Archive for March, 2018

அன்போடு அழகிய மணவாளச் சீயர் அருளிச் செய்த பன்னீராயிரப்படி –5-1-

March 27, 2018

முதல் இரண்டு பத்தாலே ப்ராப்ய பூதனுடைய சேஷியினுடைய ரக்ஷகத்வ போக்யத்வங்களைச் சொல்லி
அநந்தரம் மூன்றாம் பாத்தாலும் நாலாம் பாத்தாலும் ப்ராப்தாவான பகவச் சேஷ பூதனுடைய
தத் ஏக அனுபவத்தையும் தத் ஏக பிரியத்வத்தையும் சொல்லி
ஆக நாலு பாத்தாலும் சித்த ரூபமான பராவராத்ம யாதாத்ம்யத்தை அருளிச் செய்தாராய்
அநந்தரம் அஞ்சாம் பாத்தாலும் ஆறாம் பாத்தாலும் சித்த உபாய பூதனான ஈஸ்வர விஷயத்தில்
சேதனனுக்கு சாத்தியமான உபாய ஸ்வீ காரத்தை அருளிச் செய்கிறார்
அதில் இந்த அஞ்சாம் பத்தில் ஸித்தமான உபாய ஸ்வரூபத்தினுடைய யாதாம்யத்தை நிரூபிக்கிறது -எங்கனே என்னில்
கீழ்ச் சொன்ன தத் ஏக பிரியத்வத்தாலே -பகவத் கைங்கர்யமே உத்தேச்யம் -என்று பிறருக்கு உபதேசிக்கும்படி
தமக்கு இவ்விஷயத்தில் பிறந்த ப்ராவண்யத்தை அனுசந்தித்து -இதுக்கடி அவனுடைய உபாய பாவம் -என்று நிஷ்கர்ஷித்து
உபாய பூதனுடைய கிருபா பாரவஸ்யத்தையும்
அதடியாக ஆஸ்ரிதரை பாகத்தை இட்டுத் திருத்திக் கொள்ளும் ஆகாரத்தையும்
திருந்தினார்க்கு நிரதிசய ப்ரேமத்தை உண்டாக்கி ப்ராப்ய த்வரையை ஜெநிப்பிக்கும் படியையும்
ப்ராப்ய அ லாப்ய தசையில் ஆர்த்தி பிறந்தார் பக்கல் அவனுடைய ரக்ஷகத்வ சாமர்த்யத்தையும்
அப்ராப்ய வ்யசனத்தோடே ஹார்த்தமான அனுபவம் நடைக்கையாலே ப்ரீதி அப்ரீதிகளை சமமாக உண்டாக்கும் படியையும்
ஆர்த்தி அதிசயத்தாலே அநு கரிக்கும் படி அவன் இவனுக்கு அஹம் பாவ விஷயமாம் படியையும்
இப்படி ஆர்த்தி பிறந்தால் அகிஞ்சனனார்க்கு தன் உபாய பாவத்தை பிரகாசிக்கும் படியையும்
போக ஆகாங்ஷை யுடையார்க்கு அவ்வுபாயத்தில் பிரதிபத்தி விசேஷ கரத்வத்தையும்
பரிபூர்ண அனுபவ ப்ராவண்யம் பிறந்தால் பிரதி பன்னமான உபாயத்தில் விசுவாச ஜனகத்வத்தையும்
அதிசயித சக்தியான உபாய விஷயத்தில் அபி நிவிஷ்டரானார்க்கு அந்த விசுவாசத்தை யாவது பிராப்தி அனுவர்த்திக்கும் படியையும்
அருளிச் செய்து நிர் உபாய பூதனுடைய யாதாம்யத்தை நிஷ்கார்ஷித்து அருளுகிறார் –

அதில் முதல் திருவாய் மொழியில்
உபாய பூதனான ஈஸ்வரனுடைய கிருபா பாரவஸ்யத்தை ப்ரதிபாதிப்பதாக
க்ருத்ரிம அநு கூல்யவான்கள் பக்கலிலும் சர்வ ஸூலபனான ஈஸ்வரனுடைய கிருபை அவ்யபிசரிதை என்னும் இடத்தையும்
அந்த கிருபா பாரவஸ்யத்தாலே அஹ்ருதய யுக்தியே பற்றாசாக அவன் அபி நிவிஷ்டனாய் மேல் விழும்படியையும்
ஆஸ்ரிதருடைய கின்னதாயையும் போக்கித் தன்னை அனுபவிக்கும் படியையும்
அனுபவ பிரதிபந்தக தோஷ நிவர்த்தகத்வத்தையும்
தோஷ ரூப சரீராதிகள் நிவர்த்தகனுக்கு விதேயம் என்னும் இடத்தையும்
தோஷ ரூப ப்ரக்ருதியோடே இருக்கச் செய்தேயும் அந்த தோஷம் நெஞ்சில் படாதபடி விலக்ஷண விக்ரஹத்தை அனுபவிப்பிக்கும் படியையும்
போக்தாவின் நிகர்ஷம் பாராதே ப்ரேமத்தை ஜெநிப்பித்து தானும் மேல் விழுந்து அனுபவிக்கும் என்னும் இடத்தையும்
அனுபவிக்கும் அளவில் சர்வவித்த பந்துவாய் புஜிப்பிக்கும் படியையும்
இப்பந்தத்தோடு அசாதாரண ஆகார சிஹ்ன விசிஷ்டனாய் அனுபவிப்பிக்கும் ஆகாரத்தையும்
அந்த ஆகாரத்தை அழிய மாறியும் ஆஸ்ரித அர்த்தமாக அநேக அவதாரங்களைப் பண்ணும் படியையும்
அனுசந்தித்து -இப்படி உபாய பூதனான ஈஸ்வரனுடைய கிருபா பாரவஸ்யத்தை அனுபவிக்கிறார் –

—————————————————————

முதல் பாட்டில் க்ருத்ரிமமான அநு கூல யுக்திகளைப் பண்ண சர்வ ஸூ லபனானவானுடைய தப்ப ஒண்ணாத
கிருபா வைபவத்தாலே அக்ருத்ரிம ப்ரேம பரர் பெறும் பேற்றைப் பெற்றேன் என்கிறார் –

கையார் சக்கரத்து என் கரு மாணிக்கமே! என்றென்று
பொய்யே கைம்மை சொல்லிப் புறமே புறமே ஆடி
மெய்யே பெற்றொழிந்தேன் விதி வாய்க்கின்று காப்பார் ஆர்?
ஐயோ! கண்ண பிராஅன்! அறையோ! இனிப் போனாலே.–5-1-1-

கையார் சக்கரத்து என் கரு மாணிக்கமே! என்றென்று–திருக் கையேடு பொருந்தின திருவாழியை யுடையவனாய் அச்சேர்த்தியோடே
நீல ரத்னம் போலே தர்ச நீயமான வடிவை எனக்கு அநு பாவ்யம் ஆக்கினவனே என்று என்று பாரமார்த்திக ப்ரேம யுக்தரைப் போலே பலகாலும்
பொய்யே கைம்மை சொல்லிப் புறமே புறமே ஆடி–அந்த ப்ரீதி இன்றி இருக்கச் செய்தே எதிரியும் சத்ய புத்தி பண்ணும்படி க்ருத்ரிம யுக்தியை பண்ணி
யுக்தி விருத்தமாம் படி பாஹ்ய விஷயங்களில் ஒன்றை விட்டு ஒன்றைப் பற்றி ஸர்வதா சஞ்சரித்து வைத்து
மெய்யே பெற்றொழிந்தேன் விதி வாய்க்கின்று காப்பார் ஆர்?–பாரமார்த்திக ப்ரேம யுக்தர் பெற்ற பேற்றை பெற்று விட்டேன் –
இதுக்கு ஹேதுவாய் பொய்யையும் மெய்யாக நீ பிரதிபண்ணும்படி பண்ணக் கடவதாய்
நீ அல்லேன் என்னிலும் தவிர ஒண்ணாத படி ப்ரவர்த்திப்பிக்கையாலே விதி சப்த வாஸ்யையான உன்னுடைய கிருபை
பல உன்முகி யாகிற இது யாராலே விலக்கலாம்- என் என்னில்
ஐயோ! கண்ண பிராஅன்! அறையோ! இனிப் போனாலே.–சர்வ ஸூலபனாயக் கொண்டு எனக்கு உபகரித்த நீ
உன் ஸ்வா தந்தர்யத்தால் சக்தன் என்னா கிருபை பலித்த பின்பு கால் வாங்கிப் போகலாமா ஐயோ வல்லையாகில் போய்க் காண்
ஐயோ என்றது அது காண்போம் என்கிற ஹர்ஷ யுக்தி / அறையோ என்றது அதடியான கர்வ யுக்தி

—————————————————-

அநந்தரம் அஹ்ருதயமான ப்ரேம யுக்தியே பற்றாசாக ச விபூதிகனான சர்வேஸ்வரன்
என் பக்கலிலே அபி நிவிஷ்டானானான் என்கிறார்

போனாய் மாமருதின் நடுவே! என் பொல்லா மணியே!
தேனே! இன்னமுதே! என்றேன்றே சில கூத்துச் சொல்லத்
தானேல் எம்பெருமான் அவன் என்னாகி ஒழிந்தான்
வானே மாநிலமே மற்றும் முற்றும் என்னுள்ளனவே.–5-1-2-

போனாய் மாமருதின் நடுவே! என் பொல்லா மணியே!–மஹா காயங்களாய் அஸூராவிஷ்டங்களாய்க் கொண்டு நலிகைக்குத் தன்னில் தான்
செறிந்த மருந்துகளின் நடுவே போனவனே -அவற்றை நிரசித்து அவ்வருக்கு பட்ட போதை உஜ்ஜ்வல்யத்தாலே
தொளையாதே ரத்னம் போலே அவிகளை தேஜஸ்ஸை யுடையையாய்க் கொண்டு எனக்கு தர்ச நீயனானவனே
தேனே! இன்னமுதே! என்றேன்றே சில கூத்துச் சொல்லத்–தேன் போலே ரசிப்பிக்கும் வடிவில் ஸுகுமார்யத்தை யுடையவனே
விரோதி பலத்தை நினைத்து சத்தை அழிந்த என்னை உஜ்ஜீவிப்பிக்கும் அம்ருதமானவனே என்று என்று தனித் தனியே
பாரமார்த்திக ப்ரேமத்தாலே சொல்லுவது சில பாசுரத்தை பாவித்துப் பலகாலும் சொல்ல
தானேல் எம்பெருமான் அவன் என்னாகி ஒழிந்தான்–எனக்கு ஸ்வாமியான அவன் தான் செய்தபடியாகில் என் அபிமானத்துக்குள்ளே
ஆம்படியாய் விட்டான்
வானே மாநிலமே மற்றும் முற்றும் என்னுள்ளனவே.–ஆகாசம் பூமி முதலான பூத பஞ்சகங்களும் தத் கார்யமான லீலா விபூதியும்
அபரிச்சின்ன மஹாத்ம்யத்தை யுடைய நித்ய விபூதியும் எல்லாம் எனக்கு உள்ளே இருந்து நடத்தும்படி யாயிற்று

———————————–

அநந்தரம் சர்வஞ்ஞனான உன்னையும் வஞ்சிக்கும் நெஞ்சில் க்ருத்ரிம ஸ்வ பாவம் தீர்ந்து காணப் பெற்றேன்
இப்படி உபகாரகனான உன்னை ஒழிய அபாஸ்ரயம் உண்டோ என்கிறார் –

உள்ளன மற்று உளவா புறமே சில மாயம் சொல்லி
வள்ளல் மணி வண்ணனே என்று என்றே உன்னையும் வஞ்சிக்கும்
கள்ள மனம் தவிர்ந்தே உன்னைக் கண்டு கொண்டு உய்ந்து ஒழிந்தேன்
வெள்ளத்து அணைக் கிடந்தாய் இனி உன்னை விட்டு என் கொள்வனே –5-1-3-

உள்ளன மற்று உளவா புறமே சில மாயம் சொல்லி–அந்தரக்கத்தங்கள் உன்னை ஒழிந்த பிராகிருத விஷயங்களாய்
நடக்க கண்டாது பரியாம்படி புறம்பே
வள்ளல் மணி வண்ணனே என்று என்றே உன்னையும் வஞ்சிக்கும்-உதாரனானவனே -விலக்ஷண விக்ரஹ யுக்தனே என்று என்று
பலகாலும் சில மித்ய யுக்திகளைப் பண்ணி சர்வஞ்ஞனான உன்னையும் விப்ரலம்பிக்கும் படி
கள்ள மனம் தவிர்ந்தே உன்னைக் கண்டு கொண்டு உய்ந்து ஒழிந்தேன்–க்ருத்ரிம ஸ்வ பாவமான நெஞ்சு தவிர்ந்து ஆனு கூல்ய
பாவனையே பற்றாசாக அங்கீ கரிக்கும் உன்னை அபரோக்ஷித்து அனுபவிக்கப் பெற்று அசத்கல்பனான நான் உஜ்ஜீவித்து விட்டேன்
வெள்ளத்து அணைக் கிடந்தாய் இனி உன்னை விட்டு என் கொள்வனே –இப்படி என்னைத் திருத்துக்கைக்காக ஷீரார்ணவத்திலே
கண் வளர்ந்து அருளினவனே உன் கிருஷி பலித்த பின்பு நித்ய அவசர பிரதீஷனாய் நிரதிசய போக்யனான உன்னை விட்டு
நச்வரமாய் துராராதமான எத்தைக் கைக் கொள்ளுவேன் –

———————————

அநந்தரம் இந்த விப்ரலம்ப உக்த்யாதி மூலமான தோஷத்தைப் போக்கி அங்கீ கரிக்க வேணும் என்கிறார் –

என் கொள்வன் உன்னை விட்டு என்னும் வாசகங்கள் சொல்லியும்
வன் கள்வனேன் மனத்தை வலித்துக் கண்ண நீர் கரந்து
நின் கண் நெருங்க வைத்தே எனது ஆவியை நீக்க கில்லேன்
என் கண் மலினம் அறுத்து என்னைக் கூவி அருளாய் கண்ணனே –5-1-4-

என் கொள்வன் உன்னை விட்டு என்னும் வாசகங்கள் சொல்லியும்–அநந்ய ப்ரயோஜனர் சொல்லுமா போலே பரம ப்ரயோஜன
பூதனான உன்னை விட்டு என்ன பிரயோஜனத்தைக் கொள்வேன் என்கிற பாசுரங்களை பலபடியாகச் சொல்லுவதும் செய்து
வன் கள்வனேன் மனத்தை வலித்துக் கண்ண நீர் கரந்து–அநாதி ஸித்தமான ஆத்மாவை அபகரித்த க்ருத்ரிமனான நான்
விஷயாந்தரங்களிலே போன நெஞ்சை வரவலித்து-அவற்றின் இழவாலே பிறக்கும் கண்ணநீரையும்
வாசனா நிவ்ருத்தியாலே மாற்றி அந்த நெஞ்சை
நின் கண் நெருங்க வைத்தே எனது ஆவியை நீக்க கில்லேன்-நிரதிசய போக்யனான உன்னிடத்தில் நெருங்க வைத்து
என் ஆத்மாவை சம்சாரத்தில் நின்றும் விடுவிக்க மாட்டு கிறி லேன் -இதுக்கு ஹேதுவான
என் கண் மலினம் அறுத்து என்னைக் கூவி அருளாய் கண்ணனே –என்னுடைய அவித்யாதி தோஷத்தை போக்கி
அசக்தனான என்னை சோகித்தாரை மாஸூச என்னும் ஸ்ரீ கிருஷ்ணனே
உன் பக்கலிலே அழைத்துக் கொண்டு அருள வேணும்

——————————-

அநந்தரம் -கீழ் தோஷ ரூபமாகச் சொன்ன ப்ரக்ருதி யாதிகளில் பந்தித்தாய் நீ யன்றோ வென்று
நிவர்த்யம் அவனுக்கு விதேயமான படியை அருளிச் செய்கிறார் –

கண்ண பிரானை விண்ணோர் கருமாணிக்கத்தை அமுதை
நண்ணியும் நண்ணகில்லேன் நடுவே ஓர் உடம்பிலிட்டுத்
திண்ணம் அழுந்தக் கட்டிப் பல செய்வினை வன் கயிற்றால்
புண்ணை மறைய வரிந்து என்னைப் போர வைத்தாய் புறமே.–5-1-5-

கண்ண பிரானை விண்ணோர் கருமாணிக்கத்தை அமுதை–ஸ்ரீ கிருஷ்ணனாய் திருவவதரித்து மாம் ஏகம் சரணம் வ்ரஜ என்று
உபாய உபதேசத்தை பண்ணி அருளி அபகரித்து ஆஸ்ரயித்தவர்களை நித்ய ஸூ ரிகளுக்கு தர்ச நீயமான விலக்ஷண விக்ரஹத்தை
அனுபவிப்பித்து நித்ய போக்யமான உன்னை
நண்ணியும் நண்ணகில்லேன் நடுவே ஓர் உடம்பிலிட்டுத்–நீ தந்த ஞான முகத்தாலே கிட்டி இருக்கச் செய்தேயும்
போக அலாபத்தாலே கிட்டாதார் கணக்காணேன்
அதுக்கடி நிர் வரண மயனான ஆத்மாவோடும் ஸ்வதஸ் சம்பந்தம் அற்று ஹேய ப்ரத்ய நீகனான உன்னோடும் துவக்கற்று
இருவரையும் அகற்றுகைக்கு நடுவே புகுந்தது ஓர் உடம்பிலே சம்ஸர்க்கிப்பித்து
திண்ணம் அழுந்தக் கட்டிப் பல செய்வினை வன் கயிற்றால்–பல வகையாய் காயிக பர்யந்தமாக அனுஷ்டித்தமான
கர்மங்களாகிற பிரபல பாசங்களாலே த்ருடமாம்படி துர்விவேசமாக கட்டி
புண்ணை மறைய வரிந்து என்னைப் போர வைத்தாய் புறமே.–ஆந்தர தோஷத்தை காண ஒண்ணாத படி நிரந்தரமாக சூழ்ந்து –
இக்கட்டு அவிழ்க்கைக்கு அசக்தனாய் அபிராப்தனான என்னை உனக்குப் புறம்பான விஷயபிரசுர சம்சாரத்திலே போர இட்டு வைத்தாய்
நீ நினைத்தால் விடுவிக்கலாம் என்று கருத்து –

————————————–

அநந்தரம் இத்தோஷத்தோடே இருக்கச் செய்தே அது நெஞ்சில் படாதபடி அவன் பிரகாசிப்பித்த
விலக்ஷண விக்ரஹத்தை அனுபவிக்கப் பெற்றேன் என்கிறார் –

புறமறக் கட்டிக் கொண்டு இருவல் வினையார் குமைக்கும்
முறை முறை யாக்கை புகல் ஒழியக் கண்டு கொண் டொழிந்தேன்
நிறமுடை நால் தடந்தோள் செய்ய வாய் செய்ய தாமரைக் கண்
அறமுயல் ஆழி அங்கைக் கருமேனி அம்மான் தன்னையே–5-1-6-

புறமறக் கட்டிக் கொண்டு இருவல் வினையார் குமைக்கும்–புறம்பு ஒரு தலை தெரியாதபடி பந்தித்திக் கொண்டு
புண்ய பாப ரூபமான இருவகையை யுடைய பிரபலமான கர்மத்தினார் பீடிக்கைக்கு ஸ்த்தலமாய்
முறை முறை யாக்கை புகல் ஒழியக் தேவாதி க்ரம விசிஷ்ட சரீரத்தில் பஹு பிரகாரமான பிரவேசத்தை தவிரும்படியாக
நிறமுடை நால் தடந்தோள் செய்ய வாய் செய்ய தாமரைக் கண்-தர்ச நீயமான வேஷத்தை உடைத்தாய் நாலு வகையாய்
சுற்றுடைத்தான திருத் தோள்களையும் சிவந்த திருப் பவளத்தையும் -சிவந்த தாமரை போன்ற திருக் கண்களையும்
அறமுயல் ஆழி அங்கைக் கருமேனி அம்மான் தன்னையே–ரக்ஷண தர்மத்தில் உத்தியுக்தமான திருவாழியை யுடைத்தாகையாலே
பேர் அழகுடைய திருக் கையையும் யுடைத்தாய் ஸ்யாமளமான வடிவையுடைய சேஷியானவனை
கண்டு ஒழிந்தேன் -என் இலவு எல்லாம் தீர்க்கும்படி அபரோக்ஷித்து அனுபவித்து விட்டேன் –
ஆந்தரமான விக்ரஹ அனுபவ ப்ரீதி இனி சரீர சம்பந்தம் நமக்கு இல்லை என்கிற பிரதிபத்தியைப் பிறப்பித்தது என்று கருத்து –

—————————————————

அநந்தரம் தன் கிருபா அதிசயத்தாலே எத்தனையேனும் நிக்ருஷ்டருக்கும் ஸ்வ விஷயத்தில் ஆசையைப் பிறப்பித்துத்
தானும் விரும்பும் என்று ஸ்வ லாப முகத்தாலே அருளிச் செய்கிறார் –

அம்மான் ஆழிப் பிரான் அவன் எவ்விடத்தான்? யான் ஆர்?
எம் மா பாவியர்க்கும் விதி வாய்க்கின்று வாய்க்குங் கண்டீர்
கைம்மா துன்பொழித்தாய்! என்று கை தலை பூசலிட்டே
மெய்ம் மாலாய் ஒழிந்தேன் எம்பிரானும் என் மேலானே.–5-1-7-

அம்மான் ஆழிப் பிரான் அவன் எவ்விடத்தான்? யான் ஆர்?–கையும் திருவாழியுமாய்-ஆஸ்ரிதரை அனுபவிப்பிக்கும்
மஹா உபகாரகனான நிருபாதிக ஸ்வாமியான அவன் அபரிச்சின்ன ஞானரான ஸூ ரிகளும்
அளவிட்டு அனுபவிக்க ஒண்ணாத படி ஏக நிலத்திலே நிற்கிறான்
யானோ இவ்விஷயத்தில் க்ருத்ரிம யுக்திகளை பண்ணும் நிக்ருஷ்டனான நான் எவ்வளவாய் இருப்பான் ஒருவன் -இப்படி இருக்க
கைம்மா துன்பொழித்தாய்! என்று கை தலை பூசலிட்டே–உன் திருவடிகளிலே ஆராதனத்திலே உத்தியுக்தமான ஆனையினுடைய
ஜென்மாதி அபகர்ஷம் பாராதே க்லேசத்தை போக்கினவனே என்று கை தலையிலேயாம்படி பிரசித்தமாகக் கூப்பிட்டே
மெய்ம் மாலாய் ஒழிந்தேன் எம்பிரானும் என் மேலானே.–பாரமார்த்திக ப்ரேமத்தை யுடையேனாய் விட்டேன்
என் தண்மை பாராதே இப்படித் நிறுத்தின உபகாரகனானவனும் என் பக்கலிலே அபி நிவிஷ்டனானான் -ஆதலால்
எம் மா பாவியர்க்கும் விதி வாய்க்கின்று வாய்க்குங் கண்டீர்–எத்தனையேனும் மஹா பாபிகளாய் இருப்பார்க்கும்
தப்ப ஒண்ணாத பகவத் கிருபா ரூப விதியானது பல உன்முகமாம் அளவில் பலித்தே விடும் கிடிகோள் –

————————————————-

அநந்தரம் உபய விபூதி நாதனான மேன்மையை யுடையவன் என் நெஞ்சில் வந்து புகுந்து
தன் ஸர்வவித பந்துத்வத்தையும் அனுபவிப்பியா நின்றான் என்கிறார் –

மேலாத் தேவர்களும் நிலத்தேவரும் மேவித் தொழுஉம்
மாலார் வந்து இனநாள் அடியேன் மனத்தே மன்னினார்
சேலேய் கண்ணியரும் பெருஞ் செல்வமும் நன்மக்களும்
மேலாத் தாய் தந்தையும் அவரே இனி ஆவாரே.–5-1-8-

மேலாத் தேவர்களும் நிலத்தேவரும் மேவித் தொழுஉம்–சர்வ பிரகார உத்க்ருஷ்டரான ஸூ ரிகளும் இவ்விபூதியில்
பகவத் ஞான பிரேமாதிகளாலே உஜ்ஜ்வல ஸ்வ பாவரான பாகவதரும் அநந்ய ப்ரயோஜனத்வாதிகளாலே
ஒரு நீராகப் பொருந்தி அனுபவிக்கும் படியான
மாலார் வந்து இனநாள் அடியேன் மனத்தே மன்னினார்–சர்வாதிகாரனாவார் தம்முடைய மேன்மை நிற்கச் செய்தே இப்போது
என் பக்கலிலே அபிமுகராய் வந்து சர்வகாலமும் தனக்கு சேஷபூதனான என்னுடைய சம்பந்தமே பற்றாசாக நெஞ்சுக்குள்ளே ப்ரதிஷ்டிதரானார்-
இனி மேற்பட்டு ஒவ் பாதிக பந்துக்கள் போல் அன்றியே
சேலேய் கண்ணியரும் பெருஞ் செல்வமும் நன்மக்களும்–விலக்ஷணமான த்ருஷ்டிகளான ஸ்த்ரீகளும் –
அதி சயிதமான ஐஸ்வர்யமும் -குணாதிகரான புத்திரர்களும்
மேலாத் தாய் தந்தையும் அவரே இனி ஆவாரே.–பிரியா ஹிதங்களால் மேற்பட்ட மாதா பிதாக்களும் அவரே ஆகி நிற்பர்
இவ்வோ விஷய சித்திகளால் பிறக்கும் ப்ரீதி தம்மை அனுபவித்துப் பிறக்கும்படி யாகா நின்றார் என்று கருத்து –

———————————————-

அநந்தரம் இப்படி ஸர்வவித பந்துவானவன் தன் அசாதாரண விக்ரஹத்தோடே கூட என்னோடே கலந்தான் -என்கிறார் –

ஆவார் ஆர் துணை? என்று அலை நீர்க் கடலுளழந்தும்
நாவாய் போல் பிறவிக் கடலுள் நின்று நான் துளங்கத்
தேவார் கோலத் தொடும் திருச் சக்கரம் சங்கினொடும்
ஆஆ! என்று அருள் செய்து அடியேனொடும் ஆனானே.–5-1-9–

ஆவார் ஆர் துணை? என்று அலை நீர்க் கடலுளழந்தும்–துணை ஆவார் ஆர் என்று சொல்லி அலைகிற நீரையுடைத்தான கடலிலே அழுந்துகிற
நாவாய் போல் பிறவிக் கடலுள் நின்று நான் துளங்கத்-நாவாய் போலே -சம்சார சமுத்திர மத்யத்திலே நின்று
கரை ஏறிக் கொள்ள மாட்டாத நான் நடுங்க – அவ்விழவிலே
தேவார் கோலத் தொடும் திருச் சக்கரம் சங்கினொடும்–திவ்ய ஸுந்தர்யாதிகளால் பூரணமான திவ்ய வடிவோடும்
அவ்வடிவுக்கு சோபாவஹமான திவ்ய ஆயுதங்களோடும் கூட -தேவு-அழகு -திவ்யமாய் -அப்ராக்ருதம் -என்றபடி
ஆஆ! என்று அருள் செய்து அடியேனொடும் ஆனானே.–ஐயோ ஐயோ என்று கிருபை பண்ணி தன்னுடைமையான என்னுடனே கூடினான்-
கீழே விதி என்று சொல்லிப் போந்தத்தை இங்கே அருள் என்று வெளியாக்கினாராயிற்று –

———————————–

அநந்தரம் இப்படி அசாதாரண விக்ரஹ விசிஷ்டனானவன் தன்னுடைய சர்வ அவதாரங்களையும்
அனுபவிப்பித்துக் கொண்டு என் பக்கலிலே கலந்தான் என்கிறார் –

ஆனான் ஆளுடையான் என்றஃ தே கொண்டுகந்து வந்து
தானே இன்னருள்செய்து என்னை முற்றவும் தானானான்
மீனாய் ஆமையுமாய் நர சிங்கமுமாய்க் குறளாய்க்
கானார் ஏனமுமாய்க் கற்கியாம் இன்னம் கார்வண்ணனே.–5-1-10-

மீனாய் ஆமையுமாய் நர சிங்கமுமாய்க் குறளாய்க்–மத்ஸ்யமுமாய்-கூர்மமுமாய் நரஸிம்ஹமுமாய் வாமனனும்
கானார் ஏனமுமாய்க் கற்கியாம் இன்னம் கார்வண்ணனே.–காள மேகம் போலே ஸ்யாமளமான அசாதாரண விக்ரஹத்தை யுடையவன்
ஆனான் ஆளுடையான் என்றஃ தே கொண்டுகந்து வந்து–ஆனான் என்கிற அந்த யுக்தி மாத்ரமே பற்றாசாகக் கொண்டு -அதி ப்ரீதனாய் வந்து
தானே இன்னருள்செய்து என்னை முற்றவும் தானானான்– அபேஷா நிரபேஷமாகத் தானே நிரதிசய போக்யையான
கிருபையைப் பண்ணி என்னைப் பற்ற தான் சகல அவதார விசிஷ்டனாய்க் கொண்டு ஸம்ஸ்லேஷித்தான் –
அவ்வவதார வை லஷ்ணன்யங்களை அனுபவிப்பித்தான் என்று கருத்து –

———————————–

அநந்தரம் இத்திருவாய் மொழியை அப்யஸிக்க வல்லவர்கள் ஆவிர்பவித ஸ்வரூப குண சம்பத் விசிஷ்டராய்க் கொண்டு
ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் திருவடிகளை ப்ராபிப்பார்கள் என்று பலத்தை அருளிச் செய்கிறார்

கார் வண்ணன் கண்ண பிரான் கமலத் தடங்கண்ணன் தன்னை
ஏர் வள வொண் கழனிக் குருகூர்ச் சடகோபன் சொன்ன
சீர் வண்ண வொண் தமிழ்கள் இவை ஆயிரத்துள் இப்பத்தும்
ஆர் வண்ணத் தாலுரைப்பார் அடிக் கீழ்ப் புகுவார் பொலிந்தே.–5-1-11-

கார் வண்ணன் கண்ண பிரான் கமலத் தடங்கண்ணன் தன்னை–ஸ்ரீ கிருஷ்ணனாய் வந்து திரு வவதரித்த மஹா உபகாரகனாய்
ஆஸ்ரிதர்க்கு உபகரிக்கும் காள மேகம் போலே ஸ்ரமஹரமான திரு வடிவையும் தாமரை போலே பெருத்த திருக் கண்களையும் யுடையவனை
ஏர் வள வொண் கழனிக் குருகூர்ச் சடகோபன் சொன்ன–ஏர்களின் மிகுதியை யுடைத்தாய் ஸ்லாக்யமான கழனியை யுடைத்தான
திரு நகரிக்கு நிர்வாஹகரான ஆழ்வார் அருளிச் செய்த
சீர் வண்ண வொண் தமிழ்கள் இவை ஆயிரத்துள் இப்பத்தும்–சீரும் சந்தமும் யுடைத்தாய் அர்த்த ப்ரகாசகம் ஆகையாலே
நல்ல த்ராமிட ரூபமாய் இருக்கிற இவை ஆயிரம் திருவாய் மொழியிலும் இப்பத்தையும்
ஆர் வண்ணத் தாலுரைப்பார் அடிக் கீழ்ப் புகுவார் பொலிந்தே.–அம்ருத பானம் பண்ணுவாராய்ப் போலே சொல்ல வல்லவர்கள்
ஆவிர்ப்பூதமான ஸ்வரூப குண அபிவிருத்தியை யுடையராய்க் கொண்டு
அந்த ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் திருவடிகளை ப்ராபிப்பார்கள்
ஆர் வண்ணத்தால் யுரைப்பார் என்று ஸ்வ சந்தத்தாலே உரைக்கும் அவர்களார் அவர்கள் அடிக் கீழ்ப் புகுவார்கள் என்றுமாம்
இது கலித்துறை

——————————–

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

பரம காருணிகரான திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் அருளிச் செய்த ஆறாயிரப்படி –5-1–

March 27, 2018

இப்படி எம்பெருமானை ஆஸ்ரயியுங்கோள் என்று பிறரைக் குறித்து அருளிச் செய்தருளி -தம் பக்கலுள்ள பிராதிகூல்யங்கள் ஒன்றும் பாராதே
நிர்ஹேதுகமாக எம்பெருமான் ஸ்வ சர்வேஸ்வர ஞானத்தையும் -ஸ்வ கைங்கர்ய ப்ராப்யத்வ ஞானத்தையும்
தமக்குக் கொடுத்தருளித் தம்மை ஸ்வ அனுபவ ஏக தாரக போஷாக்கை போக்யராக்கி த் தம் பக்கல் நிரதிசய வ்யாமுக்தனாய்க் கொண்டு
தம்மோடு ஸம்ஸ்லேஷித்த படியை ப்ரீதி அதிசயத்தாலே அருளிச் செய்கிறார் –

——————————–

கையார் சக்கரத்து என் கரு மாணிக்கமே! என்றென்று
பொய்யே கைம்மை சொல்லிப் புறமே புறமே ஆடி
மெய்யே பெற்றொழிந்தேன் விதி வாய்க்கின்று காப்பார் ஆர்?
ஐயோ! கண்ண பிராஅன்! அறையோ! இனிப் போனாலே.–5-1-1-

ஸ்வ சரண யுகள ஸ்நேஹ கந்த ரஹிதனாய் பிராகிருத விஷய ப்ரவணனாய் இருந்து வைத்து
ஸ்வ விஸ்லேஷத்தில் ஆத்ம தாரண ஷமர் அல்லாதாரைப் போலே
கையார் சக்கரத்து என் கரு மாணிக்கமே! என்றென்று நான் சொல்ல என்னுடைய இந்த அதி துஸ் சம்மண பிராதி கூல்யத்தை
ஒன்றும் பாராதே என்னை மெய்யாக ஸ்வ அனுபவ ஏக போகனாக்கி என்னோடே கலந்து அருளினான்
எம்பெருமானுடைய நிரவதிக காருண்ய சமுத்திரம் கறை யுடைந்து பெருக்கப் புக்கால் எம்பெருமான் தன்னாலும் தடுக்க முடியதாகாதே
அவன் சர்வ சக்தன் அல்லனோ அவனாலே முடியாதது உண்டோ என்னில் வல்லனாகில் போவது இறே என்கிறார் –

—————————————–

போனாய் மாமருதின் நடுவே! என் பொல்லா மணியே!
தேனே! இன்னமுதே! என்றேன்றே சில கூத்துச் சொல்லத்
தானேல் எம்பெருமான் அவன் என்னாகி ஒழிந்தான்
வானே மாநிலமே மற்றும் முற்றும் என்னுள்ளனவே.–5-1-2-

தன் திறத்திலே ப்ரேம கந்த ரஹிதனாய் இருந்து வைத்து நிரதிசய ப்ரேம யுக்தர் சொல்லும் பாசுரங்களை
நான் சொல்ல சர்வேஸ்வரனான தான் அத்யந்த நிஹீன தரனான என்னுள்ளே ச பரிகாரமாக வந்து புகுந்து அருளினான் என்கிறார்

——————————————–

உள்ளன மற்று உளவா புறமே சில மாயம் சொல்லி
வள்ளல் மணி வண்ணனே என்று என்றே உன்னையும் வஞ்சிக்கும்
கள்ள மனம் தவிர்ந்தே உன்னைக் கண்டு கொண்டு உய்ந்து ஒழிந்தேன்
வெள்ளத்து அணைக் கிடந்தாய் இனி உன்னை விட்டு என் கொள்வனே –5-1-3-

அந்த கரணம் பிராகிருத விஷய ப்ரவணமாய் இருக்கச் செய்தே சர்வஞ்ஞனான நீயும் கூட மெய் என்று இருக்கும் படி
வள்ளல் மணி வண்ணனே என்று என்று புறமே சில மாயம் சொல்லி வஞ்சிக்க நான் இப்போது உன்னுடைய ப்ரஸாதத்தாலே
அந்தக் கள்ளம் தவிர்ந்து அக்ருத்ரிம நிரவதிக பக்தி யுக்தனாய் உன்னைக் கண்டு கொண்டு ஒழிந்தேன் –
வெள்ளத்தணைக் கிடந்தாய் இனி நான் ஆத்மார்த்தமாக உன்னை அல்லது மற்றொரு ப்ராப்யம் வேண்டேன் என்கிறார் –

——————————————-

என் கொள்வன் உன்னை விட்டு என்னும் வாசகங்கள் சொல்லியும்
வன் கள்வனேன் மனத்தை வலித்துக் கண்ண நீர் கரந்து
நின் கண் நெருங்க வைத்தே எனது ஆவியை நீக்க கில்லேன்
என் கண் மலினம் அறுத்து என்னைக் கூவி அருளாய் கண்ணனே –5-1-4-

த்வத் ப்ராப்த்ய அபேக்ஷை யுண்டாய் இருக்கச் செய்தேயும் த்வத் குண அனுசந்தானத்தாலே சிதில மனஸ் சஷூராதி
சர்வ கரணனாகையாலே -அவற்றை நிலை நிறுத்தி த்வத் ஏக ப்ரவணமாக்கி வைக்க நான் ஷமன் ஆகிறேன் இலேன் –
ஆனபின்பு நீயே உன்னுடைய நிரவதிக கிருபையால் என்னை இப்போது த்வத் இதர சகல விஷய விமுக சர்வ கரணனாய்
த்வத் ஏக தாரகனாய் த்வத் விஸ்லேஷ அஸஹிஷ்ணுவாம் படி பண்ணி அருளினாய் –
இனி இந்த பிரதிபந்தகத்தையும் போக்கி உன் திருவடிகளிலே என்னை வாங்கி அருளாய் என்கிறார் –

———————————————

கண்ண பிரானை விண்ணோர் கருமாணிக்கத்தை அமுதை
நண்ணியும் நண்ணகில்லேன் நடுவே ஓர் உடம்பிலிட்டுத்
திண்ணம் அழுந்தக் கட்டிப் பல செய்வினை வன் கயிற்றால்
புண்ணை மறைய வரிந்து என்னைப் போர வைத்தாய் புறமே.–5-1-5-

ஸ்ரீ வைகுண்ட நிலையனாய் அயர்வறும் அமரர்கள் அதிபதியாய் இருந்து வைத்து -சர்வ போக்யனாம்படி வந்து
வஸூ தேவ க்ருஹ அவதீர்ணனான உன்னைக் கண்டு வைத்தும் உன் திருவடிகளை பிராபிக்கப் பெறுகிறிலேன் –
என் தான் என்னில் நடுவே ஒரு உடம்பில் இட்டுப் பல செய் வினை வன் கயிற்றால் திண்ணம் அழுந்தக் கட்டிப்
புண்ணை மறைய வரிந்து என்னைப் போர வைத்தாய் புறமே -அதனாலே என்கிறார்

—————————————–

புறமறக் கட்டிக் கொண்டு இருவல் வினையார் குமைக்கும்
முறை முறை யாக்கை புகல் ஒழியக் கண்டு கொண் டொழிந்தேன்
நிறமுடை நால் தடந்தோள் செய்ய வாய் செய்ய தாமரைக் கண்
அறமுயல் ஆழி அங்கைக் கருமேனி அம்மான் தன்னையே–5-1-6-

தம்முடைய இந்த தேஹ சம்பந்த பிரதிபந்தகம் போயிற்றது என்று தோற்றும்படி தமக்கு எம்பெருமான் தன்னை உள்ளபடியே காட்டியருள
அப்படியே கண்டு ப்ரீதராய் அந்த ப்ரீதி அதிசயத்தாலே தாம் கண்டபடியைப் பேசுகிறார் –

———————————————-

அம்மான் ஆழிப் பிரான் அவன் எவ்விடத்தான்? யான் ஆர்?
எம் மா பாவியர்க்கும் விதி வாய்க்கின்று வாய்க்குங் கண்டீர்
கைம்மா துன்பொழித்தாய்! என்று கை தலை பூசலிட்டே
மெய்ம் மாலாய் ஒழிந்தேன் எம்பிரானும் என் மேலானே.–5-1-7-

சர்வ பிரகாரத்தாலும் அத்யந்த நிஹீதனாய்-கைம்மா துன்பொழித்தாய்! என்று-பொய்யே தொழுது அலற்றுகையாகிற
பிராதி கூல்ய யுக்தனுமாய் இருந்த என்னை சர்வ ப்ரகாரேண அபி நிரஸ்த சமாப்ய=திகனாய் இருந்த தான் தன்னுடைய
நிரவதிக காருண்யத்தாலே ஸ்வ விஷய நிரதிசய அக்ருத்ரிம பக்தி யுக்தனாக்கித் தானும் நிரதிசய
அபி நிவேச யுக்தனாய்க் கொண்டு என்னுள்ளே வந்து புகுந்து அருளினான் என்கிறார் –

———————————————————

மேலாத் தேவர்களும் நிலத்தேவரும் மேவித் தொழுஉம்
மாலார் வந்து இனநாள் அடியேன் மனத்தே மன்னினார்
சேலேய் கண்ணியரும் பெருஞ் செல்வமும் நன்மக்களும்
மேலாத் தாய் தந்தையும் அவரே இனி ஆவாரே.–5-1-8-

நித்ய சித்த புருஷர்களாலும் கர்ம பூமியிலே வர்த்தமானராய் ப்ரக்ருதி ஸம்ஸ்ருஷ்டராய் இருந்து வைத்து
ஸ்வ அனுபவ ஏக போகரான திவ்ய புருஷர்களாலும் அபிவந்த்ய மானனான எம்பெருமான் இனநாள் அடியேன் மனத்தே மண்ணினான்
இனி சர்வ காலமும் எனக்கு -சேலேய் கண்ணியரும் பெருஞ் செல்வமும் நன்மக்களும் மேலாத் தாய் தந்தையும்
மற்றும் எல்லாம் ஆவான் அவன் என்கிறார் –

———————————————–

ஆவார் ஆர் துணை? என்று அலை நீர்க் கடலுளழந்தும்
நாவாய் போல் பிறவிக் கடலுள் நின்று நான் துளங்கத்
தேவார் கோலத் தொடும் திருச் சக்கரம் சங்கினொடும்
ஆஆ! என்று அருள் செய்து அடியேனொடும் ஆனானே.–5-1-9–

ஆவார் ஆர் துணை? என்று அலை நீர்க் கடலுளழந்தும்-நாவாய் போல் பிறவிக் கடலுள் உள்ளே அதி தயா நீயனாம்படி நின்று நான் நடுங்க
எம்பெருமான் தன்னுடைய நிரவாதிக காருண்யத்தாலே -ஆவான் என்று அருள் செய்து தன்னுடைய சர்வ லோகேஸ்வரத்வ ஸூசகமான
நிரவாதிக ஸுந்தர்யத்தோடும் திருவாழி திருச் சங்கு தொடக்கமாகவுள்ள திவ்ய ஆயுதங்களோடும் கூட வந்து
அவர்களோடு கலந்து அருளுமா போலே அடியேனெடும் கலந்து அருளினான் -என்கிறார்-

——————————–

ஆனான் ஆளுடையான் என்றஃ தே கொண்டுகந்து வந்து
தானே இன்னருள்செய்து என்னை முற்றவும் தானானான்
மீனாய் ஆமையுமாய் நர சிங்கமுமாய்க் குறளாய்க்
கானார் ஏனமுமாய்க் கற்கியாம் இன்னம் கார்வண்ணனே.–5-1-10-

தான் என்னோடே பண்ணின சம்ச்லேஷத்தை அனுசந்தித்த இத்தனையுமே கொண்டு உகந்து வந்து தானே இன்னருள் செய்து
இதுக்கு முன்பு என்னோடு ஒன்றுமே ஸம்ஸ்லேஷியாதானாய்க் கொண்டு என்னை வேறுபாடாக காண ஒண்ணாததொரு படி ஸம்ஸ்லேஷித்து
இதுக்கு முன்பு தான் பண்ணி யருளின சர்வ திவ்ய அவதாரங்களையும் எனக்கு போக்யமாகக் காட்டி அருளினான் –
ஆதலால் இதற்கு முன்பு தான் பண்ணி யருளின இந்தத் திரு வவதாரங்கள் எல்லாம் என் பக்கலுள்ள அபி நிவேசத்தாலே –
வேறும் எனக்காகப் பண்ண எண்ணினத்துக்கும் முடிவுண்டோ என்கிறார் –

——————————————————-

கார் வண்ணன் கண்ண பிரான் கமலத் தடங்கண்ணன் தன்னை
ஏர் வள வொண் கழனிக் குருகூர்ச் சடகோபன் சொன்ன
சீர் வண்ண வொண் தமிழ்கள் இவை ஆயிரத்துள் இப்பத்தும்
ஆர் வண்ணத் தாலுரைப்பார் அடிக் கீழ்ப் புகுவார் பொலிந்தே.–5-1-11-

நீல மேக நிபனாய் புண்டரீக தள அமலாய தேஷணனாய் ஆஸ்ரித ஸூலபனான எம்பெருமானைச் சொன்ன
இத்திருவாய் மொழியை ஆர் வண்ணத் தாலுரைப்பார் பகவச் சேஷதைக ரதிகளாய்க் கொண்டு
அவன் திருவடிகளின் கீழே புகப் பெறுவார் என்கிறார் –

————————————————-

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

அன்போடு அழகிய மணவாளச் சீயர் அருளிச் செய்த பன்னீராயிரப்படி –4–10-

March 24, 2018

பத்தாம் திருவாய் மொழியில் –
கீழ் -சம்சார தோஷ அனுசந்தான பூர்வகமாக பகவத் பிராப்தியை பிரார்த்தித்தவர் ப்ராப்யமான பர தசையை
அவன் ஆவிஸ்கரிக்கக் கண்டு ஸந்துஷ்டராய்-இப்பரத்வம் அறியாமல் சம்சாரிகள் இழக்க ஒண்ணாது என்று பார்த்து
ப்ராப்யத்வ பர்யந்தமான அவனுடைய பரத்வத்தை உபதேசிப்பதாக உத்தியோகித்து
அதுக்கு உபகாரகமான சர்வ காரணத்வத்தையும்
காரணத்வ அநு குணமான நித்ய கல்யாண குண யோகத்தையும்
கார்ய ரூபமான ஜகத் விஷய ரக்ஷண வியாபாரம் பரத்வாவஹமான படியையும்
சோபா பாதகமான சர்வேஸ்வரத்வத்தையும்
அந்த ஈச்வரத்வ பிரகாசகமான ஸுலப்ய அதிசயத்தையும்
சம்சார நிர்வஹண சாமர்த்யத்தையும்
பரதவ பிரகாசகமான கருட த்வஜத்வத்தையும்
அல்லாத தேவதைகள் பல பிரதத்வத்துக்கும் சக்த்யாதாயகன் அவனே என்னும் இடத்தையும்
அந்நியதுரவ போதனான அவன் வர்த்திக்கிற தேசமே உஜ்ஜீவன அர்த்திகளுக்கு ஞாதவ்யமாம் படியையும்
சர்வ சரீரியான அவன் திருவடிகளில் கைங்கர்யமே உத்தேசியமான படியையும்
உபதேசித்து -இப்படி பரம ப்ராப்ய பூதனான ஈசுவரனுடைய போக்யதா அதிசயத்தாலே
இவ்வாத்மாவினுடைய ததேக பிரியத்வத்தை உபபாதித்துத் தலைக் கட்டுகிறார் –

———————————————

முதல் பாட்டில் காரண வாஸ்ய ப்ரக்ரியையாலே ஸமஸ்த காரண பூதனான சர்வேஸ்வரன் ஸந்நிஹிதனாய் இருக்க
வேறு எந்த தேவதையைத் தேடு கிறிகோள்-என்கிறார் –

ஒன்றும் தேவும் உலகும் உயிரும் மற்றும் யாதும் இல்லா
அன்று, நான்முகன் தன்னொடு தேவர் உலகோடு உயிர்படைத்தான்
குன்றம் போல் மணிமாடம் நீடு திருக் குருகூரதனுள்
நின்ற ஆதிப் பிரான் நிற்க, மற்றைத் தெய்வம் நாடுதிரே!–4-10-1-

ஒன்றும் தேவும் உலகும் உயிரும் மற்றும் யாதும் இல்லா-அன்று —ஸ்வரூபத்தில் ஒன்றும்படி லயிப்பதான தேவ ஜாதியும் –
அவர்கள் வாஸஸ் ஸ்தானமான லோகமும் -மனுஷ்யாதி பிராணி வர்க்கமும் -மற்றும் சமஷ்டி ரூப
சகல பதார்த்தங்களும் -நாம ரூப விபாக ரஹிதங்களாய்க் கொண்டு சகல பதார்த்தங்களும் ஸம்ஹ்ருதமான அன்று
நான்முகன் தன்னொடு தேவர் உலகோடு உயிர்படைத்தான்–இவற்றினுடைய ஸ்ருஷ்ட்டி யோக்யதா அநு சந்தானத்தாத்தாலே
தயமானமநாவாய்க் கொண்டு சமஷ்டி புருஷனான ப்ரஹ்மாவோடே கூட தேவதா வர்க்கம் லோகம் பிராணி ஜாதங்கள் இவற்றை
ஸ்வ ஆஸ்ரயண அர்த்தமாக ஸ்ருஷ்டித்தவனாய்
குன்றம் போல் மணிமாடம் நீடு திருக் குருகூரதனுள்–மலைகள் போலே மாணிக்க மயமான மாடங்கள் உயர்ந்து இருக்கிற திரு நகரியிலே
நின்ற ஆதிப் பிராண நிற்க, மற்றைத் தெய்வம் நாடுதிரே!–ஆஸ்ரயிப்பார்க்கு ஸூ லபனாய் வந்து நிற்கிற –
ஸமஸ்த காரண பூதனான மஹா உபகாரகன் ஸந்நிஹிதனாய் இருக்க ஸ்ருஷ்ட்டி சம்ஹாரங்களுக்குக்
கர்மீ பவிக்கிற தேவதைகளை வேறே ஆஸ்ரயணீயமாகத் தேடுகிறிகோளே

———————————-

அநந்தரம் அந்த தேவர்களோடு உங்களோடு வாசியற ஸ்ருஷ்டிக்கு அடியான
நித்ய மங்கள குணாஸ்ரய பூதன் வர்த்திக்கிற திருநகரியை ஆஸ்ரயியுங்கோள் -என்கிறார் –

நாடி நீர் வணங்கும் தெய்வமும் உம்மையும் முன் படைத்தான்
வீடில் சீர்ப் புகழ் ஆதிப்பிரான் அவன் மேவி உறை கோயில்,
மாட மாளிகை சூழ்ந்தழகாய திருக் குருகூரதனைப்
பாடி ஆடிப் பரவச் சென்மின்கள், பல்லுலகீர்!பரந்தே.–4-10-2-

நாடி நீர் வணங்கும் தெய்வமும் உம்மையும் முன் படைத்தான்–ரஜஸ் தமஸ் பிரசுரரான நீங்கள் -உங்கள் குண அநு குணமாக
நிரூபித்து ஆஸ்ரயிக்கும் தேவதைகளையும் ஆஸ்ரயண உன்முகனான உங்களையும் ஸ்ருஷ்ட்டி காலத்திலே உத்பாதித்தவனாய்
வீடில் சீர்ப் புகழ் ஆதிப்பிரான் அவன் மேவி உறை கோயில்,–அதுக்கு அடியான ஞான சக்த்யாதி நித்ய கல்யாண குணங்களை
யுடையனாக வேதாந்த பிரசித்தமான புகழையுடைய பிரதம உபகாரகனானவன் ஆஸ்ரித அபி முக்கியார்த்தமாகப் பொருந்தி வர்த்திக்கிற ஸ்தானமாய்
மாட மாளிகை சூழ்ந்தழகாய திருக் குருகூரதனைப்–மாடங்களும் மாளிகைகளும் சூழ்ந்து அத்தாலே அழகை யுடைத்தான திரு நகரி தன்னை
பாடி ஆடிப் பரவச் சென்மின்கள், பல்லுலகீர்!பரந்தே.–குண ருசி பேதங்களால் பலவகைப்பட்ட லோகங்களில் உள்ளீர்
ப்ரீதி பிரேரிதராய் பாடி ஹர்ஷத்தாலே விக்ருதராய் ஆடி பஹு முகமாக ஸ்துதித்து உகப்பாலே சர்வ பிரதேசத்திலும் வ்யாபரியுங்கோள்

——————————————–

அநந்தரம் கார்ய ரூப ஜகத்தினுடைய ரக்ஷண அர்த்த வ்யாபாரங்களே பரத்வ ப்ரதிபாதகங்கள் -என்கிறார் –

பரந்த தெய்வமும் பல் உலகும் படைத்து அன்று உடனே விழுங்கிக்
கரந்து உமிழ்ந்து கடந்து இடந்தது கண்டும் தெளிய கில்லீர்
சிரங்களால் அமரர் வணங்கும் திருக்குருகூர் அதனுள்
பரன் திறமன்றிப் பல்லுலகீர்! தெய்வம் மற்றில்லை பேசுமினே.–4-10-3-

பரந்த தெய்வமும் பல் உலகும் படைத்து அன்று உடனே விழுங்கிக்–ஸ்வ விபூதி நியமனத்தாலே ஈஸ்வரத்வ சங்கை பண்ணும்படி விஸ்தீர்ணமான
தேவதா வர்க்கத்தையும் அவர்களுக்கு விபூதியான பஹு வித லோகங்களையும் ஸ்ருஷ்டித்து பிரளயம் வந்த அன்று இக்க்ரமம் பாராதே கூட விழுங்கி
கரந்து உமிழ்ந்து கடந்து இடந்தது கண்டும் தெளிய கில்லீர்–பிரளயம் காண ஒண்ணாத படி ஒளித்து வைத்து பிரளய அநந்தரம் வெளிநாடு காண உமிழ்ந்து
மஹாபலி அபிமானம் கழியும்படி அளந்து கொண்டு அநந்யார்ஹம் ஆக்கி அவாந்தர பிரளயத்தில் வராஹ ரூபியாய் இடந்து எடுத்த இது
பிராமண முகத்தாலே விசதமாகக் கண்டு இருக்கச் செய் தேயும் ரஜஸ் தம அபிபவத்தாலே நிர்ணயிக்க மாட்டு கிறிலீர்
சிரங்களால் அமரர் வணங்கும் திருக்குருகூர் அதனுள்–நித்யரான ப்ரஹ்மாதி தேவர்கள் தங்கள் பத ஸித்த்யர்த்தமாக
பஹு முகமாக தலைகளால் வணங்கும் திரு நகரிக்கு உள்ளே நிற்கிற
பரன் திறமன்றிப் பல்லுலகீர்! தெய்வம் மற்றில்லை பேசுமினே.–சர்வ ஸ்மாத் பரணுக்கு பிரகாரமாய் அல்லது
வேறு ஸ்வ தந்திரமாய் இருபத்தொரு தேவம் இல்லை
நாநா மதி பேதங்களாலே பலவகைப்பட்ட லோகத்தில் உள்ளீர் உண்டாகில் வந்து சொல்லுங்கோள்-

———————————————-

அநந்தரம் ஈஸ்வர தயா பிரசித்தமான தேவதாந்தரங்களுக்கும் ஈஸ்வரனாக நிர்த்தோஷ
பிராமண உபபத்தி சித்தனான சர்வேஸ்வரன் விஷயத்தில் அநீஸ்வரத்வம் சொல்லுகிற
ஆநுமாநிக ஈஸ்வரவாதிகளான நையாயிகாதிகளுக்கு என்ன பிரயோஜனம் உண்டு என்கிறார் –

பேச நின்ற சிவனுக்கும் பிரமன் தனக்கும் பிறர்க்கும்
நாயகன் அவனே கபால நன் மோக்கத்துக் கண்டு கொண்மின்
தேச மாமதிள் சூழ்ந்து அழகாய திருக்குருகூர் அதனுள்
ஈசன் பால் ஓர் அவம் பறைதல் என்னாவது இலிங்கியர்க்கே?–4-10-4-

பேச நின்ற சிவனுக்கும் பிரமன் தனக்கும் பிறர்க்கும்–பிராமண ஆபாசங்களாலும் சமாக்யைகளாலும் ஈஸ்வரத்வ சங்கை
பண்ணிச் சொல்லப்பட்ட ருத்ரனுக்கும் -அவனுக்கும் உத்பாதகனாய் ஸ்வ ஸ்ருஜ்யமான விஸ்தீர்ண விபூதி யுக்தனான ப்ரஹ்மா தனக்கும்
இவர்களுக்கும் ஏவிற்றுச் செய்யும் அல்லாத தேவாதிகளுக்கும்
நாயகன் அவனே கபால நன் மோக்கத்துக் கண்டு கொண்மின்–தத் ஸ்வரூப விபூதி நிர்வாஹகனாய்க் கொண்டு
நாயகனானவன் நிர்த்தோஷ பிராமண வேதாந்த சித்தனான ஸர்வேஸ்வரனே
இவ்வர்த்தத்தை ப்ரஹ்மாவினுடைய சிரசை அறுத்துப் பாதகியான ருத்ரன் கையில் பிஷார்த்தமாக அந்த சிரஸ் கபாலத்தை –
சஹஸ்ரதாவாக ஸ்புடிதமாம்படி நன்றாகப் போக்கின -அபதானத்தை எழுதுகிற
பஞ்சம வேதமான மஹா பாரதத்தில் அபரோக்ஷித்துக் கண்டு கொள்ளுங்கோள் –
தேச மாமதிள் சூழ்ந்து அழகாய திருக்குருகூர் அதனுள்–இப்படி இருந்த தேஜோ மயமாய் அதி உன்னதமான மதிளாலே சூழப்பட்டு
அத்தாலே அழகை யுடைத்தான திரு நகரிக்கு உள்ளே
ஈசன் பால் ஓர் அவம் பறைதல் என்னாவது இலிங்கியர்க்கே?–அந்தக் கபால விமோசகத்வம் தோற்ற எழுந்து அருளி இருக்கிற
நிருபாதிக சர்வேஸ்வரன் விஷயத்திலே அநீஸ்வரத்வ அபக்ருஷ்ட யுக்திகளை பண்ணுகிற இத்தால்
லிங்க பிராமண வாதிகளான ஆநு மாநிகர்க்கு என்ன லாபம் உண்டு
பிரபல பிராமண சித்தமாகையாலே அநுமானத்தால் ஸ்வ அபிமத ஈஸ்வர சித்தி இல்லை என்று கருத்து –

——————————————————–

அநந்தரம் பாஹ்ய குத்ருஷ்டிகளை நிரசித்து திரு நகரியில் நிற்கிற ஸர்வேஸ்வரனே சர்வ ஸ்மாத் பரன்-என்கிறார் –

இலிங்கத் திட்ட புராணத்தீரும் சமணரும் சாக்கியரும்
வலிந்து வாது செய்வீர்களும் மற்று நும் தெய்வமுமாகி நின்றான்
மலிந்து செந்நெல் கவரி வீசும் திருக் குருகூர் அதனுள்
பொலிந்து நின்ற பிரான் கண்டீர் ஒன்றும் பொய்யில்லை போற்றுமினே.–4-10-5-

இலிங்கத் திட்ட புராணத்தீரும் சமணரும் சாக்கியரும்–லிங்க அர்ச்சநத்தை உத்தேச்யமாக பிரதிபாதிக்கிற
தாமச புராண நிஷ்டராகையாலே குத்ருஷ்டிகளான நீங்களும் பாஹ்ய ஸ்ம்ருதி நிஷ்டரான அமணரும் புத்தரும்
வலிந்து வாது செய்வீர்களும் மற்று நும் தெய்வமுமாகி நின்றான்-ஸூஷ்க தர்க்கங்களாலே மேலிட்டு வாதம் சொல்லுகிற
வைசேஷிகாதிகளான நீங்களும் வேறு உங்களுக்கு உத்தேச்யமாக பிரதிபத்தி பண்ணி இருக்கிற
தத் தத் தேவதா விசேஷங்களும் ஸ்வ அதீனமாம் படி ப்ரவர்த்திப்பித்து நின்றான்
மலிந்து செந்நெல் கவரி வீசும் திருக் குருகூர் அதனுள்–செந்நெலானது மிகுந்து தன் கதிர்க் கனத்தாலே கவரி போலே அசைகின்ற திரு நகரிக்கு உள்ளே
பொலிந்து நின்ற பிரான் கண்டீர் ஒன்றும் பொய்யில்லை போற்றுமினே.–பரத்வ ப்ரகாசகமான குணங்களோடு சீல ஸுலப்யாதிகளும் கூடி பிரகாசிக்கும்படி
பரிபூர்ணனாய் நிற்கிற ஸர்வேஸ்வரனே காணுங்கோள்
அர்ச்சாவதாரத்தில் பரத்வம் பிரகாசிக்குமோ என்று சங்கிக்க வேண்டா
ஒன்றும் பொய் இல்லை -பிராமண சித்தம் -ஆகையால் உங்கள் பாஹ்ய குத்ருஷ்ட்டி ஸ்பர்சங்களை விட்டு அவனையே ஸ்துதியுங்கோள்

—————————————————

அநந்தரம் இவ்வர்த்தம் உங்களுக்கு பிரகாசியாது ஒழிகிறது கர்ம அநு ரூபமாக
அவன் சம்சாரத்தை நிர்வஹிக்கிற சாமர்த்தியம் என்கிறார் –

போற்றி மற்றோர் தெய்வம் பேணப் புறத்திட்டு, உம்மை இன்னே
தேற்றி வைத்தது, எல்லீரும் வீடு பெற்றால் உலகு இல்லை என்றே;
சேற்றில் செந்நெல் கமலம் ஓங்கு திருக்குருகூர் அதனுள்
ஆற்ற வல்லவன் மாயம் கண்டீர் அது அறிந்தறிந்து ஓடுமினே.–4-10-6-

போற்றி மற்றோர் தெய்வம் பேணப் புறத்திட்டு, உம்மை இன்னே–வேறு ஒரு தேவதையை ஸ்தோத்ரம் பண்ணி ஆதரிக்கும்படி
தனக்குப் புறம்பாக்கி தத் ப்ரவணரான உங்களை நான் தன் விஷயத்திலே விஸ்வஸித்து இருக்குமா போலே இப்படி
தேற்றி வைத்தது, எல்லீரும் வீடு பெற்றால் உலகு இல்லை என்றே;–இதர தேவதா விஷயத்தில் விசுவசிப்பித்து வைத்தது எல்லாரும்
பகவத் பிராப்தி ரூப மோக்ஷத்தைப் பெற்றால் கர்ம அநு ரூபமாக பல போக்தாக்களாய் நடக்கக் கடவர்கள் என்கிற
லோக மரியாதை குலையும் என்றாய் இருக்கும் -அதுக்கு மூலம்
சேற்றில் செந்நெல் கமலம் ஓங்கு திருக்குருகூர் அதனுள்–சேற்று நிலத்தில் செந்நெலும் கமலமும் இசலி வளரக் கடவ திரு நகரியில் வர்த்திக்குமவனாய்
ஆற்ற வல்லவன் மாயம் கண்டீர் அது அறிந்தறிந்து ஓடுமினே.–அதிசயித விவித சக்தி யுக்தனாய்க் கொண்டு கர்ம பல அனுபவத்தைப்
பண்ணுவிக்கிறவனுடைய லீலா உபகரணமாய் துரத்யயையாய் மாயா சப்த வாஸ்யமான ப்ரக்ருதியோடே உண்டான சம்பந்தமாய் இருக்கும்
அத்தை அறிந்து தன் நிஸ்தரண உபாயமான பிரபத்தி ஞானத்தை உடையீர்களாய் அந்த மாயா நிஸ்தரணத்தைப் பண்ணிக் கடக்கப் பாருங்கோள்
உலகு இல்லை என்றே;-என்று லோகம் இல்லையாம் என்று நினைத்தோ -அது அல்ல இ றே ப்ரக்ருதி சம்பந்தம் இ றே என்றும் சொல்லுவர்

————————————————–

அநந்தரம் நீங்கள் இதற்கு முன்பு ஆஸ்ரயித்துப் பெற்ற பலம் இறே இனி ஆஸ்ரயித்ததாலும் பெறுவது –
ஆனபின்பு பரத்வ சிஹனமான கருட த்வஜத்தை யுடைய சர்வ காரண பூதனுக்கு அடிமை புகுங்கோள் என்கிறார் –

ஓடி ஓடிப் பல பிறப்பும் பிறந்து, மற்றோர் தெய்வம்
பாடி ஆடிப் பணிந்து பல்படி கால் வழி ஏறிக் கண்டீர்;
கூடி வானவர் ஏத்த நின்ற திருக் குருகூரதனுள்
ஆடு புட்கொடி ஆதி மூர்த்திக்கு அடிமை புகுவதுவே.–4-10-7-

ஓடி ஓடிப் பல பிறப்பும் பிறந்து, மற்றோர் தெய்வம்–பாடி ஆடிப் பணிந்து பல்படி கால் வழி ஏறிக் கண்டீர்;–வேறே சொல்லப் பற்றாத
தொரு தேவதையை ப்ரீதி பிரேரிதராய் கொண்டு பாடுவது ஆடுவதாய் வணங்கி பல பிரகாரத்தாலும் ஆஸ்ரயிக்கச் சொல்லுகிற
சாஸ்த்ர மார்க்கத்தாலே மேன்மேலும் ஆஸ்ரயித்து
அதன் பலமான கர்ப்ப நரகங்களிலே ஓடி பலவகையாகப் பிறந்து அபரோக்ஷித்துக் கண்டீர் –
கூடி வானவர் ஏத்த நின்ற திருக் குருகூரதனுள்-ஆனபின்பு -நீங்கள் ஆஸ்ரயிக்கிற தேவர்கள் எல்லாரும் கூடி தாங்கள்
ஆனந் நிவ்ருத்தியாதிகளுக்காக ஸ்தோத்ரம் பண்ணி ஆஸ்ரயிக்கும் படி திரு நகரியிலே நிற்குமவனாய்
ஆடு புட்கொடி ஆதி மூர்த்திக்கு அடிமை புகுவதுவே.–பகவத் அனுபவ ப்ரீதியாலே ஆடி வருகிற பெரிய திருவடியை பரத்வ ப்ரகாசகமான
கொடியாக யுடையனாய் சர்வ காரண பூதனான சர்வேஸ்வரனுக்கு அடிமை புகுங்கோள் –
புகுவது என்றது -புகுக என்றாய் விதியாய் இருக்கிறது –

——————————————–

அநந்தரம் மார்க்கண்டேயனுக்கு ருத்ரன் பல பிரதனாயிற்றும் ஈஸ்வரன் கிருபையால் என்று
இதர தேவதைகளுக்கும் பல பிரதான சக்த்யாதாயகன் அவனே என்னும் இடத்தை உதாஹரண நிஷ்டமாக்கி அருளிச் செய்கிறார்

புக்கு அடிமையினால் தன்னைக் கண்ட மார்க்கண்டேயன் அவனை
நக்க பிரானும் அன்று உய்யக் கொண்டது நாராயணன் அருளே;
கொக்கு அலர்தடம் தாழை வேலித் திருக்குருகூர் அதனுள்
மிக்க ஆதிப்பிரான் நிற்க, மற்றைத் தெய்வம் விளம்புதிரே!–4-10-8-

புக்கு அடிமையினால் தன்னைக் கண்ட மார்க்கண்டேயன் அவனை–சேஷ விருத்தி முகத்தாலே உடட்புக்கு ஆஸ்ரயணீயனான
தன்னை அபரோக்ஷித்துக் கண்ட மார்க்கண்டேயன் என்று புராண பிரசித்தனானவனை
நக்க பிரானும் அன்று உய்யக் கொண்டது நாராயணன் அருளே;–திகம்பரனாகையாலே நக்நன் என்று பேராய்-ஆஸ்ரிதர்க்கு
ம்ருத்யுவை ஜெயித்து நித்யத்வத்தைக் கொடுத்த உபகாரகன் ஆனவனும் பிரளய தசையில் பிழைப்பித்து பகவத் பரனாக்கி
உஜ்ஜீவிப்பித்தது அந்தராத்மபூதனான நாராயணன் -அவனுக்கு பலப்ரதானாம் படி தன்னைப் பண்ணி வைத்த கிருபையாலேயாய் இருக்கும் -ஆதலால்
கொக்கு அலர்தடம் தாழை வேலித் திருக்குருகூர் அதனுள்–கொக்கின் நிறம் போலே அலருகிற பூவையுடைய பெரிய தாழைகளை
வேலியாக வுடைய திரு நகரிக்குள்ளே நிற்கிற
மிக்க ஆதிப்பிரான் நிற்க, மற்றைத் தெய்வம் விளம்புதிரே!–சர்வாதிகனாய் நிரபேஷ காரண பூதனான மஹா உபகாரகன் நிற்க
வேறு தத் ஸா பேஷமான எத்தை தாய்வமாக சொல்லுகிறிகோள்

————————————————

அநந்தரம் இதர துரவபோயன் வர்த்திக்கிற திரு நகரியை உங்களுக்கு உஜ்ஜீவன அர்த்தமாக அநுஸந்தியுங்கோள் -என்கிறார் –

விளம்பும் ஆறு சமயமும்,அவை ஆகியும் மற்றும் தன்பால்
அளந்து காண்டற்கு அரியன் ஆகிய ஆதிப்பிரான் அமரும்
வளங் கொள் தண் பணை சூழ்ந்து அழகு ஆய திருக் குருகூரதனை
உளங்கொள் ஞானத்து வைம்மின் உம்மை உயக்கொண்டு போகுறிலே.–4-10-9-

விளம்பும் ஆறு சமயமும்,அவை ஆகியும் மற்றும் தன்பால்–தர்க்க கோலா ஹலத்தாலே சப்த மாத்ர சாரமாய் இருக்கிற
சார்வாக சாக்கிய ஷபணக வைசேஷிக சாங்க்ய பாசுபத ரூபமான ஆறு பாஹ்ய சமயமும் மற்றுமுள்ள குத்ருஷ்ட்டி வர்க்கமும்
சபையாகத் திரண்டாலும் அபரிச்சின்ன ஸ்வ பாவனான தன் விஷயத்தில்
அளந்து காண்டற்கு அரியன் ஆகிய ஆதிப்பிரான் அமரும்–நிஷேத்யதயாவும்பரிச்சேதித்து காண்கைக்கு அரிதான ஸ்வ பாவத்தை
யுடைய சர்வ காரண பூதனான மஹா உபகாரகன் பொருந்தி வர்த்திக்கும் தேசமாய்
வளங் கொள் தண் பணை சூழ்ந்து அழகு ஆய திருக் குருகூரதனை–தர்ச நீயமாய் ஸ்ரமஹரமான நீர் நிலங்களாலே
சூழப்பட்டு நிரதிசய போக்யமான திரு நகரியை
உளங்கொள் ஞானத்து வைம்மின் உம்மை உயக்கொண்டு போகுறிலே.–நீங்கள் உங்களை உஜ்ஜீவிப்பித்துக் கொண்டு
நடக்க வேண்டி இருந்தீர்களாகில் உங்கள் மானஸ ஞானத்துக்குள்ளே வையுங்கோள் –

————————————————————–

அநந்தரம் சர்வ சரீரியாய் நிரதிசய ஸீலவானாய் சர்வ மநோஹர சேஷ்டிதத்தை யுடையனானவனுக்கு
அடிமை செய்வதே உத்தேச்யமாய் உசிதமுமான புருஷார்த்தம் -என்கிறார் –

உறுவது ஆவது எத்தேவும் எவ் வுலகங்களும் மற்றும் தன்பால்
மறுவின் மூர்த்தியோடு ஒத்து இத்தனையும் நின்ற வண்ணம் நிற்கவே
செறுவில் செந்நெல் கரும்பொடு ஓங்கு திருக் குருகூரதனுள்
குறிய மாண் உருவாகிய நீள்குடக் கூத்தனுக்கு ஆட்செய்வதே.–4-10-10-

எத்தேவும் எவ் வுலகங்களும் மற்றும் தன்பால்-சகல தேவதா வர்க்கமும் ஸமஸ்த லோகமும் மற்றுமுண்டான சித் அசித் வர்க்கமுமான
இவை இத்தனையும் தன் ஸ்வரூபத்திலே
மறுவின் மூர்த்தியோடு ஒத்து இத்தனையும் நின்ற வண்ணம் நிற்கவே–நிரவத்யமான அசாதாரண விக்ரஹத்தோபாதி
அத்தலைக்கு அதிசய காரமான பிரகாரமாய்க் கொண்டு தான் நிற்கிற ஸ்வரூப பேதமும் ஸ்வபாவ பேதமும் குலையாதபடி நிற்கச் செய்தே –
அம்மேன்மையோடு ஓக்க
செறுவில் செந்நெல் கரும்பொடு ஓங்கு திருக் குருகூரதனுள்–விளை நிலங்களில் செந்நெலானது கரும்போடு
ஓக்க வளரும்படியான திரு நகரிக்குள்ள நிற்குமவனாய்
குறிய மாண் உருவாகிய நீள்குடக் கூத்தனுக்கு ஆட்செய்வதே.–உறுவது ஆவது–ஆஸ்ரிதற்கு சிறாம்பித்து அனுபவிக்கலாம் படி வாமனனாய்
அர்த்தித்வமே நிரூபகம் என்னலாம் படியான ப்ரஹ்மசாரி வேஷத்தை யுடையனாய்
கேட்டார் எல்லாரும் ஈடுபடும்படியான நிரதிசய போக்யதா மஹாத்ம்யத்தை யுடைய குடக்கூத்தைப் பண்ணின ஸ்ரீ கிருஷ்ணனுக்கு
அடிமை செய்வதே சீரியதாயும் உசிதமாயும் உள்ள புருஷார்த்தம் –

————————————————

அநந்தரம் இத்திருவாய் மொழியை அப்யசித்தவர்களுக்கு பரமபதம் கையிலே என்று பலத்தை அருளிச் செய்கிறார் –

ஆட்செய்து ஆழிப் பிரானைச் சேர்ந்தவன், வண் குருகூர் நகரான்,
நாட்கமழ் மகிழ் மாலை மார்பினன் மாறன் சடகோபன்
வேட்கையால் சொன்ன பாடல் ஆயிரத்துள் இப்பத்தும் வல்லார்
மீட்சி இன்றி வைகுந்த மா நகர் மற்றது கையதுவே.–4-10-11-

ஆட்செய்து ஆழிப் பிரானைச் சேர்ந்தவன், வண் குருகூர் நகரான்,–பர உபதேச முகமான வாசிக கைங்கர்யத்தைப் பண்ணி
ஆஸ்ரித அநு பாவ்யமான திரு வாழியைக் கையிலே யுடைய உபகாரகனை பிராப்பித்தவராய் விலக்ஷணமான திரு நகரிக்கு நிர்வாஹகராய்
நாட்கமழ் மகிழ் மாலை மார்பினன் மாறன் சடகோபன்-அபி நவ பரிமளத்தை யுடைய திரு மகிழ் மாலையை மார்பிலே யுடையராய்
மாறன் என்கிற குடிப் பேரையும் பாஹ்ய குத்ருஷ்டிகளான சடரை நிரசிகையாலே சடகோபர் என்னும் திருநாமமுடைய ஆழ்வார்
வேட்கையால் சொன்ன பாடல் ஆயிரத்துள் இப்பத்தும் வல்லார்-பகவத் விஷயத்தில் அபி நிவேசத்தாலே அருளிச் செய்த கான ரூபமான
ஆயிரம் திருவாய் மொழியிலும் பர உபதேசமாக இப்பத்துப் பாட்டையும் அர்த்த அனுசந்தானத்தோடே அப்யஸிக்க வல்லார்கள்
மீட்சி இன்றி வைகுந்த மா நகர் மற்றது கையதுவே.–கையது இதினுடைய அப்பியாசம் ஆகிற ப்ரயோஜனத்துக்கு மேலே அவ்வருகுண்டாய்
புநரா வ்ருத்தியில்லாத ஸ்ரீ வைகுண்டம் ஆகிற மஹா நகரமானது –
இது ஆறு சீர் ஆசிரிய விருத்தம்

——————————————–

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

பரம காருணிகரான திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் அருளிச் செய்த ஆறாயிரப்படி –4-10–

March 24, 2018

அவைஷ்ணவ ஸஹவாசத்தில் காட்டில் முடிகை நன்று என்று ஈண்ட என்னை முடித்து அருள வேணும் என்று எம்பெருமானை
அபேக்ஷிக்கச் செய்தேயும் -அவன் செய்து அருளாமையாலே -இனி இவர்களோடுள்ள ஸஹவாஸம் அவர்ஜ்ஜ நீயமான பின்பு
இவர்களை ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்கள் ஆக்கிக் கொண்டாகிலும் இவர்களோடு கூட வர்த்திப்போம் என்று பார்த்து எம்பெருமானுடைய
ஸர்வேச்வரத்வ சர்வ ஸூலபத்வாதிகளை உபபாதித்து அவனை ஆஸ்ரயியுங்கோள் என்று அவர்களுக்கு அருளிச் செய்கிறார்
எம்பெருமானைக் கண்டு ஸம்ஸ்லேஷித்த பக்ஷத்தில் அந்த ஸம்ச்லேஷ ஜெனித ப்ரீதி அதிசயத்தாலும்
எம்பெருமானை இழந்து கிடக்கிற ஆத்மாக்கள் பக்கல் உள்ள கிருபையால் எம்பெருமானை ஆஸ்ரயியுங்கோள் என்று
அவர்களைக் குறித்து அருளிச் செய்கிறார் என்னுமது –

————————————————

ஒன்றும் தேவும் உலகும் உயிரும் மற்றும் யாதும் இல்லா
அன்று, நான்முகன் தன்னொடு தேவர் உலகோடு உயிர்படைத்தான்
குன்றம் போல் மணிமாடம் நீடு திருக் குருகூரதனுள்
நின்ற ஆதிப் பிரான் நிற்க, மற்றைத் தெய்வம் நாடுதிரே!–4-10-1-

சகல ஸ்ம்ருதி இதிஹாச புராண உப ப்ரும்ஹிதங்களான சகல உபநிஷத் வாக்ய ஜாதங்களாலே –
சதுர்முக பசுபத ப்ரப்ருதி சகல பூத ஜாத பரிபூர்ண அசங்க்யேய அண்ட மண்டலா நிர்மாண த்ராண ஸம்ஹரணாதி சீலதயா –
ப்ரஹ்மருத்ராதி சர்வாத்ம சேஷிதயா-சர்வ ஜகதாதார தயா -ஸாங்க சகல வேத வேத்ய தயா
ப்ரஹ்ம ருத்ராதி சர்வ தேவ சர்வ ரிஷி பூஜ்ய தயா – சர்வ தேவ நமஸ்காரிய தயா -சர்வ நியந்தரு தயா –
சர்வ வியாபிதயா-ச ப்ரதிபாத்யமாநனாய் -சர்வ ஸூ லபனாய் இருந்த நாராயணனை ஒழிய வேறொரு தைவத்தை
சமாஸ்ரயணீயமாகத் தேடுகிறீர்கள் –
மற்றும் ஒரு தைவம் உண்டோ என்று கொண்டு தேவதாந்தர ப்ரவணரானவர்களைக் குறித்து அருளிச் செய்கிறார் –

————————————————–

நாடி நீர் வணங்கும் தெய்வமும் உம்மையும் முன் படைத்தான்
வீடில் சீர்ப் புகழ் ஆதிப்பிரான் அவன் மேவி உறை கோயில்,
மாட மாளிகை சூழ்ந்தழகாய திருக் குருகூரதனைப்
பாடி ஆடிப் பரவச் சென்மின்கள், பல்லுலகீர்!பரந்தே.–4-10-2-

ஆதலால் இப்படி நீங்கள் ஆஸ்ரயிக்கிற தைவங்களுக்கும் காரண பூதனாய் -ப்ரஹ்ம வாமன வராஹாதி புராண வாக்ய ப்ரதிபாத்யமான
அனவதிக அசங்க்யேய கல்யாண குண கணனான சர்வேஸ்வரன் எழுந்து அருளி இருந்த
திருநகரியை ஆஸ்ரயியுங்கோள் -என்கிறார்

—————————————————–

பரந்த தெய்வமும் பல் உலகும் படைத்து அன்று உடனே விழுங்கிக்
கரந்து உமிழ்ந்து கடந்து இடந்தது கண்டும் தெளிய கில்லீர்
சிரங்களால் அமரர் வணங்கும் திருக்குருகூர் அதனுள்
பரன் திறமன்றிப் பல்லுலகீர்! தெய்வம் மற்றில்லை பேசுமினே.–4-10-3-

ஸ்ருதி வாக்ய சித்த ஸர்வேச்வரத்வ ஸூசக நிகில ஜெகன் நிகரண உத்தரணாதி நாராயண திவ்ய சேஷ்டிதங்களைக் கண்டு
இவனே சர்வேஸ்வரன் என்று அறிய மாட்டுகிறிலீர் -அவன் அல்லது மற்றொரு தைவம் இல்லை –
உண்டாகில் அத்தை ஒரு ப்ரமாணத்தாலே சாதியுங்கோள் என்கிறார் –

——————————————————

பேச நின்ற சிவனுக்கும் பிரமன் தனக்கும் பிறர்க்கும்
நாயகன் அவனே கபால நன் மோக்கத்துக் கண்டு கொண்மின்
தேச மாமதிள் சூழ்ந்து அழகாய திருக்குருகூர் அதனுள்
ஈசன் பால் ஓர் அவம் பறைதல் என்னாவது இலிங்கியர்க்கே?–4-10-4-

ப்ரஹ்ம ருத்ரர்களுடைய ஸர்வேஸ்வரத்வம் அனுமான சித்தம் இறே என்னில் -பல ஸ்ருதி ஸூ க்திகளாலே
உங்களால் ஈஸ்வரத்வேந சொல்லப்படுகிற ப்ரஹ்ம ருத்ரர்களுக்கும் நாயகன் அந்த நாராயணனே -என்கிறார்

————————————–

இலிங்கத் திட்ட புராணத்தீரும் சமணரும் சாக்கியரும்
வலிந்து வாது செய்வீர்களும் மற்று நும் தெய்வமுமாகி நின்றான்
மலிந்து செந்நெல் கவரி வீசும் திருக் குருகூர் அதனுள்
பொலிந்து நின்ற பிரான் கண்டீர் ஒன்றும் பொய்யில்லை போற்றுமினே.–4-10-5-

லிங்க புராண நிஷ்டரான நீங்களும் மற்றும் சாக்கிய உலூக்யாஷபாத ஷபண கபில பாஞ்சலி மத அநுசாரிகளானவர்களும்
மற்றும் உங்களுடைய தைவங்களும் எல்லாம் நாராயணாத்மாம்–
இவ்வர்த்தத்துக்கு ஸ்ருதி ஸூ க்திகள் பிரமாணமாம் -ஆகையால் அவனை ஆஸ்ரயியுங்கோள் என்கிறார் –

—————————————————-

போற்றி மற்றோர் தெய்வம் பேணப் புறத்திட்டு, உம்மை இன்னே
தேற்றி வைத்தது, எல்லீரும் வீடு பெற்றால் உலகு இல்லை என்றே;
சேற்றில் செந்நெல் கமலம் ஓங்கு திருக்குருகூர் அதனுள்
ஆற்ற வல்லவன் மாயம் கண்டீர் அது அறிந்தறிந்து ஓடுமினே.–4-10-6-

இப்படி நாராயணனே சர்வ நியாந்தாவாக்கில் தன்னையே ஆஸ்ரயிக்கும்படி எங்களைப் பண்ணாதே வேறொரு தெய்வங்களை
ஆஸ்ரயிக்கும் படி பண்ணுவான் என் என்னில் போற்றி மற்றோர் தெய்வம் பேணப் புறத்திட்டு, உம்மை இன்னே
தேற்றி வைத்தது, எல்லீரும் வீடு பெற்றால் சத் அசாத் கர்ம யுக்த ஜந்துக்கள் தத் தத் கர்ம அநு குண பலன்களை அனுபவிக்கக் கடவதான
இந்த லோக மரியாதை அழியும் என்று இந்த லோக மரியாதை சித்த்யர்த்தமாக அசாத் கர்ம காரிகளான உங்களை அந்த அசத் கர்ம
அனுகுணமாக இப்படி தேவதாந்தரத்தை ஆஸ்ரயித்து சம்சாரிக்கும்படி சர்வ சக்தியான பரம புருஷன் தானே பண்ணி அருளினான் –
ஆதலால் அத்தை அறிந்து இந்த சம்சார நிவ்ருத்தி பூர்வகமான பரம புருஷ கைங்கர்ய அர்த்தமாக
அவனை ஈண்டச் சென்று ஆஸ்ரயியுங்கோள் என்கிறார் –

————————————————–

ஓடி ஓடிப் பல பிறப்பும் பிறந்து, மற்றோர் தெய்வம்
பாடி ஆடிப் பணிந்து பல்படி கால் வழி ஏறிக் கண்டீர்;
கூடி வானவர் ஏத்த நின்ற திருக் குருகூரதனுள்
ஆடு புட்கொடி ஆதி மூர்த்திக்கு அடிமை புகுவதுவே.–4-10-7-

தேவதாந்தரத்தை ஆஸ்ரயித்ததால் மோஷாதி பிரயோஜனங்கள் சித்தியாதோ என்னில் இவ்வளவும் வர
இவ்வனாதி காலம் எல்லாம் தேவதாந்தரத்தை ஆஸ்ரயித்து என்ன பிரயோஜனம் பெற்றீர் –
ஆனபின்பு இந்த தேவதாந்தரங்களை விட்டு பொலிந்து நின்ற பிரான் திருவடிகளை ஆஸ்ரயித்து என்கிறார் –

—————————————————–

புக்கு அடிமையினால் தன்னைக் கண்ட மார்க்கண்டேயன் அவனை
நக்க பிரானும் அன்று உய்யக் கொண்டது நாராயணன் அருளே;
கொக்கு அலர்தடம் தாழை வேலித் திருக்குருகூர் அதனுள்
மிக்க ஆதிப்பிரான் நிற்க, மற்றைத் தெய்வம் விளம்புதிரே!–4-10-8-

ருத்ரனை ஆஸ்ரயித்து அன்றோ மார்க்கண்டேயன் ஸ்வ அபி லஷிதம் பெற்றது என்னில் –
அவனும் ஸ்வ அபி லஷிதம் பெற்றது நாராயணனுடைய ப்ரஸாதத்தாலே –
அவ்விடத்தில் ருத்ரன் புருஷகார மாத்ரமே-ஆதலால் இப்படி சர்வேஸ்வரனான
நாராயணனை ஒழிய மற்று என்ன தைவத்தைக் கொண்டாடுகிறீர் -என்கிறார் –

—————————

விளம்பும் ஆறு சமயமும்,அவை ஆகியும் மற்றும் தன்பால்
அளந்து காண்டற்கு அரியன் ஆகிய ஆதிப்பிரான் அமரும்
வளங் கொள் தண் பணை சூழ்ந்து அழகு ஆய திருக் குருகூரதனை
உளங்கொள் ஞானத்து வைம்மின் உம்மை உயக்கொண்டு போகுறிலே.–4-10-9-

ஷூத்ர தைவங்களை விட்டு வேத பாஹ்ய குத்ருஷ்ட்டி ப்ரப்ருதி ஸமஸ்த துஸ் தர்க்க துரபஹ்நவ ஸ்வரூப ரூப குண விபூதிகனான
பரம புருஷன் எழுந்து அருளி இருக்கிற திரு நகரியை ஆஸ்ரயியுங்கோள் -உஜ்ஜீவிக்க வேண்டி இருந்து கோளாகில் என்கிறார் –

——————————————————–

உறுவது ஆவது எத்தேவும் எவ் வுலகங்களும் மற்றும் தன்பால்
மறுவின் மூர்த்தியோடு ஒத்து இத்தனையும் நின்ற வண்ணம் நிற்கவே
செறுவில் செந்நெல் கரும்பொடு ஓங்கு திருக் குருகூரதனுள்
குறிய மாண் உருவாகிய நீள்குடக் கூத்தனுக்கு ஆட்செய்வதே.–4-10-10-

ஸ்வ அசாதாரண விக்ரஹம் போலே விதேயமான சர்வ ஜகத்தையும் யுடையனாய் அஜஹத் ஸ்வ பாவனாய்க் கொண்டு
செறுவில் செந்நெல் கரும்பொடு ஓங்கு திருக் குருகூரதனுள் நின்று அருளின
குறிய மாண் உருவாகிய நீள்குடக் கூத்தனுக்கு ஆட்செய்வதே உறுவதாவது-என்கிறார் –

—————————————————–

ஆட்செய்து ஆழிப் பிரானைச் சேர்ந்தவன், வண் குருகூர் நகரான்,
நாட்கமழ் மகிழ் மாலை மார்பினன் மாறன் சடகோபன்
வேட்கையால் சொன்ன பாடல் ஆயிரத்துள் இப்பத்தும் வல்லார்
மீட்சி இன்றி வைகுந்த மா நகர் மற்றது கையதுவே.–4-10-11-

பகவத் கைங்கர்யத்தி சீதள அம்ருதமய தடாக அவபாஹன ஸூ ப்ரசன்னாத்ம ஸ்வரூப பாத்திர
நிரதிசய ஸூகந்த்ய விகஸத்கேசர மால அலங்க்ருத வக்ஷஸ்தலரான ஆழ்வார் பரம புருஷ விஷய நிரதிசய பக்தியாலே சொன்ன ஆயிரத்துள்
இப்பத்தும் வல்லார்க்கு இதுவே வல்லராமதுவே பரம ப்ராப்யம் -மற்றுத் திரு நாடு வேண்டி இருக்கில் அது இவர்கள் கையது என்கிறார் –

——————————————–

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

அன்போடு அழகிய மணவாளச் சீயர் அருளிச் செய்த பன்னீராயிரப்படி –4–9-

March 23, 2018

ஒன்பதாம் திருவாய்மொழியிலே-இப்படி அவன் விரும்பாத ஆத்மாத்மீயங்களிலும் அநாதரம் பிறந்த அளவிலும்
அத்யந்தம் ஆர்த்தரான தமக்கு உஸாத் துணையாகைக்கு யோக்யர் அல்லாதபடி சம்சாரத்தில் உள்ளாறும் அதிசயித துக்க மக்நராய்க் கொண்டு
கிலேசிக்கிற படியைக் கண்டு -சகல கிலேச நிவர்த்தகனாய் நிரதிசய போக்யனான சர்வேஸ்வரனுடைய
அர்த்தி தார்த்த கரணத்தையும்
சாதாரண பந்தத்தையும்
அபரிச்சின்ன ஸுந்தர்யத்தையும்
அவ்வழகை அனுபவிக்கும் உதார குணத்தையும்
அனுபவிப்பார்க்கு கைக்கு அடங்கும் படியான ஸுலப்யத்தையும்
போக்யதா அதிசயத்தையும்
சர்வாத்ம பாவத்தையும்
சகல ஜகத் காரணத்வத்தையும்
ஆஸ்ரித சம்ச்லேஷ ஸ்வ பாவத்தையும்
ஸ்ரீ லஷ்மீ ஷஹாதவத்தால் வந்த பரம ப்ராப்யத்வத்தையும்
அனுசந்தித்து -ஏவம் விசிஷ்டனான நீ அத்யந்த அஸஹ்யமாம்படி கிலேச உத்தரமான சம்சாரத்திலே இருத்தி என்னை
கிலேசிப்பிக்காதே உன் திருவடிகளிலே சேர்த்துக் கொள்ள வேணும் என்று கூப்பிட்டு
இவர் அபேஷா அநு ரூபமாக அவனும் பரமபதத்திலே இருக்கிற இருப்பைக் காட்ட மானஸ ஞானத்தால் கண்டு
ஐஸ்வர்ய கைவல்யங்களினுடைய ஹேயதா பிரதிபத்தி பூர்வகமாக அவன் திருவடிகளையே
பரம ப்ராப்யமாகப் பற்றின படியை அருளிச் செய்கிறார் –

———————————–

முதல் பாட்டில் -சம்சாரிகள் படுகிற துக்கம் அஸஹ்யமாய் இரா நின்றது –
ஆனபின்பு ஆஸ்ரிதற்கு அரும் தொழில் செய்தும் அபேக்ஷிதம் கொடுக்கும் நீ
இத்துக்கம் காணாத படி என்னை சரீர விஸ்லேஷம் பிறப்பிக்க வேணும் -என்கிறார் –

நண்ணாதார் முறுவலிப்ப, நல்லுற்றார் கரைந்துஏங்க,
எண்ணாராத் துயர்விளைக்கும் இவைஎன்ன உலகியற்கை?
கண்ணாளா! கடல்கடைந்தாய்! உனகழற்கே வரும்பரிசு,
தண்ணாவாது அடியேனைப் பணிகண்டாய் சாமாறே.–4-9-1-

நண்ணாதார் முறுவலிப்ப, –ஸாத்ரவத்தாலே இவனை அணுகி இராதவர்கள் இவன் அநர்த்தத்துக்கு ப்ரீதராய் ஸ்மிதம் பண்ணும்படியாகவும் –
நல்லுற்றார் கரைந்துஏங்க,-ஸ்நேஹத்தாலே கிட்டி இருக்கிற பந்துக்கள் இவன் அநர்த்தத்துக்கு சிதிலராய் என்னாகிறதோ என்று ஏங்கி க்லேசிக்கவும்
எண்ணாராத் துயர்விளைக்கும் இவைஎன்ன உலகியற்கை?–எண்ணுதலில் அடங்காத துக்கங்களை தன்னில் தான் விளைத்துக் கொண்டு
போருகிற இந்த லோக யாத்திரைகள் என்னா இருக்கின்றன
கண்ணாளா! கடல்கடைந்தாய்! –நிருபாதிக நிர்வாஹகானாகையாலே காருகணிகனாய்-பிரயோஜனாந்தரங்களை வேண்டிலும்
கடலைக் கடைந்து கொடுக்கும் ஸ்வ பாவத்தை யுடையவனே
கண்ணாளன் -கண்ணையுடைய ஆளன் என்று கிருபையை யுடைய நிர்வாஹகன் என்றபடி –
உனகழற்கே வரும்பரிசு,–இந்த லோக கிலேசம் காணாதே ப்ராப்தனான உன் திருவடிகளுக்கே உறுப்பாய் நான் வரும்படி
தண்ணாவாது அடியேனைப் பணிகண்டாய் சாமாறே.–விளம்பியாதே உனக்கே சேஷபூதனான என்னை சரீர விஸ்லேஷம் பிறக்கும்படி
சர்வ பாபமோக்ஷயிஷ்யாமி என்கிற கணக்கிலே ஒரு வார்த்தை அருளிச் செய்ய வேணும் -ஸர்வபாப சப்தத்தில் சரீரமும் அந்தர்பூத்தம் என்று கருத்து –

——————————————

அநந்தரம் லௌகிக கிலேசம் என்னாய் முடியப் புகுகிறது என்று அறிகிறிலேன் –
நிருபாதிக சேஷியான நீ என்னை அழைக்கும்படி விரைய வேணும் -என்கிறார் –

சாமாறும் கெடுமாறும் தமர்உற்றார் தலைத்தலைப்பெய்து
ஏமாறிக் கிடந்துஅலற்றும் இவைஎன்ன உலகியற்கை?
ஆமாறுஒன்று அறியேன்நான், அரவணையாய்? அம்மானே!
கூமாறே விரைகண்டாய் அடியேனைக் குறிக்கொண்டே.–4-9-2-

சாமாறும் கெடுமாறும் தமர்உற்றார் தலைத்தலைப்பெய்து–சிரகாலம் ஜீவிக்க விருக்க மத்யே சாகிற பிரகாரமும்
ஐஸ்வர்யத்தைப் பாரிக்க அது நசிக்கிற பிரகாரமும் இது அடியாக தமரான ஞாதிகளும் உற்றாரான சம்பந்திகளும் ஒருவருக்கு ஒருவர் மேல் விழுந்து
தலைத்தலைப்பெய்தல் -தலையோடு தலை சேர்த்தலாகவுமாம்
ஏமாறிக் கிடந்துஅலற்றும் இவைஎன்ன உலகியற்கை?–ஏங்குதல் அற்று கிடந்தது கூப்பிடுகிற கூப்பீடும் ஆகிற இவை
என்ன லோக யாத்ரைகளாய் இருக்கின்றன தான்- ஏமாற்றம் -க்லேசமாகவுமாம்
ஆமாறுஒன்று அறியேன்நான், –நான் இது என்ன பாவிலேயாய் முடியப் புகுகிற பிரகாரம் ஒன்றும் அறிகிறிலேன்
அரவணையாய்? அம்மானே!- சேஷ பூதனான அனந்தனை சேஷ விருத்தி கொள்ளுமவனாய் சேஷ பூதனான என்னை
கூமாறே விரைகண்டாய் அடியேனைக் குறிக்கொண்டே.–துக்க சஹன் அல்லன் என்று குறிக்கொண்டு அழைக்கும்படி விரைய வேணும் –

———————————–

அநந்தரம் தங்கள் நன்மையாக நினைத்து இருக்கிறவை ஒழிந்து போகத் தங்கள் நசிக்கும் படி கண்டு பொறுக்க மாட்டு கிறிலேன் –
அபரிச்சின்ன ஸுந்தர்யனான உன் திருவடிகளிலே அழைத்து அடிமை கொள்ள வேணும் -என்கிறார் –

கொண்டாட்டும் குலம் புனைவும் தமர் உற்றார் விழு நிதியும்
வண்டு ஆர் பூங் குழலாளும் மனை ஒழிய, உயிர் மாய்தல்
கண்டு ஆற்றேன் உலகியற்கை! கடல்வண்ணா! அடியேனைப்
பண்டே போல் கருதாது,உன் அடிக்கே கூய்ப் பணி கொள்ளே.–4-9-3-

கொண்டாட்டும் குலம் புனைவும் தமர் உற்றார் விழு நிதியும்–சம்பத்தடியாக நாட்டார் ஆரோபித்துச் சொல்லும் கொண்டாட்டமும் –
இல்லாத குலத்தை ஏறிட்டுக் கொண்ட ஆபீஜாத்ய அபிமானமும் –
ஐஸ்வர்யம் கண்டு வந்த ஜ்ஞாதிகளும் -சம்பந்திகளும் -இதுக்கு அடியான சீரிய அர்த்த ஸஞ்சயமும்
வண்டு ஆர் பூங் குழலாளும் மனை ஒழிய, உயிர் மாய்தல்–அது அடியாக ஸ்வீ கரித்த வந்து நிறைந்த மாறாத
குழலை யுடையளாகையாலே போக்ய போதையான ஸ்திரீயும்
போக ஸ்தானமாம் படி விலக்ஷணமாக எடுத்த மனையும் தன்னை விட்டுக் குறி அழியாமல் இருக்க பிராண விநாசம் பிறக்கை யாகிற
கண்டு ஆற்றேன் உலகியற்கை! கடல்வண்ணா! அடியேனைப்–இந்த லோக யாத்திரை கண்டு பொறுக்க மாட்டு கிறிலேன்
கடல் போலே அளவிறந்த வடிவு அழகை யுடையவனே -உன் வடிவு அழகுக்குத் தோற்று அடிமை புகுந்த என்னை
பண்டே போல் கருதாது,உன் அடிக்கே கூய்ப் பணி கொள்ளே.–உன்னைப் பிரிந்து கூப்பிட்ட பண்டு போலே நினைத்து இராதே
உன் திருவடிகளுக்கே யாம்படி அழைத்து அடிமை கொண்டு அருள வேணும்

——————————————-

அநந்தரம் நஸ்வரமான ஐஸ்வர்யத்தை ஆதரிக்கிற லோக யாத்ரையைக் காணாதபடி உன் வடிவை எனக்கு உபகரித்த
மஹா உதாரரான நீ என்னை அங்கே ஸ்வீகரிக்கிற உதார குணத்தையும் காட்டி அருள வேணும் என்கிறார் –

கொள் என்று கிளர்ந்து எழுந்து பெருஞ்செல்வம் நெருப்பாகக்
கொள் என்று தமம் மூடும்; இவை என்ன உலகியற்கை!
வள்ளலே! மணிவண்ணா! உனகழற்கே வரும்பரிசு,
வள்ளல் செய்து அடியேனை உனது அருளால் வாங்காயே.–4-9-4-

கொள் என்று கிளர்ந்து எழுந்து பெருஞ்செல்வம் நெருப்பாகக்-என்னைக் கொள் என்னைக் கொள் என்று மேன்மேலென
அபி வ்ருத்தமாய்த் தோற்றுகிற பெரிய ஐஸ்வர்யம் விநாசாதிகளாலும் பிரதிபக்ஷங்கள் அபி பவிக்கைக்கு ஹேது வாகையாலும்
பரிதாப கரமாகக் கொண்டு அக்னி கல்பமாகச் செய்தே
கொள் என்று தமம் மூடும்; இவை என்ன உலகியற்கை!–வாசனையாலும் சாபல்யத்தாலும் பின்னையும் இத்தையே ஸ்வீகரி என்று
அஞ்ஞான தமஸ்ஸானது அபிபவியா நிற்கிற இவை என்ன லோக யாத்திரைகள் –
வள்ளலே! மணிவண்ணா! உனகழற்கே வரும்பரிசு,–நிரதிசய உதார ஸ்வ பாவத்தை யுடையையாய் நீல ரத்னம் போலே
தர்ச நீயமான வடிவை யுடையவனே ஏவம் பூதனான உன் திருவடிகளிலே வரும்படி
வள்ளல் செய்து அடியேனை உனது அருளால் வாங்காயே.–இதுக்கு என்னவும் ஓர் உதார குண விசேஷத்தைப் பண்ணி உனக்கே
அநந்யார்ஹனான என்னை உன் கிருபையால் கைக் கொண்டு அருள வேணும் –

————————————–

அநந்தரம் ஜென்ம ஜரா மரணாதி கிலேசங்கள் நடையாடுகிற தேசத்தில் இராதபடி
ஆஸ்ரித ஸூ லபனான வடிவையுடைய நீ அங்கீ கரிக்க வேணும் என்கிறார் –

வாங்கு நீர் மலர் உலகில் நிற்பனவும் திரிவனவும்
ஆங்கு உயிர்கள் பிறப்பிறப்புப் பிணி மூப்பால் தகர்ப்புண்ணும்;
ஈங்கு இதன் மேல் வெந்நரகம்; இவை என்ன உலகியற்கை!
வாங்கு எனைநீ, மணிவண்ணா! அடியேனை மறுக்கேலே.–4-9-5-

வாங்கு நீர் மலர் உலகில் நிற்பனவும் திரிவனவும்–திரைக்குள் அகப்பட்ட பதார்த்தங்களை உள்ளே வாங்கும் சமுத்திர ஜலத்தை யுடைய
விஸ்தீர்ண பூமியில் நிற்பனவும் திரிவனவுமான
ஆங்கு உயிர்கள் பிறப்பிறப்புப் பிணி மூப்பால் தகர்ப்புண்ணும்;–அந்த ஸ்தலங்களில் வர்த்திக்கிற பிராண ஆஸ்ரயமான ஆத்மாக்கள்
இவ்விடத்தில் ஜென்ம மரண வியாதி ஜரைகளாலே நெருக்குண்ணா நிற்கும்
ஈங்கு இதன் மேல் வெந்நரகம்; இவை என்ன உலகியற்கை!-இதற்கு மேலே குரூரமான ரௌரவாதி நரகங்களாய் இருக்கும் இவை என்ன லோக யாத்ரைகள்
வாங்கு எனைநீ, மணிவண்ணா! அடியேனை மறுக்கேலே.–-ஆஸ்ரிதர்க்கு முடிந்து ஆளலாம் படி நீல ரத்னம் போலே தர்ச நீயமாய்
ஸூலபனான வடிவை யுடையவனே நீ இந்த துக்கம் பொறுக்க மாட்டாத என்னை அங்கீ கரித்து அருள வேணும் –
உன் அடியேனான என்னை மறுகப் பண்ணாதே கொள் -மறுக்குதல் -கலக்குதல் –

—————————————————–

அநந்தரம் பர பீடா கரமான சம்சார ஸ்வ பாவத்தைக் காணாத படி நிரதிசய போக்யனான நீ
என்னை அழைத்துக் கொண்டு அருள வேணும் -என்கிறார் –

மறுக்கி வல் வலைப்படுத்திக் குமைத்திட்டுக் கொன்றுண்பர்;
அறப் பொருளை அறிந்து ஓரார்; இவை என்ன உலகியற்கை!
வெறித் துளவ முடியானே! வினையேனே உனக்கு அடிமை
அறக் கொண்டாய் இனி என்னாரமுதே!கூய் அருளாயே.–4-9-6-

மறுக்கி வல் வலைப்படுத்திக் குமைத்திட்டுக் கொன்றுண்பர்;–பய ஹேதூக்க ளான வார்த்தைகளைச் சொல்லி இவன் நெஞ்சைக் கலக்கி
பய நிவ்ருத்திக்கு தன்னையே தஞ்சமாகப் பற்றும்படி தன் வசமாக சிக்கென்ற வலையிலே அகப்படுத்தி இவன் தன் பதார்த்தங்களை
ஸ்வயமேவ நெகிழும்படி பீடித்து பின் தொடர்த்தி யறும்படி கொன்று தாங்கள் வயிறு வளர்க்கா நிற்பார்கள்
அறப் பொருளை அறிந்து ஓரார்; இவை என்ன உலகியற்கை!–தர்மமாகிற பிரதம புருஷார்த்தத்தை அறிந்து
இதுவே நமக்கு உஜ்ஜீவன ஹேது என்று நிரூபியார் -இவை என்ன லோக யாத்திரைகள் –
அறப் பொருளை அறிந்து ஓரார்;-என்று மிகவும் பொருளையே அறிந்து வேறு ஒன்றையும் விசாரியார் -என்றுமாம்
வெறித் துளவ முடியானே! வினையேனே உனக்கு அடிமை-பரிமளோத்தரமான திருத் துழாயை யுடைத்தான திரு முடியை யுடையவனே –
இந்த போக்யதையைக் காட்டி பாபமே நிரூபகம் என்னலாம் படி யான என்னை உனக்கு அநந்யார்ஹமாக அடிமை
அறக் கொண்டாய் இனி என்னாரமுதே!கூய் அருளாயே.–கொண்டவனே-பரிபூரணமாய் நித்ய போக்யமான அம்ருதமானவனே
இனி -சம்சாரத்தில் அத்யந்த ஆர்த்தி பிறந்த பின்பு அழைத்துக் கொண்டு அருள வேணும் –

—————————————-

அநந்தரம் சர்வாத்ம பூதனான நீ குரூரமான துக்கோத்தர ஜகத்தைக் காணாதபடி என்னை அழைத்துக் கொண்டு அருள வேணும் -என்கிறார்

ஆயே இவ் உலகத்து நிற்பனவும் திரிவனவும்
நீயே மற்று ஒருபொருளும் இன்றிநீ நின்றமையால்
நோயே மூப்பு இறப்பிறப்புப் பிணியே என்றிவை ஒழியக்
கூயே கொள் அடியேனைக் கொடு உலகம் காட்டேலே.–4-9-7-

ஆயே இவ் உலகத்து நிற்பனவும் திரிவனவும்-இந்த லோகத்தில் நிற்பனவும் திரிவனவும் நீயே யாய்
நீயே மற்று ஒருபொருளும் இன்றிநீ நின்றமையால்-வேறு ஒரு பதார்த்தமும் இன்றி நீ நின்ற படியால்
ஸ்வ சரீரத்தில் வ்யாத்யாதிகள் சரீரி தானே சமிப்பிக்குமோபாதி
நோயே மூப்பு இறப்பிறப்புப் பிணியே என்றிவை ஒழியக்–நோய் மூப்பு பிறப்பு இறப்பு பிணி என்று சொல்லப்பட்டுத்
தனித் தனியே துக்கத்துக்கு நிரபேஷ ஹேதுவான இவை போம்படியாக
கூயே கொள் அடியேனைக் கொடு உலகம் காட்டேலே.–உனக்கு அடியேனான என்னை அழைத்துக் கொண்டு அருள வேணும்
இவற்றால் ஈடுபடுக்கையாலே கொடியதாய கிலேசோத்தரமான ஜகத்தை என் கண்ணுக்கு இலக்காக்காது ஒழிய வேணும்
மூப்பு பிறப்பு என்கிற சொற்கள் சாந்தி விகார காரியத்தால் புகரம் மறைந்து மூப்பிறப்பு என்று கிடக்கிறது
பிணி என்று தாரித்ர்யத்துக்கும் பெயர்

—————————————————————-

அநந்தரம் சகல ஜகத் காரண பூதனான நீ இந்த ஜகாத் அந்தர்பவாத்தைக் கழித்து என்னை உன் திருவடிகளிலே கூட்டுவது என்கிறார்

காட்டி நீ கரந்து உமிழும் நிலம் நீர் தீ விசும்பு கால்
ஈட்டி நீ வைத்து அமைத்த இமையோர் வாழ் தனி முட்டைக்
கோட்டையினிற் கழித்து எனை உன் கொழுஞ்சோதி உயரத்துக்
கூட்டரிய திருவடிக்கள் எஞ்ஞான்று கூட்டுதியே?–4-9-8-

காட்டி நீ கரந்து உமிழும் நிலம் நீர் தீ விசும்பு கால்–பூர்வ ஸ்ருஷ்டியிலே பிரகாசிப்பித்து நிரபேஷ காரண பூதனான நீ
ஸம்ஹ்ருத்ய அவஸ்தையில் நாம ரூப விபாக ரஹிதமாம் படி ஸ்வரூபத்திலே மறைத்து
ஸ்ருஷ்ட்டி தசையில் உண்டது உமிழ்ந்தால் போலே உருக் குலையாத படி ஸ்ருஷ்டிக்கும் ப்ருதிவ்யாதி பூதங்கள் ஐந்தையும்
ஈட்டி நீ வைத்து அமைத்த இமையோர் வாழ் தனி முட்டைக்–பஞ்சீ காரண பிரகாரத்தாலே திரட்டி இவற்றைப்
புறவாயிலே ஆவாரணமாகவும் வைத்து அகவாயிலே ப்ரஹ்மாதிகளான அநிமிஷருக்கு வாஸஸ் ஸ்தானமாம் படி சமைத்த அத்விதீயமான அண்டமாகிற
கோட்டையினிற் கழித்து எனை உன் கொழுஞ்சோதி உயரத்துக்–முட்டுக் கோட்டையை கழித்து -இதை இருப்பு துக்கமாய் உன்னை பிராபிக்கையிலே
ஆசை யுடைய என்னை உனக்கு அசாதாரணமாய் அதிசயித தேஜோ ரூபமாய் எல்லாவற்றுக்கும் மேலான பரம பதத்தில்
கூட்டரிய திருவடிக்கள் எஞ்ஞான்று கூட்டுதியே?–விதி சிவா சனகாதிகளுக்கும் அத்யந்த தூரமாம் படி பெறுதற்கு அரிதான திருவடிகளை எக்காலம் கூட்டுதி
காலம் அறிந்தேனாகில் தரித்து இருக்கலாம் என்று கருத்து –

———————————

அநந்தரம் இவருடைய ஆர்த்தி தீர்க்கும்படி ஆர்த்தி தீர்க்கும்படி பரமபதத்தில் இருப்பை பிரகாசிப்பிக்க
ஆஸ்ரித சம்ச்லேஷ ஸ்வ பாவனான நீ என்னை உன் திருவடிகளை பிராபிக்கக் கண்டேன் என்று திருப்தராகிறார் –

கூட்டுதி நின் குரை கழல்கள்; இமையோரும் தொழா வகைசெய்து,
ஆட்டுதி நீ; அரவணையாய்! அடியேனும் அஃது அறிவன்;
வேட்கை எலாம் விடுத்து எனை உன் திருவடியே சுமந்து உழலக்
கூட்டரிய திருவடிக்கள் கூட்டினை நான் கண்டேனே.–4-9-9-

கூட்டுதி நின் குரை கழல்கள்; இமையோரும் தொழா வகைசெய்து,–சர்வ சக்தியான நீ கூட்ட நினைத்தாரை அளவிலிகளே யாகிலும்
நிரதிசய போக்யமான உன் திருவடிகளை சேர்த்துக் கொள்ளுதி
ஸ்வ யத்னத்தாலே காண நினைக்கில் விசத ஞானரான தேவர்களும் கண்டு அனுபவியாதபடி பண்ணி அலமருவிப்புதி –
ஆட்டுதி நீ; அரவணையாய்! அடியேனும் அஃது அறிவன்;–ஆஸ்ரிதற்கு அக்ர புண்யனான திருவனந்த ஆழ்வானை படுக்கையாகக் கொண்டவனே
அது -ஆஸ்ரித அநாஸ்ரித விஷயத்தில் ஸுலப்ய துர்லப்ய ரூபமான ஸ்வ பாவத்தை சேஷ பூதனான நானும் அறிவன் -எங்கனே என்னில்
வேட்கை எலாம் விடுத்து எனை உன் திருவடியே சுமந்து உழலக்–இதர விஷயங்களில் அபி நிவேசத்தை எல்லாம் சவாசனமாகக் கழித்து
உன்னை ஒழியச் செல்லாத ஆசையை யுடையேனான என்னை நிரதிசய போக்யமான உன் திருவடிகளை சிரஸா வஹித்து அநு சஞ்சரணம் பண்ணும்படியாக
கூட்டரிய திருவடிக்கள் கூட்டினை நான் கண்டேனே.–எத்தனையேனும் அளவுடையார்க்கும் கூட்டிக் கொள்ள அறிய திருவடிகளிலே கூட்டிக் கொண்டாய்
ப்ராப்தாவான நான் இந்தப் ப்ராப்யத்தை அபரோக்ஷித்து அனுபவித்தேன்
ஏவகாரம் -நிச்சிதம் -என்று கருத்து

————————————————————————

அநந்தரம் உமக்கு இதர புருஷார்த்தங்களைக் கழித்து பரம புருஷார்த்தத்தைக் கூட்டின கணக்கு என் என்ன
ஐஸ்வர்ய கைவல்யங்களை நானே விட்டு ஸ்ரீ யபதியான உன்னையே புருஷார்த்தமாக நிச்சயித்து பிராபிக்கும்படி யானேன் -என்கிறார்

கண்டு கேட்டு உற்று மோந்து உண்டு உழலும் ஐங்கருவி
கண்ட இன்பம், தெரிவரிய அளவில்லாச் சிற்றின்பம்,
ஒண் தொடியாள் திருமகளும் நீயுமே நிலாநிற்ப,
கண்ட சதிர் கண்டொழிந்தேன்; அடைந்தேன் உன் திருவடியே.–4-9-10-

கண்டு கேட்டு உற்று மோந்து உண்டு உழலும் –ரூப குணத்தைக் கண்டும் -சப்த குணத்தைக் கேட்டும் –
ஸ்பர்ச குணத்தைக் கிட்டியும் -கந்த குணத்தை மோந்தும் ரஸ குணத்தை புஜித்தும்
ஐங்கருவி கண்ட இன்பம்-ஐந்து இந்த்ரியங்களாலேயும் பரிச்சேதித்து அனுபவித்த ஐஸ்வர்ய ஸூ கமும்
தெரிவரிய அளவில்லாச் சிற்றின்பம்,–இந்த இந்திரியங்களுக்கு கிரஹித்து அனுபவிக்க அரியதாய் இவ் வைஸ்வர்ய ஸூகத்தில்
காட்டில் நித்யத்வாதிகளாலே அபரிச்சின்னமாய் -பகவத் அனுபவத்தைப் பற்ற அத்யல்பமான ஆத்ம அனுபவ ஸூகமும்
ஒண் தொடியாள் திருமகளும் நீயுமே நிலாநிற்ப,–விலக்ஷணமான முன்கைச் சரியை யுடையளாய் சர்வ சம்பத் சமஷ்டி பூதை யாகையாலே
திருவென்று சொல்லப்பட்ட நாரீணாம் உத்தமையும் புருஷோத்தமனான நீயும் –
அந்த சம்பத்தும் ஆத்ம ஸ்வரூபமும் உபய பிரகாரமுமாம் படி ஒருபடிப்பட்ட நிற்கும்படியாக
கண்ட சதிர் கண்டொழிந்தேன்; .–நிரூபித்து வைத்த நல் விரகை அபரோக்ஷித்துக் கொண்டு –
கேவல ஐஸ்வர்யத்தையும் கேவல ஆத்ம அனுபவத்தையும் ஒழிந்தேன்
அடைந்தேன் உன் திருவடியே-சகல பதார்த்தமும் உனக்குள்ளே யாம்படி ஸ்ரீ யபதியாய் பரம புருஷார்த்த பூதனான
உன் திருவடிகளை அனுபவ முகத்தாலே பிராபித்தேன்-

———————————————–

அநந்தரம் இத்திருவாய்மொழி அப்யசித்தவர்களை அவன் திருவடிகளை அடைவிக்கும் என்று பலத்தை அருளிச் செய்கிறார் –

திருவடியை நாரணனைக் கேசவனைப் பரஞ்சுடரைத்
திருவடி சேர்வது கருதிச் செழுங் குருகூர்ச் சடகோபன்
திருவடி மேல் உரைத்த தமிழ் ஆயிரத்துள் இப்பத்தும்
திருவடியே அடைவிக்கும் திருவடி சேர்ந்து ஒன்றுமினே.–4-9-11-

திருவடியை நாரணனைக் –சர்வ சேஷியாய் -சேஷித்வ நிர்வாஹகமான அந்தராத்மத்வத்தை யுடையனாய் –
கேசவனைப் –சேஷ பூதருடைய விரோதிகளைக் கேசி நிரசனம் பண்ணினால் போலே போக்குமவனாய் –
பரஞ்சுடரைத்-சம்பந்தத்தாலும் -வாத்சல்யத்தாலும் -விரோதி நிராசனத்தாலும் ஸித்தமான
நிரதிசய உஜ்ஜ்வல்யத்தை யுடைய ஸ்ரீ கிருஷ்ணனை உத்தேசித்து
திருவடி சேர்வது கருதிச் செழுங் குருகூர்ச் சடகோபன்–அவன் திருவடிகளை பற்ற வேணும் என்கிற அபிசந்தியை யுடையராய்க் கொண்டு
நிரதிசய போக்யமான திரு நகரிக்கு நிர்வாஹகரான ஆழ்வார்
திருவடி மேல் உரைத்த தமிழ் ஆயிரத்துள் இப்பத்தும்–பரனடி மேல் என்று ப்ராப்யமான அவன் திருவடிகளின் மேலே
அருளிச் செய்த தமிழ் ஆயிரத்துள் இப்பத்தும்
திருவடியே அடைவிக்கும் திருவடி சேர்ந்து ஒன்றுமினே.–அந்தத் திருவடிகளைத் தானே பிராபிக்கும்
இத்திருவாய் மொழியில் அன்வயமுடைய நீங்கள் அத்திருவடிகளை பிறப்பித்து ப்ருதக் ஸ்திதி இல்லாதபடி அடிமை செய்யப் பாருங்கோள்
இது நாலடித் தாழிசை -கலி விருத்தமுமாம் –

————————————————————————–

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

பரம காருணிகரான திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் அருளிச் செய்த ஆறாயிரப்படி –4-9–

March 23, 2018

இப்படி பரம புருஷ விஸ்லேஷ ஜெனித சோக அக்னியாலே தாஹ்யமானராய் இருக்கச் செய்தே அதின் மேலே
பகவத் ஸம்ச்லேஷ விஸ்லேஷ ஏக ஸூக துக்கத் வரஹராய் -சேதன அசேதன ஆத்மக ஸமஸ்த வஸ்து நேத்ரு
பகவச் சேஷத்தைக ரதித்வ ஞான ரஹிதராய்– ஸ்வத்வ வ்யாதிரிக்த பிராகிருத விஷய லாப அலாபைக ஸூக துக்கராய்- இருந்த
அவைஷ்ணவர்களோடு உள்ள சகவாசம் ஆகிற மஹா அக்னியாலே தாஹ்ய மாநரான ஆழ்வார் இந்த அவைஷ்ணவ ஸஹவாசத்தைக்
காட்டிலும் முடிகையே நன்று -ஆனபின்பு அடியேனை முடித்து அருள வேணும் என்று எம்பெருமானை அபேக்ஷிக்கிறார் –

—————————-

நண்ணாதார் முறுவலிப்ப, நல்லுற்றார் கரைந்துஏங்க,
எண்ணாராத் துயர்விளைக்கும் இவைஎன்ன உலகியற்கை?
கண்ணாளா! கடல்கடைந்தாய்! உனகழற்கே வரும்பரிசு,
தண்ணாவாது அடியேனைப் பணிகண்டாய் சாமாறே.–4-9-1-

க்ருஹ க்ஷேத்ர தனாதி விஷய ஸ்ப்ருஹையாலே தத் அபஹரணாத் யநிஷ்டங்களைப் பன்ன பிரதிகூலர் உகக்கவும்
அனுகூலர் இன்னாதாகவும் பிறர்க்கு துக்கங்களையே விளைத்து அந்நிய பரமாய் எம்பெருமான் திறத்துப் படக் கடவது அன்றியே
இருந்த இந்த லோக பிரஸ்தானம் இருந்தபடி என் -இந்த லோகத்தோடு எனக்கு இருப்பு அரிது –
ஆனபின்பு ஆஸ்ரித சமீஹித நிவர்த்தன ஏக ஸ்வ பாவமாய் அபரிமித காருண்ய பரிபூரணமாய் அதி சீதளமான உன்னுடைய
திருக் கண்களாலே என்னைக் குளிரப் பார்த்து அருளி இவர்கள் நடுவில் நின்றும் உன் திருவடிகளிலே என்னை வாங்கி அருளுதல்
அன்றியே ஈண்டென என்னை முடித்து அருளுதல் செய்ய வேணும் என்று அபேக்ஷிக்கிறார் –

———————————–

சாமாறும் கெடுமாறும் தமர்உற்றார் தலைத்தலைப்பெய்து
ஏமாறிக் கிடந்துஅலற்றும் இவைஎன்ன உலகியற்கை?
ஆமாறுஒன்று அறியேன்நான், அரவணையாய்? அம்மானே!
கூமாறே விரைகண்டாய் அடியேனைக் குறிக்கொண்டே.–4-9-2-

உன்னைக் காணப் பெறு கறிலோம்-என்று அலற்றாதே புத்ராதி மரண விநாசங்கள் காரணாமாகத்
தமர் உற்றார் தலைத் தலைப் பெய்து ஏங்கிக் கிடந்தது அலறும் இவை என்ன உலகியற்கை
நானும் இங்கே லௌகிகரைப் போலே யாகில் செய்வது என் -ஆஸ்ரித ஸம்ச்லேஷ ஏக போகனே பிரானே நம் அடியான் இவன் என்று அடியேனை
உன் திரு உள்ளத்திலே கொண்டு ஈண்டென என்னைத் திருவடிகளிலே வாங்கி அருள வேணும் -என்கிறார் –

——————————————————

கொண்டாட்டும் குலம் புனைவும் தமர் உற்றார் விழு நிதியும்
வண்டு ஆர் பூங் குழலாளும் மனை ஒழிய, உயிர் மாய்தல்
கண்டு ஆற்றேன் உலகியற்கை! கடல்வண்ணா! அடியேனைப்
பண்டே போல் கருதாது,உன் அடிக்கே கூய்ப் பணி கொள்ளே.–4-9-3-

மரண திசையிலும் ஸம்பாவந அபி ஜன ஜ்ஞாதி பன்யஸூயன களத்ர பவநாதி களை இழந்தோம் என்று விஷண்ணராய்
உன் திறத்துப் படாதே இருக்கிற இந்த லோகத்தாருடைய ப்ரக்ருதியைக் கண்டு நான் படுகிற வியசனம்
உன்னைப் பிரிந்து நான் பண்டு பட்ட வியசனம் போல் அன்று -அதி துஸ் சஹம் கிடாய்
அபரிச்சேத்ய மாஹாத்ம்யனானவனே இந்த வியசனத்தின் நின்றும் ஈண்ட உன் திருவடிகளிலே
கூவிப் பணி கொண்டு அருள வேணும் என்கிறார் –

———————————————————–

கொள் என்று கிளர்ந்து எழுந்து பெருஞ்செல்வம் நெருப்பாகக்
கொள் என்று தமம் மூடும்; இவை என்ன உலகியற்கை!
வள்ளலே! மணிவண்ணா! உனகழற்கே வரும்பரிசு,
வள்ளல் செய்து அடியேனை உனது அருளால் வாங்காயே.–4-9-4-

உன்னை ஆசைப்படாதே அதி ஷூத்ரமாய் அநர்த்த கரமாய் இருந்த ஐஸ்வர்யத்தை ஸ்வ ஆஜ்ஞதையால் ஆசைப்படுகிற
இந்த லௌகிகரோடு எனக்குள்ள ஸஹவாசத்தைத் தவிர்த்து பரம உதாரரானே -பரம காருண்யத்தாலும் அடியேனை
உன் கழற்கே வரும் பரிசு வாங்கி அருள வேணும் -என்கிறார் –

—————————————–

வாங்கு நீர் மலர் உலகில் நிற்பனவும் திரிவனவும்
ஆங்கு உயிர்கள் பிறப்பிறப்புப் பிணி மூப்பால் தகர்ப்புண்ணும்;
ஈங்கு இதன் மேல் வெந்நரகம்; இவை என்ன உலகியற்கை!
வாங்கு எனைநீ, மணிவண்ணா! அடியேனை மறுக்கேலே.–4-9-5-

த்வத் விஸ்லேஷ துக்கம் இன்றியே ஜென்ம ஜரா மரணாதி வ்யாத்யாதி துக்கரான இவ்வாத்மாக்கள் வர்த்திக்கிற
இந்த லோகத்தின் நின்றும் அடியேனை மறுகப் பண்ணாதே ஈந்த என்னை வாங்கி அருள வேணும் -என்கிறார் –

————————————-

மறுக்கி வல் வலைப்படுத்திக் குமைத்திட்டுக் கொன்றுண்பர்;
அறப் பொருளை அறிந்து ஓரார்; இவை என்ன உலகியற்கை!
வெறித் துளவ முடியானே! வினையேனே உனக்கு அடிமை
அறக் கொண்டாய் இனி என்னாரமுதே!கூய் அருளாயே.–4-9-6-

என்னுடைய விசேஷ தோஷ ஆஸ்பதத்தை ஒன்றும் பாராதே உன்னுடைய நிரவதிக ஸுந்தர்ய ஆவிஷ்காரத்தாலே
என்னை தவ தாஸ்ய ஸூக ஏக சங்கியாக்கி அருளினாய் -இனி என் ஆரமுதே நிர் க்ருணராய் பர ஹிம்ஸா ஏக ப்ரவ்ருத்திகராய்
த்வத் உன்முக்ய லேச ரஹிதராய் இருந்த இவர்கள் நடுவில் நின்றும் ஈண்ட என்னை வாங்கி அருள வேணும் என்கிறார் –

————————————

ஆயே இவ் உலகத்து நிற்பனவும் திரிவனவும்
நீயே மற்று ஒருபொருளும் இன்றிநீ நின்றமையால்
நோயே மூப்பு இறப்பிறப்புப் பிணியே என்றிவை ஒழியக்
கூயே கொள் அடியேனைக் கொடு உலகம் காட்டேலே.–4-9-7-

த்வத் ஆத்மகமாகையாலே த்வத் சேஷதைக ரசமாய் இருக்கச் செய்தே த்வத் சேஷதைக ரஸத்வ ஜ்ஞான ரஹிதமாய்
த்வத் விஸ்லேஷக துக்கத்வ ரஹிதமுமாய் ஜென்ம ஜரா வியாதி மரணாதி துக்கமுமாய் இருந்த இந்த பொல்லாத லோகத்தை
என் கண்ணாலே காண மாட்டு கிறிலேன் -இங்கு நின்றும் ஈண்ட அடியேனை வாங்கி அருள வேணும் என்கிறார் –

—————————————-

காட்டி நீ கரந்து உமிழும் நிலம் நீர் தீ விசும்பு கால்
ஈட்டி நீ வைத்து அமைத்த இமையோர் வாழ் தனி முட்டைக்
கோட்டையினிற் கழித்து எனை உன் கொழுஞ்சோதி உயரத்துக்
கூட்டரிய திருவடிக்கள் எஞ்ஞான்று கூட்டுதியே?–4-9-8-

உன்னுடைய ஸ்ருஷ்ட்டி யாதி லீலைக்கு உபகரண ஸூ தமாய் த்வத் அதிஷ்ட்டித பிருதிவ்யாதி பஞ்ச பூதாராப்தமாய்
பிராகிருத விஷய ஏக போக ப்ரஹ்மாதி ஷேத்ரஞ்ஞ வர்க்க பரிபூரணமாய் இருந்த அண்டத்தைக் கழித்து நிரவதிக
தேஜோ மாயமாய் சத்வ குணாத்மகமாய் ப்ரக்ருதே பரஸ்தாத் வர்த்தமானமான ஸ்ரீ வைகுண்டத்தில் கொண்டு போய்
ஸ்வ யத்ன துர்லபமான உன் திருவடிகளிலே என்னை என்று கூட்டுவது -என்கிறார் –

—————————————————-

கூட்டுதி நின் குரை கழல்கள்; இமையோரும் தொழா வகைசெய்து,
ஆட்டுதி நீ; அரவணையாய்! அடியேனும் அஃது அறிவன்;
வேட்கை எலாம் விடுத்து எனை உன் திருவடியே சுமந்து உழலக்
கூட்டரிய திருவடிக்கள் கூட்டினை நான் கண்டேனே.–4-9-9-

ப்ரஹ்மாதிகளுக்கும் கூட துர்லபனாய் இருந்து வைத்து எத்தனையேனும் தண்ணியரேயாகிலும் ஆஸ்ரிதரை உன் திருவடிகளோடே
கூட்டுதி என்னும் இடம் அடியேனும் கூட அறியும்படி லோகத்தில் பிரதிதமாய் இருக்குமத்தை -நீ என் பக்கலிலே
செய்து அருளக் கண்டேன் -எங்கனே என்னில்-பிராகிருத விஷய ஏக போக லௌகிக ஜன ஸஹவாஸ ஜெனித நிரவதிக
துக்கம் எல்லாம் போம்படி பிராகிருத விஷய வைராக்ய பூர்வகமாக என்னை உன் திருவடியே சுமந்து உழலக்
கூட்டரிய திருவடிகளோடே கூட்டினாய் என்கிறார் –

—————————————-

கண்டு கேட்டு உற்று மோந்து உண்டு உழலும் ஐங்கருவி
கண்ட இன்பம், தெரிவரிய அளவில்லாச் சிற்றின்பம்,
ஒண் தொடியாள் திருமகளும் நீயுமே நிலாநிற்ப,
கண்ட சதிர் கண்டொழிந்தேன்; அடைந்தேன் உன் திருவடியே.–4-9-10-

விஷய ரசங்களிலும் கைவல்ய அனுபவ ரஸத்திலும் வைராக்யம் பிறந்தது எத்தாலே என்னில் -நித்ய நிர்த்தோஷ நிரவதிக
கல்யாண குணைகதா நராய் -தவைவ உசிதராய் இருந்த ஸ்ரீ லஷ்மி யாதி திவ்ய மஹிஷீ ஜனங்களும் ஸ்வ பாவத ஏவ
நிரஸ்த ஸமஸ்த சாம்சாரிக ஸ்வ பாவ த்வத் பரிசரியைக போகரான சேஷ சேஷாசனாதி அசங்க்யேய திவ்ய பரிஜனங்களும் நீயுமேயாய் இருந்த
இந்த மநோ ஹரமான இருப்பைக் கண்டு அந்த ஐஸ்வர்ய கைவல்யங்களை ஒழிந்து ததேக போக த்வத் பராங்முக ஜன ஸஹவாஸ ஜெனித
துக்கம் எல்லாம் போம்படி உன் திருவடிகளை அடைந்தேன் -என்கிறார் –

——————————————————–

திருவடியை நாரணனைக் கேசவனைப் பரஞ்சுடரைத்
திருவடி சேர்வது கருதிச் செழுங் குருகூர்ச் சடகோபன்
திருவடி மேல் உரைத்த தமிழ் ஆயிரத்துள் இப்பத்தும்
திருவடியே அடைவிக்கும் திருவடி சேர்ந்து ஒன்றுமினே.–4-9-11-

எம்பெருமானைக் கண்ட ப்ரீதி அதிசயத்தாலே அவனை ஏத்தின இத்திருவாய் மொழி வல்லாரை இத்திருவாய் மொழி தானே
எம்பெருமான் திருவடிகளை அடைவிக்கும் -திருவடிகளிலே திவ்ய ரேகை போலே போய்ச் சேருங்கள் -என்கிறார் –

——————————————–

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

அன்போடு அழகிய மணவாளச் சீயர் அருளிச் செய்த பன்னீராயிரப்படி –4–8-

March 22, 2018

எட்டாம் திருவாய் மொழியிலே
கீழ் இவர் ஆசைப்பட்டுக் கூப்பிட்ட படியில் வந்து முகம் காட்டக் காணாமையாலே -அவன் அநாதரித்தானாக நினைத்து
ஆஸ்ரித அநாஸ்ரித விஷயங்களில் அபீஹம்யத்வ அப்ரதிருஷ்யத் வத்தாலுண்டான உபாய பாவத்தையும்
கைங்கர்ய பிரதி சம்பந்தித்தவத்தால் வந்த உபேயத்வ பூர்த்தியையும்
உபாய கார்யமான அனுகூல சத்ரு நிரசனத்தையும்
அபிமத விரோதி நிரசனத்தையும்
அஸஹ்ய விரோதி நிரசனத்தையும்
அர்த்த உபதேசத்தால் அநந்யார்ஹம் ஆக்கும் அறிவுடைமையையும்
ஊத்துங்க விரோதி விதாரணத்தையும்
விரோதி சதா விநாஸகத்வத்தையும்
விரோதி சரீர விஹஸ்த தாகரணத்தையும்
அசேஷ விரோதி கண்டநத்தையும்
அனுசந்தித்து -இப்படி ஆஸ்ரித உபகாரகன் அநாதரித்த ஆத்மாத்மீயங்களாலே எனக்கு ஒரு கார்யம் இல்லை என்று
தமக்குப் பிறந்த அநாதர விசேஷத்தை நாயகனான ஈஸ்வரன் ஆதரியாத ஆத்மாத்மீயங்களை
அநாதரிக்கிற நாயகி வார்த்தையாலே அருளிச் செய்கிறார் –

————————————————–

முதல் பாட்டில் -ஆஸ்ரிதர்க்கு அபாஸ்ரயமான சீலவத்தையையும்
அநாஸ்ரிதர்க்கு விநாசகமான ஆண் பிள்ளைத் தனத்தையுமுடைய உபாய பூதன் ஆதரியாத
அழகிய நிறத்தால் எனக்கு ஒரு கார்யம் இல்லை என்கிறாள் –

ஏறு ஆளும் இறையோனும், திசைமுகனும், திருமகளும்,
கூறு ஆளும் தனி உடம்பன், குலம் குலமா அசுரர்களை
நீறு ஆகும் படியாக நிருமித்து, படை தொட்ட
மாறாளன் கவராத மணிமாமை குறைஇலமே.–4-8-1-

ஏறு ஆளும் இறையோனும், -ருஷப வாகனத்தை யுடையனாய் -நாட்டுக்கு ஈஸ்வரனாகத் தன்னை அபிமானித்து இருக்கும் ருத்ரனும்
திசைமுகனும், -பஹுமுகமாக ஸ்ருஷ்டியைப் பண்ணுகைக்கு யோக்யனான சதுர்முகனும்
ஈஸ்வர அபிமானிகளான இவர்களோடு ஓக்க
திருமகளும்,–தனக்கு நித்ய அநபாயினியான சம்பத்தாயுள்ள ஸ்ரீ மஹா லஷ்மியும்
கூறு ஆளும் -பிரதி நியாமாம் படி அனுபவித்துத் தங்களுக்கு இருப்பிடமாக அபிமானித்துக் கொண்டு போருமதாய்
தனி உடம்பன், -அத்விதீயமாம் படி அப்ராக்ருத வை லக்ஷண்யத்தை யுடைத்தான திரு மேனியை யுடையனாய்
ஆஸ்ரித விஷயத்தில் அபிமான தூஷிதர் என்றும் அந பாயினி -என்றும் வாசி வையாத சீலத்துக்கு மேலே அவர்கள் விரோதியைப் போக்கும் இடத்தில்
குலம் குலமா அசுரர்களை-திரள் திரளாக அஸூரர்களை
நீறு ஆகும் படியாக நிருமித்து, படை தொட்ட–தூளி சேஷமாய்ப் போம்படி திரு உள்ளத்தால் அறுதியிட்டு ஆயுதம் எடுத்து வியாபரித்த
மாறாளன் கவராத மணிமாமை குறைஇலமே.–ஸாத்ரத்வ நிர்வாஹகானானவன் விரும்பாத ஒளியையுடைய நிறத்தால் நமக்கு ஒரு கார்யம் இல்லை
நிருமித்தல் -நிரூபித்தால் / மாறாளன் -எதிர்த்தலை யுடையவன் / கவர்தல் -விரும்புதல் /
மணி -என்று ஒளியைக் காட்டுகிறது / மாமை -நிறம்
குறைவிலம் என்றது இத்தால் கொள்ளுவதொரு பிரயோஜனம் யுண்டாய் அக்குறை கிடப்பதில்லை என்றபடி
இது எல்லாப் பாட்டிலும் ஒக்கும் –

——————————————————–

அநந்தரம் பிராட்டியோடே கூடின விக்ரஹ வைலக்ஷண்யத்தைக் காட்டி அடியிலே என்னை அடிமை கொண்ட
உபேய பூதன் ஆதரியாத நெஞ்சால் ஒரு கார்யம் இல்லை என்கிறாள்

மணி மாமை குறையில்லா மலர் மாதர் உறை மார்பன்
அணி மானத் தடைவரைத் தோள் அடல் ஆழித் தடக்கையன்
பணி மானம் பிழையாமே அடியேனைப் பணிகொண்ட
மணி மாயன் கவராத மட நெஞ்சால் குறை இலமே.–4-8-2-

மணி மாமை குறையில்லா –நித்ய ஸம்ஸ்லேஷத்தாலே நிரதிசய உஜ்ஜ்வல்யமான நிறத்துக்கு குறையற்று இருப்பாளாய்
இந்த ஆபிரூப்யத்துக்கு மேலே
மலர் மாதர் உறை மார்பன்–பூவில் பிறந்த ஆபீஜாதியத்தால் வந்த ஸுகுமார்யாதி குண விசிஷ்டையான
போக்யதையை யுடைய நாரீணாம் உத்தமையானவள் நிரந்தர வாசத்தைப் பண்ணுகிற திரு மார்பை யுடையனாய்
அணி மானத் தடைவரைத் தோள் –ஆபரண சோபிதமாய் -ஆயுதமாய் -ஸூ வ்ருத்தமாய்-மலையைக் கணையமாக
வகுத்தாற் போலே சிக்கென்ற தோள்களை யுடையனாய்
அடல் ஆழித் தடக்கையன்-விரோதி நிரசன சீலமான திருவாழியை யுடைத்தான பெரிய கையை யுடையவனாய்
பணி மானம் பிழையாமே அடியேனைப் பணிகொண்ட–கைங்கர்ய வ்ருத்திகளில் ஓர் அளவும் தப்பாதபடி அடியேனான
ஸ்வரூபத்தை யுடைய என்னை அதுக்கு ஈடாக அடிமை கொண்ட
மணி மாயன் கவராத மட நெஞ்சால் குறை இலமே.–நீல ரத்னம் போல் கறுத்த நிறத்தை யுடையனானவன் விரும்பாத
விதேயமான நெஞ்சால் ஒரு கார்யம் யுடையோம் அல்லோம்
அணி -ஆபரணம் / மானம் -அளவுடைமை / தடம் -சுற்றுடைமை / மாயன் -கரியவன் –

——————————————–

அநந்தரம் உபாய கார்யமான அநிஷ்ட நிவ்ருத்த்யாதிகளை மேல் முழுக்க ப்ரதிபாதிப்பதாக முதலிலே
அனுகூல சத்ருவான பூதநா நிரசனத்தைச் சொல்லி ஆஸ்ரித அர்த்தமாக நாக பர்யங்கத்தில் நின்றும் வந்த
ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் விரும்பாத அடக்கத்தால் ஒரு கார்யம் இல்லை என்கிறாள் –

மடநெஞ்சால் குறையில்லா மகள் தாய்செய்து ஒருபேய்ச்சி
விடநஞ்ச முலைசுவைத்த மிகுஞானச் சிறுகுழவி
படநாகத்து அணைக்கிடந்த பருவரைத்தோட் பரம்புருடன்
நெடுமாயன் கவராத நிறையினால் குறையிலமே.–4-8-3-

மடநெஞ்சால் குறையில்லா –முலை யுண்கிற பிள்ளை பக்கலிலே ப்ரவணமான நெஞ்சால் குறைவற்று இருக்கிற
மகள் தாய்செய்து ஒருபேய்ச்சி–தாய் மகள் செய்து -யசோதை யாகிற தாய் மகளாக -தன்னைப் பண்ணி வந்தவளாய்
எதிர்த் தலையை நலிகைக்கு அத்விதீயையாய் இருக்கிற பேய்ச்சியுடைய
விடநஞ்ச முலைசுவைத்த மிகுஞானச் சிறுகுழவி–நாட்டில் விஷங்கள் அம்ருதம் என்னலாம் படி மிக்க விஷத்தை யுடைத்தான நச்சு முலையை
பசை அறச் சுவைத்த மிக்க ரஸ ஞானத்தை யுடைய முக்த சிசுவாய் -இப்படி வந்த விரோதியை நிரசிகைக்காக ஏலக் கோலி
படநாகத்து அணைக்கிடந்த -ஸ்வ ஸ்பர்சத்தாலே விரிந்த பணத்தையுடைய நாக பர்யங்கத்தில் கண் வளர்ந்தவனாய்
பருவரைத்தோட் பரம்புருடன்–பெரிய மலை போலே வளர்ந்த தோளை யுடையனாய் -பரம புருஷனாய்
நெடுமாயன் கவராத நிறையினால் குறையிலமே.–நிரவதிகமான ஆச்சர்ய குண சேஷ்டிதங்களையுடைய ஸ்ரீ கிருஷ்ணன்
விரும்பாத ஸ்த்ரீத்வ பூர்த்தியாலே என்ன கார்யம் உண்டு
நிறைவாவது -நெஞ்சு பிறர் அறியாமல் அடக்கும் நிரப்பம்
விட நஞ்சம் என்றது மீமிசை
பேய்ச்சி விட வென்று -அவள் நசிக்க என்றும் சொல்லுவர்

———————————————-

அநந்தரம் அபிமதையான நப்பின்னைப் பிராட்டியை புஜிக்கைக்காக ஆஸூரமான எருது ஏழு அடர்த்தவன்
விரும்பாத நிறத்தில் செவ்வியல் ஒரு பிரயோஜனம் இல்லை என்கிறாள்

நிறையினால் குறைவில்லா நெடும் பணைத் தோள் மடப்பின்னை
பொறையினால் முலை யணைவான் பொரு விடை ஏழு அடர்த்த உகந்த
கறையினார் துவர் உடுக்கைக் கடையாவின் கழி கோல் கை
சறையினார் கவராத தளிர் நிறத்தால் குறைவிலமே –4-8-4-

நிறையினால் குறைவில்லா நெடும் பணைத் தோள் மடப்பின்னை–ஸ்த்ரீத்வ பூர்த்தியால் குறைவற்று இருப்பாளாய்
நீண்டு பணித்த தோளை யுடையளாய் ப்ராணய விஷயத்தில் பவ்யையான நப்பின்னை பிராட்டி முலையை அணைக்கைக்காக
நெடும் பணை -என்று நீண்ட மூங்கில் என்றுமாம்
பொறையினால் முலை யணைவான் பொரு விடை ஏழு அடர்த்த உகந்த-தன்னுடைய வியஸனசஹமான மிடுக்காலே
யுத்தோன்முகமான ருஷபங்கள் ஏழையும் அபிமதம் பெற்றோம் எண்டு உகந்தவராய் இவளைப் பெறுகைக்கு ஈடான
ஜாதி உசித விருத்தியாலே காட்டில் பழம் பறித்திட்ட
கறையினார் துவர் உடுக்கைக் கடையாவின் கழி கோல் கை-கறை நிரம்பி துவருட்டின உடைத் தோலையும் -பசுக் கறைக்கைக்கு
சாதனமான கடையாவையும் கழி கோலையும் கையிலே கொண்டு
துவர் உடுக்கை -துவரூட்டின உடைத் தோல் / கடையா -கறக்கும் மூங்கில் குழாய் / கழி கோல்-பசுக்கள் பாயாமல் வீசும் கோல்
சறையினார் கவராத தளிர் நிறத்தால் குறைவிலமே –அரையில் கட்டின சறை மணியை யுடையரானவர் விரும்பாத தளிர் போலே
செவ்விய நிறத்தால் நமக்கு ஒரு பிரயோஜனம் இல்லை –
சறை மணி -பசுக்கள் த்வனி கேட்டு வருகைக்குத் தன் அரையில் கட்டின மணி
சறையன் என்று உடம்பைப் பேணாதவன் என்றுமாம் / தளிர் என்று தளிர் போன்ற செவ்வியை நினைக்கிறது

———————————————-

அநந்தரம் ஸ்ரீ ஜனகராஜன் திருமகளுக்காக அஸஹ்ய அபராதியான ராவணனை அழியச் செய்த
சக்ரவர்த்தி திருமகன் விரும்பாத அறிவால் என்ன கார்யம் உண்டு என்கிறாள் –

தளிர் நிறத்தால் குறையில்லாத் தனிச்சிறையில் விளப்புற்ற
கிளி மொழியாள் காரணமாக் கிளர் அரக்கன் நகர் எரித்த
களி மலர்த் துழாய் அலங்கல் கமழ் முடியன் கடல் ஞாலத்து
அளி மிக்கான் கவராத அறிவினால் குறையிலமே.–4-8-5-

தளிர் நிறத்தால் குறையில்லாத் தனிச்சிறையில்
விளப்புற்ற–தளிர் போல் தர்ச நீயமாய் ஸூ குமாரமான நிறத்தால் பரிபூரணை யாய் –
ப்ரபை பிரபவான்களைப் பிரிக்குமா போலே பிரிக்கப்பட்டுத் தனியே ராக்ஷஸே மத்யத்திலே நிருத்தையாய்-
லோகம் அடைய ஒருத்தி சிறை இருந்து ரஷிக்கும் படியே என்று கொண்டாடும்படி ப்ரசித்தையாய்
கிளி மொழியாள் காரணமாக் கிளர் அரக்கன் நகர் எரித்த–கிளி போலே இனிய மொழியை யுடையளான பிராட்டி காரணமாக
அநீதியாலே பெரிய கிளர்த்தியை யுடையனான ராவணனுடைய சம்ருத்தமான நகரத்தை நெருப்புக்கு இரையாக்கினவனாய் –
மீண்டு வந்து முடி சூடி
களி மலர்த் துழாய் அலங்கல் கமழ் முடியன் கடல் ஞாலத்து–தேனை யுடைத்தாய் மலர்ந்த திருத் துழாய் மாலையால்
பரிமள உத்தரமான அபிஷேகத்தை யுடையனாய் கடல் சூழ்ந்த பூமியிலே
அளி மிக்கான் கவராத அறிவினால் குறையிலமே.–தண்ணளி விஞ்சும்படி எழுந்து அருளி இருந்தவன் விரும்பாத
அறிவால் ஒரு கார்யம் யுடையோம் அல்லோம்
களி–தேன் / அலங்கல் -மாலை /அளி-தண்ணளி /உபகாரகமாகவுமாம் –

—————————–

அநந்தரம் உபதேசத்தால் அர்த்தித்தவத்தாலும் தனக்கேயாக என்னைக் கொள்ளும்
சர்வஞ்ஞன் விரும்பாத ஒளியால் ஒரு கார்யம் இல்லை என்கிறாள் –

அறிவினால் குறையில்லா அகல் ஞாலத்தவர் அறிய,
நெறி எல்லாம் எடுத்து உரைத்த நிறை ஞானத்து ஒரு மூர்த்தி,
குறிய மாண் உருவாகி, கொடுங் கோளால் நிலங்கொண்ட
கிறி அம்மான் கவராத கிளர் ஒளியால் குறையிலமே.–4-8-6-

அறிவினால் குறையில்லா -ஞானத்தில் அபேக்ஷை இல்லாமையால் குறைவு பட்டிராத
அகல் ஞாலத்தவர் அறிய,–விஸ்தீரணையான பூமியில் உள்ளார் அறியும்படி -சர்வ லோகமும் திரண்ட படைக்கு நடுவே
நெறி எல்லாம் எடுத்து உரைத்த நிறை ஞானத்து ஒரு மூர்த்தி,-கர்ம யோகம் முதலாக பிரபத்தி பர்யந்தமான சகல உபாயங்களையும்
வ்யக்தமாம்படி எடுத்து அருளிச் செய்த பரிபூர்ண ஞானவானான அத்விதீய ஸ்வ பாவனானவனாய்
குறிய மாண் உருவாகி, –மஹா மேருவை மஞ்சாடி யாக்கினால் போலே வாமனத்வத்தாலே ஆகர்ஷகமாய் –
அர்த்தித்வமே நிரூபகம் என்னலாம் படி ப்ரஹ்மசாரி வேஷத்தை யுடையனாய்
கொடுங் கோளால் நிலங்கொண்ட—அழகைக் காட்டி மாறாதபடி பண்ணி சிற்றடியைக் காட்டி இசைவித்து இப்படிக் கொடிதாக
வஞ்சித்த பரிக்ரஹத்தாலே பூமியைத தன்னதாக்கிக் கொண்ட
கிறி அம்மான் கவராத கிளர் ஒளியால் குறையிலமே.–நல் விரகையுடைய சர்வேஸ்வரன் விரும்பாத கிளர்ந்த ஒளியால் என்ன பிரயோஜனம் உண்டு
ஒளி -லாவண்ய குணமான சமுதாய சோபை –

—————————————-

அநந்தரம் உத்துங்க விரோதியான ஹிரண்யனைப் பிளந்த நரசிம்மன் விரும்பாத வளையல் என்ன கார்யம் உண்டு -என்கிறாள் –

கிளர் ஒளியால் குறைவில்லா அரி உருவாய்க் கிளர்ந்து எழுந்து,
கிளர் ஒளிய இரணியனது அகல்மார்பம் கிழித்து உகந்த,
வளர் ஒளிய கனல் ஆழி வலம் புரியன், மணி நீல
வளர் ஒளியான் கவராத வரிவளையால் குறையிலமே.–4-8-7-

மணி நீல வளர் ஒளியான் –நீல ரத்னத்தின் ஒளி போலே அத்யுஜ்ஜ்வலமாய் அசாதாரணமான விக்ரஹ தேஜஸ் ஸை யுடையனாய் –
ஆஸ்ரித அர்த்தமாக அவ்வடிவழகை அழிய மாறி
கிளர் ஒளியால் குறைவில்லா அரி உருவாய்க் கிளர்ந்து எழுந்து,–அபிவ்ருத்தமான உஜ்ஜ்வல்யத்தால் பரிபூரணமான ஸிம்ஹ ரூபமாய்க்
கொண்டு சத்ரு நிரசனத்திலே உத்யோகித்து ஆவிர்ப்பவித்து
கிளர் ஒளிய இரணியனது அகல்மார்பம் கிழித்து உகந்த,–மிக்க தேஜஸ் ஸை யுடையனான ஹிரண்யனுடைய விஸ்தீர்ணமான
மார்பை அநாயாசேன கிழித்து ஆஸ்ரித விரோதி போனபடியாலே உகந்தவனாய் -இரை பெறாத பாம்பு போலே சீறுகையாலே
வளர் ஒளிய கனல் ஆழி வலம் புரியன், –வளர்கிற ஜ்வாலையையுடைய அக்னி போலே இருக்கிற திரு வாழியையும்
ஸ்ரீ பாஞ்ச ஜன்யத்தையும் யுடையனானவன்
கவராத வரிவளையால் குறையிலமே.–ஆதரியாத வரியையுடைய வளையாலே என்ன பிரயோஜனம் உண்டு –

—————————————-

அநந்தரம் பூபார நிர்ஹரணார்த்தமாக துரியதனாதி விரோதி சதத்தையும் நிரசித்த நிரதிசய கீர்த்தியை
யுடையவன் விரும்பாத மேகலையால் என்ன கார்யம் உண்டு -என்கிறாள்

வரி வளையால் குறையில்லாப் பெரு முழக்கால் அடங்காரை
எரி அழலம் புக ஊதி இருநிலம் முன் துயர் தவிர்த்த
தெரிவரிய சிவன்பிரமன் அமரர்கோன் பணிந்து ஏத்தும்
விரிபுகழான் கவராத மேகலையால் குறையிலமே.–4-8-8-

வரி வளையால் குறையில்லாப் பெரு முழக்கால் -முகத்தில் வரியையுடைய ஸ்ரீ பாஞ்ச ஜன்யத்தாலுண்டான மஹா கோஷத்தாலே
அடங்காரை- அபவ்யாரான சத்ருக்களை
எரி அழலம் புக ஊதி –கிளர்ந்து எரிகிற பயாக்னியானது உள்ளே பிரவேசிக்கும்படியாக ஊதி
இருநிலம் முன் துயர் தவிர்த்த–மஹா பிருத்வியினுடைய பார க்லேசத்தை தவிர்த்தவனாய் -இவ்வுபகாரத்தாலே
தெரிவரிய சிவன்பிரமன் அமரர்கோன் பணிந்து ஏத்தும்–தன்னோடு ஓக்க நினைருத்ரன் ப்ரஹ்மா தேவ நிர்வாஹகனான இந்திரன்
க்ருதஞ்ஞதா பரவசராய்க் கொண்டு வணங்கி ஸ்தோத்ரம் பண்ணும்படி
விரிபுகழான் கவராத மேகலையால் குறையிலமே.–-விஸ்தீர்ணமான புகழை யுடையவன் ஆதரியாத காஞ்சீ குணத்தால் என்ன பிரயோஜனம் உண்டு
மேகலை -பரிவட்டத்தின் மேல் காட்டும் காஞ்சி குணம்-./ பரிவட்டமாகவுமாம்

——————————————–

அநந்தரம் ஆஸ்ரித விரோதியான பாணனை விஹஸ்தனாக்கின ஸ்ரீ கிருஷ்ணன்
விரும்பாத சரிரத்தால் என்ன பிரயோஜனம் உண்டு -என்கிறாள்-

மேகலையால் குறையில்லா மெலிவுற்ற அகல்அல்குல
போகமகள் புகழ்த்தந்தை விறல்வாணன் புயம்துணித்து
நாகமிசைத் துயில்வான்போல் உலகெல்லாம் நன்கொடுங்க
யோகுஅணைவான் கவராத உடம்பினாற் குறையிலமே.–4-8-9-

மேகலையால் குறையில்லா மெலிவுற்ற அகல்அல்குல–உடை அழகால் குறை இன்றியிலே அநிருத்த சம்ச்லேஷத்தால்
வந்த துவட்சியை உடைத்தாய் -விஸ்தீர்ணமான நிதம்ப வை லக்ஷண்யத்தை யுடையளாய்
போகமகள் புகழ்த்தந்தை விறல்வாணன் புயம்துணித்து–போக அனுகூல மான ஸ்த்ரீத்வத்தை உடையளான உஷைக்கு
பிதா என்கிற பிரதையை யுடையனாய் ஸுர்ய வீரயாதிகளால் குறைவற்ற பாணனுடைய யுத்த கான்டூதியை யுடைத்தாகச்
சொல்லப்பட்ட தோள்களை தின்ற இடம் சொறிந்தால் போலே துணித்து –
நாகமிசைத் துயில்வான்போல் உலகெல்லாம் நன்கொடுங்க—அவதார கார்ய அநந்தரம் பழைய நாக பர்யந்தத்திலே சாய்ந்து
உறங்குவான் போலே சர்வ லோகமும் ஸ்வ ப்ராப்தியாகிற நன்மையில் ஒதுங்கும் படி
யோகுஅணைவான் கவராத உடம்பினாற் குறையிலமே.–உபாய சிந்தையைப் பண்ணுமவன் -விரும்பாத உடம்பால் என்ன
பிரயோஜனம் உண்டு -யோகு -உபாயம் –

——————————————

அநந்தரம் அசேஷ விரோதி நிவர்த்தகனான சர்வேஸ்வரன் விரும்பாத
ஆத்மாவால் என்ன பிரயோஜனம் உண்டு என்கிறாள்

உடம்பினால் குறையில்லா உயிர்பிரிந்த மலைத்துண்டம்
கிடந்தனபோல் துணிபலவா அசுரர்குழாம் துணித்துஉகந்த
தடம்புனல சடைமுடியன் தனிஒருகூ றமர்ந்துறையும்
உடம்புடையான் கவராத உயிரினால் குறையிலமே.–4-8-10-

உடம்பினால் குறையில்லா உயிர்பிரிந்த மலைத்துண்டம்–சரீர போஷணத்தா-இந்த்ரச்சின்னமாய் நிஷ் பிராணமான பர்வத கண்டங்கள்
கிடந்தனபோல் துணிபலவா அசுரர்குழாம் துணித்துஉகந்த-கிடந்தால் போலே நாநா கண்டமாம் படி துணித்து –
அத்தாலே ஜகத் விரோதி கழிந்தது என்று உகக்குமவனாய்
தடம்புனல சடைமுடியன் தனிஒருகூ றமர்ந்துறையும்–அதி விஸ்தீர்ண ஜலையான கங்கையைத் தரிக்கிற ஜடா மகுடத்தை
யுடையவனாகையாலே அதிசயித சக்திகனாக அபிமானித்து இருக்கிற ருத்ரன் தனக்கு ஆபாஸ்ரயமாகப் பற்றி
ஒரு பார்ஸ்வத்திலே நித்ய வாசம் பண்ணும்படியான
உடம்புடையான் கவராத உயிரினால் குறையிலமே.–திருமேனியை யுடையவனை விரும்பாத ஆத்மாவால் ஒரு பிரயோஜனம் யுடையோம் அல்லோம்
அவன் விரும்பாத ஆத்மீயங்களோபாதி ஆத்மாவையும் வேண்டேன் என்றபடி

———————————–

அநந்தரம் இத்திருவாய் மொழிக்கு பலமாக பகவத் சேஷத்வ பூர்வகமான பரமபத ப்ராப்தியை அருளிச் செய்கிறார் –

உயிரினால் குறை இல்லா உலகு ஏழ் தன் உள் ஒடுக்கித்
தயிர் வெண்ணெய் உண்டானைத் தடங் குருகூர்ச் சடகோபன்
செயிர் இல் சொல் இசை மாலை ஆயிரத்துள் இப்பத்தால்
வயிரம் சேர் பிறப்பு அறுத்து வைகுந்தம் நண்ணுவரே.–4-8-11-

உயிரினால் குறை இல்லா உலகு ஏழ் தன் உள் ஒடுக்கித்–ஆத்மாக்களால் குறைவில்லாத ஸமஸ்த லோகங்களையும்
சங்கல்ப அந்தர்பூதமாம் படி ரஷிக்கும் பரத்வத்தை யுடையனாய் -ரஷ்ய ஏக தேசத்தில் அவதீர்ணனாய் -ஆஸ்ரிதர் உகந்த
தயிர் வெண்ணெய் உண்டானைத் தடங் குருகூர்ச் சடகோபன்–தயிரையும் வெண்ணெயையும் அமுது செய்த ஸுலபயத்தை
யுடையவனைப் பற்ற மஹா அவகாசமான திரு நகரிக்கு நிர்வாஹகரான ஆழ்வாருடைய
செயிர் இல் சொல் இசை மாலை ஆயிரத்துள் இப்பத்தால்–சபிதார்த்தங்களில் குற்றம் அற்ற சொல்லாய் இருக்கிற
இசையோடு கூடின சந்தர்ப்பமாய் இருக்கிற ஆயிரம் திருவாய்மொழிக்குள்ளும் இப்பத்தாலே
வயிரம் சேர் பிறப்பு அறுத்து வைகுந்தம் நண்ணுவரே.–காழ்ப்பு ஏறும்படி அநாதி ஸித்தமான சம்சார சம்பந்தத்தை அறுத்து
பரமபதத்தை கிட்டப் பெறுவர்கள்
இது களி விருத்தம் -நாலடித் தாழிசையுமாம்

————————————————-

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

பரம காருணிகரான திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் அருளிச் செய்த ஆறாயிரப்படி –4-8–

March 22, 2018

இப்படி எம்பெருமானை விஸ்லேஷித்து அத்யந்தம் அவசன்னராய்க் கிடந்தது தாம் கூப்பிடா நிற்கச் செய்தேயும்
அவன் எழுந்து அருளாமையாலே தம்மை உபேக்ஷித்தானாக நிச்சயித்து இனி அவனால் உபேக்ஷித்தமான ஆத்மாத்மீயங்களால்
ஒரு பிரயோஜனம் இல்லை -இவை முடிந்து போக அமையும் என்று கொண்டு அந்யாப தேசத்தாலே அருளிச் செய்கிறார் –

————————————-

ஏறு ஆளும் இறையோனும், திசைமுகனும், திருமகளும்,
கூறு ஆளும் தனி உடம்பன், குலம் குலமா அசுரர்களை
நீறு ஆகும் படியாக நிருமித்து, படை தொட்ட
மாறாளன் கவராத மணிமாமை குறைஇலமே.–4-8-1-

நிரவதிக ஸுசீல்ய ஆஸ்ரித விரோதி நிரசன சாமர்த்த்யாதி கல்யாண குண மஹோததியாய் இருந்த எம்பெருமான் விரும்பாத
என்னுடைய மணிமாமையால் எனக்கு ஓர் அபேக்ஷையும் இல்லை -இது முடிந்து போக அமையும் என்கிறாள் –

————————————

மணி மாமை குறையில்லா மலர் மாதர் உறை மார்பன்
அணி மானத் தடைவரைத் தோள் அடல் ஆழித் தடக்கையன்
பணி மானம் பிழையாமே அடியேனைப் பணிகொண்ட
மணி மாயன் கவராத மட நெஞ்சால் குறை இலமே.–4-8-2-

நிரதிசய ஸுந்தர்ய நிதியான திருத் தோள்களை யுடையனாய் சங்க சக்ராதி திவ்ய ஆயுத பூஷிதனாய் இருந்த எம்பெருமான்
பெரிய பிராட்டியாரோடு கலந்து அருளுமா போலே என்னோடு பண்டு கலந்து அருளினான் –
அப்படியே எனக்கு ஸூ ல பனாய் இருந்தவன் கவராத மட நெஞ்சால் குறைவிலம் என்கிறாள் –

—————————————

மடநெஞ்சால் குறையில்லா மகள் தாய்செய்து ஒருபேய்ச்சி
விடநஞ்ச முலைசுவைத்த மிகுஞானச் சிறுகுழவி
படநாகத்து அணைக்கிடந்த பருவரைத்தோட் பரம்புருடன்
நெடுமாயன் கவராத நிறையினால் குறையிலமே.–4-8-3-

நாக பர்யங்க சாயியாய் -தத் சம்ஸ்பர்ச நிரவதிக ஸூ கத்தாலே வளர்ந்த திருத் தோள்களை யுடையனாய் புருஷோத்தமனாய் –
திருத் தாயாரான யசோதைப் பிராட்டி நெஞ்சம் வடிவம் போலே தன்னுடைய நெஞ்சையும் வடிவையும் அநு கூலமாகப்
பண்ணிக் கொண்டு வந்த பேய்ச்சி முடியும்படி நஞ்ச முலை சுவைத்த
மிகு ஞானச் சிறு குழவியாய் இருந்த நெடு மாயன் கவராத நிறைவினால் குறைவிலம் என்கிறாள்

—————————————-

நிறையினால் குறைவில்லா நெடும் பணைத் தோள் மடப்பின்னை
பொறையினால் முலை யணைவான் பொரு விடை ஏழு அடர்த்த உகந்த
கறையினார் துவர் உடுக்கைக் கடையாவின் கழி கோல் கை
சறையினார் கவராத தளிர் நிறத்தால் குறைவிலமே –4-8-4-

ஆத்ம குணங்களாலும் ரூப குணங்களாலும் பூர்ணையாய் கோப வம்ச உத்பவையாய் இருந்த நப்பின்னைப் பிராட்டியோடே
ஸம்ஸ்லேஷிக்கைக்காக அந்த கோப குல உசிதமான வேஷத்தாலே பூஷிதனாய் தத் ஸம்ச்லேஷ உபாயமான வ்ருஷ சப்தக நிரசனத்துக்கு
அநு குண சாமர்த்தியத்தை யுடையனாய் அவற்றை நிரசித்து ப்ரஹ்ருஷ்டனானவன் கவராத தளிர் நிறத்தால் குறைவிலம் என்கிறாள் –

————————————–

தளிர் நிறத்தால் குறையில்லாத் தனிச்சிறையில் விளப்புற்ற
கிளி மொழியாள் காரணமாக் கிளர் அரக்கன் நகர் எரித்த
களி மலர்த் துழாய் அலங்கல் கமழ் முடியன் கடல் ஞாலத்து
அளி மிக்கான் கவராத அறிவினால் குறையிலமே.–4-8-5-

அபரிமித ஸுந்தர்ய மஹோததியாய் கலபாஷிணியாய் இருந்த பிராட்டி அசோகவனிகையிலே எழுந்து அருளி இருந்தமை
திருவடி விண்ணப்பம் செய்யக் கேட்டருளி -அப்போதே ஸம்ச்லேஷ விரோதியான ராவணனை சபுத்ர ஜன பாந்தவ நகர மாக சராகினியாலே
பஸ்மாமாக்கிப் பிராட்டியோடே கூட எழுந்து அருளி இருந்து லோகத்தை ரஷித்து பின்னைத் திருமஞ்சனமாடி அருளி
நிரதிசய ஸூகந்த திவ்ய மால்ய அநு லேபந அலங்க்ருதனாய்
திவ்ய பூஷண பூஷிதனாய் இருந்தவன் கவராத அறிவினால் குறைவிலம் என்கிறாள் –

——————————————-

அறிவினால் குறையில்லா அகல் ஞாலத்தவர் அறிய,
நெறி எல்லாம் எடுத்து உரைத்த நிறை ஞானத்து ஒரு மூர்த்தி,
குறிய மாண் உருவாகி, கொடுங் கோளால் நிலங்கொண்ட
கிறி அம்மான் கவராத கிளர் ஒளியால் குறையிலமே.–4-8-6-

ஸ்வ விஷய ஜிஜ்ஞா ஸையும் கூட இல்லாத ஆத்மாக்கள் எல்லாரும் அறியும்படி ஸ்வ ப்ராப்த் யுபாயங்கள் எல்லாவற்றையும்
தத் தத் அதிகார அநு குணமாக எடுத்துரைத்த நிறை ஞானத்து ஒரு மூர்த்தியாய் இப்படி உபாய அனுஷ்டானத்தாலே
வரும் விளம்பம் பொறுக்க மாட்டாமை பிரதிகூல அநு கூல விபாகம் இன்றியே சர்வாத்மாக்களுக்கும் காண்மின்கள் உலகீர்-என்று
தன்னைக் காட்டிக் கொடுத்து அருளினவன் கவராத கிளர் ஒளியால் குறைவிலம் என்கிறார்

—————————————–

கிளர் ஒளியால் குறைவில்லா அரி உருவாய்க் கிளர்ந்து எழுந்து,
கிளர் ஒளிய இரணியனது அகல்மார்பம் கிழித்து உகந்த,
வளர் ஒளிய கனல் ஆழி வலம் புரியன், மணி நீல
வளர் ஒளியான் கவராத வரிவளையால் குறையிலமே.–4-8-7-

ஹிரண்ய விஷய நிரவதிக ரோஷத்தாலே அத்யந்தம் அநபிபவ நீயமாய் அதி துஸ் சஹமாய் யுகபதுதிததி நகர சஹஸ்ர தேஜஸ்
சத்ருசமாய் இருந்த தேஜஸ் ஸை யுடைய தொரு அரியுருவாய்க் கிளர்ந்து எழுந்து அதிபல பராக்ரமனான ஹிரண்யனைத்
தன் திரு வுகிராலே பிளந்து அருளி ப்ரஹ்ருஷ்டானாய் நிஹத ஹிரண்யனாகையாலே பிரசாந்த அசேஷ ரோஷனாய்
அதினாலே அதி சீதள சர்வ அநு கூல நிரவதிக தேஜோ விசிஷ்டனாய் திரு உகிர்களாலே முந்துறவே ஹிரண்ய வாசஸ்தலம்
விதாரிதமாகையாலே தாதார்த்தமான ஸ்வ உத்யோகம் நிர்விஷயமாதலால் அதிப்ரவ்ருத்த ரோஷ அந்வித
சங்க சக்ராதி திவ்ய ஆயுத உபேதனாய் இருந்தவன் கவராத வரி வளையால் குறைவிலம் என்கிறாள் –

—————————————

வரி வளையால் குறையில்லாப் பெரு முழக்கால் அடங்காரை
எரி அழலம் புக ஊதி இருநிலம் முன் துயர் தவிர்த்த
தெரிவரிய சிவன்பிரமன் அமரர்கோன் பணிந்து ஏத்தும்
விரிபுகழான் கவராத மேகலையால் குறையிலமே.–4-8-8-

துர்யோதனாதிகளுடைய ஹ்ருதயத்தில் காலாக்னி புகும்படியாக அதி கம்பீர நாதமான ஸ்ரீ பாஞ்ச ஜன்யத்தை மடுத்தூதி
இருநிலம் முன் துயர் தவிர்த்து -ப்ரஹ்ம ஈஸா நாதி சர்வ தேவைஸ் ஸம்ஸதூயமாக விஜய ஸ்ரீ கனாய்க் கொண்டு நின்றவன்
கவராத மேகலையால் குறைவிலம் என்கிறாள் –

————————————————

மேகலையால் குறையில்லா மெலிவுற்ற அகல்அல்குல
போகமகள் புகழ்த்தந்தை விறல்வாணன் புயம்துணித்து
நாகமிசைத் துயில்வான்போல் உலகெல்லாம் நன்கொடுங்க
யோகுஅணைவான் கவராத உடம்பினாற் குறையிலமே.–4-8-9-

ஸ்வ ஆஸ்ரித சமீஹித பஞ்சகனான பாணனுடைய தோள்களைத் துணித்துப் பின்னை நிர்ப்பயனாய் சர்வ லோகமும்
தன்னுடைய சங்கல்பத்தினுள்ளே செல்லும்படி செலுத்திக் கொண்டு நாக பர்யங்கத்திலே ஸ்வ ஆத்ம அனுபவ ரூப
யோக நித்திரை பண்ணுகிறவன் கவராத உடம்பினால் குறைவிலம் என்கிறாள்

———————————–

உடம்பினால் குறையில்லா உயிர்பிரிந்த மலைத்துண்டம்
கிடந்தனபோல் துணிபலவா அசுரர்குழாம் துணித்துஉகந்த
தடம்புனல சடைமுடியன் தனிஒருகூ றமர்ந்துறையும்
உடம்புடையான் கவராத உயிரினால் குறையிலமே.–4-8-10-

ஸூ தர்சன சகலீ க்ருத கால நேமி ப்ரப்ருத்ய ஸூர நிகரனாய் ஆஸ்ரித கதமான உத்கர்ஷ நிகர்ஷம் பாராதே எல்லோரோடும் ஓக்க
சம்ச்லேஷிக்கும் ஸ்வ பாவனாய் இருந்த எம்பெருமானுடைய ஸுந்தர்ய ஸுசீல்யாதி குணங்களாலும் அதி தைவ அதி மானுஷமான
திவ்ய சேஷ்டிதங்களாலும் என்னோடே கலந்த கலவியாலும் உபஸ்க்ருதமாகாத
என்னுடைய ஆத்மாவும் வேண்டா -இது முடிந்து போக அமையும் என்கிறாள் –

————————————

உயிரினால் குறை இல்லா உலகு ஏழ் தன் உள் ஒடுக்கித்
தயிர் வெண்ணெய் உண்டானைத் தடங் குருகூர்ச் சடகோபன்
செயிர் இல் சொல் இசை மாலை ஆயிரத்துள் இப்பத்தால்
வயிரம் சேர் பிறப்பு அறுத்து வைகுந்தம் நண்ணுவரே.–4-8-11-

தேவாதி ஸ்தாவாரந்த சகல பூத ஜாத பரிபூர்ண சர்வ லோக பாலகனாய் இருந்து வைத்து மனுஷ்யாதி ரூபேண
அவதீர்ணனாய்க் கொண்டு ஆஸ்ரித ஸூலபனாய் இருந்த எம்பெருமானைச் சொன்ன நிரவத்யமான
இத்திருவாய் மொழி வல்லார் நிரஸ்த ஸமஸ்த பிரதிபந்தகராய் வைகுந்தம் நண்ணுவர் என்கிறார்

—————————-

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

அன்போடு அழகிய மணவாளச் சீயர் அருளிச் செய்த பன்னீராயிரப்படி –4–7-

March 21, 2018

ஏழாம் திருவாய் மொழியிலே
கீழ் ஏத்துதலும் தொழுதாடும் -என்று பகவத் நாம ஸ்ரவணத்தால்பிறந்த ஆச்வாஸம் அவனைக் கிட்டி அனுபவிக்கைக்கு உடல் அன்றியே
அலாபத்தாலே ஆர்த்தராகைக்கு உடலாகையாலே அபிநிவேச அதிசயத்தை யுமுடைய இவ்வாழ்வார் தமக்கு அநு பாவ்யமான சர்வேஸ்வரனுடைய
அகில வஸ்து சத்தையும் அழியாமல் நோக்கும் அசாதாரண சம்பந்தத்தையும்
அநந்யார்ஹமாக்கி அனுபவிப்பிக்கும் உதார குணத்தையும்
அநந்யார்ஹமான ஆஸ்ரிதர் பக்கல் அத்யந்த பவ்யதையையும்
அவர்களுக்கு ஆஸா ஜநகமான ஆபி ரூப்யாதி அதிசயத்தையும்
அரும் தொழில் செய்தும் ஆஸ்ரிதர்க்கு அபேக்ஷிதம் கொடுக்கும் படியையும்
ஆசைக்கு தீபகமான ஆந்திர ஸ்திதியையும்
அந்த அவஸ்தா நத்தினுடைய அதிசயித போக்யதையையும்
போக்யதா நிபந்தமான அபிநிவேச ஜனகத்வத்தையும்
அபி நிஷ்டர்க்கு அநு பாவ்யமான அசாதாரண சிஹ்னவத்தையும்
அகில வேத வேத்யத்வத்தையும்
அனுசந்தித்து -ஏவம் விசிஷ்டனான போக்ய பூதன் பக்கல் அனுபவ அபி நிவேசத்தால் பிறந்த ஆர்த்யதிசயத்தை அருளிச் செய்கிறார்

———————————–

முதல் பாட்டில் அகில சத்தையையும் நோக்கும் அசாதாரண சம்பந்தத்தையும் யுடைய நீ என்னை அங்கீ கரியாது
ஒழிகைக்கு நான் பண்ணின பாபா அதிசயம் இருந்த படி என் -என்கிறார் –

சீலம் இல்லாச் சிறியே னேலும், செய்வினையோ பெரிதால்;
ஞாலம் உண்டாய்! ஞான மூர்த்தி! நாராயணா! என்று என்று
காலந் தோறும் யான் இருந்து, கைதலை பூசலிட்டால்,
கோல மேனி காண வாராய்; கூவியும் கொள்ளாயே.–4-7-1-

ஞாலம் உண்டாய்! -அபேஷா நிரபேஷமாக பிரளய ஆபத்தில் அகில பதார்த்தையும் அமுது செய்து சத்தையை நோக்கினவனே
ஞான மூர்த்தி! -ஏவம்விதமான ரக்ஷணத்துக்கு விரகு அறிகைக்கு ஈடான விலக்ஷண ஞானத்தை வடிவாக யுடையவனே
நாராயணா! -இப்படி விரகு அறிந்து ரஷிக்கைக்கு ஈடான அப்ருதக் சித்த சம்பந்தத்தை யுடையனானவனே
என்று என்று–என்று என்று பலபடியும் உன் ஸ்வ பாவத்தைச் சொல்லி
காலந் தோறும் யான் இருந்து, –ஒரு காலம் ஒழியாமல் எல்லாக் காலத்திலும் -வியதிரேகத்தில் அழியும்படியான ஸ்வரூபத்தை யுடைய
உன்னைக் காண வேணும் என்கிற ஆசா பந்தம் அடியாக வருந்தி இருந்து
கைதலை பூசலிட்டால்,–கை தலையிலேயாம் படி மஹா த்வனியாகக் கூப்பிட்டால்
கோல மேனி காண வாராய்; கூவியும் கொள்ளாயே.–தர்ச நீய ஆகாரமான உன் வடிவை நான் கண்டு அனுபவிக்கும் படி வருகிறிலை
அது உன் தரத்துக்குப் போராது ஆகில் என்னை அங்கே அழைத்துக் கொள்ளுகிறிலை
சீலம் இல்லாச் சிறியே னேலும், –ஆதலால் நான் நன்றான சரிதம் இன்றியே அறிவிலியான ஷூத்ரனாய் இருந்தேனே யாகிலும்
செய்வினையோ பெரிதால்;-நீ ஜகத் ஸ்ருஷ்ட்டி பண்ணுமோபாதி சங்கல்ப மாத்ரத்தால் அன்றியே காயிக பர்யந்தமாக
அனுஷ்டித்த பாபம் அதி மஹத்தாய் இருந்தது இறே
ஓ என்னும் ஆசை -வெறுப்பின் மிகுதியைக் காட்டுகிறது / சீலம் -ஸூசியான சரிதம் –

———————————————

அநந்தரம் -என்னை அநந்யார்ஹம் ஆக்கி அனுபவிப்பித்த உதார குணத்தைச் சொல்லிக்
கூப்பிட்டால் என் கண் காண வந்து உன்னை எனக்குத் தருகிறிலை என்கிறார்

கொள்ள மாளா இன்ப வெள்ளம் கோது இல தந்திடும் என்
வள்ளலேயோ! வையம் கொண்ட வாமனாவோ!’ என்று என்று
நள் இராவும் நன்பகலும் நான் இருந்து,ஓலம் இட்டால்
கள்ள மாயா! உன்னை என்கண் காணவந்து ஈயாயே.–4-7-2-

வையம் கொண்ட வாமனாவோ!’ -அந்நிய அபிமான விஷயையான பூமியை அநன்யார் ஹை யாம்படி அளந்து கொண்ட
அர்த்தித்தவத்தை யுடைய வாமனனே
கொள்ள மாளா இன்ப வெள்ளம் கோது இல தந்திடும் என் வள்ளலேயோ! -அனுபவிக்க அனுபவிக்க எல்லை காண ஒண்ணாத
ஆனந்த சமுத்திரத்தை அனுபவ தசையில் திருப்தி யாதல் அந்நிய ஆகாங்ஷை யாதலாகிற கோது இல்லாத படி
ஆந்தரமாக அபகரிக்கும் என்னுடைய மஹா உதாரனே
என்று என்று-என்று என்று விஷண்ணனாய்ச் சொல்லி
நள் இராவும் நன்பகலும் நான் இருந்து,ஓலம் இட்டால்–மத்திய ராத்ரியிலும் பதார்த்த பிரகாசகமான பகலிலும் உன்னை ஒழியச்
செல்லாமையை யுடைய நான் அந்நிய வியாபார ஷமன் இன்றியே கூப்பிட்டால்
கள்ள மாயா! உன்னை என்கண் காணவந்து ஈயாயே.–கண்ணுக்குத் தோற்றாதே க்ருத்ரிமரைப் போலே நெஞ்சுக்குள்ளே இருக்கிற ஆச்சர்ய பூதனே –
கண்டு அல்லது தரிக்க ஒண்ணாத உன்னை ஆசைப்பட்ட என் கண்கள் காணும்படி வந்து தருகிறிலை -தர வேணும் என்றுமாம் –
இங்கு ஓ என்கிறவைகள் விஷாதத்தைக் காட்டுகின்றன

—————————————————

அநந்தரம் அநந்யார்ஹ விஷயத்தில் அத்யந்த பவ்யனான உன்னை அழைத்துக் கூப்பிட்டால்
பாபத்தைப் பண்ணின நீ கூப்பிடுகிறது என் என்று என் முன்னே வந்து ஒரு வார்த்தை சொல்லுகிறிலை -என்கிறார்

ஈவு இலாத தீ வினைகள் எத்தனை செய்தனன் கொல்?
தாவி வையம் கொண்ட எந்தாய்! தாமோதரா! என்று என்று,
கூவிக் கூவி நெஞ்சு உருகி, கண்பனி சோர நின்றால்,
பாவி நீ என்று ஒன்று சொல்லாய், பாவியேன் காணவந்தே.–4-7-3-

ஈவு இலாத தீ வினைகள் எத்தனை செய்தனன் கொல்?–அனந்த கல்பம் அனுபவியா நின்றாலும் விநாசம் இன்றியே
பரிதாப ஹேது வாக்குப்படி குரூரமான பாபங்களை அஸங்க யாதமாம் எத்தனை அனுஷ்டித்தேனோ –ஈவு -வ்யயம்
அது என் என்னில் –
தாவி வையம் கொண்ட எந்தாய்! -திருவடிகளிலே அளந்து ஜகத்தை அநந்யார்ஹம் ஆக்கிக் கொண்ட என்னுடைய ஸ்வாமியே
தாமோதரா! -அனன்யரானார்க்கு அத்யந்த பவ்யன் என்று தோன்றும்படி யசோதை கட்டின காம்பின் தழும்பை உதரத்திலே யுடையவனே
என்று என்று,
கூவிக் கூவி நெஞ்சு உருகி, கண்பனி சோர நின்றால்,–இடைவிடாதே பலகாலும் அழைத்து நெஞ்சு நீராயுருகி அது கண்ணீராய்ச் சோரும்படி
ஆர்த்தியோடே முழுக்க நின்றால்
பாவி நீ என்று ஒன்று சொல்லாய், பாவியேன் காணவந்தே.–-உன்னைக் காணப் பெறாத பாபத்தை யுடைய நான்
காணும்படி முன்னே வந்து நீ பாபி காண் என்று ஒரு வார்த்தை சொல்லுகிறிலை –
காண வந்து சொல்லப் பெறில் அதுவும் அமையும் என்று கருத்து –

—————————————

அநந்தரம் ப்ரஹ்மாதி தேவதைகளும் காண மாட்டாத பெரியவனை ஸ்ப்ருஹணீயமான வடிவழ கோடே என் முன்னே வந்து
நிற்க வேணும் என்று நிரலஜ்ஜனாய்க் கூப்பிடுகிற இதற்கு என்ன பிரயோஜனம் யுண்டு என்கிறார் –

காண வந்து,என் கண் முகப்பே தாமரைக் கண் பிறழ,
ஆணிச் செம்பொன் மேனி எந்தாய்! நின்று அருளாய் என்று என்று,
நாணம் இல்லாச் சிறு தகையேன் நான் இங்கு அலற்றுவது என்
பேணி வானோர் காண மாட்டாப் பீடுடை அப்பனையே?–4-7-4-

பேணி வானோர் காண மாட்டாப் பீடுடை அப்பனையே?–ப்ரஹ்மாதிகளான தேவர்கள் தங்கள் ஞான ப்ரேம அனுரூபமாக ஆதரித்து
தாங்கள் காண்கைக்கும் சக்தர் இன்றியே ஒழியும்படி பெருமையை யுடையனான ஸ்வாமியை
ஆணிச் செம்பொன் மேனி எந்தாய்!-ஓட்டற்ற ஆணிச் செம்பொன் போலே ஸ்ப்ருஹணீயமான வடிவை யுடைய என் நாயகனே
தாமரைக் கண் பிறழ,-தாமரை போன்ற திருக் கண்களானவை விளங்கும் படி என்னைப் பார்த்துக் கொண்டு -பிறழ்தல் -விளங்குதல் –
காண வந்து,என் கண் முகப்பே –ஆரம்பமே தொடங்கி நான் காணும்படியாக வந்து என் கண் முகப்பே
நின்று அருளாய் என்று என்று,-நின்று அருள வேணும் என்று பலகாலும் சொல்லி
நாணம் இல்லாச் சிறு தகையேன் நான் –நிரலஜ்ஜனாய்க் கொண்டு ஷூத்ர ஸ்வ பாவனான நான் –
இங்கு அலற்றுவது என்- பகவத் விஷயத்தை அகற்றும் தேசத்திலே இருந்து அலற்றுவதற்கு என்ன பிரயோஜனம் யுண்டு –

————————————————

அநந்தரம் தேவர்களுக்கும் துர்லபனாய் இருக்கச் செய்தேயும் ஆஸ்ரிதரானவர்களுக்கு அரும் தொழில் செய்தும்
அபேக்ஷிதம் கொடுத்தவன் என்று நினைத்து காண்கைக்கு மிகவும் த்வரியா நின்றேன் என்கிறார்

அப்பனே!அடல் ஆழி யானே! ஆழ் கடலைக் கடைந்த
துப்பனே!‘உன் தோள்கள் நான்கும் கண்டிடக் கூடுங்கொல்?’என்று
எப்பொழுதும் கண்ணநீர் கொண்டு, ஆவி துவர்ந்து துவர்ந்து,
இப்பொழுதே வந்திடாய் என்று ஏழையேன் நோக்குவனே.–4-7-5-

அப்பனே!–ஆஸ்ரித விஷயத்தில் சத்தையே தொடங்கி அபகரிக்கும் ஸ்வ பாவனை
அடல் ஆழி யானே! -அவர்களுக்கு விரோதியை நிராசைக்கும் ஸ்வ பாவத்தை யுடைய திருவாழியை யுடையவனே
ஆழ் கடலைக் கடைந்த துப்பனே!‘–அகாதமான கடலை கடைந்து அவர்களுக்கு அபேக்ஷிதம் கொடுக்கும் பெரு மிடுக்கனே
உன் தோள்கள் நான்கும் கண்டிடக் கூடுங்கொல்?’என்று–அக்காலத்தில் அவர்களுக்கு அனுபாவ்யமான உன் தோள்கள் நாலையும்
கண்டதாய் விடக் கூடுமோ -என்று நினைத்து
எப்பொழுதும் கண்ணநீர் கொண்டு, ஆவி துவர்ந்து துவர்ந்து,–சர்வ காலமும் கண்ணும் கண்ண நீருமாய் பிராணனாது
உலர்த்தி மேல் உலர்த்தியாக சோஷித்து
இப்பொழுதே வந்திடாய் என்று ஏழையேன் நோக்குவனே.–சத்தை அழிவதற்கு முன்னே இந்த ஷணத்திலே வர வேணும் என்று த்வரித்து
அபேக்ஷித்து சபலனான நான் இவ்வஸ்தையில் வரக் கூடும் என்று நினைத்து சம்பாவனையுள்ள பிரதேசத்தைப் பாரா நின்றேன் –

————————————————

அநந்தரம் என் பக்கலிலே ஸர்வதா சந்நிஹிதனாயக் கொண்டு என்னுள்ளே நிற்கும்படி அறிந்து இருக்க
கண்ணாலே காண வேணும் என்று ஆசைப்படுகிறது என் அறிவு கேடு இறே என்கிறார்

நோக்கி நோக்கி, உன்னைக் காண்பான், யான் எனது ஆவியுள்ளே
நாக்கு நீள்வன், ஞானம் இல்லை; நாள்தோறும் என்னுடைய
ஆக்கை யுள்ளும் ஆவி யுள்ளும் அல்ல புறத்தினுள்ளும்
நீக்கம் இன்றி, எங்கும் நின்றாய் நின்னை அறிந்து அறிந்தே.–4-7-6-

நாள்தோறும் என்னுடைய–ஒரு நாள் ஒழியாமல் என்னுடைய
ஆக்கை யுள்ளும் ஆவி யுள்ளும் -சரீரத்துக்குள்ளான ஹ்ருதயத்திலும்-அதுக்கு அபிமானியான ஆத்ம ஸ்வரூபத்தினுள்ளும்
அல்ல புறத்தினுள்ளும்– அதுக்கு கரணங்களாய் இவை இரண்டும் இன்றியே ஸ்வரூப பஹிர்ப்பூதமான இந்திரியாதிகளிலும்
நீக்கம் இன்றி, எங்கும் நின்றாய் நின்னை அறிந்து அறிந்தே.–ஒன்றையும் விடாதே எல்லா ஸ்தலத்திலும் அந்தராத்மாவாய் நின்றவனே
இப்படி சதா ஸந்நிஹிதனான உன்னை எப்போதும் அறிந்து வைத்து
நோக்கி நோக்கி, உன்னைக் காண்பான், யான் –போக்யமான வடிவையுடைய உன்னைக் கண்ணாலே காண்கைக்காக
பலகாலும் பார்த்து சபலனான நான்
எனது ஆவியுள்ளே-நாக்கு நீள்வன், ; –என்னுடைய நெஞ்சுக்குள்ளே ஆசைப்படா நின்றேன்
நாக்கு நீலுகையாவது -ஆசைப்படுகைக்கு ஸூ சகம்
ஞானம் இல்லை-அந்தராத்மாவானவன் அதீந்த்ரியன் என்கிற அறிவு இல்லாமையால் –

——————————————–

அநந்தரம் என் நெஞ்சுக்குள்ளே நிற்கச் செய்தே -பிரகாசிப்பித்த உன் வடிவு அழகை அனுசந்தித்து
சாம்சாரிகமான அறிவு கேடு தீர்ந்தேன் இத்தனை –
அந்த போக்யமான வடிவைக் கண்ணாலே காண வேணும் என்று அன்றோ இப்போது ஆசைப்படுகிறது -என்கிறார்

அறிந்து அறிந்து, தேறித் தேறி,யான் எனது ஆவியுள்ளே
நிறைந்த ஞான மூர்த்தி யாயை நின்மலமாக வைத்து,
பிறந்தும் செத்தும் நின்று இடறும் பேதைமை தீர்ந்தொழிந்தேன் ;
நறுந்து ழாயின் கண்ணி அம்மா! நான் உனைக் கண்டு கொண்டே.–4-7-7-

நறுந்து ழாயின் கண்ணி அம்மா! –பரிமள பிரசுரமான திருத்த துழாயை யுடைத்தான திருமாலையையுடைய சர்வாதிகனே
நான் உனைக் கண்டு கொண்டே.-உன் போக்யத்தையிலே சபலனான நான் நிரதிசய போக்யனாய் ப்ராப்தனான உன்னை –
நீ பிரகாசிப்பிக்க என் நெஞ்சால் அபரோக்ஷித்துக் கண்டு கொண்டு
அறிந்து அறிந்து, -இப்படித்தந்த மயர்வற மதி நலத்தாலே உன்னுடைய ப்ராப்ய பாவத்தையும் பிறப்பாக பாவத்தையும் அறிந்து அறிந்து
தேறித் தேறி,–தத் தத் விஷயமான வ்யவசாய பர்யந்தமான தெளிவுகளை யுடையேனாய்
யான் எனது ஆவியுள்ளே–இப்படி லப்த ஞான விவசாயனான நான் என் பிராணாஸ்ரயமான நெஞ்சுக்குள்ளே
நிறைந்த ஞான மூர்த்தி யாயை நின்மலமாக வைத்து,–பரிபூர்ண ஞான ஸ்வரூபமான உன்னை சம்சய விபர்யயமாகிற
மலம் அறும்படி ப்ரதிஷ்டித்தமாக வைத்து
பிறந்தும் செத்தும் நின்று இடறும் ;–பிறப்பது சாவதாய் நின்று அலமருகிற -நின்று அலறும் -பாட பேதம் -அலற்றும் -என்றுமாம் –
பேதைமை தீர்ந்தொழிந்தேன் -அறிவுகெடு தீர்ந்து விட்டேன் இத்தனை –
திரு மார்வும் திரு மாலையுமான வடிவு அழகைக் கண்ணிட்டுக் காணப் பெற்றிலேன் -என்று வாக்ய சேஷம் –

————————————-

அநந்தரம் யுக்தமான போக்யதையில் அபி நிவேசத்தாலே கண்டு அனுபவித்து அடிமை செய்ய ஆசைப்படுகிறார்

கண்டு கொண்டு, என் கைகள் ஆர, நின் திருப்பாதங்கள் மேல்
எண் திசையும் உள்ள பூக்கொண்டு ஏத்தி, உகந்துகந்து,
தொண்டரோங்கள் பாடி ஆட, சூழ் கடல் ஞாலத்துள்ளே
வண் துழாயின் கண்ணி வேந்தே! வந்திட கில்லாயே.–4-7-8-

கண்டு கொண்டு-நான் உன்னைக் கண்டு கொண்டு என்கிற நெஞ்சில் காட்சி அளவன்றியே கண்ணாலே பரிபூர்ணமாகக் கண்டு அனுபவித்து
என் கைகள் ஆர–தாயவனே என்று தடவும் என் கைகள் பூர்ண மநோ ரதமாம்படி
நின் திருப்பாதங்கள் மேல்-ப்ராப்தனான உன்னுடைய திருவடிகளின் மேலே ஆதார அனுரூபமாக
எண் திசையும் உள்ள பூக்கொண்டு ஏத்தி, –சகல திக்குகளிலும் உண்டான புஷ் பங்களை சம்பாதித்து ஸ்தோத்ர பூர்வமாகப் பரிமாறி
உகந்துகந்து,-தத்தத் ப்ரவ்ருத்திகள் தோறும் ப்ரீதி பரவசராய்
தொண்டரோங்கள் பாடி ஆட, சூழ் -உன் பக்கலிலே அத்யந்த அபி நிவேச ரூப பக்தியையுடைய நாங்கள்
ப்ரீதிக்குப் போக்குவீடாகப் பாடுவது ஆடுவதாம்படி
கடல் ஞாலத்துள்ளே-கடல் சூழ்ந்த பூமியான சம்சாரத்துக்குள்ளே
வண் துழாயின் கண்ணி வேந்தே! வந்திட கில்லாயே.–முன்பு எனக்கு நெஞ்சில் பிரகாசிப்பித்த விலக்ஷணமான
திருத் துழாய் மாலையையுடைய நாயகனே வந்திடுகிறிலை –

————————————————

அநந்தரம் அனுபாவ்யமான திருவாழியையுடைய என் நாயனை அகிஞ்சனனாய் வைத்து ஆசைப்பட்ட நான் எங்கே காண்பேன் -என்கிறார் –

இடகிலேன் ஒன்று; அட்டகில்லேன்; ஐம்புலன் வெல்லகிலேன்;
கடவனாகிக் காலந்தோறும் பூப்பறித்து ஏத்தகிலேன்;
மடவல் நெஞ்சம் காதல் கூர, வல்வினையேன் அயர்ப்பாய்த்
தடவுகின்றேன்; எங்குக் காண்பன் சக்கரத்து அண்ணலையே?–4-7-9-

இடகிலேன் ஒன்று; அட்டகில்லேன்; –பசியும் தாகமும் யுடையார்க்கு ஒரு பிடி சோற்றை இடுதல் ஒரு மிடறு
தண்ணீர் வார்த்தல் செய்ய மாட்டுகிறிலேன்
இப்படி தான ரூபமான கர்ம யோகம் இல்லாமையால் ஞான யோகத்துக்கு உறுப்பாக
ஐம்புலன் வெல்லகிலேன்;-இந்திரியங்கள் ஐந்தையும் விஷயங்களில் போகாமல் நியமிக்க மாட்டு கிறிலேன்
கடவனாகிக் காலந்தோறும் பூப்பறித்து ஏத்தகிலேன்;-அது அடியாக பக்தி யோக சரீரத்தில் அந்வயிக்கும் படி நியதனாய்க் கொண்டு
ஆராதன அநு ரூபமான காலம் தோறும் புஷபங்களைச் சம்பாதித்து ஆராதித்து ஸ்துதிக்க மாட்டு கிறிலேன்
இப்படி அகிஞ்சனனாய் இருக்கச் செய்தே
மடவல் நெஞ்சம் காதல் கூர,-பற்றின விஷயத்தில் ப்ரவணமாய் ஒருவராலும் விடுவிக்க ஒண்ணாத நெஞ்சானது அபி நிவேசம் விஞ்சி வர
வல்வினையேன் -தத் அநு ரூபமான அனுபவத்தைப் பண்ணப் பெறாத பிரபல பாபத்தை யுடைய நான்
அயர்ப்பாய்த்-அறிவு கேட்டையே யுடையனாய்க் கொண்டு
தடவுகின்றேன்; எங்குக் காண்பன் சக்கரத்து அண்ணலையே?–போக்யமான திருவாழியை யுடைய நாதனை
காணலாம் என்று தேடா நின்றேன் -எங்கே காணக் கடவேன்-

—————————–

அநந்தரம் வேத வேத்யனானவனைக் கையும் திருவாழியுமாகக் காண ஆசைப்பட்டுக் கிடையாது ஒழிந்தால்
மறந்து பிழைக்க ஒண்ணாத படி மானஸ ஞானத்துக்கு விஷயமாய்ப் பிரகாசிக்க வேணுமோ -என்கிறார்

சக்கரத்து அண்ணலே! என்று தாழ்ந்து, கண்ணீர் ததும்ப,
பக்கம் நோக்கி நின்று, அலந்தேன்; பாவியேன் காண்கின்றிலேன்;
மிக்க ஞான மூர்த்தியாய வேத விளக்கினை என்
தக்க ஞானக் கண்களாலே கண்டு தழுவுவனே.–4-7-10-

சக்கரத்து அண்ணலே! என்று தாழ்ந்து,-திருக்-கையும் திருவாழியுமான வடிவைக் காட்டி அடிமை கொண்ட ஸ்வாமியே என்று சொல்லி
அவனை அநுபவிக்கப் பெறாமையாலே தரைப்பட்டு விழுந்து
கண்ணீர் ததும்ப,-கண்கள் நீர் மிகைக்கும்படி
பக்கம் நோக்கி நின்று, அலந்தேன்; -சுற்றும் பார்த்து நின்று கிலேசித்தேன்
பாவியேன் காண்கின்றிலேன்;–காண்கைக்கு பிரதிபந்தகமான பாபத்தைப் பண்ணின நான் காணப் பெறுகிறிலேன் –
இவ்வளவில் மறந்து விட ஒண்ணாத படி
மிக்க ஞான மூர்த்தியாய வேத விளக்கினை -அபரிச்சின்ன ஞான ஸ்வரூபனான வேதமாகிய தீபத்தாலே காணப்படுமவனை
என் தக்க ஞானக் கண்களாலே கண்டு தழுவுவனே.–கண்ணிட்டுக் காண ஆசைப்பட்டு கிலேசிக்கிற எனக்கு தகுதியான
ஞானம் ஆகிற கண்ணாலே கண்டு ஸம்ஸ்லேஷியா நிற்பன்
காணப் பெறாமையாலே ப்ரேமம் துக்க ஹேது வானவோபாதி ஆந்தர ப்ரகாசத்தாலே ஞானமும் துக்க ஹேது வாயிற்று என்று கருத்து –

—————————————–

அநந்தரம் -இத்திருவாய் மொழியை அனுசந்தித்து ப்ரேம பரவசராமவர்கள் பரமபதத்திலே
ஏறப் பெறுவர்கள் என்று பலத்தை அருளிச் செய்கிறார் –

தழுவி நின்ற காதல் தன்னால் தாமரைக் கண்ணன்றனைக்
குழுவு மாடம் தென் குருகூர் மாறன் சடகோபன் சொல்
வழு விலாத ஒண் தமிழ்கள் ஆயிரத்துள் இப்பத்தும்
தழுவப் பாடி ஆட வல்லார் வைகுந்தம் ஏறுவரே.–4-7-11-

தழுவி நின்ற காதல் தன்னால் ஸ்வரூபத்தோடு அவிநா பூதமாய் -ஸ்திரமான பகவத் அநு பவ அபி நிவேசத்தாலே
தாமரைக் கண்ணன்றனைக்—அவ்வபி நிவேசத்துக்கு நிதானமாய் நிரதிசய போக்யமான தாமரை போன்ற திருக் கண்களை யுடையவனைப் பற்ற
குழுவு மாடம் தென் குருகூர் மாறன் சடகோபன் சொல்–திரண்ட மாதங்களை யுடைத்தான திரு நகரிக்கு நிர்வாஹகரான
குடிப்பிறப்பை யுடைய ஆழ்வாருடையதாய்
வழு விலாத ஒண் தமிழ்கள் ஆயிரத்துள் இப்பத்தும்–பகவத் குணங்களில் ஒன்றும் வழுவாத படியான போதகத்வ வைலக்ஷண்யத்தை யுடைத்தாய்
சர்வாதிகாரமான தராமிட ரூபமான ஆயிரம் திருவாய் மொழியில் இப்பத்தையும்
தழுவப் பாடி ஆட வல்லார் வைகுந்தம் ஏறுவரே.–பாவ விருத்தியோடே நெஞ்சு பொருந்தும்படி பாடி ப்ரேம பாரவசயத்தாலே
விக்ருதராய் ஆட வல்லவர்கள் அங்குசித அனுபவ ஸ்தலமான பரம பதத்தில் ஏறப் பெறுவர்கள்
இது ஆறு சீர் ஆசிரிய விருத்தம் –

————————————————

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

பரம காருணிகரான திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் அருளிச் செய்த ஆறாயிரப்படி –4-7–

March 21, 2018

பரம புருஷ விஸ்லேஷ ஜெனித நிரவதிக வியசனத்தாலே மோஹ தசா பன்னரான ஆழ்வார் -அம்ருத கல்பமான குததீய
திவ்ய நாமங்களினுடைய ஸ்ரவணத்தாலே லப்த சம்ஞ்ஞராய் அந்த விஸ்லேஷ வ்யாஸனம் அஸஹமாநராய் –
காண வாராய் என்று எம்பெருமானைக் கூப்பிட்டு அழைக்கிறார் –

—————————————-

சீலம் இல்லாச் சிறியே னேலும், செய்வினையோ பெரிதால்;
ஞாலம் உண்டாய்! ஞான மூர்த்தி! நாராயணா! என்று என்று
காலந் தோறும் யான் இருந்து, கைதலை பூசலிட்டால்,
கோல மேனி காண வாராய்; கூவியும் கொள்ளாயே.–4-7-1-

ஆர்த்தருடைய ஆர்த்தியை போக்காதாய் அல்லை-ஆர்த்தியை அறியாதாய் அல்லை
ஆர்த்தியைப் போக்க மாட்டாதாய் அல்லை –
என்று என்று காலம் தோறும் நான் இருந்து உன்னைத் தொழுது இரந்தால் கோல மேனி காண வருகிறிலை-
உன் பாடே என்னைக் கூவியும் கொள்ளுகிறிலை
இப்படி உன் கிருபைக்கு விஷயம் இல்லாதபடி என்னை அகற்றின இந்த மஹா பாவத்துக்கு எல்லாம் கீடாதிகளிலும்
அதி ஷூத் ரனான நான் ஆஸ்ரயமான படி எங்கனேயோ -என்கிறார்

————————————————-

கொள்ள மாளா இன்ப வெள்ளம் கோது இல தந்திடும் என்
வள்ளலேயோ! வையம் கொண்ட வாமனாவோ!’ என்று என்று
நள் இ ராவும் நன்பகலும் நான் இருந்து,ஓலம் இட்டால்
கள்ள மாயா! உன்னை என்கண் காணவந்து ஈயாயே.–4-7-2-

இதர விஷய வைராக்ய பூர்வகமாக சகல இதர வைத்ருஷ்ண்யாவஹமான த்வத் குண அனுபவ ஜெனித நிரவதிக ஆனந்த
மஹவ்கத்தை எனக்குத் தந்து அருளின என்னுடைய பரம உதாரனே -உன்னுடைய தாத்ருத்வ லக்ஷண ஸ்வரூபத்தை
அந்யதாகரித்துக் கொண்டும் ஆஸ்ரிதருடைய அபேக்ஷிதத்தைச் செய்து அருளா நிற்கும் ஆஸ்ரித வத்சலனேயோ
என்று என்று த்வத் ஸம்ஸ்லேஷத்தாலே போக்கக் கடவ அழகிய காலம் எல்லாம் நான் இருந்து ஓலம் இட்டால் என் கண்களுக்கு
உன்னைக் காட்டாது ஒழிகிறவனே-ஈண்டென வந்து என் கண்களுக்கு உன்னைக் காட்டித் தந்து அருளாய் -என்கிறார் –

———————————————

ஈவு இலாத தீ வினைகள் எத்தனை செய்தனன் கொல்?
தாவி வையம் கொண்ட எந்தாய்! தாமோதரா! என்று என்று,
கூவிக் கூவி நெஞ்சு உருகி, கண்பனி சோர நின்றால்,
பாவி நீ என்று ஒன்று சொல்லாய், பாவியேன் காணவந்தே.–4-7-3-

மனுஷ்யாதி ரூபேண அபர்யந்த திவ்ய அவதாரங்களைப் பண்ணி ஆஸ்ரித பரித்ராணம் பண்ணுமவனே -என்று என்று கூவிக் கூவி
நெஞ்சுருகிக் கண் பானி சோரா நின்றால் உன்னைக் காண்கைக்கு பாக்யம் பன்னிற்றிலேன் ஆகில் -நான் நிராசனாய் இருக்கும் படியாக
என் கண் எதிரே வந்து நீ என்னைக் காண்கைக்கு பாக்யம் பண்ணிற்று இலை காண் என்று சொல்லாய் பிரானே என்று சொல்லி
பின்னையும் எம்பெருமான் ஒன்றும் சொல்லாமையாலே -இப்படி எம்பெருமான் என்னை உபேக்ஷிக்கைக்கு ஓர் ஒன்றே
கால தத்வம் எல்லாம் அனுபவித்தாலும் மாளாத பாபங்கள் எத்தனை யாயிரம் செய்தேனோ -என்கிறார் –

—————————————-

காண வந்து,என் கண் முகப்பே தாமரைக் கண் பிறழ,
ஆணிச் செம்பொன் மேனி எந்தாய்! நின்று அருளாய் என்று என்று,
நாணம் இல்லாச் சிறு தகையேன் நான் இங்கு அலற்றுவது என்
பேணி வானோர் காண மாட்டாப் பீடுடை அப்பனையே?–4-7-4-

ப்ரஹ்மாதிகளும் கூட ஆசைப்பட்டுக் காண மாட்டாது இருக்கிற பீடுடை அப்பனை-ஆணிச் செம்பொன் மேனி எந்தாய்! –
காண வந்து,என் கண் முகப்பே தாமரைக் கண் பிறழ,
நின்று அருளாய் என்று என்று,
அதி ஷூத்ரனான நான் இங்கே கிடந்தது அழற்றுகிறது என் -என்ன நிரலஜ்ஜனோ -என்கிறார்

——————————-

அப்பனே!அடல் ஆழி யானே! ஆழ் கடலைக் கடைந்த
துப்பனே!‘உன் தோள்கள் நான்கும் கண்டிடக் கூடுங்கொல்?’என்று
எப்பொழுதும் கண்ணநீர் கொண்டு, ஆவி துவர்ந்து துவர்ந்து,
இப்பொழுதே வந்திடாய் என்று ஏழையேன் நோக்குவனே.–4-7-5-

இப்படி ப்ரஹ்மாதிகளுக்கும் கூட துர்த்தரசனாய் இருக்கச் செய்தே உன்னையே அப்பனே -ஆஸ்ரித விரோதி நிரசன அர்த்தமாக
திருவாழியை யுடையவனே -ஆஸ்ரித சமீஹித நிவர்த்தன சீலனே உன் தோள்கள் நான்கும் கண்டிடக் கூடுங்கொல்?’என்று
எப்பொழுதும் கண்ணநீர் கொண்டு, ஆவி துவர்ந்து துவர்ந்து,
இப்பொழுதே வந்திடாய் என்று அபேக்ஷித்து உன்வரவு பார்த்து இருப்பன்-என்ன சபலனோ என்கிறார்

————————————————-

நோக்கி நோக்கி, உன்னைக் காண்பான், யான் எனது ஆவியுள்ளே
நாக்கு நீள்வன், ஞானம் இல்லை; நாள்தோறும் என்னுடைய
ஆக்கை யுள்ளும் ஆவி யுள்ளும் அல்ல புறத்தினுள்ளும்
நீக்கம் இன்றி, எங்கும் நின்றாய் நின்னை அறிந்து அறிந்தே.–4-7-6-

என்னுடைய ஆக்கையுள்ளும் ஆவியுள்ளும் அல்ல புறத்தினுள்ளும் நீக்கமின்றி எங்கும் ஸந்நிஹிதனாய் நின்று வைத்து
உன்னை எனக்குக் காட்டாது ஒழிகிறது உன்னைக் காட்ட நிலையாமை என்னும் இடம் அறிந்து வைத்து பின்னையும்
நோக்கி நோக்கி உன்னைக் காண்பான் நான் என்னுள்ளே ஆசைப்படா நிற்பான் -என்ன அஞ்ஞனோ என்கிறார் –

——————————————-

அறிந்து அறிந்து, தேறித் தேறி,யான் எனது ஆவியுள்ளே
நிறைந்த ஞான மூர்த்தி யாயை நின்மலமாக வைத்து,
பிறந்தும் செத்தும் நின்று இடறும் பேதைமை தீர்ந்தொழிந்தேன் ;
நறுந்து ழாயின் கண்ணி அம்மா! நான் உனைக் கண்டு கொண்டே.–4-7-7-

ஜென்ம ஜரா மரணாதி சம்சார துக்கம் அபீபவிக்கிறது என்னும் பயத்தால் கூப்பிடுகிறீரோ –
ஏன் தான் இப்படி ஆர்த்தராய்க் கிடந்தது நீர் கூப்பிடுகிறது என்னில் –
ஞான சக்தி பல ஐஸ்வர்யாதி குணங்களாலும் ஸுந்தர்ய ஸுகந்த்ய ஸுகுமார்யாதி கல்யாண குணங்களாலும் பரிபூர்ணனான
உன் திறத்தில் உள்ள விசத விசததர விசததம ப்ரத்யக்ஷ தாபன்ன நிரதிசய சக்தி ரூப ஞானத்தால்
என்னுடைய அந்த சாம்சாரி துக்கம் எல்லாம் நிரஸ்தம் ஆயிற்று இறே -அதுக்கன்று நான் இப்போது படுகிறது என்கிறார் –

—————————————–

கண்டு கொண்டு, என் கைகள் ஆர, நின் திருப்பாதங்கள் மேல்
எண் திசையும் உள்ள பூக்கொண்டு ஏத்தி, உகந்துகந்து,
தொண்டரோங்கள் பாடி ஆட, சூழ் கடல் ஞாலத்துள்ளே
வண் துழாயின் கண்ணி வேந்தே! வந்திட கில்லாயே.–4-7-8-

உம்முடைய சாம்சாரிக துக்கம் எல்லாம் போயிற்றாகில் மற்று எதுக்காகக் கூப்பிடுகிறது -என்னில்
உன்னை என் கண்களால் கண்டு கொண்டு என் கைகளார நின் திருப் பாதங்கள் மேல் எண் திசையுமுள்ள பூக்கொண்டு ஏத்தி
உகந்து உகந்து ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களோடே கூட நின்று பாடியாத வேணும் என்று ஆசைப்பட்டு இ றே கூப்பிடுகிறது
வண் துழாயின் கண்ணி வேந்தே! -நான் இப்படி பாடா நிற்கச் செய்தே வந்து அருளுகிறிலை என்று எம்பெருமானை இன்னாதாகிறார்

—————————————————-

இடகிலேன் ஒன்று; அட்டகில்லேன்; ஐம்புலன் வெல்லகிலேன்;
கடவனாகிக் காலந்தோறும் பூப்பறித்து ஏத்தகிலேன்;
மடவல் நெஞ்சம் காதல் கூர, வல்வினையேன் அயர்ப்பாய்த்
தடவுகின்றேன்; எங்குக் காண்பன் சக்கரத்து அண்ணலையே?–4-7-9-

எம்பெருமானைக் காண்கைக்கு உபாயத்வேன பரிக்லுப்தமான கர்ம யோக ஞான யோக பக்தி யோகங்கள் ஒன்றும்
எனக்கு இன்றியிலே இருக்கச் செய்தே பகவத் குணங்களில் விழும் ஸ்வ பாவமாய் விழுந்தால் எம்பெருமான் தன்னாலும்
எடுக்க ஒண்ணாத வன்மையை யுடைத்தாய் இருந்த என் நெஞ்சம் காதல் கூர அதினாலே அறிவு அழிந்து தடவா நின்றேன் –
எங்கனே காணும்படி -என்கிறார்

——————————

சக்கரத்து அண்ணலே! என்று தாழ்ந்து, கண்ணீர் ததும்ப,
பக்கம் நோக்கி நின்று, அலந்தேன்; பாவியேன் காண்கின்றிலேன்;
மிக்க ஞான மூர்த்தியாய வேத விளக்கினை என்
தக்க ஞானக் கண்களாலே கண்டு தழுவுவனே.–4-7-10-

சக்கரத்து அண்ணலே என்று தாழ்ந்து கண்ணீர் ததும்பப் பக்கம் நோக்கி நின்று சாலத் தளர்ந்தேன் –
பாவியேன் காணப் பெறுகிறிலேன் –
சர்வஞ்ஞனாய் சகல வேத வேத்யனாய் இருந்த எம்பெருமானை எனக்குத் தக்க சில ஞானக் கண்களாலே கண்டு தழுவுவன் –
நான் எங்கனே தரிக்கும் படி -என்கிறார்-

———————————–

தழுவி நின்ற காதல் தன்னால் தாமரைக் கண்ணன்றனைக்
குழுவு மாடம் தென் குருகூர் மாறன் சடகோபன் சொல்
வழு விலாத ஒண் தமிழ்கள் ஆயிரத்துள் இப்பத்தும்
தழுவப் பாடி ஆட வல்லார் வைகுந்தம் ஏறுவரே.–4-7-11-

முடிவேன் என்றாலும் முடிய ஒட்டாது இருந்த காதலால் சொன்ன இத்திருவாய்மொழியை இந்த பாவ யுக்தமாக
பாடி ஆட வல்லார் வைகுந்தம் ஏறுவர் என்கிறார் –

———————————————–

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரியவாச்சான் பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வடக்கு திருவீதி பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம்பிள்ளை திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ நம் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ திருக் குருகைப் பிரான் பிள்ளான் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-