ஸ்ரீ வார்த்தா மாலையில் -ஸ்ரீ சரம ஸ்லோகார்த்த வார்த்தை முத்துக்கள் /அருளிச் செயல் ஸ்ரீ ஸூக்திகளும் திரு ரகஸ்ய த்ரய அர்த்தமும் – – –

ஸ்ரீ சரம ஸ்லோகார்த்த வார்த்தைகள்

தர்மத்தையும் -தர்மத்தில் களை யறுப்பையும் —கண்ணனையும் கண்ணன் கருத்தையும் – கதியையும் பற்றும் படியையும் –
பரனையும் பற்றுமவனையும் – பாபத்தையும் பாபத்தில் பற்றுகையும் – சொல்லுகிறது சரம ஸ்லோகம்-
சரம ச்லோகத்தாலே -திரு மார்பில் நாச்சியாரோட்டைச் சேர்த்தியை அநு சந்திப்பான் —

சரமச்லோகத்தில் -மாம் அஹம் என்ற பதங்களால் பரமாத்ம ஸ்வரூபம் சொல்லிற்று –
வ்ரஜ -என்கிற மத்யமனாலும் -த்வா -மாஸூச -என்கிற பதங்களாலும் ஸ்வ ஸ்வரூபம் சொல்லிற்று –
சர்வ பாபேப்யோ மோஷ யிஷ்யாமி -என்கையாலே அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி பூர்வகமான புருஷார்த்தம் சொல்லிற்று
-சர்வ பாபேப்யோ என்று விரோதி ஸ்வரூபம் சொல்லிற்று –
ஏக பதத்தாலே உபாய ஸ்வரூபம் சொல்லிற்று -ஸ்வரூப அநு ரூபமான உபாயத்தை விதிக்கிறது சரம ஸ்லோகம்-
சரண்ய ருசி பரிக்ருஹீதம்-சரம ஸ்லோகம்–உபாய யாதாம்ய பிரதிபாதன பரம்-சரம ஸ்லோகம்-பிராபக பிரதானம் -சரம ஸ்லோகம்

—————————————–

ஸ்ரீய பதியாகிற காளமேகத்தின் நின்றும் -சௌஹார்த்தம் என்கிற ஒரு பாட்டம் மழை விழுந்து -கிருபை யாகிற நிலத்திலே –
ஜீவனாகிற ஔஷதி முளைத்து –ஆசார்யன் ஆகிற இப்பிதாவுக்கு-இரக்கம் என்கிற சங்கத்தாலே-ஜ்ஞானம் என்கிற மாதாவின் பக்கலிலே சேர்ந்து-
ஜீவாத்மா வாகிற பெண் பிள்ளை பிறக்க –ருசி யாகிற ஜீவனத்தை இட்டு வளர்த்துக் கொண்டு போந்து-விவேகம் ஆகிற பக்வம் பிறந்தவாறே –

பரம சேஷிகள் ஆகிற ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் திரளைச் சேர்த்து -எம்பெருமான் ஆகிறவன் கையிலே – ஸ்வரூப ஜ்ஞானம் ஆகிற தாரையை வார்த்துக் கொடுக்க
அவனும் சேஷத்வம் ஆகிற மந்திர வாசஸை உடுத்தி சேஷ வ்ருத்தியாகிற மாங்கல்ய சூத்ரத்தைக் கட்டி-ரூப நாமங்கள் என்கிற ஆபரணங்களைப் பூட்டி
கையைப் பிடித்துக் கொண்டு போந்து-அத்யவசாயம் என்கிற ஆசனத்திலே கொண்டு இருத்தி-பிராபக ஜ்ஞானம் என்பதொரு அக்நியை வளர்த்து
இதர உபாய த்யாகம் என்கிற சமிதைகளை இட்டு-சித்த உபாய ச்வீகாரம் என்கிற பிரதான ஆஹூதியைப் பண்ணி
மூல மந்த்ரத்தாலே ஜயாதி ஹோமங்களைப் பண்ணி-சாஸ்திரங்கள் ஆகிற பொரியைச் சிதறி-
சம்பந்த ஜ்ஞானம் என்கிற பூரண ஆஹூதியாலே ப்ராப்தி பிரதிபந்தங்களை-
நிஸ் சேஷமாக்கி-நிர்ப்பரத்வ அனுசந்தானம் பண்ணி பூர்வாச்சார்யர்கள் ஆகிற பந்துக்களை முன்னிலை யாக்கி –
மாதா பிதாக்கள் இருவரும் சேர இருந்து காட்டிக் கொடுக்க-

ஆழ்வார்கள் ஈரச் சொல் ஆகிற மூப்போடே -அப்போடே -சேரவிட்டு வாத்சல்யாதி குண யுக்தனாய் -அவனும் பர்த்தாவான ஆகாரம் குலையாதபடி –
அணைத்து நோக்கிக் கொண்டு போந்து த்வரை யாகிற பர்வம் விளைந்தவாறே அவனும் தன் பிரதான மஹிஷியும் கூட அந்த புரக் கட்டிலிலே கொடு போய்
அந்தமில் பேரின்பத்து அடியார் யாகிற பந்துக்களோடே சேர்ந்து ஹர்ஷ பிரகர்ஷத்தோடே ஆதரிக்க -ப்ரீதி வெள்ளம் ஆகிற படுக்கையிலே கொண்டேற
விஷய வைலஷண்யம் ஆகிற போக உபகரணங்களோடே சகலவித கைங்கர்யங்கள் ஆகிற அனுபவத்தோடு மூட்ட
ஆநந்தம் ஆகிற பெருக்காற்றிலே ஆழம் கால் பட்டு -நம -எனபது -போற்றி -எனபது -ஜிதம் எனபது -பல்லாண்டு -எனபதாகா நிற்கும் –

அந்தர்யாம்ய ஆராதனம் விளக்கும் வார்த்தை
பகவத் விஷயம் -அப்பொழுதைக்கு அப்பொழுது என் ஆரா வமுதமே -திருவாய்மொழி -2-5-4- என்றார் –
பொங்கைம் புலனும் பொறி ஐந்தும் கருமேந்த்ரியம் ஐம்பூதம் இங்கு இவ் உயிரேய் பிரகிருதி மானாங்கார மனங்கள் -திருவாய்மொழி -10-7-10-என்கிறபடியே
இருபத்து நால்வர் ஏறின ஆகாரத்திலே-
மார்வம் என்பதோர் கோயில் அமைத்து மாதவன் என்னும் தெய்வத்தை நாட்டி –பெரியாழ்வார் திருமொழி -4-5-3-என்கிறபடியே
நடுவில் திரு முற்றத்தில் இருபத்தரறுவர் ஆவானை உகந்தருளப் பண்ணி –
அநந்யார்ஹனாய் -அநந்ய சரண்யனாய் -அநந்ய போகனாய் -ஜ்ஞானாநந்தியான இருபத்தைவரான
ஆத்மா திருவாராதானம் பண்ணும் நம்பியாருக்கும் பரத்வ்சம் எட்டாது –
வ்யூஹம் கால்கடியாருக்கு-அவதாரம் அக்காலத்தில் உள்ளாருக்கு-அர்ச்சாவதாரம் உகந்து அருளின நிலங்களில்
எப்போதும் திருவடிகளைப் பிடித்து இருக்க ஒண்ணாது –
இவனுக்கு எப்போதும் ஒக்கப் பற்றலாவது அந்தர்யாமித்வம் இ றே இவனையே குறித்து நிற்கும் இடம் இ றே அவ்விடம்
அல்லாத இடங்களில் காட்டில் அவன் அதி ப்ராவண்யம் பண்ணா நிற்பதும் இங்கே இ றே எங்கனே என்னில் –

அந்தாமத்து அன்பு செய்து என்னாவி சேர் அம்மான் -திருவாய்மொழி -2-7-1- என்றும் –
பனிக்கடலில் பள்ளிகோளைப் பழகவிட்டு ஓடி வந்து என் மனக்கடலில்
வாழவல்ல மாய மணாளா நம்பி -பெரியாழ்வார் திருமொழி -5-4-9-என்றும் –
வில்லாளன் நெஞ்சத்துளன் -நான்முகன் திருவந்தாதி -85-
கண்ணன் மனத்துள்ளே நிற்கவும் -பெரிய திருமொழி -11-3-7- என்றும் –
திருமால் இரும் சோலைப் பொருப்பே உறைகின்ற பிரான் இன்று வந்து இருப்பேன்
என்று என் நெஞ்சு நிறையப் புகுந்தான் -திருவாய்மொழி -10-8-6-என்றும் –
நிற்பதும் இருப்பதும் கிடப்பதும் என் நெஞ்சுள்ளே -திருச்சந்த விருத்தம் -65-என்றும் –
இங்கு இருக்கும் இடத்தில் தான் ஒருவனுமேயோ -என்னில் –
அரவத்தமளி யினொடும் -அழகிய பாற்கடலோடும் அரவிந்த பாவையும் தானும்அகம்படி வந்து புகுந்து -பெரியாழ்வார் திருமொழி -5-2-10 -என்கிறபடியே
நாய்ச்சிமாரோடும் சர்வ பரிகரதோடும் கூடி இருக்கிற இவனை இந் நம்பியார் திருவாராதனம் பண்ணும்படி –

ப்ராஹ்மே முகூர்த்தே சோத்தாய -என்கிறபடியே -சத்வோத்தர காலத்திலே பிறந்து –
ஆத்மனோ ஹிதம் -என்கிற நன் ஜ்ஞானத் துறை படிந்தாடி -அத்துறையிலே ஒரு குடம் திருமஞ்சனத்தை எடுத்து 
குரு பரம்பர அனுசந்தானத்தாலே கோயிலிலே வந்து அந்ய சேஷத்வ நிவ்ருத்தி பூர்வகமான –
அனன்யார்ஹ சேஷத்வ அனுசந்தனத்தாலே தண்டனிட்டு உய்த்து உணர்வு என்னும் ஒளி கொள் விளக்கேற்றி –
அநந்ய  சரணத்வ அனுசந்தானாம் ஆகிற திருவிளக்கை எழத் தூண்டி –
அநந்ய போகத்வ அனுசந்தானத்தாலே -பிரயோஜநான்தரம் ஆகிற துராலை விரட்டி –
சம்பந்த ஜ்ஞான அனுசந்தானத்தாலே திருவடி விளக்கி –
அன்பினால் ஜ்ஞான நீர் கொண்டாட்டுவன் அடியனேனே -திருக் குறும் தாண்டகம் -15-என்கிறபடியே திருமஞ்சனம் செய்து –
வாசகம் செய் மாலையே வான் பட்டாடையும் அக்தே -திருவாய்மொழி -4-3-2-என்கிறபடியே வாசிக அனுசந்தானத்தாலே திருப் பரியட்டம் சாத்தி –
பூசும் சாந்து என் நெஞ்சமே -திருவாய்மொழி 4-3-2- என்கிறபடியே மானஸ அனுசந்தானத்தாலே சாத்துப்படி சாத்தி –
தேசமான அணி கலனும் என் கை கூப்புச் செய்கையே -திருவாய்மொழி -4-3-2- என்கிறபடியே
புரையற்ற அஞ்சலியாலேதிரு வாபரணம் சாத்தி -நாடாத மலர் -திருவாய்மொழி -1-4-9- என்றும் –
விண்டு வாடா மலர் -திருவாய்மொழி -9-10-3- என்றும் –
இனமலர் எட்டும் இட்டு -பெரிய திருமொழி -1-2-7-என்றும்
கந்த மா மலர் எட்டும் இட்டு –பெரிய திருமொழி -3-5-6- என்றும் சொல்லுகிற
ஆனுகூல்யத்தாலே திருமாலை சாத்தி –
பூவிற் புகையும் விளக்கும் சாந்தமும் நீரும் மலிந்து மேவித் தொழு ம் அடியாரும் பகவரும் மிக்க துலகே -திருவாய்மொழி -5-2-9- என்கிற
அனுசந்தானத்தாலே தூபம் கண்டருளப் பண்ணி
மாடு விடாது என் மனன் -பாடும் என் நா -ஆடும் என் அங்கம் -திருவாய்மொழி -1-6-3–என்கிறபடியே
பக்தி ப்ரேரிதமான ந்ருத்த கீத வாத்யம் கண்டருளப் பண்ணி கர்த்ருத்வ நிவ்ருத்த பூர்வகமான அனுசந்தானத்தாலே –
அஹம் அன்னம் -என்கிறபடியே அவனுக்கு போக்யமாக்கி அஹம் அந்நாத -என்கிறபடியே
தானும் புஜித்து எம்பெருமான் தாள் தொழுவார் எப்பொழுதும் என் மனத்தே யிருக்கின்றாரே -பெரிய திருமொழி -7-4-2-என்கிறபடியே
இப்படி உணர்த்தின ஆசார்யன் விஷயத்திலே க்ருதஞதா  அனுசந்தானத்தோடே தலைக் கட்டுகை .
இருபத்து நாலுபேரில் ஐஞ்சு பேர் க்ராமணிகள் இவ்வைவர் கூடே கூடாதார் ஐஸ்வர்யம் இது
இவ்வைவரோடும் கூடினார் இமையாத கண்-முதல் திருவந்தாதி -32-ஞானக் கண் – பறி யுண்டு விடுவார்கள் –

திருவடிகள் -சேஷியுமாய் -உபாயுமுமாய் -உபேயமுமாய் -பாதகமுமாய் -சர்வ ரஷகமுமாய் இருக்கும் -எங்கனே என்னில் –
துயரறு சுடரடி தொழுது எழு என் மனனே -திருவாய்மொழி -1-1-1- என்கையாலே சேஷித்வம் சொல்லிற்று
ஆறு எனக்கு நின் பாதமே சரணாக தந்து ஒழிந்தாய் -திருவாய்மொழி -6-7-10-என்கையாலே உபாயத்வம் சொல்லிற்று
கோல மாம் என் சென்னிக்கு உன் கமலம் அன்ன குரை கழலே -திருவாய்மொழி -4-3-6- என்கையாலே உபேயத்வம் சொல்லிற்று
அழித்தாய் வுன் திருவடியால் -திருவாய்மொழி -6-2-9- என்கையாலே பாதகத்வம் சொல்லிற்று
ஊர்ந்த சகடம் உதைத்த பாதத்தான் -திருவாய்மொழி -5-3-3- என்கையாலே சர்வ ரஷகத்வம் சொல்லிற்று –
திரு மேனியும் -ருசி ஜனகமுமாய் உபாயமுமாய் -உபேயமுமாய் -சேஷியுமாய் -பாதகமுமாய் இருக்கும்-எங்கனே என்னில் –
காரார் திருமேனி கண்டதுவே காரணமா சிறிய திருமடல் -55 -என்கையாலே -ருசி ஜனகத்வம் சொல்லிற்று –
வண்ண மருள் கொள் -திருவாய்மொழி -6-10-3-என்கையாலே உபாயத்வம் சொலிற்று –
காதல் கடல் புரைய விளைவித்த காரமர் மேனி -திருவாய்மொழி -5-3-4-என்கையாலே உபேயத்வம் சொல்லிற்று
எம் மண்ணல் வண்ணமே யன்றி வாய் உரையாது -பெரிய திருமொழி -7-3-7-என்கையாலே சேஷித்வம் சொல்லிற்று
சிவனோடு பிரமன் வண் திருமடந்தை சேர் திருவாகம் எம்மாவி ஈரும் -திருவாய்மொழி -9-9-6-என்கையாலே பாதகத்வம் சொல்லிற்று

திருவதரமும் –தாரகமுமாய் -சேஷியுமுமாய் -ப்ரப்யமுமாய் -போக்யமுமாய் பாதகமுமாய் இருக்கும் -எங்கனே என்னில் –
அமுத வாயிலூறிய நீர் தான் கொணர்ந்து புலராமே பருக்கி இளைப்பை நீக்கீரே -நாச்சியார் திருமொழி -13-4-என்கையாலே தாரகத்வம் சொல்லிற்று –
பவளவாய் முறுவலும் காண்போம் தோழீ -பெரியாழ்வார் திருமொழி -3-4-6- என்கையாலே ப்ராப்யத்வம் சொல்லிற்று
கனி இருந்தனைய செவ்வாய் -திருமாலை 18 என்கையாலே போக்யத்வம் சொல்லிற்று
முறுவல் எனதாவி யடும் -திருவாய்மொழி -7-7-5- என்கையாலே பாதகத்வம் சொல்லிற்று

திருக்கண்களும் இப்படியே-

பச்சை மா மலை போல் மேனி-திருமாலை -2-  என்றது -ஒருத்தரிட்டு ஆகாது ஒழிகையும் -எல்லாவற்றாலும் பெருத்து இருக்கையும் –
தானே எல்லாவற்றையும் தரித்து இருக்கவற்றாய் இருக்கையும் -இதிலே அன்வயித்தால் எங்கும் தெரியும்படியாய் இருக்கையும் –
ஒருத்தரால் பேர்க்கப் போகாதே இருக்கையும் -இதிலே அன்வயித்தாருக்கு சகல போகங்களும் இதுக்கு உள்ளே உண்டாய் இருக்கையும் –
கத்யாகதி இன்றியிலே இருக்கையும் -அஞ்சினான் புகலிடமாய் இருக்கையும் –

கடலேயும் ஒப்பார் -பெரிய திருமொழி -2-8-8-என்றது -கண்ணுக்கு இலக்காய் இருக்கச் செய்தே ஆழமும் அகலமும் அளவிட-ஒண்ணாதாய் இருக்கையும் –
உயிர் அற்றவற்றை உட்கொள்ளாது ஒழிகையும் –ஸ்வ சக்தியாலே உள்ளுப் போகாது ஒழிகையும் –தான் அள்ளி விநியோகம் கொள்ளாது ஒழிகையும் –
ஒன்றின் வாயாலே விநியோகம் கொள்ளலாய் இருக்கையும் -தர்சநீயமாய் இருக்கையும் –

கார்முகில் -திருவாய்மொழி -2-3-7- என்கிறது -தர்சன மாத்ரத்திலே தாக சாந்தியைப் பண்ணுகையும் -எங்கும் ஒக்க வர்ஷிக்கும் இடத்தில் தான் ஒரு பிரயோஜனத்தை கணிசியாது ஒழிகையும் – கொண்டவன் பிரத்யுபகாரம் தேடாது ஒழிகையும் – ஒரு படிப்பட உபகரிகப் பெறாமையாலே உடம்பு வெளுககையும்

எண்ணும் பொன்னுருவாய் -திருநெடும்தான்டகம் -1- என்றது -நித்தியமாய் இருக்கையாலும் -சகராலும் கௌரவிக்கப்படுவது ஒன்றாகையாலும் –
உரை உண்டாகையாலும்உண்டென்ன உயிர் நிற்கையாலும்-இது கைபட்டவன் நினைத்தபடி பண்ணலாய் இருக்கையாலும் –
அவனுக்கு அபிமதங்கள் எல்லாம் கொடுக்கவற்றாய் இருக்கையாலும் -அலங்காரமாய் இருக்கையாலும் -ஆபத்துக்கு உதவுகையாலும் –
இது கைப்பட்டவனை ஸ்ரீ மான் என்கையாலும் -இதுகைப்பட்டவன் சகலராலும் சேவ்யமானாய் இருக்கையாலும் -சொல்லுகிறது –

அந்தி மூன்றும் அனலோம்பும் -பெரிய திருமொழி -7-5-1-என்றது காமாக்நி -கோபாக்னி -ஜாடராக்னி –
சீதனையே தொழுவார் விண்ணுளாரிலும் சீரியர் -திருவிருத்தம் -79
வெட்டி வாளிலும் -சிரமன் செய்யும் வாள் கனத்து இருக்கும் என்றபடி –

என் பிழைத்தாள் திருவடியின் தகவினுக்கு -என்றது
அணுகதமான பாபம் -விபுகதமான கிருபைக்கு  எதிர் நிற்குமோ –
நம்பிள்ளை ப்ரஹ்ம தேசத்தில் எழுந்தருளி நிற்கச் செய்தே பெரிய கோயில் வள்ளலார்
காண வர -குலம் தரும் -என்கிற பாட்டில் முதல் பதத்துக்கு தாத்பர்யம் அருளிச் செய்ய வேணும் என்று
பிள்ளையைக் கேட்க முரட்டு திருப்பதியானான உன்னை நம்பூர் குலத்துக்கு சேஷமாக்கின-குலம் தரும் -என்று விண்ணப்பம் செய்தார்
என் முடிவு காணாதே என்னுள் கலந்தானே -திருவாய்மொழி -2-5-8-
என்னுடைய சத்தாஹானி காணும்படிக்கு ஈடான கிருபா ஹாநி அவனுக்கு இல்லாமையாலே என்னை அங்கீகரித்தான் –
தொடங்கின உபாயம் முடிவதற்கு முன்னே என்னுள் கலந்தான் வறுத்த பயறு போலே ஆத்ம அனுபவத்தளவிலே  நின்று முடியாதபடி என்னுள் கலந்தான் –
என் அஹங்காரம் பாராதே குலம் கொண்டே பரிக்ரஹித்தான் அபரிச்சேதயனான தன்னை நான் புஜிக்குமா போலே அணு ஸ்வரூபனான என்னை புஜித்தான்
நாநாவித நரகம் புகும் பாவம் நானே செய்தேன் -பெரிய திருமொழி -1-9-2- தேன விநா தருணக் ரம்பி ந சலதி -நீ செய்து என்னைச் சொல்லலாமோ -என்பார் –
அடாப் பழி யிடுகிறார்கள் அத்தனை யன்றோ -நான் செய்தது என் -தேவாங்கு சேற்றிலே விழுமா போலே அவனுக்கு ஸ்ப்ருஹணீயமான வஸ்து இப்படி படுவதே
நானே செய்தேன் -அஹங்காரம் ஒன்றாலும் செய்தேன் –

—————————————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பின்பழகிய பெருமாள் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யார் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பூர்வாச்சார்யர்கள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: