்ரஹ்ம ஞானி சிவன் என்றவாறு

நைவேஹ கிஞ்சன அக்ர ஆஸீத் அமூலம் அநாதாரா இமா பிரஜா ப்ரஜாயந்தே திவ்யோ தேவ ஏகோ நாராயண -ஸூ பால உபநிஷத்

பால்யே ச திஷ்டா சேத் பாலஸ்ய பாவ அசங்க நிரவத்யோ மவ்நேந பாண்டித்யேந நிரதிகார தயா உபலப்யதே–என்று
ஞானி பாலனைப் போலே -சங்கம் இல்லாமல் குற்றம் இல்லாமல் மௌனியாகவும் பண்டிதனாகவும் மற்றவர்களை
அதிகாரம் செய்யாதவனாகவும் இருப்பான் ஆலினிலை பாலகனாக -பர ப்ரஹ்மத்தை பற்றியே உபதேசிப்பதால் ஸூ பால உபநிஷத்
பீஜ ப்ரஹ்மம் -சகலத்துக்கும் சகல வித காரணன்

சதேவ சோம்ய இதம் ஆக்ர ஆஸீத் ஏகமேவ அத்விதீயம்–சத்விதியை
ததாஹு கிந்தத் ஆஸீத் தஸ்மை ஹோவாச ந சன்னா சன்ன சத சதிதி தஸ்மாத் தமஸ் சஞ்ஜாயதே
தமஸோ பூதாதி பூதாதே ராகாசம் ஆகாசாத் வாயு வாயோர் அக்னி அக்நேராப அத்ப்ய ப்ருத்வீ
ததண்டம் சமபவத் சம்வத்சர மாத்ர முஷித்வா த்விதா அகரோத்
அதஸ்தாத் பூமிம் உபரிஷ்டாத் ஆகாசம் மத்யே புருஷோ திவ்ய சஹஸ்ர சீர்ஷா புருஷஸ் சஹஸ்ராக்ஷஸ் சஹஸ்ர பாத்
சஹஸ்ர பாஹுரிதி சோக்ரே பூதா நாம் ம்ருத்யும் அஸ்ருஜத் த்ரயக்ஷரம் த்ரி சிரஸ்கம் த்ரி பாதம் கண்ட பரசும் தஸ்ய
ப்ரஹ்மாபி பீதி –அபி வததி —லலாடாத் க்ரோதஜோ ருத்ரோ ஜாயதே -புருஷ ஸூ க்த ஸ்ரீ ஸூ க்தி ஸூ பால உபநிஷத்தில்

தாதா விதாதா கர்த்தா விகர்த்தா திவ்யோ தேவ ஏக ஏவ நாராயண –உத்பவஸ் சம்பவோ திவ்யோ ஏகோ நாராயண
மாதா பிதா பிராதா நிவாஸஸ் சரணம் ஸூஹ்ருத் கதிர் நாராயண
தாதா–தரிப்பவன் -மம யோநிர் மஹத் ப்ரஹ்ம தஸ்மிந் கர்ப்பம் ததாம் யஹம் -ஸ்ரீ கீதை
கடல் அரையன் விழுங்காமல் தான் விழுங்கி உய்யக் கொண்ட கொற்றப் போர் ஆழியான்
குணம் பரவாச் சிறு தொண்டர் கொடியவாறே
எம்பெருமான் உண்டு உமிழ்ந்த எச்சில் தேவர்
விதாதா -விதிப்பவன் -கர்ம அனுகுணமாக ஸ்ருஷ்ட்டியை விதிப்பவன்
விசித்ரா தேஹ சம்பந்தி
கர்த்தா காரயிதா சைவ ப்ரேரகச் ச அநுமோ -செய்பவன் -செய்விப்பவன் -தூண்டுபவன் -ஆமோதிப்பவன் -நான்கும்
ஸர்வஸ்ய சாஹம் ஹ்ருதி சந்நிவிஷ்ட-ஸ்ரீ கீதை
அந்தப்ரவிஷ்டா சாஸ்தா ஜனா நாம் –
தீ மனம் கெடுத்தாய்
மருவித் தொழும் மனமே தந்தாய்
விகர்த்தா -விகாரம் அடையச் செய்பவன் /
விகாரம் அடைபவன் -அவிகாராய என்றாலும் ஆஸ்ரிதர் துக்கம் கண்டு -பர துக்க துக்கித்வம் உண்டே
வ்யஸநேஷூ மநுஷ்யானாம் ப்ருசம் பவதி துக்கிதா
விகர்த்தா-கோப ரூபமான விகாரம் -காலாக்னி சத்ருச க்ரோத – கோபம் ஆஹாரயத் தீவிரம் -கோபஸ்ய வசம் ஏயிவான்/
அவதரித்துச் செய்த ஆனைத் தோழிகள் எல்லாம் பாகவத அபசாரம் பொறாமையே

பெற்ற தாய் நீயே பிறப்பித்த தந்தை நீ மற்றை யாராவாரும் நீ
தாய் தந்தை எவ்வுயிக்கும் தான்
பித்ரு மாத்ரு ஸூ தா ப்ராத்ரு தாரா மித்திராத யோபி வா ஏகைக பல லாபாய சர்வ லாபாய கேசவ
பிதரம் மாதரம் தாரான் புத்ரான் பந்தூன் ஸகீன் குரூன் ரத்நாநி தந தான்யானி ஷேத்ராணி ச க்ருஹாணி ச
சர்வ தர்மாம்ஸ் ச ஸந்த்யஜ்ய சர்வ காமம்ஸ் ச ச அக்ஷரான் லோக விக்ராந்த சரணவ் சரணம் தே வ்ரஜம் விபோ
த்வமேவ மாதா ச பிதா த்வமேவ த்வமேவ பந்துச் ச குருஸ் த்வமேவ
த்வமேவ வித்யா த்ரவிணம் த்வமேவ த்வமேவ சர்வம் மம தேவ தேவ
த்வம் மாதா சர்வ லோகா நாம் தேவ தேவோ ஹரி பிரபு -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -என்று இருக்க இவனை மாதா என்பது
ஜகத் வியாபார வர்ஜம் -படியே
தன் இச்சையால் மாத்ருத் வத்தை அவளுக்கு அளிக்கிறான்
ஆகவே ஈஸ்வரீம் சர்வ பூதா நாம் -அஸ்யேசாநா

பிராதாவின் ஏற்றத்தை -ஜ்யேஷ்டஸ் பிராது பிதுஸ் சம
தேசே தேசே களத்ராணி தேசே தேசே ச பாந்தவா தம் து தேசம் ந பச்யாமி யத்ர பிராதா சகோதர
அஹம் தாவன் மஹாராஜே பித்ருத்வம் நோப லக்ஷயே பிராதா பர்த்தா ச பந்துச்ச பிதா ச மம ராகவ -இளைய பெருமாள் வார்த்தை
இதற்கு கோவிந்தராஜர் வியாக்யானம்
ஏதே ந பரமை காந்திபி ப்ராக்ருத பித்ராதய பரித்யாஜ்யா பகவான் ஏவ நிருபாதிக பிதா பர்த்தா பந்துஸ் சேத் யுக்தம் -என்பர்

நிவாஸ –ஸர்வத்ர அசவ் சமஸ்தம்ச வஸத்யத்ரேதி வை யதி ததஸ் ச வாஸூ தேவேதி வித்வத்பி பரிபட்யதே
வாச நாத் வாஸூ தேவஸ்ய வாசிதம் தே ஜெகத்ரயம் சர்வ பூத நிவாசோஸி வாஸூ தேவ நமஸ்துதே -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்
உடல்மிசை உயிர் எனக் கரந்து எங்கும் பரந்துளன் –
த்வா ஸூபர்ணா சயுஜா சகாய சமானம் வ்ருக்ஷம் பரிஷஸ்வ ஜாத தயோர் அந்ய பிப்பலம் ஸ்வாது அத்தி அநஸ்நந் அந்யோ அபிசாகதீதி

நமோ நாராயணா யேதி மந்த்ரஸ் ஸர்வார்த்த சாதக
நாராயணேதி மந்த்ரோஸ்தி வாக் அஸ்தி வசவர்த்தி நீ ததாபி நரகே கோரே பதந்தீதி கிம் அத்புதம்
நா வாயில் உண்டே நமோ நாரணா என்று ஓவாது உரைக்கும் உரை உண்டே
மூவாத மாக் கதிக் கண் செல்லும் வகை யுண்டே என் ஒருவர் தீக்கதிக் கண் செல்லும் திறம்
ஸூஹ்ருத் -மம ப்ராணா ஹி பாண்டவா –யஸ்ய மந்த்ரீ ச கோப்தா ச ஸூஹ்ருத் சைவ ஜனார்த்தன –

கதி -நற்கதி -அர்ச்சிராதிகதி -கதிம் இச்சேத் ஜனார்த்தன -இடறினவன் அம்மே என்னுமா போலே அன்றோ –
துஞ்சும் போது அழைமின் துயர் வரில் நினைமின் துயர் இலீர் சொல்லிலும் நன்றாம்
நஞ்சு தான் கண்டீர் நம்முடை வினைக்கு நாராயணா என்னும் நாமம்
ததேவ லக்னம் ஸூதி நம் ததேவ தாரா பலம் சந்த்ர பலம் ததேவ வித்யா பலம் தைவ பலம் ததேவ லஷ்மீ பதேர் அங்க்ரி யுகம் ஸ்மராமி
இதுவே ஆத்மாம்ருதம் -அம்ருதத்வம் அஸ்நுதே -நச புநர் ஆவர்த்ததே-ஸ்ராவண மனன அனுசந்தான தசைகளில் ஆராவமுதம்
திரு நாரணன் தாள் காலம் பெறச் சிந்தித்து உய்ம்மினோ
யத் ப்ரஹ்ம கல்ப நியுதாநுப வேப்ய நாஸ்யம் தத் கில்பிஷம் ஸ்ருஜதி ஐந்துரிஹ க்ஷணார்த்தே–
அரை க்ஷணத்தில் ப்ரஹ்ம கல்பங்கள் அனுபவித்தும் நசிக்க முடியாத பாபங்கள் பண்ணுகிறோம்
ந கிஞ்சித் பர்வதா பாரம் ந பாரம் சப்த சாகரம் ஸ்வாமி த்ரோஹம் இதம் பாரம் பாரம் விச்வாஸகாதகம்
தாந் ம்ருதா நபி க்ரவ்யாதா க்ருதக்நாந் நோப புஞ்சதே -செய்ந்நன்றி மறந்தவர்கள் –
கழுகும் உண்ணாமல் -புள் கவ்வ கிடக்கின்றார்களே
மீண்டார் பாய்ந்து உண்ணும் சோற்றை விலக்கி நாய்க்கு இடுமின்னீரே
நந்தந்த்யுதித ஆதித்யே நந்தந்த்யஸ்தமிதே ரவவ் ஆத்மநோ நாவ புத்த்யந்தே மனுஷ்யா ஜீவித ஷயம் –ஸ்ரீ ராமாயணம் –

மேரு மந்த்ர மாத்ரோபி ராசி பாபஸ்ய கர்மண கேஸவம் வைத்யம் ஆசாத்ய துர் வியாதிரிவ நஸ்யதி -பாப ஸமூஹம் அழியும்
குலம் தரும் செல்வம் தந்திடும் –நாராயணா என்னும் நாமம் –
கிருஷ்ண கிருஷ்ண ஜெகந்நாத ஜானே த்வாம் புருஷோத்தமன் -ருத்ரன் வாணன் கை கழித்த பின்பே உணர்ந்தான்
ந ஹி பாலன ஸாமர்த்யம் ருதே ஸர்வேஸ்வரம் ஹரிம்

———————–

புருஷ ஸூக்தம் -சர்வ தேச சர்வ கால சர்வ அவஸ்தை வ்யாப்தியும் சொல்லுமே
சஹஸ்ர சீர்ஷா -சிரஸ் ஞானம் -போதன -மனன -ஸ்ரவண -ஸ்பர்சன -தர்சன-ரசன -க்ராண –
ஞானாநி -ஸ்ருதாநி -பவந்தீத்யத சிரஸ் -அபரிமித அறிவு சர்வஞ்ஞான் -அனந்தன் என்றவாறு
சஹஸ்ர பாத -கர்மேந்த்ரியங்களுக்கு உப லக்ஷணம் -சர்வ சக்தன் -அச்யுதன்-என்றவாறு
பராஸ்ய சக்திர் விவிதை வஸ் ரூயதே ஸ்வாபாவிகீ ஞான பல க்ரியா ச —
சகல பிராணிகள் அவயங்களும் தனக்கு சேஷம் என்றுமாம் -ஹ்ருஷீ கேசன் -நியமிப்பவன் –

வாய் அவனை அல்லது வாழ்த்தாது -கை உலகம் தாயவனை அல்லது தாம் தொழா –
பேய் முலை நஞ்சு ஊணாக உண்டான் உருவோடு பேர் அல்லால் கானா கண் கேளா செவி
அசாதாரண திவ்ய மங்கள விக்ரஹம் அன்றோ
தோள்கள் ஆயிரத்தாய் முடிகள் ஆயிரத்தாய் துணை மலர்க் கண்கள் ஆயிரத்தாய் தாள்கள் ஆயிரத்தாய்

பகவான் இதி சப்தோயம் ததா புருஷ இத்யபி நிருபாதீ ச வர்த்ததே வாஸூதேவே சநாதாநே
ச ஏவ வாஸூதேவோ சவ் சாஷாத் புருஷ உச்யதே ஸ்த்ரீ பிராயம் இதரத் சர்வம் ஜகத் ப்ரஹ்ம புரஸ் சரம் -பாத்ம புராணம்
யஸ்மாத் ஷரமதீ தோஹம் அக்ஷராதபி சோத்தம தஸ்மாத் வேதே ச லோகே ச பிரதித புருஷோத்தம –ஸ்ரீ கீதை
ச பூமிம் விஸ்வதோ வ்ருத்வா தாசங்குலம்-அவன் ஸ்வரூபத்தில் ஏக தேசத்தில் ப்ரஹ்மாண்டங்கள் -இத்தால் தேச அபரிச்சேத்யம்
இதம் சர்வம் -வஸ்து அபரிச்சேத்யம்
த்விதீயயா சாஸ்ய விஷ்ணோ காலதோ வ்யாப்தி ருச்யதே -கால அபரிச்சேத்யம்
அந்யச்ச ராஜன் ச பர தத் அந்ய பஞ்ச விம்சக தத் ஸ் தத்வாதநு பஸ்யந்தி ஹ்யேக ஏவேதி சாத்வ -மோக்ஷ தர்மம்
சர்வம் சமாப் நோஷி ததோசி சர்வ -கீதை
அவனே மற்று எல்லாமும் அறிந்தனமே
வருங்காலம் நிகழ்காலம் கழி காலமாய் உலகை ஒருங்காக அளிப்பாய்
உதாம்ருதத் வஸ்ய ஈஸாந -மோக்ஷப்ரதனும் அவனே -அம்ருதத்வம் அஸ்நுதே-ஸ்ருதி
புருஷோ நாராயண பூதம் பவ்யம் பவிஷ்யச்ச ஆஸீத் ச ஏஷ ஸர்வேஷாம் மோக்ஷ தச்ச ஆஸீத் -முத்கல உபநிஷத்
அத்யர்காநல தீப்தம் தத் ஸ்தாநம் விஷ்ணோர் மஹாத்மந —ஆக்ரமித்த தேஜஸ் அன்றோ –
ச ச ஸர்வஸ்மாந் மஹிம்நோ ஜ்யாயாந் தஸ்மாந் ந கோபி ஜ்யாயாந் –முத்கல உபநிஷத்-
ஓத்தார் மிக்கார் இலையாய மா மாயன்

த்ரிபாத் ஊர்த்வ -வ்யூஹம்
உதைத் -ரஷிக்கக் கடவேன் சங்கல்பித்து
புருஷ பாதோஸ்யே -அஸ்ய பாத -அவதாரமான அநிருத்தன்
இஹ அபவாத் புந -மறுபடியும் விஷ்ணுவாக திருப் பாற் கடலில் அவதரித்தார்
ததோ விஷ்வங் வ்யக்ராமத் -எண்ணிறந்த அவதாரங்கள் -ராம கிருஷ்ணாதி விபவங்கள் –
கோயில் திருமலை பெருமாள் கோயில் போன்ற அர்ச்சாவதாரங்கள் மூலம் வ்யக்ராமத்-வியாப்தி
உயிர் அளிப்பான் என்நின்ற யோனியுமாய் பிறந்தாய்
அஜாயமானோ பஹுதா விஜாயதே
சாஸநா ந சநே அபி -உணவு அருந்தும் தேவ மனுஷ்யாதிகள் -அருந்தாத பாறைகள் –
புல் பா முதலா புல் எறும்பாதி ஓன்று இன்றியே நல் பால் உய்வான்

யோ ப்ராஹ்மாணம் விததாதி பூர்வம் யோ வை வேதாம்ச்ச ப்ரஹினோதி தஸ்மை
போதனம் ரக்ஷணம் போஷணம் சேவகம் -நான்குக்கும் நான்கு வர்ணங்கள்
வேதஹா மேதம் புருஷம் மஹாந்தம் –அஹம் வேதமி மஹாத்மானம் ராமம் சத்யா பராக்ரமம்
வேத -ந சஷூஷா க்ருஹ்யதே –மனசா து விசுத்தே ந –
நேதி நேதி -ப்ரஹ்ம ருத்ர இந்த்ர பூதா நாம் மனசா மப்யகோசரம் -தனக்கும் தண் தன்மை அறிவரியானை –
அங்குஷ்ட மாத்ர புருஷ அந்தராத்மா சதா ஜநா நாம் ஹ்ருதயே சந்நிவிஷ்ட
மஹாந்தம் -ஸ்வரூப ரூப குண விபவங்களில் மஹத் -யாதோ வாசோ நிவர்த்தந்தே
மாசூணாச் சுடருடம்பாய் -மலர் கதிரின் சுடர் உடம்பாய் -ஆதித்ய வர்ணாம்

நாயமாத்மா ப்ரவசநேந லப்ய ந மேதயா ந பஹுநா ஸ்ருதேந யமேவைஷ வ்ருணுதே தேந லப்ய
தஸ்யைஷ ஆத்மா விவ்ருணுதே தநூம் ஸ்வாம்
ந கர்மணா ந ப்ரஜயா தநேந த்யாகேந ஏகேந அம்ருதத்வமா நசு
நாஹம் வேதைர் ந தபஸா ந தாநேந ந சேஜ்யயா சக்ய ஏவம் விதோ த்ரஷ்டும் த்ருஷ்ட வா நஸி மாம் யதா
பக்த்யா த்வந் அந்யயா ஸக்ய அஹம் ஏவம் விதோர்ஜுன -கீதை

அத புந ரேவ நாராயணஸ் சோந்யம் காமம் மனசா த்யாயீதா தஸ்ய த்யாநாந்தஸ் தஸ்ய லலாடத்
ஸ்வேதோபதத் தா இமா ஆப தத் ஹிரண்மய மண்டம பவத் –மஹா உபநிஷத்
அப ஏவ ச சர்ஜாதவ் –தத் அண்டம் அபவத் ஹைமம் -மனு ஸ்ம்ருதி
தானோர் பெரு நீர் தன்னுள்ளே தோற்றி
ராஜாதி ராஜஸ் ஸர்வேஷாம் விஷ்ணுர் ப்ரஹ்ம மயோ மஹான் ஈஸ்வரம் தம் விஜா நீம ச பிதா ச பிரஜாபதி –மஹா பாரதம் –
பிரஜாபதி சப்தத்தால் விஷ்ணு
யுவா ஸூவாசா பரிவீத ஆகாத் ச உ ஸ்ரேயான் பவதி ஜாயமாந தம் தீராசா கவய உ ந் நயந்தி-ஸ்ருதி -அவதரித்த பின்பே உஜ்ஜ்வலம்
ஜென்ம கர்ம ச மே திவ்யம்
தஸ்ய தீரா பரிஜாநந்தி யோநிம்-அவதார ரஹஸ்யம் தீரர்கள் அறிவார்கள் -பராங்குச பரகால யதிவராதிகள்
இத்தை விட்டு பரத்வமும் விரும்பாத -பாவோ நான்யத்ர கச்சதி -அச்சுவை பெறினும் வேண்டேன் -மற்று ஒன்றும் வேண்டேன் –
பக்தா நாம் த்வம் ப்ரகாஸசே

———————

நாராயண ஸூக்த நிர்ணயம்
விச்வதச் சஷூருத விஸ்வதோ முகோ விஸ்வதோ ஹஸ்த யூத விஸ்வதஸ் பாத் –
சஷூர் தேவானாம் உத மர்த்யாநாம்
கண்ணாவான் என்றும் மண்ணோர் விண்ணோர்க்கு
விஸ்வ சம்புவம் -சகலருக்கும் சகலத்தையும்-மோக்ஷ புருஷார்த்தம் சேர்த்து – அளிப்பதால்
இவனே சம்பு -சர்வ ரக்ஷகத்வம் இவனுக்கே தான்
ந ஹி பாலன ஸாமர்த்யம் ருதே ஸர்வேஸ்வரம் ஹரிம்
அழகன் அன்பன் அமலன் அச்யுதன் அக்ஷரம்
பரமம் ப்ரபும் நாராயணம் -மால் தனில் மிக்கதோர் தேவும் உளதே
ந தத் சமச்ச அப்யதி கச்ச த்ருச்யதே -ஓத்தார் மிக்கார் இலையாய மா மாயன்

விஸ்வத பரமம் -சேதன அசேதன விலக்ஷணன்-இல்லதும் உள்ளதும் அல்லது அவன் உரு
அந்யச்ச ராஜன் ச பர தத் அந்ய பஞ்ச விம்சக -மஹா பாரதம்
விஸ்வத பரமம் விஸ்வம் -இப்படி விலக்ஷணமாக இருந்தாலும் எல்லாமாயும் இருப்பானே
மூவராகிய மூர்த்தியை முதல் மூவர்க்கும் முதல்வன் தன்னை –
நாராயணம் -வியாபித்தும் தரித்தும் -சர்வம் ஸமாப்நோஷி ததோசி சர்வ –
கிம் தத்ர பஹுபிர் மந்த்ரை கிம் தத்ர பஹுபிர் வ்ரதை நமோ நாராயணாயேதி மந்த்ரஸ் ஸர்வார்த்த சாதக —
நாராயணம் ஹரிம் -சர்வ காரணன் -சர்வ ரக்ஷகன் -சர்வ சம்ஹாரகன் இவனே

ஹரீர் ஹரதி பாபாநி ஜன்மாந்தர க்ருதாநி ச -குமாரனார் தாதை துன்பம் துடைத்த கோவிந்தனார்
விஸ்வரூபம் ஹரிணம்-ப்ரஸ்ன உபநிஷத்
விஸ்வம் வேதம் புருஷ -பூர்ணத்வாத் புருஷ -எங்கும் நிறைந்து –
தானே யாகி நிறைந்து எல்லா உலகும் உயிரும் தானேயாய் தானே யான் என்பானாகி
சர்வம் கல்விதம் ப்ரஹ்ம தஜ்ஜலான்
அநேந ஜீவேந ஆத்மநா அநு பிரவிஸ்ய
தானே உலகு எல்லாம் தானே படைத்து இடந்து தானே உண்டு உமிழ்ந்து தானே ஆள்வானே –
உண்டும் உமிழ்ந்தும் கடந்தும் இடந்தும் கிடந்தும் நின்றும் கொண்ட கோலத்தோடு வீற்று இருந்தும்
மணம் கூடியும் கண்டவாற்றால் தனதே உலகு என நின்றான்

உக்ரம் வீரம் மஹா விஷ்ணும் ஜ்வலந்தம் சர்வதோமுகம் ந்ருஸிம்ஹம் பீஷணம் பத்ரம் ம்ருத்யோர் ம்ருத்யும் நமாம்யஹம் –
விஞ்ஞான சாரதிர் யஸ்து மன ப்ராக்ரவாந் நர சோத்வந பாரமாப் நோதி தத் விஷ்ணோ பரமம் பரம் -கடவல்லி–
புத்தி சாரதி மனஸ் கடிவாளம் இந்திரியங்கள் குதிரைகள் -சரீரம் ரதம்
விஸ்வரூபம் ஹரிணம் ஜாத வேதசம் பாராயணம் ஜ்யோதிரேகம் தபந்தம் -ப்ரஸ்ன உபநிஷத்
ஓமித்யேகாக்ஷரம் ப்ரஹ்ம வ்யாஹரன் மாம் அநுஸ்மரந் ய ப்ரயாதி த்யஜன் தேஹம் ச யாதி பரமாம் கதிம் –
கங்கா ஸ்நான ஸஹஸ்ரேஷு புஷ்கார ஸ்நான கோடிஷு யத்பாபம் விலயம் யாதி ஸ்ம்ருதே நஸ்யதி தத் ஹரவ்

ஸ்துத்வா விஷ்ணும் வாஸூ தேவம் விபாவோ ஜாயதே நர விஷ்ணோ சம்பூஜ நாந் நித்யம் சர்வ பாபம் விநஸ்யதி

அம்பஸ்ய பாரே புவநஸ்ய மத்யே நாகஸ்ய ப்ருஷ்டே மஹதோ மஹீயான் ஸூக்ரேண ஜ்யோதீம்ஷி
சமநுப்ரவிஷ்ட ப்ரஜாபதிஸ் சரதி கர்ப்பே அந்த -நாராயண வல்லி
அம்பஸ்ய பாரே -ஷீராப்தி/ பிரளய மஹார்ணவம் என்றுமாம் / வ்யூஹம்
புவநஸ்ய மத்யே -ஸூர்ய மண்டல மத்ய வர்த்தி /ராம கிருஷ்ணாதி கோயில் திருமலை பெருமாள் கோயிலாதி அவதாரங்கள்
நாகஸ்ய ப்ருஷ்டே -ஸ்ரீ வைகுண்ட நாதன் கம் -ஸூகம் /அகம் -துக்கம் / ந அகம் -அஹில ஹேய ப்ரத்ய நீகம்
மஹதோ மஹீயான் ஸூக்ரேண ஜ்யோதீம்ஷி சமநுப்ரவிஷ்ட ப்ரஜாபதிஸ் சரதி கர்ப்பே அந்த -அந்தர்யாமி

யஸ்மாத் பரதரம் நாஸ்தி புருஷாத் பரமேஷ்டிந ந ஜ்யாயோ அஸ்தி ந சாணீயஸ் சது நாராயணோ ஹரி
யேநேதம் அகிலம் பூர்ணம் புருஷேண மஹவ்ஜசா ச து நாராயணோ தேவ இதீயம் வைத்திகீ ஸ்ருதி –பார்க்கவ புராண வசனம்

சாந்தோக்யம் –
அந்தராதித்யே ஹிரண்மய புருஷோ த்ருச்யதே —
தஸ்ய யதா கப்யாசம் புண்டரீகம் ஏவம் அக்ஷிணீ-என்பதை
அஞ்சுடர வெய்யோன் அணி நெடும் தேர் தோன்றாதால் செஞ்சுடர் தாமரைக் கண் செல்வனும் வாரானால்
ஹிரண்மய புருஷ -செம்பொன்னே திகழும் திரு மூர்த்தி
கப்யாசம் -கம் பிபதி இதி கபி-என்று சூரியனை சொல்லி
கபிநா அஸ்யதே இதி கப்யாசம் -சூரியனால் உணர்த்தப்படும் தாமரை
கபிர் நாளம் தஸ்மிந் ஆஸ்தே இதி கப்யாசம் என்று கபி -தாமரைத் தண்டை சொல்லி அதில் உள்ள தாமரை
அன்றிக்கே கே ஜலே அப்யாஸ்தே இதி கப்யாசம் -ஜலத்தில் இருப்பது தாமரை
இம் மூன்று பொருளையும்
கம்பீ ராம்பஸ் ஸமுத்பூத ஸூம்ருஷ்ட நாள ரவிகர விகசித புண்டரீக தள அமலாய தேஷணே
ஆழ்ந்த நீரிலே உண்டாய் -பருத்த தண்டை யுடைத்தாய் -சூர்ய கிரணங்களால் மலர்த்தப் பட்டதான
தாமரை இதழைப் போலே நிர்மலமாகவும் நீண்டும் இருக்கும் திருக் கண்ககள்
புண்டரீகம் சிதாம் புஜம் -அமர கோசம் -வெள்ளைத்தாமரை அன்றோ
செந்தாமரைக் கண்களுக்கு எவ்வாறு உவமானம் என்னில்
இங்கு வெளுப்பு கருப்பு சிவப்பு மூன்றுமே உண்டே
கரியவாகிப் புடை பரந்து மிளிர்ந்து செவ்வரியோடி நீண்ட அப் பெரியவாய கண்கள் அன்றோ
த்யேயஸ் சதா ஸவித்ரு மண்டல மத்ய வர்த்தீ நாராயணஸ் சரஸிஜாஸனா சந்நிவிஷ்ட
கேயூரவான் மகர குண்டலவான் கிரீடீ ஹாரீ ஹிரண்மய வபுர் த்ருத சங்க சக்ர

தஸ்ய உதிதி நாம -ச ஏஷ சர்வேப்ய பாப்மப்ய உதித-அகில ஹேயபிரத்ய நீகன்-என்றபடி
உதேதி ஹை வை சர்வேப்ய பாபமப்யோ ய ஏவம் வேத -யார் இத்தை அறிகிறானோ
அவனுக்கும் அனைத்து பாபங்களும் போகுமே
தஸ்ய உதிதி நாம –பாபமப்ய உதித –பாபமாஸ்ரமாய் உள்ளாரிலும் உத்க்ருஷ்டன் இவன் என்றுமாம்
புருஷோத்தம -உத்தம -என்பதையே உத் -என்றதாகும்
உததி நாம -திருநாமத்தின் சீர்மை சொன்னவாறு
யன் நாம சங்கீர்த்தநதோ மஹா பயாத் விமோஷ மாப்நோதி ந சம்சயம் நர
அத ய ஏஷோ அந்தர் அக்ஷிணீ புருஷோ த்ருஸ்யதி
ஆகாசாத் பதிதம் தோயம் யதா கச்சதி சாகரம் சர்வ தேவ நமஸ்காரம் கேஸவம் பிரதி கச்சதி
தஜ்ஜலான் -தஜ் ஜத்வாத் -தல் லத்வாத் -தத் அந்த்வாத்
நாராயணா தேவ ஸமுத்பத்யந்தே -நாராயணா ப்ரவர்த்தந்தே -நாராயணா ப்ரலீ யந்தே
சர்வம் கல்விதம் ப்ரஹ்ம
ஜெகதாத்ம்யம் இதம் சர்வம்
சகலம் இதம் அஹம்
தத் த்வம் அஸி
சர்வ பூதாத்மகே தாத ஜெகந்நாத ஜகன்மய பரமாத்மனி கோவிந்தே மித்ர அ மித்ர கதா குத்த -ப்ரஹ்லாதன் தந்தையிடம் கேட்டான்
சகலம் இதம் அஹம் ச வா ஸூ தேவ பரம புமாந் பரமேஸ்வரஸ் ச ஏக -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் –
க்ருஷிர் பூ வாசக ஸப்தோ ணஸ் ச நிர்வ்ருதி வாசக விஷ்ணுஸ் தத் பாவ யோகாச்ச க்ருஷ்ண
இத்யபிதீயதே-என்று உபய விபூதி நாதன் கிருஷ்ணன் என்றவாறு
ஆனந்தபூமியாய் இருப்பவன் பூமிக்கு ஆனந்தம் கொடுப்பவன் -கரியான் ஒரு காளை
ஏஷ ஹ்யேவாநந்தயாதி –

ஆக சர்வ காரண பூதன் இவனே என்று நிரூபணம்

ஸ்ரீ விஷ்ணு சித்தருடைய பிரிய சிஷ்யர் –
கஸ்த்வம் தத்வவிதஸ்மி வஸ்து பரம் கிம் தர்ஹி விஷ்ணு கதம் தத்த் வேதம் பர தைத்திரீயக முக
த்ரய்யந்த சந்தர்சநாத் அந்யாஸ் தர்ஹி கிரஸ் கதம் குண வசா தத் ராஹ ருத்ர கதம் ததத் ருஷ்ட்யா
கதமுத் பவத்யவதரத் யன்யத் கதம் நீயாதம் —நடாதூர் அம்மாள் தத்வ சாரம் ஸ்லோகம் –

கஸ்த்வம் -நீர் யார்
தத்வவிதஸ்மி வஸ்து -தத்வ த்ரயம் அறிந்தவன்
பரம் கிம் தர்ஹி -பரதத்வம் யார் –
விஷ்ணு -விஷ்ணுவே
கதம் -எவ்வாறு நிரூபணம்
தத்த் வேதம் பர தைத்திரீயக முக த்ரய்யந்த சந்தர்சநாத்-தைத்ரீய நாராயண அநுவாகம்-நாராயண உபநிஷத் –
மஹா உபநிஷத் -புருஷ ஸூக்தம் -விதி சிவாதிகளின் பிறப்பைச் சொல்லும் பல ஸ்ருதி வாக்கியங்கள் –
பல பல உபநிஷத் வாக்கியங்கள் -இருப்பதால்
அந்யாஸ் தர்ஹி கிரஸ் கதம் ராஹ ருத்ர –ருத்ரனுக்கும் வாக்கியங்கள் உண்டே
குண வசா தத்-இவனது குணங்களில் லேசம் உள்ளதால் -உபசார பிரயோகம்
ஆபோ வா இதம் சர்வம் -இவை எல்லாம் ஜலமே போலே -சர்வோ வை ருத்ர போன்றவை
அத்ராஹ ருத்ர கதம் -நான் ஆதிகாலத்தில் இருந்த அருமறைப் பொருள் என்று
அதர்வ சிரஸ் உபநிஷத்தில் சொன்னது எப்படி
ததத் ருஷ்ட்யா -அந்தர்யாமியாக பரப்ரஹ்மம் விருப்பத்தை நினைத்து பாவனா பிரகர்ஷத்தாலே –
ஸாஸ்த்ர த்ருஷ்ட்யா உபதேசோ வாமதேவவத் –
இந்திரனும் மாம் உபாஸ்ஸ்வ / பிரஹலாதன் மத்தஸ் சர்வம் அஹம் சர்வம்
ஆழ்வார் -கடல் ஞாலம் செய்தேனும் யானே என்னும்
கதமுத் பவதி -விஷ்ணுவுக்கு பிறப்பை சொல்லும் ஸ்ருதி வாக்யங்களுடன் இது எப்படி பொருந்தும்
யவதரதி -அவதார ரூபமாய் இருப்பதால் பொருந்தும் -அஜாயமானோ பஹுதா விஜாயதே
யன்யத் கதம் -சிவ ருத்ராதி சப்தங்களால் சொல்லப்படுபவனே பரமாத்மா காரண புருஷன் என்பது எப்படி
நீயாதம் -இரண்டு பரமாத்மா இருக்க முடியாது என்று ஸ்ருதி சொல்வதாலும்-
அர்த்தத்தில் சப்தத்திலும் நாராயண சப்தம் பிரபலம் ஆகையாலும்
இந்த சப்தங்கள் அவனையே குறிக்கும் –
எனக்கே நாராயணனே சர்வ காரண பரம் புருஷன் என்று நிரூபணம் –

—————————————
ரக்ஷகத்வமும் இவனதே -அஜ -பிறப்பற்றவன் –ஏக-அத்விதீயன் – -நித்ய –
யஸ்ய ப்ருத்வீ சரீரம் -அனைத்தும் இவனுக்கு சரீரம் –
பதிம் விஸ்வஸ் ஆத்மேஸ்வரம் -ஸ்வே மஹிம்நி ப்ரதிஷ்டித

ப்ரஹ்ம பிந்து உபநிஷத் -ப்ரஹ்ம விது உபநிஷத் என்றும் சொல்வர் -ஈட்டில் -8-5-10-
ததஸ்ம் யஹம் வாஸூ தேவ இதி -வாஸூ தேவனே சர்வ அந்தர்யாமி என்று விளக்கும்
கவாம் அநேக வர்ணாநாம் ஷீரஸ்ய த்வேக வர்ணதா ஷீரவத் பச்யதி ஞானம் லிங்கி நஸ்து கவாம் யதா
க்ருதம் இவ பயசி நிகூடம் பூதே பூதே ச வசதி விஞ்ஞானம் சததம் மந்தே தவ்யம் மனசா மந்தேன பூதேன
ஞானேந்த்ரம் சமாதாய சோத்தரேத் வந்ஹி வத் பரம்
நிஷ்கலம் நிஸ்ஸலம் சாந்தம் தத் ப்ரஹ்மா ஹமிதி ஸ்ம்ருதம் சர்வ பூதாதி வாஸஞ்ச யத் பூதேஷு வசத்யபி
சர்வ அனுக்ராஹ கத்வேன தத ஸ்ம்யஹம் வாஸூ தேவஸ் தத ஸ்ம்யஹம் வாஸூ தேவ இத் உபநிஷத்

விஞ்ஞானம் விபுவான ஞான ஸ்வரூபன் -பராஸ்ய சக்திர் விவிதைவ ஸ்ரூயதே ஸ்வபாவிகீ ஞான பல க்ரியா ச
அனைத்தையும் தரித்தும் வியாபித்தும் கிருபையே வடிவாக கொண்டவன் –
சத்தையை நோக்கி சர்வ அபேக்ஷிதங்களையும் அளிப்பவன்
கறந்த பாலுள் நெய்யே போல் இவற்றுள் எங்கும் கண்டு கொள்
ஸ்வரூப வியாபகத்வமும் ரூப வியாபகத்வமும் இரண்டு வகை அந்தர்யாமித்வம்
இந்தீவர ஸ்யாம ஹ்ருதயே ஸூப்ரதிஷ்டித /
வெள்ளைச் சுரி சங்கோடு தாமரைக் கண்ணன் என் நெஞ்சினூடே புள்ளைக் காடாகின்ற வாற்றைக் காணீர்

உத்கீத உப ஸ்ரீ -ஸ்ரீ ர் உபபர்ஹணம் -தஸ்மிந் ப்ரஹ்ம ஆஸ்தே -தமித்தம் வித் பாதே நைவ அக்ர ஆரோஹதி
உத்கீத உப ஸ்ரீ -உத்கீதம் படுக்கை விரிப்பு
ஸ்ரீ ர் உபபர்ஹணம் -ஸ்ரீ தேவி திருவடிக்கு அணையாக இருக்க -இவளுக்கும் சேஷத்வமே ஸ்வரூபம்
தஸ்மிந் ப்ரஹ்ம ஆஸ்தே -ஆதிசேஷனின் மேல் கண் வளரும் பர ப்ரஹ்மம்
தமித்தம் வித் பாதே நைவ அக்ர ஆரோஹதி -ஞானியானவன் தாய் மடியில் குழந்தை ஏறுவது போலே
திருவடிகளை பிடித்துக் கொண்டு ஏறுகிறான்

ஸ்ரீ ஸ்துதி –
ஜாத வேத -மறை முன் ஓதியவன் இடம் -ஸ்ரீ தேவையை நம் நெஞ்சில் நிலை நிறுத்த பிரார்த்தனை
ஹிரண்ய மய புருஷனுக்கு துல்யமாக இவளும் ஹிரண்ய வர்ணாம் -ஓம் ஹிரண்ய வர்ணாய நம -நவ அக்ஷர மந்த்ரம்

ஹரிணீம் -மான் போலே நீண்ட திருக் கண்கள் -மான் தோல் விரிப்பு -ஹரியால் ஆலிங்கனம் செய்த இடை –
ஹரிம் நயனீதி ஹரிணீ-அவனை தூண்டுபவள் அன்றோ
ஹரினா நீயதே இதி ஹரிணீ -அனைத்து செயல்களிலும் அழைத்துக் கொள்ளப்படுபவள்
ஆதித்யன் -பத்மை / பரசுராமன் -தரணி/ ராமன் சீதை / கிருஷ்ணன் -ருக்மிணி /
வாமனனும் மான் தோல் வைத்து மறைத்து போக வேண்டிற்றே
ஹரிம் நயதி -நின் அன்பின் வழி நின்று சிலை பிடித்து எம்பிரான் ஏக
பிரேமத்தால் இவளுக்கு பரதந்த்ரன் -அவளோ ஸ்வரூபத்தால் பரதந்த்ரன்
ஹாரிணீ ஏவ ஹரிணீ -துக்கங்களை போக்குபவள் -செடியாய வல்வினைகள் தீர்க்கும் திரு மாலே
வேரி மாறாத பூ மேல் இருப்பாள் வினை தீர்க்குமே-அஞ்ஞாத நிக்ரஹ -கோபமே அறியாதவள் பிராட்டி
மஞ்சள் நிறம் கொண்டவள் என்றுமாம் –
ஓம் ஹரிண்யை நாம -ஆறு அக்ஷரங்கள்-மான் போன்ற என்பதே பிரதானம் –
மானமரும் மென்னொக்கி வைதேவீ / மாழை மான் மட நோக்கி உன் தோழீ /

ஸ்வர்ண ரஜதஸ்ரஜாம் / ஸ்வர்ணஸ் ரஜாம் – ரஜதஸ் ரஜாம்
பொற்றாமரையாள்-பெரிய திருமொழி -5-1-10-/ திவ்யமால்யாம் பரதரா-ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் –
அப்ராக்ருத மாலைகளால் விராஜமானமான -விளங்கா நிற்கும் மாலைகள் –
சோபமான வர்ணங்கள் -ப்ராஹ்மணாதி வர்ணங்கள் என்றும் -சப்தங்களை என்றுமாம் -ஸ்ருஷ்டிக்கிறவள் –
ஸாஸ்த்ர த்ருஷ்ட்யா உபதேசம் -அவன் அந்தர்யாமியாக இருந்து என்றபடி
ரஜோ குணம் உள்ளவர்களை -ப்ரஹ்மாதிகள் ஸ்ருஷ்ட்டி என்றுமாம்
சந்த்ராம் -சஞ்சரித்து -சேதனர் ஹ்ருதயத்தில் அவன் உடன் இருந்து புருஷகாரமும் பாப நிபர்ஹணம்
ஓம் சந்த்ராய நாம -ஆறு அக்ஷரம் –
ஹிரண்மயீம் -பொன்மயமான பரமபதம் திருமால் வைகுந்தம் -மாதவன் வைகுந்தம்
ஸூர்ய மண்டலம் என்றுமாம் / ஞானப் பொன் மாதின் மணாளன் -திரு விருத்தம் -40-
ஹிரண்மய புருஷனுக்கு ஏற்கும் கோல மலர்ப் பாவை -ஓம் ஹிரண்மய்யை நம -ஏழு அக்ஷரங்கள்

லஷ்மீம் -லஷ்யதீதி லஷ்மீ -லக்ஷ தர்சனே லக்ஷ ஆலோசன -சிந்தித்து அருள்
லஷ்மீஸ் சாஸ்மி ஹரேர் நித்யம் -ஹரிக்கு நித்ய செல்வம் -ஸ்வதா ஸ்ரீஸ்த்வம் –
அசித்வத் பரதந்த்ரை ஸ்வரூபம் -ஸ்ரீர் உபபர்ஹணம் -திருவடிக்கு அணை என்று ஸ்ருதியும் சொல்லுமே
கேசவ நம்பியைக் கால் பிடிப்பாள் என்னும் பேறு
வடிவிணை இல்லா நிலமகள் மற்றை மலர் மகள் பிடிக்கும் மெல்லடியை
மலராள் தரணி மங்கை தாம் இருவர் அடி வருடும் தன்மையானை
லஷ்யம் சர்வம் இதரேஹம்-எல்லா அறிவுகளுக்கும் லஷ்யம்
ஒண் தாமரையாள் கேள்வன் ஒருவனையே நோக்கும் உணர்வு
லஷ்மீ -ல -தானே -ஐஸ்வர்யம் அக்ஷரம் கதிம் -/ ஷிப-ப்ரேரணே–தூண்டுபவள் –
பக்த முக்த நித்யர்களை -மநோ வாக் காயங்களை -/ ம -மந ஞானே-ஞான ஸ்வரூபை
லகாரம் லயத்தையும் -ஷி -நிவாஸே ஸ்திதியையும் /மகாரம் நிர்மாணம் ஆகிய ஸ்ருஷ்ட்டி
ஓம் லஷ்ம்யை நம -ஐந்து அக்ஷரம்

தாம் ம ஆவஹ ஜாத வேத -உனக்கு சொத்து அவள் -கோல விளக்கை அளிக்க பிரார்த்தனை உண்டே
அநபகாமிநீம் -அகலகில்லேன் இரையும் -பாஸ்கரேண பிரபை /
அவகாமிநீ -பிரதிகூலர் -திருத்தி இவனையும் அவள் இட்ட வழக்காக்குபவள்
ஓம் அநபகாமிந்யை நாம -ஒன்பது அக்ஷரம்
யஸ்யம் ஹிரண்யம் விந்தேயம் காமசிவம் புருஷா நாம் -முமுஷுக்களுக்கும்
ஐஸ்வர்யாதிகள் கைங்கர்யத்துக்கு -பகவத் பாகவத ஆராதனங்களுக்கு

அஸ்வ பூர்வாம் -ஹ்ருதய புரத்தை இழுக்கும் அஸ்வம் /
புத்தி பிராணன் சரீரம் இவற்றையும் புரமாகக் கொண்டு நியமித்தும்
ரத மத்யாம்-யோக நடுநிலையில் ரத த்வநி
போலே சபதித்து
ஹஸ்தி நாத ப்ரபோதி நீம் -பிடியைப் போலே இறுதியில் பிளிறுபவள்
அஸ்வ சப்தம் சர்வ வியாபியான சர்வேஸ்வரன் -ஆஸ்ரித ரக்ஷணாதிகளில் முன் நிற்பவள் -கருணா குணம்
அஸ்வ பூர்வோ யஸ்யாஸ் வா -சர்வேஸ்வரனை முதலில் கொண்டவள் என்றுமாம் -பாரதந்தர்ய ஸ்வரூபம் இத்தால்
ரதம் என்று சர்வேஸ்வரனுடைய அப்ராக்ருத திவ்ய மங்கள விக்ரஹம் அதன் நடுவில் ஏறி -ப்ரணவத்தில் உகாரமாக –

ஹஸ்தி நாத ப்ரபோதி நீம் -பத்மத்தில் இருந்து அதில் ப்ரீதி கொண்ட யானைகளின் நாதத்தால் உணருபவள் -என்றுமாம் –
ஓம் அஸ்வ பூர்வாய நம / ஓம் ரத மத்யாய நம -இரண்டும் அஷ்டாக்ஷரம் / ஓம் ஹஸ்தி நாத ப்ரபோதிந்யை நம -11-அக்ஷரங்கள்

ஸ்ரீ யம் தேவம் –
ஸ்ருனோதி நிகிலான் தோஷான் ஸ்ரூணிதி ச குணைர் ஜகத்
ஸ்ரீ யதே ச அகிலைர் நித்யம் ஸ்ரேயதே ச பரம் பதம்
ஸ்ரயந்தீம் ஸ்ரீய மாணாஞ்ச ஸ்ருண் வதீம் ஸ்ருணதீமபி –
ஸ்ரீ யம் -ஸ்ரியம் -சக்னோமி-சக்தி பிராப்தி /ஸ்ருணோதீதி-ஸ்ராவயதீதி/
மா மார்பில் இருந்து -எல்லாவற்றையும் அளந்து -வேதங்களால் கோஷிக்கப்பட்டு
ஓம் மாயை நாம -பஞ்ச அக்ஷரம்
தர்ப்பயந்தீம்–தான் திருப்தி அடையும் அளவியோ -சேதனனை ஸ்வாமியிடம் சேர்ப்பித்து சேதனனையும்
பரம சேதனனையும் திருப்தி செய்விக்குமவள்
பஞ்சிய மெல்லடியினாலும் / கலையிலங்கு பட்டரவேர் அகல் அல்குலாலும் / மின்னொத்த நுண் இடையாலும் /
முற்றாரா வார் அணைந்த முலைகளாலும் / சங்கு தங்கு முன் கையினாலும் / காந்தள் முகிழ் விரல்களாலும் /
வேய் போலும் எழில் பணை நெடும் தோள்களாலும் / திவளும் வெண் மதி போல் திரு முகத்தாலும் /
பவளச் செவ்வாயினாலும் / பண்ணுலாவு மென் மொழியினாலும் / பண்ணை வென்ற பாலாம் இன் சொற்களாலும் /
கதிர் முத்த வெண் நகையாலும் /வாய் அமுதத்தாலும் /கனம் குழைகளாலும்/
செவ்வரி நல் கறு நெடும் பிணை நெடும் வேல் நெடும் கண்களாலும் / மானமரும் மென் நோக்கினாலும் /
வில்லேர் நுதலினாலும் /மட்டவிழும் மைத்தகுமா நெரிந்த கரும் குழல்களாலும்
ஆக இப்படிப் பாதாதி கேசாந்தமான தன் திவ்ய மங்கள திரு மேனியாலும்
ஸ்வரூப குண விபவங்களாலும் போக மயக்குகளாலும் சர்வேஸ்வரனைத் திருப்தி செய்பவள்
ஓம் தர்ப்பயந்த்யை நம -சப்த அக்ஷரம்-

பத்மே ஸ்திதாம் -தாமரையாள் -கமலப்பாவை -வேரி மாறாத பூ மேல் இருப்பாள் -மலர் மங்கை –
பத்ம வர்ணாம் -காயம் பூ வண்ணனுக்கு பரபாக ரசம் –
சந்த்ராம் -சதி ஆஹ்லாத நே-தேனாகிப் பாலாம் திரு மாலே -ஆனந்தமயமான ஸ்வரூப ரூப குணங்கள்
சந்திரனுக்கு சகோதரி /ப்ரபாஸாம் -சந்திரனின் அளவு இல்லாமல் -மிக்க ஒளியை யுடையவன்
திகழ்கின்ற திரு மார்பில் திரு மங்கை தன்னோடும் திகழ்கின்ற திருமாலார் –
யஸஸாம் -உலகம் நிறைந்த புகழால் திருமகள் போல் வளர்த்தேன் / மன்னு பெரும் புகழ் மாதவன் –
ஜ்வலந்தீம் -தேவ -ஜூஷ்டாம்-பரம் வ்யூஹம் வைபவம் அந்தர்யாமி அர்ச்சை –
எல்லா அவஸ்தைகளிலும் அகலகில்லேன் இறையும் என்று இருப்பவள்

திருமால் வைகுந்தமே-மாதவன் வைகுந்தம் -/ வடிவுடை மாதவன் வைகுந்தம் /வானிடை மாதவா -என்று பரத்வத்திலும்
திருமால் திருப் பாற் கடலே / அரவத் தமளியினோடும் அழகிய பாற் கடலோடும் அரவிந்தப் பாவையும் தானும் -என்று
வியூஹ அவஸ்தையிலும்
மைதிலி தன் மணாளா / திரு மலிந்து திகழ் மார்பு / ஆயர் குல முதலே மாதவா மரா மரங்கள் ஏழும் எய்தாய் /
அடல் ஆமையான திரு மால் / வாமனன் மாதவன் -என்று விபவங்களிலும் -ஆமையாகவும் ப்ரஹ்மச்சாரியுமான அவஸ்தைகளிலும் கூட –
அரவிந்தப்பாவையும் தானும் அகம்படி வந்து புகுந்து / மார்வம் என்பதோர் கோயில் அமைத்து மாதவன் என்னும் தெய்வத்தை நாட்டி
திரு மார்பனைச் சிந்தையுள் வைத்தும் என்பீர் /திருமாலை பிரியாது வந்து எனது மனத்து இருந்த வடமலையை
பாவை பூ மகள் தன்னொடும் உடனே வந்தாய் என் மனத்தே மன்னி நின்றாய்
திரு மா மகளைப் பெற்றும் என் நெஞ்சகம் கோயில் கொண்ட பேர் அருளாளன்
திருமால் வந்து என் நெஞ்சு நிறைய புகுந்தான் -என்று அந்தர்யாமி நிலையிலும்
திருவுடையாள் மணவாளா திருவரங்கத்தே கிடந்தாய் / திருவாளன் திருப்பதி /
திருவரங்கம் என்பதுவே என் திருமால் சேர்விடம் / திருவாளன் இனிதாகத் திருக் கண்கள் வளர்கின்ற திருவரங்கம்
வேங்கடத்து என் திருமால் / வேங்கடத்துத் தன்னாகத் திரு மங்கை தங்கிய சீர் மார்வற்கு
அகலகில்லேன் இறையும் என்று அலர் மேல் மங்கை உறை மார்பா –திருவேங்கடத்தானே
திரு விளையாடு திண் தோள் திருமாலிருஞ்சோலை நம்பி
திருக்கோட்டியூர் திருமாலவன்
திருமால் திருமங்கை யோடாடு தில்லைத் திருச் சித்ர கூடம்
திருமால் தன் கோயில் அரிமேய விண்ணகரம்
மலர் மகள் காதல் செய் கண புரம் அடிகள் தம் இடம்
திருத் தண் கால் வெஃகாவில் திருமால்
ஒரு வல்லித் தாமரையாள் ஒன்றிய சீர் மார்வன் திருவல்லிக் கேணியான் -இப்படி அர்ச்சா அவஸ்தைகளிலும் –

தேவ ஜூஷ்டாம் -ப்ரஹ்மாதிகள் நித்ய ஸூ ரிகளால் சேவிக்கப்படுபவள்
திருமாற்கு அரவு –சென்றால் குடையாம் / அணைவது அரவணை மேல் பூம் பாவை ஆகம் புணர்வது
நாகணையில் துயில்வானே திரு மாலே /சுடர் பாம்பணை நம் பரனைத் திருமாலை /
பொரு சிறைப் புள்ளு வந்து ஏறும் பூ மகளார் /
மலிந்து திரு இருந்த மார்பன் -பொலிந்து கருடன் மேல் கொண்ட கரியான்
தேவிமாராவார் திரு மகள் பூமி ஏவ மற்று அமரர் ஆட் செய்வார் -என்று அநந்த கருடாதி நித்ய ஸூ ரிகளும்
நீர் ஏறு செஞ்சடை நீல கண்டனும் நான்முகனும் முறையால் சீர் ஏறு வாசகம் செய்ய நின்ற திருமால்
எண்மர் பதினொருவர் ஈர் அறுவர் ஓர் இருவர் வண்ண மலர் ஏந்தி வைகலும் –திருமாலைக் கை தொழுவர் சென்று –

குற்றம் செய்யாதவர் இல்லை ஸ்ரீ தேவி -குற்றத்தை கண்டு பொறுக்க வேண்டும் பூமா தேவி –
குற்றம் காண்பான் என் பொறுப்பான என் என்று காணாக் கண் இட்டு இருப்பாள் நீளா தேவி
அவனுக்கு சேஷ பூதை ஸ்ரீ தேவி –
மிதுன சேஷ பூதை பூமா தேவி -இருவருக்கும் சேஷ பூதை நீளா தேவி
பெருமை மிக்கவள் பூ மகள் -பொறுமை மிக்கவள் பூ தேவி –
குணம் மிக்கவள் பூ மகள் -மணம் மிக்கவள் பூ தேவி –
கோஷிப்பவள் பூ மகள் -போஷிப்பவள் பூண் தேவி
அழகுடையவள் பூ மகள் -புகழுடையவள் பூ தேவி –
ஆதரமுடையவள் அலர் மேல் மங்கை -ஆதாரமானவள் அவனியாள்

பூமா தேவி -சமுத்ராவதீ -சமுத்ராம்பரா -கண்ணார் கடல் உடுக்கை –
ஸாவித்ரீ -சூரியனை திலகமாக கொண்டவள் -சீரார் சுடர் சுட்டி -சவிதா என்று சர்வ சிரேஷ்டாவின் பத்னி என்பதாலும் ஸாவித்ரீ
வாயுமதீ -மூச்சு காற்று / ஜலசய நீ -ஆவரண நீர்ப்படுக்கை -நீராரா வேலி நிலமங்கை
ஸ்ரீ யம்தாரா -சம்பத் ரூபமான ஸ்ரீ தேவியை கர்ப்பத்தில் தரித்து -திருவுக்கும் விளை நிலம் -சீதா தேவியை கர்ப்பத்தில் தரித்தவள் அன்றோ
மாதவ ப்ரியாம் -லஷ்மீ ப்ரிய சகீம் -அச்யுத வல்லபாம்-காந்தஸ்தே புருஷோத்தமே -அரவிந்த லோசனை மன காந்தா –
ஓம் தநுர்த்ராய வித்மஹே சர்வ ஸித்த்யை ச தீ மஹி தந்நோ தாரா ப்ரசோதயாத் -ஸ்ரீ பூமா தேவி காயத்ரி மந்த்ரம்
ஸ்ரோணாம்-ஸ்ரவண நக்ஷத்ரத்துக்கு அபிமானி
இரண்டு அடியால் அளந்தத்தையே நாம் அறிவோம் -மூன்றாம் அடியால் அளந்தத்தை அவனே அறிவான் –
உதாரா-என்று தண் திரு உள்ளத்தால் கொண்டாடும் மஹா பலியின் தலை மேல் வைத்த அடியை
மூன்றாவதாக -பக்தன் தலையையும் கீழ் லோகங்களோடும் மேல் லோகங்களோடும் ஓக்க என்னைக் கூடியவன் அன்றோ -பட்டர்
நித்ய விபூதியையும் அளந்தான் என்றுமாம் –
த்ருதீயம் அஸ்ய ந கிரா ததாஷதி வயசனன விசவதோ வ்ருத்வா அத்ய திஷ்டத் தஸ் அங்குலம் –
ஜாத வேத -என்று மறைத்து பேசிய ஸ்ரீ ஸூ க்தம் போலே பூ ஸூ க்தியில் முற்பகுதியில் பிதா என்றாலும்
பிற்பகுதியில் விஷ்ணு பத்னீம்– மாதவ ப்ரியாம் -அச்யுதா வல்லபாம் -என்று ஸ்பஷ்டமாக பேசும் –

கும்பன்-யசோதை தம்பி -இவன் மனைவி -தர்மதை -இவர்களுக்கு ஸ்ரீ தாமா -நீளா -இவளே நப்பின்னை
கோவலர் மடப்பாவை -ஆய் மகள் அன்பன்–குலவாயர் கொழுந்து –
குற்றம் என்று ஒரு பொருள் இருப்பதையே அறியாதவள் -ஷமையே வடிவாக இருப்பாள்
பெரிய பிராட்டியார் சம்பத் -பூமிப பிராட்டி விளையும் தரை –
அவனையும் -அந்த செல்வத்தையும் -விளை நிலத்தையும் -சேர்ந்து அனுபவிக்கும் போக்தா இவள் –
பொன்னுக்கு அதி தேவதை ஸ்ரீ தேவி / மண்ணுக்கு பூமா தேவி -ஆனந்தத்துக்கு இவள் –
சேதனனுக்கும் மட்டும் அல்ல அவனுக்கும் பேர் ஆனந்தம் அளிக்கும் பெரும் தேவி இவள்
பெரு நில மங்கை மன்னர் மலர் மங்கை நாதர் புல மங்கை கேள்வர் புகழ் சேர் –பெரிய திருமொழி -11-4-6-
நீளா தேவி புலன் மங்கை இந்திரியங்களை அபகரிக்க வல்லவள் அன்றோ –
ஈஸ்வரனுடைய சர்வ இந்த்ரியங்களையும் அபகரிக்க வல்லவள் -யஸ்ய சா -என்னும்படி
இவளை யுடையவர் என்னும் பெரும் புகழை யுடையவர் -பெரியவாச்சான் பிள்ளை வியாக்யானம்

சதுர்ப்பிஸ் சாஹம் -94-அவயவங்கள் -கால சக்கரத்தாய் –வருடம் ஓன்று –அவயவீ-
அவயங்கள் -அயனங்கள் -2- -ருதுக்கள்-6- -மாதங்கள் -12-பக்ஷங்கள்-24-நாள்கள் -30-யாமங்கள் -8-லக்னங்கள் -12-
அரும்பினை அலரை -யுவா குமாரா -இரண்டு அவஸ்தையும் ஒரு காலே சூழ்த்துக் கொடுக்கலாம் படி
மலராது குவியாது -ஏக காலத்தில் இரண்டு அவஸ்தைகளும் -யுவதிஸ்ஸ குமாரிணி
அச்யுத அநந்த கோவிந்த நாம உச்சாரண பேஷஜாத் நஸ்யந்தி சகலா ரேகா
சத்யம் சத்யம் வஹாம் யஹம் -ஸ்ரீ விஷ்ணு தர்மம்
பிரயோஜனாந்தர பராக்கு பிரயோஜனத்தைக் கொடுக்கும்
உபாயாந்தர நிஷ்டருக்கு பாவனமாய் இருக்கும்
ப்ரபன்னர்க்கு ஸ்வயம் ப்ரயோஜனமாய் தேக யாத்ர ஷேமமாய் இருக்கும்
பக்தியோகத்துடைய துஷ்கரதையோபாதி பிரபத்தி நிஷ்டா ஹேதுவான மஹா விசுவாசமும் கிட்டுகை அரிதாகையாலே
இதில் இழியக் கூசினவர்களுக்கு சர்வாதிகாரமான யாதிருச்சிக பகவத் நாம சங்கீர்த்தனமே
சேதனருடைய பாபத்தைப் போக்கி ஸூஹ்ருத அனுகூலமாகக் கர்ம யோகாதிகளிலே மூட்டுதல்
ப்ரபத்தியிலே மூட்டுதல் விரோதியைப் போக்கி பிரபத்தியை கொடுக்கைக்குத் தானே நிர்வாஹமாதலாம் படியான
வைபவத்தை யுடைத்தாயாய்த்து திரு நாம வைபவம் இருப்பது –

த்யாயேன க்ருதே யஜந யஜ்ஜ ச த்ரேதாயாம் த்வாபர அர்ச்சயந
யதாப நோதி ததாப நோதி கலவ் சங்கீர்த்தய கேசவம

சத்யம் சத்யம் புநஸ் சத்யம் உதத்ருதய புஜமுச்யதே வேதாஸ் சாஸ்திரம் பரம் நாஸ்தி ந தைவம் கேஸவாத் பரம் –
நாஸ்தி நாராயண சமோ ந பூதோ ந பவிஷ்யதி
அதிகம மே நி ரே விஷ்ணு தேவாச சாஷி கணாச ததா

சே வல அம் கொடியோய் நின் வல வயின நிறுத்தும் ஏவல உழந்தமை கூறும்
நாவல அந்தணர் ஆறு மறைப் பொருளே –பரிபாடல் -1-
இருவர் தாதை இலங்கு பூண மால தெருள நின் வரவு அறிதல் மருள ஆறு தோச்சி முனிவருக்கும் அரிதே
அனன மரபின் அனையாய் நின்னை இனனன என உரைதல் எமக்கு எவன் எளிது -பரிபாடல் -1-

——————————————

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ விஷ்ணு சித்தர் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: