ஸ்ரீ தெள்ளியதா நம்பிள்ளை செப்பு நெறி தன்னை வள்ளல் வடக்குத் திருவீதிப்பிள்ளை நன்குரைத்த ஈடு முப்பத்தாறாயிரம் – -1-7-6-

‘இப்போது ‘விடோம்’ என்கிறீர் இத்தனை போக்கிப் பின்னையும் நீர் அல்லீரோ?
உம்முடைய வார்த்தையை-விஸ்வசிக்கப்போமோ நம்புதற்கு உளதோ?’ என்ன,
‘அவனாலே அங்கீகரிக்கப்பட்ட நான் அவனை விடுவேனோ?’ என்றார் மேல் பாசுரத்தில்:
‘உம்மை அவன் தான் விடில் செய்வது என்?’ என்ன,
‘தன் குணங்களாலும் -சேஷ்டிதங்களாலும் -செயல்களாலும் என்னைத் தோற்பித்து என்னோடே கலந்தவனை விட
நான் -சம்வதிப்பேனோ – உடன்படுவேனோ?’ என்கிறார் இப்பாசுரத்தில்.

பிரான் பெரு நிலம் கீண்டவன் பின்னும்
விராய் மலர்த் துழாய் வேய்ந்த முடியன்
மரா மரம் எய்த மாயவன் என்னுள்
இரான் எனில் பின்னை யான் ஒட்டுவேனோ?–1-7-6-

பிரான் –
நிலா, தென்றல், சந்தனம் என்னுமிவை பிறர்க்கேயாக இருக்குமாறு போன்று,
தன் படிகளை அடையப் பிறர்க்கு ஆக்கி வைக்குமவன்.
சர்வ-எல்லாப் பொருள்கள் விஷயமாகவும்-ஆஸ்ரித – அடியார்கள் விஷயமாகவும் செய்யும் உபகாரத்தை
நினைத்துப் ‘பிரான்’ என்கிறார்.
அதனை -உபபாதிக்கிறார் -விரிக்கிறார் மேல்:

பெருநிலம் கீண்டவன் –
பிரளயம் கொண்ட பூமியை நீருக்கும் சேற்றுக்கும் இறாயாத வடிவைக் கொண்டு எடுத்தது போன்று,
சம்சாரப் பிரளயங் கொண்ட என்னை எடுத்தவன்.
இது-சர்வ- எல்லாப் பொருள்கள் விஷயமாகவும் செய்த உபகாரம்.

பின்னும் விராய் மலர்த் துழாய் வேய்ந்த முடியன் –
நெருங்கத் தொடையுண்டு-பரிமள பிரசுரமாய் – வாசனை மிக்குள்ளதாய், செவ்வி பெற்று இருந்துள்ள
திருத்துழாய் மாலையாலே சூழப்பட்ட -திரு அபிஷேகத்தை -திருமுடியையுடையவன்.
விரை – வாசனை. விராய் என்றது, நீட்டும் வழி நீட்டல் விகாரம்.
இனி, ‘மலர் விராய்’ என்பதற்கு, மலர்கள் கலந்த’ என்று பொருள் கூறலுமாம்.
இதனால், ஒப்பனை அழகோடே பிரளயத்தில் மூழ்கினான் என்பதனைத் தெரிவித்தபடி.

மராமரம் எய்த மாயவன் –
மஹாராஜர், வாலி மிடுக்கையும் பெருமாள் மென்மையையும் நினைத்து,
‘நீர் வாலியைக் கொல்ல மாட்டீர்’ என்ன, ‘நான் வல்லேன்’ என்று மழுவேந்திக் கொடுத்துக் காரியஞ்செய்யும் அன்புடையவன்.
இது-ஆஸ்ரிதர் – அடியார் விஷயமாகச் செய்த உபகாரம்.

என்னுள் இரான் எனில் –
இப்படி-ஆஸ்ரிதரை விஷயீகரித்து- அடியாரை ஏற்றுக் கொண்டு
அவர்கள் பேற்றுக்குத் தான் தொழில்செய்யுமவன் என்னுள் இரான் எனில்,
‘எனில்’ என்கையாலே, விடுதற்குக் காரணம்-சம்பாவனை – இல்லை என்றபடி.

பின்னையான் ஒட்டுவேனோ –
எப்பிராகாரத்தாலும் -‘எவ்வகையிலும் இரேன்’ என்னுமாகில், பின்னை, நான் அவன் போக்கை இசைவேனோ?
‘நன்று; இறைவன் தனக்குத்தானே உரியவன் ஆதலின், போகானோ?’ எனின், 
‘என்னுடைய கர்ம பாரதந்திரியம் போலே, அவனுடைய ஆஸ்ரித பாரதந்திரியத்துக்கும் ஏதேனும் கண்ணழிவு உண்டோ?
ஆதலால், என்னுடைய இசைவு இன்றிக்கே இருக்க, அவனாலே போகப்போமோ?’ என்பதாம்.
இனி, ‘ஒட்டுவேனோ’ என்பதற்கு,
‘நான் தொங்குவேனோ’ என்று திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான்  பணிப்பர். தொங்குகை-திரிதல்.

——————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: