ஸ்ரீ தெள்ளியதா நம்பிள்ளை செப்பு நெறி தன்னை வள்ளல் வடக்குத் திருவீதிப்பிள்ளை நன்குரைத்த ஈடு முப்பத்தாறாயிரம்-3-2-3-

‘வாமனாவதாரம் முற்காலத்திலே யாகையாலும் நீர் பிற்பாடராகையாலும் இழந்து அங்குக் கிட்டப்பெற்றிலீராகில்,
ஒருத்தி யுடைய மங்கள ஸூத்ரத்துக்காக பாண்டவர்களுக்குச் சொல்லிற்றுச் செய்து திரிந்தோமே!
அங்கே வந்து கிட்ட மாட்டிற்றிலீரோ?’ என்ன, ‘அங்கும் தப்பினேன்,’ என்கிறார்.

கொல்லா மாக்கோல் கொலை செய்து பாரதப் போர்
எல்லாச் சேனையும் இரு நிலத்து அவித்த எந்தாய்!
பொல்லா ஆக்கையின் புணர்வினை அறுக்கல் அறா;
சொல்லாய், யான் உன்னைச் சார்வது ஓர் சூழ்ச்சியே–3-2-3-

கொல்லா மாக்கோல் கொலை செய்து –
துரியோதனனும் அருச்சுனனுமாக, கிருஷ்ணன் பள்ளி கொண்டு அருளா நிற்கச் செய்தே
படைத்துணை வேண்டி வந்து, துரியோதனன் திருமுடிப் பக்கத்தே யிருந்தான்;
அருச்சுனன் திருவடிகளின் பக்கத்திலே யிருந்தான்;
பள்ளியுணர்ந்தருளி, ‘இராஜாக்கள் போந்தது என்?’ என்ன, ‘துரியோதனன் நான் முற்பட வந்தேன்,’ என்ன,
பவாநபி கத பூர்வ மாத்ரே மே நாஸ்தி சம்சய -என்று ‘நீர் முற்பட வந்ததற்குக் குறையில்லை.
நம் கண் முற்பட்டது இவன் பக்கலிலே,’ என்று, அவனுக்காகத் தான் சில வழக்குச் சொல்லி,
‘உங்களுக்கு வேண்டுவது என்?’ என்ன, ‘படைத்துணை வேண்டி வந்தோம்,’ என்ன,
‘ஆகில், நாராயண கோபாலர்களை ஒருவர் கொள்ளுவது; என்னை ஒருவன் கொள்ளுவது’ என்ன,
அசேதனக் கிரியா கலாபங்களைப் பற்றுவாரைப் போன்று துரியோதனன் அவர்களைக் கொண்டு போக,
பீஷ்மாதிகள் கேட்டுத் ‘தப்புச் செய்தாய்! இனி, கிருஷ்ணன் ஆயுதம் எடாது ஓழிவானாக வேண்டிக்கொண்டு வாராய்!’ என்ன,
அவனும் வந்து, ‘நீ ஆயுதம் எடாதொழிய வேணும்,’ என்ன, ‘அப்படியே யாகிறது’ என்று சொல்லி விட்டு,
கொலைக்குக் கருவியல்லாத குதிரையை நடத்துகிற கோலைக்கொண்டு முடித்துப் பொகட்டான்.

பாரதப் போர் –
பாரத சமரத்திலே .

எல்லாச் சேனையும் –
துர்வர்க்கம் அடையத் திரண்டதன்றோ உபய சேனையிலும் –
இங்கே நாலைந்து பேரும், அங்கே ஒன்றிரண்டு பேரும் ஒழிய, முடித்துப் பொகட்டான் ஆயிற்று .

இரு நிலம் –
அவர்கள் பக்கல் நன்மையில்லையேயாகிலும், அங்கே பட்டார்க்கு வீர ஸ்வர்க்கம் கிட்டும் பூமியிலே.
அவித்த – பீஷ்மாதிகள் காட்டுத் தீகிளர்ந்தால் போலே வர, காளமேகம் மழை பெய்வது போன்று அவித்தான்.
‘மழை கொலோ வருகின்றது!’ என்னும்படி யன்றோ அவன் வரவுதான் இருப்பது?

எந்தாய் –
பாண்டவர்கட்கு அன்று உதவி செய்ததும் தமக்கு என்று இருக்கிறார்.

பொல்லா ஆக்கையின் புணர்வினை அறுக்கல் அறா –
சரீரத்துக்கு அடியாய் ஒன்றோடொன்று பிணைந்திருக்கின்ற பாவங்களை அறுக்க முடியா.
நீ அழியச்செய்த துரியோதனன் முதலியோர்கள் அளவன்றுகாண் இதன் தண்மை;
அநுகூலம் போலே இருந்து பாதகமாமன்றோ இது? தன்பக்கல் போக்யதா புத்தியைப் பிறப்பித்து,
ஈஸ்வரனுடைய போக்யதையை திரஸ்கரிப்பிக்கும் .
பெரியோர்கள் சிஷ்டர்களில் ஒருவனுக்கு அநேக தோஷங்கள் உண்டானால், ‘அவன் தண்ணியன்’ என்று விடுவார்கள் அன்றே?
அப்படியே இவர் இச்சரீரத்தின் தன்மைகளையெல்லாம் ஒருசேர நினைத்துப் ‘பொல்லா ஆக்கை’ என்கிறார்.
இராவணன் தலைகள் போன்று முளையாநிற்றலின், ‘அறுக்கல் அறா’ என்கிறார்.
இனி, புணர்வினை என்பதற்குச் சரீர சம்பந்தந்தன்னை என்னுதல்.

யான் –
சிறையிலே கிடப்பாரைப் போன்று பிரகிருதியோடே பிணையுண்டிருக்கிற நான்.

உன்னை –
ஒரு தேச விசேஷத்திலே நித்ய ஸூரிகள் அனுபவிக்கும் உன்னை.

சார்வது ஓர் சூழ்ச்சி சொல்லாய் –
இதனைக் கழித்து நான் உன்னை கிட்டுமது விரகு அருளிச் செய்ய வேண்டும்.
நான் அறியில் தப்புவன்; நான் அறியாதபடி விரகு பார்க்க வேண்டும்;
அது தன்னை எனக்குச் சொல்லவும் வேணும் என்பார், ‘சூழ்ச்சி சொல்லாய்’ என்கிறார்.

சார்வது ஒரு சூழ்ச்சியே
சேருவது ஒரு பிரகாரம் சொல்லாய் அதாவது, சர்வ பாபேப்யோ மோக்ஷயிஷ்யாமி
‘எல்லாப் பாவங்களினின்றும் உன்னை விடுவிக்கிறேன்; நீ துக்கப்படாதே!’ என்று அருளிச் செய்கை இறே –

——————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: