ஸ்ரீ வசன பூஷணம் – சூர்ணிகை -1 –4— ஸ்ரீ ஆய் ஸ்வாமிகள்/ ஸ்ரீ மணவாள மா முனிகள் அருளிச் செய்த வியாக்யானம் —ஸ்ரீ உ. வே. வேளுக்குடி ஸ்வாமிகள் விளக்க காலக்ஷேப குறிப்புக்கள் –

சூரணை-1–

வேதம் அறுதி இடுவது ஸ்ம்ருதி இதிகாச புராணங்களாலே..

ஏக சாஸ்திரம் -கர்ம ப்ரஹ்ம விசாரம் -/ வேதார்த்தம் -ஸ்ம்ருதி வேதாந்தார்த்தம் இதிகாச புராணங்கள் -/
இவற்றை அடிப்படையாகக் கொண்டு வேதார்த்தம் ஆச்சர்ய அபிமானமே உத்தாராகம் என்று விளக்கப் போகிறேன் -என்றவாறு –
எல்லா மங்களங்களும் இதிலே உண்டு -வகாரம் மங்கள பிரயோகம் –
-மங்களா சாசனம் -நடுவில் சொல்லி /பல பர்யந்தமாகும் இறுதியில் -மூன்றும் மங்கள சப்தங்கள்
வேத அர்த்தம் -சப்தம் மட்டும் இல்லை நிர்ணயிப்பது –
வகாரம் அம்ருத வாசி இ காரம் ஐஸ்வர்ய வாசி /இரண்டையும் கொடுக்கும் வயவ் ததாதி வேதா -அவனையே சொல்லும்
-வேதத்தை வேதத்தின் சுவைப்பயனை / வேத நான்காய் -அவனையே சொல்லும் -சகல பல ப்ரதோ விஷ்ணு வேத –
விஷ்ணு சர்வ லாபாயா கேசவ -மோக்ஷ போக ப்ரதன் த்வி வித பலப்ரதன் -/
சோதனா லக்ஷனா அர்த்தம் தர்மம் – தூண்டும் பிரமாணம் வேதம் – / பிரத்யக்ஷம் அனுமானம் விட பிரபலம் -/

இதில் பிரதம வாக்யத்தால் வேத தாத்பர்யம் இந்த பிரபந்தம் -என்கிறார் -அத்தை அறுதி இடுகை பிரயோஜனம் –
நிர்ணயக நிரனேய சம்பந்தம் -நூலுக்கும் ஆச்சார்ய அபிமானத்துக்கும் –
இந்த தொடர்பை முதல் சூர்ணிகை சொல்லும் / சாரார்த்த ஸ்ரோர்த்தா அதிகாரி /
ப்ரத்யஷத் யாதி பிராமண விலக்ஷணமாய் -ப்ரோஷம் அர்த்த பிரகாசகமாய் அபவ்ருஷேமாய் –
அவிச்சின்ன சிஷ்ய ப்ரசிஷ்ய வைதிக ஸம்ப்ரதமாய்-யதார்த்தம் காட்டும் -வேறே துணை இல்லாமல்
தானே பிரதானமாய் அர்த்தத்தை விளக்குவதால் வேதம் – -மறைக்கும் விருப்பம் இல்லாதவனுக்கு –
கர்ம ப்ரஹ்மம் பூர்வ பாக அபர பாக சம்சய விபர்யயம் இல்லாமல் -நிச்சயிக்கும் /
மன்வாதி ஸ்ம்ருதிகள் -வேதார்த்த அனுசாரி களான – சதாச்சார்யாதி நிஷ்டர்கள் -உணர்ந்து அனுஷ்ட்டிக்கும் -நடத்தை விளக்கும்
இதிகாசம் புராணம் –நிர்ணயிக்கும் -புராவ்ருத்த -முன் நடந்த -சர்க்காதி பஞ்ச லக்ஷணம் –
சர்க்கம் படைப்பு பிரதிசர்க்கம் பிரளயம் வம்சம் மன்வந்தரங்கள் அனுசரிதம் -ஆகியவை –
ஆதவ் வேதா பிரமாணம்– வேதம் -அர்த்தம் -சாமான்யம் -வேதாந்தத்தையும் உள் அடக்கி – /
கர்மம் ப்ரஹ்மம் வேறே வேறே -அர்த்தமும் சாமான்ய வாசி –
கர்மங்களால் ப்ரஹ்மத்தை ஆராதிக்கிறோம் -வேறே வேறே இல்லையே -ஏகார்த்தம் –
தேவதா காண்டம் ஜைமினி ப்ரோக்தம் -முன் கர்ம காண்டம் -பின்பு ப்ரஹ்ம காண்டம் –
சர்வ கர்ம சமராத்யன் -சர்வ தேவதாதா அந்தராத்மா ப்ரஹ்மம் -ஒருவனே -உபய பாக சாமான்ய வாசி
சப்தம் அறுதி இடுகிறதை வியாவர்த்திக்கிறது -அர்த்தம் என்பதால் —

பிரமாதா வானவன் பிரமாணத்தை கொண்டு இறே ப்ரமேயத்தை நிச்சயிப்பது-(ப்ரமிதி-உண்மையான புத்தி – சம்பாதிக்க ) .
.அந்த பிரமாணம் தான் பிரத்யஷாதி ரூபேண அஷ்ட விதமாக சொல்லுவார்கள்..
அதில் ப்ரத்யஷ மேகன்சார்வாக-இத்யாதியாலே சொல்லுகிற
பாஹ்ய குத்ருஷ்டிகளை போல் அன்றிக்கே ப்ரத்யஷ அநுமான ஆகமங்கள் மூன்றையும் ,பிரமாண தயா அங்கீகரித்து
உபமாநாதி பஞ்சகத்தையும் ( உபமாநம் ,அருத்தாபத்தி ,அபாவம், சம்பவம், மற்றும் ஐதீகம்–
தேவதத்தன் பருத்துள்ளான் பகலில் சாப்பிடுகிறான்இல்லை -அதனால் இரவில் உண்கிறான் என்பதே அருத்தாபத்தி-/
கடம் இல்லாதது இன்மை ஒரு பிரமாணம் -கடம் இருப்பது பிரத்யக்ஷ பிரமாணம் போலே -அபாவம் ஒரு பிரமாணம் என்பர் /
சம்பவம் 1000-இருந்தால் 100 இருப்பது சித்தம் -சம்பவிக்கும் / ஐதீகம் செவி வழி செய்தி போல்வன – – )
அவற்றிலே யதாயோகம் அந்தர்பவித்து,—( உவமானம் அர்த்தப்பத்தி சம்பவம் மூன்றையும் அனுமானத்துக்குள்ளும் –
அபாவம் பிரத்யக்ஷத்தில் அந்தர்பவித்து -ஐதிக்யம் சப்தத்தில் அந்தர்பூதம் )-
அவற்றில் ப்ரத்யஷம் இந்த்ரிய கிரகண யோக்யங்களிலும் அநுமானம், ப்ரத்யஷம் ,
ஸித்த வ்யாப்தி கிரகண அநுரூபமான கதி பயபரோஷார்தங்களிலும் பிரமாணம் ஆகவும்
அதீந்த்ரியார்த்ததில் சாஸ்திரமே பிரமாணமாகவும் நிஷ்கரித்து அது தன்னிலும் வேதே கர்த்ராத்ய அபாவாத் பலவதி ஹி
நயைஸ் த்வன்முகே நீயமாநே தன மூலத்வேன மாநம் ததி தர தகிலம் ஜாயதே -( ஸ்ரீ ரெங்கராஜ ஸ்தவம் உத்தர சதகம்-14 )
என்கிற படி ஸ்வ பிரமாண்யத்துக்கு மூல சபேஷமான
பௌருஷேய சாஸ்த்ரத்தை பற்றாசாக பிரமாணம் உடைய வேதமே பிரபல பிரமாணம் ஆகவும் அறுதி இட்டு இருக்கும் பரம வைதிகர் ஆகையாலே
(வைதிகர் -பாஹ்யர் வியாவருத்தி பரம வைதிகர் குத்ருஷ்டிகள் விருத்தி )
இப் பிரபந்தங்களில் தாம் அருளி செய்கிற அர்த்தங்கள் எல்லாம் வேத பிரதி பாத்யம் என்னும் இடம் தோற்ற
முதலிலே வேதத்தை பிரமாணமாக அங்கீகரித்து கொண்டு ததர்த்த நிர்ணயம் பண்ணும் க்ரமத்தை இவ் வாக்யத்தாலே அருளி செய்கிறார்..

அகில ஹேய பிரத்யதீகத்வ கல்யாணைக தானத்வங்களால் ஈஸ்வரன் அகில ப்ரமேய விலஷணனாய் இருக்குமா போல இறே
அபௌருஷேயத்வ நித்யத்வங்களால் வேதம் அகில பிரமாண விலஷணமாய் இருக்கும் படி .-
வேதத்தின் உடைய அபௌருஷேயத்வம் -வாசா விரூப வித்யயா–இத்யாதி
சுருதியாலும் அநாதி நிதனாஹ்யேஷா வாகுச்த்ருஷ்டா ஸ்வயம்புவா ஆதவ் வேத மயீ திவ்யா யதாஸ் சர்வா ப்ரசூதய -இத்யாதி
ச்ம்ருதியாலும் ப்ரிதிபாத்திக்க படா நின்றது இறே.-
இந்த சுருதி ஸ்ம்ருதிகள் வேத நித்தியத்தை சொல்லுகையாலே தத் பௌருஷேத்யத்வமும் சித்தம் இறே.-
அதேவ ப்ரம விப்ரலம்ப ப்ரமதாம் அசக்தி ரூப தோஷ சதுஷ்டய சம்பாவன கந்த ரஹீதமாய் இருக்கும் பௌருஷயத்வம் இறே
அவை வருகைக்கு மூலம்..இப்படி இருக்கையாலே இதுக்கு மேம்பட்ட ஒரு சாஸ்திரம் இல்லை ..ஆகையாலே இறே –
சத்யம் சத்யம் புனஸ் சத்யம் உத்த்ருத்ய புஜமுச்யதே வேதாத் சாஸ்திரம் பரம் நாஸ்தி ,ந தைவம் கேசவாத் பரம் –ஹரி வம்ச ஸ்லோகம் -என்று
ஐதிகாசகராலும் பௌராணிகராலும் ஏக கண்டமாக சொல்லப் பட்டது ..( பர சப்தம் –மேம்பட்ட என்பது இல்லை –
அந்த பக்ஷத்தில் சமமாக இருப்பது சம்பவிக்கும் -வேறுபட்டது இல்லை என்றவாறு )
இதன் ஏற்றம் எல்லாம் திரு உள்ளம் பற்றி இறே –சுடர் மிகு சுருதி -என்று நம் ஆழ்வார் அருளி செய்தது
அவரை பின் செல்லுபவராய் அபியுக்த அக்ரேசரான பட்டரும் -ஆதவ் வேதா : பிரமாணம் -ஸ்ரீ ரெங்கராஜ ஸ்தவத்தில்-2-19- என்றார் இறே ..
இத்தை வேதம் என்கிறது வேதயதீதி வேத : என்கிற வ்யுக்பக்தியாலே புபுஷூ க்களாய்–ஆஸ்திகராய் இருப்பாருக்கு ஸ்வார்த்த பிரகாசமாய் இருக்கையாலே ..
இப்படி இருந்துள்ள-வேதம் தான் பிரதிபாத்யார்த்த விசேஷத்தாலே பாக த்வயாத்மகமாய் இருக்கும்
(.-இதனால் அறிகிறேன் இதனால் அறியப்படுகிறது வேதம்–)
.அத்தை இவ் இடத்தில் உபய பாக சாமான்யவாசியான வேத சப்தத்தாலே சாகல்யேன (சகலமாக முழுவதுமாக ) சொல்கிறது ..

அர்த்தம் என்று பூர்வ பாக ப்ரதிபாத்யமான கர்மத்தையும் உத்தர பாக பிரதிபாத்யமான ப்ரஹ்மத்தையும் சொல்லுகிறது..
(-20 மீமாம்ச அத்தியாயங்கள் -20–ரஹஸ்ய த்ரய சப்தங்கள் -20-ஸ்லோகங்கள் யதிராஜா விம்சதி ஒரே அர்த்தம் காட்டுமே )
பூர்வோத்தர மீமாம்சைகளில் ,-அதாதோ தர்ம ஜிஜ்ஜாசா -என்றும்-அதாதோ ப்ரஹ்ம ஜிஜ்ஜாசா என்றும் இறே உபக்ரமித்தது-
ஆகையாலே-ஏக சாஸ்திரமாக இருப்பதால் – பாக துவயத்துக்கும் பிரதிபாத்யம் ஆராதனா ரூபமான கர்மமும் ,ஆராத்ய வச்துமான ப்ரஹ்ம இறே..-
கர்மத்தின் உடைய பாகவத ஆராதநத்வம்-ச ஆத்மா அங்கான் அன்யா தேவதா -என்று
அக்நீத்ராதி சகல தேவதைகளும் பகவத் சரீர பூதராக சாஸ்திரம் சொல்லுகையாலே சித்தம் இறே –
இவ் ஆகாரம் அறியாதார் அவ்வோ தேவதா மாத்ரங்களையும் உத்தேசித்து பண்ணும் கர்மமும் ,வச்துகத்யா பகவத் ஆராதநமாக தலை கட்டும்.
யே யஜந்தி பித்ரூன் தேவான் ப்ராஹ்மானான்சஹூதாச்னான் சர்வ பூதாந்த்ர ஆத்மாநாம் விஷ்ணு மேவ யஜந்தி தே-என்ன கடவது இறே-( ஏவ சப்தம் -)
யேப்அன்ய தேவதா பக்தா யஜந்தே ச்ரத்த யான்விதா தேபி மாமேவ கவ்ந்தேய யஜந்தி விதி பூர்வகம்–கீதை 9-23-என்று தானே அருளி செய்தான் இறே .-
(அபி சப்தம் -அவிதி பூர்வகம்–வேத வாக்ய தாத்பர்யம் அறியாமல் -இருந்தாலும் என்னையே ஆராதிக்கிறான் ) .
ஆகவே எல்லா படியாலும் ,கர்மத்துக்கு பகவத் ஆராதனா ரூபம் சித்தம் இறே –

இப்படி ஆராதனா ரூபமான கர்மமும், ஆராத்ய வஸ்துவான ப்ரஹ்மமும் ஆகிற அர்த்த த்வத்தையும் அறியவே
த்யாஜ்ய உபாயதேய ரூப சகலார்தங்களையும்(கர்ம ப்ரஹ்மம் அறியவே- ப்ராப்ய பிராப்பகங்கள் பிரதானம் ஆனாலும் -சகல அர்த்தங்கள் அர்த்த பஞ்சகமும் –சித்தம் )
அறியலாய் இருக்கையாலே- பாக த்வய ப்ரதிபாத்யம் கர்ம ப்ரஹ்மங்கள் என்கிறது-.எங்கனே என்னில்
கர்மம் தான் புபுஷுகளுக்கு ஐஸ்வர்ய சாதனமாய்
முமுஷுக்களில் பக்தி நிஷ்டருக்கு உபாசன அங்கமாய்
பிரபன்னருக்கு கைங்கர்ய ரூபமாய இறே இருப்பது..
இப்படி இருந்துள்ள கர்மத்தின் வேஷத்தை உள்ளபடி அறியவே
அநந்த ஸ்திர பல ப்ரஹ்ம ப்ராப்தி காமரான சாதகருக்கு இது
உபாசன அங்கத்வேன உபாதேயம்.-ஐச்வர்யாதிகளுக்கு உபாதேயமான ஆகாரத்தால் த்யாஜ்யம் என்று அறியலாம் –
அநந்ய சாதனருக்கு இது கொண்டு சாதிக்க வேண்டுவது ஓன்று இல்லாமையாலே கைங்கர்ய ரூபேண உபாதேயம் .-
உபாசகருக்கு உபாதேயமான ஆகாரத்தாலே த்யாஜ்யம் என்று அறியலாம் .(-கைங்கர்யமே ஸ்வா பாவிக ஆகாரம் )-

ப்ரஹ்மத்தை அறியும் போது ,தத் ஸ்வரூப ரூப குண விபூதிகளை எல்லாம் அறிய வேண்டும் ஆகையாலே
விபூதி பூத சேதன அசேதனங்களின் ஸ்வரூபம் அறியலாம்
(பத்த -முமுஷு -முக்த – கேவல -நித்ய-சேதன ஸ்வரூபமும் -/அசேதன தேக தேச விசேஷங்களை அறியலாம் )
அதில் ஞாநாநந்த லஷணமான சேதன ஸ்வரூப வைலஷணம் அடியாக வருகிறது ஆகையாலே கைவல்யத்தின் வேஷமும் அறியலாம்.
ப்ரஹ்மத்தின் உடைய சேஷித்வ ப்ராப்யத்வங்களை அறியவே தத் அநுபவாதிகள் புருஷார்த்தம் என்று அறியலாம்.
தத் உபாச்யத்வ சரண்யத்வங்களை அறியவே தத் ப்ராப்தி சாதன விசேஷங்களை அறியலாம்.
ப்ரஹ்மத்தின் உடைய நிரதிசய ப்ரஹ்மக்யத்வத்தையும் அநந்ய சாத்வத்தையும் தத் பிரகார தயா பரதந்த்ரமான ஸவஸ்ரூபத்தையும் தர்சிக்கவே
சாத்யாந்தர சாதனாந்த்ரங்கள் உடைய த்யாஜ்யத்வத்தையும் ஸூஸ்பஷ்டமாக அறியலாம்-
(உபாசகர் -பிரபன்னர் -மோக்ஷ அனுபவம் ஒன்றாக இருந்தாலும் அவன் திரு உள்ளத்தால் வாசி உணர்வானே-)
ஆக இப்படி இருக்கையாலே பாக த்வயத்துக்கும் பிரதிபாத்யம் ஆராதனா ஸ்ரூபமான கர்மமும் ஆராத்ய வஸ்துவான ப்ரஹ்மமும் என்ன குறை இல்லை-
த்வதர்ச்சா விதி முபரி பரிஷீயதே பூர்வ பாக ஊர்த்வோ பாகஸ் த்வதீஹா குண விபவ பரிஞாபநைஸ் த்வத் பதாப்தவ் -என்று இறே பட்டர் அருளி செய்தது –

இப்படி பாக த்வய பிரதிபாத்யங்களான இவ் அர்த்தங்களை அறுதி இடுகையாவது –
கர்மத்தினுடைய ஸ்வரூப அங்க பலாதிகளையும் –
ப்ரஹ்மத்தினுடைய ஸ்வரூப ரூப குண விபூதி யாதிகளையும் –
சம்சய விபர்யயம் அற நிர்ணயிக்கை-
அது தான் செய்யும் போது -சகல சாக ப்ரத்யய ( ஞான ) நியாயத்தாலும் -சகல வேதாந்த ப்ரத்யய நியாயத்தாலும் செய்ய வேண்டும்
அதில் சகல சாகா பிரத்யயமாவது -ஒரு வாக்யத்திலே ஓர் அர்த்தத்தை சொன்னால் –
அதனுடைய அங்க உபாங்காதிகள் (கர்மம் பற்றி – அங்கம் உபாங்கம் பலம் போல்வனவற்றில் சங்கை வருமே )
நேராக அறிக்கைக்காக -சாகாந்த்திரங்கள் எல்லாவற்றிலும் சஞ்சரித்து
அவற்றில் சொல்லுகிற அர்த்தங்களிலும் ஞானம் பிறந்து -அவ் அர்த்தங்களுக்கு அன்யோன்ய விரோதிகளையும் சமிப்ப்த்து –
தனக்கு அபிமதமான அங்கியோடே சேருமவற்றை சேர்க்கை –
சகல வேதாந்த ப்ரத்யய நியாயமாவது -ஒரு வேதாந்தத்திலே ஒரு வாக்கியம் ஓர் அர்த்தத்தை சொன்னால் –
அல்லாத வேதாந்தங்களிலும் சஞ்சரித்து -அவற்றில் சொல்லுகிற அர்த்தங்களுக்கு (ப்ரஹ்மம் பற்றி அர்த்தத்தில் தானே சங்கை வரும் ) அன்யோன்ய விரோதம்
பிறவாதபடி-விஷய விபாகம் பண்ணி -தனக்கு அபிமதமான அர்த்தங்களோடு சேருமவற்றை சேர்க்கை –(நிர்விகாரம் -உபாதானம் ப்ரஹ்மம் பொருந்த வைக்க -போல்வன )
இது தான் மகா மதிகளான மக ரிஷிகளுக்கு ஒழிய -அல்லாதாருக்கு செய்யப் போகாமையாலே –
உப ப்ரஹ்மணங்கள் கொண்டே நிர்ணயிக்க வேணும் -ஆகையால் தத் நிர்ணய அங்கங்களை அருளி செய்கிறார் –ஸ்ம்ருதி இதிகாச புரானங்களாலே -என்று-

ஸ்ம்ருதிகள் ஆவன -ஆப்தரான மன்வந்த்ரி விஷ்ணு ஹாரீத யஞவல்க்யாதிகளாலே
அபிஹிதங்களான தர்ம சாஸ்திரங்கள் –-(ஆச்சார்ய வ்யவஹார பிராயச்சித்தம் பற்றியவை-தர்ம ஞானம் கொடுப்பவை –
ஸ்ம்ருதி -சொன்னாலே தர்ம சாஸ்திரங்கள் இதிஹாச புராணங்கள் சேரும் –மேலே தனித்து சொல்வதால் இங்கு தர்ம சாஸ்திரங்களை சொல்லும்
மனு -அத்ரி-ஹாரீதர்-விஷ்ணு யாஜ்ஜ்வல்க்யர் –போல்வார் –யதார்த்த த்ரஷ்டா வக்தா –நன்றாக அறிந்து நன்றாக காட்டுபவர்
மனு ஸ்ம்ருதி -பிரகஸ்பதி ஸ்ம்ருதி -தக்ஷ ஸ்ம்ருதி -இயம ஸ்ம்ருதி -கௌதம ஸ்ம்ருதி -அங்கிர ஸ்ம்ருதி -யாஜ்ஜ்வல்க்ய ஸ்ம்ருதி -பிரதேச ஸ்ம்ருதி –
சாதாதப ஸ்ம்ருதி -பராசர ஸ்ம்ருதி -சம்வர்த்த ஸ்ம்ருதி -உசன ஸ்ம்ருதி -சங்க ஸ்ம்ருதி -லிகிஸ ஸ்ம்ருதி -அத்திரி ஸ்ம்ருதி -விஷ்ணு ஸ்ம்ருதி –
ஆபத்ஸ்தம்ப -ஹாரீத ஆகிய -18-ஸ்ம்ருதிகள் உண்டே -இவற்றுள் -மனு ராஜஸ ஸ்ம்ருதி ஆனாலும் -ஸூ பால உபநிஷத் விளக்கம் -/-)
இதிகாசங்கள் ஆவன -ப்ராவ்ருத்த பிரதிபாதங்களாக ஸ்ரீ இராமாயண மகா பாரதாதிகள் –-
புராணங்கள் ஆவன -சர்காதி பஞ்ச லஷண உபேதங்களான-ப்ரஹ்ம பாத்ம வைஷ்ணவாதிகள் –(-ப்ரஹ்ம -பாத்ம -விஷ்ணு -பாகவத -சைவ -பவிஷ்ய –
நாரதீய -மார்க்கண்டேய -ஆக்னேய -பிரமகைவர்த்த -லிங்க -வராக -சாந்த -வாமன -கூர்ம -மத்ச -காருட ப்ரஹ்மாண்ட -ஆகிய -18-புராணங்கள் –
ப்ரஹ்ம புராணம் ராஜஸ -சாத்விக அம்சங்கள் நிறைய இருப்பதால் இங்கே எடுத்துள்ளார் )

வேதார்த்தம் அறுதி இடுவது இவற்றாலே என்று -( இவற்றால் தான் வேறு எவற்றாலும் அல்ல -அன்வய வ்யதிரேக பிரமாணங்கள் மேலே அருளிச் செய்து )-
இப்படி நியமேன அருளி செய்தது -இவற்றை ஒழிய-ஸ்வ புத்தியா நிர்ணயிக்கும் அளவில் -அல்ப ஸ்ருதனானவனுக்கு விப்ரதிபத்தி வருமாகையாலே –
வேத காலுஷ்ய ஹேதுவாம்-( வேத புருஷன் கோபிக்க ) என்று நினைத்து -இந் நியமம் தான் -இதிகாச புராணாப் யாம் வேதம் சம உப பிரம யேத்-
பிபேத்யல் பஸ்ருதாத் வேதோ மா மாயம் பிரதரிஷ்யதி -என்று பார்கச்பத்திய ச்ம்ருதியிலும்-மகா பாரதத்திலும்-சொல்லப் பட்டது இறே –
இவ் உபக்கிரம வாக்ய பிரக்ரியையாலே -புருஷகாரம் வைபவம் தொடங்கி-ஆச்சார்யா அபிமானம்-பர்யந்தமாக
இப் பிரபந்தத்தில் இவர் அருளி செய்கிற வேதார்த்தங்கள் எல்லாம் உப ப்ரஹ்மணங்கள் கொண்டே நிச்சயித்து
அருளி செய்கிறார் என்னும் இடம் தோற்றுகிறது -அது தான் தத் அர்த்தங்கள் அருளி செய்கிற ஸ்தலங்களில்-சம்ப்ரதிபந்தம் –

ஆக -இவ் வாக்யத்தால் –சகல பிரமாணங்களிலும்-வேதமே பிரபல பிரமாணம் என்னும் இடமும் –
தத் அர்த்தம் நிர்ணயம் பண்ணும் கரமமும் சொல்லிற்று ஆய்த்து –

———————————————-

சூரணை-2

ஸ்ம்ருதியாலே பூர்வ பாகத்தில் அர்த்தம் அறுதி இடக் கடவது –
மற்றை இரண்டாலும் உத்தர பாகத்தில் அர்த்தம் அறுதி இடக் கடவது –

ஸ்ம்ருதியாலே -ஜாதி ஏக வசனம்
மன்வாதி ஸ்ம்ருதியாலே -பகவத் ஆராதன ரூப கர்ம பாகம் -பிரதான்யம் -ப்ரஹ்ம பரம் உண்டே ஆனாலும் -ஆராதனத்தில் நோக்கு –
ஸ்ம்ருதி வ்யாவருத்தமான மற்ற இரண்டாலும் பகவத் ஸ்வரூபாதி -உத்தர பாகம் -பிரதான்யம் –கர்ம பரத்வம் உண்டேயாகிலும் -கீதையிவ் கர்மா வசனங்கள் உண்டே –
மற்ற இரண்டாலும் -ஸ்ரேஷ்டம் என்று ஸூசகம்

இவற்றில் எத்தாலே எந்த பாகத்தில் அர்த்தம் அறுதி இடக் கடவது என்ன -அருளி செய்கிறார் –
உப ப்ரும்ஹ்யமான வேதத்துக்கு பிரதிபாத்ய அர்த்த விசேஷத்தாலே இறே பாத பேதம் உண்டாய்த்து –
அப்படியே உப ப்ரும்ஹணங்களாயும் பிரதிபாத்ய விசேஷத்தாலே பேதம் உண்டு இறே –
அதில் ஸ்ம்ருதிகள் பூர்வ பாக உபப்ரும்ஹணங்களாயும் -இதிகாசாதிகள் உத்தர ப்ரும்ஹணங்களாயும்
நிர்மிதன்கள் ஆகையாலே -தத் உப ப்ரும்ஹணங்களைக் கொண்டே தத் பாக அர்த்தம் நிச்சயம் பண்ண
வேண்டி இறே இருப்பது –
அத்தை பற்ற ஆசார வ்யவஹார (பங்காளி பாகம் பிரிக்கும் முறைகள் போல்வன ) ப்ராயசித்தாதிகளுக்கு பிரதிபாதங்களான இதிஹாச புராணங்கள்
ஆகிற மற்றை இரண்டாலும் -பிரம பிரதிபாதகமான உத்தர பாகத்தில் அர்த்தம் நிச்ச்சயம் பண்ண கடவது என்கிறார் –
இப்படி உபய விதமான உப ப்ரும்ஹணங்களாயும் உபய பாக அர்த்தையும் அறுதி இடுகை யாவது –
அநதீத (கற்காத ) சாகாந்தரங்களுக்கும் பிரதிபாதகங்கள் ஆன இவற்றாலே அதீத ( கற்ற ) சாகார்த்தங்களை அபேஷித விசேஷங்கள் கூடே-நிச்சயிக்கை –
ஸ்ம்ருதிகள் தன்னிலே பிரம பிரதிபாதனமும் -இதிகாசாதிகளிலே கர்ம பிரதிபாதனமும்
உண்டாய் இருந்ததே ஆகிலும் –ஸ்ம்ருதிகளில் பிரம பிரதிபாதனம் கர்மங்களினுடைய தத் ஆராதன
ரூபத்வ ஞாபன அர்த்தமாகவும் -இதிகாச புராணங்களில் கர்ம பிரதிபாதனம் கர்மங்களினுடைய உபாசன
அங்கத்தவ ஞாபன அர்த்தமாகவும் ஆகையாலே -இப்படி வகை இட்டு சொல்லக் குறை இல்லை –
ப்ராயேன (-பிராசுர்யேன )- பூர்வ பாகர்த்த பூரணம் தர்ம சாஸ்த்ரத-இதிகாச புரானாப்யாம் வேதந்தார்த்த பிரகாச்யதே -என்ன கடவது இறே –

———————————

சூரணை -3
இவை இரண்டிலும் வைத்து கொண்டு இதிஹாசம் பிரபலம் –

இதிகாசம் பிரபலம் என்கிறார் மேல் -விசேஷம் பிரதானம்
சார பாக உப ப்ராஹ்மண சாம்யம் இரண்டுக்கும் —
சத்வகுணம் -சாத்விக புராணம் -/ குணத்துக்குத் தக்க தேவதையை கொண்டாடி -/ கலந்து கட்டியாய் பக்ஷபாதியாய் -அந்நிய பாரமாய் –
பகவத் குண மாத்ர பிரதானமாய் -ஸ்வரூபங்கள் சேஷ்டிதங்கள் விரிக்காமல் –
இதிஹாசங்களோ-/ஆதி மத்திய அவசானம் ப்ரஹ்மத்தையே அநந்ய பரமாய் பகவத் குண சேஷ்டித்த உபய பிரதானமாய்-பூரணமாய்
இரண்டு -ஏக பாக சாம்யம் அன்யோன்ய பிரதியோகத்தவம் –

உத்தர பாக உப ப்ரக்மன த்வ்யத்துக்கும் தாரதம்யம் உண்டோ
(தரம் தமம் தாரதம்யம் ) -தன்னில் ஒக்குமோ -என்கிற
சங்கையில் அருளி செய்கிறார் மேல் –
அன்றிக்கே –
ஏக பாக விஷயமான இரண்டு உப ப்ரும்ஹணங்களாயும் இன்னத்துக்கு பிராபல்யம் என்னும் அத்தையும்
தர்சிப்பிக்க வேணும் என்று தாமே திரு உள்ளம் பற்றி அருளி செய்கிறார் ஆகவுமாம்

இவை இரண்டிலும் என்று தொடங்கி -அதாவது -ஸ்ரேஷ்ட பாக உப ப்ரும்ஹண தயா வந்த சேர்த்தியை
உடைத்தான இவை இரண்டிலும் வைத்து கொண்டு – ப்ராபல்யத்தில் வந்தால் புராணத்திலும்
இதிகாசத்துக்கு பிராபல்யம் உண்டு என்கை-புராணத்தில் காட்டில் இதிகாசத்துக்கு பிராபல்யம் –
1–பரிக்ரக அதிசயம்-(-புராணங்கள் இதிகாசங்களை கொண்டாடும்–புராண பரிக்ரகம் உண்டே )-
-2- -மத்யஸ்ததை— (பக்ஷபாதம் இல்லாமல்-குணத்ரய விஷயம் இல்லாமல் )
-3–கர்த்துராப்த தமத்வம் -வியாசாதிகள் ஆப்தர்களால் -ஆகிய இவற்றாலே –
இவற்றில் பரிக்ரகம் ஆவது –சாஸ்திர பரிக்ரகம் –
வேத வேத்யே பரே பும்சி ஜாதே தசரதாத்மஜே வேத ப்ராசேதசா தாசீத் சாஷாத் ராமாயனாத்மனா-ஸ்கந்த புராணம்
மதி மந்தா நமாவித்ய யேனாசொவ் சுருதி சாகராத் ஜகத்திதாய ஜநிதோ மகாபாரத சந்த்ரமா
வியாச வாக்ய ஜலவ்கேன குதர்மத ருஹாரினா வேத சைலா வதீர்னே ந நீர ஜஸ்கா மஹி க்ருதா– லிங்க புராணம்
பிபேதி கஹனாச் சாஸ்த்ரான் நரஸ் தீவ்ராதி வவ்ஷதாத் பாரதஸ் சாஸ்திர சாரோயம் அத
காவ்யாத்மனா கருத விஷ்ணவ் வேதேஷூ வித்வத்சூ குருஷூ பிராமனேஷூ ச பக்திர்பவதி
கல்யாணி பாரததேவ தீமதாம் -இத்யாதிகளாலே புராண விசேஷங்களிலே இதிஹாசம்-ச்லாகிக்க படா நின்றது இறே –
(வேதம் ராமாயணம் ஸ்கந்த புராணம் -/லிங்க புராணம் வைகுண்ட பாரா லோகே/
சைவ லிங்க புராணம் -மதி மந்த ஜகத் ஹிதம் -வேத வியாசர் -சுருதி சாகரம் மஹா பாரதம் அமிர்தம் -/
மார்க்கண்டேய புராணம் -ரஜஸ் இல்லாமல் பூமா தேவி -வேதமாகிய மலையில் இருந்து விழுந்து -வ்யாஸ வாக்கியம் பெரும் தண்ணீர் மஹா பாரதம் அழுக்கு அற்று /
ஆழமான வேத சாஸ்திரம் எய்தற்கு அரிய மறைகள் பாரதம் -காவ்யம் கிராந்தி தர்சி -வேதம் பிரபு வாக்கியம் புராணம் ஸூ ஹ்ருது வாக்கியம்
இதிகாசம் காதலன் காதலி வாக்கியம் /விஷ்ணு வேதம் அந்தணர் குரு பாகவத உத்தமர்கள் பக்தி ஏற்பட பாரதம்–சரமபர்வம் -ஆச்சார்ய அபிமானம் உத்தாரகம்)
மத்யஸ்தை யாவது – யஸ்மின் கல்பேது யத்ப்ரோக்தம் புராணம் பிராமணா புராதஸ்ய தச்யஸ்து மகாத்மியம்
தத் ஸ்வரூபென வர்ண்யதே-என்று சர்வ புராணத்துக்கும் ப்ரவர்த்தகன் பிரம்மாவாய்-அவனுக்கு
யாதொரு கல்பத்திலே குண த்ரயத்தால் யாதொரு குணம் விஞ்சி இருந்தது -அந்த குண அநு குண
தேவதையினுடைய மகாத்ம்யத்தை புராணத்திலே சொல்லுகையாலே பஷ பாதிகளாய் இருக்கும்
புராணங்கள் போல் அன்றிக்கே -லௌகிக வைதிக சகலார்த்த நிர்ணயித்திலே அதிக்ருதங்கள் ஆகையாலே-ஒரு விஷயத்திலும் பஷ பாதம் இன்றிக்கே இருக்கை–
கர்த்து ஆப்த தமத்வமாவது -பிரபன்ன கர்த்தா வானவன் –யாதா தர்சன
சாமர்த்தத்தையும் யதா த்ருஷ்டார்த்த வாதித்வத்தையும் மிகவும் உடையவனாய் இருக்கை –
அதேதிஹாச புராண யோரிதி ஹாசா பலியாம்ச குத தேஷாம் பரிஹ்ரகாதி குத தேஷாம்
பரிக்ரஹாதி சயாதிகளாலே புராண இதிகாசம் பிராபல்யம் சாமான்யேன தத்வ நிர்ணயத்திலே
உய்யக் கொண்டாராலும் -மகா பாரதம்ஹி பரிக்ரஹ விசேஷாவசிதம்-என்று தொடங்கி-தர்மே சார்த்தேச
காமேச மோஷச பரதர்ஷப யதிஹாச்தி ததனயத்ரா யன் நேஹாச்தி ந தத் க்வசித் –
இதி லௌகிக வைதிக சகலார்த்த நிர்ணயாதி க்ருதத்வேன க்வசிதபி அபஷ பாதித்வாச்ச
புரானேப்யோ பலவத்தரம் -என்னும் அது அளவாக –
பரிக்ரஹ அதிசயத்தாலும் -மத்யஸ்தை யாலும் -புராணங்களில் காட்டில் இதிஹாச விசேஷமான
மகாபாரதத்துக்கு உண்டான பிராபல்யம் ஸ்ரீ சஹச்ர நாம பாஷ்யத்திலே பட்டராலும் பிரதிபாதிக்கபட்டது இறே –

——————————————

சூரணை -4
அத்தாலே அது முற் பட்டது –

பிரதான்யத்தை மூதலிக்கிறார் -பிரபலமாகவும் பிரதான்யமாகவும் -இதிகாசம் -என்றவாறு -பிரதிபாத்ய அர்த்த விசேஷ சித்த பிராபல்யத்தால் –
முன்பே மூன்று காரணங்கள் பார்த்தோம் -இது நான்காவது –ப்ராபல்யம் ஸ்தீகரிக்கப்படுகிறது-
ஆக பாக பேதத்தையும் -ஸ்ம்ருதிகளைக் காட்டிலும் இவை இரண்டுக்கும் உள்ள ஸ்ரேஷ்டம் -சார பாவம் பார்த்தோமே -முன்பே –
இந்த த்வயத்தில் பிரதம உப ப்ரஹ்மண்யத்தின் பிரதான்யம் சொல்லி இவ்வளவும் இப்பிரபந்தம் தொடக்கம்

அதின் பிராபல்யத்தை இசைவிக்கிறார் –
அந்த ப்ராபல்யத்தாலே -இதிஹாச புராணம் பஞ்சமம் –(பூம வித்யை சுருதி வாக்கியம் -இதிகாசங்களும் புராணங்களும் ஐந்தாவது வேதம் –
த்வந்த சமாசம் ஏக வசனம் -சமாகார த்வந்தம் -கூட்டு பல காய் கரிகால் சேர்ந்தாலும் இதுவே சமாகாரம் / ஜாதி ஏக வசனம் கொண்டு )
இதிஹாச புரானாப்யாம்-என்றும் –
சுருதி ச்ம்ருதிகளிலே இரண்டையும் சேர சொல்லுகிற அளவில் –
இதிஹாசமானது புராணத்துக்கு முன்னே சொல்லப் பட்டது என்கை –( இந்த பிரபந்தத்தில் இத்தை முன்னே அருளிச் செய்தார் முன்னமே-அத்தை இசைவிக்கிறார் )
த்வந்த்வ சமாசத்திலே -அல்பாச்தரமாதல்–(அச்சு எழுத்து குறைவாக உள்ள இடங்கள் முன்னே ) -அப்யர்ஹிதம் ஆதல்
(பொருளில் பிரதானமாக சீர்மையாக உள்ளது முன்னே-வந்தே கோவிந்த தாதவ -எம்பாரை முன்னே அருளிச் செய்தது போலே –
ஞான பிறவி கொடுத்த ஆச்சார்யருக்கு ஏற்றம் உண்டே )-இறே முற் படுவது –
அதில் அல்பாச்தரம் அன்றியிலே இருக்க அது முற் பட்டது அப்யர்ஹிதத்தாலே இறே –
இந்த அப்யர்ஹிதத்துக்கு மூலம் அதி பிராபல்யம் என்று கருத்து –
அதவா –
ஸ்ம்ருதி இதிஹாச புராணங்களாலே என்று -பாகத்வய உபப்ரும்ஹணங்களாயும் சமஸ்தமாக-சொல்லுகிற இடத்தில் –
இதிஹாசச்ச புராணா நிச இதிஹாச புராணா நி / சம்ர்தயச்ச இதிஹாச புராண நிச ச்மர்த்தீதிஹாச
புராணா நி -என்று இப்படி சமாச விவஷை ஆகையாலே -அல்பாச்தரமான புராணத்துக்கு
முன்னே இதிகாசத்தை அருளி செய்ததின் கருத்தை -இவை இரண்டிலும் -இத்யாதியாலே-அருளி செய்கிறார் ஆகவுமாம்–
இந்த யோஜனையில்-அத்தாலே அது முற் பட்டது -என்கிற இதுக்கு அந்த ப்ராபல்யத்தாலே –
இதிஹாச புராணங்களாலே -என்கிற இடத்தில் புராணத்துக்கு முன்னே இதிகாசம் சொல்லப் பட்டது
என்று பொருளாக கடவது -( ஸ்ம்ருதி முன்னே சொன்னது பூர்வ பாக உப ப்ராஹ்மணம் என்பதால் -பிரபல்யத்தால் முன்னே சொல்ல வில்லை என்றபடி –
மூன்றையும் சேர்த்து சொன்னது ஆராதன ரூப கர்மத்துக்கும் ஆராத்யமான ப்ரஹமம்துக்கும் உள்ள சம்பந்தத்தால் —
பாஞ்ச ராத்ர ஆகமும் மனு ஸ்ம்ருதிகள் இத்யாதியால் அர்த்தாத சித்தம் -)
ஆக
வேதார்த்தம் நிர்ணயம் பண்ணும் அளவில் தத் உப ப்ரும்ஹணங்களாலே பண்ண வேணும் என்றும் –சூர்ணிகை -1-–
அதில் பூர்வ உத்தர பாக உப ப்ரும்ஹணங்களாயும் இன்னது என்றும்–சூர்ணிகை -2–உத்தர பாக உப ப்ரும்ஹணங்களாலே
இதிஹாச புராணங்களில் இதிகாசம் பிரபலம் என்றும் –சூர்ணிகை -3-/4-அருளி செய்கையாலே
மேல் தாம் அருளி செய்ய புகுகிற அர்த்தங்களுக்கு பிரமாணம் ஒருங்க விட்டு அருளினார் ஆயத்து –

—————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பிள்ளை லோகாச்சார்யர் திரு அடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திரு அடிகளே சரணம்

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: