ஸ்ரீ தெள்ளியதா நம்பிள்ளை செப்பு நெறி தன்னை வள்ளல் வடக்குத் தீருவீதிப்பிள்ளை நன்குரைத்த ஈடு முப்பத்தாறாயிரம் -1-3-2-

‘எத்திறம்’ என்ற ஆழ்வார் ஆறு மாதம் மோஹித்துக் கிடந்தார் என்பது பிரசித்தம் அன்றோ?
இவர் மோஹித்துக் கிடக்க,
பெருமாளும் பிராட்டியும் பள்ளி கொண்டருளின இடத்தை ஸ்ரீ குகப்பெருமாள்நோக்கிக்கொண்டு கிடந்தாற்போன்று,
ஸ்ரீ மதுரகவி முதலான பெரியோர் அனைவரும்-பலிதமான வ்ருக்ஷத்தை – பழங்கள் நிறைந்த மரத்தைப் –
பசி ஜாதங்கள் -பறவைக்கூட்டங்கள் மொய்த்துக் கொண்டு கிடக்குமாறு போன்று, இவரைச் சூழ்ந்து கிடந்தார்கள்.
பெருமாளும் பிராட்டியும் துயின்று இடத்தை நோக்கி இருந்த ஸ்ரீகுகப் பெருமாள் பசியர்க்குத் தாந்தாம் உண்ணும்
உணவினைப் பகுந்து இடுவாரைப் போன்று, அங்கு வந்த ஸ்ரீ பரதாழ்வானுக்குத் தாம் நோக்கிக்கொண்டிருந்த இடத்தைக் காட்ட,
அவ்விடத்தைக் கண்டவாறே சத்ருனோ அனந்தர ஸ்த்தித ( ‘தொட்டால் முடிந்துவிடுவானோ!’ என்று சத்துருக்கனன் எண்ணும்படி )
என்று மோஹித்துக் கீழே வீழுந்த ஸ்ரீ பரதாழ்வானைப் போன்று, மோஹித்துக் கிடந்த இவர்,
சிரேண சம்ஜ்ஞாம் பிரதி லப்ய சைவ விசிந்தயாமாச விசால நேத்ரா ( விசாலமான கண்களையுடைய பிராட்டி
பல நாழிகைகள் கழித்து மூர்ச்சை தெளிந்து, பின்னர்ச் சிந்தித்தாள்,’) என்பது போன்று-
அனுபவிதாக்கள் பாக்யத்தாலே – பெரியோர்களுடைய நல்வினைப்பயனால் காலம் உணர்த்த உணர்ந்து,
‘நான் இங்குச் சொல்லியது என்?’ என்று கேட்டார்.
ஆயின், அங்கு அனுபவிக்கும் பெரியோர் உளரோ?’ எனின்,
‘நல்லார் நவில் குருகூர்’ அன்றே? ஆதலால், அங்குள்ள சத்துக்கள் – பெரியோர் அனைவரும் இவரைப் பற்றிப் படுகாடு கிடந்தனர்.
கேட்டதற்குப் ‘பத்துடை அடியவர்க்கு எளியவன்’ என்று கூறி, அதனை விளக்குவதற்கு அதன் தொடர்ச்சியாக
‘மத்துறு கடைவெண்ணெய்’ என்பது முதலாகச் –ப்ரசக்த அனுபிரசக்தமாக -சிலவற்றைக் கூறி,
‘எத்திறம்’ என்று மோஹித்துக் கிடந்தீர், என்றார்கள்,
‘தப்பச்செய்தோம்;தப்பச் சொன்னோம் அழித்துச் சூளுறவு-ப்ரதிஜ்ஜை – செய்ய வேண்டும்,’ என்கிறார் இரண்டாம் பாட்டில்.
அதாவது,
பிறர்க்கு உபதேசம் பண்ணப்புக்குத் தாம் அனுபவித்தார் முதற்பாட்டில்;
இப்பாட்டுத் தொடங்கிப் பிறர்க்கு உபதேசம் செய்கிறார் என்றபடி.
மேல்பாட்டில் கூறிய எளிமையினை வகைப்படுத்தி அருளிச் செய்கிறார் இப்பாட்டில்.

எளிவரும் இயல்வினன் நிலை வரம்பு இல பல பிறப்பாய்
ஒளிவரும் முழுநலம் முதல் இல கேடு இல வீடாம்
தெளிதரு நிலைமை யது ஒழிவிலன் முழுவதும் இறையோன்
அளிவரு மருளினோடு அகத்தனன் புறத்தனன் அமைந்தே–1-3-2-

எளிவரும் இயல்வினன் –
எளிமையை ஸ்வ பாவமாக – இயல்பாகவுடையவன்.
‘பத்துடை அடியவர்க்கு எளியவன்’ என்றார் மேல்;
தன்னிடத்து அன்புடையார் மாட்டுத் தானும் அன்புள்ளவனாய் இருத்தல் ஒரு குணம் அன்று
ஆதலின், அதனை மறுத்து, ஈண்டு ‘எளிவரும் இயல்வினன்’ என்கிறார்.
எல்லார்க்கும் ஒவ்வொரு காலத்தில் எளிமை கூடும்;
இவனுக்கு எளிமை ஸ்வரூபம் என்பதனைத் தெரிவிப்பதற்கு ‘எளிவரும் இயல்வினன்’ என்கிறார் என்றபடி.

நிலை வரம்பு இல –
இன்ன அவதாரம் இன்ன செயல் என்பது இல்லை;
‘நிலை இல, வரம்பு இல’ என ‘இல’ என்பதனை ‘நிலை’ என்பதுடனும் கூட்டி பூர்வர்கள் நிர்வாகம்
இனி, பட்டர் இவ்விரு பொருளையும் ‘நிலை இல’ என்பதன் பொருளாகவே கொண்டு,
‘வரம்பு இல’ என்பதற்கு, வேறு பொருள் அருளிச்செய்வர்.
அதாவது, ‘அவதரித்து எளியனாய் நின்ற நிலை தன்னிலே பரத்துவம் தோற்ற நிற்கிலும் நிற்கும்,’ என்று.
சாரதியை வேஷத்தோடே தேர்ப்பாகனாய்த் தாழ் நிற்கச்செய்தே ஸ்ரீவிஸ்வரூபத்தைக் காட்டியும்,
தான் புத்திரப் பேற்றின்பொருட்டுப் போகாநிற்கச்செய்தே கண்டாகர்ணனுக்கு மோக்ஷத்தைக் கொடுத்தும்,
ஏழு வயதிலே கோவர்த்தன மலையைத் தரித்துக்கொண்டு நின்றும் செய்தவை.
இத்தாற் பெறப்படுவது, ‘ஒன்றிலும் ஒரு நியதி இன்று; ரக்ஷணத்துக்கு -காப்பதற்கு உறுப்பாம் அத்தனையே வேண்டுவது;
ஏதேனுமாக அமையும் இவனுக்கு,’ என்கை.

பல பிறப்பாய்-
தெளிவுடைய தான் சொல்லும் போதும் பஹு நி ( ‘பல பிறவி’ )என்பன்;
யதா பூத வாதியான -உண்மையினைக் கூறும் -வேதங்கள் கூறும்போதும்-பஹு தா விஜாயதே
( பல வேறுபட்ட சாதிகளில் பிறக்கிறான்’ )என்று கூறும்;
அவன் கொடுத்த அறிவு கொண்டு சொல்லுவார்,‘பல பிறப்பு’ என்பர்.
பிறப்பாய் –
பரார்த்தமாக -பிறருக்காகத் தாழ நின்றோம் என்ற நினைவு சிறிதும் இன்றி,
அவ்வப் பிறவியின் தன்மைக்குத் தக்கவாறு புரை இன்றிக்கே இருப்பதால் -‘பிறந்து’ என்னாது ‘பிறப்பாய் ’ என்கிறார்.
‘ஆயின், பரத்துவ நினைவு சிறிதும் இன்றி இருந்தான் என்பதனை நாம் அறியுமாறு யாங்ஙனம்?’ எனின்,
ஆத்மாநாம் மானுஷம் மன்யே ( ‘என்னை நான் மனிதனாகவே நினைக்கின்றேன்;’ ) என்ற ஸ்ரீ ராமன் வார்த்தையாலும்,
அஹம் வோ பாந்தவ ஜாத ) நான் உங்கட்குச் சுற்றத்தவனாய்ப் பிறந்திருக்கிறேன்,’ என்ற ஸ்ரீகிருஷ்ணன் வார்த்தையாலும் அறிதல் தகும்.

ஒளிவரும் முழுநலம்-
அபஹத பாப்மாத்வாதிகள் -நீங்கின தீவினைகளையுடைத்தாய் இருத்தல் முதலிய தன்மைகள் ஜீவாத்மாவுக்கும் உண்டு இறே,
ஜென்ம நிபந்தமான -பிறவிகள் காரணமாக -திரோதானம் பிறவா நின்றது இறே –
அவற்றிற்கு மறத்தல் முதலிய தன்மைகளும்-விகாராதிகளும் – இன்பத்துன்பங்களும் உளவாம்;
இவன் தன்னைத் தாழ விட்டுப் பிறக்கப் பிறக்க, கல்யாண குணங்கள் புகர் – ஒளி பெற்று வாராநிற்கும்.
‘ஆயின், இருவர்க்கும் பிறவி ஒத்து இருக்க, இறைவனுக்கு நற்குணங்கள் ஒளி பெறுகைக்குக் காரணம் யாது?’ எனின்,
ச உ ஸ்ரேயான் பவதி ஜாயமான ( ‘அவன் பிறந்தவனாய் நன்மையுடையவனாகவே இருக்கின்றான்,’ )என்கிறபடியே,
கர்மம் காரணமாகப் பிறக்கும் பிறவியாய் இருப்பின், பிறக்கப் பிறக்கப் புகர் அழியும்;
அனுக்ரஹம் -திருவருள் காரணமாக வருகிற பிறவி ஆகையாலே புகர் பெற்று வாராநிற்கும்.
ச உ ஸ்ரேயான் (அவ்விறைவனே புகழையுடையான்) என்றபடி.
‘அக்குணங்கள்தாம் இருக்கும்படி என்?’ என்னில்,

முதல் இல கேடு இல-
ஒரு நாள் வரையிலே தோன்றி ஒரு நாள் வரையிலே முடியுமவை அல்ல;
ஸ்வரூபத்தோடு-அந்தர்கதமாய் – சேர்ந்தவைகளாய் இருக்கின்றன.

வீடாம் தெளிதரும் நிலைமையது,
மோக்ஷமாகிற தெளிவு; பரமபதம். அதனைத் தரும் ஸ்வ பாவம் என்றும் ஒத்திருக்குமவன்.
அவன் இங்கே வந்து அவதரிக்கிலும் சோக மோஹங்களைப் பண்ணும் இவ்விடம்;
இவன் அங்கே செல்லினும் தெளிவைப் பண்ணும் அவ்விடம்; ஆதலால், ‘வீடாம் தெளி’ என்கிறார்.
‘தெளி விசும்பு’ என்னகே கடவது இறே
ஆயின், இக்குணம் ‘ஒளிவரும் முழுநலம்’ என்றதிற்புகாதோ?’ எனின்,
மோக்ஷத்தை அளிக்கும் இறைமைக்குணம் தனியே சொல்ல வேண்டுவது ஒரு குணம் ஆகையாலே சொல்லுகிறார்;
மேலும், அவதாரத்துக்குப் பயன் இதுவே அன்றோ?

முழுவதும் ஒழிவிலன்-
மேலே கூறிய இரண்டனையுங் கூட்டிச் சொல்லுகிறார்.
இறையோன்-
மேல் ‘வீடாம் தெளிதரு நிலைமையது ஒழிவிலன்’ என்றார்;
அவ்வீட்டினை அளித்தல் ஈஸ்வரனுக்கே உள்ளது ஒன்று ஆதலின்,
அதனைத் தெரிவிக்கும்பொருட்டு அதனை அடுத்து ‘இறையோன்’ என்கிறார்.
இனி, மேல் ‘பல பிறப்பாய்’ என்றாராதலின்,
அவ்வாறு பிறப்பினும், ஈஸ்வரத் தன்மையில் குறையாதே நிற்பான் என்பதனைத் தெரிவிக்கும்பொருட்டு
‘இறையோன்’ என்கிறார் என்னலும் ஆம்.

அளிவரும் அருளினோடு –
குளிர்ந்து பக்குவமான அருளோடே.
இனி, இதற்கு, ‘அருளால் வரும் அருளோடே’ என்று பொருள் கூறி,
‘அருளால் வரும் அருளாவது,நிர்ஹேதுகம் – காரணம் இன்றியே செய்யும் திருவருள்,’ என்று கூறலுமாம்.
அகத்தனன் –
ஆஸ்ரிதற்கு -அடியார்கட்குக் கழுத்திலே ஓலை கட்டித் ‘தூது போ’ என்னலாம்படி இருப்பான்.
புறத்தனன் –
அநாஸ்ரிதற்கு – அடியார் அல்லாதவருக்கு அந்நிலை தன்னிலே கிட்ட ஒண்ணாதபடி இருப்பான். அமைந்து –
இப்படிச் சமைந்து.

‘இறையோன், அளிவரும் அருளினோடு அகத்தனன் புறத்தனனாய் அமைந்து, முதல் இல கேடு இலவாம்
ஒளிவரும் முழுநலம், வீடாம் தெளிதரு நிலைமையது முழுவதும் ஒழிவிலனாய்,
நிலை வரம்பில் பல பிறப்பாய், எளிவரும் இயல்வினன்’ என்று அந்வயம்

——————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: