Archive for July, 2017

ஸ்ரீ பூ ஸ்துதி —

July 8, 2017

ஸ்ரீ மான் வேங்கட நாதார்ய கவிதார்க்கிக கேஸரீ வேதாந்தா சார்ய வர்யோ மே சந்நிதத்தாம் சதா ஹ்ருதி —

———————————–

அஸ்ய ஈஸாநா ஜகதோ விஷ்ணு பத்நீ / ஸ்ரீ வராஹ நாயனார் இடந்து எடுத்து -பார் என்னும் மடந்தையை தழுவிக் கொண்டு
இடந்து அளந்து உண்டு உமிழ்ந்து பார் என்னும் மடந்தையை மால் செய்யும் மால் அன்றோ /
ஷமையே வடிவு எடுத்த ஸ்ரீ பூ தேவி நம்மை நித்தியமாக அருள்கின்றாளே-

சங்கல்ப கல்ப லதிகாமவதிம் ஷமாயா ஸ்வேச்சா வராஹ மஹிஷீம் ஸூலப அநு கம்பாம்
விஸ்வஸ்ய மாதரம் அகிஞ்சன காமநேநும் விஸ்வம் பராம சரண சரணம் ப்ரபத்யே —1-

த்வாம் வ்யாஹ்ருதி ப்ரதமத ப்ரணவ ப்ரியம் தே சம்வேதயத் அகில மந்த்ர கணஸ்தமேவ
இத்தம் ப்ரதீத விபவாமித ரேஷ்விதா நீம் ஸ்தோதும் யதாவதவ நே கஇவார்ஹதி த்வாம் –2 –

நித்யம் ஹிதாஹித விபர்யய பத்த பாவே த்வத் வீக்ஷணைக விநிவர்த்த்ய பஹு வ்யபாய
முக்த்தாஷரை ரகில தாரிணி மோதமாநா மாத ஸ்தநந்தய தியம் மயி வர்த்தயேதா –3-

சங்கல்ப கிங்கர சராசர சக்ர வாளம் சர்வாதி சாயிந மநந்த சயஸ்ய பும்ஸ
பூமாந மாத்ம விபவை புநருக் தயந்தீ வாசாம பூமிரபி பூமிரசி த்வமேகா –4-

வேதஸ் த்ருணாவதி விஹார பரிச்சதம் தே விஸ்வம் சராசர தயா வ்யதிபித்யமா நம்
அம்ப த்வத ஆஸ்ரிததயா பரிபோஷயந்தீ விஸ்வம் பரஸ்ய தயிதா அசி ததேக நாமா —5-

சர்வம் சஹேத்யவ நிரித்ய சலேதி மாத விஸ்வம் பரேதி விபுலேதி வஸூந்தரேதி
அந்யாநி சான்யவி முகாந் யபிதான வ்ருத்த்யா நாமாந்யமூநி கதயந்தி தவாநு பாவம் –6-

சர்வம் ஸஹ –ஷமையே வடிவு என்னும் படி / ஆவணி -ரக்ஷகத்வம் /அசலா -அவனது கருணையை சேதனர்கள் அனைவருக்கும் பெற்று தர த்ருதி /
விஸ்வம் பர -சர்வ ஆதாரம் /விபுலா -கல்யாண குண கடல் /வசுந்தரா -அனைத்து ஐஸ்வர்யங்களும் கொண்டவள் –

தாபாந் ஷீபந் ப்ரசவிதா ஸூ மநோ கணா நாம் பிரச்சாய ஸீதள தல பிரதிசந் பலாநி
த்வத் சங்கமாத் பவதி மாதவி லப்த போஷ சாகா சதைரதிகதோ ஹரி சந்தநோ அசவ் —7-

ஸ்மேரேண வர்த்தித ரஸஸ்ய முகேந்துநா தே நிஸ் பந்ததாம் விஜஹதோ நிஜயா ப்ரக்ருத்யா
விஸ்ராந்தி பூமிரசி தத்த்வ தரங்க பங்க்தே வேலேவ விஷ்ணு ஜலதேர ப்ருதக் பவந்தீ –8-

பூமிர் பூம்னா தியவுர்வருண அந்தரிக்ஷம் மதிவா உபஸ்தே தே தேவ்யாதிதேத் அக்னிம் அன்னதாம்-தைத்ரிய சம்ஹிதா மந்தரம்
-ஸ்ரீ பூ ஸூக்த மந்தரம் அடி ஒற்றியே இந்த ஸ்லோகம் –

ஸ்வா பாவிகே வஸூமதி ஸ்ருதிபிர்வி பாவ்யே பத்யுர் மஹிம்நி பவதீம் பிரதிபன்ன வாஸாம்
சங்கே விமாந வஹந ப்ரதிமா சமாநா ஸ்தம்பேரம ப்ரப்ருதயோ அபி வஹந்தி சத்த்வா–9-

சம்பாவயன் மதுரிபு ப்ரணய அநு ரோதாத் வஷஸ் ஸ்தலேந வருணாலய ராஜ கன்யாம்
விஸ்வம் பரே பஹூ முக ப்ரதி பன்ன போக சேஷாத்மநா து பவதீம் சிரஸா ததாதி —10-

க்ரீடா வராஹ தயிதே க்ருதிந ஷிதீந்த்ரா ஸங்க்ரந்தந ஸ்ததிதரே அபி திஸாமாதீசா
ஆமோத யந்தி புவநாந் யளிகாஸ்ரிதாநாம் அம்ப த்வத் அங்க்ரி ரஜசாம் பரிணாம பேதை –11-

பூதேஷூ யத் த்வதபிமாந விசேஷ பாத்ரம் போஷம் ததேவ பஜதீதி விபாவ யந்த
பூதம் ப்ரபூத குண பஞ்சக மாத்ய மேதத் பிராயோ நிதர்சந தயா ப்ரதி பாத யந்தி –12-

காந்தஸ்தவைஷ கருணா ஜலதி பிரஜாநாம் ஆஜ்ஞாதிலங்கந வஸாதுபஜாத ரோஷ
ஆஹ்நாய விஸ்வ ஜநநி ஷமயா பவத்யா சர்வா வகாஹந சஹா முபயாத்ய வஸ்தாம்—13-

ஆஸ்வாஸநாய ஜகதாம் புருஷே பரஸ்மின் ஆபந்ந ரக்ஷண தசாமபி நேது காமே
அந்தர்ஹிதேதர குணாதபலா ஸ்வபாவாத் ஓவ்தந்வதே பயசி மஜ்ஜந மப்யநைஷீ —14-

பூர்வம் வராஹ வபுஷா புருஷோத்தமேந ப்ரீதேந போகி சதநே சமுதீஷி தாயா
பாதாஹதா பிரளய வாரிதயஸ்த வாசன் உத்வாஹ மங்கள விதேருசிதா ம்ருதங்கா —15-

வ்யோமாதி லங்கிநி விபோ பிரளயாம்பு ராசவ் வேசந்த லேச இவ மாதுமசக்ய மூர்த்தே
ஸத்ய ஸமுத்ர வசநே சரஸைரகார்ஷி ஆனந்த சாகர மபாரம பங்கா பாதை —16-

தம்ஷ்ட்ரா விதாரித மஹாஸூர சோணிதாங்கை அங்கை பிரியஸ்தவ ததே பரிரம்ப லீலாம் —
சா தே பயோதி ஜல கேளி சமுத்தி தாயா ஸை ரந்தரி கேவ விததே நவ மங்க ராகம் —17-

அந்யோன்ய சம்வலன ஜ்ரும்பித தூர்ய கோஷை சம்வர்த்த சிந்து சலிலைர் விஹிதாபிஷேகா
ஏகாத பத்ர யசி விஸ்வமிதம் குணை ஸ்வை அத்யாஸ்ய பர்த்து ரதி கோந்நத மம்ஸ பீடம் –18-

பர்த்துஸ்தமால ருசிரே புஜ மத்ய பாகே பர்யாய மௌக்திகவதீ ப்ருஷதை பயோதே
தாபாநு பன்ன சமநீ ஜகதாம் த்ரயாணாம் தாரா பதே ஸ்புரசி தாரகிதா நிசேவ –19-

ஆசக்த வாசவ சராசந பல்லவைஸ் த்வாம் சம்வ்ருத்தயே ஸூ ப தடித் குண ஜால ரம்யை
தேவேச திவ்ய மஹிஷீம் த்ருத சிந்து தோயை ஜீமூத ரத்ன கலஸைரபி ஷிஞ்சதி த்யவ்–20-

ஆவிர்மதைரமர தந்தி பிருஹ்ய மாநாம் ரத்நா கரேண ருசிராம் ரஸநா குணேந
மாதஸ் த்ரிலோக ஜநநீம் வன மாலிநீம் த்வாம் மாயா வராஹ மஹிஷீ மவயந்தி சந்த –21-

நிஷ் கண்டக பிரசம யோக நிஷே வணீயாம் சாயா விசேஷ பரிபூத ஸமஸ்த தாபாம்
ஸ்வர்க்க அபவர்க்க சரணிம் பவதீமுசந்தி ஸ்வச் சந்த ஸூ கரவதூமவதூத பங்காம் —22-

கண்ட உஜ்ஜவலாம் கஹந குந்தள தர்ச நீயாம் ஸைலஸ்தநீம் தரள நிர்ஜர லம்ப ஹாராம்
ஸ்யாமாம் ஸ்வதஸ் த்ரியுக ஸூ கர கேஹிநி த்வம் வ்யக்திம் ஸமுத்ர வசநாமுபயீம் பிபர்ஷி –23-

நிஸ் சம்சயைர் நிகம ஸீமநி விஷ்ணு பத்நி பிரக்யாபிதம் ப்ருகு முகைர் முநிபி ப்ரதீதை
பஸ்யந்த்ய நந்ய பர தீ ரஸ ஸம்ஸ்க்ருதேந சந்த சமாதி நயநேந தவாநு பாவம் —24-

சஞ்சோதிதா கருணயா சதுர பூமர்த்தாந் வ்யாதந்வதீ விவித மந்த்ர கனோபகீதா
சஞ்சிந்த்யசே வஸூமதி ஸ்திர பக்தி பந்தை அந்தர்ப் பஹிஸ் ச பஹுதா ப்ரணிதாந தஷை–25-

க்ரீடா க்ருஹீத கமலாதி விசேஷ சிஹ்நாம் விஸ்ராணி தாபயகராம் வஸூதே சபூதிம்
தவ்ர்க் கத்ய துர்விஷ விநாச ஸூதா நதீம் த்வாம் சஞ்சிந்தயன் ஹி லபதே தநாதிகாரம் —26-

உத்வேல கல்மஷ பரம் பரிதாதமர்ஷாத் உத்தம்சி தேந ஹரி மஞ்ஜலிநா அப்யத்ருஷ்யம்
ஆகஸ்மிகோ அயமதி கம்யயதி பிரஜா நாம் அம்ப த்வதீய கருணா பரிணாம ஏவ –27-

ப்ரத்யேகமப்த நியுதை ரபி துர்வ்யபோஹாத் ப்ராப்தே விபாக ஸமயே ஜநிதா நுதாபாத்
நித்ய அபராத நிவஹாச் ஸஹிதஸ்ய ஐந்தோ கந்தும் முகுந்த சரணவ் சரணம் ஷமே த்வம் —-28-

த்ராணாபி சந்தி ஸூபகே அபி சதா முகுந்தே சம்சார தந்த்ர வஹநேந விளம்பமாநே
ரஷா விதவ் தநுப்ருதா மநகா நுகம்பா மாத ஸ்வயம் விதநுஷே மஹதீம பேஷாம் –29-

தர்ம த்ருஹம் சகல துஷ்க்ருதி ஸார்வ பவ்மம் ஆத்மாநபிஜ் ஞமநுதா பலவோஜ்ஜிதம் மாம்
வைதாந ஸூகர பதேஸ் சரணாரவிந்தே சர்வம் சஹே நநு சமர்ப்பயிதும் ஷமா த்வம் —30-

தாப த்ரயீம் நிரவதிம் பவதீ தயார்த்ரா சம்சார கர்ம ஜநிநாம் சபதி ஷிபந்த
மாதர்பஐந்து மதுராம்ருத வர்ஷ மைத்ரீம் மாயா வராஹ தயிதே மயி தே காடாஷா-31-

பத்யுர்த் தக்ஷிண பாணி பங்கஜ புடே விந்யஸ்த பாதாம்புஜா வாமம் பந்நக ஸார்வ பவ்ம சத்ருசம் பர்யங்க யந்தீ புஜம்
போத்ர ஸ்பர்ச லஸத் கபோல பலகா புல்லார விந்தேஷணா சா மே புஷ்யது மங்களாந் யநுதிநம் சர்வாணி சர்வம் சஹா —32-

அஸ்யேசாநா ஜகத இதி யா ஸ்ரூயதே விஷ்ணு பத்நீ தஸ்யா ஸ்தோத்ரம் விரசிதமிதம் வேங்கடசேந பக்த்யா
ஸ்ரத்தா பக்தி பிரசய குருணா சேதஸா சம்ஸ்துவாந யத்யத் காம்யம் சபதி லபதே தத்ர தத்ர ப்ரதிஷ்டாம் –33-

இதி ஸ்ரீ பூ ஸ்துதி சம்பூர்ணம் –

———————————–

கவி தார்க்கிக ஸிம்ஹாய கல்யாண குண சாலிநே ஸ்ரீமதே வேங்கடேசாய வேதாந்த குரவே நம —

———————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன் சுவாமி திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ ஸ்துதி —

July 8, 2017

ஸ்ரீ மான் வேங்கட நாதார்ய கவிதார்க்கிக கேஸரீ வேதாந்தா சார்ய வர்யோ மே சந்நிதத்தாம் சதா ஹ்ருதி —

————————–

திவ்ய தம்பதியே தத்வம் /சரண்ய தம்பதியே ஹிதம் /சேஷி தம்பதியே புருஷார்த்தம் –
-7-ஸ்லோகங்களில்–5-6-7-9-13-16-19- -இத்தை காட்டி அருள்கிறார்

ஸிம்ஹாஸ நகத சக்ர ஸம்ப்ராப்ய த்ரிதிவம் புந தேவ ராஜ்யே ஸ்திதோ தேவீம் துஷ்டா வாப்ஜகராம் தத–1-

இந்திர உவாச –
நமஸ்யே சர்வ பூதாநாம் ஜநநீ மப்ஜ சம்பவாம் ஸ்ரியமுந் நித்ர பத்மாஷீம் விஷ்ணு வக்ஷஸ் ஸ்தல ஸ்திதாம் –2-

பத்மாலயாம் பத்மகராம் பத்ம பத்ர நிபேஷணாம் வந்தே பத்ம முகீம் தேவீம் பத்ம நாப ப்ரியாமஹம்—3-

த்வம் சித்திஸ்த்வம் ஸ்வதா ஸ்வாஹா ஸூதா த்வம் லோகபாவநீ
சந்த்யா ராத்ரி ப்ரபா பூதிர் மேதா ஸ்ரத்தா ஸரஸ்வதீ–4-

யஜ்ஞ வித்யா மஹா வித்யா குஹ்ய வித்யா ச சோபநே ஆத்மவித்யா ச தேவி த்வம் வி முக்தி பலதாயி நீ —5-

ஆந்வீஷிகீ த்ரயீ வார்த்தா தண்ட நீதிஸ் த்வமேவ ச சவ்ம்யா சவ்ம்யைர் ஜகத்ரூபை த்வயை தத்தேவி பூரிதம் —6-

கா த்வந்யா த்வாம்ருதே தேவி சர்வ யஜ்ஞமயம் வபு அத்யாஸ்தே தேவ தேவஸ்ய யோகி சிந்த்யம் கதாப்ருத–7-

த்வயா தேவி பரித்யக்தம் சகலம் புவந த்ரயம் விநஷ்ட ப்ராய மபவத் த்வயேதா நீம் சமேதிதம் –8-

தாரா புத்ராஸ் ததா கார ஸூஹ்ருத் தாந்யத நாதிகம் பவத்யேதந் மஹா பாகே நித்யம் த்வத் வீக்ஷணாந் ந்ருணாம் —9-

சரீர ஆரோக்யம் ஐஸ்வர்யம் அரி பஷ ஷயஸ் ஸூகம் தேவி த்வத் த்ருஷ்டி த்ருஷ்டாநாம் புருஷாணாம் ந துர்லபம் –10-

த்வம் மாதா சர்வ லோகா நாம் தேவ தேவோ ஹரி பிதா த்வயை தத் விஷ்ணு நா சாம்ப ஜகத் வ்யாப்தம் சராசரம் –11-

மா ந கோசம் ததா கோஷ்டம் மா க்ருஹம் மா பரிச்சதம் மா சரீரம் களத்ரஞ்ச த்யஜே தாஸ் சர்வ பாவநி —12-

மா புத்ரான் மா ஸூஹ்ருத் வர்க்கான் மா பஸூந் மா விபூஷணம் த்யஜேதா மம தேவஸ்ய விஷ்ணோர் வக்ஷஸ் ஸ்தலாலயே –13-

தேவர்கள் எல்லாம் காண அன்றோ அமுதினில் வரும் பெண்ணமுதை மார்பிலே ஏறி அமர பெற்றான் –
இதனாலே தேவர்கள் இழந்த ஐஸ்வர்யம் பெற்றார்கள் –

சத்த்வேந சவ்ச சத்யாப்யாம் ததா ஸீலாதி பிர்க் குணை-த்யஜ்யந்தே தே நராஸ்சத்ய ஸந்த்யக்தா யே த்வயா அமலே –14-

த்வயா அவலோகிதாஸ் ஸத்ய சீலாத்யைரகிலைர்க் குணை தநஸ்வர்யைஸ் ச யுஜ் யந்தே புருஷா நிர்க்குணா அபி —15-

ரதி மதி சரஸ்வதி அனைத்தும் போட்டி போட்டு கொண்டு அன்றோ இவள் கடாக்ஷத்தின் விளைவாக அடைய பெறுகிறோம் –

ச ஸ்லாக்யஸ் ச குணீ தந்ய ச குலீநஸ் ச புத்திமாந் ச ஸூரஸ் ச விக்ராந்தோ யஸ்த்வயா தேவி வீக்ஷித–16-

சத்யோ வை குண்ய மாயாந்தி சீலாத்யாஸ் சகிலா குணா பராங்முகீ ஜகத் தாத்ரீ யஸ்ய த்வம் விஷ்ணு வல்லபே –17-

ந தே வர்ணயிதும் சக்தா குணாந் ஜிஹ்வாபி வேதச ப்ரஸீத தேவி பத்மாக்ஷி மாஸ்மாம்ஸ் த்யாஷீ கதாசந–18-

ஸ்ரீ பராசர உவாச –
ஏவம் ஸ்ரீஸ் சம்ஸ்துதா சம்யக் ப்ராஹ ஹ்ருஷ்டா சதக்ரதும் ஸ்ருண் வதாம் சர்வ தேவா நாம் சர்வ பூதஸ்திதா த்விஜ –19-

ஸ்ரீருவாச
பரி துஷ்டாஸ்மி தேவேச ஸ்தோத்ரேணா நேந தே ஹரே வரம் வ்ருணீஷ்வ யஸ்த்விஷ்டோ வரதாஹம் தவாகதா -20-

இந்திர உவாச
வரதா யதி மே தேவி வரார்ஹோ யதி சாப்யஹம் த்ரை லோக்யம் ந த்வயா த்யாஜ்யமேஷ மே அஸ்து வர பர —21-

ஸ்தோத்ரேண யஸ்த வைதேந த்வாம் ஸ்தோஷ் யத்யப்தி சம்பவே ச த்வயா ந பரித்யாஜ்யோ த்வதீயோ அஸ்து வரோ மம –22-

ஸ்ரீ ருவாச
த்ரை லோக்யம் த்ரிதச ஸ்ரேஷ்ட ந ஸந்த்யஷ்யாமி வாசவ தத்தோ வரோ மயாயம் தே ஸ்தோத்ராராதந துஷ்டயா –22-

யஸ்ய சாயம் ததா ப்ராத ஸ்தோத்ரேணா நேந மாநவ மாம் ஸ்தோஷ்யதி ந தஸ்யாஹம் பவிஷ்யாமி பராங்முகீ —23-

ஸ்ரீ பராசர உவாச –
ஏவம் வரம் ததவ் தேவீ தேவ ராஜாய வை புரா மைத்ரேய ஸ்ரீர் மஹா பாகா ஸ்தோத்ரா ராதநதோஷிதா –24-

ப்ருகோ க்யாத்யாம் சமுத்பந்நா ஸ்ரீ பூர்வமுததே புந தேவதா நவயத் நேந ப்ரஸூதாம் ருதமந்தநே —25-

ஏவம் யதா ஜகத் ஸ்வாமீ தேவ தேவோ ஜனார்த்தன அவதாரம் கரோத்யேஷா ததா ஸ்ரீஸ் தத் சஹாயி நீ -26-

புநஸ் ச பத்மா துத்பந்நா ஆதித்தியோபூத் யதா ஹரி யதா ச பார்க்கவோ ராமஸ் ததா பூத் தரணீ த்வியம்–27-

ராகவத்வே பவத் சீதா ருக்மிணீ கிருஷ்ண ஜன்மநி அன்யேஷூ சாவதாரேஷூ விஷ்ணோ ரேஷா நபாயிநீ -28-

தேவத்வே தேவ தேஹேயம் மனுஷ்யத்வே ச மாநுஷீ விஷ்ணோர் தேஹ அநு ரூபாம் வை கரோத்யே ஷாத்ம நஸ்தநும் –29-

யஸ்ஸை தத் ச்ருணு யாஜ்ஜன்ம லஷ்ம்யா யஸ்ச படேந் நர ஸ்ரியோ ந விச்யுதிஸ் தஸ்ய க்ருஹே யாவதுகுலத்ரயம் —30-

பட்யதே யேஷூ சைவேயம் க்ருஹேஷூ ஸ்ரீ ஸ்துதிர்முநே அ லஷ்மீ கலஹா தாரா ந தேஷ் வாஸ்தே கதாசனா–31-

ஏதத்தே கதிதம் ப்ரஹ்மந் யந்மாம் த்வம் பரிப்ருச்சசி ஷீராப்தவ் ஸ்ரீர் யதா ஜாதா பூர்வம் ப்ருகு ஸூதா சதி–32-

இதி சகல விபூத்ய வாப்தி ஹேது ஸ்துதிரியம் இந்த்ர முகோத் கதா ஹி லஷ்ம்யா அநு திந மிஹ பட்யதே ந்ருபிர்யை வசதி ந தேஷூ கதாசிதப்ய லஷ்மீ –33-

இதி ஸ்ரீ ஸ்துதி ஸமாப்தம் –

—————————

கவி தார்க்கிக ஸிம்ஹாய கல்யாண குண சாலிநே ஸ்ரீமதே வேங்கடேசாய வேதாந்த குரவே நம —

—————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன் சுவாமி திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ தேகளீச ஸ்துதி —

July 8, 2017

ஸ்ரீ மான் வேங்கட நாதார்ய கவிதார்க்கிக கேஸரீ வேதாந்தா சார்ய வர்யோ மே சந்நிதத்தாம் சதா ஹ்ருதி —

————————————

திருக் கோவலூர் –திருக் கோப பூரி -திருக் கோப நகர் –
ஸ்லோகங்கள் -8-முதல் -16-வரை ஸ்ரீ வாமன -ஸ்ரீ த்ரி விக்ரம திருவவதார ஸ்தோத்திரங்கள்
மேல் கட்டி விதானம் -ஹாரம் -மாலை -நூபுரம் -போலே–இவன் உயர உயர ஆண்மையை அருளிச் செய்கிறார் –
புலவர் நெருக்கு உகந்த பெருமாள்-தேஹளீசன் -பக்தோ பமர்த்த ஸஹ -திருநாமங்கள் சாத்தி அருளுகிறார் –
மூன்று ஆழ்வார்களும் அருளிச் செய்த திவ்ய பிரபந்தங்கள் கருப்பஞ்சாறு -திருவடிகளில் இருந்து இழிந்த அம்ருதம் -என்று அருளிச் செய்கிறார் –

விக்ரம்ய யேந விஜிதாநி ஜகந்தி பூம்நா விஸ்வஸ்ய யம் பரம காரணமா மனந்தி
விஸ் ராணயந் ப்ரணயிநாம் விவிதாந் புமர்த்தான் கோப்தா ச மே பவது கோபபுராதி ராஜ —-1-

தேகள் யதீஸ்வர தவேத்ருச மீஸ்வரத்வம் துஷ்டூஷதாம் திஸதி கத் கதிகாநுபந்தம்
வாசால யத் யத ச மாம் க்வசந ஷபாயாம் ஷாந்தேந தாந்த கவி முக்ய விமர்த்தநேந —2-

த்வச் சக்ரவத் த்ருதமநே ஹசி கூர்ணமாநே நிம் நோந்தந க்ரம நிதர்சித நேமி வ்ருத்தா
ஆராத்ய கோப நகரே க்ருப யோதிதம் த்வாம் ஸ்வா ராஜ்யம க்ர்யமல பந்த ஸூராஸூரேந்த்ரா–3-

ஆ கல்ப புஷ்ப ஸூபகோந்நத பாஹு சாக பாதே சதா பரிபசேளிம சத்பல ஸ்த்வம்
பண்ணா தட ஸ்புருசி ம்ருகண்டு தபோவநே அஸ்மின் சாயா நிலீந புவநோ அசி தமால ஸாகீ —4-

சக்ரஸ்ய தைத்ய தனுஜாதிஷூ வாம பாவம் சங்கஸ்ய சாஸ்ரித ஜநேஷ்வபி தஷிணத்வம்
வ்யக்தம் பிரதர்சயசி கோபபுராதி ராஜ வ்யத்யஸ்ய நூநமநயோ கர ஸம்ப்ரயோகம் —5-

தீபேந கேநசிதஸீத ருசா நிஸீதே ஸ்நேஹோபபந்ந பரி ஸூத்த குணார்ப்பிதேந
தஹ்ராவகாச நிபிடம் தத்ருஸூர் பவந்தம் ஸ்வாத்யாய யோக நயநா ஸூசய கவீந்த்ரா—6-

காஸார பூர்வ கவி முக்ய விமர்த்த ஜன்மா பண்ணா தடேஷூ ஸூப கஸ்ய ரஸோ பஹுஸ்தே
த்வத் பாதே மதுநி த்வதநந்ய போக்யே நூநம் சமாஸ்ரயிதி நூதந சர்க்கராத்வம் –7-

வைரோசநே சதசி வாமந பூமிகாவாந் விக்ராந்தி தாண்டவ ரசேந விஜ்ரும்பமாண
சக்ரே பவான் மகர குண்டல கர்ண பாச ஸ்யாமைக மேக பரிதாமிவ சப்த லோகீம் -8-

சித்ரம் ந தத் த்ரிஷூ மிதாநி பதேஷூ யத் தே விச்வான்யமூநி புவநாநி விசங்கடேஷூ
பக்தை சமம் க்வசிதசவ் பவநைகதேசே மாதி ஸ்ம மூர்த்திரமிதா ததிஹாத் புதம் ந —9-

பக்த ப்ரிய த்வயி ததா பரிவர்த்தமாநே முக்தா விதாந விததிஸ்தவ பூர்வ மாஸீத்
ஹாரா வளி பரமதோ ரசனா கலாப தாரா கணஸ்ததுநு மௌக்திக நூபுர ஸ்ரீ –10-

பிஷோ சிதம் ப்ரகடயன் பிரதம ஆஸ்ரமம் த்வம் கிருஷ்ணா ஜிநம் யவனிகாம் க்ருதவான் பிரியாயா
வ்யக்தா க்ருதேஸ் தவ சமீஷ்ய புஜாந்தரே தாம் த்வாமேவ கோப நகரீச ஜனா விதுஸ் த்வாம் —11-

சத குர்வதாம் தவ பதம் சதுரா நநத்வம் பாதோ தகம் ச சிரஸா வஹதாம் சிவத்வம்
ஏகாத்ர விக்ரமண கர்மணி தத் த்வயம் தே தேஹல்ய தீச யுகபத் பிரதிதம் ப்ருதிவ்யாம் —12-

பக்தோ பரோதசஹ பாத சரோஜ தஸ்தே மந்தாகிநீ விகளிதா மகரந்த தாரா
சத்யஸ் த்ரி வர்க்கம் அபவர்க்க நபி ஷரந்தீ புண்யா பபூவ புர சாஸந மௌலி மாலா –13-

விக்ராந்தி கேது படிகா பத வாஹிநீ தே ந்யஞ்சந்த் யுபைதி நத ஜீவித சிம்ஸூமாரம்
ஓவ்த்தாந பாதி மம்ருதாம் ஸூம ஸீத பாநும் ஹேமாசலம் பஸூபதிம் ஹிமவந்த முர்வீம்–14-

வேத கமண்டலு ஜலைர் விஹிதார்ச்சனம் தே பாதாம் புஜம் பிரதி தினம் பிரதிபத்யமாநா
ஸ்தோத்ர ப்ரிய த்ரி பாத காதி சரித் வராணாம் பண்ணா பபூவ புவநே பஹுமாந பாத்ரம் –15-

ஸ்வச் சந்த விக்ரம சமுந் நமிதாத முஷ்மாத் ஸ்ரோதஸ் த்ரயம் யதபவத் தவ பாத பத்மாத்
வேதாள பூத சரசா மபதிஸ்ய வாசம் ப்ராயேண தத் பிரசவ பூமிமவாப பூய —16-

கிரீட ஆபரேண பவதா விஹிதோ பரோதாந் ஆராதகா நநுபரோத முதஞ்ச யிஷ்யன்
தாம்ரேண பாத நகரேண ததா அண்ட மத்யே கண்டா பதம் கமபி நூந மவர்த்தயஸ் த்வம் –17-

காமாவிலே அபி கருணார்ணவ பிந்துரேக ஷிப்த ஸ்வ கேளி தரஸா தவ தேஹளீச
தத் சந்ததேரு பயதா விததிம் பஜந்த்யா சம்சார தாவ தஹநம் சமயத்ய சேஷம் —18-

நீடோதரான் நிபதி தஸ்ய ஸூ கார்ப கஸ்ய த்ராணேந நாத விஹரந்நிவ ஸார்வ பவ்ம
ஆதாய கோப நகராதிபதே ஸ்வயம் மாம் கிரீடா தயா வ்யதிகரேண க்ருதார்த்ய த்வம் –19-

லீலா சகுந்தமிவ மாம் ஸ்வ பதோபலப்த்யை ஸ்வைரம் ஷீபந் துரித பஞ்ஜரதோ குணஸ்தம்
தத் தாத்ருசம் கமபி கோப புரீ விஹாரிந் சந்தோஷ முல்லளய சாகர சம்பவாயா –20-

வாதூல கல்ப வ்ருஜிந ப்ரபவைர் மதீயாம் வையா குலீம் விஷய சிந்து தரங்க பங்கை
தாஸோ பமர்த்த ஸஹ துர் நிரசாம் த்வதந்யை அந் வீஷ்ய காடம நு கம்பிது மர்ஹஸி த்வம் –21-

ஏநஸ்வி நீ மிதி சதா மயி ஜாயமாநாம் தேஹள்யதீச த்ருஷதோ அபி விலா பயந்தீம்
நாதே சமக்ர சகநே த்வயி ஜாகரூகே கிம் தே ஸஹேத கருணா கருணா மவஸ்தாம்–22-

ஆத்மோன்நதிம் பர நிகர்ஷ மபீஹா வாஞ்சந் நிம்நே விமோஹ ஜலதவ் நிபதாமி பூய
தந்மா முதஞ்சய தவோந்நத பாத தக்நம் தேகள்யதீச குணிதேந தயா குணேந –23-

அஷீண கல்மஷ ரஸோ அபி தவான்ரு ஸம்ஸ்யாத் லஷ்மீ சமஷமபி விஜ்ஞபயாம்யபீத
பக்தோ பமர்த்த ரசிக ஸ்வயமல்ப புத்தே யந்மந்யசே மம ஹிதம் ததுபாததீதா –24-

மந்யே தயார்த்ர ஹ்ருதயேந மஹா தநம் மே தத்தம் த்வயே தமந பாயமகிஞ்ச நத்வம்
யேந ஸ்தநந்த்யமிவ ஸ்வஹிதாந பிஜ்ஞம் ந்யாஸீ கரோஷி நிஜ பாத சரோருஹே மாம் –25-

துர்வார தீவ்ர துரித ப்ரதிவாவதூகை ஒவ்தார்ய வத்பிரநக ஸ்மித தர்சநீயை
தேஹள் யதீஸ்வர தயா பரிதைரபாங்கை வாசம் விநாபி வதஸீவ மயி பிரசாதம் –26-

அயமநவம ஸூக்தைராதி பக்தைர் யதாவத் விசதித நிஜ தத்த்வோ விஸ்வ மவ்யாத பவ்யாத்
ரத சரண நிரூட வ்யஞ்ஜநாநாம் ஜநாநாம் துரித மதந லீலா தோஹளீ தேஹளீச –27-

இயமவிதத வர்ணா வர்ணநீய ஸ்வபாவாத் விதித நிகம ஸீம்நா வேங்கடேசேந கீதா
பவ மரு புவி த்ருஷ்ணா லோப பர்யாகுலா நாம் திசது பலமபீஷ்டம் தேஹளீச ஸ்துதிர் ந –28-

————————————

இதி ஸ்ரீ ஷோடச ஆயுத ஸ்தோத்ரம் சம்பூர்ணம் –

கவி தார்க்கிக ஸிம்ஹாய கல்யாண குண சாலிநே ஸ்ரீமதே வேங்கடேசாய வேதாந்த குரவே நம —

—————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன் சுவாமி திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ ஷோடச ஆயுத ஸ்தோத்ரம் —

July 7, 2017

ஸ்ரீ மான் வேங்கட நாதார்ய கவிதார்க்கிக கேஸரீ வேதாந்தா சார்ய வர்யோ மே சந்நிதத்தாம் சதா ஹ்ருதி —

ஸ்ரீ ஸூ தர்சன ஆழ்வான்-நேராக –ஸ்லோகம் 2-/ ஷோடச ஆயுதமாகவே –ஸ்லோகம் -18-/மற்ற திவ்ய ஆயுதங்கள் மீதி ஸ்லோகங்களில்
அருளும் போதும் ஸ்ரீ சுதர்சன ஆழ்வார் கடாக்ஷமும் ரக்ஷகமும் அனைத்திலும் உண்டே-
-16-திவ்ய ஆயுதங்கள் –1 -சக்ரம் /-2- பரசு-கோடாலி /-3-குந்தம் -ஈட்டி /-4-தண்டம் /-5-அங்குசம் /-6-சத முக அக்னி /-7-நந்தகம் -வாள்/-8-சக்தி வேல் /
-9-சங்கு /-10-சார்ங்கம் /-11-பாசம் -கயிறு / -12-கலப்பை /-13-வஜ்ராயுதம் /-14-கதை -15-/முஸலம்/ -16-த்ரி சூலம்
ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்ரீ சக்கரத்தாழ்வார் அர்ச்சா மூர்த்தியில் சேவை உண்டே இந்த -16-திவ்ய ஆயுதங்களும்
முதல் எட்டும் வலது திருக்கரத்தில் -அடுத்த எட்டும் இடது திருக் கரத்திலும் –
இந்த -16-திவ்யாயுதங்களும் ஸ்ரீ பரமார்த்த பங்கம் -ஸ்லோகத்திலும் அருளிச் செய்வார் –
திருப் புட் குழி திவ்ய தேச அடியார்கள் விஜ ஜ்வரத்தால் பீடிக்கப் பட -இந்த ஸ்தோத்ரம் அருளி அதை போக்கி ரஷித்து அருள சாதித்தார் என்பர் –

-19-ஸ்லோகங்கள் –ஹேதி ராஜர் -ஸ்ரீ ஸூ தர்சன-பிரதானம் -சோபனம் தர்சனம் -பார்க்கவே அழகு -அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி இஷ்ட பிராப்தி –
ரதாங்கம் -ஸர்வ பிரகரண– க்ருதங்களை செய்வதாலும் ஸூ மார்க்கம் காட்டுவதாலும் –
பரபஷ நிரசனார்த்தம் தர்க்க ஸிம்ஹம் / பொழுது போக்கு அருளிச் செயல்களில் –
திருவஹீந்திர புரத்தில்-என்றும் திரு புட் குழியிலும் -அருளிச் செய்ததாக வும் சொல்வர் -ஜுரம் தீண்ட அத்தை போக்கி கைங்கர்ய ஸ்ரீ வளர்க்க -என்பர்
கை கழலா நேமியான் நம் மேல் வினை கடிவான் /
பரமத பங்கம் -ஸ்ரீ ஸூ தர்சன சதகம் ஸ்ரீ கூர நாராயண ஜீயர்-80 -ஒரே பாசுரத்தில் -16-திவ்யாயுதம் பற்றி உண்டு
கோலார்ந்த நெடும் சார்ங்கம் –கருடனும் சேர்ந்து ரஷிக்க-ஸ்ரீ குலசேகரர் -உறகல் -உறகல்-பள்ளியறைக் குறிக்கொள்மின் -பெரியாழ்வார்

எண் தல அம்புயத்துள் இலங்கும் அறு கோண மிசை
வண் பணிலம் திகிரி வளைவில் வளைவாய் முசலம்
திண் கையில் அங்குசம் சீர் திகழும் கதை செங்கமலம்
எண் படை ஏந்தி நின்றான் எழில் ஆழி இறையவனே–1–

எழில் ஆழி இறையவனே—உஜ்ஜவலமாக நிற்கும் ஸ்ரீ ஸூ தர்சன -ஸ்ரீ ஹேதி ராஜன்
எண் தல அம்புயத்துள் இலங்கும்–எட்டு இதழ்களை உடைய தாமரை புஷபத்திலே பிரகாசிக்கும்
அறு கோண மிசை-ஆறு கோணம் உடைய சக்கரத்தின் மேலே
வண் பணிலம் திகிரி -வெளுத்த ஸூந்தர ஸ்ரீ சங்கம் -சக்கரம் –
வளைவில் வளைவாய் முசலம்-வளைந்ததான -நுனியை யுடைய பரசு -உலக்கை
திண் கையில் அங்குசம் சீர் திகழும் கதை செங்கமலம்-சிலாக்கியமாய் பிரகாசிக்கும் கதை -செந்தாமரை புஷ்பம் பத்மாயுதம் –
எண் படை ஏந்தி நின்றான்-ஆகிய எட்டு ஆயுதங்களை தரித்து சேவை சாதிக்கிறார் –

திகிரி மழு யுயர் குந்தம் தண்டு அங்குசம் பொறி சிதறு சதமுக அங்கி வாள் வேல் அமர்ந்ததும்
தெழி பணிலம் சிலை கண்ணி சீரங்கம் செவ்விடி செழிய கதை முசலம் திசூலம் திகழ்ந்ததும்
அகில வுலகுகள் கண்டையாய் ஓர் அலங்கலில் அடைய அடைவில் இலங்கை ஆசு இன்றி நின்றதும்
அடியும் அரு கணையும் ஆம் அரவு என்ன நின்று அடி அடையும் அடியாரை அன்பினால் அஞ்சல் என்பதும்
மகிழும் அமரர் கணங்கள் வானம் கவர்ந்திட மலியும் அசுரர் புணர்த்த மாயம் துரந்ததும்
வளரும் அணி மணி மின்ன வான் அந்தி கொண்டிட மறை முறை முறை வணங்க மாறு இன்றி வென்றதும்
சிகி இரவி மதியம் உமிழ் தேசு உந்த எண் திசைத் திணி மருள் செக உகந்து சீமான்கள் செய்ததும்
திகழ் அரவு அணை யரங்கர் தேசு என்ன மன்னிய திரி சுதரிசனர் செய்ய ஈர் எண் புயங்களே -54- திருவாழி யாழ்வானுடைய திருக்கைகளின் பெருமை –

பரமதங்களைக் கண்டிக்கும் போது திருவாழி யாழ்வானது திரு வருள் பெறுவதற்காக இப்பிரபந்தத்தில்
உபக்ரமத்திலும் உப சம்ஹாரத்திலும் அவர் பெருமையையே பேசப்படுகிறது –

திகிரி மழு யுயர் குந்தம் தண்டு அங்குசம் பொறி சிதறு சதமுக அங்கி வாள் வேல் அமர்ந்ததும் –திருச் சக்கரமும் மழுவும் மேன்மை பொருந்திய ஈட்டியும்
தண்டாயுதமும் மாவெட்டியும் தீப் பொறிகளை சிதறுகின்ற சத்தமுக அக்னியும் வாளும் வேலும் ஆகிய திவ்ய ஆயுதங்கள் பொருந்திய இடமும்
தெழி பணிலம் சிலை கண்ணி சீரங்கம் செவ்விடி செழிய கதை முசலம் திசூலம் திகழ்ந்ததும்-திரிசூலம் திசூலம் என்று மருவியுள்ளது ஒலிக்கின்ற சங்கமும்
வில்லும் பாசமும் கலப்பையும் சிவந்த வஜ்ராயுதமும் செழுமையான கதையும் உலக்கையும் திரிசூலமும் ஆகிய திவ்ய ஆயுதங்கள் பிரகாசிக்கும் இடமும்
அகில வுலகுகள் கண்டையாய் ஓர் அலங்கலில் அடைய அடைவில் இலங்கை ஆசு இன்றி நின்றதும் –சகல லோகங்களும் ஒரு மாலையில் மணிகளாய்
முழுவதும் வரிசையாக பிரகாசிக்கும்படி குற்றம் இல்லாது நின்ற இடமும்
அடியும் அரு கணையும் ஆம் அரவு என்ன நின்று அடி அடையும் அடியாரை அன்பினால் அஞ்சல் என்பதும் -திருவடிநிலை -திருப் பாதுகையும்
பக்கத்தே சாய்ந்து கொள்ளும் அணையுமாகின்ற ஆதிசேஷன் போல் கைங்கர்யத்தில் ஈடுபட்டவர் என்னும்படி நின்று திருவடிகளை சரணம் அடையும்
பாகவதர்களை அவர்கள் இடம் உள்ள அன்பினால் அஞ்ச வேண்டாம் என்று அபாய பிரதானம் செய்வனவும்
மகிழும் அமரர் கணங்கள் வானம் கவர்ந்திட மலியும் அசுரர் புணர்த்த மாயம் துரந்ததும் -மகிழ்வுள்ள தேவர் கூட்டங்களின் ஸ்வர்க்க லோகத்தைக்
கொள்ளையிடுவதற்காக ஓன்று குடித்த திரண்ட அசுரர்கள் செய்த மாய்ச செய்கைகளை ஒழித்தனவும்
வளரும் அணி மணி மின்ன வான் அந்தி கொண்டிட மறை முறை முறை வணங்க மாறு இன்றி வென்றதும் -நிறைந்துள்ள திவ்ய ஆபரணங்களில் உள்ள
ரத்தினங்கள் பிரகாசிக்க -அந்த பிரகாசத்தால் ஆகாசம் செவ்வானம் கொண்டால் போலேயாக வேதம் வகை வகையாகப் போற்றி வணங்கி நிற்க
பகைவர் மீதமின்றி ஜெயித்தனவும்
சிகி இரவி மதியம் உமிழ் தேசு உந்த எண் திசைத் திணி மருள் செக உகந்து சீமான்கள் செய்ததும் –அக்னியையும் சூரியனையும் சந்திரனையும்
கக்குகின்ற தேஜஸை வீசி எறிதலால் எட்டுத் திக்குகளிலும் அடர்ந்த அஞ்ஞானம் ஒழியும்படி செய்ய மனம் கொண்டு உலகிற்கு ஷேமங்களைச் செய்தனவும்
திகழ் அரவு அணை யரங்கர் தேசு என்ன மன்னிய திரி சுதரிசனர் செய்ய ஈர் எண் புயங்களே–பிரகாசிக்கின்ற ஆதிசேஷனாகிய படுக்கையையுடைய
ஸ்ரீ ரெங்கநாதருடைய தேஜஸ் வடிவு எடுத்து வந்தது என்னும்படி சித்திரமாய் இருந்து சுழல்கின்ற
திருவாழி வாழ்வானுடைய சிவந்த பதினாறு திருக்கைகளும் ஆகும்
அவற்றின் பெருமை பேசற்பாலது அன்று என்றவாறு —

ஜ்வாலை -நேமி –அரங்கள்–நாபி –அக்ஷம்-ஐந்து பாகங்கள் ஸ்ரீ ஸூ தர்சனர்
அஸ்திர பூஷண அதிகாரம் –ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் முதல் அம்சம் –சங்கல்பத்தாலே ரக்ஷணம் –
சிதறல் -16-திவ்ய ஆயுதங்கள் -சித்த ஆலம்பன ஸுஹர்யத்துக்காக
ஸ்ரீ கௌஸ்துபம் -ஜீவாத்மா / ஸ்ரீ வத்சம் —
புருடன் மணி வரமாக –மறையின் பொருளாம் கண்ணன் –

—————————-

ஸ்வ சங்கல்ப கலா கல் பைராயுதை ராயுதேஸ்வர -ஜுஷ்ட ஷோடச பிர்த்திவ்யைர் ஜூஷதாம் வ பர புமான் –1-

ஸ்வ சங்கல்ப கலா –பெருமாள் சங்கல்ப ரூபமான ஞானமே -இச்சா விசேஷம் -ஸத்யஸங்கல்பம் -மழுங்காத ஞானமே படையாக –
கலா -16-பாகங்களில் ஓன்று –ஸ்ரீ ராமசந்திரன் கல்யாண குணங்கள் -கோன்வஸ்மின்–அமலன் ஆதி பிரான் –
கல் பைராயுதை ராயுதேஸ்வர -திவ்யம் -அப்ராக்ருதம் –
ஜுஷ்ட ஷோடச பிர்த்திவ்யைர் -கூடி இருக்கும் பரமாத்மா -விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம்
ஜூஷதாம் வ பர புமான் –பரம புருஷன் -ப்ரீதி விஷயமாகட்டும் -அநிஷ்டம் போக்கி இஷ்டம் அருளட்டும்

——————————-

யதா யத்தம் ஜகச் சக்ரம் கால சக்ரம் ச சாஸ்வதம் பாது வஸ்தத் பரம் சக்ரம் சக்ர ரூபஸ்ய சக்ரிண–2-

யதா யத்தம் ஜகச் சக்ரம் கால சக்ரம் ச சாஸ்வதம் –ஜகத்தின் சுழற்சியும்-பிறந்து உழன்று கர்ம அனுபவம் – கால சுழற்சியும் -யுகங்கள் மாறி வருவதும் –
மாறி மாறி பல பிறவிகள் உண்டு -பிரளயங்கள் ஸ்ருஷ்டிகளும் மாறி மாறி வருமே -சதுர் யுகங்களும் மீண்டும் மீண்டும் சுழன்று –
சாஸ்வதம் -நிலையாக சுற்றிக் கொண்டே இருக்கும் -மாறுதலுக்கு தானே மாற்றம் இல்லாமல் இருக்கும் –
கால சக்கரத்தாய் –நிர்வாஹன் / விட்டு பிரிந்த காலத்தை திரும்பி கொண்டு வர முடியாதே –
பெருமாளாலும் -சீதா பிராட்டி இடம் அருளிச் செய்தார்
பழுதே பல பகலும் போயின என்று அஞ்சி அழுதேன் –
பாது வஸ்தத் பரம் சக்ரம் சக்ர ரூபஸ்ய சக்ரிண–ஹேதி ராஜனையும் பரம புருஷனையும் சொன்னவாறு
நம்மை ரக்ஷிக்கட்டும் -ஆரோக்யம் -ஜுரம் நீங்கி –
கொன்று உயிர் உண்ணும் விசாதி பகை பசி -எல்லாம் நின்று உலகில் கடிவான் நேமிப்படையான் அடியார்கள் வந்தார்கள் –
தொட்ட படை எட்டும் –சென்று நின்று ஆழி தொட்டான் -கை கழலா நேமியான் -கருதும் இடம் பொருது-

—————————————-

யத் ப்ரஸூதி சதை ராசன் ருத்ரா பரஸூலாஞ்ச நா ச திவ்யோ ஹேதி ராஜஸ்ய பரஸூ பரி பாது வ –3-

யத் ப்ரஸூதி சதை ராசன்
ருத்ரா பரஸூலாஞ்ச நா ச –மழு ஆயுதம் ருத்ரன் ஜெனித்தது இந்த திவ்ய ஆயுதத்தில் இருந்து
திவ்யோ ஹேதி ராஜஸ்ய
பரஸூ பரி பாது வ –ஸூ தன்வா கண்ட பர ஸூ உடைந்த பரசு திவ்யாயுதம் -மழு-
விபூதி அத்யாயம்–11- -ருத்ரன் -திரு நாங்கூர் திவ்ய தேசங்களில் உண்டே
வடிவாய மழு ஏந்தி உலகமாண்ட –ராமன் உலகம் ஆண்டு -மழு ஏந்தி பெயர்ச் சொல் /
பற்றின்மை கோடரி கொண்டே சம்சாரம் தொலைக்க முடியும் -திடமான வைராக்யம் -பரசு

———————————————

ஹேலயா ஹேதி ராஜேந யஸ்மின் தைத்யா சமுத்த்ருதே சகுந்தா இவை தாவந்தி ச குந்த பாலயேத வ –4-

சகுந்தா இவ தாவந்தி –அசுரர்கள் இந்த ஈட்டி திவ்ய ஆயுதம் கண்டதுமே பறவைகள் போலே பறந்து ஓடி விடுவார்களே –

ஹேலயா ஹேதி ராஜேந யஸ்மின் -ஹேலம் விளையாட்டாக எடுத்த பாங்கில்
தைத்யா சமுத்த்ருதே சகுந்தா இவை தாவந்தி -தூக்கப்பட்ட காட்ஷியாலே அசூரர்கள் மாய்ந்தே போனார்கள் -தேவ ஜாதி -/
மனுஷ்யர்ஜாதி -அனைத்தும் நான்கு வர்ணங்களில்
ராவணன் ராக்ஷஸன் ப்ராஹ்மண ஜாதி –
ச குந்த பாலயேத வ —அப்படிப்பட்ட ஈட்டி நம்மை ரக்ஷிக்கட்டும்
வேல் காம்பு குட்டியாய் இருக்கும் -ஆனால் – -ஈட்டி -தண்டு நீளம் -குந்தம் திவ்ய ஆயுதம் -சகுந்த பறவை போலே விரோதி போகும்
தாண்டா பூப நியாயம்-அபூபம் வடை – -எடுத்ததுக்கே இப்படி -எறிந்தால்-சொல்ல வேண்டாமே –
பிரயோக சக்கரத்துடன் சில திவ்ய தேசங்களில் சேவை
வைகுந்தா மணி வண்ணா என் பொல்லா குறளா-பசும் கூட்டம் -பரத்வம் ஸுலப்யம் ஸுந்தர்யம் —
அசுரர்களுக்கு தீமைகள் செய் குந்தா உன்னைப் பிடித்தேன் சிக்கெனவே
ஆழ்வார் அவனுக்கு மாஸூ ச அருளிச் செய்கிறார் /
குந்தா -குருந்த -வெண்மை சத்வ குண ஸ்வ பாவம் -இடை குறைத்தல் /முகுந்தா -முதல் குறைத்தல் மோக்ஷ ப்ரதன்/
குந்தம் திவ்யாயுதம் தரித்தவன் என்றுமாம் –
ஆஸ்ரித பக்ஷ பாதி அன்றோ -வைஷம்யம் நைர்க்ருண்யம் இல்லாதவன் -சமோஹம் ஸர்வ பூதா நாம்
காஸ்யப பிரஜாபதி – திதி-அதிதி -பிள்ளைகள் -தேவ அஸூரர்கள்

————————————

தைத்ய தாநவ முக்யாநாம் தண்டயாநாம் யேந தண்டநம் ஹேதி தண்டேச தண்டோ அசவ் பவதாம் தண்டயேத் த்விஷ–5-

தைத்ய தாநவ முக்யாநாம் -தையர்களையும் தானவர்களையும்
தண்டயாநாம் -தண்டிக்கப்பட வேண்டியவர்களை
யேந தண்டநம் ஹேதி தண்டேச -ஹேதி ராஜனே –
தண்டோ அசவ் பவதாம் தண்டயேத் த்விஷ–எதிரிகளை போக்கி கொடுக்கட்டும் -தண்டால்
அனைத்து பிரதிபந்தகங்கள் போக்கி அருளுவான்

—————————————

அநந்ய அந்வய பக்தாநாம் ருந்தந் நாசா மதங்க ஜான் அநங்குச விஹாரோ வ பாது ஹேதீஸ் வராங்குச–6-

அநந்ய அந்வய பக்தாநாம் –வேறு இடங்களில் ஈடுபாடு அற்று இருக்கும் பக்தர்கள்
ருந்தந் நாசா மதங்க ஜான் -ஆசா மதங்கள் -வித்யா தனம் ஆபி ஜாதியம் அழகு –போன்ற குறும்புகள்
திரு மங்கை ஆழ்வார் -நான்கு யானைகள் உலகம் ஏத்தும் தென் ஆனாய் -ஓட முடியாமல் தடுக்க இந்த யானைகள் பற்றி இல்லாமல்
யாதானும் பற்றி நீங்கும் விரதம் –ருந்த ந் -தடுத்து நிறுத்தம் -இவை அனைத்தையும் –
குரங்கு கள் குடித்து தேள் கொட்டி பைத்தியம் பிடித்து -நான்காலும் மதம் பெருக –
வஞ்ச முக்குறும்பாம் குழிகள் -அன்றோ இவை –
அநங்குச விஹாரோ வ –தடுப்பில்லாத அங்குசம்
பாது ஹேதீஸ் வராங்குச–ஹே தீஸ்வரனுடைய அங்குசம் ரக்ஷிக்கட்டும்
ஆசா பெரும் யானைகள் போன்றவற்றுக்கும் அங்குசம் என்றவாறும்-
பராங்குசர் -பிறருக்கு அங்குசம் / அங்கே அறுபத்தே கருமம் கண்டாய் -/ பரனான அவனுக்கும் அங்குசம் கவிகளின் ஓர்
பாதத்துக்கு முன் செல்ல மாட்டானே

—————————————

சம்பூய சலபா யந்தே யத்ர பாபாநி தேஹிநாம் ச பாது சத வக்த்ராக்நி ஹேதிர் ஹேதீஸ் வரஸ்ய வ -7-

விட்டில் பூச்சிகள் விழுந்து மாயுமா போலே சேதனர்கள் உடைய சகல வினைகளும் ஓயுமே இந்த சத முக அக்னி திவ்ய ஆயுதத்தாலே –

சம்பூய சலபா யந்தே யத்ர பாபாநி தேஹிநாம் –அடியார் கூட்டும் இரு வல்வினைகளை / தேகம் யுடையவர்களை வைத்தே சப்தம்
கர்மங்கள் சேர்க்க தேகம் –
பாபாநி -பஹு வசனம் -க்ருதான் கிரியா–கரிஷ்யமான –அக்ருத்ய கரண க்ருத்ய அகரண பகவத் பாகவத அஸஹ்ய அபசாரங்களும்
நா நா வித அபசாரங்களும் உண்டே -ஸ்வரூப உபாய புருஷார்த்த விரோதிகள் -அல் வழக்குகள் பலவும் உண்டே
ச பாது சத வக்த்ராக்நி ஹேதிர் -கூட்டம் கூட்டமாக இருந்தாலும் வீட்டில் பூச்சி விழுந்து அழிவது போலே நாசம் பண்ணும் -நூறு முக அக்னி
ஹேதீஸ் வரஸ்ய வ -நம்மை ரக்ஷிக்கட்டும் பொறி சிதறு சத முக அக்னி –
வெம் கதிரோன் குலத்துக்கு ஓர் விளக்கு -ஆயர் குலத்தில் தோன்றும் அணி விளக்கு தானே
போய பிழையும் புகுதறுவான் நின்றனவும் தீயினில் தூசாகும் -/
சாய்ந்த இரு வல் வினைகளையும் சரித்து -மாயப் பற்று அறுத்து -தன் பால் மனம் வைக்கத் திருத்தி -வீடு நிறுத்துவான் /
நானே நாநா விதம் நரகம் புகும் பாபம் செய்தேன் -அருளைப் பார்த்தால் இருக்கும் வீடு போதாதே –
தொழுமின் -அவனை தொழுதால் -துர்லபம் அன்றோ – வழி நின்ற வல்வினை மாய்வித்து -அழிவின்றி ஆக்கம் தருமே –

—————————————

அவித்யாம் ஸ்வ பிரகாசேந வித்யா ரூபஸ் சிநத்தி ய ச ஸூ தர்சன நிஸ்த்ரிம் ச சவ்து வஸ்தத்த்வ தர்சனம் —8-

ஞான தேவதை -நிஸ்த்ரிம்-வாள் -என்னும் திவ்ய ஆயுதம் -நம் அஞ்ஞானங்களை வாசனை ருசிகள் உடன் போக்கி யாதாம்ய தத்வ த்ரய ஞானம் அளிக்கும் –

அவித்யாம் -பிரகிருதி சம்பந்தம்
ஸ்வ பிரகாசேந -தனது -ஒளியாலாயே
வித்யா ரூபஸ் சிநத்தி ய ச ஸூ தர்சன -அந்தகாரம் போக்கி -சினத்தை வெட்டி விடும் –
நிஸ்த்ரிம் ச சவ்து வஸ்தத்த்வ தர்சனம் —பரதத்வ சாஷாத்காரம் -அஞ்ஞானம் போனதும் இந்த நிலை தானே
இதுவும் அடுத்த இரண்டும் வலது திரு கை திவ்ய ஆயுதங்கள் -கட்கம் -குத்து வாள்-சிறியது – -நந்தகம் -நீண்ட வாள் -வேறே -ஆனந்தம் கொடுக்கும்
ஞானம் வாள் / அஞ்ஞானம் உறை -ஞானக் கை தா – காலக் கழிவு செய்யாமல்
காருணிகனான சர்வேஸ்வரன் வேதம் ஓளி விளக்கு -வேத நான்காய் -சாஸ்திரம் பிடித்த திரு அவதாரம் –
ஞானம் தலை கொண்டு நாரணனுக்கு ஆவோம்-அண்ணல் ராமானுஜன் தோன்றிய அப்பொழுதே -காருண்யன் சாஸ்த்ர பாணினா
அஸீ -கட்கம் – நந்தகம் -கொற்ற ஒள் வாள் –தத்வ த்ரய ரகசிய த்ரய அர்த்த பஞ்சக ஞானம் -தர்சனம் பேத ஏவ ச –

————————————-

க்ரியா சக்தி குணோ விஷ்ணோர்யோ பவத்யதி சக்திமான் அகுண்ட சக்தி சா சக்திர சக்திம் வாரயேத வ –9-

க்ரியா சக்தி கல்யாண குணம் மிக்க வேல் -அகுண்ட சக்தி -குறையாத -சக்தி நம் அசக்திகளை எல்லாம் போக்கும் –

க்ரியா சக்தி குணோ விஷ்ணோர்யோ –படைத்து காத்து அழிக்கும் சக்தி -ஸர்வ வ்யாபி விஷ்ணு -சக்தி வேலாயுதம்
பவத்யதி சக்திமான் அகுண்ட சக்தி -தடையில்லாத -சக்தி -வைகுண்டம் -தடை இல்லா ஞானம் உள்ள திவ்ய தேசம்
சா சக்திர சக்திம் வாரயேத வ –நமது சக்திகளை போக்கி ரக்ஷிக்கட்டும்
நின் கையில் வேல் போற்றி / கூர் வேல் கொடும் தொழிலன்
சேராதவற்றை சேர்க்கும் சக்தி -அவிகாராயா ஸ்வ ரூபமாய் இருந்தே உபாதான காரணமாயும் -இருந்து —

—————————————–

தாரத்வம் யஸ்ய சம்ஸ்தாநே சப்தே ச பரித்ருஸ்யதே –ப்ரபோ – ப்ரஹரணேந்த்ரஸ்ய பாஞ்ச ஜன்ய ச பாது வ –10-

தாரத்வம் யஸ்ய சம்ஸ்தாநே -வடிவத்திலும் –தாரம் -சம்சாரம் தாண்டுவிக்கும் பெருமான் தாரம் –
தாரயதி -பிரணவம் -பர ப்ரஹ்மத்தையும் குறிக்கும்
சப்தே ச பரித்ருஸ்யதே –சப்தத்திலும் -பிரணவம்-நன்றாக காணப்படும் இரண்டாலும் -பேர் அரவம் கேட்டிலையோ –
பொய்கை ஆழ்வார் -பாஞ்ச ஜன்ய அம்சம்
தார்த்தராஷ்ட்ரன் -ஹிருதயம் உலுக்கும் -அனுகூலர் வாழும்படியும் –
ப்ரபோ – ப்ரஹரணேந்த்ரஸ்ய –ஆயுத அதிபதி
பாஞ்ச ஜன்ய ச பாது வ –இடது திருக் கைகள் -திவ்ய ஆயுதங்கள் இது முதல் -நம்மை ரக்ஷிக்கட்டும்
கடலில் பிறந்து -கருதாது பஞ்ச ஜன்யன் உடலில் வளர்ந்து -சாந்தீபன் புத்ரனை ரஷித்து அருளிய பொழுது
கடல் வண்ணன் கைத்தலத்தில் குடி பெயர்ந்தார்

———————————

யாம் சாத்த்விக மஹங்காரம் ஆமனந்த்யஷ சாயகம் அவ்யாத் வஸ் சக்ர ரூபஸ்ய தத்தநு சார்ங்க தன்வன –11-

சாத்விக அகங்கார ஸ்வரூபம் -திரு சார்ங்கம் -இந்திரியங்களை மால் பால் செலுத்தச் செய்து அருளும் –

யாம் சாத்த்விக மஹங்காரம்
ஆமனந்த்யஷ சாயகம் அவ்யாத்–அஷா-இந்திரியங்களுக்கு காரணம் சாத்விக அஹங்காரம்
வஸ் சக்ர ரூபஸ்ய
தத்தநு சார்ங்க தன்வன –11—தன்வீ –கையிலே பிடித்த –நம்மை ரக்ஷிக்கட்டும்
செருவிலே அரக்கர் கோனை செற்ற சேவகனார் -ஒரு வில்லால் /
தாமச அஹங்காரம் பிரதிநிதி -சாத்விக அஹங்காரம் சார்ங்கம் அம்சம் -இறுதி -திருமங்கை ஆழ்வார்
அமோக பானம்-வில்லிறுத்து மெல்லியல் தோள் புணைந்தான்-
சாபம் தநுஸ் வில் சிலை பொது பெயர்கள் – கோதண்டம் சார்ங்கம்
சப்த மராமரங்கள்–ஏழு இலக்காயிற்றோ என்று நடுங்கும்படி -வில்லாண்டான் தன்னை –
ஆனை ஆயிரம் தேர் பதினாராம் –ஆயிரம் கபந்தங்களோட வில் ஒரு மணி ஒழிக்க -ஏழரை நாழிகை ஒலித்தன –

—————————————-

ஆயு தேந்த்ரேண யேநைவ விஸ்வ சர்க்கோ விரச்யதே ச வ சவ்தர்சந குர்யாத் பாச பாச விமோசனம் —12-

சம்சார பாசங்களை போக்கி அவன் இடம் பாசம் மிக்கு இருக்கும் படி அருளும் திருப் பாசம் என்னும் திவ்ய ஆயுதம் –

ஆ யு தேந்த்ரேண யேநைவ விஸ்வ சர்க்கோ -ஜகத்தின் படைப்பு யாதொரு ஆயுதத்தால் –
விமுச்யதே ச வ சவ்தர்சந -ஸூ தர்சன சம்பந்தி -கையில் உள்ள பாசக்கயிறு
குர்யாத் பாச பாச விமோசனம் —ஆசா பாசங்களில் இருந்து விடுவிக்கட்டும் / புற சமய வாசங்களாகிற பாசங்களிலும் அகப்படாமல்
மணி வண்ணன் வாசு தேவன் வலையுள்ளே அகப்பட்டேன் —அரையர் -அபிநயம் –
திருக் கடாக்ஷம் -கமலக் கண் என்னும் நெடும் கயிறு —
உற்ற நல் நோய் இது தேறினோம்
நியாய சாஸ்திரம் தலை குனிவு -பாசம் கொண்டு பாசம் விலகுவது -தந்தை காலில் விலங்கற வந்து தோன்றிய
-கட்டுண்ண பண்ணிய பெரிய மாயன்
பாதம் அடைவதில் பாசத்தால் –மற்ற வன் பாசங்கள் முற்ற விட்டு -கோதில் புகழ் கண்ணன் கழல் மேல் -தீதிலராகி –

————————————————-

விஹாரோ யேந தேவஸ்ய விஸ்வ க்ஷேத்ர க்ருஷீ வல வ்யஜ்யதே தேந ஸீரேண நாஸீர விஜயோ அஸ்து வ –13-

விஹாரோ யேந தேவஸ்ய -இன்புறும் இவ்விளையாட்டுடைய -தேவர் -திருக் கலப்பையால் விஹாரா -ஸ்ருஷ்ட்டி இத்யாதிகள்
விஸ்வ க்ஷேத்ர க்ருஷீ வல –உலகமாகிய கழனி-பக்தி உழவன்-உழுது பயிரிட்டு போகம் அனுபவிப்பவன் – -இதம் சரீரம் கௌந்தேய -விளை நிலம்
கழினியிலே வீடு கட்டி வாசம் செய்யுமா போலே அந்தர்யாமியாக இருந்து -அஹம் அன்னம் அஹம் அந்நாதா பர்யந்தம் -படும் பாடு இவனது –
வ்யஜ்யதே தேந ஸீரேண –காணப்படும் திருக் கலப்பை
நாஸீர விஜயோ அஸ்து வ –படை முகத்தில் வெற்றி கிடைக்கட்டும்-
ஸீரத்தால் நாஸீர-சப்த பிரயோகம் -கவி ஸிம்ஹம் அன்றோ
யமுனை -ராம் காட் -பலராமன் -வளைத்த இடம் கலப்பை கொண்டு
உழவுக்கும் சீதா -கலப்பை -நுனி -சம்பந்தம் உண்டே பிராட்டிக்கு வாசஸ் ஸ்தானம் அன்றோ
உழவன் -விதை -இடம் -களை பறித்து -நாற்று நட்டு –களை எடுத்து -விளைத்து –அனுபவம் –
கரக்ஷகன்-சேதனன் விதை -சேஷத்வம் நிலம் -விதைத்து -புழு பூச்சி கடிக்காமல் -விபரீத ஞானாதிகள் -இல்லாமல் போக்கி -பாகவத அபசாரம் படாமல்
அல்வழக்குகளை போக்கி -மடை -கைங்கர்ய அநுவர்த்தனம்-விவேக ஞானமாகிய நீரைப் பாய்ச்சி -தயாஜ்ஜிய உபாத்தேய ஞானம் பகுத்து அறிவதே நீர்
பகவத் விஷயமாகிற களை கொத்து -அகங்கார மமகாரங்கள் களை போக்கி
கொந்து மாடு உள்ளே வந்து -விபரீத அஹங்காரம் – விஷயாந்தர பேய் காற்று வீசாமல் -சரணாகதி வேலி கொண்டு
ஸ்ரீ வைஷ்ணவத்வம் மழை-மும்மாரி -பெய்து நன்கு வளர்த்து –ஸ்ரீ முதலியாண்டான் அருளிச் செய்தது
பரம ஏகாந்தி மாலையை சாத்திக் கொண்டு மற்றது கையதுவே என்று வீறுடன் எழுந்து அருளி இருப்பானே

—————————————

ஆயுதானாம் அஹம் வஜ்ராயுதம் –இதி யத அத்தீயத -ததீசி அஸ்தி சாயம் ஹேதீஸ்ய வஜ்ரா வாகா அப்யாது -14

ஸ்ரீ கீதையில் தானே ஸ்ரேஷ்ட பதார்த்தம் என்று அருளிச் செய்யும் பொழுது நானே திவ்ய ஆயுதங்களில் வஜ்ராயுதம் என்றானே –

இந்திரன் -பிராகிருதம் -இவனது அப்ராக்ருதம் -வஜ்ர ரேகையும் திருக் கரங்களில்-திருவடிகளில் உண்டே
சங்க -ரங்க -கற்பக -த்வஜ -அரவிந்த -அங்குச -வஜ்ரா ஏழும் லாஞ்சனம் உண்டே-
அதிதி வஜ்ரா பாணியுடன் இந்திரனை பெற்று மகிழ்ந்தது போல கௌசல்யை -அதீந்த்ரன் -என்றே கொள்ள வேண்டும் –
வஜ்ர பாணி திருக் -கையிலே ரேகை உண்டே

———————————————

-விஸ்வ சம்ஹ்ருதி சக்திர்யா விஸ்ருதா புத்தி ரூபிணீ சா வ சவ்தர்சநீ பூயாத் கத பிரசமநீ கதா –15-

ஸ்ரீ கதை -மஹான் தத்வம்சம்-அனைத்தையும் –சம்ஹார சக்தி –

விஸ்வ சம்ஹ்ருதி சக்திர்யா -விஷ்வா ஸம்ஹ்ருதி சக்தியை அருளும்
விஸ்ருதா புத்தி ரூபிணீ –புத்தி ரூபம்
சா வ சவ்தர்சநீ பூயாத் -ஸூ தர்சன சம்பந்தம்
கத பிரசமநீ கதா –மநோ வியாதி தொலைக்கட்டும் -கதை -மான் தண்டாக -மஹான் தத்வம் –
மனசு கரணம் -நினைக்க உறுப்பு -மனத்தால் நினைக்கிறோம் –
நினைத்து உறுதி கொள்வது புத்தி -மனஸ் கடிவாளம் இந்திரியங்கள் புலன்கள் குதிரைகள் –
ராக க்ரோதம் பயம் கோபம் தவிர்ந்து -மனஸ் சாந்தி –சமம் தமம்-

———————————–

யாத்யதி ஷோத சாலித்வம் முஸலோ யேந தேந வ ஹேதீச முஸலேநாஸூ பித்யதாம் மோஹ மவ்லசம் –16-

யாத்யதி ஷோத சாலித்வம் -உலக்கை நெல் தூள் ஆகுமா போலே
முஸலோ யேந தேந வ -விரோதிகள் அனைத்தையும் பொடி பொடியாகும்
ஹேதீச முஸலேநாஸூ —
பித்யதாம் மோஹ மவ்லசம் –மோஹமாகிற மவ்லசம் பர்வதம் யாதவ குலம் அழியும் –
உலக்கை கொண்டு அடித்துக் கொண்ட மயக்கம் -தொலையட்டும்
செருக்கு ஏறி மது குடித்து -அழிந்தார்களே –
சாம்பன் -பெண் கர்ப்பம் என்று போய் சொல்லி விசுவாமித்திரர் அறிந்து சபித்து உலக்கை பிறந்து உங்கள் வம்சம் அழியட்டும்
முஸலம் கிலேசம்- உலக்கை கொழுந்து -வாதி கேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர் -பெரியவாச்சான் பிள்ளை சிஷ்யர்
நம் மூட மயக்கம் -மாயையால் ஆசூரா ஸ்வபாவம் போக்கி அருளும் திவ்யாயுதம் –

————————————–

ஸூலி த்ருஷ்ட மநோர் வாச்யோ யேந ஸூலயதி த்விஷ பவதாம் தேந பவதாத் த்ரி ஸூலேந விஸூலதா –17-

ஸூலி த்ருஷ்ட மநோர் வாச்யோ –சிவனால் காணப்பட்ட மந்த்ர பொருள் திருவாழி ஆழ்வான்
யேந ஸூலயதி த்விஷ –சூல வியாதி விரோதிகளுக்கு
பவதாம் தேந பவதாத்
த்ரி ஸூலேந விஸூலதா –பீடை இல்லாமல் உண்டாகக் கடவது –அஹிர்புத்நா சம்ஹிதையில் ருத்ரன் சக்கரத்தாழ்வார் வைபவம் சொல்லி
ராமநாமம் –ஸ்ரீ ராம வைபவம் சொல்லி -மகேசன் உன் பெயரின் பெருமை அறிந்தான்
அஷ்டா ஷர ஹரியில் ரேபம் -ரகாரம் -சிவ பஞ்சாக்ஷர மகாரம் சேர்த்து ராம /சஹஸ்ர நாம தத் துல்யம்

———————————————–

அஸ்த்ர க்ராமஸ்ய க்ருதஸ் நஸ்ய ப்ரஸூதிம் யம் ப்ரசஷதே சோவ்யாத் ஸூ தர்சநோ விஸ்வம் ஆயுதை ஷோடச ஆயுத –18-

அஸ்த்ர க்ராமஸ்ய க்ருதஸ் நஸ்ய –உலகம் முழுவதும் ஆயுத கூட்டங்களுக்கு ப்ரஸூதிம் யம் ப்ரசஷதே –பிறப்பிடம் ஸ்ரீ ஸூ தர்சனம்
சோவ்யாத் ஸூ தர்சநோ விஸ்வம் ஆயுதை ஷோடச ஆயுத -உலகு அனைத்தையும் ரக்ஷிக்கட்டும்
சர்வ பிரகராணா யுத

————————————————-

ஸ்ரீ மத் வேங்கட நாதேந ச்ரேயஸே பூயசே சதாம் க்ருதேயமாயு தேந்த்ரஸ்ய ஷோடச ஆயுத சம்ஸ்துதி –19-

ஸ்ரீ மத் வேங்கட நாதேந –ஸ்ரீ மானான என்னால் -ஆச்சர்ய சம்பந்தம் -அபிமான துங்கம்- சாத்விக அஹங்காரம் கொள்ளத் தக்கதே –
ச்ரேயஸே பூயசே சதாம் க்ருதேயம்-சத்துக்களை ஸ்ரேயசுக்காகவும் பூயஸூ க்காகவும்
ஆயு தேந்த்ரஸ்ய ஷோடச ஆயுத சம்ஸ்துதி –அருளிச் செய்யப்பட பிரபந்தம்

————————————

இதி ஸ்ரீ ஷோடச ஆயுத ஸ்தோத்ரம் சம்பூர்ணம் –

கவி தார்க்கிக ஸிம்ஹாய கல்யாண குண சாலிநே ஸ்ரீமதே வேங்கடேசாய வேதாந்த குரவே நம —

————————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன் சுவாமி திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ ஹயக்ரீவ ஸ்தோத்ரம் —

July 7, 2017

ஸ்ரீ மான் வேங்கட நாதார்ய கவிதார்க்கிக கேஸரீ வேதாந்தா சார்ய வர்யோ மே சந்நிதத்தாம் சதா ஹ்ருதி —

ஜ்ஞான ஆனந்த மயம் தேவம் நிர்மல ஸ்படிகாக்ருதிம் –ஆதாரம் சர்வவித்யாநாம் ஹயக்ரீவம் உபாஸ்மஹே– 1-

ஜ்ஞான ஆனந்த மயம் -தேவம் – -தீவு கிரீடா தாது –கல்வியே சிறு விளையாட்டு -ஸூ லபமாக அருளுவான் -தீவு பிரகாசம் மிக்கு என்றுமாம் –ஒளி எத்தால் ஆக்கப்பட்டது —
ஜ்ஞானம் ஆனந்தம் கூட்டுக் கலவையால் –அறிவும் இன்பமும் –ஞானம் இருந்தால் தான் ஆனந்தம் வரும் -ஆனந்தம் அனுபவிக்கவும் ஞானம் வேண்டுமே –
வித்யா -விநயம் -பாத்ரதாம் -பெரியவர் ஆசீர்வாதம் அன்பு பெற்று -தனம் -சேரும் ஆப் நோதி -ஸூ கம் -வரும்-என்பர் -முக்குறும்பு அறுக்க வேண்டுமே –
நிர்மல ஸ்படிகாக்ருதிம் –அழுக்கே இல்லாத ஸ்படிகம் -தெளிவு பிறக்கும் -அறிவால் ஆனந்தம் தெளிவு கிட்டும்
ஆதாரம் சர்வவித்யாநாம் -இருப்பிடம்–இவை அனைத்தையும் -தாங்குபவனே இவன் –
ஹயக்ரீவம் உபாஸ்மஹே– தொழுவோம் -நம்மை தம்மை ஓக்க அருளுபவர்

ஸ்வத சித்தம் ஸூத்த ஸ்படிக மணி பூப்ருத் ப்ரதிபடம் ஸூதா சத்ரீசீ பிரித்த்யுதி பிரவதா தத்ரி புவநம்
அனந்தைஸ் த்ரய்யன் தைரநு விஹித ஹேஷா ஹல ஹலம் -ஹதா சேஷாவத்யம் ஹயவதந மீடீமஹி மஹ—2-

ஸூத்த ஸ்படிக மணி விளக்கம் -இவனது ஹல ஹல -சப்தமே சாம ரிக் யஜுர் வேதங்களாக மலர்ந்தன —

சமாஹார சாம்நாம் ப்ரதிபதம்ருசாம் தாம யஜுஷாம் -லய ப்ரத்யூ ஹாநாம் லஹரி வித திர்ப்போத ஜலதே
கதா தர்ப்ப பஷூப் யத்கதககுல கோலா ஹலபவம் ஹரத் வந்தரத் வாந்தம் ஹய வதன ஹேஷா ஹலஹல –3-

இவனது ஹல ஹல -சப்தமே -அஞ்ஞானங்களை போக்கும் -ஞானக் கடலில் இருந்து வீசும் அலைகள் -இவையே –
தார்க்கிகள் வேத பாஹ்யர்களால் விளையும் அஞ்ஞானங்களை போக்கி அருளுபவர் –

ப்ராஸீ சந்த்யா காசிதந்தர் நிசாயா ப்ரஜ்ஞாத்ருஷ்டே ரஞ்ஜன ஸ்ரீர பூர்வா
வக்த்ரீ வேதான் பாது மே வாஜி வக்த்ரா வாகீ சாக்யா வாஸூ தேவஸ்ய மூர்த்தி –4-

வக்த்ரீ வேதான்- அடியேனுக்கு வேதார்த்தங்களை விளங்க அருளினவன்

விஸூத்த விஜ்ஞாந கந ஸ்வரூபம் விஜ்ஞாந விஸ்ராணந பத்த தீக்ஷம்
தயா நிதிம் தேஹ ப்ருதாம் சரண்யம் தேவம் ஹயக்ரீவம் அஹம் ப்ரபத்யே –5-

அபவ்ருஷேயைரபி வாக் ப்ரபஞ்சை அத்யாபி தே பூதிம த்ருஷ்ட பாராம்
ஸ்துவந் நஹம் முக்த்த இதி த்வயைவ காருண்யதோ நாத கடாக்ஷணீய —6-

அளியல் நம் பையல் -அறியாத சிறுவன் -முக்த்த பிராயன் -என்று திரு உள்ளம் பற்றி -உனது தயை சாமை கொண்டு அருளுவாய் –

தாக்ஷிண்ய ரம்யா கிரி ஸஸ்ய மூர்த்தி தேவீ சரோஜா ஸந தர்ம பத்நீ
வ்யாசாதயோ அபி வ்யப தேஸ்ய வாச ஸ்புரந்தி சர்வே தவ சக்தி லேஸை—7-

மந்தோஸ் பவிஷ்யன் நியதம் விரிஞ்சோ வாசம் நிதே வஞ்சித பாகதேய
தைத்யாப நீதாந் தயயைவ பூயோ அபி அத்யா பயிஷ்யோ நிகமான் ந சேத் த்வம்—8-

மது கைடபர் அபஹரித்த வேதங்களை மீட்டு நான்முகனுக்கு உனது தயா குணம் அடியாக அன்றோ மீண்டும் வழங்கினாய் –

விதர்க்க டோலாம் வ்யவதூய சத்த்வே ப்ருஹஸ் பதிம் வர்த்தயஸே யதஸ்த்வம்
தேநைவ தேவ த்ரிதஸேஸ் வராணாம் அஸ்ப்ருஷ்ட டோலாயித மாதிராஜ்யம் –9-

அக்நவ் சமித்தார்ச் சிஷி சப்த தந்தோ ஆதஸ்திவாந் மந்த்ர மயம் சரீரம்
அகண்ட சாரைர்ஹவிஷாம் ப்ரதாநை ஆப்யாயநம் வ்யோம சதாம் விதத்ஸே —10-

யந்மூல மீத்ருக் ப்ரதிபாதி தத்த்வம் யா மூலமாம் நாய மஹாத்ரு மாணாம்
தத்த்வேந ஜாநந்தி விஸூத்த சத்த்வா தாமஷரா மக்ஷர மாத்ரு காம் த்வாம் –11-

அவ்யாக்ரு தாத் வ்யாக்ருத வாநசி த்வம் நாமாநி ரூபாணி ஸ யாநி பூர்வம்
சம் சந்தி தேஷாம் சரமாம் ப்ரதிஷ்டாம் வாகீஸ்வர த்வாம் த்வது பஞ்ச வாச —12-

முக்த்தேந்து நிஷ்யந்த விலோப நீயாம் மூர்த்திம் தவா நந்த ஸூதா ப்ரஸூதீம்
விபஸ் சிதஸ் சேதசி பாவ யந்தே வேலா முதாரா மிவ துக்த்த ஸிந்தோ —13-

சுத்த சத்வம் -வெண்மை -உதய சந்திரன் நீராக்கியோ -பாற்கடலோ -என்னும் படி அன்றோ —

மநோ கதம் பஸ்யதி ய சதா த்வாம் மநீஷிணாம் மாநஸ ராஜ ஹம்சம்
ஸ்வயம் புரோபாவ விவாத பாஜ கிங்குர்வதே தஸ்ய கிரோ யதார்ஹம்–14-

அபி க்ஷணார்த்தம் கலயந்தி யே த்வாம் ஆப்லா வயந்தம் விசதைர் மயூகை
வாசம் ப்ரவாஹைர நிவாரிதைஸ்தே மந்தாகி நீம் மந்தயிதும் ஷமந்தே–15-

க்ஷணம் நேரம் கூறு போட்டு சிறிய அளவிலும் த்யானித்தாலும் பேர் அருளை அளிக்கும் தேஜோ மயன் அன்றோ –

ஸ்வாமின் பவத் த்யான ஸூதாபிஷேகாத் வஹந்தி தன்யா புலகாநு பந்தம்
அலக்ஷிதே க்வாபி நிரூட மூலம் அங்கேஷ் விவா நந்ததும் அங்கு ரந்தம்–16-

ஸ்வாமின் ப்ரதீச ஹ்ருதயேந தந்யா த்வத் த்யான சந்த்ரோதய வர்த்தமாநம்
அமாந்தமாநந்த பயோதி மந்த பயோபி ரக்ஷணாம் பரிவாஹ யந்தி –17-

ஸ்வைரா நுபாவாஸ் த்வத நீத பாவா சம்ருத்த வீர்யாஸ் த்வத் அநுக்ரஹேண
விபஸ்சிதோ நாத தரந்தி மாயாம் வைஹாரிகீம் மோஹந பிஞ்சிகாம் தே —18-

அடுத்து எட்டு ஸ்லோகங்களால்-19-முதல் -26-வரை திவ்ய மங்கள விக்ரஹ சோபனம் அனுபவம்
-32-ஸ்லோகத்தில் இவற்றை தொகுத்து த்யான ஸ்லோகமாக அமைத்து அருள்கிறார் –
திருவடி அனுபவம் -மூன்று ஸ்லோகங்களில் -19-/-20-/-21-ஸ்லோகங்களில் /
திருக் கணைக் கால் அழகு அனுபவம் –22-/
ஞான முத்ரா ஜெப மாலை கொண்ட திருக் கைகள் அனுபவம் –23-/-24-
இடது திருக்கையில் புஸ்தகம் -வேதங்கள் -25-ஸ்லோகம்
சுத்த சத்வ வெண்மையான ஆசன பத்மத்தில் அமர்ந்த சுத்த சத்வ ஸ்படிக வெண்மை திருமேனி அனுபவம் -26-ஸ்லோகம்

ப்ராங் நிர்மிதா நாம் தபஸாம் விபாகா ப்ரத்யக்ரநி ச்ரேயஸே சம்பதோ மே
சமேதி ஷீரம்ஸ் தவ பாத பத்மே சங்கல்ப சிந்தாமணய ப்ராணாமா –19-

விலுப்த மூர்த்தந்ய லிபி க்ரா மாணாம் ஸூ ரேந்த்ர சூடா பதே லாலிதா நாம்
த்வத் அங்க்ரி ராஜீவ ரஜஸ் கணாநாம் பூயான் ப்ரசாதோ மயி நாத பூயாத் —20-

பரிஸ் புரந் நூபுர சித்ரா பாநு ப்ரகாச நிர்த் தூத தமோ நுஷங்காம்
பத த்வயீம் தி பரிச்சின்ன மஹேந்த ப்ரபோத ராஜீவ விபாத ஸந்த்யாம் –21-

த்வத் கிங்கரா லங்க ரனோசிதாநாம் த்வ கல் பாந்தர பாலிதா நாம்
மஞ்ஜூ ப்ரணாதம் மணி நூபுரம் தே மஞ்ஜூ ஷிகாம் வேத கிராம் ப்ரதீம —22-

வேத மந்த்ரங்கள் அனைத்தும் உன் நூபுரத்துக்குள் அடங்கி கல்பம் தோறும் அதன் சப்தம் வழியாக வழங்குகிறாய்

சஞ்சிந்தயாமி ப்ரதிபாத சாஸ்தான் சந்துஷயந்தம் சமய ப்ரதீபாந்
விஜ் ஞான கல்ப த்ரும பல்லவாபம் வ்யாக்யான முத்ரா மதுரம் கரம் தே -23-

சித்தே கரோமி ஸ்புரி தாஷமாலம் சவ்யே தரம் நாத கரம் த்வதீயம்
ஜ்ஞான அம்ருத ஓதஞ்சநலம் படா நாம் லீலா கடீ யந்த்ர மிவாஸ்ரிதாநாம் –24-

ப்ரபோத ஸிந்தோரருணை ப்ரகாசை ப்ரவாள ஸங்காத மிவோத் வஹந்தம்
விபாவயே தேவ ச புஸ்தகம் தே வாமம் கரம் தக்ஷிண மாஸ்ரிதாநாம் –25-

தமாம்ஸி பித்த்வா விசதைர் மயூகை சம்ப்ரீணயந்தம் விதுஷஸ் சகோரான்
நிசாமயே த்வாம் நவ புண்டரீக சரத்கநே சந்த்ரமிவ ஸ்புரந்தம் –26-

அடியார்கள் அஞ்ஞானங்களை அறவே போக்கி அருளுகின்றாயே–பாற் கடல் போன்ற வெள்ளை ஆசன பத்மத்தில் அமர்ந்த உனது உனதே தேஜஸ் காந்தியாலேயே

திசந்து மே தேவ சதா த்வதீயா தயா தரங்கா நுசார கடாக்ஷ
ஸ்ரோத்ரேஷூ பும்ஸாம் அம்ருதம் ஷரந்தீம் சரஸ்வதீம் சமஸ்ரித காமதேநும் —27-

விசேஷ வித் பாரிஷதேஷூ நாத விதக்த்த கோஷ்டீ சமாரங்கணேஷூ
ஜிகீஷதோ மே கவி தார்க்கி கேந்த்ராந் ஜிஹ்வாக்ர ஸிம்ஹாஸந மப்யு பேயோ —28-

அடியேன் நா நுனியில் இருந்து அருளி தற்க சமணர் சூது செய்யும் வாதியார் வாதங்களை வெல்ல அருள் புரிகிறாய் –

த்வாம் சிந்தயன் த்வன்மயதாம் ப்ரபந்ந த்வா முத்க்ருணந் சப்தமயேந தாம்நா
ஸ்வாமிந் சமா ஜேஷூ சமேதிஷீய ஸ்வச் சந்த வாதாஹவ பத்த ஸூர –29-

புறச்சமயிகள் தர்க்க வாதங்களை வெல்லும் படி அருள்கிறாய் –

நாநாவிதா நாமகதி கலா நாம் ந சாபி தீர்த்தேஷூ க்ருதாவதார
த்ருவம் தவா நாத பரிக்ர ஹாயா நவம் நவம் பாத்ரமஹம் தயாயா –30-

அஹம் நாநா விதாநம் அகதி — பல வித கலைகளை கற்றேன் அல்லேன்
தீர்த்தேஷூ ச ந அபி க்ருத அவதாரா —ஆச்சார்யர்களை அடி பணிந்து கற்றேனும் அல்லேன்
அநந்த பரிக்ரஹயா தவ தயயா நவம் நவம் பாத்ரம் த்ருவம் —அடியேன் எனது தயை கருணைக்கு உற்ற பாத்ரம்-புகல் ஒன்றும் இல்லாத நீசனேன் நிறை ஒன்றும் இல்லாதவன் –

அகம்பநீ யாந்யப நீதி பேதை அலங்க்ரு ஷீரந் ஹ்ருதயம் மதீயம்
சங்கா களங்காபகமோஜ் ஜ்வலாநி தத்த்வாநி சம்யஞ்சி தவ ப்ரஸாதாத் –31-

உனது பேர் அருளால் அடியேன் மனத்தில் உள்ள துர் ஞானங்கள் -பாஹ்ய குத்ருஷ்டிகள் அள்ளி தெளித்தவை -போக்கி
யாதாம்யா தாத்பர்ய ஞானம் தெளிவு பெரும் படி அருள்வாய் –

வ்யாக்யா முத்ராம் கர சரசிஜை புஸ்தகம் சங்க சக்ரே பிப்ரத் பிந்ந ஸ்படிக ருசிரே புண்டரீக நிஷண்ண
அம்லாந ஸ்ரீரம்ருத விசதை ரம்ஸூபி ப்லாவயந் மாம் ஆவீர் பூயாதநக மஹிமா மாநசே வாகதீச –32-

த்யான ஸ்லோகம் –இது –மனசுக்குள் வைத்து கொள்ள வர்ணனை —
வ்யாக்யா முத்ராம்-வ்யாக்யானம் -உபதேச முத்திரை –அர்த்தங்களை நமக்கு புரிய வைக்க -ஞான முத்திரை –ரத்னா கல்லை நன்றாக தேர்ந்து தங்கத்துக்குள் பதிக்க –
பூ தொடுப்பார் -போலெ -கல்விக் கடல் அவன் -அவற்றுள் உள்ள ரத்னம் நமக்கு ஏற்றபடி அளிக்க
கர சரசிஜை -தாமரை போன்ற திருக்கரங்கள் -வர்ணம் -நாற்றம் -மென்மை-இத்யாதிகளை சத்ருசம் -சூர்யன் உதிக்க மலரும் –
பால சூர்யர்களை பார்த்து நம் பாக்கள் கேட்டு அறிய வந்தார்கள் என்று மலருவான் அன்றோ —
புஸ்தகம் சங்க சக்ரே–நான்கு திருக்கரங்கள் –ஸூதர்சனர் -அஞ்ஞானம் போக்கி -சங்க தாழ்வான -வெளுத்த -அறிவுகளை கொடுத்து அளிக்க /
வேத கடல் – புஸ்தகம் இடது திருக்கையில் வைத்து -உரு மீன் வரும் அளவும் காத்து இருக்கும் கொக்குபோலே நமக்கு வேண்டியவற்றை அளிப்பான்
-ஞான முத்திரை கொண்டு -புள்ளு பிள்ளைக்கு இறை தேடும் புள்ளம் பூதம் குடி தானே / பிப்ரத் –இவற்றைத் தாங்கி
பிந்ந ஸ்படிக ருசிரே–ஸ்படிகம் உடைத்தால் போல சுத்த சத்வ திரு மேனி
புண்டரீக நிஷண்ண –தாமரைக்கு கண்கள் கடாக்ஷம் ஒன்றாலே –செங்கண் சிறு சிறிதே –விழித்து / தாமரையில் அமர்ந்தும் –
அம்லாந ஸ்ரீரம்ருத விசதை ரம்ஸூபி ப்லாவயந் மாம் –
அம்ருத கடாக்ஷம் -அனுக்ரஹம் தேன்- தோய்த்து -அடியேனை -சருகாய் உள்ள நம்மை –
ஆவீர் பூயாதநக மஹிமா மாநசே வாகதீச –ஞானம் வளர -அநக மஹிமை குற்றம் இல்லாத மஹிமை –உண்டே -தன் பேறாக-நிர்ஹேதுகமாக –
வித்வான் ஸர்வத்ர பூஜ்யதே/ பிச்சை புகினும் கற்கை நன்றே–ஸ்ரீ ஹயக்ரீவ பெருமாள் இடம்–ஆதி பகவான் பிச்சை கேட்டு பெற வேண்டுமே
-தம்மையே ஓக்க அருள் செய்வான் -கற்க கசடற கற்ற பின் நிற்க அதற்கு தக-
திவ்ய மங்கள விக்ரஹத்துடன் தானே அடியேன் நெஞ்சில் திகழட்டும் —

வாகர்த்த சித்தி ஹேதோ படத ஹயக்ரீவ சம்ஸ்துதிம் பக்த்யா
கவி தார்க்கிக கேஸரிணா வேங்கட நாதேந விரசிதா மேதாம் –33-

பக்தி பாவத்துடன் இந்த ஸ்தோத்ரம் அப்யசிக்குமவர்கள் வாக் சாதுர்யமும் உள்ளுறை வேதாந்த உள்ளுறை யாதாம்யா -தத்வ த்ரய ஞானமும் பெறுவார்கள் –
வெள்ளைப் பரிமுகர் தேசிகரை விரகால் அடியோம் –உள்ளத்தெழுதியது ஓலையில் இத்தனம் யாம் இதர்க்கென்–ஸ்ரீ ரஹஸ்ய த்ரய சாரம் –
என்னைக் கொண்டு தானே இதனை பாடுவித்தான் –

இதி ஹயக்ரீவ ஸ்தோத்ரம் சம்பூர்ணம் –

கவி தார்க்கிக ஸிம்ஹாய கல்யாண குண சாலிநே ஸ்ரீமதே வேங்கடேசாய வேதாந்த குரவே நம –

————————————————

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன் சுவாமி திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ ந்யாஸ திலகம் —

July 7, 2017

ஸ்ரீ மான் வேங்கட நாதார்ய கவி தார்க்கிக கேஸரீ -வேதாந்தாசார்ய வர்யோ மே சந்நி தத்தாம் சதா ஹ்ருதி —

திலகம் போன்ற அழகான பிரபத்தி-அபய முத்திரை காட்டி அஞ்சேல் -என்று அருளிச் செய்யும் ஸ்ரீ ரெங்க நாதன் திருவடிகளில் சரண் அடைந்து அருளிச் செய்கிறார் –
முதல் -22-ஸ்லோகங்களில் -பிரபத்தி பற்றியும் -அடுத்த -10-ஸ்லோகங்களில் பிரபன்னன் பற்றியும் –
அநந்யார்ஹத்வ ப்ரீதி காரித கைங்கர்யம் -ஒன்றுமே பரம புருஷார்த்தம் என்பதையும் -அருளிச் செய்கிறார் –
ஸ்வாமி திருக் குமாரர் -ஸ்ரீ குமார வரதாச்சார்யர் -இந்த ஸ்தோத்ர கிரந்தம் ஒன்றுக்குமே முழு வியாக்யானம் அருளிச் செய்துள்ளார்

குருப்ய ஸ்தத் குருப்யஸ் ஸ நமோ வாக மதீமஹே –வ்ருணீமஹே ஸ தத் ராத்யவ் தம்பதீ ஜகதாம் பதீ—1-

ஸ்ரீ லஷ்மி நாதன் -குரு பரம்பரை முதல் இடம் விரும்பி அடைந்தான் அன்றோ –

ப்ராய ப்ரபதநே பும்ஸாம் பவ்ந புந்யம் நிவாரயந் –ஹஸ்த ஸ்ரீ ரெங்க பர்த்துர் மாம் அவ்யாத பய முத்ரித–2-

உனது அடிகள் அடைகின்றேன் என்று ஒரு கால் உரைத்த வாறே அமையும் இனி என்பவர் போல் அஞ்சல் எனக் கரம் வைத்து –அடைக்கலப் பத்து
நிரதிசய ஆனந்தம் அளித்த பின்பும் மீண்டும் பிரபத்தி செய்தால் இன்னும் தர ஒன்றும் இல்லையே என்று அன்றோ திரு உள்ளம் மருகுவான் –

அநா நேர்நி ஸீம்நோ துரித ஜலதேர் யந்நிருபமம் –விது பிராயச்சித்தம் யது ரகு துரீணாசய வித
ததாரம்பே தஸ்யா கிரமவததாநேந மனஸா ப்ரபத்யே தாமேகாம் ஸ்ரியமகில நாதஸ்ய மஹிஷீம்—-3-

மஹேந்த்ராக்நா விஷ்ணு ப்ரப்ருதிஷூ மஹத்த்வ ப்ரப்ருதிவத் பிரபத்தவ்யே தத்தவே பரிணமித வைசிஷ்ட்ய விபவாம்
அத்ருஷ்யத்வம் தூத்வா கமிதுரபி கம்யத்வ ஜனநீம் ஸ் ரீயம் சீதா பாங்கா மஹம சரணோ யாமி சரணம் —4-

மஹேந்த்ரனுக்கு யாகம் செய்யும் பொழுது மஹா இந்திரன் சேர்ந்தே செய்கிறோம் -பிராட்டிக்கு பெருமானுக்கும் சேர்ந்தே பிரபத்தி –
குணங்களையும் குணியையும் பிரிக்க முடியாதே -நாம் செய்யும் பாபக் குவியலை போக்க பிரபத்தி ஒன்றே பிராயச்சித்தம்
ஸ்ரீ ராம கிருஷ்ணாதி திரு அவதாரங்கள் மூலமும் பூர்வாச்சார்யார்கள் ஸ்ரீ ஸூ க்திகளாலும் பிராட்டி புருஷாகாரமாக செய்து அருளுவதை உணர்கிறோம்
ஸ்ரீ லஷ்மி தந்திரம் –பிராயச்சித்த பிரசங்கே து சர்வ பாப ஸமுத்பவே மாம் ஏகம் தேவ தேவஸ்ய மஹிஷிம் சரணம் ஸ்ராயத் –
ஸ்வாதந்த்ரனை நேராக பற்றக் கூடாதே -புருஷகார பிரபத்தி செய்த பின்பே அவன் இடம் பிரபத்தி -ஸ்ரீ கத்யத்திலும் அருளிச் செய்தார் அன்றோ –

ஸ்வத ஸித்த ஸ்ரீ மாநமித குண பூமா கருணயா விதாய ப்ரஹ்மாதீந் விதரதி நிஜா தேசமபி ய
பிரபத்த்யா சாஷாத் வா பஜந சிரஸா வா அபி ஸூலபம் முமுஷூர்த்தே வேசம் தமஹமதி கச்சாமி சரணம் –5-

ப்ருந்தாநி ய ஸ்வ வசயன் வ்ரஜ ஸூந்தரீணாம் ப்ருந்தா வநாந்தர புவாம் ஸூலபோ பபூவ
ஸ்ரீ மாந சேஷ ஜன சங்க்ரஹணாய ஸேதே ரங்கே புஜங்க சயநே ஸ மஹா புஜங்க –6-

தயா ஸுலப்யம் அடியாகவே நீர்மையினால் வேதங்களை உபகரித்து-நான்முகனையும் படைத்து நாட்டை படை என்று அருளி
தானே விரும்பி -வேண்டித் தேவர் இரக்க -கோப கோபீ வல்லவனாகவும் -ஸ்ரீ கிருஷ்ணாதி திருவதாரங்களிலும்
பின்னானார் வணங்கும் ஜோதியாக அர்ச்சா மூர்த்திகளாகவும் நின்று அருளுகிறான் –

ரங்காஸ் தீர்ண புஜங்க புங்கவ வபுஸ் பர்யங்க வர்யம் கதவ் சர்க்க ஸ்தித்யவசாந கேளி ரசிகவ் தவ் தம்பதீ ந பதீ
நாபீ பங்கஜ சாயிந ஸ்ருதி ஸூகைரந் யோந்ய பத்த ஸ்மிதவ் டிம்பஸ்யாம் புஜ சம்பவஸ்ய வசநைரோந்தத் சதித்யாதிபி –7-

கந கருணா ரஸவ்க பரிதாம் பரிதாப ஹராம் நயந மஹஸ்சடாம் மயி தரங்கய ரங்க பதே
துரித ஹூதாஸந ஸ்புரித துர்த்தம துக்க மஷீ மலிநித விஸ்வ ஸவ்த துரபஹ் நவ வர்ண ஸூதாம் –8-

அவன் திருக்கண் கடாக்ஷம் ஒன்றாலேயே நாம் அநாதி காலம் சேர்த்த பாப குவியலை போக்கிக் கொள்ள முடியும் –

துர்மோசோத் பட கர்ம கோடி நிபிடோ அப்யாதேச வஸ்ய க்ருத–பாஹ்யைர் நைவ விமோஹிதோ அஸ்மி குத்ருஸாம் பஷைர்ந விஷோபித
யோ மாஹாநஸிகோ மஹாந் யதிபதேர் நீதஸ் ஸ தத் பவ்த்ரஜான் ஆசார்யா நிதி ரங்க துர்ய மயி தே ஸ்வல் பாவ சிஷ்டோ பர –9-

அவன் கிருபை அடியாகவே நாம் ஆச்சார்யர் திருவடி சம்பந்தம் பெறுகிறோம் -மோக்ஷ பிரதத்துக்கு இதுவே அவன் செய்து அருளும் முதல் உபகாரம்
ஆச்சார்யர் லக்ஷணங்கள் நியாஸ விம்சதியில் அருளிச் செய்கிறார் –

ஆர்த்தேஷ் வா ஸூபலா ததந்ய விஷயே அப்யுச்சின்ந தேஹாந்தரா-வஹ்ந் யாதேரந பேஷாணாத் தநுப்ருதாம் சத்யாதிவத் வ்யாபி நீ
ஸ்ரீ ரெங்கேஸ்வர யாவதாத்ம நியத த்வத் பாரதந்தர்ய உஸிதா -த்வய்யேவ த்வதுபாய தீரபிஹித ஸ்வ உபாய பாவா அஸ்து மே —10-

பிரபத்தி சர்வாதிகாரம் -கால விளம்பம் இல்லாமல் சரீர அவசானத்திலே -மரணம் அடைந்தால் வைகுந்தம் அளிக்கும் பிரான் –
அப்ஹித ஸ்வ உபாய பாவம் -ஸித்த உபாயம் அன்றோ –

த்வய்யா சார்யைர் விநிஹித பராஸ்தாவக ரங்க நாத த்வத் கைங்கர்ய ப்ரவண மநஸ ஸ்த்வத் குணாஸ்வாத மத்தா
த்வய்யேக கஸ்மின் நபி விஹஜதோ முக்தவத் சாதநத்வம் த்வச் சேஷத்வ ஸ்வரஸ ரசிகா ஸூரயோ மே ஸ்வதந்தாம் –11-

யானும் நீ என் உடைமையும் நீயே என்று அனைத்தையும் சமர்ப்பித்ததே அவன் குண அனுபவத்துக்காகவும்
ப்ரீதி காரித பகவத் கைங்கர்யத்துக்காகவும் தானே
ஆச்சார்யர் நமக்காக உபாய பாவத்தை எரித்துக் கொண்ட பின்பு ஸ்வாதந்தர்யம் கலசாத ததேக பாரதந்த்ரயமே நமக்கு வேண்டியது

கல்ப ஸ்தோமே அப்ய பாஸ்த த்வதிதர கதயோஸ் சக்தி தீ பக்தி பூம்நா-ரங்கேச பிராதி கூல்ய ஷரண பரிணமந் நிர்விகாத அநு கூல்யா
த்ராதாரம் த்வாம பேத்யாச் சரண வரணதோ நாத நிர்விக்ந யந்த த்வந் நிஷிப் தாத்ம ரஷாம் ப்ரதி ரபச ஜூஷ ஸ்வ ப்ரவ்ருத்திம் த்யஜந்தி–12-

பிரபன்னன் -அகிஞ்சன்யம் -கார்ப்பண்யம் -அநந்ய கதித்வம் -அறிந்து கோப்த்ருத்வ வரணம் செய்து மஹா விச்வாஸத்துடன் –
பிரதிகூல்யங்களில் இழியாமல் -அநு கூல்ய சங்கல்பம் கொண்டு மோக்ஷ பிராப்திக்கு -தன்னால் செய்யலாவது ஒன்றும் இல்லை என்று உணர்ந்து
மார்பிலே கை வைத்து உறங்கி அதிகாரி விசேஷணங்களை மட்டும் காட்டுவான் –

த்யக்த உபாய வ்யபாயாம்ஸ்தத் உபய கரணே சத்ரபான் சாநுதாபாந் -பூயோ அபி த்வத் பிரபத்த்யா ப்ரஸமித கலுஷான் ஹந்த சர்வம் சஹஸ்த்வம்
ரங்கிந் ந்யாஸ அந்தரங்க அகில ஜன ஹிததா கோஸர த்வன் நிதேச-ப்ரீதி ப்ராப்த ஸ்வ வர்ணாஸ்ரம ஸூப சரிதான் பாசி தன்யான் அநந்யாந் —13-

சோகாஸ் பதாம்ச மதன ச்ரயதாம் பவாப்தவ் ராகாஸ் பதாம்ஸ சகஜம் ந ருணத்ஸி துக்கம்
நோ சேதமீ ஜகதி ரங்க துரீண பூய ஜோதிஷ்ட போக ரசிகாஸ்தவ ந ஸ்மரேயு –14-

இவ்வாறு பிராதி கூல்யங்களில் இழியாமல் அநு கூல்யங்களையே செய்வதில் உறுதி கொண்டு இருந்தாலும் இருள் தரும் மா
ஞாலத்தில் இந்த பிராகிருத சரீரத்துடன் இருப்பதால் செய்யும் தவறுகளுக்கு –
பரம காருணிகனை க்ஷமை திருக் குணம் காட்டி அருள -பிராயச்சித்த பிரபத்தி செய்து
சம்சார அழுந்தலில் ஆழ்ந்து அவனை மறந்து இருக்காமல் அவன் இடம் உடனே சேர்ந்து சேஷத்வ அனுரூபமாக கைங்கர்யம் செய்ய த்வரிப்பானே-

ஹேதுர்வைதே விமர்ஸே பஜனவதி தரத் கிம் த்வநுஷ்டாந காலே -வேத்ய த்வத் ரூப பேதோ விவித இஹ ஸ தூபாயதாந் யாநபேஷா
ரங்கிந் பிராரப்த பங்காத் பலமதிகமநா வ்ருத்தி ருக்தேஷ்டிவத் ஸ்யாத் -நாநா சப்தாதி பேதாத் ப்ரபதன பஜநே ஸூஸிதே ஸூத்ர காரை —15-

பக்தி யோக நிஷ்டனுக்கு பல வித்யைகள் –குண அனுபவம் மூலம் காட்டி அருளி -பிரபன்னனுக்கு அவன் ஸ்வயம் ஸித்த உபாயம் என்று உணர்ந்து
திருவடிகளில் அநந்யார்ஹ சரணம் அடைவது ஒன்றாலே மோக்ஷம் அளிக்கும் பிரான் அன்றோ
-வேதன த்யான உபாசன –ஞான தர்சன பிராப்தி அவஸ்தைகள் பக்திக்கு
பிரபன்னனுக்கு -சரணம் ஒன்றே என்பதை சரணாகதி பிரபதனம் தியாகம் ஆத்ம நிஷேபனம் ந்யாஸ -சப்தங்களால் சொல்லுமே
நாநா சப்தாதி பேதாத் –3–3–56-ஸ்ரீ ப்ரஹ்ம ஸூ த்ரம் –

பக்தவ் ரங்க பதே யதா கலு பசச் சாகாதிவத் வேதந த்யான உபாசன தர்சனாதி வசசா மிச்சந்த்ய பிந்நார்த்ததாம்
வ்யக்த்யைக்யாச் சரணா கதி ப்ரபதன த்யாகாத்ம நிக்ஷேபண ந்யாசாத் யேஷூ ததைவ தந்த்ர நிபுணை பர்யாயதா ஸ்மர்யதே— 16-

விச்வாஸாயாசா பூம் நோர்ந் யஸந பஜநயோர் கௌரவே கோ விசேஷ -தத் சத் பாவே அபி தர்மாந்தர இவ கடதே கர்த்ரு பேதாத் விகல்ப
தத்பேதோ ரங்க சாயின் நநிதர கதிதா த்யுத்த சோகாதி ரேகாத் -ஸத்வித்யா தவ் விகல்பஸ் த்வபிமதி பிதயா தேந தத்ரைக ராஸ்யம்—17-

த்ருவ மதிக்ருதி பேதாத் கர்மவத் ரெங்கசாயின் பலதி பலமநேகம் த்வத் பதே பக்தி ரேகா
சரண வரண வாணீ சர்வ ஹேதுஸ் ததா அசவ் க்ருபண பஜன நிஷ்டா புத்தி தவ்ர்ப் பல்ய காஷ்டா –18-

பக்தி யோகத்துக்கு சக்தன் இல்லாதவனுக்கு பிரபத்தி -அது அகங்கார கர்ப்பம் என்பதால் இதுவே பிராப்தி சக்தி உள்ளவனுக்கும்-

கர்த்தவ்யம் சக்ருதேவ ஹந்த கலுஷம் சர்வம் ததோ நஸ்யதி -ப்ரஹமே சாதி ஸூ துர்லபம் பதமபி ப்ராப்யம் மயா த்ராகிதி
விசுவாஸ பிரதிபந்தி சிந்த நமிதம் பர்யஸ்யதி ந்யஸ்ததாம் ரங்கா தீச ரமா பதித்வ ஸூபகம் நாராயணத்வம் தவ –19-

நாம் செய்த பாபக் கூட்டங்களை அனுசந்தித்தாலும் -ப்ரஹ்மாதிகளாலும் அடைய முடியாத பேற்றின் கனத்தை அனுசந்தித்தாலும் மஹா விச்வாஸம்
பெறுவதில் சிரமம் அறிவோம் -அவாப்த ஸமஸ்த காமன் நிராங்குச ஸ்வ தந்த்ரன் அன்றோ அவனும் –
வசிஷ்டர் சண்டாளன் விபாகம் இல்லாமல் அனைத்து சேதனர்களும் பிரபதிக்கு அதிகாரிகள் ஆவது எவ்வாறு என்றும் சங்கை வருமே –
ஸ்ரீமன் நாராயணன் திருநாமம் அனுசந்தித்தாலே இந்த சங்கைகள் எல்லாம் தீருமே —
பிராட்டியுடைய புருஷகாரத்வமும் -/ ஸ்வாமித்வம் -சொத்து -நாம் என்ற அனுசந்தானத்தாலும் /
நான் உன்னை அன்றி இலேன் நீயும் என்னை யன்றி இல்லையே / உன் தன்னோடு உறவேல் நமக்கு இங்கே ஒழிக்க ஒழியாது
எந்த வியாஜத்தால் நம்மை கொள்வோம் என்று எதிர் சூழல் புக்கு திரியும் அவன் அன்றோ / யானைக்கு அன்று அருளை ஈந்த ஆதி மூலம் அன்றோ –
இசைவித்து நம்மை தாளிணை கீழ் இருத்தும் அம்மான் -அவாப்த ஸமஸ்த காமன் -சரணம் என்பதே அதிகாரி விசேஷணம் அன்றோ
அவன் திரு உள்ளம் என்றுமே நம்மை கை கொள்ள -அது கார்ய கரம் ஆவது நம் உள்ளத்தில் நினைவு அவன் பக்கம் விலக்காமல் இருப்பதுவே —
தன் பேறாக அன்றோ -முகில் வண்ணன் -விபாகம் அன்றி அனைவரையும் -சரணாகதர்களைக் கைக் கொள்ளுகிறான்-

தீ கர்ம பக்தி ரஹிதஸ்ய கதாப்ய சக்த்யா ரங்கேச பாவ கலுஷ ப்ரணதி த்வயோக்தே
மன்யே பலம் பிரபல துஷ்க்ருத சாலிநோ மே த்வன் மூல தேசிக கடாக்ஷ நிபாத மாத்யம் —20-

கர்மா குவியலில் எழுந்து உள்ள சேதனனுக்கு கர்மா ஞான பக்தி யோகங்களில் இழிய முடியாத ஆரம்ப விரோதிகளை ஆச்சார்யர்
தம் கடாக்ஷம் ஒன்றாலயே போக்கி அருளி பிரபத்தி மார்க்கமும் காட்டி அருளி மோக்ஷமார்க்கமும் காட்டி அருளுகிறார் –
ஞானம் அனுஷ்டானம் உள்ள குருவை அடைந்தக்கால் திரு மகள் கொழுநன் –தானே வைகுந்தம் தரும் –

அந்தோ அநந்த கிரஹண வசகோ யாதி ரெங்கேச யத்வத் பங்குர் நவ்கா குஹர நிஹிதோ நீயதே நாவிகேந
புங்க்தே போகாநவிதித ந்ருப சேவகஸ்யார் பகாதி த்வத் ஸம்ப்ராப்தவ் ப்ரபவதி ததா தேசிகோ மே தயாளு —21-

ஆச்சார்யர் செய்து அருளும் உபகாரங்களை விளக்கி அருள மூன்று உதாரணங்கள் காட்டி அருளுகிறார்
கண் இல்லாத ஒருவனை கண் உள்ள ஒருவன் நடத்திச் செல்வது போலேயும்-ஞானக் கண் இல்லாத நம்மை ஞானம் உள்ள ஆச்சார்யர்
பிரபத்தி மார்க்கங்களை காட்டி அருளி -முடவன் ஒருவனை- அக்கரை நடாத்தி செல்லும் -நம்மால் முயலவும் முடியாமல் இருக்க –
தானே தூக்கி நாவாயில் அமர்த்தி கூட்டிச் செல்வது போலேயும் ராஜ சேவகன் பெரும் பரிசு பொருள்களை அவன் குடும்பத்தார் அனுபவிப்பது போலேயும் –
இந்த ஸ்லோகத்தை ரஹஸ்ய த்ரய சாரத்திலும் எடுத்துக் காட்டி அருளுகிறார் –

உக்த்யா தனஞ்ஜய விபீஷண லஷ்யயா தே ப்ரத்யாய்ய லஷ்மண முநே பவத விதீர்ணம்
ஸ்ருத்வா வரம் ததநுபந்த மதாவலிப்தே நித்யம் ப்ரஸீத பகவன் மயி ரங்க நாத –22-

பிரபத்தி செய்த அனந்தரம் -பிரக்ருதியில் இருப்பதால் விரக்தியும் அவன் குணங்களை இங்கேயே இருந்து அனுசந்தித்து பேர் ஆனந்தமும்
மாறி மாறி உண்டாகுமே-இந்த எண்ணங்களை தம் திரு உள்ளத்துக்கு அறிவிக்கும் முகமாக நமக்கும் அருளிச் செய்கிறார் மேலே –

சக்ருதபி விநநாநாம் சர்வதே சர்வதேஹிநி உபநிஷதபிதேயே பாகதேயே விதேயே
விரமதி ந கதா சின் மோஹதோ ஹா ஹதோ அஹம் விஷம விஷய சிந்தா மேதுரா மே துராசா —23-

நின்றவா நில்லா நெஞ்சு அன்றோ -சரம ஸ்லோகங்களில் அவன் அருளிச் செய்த வற்றை கேட்டேயும்
இந்திரிய பயன்களால் ஆழ்வார் திருவேங்கடமுடையான் இடம் சரண் அடைந்த உடன் அருளிச் செய்தால் போலேயும்
அஷ்ட புஜ அஷ்டகத்தில் ஸ்வாமி அருளிச் செய்தால் போலேயும் விரக்தியும் பேர் ஆனந்தமும் மாறி மாறி வரும் அன்றோ -இங்கே –

யாவஜ் ஜீவம் ஜகதி நியதம் தேஹ யாத்ரா பவித்ரீ த்யக்தா சர்வே த்ரி சதுர திந க்லாந போகா நபோகா
தத்தே ரங்கீ நிஜமபி பதம் தேசிகா தேச காங்ஷீ கிம் தே சிந்தே பரமபிமதம் கித்யஸே யத் புனஸ்த்வம் —24-

ஆச்சார்யர் மூலம் பெற்ற சரணாகதனை நழுவ விட மாட்டான் அன்றோ -இருக்கும் நாள்களில் அனுபவிக்கும் கர்மா அனுகுணமான ஸூக துக்கங்களால்
கவலை கொள்ளாமல் பகவத் கைங்கரிய ரூபமாகவே இவற்றை அனுபவித்து மோக்ஷ அனுபவம் வரும் நாள் என்றோ என்று இருக்கக் கடவன் –

அபி முஹுரபரா தைரப் ராகம்ப்யா நுகம்பே வஹதி மஹதி யோக ஷேம ப்ருந்தம் முகுந்தே
மத கலுஷ மநீஷா வஜ்ர லேபாவலேபாந் அநுகுணயிதுமீஹே ந ப்ரபூந ப்ரபூதாந் –25-

மாதர்பாரதி முஞ்ச மானுஷ சடூன் ஹே தேஹ லப்தைரலம் லுப்த த்வார துராசிகா பரிபவைச தோஷம் ஜூஷேத மந
வாச ஸீமநி ரங்க தாமநி மஹாநந்தோந் நமத்பூமிநி ஸ்வாமி நியாத்மனி வேங்கடேஸ்வர கவே ஸ்வே நார்ப்பிதோயம் பர –26-

தாஸ்யம் லாஸ்ய வதா அநு மத்ய மனஸா ரங்கேஸ்வர த்வத் பதே நித்யம் கிம் கரவாண்யகம் ந து புன குர்யாம் கதர் யாஸ்ரயாம்
மீலச் சஷூஷி வேல்லித ப்ருணி முஹுர்தத்வா வமாநாஷரே பீமே கஸ்யசி தட்ய கஸ்ய வதநே பிஷாவிலஷாம் த்ருசம் —27-

த்வய்யேகாஞ்ஜலி கிங்கரே தநுப்ருதாம் நிர் வ்யாஜ சர்வம் சஹே கல்யாணத்மநி ரங்க நாத கமலா காந்தே முகுந்தே ஸ்திதே
ஸ்வாமிந் பாஹி தயஸ்வ தேவ குசலின் ஜீவ ப்ரபோ பாவயேதி ஆலாபா நவலேபி ஷூ பிரலபிதும் ஜிஹ்ரேதி ஜிஹ்வா மம–28-

த்வயி சாதி ரங்க துர்ய சரணாகத காமதுகே நிருபதிக ப்ரவாஹ கருணா பரிணாஹவதி
பரிமித தேச கால பலதான் பல தாக்ருதிக்காந் கதமதி குர்மஹே விதி சிவ ப்ரமுகாந முகாந் –29-

ஓமித்யப்பு பகம்ய ரங்க ந்ருபதே அந்நயோஸிதாம் சேஷதாம் -ஸ்வாதந்தர்யாதி மயீமபோஹ்ய மஹதீ மாத்யாம வித்யாஸ்திதாம்
நித்யா சங்க்ய விஸீமாபூதி குண யோர்யாயா மநாயாஸத சேவா சம்பத மிந்திரேச யுவயோரை காந்தி காத் யந்தி கீம் —30-

1–பரம புருஷார்த்தமே ப்ரீதி காரித கைங்கர்யம் -பிராட்டிக்கு அவனுக்கும் செய்வதுவே /2—அப்ருத்க் சித்தம் என்று உணராமல் இருப்பதே பரம அஞ்ஞானம் /
3—திவ்ய தம்பதிகள் ஸமஸ்த கல்யாண குணங்களை கொண்ட வைத்த மா நிதி என்ற உணர்வும் /
4–மிதுனத்தில் திருவடிகளில் -நித்ய கைங்கர்யம் நித்ய விபூதியில் செய்து இருப்பதே குறிக்கோள்

ஆச்சார்யாத் ரங்க துர்ய த்வய சமதிகமே லப்த சத்தம் ததாத்வே விஸ்லிஷ்டாஸ் லிஷ்ட பூர்வோத்தர துரித பரம் யாபிதா ரப்த தேஹம்
நீதம் த்வத்கைஸ் த்வயா வா நிரவதிக தயோத்பூத போதாதிரூபம் த்வத் போகைக ஸ்வபோகம் தயிதமநுசரம் த்வத்க்ருதே மாம் குருஷ்வ –31-

ஆச்சார்யர் மூலம் ஸமாச்ரயணம் செய்யப் பெற்று – ரஹஸ்ய த்ரய ஞானம் பெற்று / சஞ்சித கர்மாக்கள் தொலைய பெற்று
மேலே அறியாமல் செய்யும் கர்ம பலன்களை ஓட்ட விடாமல் பகவான் செய்து அருளி /
பிராரப்த கர்மம் சரீர அவசானத்திலே போக்க்கப் பெற்று -பிரபன்னனை அர்ச்சிராதி மார்க்கம் மூலம்
தன்னுடை சோதிக்கு கூட்டி அருளி -ப்ரீதி காரித கைங்கர்யம் ஏற்றுக் கொண்டு சாயுஜ்யம் அளிக்கிறான் —

விதானம் ரஙகேசா ததிகதவதோ வேங்கட கவே ஸ்புரத் வர்ணம் வக்த்ரே பரிகலயதாம் ந்யாஸ திலகம்
இஹா முத்ராப்யேஷ ப்ரணத ஜன சிந்தாமணி கிரி ஸ்வ பர்யங்கே சேவாம் திசதி பணி பரியங்க ரசிக –32-

இந்த ப்ரீதி காரித கைங்கர்யம் கொண்டு அருளவே ஸ்ரீ ரெங்க நாதன் அர்ச்சா ரூபமாக இங்கும் பல திவ்ய தேசங்களிலும் சேவை சாதித்து அருளுகிறான் –
ஸ்ரீ ரெங்க நாதன் அருளாலேயே பிரபத்தி பற்றி இந்த ந்யாஸ திலகம் தான் அருளிச் செய்ததாக சாதித்து நிகமிக்கிறார் –

இனி ந்யாஸ திலகம் சம்பூர்ணம் —

கவி தார்க்கிக ஸிம்ஹாய கல்யாண குண சாலிநே -ஸ்ரீ மதே வேங்கடேசாய வேதாந்த குரவே நம —

——————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன் சுவாமி திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ நியாஸ விம்சதி —

July 5, 2017

ஸ்ரீ மான் வேங்கட நாதார்ய கவி தார்க்கிக்க கேஸரீ-வேதாந்தாசார்ய வர்யோ மே சந்நிதத்தாம் சதா ஹ்ருதி —

-28 -ஸ்லோகங்களுக்குள் இது ஒன்றுக்கும் மட்டும் ஸ்வாமி தேசிகன் வியாக்யானமும் அருளிச் செய்து இதன் முக்யத்வத்தை காட்டி அருளுகிறார் –

சித்தம் சத் ஸம்ப்ரதாயே ஸ்திர தியமநகம் ஸ்ரோத்ரியம் ப்ரஹ்ம நிஷ்டம்
சத்வஸ்தம் சத்யவாஸம் சமய நியதயா சாது வ்ருத்த்யா ஸமேதம்
டம்பா ஸூ யாதி முக்தம் ஜித விஷயி கணம் தீர்க்க பந்தும் தயாளும்
ஸ்காலித்யே சாஸிதாரம் ஸ்வ பர ஹித பரம் தேசிகம் பூஷ்ணுரீப்சேத் –1-

ஆச்சார்ய லக்ஷணங்கள் -14-அருளிச் செய்கிறார் இதில் –
ஆஸீ நோதி சாஸ்த்ரார்த்தம் சுயம் ஆச்ரயதே ஆச்சாரயத் -மூன்றும் -ஞானம் ஞானம் அனுஷ்டானம் வாக் சாதுர்யத்தால் சிஷயரை அப்படியே ஆக்கி –
சேர்ப்பார்களை பஷிகளாக்கி ஞான கர்மங்களை சிறகு என்னும் -கடகர்கள்-
கு ரு –கு -இருட்டை தொலைக்கும் / அம் பொன் அரங்கர்க்கும் ஆவிக்கும் அந்தரந்த சம்பந்தம் காட்டி -தடை காட்டி
-உம்பர் தெய்வம் என்னும் வாழ்வுக்கு சேர்ந்த நெறி காட்டும்-
சம்சார நிவர்த்தகமான திரு மந்த்ரத்தை நேராக உபதேசிப்பவரே ஆச்சார்யர் –
1–சித்தம் சத் ஸம்ப்ரதாயே–சத் சம்பிரதாய தத்வ த்ரய அர்த்த பஞ்சக -ஞானம் பெற்று
2–ஸ்திரதியம் -அசைக்க முடியாத –புற சமயிகளால் —
3–அநகம் -குற்றம் இல்லாத -க்யாதி லாப பூஜைக்காக இல்லாமல் தம் பேறாக –
ஏற்ற காலங்கள் எதிர் பொங்க மீது அளிக்கும் –பாலை சொரியும் வள்ளல் பெரும் பசுக்கள் -ஆற்றப் படைத்தான் –
கூரத் தாழ்வான போல்வார் இந்த பசுக்களை -கொண்ட நம் ராமானுஜர் / மகன் -யதிராஜ சம்பத்குமாரார் -செ ல்ல /செல்வப் பிள்ளை /
தாய்க்கும் தம்பிக்கும் மகனுக்கும் இவருக்கும் இவர் அடி பணிந்தார்க்கும் உண்டே இந்த லக்ஷணங்கள் /
4–ஸ்ரோத்ரியம் ப்ரஹ்ம நிஷ்டம்–இது ஒன்றே நிஷ்டை
5–சத்வஸ்தம் –சத்வ குணத்திலே நிலை நின்று
6–சத்யவாஸம்-உண்மையே பேசி -முன்னோர் மொழிந்த முறை தப்பாமல் கேட்டு -பின்னோர்ந்து –தன நெஞ்சில் தோற்றியதை சொல்லி
இது பூர்வர் சொன்னார் என்று உலகை மயக்குவார்கள் பலர் /
ஆச்சார்யர் சிஷ்யனை தன் ஆச்சார்யனுக்கு சிஷ்யன் -என்ற நினைவால் –
ஆச்சார்யர் திருவடிகளே சரணம் சொல்லி -வெள்ளத்தில் தப்பி -ஆச்சார்யர் தன் திருவடிகளே சரணம் என்று ஆழ்ந்த கதை –
7– சமய நியதயா –அனுஷ்டானம் விடாமல்
8—சாது வ்ருத்த்யா ஸமேதம்
9–டம்பா ஸூ யாதி முக்தம் -டாம்பீகம் அ ஸூ யை இத்யாதிகள் இல்லாமல் / சரீரம் அர்த்தம் பிராணன் அனைத்தையும் சிஷ்யன் சமர்ப்பித்து
சிஷ்யன் ஆச்சார்யர் தேக ரக்ஷணம் /சிஷ்யன் ஆத்ம ரக்ஷணம் ஆச்சார்யர் கடமை /சிஷ்யன் ஆசார்யன் சொத்தை வைத்து தன் தேக ரக்ஷணம்
வாங்கி கொள்ள கூடாது -கொடுக்க கூடாது -நினைவுடன் கொடுக்காமல் அவர் சொத்தை திரும்பி கொடுக்கிறோம் -தன்னது என்று அபிமானிக்க கூடாதே
கொள்ளில் மிடியனாம் -கொடுக்கில் கள்ளனாம் /
10–ஜித விஷயி கணம்
11 —தீர்க்க பந்தும்-எற்றைக்கும் ஏழு ஏழு பிறவிக்கும்
12–தயாளும் –கிருபை பொழிந்து/ கட்டாயம் தரையில் பாட்டம் மழை பொழிந்தால் போலே பகவத் விஷயம் உபதேசித்து -சஜாதீயர் –
அனுஷ்ட்டித்தும் உபதேசித்தும் காட்டி அருளுவார் -மோக்ஷ பந்த இரண்டும் பகவான் ஹேது -ஆச்சார்யர் மோக்ஷ ஏக ஹேது /
13–ஸ்காலித்யே சாஸிதாரம்–சம்சாரத்தில் திருத்தி பணி கொண்டு
14—ஸ்வ பர ஹித பரம்
தேசிகம் பூஷ்ணுரீப்சேத் –மார்க்கம் திசைதி தேசிகம் -கை காட்டும்
-14-லக்ஷணங்கள் /
ஆச்சார்ய சம்பந்தம் இருப்பில் ஆத்ம குணங்கள் வந்து சேரும் பகவத் சம்பந்தமும் வரும் –
ஆச்சார்யர் பிரியம் சிஷ்யன் செய்ய வேண்டும் – / சிஷ்யன் ஹிதம் ஆச்சார்யர் பார்க்க வேண்டும் -/ ஈஸ்வரனை கொண்டு ஆசார்யன் நடத்த கடவன்
பெருமாள் நடுவில் இருந்து ஆச்சார்யருக்கு ஹிதமும் சிஷ்யனுக்கு பிரியமும் -நடத்தி அருளுவான் —

அஞ்ஞான த்வாந்த ரோதா தக பரிஹரணாத் ஆத்ம சாம்யாவஹத்வாத்
ஜென்ம ப்ரத்வம்ஸி ஜென்ம ப்ரத கரிமதயா திவ்ய த்ருஷ்ட்டி பிரபாவாத்
நிஷ் ப்ரத்யூஹா ந்ருசம்ஸ்யான் நியதி ரஸதயா நித்ய சேஷித்வ யோகாத்
ஆச்சார்ய சத் ப்ரப் ரத யுபகரண தியா தேவவத் ஸ்யாது பாஸ்ய–2-

சிஷ்யன் ஆச்சார்யரையே பகவானாக கொள்ள வேண்டிய -8-காரணங்களை அருளிச் செய்கிறார் இதில் –
/பிரதியுபகாரம் செய்ய நான்கு விபூதிகளும் இரண்டு பர ப்ரஹ்மமும் வேண்டுமே

சத் புத்தி சாது சேவீ சமுசித சரிதஸ் தத்த்வ போதாபிலாஷீ
ஸூஸ்ருஷூஸ் த்யக்த மான ப்ரணி பதன பர ப்ரஸ்ன கால ப்ரதீஷ
சாந்தோ தாந்தோ அநஸூயு சரணமுபகத சாஸ்த்ர விசுவாஸ சாலீ
சிஷ்ய ப்ராப்த பரீஷாம் க்ருதவி தபிமதம் தத்த்வத சிக்ஷணீய –3-

சிஷ்ய லக்ஷணங்கள் –15-இதில் அருளிச் செய்கிறார் —

ஸ்வ அதீந அசேஷா சத்தா ஸ்திதி யத்ன பலம் வித்தி லஷ்மீ சமேகம்
ப்ராப்யம் நாந்யம் ப்ரதீயா ந ச சரணதயா கஞ்சி தந்யம் வ்ருணீயா
ஏதஸ்மா தேவ பும்ஸாம் பயமிதரதபி ப்ரேஷ்யா மோஜ்ஜீஸ் ததாஜ்ஞாம்
இத்யே காந்தோபதேச ப்ரதமமிக குரோர் ஏக சித்தேன தார்ய —4-

மோஷோ பாயார்ஹ தைவம் பவதி பவ ப்ருதாம் கஸ்யசித் க்வாபி காலே
தத்வத் பக்தி ப்ரபத்யோரதி க்ருதி நியமஸ் தாத்ருஸா ஸ்யாந் நியத்யா
சக்தா சக்தாதி தத்தத் புருஷ விஷயத ஸ்தாப்யதே தத் வ்யவஸ்தா
யச்சாஹூஸ் தத் விகல்ப சம இதி கதிஸித் தத் பல ஸ்யா விசேஷாத் –5-

முமுஷு –இச்சை -காயசித் -சிலருக்கு சில வேளைகளில் ஆச்சார்யர் இடம் உபதேசம் பெற -கஸ்யசித் க்வாபி காலே –
பஹு நாம் சன்மானம் –ஞானவான் மாம் ப்ரபத்யே -ஸ்ரீ கீதா

சாநுக்ரோசே சமர்த்தே ப்ரபதநம் ருஷிபி ஸ்மர்த்யே அபீஷ்ட ஸித்த்யை
லோகே அப்யேதத் பிரசித்தம் ந ச விமதிரிஹ ப்ரேஷ்யதே க்வாபி தந்த்ரே
தஸ்மாத் கைமுத்ய சித்தம் பகவதி து பர ந்யாச வித்யா நுபாவம்
தர்ம ஸ்தேயாஸ்ச பூர்வே ஸ்வ க்ருதிஷூ பஹுதா ஸ்தாப யாஞ்சக் ருரேவம் —6-

ஸ்ம்ருதிகளும் சரணாகதி மூலம் சுக்ரீவ மஹா ராஜர் ஸ்ரீ விபீஷண ஆழ்வான் காகாசூரன் போன்றோர் பயன் அடைந்ததை சொல்லுமே —
பலரும் பல பலன்களுக்கு சரணாகதி செய்தமை ஸ்ம்ருதிகள் சொல்லும் -கைமுதிக நியாயத்தால் அவனை அடைய சரணாகதி உதவுமே –
பரம காருணிகன் சர்வசக்தன் தன்னையே ஓக்க அருள் செய்வான் சரணாகதர்களுக்கு என்பதை பூர்வர்கள் பலரும் காட்டி அருளி உள்ளார்கள் –

சாஸ்த்ர ப்ராமாண்ய வேதீ நநு விதி விஷயே நிர்விசங்கோ அதிகாரீ
விச்வாஸஸ் யாங்க பாவே புநரிஹ விதுஷா கிம் மஹத்வம் ப்ரஸாத்யம்
மைவம் கோராபராதை சபதி குரு பலே ந்யாஸ மாத்ரேண லப்யே
சங்கா பார்ஷ்ணி க்ரஹார்ஹா சமயிதுமுஸிதா ஹேது பிஸ் தத் ததர்ஹை –7-

மஹா விச்வாஸம்-முக்கிய அங்கம் –செய்ய வேண்டியது ஒன்றும் இல்லாமை – நம் பாபங்கள் தண்மை அதிசயம்
பேற்றின் பலன் -மூன்றையும் பார்த்தால் மஹா விசுவாசத்தின் அருமை அறியலாம் –
ஆச்சார்யர் உபதேசம் கடாக்ஷம் மூலமே அடைய முடியும்

நேஹாபிக் ராந்தி நாஸோ ந ஸ விஹதிரிஹ ப்ரத்யவாயோ பவேதிதி
உக்தம் கைமுத்ய நீத்யா ப்ரபதந விஷயே யோஷிதம் சாஸ்த்ர வித்பி
தஸ்மாத் க்ஷேத்ரே ததர்ஹே ஸூவிதத சமயைர் தேசிகை சம்ய குப்தம்
மந்த்ராக்யம் முக்தி பீஜம் பரிணதி வசத கல்பதே ஸத்பலாய–8-

பிரபத்தி அங்கங்களை ஆச்சார்யர் உபதேசம் மூலம் -உணர்ந்து -மஹா விசுவாசம் அடைய வேண்டுமே –
ரஹஸ்யத்ரய ஞானம் -ஆச்சார்யர் மூலம் பெற்று -ஸ்ரீமன் நாராயணனே அசேஷ ஸமஸ்த சேதன அசேதனங்களுக்கும் ஸ்வாமி -நியாம்யன்–
அவனே பரம ப்ராப்யம் –அவனே பிராபகம்-சாஸ்திரங்கள் அவனது ஆஜ்ஞா ரூபம் -விதி நிஷேதங்களை மாறாமல் இருக்க வேண்டுமே –

ந்யாஸ ப்ரோக்தோ அதிரிக்தம் தப இதி கதித ஸ்வத் வரஸ் சாஸ்ய கர்த்தா
அஹிர்புத்ந்யோ அப்யன்வவா தீத கணி திவிஷதாம் உத்தமம் குஹ்ய மேதத்
சாஷான் மோஷாய சாஸவ் ஸ்ருத இஹ து முதா பாத சங்கா குணாட்யே
தன்நிஷ்டோ ஹ்யந்ய நிஷ்டான் ப்ரபுரதி ஸயிதும் கோடி கோட்யம் சதோ அபி –9-

பிரபத்தி சர்வாதிகாரம் -தபஸுக்களில் சிறந்ததாக சுருதி சொல்லுமே –
பிரபன்னன் சிறந்த யாகம் செய்தவனாக கருதப்படுகிறான் -குஹ்ய தமமான உபாயம் /
தஸ்மாத் ந்யாஸம் யேஷாம் தபஸாம் அத்ரிக்தம் ஆஹு–தைத்ரியம் /
சமிதி சாதனகா தீனம் யஜ்ஜானாம் .ந்யாஸம் ஆத்மனா நமஸாயோ கரோத் தேவ ஸ சவ்தவாரா –அஹிர்புத்ன்ய சம்ஹிதை
யதாத்வை மஹோபநிஷதம் தேவானாம் குஹ்யம் –தைத்ரியம்

நாநா சப்தாதி பேதாதிதி து கதயதா ஸூத்ர காரேண சம்யக்
ந்யாஸ உபாஸே விபக்தே யஜந ஹவ நவச் சப்த பேதாத பாக்தாத்
ஆக்யா ரூபாதி பேத ஸ்ருத இதர சம கிம் ஸ பின்ன அதிகார
ஸீக்ர ப்ராப்த்யாதிபி ஸ்யாஜ்ஜ குரிதி ஸ மதூபாச நாசவ் வ்வஸ்தாம் —10-

பக்தி பிரபத்தி -இரண்டும் மோக்ஷ உபாயங்கள் –
பிரபத்திக்கு -பக்திக்கு அங்கமாகவும் -சாஷாத் உபாயமாகவும் -இரண்டு ஆகாரங்கள் உண்டே
பக்திக்கு அங்கங்கள் -வர்ணாஸ்ரம கர்ம ஞான யோகங்கள்
பிரபதிக்கு அங்கமாக ஆநு கூல்ய சங்கல்பம் -கார்ப்பண்யம் -மஹா விசுவாசம் போன்றவைகள் உண்டே –
பக்திக்கும் பிரபத்திக்கும் தேவையானவைகளை வேறே வேறே -மோக்ஷம் அடையும் கால விளம்பத்திலும் வாசி உண்டே –
சர்வ லோக சரண்யன் -ஸர்வஸ்ய சரணம் ஸூஹ்ருத் –
சரணாகதி -ஆறாவது அங்கம் -பக்திக்கு அஷ்டாங்கங்களில் சமாதி எட்டாவது அங்கம் போலவே –
அநு கூல்ய சங்கல்பமே ஒரு அங்கம் -செய்ய உறுதி கொண்டாலே செய்து முடிப்போம் -/பிராயச்சித்த பிரபத்தி -என்பது அங்கங்களில் பிரபத்தி
பண்ணிய பின்பு குறைகள் வந்தால் போக்கிக் கொள்ள என்பர் -பிரபத்தி செய்த அதிகாரி குற்றம் தானாகவே செய்ய மாட்டான்
-இருள் தரும் மா ஞாலத்தில் இருப்பதால் இவனை அறியாமல் செய்ய நேர்ந்தால் -அதற்காக இந்த பிராயச்சித்த பிரபத்தி –
ப்ரஹ்மாஸ்திரம் போலே -மீண்டும் ஒரே பலனுக்காக பண்ணினால் தான் -குறை வரும் –

யத் கிஞ்சித் ரக்ஷணீயம் ததவந நிபுணே ந்யஸ்தோ அகிஞ்ச நஸ்ய
ப்ரஸ்பஷ்டம் லோக த்ருஷ்ட்யா அப்யவகமித இஹ ப்ரார்த்தநாத் யங்க யோக
தஸ்மாத் கர்மாங்க கத்வம் வ்யபநயதி பரா பேஷணாபாவ வாத
சாங்கே த்வஷ்டாங்க யோக வ்வவஹ்ருதி நயத ஷட்விதத் வோபசார–11-

பஞ்சாப் யங்காந்யபிஜ்ஞா ப்ரணிஜகுரவிநா பாவ பாஞ்ஜி ப்ரபத்தே
கைஸ்சித் சம்பா விதத்வம் யதிஹ நிகதிதம் தத் ப்ரபத்த் யுத்தரம் ஸ்யாத்
அங்கேஷ் வங்கித்வ வாத பல கதநமிஹ த்வி த்ரி மாத்ரோக்த யஸ்ஸ
ப்ராஸஸ் த்யம் தத்ர தத்ர ப்ரணிதததி தத சர்வ வாக்யைக கண்ட்யம் –12-

ரஷாபேஷா ஸ்வசாஹ்ய ப்ரணயவதி பர ந்யாஸ ஆஜ்ஞாதி தஷே
த்ருஷ்டா நாத்ர பிரபத்தி வ்யவஹ்ருதிரிஹ தந் மேளநே லக்ஷணம் ஸ்யாத்
கேஹாகத்யாதி மாத்ரே நிபதது சரணா கத்ய பிக்யோ பசாராத்
யத்வா அநேகார்த்த பாவாத் பவதி ஹி விவித பாலநீ யத்வ ஹேது –13-

அநந்யார்ஹம் முக்கியம் –ந்யாஸம் -சரணாகதி -மஹா விச்வாஸம்

ஆத்மாத்மீய ஸ்வரூப ந்யஸநம நுகதம் யாவதர்த்தம் முமுஷோ
தத்வ ஜ்ஞான நாத்மகம் தத் ப்ரதமமத விதே ஸ்யாதுபாயே ஸமேதம்
கைங்கர்யாக்யே புமர்த்தே அப்யநுஷஜதி ததப்யர்த்தநா ஹேது பாவாத்
ஸ்வாபீஷ்டா நந்ய ஸாத்யாவதிரிஹ து பர ந்யாஸ பாகோ அங்கி பூத –14-

ஸ்வரூப சமர்ப்பணம் -யானும் நீ என் உடைமையும் நீயே -/ பர சமர்ப்பணம் பல சமர்ப்பணம் –ப்ரீதி காரித்த கைங்கர்யமே -பரம புருஷார்த்தம் என்ற நினைவு /
நம் புத்திரர் பார்யையாதிகள் உடன் சேர்ந்தே சமர்ப்பனமோ என்னில் இவர்களும் நம் சொத்து இல்லையே -எல்லாம் அவனது அன்றோ

ந்யாஸா தேசேஷூ தர்ம த்யஜந வசநதோ அகிஞ்ச நாதிக்ரி யோக்தா
கார்ப்பண்யம் வா அங்க முக்தம் பஜநவதிதரா பேஷணம் வா அப்யபோடம்
துஸ் சா தேச் சோத்யமவ் வா க்வசிது பசமிதா வந்ய சம்மேளந வா
ப்ரஹ்மாஸ்த்ர ந்யாய உக்தஸ் ததிஹ ந விஹதோ தர்ம ஆஜ்ஞாதி சித்த –15-

சர்வ தர்மான் பரித்யஜ்ய -வர்ணாஸ்ரம தர்மங்களை விட கூடாதே -பக்தியில் அசக்தனுக்கு இது -என்றவாறு
-இதில் அசக்தனுக்கு ஆச்சார்ய அபிமானம் உத்தாரகம் –

ஆதேஷ்டும் ஸ்வப்ரபத்திம் தத் அநு குண குணாத் யந்விதம் ஸ்வம் முகுந்தோ
மாமித் யுகத்வைக சப்தம் வததி ததுசிதம் தத்ர தாத்பர்ய மூஹ்யம்
தத் ப்ராப்ய ப்ராப கைக்யம் சகல பல ததாம் ந்யாஸதோ அந்யாந பேஷாம்
ப்ராதான் யாத்யம் ஸ கிஞ்சித் ப்ரதயதி ஸ பரம் ஸ்ரீ ஸகே முக்த்யுபாயே –16-

ஏகம்-அவன் ஒருவனே சித்த உபாயம் -பிரபத்தியும் அவனே செய்விக்கிறான் என்ற எண்ணம் வேண்டும்
-அப்படி இல்லை யாகில் பிரபத்தியும் சாதனா உபாயங்களிலே சேரும்

ஸ்வா பீஷ்ட ப்ராப்தி ஹேது ஸ்வயமிஹ புருஷை ஸ்வீக்ருத ஸ்யாத் உபாய
சாஸ்த்ரே லோகே ஸ சித்த ஸ புநருபயதா சித்த ஸாத்ய ப்ரபேதாத்
சித்த உபாயஸ்து முக்தவ் நிரவதிக தய ஸ்ரீ சக சர்வ சக்தி
ஸாத்ய உபாயஸ்து பக்திர் ந்யஸ நமிதி ப்ருதக் தத்வ ஸீகார ஸித்த்யை–17-

அத்யந்த அகிஞ்சன அஹம் த்வதப சரணத சந்நி வ்ருத்தோத்ய நாத
த்வத் சேவை காந்த தீ ஸ்யாம் த்வமஸி சரணமித் யத்ய வஸ்யாமி காடம்
தவம் மே கோபாயிதா ஸ்யாஸ் த்வயி நிஹிதபரோ அஸ்ம் யேவமித்யர்ப்பி தாத்மா
யஸ்மை ஸ ந்யஸ்த பார சக்ருதத து சதா ந ப்ரயஸ்யேத் ததர்த்தம்–18–

ஐந்து அங்கங்களையும் சேர பிடித்து அருளிச் செய்கிறார் இதில் /
1–கார்ப்பண்யம் –அகிஞ்சன்யன் என்ற எண்ணம் -சரணாகதியை தவிர வேறே உபாயாந்தரங்களில் சக்தன் இல்லாதவன் – பிராப்தி இல்லாதவன்
2–பிரதி கூல்ய வர்ஜனம் -திரு உள்ளம் சேராதவற்றை செய்யாமல் இருக்க வேண்டுமே
3—ஆனுகூல்ய சங்கல்பம் –திரு உள்ளம் உகந்த கைங்கர்யங்களிலே ஆழ்ந்து இருக்க வேண்டுமே
4—மஹா விச்வாஸம் –அவனே ரக்ஷகன் -களை கண் மற்று இலேன் -என்னும் உறுதி வேண்டுமே
5—கோப்த்ருத்வ வர்ணம் –நீயே ரசித்து அருள வேண்டும் என்று ஸ்வீ கரிக்க வேண்டுமே
6—ஆத்ம சமர்ப்பணம் –இதுவே சரணாகதி -மோக்ஷ பலனுக்காக ஒரே தடவை தான் பண்ண வேண்டும் –
பக்தி யோகம் போலே அன்று –

த்யக்த்வ உபாய அநபாயா நபி பரம ஜஹன் மத்யமாம் ஸ்வார்ஹ வ்ருத்திம்
ப்ராயச் சித்தம் ஸ யோக்யம் விகத ருணததிர் த்வந்த்வ வாத்யாம் திதிஷூ
பக்தி ஜ்ஞாநாதி வ்ருத்திம் பரிசரண குணான் சத் ஸம்ருத்திம் ஸ யுக்தாம்
நித்யம் யாசேதநந்யஸ் ததபி பகவதஸ் தஸ்ய யத்வாஸ் அப்த வர்க்காத் –19-

பிரபன்னன் லோக யாத்திரை இருக்கும் விதம் பற்றி அருளிச் செய்கிறார் இதில் –
1—ஸ்வாரத்தமாக எத்தையும் செய்யாமல் இருக்க வேண்டுமே
2—சாஸ்த்ர ஆஜ்ஜை படியே -க்ருத்ய கரணங்கள் -அக்ருத்ய அகரணங்கள் -செய்து வாழ வேண்டும் –
3—நித்ய நைமித்திக வர்ணாஸ்ரம கர்மங்களை செய்தும் காம்ய கர்மாக்களை செய்யாமலும் இருக்க வேண்டுமே
4—பிராமாதிகமாக செய்த தவறுகளுக்கு பிராயச்சித்த பிரபத்தி செய்ய வேண்டும் –
5—சரணாகதனுக்கு தேவ ரிஷி பித்ரு கடன்கள் தீரும் -பிரபத்தி தானே சிறந்த தபஸ் -பகவத் ஆராதனம் ஒன்றே குறிக்கோள்

ஆஜ்ஞா கைங்கர்ய வ்ருத்திஷ் வநக குருஜந ப்ரக்ரியா நேமி வ்ருத்தி
ஸ்வார்ஹா நுஜ்ஞாத சேவா விதிஷூ ஸ ஸகேந யாவதிஷ்டம் ப்ரவ்ருத்த
கர்ம பிராரப்த கார்யம் ப்ரபதந மஹிம த்வஸ்த சேஷம் த்விரூபம்பு
க்த்வா ஸ்வாபீஷ்ட காலே விசதி பகவத பாத மூலம் ப்ரபந்ந –20-

பிரபன்னன் சுக துக்கங்களை சமமாக கொண்டு -த்ரிவித தியாகங்கள் -நினைவுடன் பகவத் ஆராதனை ரூபமாக கர்மங்களை செய்து கொண்டு இருப்பான்
-தனக்கு பக்தி ஞான வைராக்யங்கள் வளருவதற்கு மட்டுமே பிரார்திப்பான் –
விஷ்வக் சேனர் பெரிய திருவடி திரு வந்த ஆழ்வான் -ஆச்சார்ய குரு பரம்பரை இவர்களை மட்டுமே வனங்கள் கடவன்
பாகவதர் ஸம்ருத்திக்கும் பகவத் ஆராதனை உபகரணங்கள் ஸம்ருத்திக்கும் பிரார்த்திக்க கடவன்
1-வர்ணாஸ்ரம கர்மங்களை விடாமல் அனுசந்திக்கக் கடவன் –
2–திவ்ய தேசங்களில் சாத்துப்பொடி புஷபங்கள் சமர்ப்பித்து -உத்ஸவாதிகளை நடத்தி கண்டு களிக்கக் கடவன் –

ஸ்ருத்யா ஸ்ம்ருத்யாதி பிஸ்ஸ ஸ்வயமிஹ பகவத் வாக்ய வர்க்கைஸ் ஸ சித்தாம்
ஸ்வாதந்தர்யே பாரதந்தர்யே அப்யநிதர கதிபி சத் பிராஸ்தீய மாநாம்
வேதாந்த சார்ய இத்தம் விவித குரு ஜன க்ரந்த சம்வாத வத்யா
விம்சத்யா ந்யாஸ வித்யாம் வ்யவ் ருணத ஸூதியாம் ஸ்ரேயஸே வேங்கடேச–21-

சம்சார வர்த்த வேக பிரசமந ஸூ பத்ருக் தேசிக ப்ரேஷிதோ அஹம்
ஸந்த்யக்தோ அந்யை ரூபாயைர நுஸித சரி தேஷ் வத்ய சாந்தாபிஸந்தி
நி சங்கஸ் தத்வ த்ருஷ்ட்யா நிரவதிகதயம் ப்ரார்த்த்ய சம்ரக்ஷகம் த்வாம்
ந்யஸ்த த்வத் பாத பத்மே வரத நிஜ பரம் நிர்பரோ நிர்பயோஸ்மி–22-

தம்முடைய ஆச்சார்யர் கிருபையால் -தாம் பெற்ற ஞானம் -பக்தி யோகத்தில் சக்தன் ஆலன் -பிரபத்தி ஒன்றே உபாயம்
-ஒரு தடவை மட்டுமே பண்ண வேண்டும் -என்றும் -பிரபத்தியின் மகிமைகளையும் அறிந்தமையையும் –
பெரிய பிராட்டியார் பேர் அருளாளன் இடம் சரண் அடைந்தமையையும் -நிர்ப்பரராய் கைங்கர்யங்களிலே கால ஷேபம் செய்து
நிரதிசய ஆனந்தம் இங்கேயே இந்த சரீரத்துடன் பெற்றதை அருளிச் செய்து நிகமிக்கிறார் –

இதி ந்யாஸ விம்சதி சம்பூர்ணம்

கவி தார்க்கிக ஸிம்ஹாய கல்யாண குண சாலிநே ஸ்ரீமதே வேங்கடேசாய வேதாந்த குரவே நம –

————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன் சுவாமி திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

ஸ்ரீ பாஷ்யம்—1-2-/ 6 அதிகரணங்கள் / 38 ஸூத்ரங்கள் –ஸ்ரீ ஆழ்வார் சுவாமிகள் —

July 4, 2017

1-ஸர்வத்ர பிரசித்தி அதிகரணம்–(-1-2-1–8 ஸூத்ரங்கள் ) /
2-அத்ர அதிகரணம்–1-2-2—4 ஸூத்ரங்கள் )-/
3-அந்தராதி அதிகாரணம்-( 1-2-3—6 ஸூத்ரங்கள் )/
4-அந்தர்யாமி அதிகரணம்-( 1-2-4–3-ஸூத்ரங்கள் )/
(1-2-5–3-ஸூத்ரங்கள் )/
-1–2-6-வைஸ்ராவண அதிகரணம் -8-ஸூத்ரங்கள் –

ஸர்வத்ர பிரசித்த உபதேசாத் -1-2—8 சூரணைகள் இதில் –
பர வித்யா அங்க பூதம் -கர்ம ஞானம் -ஷட்கம் –முதலில் ஜீவாத்மா விஷயம் -ஜீவாத்மா சாஷாத்காரம் -அப்புறம் தான் பரமாத்மா சாஷாத்காரம் –
உதார குண சாகர –நாராயண —சமர்த்தயதி–சொன்னோம் -வெவ்வேற சப்தங்கள் கொண்டு சுருக்கமாக அதிகரண விஷயங்களை அருளிச் செய்கிறார் —
அயோக விவச்சேத பாதம் –முதல் பதம் -ஈஷாத் அதிகாரணம் முதலில் பார்த்தோம் –ப்ரஹ்மம் ஜகத் காரணம் ஏவ –
அந்நிய யோக விவச்சேத பாதங்கள் மேல் மூன்றும் -வேறு எங்கும் ஒவ்வாது –பிரக்ருதியோ ஜீவாத்மாவோ இருக்க முடியாது என்கிறது –
தன் நிரசன கல்யாண குணங்களை விவரித்து —
அஸ்பஷ்ட ஜீவ லிங்க பாதம் / ஸ்பஷ்ட தர / ஸ்பஷ்ட தமம்
மல்லி நாதன் –காவ்யம் -நா மூலம் லிக்யதே -நபேஷிதம் லிக்யதே கிஞ்சித் -மூலத்தில் இல்லாததை கொஞ்சம் கூட எழுதாமல் -வேண்டாததை எழுதாமல் —
திக் தர்ஷகம்–முன்பு சொன்னதை சுருக்கி அருளிச் செய்து -சங்கதிகளை சொல்லி –
பாத சங்கதி / அதிகரண சங்கதி
தத்வ முக்தா கலாபம் -ஸ்ரீ தேசிகன் – –
சர்வம் கல்விதம் ப்ரஹ்ம –இத்யாதி மநோ மய –இத்யாதி -ஜீவாத்மா பூர்வ பக்ஷம் -இல்லை பரமாத்மாவே

——-

சாண்டில்ய வித்யை விசாரிக்கப் படுகிறது இதில் –
8 சூத்திரங்கள் இந்த அதிகரணத்தில் –
த்ரிபதாஸ் அம்ருதம் –மூன்று பங்காக –அம்ருத சப்த வாச்யன் -அநந்த குண சக்தி விசிஷ்டன் -சர்வம் கல்விதம் ப்ரஹ்மம் –
சமஸ்தம் –கலு -பிரசித்த விஷயம் -தத் ஜலான் –தத் ஜம் /தத் லம் / தத் அயனம் /
உத்பத்தி லயம் -ஸ்திதி பிரவ்ருத்தி நிவ்ருத்திகள் இவன் அதீனம் என்றவாறு -சாந்தமாக உபாசனம் பண்ணி
காம க்ரோதங்கள் வாசனைகள் இல்லாமல் -அந்நிய பரதை இல்லாமல்
மநோ மய -ஸத்ய சங்கல்ப –ஆகாசாத்மா –சர்வ காம –சர்வ கந்த சர்வ ரஸ –பரமாத்மாவை உபாசனம் -செய்ய
அனுகுணமான பலம் கிட்டும் -சாதனானுகுணம் பலம் / அந்திம ஸ்ம்ருதி வேண்டும் –
இந்த ஸ்ருதி வாக்கியங்களை கொண்டே 8 ஸூ த்ரங்களும்-
சர்வ பூதானாம் -அந்தர் ஹ்ருதயா அணீயான் -ஸூஷ்மம் – –
சம்சயம் -மநோ மயம் –இத்யாதி ஜீவாத்மா –உபாசனத்துக்கு யோக்கியமான வஸ்து -பூர்வ பக்ஷம்
மனஸ் பிராணன் இவை ஜீவ உபகரணங்கள் –அபிராணன் அமன-பரமாத்மாவை சொல்லுமே –
மனஸ் பிராணன் பரமாத்மா ஜீவனுக்கு கொடுப்பதாக சொல்லுமே –
ஷேத்ரஞ்ஞ உபகரணங்கள் இவை –அப்ரண -பிராணன் விட வேறு பட்டவன் என்றுமாம் –
ப்ரஹ்ம சப்தம் உண்டே -அதனால் பர ப்ரஹ்மத்தையே குறிக்கும் —சத் க்ருதம் குர்வீத–அஸ்மின் லோகே யதா க்ருத பவதி –சதா தது பவதி –
சாதனத்துக்கு தக்க பலன் என்றபடி –யஜ்ஜ யாகங்கள் -க்ருத -யஜ தேவ பூஜாயாம் -த்யானம் உபாசானம் –குண அனுசந்தானம்
சர்வம் கலு இதம் ப்ரஹ்ம –சாமா நாதி கரண்யம் -பிரதம விபக்தி மூன்றும் -சக்ரி குண்டலி தேவதத்தன் போலே
இதம் –பிரத்யக்ஷம் –
தோஷங்கள் இருப்பதால் ப்ரஹ்ம ஜீவன்
பர ப்ரஹ்மம் உத்க்ருஷ்ட ப்ரஹ்மம் என்பதால் அது இல்லாத ஆத்மா உண்டே -அந்த ப்ரஹ்மம் இல்லை -இது ஜீவாத்மா -என்பர் -பூர்வ பக்ஷம்
வெளுப்பு பால் -கருப்பு பால் இல்லையே -வியர்த்த விசேஷணம் இல்லை -பர ப்ரஹ்மம் -என்றால் அபர ப்ரஹ்மம் இருக்க வேண்டுமே —
ப்ரஹ்மம் -பெரிய -ஜீவாத்மாவும் விபு பூர்வ பஷி–சர்வம் புல்லும் கூட -இது பர ப்ரஹ்மம் குறிக்காதே -அதனால் ஜீவாத்மா
இந்த மூன்று யுக்திகள் பூர்வ பக்ஷம் –
ஸர்வத்ர –கலு-பிரசித்தம் வேறே – ப்ரஹ்ம சப்தம் பர ப்ரஹ்மத்தையே குறிக்கும் -ப்ரஹ்மாத்மகம் என்றே கொள்ள வேண்டும்
அடுத்த வார்த்தை தத் ஜலான் ஹேது -சொல்லி -ஜீவாத்மா பொருந்தாது –பரமேவ ப்ரஹ்மம் -மட்டுமே குறிக்கும் –
சரீர த்தில் வரும் தோஷங்கள் ஆத்மாவில் தட்டாதே –
குண்டலி தேவதத்தன் -சரீரத்தில் தான் தரிக்கப் பட்டு உள்ளான் -போலே –அருளிச் செய்து இந்த சூத்ரம் முடிக்கிறார் –

விவஷித குண -சர்வம் கலு ப்ரஹ்ம –ப்ரஹ்ம சப்தம் –
தேச ஆத்ம அந்தர் ஹ்ருதயே -அனோர் அணியாம் மஹதோ மணியாம்-அதி ஸூ ஷ்மம்/ பர ப்ரஹ்மம் –
இரண்டு ஆகாரங்களும் உண்டே — இந்திரிய கோசாரம் இல்லை -குஹாயம் –மே ஹ்ருதயே அந்தகாஹ்ருதயே ஆத்மா –
வ்ருஹீ -நெல் /யாமம் கோதுமை /தர்ஷனம் கடுகு / ஸ்யாமாஹம் -தண்டுலம்/ தஜ்ஜலான் சாந்த உபாசயம் –
தபஸா -ப்ரஹ்ம -விதி ஞ்ஞாயஸ்-முயலுகிறான் -பிரயத்தனம் நம்மது பலன் அவனால்
அனுபவத்து புன ந சரீரா -அடுத்த சூத்ரம் -ஜீவாத்மா -கர்மா கிருத சரீரம் உடைய ஜீவாத்மா இடம் இந்த குணங்கள் வர முடியாதே
பரமம் சாம்யம் முக்தன் அடைந்தாலும் ஜகத் வியாபாரம் வர்ஜம் -ஸ்ரீ யபதித்தவம் சேராது -அசாதாரண குணங்கள் உண்டே –
மூன்று காரணங்கள் -பிராப்தய தயா அடைவதால் -ப்ராப்யம் பர ப்ரஹ்மம் – ஜீவன் அந்த நிலை அடைகிறான் -சரீரம் விட்டு பகவானை அடைகிறான்
உத்தமமான கதி ஸ்திதி அடைகிறான் -என்பதால் –
ப்ராப்தா வை பற்றி சொன்ன விஷயம் இல்லை –
கர்மா -கர்த்ரு -உபாஸ்யமான பகவானை அடைகிறான் -உபாசகம் கிரியை –குண வாசகமான சப்தம் பர ப்ரஹ்மத்தை குறிக்கும்
சப்த விசேஷாத்
வாக்ய சாஸ்திரம் -உத்தர மீமாம்சம் –மீண்டும் வலி உறுத்தி —உபாஸ்யமான வாஸ்து பரமாத்மா –
இதம்– ஏதத் -நேராக பார்க்கும் அருகில் -ஏஷ மே ஆத்ம அந்தர் ஹ்ருதயம் –அஸ்மத் சப்தம் –
பரஞ்சுடர் -உள்ளே -அங்குஷ்ட மாத்ர புருஷ -ஹிரண்மய
ஸ்ம்ருத்தே ச
ஸ்ரீ கீதையும் இத்தையே சொல்லும் -சர்வ பூதாநி அந்தர்யாமி -ச்ரவஸ் –பிரதிஷ்டாயாம் –சர்வ பூதானாம் –
மயா ததம் இதம் சர்வம் ஸ்லோகம் , ஸர்வஸ்ய ஸாஹம் ஹ்ருதய சந்நி வ்ருஷ்டோ ஸ்லோகம் –
புத்தி -அஹங்காரம் -ஜீவாத்மா -மூன்றும் வெவ்வேறே –
கரணங்கள் -கர்மா ஞான இந்திரியங்கள் மனஸ் – புத்தி –மஹத் தத்வம் -அஹங்காரம் –வேறே தத்வம் -மூன்று அந்தக்கரணங்கள் –
சித்தம் -யோக சாஸ்திரம் -இன்னும் ஒரு அந்தக்கரணம் சொல்வர் -சித்த பிரசாதம் –
பகவத் சாஷாத்காரம் கிடைத்தால் தான் இந்த அந்தக்கரணங்கள் என்ன என்று தெளிவு பிறக்கும் –
எல்லாம் பகவத் அதீனம்-இந்த அந்த கரணங்கள் பாஹ்ய கரணங்கள் வியாபாரங்களும் –
சாண்டில்ய வித்யை -விஷயம் -ப்ரஹ்மம் தான் உபாசனை வஸ்து –ஜீவாத்மா இடம் இல்லை –
அனோர் அணீயான்-சின்ன வஸ்து -ஜீவாத்மா அணு ஸ்வரூபம் தானே -பரமாத்மாவுக்கு அந்வயிக்குமா -சங்கை -ரொம்ப சின்னதாக -ஆக முடியுமா –
சாண்டில்யர் உபதேசிக்கிறார் இந்த உபாசனை வித்யையை -குணங்களை அனுசந்தானம் பண்ணி த்யானம் –
இந்த குணங்களை உடைய பரமாத்மா என்னுடைய ஹிருதயத்தில் உள்ளான் –உபாசனம் பண்ணி சரீரம் விட்டு அவனை அடைகிறார்கள் -சங்கை இல்லை –
அர்ப்பக்கம் கவ்பஸ்தம்-தத்ய
ப்ரஹ்மம் -சின்னதாக சொன்னது உபாசனத்துக்கு எளியவன் என்று காட்ட –
ஆகாசம் போலே பெரிய வஸ்துவை த்யானம் பண்ண முடியாதே என்பதற்காக சொன்னது என்றவாறு
அபரிச்சின்ன -வஸ்து –அணு –ஏவம் த்ருஷ்டவ் யத்தவென -ஏவம் உபாசத்யவேனா –உபாசன அர்த்தமேவ -சொல்லிற்று –
காரணம் -அவனே -தியானத்துக்கு உரியவன் -தஜ்ஜலான் –உபாசனம் படியே பலன் –
மநோ மாயா பிராண மாயன் அவாக்ய அநாதர -தன்னையே அணுவாக அமைத்துக் கொண்டு -உபாசன ஸுகர்யம் -சரீரகத தோஷம் தட்டாமல் –
சம்போக -கர்ம தோஷம் தட்டாமல் –சரீரம் இருக்கும் வரையில் ஸூ க துக்கங்கள் பிரிய அப்ரியங்கள் உண்டே -என்றால் -இது பர ப்ரஹ்மத்துக்கு
சம்போகம் -ஸூ க துக்க அனுபவம் இல்லை -ஹேது வைசேஷியத்யாத் -காரணம் வேறே என்பதால் –
கர்ம க்ருதமான சரீரம் இல்லையே -கிருபை இச்சா க்ருஹீத அபிமத -என்பதால் சம்போக பிராப்தி இல்லை
ஒரு மரம் -இரண்டு பறவை -அநஸ்யன் அந்நிய —
புத்தி ஞானம் த்ரவ்ய விசேஷம் என்பர் தத்வ முக்த கலாபத்தில் ஸ்ரீ ஸ்வாமி தேசிகன் –
தர்ம பூத ஞானம் -குணம் இல்லை த்ரவ்யம் -தர்மம் என்கிற பிரயோகம் இருந்தாலும் –

————————-

ஸர்வத்ர பிரசித்தி அதிகரணம் பார்த்தோம் –
அத்தா -சாப்பிடக் கூடியவன் -அத்ர அதிகரணம் -சூர்ணைகள் -9-/-10-/-11-/-12-
விஷய வாக்கியம் –
போக்தா -பரமாத்மா -அனுபவிக்கக் கூடியவன் பரமாத்மா தான் – கர்மக்ருத போக்த்ருத்வம் ஜீவனுக்கு தான் –
பவதி–பூ சத்தாயாம்-தாது -root –அர்த்தம் –சரதி -நடந்துண்டே சாப்பிடும் மாடு –
அப்யவகாரம்-புஜ பாலன–த்ரீன் லோகான் புங்கதே -பூதே விஸ்வ புக் -மூன்று லோகங்களையும் ரசிப்பவன் -சாப்பிடுவது -ரக்ஷணம் -பாலனம் –
போக்தா =அத்தா –ரக்ஷகன் -/ ஸூ க துக்கம் அனுபவிக்க ஆத்மாவுக்கு சரீரம் வேண்டுமே
பரமபதத்தில் சரீரம் கொண்டும் இல்லாமலும் இரண்டு அவஸ்தை உண்டு என்பர் –
நசித்கேது -யமன் -இடம் மூன்று கேட்டு -சரீரா தியாகம் பின்பு லோகங்கள் -பற்றி -கடோ உபநிஷத் –
மனுஷனை பணத்தால் திருப்தி பண்ண முடியாது –
அல்ப அஸ்திரம் –பிரணவம் தான் சர்வ உத்கர்ஷ விஷயம் –சப்தம் பொருள் -வாஸி உண்டே -அக்னி சொன்னால் சுடாதே
பிரணவத்தில் தான் அர்த்தமும் சொல்லும் ஓன்று –20-அனோர் அணீயாம்–முன்பே பார்த்தோம் -அஸ்ய ஜந்தோகோ ஆத்மா –குஹாயம் —
தாது பிரஸாதாத் -அனுக்ரஹத்தால் பகவானை பார்க்கிறான் -பர ப்ரஹ்மம் அறிந்தவனுக்கு தூக்கமே இல்லை
நாயமாத்மா -23–விவ்ருணுதே தனும் ஸ்யாம்-சாஸ்த்ர ஞானம் புஸ்தகம் படித்து மட்டும் இல்லை -அவனே தானாகவே அருளி
தன்னைத் தான் காட்டிக் கொடுக்கிறான் -என்றவாறு –
யஸ்ய -ப்ரஹ்மம் -சத்திரம் -ப்ராஹ்மணர் க்ஷத்ரியர் -ஓதனம்-பிரசாதம் –
ஸ்ருஷ்ட்டி ஸ்திதி சம்ஹாரம் தொடர்ந்து நடக்கும் -பிரபஞ்சம் -பூதானாம் பிராணினாம் ஸ்ரேஷ்டா -நாரா -பூதங்கள் பிராணி
புத்தி ஜீவி நரங்கள் நான்காவது நிலை –ஸ்ருஷ்ட்டி -ப்ராஹ்மணர் -அடுத்து -வித்வான் -க்ருத்புத்தி -கர்த்தா -ப்ரஹ்ம வாதி அடுத்த நிலைகள்
பூர்வ பஷி -போக்தா -ஜீவாத்மா -என்பர் -பிரபஞ்சம் சொல்வதற்கு பதில் ப்ரஹ்ம ஷத்ரம் -என்கிறது உபநிஷத் –
ப்ராஹாமாஷத்ரம் -சராசரம் என்பதை சொன்னவாறு / வர்ணம் வேற ஜாதி வேறே -அக்ஷரங்கள் மரம் ப்ராஹ்மண
சாம வேதம் ப்ராஹ்மண வேதம் -யஜுர் வேதம் ஷத்ரிய வேதம் -ஸ்ருஷ்ட்டி வகை என்றவாறு –
அக்ஷரம் வர்ணம் –தாது அர்த்தம் –
பூர்வ பஷி -யுக்தம் ஜீவனே –அத்தா -சராசர க்ரஹணாத் -என்பது -அத்தா பரமாத்மா ஏவ -சம்ப்ரதாயம் –
எல்லா சராசரங்களையும் ரஷிப்பவன் அவனே -தத் விஷ்ணோ பரமம் பதம் –
ஆதி பவ்வ்திகம் –பிரபஞ்சம் -ஆதி தைவிகம்–தேவதைகள் மூலம் –ஆத்யாத்மகம் -க்ஷேத்ரம் —
விஷ்ணு -சப்தம் —சிவ-சப்தம் சொல்லாமல் ருத்ரன் -என்றும் நான் முகனை ஹிரண்ய கரப்பான் என்றும் வேதம் சொல்லும்
அந்தராத்மாதயா இவனே அனைத்தும் செய்வதால் -விஷ்ணுவே லயத்துக்கு சம்ஹாரத்துக்கு காரணம் –
ம்ருத்யு யஸ்ய உபசேஷணம்
ம்ருத்யு -ஜீவா சரீரம் சம்பந்தம் இருப்பதே -அக்ரே ஆஸீத் –ரொம்ப முன்னாடி பின்னாடி இரண்டும் அர்த்தம் –
புங்கதே -த்ரீன் லோகான் -பாலனம் -உபஸம்ஹாரம் -இரண்டும் –
பிரகாரணா ச –பரமாத்வை தான் சொல்லும் பிரகரணம் -குணங்களை வர்ணிக்கும் பிரகரணம் -அவனை அடைய இவற்றை சொல்லி
அதில் இந்த விஷய வாக்கியம் -கட உபநிஷத் –
ஆத்ம சப்தம் -பரமாத்மாவை முக்கிய அர்த்தம் -நாயமாத்மா சுருதி -பிரவசனே லப்ய-இவற்றால் கிட்டான் -நாமேதையா -மேதையால் கிட்ட மாட்டான்
நபாஹூனா புஸ்தகம் படித்தும் இல்லை -அவனே பார்த்து கடாக்ஷித்து அருளுவான் என்றபடி –
வ்ருணுதே-தேன லப்த –தனும் சுவாமி -தன்னுடைய ஸ்வரூபம் காட்டிக் கொடுக்கிறான்
குஹாம் பிரவிஷ்டாம் -பரமே -சாயா -இருட்டும் வெளிச்சமும் போலே -ஆத்மாவும் பரமாத்மாவும் –
சரீரம் ரதம்-ஐந்து குதிரைகள் -ரதி -ஜீவாத்மா -புத்தி -சாரதி -மனஸ் -கடிவாளம் -ரூபகம்-அதுக்கும் அந்தராத்மா பரமாத்மா
சுத்தியான மனஸ் கொண்டு பரம பதம் அடைவதை சொல்லும் -மேலே -தத் விஷ்ணோ பரமம் பதம் –நாசிகேத் உபாக்யானம் –
பிரகாரணா ச – விசேஷனாத்-அடுத்த இரண்டு ஸூ த்ரங்கள்-
த்யானம் அர்ச்சனை பிராணாயாமம் –த்யேயா -அந்தரங்க பகவத் ஆராதனம் த்யானம் -மாநஸம் கல்பயாமி –ஸந்த்யாவந்தனத்திலும் த்யானம் உண்டே –
க்ருதக்ருத்யா –ம்ருத்யு பிரதீஷந்தே -ஆசை யுடன் எதிர்பார்ப்பார் -பயம் இருக்காதே –
தவி வசனம் பஹு வசனம் -சமஸ்க்ருதம் -குஹாம் பிரவிஷ்டாம் -இருவரும் -ஜீவனும் பரமாத்மாவும்
சாயா ஆகாதவ்-இருளும் வெளிச்சமும் -நிழலும் விளக்கும் போலே -உள்ளே உள்ளார்கள் –
ரிதம் -சத்யம் /-அம்ருதம் -அசத் /வாஸி -ரிதம் கர்ம பலம் -யஜ்ஜை பிரஸ்னம் -மிருத்யு தான் சத்யம் –அனுபவித்தே தீர வேண்டும் -அதே போலே கர்ம பலன் –
சரீரமே ஸூக துக்கம் அனுபவிக்க தானே
ரிதம் பிபந்தோ -உண்மை குடிக்கிறார் தப்பான -அர்த்தம் -அனுபவித்தே தீர வேண்டும் என்றபடி –தான் செய்த கர்மம் தானே அனுபவித்தே தீர வேண்டும் –
தகராகாசம் ஹ்ருத் புண்டரீகம் -சாயா -ஆகாதவ் -இரண்டும் -பிரகாசமாயும் -அதன் நிழலாகவும் -சமானம் வ்ருஷம் –த்வி வசனம்
நாசிகேத் வித்யா -அக்னி -உபாசனம் –ப்ரஹ்ம ஞானம் -ஒரு தடவை பண்ணியே அடைவார் –
பூர்வ பசி -மனஸ் ஜீவாத்மா இரண்டையும் சொல்லும் பரமாத்மாவை சொல்லாது என்பார் -இரண்டையும் குடிப்பதாக ரிதம் பிபந்தோ சொல்வதால்
ஹர்ஷ சோகம் போகும் -அவனை அறிந்து அனுபவிக்கப் புக்கால் —
அதிதி -ஜீவாத்மா -யா பிராணானே–கர்ம பலன் அனுபவிக்கா -பிராணன் உடன் கூடி –தேவதா -இங்கே இந்திரியங்கள் மூலம் போகம் அனுபவிக்கிறான்
குடை பிடித்து பத்து பேர் போக ஒருவர் இல்லா விட்டாலும் குடை பிடித்து போகிற கூட்டம் சொல்வது போலே -பிபந்தி
அதவா -ஒருவன் செய்கிறான் -ஒருவன் செய்விக்கிறான் என்றவாறு -கர்மமே பலன் கொடுக்காதே -கர்ம பலன் பிரதன் அவனே தான்
பிரயோஜக கர்த்ருத்வம் -பிரயோர்ஜக கர்த்ருத்வம் இரண்டையும் சொன்னவாறு –
விசேஷனாத் -கடைசி ஸூத்ரம் இந்த அதிகரணத்தில் –
கரிஷ்யாமி -தஸ்மை –பர்ஸமை பதம் -தக்ஷிணை கொடுத்தால் தான் பலன் கர்த்தாவுக்கு கிட்டும் –பூர்த்தி ஆகும் –
தானம் உபயோகம் இல்லாவற்றை கொடுத்தால் -உபயோகம் இல்லா லோகம் போவார் –
நசிகேசித் -என்னை யாருக்கு கொடுப்பாய் -கேட்டதும் மிருத்யுவுக்கு கோபத்தில் சொல்ல
நிமித்த காரணம் -எல்லா ஸச் சம்பிரதாயமும்
உபாதான காரணம் சஹகாரியும் காரணமும் -நம் சம்ப்ரதாயம் –உஷானு ஹா வி வஜஸ்ரா வ ஸு -இரண்டாம் பிரச்னத்தில் சொல்லி மேலே –
த்ரிதியம் வ்ருணீஹ்ஷ்வேதி புனர் ம்ருத்யுர் மே பஜிதம் ப்ருஹிதிஹோவச –பரம புருஷார்த்த மோக்ஷம் -மூன்றாவது நிலையில் அருளி –
நச்சிகேதும் -கேட்ட மூன்றாவதில் -மறு பிறப்பும் மோக்ஷ பிராப்தியும் பற்றி எம தர்ம ராஜன் பதில் சொன்னது -கஹனமான அர்த்தம் –
ப்ரஹ்மம் சனாதனம் -ஹந்த-யமனும் மகிழ்ந்து பதில் -ஹந்த ஹர்க்ஷே -அநு கம்பாயாம் –
யாஞ்ஞாவர்க்கர் -அட்டை போலே ஜீவாத்மா இந்த சரீரம் விடும் பொழுதே அடுத்த சரீரத்தில் ஒரு காலை வைப்பன் என்பர் –
பஞ்ச அக்னி வித்யை -இந்திரியங்கள் -பூதங்களில் லயம் அடைந்து –ஸூஷ்ம பூதங்கள் உடன் போகிறான் –
ஹார்த்தா அனுகிரீஹாதா–101-நாடி வழியே -அர்ச்சிராதி கதி -முக்தாத்மா –
ஸ்தாணு அவஸ்தை -சில ஆத்மாக்கள் -உலர்ந்த மரம் அவஸ்தை –
சாந்தோக்யம் -8-வாக் –மனசில் -பிராணனின் -தேஜஸ் -ஜீவாத்மா –பரமாத்மா –
மோக்ஷம் -என்ன கேள்விக்கு பதில் சொல்ல
கணாத -அத்வைதி -வேறு பூர்வ பஷி கள் –நான்கையும் -நிரசித்து -பஹுதா விப்ரபத்தி –பாஷாண கல்பம் -கைவல்யம்
அனைத்தையும் நிரசித்து வேதாந்த -நிஷ்டை படி -காட்டி அருளி –
நிகிலா காரணன் –ஆனந்த ஸ்வரூபம் -சகல இதர விலக்ஷண -பிரகார பூதம் -ஸ்வாபாவிக பரமாத்மா அனுபவமே மோக்ஷம்
மோக்ஷ ஸ்வரூபம் ஸ்ரீ பாஷ்ய காரர் அருளி செய்கிறார் -இதில் -அவித்தயா நிவர்த்த பூர்வகம் —
விசிஷ்டாத்வைதம் சித்தாந்தம் –ஸ்ரீ வைஷ்ணவ சம்ப்ரதாயம் -வெவ்வேறே –சித்தாந்தத்தில் தர்க்கம் –
பிரவர்த்தி இருப்பதால் ஜீவாத்மா -ரதம் இருந்தால் சாரதி உண்டே -அனுமானம் மூலம் அறிவோம் —
மோக்ஷ தசையில் -பரமாத்மா அனுபவம் ஜீவனுக்கு கிடைப்பது சரிர சரிரீ பாவத்தால் உண்டே –
சரீர தயா பிரகார பூதஸ்ய-என்று காட்டி அருளுகிறார் -அதனால் தான் இங்கு வேறு ஆத்மா அனுபவம் இன்னொரு ஆத்மாவுக்கு கிட்டாது
ஆத்மா இருப்பதை அனுமானத்தால் தான் உணர்கிறோம் –
வைசேஷிகன் -தர்க்க -நியாய தர்சனம் -இரண்டும் –துக்க நிவ்ருத்தியே மோக்ஷம் என்பர் -21-வித துக்கம்
இந்திரிய மனஸ் -6—ஸூ கம் துக்கம் -மிஸ்ரம் –மூன்றும் ஆறுக்கும் -18-சரீரம் -போனால் மோக்ஷம்
புத்தி -ஸூகம் துக்கம் இச்சா பிரயத்தனம் தர்மம் அதர்மம் -9-போனால் மோக்ஷம்
கல்லுக்கு இவை இல்லையே அதுவா மோக்ஷம் -பாஷாண கல்பம் –
ஞானம் வேறே -விஞ்ஞானம் வேறே –பகவத் சாஷாத்காரம் –ஞானம் –பகவத் ப்ரீதி காரித கைங்கர்யம்
விஞ்ஞானம் -சாஸ்திரம் -வேதாந்த விஞ்ஞானம் -பர ப்ரஹ்ம சாஷாத்காரம் ஏற்பட்டவனே ப்ராஹ்மணன் –பரமை காந்தி –
அந்தர் தர்மம் -பாஹ்ய அடையாளங்கள் -வக்கீல் டாக்டர் ஆடைகள் போலே —
யதிகள் மநோ வாக் காயங்கள் -தன் நியமத்தில் த்ரி தண்டம் —
காஷாயம் –இந்திரியங்கள் அடக்கி -பந்தம் இல்லாமை -காட்டும் –
புத்தி அதீனமான சாதியத்துக்கு புத்தி அதீனமான சாதனம் –விஞ்ஞானம் -வித்யைகள் -கௌரவம் உடன் பார்க்க வேண்டும் –
வித்தி மாத்ர -விஞ்ஞானம் விவர்த்த வாதம் -இது ஒன்றே -வெவ்வேறே பாவத்தில் -அறிபவனும் அறியப்படும் பொருளும் யோகாச்சாரன்
ஞான ஸ்வரூபம் பரமாத்மா மட்டும் -பந்தம் மோக்ஷங்கள் இரண்டும் அவனுக்கு -அன்யே து -சங்கரர்
பாஷாண கல்பம் -கைவல்ய ரூபம்
பாஸ்கரர் -உபாதி-கல்பித்து -கனவபீஜம்-தண்ணீர் சுத்தி பண்ண -தானாகவே கரைந்து போகும் போலே உபாதியும் கரைந்து போகும்
நான்கு பூர்வ பக்ஷிகள் -நிரசித்து –அனுகூல அபரிச்சின்ன ஞானம் -மோக்ஷ லக்ஷணம் –அவித்யை கர்மம் அடியாக -வித்யா பின்னம் -இது -திரோகிதம் -கர்மத்தால் –
அவித்யா விச்சேதம் -ஸ்வரூபம் ஆவிர்பாவம் -நித்யம் ஸ்வாபாவிகம் -இதுவே மோக்ஷம் –

———————–

அந்தராதி அதிகாரணம் அடுத்து -1-2 -3 – சூர்ணிகைகள் -13-தொடக்கி -18-
உப கோசல வித்யை –ஆதாரமாக இருக்கும் புருஷன் –
அஷ்யந்தர்வர்த்தி -இந்த்ரியங்களுக்குள் ஆதாரமும் –
சங்கைகள் -நான்கு
ஜீவமா / பிரதிபிம்மமா / தேவதையா –இல்லை பரமாத்மா தான்
ஆறு சூர்ணிகைகள் –
அந்தரே உப பத்தே —என்று கொள்ளாமல் –
அந்தரா உபபத்தே -என்று கொள்ள வேண்டும்
சாந்தோக்யம் -4–10-உப கோசலருக்கு சொல்லிக் கொடுத்த -வித்யை –சத்யகாமவரலாறு
கௌதம மகா ரிஷி இடம் வேத அத்யயனம் -ப்ரஹ்ம வித்யை கற்க -ப்ரஹ்ம உபதேசம் -ப்ரஹ்ம காயத்ரி இப்பொழுது
கோத்ரம் ஏது கேட்க -தாயார் இடம் கேட்க -பரிசாரிணி யாக வேலை செய்தவள் -தந்தை தெரியாது -ஜபால -தாய் பிள்ளை –
ப்ராஹ்மணன் பொய் சொல்லாமல் இருப்பவன் -மனம் வாக் காயம் ஏக ரூபம் -சமிதி பாணி உப லக்ஷணம் புஸ்தகம் ஹஸ்த பூஷணம் ஆக இல்லாமல் –
பசுக்களை -400-கொடுத்து வளர்த்து -1000-ஆனபின்பு வர சொல்லி -இயற்க்கை அனுபவித்து -வயசான காளை-கனவில் –
ப்ரஹ்மம் எங்கும் உள்ளது சொல்ல -உணர்ந்தான் –
அக்னி / சூர்யன் -ஹம்சம் -இதே விஷயம் சொல்லி -யார் என்னை மூச்சு விட –எல்லாம் பகவான் -மீண்டும் குருகுலம் வர
பார்த்ததும் ப்ரஹ்ம ஞானம் -ஆச்சார்ய முகேந ப்ரஹ்ம ஞானம்மு பெற்றான் –
அவன் இடம்-சத்யகாமா ஜாபாலிகா ரிஷி இடம் கேட்டு – உப கோசலன் சென்று கற்க -12-வருஷம் சேவை பண்ணி -ஜாயா -ஸத்ய காமர் பத்னி -இவன் சிரமம் பட —
உபதேசம் பண்ணாமல் இருக்க -உப கோசலன் -வியாதி -சாப்பிடாமல் இருக்க -தயையால் அவள் -இதை பார்த்த தேவதைகள் –
ப்ரஹ்மம் வேணும் தீவிர இச்சை இருக்க -உபதேசிக்க -தக்ஷிணாக்னி உபதேசம் -மூன்று அக்னிகளும் உபதேசிக்க -இது தான் உப கோசல வித்யை –
கமலயான பிள்ளை உப கோசலன் —
சங்கைகள் -அஷிக்கு ஆதாரம் -பிரதிபிம்ப ஆத்மா -சஷூர் இந்திரியம் அதிஷ்டாதி யான தேவதை /ஜீவனே /பரமாத்மாவா-
விரோதம் -விருத்தம் -அசாமானாதி கரண்யம் -இருட்டுக்கு வெளிச்சமும் போலே அக்னி நீர் போலே –
ஸ்தாணுவா புருஷனா –சங்கை -தத்வ முக்த கலாபம் ஊஞ்சல் போலே மாறி -டோலா விச்சேதம்-என்பர் தேசிகன்
-த்வி கோடிக சம்சயம் –த்ரி கோடிகா சம்சயம் -சதுஷ் கோடிகா சம்சயம் –
சப்த விவர்த்த வாதம் -நியாய சாஸ்திரம் –நம் சொத்தை அநேக வெளி நாட்டில் உள்ளார் தம்மதாக இன்று கொண்டாடி –
பிரதிபிம்பாத்மா-பிரசித்த நிர்த்தேசம்/ கோமா வந்தவன் -ஜீவனம் -ஜீவாத்மா சரீரத்துக்குள் இருந்தால் தானே –
விசேஷண சந்நிஹிதன் ஜீவன் கண்ணுக்கு உள்ளே -பார்த்து அறிகிறார்கள் –
சஷூர் அதிஷ்டாதா தேவதை -ஸூ ர்யன் -ரஸ்மி கிரணங்களால் இங்கே உள்ளான் சுருதி சொல்லுமே -இந்த மூன்றுக்குள் தான்
அந்நிய தரம்–இரண்டுக்கு வெளிய இல்லை – அந்நிய தமம்–மூன்றுக்கு வெளிய இல்லை பூர்வ பக்ஷிகள்
பரமாத்வா தான் -சித்தாந்தம் உபபத்தே ச

அஷிக்கும் ஆதாரம் –யார் -நான்கு -பிரதிபிம்ப / ஜீவனா / அதிஷ்டான தேவதை / பரமாத்மா –
பரமாத்மாவே தான் –விஷய வாக்கியம் -சம்யத்வாமத்வம்-குணா நாம் சம்பவாம்–உபநிஷத்தில் உண்டே -பாவ பிரகாசக்கையில் சுருக்கமாக சொல்லி –
/ வாமானி -வாமானி யயாதி –அவாப்த ஸமஸ்த காமத்துவமே இத்தால் சொல்லிற்று ஆயிற்று –
அவனுக்கு ஆசைகள் உண்டோ -முன்பு இல்லாதவற்றை அடைந்தானா —
ஸ்வ இச்சாயம் –செய்ய வல்லவன் -என்றவாறு -பூர்ணன் -எதனாலும் பூர்ணத்வம் சொல்ல முடியாதே -வேதம் எப்படி சொல்லும் –
ஏஷா அஷிணி புருஷ த்ருஷ்டதி -கண்ணில் தெரிந்து இருப்பவனே பரமாத்மாவே தான் -என்றவாறு -திவ்ய அனுபவம் -ஏஷா ஏககா த்ருஷ்டதி —
இதம் -சாமீப்யம் -ஏஷா சமீபத்தர வர்த்தித்தவம் –ஏதத் -முன்னால் அருகில் -அசைவ -முன்னால் தூரம் –
வாமானி -சுப கார்யம் பலம் கொடுப்பவனும் அவனே -என்றவாறு / தேஜஸ் பதார்த்தம் இவன் மூலம் பிரகாசிக்கும் -மூன்று காரணங்கள் பரமாத்மாவே தான் –
அக்னிக்கும் உபகோஸலனுக்கும் தெரிபவன் -அந்தரகா உபபதத்தே -அடுத்த சூர்ணிகை –
ஸ்தானாச -ஸ்திதி நியமனதாக–இருந்து நியமிக்கிறவன் -என்றவாறு -கேனோ உபநிஷத் -த்ருஷ்ட்டி சாமர்த்தியம் -அவன் சங்கல்பத்தாலே –
ஸ்தூல த்ருஷ்ட்டி சாமர்த்தியம் மட்டும் -/ மஹாத்மாக்களுக்கு -அவனையையே காட்டிக் கொடுக்கிறான் -அந்தர் த்ருஷ்ட்டி என்றுமாம்
-யோகிகளுக்கு சாஷாத்காரத்துக்கு விஷயம் ஆகிறான் -த்யான காம்யம் -த்யானித்திலே தியானத்தால் என்றுமாம் –
சுக விசிஷ்டா அபிதான தேவச -மூன்றாவது -சூர்ணிகை –
ஹந்த ஹர்க்ஷே -அநுகாம்பா-உபகோஸலன் விஷயத்தில் -சேவையால் தயை -ப்ரஹ்ம உபதேசம் -பண்ணி –
கம் ப்ரஹ்ம –உபாசனை -ப்ரஹ்ம சுக விசேஷங்கள் என்றவாறு -அந்தமில் பேரின்ப நித்ய விபூதி –
நாலாவது -அதேவகம் -ப்ரஹ்மமே -கம் சப்த ஆகாச பர ப்ரஹ்மம் -பரமம் வ்யோமம் பரம பதம் கம் சப்தம் -தஹராகாசம் என்றுமாம் –
ஏதத் யுக்தம் பவதி -உபகோஸலன் உவாச -பிராணனே ப்ரஹ்மம் புரிகிறது -முன்பு பார்த்தோம் கம் ப்ரஹ்ம புரியவில்லையே
முமுஷு மோக்ஷ உபதேசாயை -ப்ரஹ்ம ஏவ உபாசனம் -ப்ரதீக்கோபாசனம் -பிராணாதிகளை போலே சொல்லப் பட வில்லை
-அத்தை மேலே பார்ப்போம் -காம்ய வித்யைகளையும் -இதற்க்கு தான் ப்ரதீக்கோபாசனம்
அத ஏவ ச கம் ப்ரஹ்ம /தேக உஸுகா -கம் சொன்னதே கம் -/உபகோஸலன் உவாச -பிரானோ ப்ரஹ்மம் புரிகிறது கம் புரியவில்லை –
ப்ரதிகோ உபாசனம் –அக்னிகள் சொல்ல வில்லை -ஜென்ம பாவ பயா பீதாதி முமுஷு -மோக்ஷம் இச்சைப்ப படுபவன்
கர்ப்பத்தில் இருக்கும் பொழுது பூர்வ ஜென்ம ஸ்ம்ருதி இருக்குமாம் -சட வாயு வந்து போக்கும் பிறக்கும் பொழுது –
காம்ய வித்யை –ப்ரதிகோ உபாசனம் / ப்ரஹ்ம வித்யை அகாம்ய வித்யை -ஸ்வரூபேண -சித்த சரீரேனே பரமாத்மா உபாசனம் -அசித் சரீரேன -மூன்றும் உண்டே
காம்ய வித்யை -சித் அசித் உபாசனம் இரண்டும் உண்டே -வாயுவை-திக்குகள் புத்ரன் -தியானம் -புத்ர சோகம் வராது -ப்ரஹ்ம பாவனையால் –
அடுத்து ப்ரதிகோ உபாசனம் த்ருஷ்ட்டி -மனஸ் -ப்ரஹ்மம் என்று நினைத்து -ப்ரதீகம் -சின்னமாக கொண்டு -பாவத்திக் கொண்டு
அர்ச்சாவதார சொல்ல வில்லை இதில் -காம்ய வித்யை -முமுஷுக்கு போலே அர்ச்சிராதி கதியில் போக மாட்டான் –
நாடி -அதி ஸூ ஷ்மம்—72000-/-101—திருமண் காப்பு நாடிக்கு ரக்ஷை -பிங்களா நாடி ஸூ ர்ய நாடி -வலது மூக்கு -வழியாக
ஸூஷும்னா நாடி -ஹார்த்தா –அனுக்ரஹத்தால் –
அபரிச்சன்ன ஸூ கம் -ப்ரஹ்ம அனுபவம் -ஆனந்தம் ப்ரஹ்மணோ வித்வான் -ப்ரதிபாதிதம்-மேலே -2-சூத்திரங்கள் இந்த அதிகரணத்தில் –
அர்ச்சிஸ் -அஹ-பக்ஷம் –சம்வத்சரம் -ஆதித்யம் –வித்யுத் -4-3–கதி பாதம் விவரிக்கும் -அமானவன் கர ஸ்பர்சம் –
ஆவர்த்தம் -கர்மா அனுகுணமான பிறவி கிடைக்காது -ப்ரஹ்ம ஞானிக்கு -சரீர சம்ஸ்காரங்கள் பண்ணாமல் இருந்தாலும் -அந்த்யேஷ்டி இதுவும் யஜ்ஜம்
-5-சூத்ரம் -அக்னிகள் ப்ரஹ்ம உபதேசம் பண்ணி -ஸூத உபநிஷத் -கதேக-அபிசம்பவந்தி–அஷிக்கு ஆதாரம் பரமாத்மாவே –
பரம புருஷ யாதாம்யா ஞானம் அனுசந்தேயம் -உபநிஷத் பிரகிரியை படி –
மேலே -6-சூத்ரம்–நவஸ்துதே -இதர வஸ்துக்கள் இல்லை -அநவஸ்த்திதே அச்சம்பவக –இரண்டும் -குற்றம் ஆகும் -அபிராமணம்-என்றபடி —
அம்ருதத்வம் நிருபாதிக -பிரதிபிம்பம் ஜீவா தேவதா அபிமானம் மூன்றும் நியாமேன இருக்க முடியாது —
பார்ப்பது -முதலில் –ஆத்மா மனசா சம்யுஜயதே –அடுத்து -மனா இந்த்ரியேந -பிரத்யக்ஷம் இந்திரியம் மூலம் –
சஷூஸ் தேஜோ ரூபம் -ரஸ்மி சென்று ஸ்பரிசித்து அறிகிறோம் -சேதனனாக இருக்க வேண்டும்
-பார்ப்பவன் இடம் கிளம்பி பார்க்கும் பொருளில் பட்டு -நம் சம்ப்ரதாயம் -விஞ்ஞானம் -மாற்றி சொல்லும் –
ஸர்வேந்த்ரியம் தர்ம பூத ஞானம் இருந்தால் தானே கிரஹிக்க முடியும் –அணு ஸ்வரூபம் ஆத்மா –
கண்ணுக்கு அபிமான தேவதை ஸூ ர்யன்-க்ருத்ய அகரணம் -அக்ருத்ய கரணம் -செய்து -நிக்ரஹத்துக்கு அந்தர்யாமியாக இருந்து –
சாஸ்த்ர அத்யயனம் செய்து நினைவில் கொண்டே யாதாம்ய ஞானம் அறிவோம் –

——————–

-1–2–3-அந்தராதிகாரணம்-பார்த்தோம் -அடுத்து -4-அந்தர்யாமி அதிகரணம் அடுத்து –
சங்கதி –பகவத் சங்கல்பத்தால் -அந்தர்யாமி நியாந்தா வாக இருந்தே -பிரவ்ருத்தி–
அபிமானி தேவதைகளும் உண்டு -அவற்றுக்கும் அந்தர்யாமி -கண்ணுக்கு மட்டும் இல்லை -17-விஷயங்கள் சொல்லும் சுருதிகள் –
பர்க -தேஜஸ் -பிராணாயாமம் -தியானம் -அர்ச்சிராதி மார்க்க சிந்தனையே -காயத்ரி பரிணாமம் உண்டு பண்ணும்
பஞ்சு அவசானம் -ஐந்து இடங்களில் நிறுத்தி சொல்ல வேண்டும் -சுரப்படி -சொல்ல வேண்டும்
வ்யாஹ்ருதி -பூ புவ–இத்யாதி ஏழு லோகங்கள் –புரிந்து த்யானம் –மந்த்ர உச்சாரணம் -பூரகம் கும்பகம் ரேசகம் -பூர்த்தியாக –
அரக்க பிரயோகம் –முத்திரை உடன் -விட வேண்டும் -அதிஷ்டானம் -யோகம் -வஜ்ராயுத பரியாணம் -அடைந்து –
மந்தேராஹனம் தீவுக்குள் ராக்ஷஸர்களை -போட்டு விடும் -யோகம் -வாழ்வுக்குள் அமைந்ததே இருக்கும்
-அர்க்க்ய பிரதானம் -காயத்ரி -உபஸ்தானம் -மூன்றும் -முக்கியம் –

த்யான யோகத்தால் த்ருஷ்ட்வா –சவிதா –ஸூ ர்ய நாராயணன் –
ப்ருஹதாரண்ய உபநிஷத் விஷய வாக்கியம் -5 -7—அந்தர்யாமி ப்ராஹ்மணம்
8-அத்யாயம் நாம் சொல்ல -6-அத்யாயம் -அத்வைதி -பக்ஷம் –யஜ்ஜை பிரகிரியை அஸ்வமேத பிரகிரியை இரண்டையும் அவர்கள் விட்டு எண்ணுவார்கள்
கபந்த மீமாம்சகர் பூர்வ மீமாம்சகர் /-ராகு மீமாம்சகர்கள் -அத்வைதி / த்வைதி -/
யாஜ்ஜீ வர்க்கர் மஹா ரிஷி களுக்கும்– மற்றவருக்கும் சம்வாதம் ப்ருஹதாரண்யம் -கிருஷ்ண யஜுர் வேதம் –
உத்தாலகர் –அருணர் பிள்ளை –மத்ரபுரி-கபி கோத்ரம் -பதஞ்சலர் -பத்னி -கந்தர்வர் -கபந்தன் -பிடித்து -வாழ்க்கை -ஸூ த்ரம் யார் தெரியுமா
நூலில் கட்டி -மணி கட்டி -அந்தர்யாமி யாக இருந்து -அடுத்த கேள்வி -சர்வவித் –
-ஆதாரம் நியமனம் -புரிந்தவன் ப்ரஹ்ம வித் லோக வித் தேவ வித் பூத வித் ஆத்ம வித் -சர்வ வித் –கௌதம ருக்கு உபதேசம் –
யாஜ்ஜா வர்க்கர் தெரியும் என்றதும் -ப்ரஹ்ம விஷயம் சொல்லி -அந்தர்யாமி அவன் தான் -பிருத்வி –பஞ்ச பூதங்கள் -ஆத்மா ஒவ் ஒன்றாக சொல்லி –
யாவரும் யாவையும் தானாய் –சமயம் வியவஸ்தானம் —
-3-சூத்திரங்கள் –19–/-20—/-21-/ விஷய வாக்கியம் -அந்தர்யாமி ப்ராஹ்மண்யம் -/ விஞ்ஞானம் ஆத்மா பர்யாய சப்தங்கள் –
உள்ளே இருந்து கொண்டு நியமித்து -கீழே சொல்லி -அத்தை விவரித்து -அந்தர்யாமி -நியமனம் -அதிதேஷம் -கீழ் சொன்னதை விவரித்து -சங்கதி –
யாகா ப்ருதிவ்யாம் திஷ்டன் –உள்ளே இருந்து -ஆதார ஆதேய பாவம் இத்தால் சொல்லி –
பிருத்வயாம் அந்தரகா -உள்ளே இருந்து -என்பதால் பிருதிவி வேறே இவன் வேறே -உப்பு சேர்ந்தவற்றை உப்பு ஆக்குமே –
வியதிரேக த்ருஷ்டாந்தம் –
யம் பருத்வீம் நவேத-ஆனால் இருப்பதை பிருத்விக்கு தெரியாதே –
யஸ்ய பிருத்வி சரீரம் —
யஸ்ய பிருத்வீம் அந்திரேயா யமயத்தி -முழுதும் நியமிக்கிறார் -நம் ஆத்மா நம் சரீரத்தை முழுவதும் நியமிக்க முடியாதே
பிராணாயாமம் கொண்டு கொஞ்சம் பண்ணலாம் -அப்படி இல்லை அவனுக்கு -சம்பூர்ணமாக நியமிக்கிறார்
ஏஷ தே ஆத்மா அந்தர்யாதா -சரீரம் நீ -அம்ருதமாகவும் இருக்கிறான் —மூன்றும் -ஆத்மாவாகவும் அந்தர்யாதமாகவும் அம்ருதமாகவும் -உண்டே
இப்படி மேலே அனைத்துக்கும் சொல்லும் -பஞ்ச பூதங்களுக்கும் /சர்வேஷூ பூதேஷூ மீண்டும் தனியாக சொல்லி
இது அதி பூதம் -15-மந்த்ரம் / மேல் ஆத்ம விஷயம் -விஞ்ஞானம் -அதிஷ்டன்/ ஆத்மனி திஷ்டன் -பாட பேதம்
வேதம் யஜ்ஜம் அதிஷ்டன் –
ரேதஸ் -வீர்யம் -/ஆதித்ய சந்த்ர தேஜஸ் ஆகாசம் தமஸ் /பிராணன் வாயு மனஸ் /ஆத்மா -ஆத்மீயம் -ஏஷ அந்த வஸ்து -எது என்று சொல்லாமல்
ஸர்வாந்த்ராமி -பரமாத்மாவே -பூர்வ பக்ஷம் -ஜீவாத்மாவே -வாக்ய சேஷ -கரணம் -இருப்பதால்
கர்ம இந்திரியங்கள் இருக்க வேண்டுமே -என்பதால் -23-மந்திரத்தால் ஸ்ரோதா -த்ரஷ்டா -போன்றவை இருப்பதால் -இந்த்ரயாதீனம் –
மேல் சித்தாந்த சூத்ரம் –
அத்யாத்மம் —நாமும் -த்ரி மூர்த்திக்கு அப்பால் -ருத்ர -சிவ-விஷ்ணு -அதிதைவம் அதி பூதம் அத்யாத்மம் -விபுத்வம் சகஜம்
-ஆகாரம் இல்லை நிராகாரம் -சாகாரம் இரண்டும் உண்டே -நம் சம்ப்ரதாயம் -நிராகாரமும் விஷ்ணுவே -வாரா வருவாய் –அருவாய் உண்டே
-நதே ரூபம் -நகரா –பக்தானாம் பிரகாசிக்கிறான் -பக்தர்களுக்காக தானே ரூபம்
யஜ்ஜத்துக்கு விநியோகம் பண்ணாத ருக்கு ஸ்ருதிகள் -21-உண்டு என்பர்
-23-அநு பூதிகள்–அனைத்துக்கும் அந்தர்யாமி -பிருத்வியில் –ஆத்மனியில் -விஞ்ஞானம் பர்யாயம் -முன்பு பார்த்தோம் –
அந்தர்யாமியாய் இருந்து பார்க்கிறான் -ஜீவனே பூர்வ பஷி–இந்த்ரியாயத்தம் என்பதால் –
அதி தேவ அதி லோக பதங்களில் அந்தர்யாமி -அபஹதபாப்மா பரமாத்மா ஸ்ரீ மன் நாராயண -சர்வ லோக சர்வ பூத சர்வ தேவா நியமனம் –
உத்தாலகன் கேட்ட கேள்வி இந்த லோகம் பாரா லோகம் எல்லா பூதங்களிலும் உள்ளே இருந்து நியமிக்கும் அவன் யார் –
அதுக்கு பதில் -இது -ஸர்வான் லோகான் சர்வானி பூதாநி ஸர்வான் தேவன் –ஸர்வான் வேதான் ஸர்வான் யஜ்ஜான் அந்தரப்பிரதிஷ்ட -சர்வ பிரகார நியமனம்
இதரகளுக்கு சம்பவிக்காதே -சர்வஞ்ஞன் சத்ய ஸங்கல்பன் புருஷோத்தமன் ஒருவனுக்கே -பரமாத்மனா ஏவ -ஸ்பஷ்டமாக காட்டி சித்தாந்தம்
தத் த்ருஷ்ட்வா தத் அந்தரப்ரவிஷ்டா -ஸ்ருஷ்டி பண்ணின பின்பு உள்ளே பிரவேசம் எப்படி –உபாதான காரணமாக இருந்தால் தானே முடியும்
அவஸ்தா -பரிணாமம் அடைந்தே உபாதானம் -பிண்டத்தவா அவஸ்தை — கடம் அவஸ்தை -போலே-அதுக்கும் முன்பு –பிருத்வி –பிரகிருதி -பரமாத்மா வரை போகுமே
ஸூஷ்ம சித் அசித் விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம் காரணம் -ஸ்தூல சித் அசித் விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம் காரியம் –
பரிணாம வாதம் -தோஷம் -த்வைதிகள் -சாக்கடை தண்ணீர் விட்டு வளர்ந்த செடிகள் -ஆஷேபம் -பரிணாம வாதம் அநு சிதம் என்பர்
பரமாத்மாவுக்கு பரிணாமம் கிடையாது பறி சுத்தம் என்பர் –
தானே ஸ்ருஷ்டித்து தானே அநு பிரவேசம் எப்படி என்றும் கேள்வி -முன்பு இல்லையா
அந்தப்பிரவேசம் — நியமனம் —
வாக்ய அன்வய அதிகரணம் மேலே வரும் –ஆத்மா யரே த்ரஷ்டவ்ய –எல்லாம் பகவத் சங்கல்பம் -பிரயத்தனம் எதற்கு -விசாரம் –
பரமாத்மா இந்திரியங்கள் இல்லாமலும் செயல் படலாமே -ஸூதயேவா -சர்வஞ்ஞத்வாத் ஸத்ய சங்கல்பத்வாத் —
பிரகிருதி -ஜீவாத்மா -இரண்டும் குறிக்காதே -ஸ்மார்த்தம் -இவற்றில் இல்லாத தர்மங்களை சொல்லி இருக்கிற படியால் -அடுத்த ஸூ த்ரம்-
நச ஸ்மார்த்தம் –மாதவா ஸூ அசம்பாவித -ப்ரஹ்ம ஸூ த்ரம் நமக்கு வேடிக்கை -யாக சொல்வர்
ஸ்மார்த்தம் பிரக்ருதியை குறிக்கும் இங்கு -ஸ்மார்த்தம் பிரமாதம் -சரீரக ஜீவா -ந அந்தர்யாமி -அசம்பாவாத்-இல்லாத தர்மங்கள்
ஸர்வஸ்ய நியந்த்ருத்வம் -ஸர்வஸ்ய த்ரஷ்டவ்யம் –ஸர்வஸ்ய ஆத்மத்வம் -ஸூதயேவா அம்ருதத்வம் -சம்பாவன கந்தம் அர்ஹதி-
பரமாத்மாவுக்கே அன்வயம் -என்றும் -பிரக்ருதிக்கும் ஜீவாத்மாவுக்கும் இல்லை
அடுத்த ஸூ த்ரம் –உபயே -அந்தர்யாமி நியமனத வேந -விஞ்ஞானம் ஆத்ம புருஷ ஜீவாத்மா பரமாத்மாவால் நியமிக்கப் படுபவன் -இரண்டு சாகையிலும் –
அத்ர்யாமி பிரத்யாகாத்மா விலக்ஷணம் -பரமாத்மா நாராயண –
ஸூஷ்மம் -அந்தர்யாமி ப்ராஹ்மணம் -சாந்தோக்யம் தத்வம் அஸி ஒன்பது தடவை —
-சரீரம் சரீரீ அந்தர்யாமி -ப்ருஹதாரண்யம் -அஹம் ப்ரஹ்மாஸ்மி -யஸ்ய ஆத்மா சரீரம் –19-தடவை சரீராத்மா பாவம் சொல்லுமே –
அந்தர்யாமித்வம் அனுசந்தானம் முக்கியம் -பரம ஸ்ரேஷ்டம் கொடுக்கும்

——————

1-2-5-/-3-சூரணைகள்–22/23/24 சூரணைகள்–த்ருஸ்யம்-த்ரஷ்டும் யோக்யம் –பார்க்க முடியும்
வெளிச்சம் கண் பார்வை இருந்தால் -கிட்டே இருந்தால் -இந்திரிய தாதாத் –மனஸ் -அநவஸ்தானம் இல்லாமல்
அத்ருஸ்யத்வம் -பார்க்க முடியாத -அதிகரணம் –முதல் ஸூ த்ரம் முதல் பதம் வைத்தே பெயர் -முதல் ஜிஞ்ஞாச அதிகரணம் -ப்ரஹ்ம -வார்த்தை இல்லாமல்
அது போலே இங்கு அத்ருஸ்யம் -வாதி -குண –பார்க்க முடியாத கல்யாண குணம் -அக்ஷர ப்ரஹ்ம வித்யை -முண்டக உபநிஷத் -விசாரம் இங்கு
அதர்வண வேதம் -பத்ரம் கர்ணேபி -சாந்தி பாடம் —
மூன்று முண்டகங்கள்–வெவேறு கண்டங்கள் –முண்டனம் என்றால் -அஞ்ஞானம் தோஷம் களைந்து ஞானம் கொடுக்கும்
சித்த வ்ருத்தி -விரோதம்– -பிரமம் விகல்பம் நித்ரா ஸ்ம்ருத்தி ஐந்தும் இல்லாமல் —
கர்மம் -ஸத்கர்மம் பந்தம் இல்லாமல் -ஸ வித்யா முகுந்தன் ஆவது –
ஸ்ரீ ஜெயந்தி –ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் ஜெயந்தி –ஜெயந்தி சம்பவம் –சிம்மம் ரோஹிணி–இத்யாதி -ஐந்தும் சேர்ந்த முஹூர்த்தம் –
சர்வ வித்யா ப்ரதிஷ்டாம் -ப்ரஹ்ம வித்யை -உத்க்ருஷ்ட தமம்
அங்கிரஸுக்கு உபதேசம் –சத்யாவாகர் -பரத்வாஜர் புத்திரர் –
குரு சிஷ்யர் -ஞானம் -உபதேசம் -கடாக்ஷம் -ஹ்ருதயத்தில் இருந்து -சேவையா -கைங்கர்யம் மூலமே பெறுவார் –
-4-வேதம்-6- அங்கங்கள் -10-அபர வித்யை / பர வித்யை -அக்ஷரம் -பரமாத்மாவை நேராக -காட்டும் வித்யை -நித்ய வஸ்து —
யஸ் சர்வஞ்ஞன் யஸ் சர்வவித் அறியும் வித்யை –
பரமாத்வின் குணங்கள் -அக்ஷர வித்யை -முண்டகம் -அதர்வண வேதம் / அபரா வித்யை -ஐஹிக்க பலன்கள் -/ பரா வித்யை -மோக்ஷம் பரம புருஷார்த்தம்
அக்ஷர வித்யை /சர்வகதம் ஸூஷ்மம் –அத்ருஸ்யம் கிரஹிக்க முடியாமல் -மாம்ச சஷூஸ் கொண்டு /
அக்ராஹ்யம் மனசாலும் கிரஹிக்க முடியாதே -அவர்ணம் / நிஷேத அர்த்தங்கள் -மேலே -நித்யம் விபும் சர்வகதம் ஸூ ஷ்மம் -அவ்யயம் பூத யோநி காரணத்வம் -பரி பஸ்யந்தி
தீரா –தைர்யம் -சத்துக்கள் -தீர்க்க தர்சிகள் -அத்யாத்மீக ஞானத்தால் சந்தோஷிப்பவர் தீரர் -கட உபநிஷத் –ஆவிருத்த சஷூஸ் -அந்தர் த்ருஷ்ட்டி -அம்ருதுத்வம் இச்சன் –
ஜீவ பர யாதாத்மா ஞான பூர்வகம் -அக்ஷரம் வாஸ்ய சப்தம் பரமாத்மாவை சொல்லும் -சிலந்தி எச்சில் கொண்டே கூடு கட்டி உறிஞ்சி சம்ஹாரம் -த்ருஷ்டாந்தம்
-ஸ்ருஜ்யதே -ஊர்ந நாபி-சிலந்திக்கு சமஸ்க்ருதம் -பிருதிவ்யாம் ஒளஷதாம் -ஷட் பாவ விகாரங்கள் /
அத்ருசத்யதவாதி குணகம் அக்ஷரம் -பிரக்ருதி புருஷ -உபயத்வ பரமாத்மா ஏவ -பூர்வ பக்ஷம் -பிரகிருதி புருஷ -என்பர் -ஷேத்ரஞ்ஞன் சமஷ்டி புருஷன்
உபநிஷத் பாகங்களை காட்டி ஸ்வாமி ஸ்ரீ பாஷ்யத்தில் அருளிச் செய்கிறார் -சாராம்சம் பார்ப்போம் –
சம்ஹிதா ப்ராஹ்மம் ஆரண்யகம் பூர்வ காண்டம் -கர்மா -உபநிஷத் ஞான காண்டம் /கர்மம் ஞானத்துக்கு அங்கம் -ஞான கர்மா சமுச்சயம்
-தமேவம் வித்வான் -அறிந்தவன் -வித ஞானி -அம்ருதாக இஹ ப வ தி இங்கேயே அடைகிறான் – நான்யகா பந்தா நாஸ்தி வேறே வழி இல்லை /
வித ஞான விதித்வா ஞான மார்க்கத்தாலே அறிந்து கொண்டு -அதிமிருத்யம் அதயேதே தாண்டி போகிறான் ஜனனம் மரணம் தாண்டி என்றவாறு
ஞானம் ஒன்றே மார்க்கம் -கர்மத்தால் ஜனக ராஜன் போல்வார் அடைந்தார்கள் /கர்மாநுஷ்டானம் அவசியம் -கர்மமும் மோக்ஷ காரணம் -ஞானமும் கர்மமும் சாதனம் என்பதே ஞான கர்மா சமுச்சயம் -ஞானம் ஒன்றே வேறே இல்லை என்றும் சொல்லி -இத்தை சமன்வயப்படுத்த ஞான கர்மா சமுச்சயம்
அத்வைதிகள் -கர்மம் நேராக மோக்ஷ சாதனம் இல்லை -கர்மத்தால் சித்த சுத்தி -ஞானம் பிறக்க -/யாதவ பிரகாசர் பாசமும் உண்டு
-ஈஷா வாஸ்ய உபநிஷத் -உபாயம் சக இரண்டும் வேண்டும் –
கர்மம் ஞானம் அங்க அங்கி பாவம் -நம் சம்ப்ரதாயம் -அங்க அங்கி பாவ சமுச்சயம் -பக்தி ரூபா பன்ன ஞானமே -உபாயம் -ஞான மார்க்கம் கைக்கு எட்டாத படியால்
பல சங்க கர்த்ருத்வ -தியாகம் -பகவத் ப்ரீதி யர்த்தம் பகவத் கைங்கர்ய ரூபம் -சம்ஹிதா ப்ராஹ்மணம் -கர்மா ப்ராதான்யம் -/மந்திரங்களில் கர்மங்களை பார்த்தார்கள் ரிஷிகள்
-விநியோகம் கொண்டார்கள் -யாகங்களில் / கப்பல் -சம்சார சாகரம் தாண்டுவிக்க சக்தி அற்றது அபரம் கீழ் படி -ஏதத் ஸ்ரேயதி என்பர் மூர்க்கர்கள்
-யஞ்ஞா விஞ்ஞானம் கால கிரமத்தில் மறந்து-யாகாதிகள் ஹோமாதிகள் -ஸ்வரத்துடனே சொல்ல வேண்டும் –
-அக்னி ஏழு பாகம் -எப்படி ஆஹுதி கொடுக்க வேண்டும் -/ ப்ரஹ்ம உபாசனம் /
விஸ்தாரம் -2-ஸூ த்ர வியாக்யானத்தில் -அருளிச் செய்கிறார் -முண்ட உபநிஷத் சாரத்தையே -ததேயத் சத்யம்-சத்ய தரம் – /
பூர்வ பக்ஷம் நேரான ஸூ த்ரம் இல்லை -ஸூ சகித்து மறுப்பு அருளிச் செய்கிறார் -நேராக -அத்ருஷ்யத்வாதி குணக -தர்மங்களை சொல்லி இருக்கிற படியால் –பரமாத்மாவே தான் -சர்வஞ்ஞத்வாதி தர்மங்கள் -ததாகி -பராத்பரன் -அக்ஷர சப்தம் -பூத ஸூ ஷ்மம் நிஷேதம் /
சர்வஞ்ஞன் சர்வவித் -புனராவ்ருத்தி இல்லை –பொதுவாகவும் -தனித்தனியாகவும் அறிபவன் -என்றவாறு –
விசேஷணங்கள் அசாதாரணமாக 2-ஸூ த்ரம் தொடங்கி –
விசேஷண பேத -வியபதேசாத் –ந பிரதான புருஷ -அடுத்த ஸூத்ரம்/ இரண்டு காரணங்கள் -காட்டி -/ஏக விஞ்ஞானத்தால் சர்வ விஞ்ஞானம் பிரதிஜ்ஜை /
வி உபசர்க்கம் சேர்த்தே -வெறும் ஞானம் இல்லை -விஞ்ஞானம் –/
ரூபம் உபந்யாஸாச் ச –
விலக்ஷணம் -சொல்லுமே சுருதிகள் –அக்ஷர சப்தம் சர்வ பூத அந்தராத்மா –/ ரூபணம்-மூர்த்தா அக்னி சிராஸ் / சஷூஸ் சந்த்ர சூர்யா /
திசா ஸ்ரோத்ரா / வாக் இந்திரியம் வேதா /வாயு பிராணா / ஸமஸ்த விஸ்வம் ஹிருதய ஸ்தானம் /
-1–2-6-வைஸ்ராவண அதிகாரணங்கள் -8-ஸூ த்ரங்கள் –
சாம்யமாக இருந்தால் சங்கதி விசேஷணமாக ஸ்ரீ பாஷ்யகாரர் அருளிச் செய்யாமல் -மூன்று லோகங்கள் சரீரம் -சங்கதி -முன்பு /
வைஸ்ராவண வாஸ்யனும் இவனே– இதர வஸ்துக்கள் இல்லை / ஜாடராக்கனி -அஹம் வைஸ்ராவண பூத்வா ஸ்ரீ கீதை /
ஜடரம் -உதரம்-வயிற்றுக்குள் / தேஜஸ் நான்கு விதம் நியாய சாஸ்திரம் –பரிணாமம் ஹேது -ஜீரணம் –
பூமியில் ஹோமம் யாகம் அக்னி புவ்யம் / மந்தாக்கினி-மந்த வயிறு -/இரண்டாவது வகை
-திவ்யம் -மின்னல் வித்யுத் தீவிர தேஜஸ் –ஜலமே தீனி மேகங்கள் மோதி -ஜல பூரணமான மேகங்கள் -மூன்றாவது வகை
ஆகரம் -ஸ்வர்ணம் -சுரங்கத்தில் -நான்காவது வகை –
இங்கு சொல்வது –ஜாடராக்கினியா/ பூத அக்னியா -தேஜஸ் தத்துவமா -மகா பூதங்கள் த்ரிதீயம் / அக்னி தேவதையா -அதிஷ்டான தேவதை யா /பரமாத்மாவா –
சதுஷ் கோடிகா சம்சயம் –
சாந்தோக்யம் -5–11-வரும் -ஆத்ம அவலோகநம் -ஐவர் -கிம் ப்ரஹ்ம -ஆத்மஸ்வரூபம் என்ன -அறியும் ஆசை கொண்டு –உத்தாலகர் -அருணர் புத்திரர் இடம்
வைச்வானர வித்யை கற்று உபாசனம் செய்பவர் -/ஹந்த-ஹர்ஷத்துடன் போக /
கேகேயி -ராஜா -அஸ்வபதி -மஹா ஞானி -இடம் கூட்டி ஆறு பேரும் அங்கு -சென்று உபதேசம் கேட்க /மஹா ஸ்ரோத்ரிகள் வந்தீர்களே-ராஜ -உபசாரம் பண்ணி
தஷிணைகள் வழங்கி –அவர்கள் கூச –/ஜெகபதி ராஜ்யத்தில் திருடன் கஞ்சர்கள் இல்லை /ந அவித்வான்கள் -/ எல்லாரும் அக்னி கார்யங்கள் விடாமல்
/நியார்ஜிதமான பணமே இது /நாங்கள் பணத்துக்காக வரவில்லை –வைச்வானர வித்யை கேட்டு அறிந்து கொள்ள வந்தோம் /
ஸமித் பாணி -ப்ரஹ்ம -வித்யை பெற யோக்யதை என்றவாறு -/
வைச்வாரன சாதாரண சப்த -விசேஷாத் -பர ப்ரஹ்மத்தையே குறிக்கும் -விசேஷண விசேஷ பாவம் -இவனுக்கே பொருந்தும் –
ஆத்ம ப்ரஹ்ம சப்தம் உபக்ரமத்தில் -கேள்வியில் -/ ஆத்ம வைச்வானர -பதில் ப்ரஹ்ம சப்த ஸ்தானத்தில் வைச்வானர சப்தம் -உண்டே /
மேலே ஆத்ம சப்தம் பரமாத்வையே குறிக்கும் -அடுத்த அதிகாரணத்தில் சொல்லும் -ஸ்வாமித்வம் ஆத்மத்வ சேஷித்வம் பும்ஸவத்வம் /
தாசத்வ -தேய்த்தவ -சேஷத்வ -ஸ்த்ரீத்வத்வ -ஜீவாத்மா வைக்க குறிக்கும் -ஸ்த்ரீத்வ பிராயர்களே அனைவரும்
சர்வேஷூ லோகேஷூ–நிருபாதிக சர்வ ஸ்வாமித்வம் -அவனுக்கே –/ வைச்வானரவனை புரிந்தவர் பாபங்கள் தீயினில் தூசாகும் –
மேலே சொல்லுகிறபடியாலும் பரமாத்வையே குறிக்கும் –
சாதாரண சப்தம் இருந்தாலும் விசேஷணங்களை சொல்லி பர ப்ரஹ்மத்தையே குறிக்கும் என்றவாறு
ஸ்மரியாமானம் அனுமானம் லிங்கம் -உண்டே
இன்னும் ஒரு காரணம் -ஸ்ம்ருதி –அவயவங்கள் -வைசுவாரனனின் ரூபம் -/ அதர்வண முண்டக உபநிஷத் -சொல்லுமே
அக்னி மூர்த்தா -அந்தரிக்ஷத லோகத்தை அக்னி சப்தத்தால் சொல்லும் -/சாந்தி பர்வ ஸ்லோகம் /
ஆகாசத்தை பரமாத்மாவாக உபாசனம் / அங்கம் என்று புரிந்து கொள் பூர்ணம் இல்லையே /-அந்தரிக்ஷம் சிரஸ் ஸ்தானம் -அம்ச பூதம்
ப்ரஹ்ம வித்யை ஸூ ஷ்மங்களை விவரிக்கிறார் /
அஹம் வேத்மி -கரும்பு ரசம் போலே பெரியவாச்சான் பிள்ளை தனி ஸ்லோக வியாக்யானம் –18-விதங்களில் வாசி விச்வாமித்ரருக்கும் சக்கரவர்த்திக்கும் /
பிராணவார்த்தம் -அறிந்து உபாசனம் /பக்தி மார்க்கம் த்யானம் அத்யாயம் -நிஜமபி பதம் தத்த தேசிகா –ஆச்சார்ய அபிமானம் உத்தாரகம் /
சப்தா அந்தப்ரவிஷ்டா ந ச –பூர்வ பக்ஷம் / இதி சேத -அனுவாதம் செய்து -ந -சரியில்லை / மூன்று காரணங்கள் –
யதா த்ருஷ்ட்டி உபதேசாத்– ஜாடரா அக்னிக்கும் உள்ளே உறைபவனை உபாசனம் செய்ய சொல்லி -/
அசம்பவாத்-இரண்டாவது -ஜீரணம் மட்டுமே இதுக்கு பொருந்தும் -மற்ற விசேஷணங்கள் பொருந்தாதே –
/புருஷம் அபி -சப்தம் சேர்த்து சொல்லும் பிரமாணம் -வஜஸேனாய சம்ஹிதை-மூன்றாவது காரணம்-புருஷோத்த உத்தமன் -என்று-ஸ்ரீமத் பாகவதம்
-இன்னும் தெளிவு படுத்த -புருஷ ஸூக்தம் -புருஷாயா நாராயணாயா இதம் நம -சாமானாதி கரணம் கொண்டு பர ப்ரஹ்மத்தையே குறிக்கும் —
அதயேவ தேவதா–இதே காரணங்களால் தேவதையையும் -குறிக்க முடியாது –
பிராணாஹூதி –அன்ன சுத்தி -செய்து -நெய் சேர்த்து யோக்யதை –வைச்வாநாரக்னிக்கு —ஜாடராக்னிக்கு பூர்வ பக்ஷம் –
அஸ்பஷ்ட தரம் -முதல் பாதம் / அஸ்பஷ்ட ஜீவாதி லிங்கம் இதில் / ஸ்பஷ்ட / ஸ்பஷ்ட தரம் மேல் இரண்டு பாதங்கள் /
ஜாடராக்னி சரீரதயா -ப்ரஹ்மத்தை உபதேசிக்க -ஜாடராக்கனி விசிஷ்ட பரமாத்மா -த்ரிலோக்ய சரீரன்-சப்தம் இவனுக்கே சம்பவிக்கும் -அசம்பவாத்
கீதை -அயம் வைச்வாராக்கினி -ஜீரணத்துக்கு -/ தத விசிஷ்ட உபாஸ்யம் விதித்து -/ இவனையே நிருபாதிக புருஷன் -என்று சுருதிகள் சொல்லும் –
அக்னி -ஆஹுதி எடுத்து ப்ரஹ்மம் இடம் சேர்ப்பவன் post man போலே -சர்வ யஜ்ஜானாம் போக்தா பிரபு -யஜ்ஜமே பரமாத்மா ஸ்வரூபம் –
அக்னி வைச்வாநரம் என்று பக்கத்தில் சேர்த்து சுருதி சொல்லுமே என்னில் சாஷாத் அபி அவிரோதம் ஜைமினி / பாதிரி – /
-ப்ரஹ்ம -விசார சாஸ்திரம் -ஜிஜ்ஞாசா -ஞாதும் இச்சா –/ இவர்கள் ஸ்ரீ ஸூ க்திகளையும் கோத்து இந்த சாஸ்திரம் பாதராயணர் அருளிச் செய்கிறார் /
சிஷ்யர் அபிப்ராயம் கௌரவத்துடன் காட்டி அருளுகிறார் /
அக்னி -சப்தமும் ப்ரஹ்மத்தையே குறிக்கும் -ஜைமினி -/பூர்வ மீமாம் ஸை -1000-அதிகரணங்கள் /அக்னி வைச்வானர -இரண்டும் ஏக வசனம் புல்லிங்கம்
-சாமானாதிகரணம் –/ யோகா ரூடி அர்த்தங்கள் /பரமாத்மா வாசகம் ப்ரஹ்மம் அக்னி பக்கம் இருப்பதால் -அக்ர நயனம் -முன் நோக்கி அழைத்து செல்பவன்-
-சர்வஞ்ஞன்-மோக்ஷம் அளிப்பவன் / ஈஷா உபநிஷத் -சொல்லும் -பூயிஷ்டா நம உக்திம் –மீண்டும் மீண்டும் வணங்குவோம் /
வைச்வானர அக்னியின் அந்தராயாமியாய் உள்ள பர ப்ரஹ்மமே உபாஸ்யம் பண்ண -வேண்டும் –அயவயதாநேந ஸாஷாதாகாவே குறிக்கும் என்றும் கொள்ளலாம்
–தஸ்மிந் பிரகரணே பரமாத்மா ஏவ -/ காஷ்டா -மோக்ஷம் வரை அழைத்து செல்பவன் அவனே –
விபு -ரூபம் சொல்லுவான் என் -அடுத்த சங்கை -மூர்த்தம் ஆகாசம் – சந்த்ர சூரியர்கள் திருக்கண் இத்யாதி -சரீரம் உண்டு என்று -அவயவி -இருப்பதை சொல்லி
அஸ்தித்வம் -கால சம்பந்தம் -அவயவங்கள் என்றாலே அநித்தியம் அன்றோ
உபாசனத்துக்கு ஆலம்பனமாக –புத்தி ஸுகர்யத்துக்காக -உபாசாகா அனுக்ரஹத்துக்காக -பதில் -இச்சா க்ருஹீதம் -கர்ம வசியன் இல்லையே
மாயா மயம் —மித்யா ரூபம் இல்லை -அத்வைதிகள் சொல்வது போலே -/ திவ்ய மங்கள விக்ரகம் -ஆகாரம் -/
ஆசமரத்யா ஆச்சார்யர் -அபரிச்சின்ன பர ப்ரஹ்மம் –சரீரம் -பரிச்சின்னம் -உபாசகர்களுக்காக /
கங்கோத்ரி தொடங்கி கங்கா சாகரம் வரை கங்கா -கங்கையை பார்த்தேன் குளித்தேன் -என்று ஏக தேசம் -புத்தி எட்டும் வரை –ஒரு அம்சம் –
விபு பர ப்ரஹ்மம் -தானே ஆகாரம் ஏற்படுத்தி உபாசகர்களுக்கு வசதியாக செய்து அருளுகிறார் -தாழ விட்டு சகல மனுஷ நயன விஷயமாகி அருளுகிறார் –
பாதிரி மேல் கொண்டு –சர்வேஷூ லோகேஷூ -ஸர்வத்ர வர்த்தமானம் –பர ப்ரஹ்மத்துக்கே பொருந்தும் –
-/ஸுதா அக்நி ஸ்மர்த்த அக்நி -சுருதி ஸ்ம்ருதி மந்த்ரங்கள் கொண்டு என்றபடி / அனுஷ்டான யோக்யதுக்காக –
யஜ்ஜ்ங்கள் -நான்கு வகை -ஸ்வாத்யாயம்/ ஜபம்/ மானஸம்/ கர்மா -சுவார்த்தம் –மூன்று அக்னிகள் –லோக க்ஷேமார்த்தம் / பஞ்ச மஹா யஜ்ஜ்ங்கள் /யஜ தேவ பூஜா யஜ்ஜம் / திருவாராதனம் -பூத சுத்தி -பிருத்வி அப்பு -ஸ்ருஷ்ட்டி பிரகாரம் -லயம் -மூல பிரகிருதி -பரமாத்மா –அனுபவத்துக்கு -திவ்ய சரீரம் பெற்று மாநஸமாக –முக்கிய பங்கு மானஸ கார்யம் /பராசர பட்டர் -திரு மாளிகை திருவாராதனம் -ஐதீகம் /உமக்கு அதுவும் போராது- இவருக்கு இதுவும் வேண்டாம்-திருத் தாயார் ஆண்டாள் பணித்தார்
/நெய் சாதிக்காமல் வேப்பம் எண்ணெய் சாதிக்க -பட்டர் அறியாமல் -குண அனுபவ நிஷ்டராகவே எப்பொழுதும் -/
ப்ரஹ்ம வித்யை என்பது ஆந்தரமான யஜ்ஜமே தான் –ஞான ரூபம் ஞாத ரூபம் -வேதனம் உபாசனம் த்யானம் போலே தான் இவையும் /
உபநிஷத் சாத்துமுறை -தைத்ரிய மஹா நாராயண உபநிஷத் கடைசியில் வரும் -தஸ்ய ஏவம் விதுஷா -யஜ்ஜஸ்ய -இவ்வாறு சாஷாத்கரித்து
ஆத்மா எஜமானன் -ஸ்ரத்தா பத்னி –வேதம் சிகை -ஹிருதயம் யோக ஸ்தம்பம் –நெய் -காமம் / பசு -காம க்ரோதங்கள் /
மௌனமாக செய்து -மநோ ப்ரஹ்ம –அவபரத ஸ்நானம் -இருக்கும் வரையில் செய்யும் -தஸ்மாத் ப்ரஹ்மனோ மஹிமா ஆப்நோதி /
சம்பத் -தர்ஷயிதி -ஜைமினி -ப்ராணாஹூதி -இந்த வேதாந்த பிரகிரியை கொண்டு –சமாராதான –/ வெளிப்படை கர்மம் தாண்டி –
பரமாத்மா சாஷாத்காரம் -உடன் த்யானம் -இல்லாமல் இருப்பது பஸ்மத்தில் ஆஹுதி போலே / அந்தர்யாமி ஆராதனம் –
பரமாத்மா ஞானம் வந்து உபாசனம் பண்ணி -த்யானம் பண்ண ரூபம் -தைலதாராவதி ஸ்ம்ருதி சந்தான ரூபம் – பரி பூர்ண அனுபவம் – அடைய
ஆஹுதி வாங்கி அருளுவதற்கு உபாஸக சரீரத்தில் தஸ்மிந் பிராணங்களுக்கு அந்தர்யாமியாக சன்னிஹிதன் ஆகி அருளும் –
இதை அனுசந்தானிக்கும் -உபாசகன் -வைஸ்ராவன-பர ப்ரஹ்மம் வித்யை–பிராணாஹுதி -ப்ரஹ்ம விதைக்கு அங்கமே என்று உணர வேண்டும் –
-என்று ஜைமினி அருளியதை -பாதாரயணர் தம் மதமாகவே அங்கீ கரித்து இந்த அதிகரணம்-இரண்டாம் பாதம் இத்துடன் நியமிக்கிறார் –

———————————————————

ஸ்ரீ கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ ஆழ்வார் ஸ்வாமிகள்  திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ ஸ்ருதி பிரகாசர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ போதாயனர் -வ்ருத்தி காரர் – ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம்
ஸ்ரீ பாதராயணர் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம்-

ஸ்ரீ வர வர முனி தினசர்யா–ஸ்ரீ எறும்பு அப்பா அருளிச் செய்தது -ஸ்ரீ காஞ்சீ ஸ்வாமிகள் உரை —

July 2, 2017

ஸும்ய ஜாமாத்ரு யோகீந்த்ர சரணாம் புஜ ஷட்பதம் தேவராஜ குரும் வந்தே திவ்ய ஜ்ஞாந பிரதம சுபம் —

மா முனிகள் திருவடித் தாமரை மலரில் வந்து போன்றவர் -அடியார்களுக்கு திவ்யமான ஞானம் அளிப்பவர்
-ஷேமங்கரர் -ஸ்ரீ தேவராஜாசார்யார் -திருநாமம் பூண்ட ஸ்ரீ எறும்பி அப்பாவைத் தொழுகிறேன் -என்றபடி –

மன்னுயிர்காள் இங்கே மணவாள மா முனிவன் பொன்னடியாம் செங்கமலப் போதுகளை உன்னிச் சிரத்தாலே திண்டில் அமானவனும் நம்மைக் கரத்தால் தீண்டல் கடன் —
திருக்கடிகை அருகில் எறும்பி-ஸ்ரீ எறும்பி அப்பா -திரு ஆராதனை பெருமாள் -சக்ரவர்த்தி திருமகன் –திருவனந்த ஆழ்வான் தானே வந்து திருவவதரித்தார் –
என்று திரு உள்ளத்தில் உணர்ந்து -அத்தாணி சேவகத்துக்கு ஆட்படுத்திக் கொண்டு அருள வேண்டும் என்று பிரார்த்தித்து
அனுக்ரஹமும் திரு இலச்சினையும் பெற்று சகல அர்த்தங்களும் சிஷிக்கப் பெற்று -தம்முடைய பரம பக்தி பரிவாக ரூபமாக
மா முனிகள் விஷயமாக பல ஸ்தோத்திரங்கள் பணித்தார் -அவற்றுள் முந்துற முன்னம் பணித்தது இந்த தின சர்யா திவ்ய க்ரந்தமாகும் –
பகலில் நடை பெறக் கண்ட அனுஷ்டான க்ரமங்கள் -பூர்வ தின சரியையினால் பேசி -சாயம் ஸந்த்யைக்கு பிறகு
நடை பெறக் கண்ட அனுஷ்டான க்ரமங்களை உத்தர தின சரியையினால் பேசுகின்றார் -பூர்வ தின சரியையில் -முதல் -13-வரை உபோத்காதம் –

அங்கே கவேர கன்யாயாஸ் துங்கே புவன மங்களே ரங்கே தாம்நி ஸூகா ஸீநம் வந்தே வர வரம் முனிம் –1-

மங்களா சரண ரூபம் -திருக் காவேரியின் பரிசரத்திலே சகல லோக ஷேமங்கரமாயும் -திருவரங்க திருப்பதியில் இனிது வாழ்கின்ற மணவாள மா முனிகளை அடி பணிகின்றேன் –
சகல விபத்துக்களும் நீங்கி சேம வாழ்ச்சி ஸ்வாமிகள் திருவடி இட்டது முதலாக இருந்ததால் ஸூகாஸீநம் -என்கிற விசேஷணம் –

மயி பிரவிசதி ஸ்ரீ மன் மந்திரம் ரங்க சாயிந பத்யு பதாம் புஜம் த்ரஷ்டும் ஆயாந்த மவி தூரத–2-

பெருமாள் நியமித்த படியே இவர் மா முனிகளை சேவிக்க விரும்பி அவர் சந்நிதானத்தை நோக்கி செல்ல -மா முனிகளும் தம் சன்னிதானம் விட்டு
சந்நிதியில் மங்களாசானம் அர்த்தமாக புறப்பட்டு எழுந்து அருளா நின்றது -என்கிறார் இதில்
ஸ்வாமின் தேவரீரை சேவிக்க அடியேன் நெடும் தூரத்தில் நின்று ஆர்த்தி உடன் ஓடி வாரா நிற்க தேவரீர் தாமே நிர்ஹேதுகமாக அடியேனை விஷயீ கரிக்கத்
திரு உள்ளம் பற்றி என்னைத் தேடித் புறப்பட்டு வந்து அருளுவது போலே இருக்கிறதே -என்கிற உகப்பு தோற்ற –
-மயி ப்ரவிசதி- என்றும்- ஆயாந்தம் அவி தூர -என்றும் அருளிச் செய்கிறார் -அவி தூரதா –அதிக சமீபத்தில் இன்றிக்கே அதிக தூரத்திலும் இன்றிக்கே-
நடுத்தரமான இடத்திலே திரு மடத்தின் உள்ளேயே சேவை சாதித்து அருளினமை சொன்ன படி –
இந்த ஸ்லோகம் தொடக்கி -13-ஸ்லோகம் பவேயம் பவது காநாம் அஸஹ்யா நாம் அநாஸ் பதம் – வரை ஏக அன்வயமாய் இருக்கும் –
-12-ஸ்லோகத்தில் பவந்தம்- முநே வர வர ஸ்வாமிந் –4- ஸ்லோகத்தில் -பவத் ப்ரியவ்-சம்போதானம் –ஸ்வாமியை முன்னிலை படுத்தியே பேசுவதாய் இருக்கும் –

ஸூதா நிதி மிவ ஸ்வைரஸ் வீக்ருதோ தக்ர விக்ரஹம் – பிரசந் நார்க்க ப்ரதீகாச பிரகாச பரி வேஷ்டிதம்–3-

அமுதக்கடல் தானே இப்படி ஒரு திவ்ய மங்கள விக்ரஹ பரிக்ரஹம் பண்ண ஆசைப்பட்டு மா முனிகள் -இச்சா க்ருஹீதாபி மதோரு தேஹ -அப்ராக்ருதம் –
கண் கூசாமல் காணத்தக்க ஸூர்யன் ஒருவன் போன்ற ஒளி யுடையவர் -அபூத உவமை -சந்திரன் தண்ணளி யூட்டப் பெற்ற ஸூர்யன் போலே -பிரசன்ன ஆதித்ய வர்ச்சசம் –

பார்ச்வத பாணி பத்மப்யாம் பரிக்ருஹ்ய பவத் ப்ரியவ் விந்யஸ் யந்தம் சநைரங்க்ரீ ம்ருதுலவ் மேதிநீதலே -4-

கீழே ஆயாந்தம் அவி தூரத-என்று மா முனிகள் எழுந்து அருளுகிற சந்நிவேசம்-செந்தாமரை திருக் கைகளால் அந்தரங்க ப்ரீதி பாத்ர சிஷ்யர்கள்
கோயில் அண்ணன்-அவர் திருத் தம்பியார் / கோயில் அண்ணன் வான மா மலை ஜீயர் -என்றுமாம் -பரிக்ருஹ்ய -ஸ்வீகரித்து -என்றுமாம்
பறைவேறு பரம் புருடா நீ என்னைக் கைக் கொண்டபின் /லஷ்மீ ந்ருஸிம்ஹ மம தேஹி கராவலம்பம் /அனுக்ரஹம் என் மீது இருக்க வேணும் -என்றபடி –
மேலே -22-ஸ்லோகத்தில் தத்ஸ சார்த்தம் விநிர் கத்ய ப்ருத்யைர் நித்ய அநபாயிபி ஸ்ரீ ரெங்க மங்களம் த்ரஷ்டும் புருஷம் புஜகேசயம் -என்று
ஸ்ரீ ரெங்க நாதனை மங்களாசானம் செயறகு அருள வெளியே புறப்பட்டு அருளும் படியை அருளிச் செய்கிறார் –
ஸ்தநந்த்ய பிரஜை தாயின் முளையிலே முந்துற முன்னம் வாய் வைக்குமா போலே ஸ்வாமியின் திருவடிகளில் கண் வைத்த படி -அங்க்ரீ ம்ருதுலவ் மேதிநீதலே

ஆம்லாநா கோமலாகாரம் ஆதாம் ரவிமலாம் பரம் -ஆபீ நவி புலோரஸ்கம் ஆஜாநு புஜ பூஷணம் –5-

பரம ஸூந்தர திரு மேனி -திருவரையில் சிவந்த ஆடை -உத்துங்க விசால வக்ஷஸ் ஸ்தலம் -திரு முழம் தாள் அளவும் தொங்கும்
திருக் கைகளையே திவ்ய பூஷணமாக கொண்டு விளங்கா நின்றேர் -என்று முன்னிலையாக அருளிச் செய்கிறார் –

ம்ருணால தந்து சந்தான ஸம்ஸ்தான தவலத்விஷா-சோபிதம் யஜ்ஞ ஸூத்ரேண நாபிபிம்ப சநாபிநா –6-

தாமரைக் கொடியின் உள்ளே யுள்ள நூற்களின் தொகுதி யுடைய சந்நிவேசம் போலே வெளுத்த ஒளியை யுடையதாய் –
திரு நாபி மண்டலத்து அளவும் தொங்குகின்ற திரு யஜ்ஜோபவீதத்துடன் திகழா இருந்தீர் –

அம்போஜ பீஜ மாலாபி ரபிஜாத புஜாந்தரம் ஊர்த்வ புண்ட்ரை ருபச் லிஷ்டம் உசிதஸ்தாண லக்ஷணை–7-

தாமரை மணிகளினால் அமைக்கப்பட்ட மலைகளினால் அழகிய திரு மார்பை யுடையீர்–திரு நெற்றி முதலான ஸ்தான பொருத்தமும் -லக்ஷண சவ்ஷ்டவமும்-
வாய்ந்த துவாதச ஊர்த்வ புண்டரங்கள் திரு மேனியில் இயற்கையாகவே தோன்றினவோ -என்னலாம் படி பொருத்தப் பெற்று இரா இருந்தீர் –

காஸ்மீர கேஸரஸ்தோம கடார ஸ்நிக்தா ரோஸிஷா கௌசேயேந சமிந்தானம் ஸ்கந்த மூலா வலம்பிநா –8-

குங்குமப் பூக்களின் திரட்சி போல் சிவந்தும் பளபளத்தும் விளங்கும் காந்தியை யுடைத்தாய் -திருத் தோள்களில் தொங்க விடப்பட்டிருப்பதான
காஷாய உத்தரீயத்தினால் பரபாக சோபை பெற்று பிரகாசியா இருந்தீர் -என்கை –
உத்தம ஆச்ரமிகளுக்கு உத்தரீய தாரணம் கூடாது என்கிற நிஷேதம் திவ்ய தேச ப்ராவண்யம் இன்றிக்கே வர்ணதர்மைக நிஷ்நாதர்களான யுத்திகளை நோக்கியது அன்று –

மந்த்ர ரத்ன அநு சந்தான சந்ததஸ் புரிதா தரம் -ததர்த்த தத்த்வ நித்யாந சன்னத்த புல கோத்கமம் –9-

த்வய மந்த்ரம் இடைவீடில்லாமல் அநு சந்தித்து துடிக்கும் திருப்பவளாம் -அதன் ஆழ்ந்த பொருளை செவ்வனே சிந்திப்பதால் புளகாங்கிதமான திருமேனி –
ஸர்வேஷாம் ஏவ மந்த்ராணாம் மந்த்ர ரத்னம் த்வயாஹ்வயம் -ஸ்ரீ பாஞ்ச ராத்ர வசனம் –
த்வயம் அர்த்த அநு சந்தாநேந ஸஹ சதா ஏவம் வக்தா –ஸ்ரீ கத்ய ஸ்ரீ ஸூக்தி –ஸ்ரீ பராசரர் வசனம் –
தத் அர்த்த தத்வ நித்யான –அர்த்தம் மட்டும் இல்லாமல் அர்த்த தத்வம் -ஸ்ரீமன் நாராயண சரணவ் -என்று நம்மாழ்வாரும்
-மாறன் அடி பணிந்து உய்ந்த எம்பெருமானாரும் விவஷிதம் –
ஆக ஆழ்வார் எம்பெருமானார் இரண்டு திரு நாமங்களையும் சிந்தனை செய்வதே அர்த்த தத்வ நித்யானம் ஆகும் –

ஸ்மயமாந முகாம் போஜம் தயமாந த்ருகஞ்சலம் மயி பிரசாத ப்ரவணம் மதுரோதார பாஷணம் –11-

புன்முறுவல் பூத்து விளங்குகின்ற முகாரவிந்தம் -திரு உள்ளத்தில் க்ருபாதிசயத்தை கோள் சொல்லும் கடாக்ஷ வீக்ஷணம் –
இன்று அளவும் அடி பணியாத அடியேன் பால் ஆதாரம் பெருக இருந்தீர் –
அநுக்ரஹமே வடிவு எடுத்தால் போன்ற சப்த புஷ்டியும் அர்த்த புஷ்டியும் கொண்ட இனிய திரு வாசகங்கள் –

பவந்த மேவ நீரந்தரம் பஸ்யன் வஸ்யேன சேதஸா மூனே வர வர ஸ்வாமின் முஹுஸ் த்வாமேவ கீர்த்தயன் —12-
த்வத் அந்நிய விஷய ஸ்பர்ச விமுகைரகி லேந்த்ரியை-பவேயம் பாவ துக்கா நாம் அஸஹ்யா நாம நாஸ் பதம் –13-

கீழே -அருளிச் செய்த த்வதீ யாந்த விசேஷணங்கள் எல்லாம் இந்த ஸ்லோகத்தில் உள்ள பவந்தம் என்கிற விசேஷ பதத்தில் அந்வயம்-
கீழ் சொன்ன பெருமைகள் எல்லாம் வாய்ந்த தேவரீரையே இடைவிடாமல் கண்ணாரக் கண்டு கொண்டு இருப்பேனாய் –
தேவரீருடைய கடாக்ஷ விசேஷத்தினாலே எனக்கு ஸ்வ அதீனமாகப் பெற்ற மனத்தைக் கொண்டு -யானும் என்னெஞ்சும் இசைந்து ஒழிந்தோம் -என்றபடி
மற்ற விஷயாந்தரங்களில் சிறிதும் பற்று இல்லாத சகல இந்திரியங்களை கொண்டு -சம்சாரிக தாபங்களுக்கு ஆஸ்ரயம் அல்லேனாய் ப்ரஹ்ம ஆனந்த சாலியாகக் கடவேன்-
இதுவரை உபோத்காத ரூபம் -மேலே தினசர்யா விசேஷ ப்ரதிபாதன பிராரம்பம் –

பரேத்யு பச்சிமே யாமே யாமின்யாஸ் சமுபஸ்திதே-பிரபுத்தீய சரணம் கத்வா பராம் குரு பரம்பராம் —14-
த்யாத்வா ரஹஸ்ய த்ரிதயம் தத்வ யாதாம்ய தர்ப்பணம் -பர வ்யூஹாதி காந் பத்யு பிரகாரான் ப்ரணிதாய ச –15-

இது தொடங்கி தாம் கண்டா நித்ய அனுஷ்டானவை கரிகளைச் சுருக்கமாக அருளிச் செய்கிறார் –
அபரயாமம் அணித்தானவாறே -திருக் கண் விழித்து அருளி -குரு பரம்பரையை தஞ்சமாக நினைத்து அனுசந்தித்து அருளி –
ரஹஸ்ய த்ரயத்தையும் சிந்தனை செய்து -பரத்வாதி பஞ்சகம் -நிலைகளையும் சிந்தனை செய்து அருளி –
மேலே பல ஸ்லோகங்களிலும் அருளிச் செய்து –21-ஸ்லோகத்தில் மந்த்ர ரத்ன பிரயச்சந்த -என்கிறதிலே அன்வயித்து முடிவு பெறும் –

தத் ப்ரத்யுஷசி ஸ்நாத்வா க்ருத்வா பவ்ர்வாஹ்ணிகீ க்ரியா யதீந்த்ர சரண த்வந்த்வ ப்ரவனே நைவ சேதஸா –16-

திரு முத்து விளக்குதல் -அருணோதய காலத்தில் நீராட்டம் -எம்பெருமானார் திருவடிகளில் பரமபக்தி யுக்தமான திரு உள்ளத்துடன்
பெறாத காலத்தில் செய்து அருள வேண்டிய ஆஹ்னிகங்களை எல்லாம் செய்து அருளி –

அத ரங்கநிதிம் சம்யக் அபிகம்ய நிஜம் ப்ரபும் ஸ்ரீ நிதாநம் ச நைஸ் தஸ்ய சோதயித்வா பத த்வயம் –17-

ப்ராத கால க்ருத்யங்களை முடித்துக் கொண்டு மடத்துக்கு எழுந்து அருளி தமக்கு
ஆராத்ய தேவதை ஸ்ரீ அரங்க நகர் அப்பனுக்கு அர்க்க்ய பாத்ய சமநீ யாதிகள் சமர்ப்பித்து –

ததஸ் தத் சந்நிதிஸ் தம்பமூல பூதல பூஷணம் –ப்ராங்முகம் ஸூகமாஸீநம் பிரசாத மதுர ஸ்மிதம் –18-

அரங்க நகர் அப்பன் சந்நிதியில் ஒரு ஸ்தம்பத்தின் அடிக்கு அலங்காரமாகக் கிழக்கு நோக்கி இனிது வீற்று இருந்து
திரு உள்ளம் பிரசன்னமாய் இருப்பது தோன்ற மதுர ஸ்மிதம் கொண்டு அருளி –

ப்ருத்யை ப்ரிய ஹிதை காக்ரை ப்ரேம பூர்வம் உபாஸிதம் தத் ப்ரார்த்தநாநு சாரேண ஸம்ஸ்காரான் ஸம்விதாய மே –19-
அநு கம்பா பரீவாஹை அபிஷேச நபூர்வகம் திவ்யம் பத த்வயம் தத்வா தீர்க்கம் ப்ரணமதோ மம –20-
சாஷாத் பலைக லஷ்யத்வ பிரதிபத்தி பவித்ரிதம் மந்த்ர ரத்னம் பிரயச்சந்தம் வந்தே வர வரம் முனிம் –21-

ஸ்வரூப அனுரூப வ்ருத்தியிலே ஊன்றி இருக்கும் -ஸ்ரீ வானமா மலை ஸ்வாமி -ஸ்ரீ கோயில் அண்ணன் ஸ்ரீ கந்தாடை அண்ணன் போன்ற சிஷ்யர்கள் புடை சூழ
அவர்களுடைய வேண்டுகோளுக்கு இணங்கி அடியேனுக்கு பஞ்ச ஸம்ஸ்கார பிரதானம் பண்ணி அருளி –
க்ருபா ப்ரவாஹ பரிவாக ரூபங்களான கடாக்ஷ வீக்ஷணங்களை அடியேன் மீது செலுத்தி -சாஷ்டாங்க பிராணாயாமம் செய்து நின்ற
அடியேனுக்கு என் சென்னிக்கு அணியாக -தம் திருப் பாதார விந்த யுகளத்தை தந்து அருளி -மங்களா சாசனத்திலேயே ஊன்றி இருக்கும் படி
அனுக்ரஹம் செய்து அருளி மந்த்ர ரத்னத்தை உபதேசித்து அருளிய மா முனிகளை தொழுகின்றேன்
சாஷாத் பலைக லஷ்யத்வ பிரதிபத்தி பவித்ரிதம்-சாஷாத் பலமும் ஆசார்யத்வமும் சித்திக்கிற படி -என் என்னில் -தன நினைவாலும் ஈஸ்வரன் நினைவாலும் சித்திக்கும் –
சாஷாத் பலமாவது உபதேச பாத்திரமான இவன் திருத்தி மங்களா சாசனத்துக்கு ஆளாகை-
இது தன நினைவாலே சித்திக்கை யாவது -உபதேஷடாவான தான் விப்ரதிபதிகள் ஒன்றும் இன்றி இதுவே பலமாக நினைத்து உபதேசிக்கவே
அவன் அப்படி திருந்தி மங்களா சாசன அதிகாரியாகை -வேறு ஒரு எண்ணம் இன்றிக்கே யுபதேசித்து அருளினை படி சொல்லிற்று –

ததஸ் ஸார்த்தம் விநிர்கத்ய ப்ருத்யைர் நித்ய அநபாயிபி-ஸ்ரீ ரங்க மங்களம் த்ரஷ்டும் புருஷம் புஜ கேசயம் –22-
மதி ஸ்ரீ மதி த்வாரே கோபுரம் சதுரா நநம் ப்ரணி பதிய சதை அந்த ப்ரவிஸந்தம் பஜாமி தம் –23-

அதன் பிறகு அரவணை மேல் பள்ளி கொண்டு அருளும் அரங்கனை மங்களா சாசனம் செய்து அருள்வதற்காக தம்மை ஒரு நொடிப் பொழுதும் அகலகில்லாத
சிஷ்ய வர்க்கங்கள் உடன் புறப்பட்டு அருளிப் பெரிய திரு வாசலிலே நான்முகன் கோட்டை வாசல் என்னும் ப்ரஸித்தியை யுடைய
திருக் கோபுர நாயனாரைத் தெண்டன் இட்டு எழுந்து அருளா நின்ற மணவாள மா முனிகளை வணங்குகின்றேன் –
பிரகார கோபுராதிகளின் வைலக்ஷண்ய அநு பாவத்தில் திரு உள்ளம் உன்று அவற்றை தனித்தனியே அனுபவித்துக் கொண்டே
உள்ளுப் புக வேண்டி இருப்பதனால் -சநை ரத்ன ப்ரவிஸந்தம்-என்னப்பட்டது-

தேவி கோதா யதிபதி சடத் வேஷிணவ் ரங்க ஸ்ருங்கம் சேநா நாதோ விஹக வ்ருஷப ஸ்ரீ நிதிஸ் சிந்து கன்யா –
பூமா நீளா குரு ஜந வ்ருத பூருஷஸ் சேத்ய மீஷாம் அக்ரே நித்யம் வர வர முநேரங்க்ரி யுக்மம் ப்ரபத்யே –24-

தேவி கோதா–ஆண்டாள் / யதிபதி சடத் வேஷிணவ் –எம்பெருமானார் நம்மாழ்வார் / ரங்க ஸ்ருங்கம் -ஸ்ரீ ரெங்க விமானம் /
சேநா நாதோ சேனை முதலியார் / விஹக வ்ருஷப -பக்ஷிராஜனான பெரிய திருவடி /ஸ்ரீ நிதிஸ் சிந்து கன்யா –ஸ்ரீ ரெங்க நாச்சியார் ஸ்ரீ ரெங்க நாதன் /
பூமா நீளா குரு ஜந வ்ருத பூருஷஸ் ச -பூ தேவி ஸ்ரீ தேவி நீளா தேவி ஆழ்வார்கள் ஆகிய இவர்களால் சோள பட்ட பரமபத நாதன் –
இதி அமீஷாம் அக்ரே–என்னும் இவர்கள் திரு முன்பே -மங்களாசாசன அர்த்தமாக எழுந்து அருளி இருந்து சேவை சாதிக்கும்
நித்யம் வர வர முநேரங்க்ரி யுக்மம் ப்ரபத்யே-ஸ்ரீ மணவாள மா முனிகளின் திருவடியிணைகளை நித்யமும் தொழுகின்றேன் –
ஸ்வாமி நித்யம் மங்களா சாசனம் செய்து அருளும் கிராமம் -இதே ஸ்லோகம் ஸ்ரீ வர வர முனி சதகத்திலும் உள்ளது –

மங்களா சாசனம் க்ருத்வா தத்ர தத்ர யாதோசிதம் தாம் நஸ் தஸ்மாத் விநிஷ்க்ரம்ய ப்ரவிஸ்ய ஸ்வம் நிகேதனம் –25-

கீழ் ஸ்லோகத்தில் தெரிவித்த முறைப்படியே ஆங்காங்கு தம்முடைய ப்ரேமத்துக்குத் தகுதியாக மங்களா சாசனம் செய்து அருளி
சந்நிதியில் இருந்து புறப்பட்டு மீண்டும் தம்முடைய திரு மடத்து என்ற எழுந்து அருளி -இதற்கு மேல் இரண்டு ஸ்லோகங்களிலும் அந்வயம் –

அத ஸ்ரீ சைல நாதார்ய நாம்நி ஸ்ரீ மதி மண்டபே ததங்கரி பங்கஜ த்வந்த்வச் சாயா மத்ய நிவாஸிந நாம் –26-

திருமலை ஆழ்வார் திரு மண்டபத்தில் சித்ரா ரூபியாக எழுந்து அருளி இருக்கும் ஸ்வாசார்யாரது திருவடித் தாமரை இணையின் நிழலிலே எழுந்து அருளி இருந்து
சிஷ்யாணாம்-விசேஷ பதம் அத்யாஹரித்து கொண்டு -கால ஷேப அர்த்தமாக ஸ்ரோதாக்கள் குழுமி இருந்தபடியே சொல்லிற்றாகக் கொள்வது –

தத்த்வம் திவ்ய பிரபந்தா நாம் சாரம் சம்சார வைரிணாம் சரசம் ச ரஹஸ்யா நாம் வ்யாஸ ஷாணம் நமாமி தம் –27-

வானின் மீது ஏற்றி அருள் செய்து முடிக்கும் பிறவி மா மாயக் கூத்தினையே என்றும் -மீட்சியின்றி வைகுண்ட மா நகர் மற்றது கையதுவே -என்றும்
சொல்லுகிறபடியே ப்ரக்ருதி சம்பந்தத்தை போக்கித் திருநாடு சேர்ப்பிக்க வல்ல அருளிச் செயல்களின் சாரமான தத்வத் பொருளை
ரஹஸ்யார்த்தங்களோடு சேர்த்துப் பரம போக்யமாக வியாக்யானித்து அருளா நின்ற அந்த மணவாள மா முனிகளை வணங்குகின்றேன் –

தத ஸ்வ சரணாம் போஜ ஸ்பர்ச சம்பந்த ஸுரபை பாவநை ரர்த்தி நஸ் தீர்த்தைர் பாவயந்தம் பஜாமி தம் –28-

அத்யாத்ம சாஸ்திரம் பிரவசனம் செய்து அருளி தலைக்கு கட்டின பிறகு சிஷ்யர்களுக்கு ஸ்ரீ பாத தீர்த்தம் -ப்ரசாதித்து அருளா நின்ற ஸ்வாமியை தொழுகின்றேன்

ஆராத்ய ஸ்ரீ நிதிம் பச்சாத் அநு யாகம் விதாய ச பிரசாத பாத்ரம் மாம் க்ருத்வா பஸ்யந்தம் பாவயாமி தம் –29-

அனந்தரம் ஸ்வ ஆராத்ய தேவதையான அரங்க நகர் அப்பனுக்குத் திருவாராதனம் கண்டு அருள பண்ணி பகவத் பிரசாத பிரதிபத்தி ரூபமான பிரசாத
ஸ்வீகாரத்தைச் செய்து அருளி போனகம் செய்த சேடம் தந்து அருளி அடியேனைக் கடாக்ஷித்து அருளின மா முனிகளைச் சிந்தனை செய்கின்றேன் —

ததச் சேதஸ் சமாதாய புருஷே புஷ்கரேஷனே உத்தம்சித கரத்வந்த்வம் உபவிஷ்ட முபஹ்வரே –30-

அமுது செய்து அருளின பிறகு புண்டரீகாக்ஷனான புருஷோத்தமன் பாக்களில் திரு உள்ளத்தை ஊன்ற வைத்து
மத்தகத்திடைக் கூப்பிய கையராய் ஏகாந்தமாக எழுந்து அருளி இருந்து சிந்தனை செய்து அருளா நின்ற
மா முனிகளை சேவிக்கின்றேன் -கிரியா பதம் மேல் ஸ்லோகத்தில் உள்ளது -அனுயாகத்துக்கு பிறகு யோக நிஷ்டை -பரத்வாஜர்
-க்ருத்வா அநு யாகம் குர்வீத ஸ்வாத்யாயம் வைஷ்ணவம் பரம் ததோ யுஞ்ஜீத ச ஆத்மாநாம் புருஷே புஷ்கரேஷனே –என்றபடி -யோகிகளின்
உள்ளத்து உள்ளே எம்பெருமான் விக்ரஹ விசிஷ்டானாய்க் கொண்டு சந்நிதி பண்ணி அருளுகிறார் -சாஸ்த்ரார்த்தம் -புஷ்கரேஷனே -பதத்தால் ஸூசகம் –

அபிஜாஸ நஸ்த மவதாத ஸூஜாதா மூர்த்திம் ஆமீலிதாஷ மனுசம்ஹித மந்த்ர ரத்னம்
ஆநம்ர மௌலி பிருபாசித மந்தரங்கை நித்யம் முனிம் வரவரம் நிப்ருதோ பஜாமி –31-

யோகார்த்தமாக பத்மாசனம் எழுந்து அருளி -பரம பரிசுத்த ஸூந்தர திவ்ய மங்கள விக்ரஹத்தை யுடையராய்
சுபாஸ்ரய வஸ்து தியானத்தினால் சிறிது மூடின திருக் கண்களை யுடையராய் -த்யான அநு சந்தான நிரதராய் -விநயமே வடிவெடுத்த ஸ்ரீ வானமா மலை ஸ்வாமிகள்
முதலான அந்தரங்க சிஷ்யர்களால் அத்தாணிச் சேவகம் செய்யப் பட்டவரான மணவாள மா முனிகளை ஏகாக்ர சித்தனாய் எஞ்ஞான்றும் அனுபவம் செய்யா நின்றேன் –

தத சுபாஸ்ரயே தஸ்மிந் நிமக்நம் நிப்ருதம் மன யதீந்த்ர ப்ரவணம் கர்த்தும் யதமானம் நமாமி தம் –32-

யோக அப்யாஸத்திற்குப் பிறகு அந்த சுபாஸ்ரய வஸ்துவில் லயித்து நிச்சயமாய் இருக்கின்ற திரு உள்ளத்தை மீட்டு
எம்பெருமானார் இடத்தில் ஊன்ற வைப்பதற்கு முயற்சி செய்து அருளா நின்ற அந்த மணவாள மா முனிகளைத் தொழுகின்றேன் –
ஹேய ப்ரத்ய நீகத்வே சதி சித்த ஆகர்ஷகத்வம் சுபாஸ்ரயத்வம் –சுபாஸ்ரய லக்ஷணம் –
யதீந்த்ர சரண த்வந்த்வ ப்ரவனே நைவ சேதஸா –16-என்றாரே கீழே -யதீந்த்ர பிரவணர் என்றே நிரூபகம்
இடையில் – புருஷே புஷ்கரேஷனே சேதஸ் சமாதானம் -30-ப்ராப்தமான படியால் அந்த நிலையில் நின்றும் மீண்டும் பழைய படியே
யதீந்த்ர பிரவண ஹ்ருதயரானமை சொல்லிற்று ஆயிற்று –
எம்பெருமானார் திருவடிகளான ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களோடு கலந்து பரிமாறப்ப புகுந்த படியை மேலே உத்தர தினசரியைக்கு அவதாரிகை போலே அருளிச் செய்தபடி
அபராஹ்நத்தில் ஸ்ரீ வசன பூஷணாதி திவ்யாக்ரந்த காலஷேபம் அடுத்தபடியாக அருளிச் செய்யப்படுகிறது அன்றோ- -அதற்கு இந்த ஸ்லோகம் அவதரணிகை போலும் –

———————————————-

உத்தர தின சர்யா —

இதி யதிகுல துர்ய மேதமாநை சுருதி மதுரை ருதிதை ப்ரஹர்ஷயந்தம் வர வர முனி மேவ சிந்த யந்தீ மதிரிய மேதி நிரத்யயம் பிரசாதம் —

இத்தால் யதிராஜ விம்சதியின் அனுசந்தானம் தெரிவிக்கப் பட்டதாயிற்று –இவ்விதமாக செவிக்கு இனிய சஞ்சொற்கள் நிறைந்த ஸ்துதியினால்
எம்பெருமானாரை ஸ்துதித்து திரு உள்ளம் உகந்து அருளா நின்ற மா முனிகளையே சிந்தனை செய்யும் என் மதியானது நிகரற்ற தெளிவு பெற்று விளங்குகின்றது –

அத கோஷ்டீம் கரிஷ்டா நாம் அதிஷ்டாய ஸூ மேதஸாம் வாக்யா லங்க்ருதி வாக்யாநி வியாக்கியாதாரம் நமாமி தம் —1-

யோக நிலையை விட்டு வெளியே எழுந்து அருளியான பின்பு மேதாவிகள் நிறைந்த திரு வோலக்கத்தில் எழுந்து அருளி இருந்து
ஸ்ரீ வசன பூஷணாதி திவ்ய ஸூ க்திகளை வியாக்யானித்து அருளா நின்ற மா முனிகளைத் தொழுகின்றேன்
-வியாக்கியாதாரம் நமாமி தம் -ப்ரவசனத்தையே சொல்லிற்று ஆகிறது -வாக்யா லங்க்ருதி-என்றது ஸ்ரீ வசன பூஷணம் என்றபடி –

சாயந்தனம் தத க்ருத்வா சமய காரா தனம் ஹரே -ஸ்வைராலாபைச் சுபைச் ஸ்ரோத்ரூன் நந்த யந்தம் நமாமி தம் -2-

சாயம் சந்த்யா அனுஷ்டானங்களைத் தலைக்கு கட்டி அருளி அரங்க நகர் அப்பனுடைய திருவாராதனத்தையும் செய்து அருளி அழகிய
வார்த்தைகளினால் ஸ்ரோத்தாக்களை உகப்பித்து அருளா நின்ற மா முனிகளை வணங்குகின்றேன் –
ஸ்வைராலாபைச்-சொல்லும் அவித்து சுருதியாம் –ஸ்வாமி திருவாய் திறந்து எதை அருளிச் செய்தாலும் அத்தனையும் சாஸ்த்ர அர்த்தமாயேயாய் இருக்குமே –

தத கநக பரவி பர்யங்கே தருண த்யுமணித் யுதவ் விசால விமலச் லஷ்ண தூங்க தூளா ச நோஜ்ஜ் வலே-3-
சமக்ர சவ்ர போத்கார நிரந்தர கந்தரே சோபதானே ஸூகாஸீநம் ஸூகுமாரே வராசனே -4-

அர்த்த பஞ்சக விசேஷ ப்ரகாசகங்களான ஸ்வ யுக்தி விசேஷங்களாலே அந்தே வாசிகளை உகப்பித்து அருளின பிறகு பால ஸூர்யன் போலே
விளங்கும் காந்தியை யுடையதாய் -பரந்து வெளுத்து நிகு நிகு என்ற உயர்ந்த பஞ்சணையினால் அலங்க்ருதமாய் நிரவதிகமான நறு மணக் கிளர்ச்சியினால்
வ்யாப்தமான நான்கு பக்கங்களையும் யுடையதாய் -தலையணையோடு கூடியதாய் ஸ்வர்ண மயமாய் இருந்துள்ள மஞ்சத்தில் யோக யோக்யமாய்
ஸூ குமாரமான உத்தம ஆசனத்தில் இனிதாக எழுந்து அருளி இருக்கின்ற –ஆதாரஅதிசயம் தோற்ற அதிச யுக்தியாகச் சொல்லும் வார்த்தை –
செம் போன் மாடத்தி திருக் குருகூர் -என்றும் -படியிடை மாடத்தி தடியிடைத் தூணில் பதித்த பான் மணிகளின் ஒளியால் விடி பகல் இரவு என்று
அறிவரிதாய திரு வெள்ளி யான்குடி யதுவே -போல அருளிச் செய்த கட்டளை –
விவிக்த தேசே ச ஸூக ஆசனஸ்த -என்று யோக அப்யாஸத்திற்கு சொல்லி இருப்பதை அடி ஒற்றி இவ்வதிசய யுக்தி உத்தமம் யாகும் –

உன்மீலத் பத்மகர்ப்ப த்யுதி தலமுபரி ஷீரா ஸங்காத கௌரம்-ராகா சந்த்ர பிரகாச பிரசுர நக மணி த்யோத வித்யோதமா நம்
அங்குல்யக்ரேஷூ கிஞ்சின் நத மதிம் ருதுலம் ரம்ய ஜாமாத்ருயோகீ திவ்யம் தத பாத யுக்மம் திசது சிரஸி மே தேசிகேந்த்ரோ தயாளு –5-

இது முதல் -11-ஸ்லோகம் வரை அடியார்கள் பரம பரவசர்களாய் ஸ்துதி செய்யும் படிகளைச் சொல்லுகிறது –
பரம காருணிக்கராய் பரமாசார்ய ஸார்வ பவ்மரான ஸ்வாமியுடைய பரம விலக்ஷணமான திவ்ய திருவடித் தாமரை இணையை
அடியேன் முடி மீது வைத்து அருள வேண்டும் என்ற பிரார்த்தனை இதில் –
உன்மீலத் பத்மகர்ப்ப த்யுதி தலம் -அப்போது அலர்ந்த தாமரையின் உள்ளே விளங்குகின்ற காந்தி போன்ற காந்தியை யுடைய
உட்புறம் -புறவடி செந்தாமரை போலே செவ்வியதாயும் -என்றபடி –
உபரி ஷீர ஸங்காத கௌரம்-திருவடியின் மேல் பாகம் பால் திரளை போலே வெண்ணிறம்
முன்னலோர் வெள்ளிப் பெரு மழைக் குட்டன் மொடு மொடு விரைந்தோடப் பின்னைத் தொடர்ந்ததோர் கரு மலைக் குட்டன் பெயர்ந்து அடியிடுவது போல்
பன்னியுலகம் பரவியோவாப் புகழ்ப் பல தேவன் என்னும் தன்னம்பியோடப் பின்கூடச் செல்வான் தளர் நடை நடவானோ –சேஷ அம்சம் –
இங்கும் மா முனிகள் ஆதிசேஷ அவதாரம் -என்பதால் –ஷீர ஸங்காத கௌரம்
இதையே பிரதிவாதி பயங்கர அண்ணா -வர வர முனி சதகத்தில்–துக்தோ தன்வத் தவள மதுரம் சுத்த சாத்விக ரூபம் ரூபம்
யஸ்ய ஸ்புட யதிதராம் யம் பணீந்திர அவதாரம் –என்று அருளிச் செய்கிறார் –
ராகா சந்த்ர பிரகாச பிரசுர நக மணித் யோத வித்யோதமா நம் –பூர்ண சந்திரனுடைய பிரகாசம் போன்ற பிரகாசம் விஞ்சிய திரு நகங்கள் ஆகிற
ரத்னங்களின் ஒளியினால் விளங்கப் பெற்றது -இதுவும் திருப் பாத யுக்மதுக்கு விசேஷணம்
அங்குல்யக்ரேஷூ கிஞ்சின் நதம்–திரு விரல்களின் நுனி சிறிது வணங்கி இருப்பது உத்தம புருஷ லக்ஷணம் -பாதாவராளரங்குளீ -என்பர் மஹா கவிகளும் –
அதிம் ருதுலம்-பரம ஸூ குமாரமான அப்படிப்பட்ட திவ்ய பாதாரவிந்த யுகளத்தை அடியேனுடைய முடி மீது வைத்து அருள வேணும் என்று பக்தர்களின் பிரார்த்தனை –

த்வம் மே பந்துஸ் த்வமஸி ஜனகஸ் த்வம் சகா தேசிகஸ் த்வம் வித்யா வ்ருத்தம் ஸூக்ருத மதுலம் வித்தமப் யுத்தமம் த்வம்
ஆத்மா சேஷீ பவசி பகவன் ஆந்தாச் சாஸீதா த்வம் யத்வா சர்வம் வர வர முநே யத்யதாத்மாநு ரூபம் –6-

ஸ்வாமியே தேவரீர் அடியேனுக்கு உறவினர் ஆகிறீர் – தேவரீர் தந்தை ஆகிறீர் தேவரீர் துணைவர் ஆகிறீர் -தேவரீர் ஆச்சார்யர் ஆகிறீர் –
விதியையோ அனுஷ்டானமோ சிறந்த ஸூக்ருதமோ உத்தமமான செல்வமோ -எல்லாமேமே தேவரீர் ஆகிறீர்
உடலுக்கு உயிராக நிற்பவருக்கு தேவரீரே-
அடியேனுக்கு கைங்கர்ய பிரதிசம்பந்தியும் தேவரீரே-உள்ளே நின்று நியமித்துப் பொருமவரும் தேவரீரே–பல சொல்லி என் –
ஆத்ம ஸ்வரூபத்துக்கு அநு ரூபமான பொருள் எல்லாம் அடியேனுக்கு தேவரீரே -என்று இப்படி சில சிஷ்யர்கள் விண்ணப்பம் செய்யா நின்றார்கள் –

அக்ரே பச்சாதுபரி பரிதோ பூதலம் பார்சவதோ மே மவ்லவ் வக்த்ரே விபூஷி சகல மானஸ அம் போருஹே ச
தர்சம் தர்சம் வர வர முநே திவ்யம் அங்கரி த்வயம் தே நித்யம் மஜ்ஜன் அம்ருத ஜல தவ் நிஸ்த ரேயம் பவாப்திம் –7-

மா முனிகளே -மிக விலக்ஷணமான தேவரீருடைய திருவடி இணையை முன் புறத்திலும் பின் புறத்திலும் மேலேயும் நிலத்தில் நான்கு பக்கங்களிலும்
என்னுடைய பக்கங்களிலும் சிரசிலும் முகத்திலும் எல்லா அவயவங்களிலும் ஹ்ருதய புண்டரீகத்திலும் பாவனா பிரகார்ஷத்தினால்
ப்ரத்யக்ஷ சாமானாகாரமாக ஸ்ம்ருதி விஷயமாகி ஆனந்த அமுதக்கடலில் எஞ்ஞான்றும் ஆழ்ந்தவனாகி சம்சார சாகரத்தை கடக்கக் கடவேன் –

கர்மா தீனே வபுஷி குமதி கல்பயன் ஆத்ம பாவம் துக்கே மக்ந கிமிதி ஸூ சிரம் தூயதே ஜந்துரேஷ –
சர்வம் த்யக்த்வா வர வர முநே சம்பிரதி த்வத் ப்ரஸாதாத் திவ்யம் ப்ராப்தும் தவ பதயுகம் தேஹி மே ஸூப்ரபாதம் –8-

ஸ்வாமியே -அந்யதா அஞ்ஞான யுக்தனான இந்த ஒரு பிராணி -அடியேன் – பூர்வ கர்மாயத்தமான சரீரத்தில் ஆத்ம பிரதிபத்தியை ஏறிட்டுக் கொண்டவனாகி
தேஹாத்ம பிரமசாலியாய்-ஆத்யாத்மீகம் முதலிய தாப த்ரயத்தில் மூழ்கினவனாய் நெடும் காலமாக ஏதுக்குப் பரிதாபிக்கப் கடவேன்
-இந்த பரிதாபத்தை போக்கி அருளத் திரு உள்ளம் பற்ற வேணும் -என்று சேஷ பூரணம் செய்வது –
இப்போதே தேவரீருடைய திருவருளால் புறம்பு உண்டான பற்றுகளை அடைய வாசனையோடு விட்டு தேவரீருடைய திவ்ய பாதார விந்தத்தை
அடையும் படி ஒரு நல் விடிவு தந்து அருள வேணும் என்று சில பக்தர்கள் பிரார்த்தியா நிற்பார்கள் –

யா யா வ்ருத்திர் மனசி மம சா ஜாயதாம் ஸம்ஸ்ம்ருதிஸ் தே யோ யோ ஜல்பஸ் ச பவது விபோ நாம சங்கீர்த்தனம் தே
யா யா சேஷ்டா வபுஷி பகவான் சா பவேத் வந்தனம் தே சர்வம் பூயாத் வர வர முநே சம்யகாரா தனம் தே –9-

ஸ்வாமியே அடியேனுக்கு உண்டாகிற மநோ வ்ருத்தி எல்லாம் தேவரீருடைய சம்ஸ்மரண ரூபமாகவே யாகக் கடவது –
அடியேனுடைய வாக்கில் வருகிற ஜல்ப்பிதங்கள் எல்லாம் தேவரீருடைய திரு நாம சங்கீர்த்தனம் யாகக் கடவது –
அடியேன் பக்கலிலே தோன்றும் சகல வியாபாரங்களும் தேவரீருடைய திருவாராதனம் யாகக் கடவது -என்று சில சிஷ்யர்கள் விஞ்ஞாபனம் செய்யா நின்றார்கள் –

அபகத மத மாநைர் அந்திமோபாய நிஷ்டை-அதி கத பரமார்த்தைர் அர்த்த காமா நபேஷை –
நிகில ஜன ஸூஹ்ருத்பிர் நிர் ஜித க்ரோதா லோபை வர வர முனி ப்ருத்யைர் அஸ்து மே நித்ய யோக –10-

விஷய போகக் களிப்பும் செருக்கும் அற்றவர்களாயும் -ஆச்சார்ய அபிமானம் உத்தாரகம் என்று ஸ்ரீ வசன பூஷணத்தில் சரம உபாயமாக நிஷ்கர்ஷிக்கப் பட்ட
அந்திம உபாயத்தில் ஊற்றம் உடையவர்களாயும் சகல சாஸ்த்ர சாரார்த்தங்களும் கை வந்தவர்களாயும் -தர்ம மோக்ஷங்கள் தவிர அர்த்த காமங்களில்
விருப்பம் அற்றவர்களாயும் -ஒருவர் இடத்திலும் மாத்சர்யம் கொள்ளாதே சர்வ பூத ஸூஹ்ருத்துக்களாயும் க்ரோதம் லோபம் இரண்டையும் வென்றவர்களாயும்
இருக்கின்ற மா முனிகளின் அடியாரோடு அடியேனுக்கு நித்ய சகவாசம் உண்டாகக் கடவது -என்று விஞ்ஞாபனம் செய்வார் சில பக்தர்கள்-

இதி ஸ்துதி நிபந்த்தே ந ஸூசி தஸ்வம நீஷிதான் ப்ருத்யாத் ப்ரேமார்த்ரயா த்ருஷ்ட்யா சிஞ்சந்தம் சிந்தயாமி தம் –11-

கீழே -5-ஸ்லோகம் தொடங்கி-11-ஸ்லோகம் வரை – ஆறு ஸ்லோகங்களால் ஸ்துதி மொழிகளை விஞ்ஞாபனம் செய்து தம் தம் கருத்தை
வெளியிட்டுக் கொண்டு இரா நின்ற அடியார்களைக் குளிர நோக்கி அருளா நின்ற மா முனிகளைச் சிந்தனை செய்யா நின்றேன் –

அத ப்ருத்யாந நுஜ்ஞாப்ய க்ருத்வா சேதச் சுபாஸ்ரயே சய நீயம் பரிஷ்க்ருத்ய சயாநம் ஸம்ஸ்மராமி தம் –12-

இங்கனம் சிஷ்ய அநுக்ரஹமான பிறகு அவரவர்களுக்கு விடை கொடுத்து அருளி தம் திரு உள்ளத்தைச் சிந்தனைக்கு இனிய ஸ்வாராத்ய தேவதையின்
இடத்தே ஊன்ற வைத்து திருப் பள்ளியைப் பரிஷ்கரித்துத் திருக் கண் வளர்ந்து அருளா நின்ற மா முனிகளை ஸ்மரிக்கின்றேன் –

தின சர்யாமிமாம் திவ்யாம் ரம்யா ஸுமய ஜாமாத்ரு யோகிந பக்த்யா நித்யம் அநு த்யாயன் ப்ராப்நோதி பரமம் பதம் –13-

மணவாள மா முனிகள் விஷயமாய் அமைந்த திவ்யமான இந்த தினசர்யா பிரபந்தத்தை அன்போடு நிச்சலும் சிந்தை செய்பவர்
ஸத்கதி ப்ராப்திக்கு உரியவர் ஆவர் என்று பலன் அருளிச் செய்து தலைக்கட்டுகிறார் –

——————————————————————–

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ காஞ்சி ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ எறும்பி அப்பா ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் .

ஸ்ரீ நம்மாழ்வார் விஷயமாக -ஸ்ரீ ஜீயர் நாயனார் -அருளிச் செய்த -ஸ்ரீ நக்ஷத்ர மாலிகை–ஸ்ரீ காஞ்சீ ஸ்வாமிகள் உரையுடன் —

July 1, 2017

அஸ்மா ஸூ வத்சலதயா க்ருபயா ச பூயஸ் ஸ்வேச்சாவ தீர்ணமிவ -ஸும்ய வரம் முநீந்த்ரம் –
ஆச்சார்ய பவ்த்ரம் அபிராமவரர்பிதாநம் அஸ்மத் குரும் பரம காருணிகம் நமாமி -தனியன் –

மா முனிகளே வாத்சல்யம் கிருபை அடியாக நித்ய விபூதியில் இருந்து மீண்டும் திருவாவதரித்தாரோ என்று சங்கிக்க வேண்டும் படி –
அவரோடு ஓக்க ஞான அனுஷ்டானங்கள் உடையவராய் -அவருடைய திருப் பேரனார் -பரம காருணிகராய்-அபிராமவராச்சார்யர் என்று வட மொழியிலும்
ஜீயர் நாயனார் என்று தென் மொழியிலும் -வழங்கப் பெற்ற ஆசிரியரை வணங்குகின்றேன் –

——————————————–

சப்த புஷ்ட்டி -அர்த்த புஷ்ட்டி -நிறைந்த -முத்ரா அலங்கார ரீதியில் ஸ்லோகம் தோறும் -27-நக்ஷத்ரங்களையும் வரிசையாக அமைத்து –
நக்ஷத்ர மாலிகை -அக்ஷர அந்தாதி -முன் நின்ற ஸ்லோக முடிந்த அக்ஷரமே அடுத்த ஸ்லோக ஆரம்ப அக்ஷரம் –
மேலும் முதலில் எட்டு எழுத்து பாதம் கொண்ட அனுஷ்டுப்பில் ஆரம்பித்து -13-ஸ்லோகம் வரை க்ரமேண ஒவ் ஒரு எழுத்தாக கூட்டிக் கொண்டு –
நடுவில் உள்ள -14-ஸ்லோகம் -21-எழுத்துக்கள் கொண்ட பாதம் -ஸ்ரக்தரா -வ்ருத்தத்தில்-அமைத்து –
மேலும் முதல் ஸ்லோகமும் -27-ஸ்லோகமும் ஒரே வ்ருத்தம்/ இரண்டாவதும் –26-ஸ்லோகமும் ஒரே வ்ருத்தம் —
இப்படியே -13-ஸ்லோகமும் -15-ஸ்லோகமும் ஒரே வ்ருத்தம் -மாலையாக சேர்ப்பதற்கு ஏற்ற படி –

—————————–

ஸ்ரீ மான் பராங்குச முநிர் ஜீயாத் யத் ஜ்ஞான முத்ரயா –இந்திரிய அஸ்வ யுஜ்வ் நிரூணாம் நித்யம் விஷய வீதய –1-அஸ்வினி நக்ஷத்ரம் ஸூசகம் –

யாவர் ஒரு நம்மாழ்வாருடைய ஞான முத்திரையினால் விஷயாந்தர க்ராமங்கள் ஆகிற குதிரைகளின் சேர்க்கையைப் பெறுகின்றன இல்லையோ –
அப்படிப்பட்ட பெருமை வாய்ந்த ஸ்ரீ வைஷ்ணவ ஸ்ரீ மலிந்த நம்மாழ்வார் பல்லாண்டு வாழ்ந்திடுக –
திரு ஞான மாத்திரையால் சம்சாரிகளையும் ஈடுபடுத்த வல்லரான ஆழ்வாருக்கு மங்களா சாசனம் –

————————-

யதுரசி பரணீயா ஸ்ரக் விகசித வகுலா நத்தா -ச ஜயதி மஹிமா நாதோ முரரிபுபத சக்தோ ந –2–பரணீ நக்ஷத்ர ஸூசகம் –

–யத் உரசி -யாவர் ஒரு நம்மாழ்வாருடைய திரு மார்பிலே அணிந்து கொள்ளத் தக்கமாலை -மலர்ந்த
மகிழம் பூக்களினால் கட்டப்பட்டதோ-
எம்பெருமான் திருவடிகளில் பிரவணராய் -மகிமையே வடிவு எடுத்தவரான -ப்ரபந்ந ஜன கூடஸ்தராய் -சர்வ உத்காரஷராய் வாழ்கின்றார் –
மஹிமவான் -என்று சொல்லாமல் மஹிமா -என்றது -தத் குண சாரத்வாத் து தத் வ்யபதேச பிராஜ்ஞவத் –ஸ்ரீ பிரம்மா ஸூத்ர -கட்டளை படி –

—————————————-

நந்தா அனந்த அங்க்ரி நளின யுக்மே கர்த்தா லோகார்த்தி கபாளாநா நாம் -பத்ராய திராவிட நிகமா நாம் த்ரஷ்டா புஷ்டாய வகுள ப்ருத் ஸ்யாத் —3—

கார்த்திகா நக்ஷத்ரம் ஸூசகம் -திராவிட நிகமா நாம் த்ரஷ்டா புஷ்டாய பத்ராய–ஸ்யாத்-என்று அன்வயம் –
எம்பெருமானுடைய திருவடித் தாமரை இணையில் வணங்குவதே தொழிலாக இருப்பவரும் –துயர் அறு சுடரடி தொழுது ஏழு என் மனனே –
உலகோர்களின் ஆர்த்தியை எல்லாம் கபளீ கரிப்பவரும்
தமிழ் வேதமான திவ்ய பிரபந்தங்களை சாஷாத் கரித்தவரும் -நாதனுக்கு நாலாயிரம் உரைத்தான் வாழியே
மகிழ் மாலை மார்பினருமான நம்மாழ்வார் -நமக்கு மிகுந்த மங்களங்களை அளிப்பவராக ஆக வேணும் –

————————————————————–

ஸ்யாதேவ சா மே பணிதிச் சடாரேர் யயா உதிதா உச்சைஸ் சரணிர் ஜநாநாம் ஆரோஹிணீ நா
அப்யவரோஹிணீ ஹி வேதோதிதா து த்வயம் அப்யுபைதி –4—ரோஹிணீ நக்ஷத்ரம் ஸூ சகம் –

யாதொரு நம்மாழ்வார் ஸ்ரீ ஸூக்தி-பிரபன்ன ஜனங்களுக்கு உஜ்ஜீவனமே அன்றி அவரோகணம் -கீழே தள்ளுவதாக இல்லையோ –
வேதம் -இரண்டுக்கும் -அன்றோ-த்ரை குண்ய விஷயா வேதா -முமுஷூ புபூஷூ சாதாரணமாய் இருக்குமே
-அது போலெ அல்லவே அருளிச் செயல்கள்-மோக்ஷ ஏக ஹேது அன்றோ –இவையே எனக்கு வாசோ விதேயமாக கடவது –

————————————————————–

திலக மஹா ந காசிதபி ச்ருதவ் த்ரிஜகதா ம்ருகசீர்ஷ சமுத்திதா -ஸ்புடதரம் வகுளா பரணீயவாக் புருஷமாதிம சேஷ பதைரபி —-5—ம்ருகசீர்ஷம் ஸூ சகம் –

வேதம் தன்னில் தலையான வேதாந்தத்தில் உள்ளது அன்றிக்கே கர்மா காண்டம் -ஒரு வாக்கியமும் உலகுக்கு திலக பூதனான எம்பெருமானை சொல்லிற்று இல்லையே –
நம்பெருமாள் அருளிச் செய்தவையோ எல்லா பதங்களினாலும் ஆதி புருஷனான எம்பெருமானையே மிக விளக்கமாக தெரிவிக்கும் –
திருமாலவன் கவி யாது கற்றேன் -/மாற்றங்கள் ஆய்ந்து கொண்டு மது சூத்த பிரான் அடி மேல் / உரிய சொல்லால் இசை மாலைகள் ஏத்தி உள்ளப் பெற்றேர்க்கு –
சகல பதங்களாலும் சாஷாத்தாகவும் ஸூ ஸ்பஷ்டமாகவும் எம்பெருமானையே ப்ரதிபாதிக்கை யாகிற ஏற்றம் பெற்றது
சீர்ஷம் -தலை -வேதாந்தத்தை சொன்னபடி –
வேதைஸ் ச சர்வைரஹமேவ வேத்ய–ஸ்ரீ கீதை / வேத்யோ வேதைஸ் ச சர்வைரஹமிதி பகவான் ஸ்வேந ச வ்யாஸகர்த்த –ஸ்ரீ பட்டர் ஸ்ரீ ஸூக்திகள்/
வேதம் ஸ்புடம் / அருளிச் செயல்களோ ஸ்புட தரம் –

—————————————————————

பித்ராதிஸ் சகல விதோபி பந்து வர்க்கோ யஸ்யா ஸீத் சரஸிஜவாசி நீ ஸஹாய ஆவிஸ்ஸ்யுர் கந கருணாரசாவசேகை ரார்த்ரா மே வகுள ப்ருத கடாஷபாதா–6–ஆர்த்ரா நக்ஷத்ரம் ஸூசிதம்

யாவரொரு நம்மாழ்வாருக்கு தந்தை தாய் முதலான சகல வித பந்து வர்க்கமும் திருமகள் கொழுநனான எம்பெருமானே ஆயினானோ –
சேலேய் கன்னியரும் பெரும் செல்வமும் நன் மக்களும் மேலாத் தாய் தந்தையும் அவரே இனி யாவாரே-
அந்த நம்மாழ்வாருடைய இடையறாத கருணா ரஜப் பெருக்கினால் குளிர்ந்த திருகி கண் நோக்கங்களானவை என் பொருட்டு ஆக வேணும்
-ஆழ்வார் -அடியேனை குளிரக் கடாக்ஷித்து அருள வேணும் என்றபடி -அருள் வெள்ளம் நம்மை ஆழ்த்த வேண்டுமே –

——————————————————–

தாமஸ்ரயாமி கருணாம் வகுளாபிராமம் யாசவ் புநர்வஸூ மதீவலயே வதீர்ணா -ப்ரஜ்ஞாத்ருசா
உந்மிஷிதயா ப்ரதித அநுபாவா ஜ்யோதி பரம் யதநித்தம் ததிதம் சகார–7—புநர்வஸூ–நக்ஷத்ரம் ஸூசிதம் –

நம்மாழ்வார் என்கிற கருணா மூர்த்தி -பூ மண்டத்தில் திருவவதரித்து -எங்கும் பிரசித்தி பெற்ற பெருமையையுடைய
நன்றாக மலர்ந்த ஞானக் கண்களால் -ஒருவர் கண்ணுக்கும் எட்டாத பரஞ்சோதியை சாஷாத்காரித்தாரோ –
என்றேனும் கட்கண்ணால் காணாத அவ்வுருவை நெஞ்சு என்னும் உட்கண்ணால் காணும் உணர்ந்து -பெரிய திருவந்தாதி –
கண் காண நிற்கில் ஆணையிட்டு விலக்குவார்கள் என்று கண்ணுக்குத் தோற்றாதபடி நிற்கும் பரஞ்சோதியை கண்ணாரக் கண்டு களித்தவர் அன்றோ ஆழ்வார் –
-மகிழ் மாலையினால் அழகு பெற்ற அந்த கருணா மூர்த்தியை பணிகின்றேன்-அருள் கொண்டாடும் அடியவர் இன்புற அருளினான்
அவ்வருமறையின் பொருள் -அருள் கொண்டு ஆயிரம் இந்த தமிழ் பாடினான் அருள் கண்டீர் இவ்வுலகினில் மிக்கதே –
கருணாம் -அப்ரமேயம்

———————————————————-

ரசிதவதி ரமாயா நாயகஸ் யாங்கிரி புஷ்யத் ப்ரணயரச ஸூதாப்தி ஸ்ரோதசி ஸ்வைரேகாஹம் பிரபவதி கலி
கர்மா ப்ராவ்ருஷேண்ய அம்புவாஹே வகுள தர முநீந்த்ரே தாப வார்த்தா கதம் ந –8—புஷ்ய நக்ஷத்ரம் ஸூசகம்

திருமகள் கொழுநனான எம்பெருமானுடைய திருவடிகளில் வளர்கின்ற அன்பாகிற அமுத வெள்ளத்திலே யதேஷ்டமான
அவகாஹ நத்தை செய்து கலி ஸந்தாபத்தைப் போக்க வல்ல கார் முகிலாய் இரா நின்ற நம்மாழ்வார்
நமக்கு இறைவராய் இருக்கும் பொது நமக்கு தாபம் என்கிற பேச்சுக்கு இடம் உண்டோ —
கண்டவாற்றால் தனதே யுலகு என நின்றான் தன்னை வண் தமிழ் நூற்க நோற்றேன் அடியார்க்கு இன்ப மாரியே–கார்காலத்து எழும் கார் முகில் ஆழ்வார்
ஆழியுள் புக்கு முகந்து கொடு ஆர்த்து ஏறும் முகில் –
ரமாயா நாயகஸ் யாங்கிரி புஷ்யத்–ப்ரணயரச ஸூதாப்தி ஸ்ரோதசி ஸ்வைரேகாஹம் -ரசிதவதி-காதல் கடல் புரிய விளைவித்த காரமார் மேனி
–காதல் கடலில் மிகப் பெரிதால் –திருமால் விஷயமான காதல் கடலில் அவகாஹிக்கப் பெற்றது இந்த காள மேகம் –
உப்பு கடலில் இல்லாமல் அமுத கடலில் படிந்த மேகம் என்பதால் -ஸூதாப்தி ஸ்ரோதசி-
பக்தி ஸ்ருங்கார வ்ருத்தயா பரிணமதி -நாயகி சமாதியாலே அனுபவிக்கவும் அமைந்ததால் -ப்ரணயரச ஸூதாப்தி-என்கிறார்
கலி ஸந்தாபத்தை போக்க வல்ல ஆழ்வார் ஆகிற காள மேகம் -என்பதால் கலி கர்மா ப்ராவ்ருஷேண்ய அம்புவாஹே-என்கிறார் –
வர்ஷா காலத்தில் தோன்றுமது – ப்ராவ்ருஷேண்யம் எனப்படுமே –
இப்படிப்பட்ட ஆழ்வார் நிழலிலே வார்த்தைக்கும் நமக்கு ஒரு நாளும் தாபங்கள் இல்லை என்றதாயிற்று –

—————————————————————————–

நமஜ் ஜநஸ்யா சித்த புத்தி பக்தி சித்ர தூலிகா பவாஹி வீர்ய பஜ்ஜநீ நரேந்திர மந்த்ர யந்த்ரணா
ப்ரபந்ந லோககைரவ பிரசன்ன சாரு சந்திரிகா சடாரி ஹஸ்த முத்ரிகா ஹடாத் துநோது மே தம –9—
பவாஹி -அஹி பதத்தினால் ஆச்ரேஷா நக்ஷத்ரம் ஸூ சிதம் -ஆஸ்ரேஷா நக்ஷத்ரம் சார்பா தேவதா -வேத வாக்கியம் –
தேவதையை சொல்லும் முகத்தால் நக்ஷத்ரத்தை ஸூசிபிக்கிற புடையும் உண்டு -மேலே அனுராதா நக்ஷத்ரத்தையும்-17-ஸ்லோகத்தில் –
அனுராதா நக்ஷத்ரம் மித்ரோ தேவதா -என்றும் வரும் –

ஆழ்வாருடைய ஹஸ்த முத்திரையை வர்ணிக்கிறார் -தம்மை வணங்கும் அடியார்களின் ஹிருதயமாகிற சுவரில் -பக்தியாகிற சித்தரத்தை எழுதும் கருவி –
பக்தியை கூட்ட வல்லதாய் இருக்குமே –
ஆழ்வார் சம்சார போகி சந்தஷ்ட ஜீவ ஜீவாது -ஆகையால் -சம்சாரசர்ப்ப வீர்யம் தணிக்கும் விஷ வைத்யனுடைய மந்த்ர பிரயோக சிட்டிகை போன்றதாயும்
-சம்சார ஸ்ப்ருஹைதையை அறுக்க வல்லதாய் இருக்குமே -ஹடாத்-என்பதால் தமஸ் ஸூ பூக்க அரிதாய் இருக்கும் என்றதாயிற்று –
பிரபன்ன ஜனங்கள் ஆகிற ஆம்பல் மலர்களை விகசிப்பிக்க வல்ல அழகிய நிலா போன்றதாயும் -பிரபன்னர்களை பரவசராக்க வல்லதாயும் இருக்குமே –

—————————————————————–

மநஸ் ஸ்படிக தர்ப்பண ப்ரதிபலத் பர ப்ரஹ்மண -பிரதர்சன மிவாஸரந் ப்ரதித போத முத்ராங்கித
சதாம் அபய ஸம்ஸிதா பவபயா பிதப்தாத் மநா மகாநீ ஸமயேத நச் சடாரி போரவாம கர —10—
மகா நக்ஷத்ரம் ஸூசிதம் -கவர்க்க சதுர்த்தமாகவே வேதத்தில் இந்த நக்ஷத்ரம் உள்ளதே –

கீழே ஹஸ்த முத்திரை வர்ணனை இதில் முத்ராஞ்சிதமான ஸ்ரீ ஹஸ்தத்தை வர்ணிக்கிறார் –
ஹிருதயத்துக்கு நேராக இருப்பதால் -தமது திரு உள்ளம் ஆகிற ஸ்படிக கண்ணாடியிலே பிரதிபலித்து தோன்றுகிற
பர ப்ரஹ்மத்தை காட்டா நின்றது போல் இருப்பதும் -புகழ் பெற்ற ஞான முத்திரையினால் அடையாளம் பெற்றதும்
சம்சார பீதியினால் தப்பிக்கும் நெஞ்சினரான சாத்விகர்களுக்கு அபயம் அளிக்க வல்லதுமான
நம்மாழ்வாருடைய வலது திருக் கையானது நம்முடைய பாவங்களைத் தொலைக்கக் கடவது –
பிரதித்த போத முத்ராங்கித -என்று விசேஷணம் -ஞான முத்ரையததே -அது எங்கனம் -சதாம் அபாய ஸம்ஸிதா -என்னும் அபய முத்திரையை காட்டும்
என்னில் -ஞான முத்திரையின் சன்னிவேசம் தானே அபய முத்திரை போலவும் காணக் கூடியதாகையாலே அப்படி சொல்லக் குறையில்லை –

————————————————————————————–

ரமயது சட சத்ரு அதியுன்னத ஆசார யுக்தைர் ஜனை அவநத பத பத்ம யுக்ம அநுகம்பா அம்ருத அம்போநிதி –
பஹு வித க்ருத பூர்வ பல்குனயகாசார சிந்தா ஆகுலம் ஹ்ருதயம் அஸத்ருச ஆத்ம பாதாரவிந்த அநு ஷங்காத் மம—11—பூர்வ பல்குனி நக்ஷத்ரம் ஸூசகம் —

மிகச் சிறந்த அனுஷ்டானம் உள்ள சாத்விக ஜனங்களால் வாங்கப் பட்ட திருவடித் தாமரையிணையை யுடையவரும் —
அறு தொழில் அந்தணர் வணங்கும் தன்மையன் -/ மேவினேன் அவன் பொன்னடி மெய்ம்மையே -ஸ்ரீ மதுரகவிகள் போல்வார் ஆழ்வார் திருவடிவாரத்தில் படுகாடு கிடப்பரே
கருணை யாகிற அமுதக் கடலாய் இருப்பவருமான நம்மாழ்வார் -அருள் கண்டீர் இவ்வுலகினில் மிக்கதே -முற் பிறவிகளில் செய்த பல வகைப்பட்ட
இழி தொழில்களைப் பற்றிக் கவலையினால் கலங்கி இருக்கின்ற என் மனத்தை ஒப்பற்ற தமது திருவடித் தாமரைகளின் சம்பந்தத்தினால் கலக்கம் நீங்கிக் களிக்கச் செய்திடுக-
பல்கு-அசாரம்/ ந்யகாசார-நீசமான நடத்தை -ந்யக் நீச கர்வ ஹ்ரஸ்வாஸ் ஸ்யு –அமர கோசம்
அஸத்ருச -விசேஷணம் பாதாரவிந்தத்திலும் -அநுஷங்கத்திலும் அன்வயம் -கருத்து ஒன்றே

———————————————————————

மக்நம் மாநச மாஸ்ம பூச் சடரிபோ அவ்யாஜ சித்தா தயா நவ்கா காசந நாவிக அபி ச புநஸ் சந்தாரகக்ராமணீ-
ஏதேந உத்தர பல்குநீரஸ பரிக்லிஷ்ட உபயோக ஊர்மிகம் -துக்க ஆவர்த்த துரந்த பார கமநம் சம்சார வாராகரம் —12—உத்தர பல்குநீ – நக்ஷத்ரம் ஸூ சகம்

கீழ் சிந்த்தாகுலம் மம ஹ்ருதயம் -என்றவர் தாமே தம் ஹ்ருதயத்திற்கு அபாயம் அளிக்கிறார் –
வாராய் மட நெஞ்சே -சம்சார சாகரத்தில் ஆழ்ந்து வருந்திக் கிடவாதே –நல் விரகு சொல்கிறேன் -நம்மாழ்வாருடைய நிர்ஹேதுகமான
தொரு திருவருளானது பிறவிக்கு கடலுக்குப் படகாகும்–அக்கறை சேர்ப்பவர்கள் தலைவராகி அவ்வோடத்தை ஓட்டுபவரும் அவ்வாழ்வாரே ஆவார் –
அல்பங்களாய் சுவை அற்றவைகளாய் பலவகை கிலேசங்கள் பொருந்தியவையாய் இருக்கிற விஷய போகங்கள் ஆகிற அலைகளை யுடையதும்
பலவகை துன்பங்கள் ஆகிற சுழிகளை யுடையதும் கரை என்ற முடியாததுமான பிறவி என்னும் கடலை இவ்வாழ்வார் ஆகிய நாவிகனைக் கொண்டு கடந்து செல்வாயாக –
ஆழ்வார் திருவடிகளை பற்றினவர்களுக்கு சம்சார சாகரம் முழம் தாள் அளவாகும் என்று தெரிவித்தபடி –

——————————————————————————-

ரத்ந தீபிகாயமாந ஹஸ்த முத்ரிகா க்ருத த்ரயீ கிரீந்த்ர கந்தர அந்தராள காட ரூடா ரூடி நிதான ஸூசநேந –
த்ராவிடாகம உபகீதி மூலஸேக சீத வீத நித்ர பத்ர திவ்ய தீந்த்ரிணீ சமீபகேந நாதவான் அஹம் பராங்குசேந –13- ஹஸ்த நக்ஷத்ரம் ஸூசகம் –

மணி விளக்குப் போன்ற ஸ்ரீ ஹஸ்த முத்திரையினால் வேதங்கள் ஆகிற மலை முழஞ்சுகளின் உள்ளே திடமாக அழுந்தி கிடக்கின்ற -பேர்க்கவும் பேராத நிதியான
பரம் பொருளை ஸூசிப்பிக்கின்றவரும் -ஆழ்வார் திருக் கைத்தல முத்திரை ரத்ந தீபம் போன்றது – வேர்ப் பற்றில் திருவாய்மொழியின் இசை பாடுவதாகிய
தீர்த்த அபிஷேகத்தினால்–தீர்த்தங்கள் ஆயிரம் – குளிர்ந்து உறங்காத இலைகளை யுடையதான திருப்புளி அடியிலே வீற்று இருப்பவருமான நம்மாழ்வாரையே
அடியேன் ஸ்வாமியாக யுடையேன் –
-உறங்காப் புளி-ஒரு போதும் இல்லை மூடுவது இல்லை -என்பதால் -வீத நித்ர பத்ர-/ லோக யாத்திரை ஒன்றும் அறியாமல் திருப் புளி ஆழ்வார் அடியிலே
திரு அவதரித்த உடனே போந்து -வீடு பெரும் அளவும் வீற்று இருந்தார் –

—————————————————–

நத்யா நத்யாககாரீ க்ஷணம் அபி சித்த அசித் த்ராயக அமேய காமே ச்சந்தஸ் சந்த ஸ்வரூபே மஹசி கமலயா பாசமாநே அசமாநே –
ஸ்ரேய ஸ்ரேயஸ் விசங்கை பரிசய ஸூரபி கைசராணாம் சராணாம் பாதாத் பாதாத் பவாப்தவ் சடரிபுரிஹா நோ வீக்ஷணேந ஷணேந —14-
சித்ரா நக்ஷத்ரம் ஸூ சகம் -நடுநாயக நக்ஷத்ரம் -அதிக அக்ஷர வ்ருத்தத்தில்–21-அக்ஷரம் ஒவ் ஒரு பாதத்திலும் – – அமைக்கப் பட்ட ஸ்லோகம் –

சேதன அசேதனங்களை எல்லாம் ரஷிக்க வல்ல அப்ரமேயமான சங்கல்பத்தை யுடையதும் -வேதங்களின் தாத்பர்யமே வடிவு எடுத்ததும் -பிராட்டியோடே கூடி
விளங்கா நிற்பதுமான -ஒப்பற்ற எம்பெருமான் என்னும் பரஞ்சோதி -இடம் எப்பொழுதும் இறைப் பொழுதும் நமஸ்காரத்தை விடாமல் இருப்பவரும்
நத்யாககாரீ-விடாதவர்-எத்தை என்றால் -நத்யா-நமஸ்காரத்தை –
குழுமித் தேவர் குழாங்கள் கை தொழச் சோதி வெள்ளத்தின் உள்ளே எழுவதொரு -அப்ரமேயம் ஹி தத் தேஜ-
எம்பெருமானை மஹஸ் -என்று மறைத்து அருளிச் செய்து இருப்பது காண்க
ச்ரேயஸைப் பெற்றுள்ள சாத்விகர்களின் திரள் களினால் ஆச்ரயிக்கத் தகுந்தவரும்-ஸ்ரீ மதுரகவிகள் -ஸ்ரீ மன் -நாதமுனிகள் போல்வார் பணிய நின்றவர் –
-மகிழம் பூ மாலைகள் அணிந்து கொண்டு இருப்பதனால் -பரிமள பிரசுரருமான நம்மாழ்வார் ஒரு நொடிப் பொழுது கடாக்ஷித்து அருளி
இவ்வுலகில் உள்ள நம்மைப் பிறவிக்கு கடலில் விழுந்து போவதில் நின்றும் காத்து அருளக் கடவர்

——————————————————————————-

ந பிரபத்தி வர்த்தமன ப்ரவர்த்தந அபதாந வாஸந அநுசாரி நவ்யபேத சர்வ தாஜலாசய அன்வயம் கதம் சமம் சரோஜம்
ஸ்வ அதிகாமி யோகிப்ருந்த சித்த பத்ம பத்த ஸுஹ்ருத அநு ரக்த ரூபயோச் சடாரி பாதயோர் யுகேந சன்னத ஆர்த்தி பஞ்சநேந–15- –ஸ்வாதி நக்ஷத்ரம் ஸூசகம் –

இது முதல் -26-ஸ்லோகம் அளவும் ஆழ்வாருடைய-திருவடி தொடக்கி திருமுடி ஈறாக — திவ்ய அவயவ ஸுந்தர்ய வர்ணனம் –
அடி பணிந்தாருடைய ஆர்த்தியை எல்லாம் அகற்றுமதான -தம்மை மிகவும் விரும்புகின்ற யோகி சமூகத்தின் ஹ்ருதய புண்டரீகத்தில்
அன்புடையவைகளாய் -அத ஏவ–அநு ராக பரிதமான திரு உள்ளத்தில் அன்புடன் உறைந்து -மிகச் சிவந்து இருக்கின்ற நம்மாழ்வார் திருவடிகளின் இணையோடு
பிரபத்தி மார்க்கத்தை ப்ரவர்த்திப்பித்தல் ஆகிற சரிதையின் வாசனையையும் அறியாததும் ஜலாசய சம்பந்தத்தை ஒரு காலும் விடாமல் எப்போதும்
ஜடாசய சம்பந்தத்தையே கொண்டு இருப்பதுமான தாமரைப் பூவானது எப்படி ஒப்புமை பெற்றதாகும் –
லடயோரபேத–லகாரத்துக்கும் டகாரத்துக்கும் பேதம் இல்லை –தாமரை பக்ஷம் லகாரம் -ஜலம் -நீர் நிலைக்கு வாசகம் -ஆழ்வார் பக்ஷத்தில் மந்த புத்தி நீசர் -அன்வயம் அற்றது என்றபடி
ஆர்த்தியை தொலைக்கும் திருவடிகளுக்கு தாமரை உவமை சொல்ல யுரியது அல்லவே –

——————————————————-

நத்வா யாம் குஸூமாயுத இஷூதி ருசி வ்யாகாதம் ஆதந்வதீம் சேமுஷ்யா மஹதாம் அஹாயி தருணீ ஜங்காஸூ ஜங்காலதா –
விஸ்தீர்ணச் சவி சாகயா சடஜித வ்ருத்த ஆநுபூர்வீ ஜுஷோ ஜங்கா கல்பதரு ச்ரியா ஸூரபிதம் சிந்தாவநம் மா மகம் –16—விசாகா நக்ஷத்ரம் ஸூ சகம் –

ஆழ்வாருடைய திருக் கணைக் கால் அழகில் ஈடுபட்டு பேசுகிறார் –
-ஜங்கை ஆகிற கற்பக வருஷம் அழகினால் -என்னுடை சிந்தை ஆகிற பொழில் நறு மணம் மிக்கு -நாறு நறும் பொழில் ஆயிற்று –
மன்மதனுடைய அம்பறாத் துணியின் அழகையும் வென்று விளங்கும் –
இதில் கண் வைக்கும் மஹான்கள் -விஷயாந்தரங்களில் சங்கத்தை நெஞ்சாலும் நினையாதவர்கள் ஆவார்
வேகமாக ஓடும் தன்மை ஜங்காலதா -அது விடப்பட்டது -ஆழ்வாருடைய ஜங்கைகளை சேவித்த மகான்களின் சேமுஷி -மதி –அவற்றை விட்டு
இதிலே ஆழம் கால் பட்டு இருக்கும் என்றபடி –
அப்படிப்பட்ட பெருமை வாய்ந்ததும் -பரந்த தேஜஸ் புஞ்சங்கள் ஆகிற சாகைகளை யுடையதும் -காந்தி பரம்பரைகள் -சாகையாக உருவகம் –
உருண்டை வடிவு நன்கு அமைந்து இருக்கப் பெற்றதும்–வ்ருத்த அநு பூர்வீ விசிஷ்டம் -நல்ல நடத்தை யுடையது என்றபடி –

———————————————————–

கநத் அவயவ லோல சோபா அவதாத ஆபகா ஸ்ரோதசஸ் சமுதித குரு புத்புத ஆகார ஸந்தேஹ சந்தாயினோ
ககுத் அதிகத மித்ர பாவம் ஸ்வபாவாத் யுகம் ஜானுனோ மம ஹ்ருதி சடரிவைநாம்ந முநீந்த்ரஸ்ய சந்தீவ்யது –17-
மித்ர பாதத்தால் அனுராதா நக்ஷத்ரம் ஸூ சகம் -அனுராதா நக்ஷத்ரம் மித்ரோ தேவதா –கீழே ஆஸ்ரேஷா நக்ஷத்ரம் -9- ஸ்லோகம் போலே இங்கும் –

அழகு மிக்க திவ்ய அவயவங்கள் தள தள என்று சோபையாகிற நிர்மல நதியின் வெள்ளத்தில் நின்றுந் உண்டான பெரிய நீர்க்க குமிழியின் வடிவு தானோ இவை
-என்று சந்தேகிக்கும் படியான ஆழ்வாரது திரு முழம் தாள்களின் இயற்கையாகவே எருதுகளின் முசுப்போடு தோழமை பெற்று இருக்கும்
இணையானது என் உள்ளத்திலே விளங்க வேணும் –

—————————————————-

துலா சரணி ஸீமநி ப்ரதிதரூபயா ஹஸ்தி நாம் கரேண கரபேண வா கதளிகாபிரகாண்டேந வா
ததோபரி ச பச்யதாம் நயன பந்த நஜ்யேஷ்டயா சமத் க்ருதி மதீ மதிச் சடரிபு ஊரு லஷ்மயா மம –18- –ஜ்யேஷ்டா நக்ஷத்ரம் ஸூ சகம் –

திருத் துடைகள் -அடி பருத்து நுனி சிறுத்து மத மத என்று மாம்சளங்களாய் விளங்கும் திருத் துடை அழகில் ஈடுபட்டு அருளிச் செய்கிறார்
யானைகளின் துதிக்கையோடும் -கரபம் என்னும் புறம் கையினோடும்–மணிக்கட்டு தொடக்கி சுண்டு விரல் அளவும் உள்ள புறம்பு பாகம் –
-சிறந்த வாழைத் தண்டினோடும் ஒப்பிடுகையில் பரம காஷ்டையிலே -புகழ் பெற்ற யுருவத்தை யுடையதும் -அதற்கு மேலே பார்ப்பவர்களின்
கண்களைப் பிணிப்புண்ணப் பண்ணுமத்தில் தலைமை பெற்றதுமான திருத் துடைகளின் அழகினால் என்னெஞ்சகம் அழகு பொலியப் பெற்றது –
வீற்று இருந்த அழகில் திருத் துடைகளின் கீழ் அழகு சேவிக்கப் போகாதே -மேல் அழகு சேவித்த மாத்திரத்திலே கண்களை பிணிப்புண்ணச் செய்யுமே –

——————————————————————

மகா ப்ரரோஹ மஞ்ஜரீ மனோஜ்ஞ ரத்ந மேகலா கலாப புஷ்பிதா கடீ தடீ படீ சடத்விஷ-உரஸ்ஸ்ரவத் ப்ரபாஜரீ
நிபாத நிம்ந நாபிகா அவட யுத்த பேத மண்டலீ விதர்க்க மூலம் ஏவ ந –19—மூல நக்ஷத்ரம் ஸூ சகம் –

நம்மாழ்வாருடைய தேஜஸ் புஞ்ஜ மஞ்ஜரிகளாலே மனோஹரமான மணி மேகலாகலாபம் பூத்து இருக்கப் பெற்ற திருவரைப் பீதகவாடையானது
அதில் ஈடுபாடுள்ள நமக்கு திரு மார்பில் நின்றும் பெருகுகின்ற காந்தி வெள்ளம் விழுந்து பள்ளமான
திரு நாபித் தலத்தில் உண்டான நுரையின் திரளோ என்கிற சங்கையைத் தோற்றுவிக்கிறது-
விதர்க்கம் -உத்ப்ரேக்ஷை–பீதகவாடை மெல்லியதாகவும் வெண்ணிறமாகவும் இருப்பதால் நுரையாக உத்ப்ரேஷித்தல் பொருந்தும் –

—————————————————–

நயன ஸூபக நாபீம் உத்தி சந்தீ சடாரே சர இதி பரி பாஷா டவ்கதே சார்த்த கத்வம்-சந்த இதரதா ந ஸம்ஹதா
நேத்ர மீநா கதம் இஹ விஹரேயு கௌதுக உதிர்க்க யுக்தா –20—பூர்வாஷாடா நக்ஷத்ரம் ஸூ சகம்

கண்ணுக்கு அழகிய திருநாபீ -பற்றி உண்டான இது ஒரு குளம் -என்கிற பிரவாதம் உண்மைத் தன்மையை அடைகின்றது –
ஆழ்ந்து இருப்பதால் திரு நாபியை தடாகம் என்பது கவி மரபு -அப்படி இல்லாவிடின் நம்முடைய கண்கள் ஆகிற மீன்கள்
திரண்டு கொண்டு மிக்க குதூஹலத்தோடே கூடினவைகளாய் இந்த திரு நாபியில் எப்படி விளையாடும் –

——————————————-

தாம் மத்ய தேச ஸூஷமாம் அவலோகயாமி ரோமாவலீ த்ரி வளிகா ருசிராம் சடாரே ரேகா உத்தரா யத் உபமாம்
அதிக அபிலாஷாஸ டவ்கேத வா யதி வா ந வடபத்ர சோபா –21—உத்தராஷாடா நக்ஷத்ரம் ஸூ சகம் –

ரேகைகளினால் சிறந்து விளங்குகின்ற ஆலிலையின் அழகானது மிகுந்த விருப்பம் யுடையதாய் யாதொரு இடை அழகோடு ஒப்புமையைப் பெறுமோ
அல்லது பெறாதோ -அப்படிப்பட்ட ஆழ்வாருடைய ரோமாவளியினாலும் மும்மடிப்பினாலும் அழகு பொழிந்த இடையின் அழகை இடைவிடாது சேவிக்கின்றேன் –

——————————————————————–

பாஸா ந வ்யதிபி ரீ பவந்தி ப்ருங்கா ஹாரஸ்தாத் உரசி ஹரிந் மனேச் சடாரே ஆரூடா வகுளமயீம்
ஸ்ரஜம் ஸூகந்திம் சப்தேந ஸ்ரவண ஸூகேந யாந்தி பேதம் –22—ஸ்ரவண நஷ்ரத்ரம் ஸூசகம் –

ஆழ்வாருடைய மகிழம் பூக்களினால் பரிமள பிரசுரமான மாலையில் எறியுள்ள வண்டுகள் தமது ஒளியினால் திரு மார்பில் ஹாரத்தில் இருக்கும்
மரகத பச்சையில் காட்டிலும் வேற்றுமை பெறுகின்றன அல்ல -ஆனாலும் செவிக்கு இனிய இசையினால் வண்டுகள் எண்ணலாம் படி வேற்றுமை எய்துகின்றன –
வண்டின் அழகையும் திருமார்பில் அணிந்து இருக்கும் -ஹரின் மணி -மரகத பச்சை அழகையும் சேர்த்து அனுபவிக்கிறார் -இரண்டுமே மனோஹரமாய் இருக்குமே –

———————————————————–

தமவத குருதே மதந உத்ததான் ஸூகடயதி அபுதான் புத நிஷ்டயா -பிரதித முத்ரம் அநித்ர
சரோருஹ பிரணயி பாணி தலம் சடஜின் முநே –23- –தநிஷ்டா -அவிட்டம் நக்ஷத்ரம் ஸூசகம்

விளக்கமுற்ற திரு முத்திரையை யுடையதும் ஒரு காலும் மூடிக் கொள்ளுதல் இல்லாத தாமரை மலரோடு தோழமை கொண்டதுமான திருக் கைத்தலமானது
காம வெறி கொண்டவர்களை அடக்கமுற்றவர்களாக செய்கின்றது -விவேகமற்றவர்களை விவேக உறுதியோடு நன்கு கூட்டுகின்றது –
ஞான முத்திரையை சேவித்து -அடக்கம் உண்டாக்கி -விவேகத்தையும் உண்டாக்கி -சம தமாதி குண சம்பத்தைப் பெறுவோம் என்பது பரம தாத்பர்யம் –

——————————————————————-

நேஹ சம்சரண ரோக ஸம்ஹ்ருதிர் ஜாயதே சதபிஷக் சிகித்சயா அந்தரேண சடைவைரி கந்தரா லம்பமாந வகுள ஸ்ரஜாம் ரஜ—24- -சதபிக்ஷன் நக்ஷத்ரம் ஸூசகம் –

திருக் கழுத்தில் தொங்கும் வகுள மாலைகள் துகளை -விட்டு நூறு மருத்துவர்கள் சிகித்ஸை பண்ணினாலும் பிரவிபி பிணி தீராதே –
மருத்துவனாய் நின்ற மா மணி வண்ணா -வைத்தியோ நாராயணோ ஹரி -புனரபி ஜனனம் புனரபி மரணம் புனரபி ஜனனீ ஜடரே சயனம் –
வகுள மாலையின் ஏக தேசமே பிறவித துயர் போக்க வல்ல அரு மருந்து –
கவளக் கடாக் களிறு டபிரான் திரு நாமத்தால் தவள பொடிக் கொண்டு நீர் இட்டிடுமின் தணியும் -என்று முந்துறச் சொல்லி -உடனே
மாயன் தமர் அடி நீறு கொண்டு அணி-ஸ்ரீ பாகவத ஸ்ரீ பாத ரேணுவே ஒப்பற்ற மருந்து -என்று அருளிச் செய்தார் –

———————————————————-

ஜன்ம த்வம்சம் திசதி ஜனாநாம் வக்த்ரம் தீப்ரா ஓஷ்டபத மநோஜ்ம் மந்த ஸ்மேரம் மதுர கடாக்ஷம் ஸூப்ரூ ரோகம் ஸூபக கபோலம்–25—ப்ராஓஷ்டபதம் -பூரட்டாதி நாஷ்த்ரம் ஸூ சகம்

ஒளி பெற்று விளங்கும் ஓஷ்ட பிரதேசத்தினால் அழகியதும் புன்முறுவலையுடையதும் இனிமையான கடாக்ஷத்தை யுடையதும்
அழகிய புருவக் கொடியை யுடையதும் -அழகிய திருக் கபோலங்களை யுடையதுமான திருமுக மண்டலம் சம்சாரி ஜனங்களுக்கு சம்சாரம் போக்கி
முக்தி சாம்ராஜ்யம் அளிக்கும் –

————————————————–

லஸதி ஹி பஜதாம் பத்ரோத்தர பத கரண ஆரூடம் சடரிபு மகுடம் பாஸா பரிஹ்ருத துரிதத்வாந்தம் –26—உத்தராபாத்ரா நக்ஷத்ரம் ஸூசகம்

பக்த ஜனங்களுக்கு ஸ்ரேயஸ் கரமான சிறந்த பதவியை அளிப்பதற்காக திருமுடி மீது ஏறி இருப்பதும் –
ஒளியினால் தீவினை இளைத்த தொலைக்க வல்லதுமான திரு அபிஷேகமானது விளங்கா நின்றது –
நிரதிசய தீபத்தை யுக்தமாக மணி மகுடத்தில் ஈடுபட்டுப் பேசுகிறார் –

—————————————

அந்தரேண சடாராதிம் கஸ் சம்சா ரேவதீஹ ந ததஹம் ஹ்ருதயே நித்யம் நிததே தத்வ புச்சரியம் –27—ரேவதி நக்ஷத்ரம் ஸூசகம் –

இவ்விருள் தரும் மா ஞாலத்தில் நம்மாழ்வாரைத் தவிர்த்து வேறு யார் நம்மை ரஷிக்க வல்லவர் -அவரே நமக்கு பரம ரக்ஷகர் –
-வேறு யாரும் இல்லாமையினால் அடியேன் அவரது திரு மேனி அழகையே நெஞ்சினுள் நிச்சலும் உறைய வைக்கின்றேன்
அவருடைய வடிவு அழகையே எஞ்ஞான்றும் உள்ளத்துள் சிந்தனை செய்யா நின்றேன் என்று நிகழித்து அருளினார் ஆயிற்று –

———————————————————————-

தனித் தொங்கல் —
வாசிகீ வரிவஸ்யா மே தாருகா மாலிகாத்மிகா –பராங்குச பதாப்ஜேந பரிஷ்க்காரவதீ பவேத் —

நக்ஷத்ர மாலிகை யாகிற எனது வாசிக கைங்கர்யமானது நம்மாழ்வாரது திருவடித் தாமரையினால் பரிஷ்க்ருதமாகக் கடவது –
ஆழ்வார் திருவடித்தாமரையிலே சாத்தி அழகு பெறுவித்துக் கொண்டேன் –

———————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ காஞ்சீ ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ ஜீயர் நாயனார் திருவடிகளே சரணம் .
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –