ஸ்ரீ வசன பூஷணம் – சூர்ணிகை –407-420 – சரம பர்வ நிஷ்டா-குரோர் உபாயதாஞ்ச பிரகரணம் –ஸ்ரீ ஆய் ஸ்வாமிகள் / ஸ்ரீ மணவாள மா முனிகள் அருளிச் செய்த வியாக்யானம் —ஸ்ரீ உ . வே . வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் விளக்க காலக்ஷேப குறிப்புக்கள்-

1–புருஷகார வைபவம் -24-
2–சாத நஸ்யா கௌரவம் -23–79-
3–தத் அதிகாரி க்ருத்யம் -8o–307–
4–சத் குரூப சேவகம் —308-365-
5–நிர்ஹேதுகம் அவன் கிருபை வைபவம் -366-406
6–குரோர் உபாய தாஞ்ச -ஆச்சார்ய அபிமானமே உத்தாரகம் -407-463

ஆறு பிரகரணமாக பார்த்தால் இது ஆறாவது பிரகரணம்
உபதேசாதிகளை நாலாவதிலும் —உபதிஷ்ட மான அர்த்த விஷய மஹா விசுவாச ஹேது கிருபா வைபவம் – -நிர்ஹேதுகத்வம் -கிருபை- ஐந்தாவதில் /
உபாதிஷ்டமான அர்த்த சரமாவதியையும் -ஆச்சார்ய அபிமானமே உத்தாரகம் -கிரமத்தில் அருளிச் செய்வார் /

ஒன்பது பிரகரணமாக பார்த்தால்–
1–புருஷகாரஞ்ச ச வைபவம் (ச -உபாய வைபவமும் இதில் உண்டே )-24-
2-அவனே உபாயம் -உபாய வைபவம் –23-114
3-உபாயாந்தர தோஷம் -115–141
4-சித்த உபாய நிஷ்டா வைபவம் -142–242-
5-பிரபன்ன தினசரியா – –243 -307-
6-சதாச்சார்ய அனுவர்த்தன பிரகரணம் -308—320-
7-ஸச் சிஷ்ய லக்ஷண பிரகரணம் -321–365-
8-நிர்ஹேதுகம் அவன் கிருபை வைபவம் -366-406
9–குரோர் உபாய தாஞ்ச -ஆச்சார்ய அபிமானமே உத்தாரகம் -407-463
இப்படி பிரித்து அனுபவம் –

ஒன்பது பிரகரணமாக பார்த்தால் இது ஒன்பதாவது பிரகரணம்

த்வய அபிபிரேரிதமான – த்வய யுக்த அர்த்த ஞானமும் -தத் உபதேச ஆச்சார்யர் அனுவர்த்தனைத்தையும் அருளிச் செய்து –
அதுக்கு மூல பூதமான பகவத் கிருபை -ஹேதுதா சங்கதி –
நிவர்த்ய ஞானம்–கர்மா அவித்யாதி தோஷங்கள் நினைத்தால் – பய ஹேது /-நிவர்த்தக பகவத் குண அனுசந்தானம் ஞானம்–பயம் கெடுக்கும் ஹேது
பழுதே பல பகலும் போயின என்று அஞ்சி அழுதேன் -/ படிக்கட்டுக்கள் அத்வேஷம் தொடங்கி பிராப்தி வரை -நிர்ஹேதுக கிருபையே காரணம் –

ஆறு பிரகரணங்களில் இறுதியான
சரம பர்வ நிஷ்டா பிரகரணம் –

———————————————————

சூரணை-407-

ஸ்வ தந்த்ரனை உபாயமாக தான் பற்றின போது இறே-
இப்ப்ரசங்கம் தான் உள்ளது –

இப்ப்ரபந்தத்தில் -உபக்ரமமே பிடித்து -இவ்வளவாக -சித்த உபாய பூதனான சர்வேஸ்வரனே சேதனருக்கு -பரம புருஷார்த்த லஷணம்-
மேல்படி சித்திக்கு நிரபேஷ சாதனம் என்று அருளிச் செய்து –
உபய பூதனான சர்வேஸ்வரன் கர்ம நிபந்தனமாக சம்ச்கரிப்பிகவும் –
காருண்ய நிபந்தனமாக முக்தன் ஆக்கவும் வல்ல -நிரந்குச ஸ்வ தந்த்ரன் ஆகையாலே –
அவனை உபாயமாக பற்றி இருக்கும் அவர்களுக்கு –
ஸ்வ கர்ம அநு சந்தானத்தாலும் -தத் காருண்ய அநு சந்தானத்தாலும் –
வரும் பய அபயங்கள்- யாவத் ப்ராப்தி மாறி மாறி நடக்கும் படியையும் -தர்சிப்பித்தார் கீழ் –

இனி மேல் –
சாஷாத் நாராயணோ தேவோ க்ருத்வா மர்த்ய மயீம் தநும்-என்றும் –
திரு மா மகள் கொழுநன் தானே குருவாகி -என்று சொல்லுகையாலே –
அந்த சித்த உபாய பகிர்பூதம் அன்றியே -தச் சரம அவதியாய் –
பந்த மோஷங்கள் இரண்டுக்கும் பொதுவாய் இருக்கை அன்றிகே –
மோஷ ஏக ஹேதுவாய் இருக்கையாலே தந் நிஷ்டருக்கு பய பிரசங்கம் இன்றியே –
எப்போதும் ஒக்க நிர்பயராய் கொண்டு இருக்கலாம் படியாய் –
சரம அவதியான ஸ்வரூப ப்ராப்யங்களுக்கு அநு ரூபமான சரம உபாயம் -சதாச்சார்யா அபிமானமே -என்று -சகல வேதாந்த சார வித்தமரான
பூர்வாச்சார்யர்கள்  தங்களுக்கு தஞ்சமாக -அநு சந்தித்தும் -உபதேசித்தும் -போந்த ரஹச்ய அர்த்தத்தை சகலரும் அறிந்து உஜ்ஜீவிகும் படி –
பிரபந்த சேஷத்தாலும் ஸூ ஸ்பஷ்டமாக அருளிச் செய்கிறார் –

அதில் இப்படி பய அபயங்கள் இரண்டும் மாறி மாறி அநு வர்த்தியாமல் –
எப்போதும் ஒக்க நிர்பயனாய் இருக்கலாவதொரு வழி இல்லையோ என்னும்
ஆ காங்க்ஷையிலே அருளிச் செய்கிறார் –

அதாவது
கர்ம அநு குணமாக சம்சரிப்பிக்கவும் -காருண்ய அநு குணமாக சம்சார நிவ்ருத்தியைப் பண்ணி –
திருவடிகளில் சேர்த்துக்   கொள்ளவும் வல்ல -நிரந்குச ஸ்வ தந்த்ரனான ஈஸ்வரனை
இஷ்ட அநிஷ்ட பிராப்தி பரிகாரங்களுக்கு உபாயமாகப் பற்றின போது இறே –
யாவத் பிராப்தி பய அபயங்கள் இரண்டும் மாறி மாறி நடக்கும் இப் ப்ரசங்கம் தான் உள்ளது -என்கை-
பரதந்திர ஸ்வரூபனாய்-மோஷ ஏக ஹேதுவான ஆச்சார்யனை உபாயமாகப் பற்றினால் – இப்ப்ரசங்கம் இல்லை –
சதத நிர்பயனாய் இருக்கலாம் என்று கருத்து –
உபாயமாகத்தான் -என்று ஒரு முழு சொல் இத்தனை –

பஞ்சம உபாய நிஷ்டை -ஆச்சார்ய அபிமானம் உத்தாரகம் –
நிர்ஹேதுக அங்கீகார விஷய பூதனான -சரம அதிகாரிக்கு சரம ப்ராபகம் ப்ராப்யம் சொல்லி தலைக் கட்டுகிறார்
அதில் முந்துற யாவன் மோக்ஷம் அனுவர்த்திக்கும் பயாபயங்கள்- மாறி மாறி வரும் பயங்களும் அபயங்களும் -ஸ்வ தந்த்ரனை பற்றின போது தானே
பரதந்த்ர சேஷியைப் பற்றினால் உண்டாகாதே -சேராததை சேர்க்கும் சக்தன் -ஆச்சார்யரை பரதந்த்ர சேஷி -ஆக்குவானே
திருவடிகளை பற்றின அன்றே ப்ராப்யம்
பந்தம் மோக்ஷம் இரண்டுக்கும் காரணம் நிரங்குச ஸ்வாதந்த்ரன் -அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி பூர்வகமாக இஷ்ட பிராப்தி –
ரக்ஷகன் -சம்சார -தன் நிவர்த்தனம் -அனுசந்தான காரியமே பயமும் அபயமும் -கமன ரூபம் -சித்த விகாரம் அடையும் –
பிரசங்கம் நிரங்குச ஸ்வதந்த்ரனை பற்றும் பொழுது தானே
மோக்ஷ ஏக ஹேது -தன் ஆச்சார்யருக்கு பரதந்த்ரர் -சரம உபாயம் பற்றினால் -கலசாமல் நிர்பயத்வம் மாத்திரமே உள்ளது –

சாஷாத் நாராயணோ தேவோ க்ருத்வா மர்த்ய மயீம் தநும்-தானே மானிடராக –
லோகம் மக்கிப் போக சாஸ்திரம் கை கொண்டே கருணையால் மேலே தூக்குகிறார் –
சாஸ்திரம் ஆகிய கை என்றும் -சாஸ்திரம் பிடித்த மனுஷ்ய ஆச்சார்யர் என்றுமாம்
திரு மா மகள் கொழுநன் தானே குருவாகி —-அருளாள பெருமாள் எம்பெருமானார் –அங்குசம் இட அவள் உண்டே –
அந்த சித்த உபாய பகிர்பூதம் அன்றியே-தனித்து வெளிப்பட்டவர் இல்லையே -பிரபந்தத்துக்கு ஒரே அர்த்தம் -தச் சரம அவதியாய் –இது இருக்குமே
ஆச்சார்யனை உபாயமாகப் பற்றினால்-உபாயாந்தரம் ஆகாதோ என்னில் –சாஸ்த்ர பாணித்வ லிங்கம் -ஆச்சார்ய பகவத் அநந்யத்வம் கண்ட யுக்தம் சித்தம் –
கேவல பகவத் அநந்யத்வம் -ஸ்வா தந்த்ர பயம் -நாராயணன் -மட்டும் இருந்தால் -ஸ்ரீ லஷ்மீ தத் பதிகளுடைய விசேஷ அதிஷ்டானம் ஆச்சார்யர் -சங்கை போக்கி –
பிரதிபத்திக்கு விஷயம் –சித்திர் பவதி நஸம்சய ஆச்சார்யரை பற்றினால் -/ ஆஸந்நத்வாத் அருகில் தயை மட்டும் காட்டி -தத்வ தர்சி -ஏற்றம்
இவரே அவரானால் பயம் கெட காரணம் எது என்னில் -ஸ்தல விசேஷம் –
ராஜா -நிக்ரஹ சங்கல்பம் யுத்த களத்தில் -தர்பார் -அந்தரங்கம் -வேறே அவஸ்தை தானே
பிரமாணம் வைஷம்யம் -வேறு படுத்தி -அவஸ்தா பேதம் -உபபன்னம் ஆகுமே –

உபாயமாகத்தான் -என்று ஒரு முழு சொல் இத்தனை -என்றது -தான் உபாயமாகப் பற்றியது என்று பிரித்து சொல்ல வில்லை என்றவாறு
சரமாவதியான ஸ்வரூபம் ததீய பர்யந்தம் சேஷத்வம் -சரம -உற்றதும் உன் அடியார்க்கு அடிமை -சரமாவதியான புருஷார்த்தம் ததீய பர்யந்த கைங்கர்யம்
ஆச்சார்ய அபிமானம் -நம்முடைய அபிமானம் -அவரால் அபிமானம் -மூன்றாம் ஆறாம் வேற்றுமை உருபுகள்
பிரதானம் -அவர் நம்மை அபிமானிப்பதே -கர்மத்வமே விலக்ஷணம் -குருவால் அபிமானிக்கப்படுகிறானோ -ஸ்ரேஷ்டம் என்றவாறு –

———————————————–

சூரணை -408-

உண்டபோது ஒருவார்த்தையும் –
உண்ணாத போது ஒரு வார்த்தையும் –
சொல்லுவார் பத்து பேர் உண்டு இறே –
அவர்கள் பாசுரம் கொண்டு அன்று
இவ்வர்த்தம் அறுதி இடுவது —

பிரமாணாத் பிரமேய நிச்சயம் பண்ண வேணும் இறே -இவ் அர்த்தம் என் கொண்டு
நிச்சயிக்கக் கடவோம் என்னும் ஆ காங்ஷையிலே -அருளி செய்கிறார் –

மயர்வற மதி நலம் அருளப் பெற்று -பகவத் அனுபவ  ஏக தாரகராய் இருக்கும் ஆழ்வார்களுக்கு –( உண்ணும் சோறு -எல்லாம் கண்ணன் )
உண்ட போதும் உண்ணாத போதும் ஆவன -பகவத் அனுபவ தத் லாப அலாபங்கள் –
அதில் பகவத் அனுபவம் பண்ணி ஹ்ருஷ்டரான போது -தத் தாஸ்ய விருத்தி காம தயா -ததீய தாஸ்யத்தில் ஊன்றி –
பயிலும் பிறப்பிடை தோறும் எம்மை ஆளும் பரமர் –
நாளும் பிறப்பிடை தோறும் எம்மை ஆளுடை நாதர் –
வருமையும் இம்மையும் நம்மை ஆளும் பிராக்கள் –
சலிப்பின்று ஆண்டு எம்மை சன்ம சன்மம் தோறும் காப்பர் –
நன்மை பெறுத்து எம்மை நாள் உய்யக் கொள்கின்ற நம்பர் –
எம் பல் பிறப்பிடை தோறும் எம் தொழு குலம் தாங்கள் –
அவன் அடியார் சிறு மா மனிசராய் என்னை ஆண்டார் இங்கே திரியவே -செந்தாமரை கண் திருக் குறளன்
நறு மா விரை நாண் மலரடிக் கீழ் புகுதல் உறுமோ பாவியேனுக்கு-என்றும் –
ஆர் எண்ணும் நெஞ்சுடையார் அவர் எம்மை ஆள்வாரே –
ஞானத்தின் ஒளி உருவை நினைவார் என் நாயகரே-
நச்சித் தொழுவாரை நச்சு என்றன் நன்நெஞ்சே-
பேராளன் பேரோதும் பெரியோரை ஒருகாலும் பிரிகிலேனே –
கண்ணாரக் கண்டு உருகி கையாரத் தொழுவாரை கருதும் கால் உண்ணாது வெம் கூற்றம் ஓவாத பாவங்கள் சேராவே -என்றும் –
ஈட்டம் கண்டிட கூடுமேல் அது காணும் கண் பயனாவதே –
தொண்டர் அடிப் பொடி ஆட நாம் பெறில் கங்கை நீர் குடைந்து ஆடும் வேட்கை என்னாவதே –
இன்புறும் தொண்டர் சேவடி ஏத்தி வாழ்த்தும் என் நெஞ்சமே -என்றும்
இத்யாதிகளாலே தத் விஷயத்திலும் காட்டில் ததீயரே நமக்கு சேஷிகளும்-உபாய உபேய பூதரும் என்று அத்ய ஆதரத்தை பண்ணிப் பேசுவது –

பகவத் அனுபவ  அலாப க்லிஷ்டர் ஆனபோது -அப்படி பரம சேஷிகளும் பரம பிராப்ய பிராபக
பூதருமான ததீயர் சந்நிஹிதருமாய் இருந்தாலும்-
( திருமங்கை ஆழ்வாரும் -தொண்டர் அடிப் பொடி ஆழ்வார் கூட இருந்து இருப்பாரே அருள் மாரி பெயர் –
திரு மழிசை ஆழ்வாரும் முதல் ஆழ்வாரும் ஒரே காலம் ) -அவர்கள் பக்கல் நெஞ்சு செல்லாமல் –
பகவத் விஷயமே பிராப்யமும் பிராபகமுமாய் நினைத்து-
காண வாராய் –
காணுமாறு அருளாய் –
வரிகொள் வெஞ்சிலை வளைவித்த மைந்தனும் வந்திலன் என் செய்கேன் -( பெரிய திருமொழி -8–5-அழுகை -திருவாயமொழி -8-5-போலவே )
வெஞ்சமத்து அடு சரம் துரந்த வெம்மடிகளும் வாரானால் –
வாஸூதேவா உன்  வரவு பார்த்து –வார் மணல் குன்றில் புலர நின்றேன்-( இது ஊடல் -மற்றவை அலற்றுவது )
என்று இத்யாதிகளால் -ஆர்த்தி பரவசராய் –
அலற்று வது
ஊடுவது –
வெஞ்சிறைப் புள் – (வெறுப்பது )
உங்களோடு எங்கள் இடை இல்லை -(உதறுவது)
இத்யாதிகளாலே –
வெறுப்பது
உதறுவது
ஆகையாலே -உண்டபோது ஒருவார்த்தையும் –
உண்ணாத போது ஒரு வார்த்தையும் -சொல்லுவார் என்கிறார் –

ஆழ்வார்கள் எல்லாரும் ஏக பிரக்ருதிகளாய்-ஏக கண்டராய் இருக்கையாலே –
பத்துப் பேர் உண்டு இறே -என்கிறார் –
அவர்கள் பாசுரம் கொண்டு அன்று இவ்வர்த்தம் அறுதி இடுவது -என்றது –
மயர்வற மதி நலம் அருளப் பெற்றவர்கள் ஆகையாலே பிரதம பர்வத்தில் காட்டில்
சரம பர்வத்துக்கு உள்ள தன்னேற்றம் அடையத் தெளியக் கண்டு பேசினார்களே ஆகிலும் –
சரம பர்வ ஏக நிஷ்டர் அன்றியே -பிரதம பர்வதத்திலே மண்டி –
தத் அனுபவ ஹ்ருஷ்டரான போது ஒன்றைச் சொல்லுவது –
தத் அலாப க்லிஷ்டரான போது ஒன்றைச் சொல்லுவதாய்-
ஒருபடி பாடர் அல்லாதவர்கள் பாசுரம் கொண்டு அன்று –
ஆச்சார்யனே உபாயம் என்று இவ் அர்த்த நிச்சயம் பண்ணுவது -என்கை –

பகவத் அனுபவத்தால் மகிழ்ந்தும் -இல்லாவிடில் வருந்தியும் / அன்றிக்கே பாகவத அனுபவமே உணவு -என்றுமாம் –
பர தந்த்ர சேஷியை உபாயமாக –நிஷ்டை உள்ளவர்களை கொண்டே நிர்ணயிக்க வேண்டும் இந்த சரம பர்வ நிஷ்டை
ஓவாத உன் -பகவத் விக்கிரக அனுபவம் -ஜெனித ஹர்ஷ -உந்த கர்வம்
இனி யாவர் நிகர் அகல் வானத்தே -மாறுளதோ இம் மண்ணின் மிசையே -பகவத் அனுபவ ஜெனித ஹர்ஷ ப்ரகர்ஷ கர்விதமான வார்த்தை
உண்ணும் நாள் இல்லை -பாஹ்ய சம்ச்லேஷ அலாபத்தால் -மானஸ அனுபவம் முதல் பாசுரத்தில் உண்டே /
விக்ரஹ அனுபவம் பெறாத போது -ஒருத்தி மதி எல்லாம் உள் கலங்கி மயங்குமால் /
உன் வாய் அலகில் இன் அடிசில் வைப்பாரை நாடாயே-பெரிய திருமலை நம்பி -சாயலோடு – மாமை தளர்ந்தேன் -திரை விலக்கி-அருளிச் செய்தார் /
சோக பிரகர்ஷம் இது -கத்கதம் நா தழுதழுத்தது பேசுவார்கள் – மாற்றி மாற்றி சொல்லுவார் பத்து பேரும்
நாகணை மிசை நம்பிரான் சரணே சரண் -பிரதம பரவ நிஷ்டர் -தெளிவாக உள்ளவர்கள் பாசுரம் கொண்டா இந்த ஆச்சார்யர் நிஷ்டை சொல்வது
உன் அடிக் கீழ் அமர்ந்து புகுந்தேனே – தனக்கே யாக என்னைக் கொள்ளுமீதே- உன் தீர்த்த அடிமைக்கு குற்றேவல் செய்து –
ஸ்வ தந்த்ர பகவத் விஷயமே உபாய உபேயம் அறுதியிட்டு -சோக ஹர்ஷ கலப்பனான பாசுரங்கள் கொண்டு –
சதாசார்யர் திருவடிகளே உபாய உபேயம் அறுதியிட்டு -சம்சயம் விபர்யயம் இல்லாமல் சொல்ல முடியாதே

—————————————-

சூரணை -409-

அவர்களை
சிரித்து இருப்பார்
ஒருவர் உண்டு இறே –
அவர் பாசுரம் கொண்டு –
இவ்வர்த்தம் அறுதி இடக் கடவோம் –

பின்னை யார் பாசுரம் கொண்டு அறுதி இடுவது என்ன –
அருளிச் செய்கிறார் –

அதாவது –
மேவினேன் அவன் பொன்னடி -தேவு மற்று அறியேன் -என்று –
ஸ்வ ஆசார்யாரான ஆழ்வார் திருவடிகளைப் பிராப்யமும் பிராபகமுமாய்
புரை அறப்பற்றி -அவிதித  அந்ய தேவதராய் –
நாவினால் நவிற்று இன்பம் எய்தினேன் -என்று தத் சங்கீர்த்த ஆநந்த நிர்பரராய்-
அடியேன் சதிர்த்தேன் -என்று உறுவது அறிந்து பற்றின சதுரராய் -இருக்கையாலே –
சரமபர்வத்தில் ஏற்றம் அறிந்து பேசா நிற்கச் செய்தே -தத் ஏக நிஷ்டர் அன்றியே –
பிரதம பர்வத்தில் மண்டி -தத் வைலஷண பரவசராய் -உண்டபோது ஒருவார்த்தையும் –
உண்ணாத போது ஒருவார்த்தையும் -சொல்லுகிற ஆழ்வார்கள் பதின்மரையும் –
அடியிலே ஒரு ஆசார்யன் திருவடிகளைப் பற்றி அநவரத ஸூகிகளாய் இருக்கப் பெறாதே –
ஸ்வ வை லஷண்யத்தாலே பிச்சேற்றும் பகவத் விஷயத்திலே முந்துற முன்னம் இழிந்து –
தத் அனுபவ தசையில் ஒன்றைச் சொல்லுவது –
தத் அலாப தசையில் ஒன்றைச் சொல்லுவதாய் –
இவர்கள் படுகிற பாடு என் என்று -பரிஹசித்து இருக்கும் ஸ்ரீ மதுர கவி ஆழ்வார் ஒருவர்
உண்டு இறே –
சரம பர்வ நிஷ்டராய் -சதைக ரூப வசனரான இவருடைய பாசுரமான –
கண்ணி நுண் சிறுத்தாம்பை கொண்டு -இவ்வர்த்த த்தை சம்சய விபர்யய கந்தம் அற
நிச்சயிக்கக் கடவோம் -என்கை –

அதவா –
உண்டபோது -இத்யாதிக்கு பகவத் அனுபவம் பண்ணின போது –
உண்டு களித்தேற்க்கு உம்பர் என் குறை –
யாவர் நிகர் அகல் வானத்தே –
மாறுளதோ இம்மண்ணின் மிசை -என்று
இப்படி பகவத் அனுபவ ஜனித ஹர்ஷ ப்ரகர்ஷ கர்விதமான ஒரு வார்த்தையும் –
தத் அனுபவம் பெறாத போது –
மதி எல்லாம் உள் கலங்கி மயங்குமால்-
சாயலோடு மணிமாமை தளர்ந்தேன் நான் –
காண வாராய் என்று என்று கண்ணும் வாயும் துவர்ந்து –
தீயோடு உடன் சேர் மெழுகாய் உலகில் திரிவேனோ -என்று இப்படி
சோக வேக ஜனிதமான ஒருவார்த்தையும்
சொல்லுவார் ஒருவர் இருவர் அன்றிக்கே-பத்து பேர் உண்டு இறே –
ததீயரே சேஷிகளும் -உபாய உபேய பூதரும் என்று அறிந்து இருக்கச் செய்தே –
தத் அநு குணமாக நிற்க மாட்டாமல் -பகவத் விஷய வைலக்ஷண்ய   பரவசராய் -இப்படி
உண்ட போது ஒரு வார்த்தை
சொல்லுகிறவர்கள் உக்தி கொண்டு அன்று –
ஸ்வ ஆச்சார்ய சரண யுகளமே உபாயம் என்கிற இப் பரமார்த்த நிர்ணயம் பண்ணுமது
அவர் திருவடிகளையே தனக்கு தஞ்சமாகப் பற்றி -தேவு மற்று அறியேன் -என்று இருக்கையாலே –
பிரதம பர்வதத்திலே மண்டி ஹர்ஷ சோக பரவசராய் பேசுகிறவர்களை
பரிஹசித்து இருப்பார் ஒருவர் உண்டு இறே -அப்படி இருந்துள்ள
ஸ்ரீ மதுரகவிகள் திவ்ய ஸூக்தியை கொண்டு இவ்வர்த்தம் நிச்சயம் பண்ணக் கடவோம்
என்று இங்கனே யோஜிக்கவுமாம்-

இள நெஞ்சரைப் பார்த்து சிரித்து -ஹர்ஷை ஏக ஹேது சரம விஷயத்தை பற்றி –
சுகித்து இருக்க மாட்டாமல் -சோகம் ஹர்ஷம் இரண்டுக்கும் ஸ்வ தந்த்ரனைப் பற்றி
இவர்கள் படுகிற பாட்டைக் கண்டு -மேவினேன் அவன் பொன்னடி -விஸ்லேஷ கந்தம் இல்லாமல் –இறந்த காலம் –
நாவினால் நவிற்று இன்பம் எய்தினேன்-இன்பம் மிக்கு ஆழ்வாருடைய உபாய உபேயம் திருவடிகளே பற்றி நிஸ்ஸலந சிந்தையாக –
பாதுகையை சிரஸா வகித்து -ஸ்வாமியை பார்த்து -நீர் தரிக்கும் கிரீடம் உயர்ந்ததா என் தலையில் உள்ளது நன்றாக உள்ளதா -/
கண்ணன் திருவடி தலையில் வைத்தவரை பார்த்து -சிரித்தால்
இது அபசாரம் ஆகாதோ என்ன ஆச்சார்யர் ப்ரீதி வளர்க்கும் -அபசாரமாக தலைக் கட்டாது இவர் சிரிப்பு –
பிரேம அதிசயத்துக்கு போக்கு வீடாக -தத்- பக்தி வல்லி- பூத்த பூவாகவே இவருக்கு முக்கிய ஆபரணம்

—————————————————

சூரணை -410-

ஸ்வரூபத்துக்கும் பிராப்யத்துக்கும்
சேர்ந்து இருக்க வேணும்
இறே பிராபகம் –

இப்படி பிரமாண சித்தமான அர்த்தத்தை உப பத்தியாலே ( உபபத்தி -வஸ்து சாமர்த்தியம் )
ஸ்தீரீகரிக்கிறார் மேல் –

அகாரம் ஆச்சார்யர் -என்று கொண்டு ஓங்காரத்திலே அர்த்தம் கொண்டு சரம பர்வ —
சாஷான் நாராயண தேவ -அவனே ஆச்சார்யராக அவதரித்து -இதுக்கு சுருக்கமே அகார வாச்யன் –
நமஸ் -நேராகவே அர்த்தம் கொள்ளலாம் –
மகாரம் -ஆச்சார்யருக்கு சேஷன் -இப்படி ஓங்காரத்தாலே -சரம பர்வ நிஷ்டை –
நமஸ் அர்த்தம் நயனம் பண்ணி -ஆச்சார்ய கைங்கர்யத்துக்கு ஆச்சார்யர் உபாயம்-

ஸ்வரூப உபாய புருஷார்த்தங்களை நிஷ்கரிஷிக்கும்  அளவில் -பிரதமம் ஸ்வரூபத்தை
உள்ளபடி நிஷ்கரிஷித்து -அநந்தரம்-பிராப்யத்தை தத் அநு ரூபமாக நிஷ்கரிஷித்து –
பிராபகத்தை தத் உபய அநு ரூபமாக நிஷ்கரிஷிக்க வேணும் இறே –
வ்யுத்புத்தி தசையிலும் -உபேயம் முற்பட்டு -உபாயம் பிற்பட்டு இருக்கும் –
அனுஷ்டான தசையில் மாறாடி இருக்கும் -(பறை தருவான் –புருஷார்த்தம் முதலில் சொல்லி /
தருவான் பறை -கறவைகள் சிற்றம் சிறுகாலை போலே /
அன்னம் புருஷார்த்தம் – மனுஷ்யன் ஸ்வரூபம் அறிந்து கிருஷி பண்ண வேண்டுமே )
ஸ்வரூபத்துக்கும் பிராப்யத்துக்கும் சேராமையால் இறே உபாயாந்தரத்தை
பரித்யஜித்தது –
ஆகையாலே -ஸ்வரூபத்துக்கும் பிராப்யத்துக்கும் சேர்ந்து இருக்க வேணும் இறே-
என்கிறார் -( உபாயாந்தரம் விட்டது -ஸ்வரூபத்துக்கும் ப்ராப்யத்துக்கும் சேராதே -ஸ்வாதந்தர்யம்-ஸ்வாரத்ததை இல்லாமல் )

இனி ஸ்வரூபம் தன்னை நிரூபித்தால் -ஞான ஆனந்தங்களும் புற இதழ்  என்னும்படி –
பகவத் அனந்யார்க்க சேஷத்வமே  வடிவாய் -அதனுடைய யாதாத்ம்யம் தச் சேஷத்வமும்
புற இதழ் என்னும்படி ததீய சேஷத்வமே வடிவாய் இறே இருப்பது –
ஏவம் பூத ஸ்வரூப அநு ரூபமான ப்ராப்யத்தை நிரூபித்தால் -தத் கைங்கர்யம்
பிரதம அவதியாய் -ததீய கைங்கர்யம் சரம அவதியாய் இருக்கும் –
ஸ்வரூப பிராப்ய வேஷம் இது ஆகையாலே -தத் உபய அநு குணமான
பிராபகம் ததீயரே யாக வேண்டி இறே இருப்பது -இனி அந்த ததீயரில் வைத்து கொண்டு –
முதலடியில் தன்னை அங்கீகரித்து –
தத்வ ஞான பிரதானத்தை பண்ணின மகா உபகாரனான ஸ்வ ஆசார்யருக்கே
சேஷமாய் இருக்கை -சமஸ்த பாகவதருடைய உகப்புமாய் -தந்
ஸ்வரூபத்தின் உடைய எல்லை நிலமுமாய் இருக்கும் –
இந்த ஸ்வரூபத்துக்கு அநு ரூபமான பிராப்யமும் ஸ்வ ஆச்சார்யன் திருவடிகளில் பண்ணும்
கைங்கர்யமுமாய் இருக்கும் –
இப்படி ஸ்வரூப பிராப்யங்களாய் ஆன  இவை இரண்டுக்கும் சத்ருசமான
பிராபகம் ஸ்வ ஆச்சார்ய சரண யுகளுமாய் வேணும் -என்கை –
இதுவே ஸ்வரூப பிராப்யங்களுக்கு சேர்ந்த உபாயம் என்கையால் –
ஈஸ்வர ஸ்வா தந்த்ர்ய பீத்யா நிர்பயத்வத்தை பற்ற இதில் போந்த அளவல்ல –
முக்கய உபாயம் இதுவே என்னும் இடம் சம்ப்ரதிபன்னம் இறே —

பிரதம -மத்யம -சரம -தசை என்பது கரும்பின் கணைகள் போலே ஒரே வியக்தியில் வரும் அவஸ்தா விசேஷங்கள் –
சிஷ்ய கர்த்ருகத்வம் – ஆச்சார்ய கர்த்ருகத்வம் -இரண்டும் கொண்டே ஆச்சார்ய அபிமானம் -என்றால்
ஆச்சார்யர் இடம் அபிமானம் என்றும் ஆச்சார்யரது அபிமானம் என்றுமாம் –
அவர் அபிமானம் உபாயம்-பஞ்சம உபாய நிஷ்டை இது – -மூன்றாவது நிலை -ஸ்வரூபம் முதலில் அறிந்து –
அடுத்து புருஷார்த்தம் அறிவது இரண்டாவது நிலை /
பகவத் சேஷத்வம் ஸ்வரூபம் என்றும் பகவத் கைங்கர்யம் புருஷார்த்தம் என்றும் அறிந்து இதுக்கு பகவத் திருவடிகள் உபாயம் என்பது முதல் நிலை –
பாகவத சேஷத்வம் ஸ்வரூபம் -பாகவத கைங்கர்யம் புருஷார்த்தம் -பாகவதர் திருவடிகள் உபாயம் நடு நிலை -இங்கு பாகவதர் பொது சொல் -இதுக்கு மேலே
ஆச்சார்ய சேஷத்வம் ஸ்வரூபம் -ஆச்சார்யர் கைங்கர்யம் புருஷார்த்தம் -ஆச்சார்யர் அபிமானம் உபாயம் சரம நிலை -ஆகுமே /
அடிப்பாகம் -கணை மேல் மேல் போலே கரும்பின் ஒரே விஷயமே இது –
சித்த உபாயம் முதல் பிரகரணம் -சரம பரவ ஆச்சார்ய அபிமானமே உபாயம் இதில் -அருளிச் செய்கிறார் –

ஆச்சார்யர் தத் சத்ருசகர் உகக்கும் படி சிரித்து இருக்கும் இவர் சொன்ன -நம்பிக்கு ஆள் உரியனாய் -ஸ்வரூபம் -ஆச்சார்ய ஏக சேஷத்வம் –
பீதியால் இல்லை -இது தான் யாதாத்ம்யம் -நம்பிக்கு ஆள் புக்க காதல் அடிமை பயன் அன்றே -ஸ்வரூப அனுரூப பிராப்தி -ஆச்சார்ய கைங்கர்யம் தானே புருஷார்த்தம்
மேவுனேன் அவன் பொன்னடி-ஸ்வரூப பிராப்பியங்களுக்கும் நடுவில் -உபய மத்யஸ்ய -உபாயம் -ஆச்சார்ய அபிமானம்
மூன்றுமே தத்வம் ஹிதம் புருஷார்த்தம் -அவர் பாசுரத்தில் இருந்து –
ஸ்வரூபம் சரம சேஷிக்கு சேஷம்/தத் கைங்கர்யமேச ரம ப்ராப்யம் சரம ஞான விவசாயம் உறுதி பிறந்தால் -சரம சேஷி உபாயம் ஆகா விட்டால் சேராச் சேர்த்தி ஆகுமே /
பிரதம சேஷத்வம் -பாகவத சேஷத்வத்துக்கு சென்று சரம சேஷத்வம் சென்ற பின்பு பகவத் ஆச்சார்ய -இரண்டையும்-முக்கியமாக -பிடித்துக் கொண்டு இருப்பது சேராதே
பிரதம நமசிலே –திருமந்திர மத்யமாம் பதம் -அடியேன் எனக்கு உரியேன் அல்லேன் – -த்வய நமஸ் / பிரதம த்ருதீய அக்ஷரம்
-லுப்த சதுர்த்தியால் –அகாரம் ஆச்சார்யர் -மகாரம் சிஷ்யன் சேஷன் -ஆய -ஆச்சார்யருக்கு கைங்கர்யம் சொன்னால் தான் இடைப்பட்ட நமஸ் பொருந்தும் /

சித்த உபாய ஸ்வீ காரம் அபிமதம் -ஆச்சார்ய அபிமானம் -அத்யந்த அபிமதம்–அதிகார பேதம் -விதி நிஷேதங்கள் அதிகாரி பேதத்தால் –
பய அபயங்கள் மாறி மாறி நடக்கும் -பகவானைப் பற்றினால் -இது முக்கிய காரணம் இல்லை –
ஸ்ரீ வரதராஜ ஸ்த்வம் – பரிஜன –பரம பதம் –ஆத்மதேகம் -வரத சகலமும் பக்தருக்காக -ஜிதந்த்தே-பக்தானாம் —
உன் அடியார்க்கு என் செய்வன் என்றே இருத்தி நீ –தர்மம் பிரகாரம் -அவர் திரு உள்ளபடி செயல்பட வேண்டுமே –
அதே தர்ம ஸ்வரூபம் அடியேனுக்கும் உண்டே -சகல மேது ஸம்ஸரித்தார்த்தம் ஜகர்த்த —
ஸ்வ இதர –தன்னைத் தவிர மற்றவர்களுக்கு -சேதன தர்மி ஸ்வரூபம் –
அவன் திரு உள்ளபடியே நடப்பது -நித்ய பிரகாரம் ஆதேயம் சேஷம் -அந்தரங்க நிரூபகம்-
ஆச்சார்ய அபிமானம் -வித்து மரம் பிரணவம் அனைத்தும் போலே சகலமும் சித்தம் –
சரம அவதி நிரதிசய ப்ரீதி ஹேதுத்வம் –

—————————————————–

சூரணை -411-

வடுக நம்பி
ஆழ்வானையும்
ஆண்டானையும்
இருகரையர்
என்பர் —

இவ் அர்த்த விஷயமாக ஓர் ஐதிஹ்யத்தை அருளிச் செய்கிறார் மேல் –

தத் உபய விபரீத பிரபாகந்தர பரிக்ரகம் -பகவானை பற்றி பகவானை அடைவது -சரம நிஷ்டருக்கு அநபிமதம் –
திருப் பவித்ரமான கூரத் தாழ்வானையும் -திரி தண்டமான ஆண்டானையும் –

அதாவது ஆழ்வார் திருவடிகளில் ஸ்ரீ மதுரகவிகள் இருந்தால் போலே
பிராப்ய பிராபகங்கள் இரண்டும் எம்பெருமானார் திருவடிகளே என்று பிரதிபத்தி பண்ணி –
தேவு மற்று அறியேன் -என்று இருக்கும் வடுக நம்பி -( உம்மை ஒழிய மற்று ஒரு தெய்வம் அறியா வடுக நம்பி )
எம்பெருமானாருக்கு நிழலும் அடி தாறும் போலே அவிநா பூதராய்-
ராமானுஜச்ய சரணவ் சரணம் ப்ரபத்யே –
ராமாநுஜார்ய வசக பரிவர்த்திஷீய (பரிசரணம் -பரிகைங்கர்யம் என்றபடி- அழகர் இடம் பிரார்த்தனை ) -என்று
உபாய உபேயங்கள் அவர் திருவடிகளும் -அத் திருவடிகளில் பண்ணும் கைங்கர்யம் என்று இருக்கும் கூரத் ஆழ்வானையும் –
தாத்ருசரான முதலி ஆண்டானையும் –
சம்சாரத்தில் இருப்பில் அடிக் கொதிப்பால் வந்த ஆர்த்தியின் மிகுதியாலே கலங்கி -காதாசித்கமாக பெருமாள் பக்கலிலும் சென்று பல் காட்டுவது –
தத் வை லஷண்யம் கண்ட வாறே பிரவணராய்ப் போருவதாம் இவ்வளவைக் கொண்டு –
(ஆழ்வார்கள் போலே பிரசுரம் இல்லை -எப்போதும் இல்லை எப்போதோ என்றபடி -வடுக நம்பி நிஷ்டைக்கு உயர்த்தி சொல்ல வந்தது )
எம்பெருமானார் திருவடிகளே பிராப்யமும் பிராபகமும் ஆனால் -தேவுமற்று அறியேன் -என்று இருக்க வேண்டாவோ –
அங்கன் இன்றிகே -சரம அவதியிலும் பிரதம அவதியிலும் கை வைத்து நிற்கிறவர்கள் -இரு கரையர் என்று அருளிச் செய்வர் -என்றபடி —
(அர்வாஞ்சோ–ஆழ்வான் சம்பந்தத்தால் உகந்த எம்பெருமானார் –
ஆஸ்ரய தோஷம் இல்லை -விஷய தோஷம் -என்பதால் இவர்கள் இடம் குறை இல்லை -விஷய தோஷமே தத் விஷய வை லக்ஷண்யம்
கண்ணி நுண் சிறு தாம்பில் கட்டுண்ணப் பண்ணிய பெரு மாயன் என் அப்பனில்-தடுமாறி மீண்டார் இ றே ஸ்ரீ மதுரகவி ஆழ்வார் )

——————————————–

சூரணை -412-

பிராப்யத்துக்கு பிரதம பர்வம் -ஆச்சார்ய கைங்கர்யம் –
மத்யம பர்வம் -பகவத் கைங்கர்யம் –
சரம பர்வம் -பாகவத கைங்கர்யம் —

ஆச்சார்ய பகவத் பாகவத விஷய கைங்கர்யம் இல்லை -ஆச்சார்ய பகவத் பாகவத ப்ரீதி விஷய கைங்கர்யம் என்றபடி –

ஸ்வரூபத்துக்கும் ப்ராப்யத்துக்கும் சேர்ந்து இருக்க வேணும் இறே- என்கிற இடத்தில் ஸ்வரூபத்தை ஒரு வழியால் இசைந்து –
பகவத் கைங்கர்யம் அன்றோ பிராப்யம் -பிராப்யத்துக்கு சத்ருசமாக வேணும் என்றபடி எங்கனே என்பாருடைய சங்கையை பரிகரிக்கைக்காக
பிரதமம் பிராப்ய வேஷத்தை யோட வைத்துக் காட்டுகிறார் –

பகவத் பாகவத ஆச்சார்ய விஷய கைங்கர்ய த்ரயம் -ஸ்வரூபம் -ஞான பரிபக்குவமாக – பர்வம் அம்சம் பகுதி –
எண்ணெய் சுத்தி கரிப்பு நிலை -தார் – -டீசல் பெட்ரோல் -போலேயும் -கரி வைரம் போலேயும்-
பிரதம -மத்யம அம்சம் -சரம அம்சம் -மாறாடி அர்த்தம் -பகவத் கைங்கர்யம் பாகவத கைங்கர்யத்தில் மூட்டும்
அது ஆச்சார்ய கைங்கர்யத்தை நிலை நிறுத்தும்
பகவத் கைங்கர்யம் பாகவத கைங்கர்யம் ஆகாதே மக்கள் சேவை ஆகாதே மகேசன் சேவை
சாமான்யமான பாகவத கைங்கர்யத்தில் விசேஷமான ஆச்சார்ய கைங்கர்யம் ஆகாது –
ஆச்சார்ய கைங்கர்யத்தில் இவை இரண்டுமே சேரும் –
பகவத் கைங்கர்யம் கை விட்டால் பாகவதர் ஆச்சார்யர்கள் கை கொள்ளார்கள்
ஆச்சார்ய பாகவத ப்ரீதி வளர்க்கும் பாகவத கைங்கர்யம்
மூன்றும் பண்ண வேண்டும் -முற்றிய நிலை அது -ஆச்சார்ய கைங்கர்யம் முப்புரி போலே –
பகவத் கைங்கர்யம் நிரூபாதிகம் -பாகவத ஆச்சர்ய கைங்கர்யம் உபாதி -பகவத் சரீர பூதர் என்று இருப்பர் பிரதம நிஷ்டர்
சத்தா நிபந்தம் என்று பண்ணுவார்
ததியர்-கைங்கர்யம் -உபதேச நிபந்தனை புத்தியால் பண்ணுவார்
சரம நிஷ்டர் சத்தா -இது -ப்ரீதியால் மற்றவை –
கைங்கர்ய த்ரயமும் அவர்ஜனீயம்–பாகற்காய் சாப்பிட்ட பின்பு பால் சாப்பிட்டால் போலே –
பாலும் பழமும் உண்டு ஹரிதா -கடுக்காய் போலே அது
ஞான பரிபாகம் -ரசனை மாறி பர்வ மாறி -ஒன்றில் ஓன்று சாரமாய் – இருக்கும்

பிராப்யமாவது -சேஷத்வ ஏக நிரூபணீயமான ஆத்ம வஸ்துவுக்கு புருஷார்த்தமான கைங்கர்யம் -பர்வ சப்தம் அம்ச வாசி –
இங்கு பிரதம பர்வமாக சொல்லுகிற -ஆச்சார்ய கைங்கர்யம் ஆவது -திருத்தி திருமகள் கேள்வனுக்கு ஆக்கி -என்கிறபடியே –
முதலடியிலே தன்னை அங்கீகரித்து -பகவத் விஷயத்துக்கு ஆளாகும்படி திருத்தின ஆசார்யனுக்கு உகப்பாக பண்ணும்  பகவத் கைங்கர்யம் –
மத்யம பர்வமாக சொல்லுகிற பகவத் கைங்கர்யமாவது -அடியார்க்கு என்னை ஆட்படுத்த விமலன் -என்கிறபடியே –
தான் உகந்தாரை தன் அடியார்க்கு அடிமைப் படுத்தும் பகவானுக்கு உகப்பான -பாகவத கைங்கர்யம் –
சரம பர்வமாக சொல்லுகிற பாகவத கைங்கர்யம் ஆவது -ஆசார்ய பரன் என்று உகக்குமவர்களாய்- ஆச்சார்ய வைபவ ஜ்ஞாபகராய் –
ஆசார்ய கைங்கர்யத்தின் ஏற்றம் அறியுமவர்களான-பாகவதர்கள் எல்லாருக்கும் உகப்பாகப் பண்ணும் ஆச்சார்ய கைங்கர்யம் –
ஆக –
ஆச்சார்ய ப்ரீதி விஷயமான பகவத்  கைங்கர்யத்தை -ஆச்சார்ய கைங்கர்யம் -என்றும் –
பகவத் ப்ரீதி விஷயமான பாகவத கைங்கர்யத்தை -பகவத் கைங்கர்யம் -என்றும் –
பாகவத ப்ரீதி விஷயமான ஆச்சார்ய கைங்கர்யத்தை -பாகவத கைங்கர்யம் -என்றும் -சொல்லிற்று ஆயிற்று –
ஆகையால் –
ஆச்சார்ய கைங்கர்யம் பிராப்யம் என்று சொன்னதில் குறை இல்லை என்று கருத்து –

———————————————————–

சூரணை-413-

ஸ்வரூப பிராப்தியை -சாஸ்திரம் புருஷார்த்தமாக சொல்லா நிற்க –
பிராப்தி பலமாய் கொண்டு -கைங்கர்யம் வருகிறாப்  போலே –
சாத்திய விருத்தியாய் கொண்டு சரம பர்வம் வரக் கடவது —
(ஸ்வரூப பிராப்தி- ஸ்வரூப ஆவிர்பாவம் -அஷ்ட குண சாம்யாபத்தி –அதுக்கு பலம் -ப்ரீதி காரித கைங்கர்யம் தானே-விசேஷ வ்ருத்தி )

இப்படி ஆச்சார்ய கைங்கர்யமே சரம பர்வம் என்று சாஸ்திரம் சொல்லா நிற்கச் செய்தே –
இது வருகிற வழி தான் என்-என்கிற சங்கையிலே -அருளிச் செய்கிறார் –

கந்தல் கழிந்தால் -சேஷத்தவ ஏக நிரூபகம் -இயற்க்கை இதுவே பிராப்திக்கு பலம் – பகவத் கைங்கர்யம் —
வி விருத்தி -வளர்ந்து பாகவத ஆச்சார்ய கைங்கர்யம் வரை வளர்ந்து -ப்ரீதி அதிசய -ராக பிராப்தமாக தன்னடையே வரக்கடவது –
ஸ்வ அசாதாராண ஆகாரத்தினுடைய ஆவிர்பாவ ரூபையான-பிராப்தியே-
அஷ்ட குணங்கள் -ஆவிர்பாவம் -சாதாரணம் -சேதனனுக்கும் பகவானுக்கும் -அசாதாரண ஆகாரம் –
திரோதிகமான இருந்தது -சேதனனுக்கு மட்டும் -பரமாத்மாவுக்கு அதீனமாய்-அவன் அருளி பெற்றதால் –
நித்ய சங்கல்பத்தால் நித்யத்வம் நித்ய ஸூரிகளுக்கு-அருளி -அடங்கி -இரண்டையும் சமன்வயப்படுத்த நித்ய சங்கல்பம் -ஸத்ய சங்கல்பம் -அன்றோ –

அதாவது –
பரம் ஜ்யோதி ரூப சம்பத்ய ஸ்வேன ரூபேண அபி நிஷ்பத்யதே -என்று
பர பிராப்தி பூர்விகையா யநாதி கர்ம நிபந்தன அசித் சம்பந்த்தாலே –
மலாவ குண்டித மணி பிரபை போலே திரோஹிதமான ஸ்வ அசாதாராண ஆகாரத்தினுடைய ஆவிர்பாவ ரூபையான-பிராப்தியே –
வேதாந்த சாஸ்திரம் புருஷார்த்தமாகச் சொல்லா நிற்க -இப்படி ஆவிர்பூதமான ஸ்வரூபத்தை உடைய ஆத்மா –
சேஷத்வ ஏக நிரூபணீயதயா-சேஷி விஷய கிஞ்சித்காரத்தால் அல்லது செல்லாதபடியாய் இருக்கையாலே –
அந்த ஸ்வரூப பிராப்தி பலமாய் கொண்டு -பகவத் அனுபவ ஜெனித ப்ரீதி கார்ய கைங்கர்யம் வருகிறாப் போலே –
சேஷியான பகவானுக்கு -ஸ்வ விஷய கிஞ்சித்காராத்திலும் –
ஸ்வகீய கிஞ்சித்காரம் உகப்பு ஆகையாலே -அந்த பாகவத கைங்கர்யம் ஆகிற
சாத்தியத்தின் விருத்தி ரூபமாய் கொண்டு மத்யம பர்வமான பாகவத கைங்கர்யம் வரக் கடவதாய்-
அந்த பாகவதர் எல்லார்க்கும் ஸ்வ விஷய கிஞ்சித்காரத்திலும் தனக்கு உபகாரகனான ஆச்சார்ய விஷயத்தில் கிஞ்சித்காரமே உகப்பு ஆகையாலே –
அந்த சாத்தியத்தின் உடைய விசேஷ விருத்தியாய்க் கொண்டு -சரம பர்வமான ஆச்சார்ய கைங்கர்யம் வரக் கடவது -என்கை-

—————————————

சூரணை -414-

இது தான் துர்லபம் –

இந்த சரம பர்வ லாபத்தின் அருமையை தர்சிப்பிக்கிறார் மேல் –

மனசை அடக்குவது துர்லபம் -இந்திரியங்கள் வலிமை -ஸ்ரீ கீதையில் அருளி -மேலே அப்பியாசம் –
தன்னிடம் வைக்கச் சொல்லி -அதே போலே இங்கும் ருசி பிரதிபந்தக ப்ராபல்யத்தாலே துர்லபம் –
தாது அர்த்தம் -அடைவது அருமை -கீழே ஆச்சார்ய கைங்கர்யம் -மத் பக்த பஃதேஷு ப்ரீதி -ஞாபகப்படுத்தி வந்ததால் –
பழக்கத்தால் வந்ததனால் அருமை இருக்காதே -பகவத் கைங்கர்யம் இயற்கை -அதிலே இருந்து இழுத்து கொண்டு நிலை நாட்டியதால் -துர்லபம் –
பகவத் ஸமஸ்த கல்யாண குணங்களே தடங்கல் என்று மேலே அருளிச் செய்கிறார் – பிள்ளை லோகாச்சார்யார்
மா முனிகள் போல்வாருக்கு மட்டுமே பலித்தது
மா முனிகள் திரு வாக்காக பிரதிவாதி பயங்கர அண்ணன்-ஸ்ரீ வெங்கடேச சுப்ரபாதம் அருளி –

—————————————

சூரணை -415-

விஷய பிரவணனுக்கு-அத்தை விட்டு –
பகவத் விஷயத்திலே வருகைக்கு உள்ள அருமை போல் அன்று –
பிரதம பர்வதத்தை விட்டு -சரம பர்வதத்திலே-வருகைக்கு உள்ள அருமை –

இது தன்னை விவரிக்கிறார் மேல் –

ஏக தேசத்திலே சுழி ஆறு படுத்தும் -அநந்தம்-ஸ்திரம் -தோள் கண்டார் தோளே கண்டார் -ஆக்குமே /
அபரிமித போக்கிய தர்மமான ஸ்வரூபம் ரூபம் குணங்கள் உண்டே -தத் கைங்கர்யங்களில் ஆழம்கால் படுத்தும் –
தத் இஷ்ட தமமான ஆச்சார்ய கைங்கர்யம் -துர்லபம்
நிர்தோஷம்-கல்யாண குணங்களுக்கு இருப்பிடம் இங்கு –

அதாவது –
சூத்திர விஷயங்களின் புறப் பூச்சான வைலஷண்யத்தில் ஈடுபட்டு மீட்க ஒண்ணாதபடி அவற்றிலே பிரவணனாய் நின்ற அவனுக்கு –
அவற்றைக் கை விட்டு -வகுத்த விஷயமான பகவத் விஷயத்திலே வருகைக்கு உள்ள அருமை போல் அன்று –
பும்ஸாம் திருஷ்டி சித்த அபஹாரியான -பகவத் விஷய பிரவணனாய் -தத் கைங்கர்ய நிரதனானவனுக்கு
பிரதம பர்வமானவற்றை விட்டு -சரம பர்வமான ஆச்சார்ய கைங்கர்யத்தில் வருகைக்கு உள்ள அருமை -என்றபடி —

————————————

சூரணை -416-

அங்கு தோஷ தர்சனத்தாலே மீளலாம் –
இங்கு அது செய்ய ஒண்ணாது –

அது எங்கனே என்னும் ஆ காங்ஷையிலே அருளிச் செய்கிறார் –

வாழ்க்கைப்பட்ட சிறு பெண் -புக்ககம்-செல்லும் அருமை போலே -சூத்ர விஷயங்களில் -மெள்ள வாவது மீளலாம் –
சரீர தோஷம் துர்கந்தம் -உள்ளது வெளியதானால் காக்கை ஓட்ட ஆளில்லை –
நிரவதிக தேஜா மயமான -ஒளி மணி வண்ணன் என்கோ–நிரவதிக ஸூ கந்தத்வாதி திவ்ய குண பூர்ணன் –
தோஷ தர்சனம் பண்ண முடியாது -எண்ணிறந்த குணங்கள் – ஒன்றுமே இல்லாத தோஷங்கள் -இரண்டையும் எண்ண முடியாதே இங்கு

அதாவது –
சூத்திர விஷயங்களில் -தேக தோஷாதிகளும்-(வாதம் பித்தம் கபம் -மூன்றும் -சேர்ந்தே இருக்கும் -ஆதி -மனஸ் தோஷம் -மன அழுத்தம் இத்யாதி )
அல்ப அஸ்த்ரத்வாதி தோஷங்களும்
உண்டாய் இருக்கையாலே அவற்றை தர்சிக்கவே அறுவறுத்து மீளலாய் இருக்கும் –
விலஷண விக்ரக யுக்தமாய் -சமஸ்த கல்யாண குணாத்மகமாய்-நித்தியமாய் -அபரிச்சேத்யமான –
இவ்விஷயத்தில் தோஷ கந்தம் இல்லாமையாலே -தோஷ தர்சனம் பண்ணி மீளப் போகாது -என்கை –
சங்க்யாதும் நைவ சக்யந்தே குணா தோஷச்ச சார்ங்கிணா
ஆனநத்யாத் பிரதமோ ராசிர் அபாவ தேவ பச்சிம -என்ன கடவது இறே-

கருவரை போல் நின்றானை -கண்ணபுரம் ஓன்று உடையானுக்கு -மீள வழி இல்லை –

——————————————

சூரணை -417-

தோஷம் உண்டானாலும் –
குணம் போலே –
உபாதேயமாய்
இருக்கும் –

சூத்திர விஷயங்களுக்கு சொல்லுகிற தோஷம் ஒன்றும் இங்கு சொல்லல் ஆவது
இல்லை ஆகிலும் -ஸ்வ விஷய பக்தி பரவசர்க்கு -சம்ச்லேஷ சுகத்தை
உருவ நடத்தாதே விச்லேஷித்து துக்கத்தை விளைக்கையாலே –
கடியன் கொடியன் -இத்யாதிபடியே சொல்லலாம் படி தோற்றுவன சில தோஷம் உண்டே –
அது தான் மீளுகைக்கு உடலாமோ என்ன –
அருளிச் செய்கிறார் –

விஷப்பால் அமுதுண்டான் -விஷமே அமுதமாகும் அவனால் -ஆகிலும் -கொடிய என் நெஞ்சம் அவன் என்றே கிடக்கும்-ஆழ்வார்
ராவணன் எவ்வளவு குணவானாக ராமன் இருந்தாலும் என் உள்ளம் செல்லாது -மாற்றி சொல்லி மாய்ந்தான் –
ஆற்றாமையால் -தோன்றும் தோஷங்கள் -என்றவாறு –

அதாவது –
அப்படி ஆற்றாமையாலே தோற்றுவன சில தோஷம் உண்டானாலும் –
கொடிய வென்நெஞ்சம்  அவன் என்றே கிடக்கும் -என்று அவை தன்னை விரும்பி
மேல் விழும்படி இருக்கையாலே ஹேயமாய் இராது –
விஷயத்தை விரும்பி மேல் விழுகைக்கு உடலான குணம் போலே –
உபாதேயமாய் இருக்கும் -என்கை –

———————————

சூரணை -418-

லோக விபரீதமாய் இறே இருப்பது –

லோகத்தில் தோஷம் ஹேயமாய் -குணம் உபாதேயமாய் அன்றோ இருப்பது –
தோஷம் குணம் போலே உபாதேயம் ஆமோ என்ன –
அருளிச் செய்கிறார் –

தோஷம் -உபாதேயமாக இல்லையே லோகத்தில் -இங்கு குண தோஷ விபாகம் இல்லாமல் -லோக ஸ்வபாவ விபரீதம் –

அதாவது –
தோஷம் விடுகைக்கு உடலாய் –
குணம் பற்றுகைக்கு உடலாய் -இருக்கும் லோக பிரக்ரியை அன்றியே -தோஷமும் குணம் போலே
உபாதேயமாய் இறே இவ்விஷயத்தில் இருப்பது -என்கை –

அது இது உது-என்னாலாவன அல்ல உன் செய்கை என்னை நைவிக்கும்-
நல்ல குணம் உள்ளவர் நல்லவர் லோகத்தில் -உன்னிடம் உள்ள குணம் நல்லதாகும் உன் சம்பந்தத்தால் -ஸ்ரீ கூரத் தாழ்வான்-இங்கிதம் நிமிஷதஞ்ச தாவகம்-

————————————————–

சூரணை -419-

குணம் உபாதேயம் ஆகைக்கு ஈடான ஹேது –
தோஷத்துக்கும் உண்டு இறே —

எல்லாம் செய்தாலும் -தோஷம் குணம் போலே உபாதேயமாக கூடுமோ என்னும்
ஆ காங்ஷையிலே -அருளிச் செய்கிறார் –

பிராப்தி என்பதால் -ஆஸ்ரய வைலஷண்யம் -உயர்ந்தது -ஏற்றம் -பிராப்தன் -அபிமதன் -சேஷி மூன்றும் உண்டே இங்கு –
அபிமத விலக்ஷண விஷய தோஷமும் அபிமதம் தானே –
ஸ்வரூப ப்ரயுக்த தாஸ்யம் – குண க்ருத தாஸ்யம் -இரண்டும் உண்டே –
குணங்களும் தோஷங்களும் பிராப்த சேஷியிடம் இருப்பதால் கொள்ளத் தக்கவையே –

அதாவது –
பகவத் குணம் தத் பிரவணருக்கு உபாதேயமாகைக்கு ஈடான பிராப்த சேஷி கதத்வம் ஆகிற ஹேது –
அவ்விஷயத்தில் தோற்றுகிற தோஷத்துக்கும் உண்டு இறே -என்கை –
இத்தால் –
அவன் பக்கல் உள்ளது என்னும் அத்தாலே குணம் உபாதேயம் ஆகிறவோ பாதி –
அவன் பக்கல் உள்ளது என்னும் அத்தை பற்ற -தோஷமும் -உபாதேயமாக- குறை இல்லை என்றது ஆயிற்று –
இப்படி ஆகையாலே -தோஷம் உண்டானாலும் அது மீளுகைக்கு உடல் ஆகாது என்று கருத்து –

————————————–

சூரணை -420-

நிர்குணன் என்ன -வாய் மூடுவதற்கு முன்னே –
க்ருணாவான் என்று -சொல்லும்படியாய் இருந்தது இறே —

விஸ்லேஷ தசையில் தோற்றும் நைர்க்க்ருண்யாதி தோஷத்தை அங்கீகரித்து –
அது தான் குணத் உபாதேயமாய்  இருக்கும் படியை அருளிச் செய்தார் கீழ் –
அந்த நைர்க்க்ருண்யாதி தோஷம் தான் முதலிலே இவ் விஷயத்தில் இல்லை
என்னும் இடத்தை அபியுக்த வசனங்களாலே தர்சிப்பிக்கிறார் மேல் –
அதில் முதலில் ஆழ்வாருடைய வசனத்தை தர்சிப்பிக்கிறார் –

ஆடி ஆடி –தாய் பாசுரம் -தவள வண்ணர் தகவுகளே-கருணை உண்டா -ஈரம் காயும் முன்பு தகவுடையவனே என்னும் –
பிறர் தோஷம் சொல்ல கேட்கவும் பொறாத விஷய ஸ்வ பாவம் -அன்றோ -விசேஷ வசனம் –
இவள் இராப்பகல் வாய் வெருவி-பெருமாள் இருப்பது போலே இவள் -கண்ணநீர் கொண்டாள்-
தண் அம் துழாய் கொடீர்-வண்டுக்களுக்கு கொடுக்கிறீர் -வெள்ளை வண்ணம் -சத்வம் -இருந்தபடி -ஷேபத்துடன்-தாயார் சாதிக்க –
சொல்லி வாய் மூடுவதற்கு முன்னே -வாயை புதைத்தால் போலே -சகல குண பூர்த்தி உள்ளவன் -உயிருக்கு அமுதம் –
மிக விரும்பும் பிரான் -என்று சொல்லி -நேராக வந்தால் போலே சாஷாத்கார சாமான்ய ஆகாரம் -மானஸ அனுபவம் –
நித்ய கிருபையை நிரூபகமாக யுடையவன் -என்பாள் –
இறை தேடும் குருகே-தகவு இல்லை -சொல்ல சொல்லி -மயர்வற மதி நலம் அருள பெற்ற நான் தான் சொல்ல வேண்டும்-
பிறர் சொல்ல பொறுக்க மாட்டாள் –

அதாவது –
என தவள வண்ணர் தகவுகளே -என்று
எங்கனே இருந்தன சுத்த ஸ்வாபரான உம்முடைய கிருபைகள் -நாட்டிலே இப்படி
ருஜுக்களுமாய் -பர துக்க அசஹிஷ்ணுக்களுமாய் இருப்பார் சிலர் தார்மிகர்
நடையாட -அபலைகளுக்கு அழகியதாக குடி கிடக்கலாய் இருந்தது என்று பெண்பிள்ளை
ஆற்றாமைக்கு உதவாதது கொண்டு திருத் தாயார் நிர்க்குணன் என்ன -வாய் மூடுவதற்கு
முன்னே -அவள் வாயைப் பொதைத்தாப் போலே -தகவுடையவனே -என்று கெடுவாய்- ஆகரத்தில்
தகவு மறுக்குமோ -அது நம் குற்றம் காண் -என்று க்ருணாவாத்யைச் சொல்லும்படியாய்
இருந்தது  இறே என்றபடி –

பொற் குவியல் அக்ஷய பாத்திரம் -கிருபைக்கு பிறப்பிடம் அன்றோ -அங்கே குறை இல்லை –

—————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ உ வே வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யர் திரு அடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு அடிகளே சரணம் –

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: