ஸ்ரீ முண்டக உபநிஷத் —

கெடும் இடராய எல்லாம் கேசவா -ப்ரஹ்மம் தன்னையே கொடுத்து -அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி அருளுகிறார் -விருந்தே மருந்து -ப்ராப்யம் -பிராப்பகம் -ஐக்யம்
ஆரண்யம் –ப்ரஹ்ம விசாரம் தனியாக காட்டில் -கருத்து ஒருமித்து -ஸூஷ்மம் -அறிய —
பிரதான உபநிஷத் -பத்து -1-ஈஸா-/2- கேனோ -முதல் சொல்லை கொண்டே இவை இரண்டும் /3- கட -காடக பிரஸ்னம் கடர் ரிஷி /4-ப்ரஸ்ன ஆறு கேள்விகள் /
5-முண்டக –6-மாண்டூக -சாகைகள் அதர்வணத்தில் இவற்றின் பெயரால் -இவை இரண்டும் -/
7-தைத்ரியம் -பிரசித்தம் சிஷா வல்லி-இத்யாதி திருமஞ்சனத்துக்கு -இதில் இருந்தே /-தத்ரி பறவை கொத்தி சாப்பிட போனதால் இந்த பெயர்
வைசம்பாயனர் -ஆச்சார்யர் –சிஷ்யர்களை கொண்டு வேத பாராயணம் செய்து -பிராயச்சித்தம் –
யாஜ்ஜ வர்க்யர் -செருக்குடன் பேச -வெளியே போக சொல்லி -கற்ற வேதத்தை உமிழ்ந்து போக சொல்ல
-தித்ர பஷி ரூபத்தால் மற்ற சிஷ்யர்கள்-வேதம்- காத்து
8-ஐதரேயம் -ஐதரா பெண் -மஹீ தாசன் -பூமி பிரார்த்தித்து ஐதரிய மஹீ தாசன் பிள்ளை -அறிந்து ஓதப்பட்டது
9-சாந்தோக்யம் -சந்தோ சாமம் உத்கீதம் –சாமத்தை ஓதுபவர்களால் ஓதப்பட்டது
10-ப்ருஹதாரண்யகம் -ஆரண்யம் -காட்டில் உருவானதால் பெரியதாக இருப்பதால் இந்த பெயர்

ஸ்ரீ ப்ரஹ்ம ஸூத் ரத்தத்தில் மேற்கோள் முண்டக உபநிஷத்தில் இருந்து காட்டி அருளுகிறார்
மூன்று முண்டகம் –இரண்டு கண்டங்கள் ஒவ் ஒன்றிலும் -/-64-மந்த்ரங்கள் மொத்தம் /
பார அபார வித்யைகள் -முதல் முண்டகம் விஷயம்-அடிப்படை இது தானே / இத்தை அறிந்த பின்பு ப்ரஹ்ம ஸ்வரூபம் அடுத்து /
அறிந்த ஜீவாத்மா -பரமாத்மா -சம்பந்தம்-நெருக்கம் -ஆனால் -விரோதிகள் இருக்க -அவற்றைப் போக்கி அவனை -அடையும் வழி-மூன்றாவது கண்டத்தில்
குரு பரம்பரை பூர்வகமாக அறிய வேண்டுமே -அத்துடன் தொடங்கும்
நான்முகன் -அதர்வருக்கு அதர்வண வேதம் இதனாலே பெயர் – -அதர்வ சிகை -அங்கிர் -மூலம் இத்தை -கீழே -பிப்ரலாதர் மூலம் ப்ரஸ்ன உபநிஷத் -பார்த்தோம்
அதர்வர் அங்கிருக்கு -அவர் சத்யவாகருக்கு -அவர் அங்கிரஸுக்கு-அவர் ஸூ நகருக்கு

——————————-

ப்ரஹ்மா தேவாநாஂ ப்ரதமஃ ஸஂபபூவ விஷ்வஸ்ய கர்தா புவநஸ்ய கோப்தா.
ஸ ப்ரஹ்மவித்யாஂ ஸர்வவித்யாப்ரதிஷ்டாமதர்வாய ஜ்யேஷ்டபுத்ராய ப்ராஹ৷৷1.1.1৷৷–

காக்கும் கடவுள் -பர ப்ரஹ்மம் -ஸ்ருஷ்டித்து அருளி -மூத்த புத்ரன் ஸ்ரீ அதர்வ என்பவருக்கு அருளிச் செய்த ப்ரஹ்ம வித்யை –
முதல்வராக நான்முகன்தானே -ப்ரஹ்ம வித்யை உபதேசிக்க -முழு முதல் கடவுள் -பர ப்ரஹ்மம் தானே –
ப்ரஹ்மம் ஒருவரே -நான்முகன் ஒவ் ஒரு அண்டங்களுக்கும் ஒருவர் உண்டே கோடி கோடி உண்டே /
தன்னை உந்தித் தாமரையில் படைத்த பெற ப்ரஹ்மம் பற்றி -ஞாதவ்ய அகிலம் -ப்ரஹ்ம ஞானத்தில் கலக்குமே/
நதிகள் சமுத்திரத்தில் சேருவது போலே ப்ரஹ்மத்தில் சதாப்தி ஆகும் எல்லா ஞானங்களும் -சர்வ வித்யா ப்ரதிஷ்டாயா –
ப்ருஹத்வாத் -தான் மிக பெரிய விபு தானே -ப்ராஹ்மணத்வாத் தன்னை அண்டினவர்களை ப்ரஹ்மம் ஆக்கும் சாம்யா பத்தி

அதர்வணே யாஂ ப்ரவதேத ப்ரஹ்மாதர்வா தாஂ புரோவாசாங்கிரே ப்ரஹ்மவித்யாம்.
ஸ பாரத்வாஜாய ஸத்யவஹாய ப்ராஹ பாரத்வாஜோங்கிரஸே பராவராம்৷৷1.1.2৷৷

இந்த ப்ரஹ்ம வித்யை -ஸ்ரீ -அதர்வா மூலம் -ஸ்ரீ அங்கிர் என்பவர் பெற்று -அவர் மூலம் ஸ்ரீ பரத்வாஜர் குலத்தில் வந்த
ஸ்ரீ சத்யவாகர் பெற்று அவர் மூலம் ஸ்ரீ அங்கிரஸ் பெற்றார் –
பராவரா- பராபர வித்யை

ஷௌநகோ ஹ வை மஹாஷாலோங்கிரஸஂ விதிவதுபஸந்நஃ பப்ரச்ச.
கஸ்மிந்நு பகவோ விஜ்ஞாதே ஸர்வமிதஂ விஜ்ஞாதஂ பவதீதி৷৷1.1.3৷৷

ஸ்ரீ ஸுநகர் –ஸ்ரீ -அங்கிரஸ் இடம் சென்று -எந்த ஒன்றை அறிந்தால் அனைத்தையும் அறிந்ததாகுமோ
அத்தை அடியேனுக்கு அறிவிக்க வேணும் என்றார் –
மஹாஷாலா – பஹு குடும்பி -க்ருஹஸ்தருக்கும் ப்ரஹ்ம வித்யை உண்டே -விதிப்படி கை கூப்பி விநயத்துடன் -ப்ரஸ்ன காலம் பார்த்து கேட்க வேண்டும்
பகவான் என்று ரிஷியைப் பார்த்து -பரா அபரா வித்யை தெரிந்தவர் ஆதலால் -அங்கிரஸை இப்படி கூப்பிடுகிறார் –
வியாச வால்மீகி ஸூ க பகவான் போலே /கல்யாண குணங்களால் பூர்ணன் -என்றவாறு –
-வருமானம் தவிர்க்கும் -திருக் கண்ணபுரம் பாசுரம் -அனுக்ரஹிக்க சொத்தை பிடுங்கி -குந்தி கேட்டாள் துக்கமே தர -உன்னையே நினைக்க –

தஸ்மை ஸ ஹோவாச. த்வே வித்யே வேதிதவ்யே இதி ஹ ஸ்ம யத்ப்ரஹ்மவிதோ வதந்தி பரா சைவாபரா ச৷৷1.1.4৷৷

இரண்டு வித ஞானங்கள் உலகில் உண்டே -ப்ரஹ்மா ஞானமும் கர்மம் பற்றிய ஞானங்களும் -என்பர் வேதாந்தம் அறிந்தவர் –
கேள்வி கேட்ட இவரைக் குறித்து சொல்லி -உபநிஷத் புருஷன் வாக்கில் வந்தவை இல்லை -அநாதி -கேட்டதுக்கு பதில் இல்லை -வேத புருஷன் -முன்பே சொன்னான் –
இந்த ரிஷிகள் பேசப் போகிறார்கள் என்று முன்பே -லவ குசர் ஸ்ரீ ராமாயணம் -பெருமாள் தன்னுடை சோதி எழுந்து அருளியத்தையும் சேர்த்தே அருளிச் செய்தது போலே
பரா அபரா வித்யை இரண்டும் கற்க வேண்டும் –
ஒன்றை அறிந்தால் எல்லாம் -அறிந்தது பற்றி கேள்வி -இரண்டில் ஓன்று தள்ளத் தக்கதோ பூர்வ பக்ஷம் ஆரம்பத்திலே –
கண்கள் இரண்டு என்று சொல்வது போலே -அன்றோ இது –
இரண்டையும் கொண்டு ஒரு ப்ரஹ்மத்தை அறிய என்றபடி -பொது கல்வி விசேஷ கல்வி போலே -அதனால் அதற்க்கு பின்பு -அதாதோ ப்ரஹ்ம வித்யை –
அங்கங்கள் உடன் வேத அத்யயனம் பொது கல்வி -அபரா வித்யை -ப்ரஹ்ம சாஷாத்காரம் -பக்தி ரூபா பன்ன ஞானம் பரா வித்யை –
அடைதல் ப்ரஹ்ம பிராப்தி -முன்பு -காண்கை -சாஷாத்காரம் -அதுக்கு முன்பு ப்ரஹ்ம ஞானம் -மூன்றும் உண்டே
அவன் சங்கல்பத்தால் -அனுக்ரஹத்தால் இப்படி க்ரமேண நடாத்தி அருளுவான் -ஜீவாத்மா ஸ்ரீ கௌஸ்துப ஸ்தானம் தானே –
ஆசையுடன் திரு ஆரமதன்றோ -என்று அருகிலே கொள்ளுவான் -நம் ஒவ் ஒருவரையும் –
ப்ரஹ்ம பிராப்தி லஷ்யம் -புருஷார்த்தம் -இதுக்கு முன் நிலைகள் சாஷாத்காரமும் -ஞானமும் -பரா வித்யையும் அபரா வித்யையும் என்றவாறு –
பக்திக்கு மூன்று நிலைகள் -பர பக்தி-பர ஞானம் -பரம பக்தி -ஞானம் த்ரஷ்டும் பிரவேஷ்டும் -ஞானம் தர்சனம் பிராப்தி -என்பர் –
அறிந்து-ஞானம் வந்து அடைய ஆசைப்பட்டு -தர்சன சமானாகார சாஷாத்காரம் -கண் முன்னாலே எப்பொழுதும் -யோகத்தாலே-
பத்தர் பித்தர் பேதையர் பேசின -கம்பர் -பித்து வளர வளர -உதகடாவஸ்தை-அடைதல் -த்யானம் மூலமே -ஒற்றை நினைவுடன் -வியவசாய புத்தி –
சாப்த ஞானம்-வேதம் மூலம் அபரா வித்யை -சாஷாத்கார ஞானம் பரா வித்யை-
மீமாம்சம் -பூஜ்ய விஷய விசாரம் -கர்ம ப்ரஹ்ம விசாரம் –

தத்ராபரா றக்வேதோ யஜுர்வேதஃ ஸமாவேதோதர்வவேதஃ ஷிக்ஷா கல்போ வ்யாகரணஂ
நிரூக்தஂ சந்தோ ஜ்யோதிஷமிதி. அத பரா யயா ததக்ஷரமதிகம்யதே৷৷1.1.5৷৷

ரிக் யஜுர் சாம அதர்வண -நான்கு வேதங்களும் ஆறு அங்கங்களும் -சிஷா கல்பம் வியாகரண நிருக்தம் சந்தஸ் ஜ்யோதிஷம் –
கர்ம பாகம் ப்ரஹ்மா பாகம் இரண்டும் உண்டே –
மந்த்ர பிரயோகம் கான மூன்றும்-நான்கு வேதங்கள் -அங்கங்கள் இதிஹாச புராணம் தர்ம சாஸ்திரம் –இத்யாதி -உப அங்கங்கள் –
அக்ஷரம்- ப்ரஹ்மம் அறிய -ப்ரஹ்ம ஸ்வரூபம் கொஞ்சம் இந்த கண்டத்தில் உண்டே அது மேலே

யத்ததத்ரேஷ்யமக்ராஹ்யமகோத்ரமவர்ணமசக்ஷுஃஷ்ரோத்ரஂ ததபாணிபாதம். நித்யஂ விபுஂ
ஸர்வகதஂ ஸுஸூக்ஷ்மஂ ததவ்யயஂ யத்பூதயோநிஂ பரிபஷ்யந்தி தீராஃ৷৷1.1.6৷৷

ப்ரஹ்ம ஞானம் – -யாதும் ஓர் நிலைமையின் என அறிவரிய எம்பெருமான் -ஒப்பார் மிக்கார் இலையாய மா மாயன் –
ஞான இந்திரியங்கள் சஷூஸ் ஸ்ரோத்ர பாணி பாதம் மூலம் இல்லாமல் சங்கல்ப மாத்திரத்தாலே அனைத்தையும் பண்ணி அருளி
சர்வஞ்ஞன் சர்வசக்தன் சர்வ வியாப்தன் சர்வ அந்தர்யாமி நித்யம் சாஸ்வதம் -த்ரிவித காரணன் –
த்ரிவித பரிச்சேதமும் இல்லை தேச கால வஸ்து -அளவுபடாமல் -வசப்படாதவன் உள் படாதவன் –
அக்ஷரம் -அவ்யயம் -ஸ்வரூபம் ஸ்வ பாவம் மாறாமல் –
ஞான கர்ம இந்த்ரியங்களால் அறிய முடியாதே -பரிமித சக்தி இவற்றுக்கு –
மனன் உணர்வு அவை இலன் பொறி உணர்வு அவை இலன் –
வேதம் ஒன்றே வழி -கல்மஷம் இல்லாத மனசுக்கு சேவை சாதிப்பான் –
அவனுக்கும் கண் காது கிடையாது-அடுத்து மேலே – தெளிவாக சங்கல்பத்தால் அனைத்தும் அறிவான் –
தீரர்கள் தான் அறிகிறார்கள் -பூத யோனி -காரணம் -காரணம் அறிந்தால் கார்ய வஸ்துக்களை அறியலாம் -கேள்விக்கு பதில் -அவனையே அறிய முடியாது —
காரணம் கார்யம் பாவம் மூலம் அனைத்தையும் அறிய முடியும் என்று ஆரம்பத்திலே அருளிச் செய்கிறார் –
அப்பா அம்மா போலே இல்லை -ஒரு பிறவியில் -வேறு விதத்தில் -அவர்களுக்கும் காரணம் உண்டே
இப்பிறவியில்- எனக்கு மட்டும்- தாத்தாவும் உண்டே மூன்றும் உண்டே -இவர்களுக்கு –
சகலருக்கும் சகலவித காரணமும்-அத்புத காரணம்-நிஷ் காரணம் அவன் ஒருவனே
-ஸூஷ்மம் -எதிர்மறை ஸ்தூலம்-புலன்களுக்கு எட்டாமலும் எட்டியும் -இவை இரண்டும் –
ஆத்மாவும் பரமாத்மாவும் ஸூஷ்மம் -/ சரீரம் ஸ்தூலம் -விபு இல்லை-
அணு -விபு எதிர்மறை இவை இரண்டும் வேறே -நுண்ணியது ரொம்ப சின்னது -பிடிக்க முடியும் சக்தி வாய்ந்த microscope /
விபு அப்படி இல்லையே -எங்கும் நீக்கமற நிறைந்து -விபு வாக இருந்தே ஸூஷ்மமாக இருப்பார் பர ப்ரஹ்மம் –
துண்டு நனைத்து புழிந்து ஈரம் கண்ணில் படாமல் துண்டு முழுதும் நீர் நிறைந்து இருப்பது போலே சின்ன உதாரணம்
ஒளி பதார்த்தம் எங்கும் நிறையலாம் த்ரவ்யமாக இருந்து முட்டிக்காதே-எவ்வளவு சேர்ந்தாலும் – அதே போலே ஞானமும் —
அகதி கடநா சாமர்த்தியம் -அந்தர் பஹிஸ்த்ய -அணுவுக்குள்ளும் அணு -நர ஸிம்ஹன் -ஆலிலை கண்ணன் -வையம் ஏழும் உண்டானே –
-பார்க்கப்படுபவர் பார்ப்பவரும் பார்வையும் – கேட்க்கப்படுபவரும் கேட்பவரும் கேள்வியும் ப்ரஹ்மம் தானே -த்ரிவித காரணமும் அவனே –
பஹு பவனா ஸ்ருஷ்ட்டி -பஹுஸ்யாம் ப்ராஜாயேத் –ஏக தேச சரீரத்தை -சங்கல்பத்தால் -ஸ்ருஷ்ட்டி-
ஸ்ருஷ்ட்டி ஸ்திதி சம்ஹாரம் -மேலோட்ட த்ரிவித -காரணங்கள் -உபாதான நிமித்த சஹகாரி காரணம் ஆழ்ந்த காரணங்கள்
ஞானம் சக்தி கொண்டே சங்கல்பத்தால் ஸ்ருஷ்டிக்கிறான் –
நிர்விகாரம் -எப்படி மாறலாம் -அஸ்தி ஜெயமதே –பரிணமதே-இத்யாதி -ஷட்ப்பாவ விகாரங்கள் எவ்வாறு -சதைக ரூப ரூபாய அன்றோ –
பிறப்பிலி -பல் பிறவியாய் பிறப்பான் அன்றோ -அதே போலே இங்கும் -விரோதி பரிகாரங்கள் –
படைப்பதுக்கு மேலே மூன்று த்ருஷ்டாந்தங்கள்-

யதோர்ணநாபிஃ ஸ்ரிஜதே க்ரிஹ்ணதே ச யதா பரிதிவ்யாமோஷதயஃ ஸஂபவந்தி.
யதா ஸதஃ புரூஷாத்கேஷலோமாநி ததாக்ஷராத்ஸஂபவதீஹ விஷ்வம்৷৷1.1.7৷৷

சிலந்தி பூச்சி கூடு கட்டி பின்பு தானே அழிப்பது போலேயும் -பூமியில் மரம் செடி கொடிகள் உண்டாகி அழிந்து போவது போலேயும்
-மனிதன் உடம்பிலும் தலையிலும் ரோமங்கள் வளர்ந்து அழிவது போலேயும் -கேசம் –கழுத்துக்கு மேலே –ரோமம் -லோமம் -கழுத்துக்கு கீழே –
ஸ்ருஷ்டித்து சம்ஹாரம் பண்ணி -அலகிலா விளையாட்டு உடையவன் ப்ரஹ்மம் –
ததா- அக்ஷராத்ஸஂபவதீஹ விஷ்வம்-குறைவற்றவன் -ப்ரஹ்மம் இடம் தான் உலகம் பிறக்கிறது இத்தை போலே –
தத்வம் வேறே -ஆனாலும் விசிஷ்டமாக இருக்கும் -ஆண் மயில் விரித்த தோகை பெண்ணுக்காக -போலே – பட்டர்
தன்னுள்ளே திரைத்து எழும்—அடங்குகின்ற தன்மை போலே -கடல் -அலை -போலே -திரு மழிசை ஆழ்வார் –
கிம் சாதனம் எங்கு இருந்து எந்த பலத்துக்காக -தன்னுடைய மஹிமையை தானே ப்ரதிஷ்டித்தமாக நிலை கொண்டு-
அனைவரும் கர்மம் தொலைத்து மோக்ஷம் பெற்று தன்னை அனுபவிக்க தானே ஸ்ருஷ்ட்டி -சேதன லாபம் ஈஸ்வரனுக்காக தானே –
அவாப்த ஸமஸ்த காமன் -அன்றோ என்னில்-ஆசைப்பட வேண்டியது சேதனன் கர்தவ்யம் -எந்த ஜென்மத்தில் வருவான் என்று அறிவான் –
தெரிந்ததனால் அடைந்ததுக்கு சமம் தானே -தேவகி -10-வருஷம் சொல்லி -சீதை -10-மாசம் -பரதன் -14-வருஷம் போலே
எங்களுக்கும் நாளைச் சொல்லி அருள் -ஆழ்வார் -ஸ்வா தந்தர்யம் சேதனனுக்கு கொடுத்ததை மதித்து காத்து இருக்கிறார் –
யத் ப்ரஹ்ம -சாஸ்திரம் மூலம் அறிய மாட்டான் -திரு நாபி கமலம் காட்டி அருளி -நமக்காக ஸூலபமாக –
சகல மனுஷ நயன விஷயமாக்கிக் கொண்டு அருளுகிறார் –

தபஸா சீயதே ப்ரஹ்ம ததோந்நமபிஜாயதே. அந்நாத்ப்ராணோ மநஃ ஸத்யஂ லோகாஃ கர்மஸு சாமரிதம்৷৷1.1.8৷৷

படிப்படியாக-அன்னம் –பிராணன் –ஹிரண்யகர்பன் -மனஸ் —
பிரகிருதி -மஹான் -அஹங்காரம் -பஞ்ச பூதங்கள் -பந்த தன்மாத்ரங்கள்- ஸ்பர்சம் இத்யாதி பஞ்ச குணங்கள் -மனஸ் –
அண்டம் -ஈரேழ் லோகங்கள் -அண்டங்கள் –
வர்ணாஸ்ரம கர்மங்கள் -பொய் நின்ற ஞானம் -அது அடியாக – பொல்லா ஒழுக்கம் -அது அடியாக — அழுக்கு உடம்பும்
-மாறி மாறி பல் பிறப்பும் பிறந்து -சம்சார ஆர்ணவம் -விழா ப்ரஹ்மா ஞானம் வேண்டுமே –
பிரித்து விளக்குகிறார் -தபஸ் -சங்கல்பத்தால் என்றபடி -ஆத்மா கர்மா ஜன்மா ஆதி இல்லாமல் –கர்மங்களுக்கு அந்தம் உண்டு –
தொலைத்து மோக்ஷம் போக வேண்டுமே –பிரளயம் -நித்ய பிரளயம் -பிறந்து மீண்டும் பிறக்க -ஆத்யந்திக பிரளயம் முக்தி அடைந்து
நைமித்திக பிரளயம் வேறே–பிரமனுக்கு இரவு பொழுதில் மூன்று உலகும் அழியும் – பிராகிருத பிரளயம் -வேறே இரண்டும் உண்டே –
போக- போக உபகரணங்கள் – போக ஸ்தானங்கள் அனைத்தையும் ஸ்ருஷ்டிக்கிறார் –

தபயஃ ஸர்வஜ்ஞஃ ஸர்வவித்யஸ்யஜ்ஞாநமயஂ தபஃ. தஸ்மாதேதத்ப்ரஹ்ம நாம ரூபமந்நஂ ச ஜாயதே৷৷1.1.9৷৷

அந்த பர ப்ரஹ்மம் -சர்வ வியாபியாய் சர்வஞ்ஞனாய் இருந்து பரம காருண்யத்தால்
சர்வ அந்தர்யாமியாய் இருந்து- சத்தை -நாமம் ரூபம் -நிறம் -அன்னம் கொடுத்து அருளுகிறார் –
சர்வஞ்ஞன் -சர்வவித் -அனைத்தையும் அறிந்தவர் -முதலில் வஸ்துக்களை பற்றியும் -அடுத்து அவற்றின் சர்வ பிரகாரங்கள் பற்றியும் –
இன்னது இனையது என்று இரண்டும் உண்டே -என்னது எப்படிப்பட்டது இரண்டும் -இதம் இத்தம்-
ஸ்வரூப நிரூபக தர்மம் -நிரூபித்த ஸ்வரூப விசேஷணங்கள்-இரண்டும் உண்டே – ஸ்வரூப பிரகார ஞானங்கள் எல்லாம் அறிந்தவன் என்றவாறு –
படைக்கும் கருவிகள் -தன்னுடைய குணங்களே -ஞானம் பலம் இத்யாதி ஆறும் –

———————————-

தப -ஆலோசனை -ப்ரஹ்மா நூறு நூறு அவர் வருஷ கணக்கில் தபஸ் -படைத்ததுக்கு நான்கு வேதங்களை ஓதி -ஆத்ம புத்தி பிரகாசம் –
முமுஷு -முதல் சரணாகதன் நான்முகன் தானே -சமஷடி ஸ்ருஷ்ட்டி தானேயும் வியஷ்ட்டி ஸ்ருஷ்ட்டி இவன் மூலம் -சதுர்வித
தேவர் மனுஷ்யர் திர்யக் ஸ்தாவரங்கள் -ஒவ் ஒன்றிலும் பல வகை -பட்டாம்பூச்சியிலே -27-லக்ஷங்கள் உண்டே
பிரம்மன் நிமித்தம் மாத்திரம் -உபாதானம் ப்ரஹ்மம் சரீரம் தானே –
சாதன சப்தகம் –மூலம் பரா வித்யை அடைய வேண்டும் -விவேக விமோக அப்பியாச கிரியா கல்யாண அநவதாயம் அனுத்ருஷ்யம்
விவேகம் -சரீர வாக் சுத்தி நேர்மை புனித தன்மை மனஸ் சுத்தி -/விமோகம் -விஷயாந்தரங்களில் ஆசை இல்லாமல் /
அப்பியாசம் -திரும்ப திரும்ப/இத்யாதி -கேசவாதி சொல்லக் கூடாதே -அப்பியாசம் ஒன்றாலே வைராக்யம் பிறக்கும்
ஒன்றை சரியாக அறிந்து பல தடவை செய்வதே ஜபம் -பலவற்றையும் அறிந்து ஒரு முறை சொல்வதை விட இதுவே ஸ்ரேஷ்டம்
அதிருஷ்ட பலம் -நம் சாஸ்திரம் படி செய்கிறான் என்று மகிழ்ந்து அவன் பிரசாதத்தாலே நாம் பெறுகிறோம் –
கிரியா- பஞ்ச மஹா யஜ்ஜம்- ப்ரஹ்ம யஜ்ஜம் வேதம் சொல்லி / தேவ பித்ரு மனுஷ்ய -அதிதி -/ ஐந்து ஜீவா ராசிகள் /
கல்யாணம் -நல்ல குணங்கள் -சந்துஷ்ட்டி திருப்தி இருப்பதை கொண்டு -/ அஹிம்சா / தயா -உதாரம் -கிருபா / மார்த்தவம் /சத்யம்
-சோகப்படாமலும் ஸந்தோஷம் பட்டு இருக்காமலும்-லௌகிக விஷயங்களில் இல்லாமல்
ப்ரஹ்ம ஆனந்தம் மட்டிலும் ஆழ்ந்து இருப்பதே கர்த்தவ்யம்

ததேதத்ஸத்யஂ மந்த்ரேஷு கர்மாணி கவயோ யாந்யபஷ்யஂஸ்தாநி த்ரேதாயாஂ பஹுதா ஸஂததாநி.
தாந்யாசரத நியதஂ ஸத்யகாமா ஏஷ வஃ பந்தாஃ ஸுகரிதஸ்ய லோகே৷৷1.2.1৷৷

கர்ம பாகம் -பஹு விதம் -அக்னிஹோத்ரம் போன்றவை –பல பலன்களுக்காக –கர்மங்களை செய்து
அதன் பலனை அனுபவித்து சம்சாரத்தில் உழல்கிறோம் –
ததேதத்ஸத்யம் -இதுவே சத்யம் -கர்மங்கள் ஓட்டை ஓடம் -ஒழுகல் ஓடம் -என்றது இவை தானே ப்ரஹ்ம ஞானம் கொடுக்காதே –
விடாமல் விஹித கர்மங்கள் செய்து -அத்திலே வெறுப்பு விளைந்து -தேடும் நிலைக்கு உயர வர்ணாஸ்ரம கர்மங்கள் கண்டிப்பாக வேண்டும்
இவை செய்ய சத்வ குணம் வளர்ந்து -அநாதி கால பிரதிபந்தகங்கள் விலகும் –
கார்ஹபத்யம் ஆஹவனீயம் போற்ற மூன்று அக்னி -பல அங்கங்கள் -விதிக்கின்றதே

யதா லேலாயதே ஹ்யர்சிஃ ஸமித்தே ஹவ்யவாஹநே. ததாஜ்யபாகாவந்தரேணாஹுதீஃ ப்ரதிபாதயேத்৷৷1.2.2৷৷

அக்னிஹோத்ரம் காலையிலும் மாலையும் நித்தியமாக செய்து ஆஹுதி கொடுத்து
அக்னி சோம பகவானுக்கு அந்தர்யாமியாய் உள்ள ப்ரஹ்மத்துக்கு சமர்ப்பிக்கிறோம் –
சப்த ஜிஹ்வா -ஏழு நாக்குக்கள் அக்னிக்கு -கொழுந்து விட்டு எரியும் அக்னிக்கு -ஸூர்ய அஸ்தமனம் முன்னால் கொடுக்க வேண்டும்

யஸ்யாக்நிஹோத்ரமதர்ஷமபௌர்ணமாஸமசாதுர்மாஸ்யமநாக்ரயணமதிதிவர்ஜிதஂ ச.
அஹுதமவைஷ்வதேவமவிதிநா ஹுதமாஸப்தமாஂஸ்தஸ்ய லோகாந்ஹிநஸ்தி৷৷1.2.3৷৷

அக்னிஹோத்ரி -மூன்று தலை முறைக்கு பிண்டம் / பிள்ளை பேரன் கொள்ளு பேரன் அன்னம் தந்து தான் உண்டு
-மூன்று -அதர்ஷமாசம் -அபவ்ர்ணமாஸ்யாம் அசதுர்மாஸ்யம் –போன்ற தப்பாக செய்யும் கர்மங்களுக்கு பிராய்ச சித்தம் என்றதாயிற்று

காலீ கராலீ ச மநோஜவா ச ஸுலோஹிதா யா ச ஸுதூம்ரவர்ணா.
ஸ்புலிங்கிநீ விஷ்வரூசீ ச தேவீ லேலாயமாநா இதி ஸப்த ஜிஹ்வாஃ৷৷1.2.4৷৷

அக்னியின் ஏழு நாக்குகள் -காலீ -கருப்பு -/கராலீ -பயங்கரம் /மநோ ஜவா -மனக் குதிரை போலே வேகம் /ஸூலோஹிதா -சிகப்பு /
ஸூ தூம்ர வர்ணா -புகை போன்ற நிறம் /ஸ் புலிங்கி நீ -நெருப்பு துகள் /விஷ்வரூசீ-பலவித ஒளிகள்/
இவற்றால் நெய்யை ஆஹுதி ஸ்வாஹா-செய்யும் என்றதாயிற்று –

ஏதேஷு யஷ்சரதே ப்ராஜமாநேஷு யதாகாலஂ சாஹுதயோ ஹ்யாததாயந்.
தஂ நயந்த்யேதாஃ ஸூர்யஸ்ய ரஷ்மயோ யத்ர தேவாநாஂ பதிரேகோதிவாஸஃ৷৷1.2.5৷৷

அக்னி இந்த ஏழு முகம் மூலமாக அக்னிஹோத்ரி அருளும் ஹவிஸை தேவர்களுக்கு ஸூர்ய கிரணங்கள் வழியாக எடுத்து செல்வான் –
சத்ய லோகம் வரை கூட்டிப் போகும் –

ஏஹ்யேஹீதி தமாஹுதயஃ ஸுவர்சஸஃ ஸூர்யஸ்ய ரஷ்மிபிர்யஜமாநஂ வஹந்தி.
ப்ரியாஂ வாசமபிவதந்த்யோர்சயந்த்ய ஏஷ வஃ புண்யஃ ஸுகரிதோ ப்ரஹ்மலோகஃ৷৷1.2.6৷৷

இவ்வாறு செய்த புண்ணியத்தின் பலனாக ஸ்வர்க்க ப்ரஹ்மா லோகங்களை ஸூர்ய கிரணங்கள் மூலம் அங்குள்ளார் சத்கரிக்க அடைகிறார்கள்

ப்லவா ஹ்யேதே அதரிடா யஜ்ஞரூபா அஷ்டாதஷோக்தமவரஂ யேஷு கர்ம.
ஏதச்ச்ரேயோ யேபிநந்தந்தி மூடா ஜராமரித்யுஂ தே புநரேவாபியந்தி৷৷1.2.7৷৷

அஸ்திரமான பலன்களுக்கு அவரமான கர்மாக்கள் -கர்மத்தில் உள்ள ஞான பாகம் அறியாமல் -பால் தயிர் போன்றவை நேரம் செல்ல செல்ல
கெட்டுப் போமா போலே -அளவில்லா சிற்றின்பம் அனுபவித்து சம்சாரத்தில் ஆழ்ந்து சிக்கி அனுபவிக்கிறார்கள் –
த்ரிவித தியாகங்கள் உடன் செய்ய வேண்டும் -பகவத் ப்ரீதி யர்த்தம் -ஈஸ்வர முக விகாசம் அர்த்தமாக செய்ய வேண்டுமே –

அவித்யாயாமந்தரே வர்தமாநாஃ ஸ்வயஂ தீராஃ பண்டிதஂ மந்யமாநாஃ.
ஜங்கந்யமாநாஃ பரியந்தி மூடா அந்தேநைவ நீயமாநா யதாந்தாஃ৷৷1.2.8৷৷

அவித்தியாதிகள் ஆழ்ந்து குருடர்களை குருடர்கள் கூட்டிச் செல்லுமா போலே மூடர்கள் –
அனைத்தையும் அறிந்த சர்வஞ்ஞர் போலே தம்மை எண்ணிக் கொண்டு கூட்டிச் செல்லுகிறார்கள் –

அவித்யாயாஂ பஹுதா வர்தமாநா வயஂ கரிதார்தா இத்யபிமந்யந்தி பாலாஃ. யத்கர்மிணோ
ந ப்ரவேதயந்தி ராகாத்தேநாதுராஃ க்ஷீணலோகாஷ்சயவந்தே ৷৷1.2.9৷৷

பல வித அவித்யைகளிலே ஆழ்ந்து உண்மை அறிவில்லாமல் புருஷார்த்தம் பெற்றதாக நினைத்துக் கொண்டு கர்ம சூழலிலே சிக்கி தவிக்கின்றார்கள்

இஷ்டாபூர்தஂ மந்யமாநா வரிஷ்டஂ நாந்யச்ச்ரேயோ வேதயந்தே ப்ரமூடாஃ.
நாகஸ்ய பரிஷ்டே தே ஸுகரிதேநுபூத்வேமஂ லோகஂ ஹீநதரஂ வா விஷந்தி৷৷1.2.10৷৷

கர்ம பாகங்களில் இழிந்து -விஷயாந்தர ஸூகங்களிலே-ஆழ்ந்து -மோக்ஷ புருஷார்த்தம் இழந்து
மீண்டும் மீண்டும் பிறவி சூழலிலே சிக்கி கர்ம வஸ்யராகவே இருக்கிறார்கள் –
புண்ய கார்யம் அவனுக்கு ப்ரீதி என்பதால் பண்ணுவோம் -பலனை விரும்பாமல் செய்ய வேண்டுமே –
சகலம் பரஸ்மை நாராயணன் இடம் ஸமர்ப்பயாமி

தபஃஷ்ரத்தே யே ஹ்யுபவஸந்த்யரண்யே ஷாந்தா வித்வாஂஸோ பைக்ஷசர்யாஂ சரந்தஃ.
ஸூர்யத்வாரேண தே விரஜாஃ ப்ரயாந்தி யத்ராமரிதாஃ ஸ புரூஷோ ஹ்யவ்யயாத்மா৷৷1.2.11৷৷

உபாசனம் – தபஸ் மூலம் ச்ரேஷ்டரான முனிவர்களும் மூன்றாவதான வான பிரஸ்த ஆஸ்ரமவாதிகளும் –
தங்கள் புலன்களைக் கட்டுப் படுத்தி வைத்து -அர்ச்சிராதி மார்க்கம் மூலம் சென்று -விரஜை -ரஜஸ் இல்லாத -நீராடி
-பர ப்ரஹ்மம் அடைந்து நித்ய ஸூ ரிகள் உடன் ஒரு கோவையாக அனுபவிக்கிறார்கள் –
தபஸ் சப்த வாஸ்யம் ப்ரஹ்மம் -ஸ்ரவண மனன த்யானம் மூலம் அடைகிறார்கள் உபாசகர்கள் –

பரீக்ஷ்ய லோகாந்கர்மசிதாந்ப்ராஹ்மணோ நிர்வேதமாயாந்நாஸ்த்யகரிதஃ கரிதேந.
தத்விஜ்ஞாநார்தஂ ஸ குரூமேவாபிகச்சேத்ஸமித்பாணிஃ ஷ்ரோத்ரியஂ ப்ரஹ்மநிஷ்டம்৷৷1.2.12৷৷

ப்ராஹ்மணர்- கர்ம வசம் படாமல் இருப்பதற்காக சாத்விக தியாகத்துடன்-விஷயாந்தர்களில் பற்று இன்றி -நிர்வேதத்துடன்
– ப்ரஹ்ம நிஷ்டர்களான -ஸமித் பாணி யாக ஞானம் அனுஷ்டானம் இவை நன்குடைய ஆச்சார்யர்களை பற்றி
-அவர்கள் அபிமானத்தாலே பர ப்ரஹ்மத்தை அடைந்து அனுபவிக்கிறார்கள் –
ஸ குரூமேவாபிகச்சேத்ஸமித்பாணிஃ ஷ்ரோத்ரியஂ ப்ரஹ்மநிஷ்டம்-ஆச்சார்யரை அணுகி கற்கிறான்

தஸ்மை ஸ வித்வாநுபஸந்நாய ஸம்யக் ப்ரஷாந்தசித்தாய ஷமாந்விதாய.
யேநாக்ஷரஂ புரூஷஂ வேத ஸத்யஂ ப்ரோவாச தாஂ தத்த்வதோ ப்ரஹ்மவித்யாம்৷৷1.2.13৷৷

மனஸ் சாந்தி உடன் -பிரசாத சித்தம் -புலனை அடக்கி -அக்ஷரம் -ஸ்வரூப விகாரம் இல்லாமல் –
சத்யம் குணத்தாலும் மாறாமல் -ப்ரஹ்ம ஞானம் ஆச்சார்யர் மூலமே பெறலாம்

———————————

குரு -இருளை போக்கும் -கதி தனம் -தேவு மற்று அறியேன் -மார்க்க தர்சீ -தத்வ தர்சனிகள் –
ஆசை வருவதே துர்லபம் -ஆதனால் அத்தையே அதிகாரம் -தோஷ தர்சனம் அறிந்து இக்குண வைலக்ஷண்யம் அறிந்து செல்ல வேண்டுமே
மால் பால் மனம் சுளிப்ப மங்கையர் தோள் கை விட்டு

ததேதத்ஸத்யஂ யதா ஸுதீப்தாத்பாவகாத்விஸ்புலிங்காஃ ஸஹஸ்ரஷஃ ப்ரபவந்தே ஸரூபாஃ.
ததாக்ஷராத்விவிதாஃ ஸோம்ய பாவாஃ ப்ரஜாயந்தே தத்ர சைவாபியந்தி৷৷2.1.1৷৷

சத்தாக இருந்த அந்த ஒன்றான பெற ப்ரஹ்மத்தின் இடம் இருந்து -நெருப்பு துகள் ஒவ் ஒன்றும் நெருப்பு ஆவது போலேயும்
-குடாகாசம் போல ஆகாசம் பல ஆயிரக் கணக்கான ஆகாசம் ஆவது போலேயும் – பலவும் பல்வேறு நாம ரூபங்களுடன்
-ப்ரஜாயந்தே – உருவாகி -விவித் பவ -மீண்டும் அதிலே லயிக்கும்-அப்யந்தி-
-நேதி நேதி -என்று தான் சொல்ல முடியும் அந்த பர ப்ரஹ்மத்தை –
முன் அவஸ்தை அடைவதே லயம் -குடம் உடைந்து மண் ஆவது போலே -பிரளயம் -பிரக்ர்ஷ்டமான லயம் -பெரிய லயம் –
பிருத்வி கூழாகி-அப்பில் லயம் -நெருப்பால் அடிப்பட்டு நெருப்பாக -வாயு வீசி -வாயுவாகும் -அதுவும் ஆகாசத்தில் லயம் –
ஆகாசம் அஹங்காரத்தில் அணைந்து -அது மஹான் -அது மூல பிரக்ருதியில் -அது ப்ரஹ்ம திரு மேனியில் ஒட்டிக் கொள்ளும்
புரிந்தவன் தீரன் ஞானி –

திவ்யோ ஹ்யமூர்தஃ புரூஷஃ ஸபாஹ்யாப்யந்தரோ ஹ்யஜஃ. அப்ரணோ ஹ்யமநாஃ ஷுப்ரோ ஹ்யக்ஷராத்பரதஃ பரஃ৷৷2.1.2৷৷

திவ்ய -அஜன் -பிறப்பிலி பல் பிறவி பெருமான் -கர்ம வஸ்யர் போலே பிறப்பில்லாதவன் -ரூபமும் ரூபங்கள் பலவும் கொண்டவன் –
நித்யன் ஸத்ய ஸங்கல்பன் -பராத் பரன் -ஓத்தார் மிக்கார் இலையாய மா மாயன் -சர்வ அந்தர்யாமி -ஸ்வரூப ஸ்வபாவ விகாரங்கள் அற்றவன் –
திவ்ய-அப்ராக்ருத திவ்ய மங்கள விக்ரஹம்-பஞ்ச சக்தி உபநிஷத் மயம் -சுத்த சத்வ மயம்-அமூர்த்தி-
ஒரு வடிவில் மட்டும் இல்லாதவன் – எல்லா வடிவும் கொண்டவன் – -பால் என்கோ-அமுதம் என்கோ -பூமி என்கோ –ஏக ந ஏக –
ஆண் அல்லன்-பெண் அல்லன் அல்லா அலியும் அல்லன் -உளன் அல்லன் இல்லை அல்லன் –
எண்ணிறந்த உருவங்களுக்குள்ளே அருவமும் ஒரு உருவம் –கர்ம ஞான இந்திரியங்கள் கொண்டு கார்யம் செய்ய வேண்டாதவன்
க்ருபாதீனமான கர்தவ்யங்கள் -இச்சை அடியாக –

ஏதஸ்மாஜ்ஜாயதே ப்ராணோ மநஃ ஸர்வேந்த்ரியாணி ச. கஂ வாயுர்ஜ்யோதிராபஃ பரிதிவீ விஷ்வஸ்ய தாரிணீ৷৷2.1.3৷৷

அவனே த்ரிவித காரணன் -மனஸ் கர்ம ஞான இந்திரியங்கள் பஞ்ச பூதங்கள் தன்மாத்திரைகள்
ஸ்பர்சாதி குணங்கள் -எல்லாம் அவன் இடம் இருந்தே உருவாகின்றன –

அக்நிர்மூர்தா சக்ஷுஷீ சந்த்ரஸூர்யௌ திஷஃ ஷ்ரோத்ரே வாக்விவரிதாஷ்ச வேதாஃ.
வாயுஃ ப்ராணோ ஹரிதயஂ விஷ்வமஸ்ய பத்ப்யாஂ பரிதிவீ ஹ்யேஷ ஸர்வபூதாந்தராத்மா৷৷2.1.4৷৷

பர ப்ரஹ்மம் -திரு முகத்தில் இருந்து -அக்னி -திருக் கண்கள் சந்த்ர ஸூ ர்யர்கள் -திக்குகள் திருக் காதுகள் –
அவன் ஸ்ரீ ஸூ க்திகளே வேதங்கள்
பிராணனே வாயு -அவன் இருதயமே அனைத்து உலகங்களும் -திருவடிகளில் இருந்து அனைத்து உலகங்களும் -உண்டாகி
அனைத்துக்கும் சர்வ அந்தராத்மாவாக உள்ளான் -அவனே விஷ்ணு -த்ரிவித -தேச கால வஸ்து -பரிச்சேத ரஹிதன் அனந்தன் –
ப்ரஹ்மாத்மகம் இல்லாத வஸ்துக்கள் இல்லையே -விராட் ஸ்வரூபம் -நீராய் நிலனாய் –சிவனாய் அயனானாய் –
நீர் -நீரையும் வருணனையும் ப்ரஹ்மத்தையும் சொல்லுமே -எல்லா வாக்கியமும் அவன் வரை பர்யவசிக்கும் –
சமான தர்சனம் -பண்டிதர் ஆக்குமே -ஞான ஆனந்தமயம் -விஷமம் -கர்மாதீனம் –

தஸ்மாதக்நிஃ ஸமிதோ யஸ்ய ஸூர்யஃ ஸோமாத்பர்ஜந்ய ஓஷதயஃ பரிதிவ்யாம்.
புமாந் ரேதஃ ஸிஞ்சதி யோஷிதாயாஂ பஹ்வீ ப்ரஜாஃ புரூஷாத்ஸஂப்ரஸூதாஃ৷৷2.1.5৷৷

அந்த பர ப்ரஹ்மத்தின் இடம் இருந்து -முதலில் -அக்னி -ஸூர்யனுக்கு ஸமித் போலவும் –இரண்டாவதாக –சந்திரனுக்கு பர்ஜன்யனும்
-மூன்றும் நான்காவதாக ஒளஷதமும் விதைகளும் பூமிக்கு மேகம் மூலமும்
-ஐந்தாவதாக புருஷர்களுக்கு ரேதஸும் -இப்படி பஞ்சாக்னி வித்யை என்பவர் –
பொறி பறந்து ஆஹுதி ஐந்து தடவை -பஞ்சாக்கினி / ஆத்மா ஒன்றே ஆஹுதி -ஐந்து ஹோம குண்டங்கள் –
ஆகாசம் பனி துளி முதல் இரண்டும் -பர்ஜன்ய மழை மூன்றாவது-புருஷன் ரேதஸ் -பெண் வயிற்றுள் –
இங்கு தானே புருஷன் பேர் பெறுகிறான் -அரிது அரிது மானிடனாவது அரிது —
இதுக்கே மேலே தானே மோக்ஷம் -கைங்கர்ய ஸ்ரேஷ்டை-வேண்டுமே –

தஸ்மாதரிசஃ ஸாம யஜூ் ఁஷி தீக்ஷா யஜ்ஞாஷ்ச ஸர்வ க்ரதவோ தக்ஷிணாஷ்ச.
ஸஂவத்ஸரஷ்ச யஜமாநஷ்ச லோகாஃ ஸோமோ யத்ர பவதே யத்ர ஸூர்யஃ৷৷2.1.6৷৷

அந்த பர ப்ரஹ்மத்தின் இடம் இருந்தே ருக் யஜுர் சாமம் -வேத மந்திரங்களும் –சந்தஸ் போன்ற அங்கங்களும் –
சாமம் -ஹிம்கார-பிரஸ்தவ -உத்கீதம் -பிரதிகாரம் -நிதானம் -என்று ஐந்தாகவும் -உபத்ரவ அடி -என்ற இரண்டையும் சேர்த்து ஏழாகவும் பிரிப்பர் –
அந்த ப்ரஹ்மத்தின் இடம் இருந்தே சந்த்ர ஸூ ரியர் -தஷிணாயணம் உத்தராயணம் -யாகம் யஜ்ஜம் -வர்ணாஸ்ரம கர்மாக்கள் -அனைத்தும் வந்தன –

தஸ்மாச்ச தேவா பஹுதா ஸஂப்ரஸூதாஃ ஸாத்யா மநுஷ்யாஃ பஷவோ வயாஂஸி.
ப்ராணாபாநௌ வ்ரீஹியவௌ தபஷ்ச க்ஷத்தா ஸத்யஂ ப்ரஹ்மசர்யஂ விதிஷ்ச৷৷2.1.7৷৷

அந்த பர ப்ரஹ்மத்தின் இடம் இருந்தே தேவ-முப்பத்து முக்கோடி -11-ருத்ரர்கள் /-12-ஆதித்யர்கள் /அஷ்ட வசுக்கள் /அஸ்வினி /
மனுஷ்ய திர்யக் ஜங்கமம்-நெல் பார்லி போன்ற தானியங்களும் -சத்யம் -வர்ணாஸ்ரம கர்மங்கள் -சாஸ்த்ர விஹிதங்கள்-அனைத்தும் உண்டாயின –
பண்டை நான் மறையும் வேதமும் கேள்விப்பதங்களும் பதங்களின் பொருளும் –தானாய் நின்றவனே அரங்க மா நகர் அமர்ந்தான்

ஸப்த ப்ராணாஃ ப்ரபவந்தி தஸ்மாத்ஸப்தார்சிஷஃ ஸமிதஃ ஸப்த ஹோமாஃ.
ஸப்த இமே லோகா யேஷு சரந்தி ப்ராணா குஹாஷயா நிஹிதாஃ ஸப்த ஸப்த৷৷৷–৷2.1.8৷৷

அந்த பர ப்ரஹ்மத்தின் இடம் இருந்தே ஏழு -முக்கிய முகத்தில் உள்ள ஞான இந்திரியங்கள்
-இரண்டு காதுகள் -இரண்டு கண்கள் -இரண்டு மூக்கு த்வாரங்கள் ஒரு வாய் –
சப்த அக்னிகள் சப்த சமித்துக்கள் -சப்த ஹோமங்கள் –சப்த லோகங்கள் -பிராண அபாண–போன்றவையும் –

அதஃ ஸமுத்ரா கிரயஷ்ச ஸர்வேஸ்மாத்ஸ்யந்தந்தே ஸிந்தவஃ ஸர்வரூபாஃ.
அதஷ்ச ஸர்வா ஓஷதயோ ரஸஷ்ச யேநைஷ பூதைஸ்திஷ்டதே ஹ்யந்தராத்மா৷৷2.1.9৷৷

அந்த பர ப்ரஹ்மத்தின் இடம் இருந்தே சமுத்ரங்களும் மலைகளும் நதிகளும் -ஒளஷதங்கள் தானியங்கள்
-சர்வ ரசங்களும்-ஆறு சுவைகளும் -பஞ்ச பூதங்களும் -வந்தன –
அனைத்துக்கும் சர்வ அந்தர்யாமியாகவும் இருந்து நாம ரூப விபாகம் அருளினான் –

புரூஷ ஏவேதஂ விஷ்வஂ கர்ம தபோ ப்ரஹ்ம பராமரிதம். ஏதத்யோ வேத நிஹிதஂ குஹாயாஂ ஸோவித்யாக்ரந்திஂ விகிரதீஹ ஸோம்ய৷৷2.1.10৷৷

அனைத்தும் ப்ரஹ்மமே -கர்மம் தபஸாக செய்கிறான் / முக்தர்களுக்கு அமிருதமாக இருக்கிறான் –
அவித்யை கிரந்தி கழற்றி ப்ரஹ்மத்தை அடைகிறான் –

————————–

ஆவிஃ ஸஂநிஹிதஂ குஹாசரஂ நாம மஹத்பதமத்ரைதத்ஸமர்பிதம். ஏஜத்ப்ராணந்நிமிஷச்ச
யதேதஜ்ஜாநத ஸதஸத்வரேண்யஂ பரஂ விஜ்ஞாநாத்யத்வரிஷ்டஂ ப்ரஜாநாம்৷৷2.2.1৷৷

அந்தர்யாமியாய் இருந்து நியமித்து புலன்களை இயக்கி -பராத்பரன் –அவிகாராயா -ஸ்வரூப ஸ்வ பாவ விகாரம் இல்லாமல்
-ஸ்வ கத தோஷங்கள் தட்டாமல் –சத்துக்களும் அசத்துக்களும்-ப்ரஹ்மாத்மாவாகவே இருக்கின்றன -அப்ருதக் சித்த விசேஷங்கள் அனைத்துமே
அடையும் முறை -இதில் -பிரகாச மயமாய் அருகில் உள்ளான் -சேயன் அணியன் -பரம புருஷார்த்தம் -இவனே லஷ்யம் முதலில் உணர வேண்டும்
அவாந்தர பலன்கள் நடுவில் அனுபவிக்கலாம் -ஆயுஷ் ஆராஸ்யே-ப்ரஹ்ம ஞானம் பெற நூறு வயசு
சாப்பிட்டால் தானே உபாசனம் -முரண்படாத கர்மாக்களாக இருக்க வேண்டும் -ப்ரஹ்ம பிராப்தியே பிரதான லஷ்யம் –
கெட்டு போகாமல் முடித்து தரும் பொறுப்பு அவன் இடம் -வரேண்யம் பலம் -ஸ்ரேஷ்ட பலம் ப்ரஹ்மமே அனைவருக்கும் –

யதர்சிமத்யதணுப்யோணு ச யஸ்ிம ఁல்லோகா நிஹிதா லோகிநஷ்ச ததேததக்ஷரஂ ப்ரஹ்ம
ஸ ப்ராணஸ்ததுவாங்மநஃ. ததேதத்ஸத்யஂ ததமரிதஂ தத்வேத்தவ்யஂ ஸோம்ய வித்தி৷৷2.2.2৷৷

பரஞ்சோதி -அனோர் அணீயான்-மஹதோ மஹான் -சத்யம் -அம்ருதம் –அவனே உபாஸ்யத்துக்கு உரியவன்
-சோம்ய அவனையே அடைவதையே புருஷார்த்தமாக கொண்டு முயல்வாய் –

தநுர்கரிஹீத்வௌபநிஷதஂ மஹாஸ்த்ரஂ ஷரஂ ஹ்யுபாஸாநிஷிதஂ ஸஂதயீத.
ஆயம்ய தத்பாவகதேந சேதஸா லக்ஷ்யஂ ததேவாக்ஷரஂ ஸோம்ய வித்தி৷৷2.2.3৷৷

உபநிஷத்துக்கள் பிரசித்தமாக தியானத்தை மஹா அஸ்திரமாகவும் -ப்ரஹ்மா ஏக சிந்தையராய் புலன்களை
-மால் பால் செலுத்தி -மங்கையர் தோள் கை விட்டு -என்கிறபடியே -அவன் இடமே செலுத்தி -சோம்ய அவனை அடைவாய் –
திவ்ய மங்கள விக்ரஹம் -அழிவற்ற ப்ரஹ்மம் -தத் வத்தவ்யம் -அம்பு நேராக குறி நோக்கி செலுத்துவதைப் போலே ப்ரஹ்மம் –

ப்ரணவோ தநுஃ ஷரோ ஹ்யாத்மா ப்ரஹ்ம தல்லக்ஷ்யமுச்யதே. அப்ரமத்தேந வேத்தவ்யஂ ஷரவத்தந்மயோ பவேத்৷৷2.2.4৷৷

பிரணவமே வில் -ஜீவாத்மாவே அம்பு -பர ப்ரஹ்மமே புருஷார்த்தம் -அவனை உபாசித்து அவனுடன் ஒன்றி
-அம்பு போலே -அடைந்து பகவத் ப்ரீதி காரித கைங்கர்யமே பரம புருஷார்த்தம் –
ஏகாக்ர சித்தம் வைத்து-மனஸ் தான் இழுத்து கட்டிய நாண் -பிரணவத்தில் ஈடுபட்டு-சேஷத்வ ஞானம் விசுவாசம் பிறந்து –
வெளி விஷய சங்கங்கள் விட்டு -ஆத்மாவை ப்ரஹ்மத்துடன் சேர்த்து -வாசனா ருசிகள் இல்லாமல் -ப்ரஹ்மம் அனுபவிப்பான் –

யஸ்மிந்த்யௌஃ பரிதிவீ சாந்தரிக்ஷமோதஂ மநஃ ஸஹ ப்ராணைஷ்ச ஸர்வைஃ.
தமேவைகஂ ஜாநத ஆத்மாநமந்யா வாசோ விமுஞ்சதாமரிதஸ்யைஷ ஸேதுஃ৷৷2.2.5৷৷

அவன் ஒருவனே -ஒப்பார் மிக்கார் இல்லாதவன் -த்ரிவித காரணன் -அனைத்துக்கும் -பிரேரிதன்–
-சம்சார ஆர்ணவம் கடந்து தன்னை அடைய தானே – சேது- பாலமாக இருப்பவன் –
உடையும் பாவும் போலே கலந்து -சூத்திரத்தில் மணிகள் இணைக்கப்பட்டது போலே -நினைவு தியானமே மோக்ஷத்துக்கு ஹேது

அரா இவ ரதநாபௌ ஸஂஹதா யத்ர நாட்யஃ ஸ ஏஷோந்தஷ்சரதே பஹுதா ஜாயமாநஃ.
ஓமித்யேவஂ த்யாயத ஆத்மாநஂ ஸ்வஸ்தி வஃ பாராய தமஸஃ பரஸ்தாத்৷৷2.2.6৷৷

வண்டி சக்கர கம்பிகள் போலே நரம்புகள் -ஹார்த்தா வர்த்தி அவன் -மனஸ் இந்திரியங்கள் குண வஸ்யமாய் கொண்டு பட்டி மேய –
அவற்றை ஒரு நிலை படுத்தி பிரணவத்தில் ஆச்சார்ய முகேன செலுத்தி சம்சார ஆர்ணவம் கடந்து
ஸ்வஸ்தமாக அவனை அடைந்து நித்யர்கள் உடன் கோவை ஆகலாம் –
பஹுதா ஜாயமாநஃ. -பிறப்பிலி நம்மை பெற பல பிறவிகள்

யஃ ஸர்வஜ்ஞஃ ஸர்வவித்யஸ்யைஷ மஹிமா புவி. திவ்யே ப்ரஹ்மபுரே ஹ்யேஷ வ்யோம்ந்யாத்மா ப்ரதிஷ்டிதஃ.
மநோமயஃ ப்ராணஷரீரநேதா ப்ரதிஷ்டிதோந்நே ஹரிதயஂ ஸஂநிதாய. தத்விஜ்ஞாநேந பரிபஷ்யந்தி தீரா ஆநந்தரூபமமரிதஂ யத்விபாதி৷৷2.2.7৷৷

பர ப்ரஹ்மமே சர்வஞ்ஞன் -சர்வசக்தன் -பராத்பரன் -சர்வ நியாமகன் -கால சக்கரத்தன்-ஹ்ருதய புண்டரீகாக்ஷத்தில் இருப்பவன்
-சர்வ வியாபகன்-அவனை அறிந்து அவனாலாயே அவனை அடைந்து ஸ்வபாவிக ஆனந்த மாய -ஞான மயனாக ஆவோம் –

பித்யதே ஹரிதயக்ரந்திஷ்சித்யந்தே ஸர்வஸஂஷயாஃ. க்ஷீயந்தே சாஸ்ய கர்மாணி தஸ்மிந்தரிஷ்டே பராவரே৷৷2.2.8৷৷

அந்த பர ப்ரஹ்மத்தை அறியவே கர்ம முடிச்சுக்கள் அவிழ்க்கப் பட்டு -கங்கை பெரு வெள்ளம் போன்ற அஞ்ஞான அந்தகாரம் போகப் பெற்று –
அந்த பராத் பரன் மஹத் பேர் அருளாலே அவர-சம்சார துக்கங்கள் நீங்கப் பெறுவோம் –
காமம் க்ரோதங்கள் ஒழிந்து சங்கைகள் இல்லாமல் -மாலினியம் இல்லாமல் தர்சனம்

ஹிரண்மயே பரே கோஷே விரஜஂ ப்ரஹ்ம நிஷ்கலம். தச்சுப்ரஂ ஜ்யோதிஷாஂ ஜ்யோதிஸ்தத்யதாத்மவிதோ விதுஃ৷৷2.2.9৷৷

பர ஹிரண்மய கோசம்/ விரஜம் ரஜஸ் தட்டாமல் / நிஷ்கலம் / பரஞ்சோதிஸ் /-ஜோதிஸ் பொருள்களுக்கு ஜோதிஸ் அருளுபவர் –

ந தத்ர ஸூர்யோ பாதி ந சந்த்ரதாரகஂ நேமா வித்யுதோ பாந்தி குதோயமக்நிஃ.
தமேவ பாந்தமநுபாதி ஸர்வஂ தஸ்ய பாஸா ஸர்வமிதஂ விபாதி৷৷2.2.10৷৷

பர ப்ரஹ்ம ஜோதிஸ் தானே ஸூ ர்யன் ஒளிக்கும் சந்திரன் ஒளிக்கும் அக்னி ஒளிக்கும் நக்ஷத்திரங்கள் ஒளிக்கும் மின்னல் ஒளிக்கும் மூலம்
திருமேனி ஏக தேச ஒளி கொண்டே இவைகள் –

ப்ரஹ்மைவேதமமரிதஂ புரஸ்தாத்ப்ரஹ்ம பஷ்சாத்ப்ரஹ்ம தக்ஷிணதஷ்சோத்தரேண.
அதஷ்சோர்த்வஂ ச ப்ரஸரிதஂ ப்ரஹ்மைவேதஂ விஷ்வமிதஂ வரிஷ்டம்৷৷2.2.11৷৷

முன்புள்ள அனைத்தும் பின்புள்ள அனைத்தும் இடது வலது பக்கம் உள்ள அனைத்தும் மேல் கீழ் உள்ள
அனைத்தும்–உலகம் அனைத்தும் -ப்ரஹ்மாத்மகமே -விஸ்வம் ப்ரஹ்மாத்மகம் அறிந்து கொள்-
ப்ரஹ்மம் ஒன்றையே லஷ்யமாக -அமுதினைக் கண்ட கண்கள் மற்று ஒன்றினைக் காணாவே -என்று இருக்க வேண்டுமே

——————————–

லஷ்யம் அம்பு உதாரணம் சொல்லி -தூரம் -விரோதம் -புத்தி வருமே -குறிக்கோள் -லஷ்யம் -புத்தி சிதறாமல் இருக்க மட்டுமே இந்த உதாரணம் –
இருவருக்கும் உள்ள நெருக்கம் சம்பந்தம் இதில் சொல்லும் -முண்டகம் -சிரஸ் -தலையான உபநிஷத் -இதில் தலையான மந்த்ரம் இது –

த்வா ஸுபர்ணா ஸயுஜா ஸகாயா ஸமாநஂ வரிக்ஷஂ பரிஷஸ்வஜாதே.
தயோரந்யஃ பிப்பலஂ ஸ்வாத்வத்த்யநஷ்நந்நந்யோ அபிசாகஷீதி৷৷3.1.1৷৷

இரண்டு பறவைகள் -சயுஜா -இப்படி விட்டு பிரியாமல் உள்ள பர ப்ரஹ்மமும் ஜீவனும் – சகாய -இரண்டும் ஆத்மா என்பதால் –
சமானம் வ்ருக்ஷம் -ஒரு மரத்தை பற்றி -சரீரத்தை பற்றி இருக்க -ஓன்று ஜீவாத்மா -பழங்களை உண்டு -கர்ம பலன்களை அனுபவித்து சம்சாரத்தில் உழல
மற்ற ஓன்று பரமாத்மா -கர்ம வசப்படாமல் -அபிசாகஷீதி-பார்த்து கொண்டு அரசனை போலே –உதாசீனமாக இருக்குமே –
அழகிய இறக்கைகள் இரண்டுக்கும் -ஸஹ வர்த்தமானத்தவம் -ஸஹ்யம் நடப்பு பிரியாமல் இருந்தும் ஒன்றுக்கு ப்ரஹ்மம் பற்றி அறியாமல் –
பிப்பலஂ ஸ்வாத்வ-ரசம் இல்லை -சாப்பிடாதே சொல்லியும் கெடுக்காமல் உண்டு இதன் இறக்கைகள் இழந்து -சாஸ்த்ராதிகள் படி ஒழுகாமல் அனர்த்தம் –
இருவருக்கும் ஆத்மா பெயர் தானே -பெருமானுக்கு சொத்து -சேதனமும் அசேதனமும் -ஞான ஆனந்த ஸ்வரூபம்-ஞான குணகமும் பரமாத்மாவும் ஜீவாத்மாவும்-
இறக்கைகள் -ஞானம் அனுஷ்டானமும் ஜீவனுக்கு -ஞான ஹீனன் பசுவை போலே -அனுஷ்டானம் இல்லாமல் இருந்தால் நாய் வாலைப் போலே வீண் –
ப்ரஹ்மத்துக்கு -சங்கல்ப சக்தியும் -தபோ ரூப ஞானம் இது -கிரியா சக்தி-ஜகாத் ஸ்ருஷ்ட்டி யாதிகள் -இரண்டும் இறக்கைகள் –
சமானமாய் ஒரு சரீரம் பற்றி இருக்குமே இரண்டும் –பாப புண்யங்களே பழம்-தாழ்ந்த வெறுக்கத்தக்க -புதை குழி என்று அறியாமல் –
மாதரார் கயல் கண் என்னும் வலையில் பட்டு அழுந்துவார்கள் –
சிறைச்சாலைக்குள் அரையனும் சிறையனும் உண்டே –
நியாந்தா ஆராதம் அகர்ம வஸ்யம்-அருகிலே உள்ளான் -அறிந்து அடைய முயல வேண்டுமே –
நான் உடல் சொல்லலாமா -என்னுடைய உடல் -தானே என்னில் நானே உடல் -ப்ரஹ்மாவுக்கு -நான் உடல் ஆத்மாவை
-என்னுடைய உடல் நம் சரீரம் -இத்தை வெட்ட முடியும் -அது ஒழிக்க ஒழியாத அப்ருதக் சித்தம் தானே –
இது தான் நெருக்கமாக தோன்றும் -திரோதானம் தானே -கர்மம் தொலைத்து சேர முயல வேண்டும் –
பிரக்ருதியில் சிக்கி முக்குண வசப்பட்டு -இருப்பதை அறிந்து விலகிப் போக வேண்டுமே
வியாப்பிய கத தோஷம் அவனுக்கு தட்டாது என்றும் இது காட்டுமே -அது மட்டும் இல்லை –
நம் அழுக்கை போக்க -ரத்னத்தை உடையவன் தானே அழுக்கை போக்கி அருள வேண்டும்

ஸமாநே வரிக்ஷே புரூஷோ நிமக்நோநீஷயா ஷோசதி முஹ்யமாநஃ.
ஜுஷ்டஂ யதா பஷ்யத்யந்யமீஷமஸ்ய மஹிமாநமிதி வீதஷோகஃ৷৷3.1.2৷৷

ஜீவாத்மா இதனாலே சம்சார ஆர்ணவதிலே அழுந்தி மாறி மாறி பல ஆக்கைகளிலே புக்கு கர்ம வசப்பட்டு -இருக்க
ஸூ ஹ்ருத விசேஷத்தால் -பச்யதி -பர ப்ரஹ்மத்தை பார்த்து அந்த ராஜாவுக்கு புத்ரனாய் இருந்து வைத்து உழல்வதே என்று வருந்தி
-பர ப்ரஹ்மத்தின் மகிமையையும் பெருமையையும் தேஜஸையும் உணர்ந்து
வீதஷோக-சோகத்தில் இருந்தும் மீண்டு பர ப்ரஹ்மத்தின் அருளாலே அவனை அடைந்து ஸ்வரூப ஆவிர்பாவம் அடைகிறான் –
அநீஷயா-பிரகிருதியை சொல்லும் -அல்லது தனக்கே வெளி வர சக்தி இல்லாமல் -பகவத் ஸ்வரூப திரோதான கரி தானே பிரகிருதி
சர்வ வியாபகனையும் கூட அன்றோ நாம் தேடுகிறோம் குண்டூசியை தொலைத்தவன் தேடுவதும் யானையை தேடுவதும் ஒக்குமோ –
ஏ பாவம் பரமே ஈ பாவம் செய்து -குருகைக் காவல் அப்பன் -கங்கை கொண்ட சோழ புரம் சந்நிதி -மறக்க வழி கேட்ட ஐதிக்யம்
அன்ன கூட உத்சவம் கோவர்த்தன மலைக்கு திரை கண்ணை மூடிக் கொள்ள சொன்னது போலே -சரீரம் தானே மறைக்கும் –
யதா பஷ்யத்யந்யமீஷமஸ்ய-சரீரம் தன்னை காட்டிலும் வேறுபட்ட
மஹிமாநமிதி வீதஷோகஃ-சேஷி நியாந்தா ப்ரஹ்மத்தை அறிந்தே சம்சாரம் தாண்ட முடியும்

யதா பஷ்யஃ பஷ்யதே ருக்மவர்ணஂ கர்தாரமீஷஂ புரூஷஂ ப்ரஹ்மயோநிம்.
ததா வித்வாந்புண்யபாபே விதூய விரஞ்ஜநஃ பரமஂ ஸாம்யமுபைதி৷৷3.1.3৷৷

இப்படி ஜீவாத்மா பர ப்ரஹ்மத்தை உணர்ந்து பஷ்யதே ருக்மவர்ணஂ -ஸ்வாபாவிகமான தேஜஸ் உடன் –
கர்தாரமீஷஂ -அனைத்து உலகையும் ஸ்ருஷ்டித்தவன் –
புரூஷஂ ப்ரஹ்மயோநிம்.-அனைத்து ஆத்மாக்களை கர்ம அனுகுணமாக ஆக்கைக்குள் புகச் செய்பவன் –
ததா வித்வான் -இப்படி அறிந்த ஜீவாத்மா /புண்யபாபே விதூய -கர்மங்களை ருசி வாசனைகள் உடன் மாய்த்து –
நிரஞ்ஜநஃ பரமஂ ஸாம்யமுபைதி-தோஷம் அற்று -அகில ஹேய ப்ரத்ய நீகனாய் -பரம சாம்யம் பெற்று ப்ரீதி காரித கைங்கர்யம் பெறுகிறான் –
பலூன் மேலே இருக்க வேண்டியதை கயிறு வைத்து கீழே கட்டி வைத்து -கத்தரித்த உடனே மேலே போகும் -கிளி கூண்டை திறந்தால் பறப்பது போலே
இது செயற்கை அக்கரை -அது இயற்க்கை இக்கரை -சரீரம் பெற்றதே கர்மம் தொலைக்கவே -வாசனா ருசி போக்க ஸூஷ்ம சரீரம் -விராஜா நதி ஸ்நாநம்
த்யானம் -என்பதே -அருகிலே உள்ளவனைப் புரிந்து -திவ்ய மங்கள விக்ரஹம் அறிந்து-மின்னு மா மழை தவழும் மேக வண்ணன் அன்றோ – சமான தர்மம் -சாதர்ம்யம்
அபஹத பாப்மா -தீண்டாதே/ விஜரா மூப்பு இல்லை பஞ்ச விம்சதி வர்ஷம் எப்பொழுதும் /வி மிருத்யு மரணம் இல்லை / வி சோக சோகம் இல்லை /
பசி தாகம் இல்லை-/ சத்யகாமா சத்யசங்கல்ப -இந்த அஷ்ட குணங்களில் சாம்யம்

ப்ராணோ ஹ்யேஷ யஃ ஸர்வபூதைர்விபாதி விஜாநந்வித்வாந்பவதே நாதிவாதீ.
ஆத்மக்ரீட ஆத்மரதிஃ க்ரியாவாநேஷ ப்ரஹ்மவிதாஂ வரிஷ்டஃ৷৷3.1.4৷৷

அந்த பர ப்ரஹ்மமே ப்ராணோ -பிராணன் –ஹ்யேஷ யஃ ஸர்வபூதைர்விபாதி-அனைத்துள்ளும்-பிரம்மா முதல் பிபிலி ஈறாக – அந்தர்பவித்து உள்ளான்
விஜாநன் -ஸ்ரவணம் மன்னம் நன்றாக கேட்டு ஆராய்ந்து -இத்தை நன்றாக அறிந்து /
கேட்பது மேய்ச்சல் நிலம் -அப்புறம் ஆசை போட வேண்டுமே -ஸ்ரவணம் -மனனம் இவை
பசு மரத்து ஆணி போலே மனசில் பதிய வேண்டுமே -உரு போட்டவன் உருப்படுவான்
வித்வாந்பவதே நாதிவாதீ.-பர ப்ரஹ்மத்தை பற்றி உள்ளபடியே அறிவித்து -அதிவாதி பவ -அறிந்த பின்பு பெருமையை எடுத்து கூறி –
ஆத்மக்ரீத் -பந்துக்கள் விஷயாந்தரங்கள் பற்றுக்களை விட்டு -ஸ்ரீ காந்தன் -இரும்பை இழுத்துக் கொள்வது போலே தன்னடையே சேர்த்துக் கொள்வான்
ஆத்மரதிஃ-அவனையே எல்லாமாகப் பற்றி -உண்ணும் சோறு -இத்யாதி -நிரதிசய ஆனந்தம் -ரதி -பெற்று / க்ரியாவான் -செய்த வேள்வியர் ஆகி
ஏஷ ப்ரஹ்மவிதாஂ வரிஷ்ட –பர ப்ரஹ்மத்தை அடைந்து ப்ரீதி காரித கைங்கர்யம் பெறுகிறான் –

ஸத்யேந லப்யஸ்தபஸா ஹ்யேஷ ஆத்மா ஸம்யக்ஜ்ஞாநேந ப்ரஹ்மசர்யேண நித்யம்.
அந்தஃஷரீரே ஜ்யோதிர்மயோ ஹி ஷுப்ரோ யஂ பஷ்யந்தி யதயஃ க்ஷீணதோஷாஃ৷৷3.1.5৷৷

ஸத்யேந லப்யஸ்தபஸா -சத்யத்தாலும் உபாசனத்தாலும் தபஸ் -அடையப் பெற்று
ஹ்யேஷ ஆத்மா ஸம்யக்ஜ்ஞாநேந-தத்வ யாதாம்ய பரி பூர்ண ஞானத்தால்
ப்ரஹ்மசர்யேண நித்யம்.-நித்தியமான சத்யம் -நித்தியமான தபஸ் -வர்ணாஸ்ரம தர்மம் -மூலம் -மத்திய தீப நியாயம் படி நித்யம் எங்கும் கொண்டு
அந்தஃஷரீரே ஜ்யோதிர்மயோ ஹி -ஹ்ருதய புண்டரீகாக்ஷத்தில் உள்ள பரஞ்சோதியை -உடல் மிசை உயிர் எனக் கரந்து எங்கும் பரந்துளன்
ஷுப்ரோ யஂ பஷ்யந்தி யதயஃ க்ஷீணதோஷா-அந்த சுபமான பர ப்ரஹ்மத்தைக் கண்டு கர்மங்களை வாசனையோடு
போக்கப் பெற்று ப்ரீதி காரித கைங்கர்யம் பெறுகிறான் -யதி- யத்னம் பிரயத்தனம் பண்ணுபவன்
உலக விஷய பாசம் பட்டால் ஆனந்தம் அல்பம் அஸ்திரம் -வைராக்யம் வைத்து – பகவத் பாசம் ஸ்திரம்

ஸத்யமேவ ஜயதே நாநரிதஂ ஸத்யேந பந்தா விததோ தேவயாநஃ.
யேநாக்ரமந்த்யரிஷயோ ஹ்யாப்தகாமா யத்ர தத்ஸத்யஸ்ய பரமஂ நிதாநம்৷৷3.1.6৷৷

ஸத்யமேவ ஜயதே நாநரிதஂ -சத்தியமே வெல்லும் -அசத்தியம் அப்படி இல்லையே
ஸத்யேந பந்தா விததோ தேவயாந-உண்மை யான நடத்தையால் -பந்தா -அனுஷ்டானம் -தேவர்களை போலே -.
யேநாக்ரமந்த்யரிஷயோ ஹ்யாப்தகாமா -இப்படி க்யாதி லாப பூஜைக்கு என்று இல்லாமல் -விஷயாந்தர இன்பங்களில் கண் வைக்காமல் ஆச்சார்யர்கள்
யத்ர தத்ஸத்யஸ்ய பரமஂ நிதாநம்–பர ப்ரஹ்மம் கைங்கர்யம் பெற்று நித்யர்கள் உடன் ஒரு கோவையாகிறார்கள் –
தேவயாநஃ.-அர்ச்சிராதி மார்க்கம்
தத்ஸத்யஸ்ய பரமஂ நிதாநம்-ஸ்ரீ வைகுந்தம் அடைகிறான்

பரிஹச்ச தத்திவ்யமசிந்த்யரூபஂ ஸூக்ஷ்மாச்ச தத்ஸூக்ஷ்மதரஂ விபாதி. தூராத்ஸுதூரே
ததிஹாந்திகே ச பஷ்யத்ஸ்விஹைவ நிஹிதஂ குஹாயாம்৷৷3.1.7৷৷

பரிஹச்ச -அந்த பர ப்ரஹ்மம் பராத்பரன் -பிருஹத் -தானும் பராத் பரனாய் இருந்து தன்னை அடைந்தார்களையும் பெரியவர்களாக ஆக்கும் தன்மையன்
தத்திவ்யமசிந்த்யரூபஂ –திவ்யம் -அப்ராக்ருதம் -அசிந்த்ய ரூபம் –
ஸூக்ஷ்மாச்ச தத்ஸூக்ஷ்மதரஂ -ஸூ ஷ்மங்களிலும் ஸூ சமம் -அனோர் அணீயான் –
விபாதி. -பரஞ்சோதி -ஜோதிஸ் பதார்த்தங்களை ஜோதிஸ் கொடுத்து அருளி -பல விதமாக இருந்து அருளி
தூராத்ஸுதூரே -ஸ்ரீ வைகுண்ட நிலையனாய் அதி தூரஸ்தானாயும் அந்தர்யாமியாய் அருகிலும் இருப்பவன் –
மெய்யானாகும் விரும்பித் தொழுவார்க்கு எல்லாம் பொய்யனாகும் புறம்பே தொழுவார்க்கு எல்லாம் –
ததிஹாந்திகே ச பஷ்யத்ஸ்விஹைவ நிஹிதஂ குஹாயாம்–ஞானிகள் ஹ்ருதய கமலத்தில்-குஹாயம் – இருப்பதை அறிவார்கள் –

ந சக்ஷுஷா கரிஹ்யதே நாபி வாசா நாந்யைர்தேவைஸ்தபஸா கர்மணா வா.
ஜ்ஞாநப்ரஸாதேந விஷுத்தஸத்த்வஸ்ததஸ்து தஂ பஷ்யதே நிஷ்கலஂ த்யாயமாநஃ৷৷3.1.8৷৷

ந சக்ஷுஷா கரிஹ்யதே -கண்ணாலே காண முடியாது /நாபி வாசா-வாக்காலும் சொல்லி முடிக்க முடியாதே -யாதோ வாசோ நிவர்த்தந்தே-
நாந்யைர்தேவைஸ்தபஸா கர்மணா வா. -வேறு எந்த வழிகளாலும் தபஸ் போன்றவற்றாலும் வேறே வேத கர்மங்களாலும் அடைய முடியாதவன் –
ஜ்ஞாநப்ரஸாதேந விஷுத்தஸத்த்வஸ்ததஸ்து தஂ பஷ்யதே நிஷ்கலஂ த்யாயமாந–அவனாலே அருளப் பெற்ற
-ஞான பிரசாதத்தாலே -சுத்த சத்வமயமான நிஷ்கலமான அவனை பார்த்து உணர்ந்து அனுபவிக்க முடியும் –
ஞானம் -ப்ரஹ்ம சப்த வாஸ்யம் –
கண்ணே உன்னைக் காண -யென்னே கொண்ட -கருவி கண்ணே -கண்ணான உன்னால் உன்னைக் காண வேணும்

ஏஷோணுராத்மா சேதஸா வேதிதவ்யோ யஸ்மிந்ப்ராணஃ பஞ்சதா ஸஂவிவேஷ. ப்ராணைஷ்சித்தஂ
ஸர்வமோதஂ ப்ரஜாநாஂ யஸ்மிந்விஷுத்தே விபவத்யேஷ ஆத்மா৷৷3.1.9৷৷

ஏஷோணுராத்மா சேதஸா வேதிதவ்யோ யஸ்மிந்ப்ராண-அப்படி அவனால் அருள பெற்ற ஞானவான்கள் -தங்கள் பிராணன்
பஞ்சதா ஸஂவிவேஷ.–பிராண அபான போன்ற பஞ்ச -பிராணங்களிலும் இருப்பதை உணர்வர்
ப்ராணைஷ்சித்தஂ ஸர்வமோதஂ ப்ரஜாநாஂ -சர்வ சித்தத்திலும் -கர்ம ஞான இந்த்ரியங்களிலும் கரந்து எங்கும் பறந்து -கறந்த பாலில் நெய்யே போல் -இருப்பதை
யஸ்மிந்விஷுத்தே விபவத்யேஷ ஆத்மா–தானே காட்டிக் கொடுக்க சுத்தமான -கர்மங்கள் ருசி வாசனையுடன்
போக்கப் பற்ற -மனசால் உணர்கிறார்கள் -சாஷாத் கரிக்கிறார்கள் –

யஂ யஂ லோகஂ மநஸா ஸஂவிபாதி விஷுத்தஸத்த்வஃ காமயதே யாஂஷ்ச காமாந்.
தஂ தஂ லோகஂ ஜயதே தாஂஷ்ச காமாஂஸ்தஸ்மாதாத்மஜ்ஞஂ ஹ்யர்சயேத்பூதிகாமஃ৷৷3.1.10৷৷

இப்படி அவனால் அருள பெற்ற சுத்த சத்வ மனசாலே சர்வ லோகங்களையும் வென்று -சர்வ அபேக்ஷிதங்களையும் பெற்று
-வா ஸூ தேவ சர்வம் -என்றும் –உண்ணும் சோறு எல்லாம் கண்ணன் என்றே இருப்பார்கள் –
ஆச்சார்யரை அண்டி -ப்ரஹ்ம ஞானம் -பெற்றவரை அண்டி -அவரைப் பிரார்த்தித்தே பெற வேண்டும்

———————————

ஸ வேதைதத்பரமஂ ப்ரஹ்ம தாம யத்ர விஷ்வஂ நிஹிதஂ பாதி ஷுப்ரம். உபாஸதே
புரூஷஂ யே ஹ்யாகாமாஸ்தே ஷுக்ரமேதததிவர்தந்தி தீராஃ৷৷3.2.1৷৷

ஸ வேதைதத்பரமஂ ப்ரஹ்ம -ச வேத இதத் ப்ரஹ்ம -இப்படி அறியப் பெற்ற பர ப்ரஹ்மம் –
தாம யத்ர விஷ்வஂ நிஹிதஂ பாதி . உபாஸதே -பரம தாமம் -பரம பதம் –
யத்ர விஸ்வம் நிஹிதம் -பாதி-அனைத்து உலகும் அவன் தேஜஸ் ஏக தேசத்திலே இருக்குமே
ஷுப்ரம்-புரூஷஂ யே ஹ்யாகாமாஸ்தே –ஷூப்ரம்-புனிதம் -திவ்யம் -அகாமஸ்தே-புறம்பு உண்டான பற்றுக்களில் ஆசை இல்லாமல் –
ஷுக்ரமேதததிவர்தந்தி தீரா–ஷுக்ர-ரேதஸ் -அதில் இருந்து தாண்டி -ஏதத் ஷூக்ரம் அதிவர்த்தந்தி-சம்சாரத்தில் மீண்டும் சிக்காமல்
பர ப்ரஹ்மத்தை அடைந்து இன்புறுகிறான் –
யோ நித்ய -தனியன் போலே பதாம்புஜ தங்கம் பெற்றால் அனைத்தும் புல்லுக்கு சமம் அதே போலே அகாம இவனுக்கு –

காமாந்யஃ காமயதே மந்யமாநஃ ஸ காமபிர்ஜாயதே தத்ர தத்ர.
பர்யாப்தகாமஸ்ய கரிதாத்மநஸ்து இஹைவ ஸர்வே ப்ரவிலீயந்தி காமாஃ৷৷3.2.2৷৷

காமாந்யஃ காமயதே மந்யமாநஃ ஸ காமபிர்ஜாயதே -விஷயாந்தரங்களில் பற்று மிக்கு அவற்றிலே ஆழ்ந்து இருப்போர்
மீண்டும் மீண்டும் மாறி மாறி பல பிறவி எடுத்து
தத்ர தத்ர. பர்யாப்தகாமஸ்ய கரிதாத்மநஸ்து இஹைவ ஸர்வே ப்ரவிலீயந்தி காமாஃ–
அந்த அந்த சூழலிலே ஆசை கொண்டு அழிய -புறம்புள்ள விஷயாந்தரங்கள் பற்று அற்றவர்கள் இங்கேயே
-சரீரத்துடன் இருக்கச் செய்தே பர ப்ரஹ்மத்தை அறிகிறார்கள் –

நாயமாத்மா ப்ரவசநேந லப்யோ ந மேதயா ந பஹுநா ஷ்ருதேந. யமேவைஷ
வரிணுதே தேந லப்யஸ்தஸ்யைஷ ஆத்மா விவரிணுதே தநூஂ ஸ்வாம்৷৷3.2.3৷৷

நாயமாத்மா ப்ரவசநேந லப்யோ -இப்படி பற்று அற்ற பரிசுத்த மனசு வேதாந்தங்களை படித்து மட்டும் பெற முடியாதே –
ந மேதயா–நல்ல ஞானங்களால் அவற்றை அறிந்தும் பெற முடியாதே
ந பஹுநா ஷ்ருதேந. -மீண்டும் மீண்டும் கேட்டு பெற்ற ஞானத்தாலும் பெற முடியாது –
ஸ்ரவண மனன த்யான நிதித்யாவசனம் மூலம் அடைய முடியாது –
அப்படியானால் எவ்வாறு அடைவது என்றால்
யமேவைஷ வரிணுதே தேந லப்யஸ்தஸ்யைஷ ஆத்மா விவரிணுதே தநூஂ ஸ்வாம்–அவனே யாரைத் தேர்ந்து எடுத்து
தன்னைக் காட்டி அருளுகிறானோ அவனே அவனை அறிவான் ஆகிறான் –
அவன் அநுக்ரஹமே கார்ய கரம் -இவனாக நினைத்தோ -முடியாது -குகன் பெற்றான் பரதன் இழந்தான் –
வந்து உனது அடியேன் மனம் புகுந்தாய் –பின் வணங்கும் சிந்தனைக்கு இனியன் -/ திருக் கமல பாதம் வந்த பின்பு சென்றது என் சிந்தை –

நாயமாத்மா பலஹீநேந லப்யோ ந ச ப்ரமாதாத்தபஸோ வாப்யலிங்காத்.
ஏதைருபாயைர்யததே யஸ்து வித்வாஂஸ்தஸ்யைஷ ஆத்மா விஷதே ப்ரஹ்மதாம৷৷3.2.4৷৷

நாயமாத்மா பலஹீநேந லப்யோ-பல ஹீனனால் அடைய முடியாதே -மநோ பலம் -சரீர பலம் -மாய பேச்சால் கலங்க கூடாதே
ந ச ப்ரமாதாத் -விஷயாந்தர பற்றுக்கள் – புத்ர பசு -பற்றுக்கள் – கொண்டவனால் முடியாதே -பிரமாதம் -கவனக் குறைவு –
தபஸோ வாப்யலிங்காத்.–தபஸாலும் அலிங்காத் வெளி அடையாளங்கள் -மட்டும் சன்யாசத்துக்கு போதாது –
ஏதைருபாயைர்யததே யஸ்து வித்வாஂஸ்தஸ்யைஷ ஆத்மா விஷதே ப்ரஹ்மதாம–மால் பால் மனசை வைத்து
-அதனாலே மங்கையர் தோள் கை விட்டு -விஷயாந்தர பற்றுக்களை அறுத்து அவனை அனுபவிப்போம் –

ஸஂப்ராப்யைநமரிஷயோ ஜ்ஞாநதரிப்தாஃ கரிதாத்மாநோ வீதராகாஃ ப்ரஷாந்தாஃ.
தே ஸர்வகஂ ஸர்வதஃ ப்ராப்ய தீரா யுக்தாத்மாநஃ ஸர்வமேவாவிஷந்தி৷৷3.2.5৷৷

ஸஂப்ராப்யைநமரிஷயோ-இப்படி பிராப்யம் அருள்ப் பெற்ற ஆச்சார்யர்கள் –
ஜ்ஞாநதரிப்தாஃ -ப்ரஹ்ம ஞானம் ஒன்றாலே தரித்து -கால ஷேபம் செய்து
கரிதாத்மாநோ-அவனது ஸ்வரூப ரூப குண விபூதிகளை நன்றாக அனுபவித்து –
வீதராகாஃ -புற-புலன்கள் அனைத்தும் அவனிடமே அர்ப்பணித்து
தே ஸர்வகஂ ஸர்வதஃ ப்ராப்ய -தேச கால வஸ்து பரிச்சேத ரஹிதனான பர ப்ரஹ்மத்தை அனுபவித்து
தீரா யுக்தாத்மாநஃ -இப்படி விலக்ஷணமான நித்ய த்யான அனுபவஸ்தர்கள்
ஸர்வமேவாவிஷந்தி–அவனை அடைந்து நித்ய ஆனந்த உக்தர்கள் ஆகிறார்கள் –

வேதாந்தவிஜ்ஞாநஸுநிஷ்சிதார்தாஃ ஸஂந்யாஸயோகாத்யதயஃ ஷுத்தஸத்த்வாஃ.
தே ப்ரஹ்மலோகேஷு பராந்தகாலே பராமரிதாஃ பரிமுச்யந்தி ஸர்வே৷৷3.2.6৷৷

யதிகளை வரவேற்று சொல்லும் மந்த்ரம் இது
வேதாந்தவிஜ்ஞாநஸுநிஷ்சிதார்தாஃ -யாதாம்ய வேதாந்த ஞானம் உடையவர்கள்
ஸஂந்யாஸயோகாத்யதயஃ ஷுத்தஸத்த்வாஃ-சுத்த சத்வ குணமுடையவர்களாய் -சந்யாச யோகம் கைவந்தவர்களாய் -பரமை ஏகாந்திகளாய்
தே ப்ரஹ்மலோகேஷு பராந்தகாலே பராமரிதாஃ பரிமுச்யந்தி ஸர்வே–சரீர அவசானத்திலே-சம்சாரம் தொலையப் பெற்று
பரமபதம் அடைந்து ப்ரீதி கார்ய கைங்கர்யம் பெற்று நிரதிசய ஆனந்த உக்தர்களாக ஆகிறார்கள் –

கதாஃ கலாஃ பஞ்சதஷ ப்ரதிஷ்டா தேவாஷ்ச ஸர்வே ப்ரதிதேவதாஸு.
கர்மாணி விஜ்ஞாநமயஷ்ச ஆத்மா பரேவ்யயே ஸர்வஂ ஏகீபவந்தி৷৷3.2.7৷৷

பஞ்ச தச -இந்திரியங்கள் இத்யாதி -கர்மாக்கள் அந்த அந்த அதிஷ்டான தேவதைகள் உடனும்
சஞ்சித கர்மாக்கள் உடனும் ஆத்மா உடன் பர ப்ரஹ்மத்தில் லயிக்கின்றன –

யதா நத்யஃ ஸ்யந்தமாநாஃ ஸமுத்ரேஸ்தஂ கச்சந்தி நாமரூபே விஹாய.
ததா வித்வாந்நமரூபாத்விமுக்தஃ பராத்பரஂ புரூஷமுபைதி திவ்யம்৷৷3.2.8৷৷

நதிகள் கடலை அடைந்து தங்கள் நாம ரூபங்களை இழப்பது போலே ஆத்மாக்களும் பர ப்ரஹ்மம் இடம் லயித்து நாம ரூபங்களை இழந்து ஒன்றாகின்றன –

ஸ யோ ஹ வை தத்பரமஂ ப்ரஹ்ம வேத ப்ரஹ்மைவ பவதி நாஸ்யாப்ரஹ்மவித்குலே பவதி.
தரதி ஷோகஂ தரதி பாப்மாநஂ குஹாக்ரந்திப்யோ விமுக்தோமரிதோ பவதி৷৷3.2.9৷৷

ஸ யோ ஹ வை தத்பரமஂ ப்ரஹ்ம வேத ப்ரஹ்மைவ பவதி –ப்ரஹ்மத்தை அறிந்து அவனை அடைந்து அனுபவிக்கிறான் –
அஸ்யகுல நபவதி -அப்ரஹ்மவித்–ப்ரஹ்மத்தை அறியாதவர்கள் போலே மீண்டும் பிறப்பது இல்லை –
ப்ரஹ்மவித்குலே பவதி.-குலத்தில் பிறந்தவர்களும் ப்ரஹ்ம ஞானம் பெற்றே பிறப்பார்கள்
தரதி ஷோகஂ தரதி பாப்மாநஂ குஹாக்ரந்திப்யோ விமுக்தோமரிதோ பவதி–சோகம் பெறுவது இல்லை
-கர்மங்கள் வாசனை உடன் கழியப் பெற்றவன் ஆகிறான் -அஞ்ஞான அந்தகார முடிச்சுக்கள் அவிழ்க்கப் பெற்று பகவத் அமிருதம் அனுபவிக்கப் பெறுகிறான்

ததேததரிசாப்யுக்தஂ , க்ரியாவந்தஃ ஷ்ரோத்ரியா ப்ரஹ்மநிஷ்டாஃ ஸ்வயஂ ஜுஹ்வத ஏகர்ஷி ஷ்ரத்தயந்தஃ.
தேஷாமேவைதாஂ ப்ரஹ்மவித்யாஂ வதேத ஷிரோவ்ரதஂ விதிவத்யைஸ்து சீர்ணம்৷৷3.2.10৷৷

ததேததரிசாப்யுக்தஂ , க்ரியாவந்தஃ ஷ்ரோத்ரியா ப்ரஹ்மநிஷ்டாஃ–ப்ரஹ்ம நிஷ்டர்கள் தாங்களும் வேத விஹித சத் கர்மாக்களை அனுஷ்ட்டித்து கற்பித்து
ஸ்வயஂ ஜுஹ்வத ஏகர்ஷி ஷ்ரத்தயந்தஃ. -த்ரிவித தியாகங்கள் உடன்-திட விசுவாசத்துடன் -இருப்பவர்களுக்கு மட்டுமே
தேஷாமேவைதாஂ ப்ரஹ்மவித்யாஂ வதேத ஷிரோவ்ரதஂ விதிவத்யைஸ்து சீர்ணம்–ப்ரஹ்ம வித்யையைக் கற்பித்து
-வேத விகிதங்களை தலை மேல் தாங்கி இருக்கச் செய்வார்கள் –

ததேதத்ஸத்யமரிஷிரங்கிராஃ புரோவாச நைததசீர்ணவ்ரதோதீதே. நமஃ பரமறஷிப்யோ நமஃ பரமறஷிப்யஃ৷৷3.2.11৷৷

அங்கிரஸ் இவ்வாறு முன்பு இந்த வித்யையை அருளிச் செய்தார் -விசுவாசத்துடன் இத்தை அப்யஸிக்க வேண்டும்
-பூர்வாச்சார்யர்களுக்கு -பூர்வ பரம ரிஷிகளுக்கு பல்லாண்டு –

——————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: