ஸ்ரீ பாஷ்ய அம்ருத சாரம் -முதல் அத்யாயம் -சாஸ்த்ர ஆரம்பம் -ஸ்ரீ மன்னார்குடி ஸ்வாமிகள் —

ஸ்ரீ பாஷ்யம் -74-
–545-ஸூத்ரங்கள் / போதாயன வ்ருத்தி கிரந்தங்கள் / —4-அத்தியாயங்கள் -16-பாதங்கள் -அமைத்து /
மங்கள ஸ்லோகங்கள் –பகவத் -ஆச்சார்ய வந்தன ரூபம் /
-ஸ்ம்ருதி சிஷ்டாசார சித்தம் –கிரந்தம் விக்னம் இல்லாமல் –மங்களாசார யுக்தானாம் -/
த்யான ரூபம் மானஸ ரூபம் -இல்லாமல் ஸ்லோக ரூபம் -சிஷ்டர்களுக்கு சிஷிக்க வேண்டுமே –
மங்களம் -மூன்று லக்ஷணங்கள் –
சாஸ்திரம் அர்த்தம் சங்க்ரஹணம் லோகே -சாஸ்திரம் -சமாசம் -சுருக்கி வியாசம் பின்பு விரிவாக /தாரணம் -விஷயம் தரிக்க –
நமஸ்காரார்த்தம் ஆசீர்வதனம் -இஷ்ட தேவதா வந்தனம் -/
நான்கு அத்யாய பரம சாரம் –
அகில புவன ஜென்ம –ஸ்தேம பங்காதி லீலே–முதல் இரண்டு அத்தியாயங்கள்
புவனம் -உண்டாவது -பவதி தாது -காரணத்வம் -/ அர்த்த பதனம் /
ரூடி என்றும் -லோகத்தில் பிரயோக பிரசக்தி இடு குறி பெயர் -அவயவ சக்தி யோகம் இரண்டு -காரண பெயர்
கார்ய சாமான்யம் -கடத்துக்கும் புவனம் -ஆகையால் ரூடி அர்த்தம் -பிரசித்த அர்த்தம் -லோகம் -ஆ ப்ரஹ்ம புவனம் -போலே உண்டே —
அவாந்தரமாக பிரம்ம விசுவாமித்திரர் சில -அதை வியாவர்த்திக்க அகில -சர்வமும் என்றபடி
சகல -சொல்லாமல் -சர்வ -அன்வயம் / அகில நிகில- திடமாக ஒன்றும் விடாமல் /
சர்வமும் தெரிந்தால் சர்வ சப்த பிரயோகம் -ஈஸ்வரன் மட்டுமே பண்ணலாம் –
உன்னால் அறிய படாதது ஒன்றும் இல்லை -நீ எல்லாம் அறிவாய் -வாசி போலே
வினித –மூன்றாம்
ரக்ஷை ஏக தீஷே -பல அத்யாயம் –
சேஷிக்காத படி -சோராத-அகிலம் /நிகிலம் -சொல்லாமல் அகாரம் மங்கள சப்தம் -/சர்வ சாஸ்த்ரா ஆரம்பம் -அத -/பாகவத நாராயண-அபிதானம் -பிரதமம்-அபிதானம் -/
அநந்த கோடி ப்ரஹ்மாண்டங்கள் -புவனம் -/ ஜென்ம -ஸ்ருஷ்ட்டி /ஸ்தேமம்-ஸ்திதி / பங்கம் விநாசம் சம்ஹாரம் /ஆதி -சப்தம் -மோக்ஷ பிரதத்வம் -/மோக்ஷ பிரதான சாஸ்திரம் /
ரக்ஷை க தீக்ஷை மேலே ஸ்பஷ்டமாக சொல்லி / அநு பிரவேச நியமனாதிகளையும் குறிக்கும் ஆதி சப்தம் /
பிரதம அத்யாயம் -சமன்வய அத்யாயம் -சம்யக் அன்வயம் -காரண வாத வேதாந்த வாக்கியங்கள் -ப்ரஹ்மத்தின் இடம் அன்வயம் /
அஸ்பஷ்ட லிங்க வாக்யம் / நான்கு வகை –
அவிரோத அத்யாயம் -இரண்டாவது -ஸ்ம்ருதி யுக்தி -இவற்றால் முரண்பாடு இல்லை -ப்ரஹ்மம் தவிர வேறு ஒன்றுக்கும் -பிரதானம் பரம அணுக்கள் காரணம் ஆகாது -நிரூபணம்
லீலே -லீலா என்றபடி -இதுவே இரண்டாவது அத்யாயம் சுருக்கம் –ப்ரஹ்மாணீ ஸ்ரீநிவாஸே உடன் அன்வயம் /
ந ப்ரயோஜக வியாபாரம் -நிரபேஷ ஸ்வதந்த்ரன் கார்யம் –
அசேதன பதார்த்தங்களை சேராதே -ஞான ஆஸ்ரயமே இல்லை
ஹிரண்ய கர்ப்பாத்திகள் குண த்ரயம் -கர்ம வஸ்யர்கள்
அநாயாசேன வியாபாரம் லீலே என்றுமாம் -சங்கல்ப மாத்திரம் -பரி பூர்ணம் அவாப்த ஸமஸ்த காமன் -சத்ய ஸங்கல்பன் –
சித்தம் -த்விகம் -இரட்டை முதல் இரண்டும் -ப்ரஹ்மம்
சாத்திய த்விகம் -மேலே இரண்டும் -விதேயம் உபாயம் -பலம் -ராக பிராப்தம் -/ விதேயமான சாத்தியம் உபாயம் -இச்சா ராக விஷய சாத்தியம் பலம்
விநத—விசேஷ நத -நமஸ்காராதி கிரியா விசேஷங்கள் -பக்தி பிரபத்திகள்/ மன் மனா பாவ –மாம் நமஸ்குரு /
வணக்குடை தவ நெறி
விவித –பக்தி பிரபத்தி -/அதிகாரி விபாகம் -/ யுக்தி ஆச்சார்ய / அனுஷ்டிக்கிற விபாகம் / தேவர்கள் -மநுஷ்யர்கள் அதிகாரிகள் /பிராணிகளும் பிரபத்தி -பசு பக்ஷி /
பூத –இரண்டு விசேஷங்கள் -வினித விவித -பூ சத்தாயாம் -சத்தை பெற்றவர்கள் பக்தர்கள் பிரபன்னர்கள் /
வ்ராத –கேசவன் தமர் -சம்பந்தி சம்பந்திகளுக்கும் -சமுதாய கூட்டம் -எமர் கீழ் ஏழ் / ராஜா சபை -பிரபன்ன சமுதாயம் /
விஷய வாசனை பற்றாசாக –/ பக்த சமுதாயம் -இருவருக்கும் மோக்ஷம் -ப்ராஹ்மண சபை இது -ராஜ சபை அது /
ரக்ஷை ஏக தீக்ஷை -ரக்ஷணம் அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி பூர்வகமான இஷ்ட பிராப்தி /
பர்யவசானம் -இதுக்கு மேலே இல்லை என்று சொல்லும் படி அத்யந்த -அங்கு தான் ரக்ஷணம் –
மோக்ஷ பிரதானம் பண்ணுவதை -தீக்ஷையாக -திட விரதமாக -ஏதம் விரதம் மம
அபயம் -சம்சாரம் அற்று –சரணாகத ரக்ஷகன் -அஞ்சேல் என்று அருள் புரிந்து -சங்கோசம் இல்லாத -நீள் உலகம் –
பிரமாணங்கள் -வேதாந்தங்கள் ஸ்ருதி சிரஸ் -நித்யம் -அப்வருஷேயம் -நித்யம் கேட்கப்பட்டு கொண்டு இருக்கும் ஸ்ருதி /
சிரஸ் -பிரதானம் -அர்த்த நிர்ணயம் -வேதாந்தம் -ஆராத்யன் ஸ்வரூபம் -கீழே ஆராதனங்கள் -/
அக்னி இந்திராதி சரீரீ
தீப்தே –ஸ்வரூபாதிகள் -கொண்டு பிரகாசிக்கும் -/அசாதாரண திவ்ய பூஷணாதிகள் -திவ்ய ஆயுதங்கள் -மஹிஷீ -இத்யாதி /
அஹம் ப்ரஹ்மாஸ்மி சாங்க்ய அத்வைதிகள் மாயாவாதிகள் -ஜீவ ப்ரஹ்ம ஐக்கியம் நிரசனம் / கர்மாவே பல பிரதானம் பண்ணும் பக்ஷங்கள் நிரசனம் /
ராகு மீமாம்சகர் -நிரீஸ்வர மீமாம்சகர் நிராசனம்
ப்ரஹ்மணீ -ஸ்ரீ நிவாஸ் -அபர தத்வங்கள் -பர தேவதாதா ஆபாசங்கள்
சேமுஷீ பக்தி ரூபாய –வேதாந்த விருத்த மதங்கள் நிரசனம் /

இரண்டாவது மங்கள ஸ்லோகம்
பாராசார்ய இத்யாதி –கீழ் பகவத் -இது ஆச்சார்ய வந்தன ரூபம் /சிஷ்டாசாரம் -/ கட ஸ்ருதி – யஸ்ய தேவே பரா பக்தி –யதா தேவே ததா குரு -/
வைசம்பாயனர் -நமோ பகவத் -வியாசருக்கு -/பராசரர் ஆப்த தமர் / பாதராயணர் -வியாசர் /பராசரர் சத்யவதி புத்திரர் வியாசர் -கிருஷ்ண த்வைபாயனர் –
வச ஏவ ஸூ தாம் –அம்ருதம் ஒத்த –உபமேயம் முன்னால் -நர வியாக்ர போலே / நர சார்த்தூல போலே /ரூபகம்-முற்று உவமை -/
மின்னிடையவர்க்கே -ரூபகமும் முற்று உவமையும் ஒன்றே /வாக்கு ஆகிற அம்ருதம் –
லக்ஷணம் -பாற் கடல் –உபநிஷத் கடல் இது / ஷீரம் சாரம் –அசாரம் அல்ப சாரஞ்ச —
அளவு கடந்த அப்தி-அபரிச்சின்ன -என்றவாறு –
மதியத்தில் இருந்து எடுத்து -சர்வாம்சம் -அத்யந்த சாரா பூதம் -தத்வ ஹித புருஷார்த்தம் ப்ரஹ்மம் ஸ்வரூபம் ஸ்வபாவங்களை /
சம்சார அக்னி –விபகத பிராண -சப்த வாஸ்யம் பரமாத்மா இங்கு -நிருபாதிக—அத ஏவ பிராண ஸூ த்ரம்
தாப த்ரயங்கள் -இடைவிடாமல் –போக்கி -நிரந்தர ஆனந்தம்
பூர்வாச்சார்ய –ஸூ ரக்ஷதாம் -அர்த்தங்களை காத்து வந்தார்கள் –
பஹுமதி–அன்யோன்ய விரோதங்களில் இருந்து காத்து
விஜ அக்ஷரீ காயத்ரி சரீரமாக கொண்ட பெரிய திருவடி -வேத அக்ஷரங்கள் –லோகத்துக்கு கொண்டு வந்தவர் -வேதாத்மா விஜகேஸ்வர
ஸூ மனச பஹுமான -பரம பாகவதர்கள் -பிரதி தினம்

அதாதோ -அத சப்தம் -ஒன்றுக்கு பிறகு -பூர்வ வ்ருத்தமே ஹேதுவாக கொண்டு –அல்ப அஸ்திர -கர்மா விசாரம் -நிர்வேதம் மோக்ஷம் அபிலாஷை
ப்ரஹ்மம் அறிய ஜிஞ்ஞாசா -அதீத -சாங்க-வேதம் -அனந்தரை பாவினி
விக்ரஹம் -ஸமஸ்த பதம் பிரிப்பது -தத் புருஷ சமாசம் -ப்ரஹ்மத்தை அறிவது -சம்பந்த விசேஷம் -வேற்றுமை தொகை –
விபக்தி -வேற்றுமை உருபு-கிரியை அன்வயம் -/ஆறாம் வேற்றுமை சம்பந்த சாமான்யம் -மம பந்து /
கருத்து காரக –ஆபத்தான காரக -நிகரான காரக ஏழாம் வேற்றுமை ஸ்தான விசேஷம்
இது எந்த வேற்றுமை தொகை -ப்ரஹ்மம் -ப்ரஹ்மனோ -அறிவது -பஞ்சமி சஷ்ட்டி இரண்டுக்கும் -பிருஹத் தாது -/சஷ்ட்டி ஒன்றையே -கொண்டு
-சஷ்ட்டி அந்த பதம் -கர்தவ்ய கர்மணி -வேதாந்தசய ஞானம் -தேவதைத்தஸ்ய ஞானம் -ஞானம் ஆஸ்ரயம் -தேவதத்தன் -/
ஞானம் வேதாந்தம் -கர்த்தா இல்லை வேதாந்த விஷய ஞானம் என்றவாறு –
முமுஷு -ப்ரஹ்ம விஷயம் பற்றிய அறிவு என்றபடி -/
மேலே இரண்டு ஆஷேபம் -/ வியாகரண விஷயம்
கர்மணி சஷ்டிக்கு -விதி விசேஷ விதானம் -சாமான்ய விசேஷம் /
க்ருத பிரயோகம் -/ பெயர் சொல் மேலே விபக்தி –வினை சொல் விகுதி /வினையால் அணையும் பெயர் -மூன்றும் உண்டே /
இங்கு விசேஷ விதானம் -கர்மா விசாரம் பண்ணி -ஆல்பம் அஸ்திரம் அறிந்து நிர்வேதம் உண்டாகி -முமுஷு அறியும் விஷயம் ப்ரஹ்மம் –
சம்பந்த சாமான்ய விதியால் இது சித்திக்கும் -எதுக்கு விசேஷ விதானம் பண்ண வேண்டும் -என்ற ஆஷேபம்
ஞானம் இச்சா -ஞானத்துக்கு விஷயம் -இட்டே நிரூபிக்க வேண்டும் –
அறம் செய்ய விரும்பு -விருப்பத்துக்கு விதி இல்லை -அறம் செய்ய –
அறிவது -என்றாலே -எத்தை –
பக்கத்து பதம் மூலம் கிடைக்கும் அர்த்தம் –
அபிதானம் -பதத்தின் முக்கிய அர்த்தம் –பதார்த்தந்த்ர சாமர்த்தியம் -/
மேலே -இன்னும் ஒரு ஆஷேபம் –உபபத விபக்தி அர்த்தம் –ஸமாஸ விசேஷ சங்கை –க்ருதாந்த பிரயோகம் இருப்பதால் -நிவர்த்தகம் /
ப்ரஹ்மத்தை விஷயமாக கொண்ட அறிவின் மேல் ஆசை -முமுஷுவுக்கு –
ப்ரஹ்ம சப்த்தார்த்தம்– ஸ்வபாவிக–புருஷோத்தமன் –அபிதீயதே –அபிதான விருத்தி என்றபடி -முக்கிய அர்த்தத்தால் நிர்வாகம் ஸ்ரீ பாஷ்யகாரர் –
நாராயண விஷ்ணு வாசுதேவ சப்தம் இல்லாமல் புருஷோத்தமன் –அவை வாசா மகோசரம் -இங்கு சகல இதர வைலக்ஷண்யம் காட்ட –
ஸ்வ இதர ஸமஸ்த வாஸ்து விலக்ஷணம் -காட்ட -/எதனால் -என்றால்
ஸமஸ்த ஹேய ப்ரத்ய நீகத்வம்–அனவதிக அதிசய அசாங்கேய கல்யாண குண கண —
ஸ்வாபாதக-உபாதியால் வராமல் -அத்வைதிகள் -அவித்யா கல்பிதம் வியாவர்த்திக்க -/
பிருஹத் குண யோகத்தால் ப்ரஹ்ம சப்தம் -தாது மேலே ப்ரத்யயம் –ஸர்வத்ர ப்ருஹத்வ குண யோகத்வேன–/
ஸ்வரூபேண -ப்ருஹத்வம் -/ குணத்தால் ப்ருஹத்வம் / தர்மம் தர்மி -அசாதாரணமான –வஸ்து ஸ்வரூபம் –
-தர்மங்களால் நிரூபிக்கப் படும் தர்மி -அளவிட முடியாத மேன்மை ஸ்வரூபத்தால் மட்டும் இல்லை -அனவதிக அதிசய அஸந்கயேயா
-ஓத்தார் மிக்கார் இலையாய மா மாயன் -ஸ்வரூபத்தாலும் குணங்களாலும் உண்டே -/
சர்வேஸ்வரனுக்கு மட்டும் -தன்னுடைய சங்கல்பத்துக்கு அதீனம்/உபசாரம் மற்றவர்களுக்கு -ப்ரஹ்மம் சப்தம் /
ப்ரஹ்மம் ஜாயதே -ஜீவனுக்கும் பரமாத்மாவுக்கு பொருந்தாமல் பிரக்ருதியை சொல்லும் இந்த இடத்தில் /
ஏக தேசம் இருப்பதால் உபசாரத்துக்கு சொன்னது -இந்த இடங்களில் -பகவத் சப்தவத் –
பகம் -ஷட் குண சம்யோகம் -ஸ்ருஷ்டியாதிகளுக்கு -இவை அவனுக்கு மட்டுமே / பகத்தை உடையவன் பகவான் -தனவான் தானம் உடையவன் போலே –
ஞிஜ்ஜாசா -தாப த்ரய -ஆசூரர்ககள் ஸ்ரமம் பட்டு -சம்சாரிகள் அம்ருதத்வாய தயை ஏவ -அறிவதற்கு –நித்தியமான மோக்ஷம் -சர்வேஸ்வரன் ஏவ –
மாயையால் கல்பித்தவனை இல்லை -/நிர்க்குணம் -இல்லை /சர்வேஸ்வர ஏவ -என்றவாறு -விஷய பூதம் -புருஷோத்தமன் -லக்ஷணம் சொன்ன படி /
ஞாதும் இச்சா –விதிக்கப் பட வில்லை -ராக பிராப்தம் தானே மோக்ஷம் பிராப்தம் -ஸூ ஹ்ருதம் இருந்தால் உண்டாகும்
ஜாயமான கடாக்ஷம் -இருந்தால் –முமுஷு வாகிறான் –
விதிக்க முடியாதே –ராக பிராப்தம் -என்றவாறு –
இச்சையை விதிக்கா விட்டால் இது அர்த்த வாத ஸூ த்ரமா–முதலில் –
இச்சை -விரும்புவது -எதை -விஷயம் வேண்டுமே -எதை யாரை -அபேக்ஷிக்குமே –
விரும்பப் படும் ஞானம் விதிக்கப் படுகிறது -என்றவாறு -/ ப்ரஹ்ம ஞானம் விரும்பி பெற வேண்டும் –
விரும்புவதை விதிக்க முடியாது -ப்ரஹ்ம ஞானம் விதிக்க முடியாது
ப்ரஹ்ம ஞானம் விரும்புவதை விதிக்கலாமே/
பாதங்கள் அர்த்தம் அறிந்து –கர்மா விசாரம் -பண்ணி
மீமாம்ச பூர்வ பாக ஞானம் வந்து -அல்ப அஸ்திர -நிர்வேதம் பிறந்து -மோக்ஷ அபேக்ஷை ஏற்பட்டவனுக்கு -ப்ரஹ்ம ஞானம் -மீமாம்ச உத்தர பாகம் ப்ரஹ்ம காண்டம் –
ஐக சாஸ்திரம் -கர்மா பாகம் ப்ரஹ்ம பாகம் -வேதம் பாக த்வயம் போலே -மீமாம்ச சாஸ்திரமும் ஏக சாஸ்திரம் /
கர்ம -ஸ்வரூபம் பிரகாரம் பலம் -பூர்வ பாகம் / நித்ய நைமித்திக காம்ய -மூன்று விதம் உண்டே
ஹேயத்வ உபாதேயம்/ கர்மா அனுஷ்டானம் அங்கங்கள் மந்த்ரங்கள் பிரகாரம் / கிடைக்கும் பலம் /
அல்ப அஸ்திரம் -அன்னம் பசு ராஜ்யம் ஸ்வர்க்கம் பலன்கள் / மீமாம்ச பூர்வ பாக ஞாதாஸ்ய –
அனந்தம் அக்ஷரம் நிறைந்த பலன் -சாரீரிக சாஸ்திரம் —ஆனந்தம் ஸ்திரம் –ராகம் விருப்பம் -விளைந்து –
அத –சப்தார்த்தம் இதுவே -/
தத ஏவ ஹேதே கோ -அத அத -அர்த்தம் –
போதாயனர் வ்ருத்தி காரர் -there after – therfore -இதே அர்த்தம் அருளி –
வ்ருதாத் கர்மா விசாரம் அனந்தரம் ப்ரஹ்மம் வேதனம் அறிய -கர்தவ்யம் -இதுவே –
ஐக சாஸ்த்ரீயம் -ஒரே சாஸ்திரமாக இருக்கும் தன்மை -மேலே சொல்லப் போகிறார் -சம்ஹிதம் -ஒன்றாக சேர்ந்தது –
அப்ருதக் சித்தம்
இந்த சரீர சாஸ்திரம்– ஜைமினி அருளிய -16-அத்தியாயங்கள் –முதல் -12-கர்மா விஷயம் மேலே -4-தேவதா விஷயம் /
ஓன்று இணைந்து intergration -/அத -சப்தார்த்தத்துக்கு இதுவும் பலமாகும் –
கர்மா விசாரம் அனந்தரம் ஏவ ப்ரஹ்ம விசாரம் -/ அர்த்த பேதாத் கர்த்ரு பேதாத் அபிப்ராய பேதாத் – /ப்ரதிஞ்ஞா பேதாத் -நான்கும் உண்டே -என்பர் பூர்வ பக்ஷிகள்
ஒரே அர்த்தம் –அதாதோ கர்மா ஜிஜ்ஞ்ஞாசா அங்கு /கீழே -16-அத்யாயங்களுக்குள் –வேறே வேறே -அர்த்தங்கள் உண்டே -பிரகிருதி விக்ருதி ஷட்கம் உண்டே -அங்கும் –
சாஸ்த்ர பேதம் அங்கு வராதது போலவே இங்கும் -பிரதி அத்யாயத்துக்கும் அர்த்த பேதம் உண்டே /ஷட்க பேதமும் உண்டே /
தர்மம் -சித்தம் சாத்தியம் இரண்டு வகை -யாகாதிகள் -ப்ரீதி அடைந்து காருண்யத்தால் –அதோ தர்ம ஜிஜ் ஞாச -/
ராமோ விக்ரஹவான் தர்ம -கிருஷ்ண தர்மம் சனாதனம் /பிரதிஞ்ஞா பேதம் இல்லை
கர்த்ரு பேதம் –காசிகா விருத்தி -இருவர் பண்ணிய ஏக சாஸ்திரம் -உண்டே
அபிப்ராய பேதம் –சாமான்ய விசேஷ ஞானம் -யாக பசு சாமான்ய சப்தம் ஆடு விசேஷம் /ஸ்வயம் புருஷார்த்த வாக்கியங்கள் –

அபிதீயதே -அபிதான -முக்யார்த்தம் -ப்ரஹ்ம சப்தம் புருஷோத்தமம் –/ உபய லிங்கம் -ஸமஸ்த ஹே யா ப்ரத்ய நீகத்வம் -நிரஸ்த நிகில தோஷ கந்த
/ அனவதிக அதிசய அஸந்கயேயா கல்யாண குண கணங்கள் உடையவன் / ஸ்வாபவதக்க -இதற்கு மேலே -இவற்றையே அபிதீயதே –
-ப்ரஹ்மம் சப்தம் காட்டும் –உபாதியால் இல்லையே -அவித்யையால் கல்பிதம் உபாதியால் என்பாரை வியவர்த்தித்து -காட்டி அருளினார்
பிருஹத் குண யோகதவேன -ஸர்வத்ர -ப்ருஹ்மம் -மிகப் பெரியதாக -உயர்வு அற–உயர் நலம் உடையவன் -/எவன் அவன் -ஸ்வரூபம் -குணங்களாலும் கீழே சொல்லி –
சர்வேஸ்வர ஏவ –ப்ரஹ்மமே ஈஸ்வரன் -/
தாப த்ரய கிலேசப்பட்டு -அம்ருதத்வாக -ச ஏவ ஜிஜ் ஞாச –தத் ஏவ -அந்த ப்ரஹ்மத்தையே -/அநந்ய -வேறே யாரையும் இல்லை –
நியமனம் -ஸ்வாபாவிக- ஸமஸ்த வஸ்துக்களையும் –சர்வேஸ்வர -உபகரணங்கள் அழகு குணம் திவ்ய ஆயுதங்கள் ஸ்வரூபம் இத்யாதிகள் /
இச்சா -விதிக்க வில்லை -விதேயம் -இச்சிக்கப் பட வேண்டியவற்றை -ஞானம் -அதையே நிரூபகம் –
எதில் ஆசை –ஆசைக்கு விஷயத்தை சொல்லுவது போலே -இச்சா இஷ்யமான –விருப்பம் பூர்வகமாக -ராக பிராப்தம் –
ஆபாத ப்ரதீதி சம்சய விபர்யயங்களை போக்கி -பூர்வ மீமாம்ஸா ஜிஜ்ஞாச -கர்மா விசாரம் -கர்மா ஸ்வரூபத்தையும் அனுஷ்டான பிரகாரங்கள் அறிந்து
பலன்கள் அல்பம் அஸ்திரம் என்று அறிந்து – நிர்வேதம் பட்டு -ஆனந்த ஸ்திரமான மோக்ஷம் அடைய -சரீரிக சாஸ்திரம் /
விவிதாஸ வேதிதம் ஞானம் ஒரே அர்த்தம் -/வ்ருத்தாத் -முன்பு நடந்தது -கர்மா விசாரம் அனந்தரம் -கர்மா விசாரம் பண்ணினதாலேயே -என்றபடி -போதாயனர் வாக்யம் –
யகாதி கர்மாக்கள் பிரகிருதி கர்மா -விக்ருதி கர்மா -த்ரவ்ய தேவாதி ஸ்வரூபம் மட்டும் சொல்லும் -முஜின் சொல்லியவற்றை அங்கங்களை காட்டி -இப்படி-ஷட்க பாகம் /
மூன்று வித யாகங்கள் அக்னிஹோத்ரம் / தர்ச பூர்ண -/ சோமா யோகம் -இவை முதல் ஆறில் சொல்லி /
பிரமாணம் / கர்மா பேதம் அங்க அங்கி பாவம் / கர்த்ருத்வ -இப்படி அதிகாரங்களும் அர்த்த பேதங்கள் உண்டு /அதே போலே இங்கும் –
கர்த்ரு பேதம் -ஜைமினி பாதராயணர் -/லோகத்தில் பாணினி -காசிகா விருத்தி வாமனர் ஜெயாவித்யர் இரு பாகங்கள் வியாகரண சாஸ்திரம் போலே ஒரே சாஸ்திரம்
மூன்றாவது ப்ரதிஞ்ஞா பேத நிராசனம் -வேதார்த்த விசாரம் -கர்மா பாக விசாரம் வேதம் கர்மா ப்ரஹ்ம பேதம் போலே – அதாதோ வேதார்த்த ஜிஜ் ஞாச இல்லையே -என்றால்
அதாதோ தர்ம விஜ்ஞாச –ஸாத்ய சித்த தர்மம் -/ தர்மம் ஆராதன ரூப உபாயம் -ஸாத்ய அம்சம் -ஆராத்யா சித்த அம்சம் இரண்டும் உண்டே –
இரண்டும் சேர்ந்து தர்ம சப்தத்தால் சொல்லலாமே -ராமோ விக்ரகவான் தர்ம -கிருஷ்ணம் தர்மம் சனாதனம் /
அபிப்ராய பேதம் -கர்மா பல பிரதனானாம் ஜைமினி / ப்ரஹ்மமே -என்பர் பாதாரயனர் –என்னில்
அவிவாத ரூபம் –வேதாந்தம் சிரவணம் பண்ணினவனுக்கு தெரிந்து கொள்ள வேண்டிய விஷயம்
கர்மாக்களை கொண்டு பாபங்களை போக்கி ஞானம் வர வேண்டுமே -அதனால் கர்மாவுக்கு பிரதான்யம் ஜைமினி
ஸ்கூல் படித்து காலேஜ் சேர்ந்து மெடிக்கல் இத்யாதி படிப்பது போலே /
ஜைமினிக்கும் அர்ச்சிராதி இத்யாதி உண்டே என்று கருத்து கொண்டவர் பல இடங்களில் மேலே காட்டுகிறார்
விசிஷ்ட க்ரமம்–முதல் அதாதோ தர்மம் விஜ ஞாசா தொடங்கி -கடைசி வரை -தர்மம் எப்படி அறிவது -பிரமாணம் -சங்கதிகள் சொல்லி –/
1 — ஏக சாஸ்திரம் -சங்கதி விசேஷேண -/-2-கர்மா விசாரம் அனந்தரம் பூர்வ / -3-சாஸ்த்ர ஆரம்பம் -விதித்து ஆரம்பம் இல்லை
-பூர்வ அல்ப அஸ்திரம் -கீழே தர்ம விசாரம் விதிக்கப் பட்டது –பூர்வ மீமாம்சை / இங்கு விதி இல்லை இச்சையால் -இந்த மூன்றையும் -வைதிக பிரகாரமாக நிரூபிக்கிறார்
அத்யயன விதி -ஸ்வாத்யாயா -வேதம் -தம் தம்முடைய சாகை -கள் தான் விதிக்கிறது –அக்ஷர ராசி வேதம் கர்தவ்யம் –
-அத்யயனம் முறையில் -க்ரஹிக்க வேண்டும் –கிம் ரூபம் -அத்யயனம் -கதம் கர்தவ்யம் –
அஷ்ட வர்ஷம் ப்ராஹ்மண சிறுவனுக்கு -கர்ப்பம் இருப்பு சேர்த்து -உபநயனம் பூர்வ அங்கம் -/ ஸ்ம்ருதி -கதம் கர்தவ்யம் -சொல்லும் –
உபா கர்மாவை அபேக்ஷித்து -தலை ஆவணி அவிட்டம் -ஸ்ராவண்யம் உபாக்ருத்யா -ஆடி அம்மாவாசை -ஆவணி அம்மாவாசை வரை ச்ராவணி
-முடியவில்லை என்றால் –விவஸ்த்திதா விகல்பம் – பவ்ரணமி -என்றும் சொல்வர் – யதா விதி யுக்தமான பிரகாரம் சந்தஸ்
-4-1 /2 -மாதங்கள் மட்டும் சொல்ல வேண்டும் –அர்த்த பஞ்சம -மீதி உள்ள மாதங்கள் அங்கங்கள் அத்யயனம் -ஆபஸ்தம்பத்தி சூத்திரங்கள்
-ஆச்சர்ய லக்ஷணங்கள் -சதாசார்ய நிஷ்டை –நல்ல பிறப்பு -நல்ல குணங்கள் -சத் சந்தான ப்ரஸூத -அதுக்கு மேலே சதாசார்ய நிஷ்டை
-ஆத்ம குணங்கள் நிறைந்து -மேலே வேத வித்தாச்சார்யாரால் உபதேசம் —விரதங்கள் -பிரஜாபதி காண்டரிஷிகள் -உபக்ரமம் பண்ணி -/
விரத நியம பூர்வகம் -ஆச்சார்யஉச்சாரணம் அநு உச்சாரணம் -அஷர ராசி க்ரஹணம் –ஸூர பேதங்கள் வர்ண பேதங்கள் உண்டே அக்ஷரம் தோறும் -/
ஸமாஹிதம் -ஆத்ம குணங்கள் நிறைந்து -என்றபடி -/அத்யயன விதி -தாத்பர்யம் இப்படி அருளிச் செய்து -ஸ்வாத்யாயம் -அத்யயனம் மூலமே கிரஹிக்கப் பட வேண்டும்
சம்ஸ்காரம் -உத்தர கிரியைக்கு யோக்யதை உண்டு பண்ணும் /இவை எல்லாம் வேண்டும் -அதுக்கு -ஸ்நாத ஊர்த்வ புண்டராதிகள் -போலே இவையும்
-அத்யயனம் ஸ்வாத்யாயத்துக்கு சம்ஸ்காரம் -/ விரீஹீ ப்ரோச்சனம் போலே /சதுர்வித புருஷார்த்தங்களுக்கும் இது ஸ்வாத்யாயம் -சாதனம் /
அர்த்த ஞானம் -பர்யந்தம் விதி இல்லையே -அக்ஷர ராசி -மட்டும் -வேதம் பிரயோஜனம் உள்ள -அர்த்த ஞானம் -தர்சநாத் —
சம்சயம் விபர்யயம் இல்லாமல் அறிந்து கொள்ள -மறைத்து சொல்லும் மறை –நியாய சஞ்சாரம் பண்ணி அர்த்த சஞ்சாரம் பண்ணி அறிய வேண்டும் -/
வேதத்தில் கர்மா பாகம் முதலில் -ஸ்தான விசேஷம் -கர்ம பலனின் இச்சை முதலில் -அல்பம் அஸ்திரம் -நிர்வேதம் -அப்புறம் இச்சை -ராக பிராப்தி -வேதாந்த விசார ரூபம் –
அத்யயன விதி கொண்டு மூன்று விஷயம் நிரூபித்தார் -/இச்சா பிராப்தம் -என்றவாறு –அத -கர்மா விசாரம் அனந்தரம் – அதுவே ஹேதுவாக -இரண்டையும் -அததோ -என்று –

மேலே வேதாத்மா வாக்கியங்கள் -கர்மா அல்ப அஸ்திரம் பலத்தவம் / ப்ரஹ்ம ஞானம் அநந்த ஸ்திர அக்ஷய பலத்தவம் -காட்டி அருளுகிறார் –
லகு பூர்வ பக்ஷம் லகு சித்தாந்தம் மஹா பூர்வ பக்ஷம் மஹா சித்தாந்தம் -மேலே
தர்ம ஞானம் -கமனம்–கத்தியில் கொல்ல விரும்புகிறான் -விரும்ப கத்தி சாதனம் இல்லையே –அவர்களுக்கும் ஞானம் ராக பிராப்தம் -ஜைமினி அபிப்ராயம் இதுவே –
இஹ கர்மசித்தமான சுக ரூபமான பலன்கள் -இந்த லோகத்தில் அழிவது போலே ஸ்வர்க்காதி சுகங்களும் ஷயம் அடையும் -/
கேவல பல இச்சைக்காக -வேதாந்த ஞானத்துக்கு சஹகாரி இல்லாமல் -ப்ரம்ஹதாரண்யம் –திடம் அற்ற பலன் -யாகாதிகள் -ஓடங்கள் -திடம் அற்றவை -பிலவாஹம்-
விஷய வாக்யம் -பரிஷ்ய லோகான் கர்ம சிதான் –லோலா சப்தம் -பலத்தை சொல்லி ப்ராஹ்மண நிர்வேதம் ஆயாத் -அடைகிறான் –வேத அத்யயனம் பண்ணினவன் —
அக்ருத- பரம பதம் -நித்ய பலமான மோக்ஷம் -தத் விஞ்ஞானார்த்தம் -குரு ஏவ அதிகச்சதி -ஆச்சார்யரை அடைந்து –சமித் பாணி ஸ்ரோத்ரியம் ப்ரஹ்ம நிஷ்டம் -ஆச்சார்ய லக்ஷணம் –
தத்வ தர்சி உபதேசி யோக்யதை -/ சமித் பாணி யுடன் போக வேண்டும் -வெறும் கையுடன் போகாமல் -உபகாரங்கள் -ஸமித்தாவது கொண்டு போகவேண்டும் /
சம்யக் -உபசம்மாய -சேவாதிகளால் -சிஷ்ருஷாதிகள் -பண்ணி -/பரிப்ரச்னம் -ஆவலை வெளியிட்டு -பிரசாந்த சித்தாயா -சமானவிதனாக-
இந்திரியங்களை அடக்கி மனஸ் தெளிந்து -கேட்க வேண்டுமே -சாஸ்த்ரேன அக்ஷரம் புருஷன் சத்யா வாச்யன் ப்ரஹ்ம வித்யை -அறிய –
முண்டக உபநிஷத் –ஸ்ருதி -/ கீழே கர்மா அல்ப / மேலே அநந்த ஸ்திரம் -ப்ரஹ்ம
ப்ரஹ்ம வித–சத்யம் ஞானம் அனந்தம் -ஸ்வரூப -வேதனம் என்பது -உபதேச பூர்வகமாக கேட்டு -சாதனா சப்தகம் மூலம் உபாசித்து அறிந்து -ஆப்னோதி அடைகிறான் -பரம்
தத் ஏகம் பச்யதி -ஒப்பார் மிக்கார் இல்லா அத்விதீயம் -/ ந புன ம்ருத்யதே சம்சார வசம் ஆகமாட்டான் / ப்ரஹ்மத்தை சாஷாத்கரிப்பான்
ஸ்வராட் பவதி –பகவத் சேஷத்வம் ஸ்வரூபம் -கர்ம சேஷத்வம் போகப் பட்டு பகவத் சேஷத்வம் மாத்திரம் –பரிபூர்ண கைங்கர்யம் பண்ணும் யோக்யதை /
தம் ஏவ வித்வான் -இந்த பிரகாரமாக அறிந்து -நிஷ்பிரகாரம் இல்லையே ப்ரஹ்மம் -பிரகாரம் -விசேஷணம் –
அசாதாரண திவ்ய ரூப -ஸ்தான விசேஷம் அறிந்து இஹ இந்த ஜன்மாவில் -/அநந்ய சாதனம் இல்லாமல் உபாசனம் ஒன்றே
ஆத்மாநாம் பிரேரித்தாநஞ்ச -நியாமியம் சேஷி என்று வேறுபட்டு அறிந்து -ப்ரீதி யுக்தமான உபாசனம் -துஷ்ட –அதனால் அம்ருதத்வம் -ஸ்வரூபேண ஆவிர் பூ தம் அடைகிறான் –

லகு பூர்வ பக்ஷம் –
ஜ்ஞாசா -விஷய ஆஷேபம் -சம்சயம் விபர்யயம் இல்லாமல் தெளிந்து -/ சமாதானம் செய்து -லகு சித்தாந்தம் –
விஷய பூதமான ப்ரஹ்மம் பற்றி ஆஷேபம் சமாதானம் -ஸ்வரூப ஸ்வ பாவங்கள் -மஹா பூர்வ பக்ஷம்
லகு -உபாய விஷயம் / மஹா உபேய விஷயம் /
மித்யை-சங்கரர் -ஞானம் மூலமாக நிவர்த்திக்கும் -/ மித்யையாக இருந்தால் அதில் இருந்து எதனால் நிவர்த்தனம் –
சம்சாரம் சத்யத்வம் -ஞானம் மாத்திரம் இல்லை ஞான பூர்வகமாக உபாசனமே உபாயம்
உபதேச ரூபமான வாக்கியங்கள் -சிரவணம் -அஹம் ப்ரஹ்மாஸ்மி -வேறு பாடு இல்லை என்று உணர்ந்து ஏகத்துவ விஞ்ஞானம் மாத்திரம் பந்தம் விடுவிக்கும் –
கர்மா அனுஷ்டானம் நிரபேஷம் -வாக்ய ஸ்ரவண மாத்ரத்தால் ப்ரஹ்ம ஆத்ம ஏகத்துவ விஞ்ஞானம் மாத்ரத்தால் –
கர்மா விசாரம் ப்ரஹ்ம விசாரத்துக்கு பூர்வ வருத்தம் -என்பதை நிரசித்து -லகு பூர்வ பக்ஷம்
சாப்பிடுவதும் தளிகை பண்ணுவது -பூர்வ வருத்தம் -பாகம் போஜனத்துக்கு பூர்வ வருத்தம்
நியமேன அபேக்ஷிதம் -அத்யபிவசாரமான –என்றபடி -/ வேத அத்யயனம் பண்ணாமல் -உபநிஷத் மட்டும் அத்யயனம் பண்ணி -ப்ரஹ்மம் அறிந்து -/
யுகாதி கர்மாக்கள் -பூர்வ மீமாம்சை உத்கீதாதிகள் அங்கம் -சாமம் கானம் பண்ணி -ஐந்து பிரகாரங்கள் -/ கானம் பண்ணாத யாகங்கள் பலன் கொடுக்காது -நியத்தமான அங்கம்
மேலே உத்கீத உபாசனம் -அர்த்த விசேஷ சிந்தனை பண்ணி கானம் -செய்வது -இது நியாமானது இல்லை -optional -என்றபடி –
கர்மகாண்டம் விஷயங்கள் -இவை -சாந்தோக்யம் இரண்டு பிரஸ்னம் -குண உபஸம்ஹார பாதம் இவற்றை சொல்லும் -/
பாஸ்கர -மதம் கொண்டு சங்கர மத நிரசனம் / நியதமான -ப்ரஹ்ம ஞானம் கர்மம் அபேக்ஷிக்கும் –உபாஸனாத்மகம் -சர்வ ஆஸ்ரம கர்மங்களையும் அங்கமாக அபேக்ஷிக்கும்
சர்வ அபேஷா ச -யஜ்ஜாதி சுருதிகள் சொல்லுமே
யஜ்ஜ்னென தானென -தபாசா அனாசகேன -எல்லாவற்றுக்கும் விசேஷம் -பலத்தில் ஆசை இல்லாமல் -யாகம் தானம் தபஸ்
இவைகள் எல்லாம் பகவத் ஆராதன ரூபமான -என்றபடி
அச்வவது–குதிரை -வண்டி -பூட்டி -/ பரிகரத்துடன் பூட்ட மீண்டும் மீண்டும் சொல்ல வேண்டாமே -பின் வாக்கியங்களில் கர்மா அங்கத்துவம் சொல்ல வேண்டாமே
கர்மா விசாரம் நியதமான பூர்வ விருத்தம் -/ கர்மாக்கள் குறைவற செய்தவனுக்கு வேதனத்துக்கு விரோதிகள் போக்க -இவை வேண்டுமே –
யாக ஹோம தானாதிகள் -எல்லாம் கர்மா -ஆறாம் அத்யாயம் நித்ய நைமித்திக காம்ய கர்மாக்கள் சொல்லும் மீமாம்சையில் /

வர்ணாஸ்ரம கர்மாக்கள் அபேக்ஷிதம் -கர்மா விசாரம் பண்ணினால் தானே எவை காம்ய கர்மம் -என்று அறிய முடியும்
-பிரகிருதி ஷட்கம் முதல் ஆறும் -அறிந்து பிராமண லக்ஷணம் -கர்மா லக்ஷணம் -அதிகாரி லக்ஷணம் அறிய வேண்டுமே –
-கர்மா கிம் ரூபம் அறிய வேண்டுமே -நியதமான பூர்வ வருத்தம் -பாஸ்கர மதத்தால் சங்கர மதம் நிரசனம் /
இதுக்கு மேலே –அத்யந்த அபேத ரூபமான ஞானம் –ப்ரஹ்மம் ஒன்றே லோகம் / கர்மா ஞானம் உபையுக்தம் இல்லை -அது மட்டும் இல்லை விரோதம் –
1-விரோதாத்—அத்வைத ஞானம் ஏற்பட்டால் தான் சம்சார பய நிவ்ருத்தி உண்டாகும் / என்னை தவிர வேறே சேதன அசேதன வாஸ்து இல்லை -அறிந்தால் போதுமே –
அத்யந்த அபேதம் -என்னை விட பின்னமான ஒன்றும் இல்லை
கர்மா -விவித பேதங்கள் -கர்த்தா -கிரியை -கரணம் -பேத கர்ப்பம் -இது எப்படி ஞானத்துக்கு உதவும் -விரோதமும் ஆகுமே /
கர்மா ஞானத்துக்கு அபேக்ஷிதம் இல்லை -விரோதாத் என்று சொல்லி அனந்தரம்
2-அப்ரமாணம் ச -பிரமாணம் இல்லை -அடுத்து —இச்சை தூண்டி மேலே கர்மத்துக்கு உபயோகம் இல்லை -ஸ்ரவணாதிகள் தான் ஸாமக்ரியை
-அதுக்கு எவை அபேக்ஷிதமோ அதுவே பிரமாணம்
சாதன சதுஷ்ட்யம் –
1–நித்ய அநித்ய அறிந்து -வஸ்து விவேகம் -ஸ்ரவணாதிகளுக்கு பூர்வ அங்கம் / கர்மா அபேக்ஷிதம் இல்லையே இதுக்கு –
2–இஹ இந்த லோகத்தில் அனுத்ர -ஸ்வர்க்காதி பல ரூப -விரக்தி -அஸ்திரம் –
3–சமதமாதிகள் -பிரசாந்தை சித்தம் -மனஸ் புலன் அடக்கம் -இவை ஸ்ரவணத்துக்கு சாதனம் / விரக்தி -அடைந்து -துக்கங்கள் பொறுத்து -யோக சமாதி –
4–முமுஷுத்வம் -தீவிர இச்சை -மோக்ஷத்தில் –
இந்த நான்கும் தான் ப்ரஹ்ம விசாரத்துக்கு -அதனால் நீ சொல்வது அபிரமாணிக்கம் -என்பர்
3–சித்த சுத்தி -அடைந்து -மாலின்யம் நீக்கி / மோக்ஷம் புருஷார்த்தம் நினைக்க -சித்தம் சுத்தி -ரஜஸ் தமஸ் தாழ்ந்து சாத்விக குணம் ஓங்கி -இச்சை பிறக்க
இதுக்கு தான் -யாகாதிகளுக்கு பிரயோஜனம் –
4—ஞான மாத்ர ஹேது -அபேக்ஷிதம் -தமேவ வித்வான் -ப்ரஹ்ம வேத -இந்த வாக்கியங்களில் ஞான மாத்திரம் -கர்மாவை சொல்ல வில்லையே /
த்வம் என்கிற சப்தம் ஜீவனாக பிரமித்து நீ ஜீவன் இல்லை ப்ரஹ்மமே -நீ தான் ப்ரஹ்மம் அறிய வேண்டும் -என்று அன்றோ சொல்கிறது
தத் -த்வம் -இரண்டு பதார்த்தம் இல்லை -நீ என்று எத்தனை நினைத்து இருக்கிறாயோ -த்வம் -நீ இல்லை -அதிஷ்டானம் -நீ ப்ரம்மம் ரூபம் /
தத் -அது -என்றால் இரண்டு ஆகுமே
அயம் சர்ப்ப -ஞான விஷயம் -ந அயம் – சர்ப்பம் இல்லை என்ற விஷயம் தான் நிவர்த்தகம் /
அஹம் -எதை நானாக நினைத்து இருக்கிறாயோ நான் அல்ல -தெளிவான அர்த்தம் –
இவை கர்மம் அபேக்ஷிக்காதே –
5–சம தமாதிகள் அங்கமாக -இவை மாத்திரம் தான் -கர்மாவை அங்கமாக சொல்ல வில்லை -/
ஞானத்துக்கு கர்மா சமுச்சயம் ந -விரோதாத் —சமதமாதி -ஆறு காரணங்கள் –
மேலே ஞானம் ஸ்திரம் தன்மை -அனைவரது பாவனை -ஆத்ம ஏகத்துவ விஞ்ஞானம் ஏற்படும் ஒரே தடவை –
அனவரத பாவனை -த்யானம் சப்தம் அத்வைதிகள் சொல்லாமல் -வித்தியாசம் -நமக்கு த்யானம் -அவர்களுக்கு அனவ்ரத–
மனனம் –அடுத்து -பிராமண உக்திகளால் -சாதித்த வற்றை ஸ்திரமாக /-
நித்ரம் நி நித்ரம் –எழுவதோர் உரு –உன்னித்ரம் -தீ -வாக்யஜா -தீ –வாக்ய மாத்ரத்தால் -மோச்சிகா தீ -அவித்யை விமோசனம் -கர்மாவால் அல்ல என்பர் –
பாஸ்கரர் -ப்ரஹ்ம ஞானத்துக்கு கர்மா அபேக்ஷிதம் -சர்வ அபேஷாத் -ஸூ த்ரம் கொண்டு / அதுக்கு அத்வைதிகள் இந்த ஆஷேபம் /-சித்தாந்த ஏகதேச பாஸ்கரர் –
அபேக்ஷிதம் இல்லை என்று சங்கரர் வாதம் -நியதமான பூர்வ வ்ருத்தம் இல்லை –ஸ்ரவணாதிகள் அபேக்ஷிதம் வேறே
விவேகம் -முக்கியம் /நித்ய அநித்தியம் அறிந்து / விரக்தி அல்ப அஸ்திர பலன்களில் / ஆச்சார்ய வசனங்கள் கேட்டு சமனாதி கரண்யம்
-அதே விஷயம் சிஷ்யன் கிரஹித்து -வியதிகரண க்ரஹணம் இல்லாமல் /சமதமாதிகள் இதுக்கு வேண்டுமே /மனஸ் இந்திரியங்கள் அடக்கம் என்றவாறு
/தீவிர மோக்ஷ இச்சையும் பிறக்க வேண்டுமே -சாதன சதுஷ்ட்யம் /
மேலே லகு சித்தாந்தம்
இது யுக்தம் -அவித்யா நிவ்ருத்தி ஏக மோக்ஷம் / பகவான் நிக்ரஹம் போனாலே மோக்ஷம் / ஸாத்ய தவிதம் இல்லை ஏகம் தானே
ப்ரஹ்ம விஞ்ஞானம் ஒன்றாலே கிட்டும் -இரண்டு ஏவ காரம் -ஸாத்ய சாதக ஏகத்துவம் -சாதனம் கிம் ரூபம் –உபாசனமா -ஸ்ரவண ஞான மாத்திரமா விசாரம் மேலே
வாக்ய ஜென்ம ஞான சாமான்யம் தேவதத்தன் கிராமத்துக்கு போகிறான் -ஸக்ருத் ஞானம் –
அத்வைதி ஸக்ருத் ஞானம் -மோக்ஷ சாதனம்

உபாசனமே-சாதனம் -எப்படி அடைய படுகிறது -சாதனா சப்தகம் -கர்மா அபேக்ஷை உள்ளது -ஞான உத்பத்தி விரோதிகளை போக்க -/
வேதாந்த சாஸ்திரங்கள் -அவித்யாதிகள் நிவ்ருத்தியாலேயே -பிரதிபந்தகங்கள் போனால் பிராப்தி ஸூ யா சித்தம் /
ப்ரஹ்ம விஞ்ஞானமே -அதை உண்டாக்கும் -இரண்டு ஏவகாரங்கள்/
விதேய ஞானம் -வேதாந்தங்கள் விதிக்கும் ஞானம் -வாக்ய வாக்ய ஜென்ம ஞானமாக இருக்க முடியாதே –விதி அவசியம் இல்லையே –அப்ரயோஜனம் –
விதி பிரவ்ருத்தியை உண்டு பண்ண வேண்டுமே —
தானம் மாத்ரேண -அநுபலம்–இதனாலே -உண்டாகும் என்பது -அவித்யா நிவ்ருத்தி ஆவது காண வில்லையே –
அத்வைதி சமாதானம்
வாக்யம் கேட்டு -வாக்யார்த்தம் ஞானம் உண்டானாலும் வாசனையால் பேத ஞானம் அனுவர்த்திக்கும் -அதனால் நீர் சொல்வது சரியே –
பேத வாசனை அநாதி -இன்று தத் த்வம் அஸி உபதேசித்தாலும் -வாசனையை போக்காதே –
இதுக்கு மறுப்பு சம்ப்ரதாயம் –
ப்ரஹ்மம் ஸ்வரூபம் தவிர எல்லாம் மித்யை சொன்னாயே -பேத வாசனையும் மித்யை தானே -உன் படி –
அத்வைத ஞானம் -போக்காது என்றால் -இது தவிர வேறே சாதனம் இல்லையே –போக்கப் பட வில்லை என்றால் -நிவர்த்தகமே ஆகாதே –
பேத வாசனை எப்பொழுதுமே நிவர்த்திக்கப் படாதே இருக்குமே –
அதக-வாக்யார்த்த ஞானம் அந்நிய ஏக ஞானமே இத்தை நிவர்த்திக்கும் –இரண்டு காரணங்களால் வாக்ய ஜன்ய ஞானம் -நிவர்த்திக்கு சாதனம் இல்லை
உக்தியால் இப்படி சொல்லி -மேலே ஸ்ருதிகளால் -நிரூபணம்
தத ஸ்ருதயா
த்ரஷ்டவ்யோ–விஞ்ஞாய -அனுவாதம் பண்ணி -அறிந்து கொண்டு அறிகிறான் -விதேயம் அனுவாதம் இல்லை -மேலே ஞான விசேஷம் விதிக்கப் படுகிறது
விஞ்ஞானம் -பிரஞ்ஞானம் -சாஷாத்காரம் பலமாக கொண்ட உபாசனத்தால்
ஓமித்யேவ ஆத்மாநாம் -த்யான உபாசனை ரூப நித்யாஸன -/ மந்த்ரம் கொண்டு -ஆத்மாவுக்கு ஆத்மாவாக உள்ள பரமாத்வையே தியானித்து ஞான ரூபமான த்யானம் –
உபாசனம் பண்ணி ப்ரீதி பூர்வகமாக அநவரதம் த்யானம் பண்ணி ம்ருத்யு சம்சாரம் போக்கி –
லோகம் உபாஸ்ய லோகம் -பரமாத்மாவை என்றபடி
ஸ்ரோதவ்ய -மந்தவ்ய -நித்யாசித்வய –சதாச்சார்யர் மூலம் கேட்டு -தியானித்து மனனம் பண்ணி ஸ்திரப்படுத்தி –
த்யான விஷயம் -ஸ்வரூபம் ரூபம் குணம் சேஷ்டிதங்களை விஷயமாகி –
ஒரு வாக்யத்துக்கு ஓன்று தான் விதேயம் இருக்கும் -/நிதித்யாசித்தவ்யம் -மற்றவை இதுக்கு -/த்ரஷ்டாவ்ய -தர்சன சமானாதிகாரம் வரை -என்றபடி –
விசிஷ்ட விதி –சாஷாத்கார பர்யந்தம் தியானம் -அன்வேஷ்டப்யா -குடைந்து தேடுவது / துழாவி தேடி -/அவன் தான் உபாசனப்படப் பண்ண வேண்டுபவன்
-இது தான் மோக்ஷ சாதனம் -வெறும் வாக்ய ஜென்ம ஞானம் ஆகாதே –
சரீர பூதன் -சேஷன் என்று உபதேசிக்கப் பட்டு -சரீராத்மா பாவம் அறிந்த ஞானம் உண்டாகி -உபாசனத்துக்கு -உபகாரம் -அநு யுஜ்யம் -என்றபடி –
வாக்ய ஜன்ய ஞானம் ஸக்ருத் –ஒரே முறை தான் ஏற்படும் -உபாசனம் –மேலே மேலே –சரீர பூதன் ஞானம் அறிந்து –அநவரதம் ஆ வ்ருத்தி பண்ணி
-அஸக்ருத் -ஆ வ்ருத்தி -உபதேசத் -ஸூ த்ரம் உண்டே –4–1–1-
தர்சன சமானாதிகாரம் வரை திரும்ப திரும்ப -அந்த தர்சன சமானாகாரமும் மீண்டும் மீண்டும் வர வேண்டும்
-ஆ பிராணாயாத் -மோக்ஷம் புறப்படும் வரை –பிரதி தினம் அகரஹ அநுஷ்டேயம்
ஞானம் வேதனம் சாமான்யம் -ஞான விசேஷம் -த்யானம் உபாசனம் –
உபதேசத் -பர்யாயம் என்று -இந்த சாமான்யம் விசேஷம் -இரண்டு பிரகாரங்கள் -மனசை ப்ரஹ்ம த்ருஷ்ட்டி பண்ணி உபாசித்து /
உபக்ரமம் உபஸம்ஹாரம் ஐக்கியம் -ஏவம் வேத –உபாசனத்தில் ஆரம்பித்து விதானத்தில் முடித்து –
-வேதனை சப்தம் ஆரம்பித்து உபாசனத்தில் ரைக்குவர் ஞானம் கொண்டாடும் வேற ஸ்ருதி /இரண்டும் பர்யாய பாதங்கள் நிரூபித்து
உபாசனை ஞான விசேஷ ஸ்வரூபம் மேலே
த்யானம் ஸ்ம்ருதி சந்ததி -தைல தாராவதி ஸ்ம்ருதி பரம்பரையாக /
அவிச்சின்ன ரூபம் -தைலதாராவத் -துருவா ஸ்ம்ருதி திடமான ஸ்ம்ருதி –தீர்க்கமாக -செல்ல -தத் லாபே-கிரந்தி -திண்ணம் அழுந்த கட்டப் பட்ட —
ஜடமான சரீரத்துடன் சேஷ பூதன் ஆத்மாவை -விடுவிக்க -இதுவே உபாயம் -/ லஷ்யம் -தர்சன சாமானாதிகாரம் கிடைக்கும் வரை தொடரும் –
முண்டக உபநிஷத் -தஸ்மிந் த்ருஷ்டே பராவரே -பரமாத்மா -எவனை பற்ற பரர்கள் அமரர்கள் ஆவரோ -தேவர்க்கும் தேவாவோ —
காணப்படும் பொழுது வித்யதே கிரந்தி -ஸம்சயங்கள் நிவர்திக்கப் பட்டு –ஷீயந்தே அஸ்ய கர்மாணி -தஸ்மிந் பரவரே த்ருஷ்டே –
ஆத்மாவால் த்ரஷ்டாவ்யா இத்யாதி -தர்சன சாமானாதிகாரம் வரை -ஸ்ம்ருதி பிரத்யக்ஷம் எப்படி -மானஸ கார்யம் அல்லையோ -பாவனா பிரகர்ஷம் –
ஸ்ரீ வில்லுபுத்தூரே திரு ஆய்ப்பாடி -இடை பேச்சு முடை நாற்றம் பிரத்யக்ஷம் ஆனது போலே /ப்ரீதி உடைய பரிவாகம்
ப்ரீதி இல்லாவிடில் தர்சன சாமானாதிகாரம் வராது
நாயமாத்மா -ஸ்ருதி -பிரவசன லப்யா -அவன் யாரை வரிக்கிறானோ அவன் தானே அடைவான் -/
தஸ்ய -எவன் ப்ரீதி உடன் உபாசனம் பண்ணி சாஷாத்காரிக்கிறானோ அவனை வரிக்கிறான்
பக்தி -சப்தம் சுருதியில் இல்லையே -ஸ்ம்ருதி இதிஹாச புராணங்களில் உண்டு
ப்ரீதி பூர்வகமான த்யானம் -ப்ரீயா ஹி ஞானி –ததாமி புத்தி யோகம் –இத்யாதிகளில் உண்டே –
பக்தி ஒன்றே சாதனம் ஸ்ரீ கீதை -அநந்ய -வேறு ஒன்றாலேயோ பிரயோஜனமாகவோ கொள்ளாமல் -/
சாதனா சப்தமி –வாக்யகாரர் ப்ரஹ்ம நந்தி -டங்கர் -சாந்தோக்யம் -பாஷ்யத்துக்கு வாக்யம் -த்ரவிட பாஷ்யம் -அதை விரித்து -அந்தராதிகாரணம் -இவற்றை காட்டி /
விவேகாதிகள் –தஸ்யா லபதி தல்லப்தி -பிராப்தி
விவேக விமோக -அப்பியாசம் -க்ரியா -பஞ்ச மஹா யஜ்ஜாதி அனுஷ்டானங்கள் -கல்யாணம் ஐந்தாவது -/
அநவசதாக/களிப்பும் கவர்வும் அற்று -என்றபடி -சாந்தோ தாந்தோ -இவை இல்லாமல் –
விவேகம் -நிர்தோஷ ஆகாரம் சரீர மனஸ் சுத்தி -மூலம் இவை -/ ஜாதி ஆச்ரய நிமித்த ரூப தோஷ த்ரயம் அன்னத்துக்கு -/காய சுத்தியே விவேகம் /
ஜாதி தோஷம் -ஸ்வரூபேண ஆகாரம் இல்லை -/ ஆச்ரய -நிஷித்த வாஸ்து இல்லை -மிலேச்சன் -தகுதி அற்ற பாத்திரம் -/நிமித்த -உச்சிஷ்டம் -கேசாதிகள் -/
ஆகார சுத்தவ் சத்வ சித்தவ -அந்தக்கரணம் அர்த்தம் இங்கு -சத்வ குணம் -ஞானம் உண்டாக / சத்வம் -ஐந்து -சர்வ சத்வ மனோகரம் -போலே /
சர்வ சத்தவ த்ருவா ஸ்ம்ருதி -க்கு அபேக்ஷிதம் -முதல் சாதனா சப்தகம்
விமோகம் -காமம் -சூத்ர பதார்த்தங்களில் -ஆசை /விடுபடுதல் விமோகம் -சாந்த உபாஸீத -காமத்தால் விடுபட்டு க்ரோதம் அற்று –
அப்பியாசம் மூன்றாவது -ஆலம்பனம் சுபாஸ்ரய விக்ரஹம் -த்யானம் பன்ன -புன புன சிந்தனம் -க்ஷணம் இடை இல்லாமல் -அத்யந்த ப்ரீதி பூர்வகம் /
க்ரியா -பஞ்ச மஹா யஜ்ஜாதி அனுஷ்டானங்கள் -நான்காவது -நித்ய நைமித்திக கர்மாக்களுக்கு உப லக்ஷணம் -சக்தி காட்டி செய்யாமல் இருக்க கூடாது –
சக்திதகா கிரியா -ப்ரஹ்ம ஞானம் ஏற்பட இது முக்கியம் -அந்தகரண சுத்தி ஏற்பட –
பிரயோஜன அபிஷாந்தி இல்லாமல் ஆராதன ரூபமாக செய்ய வேண்டும்
கல்யாணம் -அடுத்து -சத்யம் ஆர்ஜவ தயா -சர்வ பூதா தயா -தானம் -அஹிம்சா-நல்ல சிந்தனம் – –இத்யாதிகள்
-சத்யம் குணமா -வார்த்தையா -ஹேது நல்ல குணம் தானே -சத்யேச்வ லப்யா பிரமாணம் -விராஜு –ராஜசாதிகள் அற்று –
அநவசதாக-தேச கால -துக்கம் நினைத்து மனஸ் மங்காமல் -அளவற்ற துக்கம் சுகம் யோகத்துக்கு பிரதிபந்தகங்கள்
களிப்பும் கவர்வும் அற்று -என்றபடி -சாந்தோ தாந்தோ -இவை இல்லாமல் –
வித்யாஞ்ச அவித்யாஞ்ச -கர்மம் -அவித்யா சப்தம் இங்கு / ஞானம் வித்யை சொல்லி -சேஷம் கர்மா -சாத்விக தியாகங்கள் உடன் செய்யும்
கர்மா யோகம் -இரண்டும் உபாதேயங்கள்- துல்யமாக –
சாஸ்த்ர ஜன்ய ஞானம் -கர்மம் இரண்டும் -ம்ருத்யு ஞான உத்பத்தி பாபங்களை போக்கி கொண்டு -சாத்விக தியாகங்கள் உடன் அனுஷ்ட்டிக்கப் பட்ட நித்ய நைமித்திக கர்மாக்கள்
ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -ப்ரஹ்ம வித்யை -ஆராதன ரூபம் சாத்விக கர்மாக்கள் -மிருத்யுவை கடக்க -/
ப்ரஹ்ம உபாசனை ரூபமான ஞானத்துக்கு கர்மா அபேக்ஷிதம் என்றதாயிற்று /
விகித கர்மாக்கள் தியாகம் உடன் செய்யாமல் –நிஷித்த கர்மமாக்கல் செய்வது -ஞான உத்பத்திக்கு விரோதிகள் –
சத்வ குணம் -ஞான உத்பத்திக்கும் வர்த்தனத்துக்கும் வேண்டுமே –
தைத்ரியம் -தர்மேனா -வர்ண ஆஸ்ரம விதித்த -ஆராதன ரூபம் -செய்து பாபங்களை போக்கி -/
எந்த கர்மாக்கள் அபேக்ஷிதம் -ஸ்வரூபம் தெரிய வேண்டும் -அனுஷ்டானம் அறிய வேண்டும் -பலன்களையும் அறிய வேண்டும் -ஆகையால் பூர்வ மீமாம்சை -அவசியம் —
கர்மா விசாரம் தான் பூர்வ வ்ருத்தம் என்பது ஸ்பஷ்டம் /நித்ய அநித்ய பலன் அறிய இவை விசாரம் வேண்டுமே –
உபாசனா ஞானம் -வேண்டும் -வாக்யார்த்த ஞானம் மட்டும் போதாது -பக்தி ப்ரீதி – விவேகாதிகள் கொண்டு அடைந்து
-கர்மாக்கள் செய்து ஞான உத்பத்தி விரோதிகளை போக்கி -/கர்மா விசாரம் பூர்வ வ்ருத்தம் என்று நிரூபணம் –
நான்கு விஷயமாக பிரித்து அறிந்து லகு சித்தாந்தம் மனசில் பதித்து கொள்ள வேண்டும் –

மஹா பூர்வ பக்ஷம் -ப்ரஹ்மம் பற்றி -உபேயம் பற்றி பிரதி பக்ஷம்
ப்ரஹ்மம் -அசேஷ விசேஷ ப்ரத்ய நீக சின் மாத்ரம் அத்வைதி
இதை தவிர வேறே இல்லை முழுவதுமான -பேதம்
மூன்று வித பேதங்கள் இல்லாமல் -ஸ்பர்ச ரஹிதம் -ப்ரத்ய நீக –
பேத ஸ்பர்சம் அற்ற அத்யந்த அபேதம் / சஜாதீய விஜாதீய ஸூ கத பேதங்கள் ஸ்பர்சம் இல்லாத படி /
தோப்பில் மரங்கள்–தென்னை மரம் வாழை மரம் / –வாழை மரங்களுள் பேதம் / தண்டு வாழைக்காய் அவயவ பேதங்கள் –
அசேதனம் -விஜாதீய பேதம் ப்ரஹ்மதுக்கு
சேதனம் -சேதனத்வம் ஞான ஆஸ்ரயம் ப்ரத்யக் -சஜாதீயம் -அஹம் என்று அறிவான் –ஞான ஸ்வரூபம் -இத்யாதியால்
ஸூ கத பேதம் குணங்கள் விபூதிகள் இத்யாதி –
ப்ரஹ்மம் ஏக மேவ –/ சூன்யம் இல்லை சின் மாத்ரம் ஞானம் — ஜேயம் ஞாதா -/ நிரூபிக விஷயம் -ஆஸ்ரயம் -இல்லாத ஞானம் உண்டோ
கட விஷயம் தேவதத்தனுக்கு -ஞானம் உடன் பிரிக்க முடியாத -வெறும் ஞானம் மாத்ரம் -என்றவாறு -/
தத் அதிரேக -நாநா வித -ஞாதுரு ஜேய விஷயங்கள் -தத் க்ருத –ஏவம் ஞான நிரூபிதம் –ஞான பேதங்கள் -/ கட படா ஞானம் தேவ தத்தன் ஞானம் -பரிச்சின்னம்
ஒரே அபரிச்சின்ன அகண்ட ஞானம் மாத்திரமே ப்ரஹ்மம் -மித்யா ரூபம் -பிரமத்துக்கு அதிஷ்டானம் வேண்டுமே -சர்ப்பம் பிரமத்துக்கு கயிறு வேண்டுமே
-சாத்ருஸ்யம்-இருக்க வேண்டும் -/
பரிகல்பிதம் -ஞானத்திலே கல்பிக்கப் பட்டவை இவை எல்லாம் -ப்ரஹ்ம ஸ்வரூபத்தை மேல் ஏற்படும் பிரமம் என்றபடி -/
சதேவ சோம்ய இதம் அக்ர ஆஸீத் -அத்யந்த நிரபேஷ ஸ்ருதி வாக்யம் பூர்வ வாக்ய சாபேஷம் இல்லாத ஸ்ருதி வாக்யம் /ப்ரஹ்ம ஸ்வரூப உபதேச வாக்கியங்களில் பிரதானம் இது –
சத் என்ற பதார்த்தம் ஒன்றே -இதம் -என்று -நாநா விதமாக பார்க்கும் ஜகத் –
இதம் அக்ரே -பூர்வ காலத்தில் -சத் ஏவ -ஒன்றாகவே -அவதாரணம் -வியதிரிக்தம் நாஸீத் -விஜாதீய பேத நிவ்ருத்தி /சத் மட்டுமே இருந்தது அசத் இல்லை
ஏக மேவ –சஜாதீய நிவ்ருத்தி -அன்யோக விவச்சேதம் /சத்துக்களில் வேறே ஒன்றும் இல்லை -என்றபடி -/
அத்விதீயம் -இதை போல் வேறு ஓன்று இல்லை -ஸூ கத பேதம் நிவ்ருத்தி -தன்னுள்ளே -குண விக்ரகாதிகள் இல்லை -அவஸ்தா பேதங்கள்
பரம் வ்யூஹம் வைபவம் அர்ச்சை அந்தர்யாமி -சேஷ்டிதங்கள் –
முண்டோகம் அபரா வித்யை–சாஸ்திரங்கள் ஞானம் -வாக்யார்த்த ரூபம் –தாழ்ந்த -அவித்யா நிவ்ருத்தி ஏற்படாது
-பரோக்ஷ ஞானம் -சாஷாத்காரம் அடைய உபயோகம் இல்லை / -பரா வித்யை -உபாஸனாதிகள் தான் உண்டாக்கும் -சப்த ப்ரஹ்ம -வாக்யார்த்த ஞானம் -/
அத -பரா -அக்ஷரம் விகாரம் அற்ற ப்ரஹ்ம ஸ்வரூபம் அதிகம்யதே-/அக்ராஹ்யம் -அக்ரேசாயம் -இந்த்ரியங்களால் -வியாபார நிரபேஷனாய்
அகோத்ரம் -நாம ஏக தேசம் -வர்ணம் ரூப ஏக தேசம் நாம ரூப ரஹிதம் அவர்ணம் / சஷூஸ் நிரபேஷமாக -சேதன அசேதன வியாவிருத்தி-
வித்யையால் அறியப் படுபவன் –மனம்அகம் மலம் அற –இருக்க மாட்டாதே சொல்லி
நித்யம் விபு சர்வகத -கால தேச வஸ்து பரிச்சேத ரஹிதம் சத்யம் ஞானம் அனந்தம் / அளவற்ற –
தர்ம பூத ஞானம் காலம் தேச பரிச்சேதம் உண்டு வஸ்து பரிச்சேதம் இல்லையே /ஆத்மதவென எல்லா வஸ்துக்களிலும் உள்ளான்
நித்யம் -கால பரிச்சேதம் / விபு -தேச பரிச்சேதம் / சர்வகத -வஸ்து பரிச்சேதம்
ஜீவன் ஸூ ஷ்மம்/-ஸ்தூலம் கொண்டு அழிக்க முடியாதே /அணு-ஸூஷ்மம் என்றபடி –
ஈஸ்வரன் அதி ஸூ ஷ்மம் -ஜீவனையும் வியாபித்து –
தத் அவ்யயம் விகாரம் இல்லாமல் பூத யோனி உபாதான காரணம் -இவை எல்லாம் ப்ரஹ்ம ஸ்வரூபம் –
உபாதானம் -விகாரம் அடைந்து கார்யம் -காரியமாக ஆக்கும் -இவையும் –ஆகியும் ஆக்கியும் -தன்னுள்ளே -கார்ய பதார்த்தம் ஆகியும் ஆக்கியும் நிமித்த உபாதான —
ம்ருத்ப்பண்டம்-நாம ரூப விகாரம் குடம் –ப்ரஹ்மதுக்கும் விகாரம் உண்டோ என்னில் -அதை நிவ்ருத்தி
இதம் -ஜகத் -ஆஸீத் -ப்ரஹ்ம லக்ஷண வாக்யம் -/ இமானி–காரண வாக்யம் –
ஸ்வரூப சோதக வாக்யம் சத்யம் ஞானம் அனந்தம் ஸ்ருதி –
லோக பதார்த்தம் போலே இல்லை -உபாதானமாக இருந்தும் விகாரம் அடையாது –
சத்யம் -விகார ரஹிதம் -மாறுபாடு அடையாமல் -ஏக ரூபம் –
ஞானம் -ஜட வியாவர்தம் -ஸூ யம் பிரகாசம் -தர்ம பூத ஞானம் தர்மி ஸ்வரூபம் சுத்த சத்வம் த்ரவ்யம் – ஞானம் -/
சத்யம் ஞானம் தர்மம் இல்லை தர்மி -இவை –
அனந்தம் -பரிச்சின்ன த்ரவ்யம் வியாவருத்தம் -இதுவும் குணம் இல்லை -தர்மி தான்
தர்ம விசிஷ்ட தர்மி பரம் நம் சம்ப்ரதாயம் –
அத்வைதி -ஸ்வரூப பரம் -த்ரவ்யம் -சாமானாதி கரண்யம் தர்மத்துக்கும் தர்மிக்கும் வராதே அதனால் என்பர் /
அத்யந்த விலக்ஷணம் -உபாதானமாக இருந்தாலும் விகாரம் அடையாது –ஸ்வரூப சோதக வாக்யத்தால் -இதை காட்டி –
நிஷ்கலம் -அவயவம் இல்லாமல் கலா -அவயவம் / நிஷ்க்ரியம் கிரியைக்கு ஆஸ்ரயம் இல்லாத /சாந்தம் -ஜரா மரணாதிகள் இல்லாமல் /
நிரவத்யம் -நிரஞ்சனம் -தோஷ சம்பந்தம் இல்லாமல் புண்ய பாப கர்மா சம்பந்தமும் கர்மா பல போக்த்ருத்வமும் இல்லாதவன் –
/சர்வவித குணங்களும் இல்லாமல் -ப்ரஹ்மம் ஞான மாத்ரம் –ஞானத்துக்கு விஷயமும் ஆகாது ஞானத்துக்கு ஆச்ரயமும் இல்லை –
/யஸ்ய அமதம் தஸ்ய மதம் -ப்ரஹ்மம் ஞானத்துக்கு விஷய பூதம் என்று இருப்பவன் அறிந்தவன் ஆகிறான் -யஸ்ய மதம் தஸ்ய அமதம்-அறிந்தோம் என்று
இருந்தவனாகில் அறியாதவன் ஆகிறான் -ப்ரஹ்மம் ஞானத்துக்கு விஷயம் ஆகாதவன் என்றே அறிய வேண்டும் -ஞானத்துக்கு விஷயம் இல்லை
விஞ்ஞானதாம் அவ்விஞ்ஞாதம் -கேனோ உபநிஷத் -/அனைத்தும் மித்யா பூதம் /
ந த்ருஷ்டேயே -த்ருஷ்ட்டி -ஞானம் -ஞாதா -த்ரஷ்டா /த்ருஷ்டேகே பஞ்சமி -ஞானம் வியாதிரிக்த ஞாதா ந பேசியதே -அறிய தகாது பிருஹதாரண்யம்
மதி மந்தா இதே போலே அறிய தகாது –
நிருபாதிக ஆத்ம சப்தம் பரமாத்மாவுக்கு வாசகம் நம் சம்ப்ரதாயம் –
காணும் சர்வமும் ப்ரஹ்மமாகவே காண்பவன் எதை காண்பான் -ந கச்சித் பேசியது -யாரும் காண்பது இல்லை எதையும் காண்பது இல்லை –
வாசா ஆரம்பணம் ஆலம்பனம் -ஸ்பர்ச ரூப விவகாரம் -கடம் -அதுக்காக ஏற்பட்டது -நாம ரூபங்கள் விகாரம் மாத்ரம் /
சம்சாரம் -அவித்யை மூலம் என்ன -வேறு பட்டவன் அல்ப பேதம் பார்ப்பவன் பயம் பவதி சம்சாரம் அடைகிறான் என்றபடி
அந்தரம் சப்தம் பேதம் -உது அந்தரம் க்ருதே -யஹா ஆத்மாநாம் அத்யந்தம் -பஸ்ய பயம் பவதி -ஸ்ருதி வாக்கியங்கள் –
ஸூ த்ரங்கள் மேலே -அத்யந்த அபேத ரூபம் –545 சூத்ரம் -அந்நியதா சித்தம் அர்த்தம் -2-ஸூ த்ரங்கள் காட்டி –
அலங்க்ருத்ய சிரைச்சேதம்–
அப்ருதக் சித்த சம்பந்தம் -ஞான சங்கோசம் –ஸ்தான தோபி- பரஸ்ய ஸர்வத்ர உபய லிங்கம் ந –
-ஸமஸ்த ஹேயா ப்ரத்ய நீகத்வம் கல்யாண குணாத்மகம் -15-ஸூ த்ரங்கள் இதில் இரண்டாவது பெரிய அதிகரணம் இது –
அத்வைதி -ந சப்தம் -தோஷ நிஷேதத்துக்கு கொள்ளாமல் உபய லிங்கம் மறுக்க -கொள்ளுவான்
உபய லிங்கம் -ஸ்தானம் ஸ்தானி பாவங்கள் அற்றது -அந்நியதா சித்தமாக அர்த்தம் -ஸ்வரூப வியாதிரிக்த தர்மங்கள் இல்லை –
சொப்பனம் பதார்த்தங்கள் மித்யை -மாயா மாத்ரம் து -அதை த்ருஷ்டாந்தம் ஜகத்தில் உள்ளவற்றுக்கு /மாயை –
இதிஹாச புராணம் கொண்டு மேலும் -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் பேதம் -நிரஸ்த பேதம் -அவகாசம் அற்றவை
-நிரஸ்த ஸமஸ்த பேதம் -த்ரிவித பேத ரஹிதன் -சத்தா மாத்ரம்– அகோசரம் -வசசாம் -சத்தா -ஸ்வரூபம் மாத்ரம் -/
தத் சம்பந்த நிரஸ்தம் ஸ்வரூப நிரூபிக்க தர்மங்கள் நிரூபித்த ஸ்வரூப விசேஷங்கள் இல்லை
வசசாம் அகோசரம் -வாக்குக்கும் மனசுக்கும் கோசாரம் அல்லன்-விஷய பூதன் அல்லன் –/ஆத்ம சந்தேப்பயம்- ஸூ யம் பிரகாசம் -சூன்ய விஷயம் இல்லை /
தத் ஞானம் -ப்ரஹ்மம் என்ற பேரை கொண்டது -தத் ப்ரஹ்மம் ஞானம் என்று சொல்லாமல் /ப்ரஹ்ம சம்ஹிதம் –
புத்த மதம் இதுவரை -ப்ரஹ்மம் என்ற பேரை சொல்லி –
தத் ப்ரஹ்மம் சொன்னால் ப்ருஹத்வாத் குணங்கள் சொல்ல வேண்டி இருக்குமே – கோடீஸ்வரன் சொன்னால் எத்தனை கோடி கேள்வி வரும்
-கோடீஸ்வரன் பேரை கொண்டவன் சொன்னால் அந்த கேள்விகள் வராதே /அதனால் தத் ஞானம் ப்ரஹ்ம சம்ஹிதம் /என்பான் –
ஜீவன் ப்ரஹ்ம பேதம் இல்லை -/ வராஹ -சனகாதிகள் ஸ்தோத்ரம் -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -நான்கு -ஸ்லோகங்கள் -சதுஸ்லோகி -ப்ரஹ்மாத்வைதம்
ஞான மாத்ரம் -பின்னம் பார்ப்பவன் –
ராகு குணம் ஆதி ஜடா பரதர் -ஆத்ம உபதேசம் -நான்கு -சதுஸ்லோகி -ஜீவாத்வைதம்
இரண்டையும் காட்டி ஜீவ ப்ரஹ்ம ஐக்கியம் என்பர் அத்வைதிகள் -மொட்டை தலைக்கும் முழம் காலுக்கும் -முடிச்சு போடுவது போலே
நாமும் ப்ரஹ்மதுக்கு சஜாதீயம் இல்லை -ஓத்தார் மிக்கார் இலை -/ ஜீவனுக்கு விஜாதீய பேதம் இல்லை -இது தான் ஜீவ ஏக -சங்கை அர்த்தம் இல்லை -ஒரே பிரகாரம் என்றபடி /
யோகி த்ருஸ்யமான பரமாத்மா ஸ்வரூபம் ஏகத்துவம் -கீழே சொல்லி இதை சொல்லிற்று –
பிராந்தி தர்சனம் மித்யா விஷயம் –த்வம் ஏக ஏவ பரமாத்மா -/உபய லிங்கம் மூர்த்தம் மூர்த்தா மூர்த்தம் இவை இல்லை -இதுவே சங்கரர் உபய லிங்கார்த்தம்
– ப்ரஹ்மம் அமூர்த்தம் ஒன்றே –
யோக ரூபம் ஞானம் இல்லாதவர்கள் பிராந்தியால் இவற்றை பார்க்கிறார்கள் -சம்சாரத்தில் இதனால்
ஞானம் -ஞான ஸ்வரூபம் பரமாத்மாவை -உள்ளது படி அறிந்தவர்கள் -தன்னையே ப்ரஹ்மம் -சர்வம் ஞானம் என்று அறிந்து மோக்ஷம் –
ஏக மயம் -ஏகமேவ -தேகம் பல -ஆத்மாக்கள் ஒன்றே -என்னை தவிர வேறே ஜீவன் இருப்பான் ஆகில் -ஜடபரதர்–சரீர பேதமே உண்டு
-வேணு -ஒரே காற்று ஏழு ஸ்வரங்கள் -த்ருஷ்டாந்தம் காட்டி –
ஸோஹம் சஜத்வம் – -ஒரே ஆத்மா -பேதம் -அன்யோன்ய பரஸ்பர ப்ரஹ்ம ஆத்ம பேதங்கள் விடு -உபதேசம்
-ரகுகுணன்-பேதங்களை -விட்டு பரமாத்மா த்ருஷ்ட்டி அடைந்தான் -ஸர்வத்ர ஞான ஸ்வரூபம் ப்ரஹ்மா என்று உணர்ந்தான் –
ப்ரத்யக்ஷமாக பார்க்க மித்யை சொல்வது -எப்படி என்னில் -அசத் என்று சொல்ல வில்லை மித்யை -/யதா வஸ்தித ஞானம் இல்லாமல் –
பிரதீயமானம் -தோற்றம் அளிக்கும் தன்மை இருக்க வேண்டும் –கயிறு சர்ப்பம் போலே -/இது முதல் தேவை -அசத் இல்லை –ஸ்திரமாக இருந்தால் சத்தாகும்
ஞான நிவர்த்தித்தவம் -யதா வஸ்தீதமான -உள்ளது உள்ளபடியான ஞானம் வந்தால் நிவர்த்தகம் ஆகுமே /
மித்யைக்கு இப்படி லக்ஷணம் சொல்வர் –
பிரதீயமான பூர்வகம் -/ பாதமும் இருக்க வேண்டும் -சத் அசாத் இரண்டு என்று நிர்ணயிக்க முடியாமல் இருக்க வேண்டுமே
அதிஷ்டானம் ப்ரம்மத்துக்கு ஆஸ்ரயம் -சர்ப்பம் -கயிறு / சிப்பி -போல்வன –
ஆப்தன் உபதேச அனந்தரம் அசைவு இல்லாமல் சர்ப்பம் இல்லை -முன்பு நினைத்தது பாதகம் அடையும் -ஆக இரண்டும் இருக்க வேண்டும் மித்யை -பிரதீயமானமும் பாதகமும் –
தத்ர -தத் கல்பனம்-தோஷ வசாத் –ஏவ –/
ஏவம் சின் மாத்ர- பரே ப்ரஹ்மணி அதிஷ்டானம் –தோஷ பார்ப்பித்தம் இதம் இந்த ஜகத் -பேதம் சர்வம் -தேவாதிகள் -தஸ்மிந் ஏவ பரிகல்பிதம்
யதா வஸ்தித ப்ரஹ்ம ஸ்வரூபம் அஹம் ப்ரஹ்மாஸ்மி ஏகத்துவ ஞானம் அறிந்து -அவபோதம் –உபதேசத்தால் வந்த வாக்ய ஜன்ய ஞானம்
– -ஞானத்தால் –பாதகம் நிவர்திதம் ஆகும் –சொன்ன லக்ஷணம் இரண்டும் -காட்டி –
அவித்யை -தோஷம் -அநாதி -இதனால் பிரமிக்கப்படும் ஜகத் -ஜகத்தால் அவித்யையா -அவித்யையால் ஜகமா -என்றால்
அநாதி -என்பதால் -சக்கரம் -/ சத் அசத் அநிர்வசனம் -வேறே பதார்த்தம் இல்லை -பாவ அபாவ ரூபம் இல்லை -/ அத்வைதம் சித்திக்க -இது பதார்த்தம் ஆகக்கூடாதே/
ப்ரஹ்ம ஸ்வரூபம் திரோதானம் உண்டாக்கும் இது -பொய் தோற்றம் அதுக்கு மேலே -அஞ்ஞானம் கொண்டு விவித விச்சேபம் பண்ணும் என்றபடி
-சத்தாக இருந்தால் ஞான பாக்யத்வம் வராதே -அசத்தாகவும் இல்லாமல் -இருக்கும் –
தோஷஸ் ச -சக்கரம் பூர்வ வாக்கியத்தில் சொன்னதுடன் சமுச்சயம் –
ப்ரஹ்ம ஸ்வரூப திரோதானம்–விவித விச்சதம் —இத்யாதி –நான்கு விசேஷணங்கள் அவித்யைக்கு / ஏகமேவ அத்விதீயம் -அதுக்கு விரோதி பஹு சத்விதீயம் -அவித்யையால் –
விருத்த ஆகாரம் -பிரதீப மயம் /
தேஷாம் சத்யானாம் -அபிதானம் மூடப்பட்டு -தமஸ் -ந அசத் ஆஸீத் ந சத் ஆஸீத் —ப்ரஹ்மம் போலே அநாதி பூத கால நிர்தேசம்
-/தம ஆஸீத் -அத்யந்த அஞ்ஞானம் -என்றவாறு –
விவித விச்சேதம் -இந்திரா மாயா விதி-இந்திரா சப்தம் -ஆத்மா-குறித்து – அவித்யையால் -அநேக ரூபங்கள் -தேவாதி -மம மாயா துரத்தயா –கடக்க முடியாது –
ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -நான்கு ஸ்லோகங்கள் காட்டி –யதா பகவான் -ஆத்மாவை குறிக்கும் இங்கு –பிரகரணாத் –
சர்வ கர்ம ஷயத்தால் -ஞான உத்பத்தி –யதா -நிவர்த்தக ஞானம் -தோஷம் அற்ற நிஜ ரூபி -அஹம் ப்ரஹ்மாஸ்மி –நிஜம் ஆத்ம ஸ்வரூபம் —
ததா -சங்கல்பம் -அவித்யா சாம் கல்பிதம் -ஒன்றாக்கி பிரமித்து -அத்வைதிகள் -பஹு பவன சங்கல்பம் சர்வஞ்ஞான் நமது
-அத்வைதிகள் கல்பிதம் என்பர் பிரமத்துக்கு ஹேது -சங்கல்பம் அஞ்ஞான ரூபமான சங்கல்பத்தால் ஸ்ருஷ்டிக்கிறான் /
தத் ஏகம் பஸ்யதி ஒன்றாக கண்டால் மோக்ஷம் -அடைகிறான் -/
ஆத்மாவை ப்ரஹ்மமாக அபரோக்ஷம் -அனுபவம் உடையவன் -/ அந்தரம் -பேதம் என்பர் அவர் -இடைவெளி நாம்
-சிறிது வேறு பாடு காண்பவன் -பயம் பவதி சம்சாரம் அடைகிறான் -/பகவத்
சிந்தனம் இடைவெளி உண்டானால் சம்சார ஹேது நாம் சொல்கிறோம் /
அத்ருஸ்யயே இந்திரியங்கள் விஷயம் இல்லை / அநாதியே அனிருக்குதே நிர்வசனம் -ஆஸ்ரயமாக கொள்ளாதவன் நிஷேத ரூபம் -நான்கும் –
நிர்விசேஷ வஸ்து ஞானத்தால் மோக்ஷம் —தஸ்மிந் பராவரே த்ருஷ்டே –சாஷாத்காரம் –கைவல்யம் நமக்கு -இவர்களுக்கு ஆத்மாவே ப்ரஹ்மம் –
ஹ்ருதய கிரந்தி முடிச்சு -அவிழும் -சித்யந்தே சர்வ சம்சயம் -ஷீயந்தே கர்மாணி /பரனையும் அபரனான தன்னையும் ஒன்றாக பார்த்தான் ஆகில்
-ப்ரஹ்ம ஏவ ப்ராஹ்மைவ பவதி ஞான மாத்ரத்தால் அவித்யை நிவர்த்தி –
ப்ரத்யக்ஷம் -இந்திரிய ஜன்ய விஷயம் -சாஸ்திரம் -இரண்டுக்கும் விஷயம் வேறு வேறு விரோதம் வாராது -சாஸ்திரம் -ப்ரத்யக்ஷ விருத்தம் கதம் –
நேராக பதில் சொல்லாமல் –சர்ப்பம் கயிறு -எப்படி பதில் கேள்வி -இதற்கு பதிலே நான் உனக்கு சொல்லும் பதில் என்றவாறு –
சப்தத்தால் வாக்ய ஜன்ய ஞானத்தால் –பிரமம் போனதே இங்கும் -அதே போலே அங்கும் என்றபடி –
அங்கு இரண்டும் பிரத்யக்ஷம் -வாக்ய ஸ்ரவணம் அனந்தரம் பார்த்தான் -சர்ப்பம் இல்லை –துஷ்ட இந்திரிய ஜன்ய ஞானம் அதுஷ்ட இந்திரிய ஜன்ய ஞானத்தால் போனது –
சாஸ்திரம் பிரபலம் அத்வைதிக்கு -நமக்கு இரண்டும் அந்நிய விஷயம் -இரண்டும் வேறே வேறே சொல்வதால் சாமான்ய பலம் –
சாஸ்திரம் கேட்டு -ஸ்ரவணா ப்ரத்யக்ஷம் -அர்த்தம் புத்தி –மூலம் /ப்ரத்யக்ஷமும் -சாஸ்திரம் மூலமாக கொண்டதால் -எவ்வாறு நிவர்த்திகம் ஆகும்
தோஷம் உடைய இந்த்ரியங்களால் கிரகிக்கப் பட்ட ஞானம் துர்லபம் –பேத வாசனை -அநாதி -சாஸ்த்ர ஜன்ய ஞானத்தால் நிவர்த்திகம் -/
இந்திரியங்கள் ப்ராக்ருதம்-தோஷம் -இருக்குமே / சாஸ்திரம் உத்பத்தி விநாசம் அற்ற நித்யம் -அவிச்சின்ன சம்ப்ரதாயம் -நிரபேஷ பிரமாணம் -நிர்தோஷம்-
மூலம் மூலி -சம்பந்தம் -ப்ரத்யக்ஷம் சாஸ்திரம் /அனுமானம் -கூட மூலம் பிரத்யக்ஷம் -/ அனுமானம் பாதிக்கும் -மூலமாக உள்ள ப்ரத்யக்ஷத்தை
–சாஸ்திரமும் அதே போலே பாதிக்கலாமே
ஜ்வாலா பேத அனுமானம் ஜவாலை ஐக்கிய ப்ரத்யக்ஷத்தை பாதிக்கும் -பூர்வ உத்தர –ஜ்வாலா பேதம் ஸாமக்ரியை பேதம் உண்டாகிறதே –
வேதம் பகவான் மூச்சு காற்று -ப்ரம்ஹதாரண்யம் -அப்வருஷேயம் —நித்யம் நிர்தோஷம் —
வேதங்களுக்கும் பேத அபேத வாக்கியங்கள் –ஜ்யோதிஷட காமம் ஸ்வர்க்க -பேதம் -சேதன பேத கர்மா பேதங்கள் சொல்லப் படுகின்றனவே –
பூர்வ -உத்தர -அபர வாக்யம் பூர்வ வாக்கியத்தை விஞ்சி இருக்கும் -/ அவச்சேதம் —உபநிஷத் வாக்யம் அத்வைத ஸ்ருதிகள் கர்மா காண்ட ஸ்ருதியை பாதிக்கும்
ச குண நிர்குண வாக்கியங்கள் உபநிஷத்துக்களிலும் உண்டே என்னில் –சர்வஞ்ஞன் சர்வவித் சத்யகாம ஸத்யஸங்கல்பன் -ச குண வாக்கியங்கள் உண்டே /
ப்ரஹ்ம ஸ்வரூப உபதேச பரமான வாக்கியங்கள் இவை /கலந்து கலந்து வரும் ஸ்தான பிரதானம் கொண்டு -நிர்ணயிக்க முடியாதே
கடம் சொல்லி நிஷேதம் -சொல்ல வேண்டுமே -பிரதியோகி -பேதம் சொல்லி அபேதம் சொல்லலாம் -ஸ்தான க்ரமம் -கொள்ளாமல் அர்த்த க்ரமம் கொண்டு நிர்ணயிக்க வேண்டும் –
நிர்குண வாக்ய சாமர்த்தியத்தால் சகுண வாக்கியங்கள் நிஷேதம் / சாஸ்திரம் பிரத்யக்ஷம் சொல்லும் விஷயத்தை சொல்லாதே -அதீந்த்ர விஷயம் -ப்ரத்யக்ஷத்துக்கு –விஷயமாகாத ஒன்றையே சாஸ்திரம் சொல்லும் /
சன்மாத்ரம் சத்தா மாத்ரம் –ஸ்வரூபம் -சத்தா -தர்மி -/ மாத்ரம் -தர்மங்களை விலக்கி/ சாஸ்திரம் இதையே போதிக்கும் -/கடோபி-அஸ்தி -பவதி -சத்தா பிரயோகம்
-அஸ்தி ஏக ரூபம் -கட படாதிகள்–பாத மூலங்கள் –பேதங்கள் பிரதியோக சாபேஷம் -அன்யோன்ய அபாவம் –கடம் படம் இல்லை -இதன் அபாவம் அதில் உள்ளதே -/
அபாவம் -மலடி மகன் இல்லை -சொல்ல முடியாதே –அன்யோன்ய அபாவம் ஏவ பேதம் பிரதியோகி அபேக்ஷிக்கும் -அஸ்தி சத்தா மாத்ரம் பிரதியாகி அபேக்ஷிக்காது
ப்ரத்யக்ஷம் ஏக க்ஷணம் -உண்டாகும் க்ஷணத்தில் கிரகிக்கப்படும் -/அயம் சர்ப்ப பிரமித்து போலே கடம் அஸ்தி கடம் பிரமம் -என்பர் /
அஸ்தி சன்மாத்ரம் –கடம் படம் ச பக்ஷம் -த்ருஷ்டாந்தம் -கயிறு பாம்பு பிரமம் -/
யத்ர யத்ர அனுவர்த்தமானம் -சத் -வ்யாப்தமான ப்ரஹ்மம் -/ அயம் இயம் இதம் -லிங்கம் -பேதங்கள் -வஸ்து நிர்தேசம் இல்லை –
ஞானம் நித்யத்வம் ஸ்வயம் பிரகாசத்வம் இரண்டும் -சொல்லி –விஷய ஆஸ்ரய பேதங்கள் –
அகண்ட ஏக ஞானம் -நித்யத்வம் தர்மங்கள் இல்லை -வஸ்து ஸ்வரூபம் தான் வஸ்து தர்மங்கள் இல்லை

சாமானாதி கரண்யம் -சத்யம் ஞானம் அனந்தம் ப்ரஹ்மம் -சப்த சமுதாயம் -தர்மி ஸ்வரூபம் –சப்தங்கள் எல்லாம் ஏகம் குறிக்க வேண்டுமே -ப்ரஹ்ம ஸ்வரூபம்
கருப்பு யுவா தேவ தத்தன் பார்த்த பின்பே ஒருவன் என்று அறிவோம் -இங்கு விசேஷண பேதாத் விசிஷ்ட பேதாத் –/மூன்று விசேஷணங்கள் ஒரு விசேஷயம் –
-ஞானம் ஒரு சமயத்தில் ஒன்றை கிரகிக்கும் -யுகபத் இல்லாமல் கிரமேன கிரகணம் -சத்யத்வ விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம் -ஞானம் -கொண்டால்
சத்யத்வமும் ப்ரஹ்மமும் -விசேஷயங்கள் ஆகும் -குணத்தால் விசேஷணமான குணம் வரும் –தயைக்கு தயை லக்ஷணம் -கருணை நிஷ்கருணா தயாளு கமலா கேள்வன் —
குணத்துக்கு குணம் ஆஸ்ரயம் ஆகாதே -திருவேங்கடமுடையானுக்கு தயை உண்டு -தயைக்கு தயை இல்லையே –
ஆக யுகபாத் க்ரமேன இரண்டும் சித்திக்காது -என்றதாயிற்று –
சத்யம் -விகாரம் அற்றது -தன்மை உடையது என்றது அல்ல -ஸ்வரூப பரம் / ஞானம் ப்ரஹ்மம் -ஜடம் அல்லாதது / அனந்தம் பரிச்சேதம் அற்றது
அதிகார அஜட அபரிச்சின்ன வஸ்து ப்ரஹ்மம் —
இதர வஸ்து வியாவர்த்தி தானே வஸ்துவுடைய ஸ்வரூபம் –/ப்ரஹ்ம வியதிரிக்த பதார்த்தங்கள் -விகாரம் -ஜடம் பரிச்சின்ன -இதை காட்டவே மூன்று பாதங்கள்
பர்யாய பாதங்கள் இல்லை -ஸ்வ வியதிரிக்த ஆகாரம் மூன்று படிகளில் காட்டும் இவை என்றவாறு -சாமானாதி கரண்யம் -அமையுமே அதனாலே -/
ஸ்வார்த்தம்-கிடைக்க -விகாரம் அற்றவை லக்ஷணை அர்த்தம் சொல்லுவான் என்னில் – -கங்காயாம் கோஷா போலே சொல்லுவான் என்னில்
-கங்கா தீரம் -முக்கியார்த்த அனுபவத்தி வந்தால் தானே சொல்ல வேண்டும் –
முக்கியார்த்தம் -விரோதம் நிர்க்குணம் சாஸ்திரம் சொல்லுவதால் லக்ஷணை அர்த்தம் கொள்ள வேண்டும் /
ப்ராபகர் மீமாம்சகர்கள் லௌகிக வாக்கியங்கள் எல்லா சப்தங்களை லக்ஷணையால் சொல்லுகிறார்கள்
கார்ய வாக்யார்த்திகள் -கோ சப்தார்த்தம்-அபூர்வம் கார்யம் என்பர் இவர்கள் –யாகத்தால் அபூர்வம் வந்து அது பலம் கொடுக்கும் /
கிரியா பதம் -பிரதானம் -இவர்களுக்கு -மற்றவை இதில் அன்வயம் / வைதிக கர்மாக்களுக்கு அபூர்வம் -கிரியை அபூர்வ போதகத்வம் யஜதே போல்வன –
/ லௌகிக -தேவதத்தன் கச்சத்து இதில் அபூர்வம் இல்லை /
ஒரு சப்தத்துக்கு இரண்டு வித அர்த்தங்கள் கூடாதே -லக்ஷணையால் அபூர்வ போதகம் -/அபிஹீதானாம் பாதங்கள் -தேவதத்தன் -கிராமம் கச்சதி அந்த பதம்
சமுதாய அர்த்தம் அதுக்கு மேலே -லாகவம்-கிரியா பதம் சேர்ந்து -லக்ஷணையால் அன்வயம் -எல்லா பதங்களும் முக்கியார்த்தம் விட்டு லக்ஷணையால் பண்ணுவது போலே
ஒரு விழுப்பு வேஷ்ட்டி சம்பந்தத்தால் எல்லா மடி வஸ்திரங்களை விழுப்பு ஆவது போலே /

ஸர்வத்ர -பாதக பாத்ய -பாவங்கள் –/ ப்ரத்யக்ஷம் இந்திரியங்கள் கருவிகள் –பேத வாசனையால் துஷ்டம் -குண த்ரய வசம் /
சாஸ்திரம் -நித்ய நிர்தோஷம் -உத்பத்தி விநாசங்கள் இல்லாமல் –/அவச்சேத நியாயம் -இடையில் விட்டு போவது –
-பூர்வ மீமாம்சை -10-அத்யாயம் -யாகம் -ப்ரதி கர்த்தா -உத்காதா ப்ரஹ்ம எஜமானன் -வரிசை கச்சத–பரிகாரம் அபச்சேதங்களுக்கு
-பிரபலம் பிராயச்சித்தம் செய்தால் அனைத்தும் அடங்கும் -உத்தர அபச்சேதம் பலியது /
உபநிஷத்துக்களில் -பேத அபேத வாக்கியங்கள் கலந்து கலந்து வரும் -வஸ்து ஸ்வரூபம் -அன்யோன்ய அபாவம் -பிரதியோகி அபேக்ஷிதம்
-நிஷேதம் தன்னை தானே நிஷேதிக்காதே -counter pasitive -கடோ நாஸ்தி -கடம் உண்டானால் தானே நாஸ்தி சப்ததம் அர்த்தம் வரும்
உளன் எனில் உளன் –உளன் அலன் எனில் -இத்யாதி /
அபேதம் நிரூபிக்க பேதம் சொல்ல வேண்டுமே பிரதியோகியாக சொல்லிற்று
ஸ்வ இதர ஸமஸ்த வஸ்து ப்ரத்ய நீக ஆகாரம் –விகாரம் இல்லாமல் -ஜடமாக இல்லாமல் -பரிச்சின்னசமாக இல்லாமல்
-ஏகார்த்தம் மூன்றுக்கும் -பர்யார்த்தம் இல்லை -வேறே வேறே பிரகாரத்தால் -லக்ஷணாவ்ருத்தி –அர்த்தம் –
கங்கா கோஷா மாட்டுக் கொட்டை-முக்கியார்த்தம் பரித்யாகம் பண்ணி -கங்கா பிரவாகம் விட்டு கங்கா தீரே கோஷ-என்பது போலே -லக்ஷணார்த்தம்
அக்னியால் நனைக்கிறான் –அக்னி சம்பந்தம் உடைய நீர் வெந்நீரால் -நனைக்கிறான் -என்றபடி -லக்ஷணா பிரயோகம் –
யாகம் பண்ணினதும் ஸ்வர்க்கம் வர வில்லை -அபூர்வம் -கல்பித்து -காலாந்தர பலன் -கொடுக்க -/-இதுவே பலன் பாஸ்கரர்
-டோக்கன் வாங்கி பணம் பெறுவது போலே பாட்டர் -இது வழியாக ஸ்வர்க்கம் /நாம் ஈஸ்வர சங்கல்பம் –
அபூர்வ கார்யாவாதிகள் -/அபிதாகா அன்வய -அன்விதாக அன்வய நியாயங்கள் –பதங்கள் கூடி வாக்யார்த்தம்
குமாரிள பட்டர் -அபிதான அன்வயம் /–அந்விதமான பத சமுதாயம் -அர்த்தம் /கிரியா பத்துடன் அன்வயம் /
யாக தான ஹோமாதிகள் விதிக்கும் வைதிக வாக்யம் -அபூர்வம் -அதிருஷ்ட பலன் கொடுக்க –
லௌகிக வாக்கியங்கள் கேவல கிரியா பரமான வாக்கியங்கள் -வேண்டாம் -கிரியா பதங்களுக்கு லக்ஷணையால் -வாக்யார்த்தம் –
சாஸ்திரம் -ப்ரத்யக்ஷம் விரோதம் இல்லையே -சன் மாத்திரமே ப்ரதிபாத்யம் ஆகிறது என்பர் -மேலும் அஸ்தி -சத்தா மாத்ரம் -ஏக ரூபம் –
அன்யோன்ய அபேதம் -கடம் -என்றால் படம் இல்லை -/ கடம் பிரமம் -/ப்ரதீதியில் பிரம்மமும் சத்தும் கலந்து இருக்குமே –
பேதம் -பதார்த்தம் இல்லை –தர்மமாக தர்மியாக நிரூபித்தாலும் விரோதம்
அஸ்தி ஸர்வத்ர அனுவர்த்திக்கும் -கடம் படம் வியாவர்த்தமாக மாறி மாறி பாத பல ரூபம் –
சத் -அநுபூத ஏவ –சன் மாத்ரம் -ஞான மாத்ரம் -வேறே இல்லை -/சத் ஏவ அநுபூத ஏவ பரமாத்மா –
ஞானம் -அனுபூதி -மாதாந்திர ஞானம் விட வேறுபட்டு
சுயம் பிரகாசம் நையாயிக மீமாம்சிக சொல்வர் –
ஞானம் சுயம் பிரகாசம் சாதிக்க -ஜேயம் ஜாதா சொல்லாமல் உக்தியால் -சாதிக்கப் பார்க்கிறார் –
கடம் போன்றவை ஞானத்துக்கு விஷயம் ஆகும் போது விஷயம் ஆகிறது -அல்லாத போது இல்லை —
ஞானம் அனுமானித்து அறியப் படும் மீமாம்சிக்கன் சொல்வான் -கடம் -ஞானம் -கடம் பிரகாசிக்கும் -ஞானம் பிரகாசிக்க வில்லை -என்பான்
-விஷயீ பிரகாசிக்க வில்லை /காதா சித்த பிரகாசம் -ஞானத்துக்கு அல்லது பிரகாசிக்காதே -அதனால் ஞானம் உள்ளது எனக்கு என்று அனுமானத்தால் அறியலாம் –
அறிவு நான் இருக்கேன் சொல்லாதே -அறியப் படுகிறது என்பது அறிவின் சம்பந்தத்தால் தானே -/
சங்கரர் இந்த மதத்தை நிரசிக்கிறார் -/அனுபூதி -ஞானம் -ஜாதா ஜேயம் இல்லாத -ஞானம் -வேறு ஒன்றின் சம்பந்தத்தால் வராத -அந்நயாதீன ஸூய தர்மம் -/
ஒரு வஸ்து இன்னொரு வஸ்துவின் சம்பந்தத்தால் அதில் இல்லாத ஒன்றை உண்டு பண்ணினால் அது அதுக்கே அந்நயாதீனமான தனக்கே உரிய தர்மமாக இருக்க வேண்டுமே
அனுபூதி இந்த ஞானம் -வேறு ஒன்றும் சம்பந்தத்தால் வராதே தனக்கு உள்ள சுயம் பிரகாசம் –ஹேது -பிரகாச தர்மம் வேறு ஒன்றில் உண்டாக்குவதால் -என்றபடி /
வியாப்தி க்ரஹணம் -பிரகாசம் -ஞானத்துக்கு இரண்டு விதம் -பிரகாச தர்மம் -பிரகாச விவகாரம் – அயம் கடம் ஜானாமி -இரண்டையும் அநு பூதி தன் சம்பந்தத்தால் ஏற்படுத்தும் –
இந்த அனுபூதியே தப்பு நம் சம்ப்ரதாயம் -நாம் சொல்லும் தர்ம பூத ஞானத்தை இவர் இப்படி சொல்கிறார்
ஞாத்ரு ஜேயம் இல்லை -அந்தக்கரணம் -பிரகிருதி பரிமாணம் அஹம் அர்த்தமே பிரமம் என்பர் -அஹம் அர்த்தம் ஆத்மா இல்லை -அஹம் ஞானம் என்பதால் -ஞாத்ரு இல்லை என்பர் /மற்றவை மித்யை -ஞானத்தை அதிஷ்டானமாக கொண்ட பிரமம் மாயை என்பர் –

இதி -மேல் மஹா சித்தாந்தம்
கல்பித்த இவற்றை -அநாதரித்து –
பக்தியால் மட்டும் அறியப் படும் -இவர் ஞானம் மாத்ரம் –அநாதி பாப வாசனை –ப்ரஹ்மத்துக்கு எதுவும் இல்லை –
ஸ்ரீ பாஷ்யகாரர் காட்டிக் கொடுக்கக் கண்டு பார்த்ததை பார்த்தேன் என்கிறார் -அவர்கள் பார்க்காததை இல்லை என்கிறார்கள் -இரண்டும் உண்மை
பத வாக்ய பிரமாணம் -நியாய சாஸ்திரம் -உக்திகளால் -/ இவர்கள் குதர்க்க கல்பிதம் கண்டித்து -யாதாத்ம்ய -ஞானம் உடையவர்கள் -நாம் அநாதரிக்க தக்கவையே –
அநாதி பாப வாசனை -தூஷித சேமுஷி-ஞானம் -அசேஷ சேமுஷி -காணாம் -/ முழுவதும் தோஷம் -/ அனவதிக–பாத வாக்யம் ஸ்வரூபம் அறியாதவர்கள் -அர்த்த யாதாம்யமும் அறியாதவர்கள் / ப்ரத்யஷாதி சகல பிராமண விருத்தம் அறியாமல் /
அனாதிகமம் -அஞ்ஞானம் –சமீச்சிய ஞான மார்க்கம் அறியாதவர்கள் -/விகித குதர்க்க கல்பிதம் -கொண்டு சொன்னவை –
பஹு பிரகாரம் -கல்கம் அசாரம்-குதர்க்க -கல்பிதம் / நியாயம் -அற்ற –அநாதரிக்க -கேவல கண்டனார்த்தம் பூர்வ பக்ஷம் –
ததாகி -எவ்வாறு என்றால் —
நிர்விசேஷ வஸ்து –வாதிகள் -பிரமாணம் காட்டாமல் –எல்லா பிரமாணங்கள் எல்லாம் ச விசேஷங்களாய் இருப்பதால் -/
ஸூ அனுபவ சித்தம் என்பர் –ஸூ கோஷ்ட்டிக்குள் சொல்லிக் கொள்வார் –
அனுபவம் -அனுபவிப்பவன் அனுபவிக்கும் பொருள் இல்லாமல் எப்படி சித்திக்கும் -/ஞாதா விஷயம் இரண்டையும் அபேக்ஷிக்குமே –
அனுபவமும் ச விசேஷமே-/ச விசேஷண அனுபவத்தை நிர்விசேஷம் என்று நிஷ்கரிப்பார்கள் யுக்தி ஆபாசங்களை கொண்டு /
வேறே வஸ்துவை கொண்டே தானே நிரூபிக்க முடியும் -/அசாதாரண ஹேது வை கொண்டே நிரூபிக்க முடியும்
ஸ்வாபவ பூதமான தர்மத்தை கொண்டே நிரூபிக்க முடியும்
சப்தமும் -விசேஷங்களை கொண்டே -சப்தம் =சாஸ்திரம் /அநாப்தன் ஒருவனால் சொல்லப் படாத வாக்யம்
-சப்தம் -/ ஆப்தன் ஒருவனால் சொல்லப் பட்டது -வேதம் -கர்த்தா இல்லாதது -அதை சேர்க்க இந்த லக்ஷணம் -/
விசேஷேண ச விசேஷ ஏவ அபிதான சாமர்த்தியம் -சுட்டிக் காட்ட -விசேஷங்களை கொண்டே தெரிவிக்கும் –
பத வாக்ய ரூபம் -வாதம் ஸ்ம்ருதிகள் இதிஹாச புராணங்கள் -அருளிச் செயல்கள்
பதங்களே பேத ஸ்வரூபம் /பிரகிருதி ப்ரத்யயம் சப்த ரூபம் -அர்த்த பேதம் -கொண்டே பதத்துக்கு அர்த்தம் சித்திக்கும் –
வாக்யம் -பத பேதங்கள் கொண்டவை –ஏவம் பூதமான சப்த பிரமாணம் நிர்விசேஷ வஸ்துவை காட்டாதே
ப்ரத்யக்ஷம் -இந்திரியங்கள் விஷயங்கள் தொடர்பால் –சந்நிஹித ஜன்ய ஞானம் —
பிரதம பிண்டங்கள் -வேதாந்தம் பிண்டம் சரீரம் -தர்மங்களை சேர்த்து ஜாதி குணங்கள் சேர்த்து பிணைக்கப் பட்ட -கோ ஜாதி பிரதம பிண்ட தர்சனம்
-நிர் விகல்பிக்கம் -பிரதம -வஸ்துவுடைய அமைப்பு –பசு ஜாதி பார்த்து அறிந்து -அதுக்கு மேலே -வஸ்து விசேஷம் –
ச விக்கல்பிக்கம் பிரத்யக்ஷம் –ஜாதி குணம் இவற்றுக்கு மேலே -உள்ள ஆகாரங்கள் -த்விதீயாதி பிண்ட க்ரஹணங்களில் –
பிரத்யக்ஷம் ச விசேஷம் -/
அத ஏவ -பாஸ்கர மத கண்டனம் பிரசங்காத்-பண்ணி அருளுகிறார் –
பிரத்யக்ஷன் சன்மாத்ரா க்ராஹ்ய நிரசனம்
தர்க்க கட்டம் யுக்தி காட்டும் முதலில் / ஸ்ருதி கட்டம் / ஸ்ம்ருதி கட்டம் / புராண வாக்யம் கட்டம் -நான்கும் நிர் விசேஷ நிரசனம்
தர்க்க பாகம் -யத் து –பிரத்யக்ஷம் சன்மாத்ரா கிராஹி-என்பதை உக்திகளால் நிரசித்து -/ ஏக க்ஷணம் ஞானம் -அஸ்தி சத்தா மாத்ரம்
-கடம் அஸ்தி படம் நாஸ்தி என்ற பிரதியோகி அபேக்ஷை விளம்பம் உண்டாகும் -கட படாதி பேதங்கள் விளம்பம் —
ஜாதியாதிகளுக்கே உண்டே -வஸ்து ஜாதிகள் உடன் தானே க்ரஹிக்கப்படும் -/ சம்சர்க்க அபாவம் நிரூபிக்க தான் பிரதியோகி அபேக்ஷை உண்டாகும் –
கோ -கோத்சவம் -கொண்டே கிரஹிக்கப் படும் –
சன்மாத்ரம் கிராஹி சொல்ல முடியாது —
அஸ்வம் கஜம் பேதம் -ப்ரத்யக்ஷத்தாலே தெரியுமே -/வஸ்து ஸம்ஸ்தான ரூப ஜாதி ரேவ பேதம் -/
பிரகாரமாக கிரகிக்கப்படுவதே ஜாதி -இதம் பாவம் கோத்வம் இத்வம் பாவம் -/பசு ஆகார விசிஷ்டமாகவே பசு கிரகிக்கப்படும் –
சமஸ்தானம் தானே ஜாதி / லக்ஷணம் -இரண்டுக்கும் ஒன்றா -என்னில் -பொருந்தும் -ஜாதி -அநேக பசு மாட்டுக்களில் இதுவும் பசு அனுவ்ருத்த ஆகாரம் -/
ஜாதி ஒத்துக் கொள்ள பிரயோஜனம் -வியாவர்த்திக்கவும் -சஜாதீயம் கூட அனுவ்ருத்தி பண்ணவும்
-இதுவும் இதுவும் இது அல்ல இது அல்ல சொல்வதே ஜாதி யம் ஸம்ஸ்தானமும் /
இயம் அபி பசு -அனுவ்ருத்த புத்தி -அசாதாரண ஆகாரம் பார்த்தே கிரகிக்கிறோம் –
சர்வ பதார்த்த விவகாரம் -ஸம்ஸ்தானம் கொண்டே -செய்கிறோம் / ஜாதியந்தர சிலர் ஸம்ஸ்தானம் வேறே ஜாதி வேறே என்பர் -/
ஸம்ஸ்தானம் அசாதாரண ரூபம் -எதுவோ அது தான் -/ ஆத்மாவுக்கு ஸம்ஸ்தானம் சாஸ்த்ரத்தால் -ஞானவான் -ஞானம் ஆஸ்ரயம் ஞாதா /
நிரவவயம் -இருந்தாலும் அசாதாரணமான தர்மங்கள் உண்டே -ஸம்ஸ்தானம் உண்டே
ஜாதி ரேவ பேதம் -அடுத்து -வஸ்துவுடைய அப்ருத் சித்தம் ஜாதி
பாக்ய பாதவ—அனுவ்ருத்த ஆகாரம் -பரமாத்மா -வியாவருத்த ஆகாரம் மித்யை -சர்ப்பம் பிரமை -அம்பு தாரா பிரமை பூதலம் –அதிஷ்டானம் ஸர்வத்ர ஒரே பதார்த்தம் –
இதம் இதம் மாறுபாடு இல்லாமல் பரமாத்மா -மாறி மாறி அபரமான –
இதே போலே அஸ்தி / கட படாதிகள்- வியாவர்த்தம் -/ அனுவர்த்தம் வியாவர்தம் பாதகம்-பாக்ய என்பர் அத்வைதிகள்
கட ஞானம் பட ஞானம் கட விவகாரம் பட விவகாரம் பரஸ்பரம் விருத்தம் இல்லையே -ஒன்றை ஓன்று பாதிக்க முடியாதே
அஸ்தி போலே கடம் படம் தேசம் காலம் ஸர்வத்ர சத்யம் தானே -ஆக பேதமும் பரமார்த்தம் தானே –
விரோதம் இல்லை -சம்வாதம் பலிக்கும் -கடம் இருந்தால் கடம் அஸ்தி -ஒரே இடத்தில் கால பேதத்தால் கடம் படம் மாறலாம் -ஒரே காலத்தில் தேச பேதத்தால் மாறலாம் –
பரஸ்பர விரோதம் இல்லை -ஒன்றை ஓன்று பாதிக்காதே /
சித்தம் சாதிக்க வேண்டாமே -நிரூபிக்க வேண்டாம் -ஸித்தமான -ஒன்றை –/சான் மாத்ர பரமாத்மா -சித்தம் -நிச்சிதம் -ஹேது கொண்டு நிரூபிக்க வேண்டாமே -/
பேத தூஷணம் இதுவரை நிரசனம் -இனி -ஞானம் ஒன்றே -சுயம் பிரகாசம் என்பதை நிரசிக்கிறார்
-நம் சம்பிரதாயத்தில் தர்ம பூத ஞானம் சுயம் பிரகாசம் -அனால் அவன் சொல்லுகிற பிரகாரம் தவறு என்றபடி –
தனக்கு தானே ஸ்வஸ்மை–ப்ரத்யக் -தர்மி ஆத்ம ஸ்வரூபம் -ஸ்வ ஆஸ்ரயத்துக்கு தர்ம பூத ஞானம் -தனக்கு தானே பிரகாசிக்காது /
அவரவர்கள் தர்ம பூத ஞானம் அவர் அவர்களுக்கு – -ஸ்வ சம்பந்திக்கு சுயம் பிரகாசம் -சுத்த சத்வ த்ரவ்யம் -நித்யர் முக்தர்களுக்கு இது -இப்படி மூன்று உண்டே
யாருக்கு எப்பொழுது சுயம் பிரகாசத்வம் -உண்டே –
விஷய பிரகாசம் இருக்கும் பொழுது தானே சுயம் பிரகாசம் -கடம் ஞானத்துக்கு அதீனம் -அதை கிரகிக்க ஞானம் பிரகாசகம் ஆகும்
-ஆத்மா தான் தான் எப்பொழுதும் பிரகாசிக்கும் -/ விருத்தி ஞானம் என்ற பெயர் நம்முடைய தர்ம பூத ஞானத்துக்கு இவர்கள் –
/பிடிக்கப் பட்ட கைதியால் காவல் அதிகாரி பிரகாசம் -பெரிய அதிகாரிகள் தாங்களே பத்திரிகை கூட்டி பிரகாசிக்க முடியுமே -த்ருஷ்டாந்தம் -அழகிய சிங்கர் காட்டுவார்
அனுபூதிக்கு சுயம் பிரகாசம் சொல்லும் இவர் -ஒரே ஞானம் அனைவருக்கும் எல்லா காலத்திலும் என்பது ஒவ்வாதே
விஷய பிரகாசம் ஞானத்துக்கு தானே பிரகாசிக்கும் –
எல்லாரும் அறிபவற்றை நானும் அறிய வேண்டும் ஒரே ஞானம் என்றால்
பர அனுபவம் –த்யாஜ்ய உபாதான ரூபமான செயல்கள் கொண்டே -லிங்கம் -அனுமான ஞான விஷயம் கொண்டே நாம் அறியலாம்
நம்முடைய ஞானம் ஸ்ம்ருதிக்கு விஷயம் -முன்பு அனுபவித்ததை நினைத்து -முன்பு உள்ள பிரத்யக்ஷ ஞானம் ஸ்ம்ருதிக்கு விஷயம் ஆகும்
ஞானம் எப்பொழுதும் எல்லாருக்கும் சுயம் பிரகாசம் ஆகாதே –
அனுபூதி மட்டும் தான் அத்வைதிகள் -சம்பந்தம் மூலம் விஷயம் கிரகித்து என்பது இல்லை -சுயம் பிரகாசத்வ அனுமானம் ஒவ்வாது
-ஞானத்துக்கு விஷயமே இல்லாத போது சுயம் பிரகாசம் சாதிப்பது same side goal போலே தானே –
அனுபூதி ஞானம் நித்யம் –ஸ்தாபிக்கும் பிரகாரம் -தப்பு -சுயம் பிரகாசதவம்நித்யாம் வேதாந்தம் சொல்லும் -இவர்கள் யுக்தி அனுமானத்தால் தப்பாக
-ஞாதா உடைய விஞ்ஞானத்துக்கு அழிவு இல்லை -நித்யம் -சுயம் பிரகாசத்வம் -இவர்களுக்கு ஞாதாவே இல்லையே
பிராக பாவம் -உத்பத்திக்கு பூர்வம் -விநாசம் –ப்ரத்வம்ஸா பாவம் —உத்பத்திக்கு பூர்வ காலம் -வஸ்துவுக்கு அபாவம் பிராக பாவம் -அதே போலே விநாச–ப்ரத்வம்ஸா
ஞானம் நித்யம் -ஸ்ருதி கொண்டு சொல்லாமல் உக்தியால் -பிராக பாவம் -உத்பத்தி நிரூபிக்க –ஞானம் உத்பத்தி விநாசம் இல்லை எதனால் பிராக பாவம் இல்லை –
உண்டாய் இருந்தால் ஞானம் அதை கிரகிக்க முடியாதே -சத்தா காலம் உளதாய் உள்ள காலம் பிராக பாவம் கிரகிக்க முடியாதே
ஞானமே இல்லாத பொழுது எதையுமே கிரகிக்க முடியாதே –
இருந்து கொண்டும் இல்லாத பொழுதும் கிரகிக்க முடியாது என்றால் பிராக பாவம் இல்லை என்றதாயிற்று –
ஞான பிராக பாவம் அனுமானத்தாலும் சாதிக்க முடியாது -சப்த பிரமாணமும் இல்லை -அதனால் ஞானம் நித்யம்
ஞானம் சத்தா காலத்திலேயே பிராக பாவம் அறிய முடியும் -விஷய சம்பந்தத்தால் ஞானம் புன புன -கடம் பார்க்கும் பொழுது கட ஞானம் –
கட அபாவம் படமாக முன்பு இருந்தது -ஞானத்துக்கு ஏதாவது விஷயம் இருக்கும் -பூர்வ பாக விஷயம் இதுக்கு அபாவ பாவம் -நையாயிக மதம்
நமக்கு -அவஸ்தா பேதம் -அபாவ ரூபமே இல்லையே
பிராக பாவம் கடத்துக்கு மன் பிரத்வம்ச பாவம் கபாலம் -அன்யோன்ய பாவம் படாதி
அத்யந்த அபாவம் கிடையாதே –/ உள்ள பதார்த்தங்களை தானே அபாவம் சாதிக்க முடியும் –
பூர்வ விஷய ஞானம் நம்மால் கிரகிக்க முடியுமே -ராக பாவமும் பாவ ரூபமே
அஹம் கடம் ஜானாமி -மூன்றும் -மித்யை இவர்களுக்கு -ஞாதா -அந்தக்கரணம் சைதன்யம் -பிரக்ருதி பரிணாமம் மாம்ச பிண்டம் –என்பர்
அஹம் அர்த்தம் ஆத்மா இல்லை இது பிரமம் இவர்களுக்கு /கடம் விஷயமும் பிரமம் இவர்களுக்கு
அகண்ட ஏகாகாரம் ஞானம் ப்ரஹ்மம் ஒன்றே சத்யம் -இவர்களுக்கு –
அஹம் அர்த்தம் தான் ஆத்மா –
ப்ரத்யக் அஹம் என்னும் பிரகாசம் -மூன்று அசாதாரணம்-பிரத்யகதவம் – ஏகத்துவம்– அநு கூலத்வம் மூன்றும்
அஹம் என்று அறிந்து –நான் நான் என்றே –
இவர்கள் ப்ரத்யக்த்வம் ஒத்து கொண்டு -ஆத்மா இல்லை என்பர் -தன்னை தானே அறிவது தானே ப்ரத்யக் –
பராக் பதார்த்தம் அசேதன பதார்த்தம் -தன்னை தான் என்று அறியாதே -/பேதமே அஹம் அர்த்தம் தானே பராக் ப்ரத்யக் –
இவர்கள் பக்ஷத்தில் சேதன அசேதன விபாகமே வராதே -/ நிர்வேதம் அடைந்து அநந்த ஸ்திர பலன் பெற வேதாந்த விசாரத்துக்கு வருகிறான் -மோக்ஷம் அபேக்ஷை –
அஹம் -மோக்ஷம் நீ இல்லாத வேறே ஒன்றுக்கு என்றால் எதற்கு இங்கு வருவான் -/ அஹம் அர்த்த விநாசம் –
காரிகைகள் எட்டும் -தோஷங்களை காட்டு -நிர்விஷயம் -ஞாதா பொருள் இல்லாத -வெறும் ஞானம் மாத்ரம் சித்திக்காதே
-சம்பந்த விசேஷம் தானே ஞானம் -ஜேயம் -ஞாதா இல்லாமல் ஞானம் இல்லையே –
ஸம்ஹித் அனுபூதி ஞானம் பர்யாயம் -அவர்களுக்கு –பிரமாணங்களால் சித்திக்கா விடில் -துச்சத்வம்–சம்பவிக்கும்
-பிரமாணத்துக்கு விஷயம் ஆகும் பொழுது பிரமேயம் பிரமாதாக்கள் உண்டாகும் –
ஸம்ஹித் -தான் சித்தி என்பான் -இது ஏவ சித்தி -இது சிந்திக்கிறது என்று சொல்ல மாட்டான் -ஏதோ ஒன்றை பற்றி யாருக்கோ தான் சித்திக்கும்
-ஆஸ்ரயம் விஷயம் வேண்டும் -நிராஸ்ரயம் ஜேயம் இல்லாமல் சித்திக்காதே-
அஹம் அர்த்தம் -ஆத்மா நிராகரிக்க முடியாதே -அஹம் அர்த்தம் ஏவ ஆத்மா -நித்யம் ஸ்திரம் இல்லை என்பர் அத்வைதிகள் /
மூர்ச்சா தசை -ஸ்வப்னா திசையில் தன்னை உணரவில்லை -அதனால் ஏற்க முடியாது என்பர் -வெறும் ஞான மாத்ரம் –
காரிகை நிரூபித்த அர்த்தம் ஸ்லோககமாக அருளிச் செய்கிறார் –
வேதாந்த ஸ்ரவணாதிகள் -மோக்ஷ சாதனம் ஸ்ரவணம் ஆரம்பம் –முமுஷு –ஸ்வராட்- அகர்ம வஸ்யம்–நிரஸ்த அகில துக்கம் -/
அஹம் அர்த்த விநாசம் மோக்ஷம் அத்வைதிகள் -மாயை பிரமம் நிவர்த்தம் ஆனால் மோக்ஷம் -/மோக்ஷ கத பிரஸ்தாபம் -இடத்தில் நில்லாமல் ஓடக் கடவன் –
நான் அல்லாத என்னை காட்டிலும் வேறு ஓன்று மோக்ஷம் அடைய நான் எதற்கு பிரயத்தனம் பண்ண வேண்டும் –
ஞானம் ஆத்ம ஆஸ்ரயம் இருப்பதால் சத்தை உண்டாகும் -ஆத்மா நித்யம் -சாஸ்வதம் அளவற்ற -தர்மம் -சம்பந்தம் ஞானம் -/
சத் ஆத்ம ப்ரஹ்மா நாராயண -ஒரே பதார்த்தம் -முதலில் ஆத்ம அப்புறம் ஞானம் -ஆத்மா ஞான மயம் ஞான ஸ்வரூபம் -சுத சித்த தர்மம் -/
சம்பந்தம் அற்ற நிலையில் ஞானம் சித்திக்காதே -சேதனம் -கத்தி வெட்டுவது -கோடாலி மரத்தை வெட்டுவது கிரியைக்கு மரம் கோடாலி இருக்க வேண்டுமே
அஹம் அர்த்தம் இல்லாத இடத்தில் பிரத்யாகாத்மா -எப்படி -ஞாதாவே -ஞானத்துக்கு ஆஸ்ரயம் -அஹம் -என்றே சித்திக்கும் –
ஸ்ருதி ஸ்ம்ருதி இதிஹாச புராணங்கள் இதை சொல்லுமே -ஆத்மாவை அறிய –விஞ்ஞானம் கதம் எதை கொண்டு அறிவது என்று கேட்க்காமல் –
விஞ்ஞாத -சப்தம் கொண்டு -ஆத்மாவை -விஞ்ஞானம் சப்தம் கொண்டு சொல்ல வில்லையே -/ஞானம் மாத்ரம் ஆத்மா இல்லை ஸ்ருதி சித்தம்
அயம் ஆத்மா -கதம் சித்யதி -ஞானம் இத்யேவ -சொல்ல வில்லையே – –
ஆத்மா லக்ஷணம் -ஏதத் தோ வேத்தி– ஷேத்ரஞ்ஞன் –தத் வித — ஸ்ரீ கீதை —
எவன் அறிகிறானோ அவனே -என்றதே -வேத்தி -சப்தம் –கடம் வேத்தி -போலே ஞாத்ரு கோடியில் இல்லை -ஜேயம்–
அபி சப்தம் ச சப்தம் -சரீரம் அறிபவன் -ஏதத் தோ வேத்தி -எவன் இந்த சரீரத்தை அறிகிறானோ –வெறும் அஹம் அர்த்தம் சாதிக்க -இந்த சப்தங்கள்
-/சர்வஞ்ஞன் அழகாக லக்ஷணம் -பரிசுத்த அஹம் அர்த்தம் –
ஸூத்ரகாரரும் -ஆத்மதிகரணம் இத்யாதி –2-3-ஐந்து அதிகரணங்கள் இங்கும் அர்த்த பஞ்சகம் —16-ஸூத்ரங்கள் கொண்டு
-/நித்யம் கார்ய பூதன் ஆத்மா / ஸ்வரூபம் அத ஏவ –அறிகிறவன்-சப்தம் –
ஆத்மா கர்த்தா -சாஸ்திரம் பிரயோஜனம் ஆக வேண்டுமே -/கர்த்ருத்வம் உண்டு –ஸ் வதந்த்ர கர்த்ருத்வம் இல்லை -பரதந்த்ரன் -அம்ச பூதன் —
உற்றார் இங்கு யாரும் இல்லை -அவன் அபிப்ராயம் -உற்றார் இங்கு எல்லாரும் -என் அபிப்ராயம் / மமவை அம்சம் ஜீவ லோகே -ஸ்ரீ கீதை
-அம்சாதிகரணம் -ஜீவ ஸ்வரூபம் அத ஏவ -ஞாதாவே ஆவான் –
அஸ்மத் சப்தம் -அஹம் -ப்ரத்யயார்தம் –அஹம் அர்த்தம் துஷ்மத் அர்த்தம் -அத்வைதி -சகல வேத லோக நியாய விருத்தம் -த்வம் ப்ரத்யம் தானே துஷ்மத்
என்னுடைய தாய் மலடி போலே அன்றோ இது -பரஸ்பர விரோதம் உண்டாகும் /
ஞான கிரியா கர்த்தா ஞாதா -ச தேவ அஹம் அர்த்தா –
அந்யாதீன பிரகாச ந -சுயம் பிரகாசம் -சைதன்ய ஸ்வ பாவம் -ஞானத்துக்கு ஞாதாவின் ஆதீன ஸ்வ பாவம் -தர்மி ஸ்வரூபம் நிரபேஷம்
-சத்தாகாரம் முழுவதும் அஹம் அஹம் என்று பிரகாசித்து கொண்டே இருக்கும் /
ஸூ பின்னமான ஆஸ்ரயமும் விஷயமும் இல்லாமல் தன்னையே தனக்கு பிரகாசிக்கிறான் என்றபடி /ஸூஷூப்தி மூர்ச்சா திசையில் ஞானம் பிரகாசிக்காதே /
ஞாதா அஹம் அர்த்தம் சர்வ காலமும் தன்னையே தனக்கு விச்சேதம் இல்லாமல் பிரகாசிக்கும் /
ஞானம் -விஷயம் ஆஸ்ரயம் அபேக்ஷித்து பரிச்சின்ன சுயம் பிரகாசம்
அஹம் அர்த்தம் தான் ஆத்மா -அபரிச்சின்ன சுயம் பிரகாசத்வம் ஞாதாவுக்கு தான் ஞானத்துக்கு இல்லை –
கபால நன் மோக்கத்து -கண்டு கொள்மின் –பேச நின்ற சிவனுக்கும் –இத்யாதி -பாதகம் போக்கி உஜ்ஜீவிப்பித்த -இவனே பர ப்ரஹ்மம் –
ததக ஸ்ருத்ய ஸ்ருதியும் இப்படி சொல்லும் /சைந்தனவா –ரசிகன ஏவ -உப்புக்கட்டி –உள்ளும் புறமும் முழுவதும் -போலே / அனந்தர அபாஹ்ய –
ஆத்மாவும் -அனந்தர தர்ம பூத ஞானம் அபாஹ்ய தர்மி ஞானம் / விஞ்ஞான மய ஏவ / உப்புக்கட்டியை ஆஸ்ரயமாக கொண்ட உப்பு சுவை போலே என்றவாறு -/
அத்ர அயம் புருஷ –இந்த அவஸ்தையில் -ஸூஷுப்தி அவஸ்தையிலும் -உள்ளான் -ஸ்வயம் ஜோதி -பிரகாசத்வம் வியபிசாரம் இல்லாமல் உண்டு -என்றவாறு –
விபரிலோபா -விநாசம் இல்லை என்றபடி -விஞ்ஞானம் ஆகிற ஞானத்துக்கு -ஞாதா உடைய ஞானத்துக்கு -/
விஞ்ஞாதா ஆத்மா சம்பந்தியான -விஞ்ஞானம் -விபரி லோப ந விந்த்யதே —
தர்ம பூத ஞானத்துக்கு உத்பத்தி விநாசங்கள் உண்டு / கட கஜ பட ஞானங்கள் மாறுமே -/விஷயாவச்சின்ன ஞானம் அநித்தியம் –
ஆஸ்ரய சம்பந்தம் விஷயங்கள் சம்பந்தம் இரண்டும் உண்டே ஞானத்துக்கு -ஆத்ம ஆஸ்ரய பூத கட விஷய ஞானம் -/
சங்கரர் பிராக பாவம் இல்லாமல் நித்யம் என்று இந்த ஸ்ருதி வாக்யம் கொள்ளாமல் –இதை எடுத்தால் அத்வைதம் சித்திக்காதே -ஞாதா வுடைய ஞானம் என்பதால் –
ககா ஆத்மா– காணப்படுபவர்களுள் யார் ஆத்மா -விஞ்ஞானம் மயா -அசாதாரண ஸ்வரூப நிரூபிக்க தர்மமாக கொண்டவன் –விஞ்ஞானம் சப்தத்தால் ஆத்மா
-ஞான ஸ்வரூபம் -ஞான மாயனை ஞானம் என்றது அசாதாரணம் -ஸ்வரூப நிரூபகம் –
நன்மையால் மிக்க நான் மறை யாளர்கள் –புன்மையாக -கருதுவர் -தர்மமாக புல்லியராக -என்று சொல்லாமல் -வேறே ஒன்றுமே இல்லையே அதனால் தர்மத்தையே தர்மியாக –
அதே போலே விஞ்ஞானம் -வேறே ஒன்றும் இல்லையே ஆத்மாவிடம் என்பதால் –
ஸ்வரூப ஞானம் தர்ம பூத ஞானம் மட்டுமே ஆத்மாவில் -/ ஹ்ருதி -ஹ்ருத் சப்தமும் ஆத்மா தர்மி ஞானம் / பிராணங்கள்–இந்த்ரியத்வாரா -தர்ம பூத ஞானம்– உபயத அந்தரஜோதி
ஹ்ருதி ப்ராணேஷூ அந்தர் ஜோதி -ஸ்ருதி ஸ்வரூபம் -சுயம் பிரகாசம் –
சங்கல்ப்பத்துக்கு ஆத்மா -என்றது நியந்தா என்றபடி -விஞ்ஞாத்மா -விஞ்ஞான பின்ன ஆத்மா / த்ரஷ்டா -தர்சன ரூப ஞானம் -/ ஸ்ரோதா /
மந்த -மனன ஜன்ய ஞானம் / போக்தா புக்தி ஜன்ய ஞானம் /கர்த்தா –விஞ்ஞாத்மா –உத்தம புருஷனால் நியமிக்கப் பட்டு –
திருவாய்மொழி-புருஷார்த்தம் விகசித்து சொல்லும் -தத்வ ஹிதங்கள் கொஞ்சம் சொல்லும்
இங்கு ஆத்மா உகப்புக்கு அங்கே பரமாத்மாவுக்கு -/ஞாதா தான் அஹம் அர்த்தம் இந்த ஸ்ருதிகள் சொல்லும்
-2–3–4-ஞாத்ருத்வ ஏவ -சொல்லும் –
ஸம்ஹிதேவ ஆத்மா பிரதிஜ்ஜா –ஹேது அஜடத்வாத்-ஜடம் இருந்தால் ஆத்மாவாக இருக்க முடியாதே -ஒப்புக் கொண்டாலும் -துர்ஜனமும் சந்தோஷிக்க
அப்ரயோஜம் இருந்தாலும் அஜடத்வம் என்றால் என்ன –ஸூ சத்தா ப்ரயுக்தத்வம் ரூப ப்ரகாஸத்வம் -உளதாக இருப்பதால் தன்னை பிரகாசித்து கொண்டு இருக்கும்
தீபாதிகளிலும் காணலாம் -தன்னையே தான் பிரகாசிக்கும் -தீபம் ஆத்ம பின்னம் தானே –
ஸூ சத்தா பின்ன பிரகாசத்வம் சொன்னால் ஹேதுவே சித்திக்காதே –சம்வித் தானே பிரகாசம் பின்ன பிரகாசம் நீ ஒத்து கொள்ள வில்லையே
அனுமானம் ஹேது விலே சித்திக்காதே -/ மூன்று தோஷங்கள் –அநேகாத்யம் அசத்தி விரோதம்
நிவ்ருத்த அவித்யா -வாம தேவாதிகளும் அஹம் அர்த்தம் -சரீரமாக -தம்மை நினைத்து சாஸ்த்ர த்ருஷ்ட்டி -சரீராத்மா -பாவம் அறிந்து –அஹம் மனுவாக இருந்தேன் –
உன் பக்ஷம் ஜீவன் முக்தன் வார்த்தை இப்படி / அஹம் அன்னம் முக்தனும் தன்னை -சொல்லிக் கொள்கிறான் -/
ஈஸ்வரனும் -அவித்யை இல்லாமல் –அஹம் ஏவ -இருந்தேன் பவிஷ்யாமி இருப்பேன் -/அஹம் அர்த்தம் அஞ்ஞானம் விஷயம் இல்லை -என்று இவை காட்டும்
-/பாஹுஸ்யாம் ப்ரஜாயேயே உத்தம புருஷன் ஏக வசனம்–ஆக கடவேன் ஸ்ருஷ்டிக்கக் கடவேன் -அஹம் -இங்கும் உண்டே /
புருஷோத்தமன் -ஷரம் அக்ஷரம் -வியாவர்த்தன் அஹம் என்று -அஹம் –குடாகேசா -ஆத்மா அஹம் –நத்யேவாஹம்–ஆத்ம நித்யத்வம் ப்ரதிபாதிக்க
-அஹம் த்வம் இமே ஜனா / மூன்றையும் அருளி -இல்லாது இருந்தது இல்லை இல்லாமல் இருக்க போவது இல்லை / எக்காலத்திலும் இல்லாது இருக்க போவது இல்லை
ஜீவ பஹூத்த்வம் -சொல்லி –தன்னை குறிக்க ஆத்ம சப்தம் / அஹம் க்ருஷ்ணஸ்ய ஜகா -ஸ்ருஷ்டிக்க ஹேது /அஹம் ஸர்வஸ்ய பிரபு/ ம்ருத்யு சம்சார சாகரம் அஹம் /
சர்வ அவஸ்தைகளிலும் அஹம் ஆத்மாவுக்கு நிரூபக தர்மம்-
ஆத்ம சித்தி காரிகை -ஆளவந்தார் ஸ்லோகங்களை உதாகரிக்கிறார் -ஆத்மா ஞாதா -ஞான ஆஸ்ரயத்வம் ஞாத்ருத்வம் அறிபவனாக இருப்பவன் -ஆத்மா -அஹம் சப்தமாக தோன்றுகிறான் -ஞானம் மாத்ரம் இல்லை ஞாதா -/ப்ரத்யக்ஷ சித்தம் -அஹம் ஜானாமி சொல்கிறோம் ஞானம் ஜானாமி சொல்ல வில்லையே -/
ஆகமம் -அன்வயாத் / அவித்யா யோக தர்சயாத் / அவித்யா சம்பந்தம் -ஞான ஆஸ்ரயம் உள்ள வஸ்துவுக்கு தானே ஏற்படும் அஞ்ஞானம்
வெறும் ஞான மாத்ரத்துக்கு அஞ்ஞானம் வர முடியாதே -/தேக -இந்திரியங்கள் -மனஸ் -பிராணன் புத்தி தீப்த-வியதிரிக்த –மனம் உணர்வு அவை இலன் பொறி உணர்வு அவை இலன் -இல்லாதபடி சொல்லி மேலே இருக்கும் படி –இனன் உணர்வு முழு நலம் பரி பூர்ண ஞானம் பூர்ண ஆனந்த மயமாக இருப்பான் -அநந்ய சாதனாக -தன்னை தவிர வேறு ஒன்றால் அறிய முடியாதவன் -நித்யன் வியாபி -ப்ரதி க்ஷேத்ரம் பின்ன -ஒரு சரீரத்திலும் உண்டே -தர்ம பூத ஞானத்தால் வியாபி /

ஸ்ருதி கட்டம் மேலே -நிர்விசேஷம் மித்யா பூதம் வாக்கியங்கள் -அர்த்தங்கள் -அத்வைதிகள் எடுத்த ஸ்ருதி வாக்கியங்கள்
-வைதிக மதம் இவற்றை கொண்டு ஸ்தாபித்து -ஸ்ம்ருதி புராண கட்டம் மேலே –
யத் யுக்தம் -ததேவ சோம்யே ஏக மேவ அத்விதீயம் –பூர்வ வாக்யம் அபேக்ஷை இல்லாமல் ஸ்ருதி காரண வாக்யம் -இதுவே
சத்தாகவே இருந்தது -உபாதான காரணத்வம் -material cause -நிமித்த காரணம்-ஆக்குபவன் -ஏகமேவ /அத்விதீயம் -லோகத்தில் வியாவருத்தம்
லோகத்தில் போலே வேறே வேறே உபாதானம் நிமித்தம் இல்லை என்கிறது -அபின்ன நிமித்த உபாதான காரணம் -அநந்யா சித்தி -என்கிறது -/
நிர்விசேஷ ஞான ஏக வஸ்து மாத்ரம் -என்பர் இதை கொண்டே அத்வைதிகள் -பிரகரணத்துக்கு சேராமல் –
ஸ்வேத கேதுக்கு உபதேசம் –ஏக விஞ்ஞானத்தில் –சர்வ விஞ்ஞானம் -அடங்கும் –அதை அறிந்தாயா -/
ஸ்தப்தோஸ்மி –யாக இருந்தவனை-12-வருஷம் படித்து -விநயம் இல்லாமல் இருந்தவனை பார்த்து கேள்வி / அவனை சிஷிக்க -இதுவே பிரக
சத் சப்த வாஸ்யமான பர ப்ரஹ்மம்ம் –உபாதானம் -நிர்விசேஷம் இல்லை -உபாதானமாக அனைத்தும் உண்டே -மேலும் நிமித்தமும் இதுவே -இதை சொல்லவே இந்த வாக்யம் –
இவையும் –இவரும் -எவையும் எவரும் -தன்னுள்ளே-எங்கே -கேள்விக்கு – ஆகியும் ஆக்கியும் -அவையில் தானும் -அழகாக ஆழ்வார் அனைத்தையும் –
காரண வஸ்துவை உபாஸிக்க வேதம் -காரணம் ஏவ த்யேயா –து சப்தம் காரணந்து து அவதாரணம் /ஏக விஞ்ஞானத்தில்
–சர்வ விஞ்ஞானம் -அடங்கும்-இந்த ஜகம் முழுவது ஒரே ப்ரஹ்மத்தின் இடம் உண்டாயிற்று என்று காட்ட –
பிரதிஜ்ஜை உபபாதனம் நிரூபிக்க தான் இந்த ஸ்ருதி வாக்யம் -/
நிமித்தம் -உபாதானம் -உபகரணம்- சம்ப்ரதாயம் பிரயோஜனம் –நான்கையும் -அறிந்தவனாக இருக்க வேண்டும் -எனக்கே பர ப்ரஹ்மத்துக்கு
சர்வஞ்ஞத்வம்-சர்வ சக்தி யோகத்தவம் -பரிணாம சக்தி அசேதனத்துக்கு -சேதனத்துக்கு ஞான ப்ரதம் / ஸத்ய சங்கல்பம் -செய்ய முனைய வேண்டுமே /
மனம் செய் ஞானத்து -நினைத்த எல்லா பொருள்களுக்கும் –சிதையாதே /சங்கல்ப மாத்ரம் -/ உபாதானம் -சர்வ அந்தராத்மா -சர்வ நியமனம் -/
இவை எல்லாம் ப்ரஹ்மத்துக்கு இருக்க வேண்டும் -/சர்வ ஆதாரத்வமும் -சேர்த்து –
இவை கொண்டு அல்லது உபாதான நிமித்த காரணம் சித்திக்காதே –
உபாதானம் காரணத்திலே தான் லயம் அடையும் -ப்ரஹ்மம் தான் உத்பத்தி ஸ்திதி சம்ஹாரம் -என்றதாயிற்று -/
சரீர சரீரம் பாவம் -அறிந்து -கொண்டு உபாசனம் / அப்ரதீக உபாசனம் -சரீர பூதகனாக -/ஐததாத்ம்யம் இதம் சர்வம் -தத் ஆத்மா -தத் த்வம் அஸி
தத் சப்தம் ஆத்மா -த்வம் சரீரம் -சாமானாதி கரண்யம் –சர்வ ஜகத் காரண பூதனான ப்ரஹ்மமே உனக்கு ஆத்மா -நீ சரீரம் சர்வ ஜகத்தை போலே -இதுவே பிரகரணம்
வேதார்த்த சங்க்ரஹத்தில் இதை விஸ்தாரமாகவும் -இங்கேயே ஆரம்பனாதிகரணம் விவரமாக இதை அருளிச் செய்கிறார்

நித்யத்வ விபுத்வ –கல்யாண குண யோக -முண்டகோ உபநிஷத் வாக்ய விசாரம் –பரா வித்யை -அக்ஷரம் -அக்ராஹ்யம் அத்ரேஸ்யம்-
-இந்திரிய மனசால் அறியப் படாமல் -அகோத்ரம் நாமம் இல்லாமல் – அவர்ணம் -ரூபம் இல்லாமல் /அசக்ஷூஸ் –ஞான இந்திரியங்கள் அபேக்ஷை இல்லாமல் /
உயர்வற உயர்நலம் உடையவன் -என்பதே சாரம் -ஸமஸ்த கல்யாண குணாத்மகம் -அகில ஹேய ப்ரத்ய நீக்கம்
நித்யத்வம் -சர்வ காலம் / விபுத்வம் -சர்வ தேசம் /அணூர் அணீயம் ஸூ ஷ்மத்தை காட்டிலும் ஸூ ஷ்மம்
சத்யம் ஞானம் அனந்தம் ப்ரஹ்மம் / சாமானாதி கரண்யம் -சாமா யுவா தேவதத்தன் –அத்வைதி சாமாவும் யுவாவும் இல்லை தேவதத்தன் மட்டும் –
விசிஷ்ட ஏக பதார்த்தம் -பின்ன பிரவ்ருத்தி நிமித்தம் –கருப்பு வாலிபன் -ஏக பதார்த்த விசிஷ்டம் –ந நிர்விசேஷ வஸ்து பிரதிபாதிதம்-ஏகார்த்த அபிதானம் /
ஸ்வரூப நிரூபக தர்மங்கள் இவை –ப்ரஹ்மா ஸ்வரூப ப்ரத்ய நீகம் சொல்லும் என்பது அத்வைதிகள் –லக்ஷணையால் –
முக்கியார்த்தம் இருந்தாலும் –
இப்படி சொன்னால் தான் மற்ற ஸ்ருதி வாக்கியங்கள் உடன் சேரும்
நிஷ்கலம் –நிரஞ்சனம் -குண நிஷேத ஸ்ருதிகளுக்கு விரோதம் வராமல் –
அத்விதீயம் -இரண்டாவது இல்லாமல் -குணங்கள் உடன் சம்பந்தம் அற்ற ப்ரஹ்ம ஸ்வரூபம் -என்பர் –
விசேஷணம் இல்லாமல் சொல்லி -பிரகரணம் கொண்டே நிர்தேசம் பண்ண வேண்டும் -பிரதியோகி இல்லாமல் அத்விதீயம்
ப்ரஹ்மம் தானே உபாதான நிமித்த காரணம் சொல்லி -சங்கை லோகத்தில் இப்படி இல்லையே -அதை நிவர்த்திக்கவே இது பிரகரண அர்த்தம்
அபின்ன நிமித்த உபாதான அர்ஹத்வம் சாதிக்கவே –
நிர்க்குணம் -இத்யாதிகள் -ஹேய குண நிரசனம் -நிரூபிக்கப் பட்ட குணங்கள் கல்யாண குணங்கள் -அவைகளில் வேறுபட்டவை இல்லை -என்று காட்டவே இது –
நிரவத்யம் புண்ய பாப ரூப ஸம்பந்தம் அற்ற -அவத்யம் தோஷம் -/ நிரஞ்சனம் -கர்ம பல சம்பந்தம் அற்றவன் -/அஞ்சனம் லேபிக்கப் படுவது -/
நிஷ்கலம் -கலா –அவயவம் -அவயவ ரஹிதன் என்றவாறு -/சகலம் எல்லா அவயவங்கள் அம்சங்கள் உடன் கூடிய /
அவயவம் உள்ள பதார்த்தங்கள் விநாசம் -சம்யோகம் உண்டாகும் வியோகத்தால் அழியும் -/
சாந்தம் -ஊர்மி அலை -சம்சாரம் சமுத்திரம் -ஆறு அலைகள் / அலைக்கழிக்கும்-கடலை விட்டு பிரியாமல் -ஷட் ஊர்மி -ஜீவனை கரை என்ற விடாமல்
ஜரா மரணம் பிறப்பு சோகம் மோகம் பசி தாகம்–நிரஸ்த -ஸ்வாபாகீகமாக ப்ரஹ்மதுக்கு மட்டும் இதுவே சாந்தம் -நித்யர் முக்தர்களுக்கும் இவை இல்லையே
ஞான ஸ்வரூபன் ஸ்ருதிகள் -ஞான த்ரவ்யம் ஆத்மா -ஞாதா -ஜேயம் பின்னம் ஆகுமே -இருக்க ஒண்ணாது -ஞான மாத்ரம்
ஞாத்ருத்வ நிஷேதம் பண்ண வில்லை -ஸ்ருதிகளே ஞாதா சொல்லுகின்றன -அறிகிறவன் என்றும் சொல்லுமே -இரண்டும் சம பலம் -அநாதி -அவிச்சின்ன சம்ப்ரதாயம் –
விரோதம் இல்லாமல் இரண்டுக்கும் அர்த்தம் -/
சர்வஞ்ஞன் சர்வவித் -அறிபவன் சொல்லுமே -அனைத்தையும் உடையவன் ஸ்வாமி சொல்லுமே /
ஐக்ஷயது -பார்த்தது சங்கல்பித்தது -நித்யோ நித்யானாம் -ஸ்வேதார உபநிஷத் -அபேக்ஷித்தமான காமன்களை ஒருவன் அளிக்கிறான்
-நித்யன் இவன் அவர்கள் நித்யர்கள் -சேதனர்கள்-ஞான குண ஆஸ்ரயத்வம்
சர்வஞ்ஞன் அல்பஞ்ஞன்– இருவர் -நித்யர் -ஈசன் அனீசன் -நியாந்தா -/ ஞாத்ருத்வம் இருவருக்கும் சொல்லுமே –
தேக இந்திரியங்களை நியமனம் பண்ணும் ஜீவனும் ஈஸ்வரன் -ஸ்ரீ கீதை
சர்வேஸ்வரன் பரமேஸ்வரன் பரம் மகேஸ்வரன் -பர ப்ரஹ்மம் -/ நியந்த்ருத்வம் –
கார்யம் தேகம் –கரணம்- இந்திரியங்கள் இல்லை என்றவாறு அஸ்ய சக்தி பராஸ்யா விவிதா சக்தி -இது வரை அத்வைதியும் சொல்லுவார்
-ஸ்வாபாவிக ஞான பல –கல்பிதம் இல்லை –
அபஹத பாப்மாதி -குணங்கள் -சத்யகாம ஸத்யஸங்கல்பன் -ஞாதா நியந்தா -வெறும் ஞானம் மாத்ரம் இல்லையே /
பீஷாஸ்மாத் வாத பவதே –யாதோ வாசோ நிவர்த்தந்தே -திரும்பினால் அங்கு இல்லை என்பர் -குணங்கள் இல்லை –
இந்த வாக்யம் ஸ்வதந்த்ர வாக்யம் இல்லை -பிரகரண வாக்யம் —
பயத்தினால் காற்று வீசுகிறது -ஆரம்பித்த பிரகரணம் -/அத்யந்த சேஷத்வ பாரதந்தர்யத்தால் -செய்கிறார்கள் -நியமனம் அதி லங்கானம் பண்ண மாட்டார்கள்
-நியந்த்ருத்வம் சொல்லும் வாக்கியங்கள் சொல்லி –
ஞான ஆனந்த குணங்களை சொல்லி -ஆனந்த குண அளவுகளை சொல்லி –படிப்படியாக சேதாரஞ்ஞான் ஆனந்தம் -மனுஷ்ய கந்தர்வ பித்ருக்கள்
தேவ கந்தர்வர்கள் கர்ம தேவர்கள் -தேவ லோகத்தில் தேவர்களாக பிறந்து -ஆஜான தேவர்கள் அதிகாரி தேவதைகள் இந்திரன் -ப்ருஹஸ்பதி பிரஜாபதி ப்ரம்மா
-நூறு மடங்கு /அபரிமித ஆனந்தம் -சொல்லி –திரும்பியதும் இதுவே காரணம் –
கடைக்கு வாங்க போனவர்கள் வாஸ்து இல்லாமல் திரும்பி வர வில்லை -கொண்டு போன பணம் இவர்கள் இடம் இல்லை என்பதால்
த்ருஷ்டாந்தம் -ஷேத்ரஞ்ஞர்கள் ஆனந்தம் பார்க்க தான் முடிந்தது –
சோச்னுதே சர்வான் காமான் –முக்த ஜீவன் -ஆதரித்த குணங்களை சேர்த்து அனுபவிக்கிறான் -ஸஹ ப்ரஹ்மணா அஸ்நுதே/
யோ வேத நிகிதம் குஹானாம் -/ ப்ரஹ்மத்தை அறிந்தவன் -ப்ரஹ்மத்தை அடைகிறான் -பரம் ஆப் நோதி/
ப்ரஹ்மவித் -ப்ரஹ்மத்தை அறிந்தவன் –குணங்கள் -சத்யம் ஞானம் அனந்தம் ப்ரஹ்மா -என்றவாறு –
உபாசனமும் வேண்டும் -யோ வேத நிகிதம் குஹாயம் -/ எங்கே போய்-ஜீவன் முக்தி இல்லை – -பரமே தாமம் -/
வாக்ய ஜன்ய ஞானமே ப்ரஹ்மா வித் இல்லை /அன்ன மயம் பிராண -மநோ -விஞ்ஞான —ஆனந்த மயம் படிப்படியாக –அதி ஸூஷ்மம்
-தெரிந்த வஸ்துவை காட்டி -ஸமஸ்த கல்யாண குணத்வம் -ஹேய ப்ரத்ய நீகத்வமும் காட்டி
உபாசிக்கும் படும் பிரகாரம் படி அனுபவிக்கிறான் -ஆச்ரயண வேளையிலும் அனுபவிக்கும் வேளையிலும் இவை உண்டே

அடுத்து -யஸ்ய அமதம் ப்ரஹ்ம -தஸ்ய மதம் –
அறிந்தேன் -என்பவன் அறிய வில்லை / அறிய முடியாது என்று அறிந்தவன் ப்ரஹ்மத்தை அறிந்தவன் ஆகிறான் /
அறிவுக்கு உட்படான் –ஜேயமான வாஸ்து என்று இருப்பவன் அறியவில்லை -என்பர் –
அமதம்–அளவிட்டு அறியப்படும் என்பதை கொள்ளாமல் -அறியும் அளவுக்கு அப்பால் பட்டது -அபரிமிதம் –
அறியவே முடியாதவன் -அத்வைதி -அளவிட்டு அறிய முடியாதவன் சம்ப்ரதாயம் -ப்ரஹ்மா ஞானத்தால் மோக்ஷம் -ப்ரஹ்மா வேத ப்ரஹ்மா ஏவ பவதி உண்டே –
பரம புருஷார்த்தம் உபாயம் ப்ரஹ்மா ஞானம் நீயும் ஒத்து கொள்கிறாய் -உள்ளது உள்ளபடி அறிந்தவன் மோக்ஷ அதிகாரி -/
த்ருஷ்டேகே -த்ருஷ்டும் அபேக்ஷை -உண்டே -/மதி -மந்தா –அறிபவன்-ந மந்த்யதே -ஞானம் வியதிரிக்த ஞாதா -இல்லை என்பர் /
நையாகிக மதம் -குதர்க்கவாதி -ஆத்மா அறிகிறவன் -ஆனால் ஜடம் -ஞான ஸ்வரூபன் இல்லை / மீமாம்ச மதமும் இப்படி –
தன்னை தானாக அறியும் சாமர்த்தியம் -ஞானம் வந்து சேரும் -ஆகந்துகமாக -கர்மா அடியாக -வந்து சேரும் -சம்யோகி /
நித்ய ஜடம் பாஷாண கல்பமாக போவதே மோக்ஷம் என்பான் -நையாயிகன்-மீமாம்சிக தர்க்க வாதிகள் /
இப்படி நினைக்காதே -ஆத்மா ஞான ஸ்வரூபம் -என்று சொல்வதே இந்த ஸ்ருதிக்கு தாத்பர்யம் –
நமக்கு ஞாதா ஞானம் இரண்டும் உண்டு -இவர்களுக்கு ஆத்மா ஜடம் –
ஆத்மா ஞான ஸ்வரூபம் ஞான ஆஸ்ரயன் என்றவாறு -/ ஞானம் ஆனந்தம் ப்ரஹ்மா ஸ்வரூபமும் ஸ்வரூப நிரூபிதா குணங்களும் ஆகும் –
விஞ்ஞானம் ஆனந்தம் ப்ரஹ்மா -சாமானாதி கரண்யத்தில் சொல்லும் இதனாலே –
இது வரை நிர்விசேஷத்தை ஸ்தாபனத்தை நிரசித்து -ச குணம் ச விசேஷம் ஸமஸ்த கல்யாண குண விசிஷ்டம் காட்டி அருளினார் –
யத்ர த்வைதம் -இத பவதி -தத் இதர பஸ்யதி / கணையாழி கண்டு பார்த்தா சம்யோகம் சீதா -கண்டு -அனுபவித்தால் போலே -இவ –
அஞ்ஞானம் -பின்ன பதார்த்தமாக -வேறு பட்ட அஹம் -இதர -காண்பதாக காண்பான் -துவைதம் –
தத் இதர இதம் பவதி –அவித்யையால் -ப்ரஹ்மா பின்னமாக -வேறு பட்டவனாக இருந்து வேறு பட்ட பொருள்களை
அனைத்தும் நானே ப்ரஹ்மமே அறிந்து கொண்டு -ஞான அவஸ்தையில் சர்வம்-எதை கொண்டு யாரை பார்ப்பான் -பார்க்கும் சாதனம் இல்லை
பார்க்கும் வஸ்துக்களும் இல்லை பார்க்கப்படும் ஜீவனும் இல்லை –
இஹ நாநா ஜகதி -நேஹா நாநாஸ்தா கிஞ்சித –ப்ரஹ்மா பின்னம் காண்பவன் மிருத்யுவால் மிருத்யுவை அடைகிறான் அவித்யையால் காரணம் சம்சாரம் கார்யம் /
இத்யாதி ஸ்ருதிகள் ப்ரஹ்மா பின்ன வாஸ்து நிஷேதிக்கிறதே -அத்வைதிகள்
வாஸ்தவம் தான் –
ப்ரஹ்மாத்மாக வஸ்துக்கள் உள்ளது ப்ரஹ்மா சம்பந்தம் அற்றவை இல்லை என்றவாறு -/சரீராத்மா பாவம் உண்டே -இதுவே தாத்பர்யம் –
யஸ்ய ஆத்மா சரீரம் -ஸமஸ்த சேதன அசேதனங்களையும் சரீரம் -அந்தர்யாமி —சர்வம் சரீரம் ஸ்ருதியே மேலே சொல்லும்
ப்ரஹ்மம் விட்டு பிரிகதிர் பட்டு ஒன்றும் இல்லையே /தத் ப்ரத்ய நீக நாநா பதார்த்தம் இல்லையே /
ஈச்வரத்வம் நியாந்தா -சாபேஷம் -நியாம்யம்-இல்லாமல் ஈச்வரத்வம் சாதிக்க முடியாதே
ப்ரஹ்மம் -பெரியது -என்றால் எதை காட்டிலும் – ப்ரஹ்மம் தவிர வேறு ஒன்றும் இல்லை சொல்ல முடியாதே /
தன்னுள் கலவாதது-யாதும் இல்லையே அறியாமல் -எப்பொருளும் தான் இல்லையே -சொன்னார் சங்கரர் –
முழு அர்த்தம் பாஷ்யகாரர் ஆழ்வார் பாசுரம் கொண்டே தெளியாத மறை நிலங்கள் தெளிய பெற்றார்
பயம் -சம்சாரம் -ப்ரஹ்மம் காட்டி வேறு பட்டு நிற்பான் ஆகில் -/அபயம் ஸ்திரம் –அத்வைதி -/
விலகி நிற்பது ஸர்வதா வாசா மனசா கர்மணா -இருப்பது தான் -சம்ப்ரதாயம் –
அநிர்வசன -வாக்குக்கு அப்பால் பட்ட ப்ரஹ்மத்தை மூன்று கரணங்களாலும் -வழிபட்டு பயம் அற்று –
அத்வைதி சொன்ன அதே ஸ்ருதி வாக்கியங்கள் -அவர்கள் பிரமம் -என்று காட்டி -சம்ப்ரதாயம் ஸ்தாபனம் –
மேலே ஸூ த்ரங்கள் -உபய லிங்கம் ஸர்வத்ர ந -உபய லிங்கம் ஆவது -கேவல நிராகாரத்வம் -ரூப குணங்கள் இல்லாத ஆகாரம் என்பர்
பிரகரணத்துக்கு சேராது -சரீர ஆத்மா -வியாபகத தோஷம் இல்லை என்று காட்டவே -உபய லிங்கம் –
ஜகத் ஸ்ருஷ்ட்டி ஜீவ கர்த்ருத்வம் இல்லை–பரமாத்மா -மாயா மாத்ரம் மித்யை இல்லை / மாயா ஆச்சர்யம் –
நிர்விசே ஷத்வம் ஜகத் மித்யார்த்தம் சொல்ல வந்தவை இல்லை –

ஸ்ம்ருதி கட்டம் –
-ஸூ மத ஸ்தாபனம் முதலில் அப்புறம் பர மத நிரசனம் —
ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் ஸ்லோகங்கள் -9-அத்வைதிகள் காட்டியதை –
ஸ்ரீ கீதை அஜன் அநாதி என்று அறிந்தவன் -உத்பத்தி விநாசம் ரஹிதன் அநாதி -சொல்லி -அஜன் -ஸ்வரூப விகாரம் ஸ்வபாவ விகாரம் அற்றவன்
சர்வ லோக -மகேஸ்வரன் -ஜகத் இல்லை என்றால் யாருக்கு மகேஸ்வரன் ஆவான் -/ மத் ஸ்தானி சர்வ -பூதாநி –ஜகத்தை முதலில் சொல்லி
-என்னிடம் உள்ளன -ஆனால் -நான் அவற்றுள் இல்லை –அவை உள்ளது போலே இல்லை என்றவாறு -ஆதேயம் நியாம்யம் சேஷ பூதம் அவை -அன்றோ –
பக்கத்து வீட்டு உள்ளார் வந்து கடன் கேட்டு வாங்கி போனது போலே நான் அங்கே இல்லை என்றவாறு -உதாரணம் சொல்வார் அழகிய சிங்கர் –
என்னை போலே சங்கல்பத்தால் அவை தரிக்காதே –அவை ஆதேயம் இல்லையே எனக்கு -வாசுதேவஸ்ய வீர்யேன சூர்யாதிகள் –
பர – அந்நிய -இரண்டு சப்தங்கள் -நான் ஜகத் காரண பூதன் -ஸமஸ்த கல்யாண குணாத்மகன் -அஹம் பர பர -மத்தக அந்நியது
-என்னை போலே வேறு ஓன்று இல்லை -உத்தம புருஷ அந்நிய
மணி -உள்ளே இருந்து தரிக்கிறேன் -சூத்ரேண மணி காணா இவ –அஹம் ஜகத் ஏகாம்ச -சங்கல்ப ஏக தேசத்திலே -கால தத்வம் உள்ள அளவும் -சர்வத்தையும் –
பேதம் சாதித்து -விலக்ஷணன் என்று காட்டி –ஷரம் -அக்ஷரம்–பத்த -முக்த நித்யர்களில் வேறுபட்டவன் —அஹம் பரமாத்மா புருஷோத்தமன் பிரசித்தமாக உள்ளேன்
பஸ்யமே யோக ஐஸ்வர்யம் -பஸ்யமே யோக பிரமையால் நீ ஜகம் மித்யை என்கிறாய் -சர்வ நியந்த்ருத்வாதிகளால் நான் மகேஸ்வரன் -காண்கிறேன் –

மேலே புராண கட்டம் -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -ஸ்லோகங்கள் –
இதிலும் -ஸூ மத ஸ்தாபனம் முதலில் அப்புறம் பர மத நிரசனம் –
நேதா -வழி நடத்தி -கமயிதா -சிரேஷ்டா –முன்னே மைத்ரேயரே -/ ப க வ –/ பக-ஈரிதா-ஐஸ்வர்யம் -சமக்னம் பரிபூரணம்
முநே -மைத்ரேயர் -பராசரர் -சர்வ பூத பிரக்ருதிம் –விகாரான் -ஜகம் பிரகிருதி உடைய விகாரம் -குணாதி தோஷான்–முக்குணங்கள் -ஸஹ அந்த பரமாத்மா கடந்து –
அதீத சர்வ –ப்ரஹ்மாதிகளுக்கும் –சப்த ஆவரணங்களும் -வியாபித்து -பஞ்சீ கரணம் பண்ணப் படாத பஞ்ச பூதங்கள் மஹான் அஹங்காரம் –
ஸமஸ்த கல்யாண குண ஆத்மகம் -ஆஸ்ரயம் ஆனவன் -என்றபடி -திவ்யாத்மா திவ்ய விக்ரக ஆஸ்ரய குணங்கள் –
சங்கல்ப ஏக தேசத்தால் சர்வ பூத ஸ்ருஷ்ட்டி -க்ஷேத்ரம் ஷேத்ரஞ்ஞன் சம்யோகத்தால் –
இச்சா க்ருஹீத அபிமத -தனது இச்சை அடியார்களுக்கு அத்யந்த அதிமுகம் -அதிசய திவ்ய மங்கள விக்ரஹம் கொண்டவன் -அர்ச்சை -தமர் உகந்த உருவம் என்றபடி –
விபவம் இவன் இச்சை -சூட்டு நன் மாலைகள் இத்யாதி
அசேஷ ஜகத் ஹிதம் -சமுதாயம் குணங்களை சொல்லி -தேஜா பல ஐஸ்வர்யா மஹா அவபோத அபரிச்சின்ன ஞானம் -வீர்ய –சக்த்யாதி
-ஆறு குணங்களையும் சொல்லி -குணானாம் ஏக ராசி -மஹா அபரிச்சின்ன ஆறுக்கும் –
திட விசும்பு எரி வளி–திடம் ஆகாசத்துக்கு முதலில் உண்டாகி இறுதியில் சம்ஹரிக்கப் படுவதால் -திடம் அனைத்துக்கும் –
சர்வேஸ்வரன் –கீழே விசேஷங்களை சொல்லி -அவ்யக்தம் –ஸூஷ்ம ரூபம் -சேதன அசேதனங்கள் சரீரம் -சர்வேஸ்வரன் – சர்வத்தையும் நியமித்து
ஸ்வபாவிகமாக நியந்த்ருத்வம் –சர்வவித் -சர்வ வேத்தி ஸ்வரூபேண -சர்வஞ்ஞன் -இதம் இத்தம் ஞானம் வேறு படுத்தி –
சர்வத்தையும் அடைந்து உள்ள சர்வ ஸ்வாமி சர்வ வித் என்றுமாம் /–சர்வ த்ருத் –பிரத்யக்ஷதால் அனைத்தையும் அறிபவன் –தேச கால வாசிகள் இல்லாமல்
/ஞான சங்கோசம் இல்லையே அவனுக்கு -சதா ஸூ தா -சர்வ பிரகாரங்களை அறிந்தவன் /சர்வ த்ருக் -எல்லாரும் காண சஷூஸ் அளிப்பவன் –
-சர்வ அவாப்த காமத்வம்-சர்வ வேத்தா–சர்வ விந்ததி/ஸமஸ்த சக்தி –ஆஸ்ரய பூதன் /பரமேஸ்வரன் -இவனே
சம்க்யா தயாதே யேந ஞானம் சம்யக்த்து ஞானம்-அர்த்த – தோஷம் அத ஏவ சுத்தம் -அத ஏவ பரம் -நிர்மலம் ஏக ரூபம் /ஸர்வத்ர ஏக பிரகாரமாக திடமாக இருப்பவன் –
இப்படி பட்டவன் என்று சம்யக் ஞானம் -சம்சய விபர்யயம் இல்லாமால் சதாச்சார்யன் உபதேசத்தால் அறிந்து -சம் த்ருச்யதே -சாஷாத்கார ரூப ஞானம் ஆக வேண்டும்
-வாக்யார்த்த ஞானம் மட்டும் போதாதே / ஞான தர்சன பிராப்தி அவஸ்தைகள் வேண்டுமே -நிஸ் சம்சய சுகம் ஆஸ்வ-
இதுவே ஞானம் -அல்லாதவை அஞ்ஞானம் —
ப்ரஹ்மம் ஞான விஷயத்வேன பிராப்திக்கு விஷயம் -ஜேயத்வம் இல்லை என்பது சம்ப்ரதாயம் இல்லை -உயர் நலம் உடையவன் சொல்லி அவன் -போலே -மைத்ரேயர் சம்போதானம் முக்கிய விஷயம் சொல்ல கேளாய் போலே
மேலே -ஸ்வரூபம் -பகவத் சப்தம் –சக்யதே -முக்கியார்த்தம் -உபசாரமாக இல்லாமல்
சுத்தே–ஹேயா குண சம்பந்தம் இல்லாமல் – மகா விபூதி -ஆக்யே- பரே ப்ரஹ்மணி நிரதிசய ப்ருஹத்வம் உள்ளவன் -ஸமஸ்த காரண பூதன் –அவனை மட்டும் சொல்லும்
பகாரம் ககாரம் பகாரம் சேர்ந்து -அர்த்தம் -பகாரம் -சம்பத்தா –காரண பூதனுக்கு-ஸ்ருஷ்டிக்கு உபயுக்தம் ஓன்று சேர்த்து -என்றவாறு
-அர்த்த கிரியா -பிரயோஜனம் ஜகத் ஸ்ருஷ்டிக்கு -ககாரம் -நேதா -கமயிதா -அக்ஷரம் கமனம் -கச்சதி ஜகத் செல்லும் செலுத்துபவன் அவன் –
சமக்ரமான ஐஸ்வர்யம் யசஸ் ஸ்ரீ வீர்யம் ஞான வைராக்யம் -அவாக்ய அனாதர -வைராக்யம் -அபேக்ஷை அற்றவன்-பக -குண சமுதாயம் -அசாதாரணம் அவனுக்கு
வ வசிக்கின்றன –பூதாத்மா அகிலாத்மா -சர்வ சரீரி–அசேஷ-வசிப்பவன் -ஞானம் பலம் இத்யாதி ஆறும் சொல்லி –
வாசு தேவஸ்ய -ந அந்யத்ர -இவன் இடம் தான் முக்யார்த்தம்-பூஜ்ய பரமன் -யுக்தி -அந்யத்ர உபசாரம் -ஏக தேச அம்சம் இருப்பதால் -பகவத் போதாயனர் இத்யாதி –
தத் விஸ்வரூபம் வைரூப்யம் -திவ்யாத்மா ஸ்வரூபத்தை -தாண்டி -ஜகத் ஸ்ருஷ்ட்டி ஸுபாக்ய யோகம் -முந்நீர் ஞாலம் படைத்த முகில் வண்ணன் —-3–2-முழுவதும்
-ஜகத் வியாபாரம் எல்லாம் திருமேனி கொண்டே -/தேவாதி -லீலா பிரயோஜன நிரபேஷமான அனாயாசன -ஆதி அம் சோதி உருவை அங்கு வைத்து இங்கு வைத்த
-ஜகத் ரக்ஷணம் திவ்ய மங்கள விக்ரகமே ஆஸ்ரயம் -இந்த சக்த்யாதிகளுக்கு -/அவதார விக்ரகங்கள் திவ்ய மங்கள விக்ரஹங்கள் பரிணாமம் -தானே –
ஜெகதாம் உபகாரத்துக்காகவே அவதாரம் -த்விதம் அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி இஷ்ட பிராப்தி –விஷ்ணு பரமபதம் -பரம பிராப்தம் என்றபடி –ஞான விகாசம் அளித்து
-ஏவம் பிரகாரம் -அமிலம் நித்யம் வியாபகம் அஷயம் -ஸமஸ்த -தோஷ ரஹிதம் /தேவர்க்கும் தேவன் -/ ஆத்ம சம்ஹிதா -அனைத்துக்கும் ஆத்மபூதன்நி
ருபாதிக ஆத்மத்வம் அவனுக்கு தான் -ப்ரஹ்ம சப்தம் விட ஆத்மா -உத்கர்ஷம் -உள்ளே இருந்து நியமிப்பவன் –
ரூப வர்ணாதி நிர்தேச விசேஷ விவர்ஜிதன் -திவ்ய ஆத்ம -ஸ்வரூபம் –அபஷயம் விநாசம் பரிணாமம் அற்று -பாவ விகாரம் வர்ஜித-சதா ஸர்வத்ர அஸ்தி
-உள்ளும் புறமும் உள்ளான் என்பதை தவிர வேறு ஒன்றும் சொல்ல முடியாதே
நித்யம் விபு -சர்வ அந்தரகதம் சதா அஸ்தி என்றே சொல்ல முடியும் –வசந்தி அதிர சர்வம் -வாசுதேவன் -நாராயண சப்தம் போலே
–சர்வம் அஸ்மின் வசதி -ஸர்வத்ர அஹம் வசதி /இரண்டும் உண்டே –
நித்யம் அஜம் அக்ஷரம் அவ்யயம் –ஏக ஸ்வரூபம் சதா -நிர்மலம் -புருஷ ரூபேண ஸ்தித -காலம் இவனுக்கு உபகரணம்
-கால சக்கரத்தாய் -சர்வ நியமனம் -காலத்தை நியமிப்பவனும் அவன் -நியமிக்கும் காலமும் அவனே —
வியக்த ஸ்வரூபிணி அவ்யக்த ஸ்வரூபி -பிறக்கிறது இரண்டு தன்மை -சா மாயா ஆக்யதா – என்னால் உனக்கு சொல்லப் பட்டது
பிரத்யக்ஷமாக காணப் படும் ஜகத்திகள் வியக்தம் -காரணமான அவ்யக்தம் இரண்டு அவஸ்தைகளும்
சர்வமும் லீயதே -லய காரணமும் அவனே -ஸர்வேஷாம் ஆதார பூதம் அயம் ஏவ பரமேஸ்வரன் -பரமாத்மா -வேதாந்தத்தில் விஷ்ணு எனப்படுபவன் –
பரா சக்தி -அவனது -ஷேத்ரஞ்ஞா சக்தி -கீழே -அவித்யாதி கீழே கர்மாதீனம் -பிரகிருதி சக்தி -மூன்றும் -/ஷேத்ரஞ்ஞன் தர்ம பூத ஞானம் விபு
-அநாதி கர்மாக்கள் -மறைக்கப் பட்டு -சம்சார தாபங்கள் -இடைவிடாமல் -அனுபவிக்கிறான் -/தாரதம்யாம் கர்மாதீனம் –

ஸூ மத ஸ்தாபனம் அருளிச் செய்து மேல் அத்வைதி மத பக்ஷம் நிரசனம் -சத்தா மாத்திரம் -மாத்திரம் குணாதிகளை இல்லை என்கிறது
-இப்படி பட்டது தத் ஞானம் -பேதம் ஸ்பர்சம் அற்ற தர்மி ஸ்வரூபம் மாத்திரம் -அகோசரம் -விஷயீகரிக்க முடியாத சுயம் பிரகாசம் –
அந்த ஞானத்துக்கு ப்ரஹ்மம் என்ற பெயர் என்பர் -/ப்ரஹ்மம் சொன்னால் ப்ருஹத்வாத் இத்யாதி குணங்கள் அபேக்ஷை
ஆத்மஸ்வரூபம் சொல்லும் ஸ்லோகம் -இது -தேவாதி ஆஸ்ரயம் இல்லை -சத்தா மாத்திரம் -ஞான சத்தா -ஸ்வரூப பின்ன தர்மம் இல்லை சம்ப்ரதாயம்
-வாக்காதிகளால் இந்த பிரகாரம் என்று சொல்ல முடியாதே -பரிசுத்த ஆத்ம ஸ்வரூபம் ப்ரஹ்மம் –
இது யோகத்துக்கு விஷயம் அன்று -ஆகமாட்டாது -என்று சொல்ல வந்த ஸ்லோகம் இது -/மித்யை என்று சொல்ல வந்தது இல்லை –
அர்த்தம் பிரகரணம் கொண்டு கொள்ள வேண்டும் –சம்சார பேஷஜம் பரஸ்ய ப்ரஹ்மணம் –சுபாஸ்ரயம் பர சக்தி ரூபம் -மூன்று வித சக்திகளை சொல்லி
-சம்சார வியாதிக்கு யோகம் தான் மருந்து -ஆத்ம சாஷாத்காரம் -கர்மா யோகாதிகள் -பற்று அற்ற மனாஸ் -அஷ்டாங்க யோகம் இவற்றை சொல்லும் பிரகரணம் அன்றோ
திவ்யாத்மா ஸ்வரூபம் சுபம் ஆனால் ஆஸ்ரயம் இல்லை -பற்றிக் கொள்ள இல்லையே -திவ்ய மங்கள விக்ரஹம் அழகு சமஸ்தானம் தானே தியானத்துக்கு விஷயம் ஆகும் –
ப்ரஹ்மாதிகள் சரீரம் ஆஸ்ரயம் -சுபம் இல்லையே -/சுபத்வமும் ஆஸ்ரயத்வமும் திவ்ய மங்கள விக்ரகத்துக்கே உண்டு / யோகத்தில் பிரவர்த்திப்பவனுக்கு -சுபாஸ்ரயம் வேண்டுமே –/
அடுத்த ஸ்லோகம் -ஞான ஸ்வரூபம் அத்யந்த நிர்மலம் —தமேவ ஸ்திதம் -பிராந்தி ரூபேண அர்த்த ஸ்வபாவம் –பிரபஞ்சம் பிராந்தி அயதாய ஞானம் அடிப்படை/
குணங்கள் அற்ற ஸ்ரீ வராஹ அவதாரம் சனகாதிகள் ஸ்தோத்ரம் பண்ணுகிறார்கள் –மித்யார்த்தம் ந பிரதிபதியே -ஞான ஆத்ம ஸ்வரூபம் பரிசுத்தம்
-தேவாதி சரீரம் ஆத்மா என்பதே மாயையால் -தோற்றம் கண்டு பிரமிக்கிறார்கள் -என்றவாறு -ஆகந்துகமான சரீர பேதங்கள் தேவாதி சரீரங்கள்
-/முத்துச்சிப்பி வெள்ளி பிரமம் -என்பதால் முத்து சிப்பி எல்லாம்-வெள்ளி எல்லாம் மாயை இல்லையே -/
இலிங்கித்திட்ட– பாசுரம் -ஈட்டில்– லிங்க புராணம் -சிவனை காரண பூதன் -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் செய்த வியாசர் இதை சொல்லி –
அது இலிங்க புராணம் இல்லை இலிங்கத்து இட்ட புராணம் -ஆழ்வார் -ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் பொதுவில் ஆரம்பித்து
-கஸ்யபர் ருத்ரனுக்கு உத்கர்ஷம் சொல்ல கேட்டு இது ஆரம்பம் –தமோ குணம் மேல் எழுந்த நிலையில் கேட்ட கேள்விக்கு தமோ குண பூயிஷ்டமான வியாசர் பதில் இங்கு –
ப்ரஹ்மம் லக்ஷணம் –ஸ்ருஷ்ட்டி யாதிகளுக்கு காரணம் -ப்ரஹ்மம் -வேதார்த்தங்கள் அறுதி இடுவது இதிஹாச புராணங்களால் –சாத்விக ராஜஸ தாமச புராணங்கள் -/
ஸ்திரமான ஏக ரூபமான ஸ்ரீ விஷ்ணு -பரதத்வம் சாத்விக புராணங்கள் சொல்லும் /
ஆரம்பித்து அத்யந்த விபரீத மான பகவத் பரத்வம் சொல்லி முடிக்கும் இலிங்க புராணம் -சாத்விக புராணங்களில் ரத்னம் ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம்
/பராசரர் -மைத்ரேயர் -ஆச்சார்ய சிஷ்ய லக்ஷணம் பூர்த்தி இருவருக்கும் /சதாசார்யர் சச்சியன் /யாதோ வாயானி இமானி -ஜாயந்தி–கேள்வியில் ஆரம்பம்
-சக அஹம் இச்சாமி -உம்மிடம் முன்பே கேட்டு அறிந்த நான் -தர்மஞ்ஞ — வேதார்த்தமே தர்மம் -/
-நான்கு கேள்விகள் -1- சர்வ கால காரணன் -சர்வ கால வ்யாப்யன் -என் மயம் -எவனால் நிறைந்தது –/ -2-ப்ரஹ்ம ஸ்வரூப விசேஷம் எவை /
-3–விபூதி பேத பிரகாரங்கள் –சரீரவத் நியாம்யம் அனைத்தும் -/-4-தத் ஆராதனை ஸ்வரூபம் –பல விசேஷாத் -ஆராதனை -என்றாலே தத்வத்ரயமும் வேண்டுமே -/
தத்வ ஹித புருஷார்த்தங்கள் பற்றி சாமான்ய ப்ரஸ்னங்கள் -மேலே விசேஷ ப்ரஸ்னங்கள் -/ காரியத்துக்கு இரண்டு வித காரணங்கள் உபாதானம் நிமித்தம் உண்டே லோகத்தில் /யதகா -யாதோ வா இமானி பூதாநி -யாதோ -வை – யாரால் எதில் இருந்து -இரண்டும்-பிரசித்த நிர்தேசம் -யச் சப்தம் –முன்பு சொன்ன சதேவ இமாம் அக்ர யஸீத் -சுருதி வாக்கியம் முன்பு -சொன்னதை அனுவாதம் யதகா -என்பதால் -அபின்ன நிமித்த உபாதானம் சொல்லும் யதகா -என்பதால் – என்றபடி –
யஸ்ய ஆத்மா சரீரம் –இத்யாதி -மீண்டும் மீண்டும் -சகல பதார்த்தங்களில் வியாபித்து சரீரமாக கொண்டு -ஒன்றாலும் -அறிய முடியாமல்– நிர்வகிப்பான்
-ஏக நாராயணன் ஸூ பாலா உபநிஷத் ஆதாரமாக கொண்டு இங்கே ஸ்ரீ விஷ்ணு புராணம் -மேலே உள்ளது எல்லாம்–ஆறு அம்சங்களும் – இதன் விவரணம்
-சரீர பூதமாகவே அனைத்தும் -/பரமாத்மா தவம் ஏக ஏவம் —ந அந்நிய– மேலே ஜகத் பதே-சொல்வதை மறந்து அத்வைதிகள் -/
ஸ்ரீ வராஹம் இல்லாத மித்யை ஜகத்தையா உத்தாரணம் பண்ணினார் /
நீ வ்யாபித்தாய் -சராசரங்களில் -அசையும் அசையா பொருள்களில் வியாப்தி எப்படி சித்திக்கும் -மித்யையானால்
ஏதத் ஞான ஸ்வரூபனான உன்னால் வியாபிக்கப் பட்டு -மூர்த்தம் சரீரமாக –இருக்கும் ஜகத்தை —யோக ஞானம் இல்லாதவர்கள் –
உன்னை தவிர்த்த பதார்த்தங்களாக பார்க்கிறார்கள் -ஞான ஸ்வரூபம் அகிலம் -அபுத்தையா-பிரமித்து -பின்னமாக அப்ருதக் சித்தமாக காண்கிறார்கள் –
ஞான வித –உள்ளபடி அறிந்தவர்களோ என்றால் -ஞான ஸ்வரூபம் அவனுக்கும் நமக்கும் -அது விபு சேஷி இது அணு சேஷம் -இதுவே வாசி -யோகத்தினால் அறிந்து
-மனனகம் மலம் அற்றவர்கள் -சாஷாத்கரித்து -லோகத்தை ஞானாத்மகமாகவும் உனக்கு சரீர பூதமாகவும் காண்கிறார்கள் –
-இது வரை ஸ்ரீ வராஹ சதுஸ் லோகி –ப்ரஹ்மாத்வைதம் -ப்ரஹ்மம் ஒப்பார் மிக்கார் இல்லை என்கிறது —
மேலே ஜீவாத்வைதம் –த்வதீய -பதார்த்தம் இல்லை -அப்படிப்பட்டவை இல்லை ஏக பிரகாரம் –
ஞான ஸ்வரூபம் ஞான குணகர் சேஷ பூதர் அணு பரிமாணம் –ஆத்ம ஸ்வரூபம் பேதம் இல்லை -என்றவாறு -விஜாதீய -பேதம்
-ஒரே நெல்லை என்றால் ஒரே ஜாதி நெல் போலே -ஏகத்துவம் இங்கு –
கீழே ப்ரஹ்மம் சஜாதீயர் இல்லை என்றார் இங்கு ஜீவா விஜாதீயம் இல்லை என்கிறது -இரண்டும் நாம் ஒத்து கொள்கிறோம்
ஜீவரும் ப்ரஹ்மமும் ஓன்று என்று சொல்ல வில்லை –ஆத்தி பரதர் -ஜடாபரதர் -சதுஸ்லோகி
தஸ்ய ஆத்ம பர தேகம் -ஏகமயம் –ஏகமேவ என்றபடி -தத் குண சாரத்வாத்-ஸூ த்ரம் படி -நிரூபிக்க தர்மம் ஞானம் ஞான மயம் ஆத்மா விஞ்ஞானம் பரமாத்மா -/
வித்யா விநாய சம்பன்னம் –ப்ராஹ்மணே -பசு ஹஸ்தி நாய் -சண்டாளன் -பண்டிதர் சம தர்சன-ஒரே ஜீவன் -சமம் பஸ்யந்தி –
ஆலய பிரவேசம் ராஜாஜி -இதை சொல்லி எல்லாரும் சமம் -எல்லாரும் ஓன்று -ஜீவன் ஓன்று அறியாமல் –சொன்னார் –
ஏக பிரகாரம் -ஏகத்துவம் -எண்ணிக்கை அர்த்தம் இல்லை -த்வைதின -பிரமத்தால் -சரீர பேதம் ஆத்மா வரை
அன்னமயம் -ஒரு வித மாயம் /-விஞ்ஞானம் மயம் ஜீவன் சுவார்த்தே மயம் விஞ்ஞானம் என்றே சொல்லலாம் ஆத்மாவை -/அசத்திய தர்சி வேறாக பார்ப்பவர்கள் /
ஆத்ம திஷ்டன் -தனக்கே தான் அந்தர்யாமி -வேறே ஆத்மா அவசியம் இல்லையே -இவனே ஞானம் உள்ள சேதனன்-ஆத்ம பேதம் இல்லை
-ப்ரஹ்மம் தான் ஆத்மா –அத்வைதிகள் -மத்தக பர அந்நிய கோபி – என்னை காட்டிலும் வேறு ஒருவன் இருந்தான் ஆகில்–தத ஏஷ அஹம் சக பிரிக்கலாம் /
அந்நியக பரக வேறே என்றபடி -இங்கு அந்நிய பர இரண்டு சப்தங்கள் –என்னை தவிர வேறு ஒருவன் –சங்கை -எண்ணிக்கை –
-என்னை தவிர வேறு பட்டவர்களாகில் -பிரகாரம் இங்கு -அன்றோ வேறுபாடு -காணலாம் -அப்ருதக் சித்தம் அனைத்தும்
ஆத்ம ஏகத்துவம் குறிக்கும் -ஸ்வரூபம் ஏகத்துவம் -சொல்லிற்று இத்தால் –
வேணு -யந்த்ரம் துளை -விபாகத்தால் -ஒரே காற்று வேறே வேறே சுரம்-த்ருஷ்டாந்தம் -/ஒரே பரமாத்மா தான் -/ஜீவ பரம ஐக்கியம் என்பர் அத்வைதிகள்
வாயு -ஸாம்சமான பூதம் அவயவம்-உள்ளது – -ஜீவனும் பரமனும் அவயவம் இல்லை -dimension less —
சரீர பூதர் போலே வாயு -கர்மவஸ்யர் -தேவாதி சரீரங்கள் -ஷட்ஜம் போன்ற சுரங்கள் போலே -காற்றின் வேறே வேறே அம்சம் தானே வேறே வேறே துளை வழியாக வரும் /
ஒரே காற்றின் அவயவங்கள் என்றவாறு -உபஸம்ஹார தர்சநாத் நா -ஷீரவத் -உபகரணங்கள் அபேக்ஷை இல்லாமல் ஸ்ருஷ்டிக்க முடியாது-என்பர் –
-பால் தயிர் ஆகிறதே உபகரணங்கள் இல்லாமல்- உறை குத்துவது ருசிக்காக விளம்பம் இல்லாமல் பெற
பூர்வ பக்ஷி இதுக்கு இந்த த்ருஷ்டாந்தம் ச அவயவங்கள் உள்ளவை -பரமாத்மா அவயவம் இல்லாதவன் அன்றோ என்பான் -ஆக்ஷேப சங்கதி அங்கு –
அஹம் தவம் சர்வமும் ஆத்ம ஸ்வரூபம் –நான் நீ வேறுபட்ட வேறான -சஹா அஹம் -/ ஞான ஸ்வரூபம் –ஜடபரதர் சொல்ல-உணர்ந்தான் –
–சஜா த்வம் -சஜா இதரம் சர்வம் -சகாரம் மூன்று தடவை -அவனும் அவனும் அவனும் அவனே -ச ப்ரஹ்ம ச சிவா ச இந்திர -சஹா –சமுச்சயம் –
உபதேசம் பின்பு பேத புத்தி -சரீராத்மா பிரமம் போனதே -சம்வாதம் -கொழுத்தவன் நீ பல்லாக்கை சரியாக தொக்கா முடியவில்லையே -யார் தீனன் -நீ பார்க்கிறது நான் இல்லை –
அஞ்ஞானம் அவித்யை அத்யந்த விநாசம் அடைந்தால்–பரமாத்மாவுக்கே அஞ்ஞானம் -அத்வைதிகள்–ப்ரஹ்ம மாத்திரம் -என்றால் ப்ரஹ்ம ஆத்ம பேதம் எவ்வாறு போகும் –
இல்லாத பேதம் யாரால் பண்ண முடியும் –பேதத்தை யவன் இல்லாமல் பண்ண முடியும் கேள்வியை மாற்றி
-அஹம் த்வம் -அர்த்தம் -புரியாமல் –ஜகாத் வியாபாரம் வர்ஜ -மாமா சாதர்ம்யம் -சாயுஜ்ய சாலோக்ய -இத்யாதி சுருதிகள் அர்த்தம் இல்லாமல் போகுமே
– உபய லிங்க -15-ஸூ த்ரங்கள் -வியாபகத தோஷம் தட்டாதே ப்ரஹ்ம ‘ ச விசேஷத்தயையும்- ப்ரஹ்ம ஆத்ம பேதத்தையும் சாதிக்கும் என்று காட்டி –
மஹா சித்தாந்தம் சாதிக்கிறார் -நிர்க்குணம் ஸமஸ்த கல்யாண குணாத்மகம் -இரண்டும் லிங்கம் -சொல்லும் ஸூ த்ரங்கள் –
ஜீவ ப்ரஹ்ம பேதமும் ஜகத்தின் சத்தியத்தையும் சாதிக்கிறார் -அந்தர்யாமி ப்ராஹ்மணம் -ஜீவன்- ஆத்மா விஞ்ஞானம் சப்தத்தால் இரண்டு சாகைகளில் -காட்டி
–உபயேபி –பேதேந சப்த பேதேந -என்றபடி -ஸ்பஷ்டமாக காட்டி -/
அந்தராதிகரணம்– பேத விபதேசாச் –ச -அந்நியக — ஆதித்யே திஷ்டன் -/அந்தர்யாமித்வம் -சரீரமாக கொண்டவன் –
அதிகம் து பேதம் நிர்தேசாத் -2-1-இதிலும் ஜீவ பர பேதம் காட்டி -சாங்க்ய மத நிரசன நிர்ணயம் / துக்க ரூபமாக தனக்கே அஹிதம் தேடித் கொள்ளுமோ ப்ரஹ்மம் -என்பர் /
அதிகம் -வேறுபட்ட –மேலே பேதம் வார்த்தை வருவதால் -இந்த பாத பிரயோகம் -அயம் ஜீவாத்மா ப்ரஹ்ம அதிகம் –
அதிகம் உபதேசாத் து -மேலே புருஷார்த்தம் சொல்லும் இடத்திலும் அதிகம் சப்த பிரயோகம் வரும்
எல்லா திசையிலும் ஜீவன் பரமாத்வை ஆஸ்ரயமாக கொண்டு உள்ளான்
ப்ராக்ஞஞ -சப்தம் -பரமாத்மாவையும் -தூங்கும் பொழுதும் -திடமான ஆஸ்ரயம் -ஆதேய பதார்த்தம் வேறே -ஆஸ்ரயம் வேறே தானே /
வியோக திசையிலும் -உக்ராந்தி திசையிலும் -ஆச்வாஸம்-தன்னிடம் ஜீவனை கொண்டு /பத்த முக்த தசைகளிலும் ஜீவ ப்ரஹ்ம ஐக்கியம் இல்லை /
யோகம் -அப்ருதக் சித்த சம்பந்தம் -அடைகிறான் என்றே சுருதிகள் -சொல்லும் நிரஞ்சன பரம சாமயம் -புண்ய பாபம் விதூன -என்று சொல்லுமே –
மம சாதர்ம்யம் ஆகாத -இதம் ஞானம் உபாஸ்ய –சம்யோகம் சேதன அசேதனம் ஈஸ்வரன் சங்கல்பம் -என்ற தத்வ த்ரய ஞானம் கொண்டவன்
-மூலம் பக்தி யோகம் அனுஷ்ட்டித்து –ஸ்வரூபம் சாதரம்யம் இல்லை ஸ்வபாவ -சாயுஜ்யம் -முக்த ஐஸ்வர்யம் -ஜகத் வியாபார வர்ஜம் -பிரகரணாத்-
சாஸ்திரம் ஆரம்பமே ப்ரஹ்மதுக்கு ஜகத் காரணத்வம் அசாதாரணம் -அத்தை ஸ்வரூப மாக கொண்டவன் -அத்தை மீறகே கூடாதே -இறுதியிலும் அத்தை காட்டி அருளுகிறார்
மோக்ஷ ப்ரத்வம் -ஸ்ரீ யபதித்தவம் இத்யாதிகளை இவனுக்கு இல்லை யாகும் -போக மாத்ர சாம்யா லிங்காச்சா -இதையே பரமம் சாம்யம் —
கர்மா வஸ்யத்தால் தான் அனுகூல்யம் பிரதிகூல்யம் பதார்த்தங்கள் இங்கே -ஞான சங்கோசமும் இங்கே –அங்கே போகத்தில் சாம்யம் -அதிலும் பரம சாம்யம் —
முக்தர்களுக்கு பிராப்ய பூதன் -வேறு பட்டவன் –சென்று அடைய படுபவன் -வாசி முண்டக உபநிஷத்தும் சொல்லும் -உப யதி -அருகில் சென்று அடைகிறான் –
விருத்திகாரர் -போதாயனர் -விருத்தி -படித்த பின்பே ஸ்ரீ பாஷ்யம் -ஆளவந்தார் ஆசை -பாதராயனர் சாஷாத் சிஷ்யர் –
சமான ஜோதிஷா -சப்தம் ப்ரஹ்மதுக்கு – ஜகத் வியாபார வர்ஜம் –ஜோதிஷ சப்த வாச்யன் உடம் சாம்யம் -என்றவாறு –
சாயுஜ்யம் –யாகாதி கர்மாக்களால் தேவதா சாயுஜ்யம் –சுருதி சொல்லும் –தேவதைக்கு சமமான சரீரம் -போக ப்ராப்தியே சாயுஜ்யம் -அங்கும் –சயுத் பாவம் -ஒரே போகம் –
பேதம் இவ்வளவு சித்தம் -/ வானரர்கள் நரர்களுக்கும் இப்படி சமாகம் கதம் -சீதை கேட்க -ராம சுக்ரீவ ஐக்கியம் சொல்ல வில்லை –/
குணங்கள் உடன் உபாசித்து -வித்யைகளில் -நிர்குணம் இல்லையே -ப்ரஹ்மத்துக்கு –ச குண ப்ரஹ்ம வித்யை நிர்குண ப்ரஹ்ம வித்யை இரண்டையும் கல்பித்து –
இவனே பேதம் கல்பித்து -/ நிர்குண வித்யை சாஷாத் மோக்ஷம் -சத்யா மோக்ஷம் / ச குண வித்யைக்கு உத்க்ராந்தி நிரபேஷமாக-
அஹம் ப்ரஹ்மாஸ்மி வாக்ய ஜன்ய ஞானத்தால் முக்தன் ஆகிறான் / சரீர சாஸ்திரம் பஞ்சம அத்யாயம் -சித்தம் –இல்லாத ஒன்றை கல்பித்து என்றவாறு –
ஆனந்த -சத்யத்வ- ஞானத்தவ அனந்தத்வ- அமலத்வாதி -குணங்கள்– எல்லா வித்யைகளிலும் –32-ப்ரஹ்ம ஸ்வரூபம் உபாசனம் -ஸ்வரூப நிரூபிக்க தர்மங்களை இட்டு -உபாசனம் -உபாஸ்யமான ப்ரஹ்ம ஸ்வரூபம் பிரதானம் -குண உபஸம்ஹார அதிகரணம் –/ஏக பலத்துக்கு அதிகாரி பேதத்தால் விகல்பம்–சமுச்சயம் இல்லை
-துல்ய பலம் எல்லா வித்யைகளுக்கும்-அவிசிஷ்டா பலம் ஒரே பலம் – – வேறே வேறே பலத்துக்கு -சகுண நிர்க்குண -விகல்பம் வராதே –/
எல்லா வித்யைகளும் ச குண வித்யைகளே –
ஸ்வரூப ஆவிர்பாவம் பெற்று அவனை அனுபவிப்பதே -புருஷார்த்தம் -ஞான போகங்களில் சாம்யம் -ஸ்வ பாவ பேதம் அற்று
-ஸ்வரூபம் பேதம் உண்டே –தன் அளவுக்கு உயர்த்துகிறான் -என்றபடி –

-அவித்யையால் -ப்ரஹ்மம் ச விசேஷம் -ஜகம் சத்யம் -போலே தோற்றம் -மலடி மகன் போலே இல்லாமல் – இல்லை –/ சத்தாக இருந்தால் பாத விஷயம் ஆகாது
-சத் அசத் அநிர்வசனீயம் அவித்யை -தோஷத்தால் ஸ்வரூப திரோதானம் -விவித விசித்திர ப்ரதிபாதங்கள் தோற்றம் -இதையும் கல்பித்து -அத்வைதிகள் -/
அவித்யை நிரூபித்தால் தான் இவர்கள் வாதம் பலிக்கும் – இவர் சொல்லும் ஆகாரங்கள் சம்பவிக்காதே –
சப்த வித அனுபபத்தி வரும் —தர்க்கங்கள் -அனுகூல பிரதிகூல இரண்டு விதம் –பிரதிகூல தர்க்கம் பிரமாணம் ஆகும் -அனுகூல தர்க்கத்துக்கு
தான் பிராமண அபேக்ஷை உண்டாகும் -/அவன் சொன்ன தர்க்கங்களை பிரமாணங்களால் நாம் இதுவரை நிரசித்தோம் /
1–ஆஸ்ரய அனுபவத்தி -சின் மாத்ர ப்ரஹ்ம ஸ்வரூபத்தில் -/தத்வமஸி ஜீவ ப்ரஹ்ம ஐக்கியம் -சுருதி பிழைக்க -/ நாபி அசத் நாபி சத் -கோடி த்வயம் -அநிர்வசனீயம் —
மித்யை ஜகத்-ஹேதுவான அவித்யையும் அநிர்வசனீயம் -ஆஸ்ரயம் எங்கே கேட்டால் -ப்ரஹ்மம் ஆஸ்ரயம் -/ ஞான ஆஸ்ரய வஸ்துவில் தானே அவித்யை வரும் -/
ப்ரஹ்மம் அவித்யை இரண்டு வஸ்து -ஜீவன் இல்லையே -/அவித்யா சம்பத்தால் ப்ரஹ்மம் தான் ஜீவன் என்று நினைக்கிறது –
பாக்ய ஆந்திர இரண்டும் -அத்யாஸம் -பிரமம் —அஹம் அர்த்தம் ப்ரஹ்மதுக்கு ப்ரஹ்மத்துக்கு அத்யாஸம் – இல்லாதது இருப்பது போலே /
பாஹ்ய -ஜகம் –ஆக இரண்டும் -நிராஸ்ரய நிர் விஷயம் ப்ரஹ்ம ஸ்வரூபம் அன்றோ /அனுப பன்னம்
நாத முனிகள் நியாய சித்தி மூன்று ஸ்லோகங்கள் காட்டி —இதை நிரசிக்கிறார்
ஞான ரூபம் பரம் ப்ரஹ்ம –ஞான மாத்ர ஸ்வரூபம் –அஞ்ஞானம் நிவர்த்திக்க ஒரு ஞானம் வேண்டுமே -ஞானாந்தரம் இல்லையே /
அவித்யை ப்ரஹ்ம ஞானம் திரோதானம் பண்ணினால் எதை கொண்டு போக்கும் -ஒரே சாவியை பெட்டிக்குள் வைத்து பூட்டிய பின்பு எதை கொண்டு திறப்பாய் –
ஞான ஸ்வரூபம் ப்ரஹ்மம் -ந அவித்யை நிவர்த்தகம் –அநாதி நித்யம் -என்பதால் -/ப்ரஹ்மம் ஞான ஸ்வரூபம் என்கிற ஞானம்
-ஆச்சார்யர் உபதேசம் மூலம் பெற்றது -இந்த ஞானம் -பிராமண ஞானம் -தான் அஞ்ஞான நிவர்த்தகம் –அத்வைதி சொல்லும் பதில்
இரண்டுக்கும் என்ன வாசி -ப்ரஹ்மம் ஞான ஸ்வரூபம் –என்பது தான் -விஷய பேதம் இல்லை -ஒன்றால் நிவர்திக்கப்படாத அஞ்ஞானம் இன்னும் ஒன்றாலும் அப்படியே
உன் மதத்தில் இரண்டாவது ஞானம் இல்லையே -ஞானத்து விஷயம் ஆகும் எல்லாம் ஜடம் -என்பாயே -/ அனுபாவ்யம் அனுபூதிக்கு விஷயம் -பின்னம் ஆகும்
-ஞான வியதிரிக்த ப்ரஹ்மம் ஜடம் ஆகுமே உன் வாதம் படியே / எந்த பதார்த்தம் ஞானத்துக்கு விஷயம் ஆகுமோ அது ஜடம் என்று நீயே ஆசீர்வாதம் வழங்கினாயே /
ப்ரஹ்மம் ஞானத்துக்கு விஷயம் ஆக முடியாது ஆஸ்ரயமும் ஆகமுடியாதே-/ பிரமாணத்துக்கு விஷயமானால் பிரமேயம் வரும் -அது மித்யை ஆகும் உன் பக்ஷத்தில் –
அவித்யா நிவர்த்தகம் ப்ரஹ்மம் விஷயமாக கொண்ட ஞானம் இல்லை -ப்ரஹ்ம வியத்ரிக்தமான பிரபஞ்சம் மித்யா என்கிற ஞானம் நிவர்திகம்
-இதுக்கு அத்வைதிகள் /நிஷேத சேஷம் -ப்ரஹ்மம் –
யத் விஷயம் அஞ்ஞானம் -அது தத் விஷய ஞானம் –ப்ரஹ்ம ஸ்வரூப யாதாம்யா ஞானத்துக்கு விரோதி தானே ஜகத் மித்யை -ஞானம் விரோதி /
பிரபஞ்சம் சத்யம் -ரூபமான அஞ்ஞானத்துக்கு விரோதியா -ப்ரஹ்ம யாதாம்யா ஞானத்துக்கு விரோதியா –
ஞானம் அஞ்ஞானம் ஏக விஷயத்தில் தானே -/விகல்பங்கள் இரண்டும் இல்லை -உன் மதத்தில் –அத்யந்தம் அனுப பன்னம் ஆகும்
அவித்யையால் கல்பிக்கப் பட்ட ஜீவனை ஆஸ்ரயமா கொள்வதும் அனுப பன்னம் -ஆஸ்ரய அபாயம் வரும் –
2–திரோதானம் அனுப பத்தி –அவித்யையா -பிரகாசைக ஸ்வரூபம் ப்ரஹ்மம் திரோதானம் -தர்மி மாத்திரம் -பிரகாசம் தர்மம் அங்கீ கரிக்கப் பட வில்லை /
என்று சொல்லும் உன்னால் ஸ்வருபம் நாசம் தான் விளையும் –/சர்வம் ஸூந்யம் ஆகும் — திரோதானம் பண்ணினால் பிரகாசம் நாசம் -/
பிரகாச உத்பத்தியை தடுக்கலாம் -இருக்கும் பிரகாசத்தை மறைக்கும் -தர்மம் தர்மி இரண்டு இல்லை என்றால் –
தீபம் திரோதானம் -பிரகாசம் -பரவாமல் தடுப்பதே -தர்மம் -தடுத்து -விளக்கு தர்மி -அதுக்கு விநாசம் வராது -உன் மதத்தில் தர்மி மட்டுமே தான் உண்டு /
நம் சம்ப்ரதாயம் ஜீவ ஸ்வரூபம் திரோதானம் இல்லை -விசேஷங்கள் தான் மறைக்கப் படும் -தர்ம பூத ஞானத்துக்கு தான் சங்கோசம் –
3—ஸ்வரூப அனுப பத்தி -அவித்யை உடைய ஸ்வரூபம் -கீழே இரண்டு இறக்கை வெட்டி இதில் வஸ்துவே இல்லை என்பதாகும் –
ப்ரஹ்ம ஸ்வரூப திரோதான ஹேது பூதம் அவித்யை –ப்ரஹ்மம் அவித்யையை விஷயீ கரிக்க வில்லை என்றால் திரோதானம் ஏற்படாதே –
சுத்த ப்ரஹ்மம் தன்னையே தனக்கு விஷயீகரித்து -எதையும் விஷயீகரிக்காதே -அன்யோன்ய ஆஸ்ரயம் -உண்டாகும் –
அவித்யை விஷயீ கரிக்காமலே திரோதானம் ஏற்பட்டால் அவித்யை எதுக்கு -சுத்த ப்ரஹ்மம் ஞான மாத்திரம் தானே அவித்யையை விஷயீ கரிக்காதே –
த்ரஷ்டா த்ருஷ்ய சம்பந்த ரூப ஞானம் மூன்றும் –காண்கிறவன் காணப் படும் பொருள் இருந்தால் தான் காட்சி உண்டாகும் -இரண்டும் மித்யை யானால் காட்சி எப்படி ஏற்படும் –
ஞாதா ஜேயம் இரண்டும் இல்லாமல் ஞானம் எப்படி உண்டாகும் –அதனால் சர்வமும் ஸூந்யம் ஆகும் /அநாதி என்னும் பக்ஷத்தில் இரண்டும் பரமார்த்தமாக இருக்க வேண்டும் -/
ப்ரஹ்மதுக்கு பிரமம் வியதிரிக்த ஒன்றால் தானே உண்டாகும் -நீ வேறே ஒன்றை ஒத்து கொள்ள வில்லையே –
ஸ்வயம் ஏவ பிரகாசத்வம் ஸ்வஸ்மை ஏவ பிரகாசத்வம் -/ ப்ரத்யக் ஆத்ம ஸ்வரூபம் எதையும் விஷயீகரிக்காது -தன்னையே கிரகிக்கும்-
முத்து சிப்பி வெள்ளி இரண்டும் ஜடம் -பிரமம் அதுக்கு ஏற்பட வில்லை பார்க்கும் இவனுக்கு ஏற்படுகிறது -ஸ்வயம் ப்ரகாசமானால் ஏற்படுத்த முடியாதே —
ஆந்திர பாஹ்ய உபய பிரமத்துக்கு காரணம் அவித்யை சித்திக்காதே –
4–அநிர்வசனீயம் –அனுப பத்தி –சப்த விவகாரம் அபிப்ராயம் தெரிவிக்க -அவித்யா அநிர்வசனீயத்வம் -சத் அசத் விலக்ஷணத்வாத் –
சத்து என்றோ அஸத் என்றோ சொல்ல முடியாதே –நிர்ணயித்து -சொல்ல முடியாது -நிர்த்தாரணம் பண்ணி சொல்ல இயலாது –
பிராமண ஸூந்யம் –பிரமாணத்துக்கு விஷயமாகும் பொழுது -சத்தாகவோ அசத்தாகவோ இருக்க வேண்டும் -சத் விலக்ஷணம் தான் அஸத் -அஸத் விலக்ஷணம் தான் சத் –
பரஸ்பரம் விரோதம் இருக்க -சத்தும் அசத்தும் அல்லாத பதார்த்தம் பிரமாணம் இருக்காதே –பிராமண ஜன்ய விஷயத்வம் பிரதீ
-லோகத்தில் உண்டாகும் விஷயத்துக்கு பிராமண ஜென்ம ஞானம் தானே நிரூபகம்
வெள்ளி முத்து சிப்பி -பிரமம் –உத்பத்திக்கு பிரமம் காரணம் ஆகாதே -விதை போட்டதாக கற்பனை பண்ணினால் மரம் முளைக்காதே
5-பிராமண அனுப பத்தி -பிராமண சித்த பதார்த்தம் தர்க்கத்தால் உக்தியால் பாதிக்க முடியாதே –நஹி த்ருஷ்டே அனுப பன்னம் நாம –அவித்யா -பிரமாணத்தால் சாதிக்கப்படுமானால்
உக்தியால் தகர்க்க முடியாதே -அவித்யா -அஞ்ஞானம் வஸ்து -பத வாஸ்யம் கிஞ்சித் -பிரத்யக்ஷ அனுமானம் கொண்டு நிரூபிக்கப் படடதாகிறது
என்று ப்ரதிஞ்ஜை-பண்ணுகிறார் -அடுத்து -மேலே சொல்லப் புகும் இரண்டையும் நிரசிக்க இந்த யுக்தி –
வஸ்து ஸ்வரூப திரோதாகரம் கிஞ்சித் வஸ்து -ஆந்திர பாஹ்ய விவித -அத்யாசம் உபாதானம் அவித்யா ஸ்வரூபம்-கிஞ்சித் வஸ்து-
-தத் உபஹித ப்ரஹ்ம -ஆஸ்ரய கிஞ்சித் வஸ்து / சத அஸத் அநிர்வசனீயம் /-கீழே சொன்ன -மூன்றையும்–
மேலே சொல்லப் போகிற வஸ்து யாதாம்யா ஞானம் இத்யாதி -சாஸ்திரத்தில் அஞ்ஞான அவித்யா பத வாஸ்யம் பிரசித்தம்
ஞானம் உண்டாகும் முன் பிராக பாவம் தானே அஞ்ஞானம் -பிராக பாவ விநாசத்துக்கு பின்பு அந்த வஸ்து உத்பத்தி –
அஞ்ஞானம் துவம்சம் பண்ணி தானே ஞானம் -before என்றபடி -பூர்வ காலம் அபாவம்-கடை உத்பத்தி ஆனபின்பு பிராக பாவம் விநாசம் /
கார்ய விஷயங்களுக்கு -இப்படி / காரண விஷயங்களுக்கு பிராக பாவம் இல்லையே -அவித்யை அநாதி -பிராக பாவம் இல்லை
-சா அவதியான கடாதிகளுக்கு உண்டாகும் பிராக பாவம் இதுக்கு சொல்ல முடியாதே –
இந்த அஞ்ஞானம் லோகத்தில் உள்ளது போலே இல்லை -ஞான பிராக பாவம் இல்லை -பாவ ரூப அஞ்ஞானம் இது -கார்ய விஷய அஞ்ஞானம் இல்லை
-பாவ ரூப வியாதிருக்தம் இது -காரண விஷய அஞ்ஞானம் -பிராமண பிரதிஜ்ஜை இது–பிரமாணத்தால் சாதிக்க கூடியதே –
அஹம் அஞ்ஞானம் உடையவன் -தர்மி -காரண அஞ்ஞான விஷயம் பிரத்யக்ஷம் -அஹம் மாம் சொல்லும் பொழுதே -என்னையும் பிற வஸ்துக்களையும் அறியாமல் இருக்கிறேன்
-அபாவ ரூபம் இல்லை -பிரத்யக்ஷமாக இருப்பதால் -அபாவமாக இருந்தால் பிரத்யக்ஷ கோசாரமாக இருக்காதே -நமக்கு மூன்று பிரமாணங்கள் /
நையாயிகர் உவமானம் சேர்த்து நான்கு / பட்டார் அர்த்தாபத்தி அநுபலப்தி -ஆறும் / சம்பவம் ஐதீகம் சேர்த்து -எட்டும் /ஞான விஷயத்துவ அபாவத்தால்
வஸ்து அபாவம் என்பதே அநுபலப்தி -நமக்கு இது அனுமானத்திலே சேரும் -அர்த்தாபத்தியும் அனுமானத்திலே சேரும் -/
அஹம் பிரகாசிப்பதால் தானே அஹம் அஞ்ஞான என்கிறோம் -முழுவதும் அஞ்ஞான ரூபமும் இல்லை- பாவ ரூபமும் இல்லை-
பிரகாசத்துடன் கூடிய அபாவ அர்த்தம் -/அபாவ ரூப அஞ்ஞானம் என்று சொல்ல முடியாது
அஹம் -ஆந்திர அத்யாஸம் -ஜடம் இருப்பதாக பிரமம் பாஹ்ய அப்பியாசம் -இதுக்கு உபாதானம் அவித்யை -/ அநுபலப்தி பிரமாணம் மூலம் நிரூபிக்க படாமல் பாவ ரூபம் தான் இது /
அஞ்ஞானத்துக்கு ஆஸ்ரயம் அஹம் -/மாம் அந்நிய ஸூ பர விஷயங்கள் அஞ்ஞானத்துக்கு விஷயம் -அஞ்ஞான ப்ரதீதியில் அஞ்ஞானத்துக்கு ஆஸ்ரயமும் விஷயங்களும் உண்டே -பாவ ரூபம் தானே -பாவ ரூப தர்மி விஷயங்கள் எப்படி அபாவ ரூபமாக இருக்க முடியும் -சாக்ஷி சைதன்யம் -ப்ரஹ்மம் மித்யா ரூபம் ஜகத்தை சாஷாத்கரிக்கிறதே -ஞாத்ருத்வம் இல்லை வெறும் ஞானம் மாத்திரம் -எப்படி ஜகத்தை விஷயீகரிக்க முடியும் -ஞாத்ருத்வம் கொண்டே தானே முடியும் -மித்யா ரூபமான ஞாத்ருத்வம் -இதை சாக்ஷி சைதன்யம் -சுயம் பிரகாசத்வம் மாறாமல் இருக்கும் -அஹம் அர்த்தம் -/பாவ ரூப அஞ்ஞானம் ஒத்து கொள்ள முடியாது சாக்ஷி சைதன்யம் ஒத்து கொண்டால் -/
அனுமானம் பக்ஷம் சாத்தியம் ஹேது மூன்றும் –எதை கொண்டு சாதிப்போம் அது ஹேது -பர்வதம் அக்னி நெருப்பு -த்ருஷ்டாந்தம் -/
நெருப்பு நிச்சயமாக இருந்தாலும் இல்லையாலும் அனுமானம் தேவை இல்லை -பிரத்யக்ஷமாக தெரியாமல் -புகை மட்டும் -இருப்பதால் -நெருப்பு -உள்ளது -/
பிரதிஜ்ஜை -பர்வதத்தில் நெருப்பு உள்ளது -/வியவிசாரம் இல்லாத ஹேது வேண்டும் -சாத்தியம் மட்டும் சாதிக்கும் ஸாத்ய அபாவம் சாதிக்க கூடாது -/
ஏகாந்த ஹேதுவாக இருக்க வேண்டும் /
நெருப்பு உள்ள இடத்தில் தான் புகை -நெருப்பு இல்லாத இடத்தில் புகை இருக்காதே -/த்ருஷ்டாந்தம் ச பக்ஷம் –
சாத்தியம் சாதனம் சம்பந்தம் தான் வியாப்தி -அப்ருதக் சித்தம் –
பஞ்ச நியாயம் -ப்ரதிஜ்ஜை /பக்ஷம் சாத்தியம் ஹேது த்ருஷ்டாந்தம்–ஐந்தும் உள்ள -நியாய வாக்கியம் அனுமான பிரயோகம்
பிராமண ஞானம் -வஸ்து அந்தர பூர்வகம் / கட விஷயம் அஞ்ஞானம் போக கடம் வேண்டும் -/ஞான உத்பத்திக்கு பூர்வ காலத்தில் தர்மங்கள் ஸம்ஸ்காரதிகள் இருக்க வேண்டும் –
ஹேது -பிரகாசிக்கப் படாத விஷயம் பிரகாசிப்பது -பிராமண ஞானம் ஏற்பட்டு /அந்தகாரம் இருட்டில் ஏற்றப் பட்ட தீபம் பிரபை -த்ருஷ்டாந்தம் /
பிரதம உத்பன்ன பிரபை தான் த்ருஷ்டாந்தம் –
தீப பிரபைக்கு பிராக பாவம் எண்ணெய் திரி தான் -அந்தகாரம் இல்லை -விஷய பிரகாசத்வம் ஞானத்துக்கு மட்டும் உண்டு -த்ருஷ்டாந்ததில் இல்லையே –
பிரதிபந்தக அந்தகார நிவ்ருத்திக்கு உபகாரம் பண்ணும் பிரபை -/ அந்தகாரம் தபஸ் -அபாவ ரூபம் -ரூப தர்சனம் வெளிச்சம் இல்லாமை தான் இருட்டு
-அபாவ ரூபம் போலே -ஞான அபாவ ரூபம் நிவ்ருத்தி இங்கும் என்பான் அத்வைதி
கருப்பு நிறம் சலனம் அற்ற -இருட்டு -வெளிச்சம் போட்டு பார்த்தால் கருப்பு நிறம் தெரியாதே -தமோ நாம த்ரவ்யம் -பஹல-அபாவ ரூபம் இல்லை இது ஒரு த்ரவ்யம் -/
சித்தாந்தம் தமஸ் த்ரவ்யம் /
பாவ ரூப அஞ்ஞானம் -கொண்டு -ப்ரஹ்மதுக்கு அஞ்ஞானம் அனுபவம் -ஸூ தக்க ஏற்படுகிறதா அந்யதாகவா -தானே -என்றால் விமோசனம் கிடைக்காதே –
அந்யதா-என்றால் பாவ ரூப அஞ்ஞானம் –அநவஸ்தா-தோஷம் வரும் –அபாவ ரூபம் இல்லை -பிரதியோகி அபேக்ஷிதம் இல்லை –
ஞானம் இல்லாமை விரோதி அபாவம் -மூன்று அர்த்தக்ங்கள் அஞ்ஞானம் -/ ஞான பின்னம் -ஞான விரோதி நீ சொல்லும் பாவ ரூபம் கொண்டாலும் -/
ஞான நிவர்த்தகமான அஞ்ஞானம் –கட உத்பத்தி தன்னுடைய பிராக பாவத்தை தானே நிவர்த்திக்கும் –பிராக பாவ வ்யாதிரிக்தமான ஒன்றை நிவர்திக்காதே –
பிரதம உத்பன்ன ஞானம் பிராக பாவம் நிவர்த்திக்கும் -/பிராக பாவம் வியத்திருக்தத்தை நிவர்திக்காதே -/வியத்திருக்தத்தை சாதிக்கும் என்றால் விருத்த ஹேது ஆகும்
-இரண்டுமே சாதிக்கும் என்றால் ஏகாந்தம் ஆகாதே -/பிரத்யக்ஷம் அனுமானம் கொண்டு பாவ ரூப அஞ்ஞானம் சாதிக்க முடியாது
மேலும் ப்ரஹ்மம் ஞான ஆஸ்ரயம் இல்லை என்கிறாய் -அதில் அஞ்ஞானம் ஆஸ்ரயமும் இருக்க முடியாதே /ஞான அஞ்ஞானங்களுக்கு கால பேதத்தால் ஏக ஆஸ்ரயம்
உன் மதத்தில் ஞான ஆஸ்ரய பதார்த்தமும் விஷயங்களும் இல்லையே -யாருடைய ஞானம் எதன் ஞானம் -யாருடைய அஞ்ஞானம் எதன் விஷய அஞ்ஞானம் -கேள்வி வருமே —
சமானாதிகரண்யம் –சமம் -ஒன்றிலே என்றபடி -சமஸ்க்ருதத்தில் –
வஸ்து பிரகாசத்வம் ஞானத்துக்கு மட்டுமே உண்டு -சுயம் பிரகாச வஸ்துவுக்கு தான் விஷய பிரகாசம் ஏற்படும் -விளக்குக்கு வஸ்து பிரகாசத்வம் தோன்றாதே –
இந்திரிய விஷய சம்பந்தம் பிரதிபந்தகங்களை போக்க இவை உபகாரங்களாக தானே இருக்கும் /
அதிஷ்டானம் இல்லாத பதார்த்தத்தில் பிரமம் ஏற்படாதே -கயிறு பாம்பு -சுயம் பிரகாசம் -ஞாதா வானவன் -கயிற்றை பார்த்து பாம்பு என்கிறான்
உன் மதத்தில் ப்ரஹ்மம் சின் மாத்திரம் தானே ஞாதா இல்லையே -கயிறு தன்னை தானே நான் பாம்பு சொல்லாதே –

கியாதி பஞ்சகம் -அஸத் கியாதி சர்வம் அஸத் ஏவ -ஜெகதாக தோற்றம் /ஆத்ம கியாதி -ஞானம் அர்த்தம் இங்கு -ஞானம் ஒன்றுமே உள்ளது –
அந்யதா கியாதி நையாயிகர் -வேறு பட்ட ஆகாரம் -கயிறு பாம்பு -/அக்யாதி பிராபக மீமாம் சுகர் -விசேஷங்களை இல்லாமல் /அநிர்வசனீய க்யாதி அத்வைதிகள் கற்பனை /
கயிற்றிலும் இல்லை பாம்பிலும் இல்லை –தோற்றம் -அபூர்வ அநிர்வசனீய தோற்றம் /
ஞானம் பிரமம் -ஞானமாகவே பிரமம் விஷயமாகவா -அர்த்தமாகவா -அநிர்வசனீயமாகவே பிரமிக்க வில்லை -கயிறு பாம்பு -அந்யதா கியாதியில் எல்லாம் முடியும் –
இதை நிரசிக்க மற்றவை எல்லாம் நிரசிக்க படும் –
அநிர்வசனீய கியாதி உத்பத்திக்கு காரணம் -என்ன -வஸ்து இருந்தால் தானே ப்ரதீதி – பிரமம் உண்டாகும் –
யதார்த்த கியாதி நிரூபணம் –சத் கியாதி -சம்ப்ரதாயம் -யதார்த்தம் சர்வ விஞ்ஞானம் –யதா வஸ்திதமான ஞானம் -பிராந்தி பாதகம் இல்லாமல் –
இதம் வெள்ளி -சுத்தியை -அயதார்த்த ஞானம் என்பர் -நாமோ -/ ஞானம் ஆகில் யதார்த்தம் தான் -இது தான் வேத வித்துக்கள் சொல்லும் படி –
உள்ளதாக தன்மைக்கு மாறுபட்டு விஷயத்துக்கு ஆகாதே –கொஞ்சம் அம்சங்கள் அவயவங்கள் சுத்தயில் இருப்பதால் தான் வெள்ளி என்கிற பிரமை -அவயவ சாத்ருசம்
பஞ்ச பூதங்களால் ஆனவையே அனைத்தும் -த்ரிவிக்ரணம்- பஞ்சீ கரணம் -/சுக்ல தேஜஸ் -வெள்ளி /-சிப்பி பிருத்வி -சுக்லம் அல்ப தேஜஸ் இருப்பதால் பிரமம் – /
வியவகார அனுகுண தோஷத்தால் -வியவசதிதமாக இதிலே தான் வெள்ளி -கயிற்றில் தான் சர்ப்பம் பிரமை –
நியாய தத்வம் -ஸ்ரீ மன் நாதமுனிகள் -சத்யாகியை-யதார்த்த ஞானம் -/
ஸூ த்ரகாரர் -பஞ்ச பூத ஸூஷ்மம் சொல்லும் இடத்தில் அப்பு மட்டும் சொல்லி –அப்பு பூயஸ்தம் சரீரத்தில் இருப்பதால் -70-% நீரால் ஆனதே சரீரம் –
சொப்பன சத்வத்வமும் நம் சம்ப்ரதாயம் -யதார்த்த ஞானவாதிகள் –பதார்த்தங்கள் மித்யை ஆகும் பொழுதும் ஞானமும் மித்யை அத்வைதிகள் நையாயிகள் –
த்ரஷ்டாவுக்கு மட்டும் அந்த காலத்தில் மட்டும் -அனுபாவ்யம் – அவன் கர்ம அனுகுணமாக -தர்ம பூத ஞானம் தான் தேகத்தை தரிக்கிறது–
ஆத்மாவை பிராணன் தர்ம பூத ஞானம் இவற்றின் ஏக தேசம் கொண்டு சொப்பன நடக்கும் ஸ்தானத்துக்கு இவனை அனுப்பி அனுபவிக்கிறான்
-அதி அல்ப பாப புண்ய கர்மா அனுபவத்துக்காக -உக்ராந்தி காலம் மட்டும் கதி-என்பது – இல்லை -அதில் திரும்பி வர மாட்டான் –
வெண் சங்கம் -காமாலை கண் கொண்டு மஞ்சள் -அயதா ஞானம் –சஷூஸ் -தோஷம் / பித்தம் த்ரவ்யம் -நயன சம்பந்தம் -மூலம் மஞ்சள் -என்பதால்இ
துவும் யதார்த்த ஞானம் தான் -அபிபூதம்-மூடி காட்டுகிறது -அதி ஸூஷ்மம் –
த்விசந்த்ரன் ஞானம் -திமிர தோஷம் கண்ணில் -எதை பார்த்தாலும் இரண்டாக -காட்டும் -பிரமம் -ஆனாலும் அதுவும் யதார்த்தம்
-கண்ணை கீழ் அழுத்தி இரண்டாக ரஸ்மி -இரண்டாக பார்க்கலாம் -ஜெபா குஸுமம் -செம்பருத்தி பூ ஸ்படிகம் –சிவப்பாக காட்டி –இதுவும் யதார்த்தம் -அயதா இல்லை –
கானல் நீரும் இப்படியே / தேஜஸ் காற்று பிருத்வியில் உள்ள நீர் அம்சம் இருப்பதால் தானே /
ஜ்வாலை சுத்த சக்கரம் போலே தோற்ற –வேகமாக சுற்றுவதே காரணம் இதுவும் யதார்த்த ஞானமே /
திக்கு தெரியாமல் தேச விசேஷத்தில் –கலங்குவதும் –யதார்த்தம் –எல்லா திக்குகளிலும் எல்லா திக்கு அம்சமும் உண்டே –
வைசேஷிகன் திக்கு இல்லை ஆகாசமே உண்டு என்பான் -திக்குகள் விபு -பிரித்து சொல்வது நாம் இருக்கும் இடத்தை பொறுத்தே –
கண்ணாடி பிம்பமும் யதார்த்தம் -/ virtual image தானே false image இல்லை -எட்டு த்ருஷ்டாந்தங்கள் சொல்லி நம்முடைய க்யாதி யதார்த்தம் என்று சாதித்தார் ஆயிற்று
6—நிவர்த்தகா அனுப பத்தி- -தத்வமஸி ஞானம் அவித்யையை நிவர்த்திக்காது -சரீராத்மா பாவம் -சாமானாதிகாரண்யம் காட்டி
-அவர்கள் சொல்லும் ஆறு தோஷங்களும் காட்டி நம் சம்ப்ரதாயம் ஸ்தாபிக்கிறார்
ப்ரஹ்ம ஆத்ம ஏகத்துவ விஞ்ஞானம் -ஒன்றே அவித்யை போக்கும் -ந சம்பவிக்கும் -த்ரிவித பேத வஸ்துக்கள் இல்லை -நிர் விசேஷ ப்ரஹ்ம விஞ்ஞானம் ஏவ –
ச விசேஷ ப்ரஹ்மமே உபாஸ்யம் -சுருதிகள் சொல்லும் -வேதகஹமேதம் -புருஷ ஸூ க்தம் எல்லா சாகைகளிலும் ஏக ரூபம் –அஹம் வேத -வேத புருஷன் சொல்கிறேன்
-நான் உபாசிக்கிறேன் ஏதம் மஹாந்தம் புருஷன் -மஹத்வம் உடைய புருஷனை -ஸ்வரூபத்தாலும் குணங்களாலும் -ஆதித்ய வர்ணம் -திவ்ய மங்கள விக்ரகம் -ஸ்தான விசேஷம்
தமஸ் சஸ் பரஸ்தா -பிரகிருதி மண்டலம் -அப்பால் உள்ள நித்ய விபூதி -எல்லாம் சொல்லி –
தமேவ வித்வான் அம்ருதம் இஹ பவதி இந்த பிரகாரங்களில் உபாஸிபவன் இந்த சரீரம் முடிவில் அடைகிறான் –
சர்வே இமேஷா –வித்யுத் புருஷா அது ஜாக்கிரே –நிரவதிக தேஜஸ் உள்ளவன் இடம் இருந்து -மித்யை இல்லை / தஸ்ய நாம மஹத்யை யஸசா –
/அனவதிக அதிசய அஸந்கயேய குணங்கள் உள்ளவன் -சோதக வாக்கியம் -சத்யம் ஞானம் அனந்தம் ப்ரஹ்ம -முண்டகம் தைத்ரியம் -சதேவ சோம்யே இதம் அக்ர ஆஸீத் –
தத்வமஸி மஹா வாக்கியம் -அவித்யா நிவ்ருத்திக்கு ஞானம் உபதேச வாக்கியம் –நீயே அந்த ப்ரஹ்மம் –அஹம் ப்ரஹ்மாஸ்மி -ஞானம் வந்ததே இதை கேட்டதும் –
நிர்விசேஷ வஸ்து ப்ரஹ்மம் ஐக்கியம் பரம் -தத் சப்தம் மட்டும் -த்வம் இந்த ஜீவன் -அசேதன சரீர விசிஷ்டன் –
அவித்யா நிர்வாகத்தவ வாக்கியம் -தான் -/ தத் த்வம் -ஐக்கிய ரூப சாமானாதி கரண்யம் இல்லை -சத் வித்யா பிரகரணம் –
தத் சப்தம் -சதேவ ஆரம்பித்து சொன்ன ப்ரஹ்மம் -உபாதான நிமித்த சத் ப்ரஹ்மம் -ஐஷத-சங்கல்பம் குணத்தால் -பஹுஸ்யாம்
-நிமித்த உபாதான ஏகத்துவம் -சர்வஞஞன் சர்வ சக்த ஸமஸ்த கல்யாண குண விசிஷ்டன் /ஜீவனுக்கு அந்தர்யாமியாய் ப்ரஹ்மம் தான் த்வம் –
உபாசகன் தன் ஆத்மாக்குள் உள்ள ப்ரஹ்மம் உபாஸிக்க உபதேசம் என்றவாறு –
ப்ரத்யபிஞ்ஞானம் -முன்பு வேறே தேச காலம் பார்த்த -அது தான் இது -இவன் – சோயம் தேவதத்தா-என்கிற ஞானம் —
தத் -த்வம் -இரண்டு வஸ்துக்கள் அத்வைதம் சித்திக்காதே -தத் சப்தம் த்வம் சப்தத்தை பாதிக்கும் -நீ ப்ரஹ்மம் இரண்டு வஸ்து கூடாதே
-இது வரை எதை நீ என்று நினைத்து இருந்தாயோ அது நீ அல்ல -அஹம் ப்ரஹ்மாஸ்மி -அஹம் ப்ரஹ்மம் இரண்டு வஸ்துக்கள் இல்லை
-இது வரை நான் என்று எண்ணிக் கொண்டு இருந்த என்ற அர்த்தம் அஹம் -/
கயிறு சர்ப்பம் -இரண்டு வஸ்துவை சர்ப்பம் அல்ல நிஷேதித்தால் தான் ஒரே வஸ்து ஆகும் –
அதிஷ்டானம் லக்ஷணை -நிவர்த்தி லக்ஷணை-இரண்டாலும்-ப த த்வய லக்ஷணை முதல் தோஷம் -இரண்டாவது தோஷம் உபக்ரமண -பிரகரணம் –
மூன்றாவது -தோஷம் – ஏக விஞ்ஞாணேந சர்வ விஞ்ஞான ப்ரதிஜ்ஜை -காரணம் –ஒன்றை அறிந்தால் எல்லா ஞானங்களும் அதில் அடங்கும்
ப்ரஹ்மம் ஒன்றை அறிந்தால் சர்வம் நாஸ்தி விஞ்ஞானம் அபாவம் என்று நீ சொல்ல வேண்டி வரும் /
சரீராத்மா பாவம் கொண்டே நிர்ணயம் பண்ண வேண்டும் -சுருதிகள் உத்கோஷிக்கும் யாம் ஆத்ம திஷ்டன் –அந்தரம் -சரீரம் -இத்யாதி -சர்வம் கல்விதம் ப்ரஹ்ம —
தத் -ப்ரஹ்ம சர்வ காரணத்வம் சொல்லி . த்வம் அந்தர்யாமித்வம் -இரண்டு பிரகாரங்கள் ப்ரஹ்மத்துக்கு சொல்லும் வாக்கியம் இது -இதுவே முக்யார்த்தம் –
உத்தேச்யம் -விதேயம் -வாக்யத்துக்கு இரண்டும் -பிராப்த அம்சம் அப்ராப்த அம்சம் சொல்லி –தத்வமஸி வாக்கியத்தில் –
நமக்கு இது தனி வாக்கியம் அல்ல -வாக்ய ஏகதேசம் -/ஐதத்தாத்ம்யம் இதம் சர்வம் -ஆத்மாவாக கொண்டது -உத்தேச்யம் –
சரீரம் எது சரீரீ எது -ப்ரஹ்மம் பற்றியும்-சரீரம் பற்றியும் -சந் மூலா ச ஆயதன -சத் இடம் உண்டாகி நிலைத்து லயம் அடையும் -கால த்ரயத்திலும் எல்லா அவஸ்தைகளிலும்
-ஆத்மா ப்ரஹ்மமே -ஆஸ்ரயம் -/ தத் சத்யம் ஜகாத் சத்யம் -தத் ஆத்மா -ப்ரஹ்மம் ஆத்மா / அந்த காரணத்தால் ஸ்வேதகேது தத்வமஸி -என்று வாக்கியம் முற்று பெறும்-/
அப்ருதுக் சித்தம் ஆஸ்ரயம் -/ மித்யை இல்லை -அவனை ஆத்மாவாக கொண்ட ஜகாத்ஜ சரீரம்க -சர்வம் கல் இதம் ப்ரஹ்மம் சரீரம் / –
அந்த ப்ரவிஷ்டா சாஸ்தா சர்வாத்மா -சர்வத்துக்கும் ப்ரஹ்மம் ஆத்மா -ஜனானாம் -ஜனிக்கும் உத்பன்னம் ஆன அனைத்துக்கும் -அந்தர் பிரவேசித்து -நியமிக்கும் -/
நாம ரூப வியாகரவாணி -/ஆத்மா சரீரம் முழுவதும் சரீரத்துக்குள் வியாபித்து நியமித்து தரித்து –பிரிக்க முடியாமல் இருக்குமே -/
போக்தா போக்யம் ப்ரேரிதா –தத்வத்ரயம் /அஸ்மத் மாயை -மம மாயா –/ஜீவ ப்ரஹ்மம் ஐக்கியம் சித்திக்காதே / பிரகிருதி ப்ரஹ்மம் -ஜீவன் -வாசி அறிவாய் –
ஷரம் பிரதானம் -விகாரம் அடைந்து விநாசம் அடையும் -ஜாயதே அஸ்தே பரிணமதே –இத்யாதி ஷட் பாவங்கள் / பிரதானம் -பிரகிருதி என்றவாறு
அம்ருதாக்ஷரம்- நித்யம் -விகாரம் அடையாமல் -ஆத்மா -ஹரி ஹரதி -ஸ்வாரத்தே -பாபங்களை அபகரிப்பவன் -/
காரணாதிபதிக்கும் அதிபன் -காரணங்கள் இந்திரியங்கள் -ஆத்மாவுக்கும் சேஷி என்றபடி –
பதிம் விஸ்வஸ்ய ஆதமேஸ்வரீம் -சாஸ்வதம் –சர்வஞ்ஞன் -/ பேத ஞானம் -மோக்ஷ சாதனம் -நீ சொல்வது போலே அபேத ஞானம் இல்லை -/
சமானே வ்ருஷ வ்ருக்ஷம் சப்தம் சரீரம் -புருஷோ நிமக்நா –பரமாத்மாவுடன் சரீரத்தில் இருந்து ஆழ்ந்து -அனீசையா -பிரக்ருதியால் மோகம் அடைந்து ஞான சங்கோசம் -சோகம் –
யுக்தம் யதா -பஸ்யந்தி அந்நிய ஈசன் -சேஷ புதன் தான் ஆதேயம் சேஷி நியாமின் -தஸ்ய மஹிமா -ரூபாதிகளை அறிந்து -தன்னை காட்டிலும் வேறு பட்டவனாக அறிந்து
மோக்ஷம் –வீத சோக -சம்சாரம் விடுபட்டு –ஸ்பஷ்டமாக தத்வ த்ரயம் -இப்படி நம் சம்ப்ரதாயம் ஸ்ருதி சித்தம் என்று காட்டி அருளுகிறார் ஸ்ரீ பாஷ்யகாரர் –
அசேதனங்களிலும் சேதனங்களிலும் ஒரே மாதிரி உள்ளே -திஷ்டன் -/ அந்தராத்மா -அறிய முடியாமல் -சரீரமாக -நியமித்து -ஆதாரமாக -சேஷமாக /இது தான் ஏகத்துவம் –
அந்தர்யாமி – -அபஹத பாப்மா -தத்கத தோஷம் தட்டாமல்-ஸ்வதா கர்மா வஸ்யம் இல்லாதவன் – -திவ்ய -ஏகக நாராயணன் -ஸ்ருதி சொல்லும்
-ஓத்தார் மிக்கார் இல்லா நாராயணன் -/வண் புகழ் நாரணன் திண் கழல் சேரே -எல்லாம் அருளிச் செய்த பின்பு ஏவம் பூதனானவன் –
பேத அபேத கடக ஸ்ருதி போலே -விஷய விபாகம் பண்ணி -கல்யாண குணங்கள் உள்ளன– ஹேய குணங்கள் இல்லை -என்று
எல்லா ஸ்ருதிகளுக்கும் விஷயம் -சம ப்ரதான்யம் -உண்டே எல்லா ஸ்ருதிகளுக்கும் -/
அபஹத பாப்மா — -விஜரா–விம்ருத்யு -விசோக-விஜிகத்சக –அபிபாஸ–ஆறும் ஹேய குண நிஷேதம்/ மேலே சத்யகாமா சத்ய ஸங்கல்பா-கல்யாண குணங்கள் உள்ளவன் –
ஜீவனுக்கு கர்த்ருத்வம் -அஸ்தி நாஸ்தி -இரண்டும் சொல்லும் சுருதிகள் –செயல்பாடு -ஸ்வதந்த்ரம் பரதந்த்ரம் -விபாகம் பண்ணலாமே –
கர்த்ருத்வம் ஆஸ்ரயம் சரீரம் -செய்வது கரணங்கள் கொண்டே -சாஸ்திரம் விதி நிஷேதங்கள் சொல்வது ஜீவனுக்கு தானே /
ஞான ஸ்வரூபம் ப்ரஹ்ம –ஞான மாத்திரம் –/ஆத்ம ஸ்வரூபம் -நிஷ்க்ருஷ்ட ஆத்ம ஸ்வரூபம் -தனித்து காட்ட -/ஞான ஆஸ்ரயம் -ப்ரஹ்மதுக்கு சொல்ல –
ஞான மாத்திரம் -ஞான ஏக நிரூபகம் -வேறே இல்லை என்பது இல்லை -ஜீவனும் ஞான ஸ்வரூபம் -ப்ரஹ்மம் ஞான ஸ்வரூபம் -வாசி காட்ட மாத்ர சப்தம் /
ஜீவனுக்கு ஞானத்வ ஆனந்தத்தவ அணுத்துவ அமலத்தவாதிகள் -அசேதனம் ஈஸ்வரன் வாசி காட்ட –
ஜீவனுக்கு ஸ்வ பாக விகாரம் உண்டே -சத்யத்வம் அதனால் சேராதே -அசேதனம் போக்யத்வம் சப்தாதிகள் -இவன் போக்தா-அதனால் விகாரம் -ஞான சங்கோசம் –
மூல பிரக்ருதியில் சப்தாதிகள் இல்லை -. ஸ்வரூப விகாரத்தால் போக்யம்-
சத்யத்வ ஞானத்வ அனந்தத்வ விபுத்வம் –ப்ரஹ்ம ஸ்வரூபம் -ஞானம் பிரதானம் என்பதால் ஞான ஸ்வரூபன் என்கிறது –
1—சகல காரண பூதன் -2–ஸமஸ்த -அந்தர்யாமி நியாகன் சேஷன் ஆதார பூதன் –சர்வ சரீரீ -/–3-ப்ராபகத்வம் -4-ப்ராப்யத்வம் நான்கும் இவனே விசிஷ்டாத்வைத சாரம் இதுவே
7-நிவர்த்திய -அனுப பத்தி –இந்த ஞானத்தால் அவித்யைக்கு நிவர்த்தி இல்லை –நிவர்த்தகம் இல்லை -முன்பே சொல்லி -இந்த அஞ்ஞானம் வேறே ஒன்றால் நிவர்த்தகம் என்று நிரூபிக்க தாத்பர்யம் இங்கு –அவித்யை அஞ்ஞானம் சம்சார பந்தம் பாரமார்த்திகம் -கர்மாதீனம் -சரீரம் –மித்யை இல்லை -ஞானத்தால் பாதிப்பது மித்யையாக இருந்தால் தானே –
-கயிறு தான் சர்ப்பம் இல்லை என்று ஞான மாத்ரத்தால் நிவர்திகம் ஆகும் -நிஜ பாம்பு நிவர்த்திக்க வெறும் ஞானம் போதாதே /சம்சாரம் மித்யை என்று எப்படி சொல்ல முடியும்
-புண்ய பாபம் அடியாக சுக துக்கம் அனுபவிக்க தானே -ஈஸ்வர ஆஜ்ஜா ரூபம் சாஸ்திரம் மித்யை இல்லையே -/ சம்சாரம் சரீரம் அநித்தியம் மட்டும் உண்டு மித்யை இல்லை
-ஞான மாத்ரம் அவித்யை நிவ்ருத்தி என்று சொன்னது நடக்காது / பக்தி ரூபா பன்ன உபாசனம் ஒன்றாலே பந்த நிவ்ருத்தி -லகு சித்தாந்தம் -சொன்னோம் -/
பந்தம் செய்த அவனே நிவர்த்திக்க சாமர்த்தியம்-குருவி பிணைத்த கோட்டையும் இவனால் அவிழ்க்க முடியாதே -பிள்ளை திரு நறையூர் அரையர் -பயக்ருத் பய நாசி அவன் ஒருவனே –
ப்ரீதி விஷயமாக வேண்டும் -அனவ்ரத சிந்தனை -தைலதாராவதி -ப்ரீதியால் பிரேரித்தனாக அவன் பந்த நிவ்ருத்தி –பிரசாத லப்தம் –ஒன்றாலே பந்த நிவ்ருத்தி –
யதார்த்த ஞானத்தால் -நீ சொல்வதால் பந்தம் ஸ்திரப்படும் -அத்யந்த யதார்த்த ஞானம் நீ சொல்வது -பந்த ஹேதுவாகும்

இனி ஸூத்ரகாரர் அபிப்ராயம் -இது வரை லகு மகா சித்தாந்தம் /அவசியம் கர்தவ்யம் -சாஸ்த்ர விசாரம் -சாஸ்த்ர ஆரம்பம் -முதல் நான்கும் -ஐந்தாவதில் தான் சாஸ்திரம் ஆரம்பம் –
1 -உத்பத்தி அபாவாத் -முதல் ஆஷேபம் /-அர்த்த போதனா சாமர்த்தியம் இல்லை –மலடி பிள்ளை தர்சனம் போலே என்பர்
-சுவார்த்த போதனா சாமர்த்தியம் அபாவாத் -என்பர் ஜிஜ்ஜாசாதிகரண்யம் -இதை நிரசித்து
2–லக்ஷண அபாவாத் –சப்தம் உத்பத்தி மட்டும் கொண்டு அர்த்த நிர்ணயம் பண்ண முடியாதே -லக்ஷணம் வேண்டுமே -ஜென்மாதிகாரண்யம் லக்ஷணம் அசாதாரணம்
சுருதிகள் சொல்லும் ஸ்ருஷ்ட்டி ஸ்திதி பிரளயாதிகளுக்கு ப்ரஹ்மம் காரணம் அசாதாரண லக்ஷணம் நிரூபித்து வேதாந்தம் சொல்லுவதால் சாஸ்த்ர ஆரம்பம் யுக்தம்
3-ப்ரமானாந்தர அபேஷ்யத்வாத் –அனுமானத்தாலே நிரூபிக்க முடியுமே –ஜகத் காரண பூதன் நிரூபிக்க –சாஸ்த்ரா யோநித்வாத்–யோனி -காரணம் —பிரமாணம்
-அதீந்தர்யன் என்பதால் -பிரத்யஷயாதிகளுக்கு யோக்யதை இல்லை என்பதால் மட்டும் சாஸ்திரம் பிரதிபாதிக்கும் சாமர்த்தியம் உண்டு என்று சாதிக்க முடியுமோ –
4–பிரயோஜன அபாவாத் –பிரயோஜன வஸ்துவை தான் சாஸ்திரம் காட்டும் –இதுவே பிரயோஜனம் அஸ்ய ஸ்வயம் பிரயோஜனம் -ப்ரஹ்ம ஞானமே
-தத் து சமன்வயத்த –சம்யக்- விஷயம் மட்டும் இல்லை பிரயோஜனம் -அன்வயம் -விஷயம்– சமன்வயம் இரண்டும் என்றபடி –
சம்சாரம் சத்யம் -நித்யம் -மித்யை இல்லை –ஞானத்தால் நிவர்த்திக்க முடியாது -ப்ரஹ்ம ஞானத்தால் தான் நிவர்த்திக்க முடியும் —
லகு பூர்வ பக்ஷம் லாலு சித்தாந்தம் -மஹா பூர்வ பக்ஷம் மஹா சித்தாந்தம் சாதித்து -ஸூ த்ரகாரர் அபிப்ராயம் –ஆக்ஷேபங்களை நிரசித்து -அருளிச் செய்கிறார் –
சூத்ர அக்ஷர பரிலோசனம் இதுவரை தீர்க்கமாக பண்ணி அருளி -அதிகரண பூர்வ பக்ஷிகள் வாதங்களை நிரசித்து அருளுகிறார் -மீமாம்சகர் இதுக்கு பூர்வ பக்ஷி –

பட்டர் பிரபாகர் இருவர் -பூர்வ மீமாம்சகர் -இதில் பிரபாகர் -கார்யார்த்தம் ஏவ வேதார்த்தம் –என்பர் -சப்தங்களுக்கு அர்த்த போதகம் -விருத்த விவாகாரத்தால் மட்டுமே –
கார்ய புத்தி ஜனகத்வம் -சப்த சிரவணம் -கார்ய புத்தி -பிரவ்ருத்தி ஏற்படும் -அதனால் அர்த்த போதகம் -/
விவகார விருத்தம் -மத்யம விருத்த சிஷ்யன் இடம் -பசு கொண்டு வா சொல்லி–கார்யத்வ புத்தி ஏற்பட்டு பசு கொண்டு வருகிறேன் -ப்ரவ்ருத்தி கண்ணுக்கு தெரிகிறது –
பசு மாட்டை கட்டு- -சொன்ன உடன் -பந்தன கிரியையில் நியமிக்கிறார் -என்று அறிந்து -செய்கிறான் -கோ சப்தம் ஏக ரூபம் –இப்படி தான் சப்தார்த்தம் அறிகிறான் –
வேதார்த்தம் கார்யார்த்தம் மூலமே அறியலாம் –என்பான் –சித்த வஸ்து -ஸாத்ய வஸ்து இரண்டும் உண்டே -/ விதி நிஷேதங்கள் -வாக்கியங்கள் கார்யம் தூண்டும் /
சித்த வஸ்து போதகம்-காரியத்துக்கு விஷயம் ஆகாதே /
தேவதத்தா உனக்கு குழந்தை பிறந்து இருக்கு -ஹர்ஷ ஹேது -பிரவ்ருத்தி இல்லா விட்டாலும் -அர்த்த போதகம் உண்டாகும் –என்று நிரூபிக்க முடியாது —
சப்த விவகார பிரயோஜனத்வம் கர்த்ருத்வம் -புத்தி த்வாரா பிரவ்ருத்தி -பிரபாகர் மதம் –அதனால் மட்டும் இல்லையே -பிதா மாதா சந்திரன் சுட்டி காட்டி
குழந்தைக்கு அறிவு ஞானம் வருவதை காண்கிறோம் –
ப்ரஹ்ம விசாரம் பண்ண பட வேண்டுவதே -ப்ரஹ்மம் சித்த பரமாக மட்டும் சொல்ல வில்லையே த்யானம் உபாசனம் கர்தவ்ய விதிகளும் உண்டே –
ப்ரஹ்மம் எத்தகையது காட்ட சித்த பரமான ஸ்ருதி வாக்கியங்களும் உண்டே -சுவர்க்கம் பலத்துக்கு ஜ்யோதிஷட ஹோமம் பண்ண சொல்லும் விதி வாக்யத்தால்
சுவர்க்கம் ஆசை வர அதை விவரிக்க வேண்டுமே —
அர்த்தவாத வாக்கியங்கள் இவை —
ஸ்வரூபாதிகள் விவரிக்கும் -ஸ்ருதி வாக்கியங்கள் -விதிக்கு சேஷம் ஆக்கி -உள்ளபடி அறிய –/ஸ்வர்க்க காமோ யஜத -கார்ய ஜனகத்வம் -ஸ்வர்க்க பிராப்தியில்
-யாகம் செய்வதில் -கார்ய புத்தியா -என்னில்–3–1 /2.-யாகம் செய்து –உண்டாகி -ஆத்மாவில் சாமவேதம் -அடையாளம் -தேக அவசனத்தில் சுவர்க்கம் பலன் என்பான் பிரபாகர் –
நாம் பகவத் ப்ரீதியால் –யாக தான ஹோமாதிகள் -பக்தி பிராபதிகள்-ஆராதனை ரூபம் –இந்த ஸ்தானத்தில் இவர்கள் அபூர்வம் என்று கல்பித்து
நாம் பகவத் ப்ரீதி க்ருத்யமான -கல்பிக்க தேவை இல்லை –
ஞானம் இச்சா பிரயத்தனம் இவை ஞான விஷயம் —
புருஷ அனுகூலயத்வம் -பிரயத்தனம் மூலம் புருஷார்த்தம் -அநிஷ்ட நிவ்ருத்தி இஷ்ட பிராப்தி –துக்க நிவ்ருத்திக்கு அனுகூலயத்வம் இல்லை -பிரதிகூல நிவ்ருத்தி
மாத்ரம் உண்டு இதுக்கு ஸூ கம் அனுகூல்யமான பதார்த்தம் அனுபவிக்கும் ஞான விஷயம் –கார்யதவேன அங்கீ கரிக்கப்படுவது வர்த்தமான துக்க நிவ்ருத்தியும் –
ஸர்வபாபேப்யோ மோக்ஷயிஷ்யாமி –கைவல்யம் -சர்வ சப்தத்தால் நிஷேதிக்கிறது -புருஷ அனுகூல்யமே கார்ய புத்தி என்றால் -துக்க நிவ்ருத்தி கார்யம் ஆகாதே –
தத் க்ருதி வியாப்தி அர்ஹத்வம் –பர உத்தேச்ய -சேஷி சேஷ பூதன் க்ருத்யம் —
பர கத அதிசய ஆதேய –உபாதேயமேவ யஸ்ய ஸ்வரூபம் –தனக்கு பிரயோஜனம் இல்லை பரன் உதகர்ஷமே தனக்கு பலனாக —சேஷம் பரார்த்தத்வாத்–லக்ஷணம் –
எல்லாருக்கும் ஸ்வரூபம் சேஷத்வம் –உணர்ந்தவன் ஸ்ரீ வைஷ்ணவம் –என்றவாறு -அதி வியாப்தி இல்லாமல் லக்ஷணம் —
இஷ்ட சாதனத்தில் தான் கார்யத்வ புத்தி வரும் -பிரயத்தன சாத்யமாயும் இருக்க வேண்டும் -தன்னால் செய்ய முடியும்படியாயும் இருக்க வேண்டுமே –
அபிமத பலனாயும் -செய்ய முடிந்தவையாயும் இருக்க வேண்டும் -பக்தி சாதனம் உபாசனை விதிகள் -அபிமத பலம் தான் -சாத்தியம் இல்லை –
சரம ஸ்லோகம் கேட்டதும் -இதில் இரண்டும் உண்டே -இருந்ததே குடியாக -அன்றோ பிரபத்தி -கார்யபுத்தி -ஏற்படுகிறது
அபூர்வத்துக்கு இஷ்ட சாதனத்வம் கிடையாதே -bank token கொண்டு போக மாட்டோம் –பிரயத்தனம் செய்து -சாதிப்பது யாகம் தானே அபூர்வம் இல்லை
இஷ்ட சாதனத்வம் சுவர்க்கம்- க்ருத சாதனத்வம் யாகம் -இரண்டும் இல்லாத ஓன்று அன்றோ அபூர்வம்
அக்ஷய–சாதுர் மாச யாக பலன் -கர்ம பலன் சொல்வது ப்ரஹ்மாதிகளை அமரர்கள் சொல்வது போலே -இவர்களுக்கும் அழிவு உண்டே /
ஆகாசம் நித்யம் என்பர் –நையாகிகர்—சிரகாலம் -திண் விசும்பு -நிறைய நாள் இருப்பதால்
அனந்த ஸ்திர பலத்துக்கு வேதாந்த விசார ரூப ப்ரஹ்ம ஞானமே -அவசியம் கர்தவ்யம் -ஜிஜேஜாசதிகரண லக்ஷணம் –

ப்ரஹ்மம் -லக்ஷணம் என்ன -கேள்வி -ஜன்மாதி அஸ்ய ஜகத –தத்ர –எதிலிருந்து எதை ஹேதுவாக கொண்டு -சேதன அசேதனங்கள்
–ஜென்மாதி –ஆதி சப்தத்தால் ஸ்திதி பிரளயம் /அசாதாரண தர்மம் -தைத்ரியம்- யதோ வா இமானி / சர்வானி சர்வ நாமானி -சர்வம் தொடங்கி போலே
ஜென்மாதி ஜென்மம் தொடக்கமான –தத் குண சம்வித்தியா –அஸ்ய சஷ்ட்டி-அஸ்ய ஜனதா ஜென்மாதி என்றபடி -எதில் இருந்து எதை ஹேதுவாக கொண்டு –
விவித விசித்திர தேவாதி ஒவ் ஒன்றிலும் விசித்திரம் -ஜாதி வியக்தி பேதங்கள் —சேதனானாம் -பக்த முக்த நித்ய மூவரும் அஸந்கயேயம்–கர்ம பிரவாகம் அநாதி பிரதி ஜீவனுக்கும்
-போக்ய போக உபகரண போக ஸ்தான –அசேதனங்கள் கூடிய ஜகத் -அஸ்ய ஜகத் –பூர்வ பக்ஷி சாங்கியர் -ப்ரஹ்ம காரண்யம் ஆக்ஷேபிப்பார்
லக்ஷணமாக ஸ்தாபிக்க வில்லை என்பர் –ஜகத் காரணம் ஸ்தாபிக்க -விசேஷண விதேயமாகவோ உப லக்ஷணமாகவோ சாதிக்க வேண்டும்
-வியாப்ய புத்தி சம்பந்தம் காட்ட வேண்டும் -என்பர் -ஸ்ருஷ்ட்டி ஸ்திதி பிரளயம் அத்யந்த விருத்த விசேஷங்கள் -லக்ஷணமாக ஸ்தாபிக்க முடியாது
-விசேஷண விதி -பரஸ்பர விருத்தங்கள் -உபலக்ஷண விதி –ஸாரஸம்–தேவதத்வ நிறம்-கேதாரத்வம் –
-ப்ரஹ்மதுக்கு ஸர்வதா லக்ஷணம்-ஜென்மாதிகள் – இல்லா விட்டாலும் -ஏதோ காலத்தில் இருந்து அடையாளம் காட்டுமோ என்னில் –
உபலக்ஷண பூர்வ கால ஆகாரம் தெரிய வேண்டும் -அதில் உபலக்ஷண விசிஷ்ட ஆகாரம் தெரிய வேண்டும் —
சத்யம் ஞானம் அனந்தம் ப்ரஹ்மம் -சோதக வாக்கியம் -பூர்வ -பிரதி பன்ன ஆகாரம் -கொள்ளலாமோ என்னில் -இது காரண வாக்யத்துக்கு பின் பட்டு அன்றோ உள்ளது –
சதேவ இதம் அக்ர ஆஸீத் ஏகமேவ அத்விதீயம் –காரணத்வம் சொல்லி-மேலே தோஷ நிவ்ருத்திக்காக -சத்யம் –இத்யாதி ஸமஸ்த இதர விலக்ஷணன் என்கிறது –
ப்ரஹ்ம சப்தம் உத்பத்தி சித்த தர்மம் ப்ருஹத்வாத்–ப்ராஹ்மணத்வாத் -முதலில் –ஸ்வரூபம் குணங்களால் ஓத்தார் மிக்கார் இலாய-/
தன்னையே ஓக்க அருள் செய்பவன் -என்றும் உண்டே /உபலக்ஷண விதேயாவாகவும் உண்டு என்றதாயிற்று -மேலே விசேஷ விதேயாகவும் உண்டு
-க்ருஷிகன் விதை போட்டு வளர்த்து கதிர் இருக்குமா போலே -ஜென்மாதிகள் விருத்தமான -பரஸ்பரம் -கால பேதாத் பிரயோஜன பேதாத் -ப்ரஹ்மம் செய்யலாமே
யதோவா பூதாநி -எதில் இருந்து -எச் சப்தம் -பூர்வ வாக்கியம் அபேக்ஷிதம் –
உத்தேச்ய அம்சம் -காட்ட எச் சப்தம் –சதேவ சுருதியில் -சொல்லிய பிரகாரம் -என்றபடி -உபாதான நிமித்த கார்யம் இரண்டையும் காட்டும் -யோக விபாவம் பண்ணி –
அசன்னிகரிஷ்ட வாசா -த்வயம் -ஸ்பர்சிக்காமல் -தத் விபரீதம் -சாஸ்திரம் -உபயதா-பிரமாணங்களால் அறிந்தவற்றை சொல்லாது -விருத்தமானவற்றை சொல்லாது –
யாதோ வாசோ நிரூபிக்காது -என்பான் -எதனால் -என்னில் -பிராமனாந்தரம் மூலம் அறிவதால் -அனுமானம் மூலம் நையாகிகர் ஸ்தாபிக்கிறார்களே –
அனுமானத்தால் அவேத்யம் என்று நாம் நிரூபிக்க வேண்டும் –கடம் -ம்ருதபண்ட -காரணம் -நிமித்த குயவன் –சகர்த்ருத்வ சாமானாதிகரண்யம்
–மலை புகை நெருப்பு -போலே -கார்யம் இருந்தால் காரணம் இருக்க வேண்டுமே -ச பக்ஷம் த்ருஷ்டாந்தம் -நையாகிகன் காட்டுவான் –
ஜகத் சமஸ்தமும் கார்ய பதார்த்தம் -சகர்த்வாத்-அநுமானிக்கலாமே–/ ஜகத்துக்கு கார்யத்வம் காட்ட வேண்டுமே -முதலில் –
கடம் -அவயவங்கள் கூடி -காரண பதார்த்தம் அவயவங்கள் இல்லாமல் / சத் காரண வாதி மூல பிரகிருதி -அஸத் காரண வாதிகள் பரம அணு-என்பர் –
நாம ரூபத்தால் அவ்யக்தமாக இருந்த மண்ணை குடம் ஆக்குகிறான் -குயவன் –நாமம் ரூபம் கொடுக்கிறான் –
சாங்க்யன் மூல பிரகிருதி -ஸ்வதந்த்ரம் என்பான் – ஸத்கார்ய வாதியாக இருந்தும் –நாம் ஈஸ்வர பரதந்த்ரம்
அஹங்காரம் -தன் மாத்ர உத்பத்தி நிரபேஷ பூதங்கள் என்பான் -நமக்கு அப்படி இல்லை –\அஹங்காரம் ரூப ஸ்பர்சாதி குணங்கள் இல்லை -சப்த தன்மாத்திரை முதலில் உண்டாகி -உத்பூதமாக இல்லாமை அனுபூதமாக -படிப்படியாக -/சப்த – ஆகாசம் -ஸ்பர்ச தன்மாத்திரை -வாயு -ரூபம்- அக்னி -/ இதுவும் சாங்க்யருக்கும் நமக்கும் வாசி /
கார்ய பதார்த்தங்கள் -அவயவங்கள் சேர்ந்தே -காரண கோடி அவயவம் இல்லாமல் -கடவத்-/ஸ்வரூப அசித்தி- வருமே இந்த அனுமானத்துக்கு —
ஹேது பக்ஷத்தில் இல்லை பர்வதத்தில் புகை இல்லை போலே /
ஜகத்தில் கார்யம் சாதிக்க -பக்ஷத்தில் ஹேது இருக்கு என்று நிரூபிக்க -வேறு ஒரு அனுமானம் / ஸ்ரீ யபதி பிராப்ய பிராபக ஐக்கியம் சேவ்யத்வாத்–
பரத்வாத் -முதலில் சாதித்து -ஹேது -அதை சாத்தியம் ஆக்கி -மேலே மேலே –1000-ஹேதுக்கள் கொண்டு -100-சாதித்து -இப்படி -தர்க்கத்தால் தேசிகன் அருளிச் செய்தது போலே
நையாயிகந் பூர்வ பக்ஷி மீமாம்சகன் இந்த அனுமானங்கள் ஈஸ்வரன் சாதகம் இல்லை என்பான் — மீண்டும் நையாயிக பக்ஷம் -நிரசித்து -சாஸ்த்ர -மாத்ரம் நிர்ணயம் –
எதை கொண்டு ஈஸ்வரன் ஸ்ருஷ்டிப்பான் -சரீரம் தனக்கு சித்திக்க -ச அவயவம் வேண்டும் –முடிவில்லாமல் -அநவாஸ்தா -கார்ய காரண -விவகாரம் -வரும்
இப்படிப்பட்ட ஈஸ்வரன் அனுமானத்தால் சித்திக்க முடியாது -அப்படி சித்தித்தாலும் நிமித்த காரணம் மாத்ரம் தான்
-சுருதியில் சாதிக்கப் பட்ட அபின்ன நிமித்த உபாதான காரணம் சித்திக்காதே —
ஒரு தர்மி -இரண்டு தர்மங்களை சொல்ல வேண்டும் -நிமித்தத்வம் உபாதானத்வ விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம் –ஏதத் தர்ம த்வய விசிஷ்ட ஏக தர்மி ப்ரஹ்மம் -என்றபடி –
சாஸ்த்ரா ப்ரதிபாத்ய யோக்யதை ப்ரஹ்மதுக்கு இல்லை -என்பான் மேலும் மீமாம்சகன் -சாஸ்திரம் பிரயோஜனம் உள்ளதை மட்டும் காட்டும் -பிரத்யஷயாதிகள் வஸ்துவை உள்ளபடி காட்டும் -பிரயோஜனம் இருந்தால் கை கொண்டு -இல்லை என்றால் விட வேண்டும் -பிரயத்தனம் சா பேஷம் சாஸ்திரம் –நிஷ் பிரயோஜனமாக இருந்தால் பிரயத்தனம் எதற்கு –
சமன்வயாத் ஹேது தத் ப்ரதிஜ்ஜா -தத் து சமன்வயாத் -து -ஏற்கனவே சொன்ன சாஸ்த்ரா யோனித்வாத்-அஸ் ஏவ -நாஸ்தி ந
–ப்ராஹ்மணா சாஸ்த்ரா யோநித்வா அஸ் ஏவ -ஆசங்கா நிவ்ருத்தி –
சம்யக் அன்வயம் -விஷயதயா -விஷயமாகவும் இருக்கும் -வேதாந்த ஞானத்துக்கு –இதுவே பிரயோஜனமாயும் இருக்கும் —
ப்ரஹ்ம ஜிஜ்ஜாசா பார்த்தோம் இதை முன்பே –விஷயமாயும் ப்ரயோஜனமாயும் -ப்ரஹ்மம் இருக்கும் -உபய பிரகார அன்வய சித்யர்த்தம்
சாஸ்த்ர பிரயோஜனம் பிரவ்ருத்தி நிவ்ருத்தி போதகம் -இஷ்ட காரியங்களில் பிரவிருத்திக்கவும் அநிஷ்ட காரியங்களில் நிவ்ருத்திக்கவும் சாஸ்திரம் விதி /
யாகாதிகள் போலே ப்ரஹ்மம் பிரவ்ருத்தி நிவ்ருத்திக்கு விஷயம் ஆகாதே -அதனால் சாஸ்திரம் போதனத்துக்கு ப்ரஹ்மம் யோக்யதை இல்லை பூர்வ பக்ஷம்
ப்ரஹ்மம் சுயம் பிரயோஜனம் –சுயம் புருஷார்த்த பூதம் -தத் விஷய ஞானம் -ப்ரஹ்ம ஞானம் —
நிஷ் பிரபஞ்ச நியோக வாதி -ப்ரஹ்மம் ப்ரவ்ருத்தி நிவ்ருத்தி அபேக்ஷை இல்லை –அன்வயம் உள்ள ஒன்றை தான் சாஸ்திரம் போதிக்கும் —
நிஷ் பிரபஞ்சம் ப்ரஹ்ம -ஜகத் அபாவ விசிஷ்ட ப்ரஹ்மம் -அத்விதீயம் –ஞான ஏக ரஸா ப்ரஹ்மம் -அநாதி அவித்யையால்– ச பிரபஞ்சம் -ஞாதுரு ஜேய சேர்ந்த ஞானம் -பிரம விஷய ஆகாரம் இது –அஹம் ப்ரஹ்மாஸ்மி ஞானம் பெற்று –நியோகம் -அபூர்வம் என்றபடி -சாஸ்த்ரா பிரயோஜனம் அபூர்வம் என்றபடி -லௌகிக பலன்களில் சாதனம் சம்பந்தம் த்ருஷ்டா விஷயம் -யாக பலன்களில் இதை முந்திய அத்வைதிகள் இவர்கள் -கற்பித்து -மீமாம்சிகர் -இதை கண்டிக்கிறார் -இப்படி விதி வாக்கியம் இல்லையே
-நிஷ் பிரபஞ்ச ப்ரஹ்மம் -ஸ்ருதி விதிக்க வில்லையே -தாத்பர்யத்தால் அறிகிறோம் என்பான் -ப்ரம்ஹதாரண்யம் -வாக்ய தாத்பர்யம் -த்ருஷ்ட்டியை காட்டிலும் வேறுபட்ட த்ரஷ்டாவை அறிய முடியாது -ஞானம் மாத்திரமே உள்ளது -/பிரபஞ்ச சத்யத்வ ஞானம் தான் மோக்ஷ விரோதி -பத்தன் சம்சார பந்த விஷயத்தால் தானே —சம்சாரம் இல்லை என்று அறிவான் ஆகில் மோக்ஷம் தானே -/ஞாத்ரு ஜேய ஞான பேதங்களை கழித்து அகண்ட ஞான ஏக ரஸா ப்ரஹ்மம் அறிந்து மோக்ஷம் –த்ருஷ்ட்டி வியதிருக்தம் த்ருஷ்டா த்ருஸ்யம் இல்லை /
தன் ஜன்ய நியோகேனே -மோக்ஷ ரூபம் பல பிராப்தி –நியோக வாக்யார்த்தம் செய்ய அறிய வேண்டியவை –ஆறு விஷயம் -1—நியோக -ஸ்வரூபம் / -2-நியோக விசேஷணம் -ஸ்வர்க்க பலம் -அதுக்கு வேண்டிய யாகாதிகள்- த்ரைவர்ணிக ஜென்மம் உபகர்மா-வேத அத்யயனம் -அங்கங்கள் -/-3–விஷயத்வம் நாஸ்தி /-4- கரணம் நாஸ்தி /-5-இதிகர்த்வ்ய /-6-பிரயோக்தா யார் -செய்விக்குமவன் யார் -யாகத்துக்கு எஜமானன் ஹோதா / நிஷ் பிரபஞ்ச நியோக வாதிகளை-மீமாம் சிகன் கண்டித்து –
அபாவ ரூபம் -நிஷ் பிரபஞ்சம் செய்ய யாகம் செய்ய விதிக்க முடியாதே –
அபாவ ரூபம் – வேண்டாம், பாவ ரூபம் த்யானம் உண்டே – -ஆத்மாவால் -உபாஸீனாதி விதிகள் -உண்டே -த்யான நியோதி வாதிகள் இப்பொழுது –
மோக்ஷத்துக்கு த்யானம் அபேக்ஷை இல்லை -தத்வமஸி வாக்ய ஜன்ய ஞானமே மோக்ஷ சாதனம் -சங்கரர் இவரை கண்டிக்கிறார்
மூவரும் ஜகத் மித்யை ப்ரஹ்மம் ஒன்றே சத்யம் என்பவர்கள் -மித்யை போக்க த்யானம் எதற்கு -/ சாஸ்திரம் தியானம் விதித்து இருக்கு –
வாக்யார்த்த ஞானம் வந்ததும் மோக்ஷம் கிடைக்க வில்லை -த்யான நியோக வாதி -அறிந்து தியானம் பண்ணி -மோக்ஷம் -என்பான் இவன் –
அவித்யா நிவ்ருத்திக்கும் மோக்ஷம் இடையில் அபூர்வம் கல்பிக்க வேண்டாம் -சரீரத்தில் இருந்தே ஜீவன் முக்தன் ஆகிறான் -சங்கரர் –
ஜீவனுக்கு நிஷ்கிராந்தி வந்தால் தான் மோக்ஷம் -ஸ்ருதி ஸ்பஷ்டம் –சதாசார்யன் இடம் கேட்டாலும் விளம்பம் உண்டு -சரீர அவசானம் – ஜீவன் முக்தி நிரசனம் இவன் பண்ணுவான் -ஆபஸ்தம்பரும் ஜீவன் முக்தி இல்லை -ப்ரஹ்ம த்யானம் –ஒன்றே உபாயம் –
உபாதி-அநாதி -கர்மாவால் -சம்சாரம் -சத்யம் தான் -பிரபஞ்சம் மித்யை -என்பது வெறும் ஞான மாத்ரத்தால் வராது ஞான கர்ம சமுச்சயம் -பாஸ்கரர் சொல்வான்
ப்ரஹ்ம வியதிரிக்த உபாதி -கூடாது அத்வைதம் -ஒன்றே -அனவ்ரத பாவனை -பிரபஞ்சம் மாயை -வாசனை போக்கவே தான் –
கொஞ்சம் கொஞ்சமாக தானே மாறும் -த்யானம் இதுக்கு அவஸ்யம் -என்பான்
த்யான வியோக வாசி இப்படி -சொல்ல –பிரபஞ்சம் மித்யை இவர்களும் –
காரணத்வ சுருதிகள் -அர்த்தம் இல்லாமல் போகுமே -/ ப்ரஹ்மத்தை தியானம் -கிரியைக்கு வஸ்து இருக்க வேண்டும் –தியானம் மாநஸம்-கல்பித்து
-வஸ்து ஸத்பாவம் அவஸ்யம் இல்லை –கருட மந்த்ரம் உபதேசத்தால் சர்ப்பங்கள் நசியும் –த்யானம் போதித்தாலும்- வேதாந்த வாக்கியங்கள் ப்ரஹ்ம விசாரம் தேவை இல்லை
–சத் பாவம் விதிக்க வேண்டியது இல்லை -சாஸ்திரம் அனாவஸ்யம் -மீமாம்சகன் வாதம் -பிரதான பூர்வ பக்ஷம் இது இதில்
மேலே சித்தாந்தம் தத் து சமன்வயாத் –பூர்வ நிர்ணயம் சாஸ்திரத்தாலே வேத்யம் -அதில் சங்கை இது –பிரயோஜனங்கள் -இருக்க வேண்டும்
-பிரவ்ருத்தி நிவ்ருத்தி விஷயங்கள் இல்லை என்ற சங்கை நிவர்திக்கிறார் –
தத் –து -சமன்வயாத் -உளது -அன்வயம் -விஷயமாகவும் -சமன்வயம் -பிரயோஜனந்தராகவும் உண்டு என்றபடி /சுயம் பிரயோஜனமாகவும் உண்டே –
யாகம் சுயம் துக்க ரூபம் இல்லை துக்க ரூபம் -சுவர்க்கம் தான் சுகம் ரூபம் –அநிஷ்ட நிவ்ருத்திக்கு பிரவர்த்திகள் விதிக்க வேண்டும் –
சுயம் சுக ரூபமான ப்ரஹ்மம் த்யானம் -பிரவ்ருத்தி போதகத்வம் வேண்டாமே -/ ப்ரஹ்ம ஞானமே அத்யந்த புருஷார்த்தம் -/
பிறவி துயர் -1-6–திருவாய் மொழி -ஆயர் கொழுந்து ப்ராப்ய துல்யம் இங்கேயே -சமன்வயதிகரணம் -வரை சாஸ்த்ரா ஆரம்பம் -நான்கு ஆக்ஷேபங்களையும் -நிரசித்து —
உத்பத்தி அபாவாத் / லக்ஷணா அபாவாத் / ப்ரமாணாந்தரா வேத்யம் / பிரயோஜன அபாவாத் -நான்கும் –

———————————————————————-

ஸ்ரீ கோயில் கந்தாடை அப்பன் ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ மன்னார் குடி ராஜ கோபால ஸ்வாமிகள் திருவடிகளே சரணம் –
ஸ்ரீ பெரிய பெருமாள் பெரிய பிராட்டியார் ஆண்டாள் ஆழ்வார் எம்பெருமானார் ஜீயர் திருவடிகளே சரணம் –

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s


%d bloggers like this: