ஸ்ரீ தெள்ளியதா நம்பிள்ளை செப்பு நெறி தன்னை வள்ளல் வடக்குத் திருவீதிப்பிள்ளை நன்குரைத்த ஈடு முப்பத்தாறாயிரம் -3-2-9-

வரையாமல் எல்லார்க்கும் ஒக்க முகங்கொடுத்த அவதாரங்களுக்குத் தப்பின நான்,
இனி உன்னைக் கிட்டுகை என்று ஒரு பொருள் உண்டோ?’ என்று ஆசை யற்ற வராகிறார்.

கூவிக் கூவிக் கொடு வினைத் தூற்றுள் நின்று
பாவியேன் பல காலம் வழி திகைத்து, அலமருகின்றேன்;
மேவி அன்று ஆநிரை காத்தவன், உலகம் எல்லாம்
தாவிய அம்மானை எங்கு இனித் தலைப் பெய்வனே?–3-2-9-

கொடுவினைத் தூற்றுள் நின்று கூவி –
கூவி
சொரூப ஞானத்தால் ஆறியிருக்கமாட்டாமல் சம்சாரத்திலேயிருந்து கூப்பிடாநிற்பர்.
கூவி –
ஒருகால் கூப்பிட்டு அநுதபித்து மீளுமதன்றிக்கே மேன்மேலெனக் கூப்பிடநிற்பர்.

கொடுவினைத் தூற்றுள் நின்று
கூப்பீடு கேட்டு இரங்கி எடுப்பதாக ஈசுவரன் கைநீட்டினால், நீட்டின கை வாங்கவொண்ணாத நிலத்திலேயிருந்து
கூப்பிடுகிறாராதலின், ‘கொடுவினைத் தூற்றுள் நின்று’ என்கிறார்.

பல காலம் வழி திகைத்து அலமருகின்றேன் பாவியேன் –
காலமெல்லாம் அறிவு கெட்டுத் தடுமாறுகிற நான்.
ஸ்ரீ வால்மீகி பகவான் ஆஸ்ரமத்தின் பக்கத்திலே இருந்துதான் கூப்பிடப்பெற்றேனோ!’ என்பார், ‘பாவியேன்’ என்கிறார்.

அன்று மேவி ஆ நிரை காத்தவன் –
இந்திரன் கல் மழை பெய்த போது பசுக்கள் ஆயர்கள் ஆய்ச்சிகள் எல்லோரும் நோவுபட,
அந்த ஆயர்பாடியைப் பார்த்துச் சிந்தித்தான் கிருஷ்ணன்,’ என்கிறபடியே,
நோவு பட்டவன்று ஒரு பசுவின்மேலே ஓர் ஆயன் மேலே ஒரு துளி விழாதபடி, தோன்றியதொரு மலையை எடுத்து உதவி செய்தவனை.
இனி, மேவி அன்று ஆநிரை காத்தவன்’ என்பதற்கு ‘நித்ய ஸூரிகளுக்கு நிர்வாஹகனான தன் கையிலே கோலைத் தந்து
‘பசு மேய்’, என்றால், ‘ரக்ஷகனான எனக்கு இது விஹிதம் இ றே என்றிருத்தலேயல்லாமல்-
அலாப்ய லாபமாக – பெறாப்பேறு பெற்றதாக -பொருந்தி -விரும்பி அன்று பசுக்களை மேய்த்தவன்,’ என்று பொருள் கூறலுமாம்.

அன்று –
அதுவும் ஒரு காலமே!’ என்கிறார்.

வழி திகைத்து அலமருகின்றேன் மேவி அன்று ஆ நிரை காத்தவன்’ என்ற சொற்றொடரால்,
‘காட்டிலே வழி திகைத்தார்க்கு -இடையர் -அங்கேயுள்ள ஆயர்கள்- போலே காணும் வழி காட்டுவார்’ என்று பொருளும் போதரும்.
மாம் ஏகம் சரணம் வ்ரஜ -‘என்னொருவனையே சரணமாகப் பற்று’ என்று வழிகாட்டினவன் இறே –
‘வழி காட்டினவர்கள் வேறு இலரே?’ என்றது,
‘திருத்தேர்த்தட்டிலே நின்று சகல ஆத்மாக்களும் உஜ்ஜீவிக்கும் படி சரம சுலோகத்தைக் கூறி வழி காட்டியவன் அவனேயன்றோ?’ என்றபடி.
இதனால், ‘ஆபத்துக்கு உதவாதவனாய்த்தான் படுகிறேனோ!’ என்கிறார்.

உலகமெல்லாம் தாவிய அம்மானை –
ஓர் ஊர்க்கு உதவின அளவேயன்றி, சகல பதார்த்தங்களிலும்- ஒன்றும் பிரிகதிர்ப்படாதபடி எல்லார் தலைகளிலும்
ஒக்கத் திருவடிகளை வைத்துத் தான் ஸ்வாமி என்னுமிடத்தை அறிவித்தவனை.

எங்கு இனித் தலைப்பெய்வன் –
எங்ஙனம் கிட்டப் போகிறேன்?
‘அந்தத் தூளி தானத்துக்கும் தப்பின நான், பரீட்சை சொல்லிப் பெறப் போகின்றேனோ?’ என்கிறார் என்றபடி.
இதனால், ‘அவன் தானே வந்து உதவி செய்தவன்று தப்பின யான்,
ஒரு சாதன விசேஷத்தைப்-அனுஷ்டானத்தைப் பண்ணி எங்கே சென்று கிட்டப் புகுகிறேனோ!’ என்று நசையறுகிறார்

——————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: